პატრიკ სტიუარტი 86 წლის ასაკში გარდაიცვალა: კრისტოფერ სტივენსი იორკშირელ „ვარსკვლავური გზის“ კაპიტანზე, რომელმაც ჰოლივუდი „ვარპ“ სიჩქარით დაიპყრო

როდესაც პატრიკ სტიუარტი, რომელიც მაშინ ინგლისის ერთ-ერთ დიდ თეატრალურ მსახიობად იყო მიჩნეული, 1987 წელს ჰოლივუდში ჩავიდა, მას ეჭვის თვალით შეხვდნენ.

ლოს-ანჯელესელი შოუბიზნესის მიმომხილველები მის სახელს ისე ვერ ახსენებდნენ, რომ არ შეეშფოთებინათ, თითქოს უცხოპლანეტელი მონარქი რაღაცნაირად ტელეპორტირდა A-კლასის სამყაროში.

ბოლოს და ბოლოს, ის „ვარსკვლავური გზის“ ფრენჩაიზის განახლებულ ვერსიაში კოსმოსური ხომალდ „ენტერპრაიზის“ კაპიტნის როლზე დაამტკიცეს.

სტიუარტს, რომელიც 86 წლის ასაკში გარდაიცვალა, მათი უკუღმართი სნობიზმი სასაცილოდ ეჩვენებოდა.

Paramount-ის სტუდიაში მუშაობის პირველ დღეს მან თავის მისაბმელზე გამაფრთხილებელი ნიშანი გააკრა: „ფრთხილად, უცნობი ბრიტანელი შექსპირის მსახიობი“.

მომდევნო სამი ათწლეულის განმავლობაში მან თავი დაიმკვიდრა, როგორც ეკრანის ერთ-ერთმა უდიდესმა ვარსკვლავმა, რომელიც ისეთივე თავდაჯერებული იყო სუპერგმირულ ფილმებში, როგორიცაა „იქს-ადამიანების“ სერია – სადაც ის ჩარლზ ქსავიეს ანუ პროფესორ X-ის როლს ასრულებდა – როგორც „ჰამლეტში“ ან „მეფე ლირში“.

მას შეეძლო აეღო ფრაზა და თავისი ხმამაღალი, ბარიტონული თეატრალური მანერით ისე გაეჟღერებინა, თითქოს ეს ოლიმპოს მთის მწვერვალიდან გაცემული ბრძანება ყოფილიყო.

როგორც კაპიტანი ჟან-ლუკ პიკარი სატელევიზიო სერიალში „ვარსკვლავური გზა: შემდეგი თაობა“, მას შეეძლო ხმამაღლა ეყვირა: „Engage!“ და „Make it so!“, თითქოს ეს ფრაზები ბარდის (შექსპირის) პიესებიდან ყოფილიყო და არა კომიქსებიდან.

სერიალი ფენომენალურად წარმატებული გახდა, კვირაში 30 მილიონ მაყურებელს იზიდავდა, 18 „ემის“ ჯილდო მოიპოვა და საფუძველი ჩაუყარა ოთხ სრულმეტრაჟიან ფილმს, ასევე სატელევიზიო გაგრძელებას – „ვარსკვლავური გზა: პიკარი“.

დემენცია ყველას განსხვავებულად უვლინდება. გამოიყენეთ ეს ჩამონათვალი, რათა სიმპტომები ჩაინიშნოთ, სანამ ოჯახის ექიმს ესაუბრებით.

სიმპტომების ჩამონათვალი

შთამბეჭდავი შესრულება: პატრიკ სტიუარტი კაპიტან პიკარის როლში ჯონათან ფრეიკსთან (უილიამ რაიკერი) ერთად სერიალში „ვარსკვლავური გზა: შემდეგი თაობა“

სტიუარტი მეუღლესთან, ამერიკელ მომღერალ სანი ოზელთან ერთად, 2018 წელს

სტიუარტი მაკბეტის როლში რეპეტიციის დროს, ლონდონის „ჯილგუდის“ თეატრში, 2007 წელს

ყველა ჯილდოს მიუხედავად, მას ყოველთვის ჰქონდა განცდა, რომ მისი ყოფილი კოლეგები ინგლისური თეატრიდან, მათ შორის ბევრი, ვინც მასთან ერთად 1960-იან და 1970-იან წლებში თამაშობდა, ზემოდან უყურებდნენ მის კარიერულ ცვლილებას.

„ისინი მეკითხებოდნენ: „რატომ, რატომ, რატომ?“, თითქოს რაღაცნაირად დაბალ დონეზე დავეშვი“, – თქვა მან 2003 წელს. „რა სნობიზმია! უამრავი ადამიანისთვის მე ყოველთვის ვიქნები ჟან-ლუკ პიკარი და ეს ნორმალურია. მე ნამდვილად მჯერა, რომ ჩვენ შევქმენით აღსანიშნავი პერსონაჟი“.

თუმცა, როდესაც მან პირველად მიიღო ეს როლი 47 წლის ასაკში, ის თავადაც ისეთივე ეჭვით უყურებდა ამ კასტინგს, როგორც სხვები.

„ვერ ვხვდებოდი, რატომ აირჩიეს მოსაწყენი მოხუცი ბრიტანელი“, – თქვა მან, „როდესაც მათ წვდომა ჰქონდათ ამდენ ამერიკელ ვარსკვლავზე. ნამდვილად მჯეროდა, რომ სამი თვის შემდეგ შემიცვლიდნენ“.

„ვფიქრობდი, რომ მანამდე მიხვდებოდნენ იმ გროტესკულ რეალობას, რომ შუახნის, მელოტი ინგლისელის აყვანა არ იმუშავებდა“.

სამუშაოს მიღების გადაწყვეტილებაზე გავლენა მოახდინა 1980-იანი წლების შუა პერიოდში თეატრის პროდიუსერთან გამართულმა მტკივნეულმა ინტერვიუმ, როდესაც ის უკვე 20 წელზე მეტია კარიერას იკვლევდა.

მას უკვე ჰქონდა სოლიდური წარმატება სტრეტფორდ-აპონ-ეივონის სამეფო შექსპირის თეატრში, სადაც ასრულებდა ობერონის როლს „ზაფხულის ღამის სიზმარში“ და შაილოკის როლს „ვენეციელ ვაჭარში“.

როგორც მოზარდს, გამიმართლა და ორივე სპექტაკლში ვიხილე, ამიტომ შემიძლია დავადასტურო მისი მომნუსხველი, შთამბეჭდავი სასცენო ყოფნა.

მან ასევე მოიპოვა აღიარება BBC-ის რომაულ საგაში „მე, კლავდიუსი“, პრეტორიანელთა გვარდიის დაუნდობელი მეთაურის, სეიანუსის როლით.

ამიტომაც განადგურდა, როდესაც ვესტ-ენდის იმპრესარიომ უთხრა, რომ ის არ იყო საკმარისად ცნობილი სპექტაკლის გასატანად. „მახსოვს“, – თქვა მან, „როგორ დავჯექი შეხვედრაზე პროდიუსერთან, რათა განგვეხილა იმ სპექტაკლის ვესტ-ენდში გადატანა, რომელშიც „ოლდ ვიკში“ ვთამაშობდი“.

პროდიუსერმა თქვა: „ჩვენ გვჭირდება ერთი მსახიობი მაინც, რომელიც ვინმეს მაინც გაუგია“.

„ამან ძალიან მატკინა. არ ვფიქრობდი, რომ 27-წლიანი კარიერის შემდეგ, ასეთი რაღაცეები უნდა მომესმინა. მაგრამ ეს იყო რეალობა კომერციული თვალსაზრისით. ამდენი წელი გავატარე სამეფო შექსპირის თეატრში, ეროვნულ თეატრში და მაინც „პატრიკ ვინ?“ ვიყავი“.

ის გაურკვევლობიდან მოვიდა, ცნობილი თეატრალური გვარის გარეშე. დაიბადა 1940 წელს მირფილდში, დასავლეთ იორკშირში, პოლკის სერჟანტ-მაიორისა და ტექსტილის ფაბრიკის მქსოველის ოჯახში. ის გაიზარდა სახლში, სადაც გარე ტუალეტიც კი არ იყო – უბნის ყველა ოჯახს საერთო სამრეცხაოს გამოყენება უწევდა. მამამისი, ალკოჰოლიკი, დედას სცემდა.

შახმატისტები: პატრიკ სტიუარტი იენ მაკკელენთან ერთად 2000 წლის სალაროების ჰიტში „იქს-ადამიანები“

მან ისწავლა, როგორც თავად ამბობს, როგორ „ჩაედგა პატარა სხეული მუშტსა და დედამისის სახეს შორის, უნარი, რომელიც არცერთ ბავშვს არ უნდა დასჭირვებოდა“.

15 წლის ასაკში სკოლის მიტოვების შემდეგ, ის ადგილობრივ გაზეთში უმცროს რეპორტიორად, შემდეგ კი ავეჯის გამყიდველად მუშაობდა, სანამ ფულს არ დაზოგავდა ბრისტოლის „ოლდ ვიკის“ თეატრალურ სკოლაში ჩასარიცხად.

რეპერტუარულ თეატრში დაწყებისას, ისეთ სპექტაკლებში, როგორიცაა „განძის კუნძული“, ის ტელევიზიისკენ მიისწრაფოდა და მეხანძრის როლიც შეასრულა სერიალში „Coronation Street“.

როდესაც 19 წლის ასაკში ალოპეციის გამო თმის ცვენა დაეწყო, შეშფოთდა, თუმცა მოგვიანებით თავისი უჩვეულო გარეგნობა სასიკეთოდ გამოიყენა ისეთ როლებში, როგორიცაა რუსი ჯაშუშების უფროსი კარლა ფილმში „თოფი, მეთევზე, ჯაშუში“.

წარმატების მიღწევის მისმა მონდომებამ ჯანმრთელობაზე იმოქმედა და 50 წელს მიღწეულმა უკვე გადაიტანა პირველი გულის შეტევა.

„შემდეგი თაობის“ რეჟისორობისა და მთავარი როლის შესრულებისას მან თავი ცუდად იგრძნო, მაგრამ სიმპტომები უგულებელყო. „სულელურად ჩავილაპარაკე ასისტენტ-რეჟისორთან, რომ გულმკერდში ტკივილს ვგრძნობდი... ათი წუთის შემდეგ საკაცით ვიყავი მიბმული, ხელზე წვეთოვანი მქონდა და საავადმყოფოში მიმაქანებდნენ. არაფერია იმაზე უკეთესი, რაც ცხოვრებაზე დაგაფიქრებს“.

მისი 24-წლიანი ქორწინება ქორეოგრაფ შილა ფალკონერთან ასევე მისი სამუშაოზე დამოკიდებულების მსხვერპლი გახდა.

მისი მეორე ქორწინება ამერიკელ პროდიუსერ ვენდი ნიუსთან ასევე დაინგრა და 2004 წელს, 64 წლის ასაკში, მან დაიწყო ურთიერთობა მსახიობ ლიზა დილონთან, რომელიც 25 წლის იყო და ახალი დამთავრებული ჰქონდა თეატრალური სკოლა. მისი ორივე შვილი პირველი ქორწინებიდან მასზე უფროსი იყო.

2013 წელს მან ცოლად შეირთო ამერიკელი მომღერალი სანი ოზელი, რომელიც მასზე 38 წლით უმცროსი იყო. ცერემონია არატრადიციული იყო და მექსიკურ რესტორანში გაიმართა.

სერ იენ მაკკელენმა, მისმა პარტნიორმა „იქს-ადამიანებიდან“, მოსასხამი მოიცვა და ქორწინება დაარეგისტრირა, რაც „Universal Life Church“-ის მიერ გაცემული ლიცენზიით იყო შესაძლებელი.

პატრიკ სტიუარტი 80 წელს გადაცილებულიც განაგრძობდა თამაშს, სანამ ალცჰაიმერის დაავადებამ არ აიძულა კარიერა დაესრულებინა. კითხვაზე, თუ რატომ ვერ ანებებდა თავს სცენას, მან უპასუხა: „ეს მაგრძნობინებს, რომ გიგანტი ვარ“.

კონფიდენციალური რჩევისთვის დარეკეთ ალცჰაიმერის საზოგადოების დემენციის მხარდაჭერის ხაზზე: 0333 150 3456

ალცჰაიმერის საზოგადოების სიმპტომების შემოწმების სერვისი დაგეხმარებათ დემენციის ნიშნების ამოცნობაში

წაიკითხეთ მეტი: როგორ ამოვიცნოთ, აქვს თუ არა თქვენს საყვარელ ადამიანს დემენციის გამაფრთხილებელი ნიშნები