პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
იმუნოსუპრესანტები

ჰუმირა

HUMIRA

რეცეპტით40მგინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება

რევმატოიდული ართრიტი ჰუმირა ნაჩვენებია მეთოტრექსატთან კომბინაციაში შემდეგი პირობებში: ზომიერიდან მძიმედ აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მკურნალობისას ზრდასრულ პაციენტებში, როდესაც არ არის ადეკვატური რეაქცია დაავადების მოდიფიკაციის საწინააღმდეგო ანტირევმატული საშუალებებით მკურნალობაზე, მათ შორის მეთოტრექსატზე, მძიმე, …

სრულად
მოქმედი ნივთიერება
ადალიმუმაბი (adalimumab)
ფორმა და შეფუთვა
40მგ/0,4მლ საინექციო ხსნარი მზა ინჟექტორი №1
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
იმუნოსუპრესანტები, სიმსივნის ნეკროზის ალფა ფაქტორის (TNF-alpha) ინჰიბიტორები
ATC კოდი
L04AB04
რეგისტრაციის ნომერი
რ/ა-P-0181
რეგისტრირებულია
1 აპრილი 2022, მოქმედებს 1 აპრილი 2027-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
()
GMP
-
ურთიერთქმედების შემოწმებაჰუმირა და სხვა წამალი ერთად

ჰუმირა — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

რევმატოიდული ართრიტი

ჰუმირა ნაჩვენებია მეთოტრექსატთან კომბინაციაში შემდეგი პირობებში:

ზომიერიდან მძიმედ აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მკურნალობისას ზრდასრულ პაციენტებში, როდესაც არ არის ადეკვატური რეაქცია დაავადების მოდიფიკაციის საწინააღმდეგო ანტირევმატული საშუალებებით მკურნალობაზე, მათ შორის მეთოტრექსატზე,

მძიმე, აქტიური და პროგრესირებადი რევმატოიდული ართრიტის მკურნალობა ზრდასრულ პაციენტებში, რომლებსაც არ მიუღიათ წინა მეთოტრექსატით თერაპია.

ჰუმირა შეიძლება დაინიშნოს მონოთერაპიის სახით მეტოტრექსატის მიუღებლობის შემთხვევაში ან როდესაც მეტოტრექსატით მკურნალობის გაგრძელება არ არის მიზანშეწონილი.

რენტგენოგრაფიული ღონისძიებების მეშვეობით ნაჩვენებია რომ ჰუმირასა და მეთოტრექსატის კომბინაცია იწვევს სახსრების დაზიანების პროგრესირების სიჩქარის შემცირებისა და ფიზიკური ფუნქციის გაუმჯობესებას.

არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი

პოლიარტიკულური არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი

ჰუმირა ნაჩვენებია აქტიური პოლიარტიკულური არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტის სამკურნალოდ 2 წლის ასაკიდან, მეთოტრექსატთან კომბინაციაში, როდესაც დაავადების მოდიფიკაციის ერთ ან მეტ ანტირევმატულ (DMARD) პრეპარატზე არაადეკვატური პასუხია. ჰუმირა შეიძლება დაინიშნოს მონოთერაპიის სახით მეტოტრექსატის მიმართ მიუღებლობის შემთხვევაში ან როდესაც მეტოტრექსატით მკურნალობის გაგრძელება შეუსაბამოა (იხ. ნაწილი 5.1). ჰუმირა არ არის შესწავლილი 2 წელზე ნაკლები ასაკის ბავშვებში..

ართრიტი, რომელიც დაკავშირებულია ენთეზიტთან

ჰუმირა ნაჩვენებია ენთეზიტთან დაკავშირებული ართრიტის სამკურნალოდ 6 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ არაადეკვატური პასუხი ან მიუღებლობა ჩვეულებრივი თერაპიის მიმართ (იხ. ნაწილი 5.1).

ღერძული სპონდილოართრიტი

მაანკილოზებელი სპონდილიტი (AS)

ჰუმირა ნაჩვენებია მძიმე, აქტიური მაანკილოზებელი სპონდილიტის მქონე მოზრდილების სამკურნალოდ, რომლებთაც არ ჰქონდათ ადეკვატური პასუხი ჩვეულებრივ თერაპიაზე.

ღერძული სპონდილოართრიტი AS-ის რენტგენოლოგიური ჩვენების გარეშე

ჰუმირა ნაჩვენებია მოზრდილ პაციენტებში მძიმე ღერძული სპონდილოართრიტით ამაღლებული CRP და/ან MRI ანთების ობიექტური ნიშნებით (მაგრამ არ არის AS-ის რადიოგრაფიული მტკიცებულება და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების არაადეკვატური პასუხი ან მიუღებლობა).

ფსორიაზული ართრიტი

ჰუმირა ნაჩვენებია ზრდასრულ პაციენტებში აქტიური და პროგრესირებადი ფსორიაზული ართრიტით, რომლებიც არ რეაგირებენ ადეკვატურად მკურნალობაზე დაავადების მოდიფიკაციის საწინააღმდეგო რევმატიული საშუალებებით.

რენტგენოლოგიურმა ზომებმა აჩვენა, რომ ჰუმირა ამცირებს პერიფერიული სახსრის დაზიანების პროგრესირების სიჩქარეს (იხ. ნაწილი 5.1) და აუმჯობესებს ფიზიკურ ფუნქციას დაავადების პოლიარტიკულური სიმეტრიული ქვეტიპების მქონე პაციენტებში.

ფსორიაზი

ჰუმირა გამოიყენება ზომიერი და მძიმე ფსორიაზის სამკურნალოდ მოზრდილებში, რომლებიც არ პასუხობენ სისტემურ თერაპიას, როგორიცაა ციკლოსპორინი, მეთოტრექსატი ან PUVA, ვისთვისაც ეს პრეპარატები უკუნაჩვენებია ან ვერ იღებენ ამ მკურნალობას.

პედიატრიული ფსორიაზი

ჰუმირა ნაჩვენებია მძიმე ქრონიკული ფსორიაზის სამკურნალოდ მოზარდებში და ბავშვებში 4 წლის ასაკიდან, რომლებმაც ვერ უპასუხეს სისტემურ მკურნალობას, როგორიცაა ციკლოსპორინი, მეთოტრექსატი ან PUVA, ვისთვისაც ეს პრეპარატები უკუნაჩვენებია ან ვერ იტანენ ამ მკურნალობას.

ჩირქოვანი ჰიდრადენიტი (HS)

ჰუმირა ნაჩვენებია ზომიერად ან მძიმედ აქტიური ჩირქოვანი ჰიდრადენიტის (აკნე ინვერსიის) სამკურნალოდ მოზრდილებში და მოზარდებში 12 წლის ასაკიდან, რომლებმაც ადეკვატური რეაგირება არ მოახდინეს HS-ის ჩვეულებრივ სისტემურ თერაპიაზე (იხ. ნაწილი 5.1 და 5.2).

კრონის დაავადება

ჰუმირა ნაჩვენებია ზომიერი და მძიმე აქტიური კრონის დაავადების სამკურნალოდ მოზრდილებში, რომლებმაც ვერ უპასუხეს კორტიკოსტეროიდების და/ან იმუნოსუპრესანტების მკურნალობას შესაბამისი დოზებით და სრული და ადეკვატური ხანგრძლივობით, ან რომლებსაც აქვთ სამედიცინო უკუჩვენება ასეთ თერაპიაზე.

პედიატრიული კრონის დაავადება

ჰუმირა ნაჩვენებია ზომიერად მძიმედ აქტიური კრონის დაავადების სამკურნალოდ პედიატრიულ პაციენტებში (6 წლიდან), რომლებმაც ადეკვატურად ვერ უპასუხეს მკურნალობაზე პირველადი კვების თერაპიის, კორტიკოსტეროიდების და/ან იმუნომოდულატორის ჩათვლით, ან აქვთ აუტანლობა ან ასეთი თერაპია უკუნაჩვენებია.

წყლულოვანი კოლიტი

ჰუმირა ნაჩვენებია ზომიერად ან მძიმედ აქტიური წყლულოვანი კოლიტის სამკურნალოდ მოზრდილ პაციენტებში, რომლებსაც ჰქონდათ არაადეკვატური პასუხი, ან აქვთ აუტანლობა ან უკუჩვენება ჩვეულებრივი თერაპიის მიმართ, როგორიცაა კორტიკოსტეროიდები და 6-მერკაპტოპურინი (6-MP) ან აზათიოპრინი. AZA).

უვეიტი

ჰუმირა ნაჩვენებია არაინფექციური საშუალო სიმძიმის, უკანა და პანუვეიტის სამკურნალოდ მოზრდილ პაციენტებში, რომლებიც არ რეაგირებენ ადექვატურად კორტიკოსტეროიდებზე, საჭიროებენ კორტიკოსტეროიდების მოხმარების შემცირებას, ან ვისთვისაც კორტიკოსტეროიდული თერაპია არ არის მიზანშეწონილი.

პედიატრიული უვეიტი

ჰუმირა ნაჩვენებია არაინფექციური, ქრონიკული წინა უვეიტის სამკურნალოდ პედიატრიულ პაციენტებში 2 წლის ასაკიდან, რომლებიც არ რეაგირებენ ადექვატურად ან ვერ იტანენ ჩვეულებრივ თერაპიას, ან ვისთვისაც ჩვეულებრივი თერაპია არ არის მიზანშეწონილი.

მიღების წესი და დოზირება

ჰუმირათი თერაპია უნდა დაიწყოს და აკონტროლოს სპეციალისტმა ექიმმა, რომელიც გამოცდილია იმ პირობების დიაგნოზსა და მკურნალობაში, რომლებზეც ნაჩვენებია ჰუმირა. ოფთალმოლოგებს ურჩევენ ჰუმირათ თერაპიის დაწყებამდე მიმართონ შესაბამის სპეციალისტს (იხ. ნაწილი 4.4).

პაციენტები, რომლებიც მკურნალობენ ჰუმირათი, იღებენ სპეციალურ გაფრთხილების ბარათს.

პაციენტებს, რომლებსაც გავლილი აქვთ ტრენინგი ინექციის ტექნიკაში, შეუძლიათ ჰუმირას ინექცია თავად, თუ ექიმი მისცემს უფლებას და ექიმი გადაამოწმებს შემდგომ.

სხვა თანმხლები თერაპიები (მაგ. კორტიკოსტეროიდები და/ან იმუნომოდულატორული საშუალებები) უნდა იყოს ოპტიმიზირებული ჰუმირათი მკურნალობის დროს.

ზრდასრული ასაკობრივი ჯგუფი

რევმატოიდული ართრიტი

ჰუმირას რეკომენდებული დოზა რევმატოიდული ართრიტის მქონე ზრდასრული პაციენტებისთვის არის 40 მგ ადალიმუმაბი კანქვეშა ინექციით ყოველ მეორე კვირაში ერთჯერადი დოზის სახით. მეტოტრექსატი უნდა გაგრძელდეს ჰუმირათ მკურნალობის დროს.

გლუკოკორტიკოიდები, სალიცილატები, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები ან ანალგეტიკები შეიძლება გაგრძელდეს ჰუმირათ მკურნალობის დროს. ნაწილი 4.4 და იხილეთ 5.1 მეთოტრექსატის გარდა დაავადების შემცვლელი ანტირევმატული საშუალებების კომბინაციასთან დაკავშირებით .

ჰუმირათი მონოთერაპიის დროს შეიძლება სასარგებლო იყოს ადალიმუმაბის დოზირების სიხშირის გაზრდა 40 მგ-მდე კვირაში ერთხელ ან 80 მგ-მდე ყოველ მეორე კვირაში ზოგიერთი პაციენტისთვის, რომელთა თერაპიაზე პასუხი შემცირებულია.

არსებული მონაცემები მიუთითებს, რომ კლინიკური პასუხი ძირითადად მიიღწევა მკურნალობიდან 12 კვირის განმავლობაში. მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება გულდასმით უნდა განიხილებოდეს იმ შემთხვევებში, როდესაც ადეკვატური პასუხი არ მიიღწევა მკურნალობის დაწყებიდან 12 კვირის შემდეგ.

ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

მკურნალობის შეწყვეტა

შეიძლება საჭირო გახდეს მკურნალობის შეწყვეტა ოპერაციამდე ან სერიოზული ინფექციის გაჩენის შემთხვევაში.

არსებული მონაცემები ვარაუდობს, რომ ჰუმირას ხელახალი დაწყება მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ 70 ან მეტი დღის განმავლობაში იწვევს იმავე კლინიკურ პასუხს და უსაფრთხოების პროფილს, როგორც მკურნალობის შეწყვეტამდე.

ფსორიაზული ართრიტი, მაანკილოზებელი სპონდილიტი და ღერძული სპონდილოართრიტი AS-ის რადიოგრაფიული ჩვენების გარეშე

ჰუმირას რეკომენდებული დოზა პაციენტებისთვის ფსორიაზული ართრიტით, მაანკილოზებელი სპონდილიტით და ღერძული სპონდილოართრიტით AS-ის რენტგენოლოგიური მტკიცებულების გარეშე არის ადალიმუმაბის 40 მგ კანქვეშა ინექციით ყოველ მეორე კვირაში ერთჯერადი დოზის სახით.

არსებული მონაცემები მიუთითებს, რომ კლინიკური პასუხი ძირითადად მიიღწევა მკურნალობიდან 12 კვირის განმავლობაში. მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება გულდასმით უნდა განიხილებოდეს იმ შემთხვევებში, როდესაც ადეკვატური პასუხი არ მიიღწევა მკურნალობის დაწყებიდან 12 კვირის შემდეგ.

ფსორიაზი

ჰუმირას რეკომენდებული დოზა ზრდასრული პაციენტებისთვის არის საწყისი დოზა 80 მგ კანქვეშა ინექციით, რასაც მოჰყვება 40 მგ კანქვეშა ინექციით ყოველ მეორე კვირაში, საწყისი დოზის მიღებიდან ერთი კვირის შემდეგ.

პაციენტებს, რომლებიც არაადექვატურად რეაგირებენ ჰუმირაზე 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში, შეიძლება ისარგებლონ დოზირების სიხშირით 40 მგ-მდე კვირაში ერთხელ ან 80 მგ ყოველ მე-2 კვირაში 16 კვირის შემდეგ. პაციენტებში, რომლებიც არაადეკვატურად რეაგირებენ დოზირების სიხშირის 40 მგ-მდე კვირაში ერთხელ ან 80 მგ-მდე ყოველ მეორე კვირაში გაზრდის შემდეგ, ყოველკვირეული ჰუმირა თერაპიის გაგრძელების სარგებელი და რისკი გულდასმით უნდა გადაიხედოს (იხ. ნაწილი 5.1). თუ ადექვატური პასუხი მიიღწევა დოზირების სიხშირის გაზრდით 40 მგ-მდე კვირაში ერთხელ ან 80 მგ-მდე ყოველ მეორე კვირაში, დოზა შეიძლება შემცირდეს 40 მგ-მდე ყოველ მეორე კვირაში. ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

ჩირქოვანი ჰიდრადენიტი

ჰიდრადენიტის ჩირქოვანი (HS) მქონე მოზრდილებისთვის ჰუმირას რეკომენდებული დოზირების რეჟიმი არის 160 მგ ჯერ პირველ დღეს (შეიყვანება ოთხი 40 მგ ინექციის სახით ერთ დღეში ან ორი 40 მგ ინექციის სახით ზედიზედ ორი დღის განმავლობაში), რასაც მოჰყვება 15 მგ ორი კვირის შემდეგ. 80 მგ დღეში (შეიყვანება 40 მგ-ის ორი ინექციის სახით ერთ დღეში). ორი კვირის შემდეგ (დღე 29), მკურნალობა განახლდება 40 მგ დოზით კვირაში ერთხელ ან 80 მგ ყოველ მეორე კვირაში (შეიყვანება 40 მგ ორი ინექციის სახით ერთ დღეში). ანტიბიოტიკების მიღება შეიძლება გაგრძელდეს ჰუმირათი მკურნალობის დროს, საჭიროების შემთხვევაში (იხ. ნაწილი 4.4). რეკომენდირებულია, რომ პაციენტმა ყოველდღიურად გაასუფთავოს HS დაზიანებები ადგილობრივი ანტისეპტიკის გამოყენებით ჰუმირათი მკურნალობის დროს.

მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება გულდასმით უნდა განიხილებოდეს იმ შემთხვევებში, როდესაც ადეკვატური პასუხი არ მიიღწევა მკურნალობის დაწყებიდან 12 კვირის შემდეგ.

მკურნალობის შეწყვეტის შემთხვევაში, ჰუმირა შეიძლება ხელახლა დაიწყოს დოზით 40 მგ კვირაში ერთხელ ან 80 მგ ყოველ მეორე კვირაში (იხ. ნაწილი 5.1).

ხანგრძლივი თერაპიის გაგრძელების სარგებელი და რისკი პერიოდულად უნდა შეფასდეს (იხ. ნაწილი 5.1). ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

კრონის დაავადება

ზომიერი და მძიმე კრონის დაავადების მქონე მოზრდილ პაციენტებში ჰუმირას ინდუქციური დოზის რეკომენდებული რეჟიმი არის 0 კანქვეშა ინექციით. 80 მგ კვირაში, რასაც მოჰყვება 40 მგ კვირაში 2. 160 მგ (როგორც 4 ინექცია 40 მგ ერთ დღეში ან 40 მგ ორჯერ დღეში ინექცია ზედიზედ ორი დღის განმავლობაში) 0 კვირაში, როდესაც უფრო სწრაფი პასუხია საჭირო, 2. 80 მგ კვირაში (როგორც ინექცია 40 მგ ორჯერ დღეში) შეიძლება გამოყენებულ იქნას იმის გაცნობიერებით, რომ გვერდითი ეფექტების რისკი უფრო მაღალი იქნება ინდუქციური დოზირების დროს.

ზოგიერთმა პაციენტმა, რომლებთაც აქვთ შემცირებული პასუხი 40 მგ-მდე ყოველ მეორე კვირაში, შეიძლება ისარგებლონ ჰუმირას დოზის სიხშირის 40 მგ-მდე გაზრდით ყოველ მეორე კვირაში ან 80 მგ ყოველ მეორე კვირაში.

ზოგიერთ პაციენტს, რომლებიც არ პასუხობენ მკურნალობას მე-4 კვირას, შეიძლება ისარგებლონ შემანარჩუნებელი თერაპიის გაგრძელებით მე-12 კვირამდე. მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება გულდასმით უნდა განიხილებოდეს იმ შემთხვევებში, როდესაც ადეკვატური პასუხი არ არის მიღწეული მკურნალობის დაწყებიდან 12 კვირის შემდეგ.

ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

წყლულოვანი კოლიტი

ზომიერი და მძიმე წყლულოვანი კოლიტის მქონე ზრდასრული პაციენტებისთვის ჰუმირას რეკომენდებული საინდუქციო დოზის რეჟიმი არის 160 მგ კვირაში 0 (დოზა შეიძლება შეყვანილი იქნას როგორც ოთხი 40 მგ ინექცია ერთ დღეში ან ორი 40 მგ ინექცია ზედიზედ ორი დღის განმავლობაში) და 2. 80 მგ კვირაში (იცემა ორ 40 მგ ინექციის სახით ერთ დღეში). რეკომენდებული დოზა ინდუქციური თერაპიის შემდეგ არის 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში კანქვეშა ინექციით.

შემანარჩუნებელი თერაპიის დროს კორტიკოსტეროიდები შეიძლება შემცირდეს კლინიკური პრაქტიკის გაიდლაინების შესაბამისად.

ზოგიერთ პაციენტს თერაპიაზე შემცირებული პასუხით შეიძლება ისარგებლოს ჰუმირას დოზის სიხშირის 40 მგ-მდე გაზრდით ყოველ კვირაში ან 80 მგ-მდე ყოველ მეორე კვირაში.

არსებული მონაცემები მიუთითებს, რომ კლინიკური პასუხი ჩვეულებრივ მიიღწევა მკურნალობიდან 2-დან 8 კვირამდე. ჰუმირათ მკურნალობა არ უნდა გაგრძელდეს იმ შემთხვევებში, რომლებიც არ რეაგირებენ მკურნალობიდან 2-8 კვირის შემდეგ.

ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

უვეიტი

უვეიტის მქონე ზრდასრული პაციენტებისთვის ჰუმირას რეკომენდებული დოზა არის საწყისი დოზა 80 მგ, რასაც მოჰყვება 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში, საწყისი დოზის მიღებიდან ერთი კვირის შემდეგ. მხოლოდ ჰუმირათ მკურნალობის დაწყების გამოცდილება შეზღუდულია. მკურნალობა ჰუმირათი; შეიძლება დაიწყოს კორტიკოსტეროიდებთან და/ან სხვა არაბიოლოგიურ იმუნომოდულატორებთან ერთად. თანმხლები კორტიკოსტეროიდების დოზა შეიძლება შემცირდეს ჰუმირათი მკურნალობის დაწყებიდან ორი კვირის შემდეგ, კლინიკური პრაქტიკის შესაბამისად.

რეკომენდებულია გრძელვადიანი თერაპიის გაგრძელების სარგებლისა და რისკის წლიური შეფასება (იხ. ნაწილი 5.1). ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

პედიატრიული ასაკობრივი ჯგუფი

არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი

2 წლის და უფროსი ასაკის პოლიარტიკულური არასრულწლოვანი იდიოპათიური ართრიტი

ჰუმირას რეკომენდებული დოზა პაციენტებისთვის პოლიარტიკულარული არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტით შეირჩევა სხეულის წონის მიხედვით (ცხრილი 1). ჰუმირა შეჰყავთ ორ კვირაში ერთხელ კანქვეშა ინექციით.

ცხრილი 1. ჰუმირას დოზა პოლიარტიკულარული არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტის მქონე პაციენტებისთვის

პაციენტის წონა

დოზირების რეჟიმი

10 კგ-დან <30 კგ-მდე

20 მგ ყოველ მეორე კვირაში

>30 კგ

40 მგ ყოველ მეორე კვირაში

არსებული მონაცემები მიუთითებს, რომ კლინიკური პასუხი მიიღწევა მკურნალობიდან 12 კვირის განმავლობაში. პაციენტში, რომელიც არ რეაგირებს ამ დროის ფარგლებში, მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება გულდასმით უნდა იყოს განხილული.

ამ მითითებით ჰუმირა არ გამოიყენება 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

ენთეზიტთან დაკავშირებული ართრიტი

6 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებისთვის ენთეზიტთან დაკავშირებული ართრიტით, ჰუმირას რეკომენდებული დოზა შეირჩევა სხეულის წონის მიხედვით (ცხრილი 2). ჰუმირა შეჰყავთ კანქვეშა ინექციით ყოველ მეორე კვირას.

ცხრილი 2. ჰუმირას დოზა ენთეზიტთან ასოცირებული ართრიტის მქონე პაციენტებისთვის

პაციენტის წონა

დოზირების რეჟიმი

15 კგ-დან <30 კგ-მდე

20 მგ ყოველ მეორე კვირაში

>30 კგ

40 მგ ყოველ მეორე კვირაში

ჰუმირა არ არის შესწავლილი 6 წელზე უმცროსი ასაკის ბავშვებში ენთეზიტთან დაკავშირებული ართრიტით.

ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

პედიატრიული დაფის ფსორიაზი

ჰუმირას რეკომენდებული დოზა 4-17 წლის პაციენტებისთვის პედიატრიული დაფის ფსორიაზით შეირჩევა სხეულის წონის მიხედვით (ცხრილი 3). ჰუმირა შეჰყავთ კანქვეშა ინექციით.

ცხრილი 3. ჰუმირას დოზირება პედიატრიულ პაციენტებში დაფის ფსორიაზით

პაციენტის წონა

დოზირების რეჟიმი

15 კგ-დან <30 კგ-მდე

საწყისი დოზა 20 მგ, რასაც მოჰყვება 20 მგ ყოველ მეორე კვირაში, საწყისი დოზის მიღებიდან ერთი კვირის შემდეგ.

>30 კგ

საწყისი დოზა 40 მგ, რასაც მოჰყვება 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში, საწყისი დოზის მიღებიდან ერთი კვირის შემდეგ.

პაციენტებში, რომლებიც ვერ აღწევენ ადექვატურ პასუხს მკურნალობის დაწყებიდან 16 კვირის შემდეგ, მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება გულდასმით უნდა იქნას განხილული. თუ ჰუმირათი განმეორებითი მკურნალობა განახლდება, დოზა და მკურნალობის ხანგრძლივობა უნდა დაინიშნოს ზემოთ მოცემული გაიდლაინების მიხედვით. ჰუმირას უსაფრთხოება პედიატრიულ პაციენტებში დაფნის ფსორიაზის დროს შეფასებული იყო საშუალოდ 13 თვის განმავლობაში.

ჰუმირა არ გამოიყენება ამ მითითებით 4 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

მოზარდების ჩირქოვანი ჰიდრადენიტი (12 წლიდან, წონა მინიმუმ 30 კგ)

მოზარდები ჩირქოვანი ჰიდრადენიტით (HS) ჯერ არ არის შესწავლილი ჰუმირაზე. ჰუმირას დოზირება ამ პაციენტებში განისაზღვრება ფარმაკოკინეტიკური მოდელირებით და სიმულაციით (იხ. ნაწილი 5.2).

ჰუმირას რეკომენდებული დოზირების რეჟიმი არის 80 მგ კვირაში 0, რასაც მოჰყვება 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში, კანქვეშა ინექციით 1 კვირიდან.

მოზარდებში, რომლებსაც ჰქონდათ არაადეკვატური პასუხი ჰუმირაზე 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში, შეიძლება განიხილებოდეს დოზის სიხშირის გაზრდა 40 მგ-მდე ყოველ კვირაში ან 80 მგ ყოველ 2 კვირაში.

აუცილებლობის შემთხვევაში ანტიბიოტიკების მიღება შეიძლება გაგრძელდეს ჰუმირათ მკურნალობის დროს. ჰუმირათი მკურნალობის დროს რეკომენდებულია პაციენტმა ყოველდღიურად გაასუფთავოს HS დაზიანებები ადგილობრივი ანტისეპტიკის გამოყენებით.

პაციენტებში, რომლებიც ვერ აღწევენ ადექვატურ პასუხს მკურნალობის დაწყებიდან 12 კვირის შემდეგ, მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება გულდასმით უნდა იქნას განხილული. თერაპიის შეწყვეტის შემთხვევაში, ჰუმირათი თერაპია შეიძლება ხელახლა დაინერგოს საჭიროებისამებრ.

ხანგრძლივი თერაპიის გაგრძელების სარგებელი და რისკი პერიოდულად უნდა შეფასდეს (იხ. ნაწილი 5.1).

ჰუმირა არ გამოიყენება ამ მითითებით 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

პედიატრიული კრონის დაავადება

ჰუმირას რეკომენდებული დოზა 6-17 წლის პაციენტებისთვის კრონის დაავადებით შეირჩევა სხეულის წონის მიხედვით (ცხრილი 4). ჰუმირა შეჰყავთ კანქვეშა ინექციით.

ცხრილი 4. ჰუმირას დოზა კრონის დაავადების მქონე პედიატრიულ პაციენტებში

პაციენტის წონა

ინდუქციური დოზა

  • ყოველკვირეული შემანარჩუნებელი დოზა

<40 კგ

  • 40 მგ კვირაში და 20 მგ 2 კვირაში

როდესაც მკურნალობაზე უფრო სწრაფი რეაგირება ჩათვლილია საჭიროდ, გვერდითი მოვლენების რისკი უფრო მაღალია მაღალი ინდუქციური დოზის გამოყენებისას.

შესაძლებელია შემდეგი დოზის გამოყენება, სიფრთხილით, რადგან ის შეიძლება იყოს მაღალი:

  • 80 მგ კვირაში და 40 მგ კვირაში 2

20 მგ ყოველ მეორე კვირაში

>40 კგ

  • 80 მგ კვირაში და 40 მგ კვირაში 2

როდესაც მკურნალობაზე უფრო სწრაფი რეაგირება ჩათვლილია საჭიროდ, გვერდითი მოვლენების რისკი უფრო მაღალია მაღალი ინდუქციური დოზის გამოყენებისას.

შესაძლებელია შემდეგი დოზის გამოყენება, სიფრთხილით, რადგან ის შეიძლება იყოს მაღალი:

  • 160 მგ კვირაში და 80 მგ კვირაში 2

40 მგ ყოველ მეორე კვირაში

ზოგიერთ პაციენტში მკურნალობაზე არაადეკვატური პასუხით, ჰუმირას დოზირების სიხშირის გაზრდამ შეიძლება ისარგებლოს:

<40 კგ: 20 მგ კვირაში ერთხელ

> 40 კგ: 40 მგ კვირაში ერთხელ ან 80 მგ ყოველ მეორე კვირაში

პაციენტებში, რომლებიც ვერ აღწევენ ადექვატურ პასუხს მკურნალობის დაწყებიდან 12 კვირის შემდეგ, მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება გულდასმით უნდა იქნას განხილული. ჰუმირა არ გამოიყენება ამ მითითებით 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

პედიატრიული უვეიტი

2 წელზე უფროსი ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში უვეიტით, ჰუმირას რეკომენდებული დოზა შეირჩევა სხეულის წონის მიხედვით (იხ. ცხრილი 5). ჰუმირა შეჰყავთ კანქვეშა ინექციით.

პედიატრიულ უვეიტში ჰუმირას მკურნალობის გამოცდილება არ არსებობს, გარდა მეთოტრექსატით ერთდროული მკურნალობისა.

ცხრილი 5. ჰუმირას დოზირება პედიატრიული უვეიტის მქონე პაციენტებისთვის

პაციენტის წონა

დოზირების რეჟიმი

<30 კგ

20 მგ ყოველ მეორე კვირაში მეტოტრექსატთან ერთად

>30 კგ

40 მგ ყოველ მეორე კვირაში მეთოტრექსატთან ერთად

ჰუმირა თერაპიის დაწყებისას, 40 მგ დატვირთვის დოზა 30 კგ-ზე ნაკლები წონის პაციენტებისთვის ან 80 მგ დატვირთვის დოზა 30 კგ-ზე მეტი წონის მქონე პაციენტებისთვის შეიძლება დაინიშნოს შემანარჩუნებელი თერაპიის დაწყებამდე ერთი კვირით ადრე. არ არსებობს კლინიკური მონაცემები ჰუმირას დატვირთვის დოზის გამოყენების შესახებ 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში (იხ. ნაწილი 5.2).

არ არსებობს ჰუმირას გამოყენება ამ მითითებით 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

რეკომენდებულია გრძელვადიანი თერაპიის სარგებლისა და რისკების წლიური შეფასება (იხ. ნაწილი 5.1). ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

პედიატრიული წყლულოვანი კოლიტი

ჰუმირას უსაფრთხოება და ეფექტურობა 4-17 წლის ბავშვებში ჯერ არ არის დადგენილი. მონაცემები არ არსებობს. ჰუმირა არ არის ხელმისაწვდომი ამ მითითებით 4 წლამდე ასაკის ბავშვებში გამოსაყენებლად..

ღერძული სპონდილოართრიტი, მათ შორის ფსორიაზული ართრიტი და მაანკილოზებელი სპონდილიტი

პედიატრიულ პოპულაციაში ჰუმირა არ გამოიყენება ფსორიაზული ართრიტისა და მაანკილოზებელი სპონდილიტის ჩვენებებში.

მიღების მეთოდი

ჰუმირა ინიშნება კანქვეშა ინექციით. მიღების სრული ინსტრუქცია მოცემულია პაკეტის ჩანართში.

ჰუმირა ასევე ხელმისაწვდომია სხვა ფორმით და დოზებით.

დამატებითი ინფორმაცია განსაკუთრებული პოპულაციების შესახებ

გერიატრიული პოპულაცია

ხანდაზმულ პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის. პედიატრიული პოპულაცია

2 წლამდე ასაკის ბავშვებში ჰუმირაზე კვლევები არ ჩატარებულა. თირკმელების/ღვიძლის უკმარისობა

ამ პაციენტების პოპულაციაში ჰუმირას კვლევები არ ჩატარებულა. დოზირების რეკომენდაცია არ შეიძლება.

უკუჩვენებები

ჰუმირა უკუნაჩვენებია შემდეგ პირობებში:

პაციენტებში ჰიპერმგრძნობელობით ადალიმუმაბის ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომლებიც ჩამოთვლილია 6.1 ნაწილში;

მძიმე ინფექციების და ოპორტუნისტული ინფექციების არსებობისას, როგორიცაა აქტიური ტუბერკულოზი ან სეფსისი (იხ. ნაწილი 4.4);

პაციენტები ზომიერი და მძიმე გულის უკმარისობით (NYHA [ნიუ-იორკის გულის ასოციაცია] III/IV კლასი) (იხ. ნაწილი 4.4).

სიფრთხილის ზომები

65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებს ვიდრე 65 წლამდე პაციენტებთან შედარებით აქვთ სერიოზული ინფექციის რისკი, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს სიკვდილი.

მიკვლევადობა

ბიოლოგიური პროდუქტების მიკვლევადობის უზრუნველსაყოფად, გამოყენებული პროდუქტის სავაჭრო დასახელება და სერიული ნომერი უნდა ჩაიწეროს პაციენტის საქმეში.

გერიატრიული პოპულაცია

65 წელზე უფროსი ასაკის შემთხვევებს (3.7%), რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირათი, აღენიშნებოდათ სერიოზული ინფექციების უფრო მაღალი სიხშირე, ვიდრე 65 წელზე უფროსი ასაკის შემთხვევებს (1.5%). ზოგიერთ შემთხვევას სიკვდილი მოჰყვა. განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო ხანდაზმულთა მკურნალობისას, რადგან ინფექციის რისკი უფრო მაღალია.

პედიატრიული პოპულაცია

2 წლამდე ასაკის ბავშვებში ჰუმირაზე კვლევები არ ჩატარებულა. იხილეთ ვაქცინაციის ნაწილი.

ინფექციები

პაციენტები, რომლებიც იღებენ TNF-ბლოკატორებს, უფრო მგრძნობიარენი არიან სერიოზული ინფექციების მიმართ. ფილტვების დისფუნქციამ შეიძლება გაზარდოს ინფექციის განვითარების რისკი. პაციენტებზე ყურადღებით უნდა მოხდეს დაკვირვება ინფექციების, მათ შორის ტუბერკულოზის გამო, ჰუმირათ მკურნალობის დაწყებამდე, დროს და მის შემდეგ. ვინაიდან ადალიმუმაბის ელიმინაციას შეიძლება დასჭირდეს ოთხ თვემდე, მონიტორინგი უნდა გაგრძელდეს მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში.

ჰუმირათ თერაპია არ უნდა დაიწყოს აქტიური ინფექციების მქონე პაციენტებში, ქრონიკული ან ლოკალიზებული ინფექციების ჩათვლით, სანამ ინფექცია კონტროლს არ ექვემდებარება. პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ტუბერკულიოზი ან იმოგზაურეს ტუბერკულოზის ან ენდემური მიკოზის მაღალი რისკის მქონე ადგილებში (ჰისტოპლაზმოზი, კოქციდიომიკოზი ან ბლასტომიკოზი), მკურნალობის რისკი და სარგებელი უნდა შეფასდეს ჰუმირათ მკურნალობის დაწყებამდე (იხ. სხვა ოპორტუნისტული ინფექციები).

პაციენტები, რომლებსაც უვითარდებათ ახალი ინფექცია ჰუმირათ მკურნალობის დროს, უნდა იყვნენ ფრთხილი მონიტორინგის ქვეშ და უნდა გაიარონ სრული დიაგნოსტიკური შეფასება. თუ პაციენტს განუვითარდა ახალი სერიოზული ინფექცია ან სეფსისი, ჰუმირას მიღება უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი ანტიმიკრობული ან სოკოს საწინააღმდეგო თერაპია ინფექციის კონტროლამდე. ექიმებმა სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ ჰუმირა პაციენტებში რომელთაც აქვთ მორეციდივე ინფექციების ანამნეზში ან როდესაც პაციენტს აქვს ინფექციებისადმი მიდრეკილი ძირითადი პირობები, მათ შორის იმუნოსუპრესიული პრეპარატების გამოყენება.

სერიოზული ინფექციები

პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ჰუმირას სერიოზული ინფექციები, სეფსისის ჩათვლით, დაფიქსირდა ბაქტერიული, მიკობაქტერიული, ინვაზიური სოკოვანი, პარაზიტული, ვირუსული ან სხვა ოპორტუნისტული ინფექციების გამო, როგორიცაა ლისტერიოზი, ლეგიონელოზი და პნევმოცისტიტი.

კლინიკურ კვლევებში გამოვლენილი სხვა სერიოზული ინფექციები მოიცავს პნევმონიას, პიელონეფრიტს, სეპტიურ ართრიტს და სეპტიცემიას. ჰოსპიტალიზაცია ან ფატალური შედეგები დაფიქსირდა ინფექციებთან დაკავშირებით.

ტუბერკულიოზი

ტუბერკულოზი, მათ შორის რეაქტივაცია და ახალდაწყებული ტუბერკულოზი, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ჰუმირას. ეს მოხსენებები მოიცავს ფილტვის და ექსტრაფილტვის (გავრცელებულ) ტუბერკულოზურ მდგომარეობას.

ჰუმირა თერაპიის დაწყებამდე ყველა პაციენტი უნდა შემოწმდეს როგორც აქტიური, ასევე არააქტიური (ლატენტური) ტუბერკულოზის ინფექციაზე. ეს შეფასება უნდა მოიცავდეს დეტალურ სამედიცინო შეფასებას, მათ შორის ტუბერკულოზის ისტორიას ან აქტიურ ტუბერკულოზით დაავადებულ პაციენტებთან წინა კონტაქტს და წინა და/ან მიმდინარე იმუნოსუპრესიულ თერაპიას. ყველა პაციენტს უნდა ჩაუტარდეს შესაბამისი სკრინინგის ტესტები (როგორიცაა კანის ტუბერკულინის ტესტი და ფილტვის რენტგენი) (შესაძლოა გამოყენებული იქნას ადგილობრივი რეკომენდაციები). ექიმებს უნდა შეახსენონ ტუბერკულინის კანის ტესტის ცრუ უარყოფითი შედეგების მიღების რისკი, განსაკუთრებით მძიმედ დაავადებული ან იმუნოდეფიციტის მქონე პაციენტებში.

ჰუმირათ თერაპია არ უნდა დაიწყოს აქტიური ტუბერკულოზის დიაგნოსტიკის შემთხვევაში (იხ. ნაწილი 4.3).

ქვემოთ ჩამოთვლილ ყველა შემთხვევაში, მკურნალობის სარგებელი/რისკის თანაფარდობა გულდასმით უნდა იქნას გათვალისწინებული.

ლატენტური ტუბერკულოზის ეჭვის შემთხვევაში საჭიროა ტუბერკულოზის მკურნალობაში სპეციალიზებული ექიმის კონსულტაცია.

ლატენტური ტუბერკულოზის დიაგნოსტირებისას, ტუბერკულოზის საწინააღმდეგო პროფილაქტიკა უნდა დაიწყოს ადგილობრივი რეკომენდაციების შესაბამისად ჰუმირას დაწყებამდე.

ტუბერკულოზის საწინააღმდეგო პროფილაქტიკა უნდა განიხილებოდეს ჰუმირა-ს დაწყებამდე პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ტუბერკულოზის უარყოფითი ტესტი, მაგრამ აქვთ ტუბერკულოზის ინფექციის მრავალფეროვანი და მნიშვნელოვანი რისკი, და პაციენტებში აქტიური ან არააქტიური ტუბერკულოზის წინა ისტორიაში, რომლებისთვისაც გაურკვეველია იღებენ თუ არა ადექვატურ თერაპია.

ტუბერკულოზის რეაქტივაცია მოხდაა ჰუმირათ ნამკურნალებ პაციენტებში ტუბერკულოზის პროფილაქტიკის მიუხედავად. ზოგიერთ პაციენტს, რომლებიც ადრე წარმატებით მკურნალობდნენ აქტიური ტუბერკულოზით, კვლავ განუვითარდათ ტუბერკულოზი ჰუმირათი მკურნალობის დროს.

პაციენტებს ტუბერკულოზის ინფექციაზე დამახასიათებელი ნიშნებით/სიმპტომებით ჰუმირათ მკურნალობის დროს ან მის შემდეგ

(მაგ., მუდმივი ხველა, სისუსტე/წონის დაკლება, დაბალი ხარისხის ცხელება, სისუსტე) უნდა მიეცეთ ინსტრუქცია, მიმართონ ექიმს.

სხვა ოპორტუნისტული ინფექციები

პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ჰუმირას, აღინიშნა ოპორტუნისტული ინფექციები, მათ შორის ინვაზიური სოკოვანი ინფექციები. ეს ინფექციები ყოველთვის არ იყო დიაგნოზირებული პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ TNF-ის მაბლოკირებელ აგენტებს, რაც იწვევს დაგვიანებულ შესაბამის თერაპიას და ზოგჯერ ფატალურ შედეგებს.

პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ ნიშნები და სიმპტომები, როგორიცაა ცხელება, სისუსტე, წონის დაკლება, ოფლიანობა, ხველა, ქოშინი და/ან ფილტვის ინფილტრატები, ან სხვა სერიოზული სისტემური დაავადება თანმხლები შოკით ან მის გარეშე, უნდა იყოს ეჭვი ინვაზიურ სოკოვან ინფექციაზე და უნდა მოხდეს ჰუმირას მიღების დაუყოვნებლივ შეწყვიტა. ამ პაციენტებში დიაგნოზი და ემპირიული სოკოს საწინააღმდეგო თერაპია უნდა ჩატარდეს ინვაზიური სოკოვანი ინფექციების მქონე პაციენტების მენეჯმენტში გამოცდილ ექიმთან კონსულტაციის შემდეგ.

B ჰეპატიტის რეაქტივაცია

B ჰეპატიტის რეაქტივაცია დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც არიან B ჰეპატიტის ვირუსის ქრონიკული მატარებლები (მაგ., ზედაპირული ანტიგენ-დადებითი) TNF-მაბლოკირებელი საშუალებების გამოყენებით, მათ შორის ჰუმირა. ზოგიერთი შემთხვევა ფატალური იყო. ჰუმირათი თერაპიის დაწყებამდე პაციენტებს უნდა ჩაუტარდეთ ტესტირება HBV ინფექციაზე. B ჰეპატიტის ინფექციაზე დადებითი ტესტის მქონე პაციენტებისთვის რეკომენდებულია B ჰეპატიტის სამკურნალოდ სპეციალიზირებულ ექიმთან კონსულტაცია.

HBV მატარებლები, რომლებიც საჭიროებენ ჰუმირა თერაპიას, უნდა იყვნენ მჭიდროდ გაკონტროლებულები აქტიური HBV ინფექციის ნიშნებისა და სიმპტომებზე თერაპიის განმავლობაში და თერაპიის შეწყვეტიდან რამდენიმე თვის განმავლობაში. არ არის საკმარისი მონაცემები ანტივირუსული თერაპიის გამოყენების შესახებ HBV-ის რეაქტივაციის თავიდან ასაცილებლად HBV-ის მატარებლებში TNF მაბლოკირებელ თერაპიასთან ერთად. პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ HBV რეაქტივაცია, ჰუმირათ მკურნალობა უნდა შეწყდეს და ეფექტური ანტივირუსული თერაპია უნდა დაიწყოს შესაბამისი დამხმარე თერაპიით.

ნევროლოგიური მოვლენები

TNF-მაბლოკირებელი აგენტები, მათ შორის ჰუმირა, იშვიათ შემთხვევებში ასოცირებულია კლინიკური სიმპტომების დაწყებასთან ან გამწვავებასთან და/ან პერიფერიული დემიელინიზებელი დაავადებების რენტგენოგრაფიული ნიშნების გამოვლენასთან, მათ შორის ცენტრალური ნერვული სისტემის დემიელინირებელ დაავადებებთან, როგორიცაა გაფანტული სკლეროზი და თვალის ნევრიტი და გილენ-ბარეს სინდრომი. ექიმებმა, რომლებიც უტარებენ ჰუმირას თერაპიას თავიანთ პაციენტებს, ყურადღებით უნდა განიხილონ ჰუმირას გამოყენების გადაწყვეტილება პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ადრე არსებული ან ბოლოდროინდელი ცენტრალური ან პერიფერიული ნერვული სისტემის დემიელინიზებელი დაავადებები. ჰუმირას შეწყვეტა უნდა განიხილებოდეს, თუ რომელიმე ჩამოთვლილი დარღვევა მოხდა. ცნობილია კავშირი ზომიერ უვეიტსა და ცენტრალურ დემიელინიზაციურ დარღვევებს შორის. ნევროლოგიური შეფასება უნდა ჩატარდეს ჰუმირასთან მკურნალობის დაწყებამდე და რეგულარულად მის დროს, რათა შეფასდეს ადრე არსებული ან განვითარებადი ცენტრალური დემიელინიზებელი დარღვევები პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ არაინფექციური ზომიერი უვეიტი.

ალერგიული რეაქციები

სერიოზული ალერგიული რეაქციები, რომლებიც დაკავშირებულია ჰუმირასთან, იშვიათად იყო მოხსენებული კლინიკური კვლევების დროს. ჰუმირასთან დაკავშირებული არასერიოზული ალერგიული რეაქციების სიხშირე კლინიკურ კვლევებში იყო „არაჩვეულებრივი“ კატეგორიაში. სერიოზული ალერგიული რეაქციები, მათ შორის ანაფილაქსია, დაფიქსირდა ჰუმირას მიღების შემდეგ. თუ განვითარდება ანაფილაქსიური ან სხვა სერიოზული ალერგიული რეაქცია, ჰუმირა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი თერაპია.

იმუნოსუპრესია

კვლევაში 64 რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტზე, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირათი, არ დაფიქსირებულა დაგვიანებული ტიპის ჰიპერმგრძნობელობის დათრგუნვა, იმუნოგლობულინის დონის დათრგუნვა ან T-, B-, NK- უჯრედების, მონოციტების/მაკროფაგების და ნეიტროფილების შეცვლილი რაოდენობა.

ავთვისებიანი სიმსივნეები და ლიმფოპროლიფერაციული დაავადებები

TNF-ის მაბლოკირებელ აგენტებთან კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, ავთვისებიანი სიმსივნეების, მათ შორის ლიმფომის ჩათვლით, უფრო მეტი შემთხვევა დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებსაც იღებდნენ TNF-ბლოკატორები, საკონტროლო პაციენტებთან შედარებით. თუმცა, ეს იშვიათად ხდებოდა. პოსტმარკეტინგულ პერიოდში, ლეიკემიის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-მაბლოკირებელი საშუალებებით. რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებს მაღალი აქტიურობით, ანთებითი დაავადების ხანგრძლივი ისტორიით აქვთ ფონური ლიმფომისა და ლეიკემიის გაზრდილი რისკი; ეს ართულებს რისკის შეფასებას. არსებული ინფორმაციით, არ შეიძლება გამოირიცხოს ლიმფომის, ლეიკემიის ან სხვა ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარების რისკი პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ TNF-მაბლოკირებელი აგენტით.

ავთვისებიანი სიმსივნეები, ზოგიერთი ფატალური, დაფიქსირდა ბავშვებში, მოზარდებში და ახალგაზრდებში (22 წლამდე), რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-მაბლოკირებელი საშუალებებით, ადალიმუმაბის ჩათვლით, პოსტმარკეტინგულ პირობებში. ამ შემთხვევების დაახლოებით ნახევარი იყო ლიმფომა. სხვა შემთხვევები იყო სხვადასხვა ავთვისებიანი სიმსივნეებით, მათ შორის იშვიათი ავთვისებიანი სიმსივნეები, რომლებიც ჩვეულებრივ ასოცირდება იმუნოსუპრესიასთან. არ არის გამორიცხული ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარების რისკი ბავშვებში და მოზარდებში, რომლებიც მკურნალობენ TNF-მაბლოკირებელი საშუალებებით.

ჰეპატოსპლენური T-უჯრედოვანი ლიმფომა იშვიათად იქნა დიაგნოზირებული პოსტმარკეტინგული პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ადალიმუმაბით. ამ იშვიათი ტიპის T-უჯრედოვანი ლიმფომას აქვს ძალიან აგრესიული მიმდინარეობა და ხშირად ფატალურია. ჰეპატოსპლენური T-უჯრედოვანი ლიმფომის ზოგიერთი შემთხვევა ჰუმირასთან ერთად დაფიქსირდა ახალგაზრდებში, რომლებიც ღებულობდნენ აზათიოპრინს ან 6-მერკაპტოპურინს ერთდროულად ჰუმირასთან ერთად ნაწლავის ანთებითი დაავადებისთვის. აზათიოპრინის ან 6-მერკაპტოპურინის კომბინაციით გამოწვეული რისკი ჰუმირასთან ერთად გულდასმით უნდა იქნას განხილული. არ შეიძლება გამოირიცხოს ჰეპატოსპლენური T-უჯრედოვანი ლიმფომის განვითარების რისკი პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ჰუმირათი (იხ. ნაწილი 4.8).

საშვილოსნოს ყელის კიბოს პერიოდული სკრინინგი უნდა გაგრძელდეს 60 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, რომლებიც იყენებენ ჰუმირას.

არ ჩატარებულა კვლევები პაციენტებში ავთვისებიანი სიმსივნეების ანამნეზში ან პაციენტებში, რომლებსაც განუვითარდათ ავთვისებიანი სიმსივნე ჰუმირაზე ყოფნისას და აგრძელებდნენ მკურნალობას. ამიტომ, ასეთ პაციენტებში ჰუმირათი თერაპიის გაგრძელების გადაწყვეტილება უფრო ყურადღებით უნდა იქნას განხილული (იხ. ნაწილი 4.8).

ჰუმირათი მკურნალობის დაწყებამდე და მის დროს, ყველა პაციენტი უნდა შეფასდეს კანის არამელანომური კიბოს არსებობისთვის, განსაკუთრებით მათ, ვისაც ანამნეზში აქვს ფართო იმუნოსუპრესანტებით ან ფსორიაზის მქონე პაციენტები PUVA თერაპიის ისტორიაში. მელანომა და მერკელის უჯრედოვანი კარცინომა ასევე დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-ის მაბლოკირებელი აგენტებით, მათ შორის ადალიმუმაბით (იხ. ნაწილი 4.8).

დეტექტიურ კლინიკურ კვლევაში, რომელიც აფასებს სხვა TNF-ის მაბლოკირებელი აგენტის, ინფლიქსიმაბის გამოყენებას, ფილტვების ზომიერი და მძიმე ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადების (COPD) მქონე პაციენტებს ჰქონდათ უფრო მძიმე ქრონიკული ობსტრუქციული ფილტვის დაავადება (COPD), ძირითადად ფილტვებში ან თავისა და კისერში. ინფლიქსიმაბის მიერ შეყვანილი პაციენტების ჯგუფი საკონტროლო პაციენტებთან შედარებით. დაფიქსირდა ავთვისებიანი სიმსივნეები. ყველა პაციენტს ჰქონდა მძიმე მოწევის ისტორია. ამიტომ, სიფრთხილეა საჭირო TNF-ის მაბლოკირებელი აგენტის გამოყენებისას COPD პაციენტებში და პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ავთვისებიანი სიმსივნეების გაზრდილი რისკი მოწევის გამო.

არსებული მონაცემებით, არ არის ცნობილი, მოქმედებს თუ არა ადალიმუმაბის მკურნალობა დისპლაზიის ან მსხვილი ნაწლავის კიბოს განვითარების რისკზე. დისპლაზიის ან მსხვილი ნაწლავის კარცინომის გაზრდილი რისკის მქონე ყველა წყლულოვანი კოლიტის მქონე პაციენტს (მაგ., ხანგრძლივი წყლულოვანი კოლიტის ან პირველადი სკლეროზული ქოლანგიტის მქონე პაციენტები) ან წინა დისპლაზიის ან მსხვილი ნაწლავის კარცინომის ანამნეზში უნდა გაიარონ დისპლაზიის სკრინინგი მკურნალობის დაწყებამდე და რეგულარულად. დაავადების კურსი. ეს შეფასება უნდა მოიცავდეს კოლონოსკოპიას და ბიოფსიებს, რომლებიც უნდა ჩატარდეს ადგილობრივი რეკომენდაციების შესაბამისად.

ცნობილია, რომ ლეიკემია-სისხლის კიბო (მწვავე მიელოიდური ლეიკემია, ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემია და ქრონიკული მიელოიდური ლეიკემია) ვითარდება TNF მაბლოკირებელი აგენტის გამოყენების გამო.

ჰემატოლოგიური რეაქციები

პანციტოპენიის შემთხვევები, მათ შორის აპლასტიკური ანემია, იშვიათად აღინიშნა TNF-ის მაბლოკირებელ აგენტებთან ერთად. ჰემატოლოგიური სისტემის გვერდითი მოვლენები, მათ შორის სამედიცინო თვალსაზრისით მნიშვნელოვანი ციტოპენია (მაგ. თრომბოციტოპენია, ლეიკოპენია) დაფიქსირდა ჰუმირას გამოყენებისას. ყველა პაციენტს უნდა მიეცეს რჩევა, დაუყოვნებლივ მიმართონ ექიმს, თუ ჰუმირას მიღებისას განვითარდება სისხლის დისკრაზიის ნიშნები და სიმპტომები (მაგ., მუდმივი ცხელება, სისხლჩაქცევები, სისხლდენა, ფერმკრთალი). პაციენტებში დადასტურებული მნიშვნელოვანი ჰემატოლოგიური დარღვევებით, უნდა განიხილონ ჰუმირა თერაპიის შეწყვეტა.

ვაქცინაციები

რევმატოიდული ართრიტის მქონე 226 მოზრდილის კვლევაში, რომლებიც მკურნალობდნენ ადალიმუმაბით ან პლაცებოთი, ანტისხეულების მსგავსი პასუხები დაფიქსირდა სტანდარტულ 23-ვალენტიან პნევმოკოკის ვაქცინაზე და გრიპის ვირუსის სამვალენტიან ვაქცინაზე. არ არსებობს მონაცემები ინფექციის მეორადი გადაცემის შესახებ ცოცხალი ვაქცინების საშუალებით პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ჰუმირას.

პედიატრიულ პაციენტებისთვის რეკომენდირებულია, თუ ეს შესაძლებელია, შეასრულონ ყველა იმუნიზაციის ვაქცინაცია მოქმედი იმუნიზაციის გაიდლაინების შესაბამისად ჰუმირათი თერაპიის დაწყებამდე.

პაციენტებს, რომლებიც იღებენ ჰუმირათი თერაპიას, შეუძლიათ მიიღონ თანმხლები ვაქცინები, გარდა ცოცხალი ვაქცინებისა. ახალშობილებში, რომლებიც ექვემდებარებიან ადალიმუმაბს საშვილოსნოში, არ არის რეკომენდებული ცოცხალი ვაქცინის შეყვანა (მაგ. BCG ვაქცინა) ორსულობის დროს დედის მიერ ადალიმუმაბის ბოლო ინექციიდან 5 თვის განმავლობაში.

გულის შეგუბებითი უკმარისობა

გულის შეგუბებითი უკმარისობის გაუარესება და გულის შეგუბებითი უკმარისობის შედეგად სიკვდილიანობის გაზრდა დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევაში სხვა TNF-მაბლოკირებელ აგენტთან ერთად. ასევე დაფიქსირდა გულის შეგუბებითი უკმარისობის გაუარესების შემთხვევები პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირათი. ჰუმირა სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში მსუბუქი გულის უკმარისობით (NYHA კლასი I/II). ჰუმირა უკუნაჩვენებია ზომიერი და მძიმე გულის უკმარისობის დროს (იხ. ნაწილი 4.3). ჰუმირა თერაპია უნდა შეწყდეს პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ გულის შეგუბებითი უკმარისობის ახალი ან გაუარესებული სიმპტომები..

ავტოიმუნური პროცესები

ჰუმირათი მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს ავტოიმუნური ანტისხეულების წარმოქმნა. ჰუმირათ ხანგრძლივი მკურნალობის ეფექტი აუტოიმუნური დაავადების განვითარებაზე უცნობია. თუ ჰუმირათი მკურნალობის შემდეგ პაციენტს განუვითარდა სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებენ ლუპუსის მსგავს სინდრომზე და პაციენტს აქვს დადებითი ტესტი ორჯაჭვიანი დნმ-ის ანტისხეულებზე, მას უნდა ჩაუტარდეს ჰუმირათი მკურნალობა აღარ უნდა გაგრძელდეს (იხ. ნაწილი 4.8).

TNF-მაბლოკირებელი აგენტების ან ბიოლოგიური დაავადების მოდიფიკაციის ანტირევმატული საშუალებების (DMARDs) ერთდროული გამოყენება

სერიოზული ინფექციები დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში ანაკინრას და სხვა TNF-მაბლოკირებელი აგენტის, ეტანერცეპტის გამოყენებით, დამატებითი სარგებლობის გარეშე, მარტო ეტანერცეპტთან შედარებით. ეტანერცეპტთან და ანაკინრასთან კომბინირებულ თერაპიაში გამოვლენილი არასასურველი მოვლენების ბუნებიდან გამომდინარე, მსგავსი ტოქსიკურობა შეიძლება მოხდეს ანაკინრასა და სხვა TNF-მაბლოკირებელი საშუალებების კომბინაციით. ამიტომ, ადალიმუმაბის და ანაკინრას კომბინაცია არ არის რეკომენდებული (იხ. ნაწილი 4.5).

ადალიმუმაბის ერთდროული გამოყენება სხვა ბიოლოგიურ დაავადებათა მოდიფიცირებულ ანტირევმატულ საშუალებებთან (მაგ. ანაკინრა და აბატაცეპტი) ან სხვა TNF-მაბლოკირებელ საშუალებებთან ერთად არ არის რეკომენდებული ინფექციის შესაძლო გაზრდილი რისკის გამო, მათ შორის სერიოზული ინფექციები და სხვა პოტენციური ფარმაკოლოგიური ურთიერთქმედება (იხ. ნაწილი 4.5).

ქირურგიული

ქირურგიული პროცედურების უსაფრთხოების გამოცდილება პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ჰუმირათი შეზღუდულია. ადალიმუმაბის ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდი უნდა იყოს გათვალისწინებული, თუ დაგეგმილია ქირურგიული პროცედურა. პაციენტი, რომელსაც ესაჭიროება ქირურგიული ჩარევა ჰუმირა თერაპიის დროს, უნდა იყოს ყურადღებით დაკვირვებული ინფექციებზე და უნდა იქნას მიღებული შესაბამისი სიფრთხილის ზომები. არსებობს შეზღუდული უსაფრთხოების გამოცდილება პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ართროპლასტიკა ჰუმირას მიღებისას.

წვრილი ნაწლავის ობსტრუქცია

კრონის დაავადების მკურნალობაზე უარის თქმა შეიძლება მიუთითებდეს ფიბროზული სტრიქტურის არსებობაზე, რამაც შეიძლება მოითხოვოს ოპერაცია. არსებული მონაცემების მიხედვით სავარაუდოა, რომ ჰუმირა არ იწვევს ან აუარესებს სტრუქტურას.

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

ჰუმირა შესწავლილი იყო მონოთერაპიის სახით და მეტოტრექსატთან ერთად პაციენტებში რევმატოიდული ართრიტით, პოლიარტიკულური არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტით და ფსორიაზული ართრიტით. როდესაც ჰუმირა ინიშნება მეტოტრექსატთან ერთად, ანტისხეულების ფორმირება უფრო დაბალია, ვიდრე მონოთერაპიის სახით გამოყენებისას. ჰუმირას მიღებამ მეთოტრექსატის გარეშე გამოიწვია ანტისხეულების წარმოქმნის გაზრდა, ასევე გაზრდილი კლირენსი და ადალიმუმაბის ეფექტურობის დაქვეითება. (იხ. ნაწილი 5.1).

ჰუმირასა და ანაკინრას კომბინაცია არ არის რეკომენდებული (იხ. ნაწილი 4.4).

ჰუმირასა და აბატაცეპტის კომბინაცია არ არის რეკომენდებული (იხ. ნაწილი 4.4).

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

გერიატრიული პოპულაცია

ხანდაზმულ პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

პედიატრიული პოპულაცია

2 წლამდე ასაკის ბავშვებში ჰუმირაზე კვლევები არ ჩატარებულა.

თირკმელების/ღვიძლის უკმარისობა

ამ პაციენტების პოპულაციაში ჰუმირას კვლევები არ ჩატარებულა. დოზირების რეკომენდაცია არ შეიძლება.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

ზოგადი რჩევები

ორსულობის B კატეგორიის შესახებ.

რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები (კონტრაცეფცია)

რეკომენდირებულია, რომ რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა მიიღონ ეფექტური კონტრაცეფციის ზომები ორსულობის თავიდან ასაცილებლად და გააგრძელონ ეს ზომები ჰუმირას ბოლო ინექციის შემდეგ სულ მცირე ხუთი თვის განმავლობაში.

ორსულობის პერიოდი

პერსპექტიული გაერთიანებული მონაცემები დიდი რაოდენობის ორსულობაზე (დაახლოებით 2100) ცნობილი შედეგებით, პირველი ტრიმესტრის 1500-ზე მეტი ადალიმუმაბის ექსპოზიციით, რაც იწვევს ცოცხალ დაბადებას, არ მიუთითებს იმაზე, რომ ადალიმუმაბი ზრდის მალფორმაციის მაჩვენებელს ახალშობილებში.

პერსპექტიულ კოჰორტულ კვლევაში ჩართული იყო 257 ქალი რევმატოიდული ართრიტით (RA) ან კრონის დაავადებით (CH), რომლებიც მკურნალობდნენ ადალიმუმაბით სულ მცირე პირველი ტრიმესტრის განმავლობაში და 120 ქალი RA ან CD-ით, რომლებიც არ მკურნალობდნენ ადალიმუმაბით. კვლევის პირველადი საბოლოო წერტილი იყო ძირითადი თანდაყოლილი დეფექტების დაბადების პრევალენტობა. ორსულობის სიხშირე, რამაც გამოიწვია სულ მცირე ერთი ცოცხალი დაბადება ძირითადი თანდაყოლილი დეფექტით, იყო 6/69 (8.7%) ქალებში ადალიმუმაბით ნამკურნალებ RA შედარებით 5/74 (6.8%) არანამკურნალევი (დაუსწორებელი საშიშროების კოეფიციენტი 1.31, 95% CI 0.38-4.52), 16/152 (10.5%) ქალი CD-ით, რომლებიც მკურნალობდნენ ადალიმუმაბით წინააღმდეგ 3/32 (9.4%) არანამკურნალევი (დაუსწორებელი საშიშროების კოეფიციენტი 1.14, 95% CI 0.31-4.16). კომბინირებული (გამოითვლება საბაზისო განსხვავებებით) მორგებული საშიშროების კოეფიციენტი RA და CD-სთვის იყო 1.10 (95% CI 0.45-2.73). სპონტანური აბორტის, მცირე თანდაყოლილი დეფექტების, ნაადრევი მშობიარობის, მშობიარობის ზომისა და სერიოზული ან ოპორტუნისტული ინფექციების მეორადი საბოლოო წერტილებისთვის, არ იყო მნიშვნელოვანი განსხვავებები ადალიმუმაბით ნამკურნალებ და არანამკურნალევ ქალებს შორის, თუმცა მკვდრადშობადობის ან ავთვისებიანი სიმსივნის შემთხვევები არ დაფიქსირებულა. მონაცემთა ინტერპრეტაცია შეიძლება განსხვავდებოდეს, რადგან კვლევას ჰქონდა მეთოდოლოგიური შეზღუდვები, მათ შორის მცირე ზომის ნიმუში და არარანდომიზებული კვლევის დიზაინი.

მაიმუნებში განვითარების ტოქსიკურობის კვლევამ არ აღმოაჩინა დედის ტოქსიკურობის, ემბრიოტოქსიურობის ან ტერატოგენურობის ჩვენება. არ არსებობს პრეკლინიკური მონაცემები ადალიმუმაბის ეფექტის შესახებ პოსტნატალურ ტოქსიკურობაზე (იხ. ნაწილი 5.3).

TNF- α-ის ინჰიბირების გამო, ადალიმუმაბი ორსულობის დროს შეიძლება გავლენა იქონიოს ახალშობილში ნორმალურ იმუნურ პასუხებზე. ადალიმუმაბი ორსულობის დროს უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ საჭიროების შემთხვევაში.

თუმცა, ორსულობის დროს ადალიმუმაბმა შეიძლება გადაკვეთოს პლაცენტა ბავშვის შრატში. შედეგად, ამან შეიძლება გამოიწვიოს ჩვილებში ინფექციის გაზრდილი რისკი. ჩვილებში, რომლებიც საშვილოსნოში ექვემდებარებიან ადალიმუმაბს, არ არის რეკომენდებული ცოცხალი ვაქცინის შეყვანა (მაგ. BCG ვაქცინა) ორსულობის დროს დედის მიერ ადალიმუმაბის ბოლო ინექციიდან 5 თვის განმავლობაში.

ლაქტაციის პერიოდი

გამოქვეყნებული ლიტერატურიდან მოპოვებული შეზღუდული ინფორმაციის მიხედვით; ადალიმუმაბის არსებობა დედის რძეში დედის შრატის დონის 0.1%-დან 1%-მდე კონცენტრაციებში მიუთითებს, რომ ადალიმუმაბი გამოიყოფა დედის რძეში ძალიან დაბალი კონცენტრაციით. პერორალურად შეყვანილი და მონელებული იმუნოგლობულინის G პროტეინები განიცდიან ნაწლავის პროტეოლიზს და აქვთ დაბალი ბიოშეღწევადობა. ძუძუთი კვებაზე მყოფ ახალშობილებზე/ჩვილებზე ზემოქმედება მოსალოდნელი არ არის. შედეგად, ჰუმირა შეიძლება გამოყენებულ იქნას მთელი ძუძუთი კვების პერიოდში.

რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება

არ არსებობს პრეკლინიკური მონაცემები ნაყოფიერებაზე ადალიმუმაბის ზემოქმედების შესახებ (იხ. ნაწილი 5.3).

გავლენა ავტომობილის მართვაზე

ჰუმირას შეიძლება ჰქონდეს უმნიშვნელო გავლენა მანქანისა და მექანიზმების მართვის უნარზე. ჰუმირას მიღების შემდეგ შეიძლება განვითარდეს თავბრუსხვევა და მხედველობის დარღვევა (იხ. ნაწილი 4.8).

გვერდითი მოვლენები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

ჰუმირა შეისწავლეს 9,506 პაციენტში ძირითადი კონტროლირებადი და ღია ეტიკეტირების კვლევებში 60 თვემდე ან მეტი ხნის განმავლობაში. ეს კვლევები მოიცავდა პაციენტებს რევმატოიდული ართრიტით, არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტით (პოლიარტიკულური იუვენილური იდიოპათიური ართრიტი და ენთეზიტთან დაკავშირებული ართრიტი) დაავადების ხანმოკლე ან ხანგრძლივი ხანგრძლივობით, ასევე ღერძული სპონდილოართრიტით (ანკილოზური სპონდილიტი, ღერძული სპონდილოართრიტი ას ართრიტის გარეშე), რენტგენოგრაფიული მტკიცებულება. კრონის დაავადება მოიცავს პაციენტებს წყლულოვანი კოლიტით, ფსორიაზით, ჩირქოვანი ჰიდრადენიტით და უვეიტით. ძირითადი კონტროლირებადი კვლევები მოიცავდა 6089 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირათი და 3801 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებოთი ან აქტიური შედარებით კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში.

ძირითადი კვლევების ორმაგად ბრმა, კონტროლირებად პერიოდებში, პაციენტების წილი, რომლებმაც შეწყვიტეს მკურნალობა გვერდითი მოვლენების გამო, იყო 5.9% პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებდნენ ჰუმირას და 5.4% პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებდნენ საკონტროლო მკურნალობას.

ყველაზე ხშირად მოხსენებული გვერდითი რეაქციები იყო ინფექციები (მაგ. ნაზოფარინგიტი, ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია და სინუსიტი), რეაქციები ინექციის ადგილზე (ერითემა, ქავილი, სისხლდენა, ტკივილი ან შეშუპება), თავის ტკივილი და კუნთოვანი ტკივილი.

სერიოზული გვერდითი რეაქციები დაფიქსირდა ჰუმირაზე. TNF-მაბლოკირებელი აგენტები, როგორიცაა ჰუმირა, მოქმედებს იმუნურ სისტემაზე და ამ აგენტების გამოყენებამ შეიძლება გავლენა მოახდინოს ორგანიზმის დაცვაზე ინფექციისა და კიბოს წინააღმდეგ. ფატალური და სიცოცხლისათვის საშიში ინფექციები (სეფსისის, ოპორტუნისტული ინფექციების და ტუბერკულოზის ჩათვლით), HBV რეაქტივაცია და სხვადასხვა ავთვისებიანი სიმსივნეები (მათ შორის ლეიკემია, ლიმფომა და HSTCL) ასევე დაფიქსირდა ჰუმირას გამოყენებისას.

ასევე დაფიქსირდა სერიოზული ჰემატოლოგიური, ნევროლოგიური და აუტოიმუნური რეაქციები. ეს რეაქციები მოიცავს იშვიათ შეტყობინებებს პანციტოპენიის, აპლასტიკური ანემიის, ცენტრალური და პერიფერიული დემიელინაციური მოვლენების შესახებ და ცნობებს მგლურას, მგლურასთან დაკავშირებული მდგომარეობისა და სტივენს-ჯონსონის სინდრომის შესახებ.

პედიატრიული პოპულაცია

საერთო ჯამში, პედიატრიულ პაციენტებში არასასურველი რეაქციები სიხშირით და ტიპით მსგავსი იყო ზრდასრულ პაციენტებში გამოვლენილთან.

არასასურველი ეფექტები

გვერდითი რეაქციები, რომლებიც დაფუძნებულია კლინიკურ კვლევებზე და პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებაზე, ნაჩვენებია ქვემოთ სისტემა-ორგანული კლასისა და სიხშირის მიხედვით; ძალიან ხშირი ( 1/10); საერთო ( 1/100-დან <1/10-მდე); იშვიათი (≥1/1000-დან <1/100-მდე), იშვიათი (≥1/10000-დან <1/1000-მდე), ძალიან იშვიათი (<1/10000) და უცნობი (სიხშირე არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით). გვერდითი მოვლენები თითოეულ სიხშირის ჯგუფში ჩამოთვლილია მოვლენის სიმძიმის შემცირების მიხედვით. სხვადასხვა მითითებებს შორის ნაჩვენებია ყველაზე გავრცელებული სიხშირე. განყოფილება 4.3, ნაწილი 4.4. და ნაწილ 4.8-ში დამატებითი ინფორმაციის შემთხვევაში, სისტემის ორგანოთა კლასის სათაურები მითითებულია ვარსკვლავით (*).

ინფექციები და ინფესტაციები *

ძალიან ხშირი: სასუნთქი გზების ინფექციები (მათ შორის ქვედა და ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები, პნევმონია, სინუსიტი, ფარინგიტი, ნაზოფარინგიტი და ჰერპეს ვირუსული პნევმონია)

ხშირი: სისტემური ინფექციები (სეფსისის, კანდიდოზის და გრიპის ჩათვლით), ნაწლავური ინფექციები (ვირუსული გასტროენტერიტის ჩათვლით), კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები (პარონიქიის, ცელულიტის, იმპეტიგოს, ნეკროზული ფაშიიტის და ჰერპეს ზოსტერის ჩათვლით), ყურის ინფექციები, პირის ღრუს მარტივი ინფექციები, პირის ღრუს ჰერპესი და სტომატოლოგიური ინფექციები), რეპროდუქციული სისტემის ინფექციები (ვულვოვაგინალური მიკოზური ინფექციის ჩათვლით), საშარდე გზების ინფექციები (პიელონეფრიტის ჩათვლით), სოკოვანი ინფექციები, სახსრების ინფექციები

არახშირი: ნევროლოგიური ინფექციები (ვირუსული მენინგიტის ჩათვლით), ოპორტუნისტული ინფექციები და ტუბერკულოზი (მათ შორის კოქციდიომიკოზი, ჰისტოპლაზმოზი და mycobacterium avum კომპლექსის ინფექცია), ბაქტერიული ინფექციები, თვალის ინფექციები, დივერტიკულიტი1)

კეთილთვისებიანი, ავთვისებიანი და დაუზუსტებელი ნეოპლაზმები (კისტებისა და პოლიპების ჩათვლით)*

ხშირი: კეთილთვისებიანი ნეოპლაზმა, კანის კიბო მელანომის გამოკლებით (მათ შორის ბაზალურუჯრედოვანი კარცინომა და სკალირების კანის კარცინომა)

არახშირი: ლიმფომა**, მყარი ორგანოების ნეოპლაზმები (მათ შორის სარძევე ჯირკვლის კიბო, ფილტვის და ფარისებრი ჯირკვლის სიმსივნეები), მელანომა**

იშვიათი: ლეიკემია1)

უცნობია: ჰეპატოსპლენური T-უჯრედოვანი ლიმფომა1), მერკელის უჯრედის კარცინომა (კანის ნეიროენდოკრინული კარცინომა)1)

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები *

ძალიან ხშირი: ლეიკოპენია (ნეიტროპენიის და აგრანულოციტოზის ჩათვლით), ანემია ხშირი: ლეიკოციტოზი, თრომბოციტოპენია

არახშირი: იდიოპათიური თრომბოციტოპენიური პურპურა იშვიათი: პანციტოპენია

იმუნური სისტემის დაავადებები *

ხშირი: ჰიპერმგრძნობელობა, ალერგიები (სეზონური ალერგიის ჩათვლით)

არახშირი: სარკოიდოზი1), ვასკულიტი

იშვიათი: ანაფილაქსია1)

მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები

ძალიან ხშირი: ლიპიდური მნიშვნელობების მომატება.

ხშირი: ხშირი: ჰიპოკალიემია, შარდმჟავას მატება, სისხლში ნატრიუმის პათოლოგიური მაჩვენებლები, ჰიპოკალციემია, ჰიპერგლიკემია, ჰიპოფოსფატემია, დეჰიდრატაცია.

ფსიქიატრიული დაავადებები

ხშირი: განწყობის ცვლილებები (დეპრესიის ჩათვლით), შფოთვა, უძილობა

ნერვული სისტემის დაავადებები *

ძალიან ხშირი: თავის ტკივილი.

ხშირი: პარესთეზია (ჰიპოასთეზიის ჩათვლით), შაკიკი, ნერვის ფესვის ჩაკეტვა;

არახშირი: ცერებროვასკულური ავარია1 (CVA), ტრემორი, ნეიროპათია

იშვიათი: გაფანტული სკლეროზი, დემიელინიზებელი დაავადებები (მაგ. ოპტიკური ნევრიტი, გილენ-ბარეს სინდრომი) 1)

თვალის დაავადებები

ხშირად: მხედველობის დაქვეითება, კონიუნქტივიტი, ბლეფარიტი, თვალის შეშუპება

არახშირი: დიპლოპია

ყურის და შიდა ყურის დაავადებები ხშირი: თავბრუსხვევა

არახშირი: სიყრუე, ტინიტუსი

გულის დაავადებები *

ხშირი: ტაქიკარდია

არახშირი: მიოკარდიუმის ინფარქტი), არითმია, გულის შეგუბებითი უკმარისობა იშვიათი: გულის გაჩერება

სისხლძარღვთა დაავადებები

ხშირი: ჰიპერტენზია, გამონაყარი კანზე, ჰემატომა

არახშირი: სისხლძარღვთა არტერიის ოკლუზია, თრომბოფლებიტი, აორტის ანევრიზმა რესპირატორული, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები *

ხშირი: ასთმა, ქოშინი, ხველა

არახშირი: ფილტვის ემბოლია 1), ფილტვის ინტერსტიციული დაავადება, ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადება, პნევმონიტი, პლევრის გამონაჟონი 1)

იშვიათი: ფილტვის ფიბროზი 1)

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

ძალიან ხშირი: მუცლის ტკივილი, გულისრევა და ღებინება

ხშირი: კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის სისხლდენა, დისპეფსია, გასტროეზოფაგური რეფლუქსის დაავადება, სიკას სინდრომი;

არახშირი: პანკრეატიტი, დისფაგია, სახის შეშუპება

იშვიათი: ნაწლავის პერფორაცია 1)

ჰეპატობილიარული დაავადებები *

ძალიან ხშირი: ღვიძლის ფერმენტების მომატება

არახშირი: ქოლეცისტიტი და ქოლელითიაზი, ღვიძლის სტეატოზი, ბილირუბინის მომატებული მაჩვენებლები

იშვიათი: ჰეპატიტი, B ჰეპატიტის ინფექციის რეციდივი (რეაქტივაცია), აუტოიმუნური ჰეპატიტი 1†)

უცნობია: ღვიძლის უკმარისობა 1)

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ძალიან ხშირი: გამონაყარი (კანის გამონაყარი) (მათ შორის ექსფოლიაციური გამონაყარი)

ხშირი: ფსორიაზის ახალი დაწყება ან გაუარესება (მათ შორის პალმოპლანტარული პუსტულარული ფსორიაზი 1), ჭინჭრის ციება, სისხლჩაქცევები (პურპურის ჩათვლით), დერმატიტი (ეგზემის ჩათვლით), ონიქოკლაზი, ჰიპერჰიდროზი, ალოპეცია 1), პირურიტი

არახშირი: ღამის ოფლიანობა, ნაწიბურები

იშვიათი: ერითემა მულტიფორმული 1), სტივენს-ჯონსონის სინდრომი 1), ანგიონევრომა 1), კანის ვასკულიტი 1), კანის ლიქენოიდური რეაქცია 1)

უცნობია: დერმატომიოზიტის სიმპტომების გაუარესება 1)

ჩონჩხ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

ძალიან ხშირი: კუნთოვანი ტკივილი.

ხშირი: კუნთების სპაზმი (სისხლში კრეატინფოსფოკინაზას მნიშვნელობის მომატების ჩათვლით)

არახშირი: რაბდომიოლიზი, სისტემური წითელი მგლურა

იშვიათი: ლუპუსის მსგავსი სინდრომი 1)

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

ხშირი: თირკმლის უკმარისობა, ჰემატურია

არახშირი: ნოქტურია

რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლების დაავადებები

არახშირი: ერექციული დისფუნქცია

ზოგადი დარღვევები და პირობები ადმინისტრაციის ადგილზე*

ძალიან ხშირი: რეაქცია ინექციის ადგილზე (ინექციის ადგილის ერითემის ჩათვლით)

ხშირი: გულმკერდის ტკივილი, შეშუპება, პირექსია 1) (ცხელება)

არახშირი: ანთება

კვლევები *

ხშირი: კოაგულაციისა და სისხლდენის დარღვევები (მათ შორის გააქტიურებული ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დროის გახანგრძლივება), დადებითი აუტოანტისხეულების ტესტი (მათ შორის ორჯაჭვიანი დნმ ანტისხეულები), სისხლში ლაქტატდეჰიდროგენაზას დონის მომატება.

ტრავმა და მოწამვლა

ხშირი: ჭრილობის დაგვიანებული შეხორცება

  • დამატებითი ინფორმაცია, ნაწილი 4.3, 4.4. და 4.8.
  • * მოიცავს ღია ეტიკეტის გაფართოების კვლევებს.
  • სპონტანური შეტყობინების მონაცემები შედის.

† აუტოიმუნური ჰეპატიტის იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებენ TNF ალფა ინჰიბიტორებს მარკეტინგის შემდგომ პერიოდში.

ჩირქოვანი ჰიდრადენიტი

უსაფრთხოების პროფილი HS პაციენტებისთვის, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირა-ს კვირაში ერთხელ შეყვანით, შეესაბამებოდა ჰუმირა-ს ცნობილ უსაფრთხოების პროფილს.

უვეიტი

უვეიტის მქონე პაციენტებში უსაფრთხოების პროფილი, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირა-ით ორ კვირაში ერთხელ, შეესაბამებოდა ჰუმირას ცნობილ უსაფრთხოების პროფილს.

შერჩეული გვერდითი რეაქციების აღწერა

რეაქციები ინექციის ადგილას

რეაქციები ინექციის ადგილზე (ერითემა და/ან ქავილი, სისხლჩაქცევა, ტკივილი ან შეშუპება) აღინიშნებოდა ჰუმირათ ნამკურნალები პაციენტების 12.9%-ში საპივოტაციურ კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში მოზრდილებში და ბავშვებში, შედარებით 7.2%-ს, ვინც იღებდა პლაცებოს ან აქტიურ კონტროლს. ეს რეაქციებიც დაფიქსირდა. ინექციის ადგილზე რეაქციები, როგორც წესი, არ მოითხოვდა პრეპარატის შეწყვეტას.

ინფექციები

ძირითად კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში მოზრდილებში და ბავშვებში, ინფექციის სიხშირე იყო 1,51 პაციენტზე წელიწადში ჰუმირათი მკურნალ პაციენტებში და 1,46 პაციენტში წელიწადში პლაცებო და აქტიური საკონტროლო აგენტებით მკურნალ პაციენტებში. ინფექციები იყო ძირითადად ნაზოფარინგიტი, ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია და სინუსიტი. პაციენტების უმეტესობამ განაგრძო ჰუმირას მკურნალობა ინფექციის მოხსნის შემდეგ.

სერიოზული ინფექციების სიხშირე იყო 0,04 პაციენტში წელიწადში პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირათი და 0,03 პაციენტში წელიწადში პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებოთი და აქტიური საკონტროლო აგენტით.

სერიოზული ინფექციები (იშვიათი ფატალური ინფექციების ჩათვლით) დაფიქსირებული კონტროლირებად, ღია ეტიკეტირებულ მოზრდილებში და პედიატრიულ კვლევებში ჰუმირათი მოიცავს ტუბერკულოზს (მილიარული და ფილტვის გარეთა უბნების ჩათვლით) და ინვაზიურ ოპორტუნისტულ ინფექციებს (მაგ. გავრცელებულ ან ფილტვგარეშე ჰისტოპლაზმოზი, ბლასტომიკოზი, კანციდიოიდოზი). ასპერგილოზი და ლისტერიოზი). ტუბერკულოზის შემთხვევების უმეტესობა დაფიქსირდა მკურნალობის დაწყებიდან პირველი რვა თვის განმავლობაში და შეიძლება ასახავდეს ლატენტური დაავადების ხელახლა გაჩენას.

ავთვისებიანი სიმსივნეები და ლიმფოპროლიფერაციული დარღვევები

ჰუმირას კვლევის დროს არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტის მქონე პაციენტებში (პოლიარტიკულური არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი და ენთეზიტთან ასოცირებული ართრიტი), არ დაფიქსირებულა ავთვისებიანი სიმსივნე 249 პედიატრიულ პაციენტში, რომელთა ექსპოზიცია იყო 655.6 პაციენტი-წელი. გარდა ამისა, არ დაფიქსირდა ავთვისებიანი სიმსივნე 192 პედიატრიულ პაციენტში ექსპოზიციით 498.1 პაციენტის წელზე კრონის დაავადების მქონე პედიატრიულ პაციენტებში ჰუმირას კვლევების დროს. ჰუმირას კვლევაში პედიატრიულ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ქრონიკული დაფის ფსორიაზი, არ დაფიქსირდა ავთვისებიანი სიმსივნე 77 პედიატრიულ დაფქული ფსორიაზის მქონე პაციენტში, რომლებიც ექვემდებარებოდნენ 80.0 პაციენტში წელიწადში. ჰუმირას კვლევაში პედიატრიულ უვეიტის პაციენტებში, 60 პედიატრიულ პაციენტს 58,4 პაციენტის წლის ექსპოზიციით ასევე არ ჰქონდა ავთვისებიანი სიმსივნე.

საკვანძო კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში ჰუმირას კვლევები სულ მცირე 12 კვირის განმავლობაში მოზრდილ პაციენტებში ზომიერად მძიმედ აქტიური რევმატოიდული ართრიტით, ფსორიაზული ართრიტით, მაანკილოზებელი სპონდილიტით, ღერძული სპონდილოართრიტით მაანკილოზებელი სპონდილიტის, კრონის დაავადების, დრესორატიტის, წყლულოვანი პურის და კოლოზიის რადიოგრაფიული ნიშნების გარეშე. უვეიტი და ავთვისებიანი სიმსივნეები, გარდა არამელანომის კანის კიბოსა, იყო 6.8 (4.4, 10.5) (95% CI) 1000 პაციენტზე წელიწადში 5291 ჰუმირათი ნამკურნალევ პაციენტში; ამის საპირისპიროდ, დაფიქსირდა 6.3 (3.4, 11.8) სიჩქარით 1000 პაციენტ-წელზე 3444 საკონტროლო პაციენტში (მკურნალობის საშუალო ხანგრძლივობა იყო 4.0 თვე ჰუმირასთვის, საკონტროლო მკურნალობისთვის 3.8 თვესთან შედარებით). კანის არამელანომური კიბოს პროპორცია (95% CI) იყო 8.8 (6.0, 13.0) 1000 პაციენტ-წელზე ჰუმირათი მკურნალ პაციენტებში 3.2 (1.3, 7.6) 1000 პაციენტ-წელზე საკონტროლო პაციენტებში იყო. კანის ამ სიმსივნეებს შორის ბრტყელუჯრედოვანი კარცინომა აღინიშნებოდა სიხშირით 2.7 (1.4, 5.4) 1000 პაციენტ-წელზე ჰუმირათი მკურნალ პაციენტებში და 0.6 (0.1, 4.5) 1000 პაციენტ-წელზე საკონტროლო პაციენტებში. ლიმფომების სიხშირე (95% CI) იყო 0.7 (0.2, 2.7) 1000 პაციენტ-წელზე ჰუმირას მომხმარებელ პაციენტებში და 0.6 (0.1, 4.5) 1000 პაციენტ-წელზე საკონტროლო პაციენტებში.

დაფიქსირდა ავთვისებიანი სიმსივნეების სიხშირე, ლიმფომისა და არამელანომის კანის კიბოს გამოკლებით, კლინიკური კვლევების კონტროლირებად პერიოდებში და მიმდინარე და დასრულებულ ღია კვლევებში, საშუალო ხანგრძლივობით დაახლოებით 3.3 წელი და წარმოადგენს 26,439 პაციენტ-წელზე მეტს, მათ შორის 6427 პაციენტს, 1000 პაციენტზე წელიწადში არის დაახლოებით 8,5. კანის არამელანომური კიბოს დაკვირვების მაჩვენებელი არის დაახლოებით 9.6 1000 პაციენტ-წელზე და ლიმფომის დაკვირვების მაჩვენებელი არის დაახლოებით 1.3 1000 პაციენტ-წელზე. პოსტმარკეტინგული გამოცდილების მიხედვით, 2003 წლის იანვრიდან 2010 წლის დეკემბრამდე, ავთვისებიანი სიმსივნეების სიხშირე უპირატესად რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში იყო საშუალოდ 2.7 1000 პაციენტში წელიწადში. არამელანომური კანის კიბოს და ლიმფომების მოხსენებული სიხშირე არის დაახლოებით 0.2 და 0.3 1000 პაციენტზე მკურნალობის წელიწადში, შესაბამისად. (იხ. ნაწილი 4.4).

დაფიქსირდა ჰეპატოსპლენური T-უჯრედოვანი ლიმფომის იშვიათი შემთხვევები პოსტმარკეტინგულ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ადალიმუმაბით (იხ. ნაწილი 4.4).

ავტოანტისხეულები

RA I-V კვლევებში, აუტოანტისხეულების ტესტები ჩატარდა პაციენტების შრატის ნიმუშებში სხვადასხვა დროს. ამ კვლევებში ჰუმირათი მკურნალი პაციენტების 11.9% შედარებით პლაცებო და აქტიური კონტროლის მქონე პაციენტებთან შედარებით.

ანტი-ბირთვული ანტისხეულები, რომლებიც საწყის ეტაპზე უარყოფითი იყო 8.1%-ში, მოხსენებული იყო, რომ დადებითი ტიტრები ჰქონდათ 24 კვირაში. კლინიკური ნიშნები, რომლებიც მიუთითებდნენ ახლად დაწყებულ ლუპუსის მსგავს სინდრომზე, დაფიქსირდა 3441 პაციენტიდან 2-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირათი ყველა რევმატოიდული ართრიტის დროს და ფსორიაზული ართრიტის კვლევები. მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ პაციენტები გაუმჯობესდნენ. არცერთ პაციენტს არ განუვითარდა ლუპუს ნეფრიტი ან ცენტრალური ნერვული სისტემის სიმპტომები.

ჰეპატობილიარული მოვლენები

3 ფაზის კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში საკონტროლო პერიოდით 4-დან 104 კვირამდე პაციენტებში რევმატოიდული ართრიტით და ფსორიაზული ართრიტით ჰუმირათი, ჰუმირათი ნამკურნალები პაციენტების 3.7%-ს ჰქონდა ALT მომატება  3 x ULN (ნორმის ზედა ზღვარი), ამასთან შედარებით, საკონტროლო ჯგუფში, მაჩვენებელი 1.6%-ია.

ჰუმირას მე-3 ფაზის კონტროლირებად კვლევებში, პაციენტებში 4-დან 17 წლამდე ასაკის პოლიარტიკულური არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტით და 6-დან 17 წლამდე ასაკის ენთეზიტთან დაკავშირებული ართრიტით, ALT მომატება  3 x ULN დაფიქსირდა ჰუმირათი ნამკურნალებ პაციენტების 6.1%-ში. პაციენტები და კონტროლის ქვეშ მყოფი პაციენტების 6.1%. პაციენტების 1.3%. ALT მატების უმეტესობა დაფიქსირდა მეტოტრექსატის ერთდროული გამოყენებისას. არ მომხდარა ALT  3 x ULN-ის მატება ჰუმირა 3 ფაზის კვლევაში 2-დან 4 წლამდე ასაკის პაციენტებში პოლიარტიკულარული არასრულწლოვან იდიოპათიური ართრიტით.

3 ფაზის კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში ჰუმირათი კრონის პაციენტებში და წყლულოვანი კოლიტის მქონე პაციენტებში, საკონტროლო პერიოდით 4-დან 52 კვირამდე, ჰუმირათი ნამკურნალები პაციენტების 0.9%-ს ჰქონდა ALT მომატება 3 x ULN, საკონტროლო ჯგუფთან შედარებით არის 0,9%.

52 მკურნალობა ჩატარდა კრონის დაავადების მქონე პედიატრიულ პაციენტებში. ჰუმირას 3 ფაზის კვლევაში, რომელიც იკვლევდა წონაზე მორგებული შემანარჩუნებელი დოზის ორი რეჟიმის ეფექტურობასა და უსაფრთხოებას, რასაც მოჰყვა წონაზე მორგებული ინდუქციური თერაპია 2 კვირამდე, პაციენტების 2.6% (5/192) მოიცავდა 4 პაციენტს, რომლებიც იღებდნენ თანმხლები იმუნოსუპრესანტებს საწყის ეტაპზე ALT ამაღლებები დაფიქსირდა როგორც  3 x ULN.

მე-3 ფაზის კონტროლირებადი კლინიკური კვლევები საკონტროლო პერიოდით 12-დან 24 კვირამდე დაფის ფსორიაზის მქონე პაციენტებში ჰუმირათი, ჰუმირათ ნამკურნალები პაციენტების 1.8%-ს ჰქონდა ALT მომატება  3 x ULN, საკონტროლო მკურნალობის ჯგუფში 1.8%-თან შედარებით.

ჰუმირას მე-3 ფაზის კვლევაში პედიატრიულ პაციენტებში დაფის ფსორიაზით, არ დაფიქსირებულა ALT 3 x ULN-ით მომატება.

ჰუმირას კონტროლირებად კვლევებში (საწყისი დოზები 160 მგ კვირაში 0 და 80 მგ კვირაში 2, რასაც მოჰყვა 40 მგ კვირაში ერთხელ მე-4 კვირიდან), პაციენტებში ჩირქოვანი ჰიდრადენიტით, საკონტროლო პერიოდით 12-16 კვირა, ALT  3 x ULN ფორმის მომატება დაფიქსირდა ჰუმირათი ნამკურნალები პაციენტების 0.3%-ში და საკონტროლო პაციენტების 0,6%-ში.

ჰუმირას კონტროლირებად კვლევებში უვეიტის ზრდასრულ პაციენტებში 80 კვირამდე, ჰუმირთი თერაპიასა და საკონტროლო თერაპიას ჰქონდა მედიანური (მედიანი) ექსპოზიცია 166.5 დღე და 105.0 დღე, შესაბამისად (საწყისი დოზა იყო 1 კვირა 80 მგ-დან 0 კვირაში). ALT ≥ 3 x ULN მომატება დაფიქსირდა ჰუმირათი ნამკურნალები პაციენტების 2.4%-ში და კონტროლის მქონე პაციენტების 2.4%-ში.

კლინიკურ კვლევებში გამოვლენილ ყველა ჩვენებას შორის, ALT-ის მომატება იყო ასიმპტომური და უმეტეს შემთხვევაში გარდამავალი და ალაგდებოდა თერაპიის გაგრძელებით. თუმცა, ღვიძლის ნაკლებად მძიმე დარღვევები, რომლებიც შეიძლება წინ უსწრებდეს ღვიძლის უკმარისობას, როგორიცაა ჰეპატიტი, აუტოიმუნური ჰეპატიტის ჩათვლით, ისევე როგორც ღვიძლის უკმარისობა, ასევე აღწერილია პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ადალიმუმაბს პოსტმარკეტინგულ ანგარიშებში.

აზათიოპრინით/6-მერკაპტოპურინით ერთდროული მკურნალობა

კრონის დაავადების მქონე ზრდასრულ პაციენტებში ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა ავთვისებიანი სიმსივნეების და სერიოზული ინფექციასთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენების უფრო მაღალი ალბათობა ჰუმირასა და აზათიოპრინის/6-მერკაპტოპურინის კომბინაციით, ვიდრე მარტო ჰუმირა.

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება

პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. მოხსენება საშუალებას იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგი. ჯანდაცვის პროფესიონალები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოვიგილანციის ცენტრს (TÜFAM). (www.titck.gov.tr; ელ-ფოსტა: [email protected] ; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).

ჭარბი დოზა

კლინიკურ კვლევებში დოზის შემზღუდველი ტოქსიკურობა არ დაფიქსირებულა. შეფასებული დოზის უმაღლესი დონე იყო მრავალჯერადი ინტრავენური დოზა 10 მგ/კგ, დაახლოებით 15-ჯერ რეკომენდებულ დოზაზე.

შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება: თითოეული წინასწარ შევსებული შპრიცი შეიცავს 40 მგ/0,4 მლ ადალიმუმაბს.

ადალიმუმაბი არის ადამიანის რეკომბინანტული მონოკლონური ანტისხეული, რომელიც წარმოიქმნება "ჩინური ზაზუნის საკვერცხეების" უჯრედებში.

დამხმარე ნივთიერებები: იხილეთ ნაწილი 6.1 დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალისთვის.

შენახვის პირობები

24 თვე

განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

უნდა ინახებოდეს მაცივარში 2-8ºC ტემპერატურაზე. სინათლისგან დასაცავად შპრიცი უნდა ინახებოდეს მის კოლოფში გამოყენების დრომდე. არ უნდა იყოს გაყინული.

ერთი წინასწარ შევსებული შპრიცი შეიძლება ინახებოდეს 14 დღის განმავლობაში ოთახის ტემპერატურაზე მაქსიმუმ 25ºC-მდე. შპრიცი დაცული უნდა იყოს სინათლისაგან და უნდა გადააგდოთ 14 დღის განმავლობაში არგამოყენების შემთხვევაში.

შეფუთვის ბუნება და შინაარსი

ჰუმირა 40 მგ/0,4 მლ წინასწარ შევსებული შპრიცი შეიცავს ერთჯერადი წინასწარ შევსებულ შპრიცს (ტიპი I მინა) დგუშის საცობით (ბრომობუტილის რეზინი) და ნემსის ყელში (თერმოპლასტიკური ელასტომერი).

2 წინასწარ შევსებული შპრიცი (0,4 მლ სტერილური ხსნარი); თითოეული შეფუთულია ბლისტერში 1 სპირტიან საწმენდს.

სამკურნალო პროდუქტის ნარჩენების განადგურება ადამიანის მიერ გამოყენებისთვის და სხვა განსაკუთრებული ღონისძიებები

ჰუმირა 40 მგ/0.4 მლ წინასწარ შევსებული შპრიცი საინექციო ხსნარით გამოსაყენებელია ექიმის ხელმძღვანელობითა და მეთვალყურეობით. შესაბამისი სამედიცინო მეთვალყურეობისა და შესაბამისი ინექციის ტექნიკის და პაციენტს ადეკვატურად შესწავლის შემდეგ პაციენტს შეუძლია ჰუმირას ინექცია დამოუკიდებლად განახორციელოს, თუ ექიმი გადაწყვეტს.

ჰუმირა არ უნდა შეურიოთ სხვა პრეპარატებს იმავე შპრიცში ან ფლაკონში.

ყველა გამოუყენებელი პროდუქტი ან ნარჩენი მასალა უნდა განადგურდეს „სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის“ და „შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის“ წესების შესაბამისად.

ლიცენზიის მფლობელი

AbbVie Tıbbi İlaçlar Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi

Saray Mah. Dr. Adnan Büyükdeniz Cad. No: 2 Akkom Ofis Park, Kelif Plaza 3. სართული: 16-17 34768 Ümraniye/İstanbul

ტელ: 0216 636 06 00

ფაქსი: 0216 425 09 69

ლიცენზიის ნომერი

2017/312

პირველი ლიცენზიის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი

პირველი ლიცენზიის თარიღი: 12.05.2017 ლიცენზიის განახლების თარიღი:

განახლების თარიღი

  • 02.2020

თარგმანი სწორია:

ფარმაკოლოგიური თვისებები

იმუნოსუპრესანტები, სიმსივნის ნეკროზის ფაქტორის ალფა (TNF-alpha) ინჰიბიტორები

ATC კოდი: L04AB04

მოქმედების მექანიზმი

ადალიმუმაბი სპეციალურად უკავშირდება TNF-ს და ანეიტრალებს ამ ფაქტორის ბიოლოგიურ ფუნქციას p55 და p75 უჯრედის ზედაპირის რეცეპტორებთან მისი ურთიერთქმედების ბლოკირებით.

ადალიმუმაბი ასევე ახდენს TNF-ით გამოწვეულ ან რეგულირებულ ბიოლოგიურ პასუხებს, მათ შორის ლეიკოციტების მიგრაციაზე პასუხისმგებელი ადჰეზიური მოლეკულების შეცვლილი დონის ჩათვლით (IC50 მნიშვნელობა 0.1-0.2 ნმ ELAM-1, VCAM-1 და ICAM-1-ისთვის).

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები

ჰუმირას მკურნალობის შემდეგ რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში, აღინიშნა ანთების მწვავე ფაზის რეაქტიული ნივთიერებების (C-რეაქტიული ცილა (CRP) და ერითროციტების დალექვის სიჩქარე (ESR)) და შრატის ციტოკინების (IL-6) დონის სწრაფი შემცირება საწყის მაჩვენებლებთან შედარებით. მატრიქსის მეტალოპროტეინაზების (MMP-1 და MMP-3) დონეები, რომლებიც პასუხისმგებელნი არიან ხრტილის დაზიანებაზე და იწვევს ქსოვილის რემოდელირებას, ასევე შემცირდა ჰუმირას მიღების შემდეგ. პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირათი, ძირითადად გააუმჯობესეს ქრონიკული ანთების ჰემატოლოგიური ნიშნები.

CRP-ის დონის სწრაფი დაქვეითება ასევე დაფიქსირდა ჰუმირათ მკურნალობის შემდეგ პაციენტებში პოლიარტიკულარული არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტით, კრონის დაავადებით, წყლულოვანი კოლიტით და ჩირქოვანი ჰიდრადენიტით. კრონის დაავადების მქონე პაციენტებში აღინიშნა მსხვილი ნაწლავის უჯრედების რაოდენობის შემცირება, რომლებიც გამოხატავენ ანთებით მარკერებს, მათ შორის TNF  ექსპრესიის მნიშვნელოვანი შემცირება. ნაწლავის ლორწოვანი გარსის ენდოსკოპიური კვლევებma აჩვენა ლორწოვანის შეხორცების მტკიცებულება პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ადალიმუმაბით.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

რევმატოიდული ართრიტი (RA)

ჰუმირა შეფასებული იქნა 3000-ზე მეტ პაციენტში რევმატოიდული ართრიტის ყველა კლინიკურ კვლევაში. ჰუმირას ეფექტურობა და უსაფრთხოება დადგენილია ხუთ რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა და კარგად კონტროლირებულ კვლევაში. ზოგიერთი პაციენტი მკურნალობდა 120 თვის ან მეტი ხნის განმავლობაში. ჰუმირას ინექციის ადგილის ტკივილი 40 მგ/0.4 მლ შეფასებული იყო ორ რანდომიზებულ, აქტიურ კონტროლირებად, ერთ ბრმა, ორ პერიოდულ ჯვარედინი მატჩების კვლევაში.

RA I კვლევაში, რომელშიც სულ მცირე ერთი დაავადების მოდიფიკატორი ანტირევმატული წამლის მკურნალობა წარუმატებელი აღმოჩნდა და მეთოტრექსატის დოზა არ აღმოჩნდა ადეკვატური 12,5-25 მგ კვირაში (10 მგ მეთოტრექსატის შეუწყნარებლობის შემთხვევაში), და მეტოტრექსატის დოზა რჩებოდა უცვლელი 10-25 მგ კვირაში. შეფასებული იყო 271 საშუალო და მძიმედ აქტიური რევმატოიდული ართრიტის 18 წელზე უფროსი ასაკის 271 პაციენტი. პაციენტები იღებდნენ 20, 40, ან 80 მგ ჰუმირას ან პლაცებოს დოზებს ყოველ მეორე კვირაში 24 კვირის განმავლობაში.

RA II კვლევაში შეფასებული იყო 18 წელზე უფროსი ასაკის საშუალო ან მძიმე აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მქონე 544 პაციენტი, რომლებმაც ვერ მიიღეს დაავადების მოდიფიკატორი ანტირევმატული წამლით თერაპია. 26 კვირის განმავლობაში, 20 ან 40 მგ ჰუმირა შეყვანილი იყო კანქვეშა ინექციით (პლაცებოსთან ერთად, რომელიც მიცემული იყო ალტერნატიულ კვირაში) ორ კვირაში ან ყოველ მეორე კვირაში, რასაც მოჰყვა პლაცებო ყოველ კვირას იმავე ხანგრძლივობით. სხვა დაავადების მოდიფიკაციის წამლების გამოყენება დაუშვებელია.

RA III კვლევამ შეაფასა 619 ზომიერიდან მძიმედ აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მქონე 18 წლის და უფროსი ასაკის 619 პაციენტი, რომლებსაც არ ჰქონდათ ადექვატური ეფექტურობა მეტოტრექსატის 12,5-25 მგ კვირაში ან იყო აუტანლობა 10 მგ/კვირაში მეთოტრექსატის მიმართ. ამ კვლევაში სამი ჯგუფია. პირველი ჯგუფი იღებდა პლაცებოს ინექციას ყოველ კვირას 52 კვირის განმავლობაში. მეორე ჯგუფს აძლევდნენ 20 მგ ჰუმირას ყოველ კვირას 52 კვირის განმავლობაში. მესამე ჯგუფი იღებდა 40 მგ ჰუმირას ყოველ მეორე კვირაში, მონაცვლეობით პლაცებოს ინექციებით ალტერნატიულ კვირაში. პირველი 52 კვირის დასრულების შემდეგ, 457 პაციენტი ჩაირიცხა ღია ეტიკეტირების გაფართოების ფაზაში, 40 მგ ჰუმირა/MTX ყოველ მეორე კვირაში 10 წლამდე.

RA IV კვლევაში უსაფრთხოება შეფასდა ძირითადად 18 წლის და უფროსი ასაკის 636 ზომიერიდან მძიმედ აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტში. პაციენტებს მიეცათ უფლება ან არასოდეს მიეღოთ დაავადების მოდიფიკაციის საწინააღმდეგო ანტირევმატული პრეპარატები, ან გაეგრძელებინათ არსებული რევმატული თერაპია, იმ პირობით, რომ მკურნალობა სტაბილური იქნებოდა მინიმუმ 28 დღის განმავლობაში. მკურნალობის ეს სქემები მოიცავს მეტოტრექსატს, ლეფლუნომიდს, ჰიდროქსიქლოროქინს, სულფასალაზინს და/ან ოქროს მარილებს. პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ ჰუმირას 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში ან პლაცებოს მისაღებად 24 კვირის განმავლობაში.

RAV კვლევამ შეაფასა 799 ზრდასრული პაციენტი ადრეულ სტადიაზე (დაავადების საშუალო ხანგრძლივობა 9 თვეზე ნაკლები), ზომიერად მძიმედ აქტიური რევმატოიდული ართრიტით, რომლებსაც მანამდე არასდროს გამოუყენებიათ მეთოტრექსატი. ამ კვლევამ გამოიკვლია ჰუმირას 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში და მეთოტრექსატის კომბინირებული თერაპიის 104 კვირის განმავლობაში, და ჰუმირას 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში და მეთოტრექსატის მონოთერაპიის ეფექტურობა რევმატოიდული ართრიტის ნიშნებისა და სიმპტომების და სახსრების დაზიანების პროგრესირების სიჩქარის შესამცირებლად. პირველი 104 კვირის დასრულების შემდეგ, 497 პაციენტი ჩაირიცხა ღია ფაზის კვლევაში, რომელსაც უტარდებოდა ჰუმირა 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში 10 წლის განმავლობაში.

RA VI და VII კვლევებმა შეაფასა 18 წლის და უფროსი ასაკის 60 პაციენტი საშუალო და მძიმედ აქტიური რევმატოიდული ართრიტით. კვლევაში ჩართული პაციენტები იყვნენ ბიოლოგიური მოუმზადებელი პაციენტები, რომლებიც იყენებდნენ ჰუმირას 40 მგ/0,8 მლ და ჰქონდათ ინექციის ადგილის საშუალო ტკივილი მინიმუმ 3 სმ (0-10 სმ VAS) ან ახალბედა ჰუმირაში 40 მგ/0,8 მლ. პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ ჰუმირას 40 მგ/0.8მლ ან ჰუმირას 40მგ/0.4მლ ერთჯერადი დოზის მისაღებად შემდგომი დოზებით ურეცეპტო თერაპიის შემდგომ.

RA I, II და III კვლევების პირველადი საბოლოო წერტილი და RA IV კვლევის მეორადი საბოლოო წერტილი არის პაციენტების პროცენტი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR 20 (ACR: რევმატოლოგიის ამერიკული კოლეჯის) პასუხი 24 ან 26 კვირაში. პირველადი საბოლოო წერტილი RAV კვლევაში იყო პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR 50 პასუხს 52 კვირაში. RA კვლევებში III და V, დაავადების პროგრესირების რეგრესია (გამოვლენილი რენტგენის შედეგებით) 52 კვირაში იყო დამატებითი პირველადი საბოლოო წერტილი. RA ასევე იყო III კვლევაში ცხოვრების ხარისხის ცვლილებების პირველადი საბოლოო წერტილი. პირველადი საბოლოო წერტილი კვლევებში RA VI და VII იყო ინექციის ადგილის ტკივილი ინექციის შემდეგ, რომელიც იზომება 0-10 სმ VAS-ით.

ACR პასუხი

პაციენტების პროცენტი, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირათი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR 20, 50 და 70 პასუხებს, თანმიმდევრული იყო RA I, II და III კვლევებში. ყოველ მეორე კვირაში 40 მგ დოზით მიღებული შედეგები შეჯამებულია ცხრილში 6.

ცხრილი 6. ACR პასუხები (პაციენტთა პროცენტი) პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევებში

პასუხი

RA I კვლევაa*

RA II კვლევაa*

RA III კვლევაa*

პლაცებო/MTXc n=60

ჰუმირაb/MTXc n=63

პლაცებო n=110

ჰუმირაb n=113

პლაცებო/MTXc n=200

ჰუმირაb/MTXc n=207

ACR 20

6 თვე

13,3%

65,1%

19,1%

46,0%

29,5%

63,3%

12 თვე

GD

GD

GD

GD

24,0%

58,9%

ACR 50

6 თვე

6,7%

52,4%

8,2%

22,1%

9,5%

39,1%

12 თვე

GD

GD

GD

GD

9,5%

41,5%

ACR 70

6 თვე

3,3%

23,8%

1,8%

12,4%

2,5%

20,8%

12 თვე

GD

GD

GD

GD

4,5%

23,2%

a24 კვირაში RA I, 26 კვირა RA II და 24 და 52 კვირა RA III

b ჰუმირა 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში

c MTX= მეტოტრექსატი

  • p<0.01, ჰუმირა პლაცებოს წინააღმდეგ

GD= არავალიდურია

ACR პასუხის კრიტერიუმების ყველა ინდივიდუალური კომპონენტი RA I-IV კვლევებში (მგრძნობიარე და შეშუპებული სახსრების რაოდენობა, დაავადების აქტივობა და ტკივილის შეფასება ექიმისა და პაციენტის მიერ, ინვალიდობის ინდექსის (HAQ) ქულები და CRP (მგ/დლ) მნიშვნელობები), 24 ან 26-მა აჩვენა გაუმჯობესება პლაცებოსთან შედარებით. ეს გაუმჯობესებები შენარჩუნდა 52 კვირის განმავლობაში RA III კვლევაში.

ACR პასუხის სიხშირე შენარჩუნებული იყო პაციენტთა უმრავლესობაში, რომლებსაც 10 წლამდე აკვირდებოდნენ RA III კვლევის ღია ეტიკეტირების გაფართოების ფაზაში. 207 პაციენტიდან რანდომიზირებული ჰუმირას 40 მგ ორკვირიანი დოზით, 114-მა განაგრძო ჰუმირას 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში მიღება 5 წლის განმავლობაში. ამ პაციენტებს შორის ACR 20 პასუხი მიღებული იყო 86 პაციენტში (75.4%), ACR 50 პასუხი 72 პაციენტში (63.2%) და ACR 70 პასუხი 41 პაციენტში (36%). 207 პაციენტიდან 81-მა განაგრძო ჰუმირა 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში 10 წლის განმავლობაში. მათ შორის ACR 20 პასუხი მიღებულ იქნა 64 პაციენტში (79.0%), ACR 50 პასუხი 56 პაციენტში (69.1%) და ACR 70 პასუხი 43 პაციენტში (53.1%).

RA IV კვლევაში, პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირა-ს პლუს სტანდარტული თერაპიით, ჰქონდათ სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად უკეთესი ACR 20 პასუხი, ვიდრე პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებო და სტანდარტული თერაპია (p<0.001).

RA კვლევებში I-IV, პაციენტებმა, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირა-ით, მიაღწიეს სტატისტიკურად მნიშვნელოვან ACR 20 და 50 პასუხებს მკურნალობის დაწყებიდან ერთიდან ორ კვირაში, იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს.

RAV კვლევაში ადრეულ სტადიაზე, მეტოტრექსატით ადრე რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში, კომბინირებულმა თერაპიამ ჰუმირასთან და მეთოტრექსატთან წარმოქმნა უფრო სწრაფი და მნიშვნელოვნად მაღალი ACR პასუხები 52 კვირაში, ვიდრე მეთოტრექსატის მონოთერაპია და ჰუმირას მონოთერაპია, და ეს პასუხები შენარჩუნდა 104 კვირამდე. (იხ. ცხრილი 7).

Tablo 7. ACR პასუხები (პაციენტთა პროცენტი) RA V კვლევაში

პასუხი

MTX n=257

ჰუმირა n=274

ჰუმირა /MTX n=268

p მნიშვნელობაa

p მნიშვნელობაb

p

მნიშვნელობაc

ACR 20

  • კვირა

62,6%

54,4%

72,8%

0,013

<0,001

0,043

104. კვირა

56,0%

49,3%

69,4%

0,002

<0,001

0,140

ACR 50

  • კვირა

45,9%

41,2%

61,6%

<0,001

<0,001

0,317

104. კვირა

42,8%

36,9%

59,0%

<0,001

<0,001

0,162

ACR 70

  • კვირა

27,2%

25,9%

45,5%

<0,001

<0,001

0,656

104. კვირა

28,4%

28,1%

46,6%

<0,001

<0,001

0,864

a p-მნიშვნელობა მიღებული იყო მეტოტრექსატის მონოთერაპიისა და ჰუმირა/მეთოტრექსატის კომბინირებულ თერაპიას შორის წყვილი შედარებიდან Mann-Whitney U ტესტის გამოყენებით.

b p-მნიშვნელობა მიღებული წყვილი შედარებიდან ჰუმირა-ს მონოთერაპიასა და ჰუმირა/მეთოტრექსატის კომბინირებულ თერაპიას შორის Mann-Whitney U ტესტის გამოყენებით.

c p-მნიშვნელობა მიღებული წყვილი შედარებიდან ჰუმირა-ს მონოთერაპიასა და მეთოტრექსატის მონოთერაპიას შორის Mann-Whitney U ტესტის გამოყენებით.

RAV კვლევის ღია ეტიკეტირების გაფართოების კვლევაში, ACR რეაგირების სიხშირე შენარჩუნებული იყო 10 წლამდე მონიტორინგისას. 542 პაციენტიდან რანდომიზირებული ჰუმირა 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში ჯგუფში, 170-მა განაგრძო ჰუმირა 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში 10 წლის განმავლობაში. ACR 20, 127 154 (90.6%) პაციენტში

ACR 50 პასუხი მიღებულ იქნა პაციენტებში (74.7%) და ACR 70 პასუხი 102 პაციენტში (60.0%).

  • კლინიკური რემისია (DAS28 (CRP)<2.6) მიღწეული იყო პაციენტების 42.9%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირა/მეტოტრექსატის კომბინირებული თერაპიით კვირაში, შედარებით 20.6% პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მეტოტრექსატის მონოთერაპიას და 23.4% პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ჰუმირა მონოთერაპიას. ჰუმირა/მეტოტრექსატის კომბინირებული თერაპია კლინიკურად და სტატისტიკურად აღემატებოდა მეთოტრექსატისა და ჰუმირას მონოთერაპიას (p<0.001 და p<0.001, შესაბამისად) "დაბალი დონის დაავადების მდგომარეობის" მიღწევაში პაციენტებში, რომლებსაც ახლახანს დიაგნოზირებული აქვთ საშუალო და მძიმე რევმატოიდული ართრიტი. პასუხები მონოთერაპიის ორ ჯგუფში მსგავსი იყო (p = 0,447). 342 პაციენტიდან ჩარიცხული ღია ეტიკეტირების გაფართოებულ კვლევაში, რომლებიც თავდაპირველად რანდომიზებულნი იყვნენ ჰუმირათი მონოთერაპიის ან ჰუმირა/მეთოტრექსატის კომბინირებული თერაპიის ჯგუფში, 171-მა დაასრულა ჰუმირა თერაპიის 10 წელი. მათ შორის, 109 პაციენტი (63.7%) დაფიქსირდა რემისიაში 10 წლის შემდეგ.

რენტგენოგრაფიული პასუხი

RA III კვლევაში, რომელშიც რევმატოიდული ართრიტის საშუალო ხანგრძლივობა ჰუმირათ ნამკურნალევ პაციენტებში იყო დაახლოებით 11 წელი, სახსრის სტრუქტურული დაზიანება შეფასებული იყო რენტგენოლოგიურად და გამოიხატა როგორც ცვლილებები მოდიფიცირებულ მთლიან მკვეთრ ქულაში (mTSS) და მის კომპონენტებში, ეროზიის ქულა და ერთობლივი სივრცის შევიწროების ქულა. ჰუმირა/მეტოტრექსატის პაციენტებმა აჩვენეს მნიშვნელოვნად ნაკლები რენტგენოგრაფიული პროგრესი 6 და 12 თვეში პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ მხოლოდ მეტოტრექსატს (იხ. ცხრილი 8).

RA III კვლევის ღია ეტიკეტირების გაფართოების ფაზაში, სტრუქტურული დაზიანების პროგრესირების სიჩქარის შემცირება დაფიქსირდა პაციენტების 8 და ჯგუფში.

ასე გაგრძელდა 10 წელი. 207 პაციენტიდან, რომლებიც თავდაპირველად მკურნალობდნენ ჰუმირას 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში, 81 შეფასდა რენტგენოლოგიურად 8 წლის განმავლობაში. ამ პაციენტთაგან 48-ში არ გამოვლენილა სტრუქტურული დაზიანების პროგრესირება, განსაზღვრული როგორც 0.5 ან ნაკლები mTSS ცვლილება. 207 პაციენტიდან, რომლებიც თავდაპირველად მკურნალობდნენ ჰუმირა 40 მგ-ით ყოველ მეორე კვირაში, 79 შეფასდა რენტგენოლოგიურად 10 წლის შემდეგ. ამ პაციენტთაგან 40-ში არ გამოვლენილა სტრუქტურული დაზიანების პროგრესირება, განსაზღვრული როგორც 0.5 ან ნაკლები mTSS ცვლილება.

ცხრილი 8. რადიოგრაფიული საშუალო ცვლილებები 12 თვის განმავლობაში კვლევაში RA III

პლაცებო/

MTXa

ჰუმირა/MTX 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში

პლაცებო/MTX-ჰუმირა/MTX

(%95 CIb)

p მნიშვნელობა

მთლიანი მკვეთრი ქულა

2,7

0,1

2,6 (1,4, 3,8)

<0,001c

ეროზიის ქულა

1,6

0,0

1,6 (0,9, 2,2)

<0,001

EADd ქულა

1,0

0,1

0,9 (0,3, 1,4)

0,002

a მეტოტრექსატი

b 95% ნდობის ინტერვალი მეტოტრექსატსა და ჰუმირას შორის ცვლილების ქულების განსხვავებისთვის

c რანგის ანალიზზე დაყრდნობით

d შევიწროება ერთობლივ სივრცეში

CI: ნდობის ინტერვალი

RAV კვლევაში, სახსრის სტრუქტურული დაზიანება შეფასებული იყო რენტგენოლოგიურად და ცვლილება შეცვლილი სულ სიმკვეთრის ქულაში

გამოხატული როგორც (იხ. ცხრილი 9).

ცხრილი 9. რადიოგრაფიული საშუალო ცვლილებები 52 კვირაში RAV კვლევაში

MTX n=257

(%95 CI)

ჰუმირა n=274

(%95 CI)

ჰუმირა/MTX n=268

(%95CI)

p მნიშვნელობაa

p მნიშვნელობაb

p მნიშვნელობაc

მთლიანი მკვეთრი ქულა

5,7 (4,2-7,3)

3,0 (1,7-4,3)

1,3 (0,5-2,1)

<0,001

0,0020

<0,001

ეროზიის ქულა

3,7 (2,7-4,7)

1,7 (1,0-2,4)

0,8 (0,4-1,2)

<0,001

0,0082

<0,001

EAD ქულა

2,0 (1,2-2,8)

1,3 (0,5-2,1)

0,5 (0-1,0)

<0,001

0,0037

0,151

a p-მნიშვნელობა მიღებული წყვილი შედარებიდან მეტოტრექსატის მონოთერაპიასა და ჰუმირა/მეტოტრექსატის კომბინირებულ თერაპიას შორის Mann-Whitney U ტესტის გამოყენებით.

b p-მნიშვნელობა მიღებული წყვილი შედარებიდან ჰუმირას მონოთერაპიასა და ჰუმირა/მეთოტრექსატის კომბინირებულ თერაპიას შორის Mann-Whitney U ტესტის გამოყენებით.

c p-მნიშვნელობა მიღებული წყვილი შედარებიდან ჰუმირას მონოთერაპიასა და მეთოტრექსატის მონოთერაპიას შორის Mann-Whitney U ტესტის გამოყენებით.

CI: ნდობის ინტერვალი

პაციენტების პროცენტი, რომლებმაც არ განიცადეს პროგრესი 52 კვირის და 104 კვირის მკურნალობის შემდეგ (ცვლილება საწყისიდან მოდიფიცირებული მთლიანი მკვეთრი ქულით ≤ 0.5) ჰუმირა/მეთოტრექსატის კომბინირებული თერაპიით (63.8% და 63.8%, შესაბამისად).

  • 2% მეტოტრექსატით მონოთერაპიასთან (37.4% და 33.5%, p<0.001) და ჰუმირასთან (50.7%, p<0.002 და 44.5%, p<0.001, შესაბამისად) შედარებით უფრო მაღალია.

ღია ეტიკეტის გაფართოების კვლევაში RAV კვლევაში, საშუალო ცვლილება საწყისიდან მოდიფიცირებული მთლიანი მკვეთრი ქულით 10 წლის პაციენტებში, რომლებიც რანდომიზებულნი იყვნენ საწყის ეტაპზე მეთოტრექსატის მონოთერაპიის, ჰუმირა მონოთერაპიისა და ჰუმირა/მეთოტრექსატის კომბინირებული თერაპიის ჯგუფებში იყო 10.8, 9.2. , შესაბამისად. და განისაზღვრა როგორც 3.9. რენტგენოლოგიური პროგრესირების გარეშე პაციენტების პროპორციები იყო შესაბამისად 31.3%, 23.7% და 36.7%.

ცხოვრების ხარისხი და ფიზიკური ფუნქცია

თავდაპირველ მორგებულ და კარგად კონტროლირებულ ოთხ კვლევაში, ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ცხოვრების ხარისხი და ფიზიკური ფუნქცია შეფასდა ჯანმრთელობის შეფასების კითხვარის (HAQ) ინვალიდობის ინდექსის გამოყენებით; ეს შეფასებები არის წინასწარ განსაზღვრული პირველადი საბოლოო წერტილი RA III კვლევის 52 კვირისთვის. ოთხივე კვლევაში, იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება HAQ კითხვარის ინვალიდობის ინდექსში საბაზისოდან 6 თვეში, როდესაც ჰუმირას ყველა დოზა/დოზის სქემა შედარებული იყო პლაცებოსთან და იგივე დაფიქსირდა 52 კვირაში RA III კვლევაში. ჯანმრთელობის მოკლე კვლევის ფორმა (SF 36) ოთხივე კვლევის შედეგების მიხედვით მხარს უჭერს ამ დასკვნებს ჰუმირას ყველა დოზის/დოზის გრაფიკისთვის (ფიზიკური კომპონენტის შეჯამების (PCS) ქულები სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი), ხოლო ტკივილისა და სიცოცხლისუნარიანობის ქულები ორ კვირაში ერთხელ. სტატისტიკურად მნიშვნელოვანია 40 მგ დოზისთვის. სამივე კვლევაში, რომლებიც აფასებდნენ ქრონიკული დაავადების მკურნალობის ფუნქციური შეფასების (FACIT) ქულებს (კვლევები RA I, III, IV), დაფიქსირდა დაღლილობის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება, რომელიც იზომება ამ ქულებით.

პაციენტების უმეტესობამ, რომლებმაც მიაღწიეს ფიზიკურ ფუნქციის გაუმჯობესებას და განაგრძეს მკურნალობა კვლევაში RA III, შეინარჩუნეს პროგრესი ღია თერაპიის 520 კვირის განმავლობაში (120 თვე). ცხოვრების ხარისხის გაუმჯობესება გაზომილი იყო 156 კვირამდე (36 თვე) და როგორც ჩანს, გაუმჯობესება შენარჩუნებული იყო მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში.

RAV კვლევაში, HAQ ინვალიდობის ინდექსისა და SF 36-ის ფიზიკური კომპონენტის გაუმჯობესება უფრო მაღალი იყო ჰუმირა/მეთოტრექსატის კომბინირებული თერაპიის დროს მეთოტრექსატის მონოთერაპიასთან და ჰუმირას მონოთერაპიასთან შედარებით 52 კვირაში, და ეს ზრდა შენარჩუნდა 104 კვირაში (p<0.001). 250 პაციენტში, რომლებმაც დაასრულეს ღია ეტიკეტირების გაფართოების კვლევა, ფიზიკური ფუნქციის გაუმჯობესება შენარჩუნდა მკურნალობის 10 წლის განმავლობაში.

ტკივილი ინექციის ადგილზე

RA VI და VII კროსოვერის კომბინირებული კვლევებისთვის, სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება დაფიქსირდა ინექციის ადგილზე ტკივილისთვის, დოზის მიღებისთანავე, ჰუმირას 40 მგ/0,8 მლ-სა და ჰუმირას 40 მგ/0,4 მლ-ს შორის (საშუალო VAS-დან 3,7 სმ-მდე). 1,2 სმ-ის წინააღმდეგ, 0-10 სმ მასშტაბი, p<0,001). ეს წარმოადგენს ტკივილის საშუალო შემცირებას ინექციის ადგილზე 84%-ით.

არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი (JIA)

პოლიარტიკულური იუვენილური იდიოპათიური ართრიტი (JIA)

ჰუმირას უსაფრთხოება და ეფექტურობა შეფასებული იყო ორ კვლევაში (JIA I და II) ბავშვებში აქტიური პოლიარტიკულური ან არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტით პოლიარტიკულური კურსით JIA-ს სხვადასხვა ტიპის დაწყებით (ყველაზე ხშირად რევმატოიდული ფაქტორი უარყოფითი ან დადებითი პოლიართრიტი და დიფუზური ოლიგოართრიტი).

pJIA I

ჰუმირას უსაფრთხოება და ეფექტურობა შეფასებული იყო მულტიცენტრულ, რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა, პარალელურ ჯგუფურ კვლევაში 171 ბავშვში (4-17 წელი) პოლიარტიკულარული არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტით. ღია შეყვანის ფაზაში (OL LI) პაციენტები იყო სტრატიფიცირებული ორ ჯგუფად, რომლებსაც მკურნალობდნენ ან არ მკურნალობდნენ MTX (მეტოტრექსატი). MTX არანამკურნალევი ჯგუფი იყო პაციენტები, რომლებსაც არასოდეს მიუღიათ MTX თერაპია და რომელთა MTX თერაპია შეწყდა კვლევამდე სულ მცირე 2 კვირით ადრე. პაციენტები რჩებოდნენ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების და/ან პრედნიზონის სტაბილურ დოზებზე (0.2 მგ/კგ/დღეში ან მაქსიმუმ 10 მგ/დღეში). OL LI ფაზაში, ყველა პაციენტი იღებდა ჰუმირას 24 მგ/მ2-დან მაქსიმუმ 40 მგ-მდე ყოველ მეორე კვირაში 16 კვირის განმავლობაში. პაციენტების განაწილება ასაკისა და OL LI ფაზაში მიღებული მინიმალური, მედიანური (მედიანა) და მაქსიმალური დოზების მიხედვით წარმოდგენილია ცხრილში 10.

ცხრილი 10. პაციენტების განაწილება ასაკის მიხედვით და ადალიმუმაბის დოზირება OL ფაზაში LI

ასაკობრივი ჯგუფი

პაციენტთა რაოდენობა საწყის ეტაპზე n (%)

მინიმალური, საშუალო და მაქსიმალური დოზა

4-7 წელი

31 (18,1)

10, 20 და 25 მგ

8-12 წელი

71 (41,5)

20, 25 და 40 მგ

13-17 წელი

69 (40,4)

25, 40 და 40 მგ

პაციენტები, რომლებიც აჩვენებდნენ პედიატრიულ ACR 30 პასუხს მე-16 კვირაში, რანდომიზირებულნი იყვნენ ორმაგად ბრმა ფაზაში და მიიღეს ჰუმირა 24 მგ/მ2 მაქსიმუმ 40 მგ-მდე, ან მიიღეს პლაცებო ყოველ მეორე კვირაში დამატებითი 32 კვირის განმავლობაში ან დაავადების დაწყებამდე ანთებები. დაავადების გამწვავების კრიტერიუმები განისაზღვრა, როგორც 3 პედიატრიული ACR საწყისი 6 კრიტერიუმიდან, 30% გაუარესება საწყისიდან, 2 აქტიური სახსარი და >30% გაუმჯობესება 6-დან 1-მდე. პაციენტები ჩაითვალეს უფლებად ჩაერთონ ღია ეტიკეტირების გაფართოების ფაზაში 32 კვირის შემდეგ ან დაავადების გამწვავებისას.

ცხრილი 11. Pad ACR 30 პასუხები JIA კვლევაში

KOL

MTX

MTX გარეშე

ფაზა

OL-LI მე-16 კვირა

Pad ACR 30 პასუხი (n/N)

94,1% (80/85)

74,4% (64/86)

ეფექტურობის შედეგები

ორმაგად ბრმა 32 კვირა

ჰუმირა/MTX (N = 38)

პლაცებო/MTX (N = 37)

ჰუმირა (N = 30)

პლაცებო (N = 28)

დაავადების გამწვავებები 32a კვირაში (n/N)

36,8% (14/38)

64,9% (24/37)b

43,3% (13/30)

71,4% (20/28)c

დაავადების გამწვავების საშუალო დრო

>32 კვირა

20 კვირა

>32 კვირა

14 კვირა

a 48 კვირაში Ped ACR 30/50/70 მნიშვნელოვნად მაღალი პასუხები, ვიდრე პლაცებოთი ნამკურნალები პაციენტები

b p = 0,015

c p = 0,031

16 კვირას (n=144) შორის პედიატრიული ACR 30/50/70/90 პასუხები OLE ფაზაში შენარჩუნებული იყო ექვს წლამდე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ჰუმირა-ს მთელი კვლევის განმავლობაში. სულ 19 პაციენტმა განაგრძო მკურნალობა 6 წლის ან მეტი ხნის განმავლობაში, 11 პაციენტი 4-12 წლის საწყის ეტაპზე და 8 პაციენტი 13-17 წლის დასაწყისში.

პასუხები …

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · ინსტრუქცია პაციენტისთვის

ჰუმირა 40 მგ/0.4 მლ საინექციო ხსნარი წინასწარ შევსებულ შპრიცში

(VETTER PHARMA-გერმანია) ABBVİE

პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება

▼ პრეპარატი ექვემდებარება დამატებით მონიტორინგს. ეს სამკუთხედი შესაძლებელს ხდის უსაფრთხოების ახალი ინფორმაციის სწრაფ იდენტიფიკაციას. ჯანდაცვის პროფესიონალებმა საჭიროა შეატყობინონ საეჭვო გვერდითი მოვლენების შესახებ TÜFAM-ს. იხილეთ ნაწილი 4.8. გვერდითი მოვლენები როგორ ხდება შეტყობინება?

სამკურნალო საშუალების დასახელება

ჰუმირა წინასწარ შევსებული შპრიცი, რომელიც შეიცავს 40 მგ/0,4 მლ საინექციო ხსნარს

სტერილური

გაფრთხილება

როგორც სხვა TNF-ის მაბლოკირებელი აგენტების შემთხვევაში, ტუბერკულოზის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ჰუმირას (მათ შორის კლინიკურად გავრცელებული ან ფილტვგარე ჩართულობით). აქტიური ტუბერკულოზის დიაგნოზის შემთხვევაში, ჰუმირათი მკურნალობა არ უნდა დაიწყოს (იხ. უკუჩვენებები).

პაციენტები უნდა შეფასდნენ არააქტიურ (ლატენტურ) ტუბერკულოზზე ტუბერკულინის კანის ტესტის ჩატარებით. არააქტიური ტუბერკულოზის ინფექციაზე ტუბერკულინის კანის ტესტის ჩატარებისას, 5 მმ ან მეტი ინდურაციის ზომა უნდა ჩაითვალოს დადებითად, მაშინაც კი, თუ პაციენტი ადრე იყო ვაქცინირებული Bacille Calmette-Guerin-ით (BCG). არააქტიური ტუბერკულოზის დიაგნოზის მქონე პაციენტებში, ჰუმირათი თერაპიის დაწყებამდე უნდა ჩატარდეს შესაბამისი ანტიტუბერკულოზის პროფილაქტიკა ადგილობრივი რეკომენდაციების შესაბამისად.

ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება: თითოეული წინასწარ შევსებული შპრიცი შეიცავს 40 მგ/0,4 მლ ადალიმუმაბს.

ადალიმუმაბი არის ადამიანის რეკომბინანტული მონოკლონური ანტისხეული, რომელიც წარმოიქმნება "ჩინური ზაზუნის საკვერცხეების" უჯრედებში.

დამხმარე ნივთიერებები: იხილეთ ნაწილი 6.1 დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალისთვის.

ფარმაცევტული ფორმა

საინექციო ხსნარი

გამჭვირვალე, უფერო ხსნარი ნაწილაკების გარეშე.

კლინიკური მახასიათებლები

თერაპიული ჩვენებები

რევმატოიდული ართრიტი

ჰუმირა ნაჩვენებია მეთოტრექსატთან კომბინაციაში შემდეგი პირობებში:

ზომიერიდან მძიმედ აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მკურნალობისას ზრდასრულ პაციენტებში, როდესაც არ არის ადეკვატური რეაქცია დაავადების მოდიფიკაციის საწინააღმდეგო ანტირევმატული საშუალებებით მკურნალობაზე, მათ შორის მეთოტრექსატზე,

მძიმე, აქტიური და პროგრესირებადი რევმატოიდული ართრიტის მკურნალობა ზრდასრულ პაციენტებში, რომლებსაც არ მიუღიათ წინა მეთოტრექსატით თერაპია.

ჰუმირა შეიძლება დაინიშნოს მონოთერაპიის სახით მეტოტრექსატის მიუღებლობის შემთხვევაში ან როდესაც მეტოტრექსატით მკურნალობის გაგრძელება არ არის მიზანშეწონილი.

რენტგენოგრაფიული ღონისძიებების მეშვეობით ნაჩვენებია რომ ჰუმირასა და მეთოტრექსატის კომბინაცია იწვევს სახსრების დაზიანების პროგრესირების სიჩქარის შემცირებისა და ფიზიკური ფუნქციის გაუმჯობესებას.

არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი

პოლიარტიკულური არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი

ჰუმირა ნაჩვენებია აქტიური პოლიარტიკულური არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტის სამკურნალოდ 2 წლის ასაკიდან, მეთოტრექსატთან კომბინაციაში, როდესაც დაავადების მოდიფიკაციის ერთ ან მეტ ანტირევმატულ (DMARD) პრეპარატზე არაადეკვატური პასუხია. ჰუმირა შეიძლება დაინიშნოს მონოთერაპიის სახით მეტოტრექსატის მიმართ მიუღებლობის შემთხვევაში ან როდესაც მეტოტრექსატით მკურნალობის გაგრძელება შეუსაბამოა (იხ. ნაწილი 5.1). ჰუმირა არ არის შესწავლილი 2 წელზე ნაკლები ასაკის ბავშვებში..

ართრიტი, რომელიც დაკავშირებულია ენთეზიტთან

ჰუმირა ნაჩვენებია ენთეზიტთან დაკავშირებული ართრიტის სამკურნალოდ 6 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ არაადეკვატური პასუხი ან მიუღებლობა ჩვეულებრივი თერაპიის მიმართ (იხ. ნაწილი 5.1).

ღერძული სპონდილოართრიტი

მაანკილოზებელი სპონდილიტი (AS)

ჰუმირა ნაჩვენებია მძიმე, აქტიური მაანკილოზებელი სპონდილიტის მქონე მოზრდილების სამკურნალოდ, რომლებთაც არ ჰქონდათ ადეკვატური პასუხი ჩვეულებრივ თერაპიაზე.

ღერძული სპონდილოართრიტი AS-ის რენტგენოლოგიური ჩვენების გარეშე

ჰუმირა ნაჩვენებია მოზრდილ პაციენტებში მძიმე ღერძული სპონდილოართრიტით ამაღლებული CRP და/ან MRI ანთების ობიექტური ნიშნებით (მაგრამ არ არის AS-ის რადიოგრაფიული მტკიცებულება და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების არაადეკვატური პასუხი ან მიუღებლობა).

ფსორიაზული ართრიტი

ჰუმირა ნაჩვენებია ზრდასრულ პაციენტებში აქტიური და პროგრესირებადი ფსორიაზული ართრიტით, რომლებიც არ რეაგირებენ ადეკვატურად მკურნალობაზე დაავადების მოდიფიკაციის საწინააღმდეგო რევმატიული საშუალებებით.

რენტგენოლოგიურმა ზომებმა აჩვენა, რომ ჰუმირა ამცირებს პერიფერიული სახსრის დაზიანების პროგრესირების სიჩქარეს (იხ. ნაწილი 5.1) და აუმჯობესებს ფიზიკურ ფუნქციას დაავადების პოლიარტიკულური სიმეტრიული ქვეტიპების მქონე პაციენტებში.

ფსორიაზი

ჰუმირა გამოიყენება ზომიერი და მძიმე ფსორიაზის სამკურნალოდ მოზრდილებში, რომლებიც არ პასუხობენ სისტემურ თერაპიას, როგორიცაა ციკლოსპორინი, მეთოტრექსატი ან PUVA, ვისთვისაც ეს პრეპარატები უკუნაჩვენებია ან ვერ იღებენ ამ მკურნალობას.

პედიატრიული ფსორიაზი

ჰუმირა ნაჩვენებია მძიმე ქრონიკული ფსორიაზის სამკურნალოდ მოზარდებში და ბავშვებში 4 წლის ასაკიდან, რომლებმაც ვერ უპასუხეს სისტემურ მკურნალობას, როგორიცაა ციკლოსპორინი, მეთოტრექსატი ან PUVA, ვისთვისაც ეს პრეპარატები უკუნაჩვენებია ან ვერ იტანენ ამ მკურნალობას.

ჩირქოვანი ჰიდრადენიტი (HS)

ჰუმირა ნაჩვენებია ზომიერად ან მძიმედ აქტიური ჩირქოვანი ჰიდრადენიტის (აკნე ინვერსიის) სამკურნალოდ მოზრდილებში და მოზარდებში 12 წლის ასაკიდან, რომლებმაც ადეკვატური რეაგირება არ მოახდინეს HS-ის ჩვეულებრივ სისტემურ თერაპიაზე (იხ. ნაწილი 5.1 და 5.2).

კრონის დაავადება

ჰუმირა ნაჩვენებია ზომიერი და მძიმე აქტიური კრონის დაავადების სამკურნალოდ მოზრდილებში, რომლებმაც ვერ უპასუხეს კორტიკოსტეროიდების და/ან იმუნოსუპრესანტების მკურნალობას შესაბამისი დოზებით და სრული და ადეკვატური ხანგრძლივობით, ან რომლებსაც აქვთ სამედიცინო უკუჩვენება ასეთ თერაპიაზე.

პედიატრიული კრონის დაავადება

ჰუმირა ნაჩვენებია ზომიერად მძიმედ აქტიური კრონის დაავადების სამკურნალოდ პედიატრიულ პაციენტებში (6 წლიდან), რომლებმაც ადეკვატურად ვერ უპასუხეს მკურნალობაზე პირველადი კვების თერაპიის, კორტიკოსტეროიდების და/ან იმუნომოდულატორის ჩათვლით, ან აქვთ აუტანლობა ან ასეთი თერაპია უკუნაჩვენებია.

წყლულოვანი კოლიტი

ჰუმირა ნაჩვენებია ზომიერად ან მძიმედ აქტიური წყლულოვანი კოლიტის სამკურნალოდ მოზრდილ პაციენტებში, რომლებსაც ჰქონდათ არაადეკვატური პასუხი, ან აქვთ აუტანლობა ან უკუჩვენება ჩვეულებრივი თერაპიის მიმართ, როგორიცაა კორტიკოსტეროიდები და 6-მერკაპტოპურინი (6-MP) ან აზათიოპრინი. AZA).

უვეიტი

ჰუმირა ნაჩვენებია არაინფექციური საშუალო სიმძიმის, უკანა და პანუვეიტის სამკურნალოდ მოზრდილ პაციენტებში, რომლებიც არ რეაგირებენ ადექვატურად კორტიკოსტეროიდებზე, საჭიროებენ კორტიკოსტეროიდების მოხმარების შემცირებას, ან ვისთვისაც კორტიკოსტეროიდული თერაპია არ არის მიზანშეწონილი.

პედიატრიული უვეიტი

ჰუმირა ნაჩვენებია არაინფექციური, ქრონიკული წინა უვეიტის სამკურნალოდ პედიატრიულ პაციენტებში 2 წლის ასაკიდან, რომლებიც არ რეაგირებენ ადექვატურად ან ვერ იტანენ ჩვეულებრივ თერაპიას, ან ვისთვისაც ჩვეულებრივი თერაპია არ არის მიზანშეწონილი.

დოზირება და მიღების წესი

დოზირება/შეყვანის სიხშირე და ხანგრძლივობა

ჰუმირათი თერაპია უნდა დაიწყოს და აკონტროლოს სპეციალისტმა ექიმმა, რომელიც გამოცდილია იმ პირობების დიაგნოზსა და მკურნალობაში, რომლებზეც ნაჩვენებია ჰუმირა. ოფთალმოლოგებს ურჩევენ ჰუმირათ თერაპიის დაწყებამდე მიმართონ შესაბამის სპეციალისტს (იხ. ნაწილი 4.4).

პაციენტები, რომლებიც მკურნალობენ ჰუმირათი, იღებენ სპეციალურ გაფრთხილების ბარათს.

პაციენტებს, რომლებსაც გავლილი აქვთ ტრენინგი ინექციის ტექნიკაში, შეუძლიათ ჰუმირას ინექცია თავად, თუ ექიმი მისცემს უფლებას და ექიმი გადაამოწმებს შემდგომ.

სხვა თანმხლები თერაპიები (მაგ. კორტიკოსტეროიდები და/ან იმუნომოდულატორული საშუალებები) უნდა იყოს ოპტიმიზირებული ჰუმირათი მკურნალობის დროს.

ზრდასრული ასაკობრივი ჯგუფი

რევმატოიდული ართრიტი

ჰუმირას რეკომენდებული დოზა რევმატოიდული ართრიტის მქონე ზრდასრული პაციენტებისთვის არის 40 მგ ადალიმუმაბი კანქვეშა ინექციით ყოველ მეორე კვირაში ერთჯერადი დოზის სახით. მეტოტრექსატი უნდა გაგრძელდეს ჰუმირათ მკურნალობის დროს.

გლუკოკორტიკოიდები, სალიცილატები, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები ან ანალგეტიკები შეიძლება გაგრძელდეს ჰუმირათ მკურნალობის დროს. ნაწილი 4.4 და იხილეთ 5.1 მეთოტრექსატის გარდა დაავადების შემცვლელი ანტირევმატული საშუალებების კომბინაციასთან დაკავშირებით .

ჰუმირათი მონოთერაპიის დროს შეიძლება სასარგებლო იყოს ადალიმუმაბის დოზირების სიხშირის გაზრდა 40 მგ-მდე კვირაში ერთხელ ან 80 მგ-მდე ყოველ მეორე კვირაში ზოგიერთი პაციენტისთვის, რომელთა თერაპიაზე პასუხი შემცირებულია.

არსებული მონაცემები მიუთითებს, რომ კლინიკური პასუხი ძირითადად მიიღწევა მკურნალობიდან 12 კვირის განმავლობაში. მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება გულდასმით უნდა განიხილებოდეს იმ შემთხვევებში, როდესაც ადეკვატური პასუხი არ მიიღწევა მკურნალობის დაწყებიდან 12 კვირის შემდეგ.

ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

მკურნალობის შეწყვეტა

შეიძლება საჭირო გახდეს მკურნალობის შეწყვეტა ოპერაციამდე ან სერიოზული ინფექციის გაჩენის შემთხვევაში.

არსებული მონაცემები ვარაუდობს, რომ ჰუმირას ხელახალი დაწყება მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ 70 ან მეტი დღის განმავლობაში იწვევს იმავე კლინიკურ პასუხს და უსაფრთხოების პროფილს, როგორც მკურნალობის შეწყვეტამდე.

ფსორიაზული ართრიტი, მაანკილოზებელი სპონდილიტი და ღერძული სპონდილოართრიტი AS-ის რადიოგრაფიული ჩვენების გარეშე

ჰუმირას რეკომენდებული დოზა პაციენტებისთვის ფსორიაზული ართრიტით, მაანკილოზებელი სპონდილიტით და ღერძული სპონდილოართრიტით AS-ის რენტგენოლოგიური მტკიცებულების გარეშე არის ადალიმუმაბის 40 მგ კანქვეშა ინექციით ყოველ მეორე კვირაში ერთჯერადი დოზის სახით.

არსებული მონაცემები მიუთითებს, რომ კლინიკური პასუხი ძირითადად მიიღწევა მკურნალობიდან 12 კვირის განმავლობაში. მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება გულდასმით უნდა განიხილებოდეს იმ შემთხვევებში, როდესაც ადეკვატური პასუხი არ მიიღწევა მკურნალობის დაწყებიდან 12 კვირის შემდეგ.

ფსორიაზი

ჰუმირას რეკომენდებული დოზა ზრდასრული პაციენტებისთვის არის საწყისი დოზა 80 მგ კანქვეშა ინექციით, რასაც მოჰყვება 40 მგ კანქვეშა ინექციით ყოველ მეორე კვირაში, საწყისი დოზის მიღებიდან ერთი კვირის შემდეგ.

პაციენტებს, რომლებიც არაადექვატურად რეაგირებენ ჰუმირაზე 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში, შეიძლება ისარგებლონ დოზირების სიხშირით 40 მგ-მდე კვირაში ერთხელ ან 80 მგ ყოველ მე-2 კვირაში 16 კვირის შემდეგ. პაციენტებში, რომლებიც არაადეკვატურად რეაგირებენ დოზირების სიხშირის 40 მგ-მდე კვირაში ერთხელ ან 80 მგ-მდე ყოველ მეორე კვირაში გაზრდის შემდეგ, ყოველკვირეული ჰუმირა თერაპიის გაგრძელების სარგებელი და რისკი გულდასმით უნდა გადაიხედოს (იხ. ნაწილი 5.1). თუ ადექვატური პასუხი მიიღწევა დოზირების სიხშირის გაზრდით 40 მგ-მდე კვირაში ერთხელ ან 80 მგ-მდე ყოველ მეორე კვირაში, დოზა შეიძლება შემცირდეს 40 მგ-მდე ყოველ მეორე კვირაში. ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

ჩირქოვანი ჰიდრადენიტი

ჰიდრადენიტის ჩირქოვანი (HS) მქონე მოზრდილებისთვის ჰუმირას რეკომენდებული დოზირების რეჟიმი არის 160 მგ ჯერ პირველ დღეს (შეიყვანება ოთხი 40 მგ ინექციის სახით ერთ დღეში ან ორი 40 მგ ინექციის სახით ზედიზედ ორი დღის განმავლობაში), რასაც მოჰყვება 15 მგ ორი კვირის შემდეგ. 80 მგ დღეში (შეიყვანება 40 მგ-ის ორი ინექციის სახით ერთ დღეში). ორი კვირის შემდეგ (დღე 29), მკურნალობა განახლდება 40 მგ დოზით კვირაში ერთხელ ან 80 მგ ყოველ მეორე კვირაში (შეიყვანება 40 მგ ორი ინექციის სახით ერთ დღეში). ანტიბიოტიკების მიღება შეიძლება გაგრძელდეს ჰუმირათი მკურნალობის დროს, საჭიროების შემთხვევაში (იხ. ნაწილი 4.4). რეკომენდირებულია, რომ პაციენტმა ყოველდღიურად გაასუფთავოს HS დაზიანებები ადგილობრივი ანტისეპტიკის გამოყენებით ჰუმირათი მკურნალობის დროს.

მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება გულდასმით უნდა განიხილებოდეს იმ შემთხვევებში, როდესაც ადეკვატური პასუხი არ მიიღწევა მკურნალობის დაწყებიდან 12 კვირის შემდეგ.

მკურნალობის შეწყვეტის შემთხვევაში, ჰუმირა შეიძლება ხელახლა დაიწყოს დოზით 40 მგ კვირაში ერთხელ ან 80 მგ ყოველ მეორე კვირაში (იხ. ნაწილი 5.1).

ხანგრძლივი თერაპიის გაგრძელების სარგებელი და რისკი პერიოდულად უნდა შეფასდეს (იხ. ნაწილი 5.1). ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

კრონის დაავადება

ზომიერი და მძიმე კრონის დაავადების მქონე მოზრდილ პაციენტებში ჰუმირას ინდუქციური დოზის რეკომენდებული რეჟიმი არის 0 კანქვეშა ინექციით. 80 მგ კვირაში, რასაც მოჰყვება 40 მგ კვირაში 2. 160 მგ (როგორც 4 ინექცია 40 მგ ერთ დღეში ან 40 მგ ორჯერ დღეში ინექცია ზედიზედ ორი დღის განმავლობაში) 0 კვირაში, როდესაც უფრო სწრაფი პასუხია საჭირო, 2. 80 მგ კვირაში (როგორც ინექცია 40 მგ ორჯერ დღეში) შეიძლება გამოყენებულ იქნას იმის გაცნობიერებით, რომ გვერდითი ეფექტების რისკი უფრო მაღალი იქნება ინდუქციური დოზირების დროს.

ზოგიერთმა პაციენტმა, რომლებთაც აქვთ შემცირებული პასუხი 40 მგ-მდე ყოველ მეორე კვირაში, შეიძლება ისარგებლონ ჰუმირას დოზის სიხშირის 40 მგ-მდე გაზრდით ყოველ მეორე კვირაში ან 80 მგ ყოველ მეორე კვირაში.

ზოგიერთ პაციენტს, რომლებიც არ პასუხობენ მკურნალობას მე-4 კვირას, შეიძლება ისარგებლონ შემანარჩუნებელი თერაპიის გაგრძელებით მე-12 კვირამდე. მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება გულდასმით უნდა განიხილებოდეს იმ შემთხვევებში, როდესაც ადეკვატური პასუხი არ არის მიღწეული მკურნალობის დაწყებიდან 12 კვირის შემდეგ.

ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

წყლულოვანი კოლიტი

ზომიერი და მძიმე წყლულოვანი კოლიტის მქონე ზრდასრული პაციენტებისთვის ჰუმირას რეკომენდებული საინდუქციო დოზის რეჟიმი არის 160 მგ კვირაში 0 (დოზა შეიძლება შეყვანილი იქნას როგორც ოთხი 40 მგ ინექცია ერთ დღეში ან ორი 40 მგ ინექცია ზედიზედ ორი დღის განმავლობაში) და 2. 80 მგ კვირაში (იცემა ორ 40 მგ ინექციის სახით ერთ დღეში). რეკომენდებული დოზა ინდუქციური თერაპიის შემდეგ არის 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში კანქვეშა ინექციით.

შემანარჩუნებელი თერაპიის დროს კორტიკოსტეროიდები შეიძლება შემცირდეს კლინიკური პრაქტიკის გაიდლაინების შესაბამისად.

ზოგიერთ პაციენტს თერაპიაზე შემცირებული პასუხით შეიძლება ისარგებლოს ჰუმირას დოზის სიხშირის 40 მგ-მდე გაზრდით ყოველ კვირაში ან 80 მგ-მდე ყოველ მეორე კვირაში.

არსებული მონაცემები მიუთითებს, რომ კლინიკური პასუხი ჩვეულებრივ მიიღწევა მკურნალობიდან 2-დან 8 კვირამდე. ჰუმირათ მკურნალობა არ უნდა გაგრძელდეს იმ შემთხვევებში, რომლებიც არ რეაგირებენ მკურნალობიდან 2-8 კვირის შემდეგ.

ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

უვეიტი

უვეიტის მქონე ზრდასრული პაციენტებისთვის ჰუმირას რეკომენდებული დოზა არის საწყისი დოზა 80 მგ, რასაც მოჰყვება 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში, საწყისი დოზის მიღებიდან ერთი კვირის შემდეგ. მხოლოდ ჰუმირათ მკურნალობის დაწყების გამოცდილება შეზღუდულია. მკურნალობა ჰუმირათი; შეიძლება დაიწყოს კორტიკოსტეროიდებთან და/ან სხვა არაბიოლოგიურ იმუნომოდულატორებთან ერთად. თანმხლები კორტიკოსტეროიდების დოზა შეიძლება შემცირდეს ჰუმირათი მკურნალობის დაწყებიდან ორი კვირის შემდეგ, კლინიკური პრაქტიკის შესაბამისად.

რეკომენდებულია გრძელვადიანი თერაპიის გაგრძელების სარგებლისა და რისკის წლიური შეფასება (იხ. ნაწილი 5.1). ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

პედიატრიული ასაკობრივი ჯგუფი

არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი

2 წლის და უფროსი ასაკის პოლიარტიკულური არასრულწლოვანი იდიოპათიური ართრიტი

ჰუმირას რეკომენდებული დოზა პაციენტებისთვის პოლიარტიკულარული არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტით შეირჩევა სხეულის წონის მიხედვით (ცხრილი 1). ჰუმირა შეჰყავთ ორ კვირაში ერთხელ კანქვეშა ინექციით.

ცხრილი 1. ჰუმირას დოზა პოლიარტიკულარული არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტის მქონე პაციენტებისთვის

პაციენტის წონა

დოზირების რეჟიმი

10 კგ-დან <30 კგ-მდე

20 მგ ყოველ მეორე კვირაში

>30 კგ

40 მგ ყოველ მეორე კვირაში

არსებული მონაცემები მიუთითებს, რომ კლინიკური პასუხი მიიღწევა მკურნალობიდან 12 კვირის განმავლობაში. პაციენტში, რომელიც არ რეაგირებს ამ დროის ფარგლებში, მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება გულდასმით უნდა იყოს განხილული.

ამ მითითებით ჰუმირა არ გამოიყენება 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

ენთეზიტთან დაკავშირებული ართრიტი

6 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებისთვის ენთეზიტთან დაკავშირებული ართრიტით, ჰუმირას რეკომენდებული დოზა შეირჩევა სხეულის წონის მიხედვით (ცხრილი 2). ჰუმირა შეჰყავთ კანქვეშა ინექციით ყოველ მეორე კვირას.

ცხრილი 2. ჰუმირას დოზა ენთეზიტთან ასოცირებული ართრიტის მქონე პაციენტებისთვის

პაციენტის წონა

დოზირების რეჟიმი

15 კგ-დან <30 კგ-მდე

20 მგ ყოველ მეორე კვირაში

>30 კგ

40 მგ ყოველ მეორე კვირაში

ჰუმირა არ არის შესწავლილი 6 წელზე უმცროსი ასაკის ბავშვებში ენთეზიტთან დაკავშირებული ართრიტით.

ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

პედიატრიული დაფის ფსორიაზი

ჰუმირას რეკომენდებული დოზა 4-17 წლის პაციენტებისთვის პედიატრიული დაფის ფსორიაზით შეირჩევა სხეულის წონის მიხედვით (ცხრილი 3). ჰუმირა შეჰყავთ კანქვეშა ინექციით.

ცხრილი 3. ჰუმირას დოზირება პედიატრიულ პაციენტებში დაფის ფსორიაზით

პაციენტის წონა

დოზირების რეჟიმი

15 კგ-დან <30 კგ-მდე

საწყისი დოზა 20 მგ, რასაც მოჰყვება 20 მგ ყოველ მეორე კვირაში, საწყისი დოზის მიღებიდან ერთი კვირის შემდეგ.

>30 კგ

საწყისი დოზა 40 მგ, რასაც მოჰყვება 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში, საწყისი დოზის მიღებიდან ერთი კვირის შემდეგ.

პაციენტებში, რომლებიც ვერ აღწევენ ადექვატურ პასუხს მკურნალობის დაწყებიდან 16 კვირის შემდეგ, მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება გულდასმით უნდა იქნას განხილული. თუ ჰუმირათი განმეორებითი მკურნალობა განახლდება, დოზა და მკურნალობის ხანგრძლივობა უნდა დაინიშნოს ზემოთ მოცემული გაიდლაინების მიხედვით. ჰუმირას უსაფრთხოება პედიატრიულ პაციენტებში დაფნის ფსორიაზის დროს შეფასებული იყო საშუალოდ 13 თვის განმავლობაში.

ჰუმირა არ გამოიყენება ამ მითითებით 4 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

მოზარდების ჩირქოვანი ჰიდრადენიტი (12 წლიდან, წონა მინიმუმ 30 კგ)

მოზარდები ჩირქოვანი ჰიდრადენიტით (HS) ჯერ არ არის შესწავლილი ჰუმირაზე. ჰუმირას დოზირება ამ პაციენტებში განისაზღვრება ფარმაკოკინეტიკური მოდელირებით და სიმულაციით (იხ. ნაწილი 5.2).

ჰუმირას რეკომენდებული დოზირების რეჟიმი არის 80 მგ კვირაში 0, რასაც მოჰყვება 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში, კანქვეშა ინექციით 1 კვირიდან.

მოზარდებში, რომლებსაც ჰქონდათ არაადეკვატური პასუხი ჰუმირაზე 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში, შეიძლება განიხილებოდეს დოზის სიხშირის გაზრდა 40 მგ-მდე ყოველ კვირაში ან 80 მგ ყოველ 2 კვირაში.

აუცილებლობის შემთხვევაში ანტიბიოტიკების მიღება შეიძლება გაგრძელდეს ჰუმირათ მკურნალობის დროს. ჰუმირათი მკურნალობის დროს რეკომენდებულია პაციენტმა ყოველდღიურად გაასუფთავოს HS დაზიანებები ადგილობრივი ანტისეპტიკის გამოყენებით.

პაციენტებში, რომლებიც ვერ აღწევენ ადექვატურ პასუხს მკურნალობის დაწყებიდან 12 კვირის შემდეგ, მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება გულდასმით უნდა იქნას განხილული. თერაპიის შეწყვეტის შემთხვევაში, ჰუმირათი თერაპია შეიძლება ხელახლა დაინერგოს საჭიროებისამებრ.

ხანგრძლივი თერაპიის გაგრძელების სარგებელი და რისკი პერიოდულად უნდა შეფასდეს (იხ. ნაწილი 5.1).

ჰუმირა არ გამოიყენება ამ მითითებით 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

პედიატრიული კრონის დაავადება

ჰუმირას რეკომენდებული დოზა 6-17 წლის პაციენტებისთვის კრონის დაავადებით შეირჩევა სხეულის წონის მიხედვით (ცხრილი 4). ჰუმირა შეჰყავთ კანქვეშა ინექციით.

ცხრილი 4. ჰუმირას დოზა კრონის დაავადების მქონე პედიატრიულ პაციენტებში

პაციენტის წონა

ინდუქციური დოზა

  • ყოველკვირეული შემანარჩუნებელი დოზა

<40 კგ

  • 40 მგ კვირაში და 20 მგ 2 კვირაში

როდესაც მკურნალობაზე უფრო სწრაფი რეაგირება ჩათვლილია საჭიროდ, გვერდითი მოვლენების რისკი უფრო მაღალია მაღალი ინდუქციური დოზის გამოყენებისას.

შესაძლებელია შემდეგი დოზის გამოყენება, სიფრთხილით, რადგან ის შეიძლება იყოს მაღალი:

  • 80 მგ კვირაში და 40 მგ კვირაში 2

20 მგ ყოველ მეორე კვირაში

>40 კგ

  • 80 მგ კვირაში და 40 მგ კვირაში 2

როდესაც მკურნალობაზე უფრო სწრაფი რეაგირება ჩათვლილია საჭიროდ, გვერდითი მოვლენების რისკი უფრო მაღალია მაღალი ინდუქციური დოზის გამოყენებისას.

შესაძლებელია შემდეგი დოზის გამოყენება, სიფრთხილით, რადგან ის შეიძლება იყოს მაღალი:

  • 160 მგ კვირაში და 80 მგ კვირაში 2

40 მგ ყოველ მეორე კვირაში

ზოგიერთ პაციენტში მკურნალობაზე არაადეკვატური პასუხით, ჰუმირას დოზირების სიხშირის გაზრდამ შეიძლება ისარგებლოს:

<40 კგ: 20 მგ კვირაში ერთხელ

> 40 კგ: 40 მგ კვირაში ერთხელ ან 80 მგ ყოველ მეორე კვირაში

პაციენტებში, რომლებიც ვერ აღწევენ ადექვატურ პასუხს მკურნალობის დაწყებიდან 12 კვირის შემდეგ, მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება გულდასმით უნდა იქნას განხილული. ჰუმირა არ გამოიყენება ამ მითითებით 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

პედიატრიული უვეიტი

2 წელზე უფროსი ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში უვეიტით, ჰუმირას რეკომენდებული დოზა შეირჩევა სხეულის წონის მიხედვით (იხ. ცხრილი 5). ჰუმირა შეჰყავთ კანქვეშა ინექციით.

პედიატრიულ უვეიტში ჰუმირას მკურნალობის გამოცდილება არ არსებობს, გარდა მეთოტრექსატით ერთდროული მკურნალობისა.

ცხრილი 5. ჰუმირას დოზირება პედიატრიული უვეიტის მქონე პაციენტებისთვის

პაციენტის წონა

დოზირების რეჟიმი

<30 კგ

20 მგ ყოველ მეორე კვირაში მეტოტრექსატთან ერთად

>30 კგ

40 მგ ყოველ მეორე კვირაში მეთოტრექსატთან ერთად

ჰუმირა თერაპიის დაწყებისას, 40 მგ დატვირთვის დოზა 30 კგ-ზე ნაკლები წონის პაციენტებისთვის ან 80 მგ დატვირთვის დოზა 30 კგ-ზე მეტი წონის მქონე პაციენტებისთვის შეიძლება დაინიშნოს შემანარჩუნებელი თერაპიის დაწყებამდე ერთი კვირით ადრე. არ არსებობს კლინიკური მონაცემები ჰუმირას დატვირთვის დოზის გამოყენების შესახებ 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში (იხ. ნაწილი 5.2).

არ არსებობს ჰუმირას გამოყენება ამ მითითებით 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

რეკომენდებულია გრძელვადიანი თერაპიის სარგებლისა და რისკების წლიური შეფასება (იხ. ნაწილი 5.1). ჰუმირა შეიძლება ასევე ხელმისაწვდომი იყოს სხვა ძლიერ და/ან ფორმებში, ინდივიდუალური მკურნალობის საჭიროებიდან გამომდინარე.

პედიატრიული წყლულოვანი კოლიტი

ჰუმირას უსაფრთხოება და ეფექტურობა 4-17 წლის ბავშვებში ჯერ არ არის დადგენილი. მონაცემები არ არსებობს. ჰუმირა არ არის ხელმისაწვდომი ამ მითითებით 4 წლამდე ასაკის ბავშვებში გამოსაყენებლად..

ღერძული სპონდილოართრიტი, მათ შორის ფსორიაზული ართრიტი და მაანკილოზებელი სპონდილიტი

პედიატრიულ პოპულაციაში ჰუმირა არ გამოიყენება ფსორიაზული ართრიტისა და მაანკილოზებელი სპონდილიტის ჩვენებებში.

მიღების მეთოდი

ჰუმირა ინიშნება კანქვეშა ინექციით. მიღების სრული ინსტრუქცია მოცემულია პაკეტის ჩანართში.

ჰუმირა ასევე ხელმისაწვდომია სხვა ფორმით და დოზებით.

დამატებითი ინფორმაცია განსაკუთრებული პოპულაციების შესახებ

გერიატრიული პოპულაცია

ხანდაზმულ პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის. პედიატრიული პოპულაცია

2 წლამდე ასაკის ბავშვებში ჰუმირაზე კვლევები არ ჩატარებულა. თირკმელების/ღვიძლის უკმარისობა

ამ პაციენტების პოპულაციაში ჰუმირას კვლევები არ ჩატარებულა. დოზირების რეკომენდაცია არ შეიძლება.

უკუჩვენებები

ჰუმირა უკუნაჩვენებია შემდეგ პირობებში:

პაციენტებში ჰიპერმგრძნობელობით ადალიმუმაბის ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომლებიც ჩამოთვლილია 6.1 ნაწილში;

მძიმე ინფექციების და ოპორტუნისტული ინფექციების არსებობისას, როგორიცაა აქტიური ტუბერკულოზი ან სეფსისი (იხ. ნაწილი 4.4);

პაციენტები ზომიერი და მძიმე გულის უკმარისობით (NYHA [ნიუ-იორკის გულის ასოციაცია] III/IV კლასი) (იხ. ნაწილი 4.4).

სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებს ვიდრე 65 წლამდე პაციენტებთან შედარებით აქვთ სერიოზული ინფექციის რისკი, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს სიკვდილი.

მიკვლევადობა

ბიოლოგიური პროდუქტების მიკვლევადობის უზრუნველსაყოფად, გამოყენებული პროდუქტის სავაჭრო დასახელება და სერიული ნომერი უნდა ჩაიწეროს პაციენტის საქმეში.

გერიატრიული პოპულაცია

65 წელზე უფროსი ასაკის შემთხვევებს (3.7%), რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირათი, აღენიშნებოდათ სერიოზული ინფექციების უფრო მაღალი სიხშირე, ვიდრე 65 წელზე უფროსი ასაკის შემთხვევებს (1.5%). ზოგიერთ შემთხვევას სიკვდილი მოჰყვა. განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო ხანდაზმულთა მკურნალობისას, რადგან ინფექციის რისკი უფრო მაღალია.

პედიატრიული პოპულაცია

2 წლამდე ასაკის ბავშვებში ჰუმირაზე კვლევები არ ჩატარებულა. იხილეთ ვაქცინაციის ნაწილი.

ინფექციები

პაციენტები, რომლებიც იღებენ TNF-ბლოკატორებს, უფრო მგრძნობიარენი არიან სერიოზული ინფექციების მიმართ. ფილტვების დისფუნქციამ შეიძლება გაზარდოს ინფექციის განვითარების რისკი. პაციენტებზე ყურადღებით უნდა მოხდეს დაკვირვება ინფექციების, მათ შორის ტუბერკულოზის გამო, ჰუმირათ მკურნალობის დაწყებამდე, დროს და მის შემდეგ. ვინაიდან ადალიმუმაბის ელიმინაციას შეიძლება დასჭირდეს ოთხ თვემდე, მონიტორინგი უნდა გაგრძელდეს მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში.

ჰუმირათ თერაპია არ უნდა დაიწყოს აქტიური ინფექციების მქონე პაციენტებში, ქრონიკული ან ლოკალიზებული ინფექციების ჩათვლით, სანამ ინფექცია კონტროლს არ ექვემდებარება. პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ტუბერკულიოზი ან იმოგზაურეს ტუბერკულოზის ან ენდემური მიკოზის მაღალი რისკის მქონე ადგილებში (ჰისტოპლაზმოზი, კოქციდიომიკოზი ან ბლასტომიკოზი), მკურნალობის რისკი და სარგებელი უნდა შეფასდეს ჰუმირათ მკურნალობის დაწყებამდე (იხ. სხვა ოპორტუნისტული ინფექციები).

პაციენტები, რომლებსაც უვითარდებათ ახალი ინფექცია ჰუმირათ მკურნალობის დროს, უნდა იყვნენ ფრთხილი მონიტორინგის ქვეშ და უნდა გაიარონ სრული დიაგნოსტიკური შეფასება. თუ პაციენტს განუვითარდა ახალი სერიოზული ინფექცია ან სეფსისი, ჰუმირას მიღება უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი ანტიმიკრობული ან სოკოს საწინააღმდეგო თერაპია ინფექციის კონტროლამდე. ექიმებმა სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ ჰუმირა პაციენტებში რომელთაც აქვთ მორეციდივე ინფექციების ანამნეზში ან როდესაც პაციენტს აქვს ინფექციებისადმი მიდრეკილი ძირითადი პირობები, მათ შორის იმუნოსუპრესიული პრეპარატების გამოყენება.

სერიოზული ინფექციები

პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ჰუმირას სერიოზული ინფექციები, სეფსისის ჩათვლით, დაფიქსირდა ბაქტერიული, მიკობაქტერიული, ინვაზიური სოკოვანი, პარაზიტული, ვირუსული ან სხვა ოპორტუნისტული ინფექციების გამო, როგორიცაა ლისტერიოზი, ლეგიონელოზი და პნევმოცისტიტი.

კლინიკურ კვლევებში გამოვლენილი სხვა სერიოზული ინფექციები მოიცავს პნევმონიას, პიელონეფრიტს, სეპტიურ ართრიტს და სეპტიცემიას. ჰოსპიტალიზაცია ან ფატალური შედეგები დაფიქსირდა ინფექციებთან დაკავშირებით.

ტუბერკულიოზი

ტუბერკულოზი, მათ შორის რეაქტივაცია და ახალდაწყებული ტუბერკულოზი, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ჰუმირას. ეს მოხსენებები მოიცავს ფილტვის და ექსტრაფილტვის (გავრცელებულ) ტუბერკულოზურ მდგომარეობას.

ჰუმირა თერაპიის დაწყებამდე ყველა პაციენტი უნდა შემოწმდეს როგორც აქტიური, ასევე არააქტიური (ლატენტური) ტუბერკულოზის ინფექციაზე. ეს შეფასება უნდა მოიცავდეს დეტალურ სამედიცინო შეფასებას, მათ შორის ტუბერკულოზის ისტორიას ან აქტიურ ტუბერკულოზით დაავადებულ პაციენტებთან წინა კონტაქტს და წინა და/ან მიმდინარე იმუნოსუპრესიულ თერაპიას. ყველა პაციენტს უნდა ჩაუტარდეს შესაბამისი სკრინინგის ტესტები (როგორიცაა კანის ტუბერკულინის ტესტი და ფილტვის რენტგენი) (შესაძლოა გამოყენებული იქნას ადგილობრივი რეკომენდაციები). ექიმებს უნდა შეახსენონ ტუბერკულინის კანის ტესტის ცრუ უარყოფითი შედეგების მიღების რისკი, განსაკუთრებით მძიმედ დაავადებული ან იმუნოდეფიციტის მქონე პაციენტებში.

ჰუმირათ თერაპია არ უნდა დაიწყოს აქტიური ტუბერკულოზის დიაგნოსტიკის შემთხვევაში (იხ. ნაწილი 4.3).

ქვემოთ ჩამოთვლილ ყველა შემთხვევაში, მკურნალობის სარგებელი/რისკის თანაფარდობა გულდასმით უნდა იქნას გათვალისწინებული.

ლატენტური ტუბერკულოზის ეჭვის შემთხვევაში საჭიროა ტუბერკულოზის მკურნალობაში სპეციალიზებული ექიმის კონსულტაცია.

ლატენტური ტუბერკულოზის დიაგნოსტირებისას, ტუბერკულოზის საწინააღმდეგო პროფილაქტიკა უნდა დაიწყოს ადგილობრივი რეკომენდაციების შესაბამისად ჰუმირას დაწყებამდე.

ტუბერკულოზის საწინააღმდეგო პროფილაქტიკა უნდა განიხილებოდეს ჰუმირა-ს დაწყებამდე პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ტუბერკულოზის უარყოფითი ტესტი, მაგრამ აქვთ ტუბერკულოზის ინფექციის მრავალფეროვანი და მნიშვნელოვანი რისკი, და პაციენტებში აქტიური ან არააქტიური ტუბერკულოზის წინა ისტორიაში, რომლებისთვისაც გაურკვეველია იღებენ თუ არა ადექვატურ თერაპია.

ტუბერკულოზის რეაქტივაცია მოხდაა ჰუმირათ ნამკურნალებ პაციენტებში ტუბერკულოზის პროფილაქტიკის მიუხედავად. ზოგიერთ პაციენტს, რომლებიც ადრე წარმატებით მკურნალობდნენ აქტიური ტუბერკულოზით, კვლავ განუვითარდათ ტუბერკულოზი ჰუმირათი მკურნალობის დროს.

პაციენტებს ტუბერკულოზის ინფექციაზე დამახასიათებელი ნიშნებით/სიმპტომებით ჰუმირათ მკურნალობის დროს ან მის შემდეგ

(მაგ., მუდმივი ხველა, სისუსტე/წონის დაკლება, დაბალი ხარისხის ცხელება, სისუსტე) უნდა მიეცეთ ინსტრუქცია, მიმართონ ექიმს.

სხვა ოპორტუნისტული ინფექციები

პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ჰუმირას, აღინიშნა ოპორტუნისტული ინფექციები, მათ შორის ინვაზიური სოკოვანი ინფექციები. ეს ინფექციები ყოველთვის არ იყო დიაგნოზირებული პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ TNF-ის მაბლოკირებელ აგენტებს, რაც იწვევს დაგვიანებულ შესაბამის თერაპიას და ზოგჯერ ფატალურ შედეგებს.

პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ ნიშნები და სიმპტომები, როგორიცაა ცხელება, სისუსტე, წონის დაკლება, ოფლიანობა, ხველა, ქოშინი და/ან ფილტვის ინფილტრატები, ან სხვა სერიოზული სისტემური დაავადება თანმხლები შოკით ან მის გარეშე, უნდა იყოს ეჭვი ინვაზიურ სოკოვან ინფექციაზე და უნდა მოხდეს ჰუმირას მიღების დაუყოვნებლივ შეწყვიტა. ამ პაციენტებში დიაგნოზი და ემპირიული სოკოს საწინააღმდეგო თერაპია უნდა ჩატარდეს ინვაზიური სოკოვანი ინფექციების მქონე პაციენტების მენეჯმენტში გამოცდილ ექიმთან კონსულტაციის შემდეგ.

B ჰეპატიტის რეაქტივაცია

B ჰეპატიტის რეაქტივაცია დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც არიან B ჰეპატიტის ვირუსის ქრონიკული მატარებლები (მაგ., ზედაპირული ანტიგენ-დადებითი) TNF-მაბლოკირებელი საშუალებების გამოყენებით, მათ შორის ჰუმირა. ზოგიერთი შემთხვევა ფატალური იყო. ჰუმირათი თერაპიის დაწყებამდე პაციენტებს უნდა ჩაუტარდეთ ტესტირება HBV ინფექციაზე. B ჰეპატიტის ინფექციაზე დადებითი ტესტის მქონე პაციენტებისთვის რეკომენდებულია B ჰეპატიტის სამკურნალოდ სპეციალიზირებულ ექიმთან კონსულტაცია.

HBV მატარებლები, რომლებიც საჭიროებენ ჰუმირა თერაპიას, უნდა იყვნენ მჭიდროდ გაკონტროლებულები აქტიური HBV ინფექციის ნიშნებისა და სიმპტომებზე თერაპიის განმავლობაში და თერაპიის შეწყვეტიდან რამდენიმე თვის განმავლობაში. არ არის საკმარისი მონაცემები ანტივირუსული თერაპიის გამოყენების შესახებ HBV-ის რეაქტივაციის თავიდან ასაცილებლად HBV-ის მატარებლებში TNF მაბლოკირებელ თერაპიასთან ერთად. პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ HBV რეაქტივაცია, ჰუმირათ მკურნალობა უნდა შეწყდეს და ეფექტური ანტივირუსული თერაპია უნდა დაიწყოს შესაბამისი დამხმარე თერაპიით.

ნევროლოგიური მოვლენები

TNF-მაბლოკირებელი აგენტები, მათ შორის ჰუმირა, იშვიათ შემთხვევებში ასოცირებულია კლინიკური სიმპტომების დაწყებასთან ან გამწვავებასთან და/ან პერიფერიული დემიელინიზებელი დაავადებების რენტგენოგრაფიული ნიშნების გამოვლენასთან, მათ შორის ცენტრალური ნერვული სისტემის დემიელინირებელ დაავადებებთან, როგორიცაა გაფანტული სკლეროზი და თვალის ნევრიტი და გილენ-ბარეს სინდრომი. ექიმებმა, რომლებიც უტარებენ ჰუმირას თერაპიას თავიანთ პაციენტებს, ყურადღებით უნდა განიხილონ ჰუმირას გამოყენების გადაწყვეტილება პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ადრე არსებული ან ბოლოდროინდელი ცენტრალური ან პერიფერიული ნერვული სისტემის დემიელინიზებელი დაავადებები. ჰუმირას შეწყვეტა უნდა განიხილებოდეს, თუ რომელიმე ჩამოთვლილი დარღვევა მოხდა. ცნობილია კავშირი ზომიერ უვეიტსა და ცენტრალურ დემიელინიზაციურ დარღვევებს შორის. ნევროლოგიური შეფასება უნდა ჩატარდეს ჰუმირასთან მკურნალობის დაწყებამდე და რეგულარულად მის დროს, რათა შეფასდეს ადრე არსებული ან განვითარებადი ცენტრალური დემიელინიზებელი დარღვევები პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ არაინფექციური ზომიერი უვეიტი.

ალერგიული რეაქციები

სერიოზული ალერგიული რეაქციები, რომლებიც დაკავშირებულია ჰუმირასთან, იშვიათად იყო მოხსენებული კლინიკური კვლევების დროს. ჰუმირასთან დაკავშირებული არასერიოზული ალერგიული რეაქციების სიხშირე კლინიკურ კვლევებში იყო „არაჩვეულებრივი“ კატეგორიაში. სერიოზული ალერგიული რეაქციები, მათ შორის ანაფილაქსია, დაფიქსირდა ჰუმირას მიღების შემდეგ. თუ განვითარდება ანაფილაქსიური ან სხვა სერიოზული ალერგიული რეაქცია, ჰუმირა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი თერაპია.

იმუნოსუპრესია

კვლევაში 64 რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტზე, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირათი, არ დაფიქსირებულა დაგვიანებული ტიპის ჰიპერმგრძნობელობის დათრგუნვა, იმუნოგლობულინის დონის დათრგუნვა ან T-, B-, NK- უჯრედების, მონოციტების/მაკროფაგების და ნეიტროფილების შეცვლილი რაოდენობა.

ავთვისებიანი სიმსივნეები და ლიმფოპროლიფერაციული დაავადებები

TNF-ის მაბლოკირებელ აგენტებთან კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, ავთვისებიანი სიმსივნეების, მათ შორის ლიმფომის ჩათვლით, უფრო მეტი შემთხვევა დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებსაც იღებდნენ TNF-ბლოკატორები, საკონტროლო პაციენტებთან შედარებით. თუმცა, ეს იშვიათად ხდებოდა. პოსტმარკეტინგულ პერიოდში, ლეიკემიის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-მაბლოკირებელი საშუალებებით. რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებს მაღალი აქტიურობით, ანთებითი დაავადების ხანგრძლივი ისტორიით აქვთ ფონური ლიმფომისა და ლეიკემიის გაზრდილი რისკი; ეს ართულებს რისკის შეფასებას. არსებული ინფორმაციით, არ შეიძლება გამოირიცხოს ლიმფომის, ლეიკემიის ან სხვა ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარების რისკი პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ TNF-მაბლოკირებელი აგენტით.

ავთვისებიანი სიმსივნეები, ზოგიერთი ფატალური, დაფიქსირდა ბავშვებში, მოზარდებში და ახალგაზრდებში (22 წლამდე), რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-მაბლოკირებელი საშუალებებით, ადალიმუმაბის ჩათვლით, პოსტმარკეტინგულ პირობებში. ამ შემთხვევების დაახლოებით ნახევარი იყო ლიმფომა. სხვა შემთხვევები იყო სხვადასხვა ავთვისებიანი სიმსივნეებით, მათ შორის იშვიათი ავთვისებიანი სიმსივნეები, რომლებიც ჩვეულებრივ ასოცირდება იმუნოსუპრესიასთან. არ არის გამორიცხული ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარების რისკი ბავშვებში და მოზარდებში, რომლებიც მკურნალობენ TNF-მაბლოკირებელი საშუალებებით.

ჰეპატოსპლენური T-უჯრედოვანი ლიმფომა იშვიათად იქნა დიაგნოზირებული პოსტმარკეტინგული პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ადალიმუმაბით. ამ იშვიათი ტიპის T-უჯრედოვანი ლიმფომას აქვს ძალიან აგრესიული მიმდინარეობა და ხშირად ფატალურია. ჰეპატოსპლენური T-უჯრედოვანი ლიმფომის ზოგიერთი შემთხვევა ჰუმირასთან ერთად დაფიქსირდა ახალგაზრდებში, რომლებიც ღებულობდნენ აზათიოპრინს ან 6-მერკაპტოპურინს ერთდროულად ჰუმირასთან ერთად ნაწლავის ანთებითი დაავადებისთვის. აზათიოპრინის ან 6-მერკაპტოპურინის კომბინაციით გამოწვეული რისკი ჰუმირასთან ერთად გულდასმით უნდა იქნას განხილული. არ შეიძლება გამოირიცხოს ჰეპატოსპლენური T-უჯრედოვანი ლიმფომის განვითარების რისკი პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ჰუმირათი (იხ. ნაწილი 4.8).

საშვილოსნოს ყელის კიბოს პერიოდული სკრინინგი უნდა გაგრძელდეს 60 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, რომლებიც იყენებენ ჰუმირას.

არ ჩატარებულა კვლევები პაციენტებში ავთვისებიანი სიმსივნეების ანამნეზში ან პაციენტებში, რომლებსაც განუვითარდათ ავთვისებიანი სიმსივნე ჰუმირაზე ყოფნისას და აგრძელებდნენ მკურნალობას. ამიტომ, ასეთ პაციენტებში ჰუმირათი თერაპიის გაგრძელების გადაწყვეტილება უფრო ყურადღებით უნდა იქნას განხილული (იხ. ნაწილი 4.8).

ჰუმირათი მკურნალობის დაწყებამდე და მის დროს, ყველა პაციენტი უნდა შეფასდეს კანის არამელანომური კიბოს არსებობისთვის, განსაკუთრებით მათ, ვისაც ანამნეზში აქვს ფართო იმუნოსუპრესანტებით ან ფსორიაზის მქონე პაციენტები PUVA თერაპიის ისტორიაში. მელანომა და მერკელის უჯრედოვანი კარცინომა ასევე დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-ის მაბლოკირებელი აგენტებით, მათ შორის ადალიმუმაბით (იხ. ნაწილი 4.8).

დეტექტიურ კლინიკურ კვლევაში, რომელიც აფასებს სხვა TNF-ის მაბლოკირებელი აგენტის, ინფლიქსიმაბის გამოყენებას, ფილტვების ზომიერი და მძიმე ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადების (COPD) მქონე პაციენტებს ჰქონდათ უფრო მძიმე ქრონიკული ობსტრუქციული ფილტვის დაავადება (COPD), ძირითადად ფილტვებში ან თავისა და კისერში. ინფლიქსიმაბის მიერ შეყვანილი პაციენტების ჯგუფი საკონტროლო პაციენტებთან შედარებით. დაფიქსირდა ავთვისებიანი სიმსივნეები. ყველა პაციენტს ჰქონდა მძიმე მოწევის ისტორია. ამიტომ, სიფრთხილეა საჭირო TNF-ის მაბლოკირებელი აგენტის გამოყენებისას COPD პაციენტებში და პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ავთვისებიანი სიმსივნეების გაზრდილი რისკი მოწევის გამო.

არსებული მონაცემებით, არ არის ცნობილი, მოქმედებს თუ არა ადალიმუმაბის მკურნალობა დისპლაზიის ან მსხვილი ნაწლავის კიბოს განვითარების რისკზე. დისპლაზიის ან მსხვილი ნაწლავის კარცინომის გაზრდილი რისკის მქონე ყველა წყლულოვანი კოლიტის მქონე პაციენტს (მაგ., ხანგრძლივი წყლულოვანი კოლიტის ან პირველადი სკლეროზული ქოლანგიტის მქონე პაციენტები) ან წინა დისპლაზიის ან მსხვილი ნაწლავის კარცინომის ანამნეზში უნდა გაიარონ დისპლაზიის სკრინინგი მკურნალობის დაწყებამდე და რეგულარულად. დაავადების კურსი. ეს შეფასება უნდა მოიცავდეს კოლონოსკოპიას და ბიოფსიებს, რომლებიც უნდა ჩატარდეს ადგილობრივი რეკომენდაციების შესაბამისად.

ცნობილია, რომ ლეიკემია-სისხლის კიბო (მწვავე მიელოიდური ლეიკემია, ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემია და ქრონიკული მიელოიდური ლეიკემია) ვითარდება TNF მაბლოკირებელი აგენტის გამოყენების გამო.

ჰემატოლოგიური რეაქციები

პანციტოპენიის შემთხვევები, მათ შორის აპლასტიკური ანემია, იშვიათად აღინიშნა TNF-ის მაბლოკირებელ აგენტებთან ერთად. ჰემატოლოგიური სისტემის გვერდითი მოვლენები, მათ შორის სამედიცინო თვალსაზრისით მნიშვნელოვანი ციტოპენია (მაგ. თრომბოციტოპენია, ლეიკოპენია) დაფიქსირდა ჰუმირას გამოყენებისას. ყველა პაციენტს უნდა მიეცეს რჩევა, დაუყოვნებლივ მიმართონ ექიმს, თუ ჰუმირას მიღებისას განვითარდება სისხლის დისკრაზიის ნიშნები და სიმპტომები (მაგ., მუდმივი ცხელება, სისხლჩაქცევები, სისხლდენა, ფერმკრთალი). პაციენტებში დადასტურებული მნიშვნელოვანი ჰემატოლოგიური დარღვევებით, უნდა განიხილონ ჰუმირა თერაპიის შეწყვეტა.

ვაქცინაციები

რევმატოიდული ართრიტის მქონე 226 მოზრდილის კვლევაში, რომლებიც მკურნალობდნენ ადალიმუმაბით ან პლაცებოთი, ანტისხეულების მსგავსი პასუხები დაფიქსირდა სტანდარტულ 23-ვალენტიან პნევმოკოკის ვაქცინაზე და გრიპის ვირუსის სამვალენტიან ვაქცინაზე. არ არსებობს მონაცემები ინფექციის მეორადი გადაცემის შესახებ ცოცხალი ვაქცინების საშუალებით პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ჰუმირას.

პედიატრიულ პაციენტებისთვის რეკომენდირებულია, თუ ეს შესაძლებელია, შეასრულონ ყველა იმუნიზაციის ვაქცინაცია მოქმედი იმუნიზაციის გაიდლაინების შესაბამისად ჰუმირათი თერაპიის დაწყებამდე.

პაციენტებს, რომლებიც იღებენ ჰუმირათი თერაპიას, შეუძლიათ მიიღონ თანმხლები ვაქცინები, გარდა ცოცხალი ვაქცინებისა. ახალშობილებში, რომლებიც ექვემდებარებიან ადალიმუმაბს საშვილოსნოში, არ არის რეკომენდებული ცოცხალი ვაქცინის შეყვანა (მაგ. BCG ვაქცინა) ორსულობის დროს დედის მიერ ადალიმუმაბის ბოლო ინექციიდან 5 თვის განმავლობაში.

გულის შეგუბებითი უკმარისობა

გულის შეგუბებითი უკმარისობის გაუარესება და გულის შეგუბებითი უკმარისობის შედეგად სიკვდილიანობის გაზრდა დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევაში სხვა TNF-მაბლოკირებელ აგენტთან ერთად. ასევე დაფიქსირდა გულის შეგუბებითი უკმარისობის გაუარესების შემთხვევები პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირათი. ჰუმირა სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში მსუბუქი გულის უკმარისობით (NYHA კლასი I/II). ჰუმირა უკუნაჩვენებია ზომიერი და მძიმე გულის უკმარისობის დროს (იხ. ნაწილი 4.3). ჰუმირა თერაპია უნდა შეწყდეს პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ გულის შეგუბებითი უკმარისობის ახალი ან გაუარესებული სიმპტომები..

ავტოიმუნური პროცესები

ჰუმირათი მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს ავტოიმუნური ანტისხეულების წარმოქმნა. ჰუმირათ ხანგრძლივი მკურნალობის ეფექტი აუტოიმუნური დაავადების განვითარებაზე უცნობია. თუ ჰუმირათი მკურნალობის შემდეგ პაციენტს განუვითარდა სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებენ ლუპუსის მსგავს სინდრომზე და პაციენტს აქვს დადებითი ტესტი ორჯაჭვიანი დნმ-ის ანტისხეულებზე, მას უნდა ჩაუტარდეს ჰუმირათი მკურნალობა აღარ უნდა გაგრძელდეს (იხ. ნაწილი 4.8).

TNF-მაბლოკირებელი აგენტების ან ბიოლოგიური დაავადების მოდიფიკაციის ანტირევმატული საშუალებების (DMARDs) ერთდროული გამოყენება

სერიოზული ინფექციები დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში ანაკინრას და სხვა TNF-მაბლოკირებელი აგენტის, ეტანერცეპტის გამოყენებით, დამატებითი სარგებლობის გარეშე, მარტო ეტანერცეპტთან შედარებით. ეტანერცეპტთან და ანაკინრასთან კომბინირებულ თერაპიაში გამოვლენილი არასასურველი მოვლენების ბუნებიდან გამომდინარე, მსგავსი ტოქსიკურობა შეიძლება მოხდეს ანაკინრასა და სხვა TNF-მაბლოკირებელი საშუალებების კომბინაციით. ამიტომ, ადალიმუმაბის და ანაკინრას კომბინაცია არ არის რეკომენდებული (იხ. ნაწილი 4.5).

ადალიმუმაბის ერთდროული გამოყენება სხვა ბიოლოგიურ დაავადებათა მოდიფიცირებულ ანტირევმატულ საშუალებებთან (მაგ. ანაკინრა და აბატაცეპტი) ან სხვა TNF-მაბლოკირებელ საშუალებებთან ერთად არ არის რეკომენდებული ინფექციის შესაძლო გაზრდილი რისკის გამო, მათ შორის სერიოზული ინფექციები და სხვა პოტენციური ფარმაკოლოგიური ურთიერთქმედება (იხ. ნაწილი 4.5).

ქირურგიული

ქირურგიული პროცედურების უსაფრთხოების გამოცდილება პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ჰუმირათი შეზღუდულია. ადალიმუმაბის ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდი უნდა იყოს გათვალისწინებული, თუ დაგეგმილია ქირურგიული პროცედურა. პაციენტი, რომელსაც ესაჭიროება ქირურგიული ჩარევა ჰუმირა თერაპიის დროს, უნდა იყოს ყურადღებით დაკვირვებული ინფექციებზე და უნდა იქნას მიღებული შესაბამისი სიფრთხილის ზომები. არსებობს შეზღუდული უსაფრთხოების გამოცდილება პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ართროპლასტიკა ჰუმირას მიღებისას.

წვრილი ნაწლავის ობსტრუქცია

კრონის დაავადების მკურნალობაზე უარის თქმა შეიძლება მიუთითებდეს ფიბროზული სტრიქტურის არსებობაზე, რამაც შეიძლება მოითხოვოს ოპერაცია. არსებული მონაცემების მიხედვით სავარაუდოა, რომ ჰუმირა არ იწვევს ან აუარესებს სტრუქტურას.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

ჰუმირა შესწავლილი იყო მონოთერაპიის სახით და მეტოტრექსატთან ერთად პაციენტებში რევმატოიდული ართრიტით, პოლიარტიკულური არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტით და ფსორიაზული ართრიტით. როდესაც ჰუმირა ინიშნება მეტოტრექსატთან ერთად, ანტისხეულების ფორმირება უფრო დაბალია, ვიდრე მონოთერაპიის სახით გამოყენებისას. ჰუმირას მიღებამ მეთოტრექსატის გარეშე გამოიწვია ანტისხეულების წარმოქმნის გაზრდა, ასევე გაზრდილი კლირენსი და ადალიმუმაბის ეფექტურობის დაქვეითება. (იხ. ნაწილი 5.1).

ჰუმირასა და ანაკინრას კომბინაცია არ არის რეკომენდებული (იხ. ნაწილი 4.4).

ჰუმირასა და აბატაცეპტის კომბინაცია არ არის რეკომენდებული (იხ. ნაწილი 4.4).

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

გერიატრიული პოპულაცია

ხანდაზმულ პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

პედიატრიული პოპულაცია

2 წლამდე ასაკის ბავშვებში ჰუმირაზე კვლევები არ ჩატარებულა.

თირკმელების/ღვიძლის უკმარისობა

ამ პაციენტების პოპულაციაში ჰუმირას კვლევები არ ჩატარებულა. დოზირების რეკომენდაცია არ შეიძლება.

ორსულობა და ლაქტაცია

ზოგადი რჩევები

ორსულობის B კატეგორიის შესახებ.

რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები (კონტრაცეფცია)

რეკომენდირებულია, რომ რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა მიიღონ ეფექტური კონტრაცეფციის ზომები ორსულობის თავიდან ასაცილებლად და გააგრძელონ ეს ზომები ჰუმირას ბოლო ინექციის შემდეგ სულ მცირე ხუთი თვის განმავლობაში.

ორსულობის პერიოდი

პერსპექტიული გაერთიანებული მონაცემები დიდი რაოდენობის ორსულობაზე (დაახლოებით 2100) ცნობილი შედეგებით, პირველი ტრიმესტრის 1500-ზე მეტი ადალიმუმაბის ექსპოზიციით, რაც იწვევს ცოცხალ დაბადებას, არ მიუთითებს იმაზე, რომ ადალიმუმაბი ზრდის მალფორმაციის მაჩვენებელს ახალშობილებში.

პერსპექტიულ კოჰორტულ კვლევაში ჩართული იყო 257 ქალი რევმატოიდული ართრიტით (RA) ან კრონის დაავადებით (CH), რომლებიც მკურნალობდნენ ადალიმუმაბით სულ მცირე პირველი ტრიმესტრის განმავლობაში და 120 ქალი RA ან CD-ით, რომლებიც არ მკურნალობდნენ ადალიმუმაბით. კვლევის პირველადი საბოლოო წერტილი იყო ძირითადი თანდაყოლილი დეფექტების დაბადების პრევალენტობა. ორსულობის სიხშირე, რამაც გამოიწვია სულ მცირე ერთი ცოცხალი დაბადება ძირითადი თანდაყოლილი დეფექტით, იყო 6/69 (8.7%) ქალებში ადალიმუმაბით ნამკურნალებ RA შედარებით 5/74 (6.8%) არანამკურნალევი (დაუსწორებელი საშიშროების კოეფიციენტი 1.31, 95% CI 0.38-4.52), 16/152 (10.5%) ქალი CD-ით, რომლებიც მკურნალობდნენ ადალიმუმაბით წინააღმდეგ 3/32 (9.4%) არანამკურნალევი (დაუსწორებელი საშიშროების კოეფიციენტი 1.14, 95% CI 0.31-4.16). კომბინირებული (გამოითვლება საბაზისო განსხვავებებით) მორგებული საშიშროების კოეფიციენტი RA და CD-სთვის იყო 1.10 (95% CI 0.45-2.73). სპონტანური აბორტის, მცირე თანდაყოლილი დეფექტების, ნაადრევი მშობიარობის, მშობიარობის ზომისა და სერიოზული ან ოპორტუნისტული ინფექციების მეორადი საბოლოო წერტილებისთვის, არ იყო მნიშვნელოვანი განსხვავებები ადალიმუმაბით ნამკურნალებ და არანამკურნალევ ქალებს შორის, თუმცა მკვდრადშობადობის ან ავთვისებიანი სიმსივნის შემთხვევები არ დაფიქსირებულა. მონაცემთა ინტერპრეტაცია შეიძლება განსხვავდებოდეს, რადგან კვლევას ჰქონდა მეთოდოლოგიური შეზღუდვები, მათ შორის მცირე ზომის ნიმუში და არარანდომიზებული კვლევის დიზაინი.

მაიმუნებში განვითარების ტოქსიკურობის კვლევამ არ აღმოაჩინა დედის ტოქსიკურობის, ემბრიოტოქსიურობის ან ტერატოგენურობის ჩვენება. არ არსებობს პრეკლინიკური მონაცემები ადალიმუმაბის ეფექტის შესახებ პოსტნატალურ ტოქსიკურობაზე (იხ. ნაწილი 5.3).

TNF- α-ის ინჰიბირების გამო, ადალიმუმაბი ორსულობის დროს შეიძლება გავლენა იქონიოს ახალშობილში ნორმალურ იმუნურ პასუხებზე. ადალიმუმაბი ორსულობის დროს უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ საჭიროების შემთხვევაში.

თუმცა, ორსულობის დროს ადალიმუმაბმა შეიძლება გადაკვეთოს პლაცენტა ბავშვის შრატში. შედეგად, ამან შეიძლება გამოიწვიოს ჩვილებში ინფექციის გაზრდილი რისკი. ჩვილებში, რომლებიც საშვილოსნოში ექვემდებარებიან ადალიმუმაბს, არ არის რეკომენდებული ცოცხალი ვაქცინის შეყვანა (მაგ. BCG ვაქცინა) ორსულობის დროს დედის მიერ ადალიმუმაბის ბოლო ინექციიდან 5 თვის განმავლობაში.

ლაქტაციის პერიოდი

გამოქვეყნებული ლიტერატურიდან მოპოვებული შეზღუდული ინფორმაციის მიხედვით; ადალიმუმაბის არსებობა დედის რძეში დედის შრატის დონის 0.1%-დან 1%-მდე კონცენტრაციებში მიუთითებს, რომ ადალიმუმაბი გამოიყოფა დედის რძეში ძალიან დაბალი კონცენტრაციით. პერორალურად შეყვანილი და მონელებული იმუნოგლობულინის G პროტეინები განიცდიან ნაწლავის პროტეოლიზს და აქვთ დაბალი ბიოშეღწევადობა. ძუძუთი კვებაზე მყოფ ახალშობილებზე/ჩვილებზე ზემოქმედება მოსალოდნელი არ არის. შედეგად, ჰუმირა შეიძლება გამოყენებულ იქნას მთელი ძუძუთი კვების პერიოდში.

რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება

არ არსებობს პრეკლინიკური მონაცემები ნაყოფიერებაზე ადალიმუმაბის ზემოქმედების შესახებ (იხ. ნაწილი 5.3).

ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე

ჰუმირას შეიძლება ჰქონდეს უმნიშვნელო გავლენა მანქანისა და მექანიზმების მართვის უნარზე. ჰუმირას მიღების შემდეგ შეიძლება განვითარდეს თავბრუსხვევა და მხედველობის დარღვევა (იხ. ნაწილი 4.8).

გვერდითი მოვლენები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

ჰუმირა შეისწავლეს 9,506 პაციენტში ძირითადი კონტროლირებადი და ღია ეტიკეტირების კვლევებში 60 თვემდე ან მეტი ხნის განმავლობაში. ეს კვლევები მოიცავდა პაციენტებს რევმატოიდული ართრიტით, არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტით (პოლიარტიკულური იუვენილური იდიოპათიური ართრიტი და ენთეზიტთან დაკავშირებული ართრიტი) დაავადების ხანმოკლე ან ხანგრძლივი ხანგრძლივობით, ასევე ღერძული სპონდილოართრიტით (ანკილოზური სპონდილიტი, ღერძული სპონდილოართრიტი ას ართრიტის გარეშე), რენტგენოგრაფიული მტკიცებულება. კრონის დაავადება მოიცავს პაციენტებს წყლულოვანი კოლიტით, ფსორიაზით, ჩირქოვანი ჰიდრადენიტით და უვეიტით. ძირითადი კონტროლირებადი კვლევები მოიცავდა 6089 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირათი და 3801 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებოთი ან აქტიური შედარებით კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში.

ძირითადი კვლევების ორმაგად ბრმა, კონტროლირებად პერიოდებში, პაციენტების წილი, რომლებმაც შეწყვიტეს მკურნალობა გვერდითი მოვლენების გამო, იყო 5.9% პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებდნენ ჰუმირას და 5.4% პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებდნენ საკონტროლო მკურნალობას.

ყველაზე ხშირად მოხსენებული გვერდითი რეაქციები იყო ინფექციები (მაგ. ნაზოფარინგიტი, ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია და სინუსიტი), რეაქციები ინექციის ადგილზე (ერითემა, ქავილი, სისხლდენა, ტკივილი ან შეშუპება), თავის ტკივილი და კუნთოვანი ტკივილი.

სერიოზული გვერდითი რეაქციები დაფიქსირდა ჰუმირაზე. TNF-მაბლოკირებელი აგენტები, როგორიცაა ჰუმირა, მოქმედებს იმუნურ სისტემაზე და ამ აგენტების გამოყენებამ შეიძლება გავლენა მოახდინოს ორგანიზმის დაცვაზე ინფექციისა და კიბოს წინააღმდეგ. ფატალური და სიცოცხლისათვის საშიში ინფექციები (სეფსისის, ოპორტუნისტული ინფექციების და ტუბერკულოზის ჩათვლით), HBV რეაქტივაცია და სხვადასხვა ავთვისებიანი სიმსივნეები (მათ შორის ლეიკემია, ლიმფომა და HSTCL) ასევე დაფიქსირდა ჰუმირას გამოყენებისას.

ასევე დაფიქსირდა სერიოზული ჰემატოლოგიური, ნევროლოგიური და აუტოიმუნური რეაქციები. ეს რეაქციები მოიცავს იშვიათ შეტყობინებებს პანციტოპენიის, აპლასტიკური ანემიის, ცენტრალური და პერიფერიული დემიელინაციური მოვლენების შესახებ და ცნობებს მგლურას, მგლურასთან დაკავშირებული მდგომარეობისა და სტივენს-ჯონსონის სინდრომის შესახებ.

პედიატრიული პოპულაცია

საერთო ჯამში, პედიატრიულ პაციენტებში არასასურველი რეაქციები სიხშირით და ტიპით მსგავსი იყო ზრდასრულ პაციენტებში გამოვლენილთან.

არასასურველი ეფექტები

გვერდითი რეაქციები, რომლებიც დაფუძნებულია კლინიკურ კვლევებზე და პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებაზე, ნაჩვენებია ქვემოთ სისტემა-ორგანული კლასისა და სიხშირის მიხედვით; ძალიან ხშირი ( 1/10); საერთო ( 1/100-დან <1/10-მდე); იშვიათი (≥1/1000-დან <1/100-მდე), იშვიათი (≥1/10000-დან <1/1000-მდე), ძალიან იშვიათი (<1/10000) და უცნობი (სიხშირე არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით). გვერდითი მოვლენები თითოეულ სიხშირის ჯგუფში ჩამოთვლილია მოვლენის სიმძიმის შემცირების მიხედვით. სხვადასხვა მითითებებს შორის ნაჩვენებია ყველაზე გავრცელებული სიხშირე. განყოფილება 4.3, ნაწილი 4.4. და ნაწილ 4.8-ში დამატებითი ინფორმაციის შემთხვევაში, სისტემის ორგანოთა კლასის სათაურები მითითებულია ვარსკვლავით (*).

ინფექციები და ინფესტაციები *

ძალიან ხშირი: სასუნთქი გზების ინფექციები (მათ შორის ქვედა და ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები, პნევმონია, სინუსიტი, ფარინგიტი, ნაზოფარინგიტი და ჰერპეს ვირუსული პნევმონია)

ხშირი: სისტემური ინფექციები (სეფსისის, კანდიდოზის და გრიპის ჩათვლით), ნაწლავური ინფექციები (ვირუსული გასტროენტერიტის ჩათვლით), კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები (პარონიქიის, ცელულიტის, იმპეტიგოს, ნეკროზული ფაშიიტის და ჰერპეს ზოსტერის ჩათვლით), ყურის ინფექციები, პირის ღრუს მარტივი ინფექციები, პირის ღრუს ჰერპესი და სტომატოლოგიური ინფექციები), რეპროდუქციული სისტემის ინფექციები (ვულვოვაგინალური მიკოზური ინფექციის ჩათვლით), საშარდე გზების ინფექციები (პიელონეფრიტის ჩათვლით), სოკოვანი ინფექციები, სახსრების ინფექციები

არახშირი: ნევროლოგიური ინფექციები (ვირუსული მენინგიტის ჩათვლით), ოპორტუნისტული ინფექციები და ტუბერკულოზი (მათ შორის კოქციდიომიკოზი, ჰისტოპლაზმოზი და mycobacterium avum კომპლექსის ინფექცია), ბაქტერიული ინფექციები, თვალის ინფექციები, დივერტიკულიტი1)

კეთილთვისებიანი, ავთვისებიანი და დაუზუსტებელი ნეოპლაზმები (კისტებისა და პოლიპების ჩათვლით)*

ხშირი: კეთილთვისებიანი ნეოპლაზმა, კანის კიბო მელანომის გამოკლებით (მათ შორის ბაზალურუჯრედოვანი კარცინომა და სკალირების კანის კარცინომა)

არახშირი: ლიმფომა**, მყარი ორგანოების ნეოპლაზმები (მათ შორის სარძევე ჯირკვლის კიბო, ფილტვის და ფარისებრი ჯირკვლის სიმსივნეები), მელანომა**

იშვიათი: ლეიკემია1)

უცნობია: ჰეპატოსპლენური T-უჯრედოვანი ლიმფომა1), მერკელის უჯრედის კარცინომა (კანის ნეიროენდოკრინული კარცინომა)1)

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები *

ძალიან ხშირი: ლეიკოპენია (ნეიტროპენიის და აგრანულოციტოზის ჩათვლით), ანემია ხშირი: ლეიკოციტოზი, თრომბოციტოპენია

არახშირი: იდიოპათიური თრომბოციტოპენიური პურპურა იშვიათი: პანციტოპენია

იმუნური სისტემის დაავადებები *

ხშირი: ჰიპერმგრძნობელობა, ალერგიები (სეზონური ალერგიის ჩათვლით)

არახშირი: სარკოიდოზი1), ვასკულიტი

იშვიათი: ანაფილაქსია1)

მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები

ძალიან ხშირი: ლიპიდური მნიშვნელობების მომატება.

ხშირი: ხშირი: ჰიპოკალიემია, შარდმჟავას მატება, სისხლში ნატრიუმის პათოლოგიური მაჩვენებლები, ჰიპოკალციემია, ჰიპერგლიკემია, ჰიპოფოსფატემია, დეჰიდრატაცია.

ფსიქიატრიული დაავადებები

ხშირი: განწყობის ცვლილებები (დეპრესიის ჩათვლით), შფოთვა, უძილობა

ნერვული სისტემის დაავადებები *

ძალიან ხშირი: თავის ტკივილი.

ხშირი: პარესთეზია (ჰიპოასთეზიის ჩათვლით), შაკიკი, ნერვის ფესვის ჩაკეტვა;

არახშირი: ცერებროვასკულური ავარია1 (CVA), ტრემორი, ნეიროპათია

იშვიათი: გაფანტული სკლეროზი, დემიელინიზებელი დაავადებები (მაგ. ოპტიკური ნევრიტი, გილენ-ბარეს სინდრომი) 1)

თვალის დაავადებები

ხშირად: მხედველობის დაქვეითება, კონიუნქტივიტი, ბლეფარიტი, თვალის შეშუპება

არახშირი: დიპლოპია

ყურის და შიდა ყურის დაავადებები ხშირი: თავბრუსხვევა

არახშირი: სიყრუე, ტინიტუსი

გულის დაავადებები *

ხშირი: ტაქიკარდია

არახშირი: მიოკარდიუმის ინფარქტი), არითმია, გულის შეგუბებითი უკმარისობა იშვიათი: გულის გაჩერება

სისხლძარღვთა დაავადებები

ხშირი: ჰიპერტენზია, გამონაყარი კანზე, ჰემატომა

არახშირი: სისხლძარღვთა არტერიის ოკლუზია, თრომბოფლებიტი, აორტის ანევრიზმა რესპირატორული, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები *

ხშირი: ასთმა, ქოშინი, ხველა

არახშირი: ფილტვის ემბოლია 1), ფილტვის ინტერსტიციული დაავადება, ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადება, პნევმონიტი, პლევრის გამონაჟონი 1)

იშვიათი: ფილტვის ფიბროზი 1)

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

ძალიან ხშირი: მუცლის ტკივილი, გულისრევა და ღებინება

ხშირი: კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის სისხლდენა, დისპეფსია, გასტროეზოფაგური რეფლუქსის დაავადება, სიკას სინდრომი;

არახშირი: პანკრეატიტი, დისფაგია, სახის შეშუპება

იშვიათი: ნაწლავის პერფორაცია 1)

ჰეპატობილიარული დაავადებები *

ძალიან ხშირი: ღვიძლის ფერმენტების მომატება

არახშირი: ქოლეცისტიტი და ქოლელითიაზი, ღვიძლის სტეატოზი, ბილირუბინის მომატებული მაჩვენებლები

იშვიათი: ჰეპატიტი, B ჰეპატიტის ინფექციის რეციდივი (რეაქტივაცია), აუტოიმუნური ჰეპატიტი 1†)

უცნობია: ღვიძლის უკმარისობა 1)

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ძალიან ხშირი: გამონაყარი (კანის გამონაყარი) (მათ შორის ექსფოლიაციური გამონაყარი)

ხშირი: ფსორიაზის ახალი დაწყება ან გაუარესება (მათ შორის პალმოპლანტარული პუსტულარული ფსორიაზი 1), ჭინჭრის ციება, სისხლჩაქცევები (პურპურის ჩათვლით), დერმატიტი (ეგზემის ჩათვლით), ონიქოკლაზი, ჰიპერჰიდროზი, ალოპეცია 1), პირურიტი

არახშირი: ღამის ოფლიანობა, ნაწიბურები

იშვიათი: ერითემა მულტიფორმული 1), სტივენს-ჯონსონის სინდრომი 1), ანგიონევრომა 1), კანის ვასკულიტი 1), კანის ლიქენოიდური რეაქცია 1)

უცნობია: დერმატომიოზიტის სიმპტომების გაუარესება 1)

ჩონჩხ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

ძალიან ხშირი: კუნთოვანი ტკივილი.

ხშირი: კუნთების სპაზმი (სისხლში კრეატინფოსფოკინაზას მნიშვნელობის მომატების ჩათვლით)

არახშირი: რაბდომიოლიზი, სისტემური წითელი მგლურა

იშვიათი: ლუპუსის მსგავსი სინდრომი 1)

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

ხშირი: თირკმლის უკმარისობა, ჰემატურია

არახშირი: ნოქტურია

რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლების დაავადებები

არახშირი: ერექციული დისფუნქცია

ზოგადი დარღვევები და პირობები ადმინისტრაციის ადგილზე*

ძალიან ხშირი: რეაქცია ინექციის ადგილზე (ინექციის ადგილის ერითემის ჩათვლით)

ხშირი: გულმკერდის ტკივილი, შეშუპება, პირექსია 1) (ცხელება)

არახშირი: ანთება

კვლევები *

ხშირი: კოაგულაციისა და სისხლდენის დარღვევები (მათ შორის გააქტიურებული ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დროის გახანგრძლივება), დადებითი აუტოანტისხეულების ტესტი (მათ შორის ორჯაჭვიანი დნმ ანტისხეულები), სისხლში ლაქტატდეჰიდროგენაზას დონის მომატება.

ტრავმა და მოწამვლა

ხშირი: ჭრილობის დაგვიანებული შეხორცება

  • დამატებითი ინფორმაცია, ნაწილი 4.3, 4.4. და 4.8.
  • * მოიცავს ღია ეტიკეტის გაფართოების კვლევებს.
  • სპონტანური შეტყობინების მონაცემები შედის.

† აუტოიმუნური ჰეპატიტის იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებენ TNF ალფა ინჰიბიტორებს მარკეტინგის შემდგომ პერიოდში.

ჩირქოვანი ჰიდრადენიტი

უსაფრთხოების პროფილი HS პაციენტებისთვის, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირა-ს კვირაში ერთხელ შეყვანით, შეესაბამებოდა ჰუმირა-ს ცნობილ უსაფრთხოების პროფილს.

უვეიტი

უვეიტის მქონე პაციენტებში უსაფრთხოების პროფილი, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირა-ით ორ კვირაში ერთხელ, შეესაბამებოდა ჰუმირას ცნობილ უსაფრთხოების პროფილს.

შერჩეული გვერდითი რეაქციების აღწერა

რეაქციები ინექციის ადგილას

რეაქციები ინექციის ადგილზე (ერითემა და/ან ქავილი, სისხლჩაქცევა, ტკივილი ან შეშუპება) აღინიშნებოდა ჰუმირათ ნამკურნალები პაციენტების 12.9%-ში საპივოტაციურ კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში მოზრდილებში და ბავშვებში, შედარებით 7.2%-ს, ვინც იღებდა პლაცებოს ან აქტიურ კონტროლს. ეს რეაქციებიც დაფიქსირდა. ინექციის ადგილზე რეაქციები, როგორც წესი, არ მოითხოვდა პრეპარატის შეწყვეტას.

ინფექციები

ძირითად კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში მოზრდილებში და ბავშვებში, ინფექციის სიხშირე იყო 1,51 პაციენტზე წელიწადში ჰუმირათი მკურნალ პაციენტებში და 1,46 პაციენტში წელიწადში პლაცებო და აქტიური საკონტროლო აგენტებით მკურნალ პაციენტებში. ინფექციები იყო ძირითადად ნაზოფარინგიტი, ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია და სინუსიტი. პაციენტების უმეტესობამ განაგრძო ჰუმირას მკურნალობა ინფექციის მოხსნის შემდეგ.

სერიოზული ინფექციების სიხშირე იყო 0,04 პაციენტში წელიწადში პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირათი და 0,03 პაციენტში წელიწადში პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებოთი და აქტიური საკონტროლო აგენტით.

სერიოზული ინფექციები (იშვიათი ფატალური ინფექციების ჩათვლით) დაფიქსირებული კონტროლირებად, ღია ეტიკეტირებულ მოზრდილებში და პედიატრიულ კვლევებში ჰუმირათი მოიცავს ტუბერკულოზს (მილიარული და ფილტვის გარეთა უბნების ჩათვლით) და ინვაზიურ ოპორტუნისტულ ინფექციებს (მაგ. გავრცელებულ ან ფილტვგარეშე ჰისტოპლაზმოზი, ბლასტომიკოზი, კანციდიოიდოზი). ასპერგილოზი და ლისტერიოზი). ტუბერკულოზის შემთხვევების უმეტესობა დაფიქსირდა მკურნალობის დაწყებიდან პირველი რვა თვის განმავლობაში და შეიძლება ასახავდეს ლატენტური დაავადების ხელახლა გაჩენას.

ავთვისებიანი სიმსივნეები და ლიმფოპროლიფერაციული დარღვევები

ჰუმირას კვლევის დროს არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტის მქონე პაციენტებში (პოლიარტიკულური არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი და ენთეზიტთან ასოცირებული ართრიტი), არ დაფიქსირებულა ავთვისებიანი სიმსივნე 249 პედიატრიულ პაციენტში, რომელთა ექსპოზიცია იყო 655.6 პაციენტი-წელი. გარდა ამისა, არ დაფიქსირდა ავთვისებიანი სიმსივნე 192 პედიატრიულ პაციენტში ექსპოზიციით 498.1 პაციენტის წელზე კრონის დაავადების მქონე პედიატრიულ პაციენტებში ჰუმირას კვლევების დროს. ჰუმირას კვლევაში პედიატრიულ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ქრონიკული დაფის ფსორიაზი, არ დაფიქსირდა ავთვისებიანი სიმსივნე 77 პედიატრიულ დაფქული ფსორიაზის მქონე პაციენტში, რომლებიც ექვემდებარებოდნენ 80.0 პაციენტში წელიწადში. ჰუმირას კვლევაში პედიატრიულ უვეიტის პაციენტებში, 60 პედიატრიულ პაციენტს 58,4 პაციენტის წლის ექსპოზიციით ასევე არ ჰქონდა ავთვისებიანი სიმსივნე.

საკვანძო კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში ჰუმირას კვლევები სულ მცირე 12 კვირის განმავლობაში მოზრდილ პაციენტებში ზომიერად მძიმედ აქტიური რევმატოიდული ართრიტით, ფსორიაზული ართრიტით, მაანკილოზებელი სპონდილიტით, ღერძული სპონდილოართრიტით მაანკილოზებელი სპონდილიტის, კრონის დაავადების, დრესორატიტის, წყლულოვანი პურის და კოლოზიის რადიოგრაფიული ნიშნების გარეშე. უვეიტი და ავთვისებიანი სიმსივნეები, გარდა არამელანომის კანის კიბოსა, იყო 6.8 (4.4, 10.5) (95% CI) 1000 პაციენტზე წელიწადში 5291 ჰუმირათი ნამკურნალევ პაციენტში; ამის საპირისპიროდ, დაფიქსირდა 6.3 (3.4, 11.8) სიჩქარით 1000 პაციენტ-წელზე 3444 საკონტროლო პაციენტში (მკურნალობის საშუალო ხანგრძლივობა იყო 4.0 თვე ჰუმირასთვის, საკონტროლო მკურნალობისთვის 3.8 თვესთან შედარებით). კანის არამელანომური კიბოს პროპორცია (95% CI) იყო 8.8 (6.0, 13.0) 1000 პაციენტ-წელზე ჰუმირათი მკურნალ პაციენტებში 3.2 (1.3, 7.6) 1000 პაციენტ-წელზე საკონტროლო პაციენტებში იყო. კანის ამ სიმსივნეებს შორის ბრტყელუჯრედოვანი კარცინომა აღინიშნებოდა სიხშირით 2.7 (1.4, 5.4) 1000 პაციენტ-წელზე ჰუმირათი მკურნალ პაციენტებში და 0.6 (0.1, 4.5) 1000 პაციენტ-წელზე საკონტროლო პაციენტებში. ლიმფომების სიხშირე (95% CI) იყო 0.7 (0.2, 2.7) 1000 პაციენტ-წელზე ჰუმირას მომხმარებელ პაციენტებში და 0.6 (0.1, 4.5) 1000 პაციენტ-წელზე საკონტროლო პაციენტებში.

დაფიქსირდა ავთვისებიანი სიმსივნეების სიხშირე, ლიმფომისა და არამელანომის კანის კიბოს გამოკლებით, კლინიკური კვლევების კონტროლირებად პერიოდებში და მიმდინარე და დასრულებულ ღია კვლევებში, საშუალო ხანგრძლივობით დაახლოებით 3.3 წელი და წარმოადგენს 26,439 პაციენტ-წელზე მეტს, მათ შორის 6427 პაციენტს, 1000 პაციენტზე წელიწადში არის დაახლოებით 8,5. კანის არამელანომური კიბოს დაკვირვების მაჩვენებელი არის დაახლოებით 9.6 1000 პაციენტ-წელზე და ლიმფომის დაკვირვების მაჩვენებელი არის დაახლოებით 1.3 1000 პაციენტ-წელზე. პოსტმარკეტინგული გამოცდილების მიხედვით, 2003 წლის იანვრიდან 2010 წლის დეკემბრამდე, ავთვისებიანი სიმსივნეების სიხშირე უპირატესად რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში იყო საშუალოდ 2.7 1000 პაციენტში წელიწადში. არამელანომური კანის კიბოს და ლიმფომების მოხსენებული სიხშირე არის დაახლოებით 0.2 და 0.3 1000 პაციენტზე მკურნალობის წელიწადში, შესაბამისად. (იხ. ნაწილი 4.4).

დაფიქსირდა ჰეპატოსპლენური T-უჯრედოვანი ლიმფომის იშვიათი შემთხვევები პოსტმარკეტინგულ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ადალიმუმაბით (იხ. ნაწილი 4.4).

ავტოანტისხეულები

RA I-V კვლევებში, აუტოანტისხეულების ტესტები ჩატარდა პაციენტების შრატის ნიმუშებში სხვადასხვა დროს. ამ კვლევებში ჰუმირათი მკურნალი პაციენტების 11.9% შედარებით პლაცებო და აქტიური კონტროლის მქონე პაციენტებთან შედარებით.

ანტი-ბირთვული ანტისხეულები, რომლებიც საწყის ეტაპზე უარყოფითი იყო 8.1%-ში, მოხსენებული იყო, რომ დადებითი ტიტრები ჰქონდათ 24 კვირაში. კლინიკური ნიშნები, რომლებიც მიუთითებდნენ ახლად დაწყებულ ლუპუსის მსგავს სინდრომზე, დაფიქსირდა 3441 პაციენტიდან 2-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირათი ყველა რევმატოიდული ართრიტის დროს და ფსორიაზული ართრიტის კვლევები. მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ პაციენტები გაუმჯობესდნენ. არცერთ პაციენტს არ განუვითარდა ლუპუს ნეფრიტი ან ცენტრალური ნერვული სისტემის სიმპტომები.

ჰეპატობილიარული მოვლენები

3 ფაზის კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში საკონტროლო პერიოდით 4-დან 104 კვირამდე პაციენტებში რევმატოიდული ართრიტით და ფსორიაზული ართრიტით ჰუმირათი, ჰუმირათი ნამკურნალები პაციენტების 3.7%-ს ჰქონდა ALT მომატება  3 x ULN (ნორმის ზედა ზღვარი), ამასთან შედარებით, საკონტროლო ჯგუფში, მაჩვენებელი 1.6%-ია.

ჰუმირას მე-3 ფაზის კონტროლირებად კვლევებში, პაციენტებში 4-დან 17 წლამდე ასაკის პოლიარტიკულური არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტით და 6-დან 17 წლამდე ასაკის ენთეზიტთან დაკავშირებული ართრიტით, ALT მომატება  3 x ULN დაფიქსირდა ჰუმირათი ნამკურნალებ პაციენტების 6.1%-ში. პაციენტები და კონტროლის ქვეშ მყოფი პაციენტების 6.1%. პაციენტების 1.3%. ALT მატების უმეტესობა დაფიქსირდა მეტოტრექსატის ერთდროული გამოყენებისას. არ მომხდარა ALT  3 x ULN-ის მატება ჰუმირა 3 ფაზის კვლევაში 2-დან 4 წლამდე ასაკის პაციენტებში პოლიარტიკულარული არასრულწლოვან იდიოპათიური ართრიტით.

3 ფაზის კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში ჰუმირათი კრონის პაციენტებში და წყლულოვანი კოლიტის მქონე პაციენტებში, საკონტროლო პერიოდით 4-დან 52 კვირამდე, ჰუმირათი ნამკურნალები პაციენტების 0.9%-ს ჰქონდა ALT მომატება 3 x ULN, საკონტროლო ჯგუფთან შედარებით არის 0,9%.

52 მკურნალობა ჩატარდა კრონის დაავადების მქონე პედიატრიულ პაციენტებში. ჰუმირას 3 ფაზის კვლევაში, რომელიც იკვლევდა წონაზე მორგებული შემანარჩუნებელი დოზის ორი რეჟიმის ეფექტურობასა და უსაფრთხოებას, რასაც მოჰყვა წონაზე მორგებული ინდუქციური თერაპია 2 კვირამდე, პაციენტების 2.6% (5/192) მოიცავდა 4 პაციენტს, რომლებიც იღებდნენ თანმხლები იმუნოსუპრესანტებს საწყის ეტაპზე ALT ამაღლებები დაფიქსირდა როგორც  3 x ULN.

მე-3 ფაზის კონტროლირებადი კლინიკური კვლევები საკონტროლო პერიოდით 12-დან 24 კვირამდე დაფის ფსორიაზის მქონე პაციენტებში ჰუმირათი, ჰუმირათ ნამკურნალები პაციენტების 1.8%-ს ჰქონდა ALT მომატება  3 x ULN, საკონტროლო მკურნალობის ჯგუფში 1.8%-თან შედარებით.

ჰუმირას მე-3 ფაზის კვლევაში პედიატრიულ პაციენტებში დაფის ფსორიაზით, არ დაფიქსირებულა ALT 3 x ULN-ით მომატება.

ჰუმირას კონტროლირებად კვლევებში (საწყისი დოზები 160 მგ კვირაში 0 და 80 მგ კვირაში 2, რასაც მოჰყვა 40 მგ კვირაში ერთხელ მე-4 კვირიდან), პაციენტებში ჩირქოვანი ჰიდრადენიტით, საკონტროლო პერიოდით 12-16 კვირა, ALT  3 x ULN ფორმის მომატება დაფიქსირდა ჰუმირათი ნამკურნალები პაციენტების 0.3%-ში და საკონტროლო პაციენტების 0,6%-ში.

ჰუმირას კონტროლირებად კვლევებში უვეიტის ზრდასრულ პაციენტებში 80 კვირამდე, ჰუმირთი თერაპიასა და საკონტროლო თერაპიას ჰქონდა მედიანური (მედიანი) ექსპოზიცია 166.5 დღე და 105.0 დღე, შესაბამისად (საწყისი დოზა იყო 1 კვირა 80 მგ-დან 0 კვირაში). ALT ≥ 3 x ULN მომატება დაფიქსირდა ჰუმირათი ნამკურნალები პაციენტების 2.4%-ში და კონტროლის მქონე პაციენტების 2.4%-ში.

კლინიკურ კვლევებში გამოვლენილ ყველა ჩვენებას შორის, ALT-ის მომატება იყო ასიმპტომური და უმეტეს შემთხვევაში გარდამავალი და ალაგდებოდა თერაპიის გაგრძელებით. თუმცა, ღვიძლის ნაკლებად მძიმე დარღვევები, რომლებიც შეიძლება წინ უსწრებდეს ღვიძლის უკმარისობას, როგორიცაა ჰეპატიტი, აუტოიმუნური ჰეპატიტის ჩათვლით, ისევე როგორც ღვიძლის უკმარისობა, ასევე აღწერილია პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ადალიმუმაბს პოსტმარკეტინგულ ანგარიშებში.

აზათიოპრინით/6-მერკაპტოპურინით ერთდროული მკურნალობა

კრონის დაავადების მქონე ზრდასრულ პაციენტებში ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა ავთვისებიანი სიმსივნეების და სერიოზული ინფექციასთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენების უფრო მაღალი ალბათობა ჰუმირასა და აზათიოპრინის/6-მერკაპტოპურინის კომბინაციით, ვიდრე მარტო ჰუმირა.

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება

პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. მოხსენება საშუალებას იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგი. ჯანდაცვის პროფესიონალები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოვიგილანციის ცენტრს (TÜFAM). (www.titck.gov.tr; ელ-ფოსტა: [email protected] ; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).

დოზის გადაჭარბება და მისი მკურნალობა

კლინიკურ კვლევებში დოზის შემზღუდველი ტოქსიკურობა არ დაფიქსირებულა. შეფასებული დოზის უმაღლესი დონე იყო მრავალჯერადი ინტრავენური დოზა 10 მგ/კგ, დაახლოებით 15-ჯერ რეკომენდებულ დოზაზე.

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: იმუნოსუპრესანტები, სიმსივნის ნეკროზის ფაქტორის ალფა (TNF-alpha) ინჰიბიტორები

ATC კოდი: L04AB04

მოქმედების მექანიზმი

ადალიმუმაბი სპეციალურად უკავშირდება TNF-ს და ანეიტრალებს ამ ფაქტორის ბიოლოგიურ ფუნქციას p55 და p75 უჯრედის ზედაპირის რეცეპტორებთან მისი ურთიერთქმედების ბლოკირებით.

ადალიმუმაბი ასევე ახდენს TNF-ით გამოწვეულ ან რეგულირებულ ბიოლოგიურ პასუხებს, მათ შორის ლეიკოციტების მიგრაციაზე პასუხისმგებელი ადჰეზიური მოლეკულების შეცვლილი დონის ჩათვლით (IC50 მნიშვნელობა 0.1-0.2 ნმ ELAM-1, VCAM-1 და ICAM-1-ისთვის).

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები

ჰუმირას მკურნალობის შემდეგ რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში, აღინიშნა ანთების მწვავე ფაზის რეაქტიული ნივთიერებების (C-რეაქტიული ცილა (CRP) და ერითროციტების დალექვის სიჩქარე (ESR)) და შრატის ციტოკინების (IL-6) დონის სწრაფი შემცირება საწყის მაჩვენებლებთან შედარებით. მატრიქსის მეტალოპროტეინაზების (MMP-1 და MMP-3) დონეები, რომლებიც პასუხისმგებელნი არიან ხრტილის დაზიანებაზე და იწვევს ქსოვილის რემოდელირებას, ასევე შემცირდა ჰუმირას მიღების შემდეგ. პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირათი, ძირითადად გააუმჯობესეს ქრონიკული ანთების ჰემატოლოგიური ნიშნები.

CRP-ის დონის სწრაფი დაქვეითება ასევე დაფიქსირდა ჰუმირათ მკურნალობის შემდეგ პაციენტებში პოლიარტიკულარული არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტით, კრონის დაავადებით, წყლულოვანი კოლიტით და ჩირქოვანი ჰიდრადენიტით. კრონის დაავადების მქონე პაციენტებში აღინიშნა მსხვილი ნაწლავის უჯრედების რაოდენობის შემცირება, რომლებიც გამოხატავენ ანთებით მარკერებს, მათ შორის TNF  ექსპრესიის მნიშვნელოვანი შემცირება. ნაწლავის ლორწოვანი გარსის ენდოსკოპიური კვლევებma აჩვენა ლორწოვანის შეხორცების მტკიცებულება პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ადალიმუმაბით.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

რევმატოიდული ართრიტი (RA)

ჰუმირა შეფასებული იქნა 3000-ზე მეტ პაციენტში რევმატოიდული ართრიტის ყველა კლინიკურ კვლევაში. ჰუმირას ეფექტურობა და უსაფრთხოება დადგენილია ხუთ რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა და კარგად კონტროლირებულ კვლევაში. ზოგიერთი პაციენტი მკურნალობდა 120 თვის ან მეტი ხნის განმავლობაში. ჰუმირას ინექციის ადგილის ტკივილი 40 მგ/0.4 მლ შეფასებული იყო ორ რანდომიზებულ, აქტიურ კონტროლირებად, ერთ ბრმა, ორ პერიოდულ ჯვარედინი მატჩების კვლევაში.

RA I კვლევაში, რომელშიც სულ მცირე ერთი დაავადების მოდიფიკატორი ანტირევმატული წამლის მკურნალობა წარუმატებელი აღმოჩნდა და მეთოტრექსატის დოზა არ აღმოჩნდა ადეკვატური 12,5-25 მგ კვირაში (10 მგ მეთოტრექსატის შეუწყნარებლობის შემთხვევაში), და მეტოტრექსატის დოზა რჩებოდა უცვლელი 10-25 მგ კვირაში. შეფასებული იყო 271 საშუალო და მძიმედ აქტიური რევმატოიდული ართრიტის 18 წელზე უფროსი ასაკის 271 პაციენტი. პაციენტები იღებდნენ 20, 40, ან 80 მგ ჰუმირას ან პლაცებოს დოზებს ყოველ მეორე კვირაში 24 კვირის განმავლობაში.

RA II კვლევაში შეფასებული იყო 18 წელზე უფროსი ასაკის საშუალო ან მძიმე აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მქონე 544 პაციენტი, რომლებმაც ვერ მიიღეს დაავადების მოდიფიკატორი ანტირევმატული წამლით თერაპია. 26 კვირის განმავლობაში, 20 ან 40 მგ ჰუმირა შეყვანილი იყო კანქვეშა ინექციით (პლაცებოსთან ერთად, რომელიც მიცემული იყო ალტერნატიულ კვირაში) ორ კვირაში ან ყოველ მეორე კვირაში, რასაც მოჰყვა პლაცებო ყოველ კვირას იმავე ხანგრძლივობით. სხვა დაავადების მოდიფიკაციის წამლების გამოყენება დაუშვებელია.

RA III კვლევამ შეაფასა 619 ზომიერიდან მძიმედ აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მქონე 18 წლის და უფროსი ასაკის 619 პაციენტი, რომლებსაც არ ჰქონდათ ადექვატური ეფექტურობა მეტოტრექსატის 12,5-25 მგ კვირაში ან იყო აუტანლობა 10 მგ/კვირაში მეთოტრექსატის მიმართ. ამ კვლევაში სამი ჯგუფია. პირველი ჯგუფი იღებდა პლაცებოს ინექციას ყოველ კვირას 52 კვირის განმავლობაში. მეორე ჯგუფს აძლევდნენ 20 მგ ჰუმირას ყოველ კვირას 52 კვირის განმავლობაში. მესამე ჯგუფი იღებდა 40 მგ ჰუმირას ყოველ მეორე კვირაში, მონაცვლეობით პლაცებოს ინექციებით ალტერნატიულ კვირაში. პირველი 52 კვირის დასრულების შემდეგ, 457 პაციენტი ჩაირიცხა ღია ეტიკეტირების გაფართოების ფაზაში, 40 მგ ჰუმირა/MTX ყოველ მეორე კვირაში 10 წლამდე.

RA IV კვლევაში უსაფრთხოება შეფასდა ძირითადად 18 წლის და უფროსი ასაკის 636 ზომიერიდან მძიმედ აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტში. პაციენტებს მიეცათ უფლება ან არასოდეს მიეღოთ დაავადების მოდიფიკაციის საწინააღმდეგო ანტირევმატული პრეპარატები, ან გაეგრძელებინათ არსებული რევმატული თერაპია, იმ პირობით, რომ მკურნალობა სტაბილური იქნებოდა მინიმუმ 28 დღის განმავლობაში. მკურნალობის ეს სქემები მოიცავს მეტოტრექსატს, ლეფლუნომიდს, ჰიდროქსიქლოროქინს, სულფასალაზინს და/ან ოქროს მარილებს. პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ ჰუმირას 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში ან პლაცებოს მისაღებად 24 კვირის განმავლობაში.

RAV კვლევამ შეაფასა 799 ზრდასრული პაციენტი ადრეულ სტადიაზე (დაავადების საშუალო ხანგრძლივობა 9 თვეზე ნაკლები), ზომიერად მძიმედ აქტიური რევმატოიდული ართრიტით, რომლებსაც მანამდე არასდროს გამოუყენებიათ მეთოტრექსატი. ამ კვლევამ გამოიკვლია ჰუმირას 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში და მეთოტრექსატის კომბინირებული თერაპიის 104 კვირის განმავლობაში, და ჰუმირას 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში და მეთოტრექსატის მონოთერაპიის ეფექტურობა რევმატოიდული ართრიტის ნიშნებისა და სიმპტომების და სახსრების დაზიანების პროგრესირების სიჩქარის შესამცირებლად. პირველი 104 კვირის დასრულების შემდეგ, 497 პაციენტი ჩაირიცხა ღია ფაზის კვლევაში, რომელსაც უტარდებოდა ჰუმირა 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში 10 წლის განმავლობაში.

RA VI და VII კვლევებმა შეაფასა 18 წლის და უფროსი ასაკის 60 პაციენტი საშუალო და მძიმედ აქტიური რევმატოიდული ართრიტით. კვლევაში ჩართული პაციენტები იყვნენ ბიოლოგიური მოუმზადებელი პაციენტები, რომლებიც იყენებდნენ ჰუმირას 40 მგ/0,8 მლ და ჰქონდათ ინექციის ადგილის საშუალო ტკივილი მინიმუმ 3 სმ (0-10 სმ VAS) ან ახალბედა ჰუმირაში 40 მგ/0,8 მლ. პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ ჰუმირას 40 მგ/0.8მლ ან ჰუმირას 40მგ/0.4მლ ერთჯერადი დოზის მისაღებად შემდგომი დოზებით ურეცეპტო თერაპიის შემდგომ.

RA I, II და III კვლევების პირველადი საბოლოო წერტილი და RA IV კვლევის მეორადი საბოლოო წერტილი არის პაციენტების პროცენტი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR 20 (ACR: რევმატოლოგიის ამერიკული კოლეჯის) პასუხი 24 ან 26 კვირაში. პირველადი საბოლოო წერტილი RAV კვლევაში იყო პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR 50 პასუხს 52 კვირაში. RA კვლევებში III და V, დაავადების პროგრესირების რეგრესია (გამოვლენილი რენტგენის შედეგებით) 52 კვირაში იყო დამატებითი პირველადი საბოლოო წერტილი. RA ასევე იყო III კვლევაში ცხოვრების ხარისხის ცვლილებების პირველადი საბოლოო წერტილი. პირველადი საბოლოო წერტილი კვლევებში RA VI და VII იყო ინექციის ადგილის ტკივილი ინექციის შემდეგ, რომელიც იზომება 0-10 სმ VAS-ით.

ACR პასუხი

პაციენტების პროცენტი, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირათი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR 20, 50 და 70 პასუხებს, თანმიმდევრული იყო RA I, II და III კვლევებში. ყოველ მეორე კვირაში 40 მგ დოზით მიღებული შედეგები შეჯამებულია ცხრილში 6.

ცხრილი 6. ACR პასუხები (პაციენტთა პროცენტი) პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევებში

პასუხი

RA I კვლევაa*

RA II კვლევაa*

RA III კვლევაa*

პლაცებო/MTXc n=60

ჰუმირაb/MTXc n=63

პლაცებო n=110

ჰუმირაb n=113

პლაცებო/MTXc n=200

ჰუმირაb/MTXc n=207

ACR 20

6 თვე

13,3%

65,1%

19,1%

46,0%

29,5%

63,3%

12 თვე

GD

GD

GD

GD

24,0%

58,9%

ACR 50

6 თვე

6,7%

52,4%

8,2%

22,1%

9,5%

39,1%

12 თვე

GD

GD

GD

GD

9,5%

41,5%

ACR 70

6 თვე

3,3%

23,8%

1,8%

12,4%

2,5%

20,8%

12 თვე

GD

GD

GD

GD

4,5%

23,2%

a24 კვირაში RA I, 26 კვირა RA II და 24 და 52 კვირა RA III

b ჰუმირა 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში

c MTX= მეტოტრექსატი

  • p<0.01, ჰუმირა პლაცებოს წინააღმდეგ

GD= არავალიდურია

ACR პასუხის კრიტერიუმების ყველა ინდივიდუალური კომპონენტი RA I-IV კვლევებში (მგრძნობიარე და შეშუპებული სახსრების რაოდენობა, დაავადების აქტივობა და ტკივილის შეფასება ექიმისა და პაციენტის მიერ, ინვალიდობის ინდექსის (HAQ) ქულები და CRP (მგ/დლ) მნიშვნელობები), 24 ან 26-მა აჩვენა გაუმჯობესება პლაცებოსთან შედარებით. ეს გაუმჯობესებები შენარჩუნდა 52 კვირის განმავლობაში RA III კვლევაში.

ACR პასუხის სიხშირე შენარჩუნებული იყო პაციენტთა უმრავლესობაში, რომლებსაც 10 წლამდე აკვირდებოდნენ RA III კვლევის ღია ეტიკეტირების გაფართოების ფაზაში. 207 პაციენტიდან რანდომიზირებული ჰუმირას 40 მგ ორკვირიანი დოზით, 114-მა განაგრძო ჰუმირას 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში მიღება 5 წლის განმავლობაში. ამ პაციენტებს შორის ACR 20 პასუხი მიღებული იყო 86 პაციენტში (75.4%), ACR 50 პასუხი 72 პაციენტში (63.2%) და ACR 70 პასუხი 41 პაციენტში (36%). 207 პაციენტიდან 81-მა განაგრძო ჰუმირა 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში 10 წლის განმავლობაში. მათ შორის ACR 20 პასუხი მიღებულ იქნა 64 პაციენტში (79.0%), ACR 50 პასუხი 56 პაციენტში (69.1%) და ACR 70 პასუხი 43 პაციენტში (53.1%).

RA IV კვლევაში, პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირა-ს პლუს სტანდარტული თერაპიით, ჰქონდათ სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად უკეთესი ACR 20 პასუხი, ვიდრე პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებო და სტანდარტული თერაპია (p<0.001).

RA კვლევებში I-IV, პაციენტებმა, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირა-ით, მიაღწიეს სტატისტიკურად მნიშვნელოვან ACR 20 და 50 პასუხებს მკურნალობის დაწყებიდან ერთიდან ორ კვირაში, იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს.

RAV კვლევაში ადრეულ სტადიაზე, მეტოტრექსატით ადრე რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში, კომბინირებულმა თერაპიამ ჰუმირასთან და მეთოტრექსატთან წარმოქმნა უფრო სწრაფი და მნიშვნელოვნად მაღალი ACR პასუხები 52 კვირაში, ვიდრე მეთოტრექსატის მონოთერაპია და ჰუმირას მონოთერაპია, და ეს პასუხები შენარჩუნდა 104 კვირამდე. (იხ. ცხრილი 7).

Tablo 7. ACR პასუხები (პაციენტთა პროცენტი) RA V კვლევაში

პასუხი

MTX n=257

ჰუმირა n=274

ჰუმირა /MTX n=268

p მნიშვნელობაa

p მნიშვნელობაb

p

მნიშვნელობაc

ACR 20

  • კვირა

62,6%

54,4%

72,8%

0,013

<0,001

0,043

104. კვირა

56,0%

49,3%

69,4%

0,002

<0,001

0,140

ACR 50

  • კვირა

45,9%

41,2%

61,6%

<0,001

<0,001

0,317

104. კვირა

42,8%

36,9%

59,0%

<0,001

<0,001

0,162

ACR 70

  • კვირა

27,2%

25,9%

45,5%

<0,001

<0,001

0,656

104. კვირა

28,4%

28,1%

46,6%

<0,001

<0,001

0,864

a p-მნიშვნელობა მიღებული იყო მეტოტრექსატის მონოთერაპიისა და ჰუმირა/მეთოტრექსატის კომბინირებულ თერაპიას შორის წყვილი შედარებიდან Mann-Whitney U ტესტის გამოყენებით.

b p-მნიშვნელობა მიღებული წყვილი შედარებიდან ჰუმირა-ს მონოთერაპიასა და ჰუმირა/მეთოტრექსატის კომბინირებულ თერაპიას შორის Mann-Whitney U ტესტის გამოყენებით.

c p-მნიშვნელობა მიღებული წყვილი შედარებიდან ჰუმირა-ს მონოთერაპიასა და მეთოტრექსატის მონოთერაპიას შორის Mann-Whitney U ტესტის გამოყენებით.

RAV კვლევის ღია ეტიკეტირების გაფართოების კვლევაში, ACR რეაგირების სიხშირე შენარჩუნებული იყო 10 წლამდე მონიტორინგისას. 542 პაციენტიდან რანდომიზირებული ჰუმირა 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში ჯგუფში, 170-მა განაგრძო ჰუმირა 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში 10 წლის განმავლობაში. ACR 20, 127 154 (90.6%) პაციენტში

ACR 50 პასუხი მიღებულ იქნა პაციენტებში (74.7%) და ACR 70 პასუხი 102 პაციენტში (60.0%).

  • კლინიკური რემისია (DAS28 (CRP)<2.6) მიღწეული იყო პაციენტების 42.9%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ჰუმირა/მეტოტრექსატის კომბინირებული თერაპიით კვირაში, შედარებით 20.6% პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მეტოტრექსატის მონოთერაპიას და 23.4% პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ჰუმირა მონოთერაპიას. ჰუმირა/მეტოტრექსატის კომბინირებული თერაპია კლინიკურად და სტატისტიკურად აღემატებოდა მეთოტრექსატისა და ჰუმირას მონოთერაპიას (p<0.001 და p<0.001, შესაბამისად) "დაბალი დონის დაავადების მდგომარეობის" მიღწევაში პაციენტებში, რომლებსაც ახლახანს დიაგნოზირებული აქვთ საშუალო და მძიმე რევმატოიდული ართრიტი. პასუხები მონოთერაპიის ორ ჯგუფში მსგავსი იყო (p = 0,447). 342 პაციენტიდან ჩარიცხული ღია ეტიკეტირების გაფართოებულ კვლევაში, რომლებიც თავდაპირველად რანდომიზებულნი იყვნენ ჰუმირათი მონოთერაპიის ან ჰუმირა/მეთოტრექსატის კომბინირებული თერაპიის ჯგუფში, 171-მა დაასრულა ჰუმირა თერაპიის 10 წელი. მათ შორის, 109 პაციენტი (63.7%) დაფიქსირდა რემისიაში 10 წლის შემდეგ.

რენტგენოგრაფიული პასუხი

RA III კვლევაში, რომელშიც რევმატოიდული ართრიტის საშუალო ხანგრძლივობა ჰუმირათ ნამკურნალევ პაციენტებში იყო დაახლოებით 11 წელი, სახსრის სტრუქტურული დაზიანება შეფასებული იყო რენტგენოლოგიურად და გამოიხატა როგორც ცვლილებები მოდიფიცირებულ მთლიან მკვეთრ ქულაში (mTSS) და მის კომპონენტებში, ეროზიის ქულა და ერთობლივი სივრცის შევიწროების ქულა. ჰუმირა/მეტოტრექსატის პაციენტებმა აჩვენეს მნიშვნელოვნად ნაკლები რენტგენოგრაფიული პროგრესი 6 და 12 თვეში პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ მხოლოდ მეტოტრექსატს (იხ. ცხრილი 8).

RA III კვლევის ღია ეტიკეტირების გაფართოების ფაზაში, სტრუქტურული დაზიანების პროგრესირების სიჩქარის შემცირება დაფიქსირდა პაციენტების 8 და ჯგუფში.

ასე გაგრძელდა 10 წელი. 207 პაციენტიდან, რომლებიც თავდაპირველად მკურნალობდნენ ჰუმირას 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში, 81 შეფასდა რენტგენოლოგიურად 8 წლის განმავლობაში. ამ პაციენტთაგან 48-ში არ გამოვლენილა სტრუქტურული დაზიანების პროგრესირება, განსაზღვრული როგორც 0.5 ან ნაკლები mTSS ცვლილება. 207 პაციენტიდან, რომლებიც თავდაპირველად მკურნალობდნენ ჰუმირა 40 მგ-ით ყოველ მეორე კვირაში, 79 შეფასდა რენტგენოლოგიურად 10 წლის შემდეგ. ამ პაციენტთაგან 40-ში არ გამოვლენილა სტრუქტურული დაზიანების პროგრესირება, განსაზღვრული როგორც 0.5 ან ნაკლები mTSS ცვლილება.

ცხრილი 8. რადიოგრაფიული საშუალო ცვლილებები 12 თვის განმავლობაში კვლევაში RA III

პლაცებო/

MTXa

ჰუმირა/MTX 40 მგ ყოველ მეორე კვირაში

პლაცებო/MTX-ჰუმირა/MTX

(%95 CIb)

p მნიშვნელობა

მთლიანი მკვეთრი ქულა

2,7

0,1

2,6 (1,4, 3,8)

<0,001c

ეროზიის ქულა

1,6

0,0

1,6 (0,9, 2,2)

<0,001

EADd ქულა

1,0

0,1

0,9 (0,3, 1,4)

0,002

a მეტოტრექსატი

b 95% ნდობის ინტერვალი მეტოტრექსატსა და ჰუმირას შორის ცვლილების ქულების განსხვავებისთვის

c რანგის ანალიზზე დაყრდნობით

d შევიწროება ერთობლივ სივრცეში

CI: ნდობის ინტერვალი

RAV კვლევაში, სახსრის სტრუქტურული დაზიანება შეფასებული იყო რენტგენოლოგიურად და ცვლილება შეცვლილი სულ სიმკვეთრის ქულაში

გამოხატული როგორც (იხ. ცხრილი 9).

ცხრილი 9. რადიოგრაფიული საშუალო ცვლილებები 52 კვირაში RAV კვლევაში

MTX n=257

(%95 CI)

ჰუმირა n=274

(%95 CI)

ჰუმირა/MTX n=268

(%95CI)

p მნიშვნელობაa

p მნიშვნელობაb

p მნიშვნელობაc

მთლიანი მკვეთრი ქულა

5,7 (4,2-7,3)

3,0 (1,7-4,3)

1,3 (0,5-2,1)

<0,001

0,0020

<0,001

ეროზიის ქულა

3,7 (2,7-4,7)

1,7 (1,0-2,4)

0,8 (0,4-1,2)

<0,001

0,0082

<0,001

EAD ქულა

2,0 (1,2-2,8)

1,3 (0,5-2,1)

0,5 (0-1,0)

<0,001

0,0037

0,151

a p-მნიშვნელობა მიღებული წყვილი შედარებიდან მეტოტრექსატის მონოთერაპიასა და ჰუმირა/მეტოტრექსატის კომბინირებულ თერაპიას შორის Mann-Whitney U ტესტის გამოყენებით.

b p-მნიშვნელობა მიღებული წყვილი შედარებიდან ჰუმირას მონოთერაპიასა და ჰუმირა/მეთოტრექსატის კომბინირებულ თერაპიას შორის Mann-Whitney U ტესტის გამოყენებით.

c p-მნიშვნელობა მიღებული წყვილი შედარებიდან ჰუმირას მონოთერაპიასა და მეთოტრექსატის მონოთერაპიას შორის Mann-Whitney U ტესტის გამოყენებით.

CI: ნდობის ინტერვალი

პაციენტების პროცენტი, რომლებმაც არ განიცადეს პროგრესი 52 კვირის და 104 კვირის მკურნალობის შემდეგ (ცვლილება საწყისიდან მოდიფიცირებული მთლიანი მკვეთრი ქულით ≤ 0.5) ჰუმირა/მეთოტრექსატის კომბინირებული თერაპიით (63.8% და 63.8%, შესაბამისად).

  • 2% მეტოტრექსატით მონოთერაპიასთან (37.4% და 33.5%, p<0.001) და ჰუმირასთან (50.7%, p<0.002 და 44.5%, p<0.001, შესაბამისად) შედარებით უფრო მაღალია.

ღია ეტიკეტის გაფართოების კვლევაში RAV კვლევაში, საშუალო ცვლილება საწყისიდან მოდიფიცირებული მთლიანი მკვეთრი ქულით 10 წლის პაციენტებში, რომლებიც რანდომიზებულნი იყვნენ საწყის ეტაპზე მეთოტრექსატის მონოთერაპიის, ჰუმირა მონოთერაპიისა და ჰუმირა/მეთოტრექსატის კომბინირებული თერაპიის ჯგუფებში იყო 10.8, 9.2. , შესაბამისად. და განისაზღვრა როგორც 3.9. რენტგენოლოგიური პროგრესირების გარეშე პაციენტების პროპორციები იყო შესაბამისად 31.3%, 23.7% და 36.7%.

ცხოვრების ხარისხი და ფიზიკური ფუნქცია

თავდაპირველ მორგებულ და კარგად კონტროლირებულ ოთხ კვლევაში, ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ცხოვრების ხარისხი და ფიზიკური ფუნქცია შეფასდა ჯანმრთელობის შეფასების კითხვარის (HAQ) ინვალიდობის ინდექსის გამოყენებით; ეს შეფასებები არის წინასწარ განსაზღვრული პირველადი საბოლოო წერტილი RA III კვლევის 52 კვირისთვის. ოთხივე კვლევაში, იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება HAQ კითხვარის ინვალიდობის ინდექსში საბაზისოდან 6 თვეში, როდესაც ჰუმირას ყველა დოზა/დოზის სქემა შედარებული იყო პლაცებოსთან და იგივე დაფიქსირდა 52 კვირაში RA III კვლევაში. ჯანმრთელობის მოკლე კვლევის ფორმა (SF 36) ოთხივე კვლევის შედეგების მიხედვით მხარს უჭერს ამ დასკვნებს ჰუმირას ყველა დოზის/დოზის გრაფიკისთვის (ფიზიკური კომპონენტის შეჯამების (PCS) ქულები სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი), ხოლო ტკივილისა და სიცოცხლისუნარიანობის ქულები ორ კვირაში ერთხელ. სტატისტიკურად მნიშვნელოვანია 40 მგ დოზისთვის. სამივე კვლევაში, რომლებიც აფასებდნენ ქრონიკული დაავადების მკურნალობის ფუნქციური შეფასების (FACIT) ქულებს (კვლევები RA I, III, IV), დაფიქსირდა დაღლილობის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება, რომელიც იზომება ამ ქულებით.

პაციენტების უმეტესობამ, რომლებმაც მიაღწიეს ფიზიკურ ფუნქციის გაუმჯობესებას და განაგრძეს მკურნალობა კვლევაში RA III, შეინარჩუნეს პროგრესი ღია თერაპიის 520 კვირის განმავლობაში (120 თვე). ცხოვრების ხარისხის გაუმჯობესება გაზომილი იყო 156 კვირამდე (36 თვე) და როგორც ჩანს, გაუმჯობესება შენარჩუნებული იყო მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში.

RAV კვლევაში, HAQ ინვალიდობის ინდექსისა და SF 36-ის ფიზიკური კომპონენტის გაუმჯობესება უფრო მაღალი იყო ჰუმირა/მეთოტრექსატის კომბინირებული თერაპიის დროს მეთოტრექსატის მონოთერაპიასთან და ჰუმირას მონოთერაპიასთან შედარებით 52 კვირაში, და ეს ზრდა შენარჩუნდა 104 კვირაში (p<0.001). 250 პაციენტში, რომლებმაც დაასრულეს ღია ეტიკეტირების გაფართოების კვლევა, ფიზიკური ფუნქციის გაუმჯობესება შენარჩუნდა მკურნალობის 10 წლის განმავლობაში.

ტკივილი ინექციის ადგილზე

RA VI და VII კროსოვერის კომბინირებული კვლევებისთვის, სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება დაფიქსირდა ინექციის ადგილზე ტკივილისთვის, დოზის მიღებისთანავე, ჰუმირას 40 მგ/0,8 მლ-სა და ჰუმირას 40 მგ/0,4 მლ-ს შორის (საშუალო VAS-დან 3,7 სმ-მდე). 1,2 სმ-ის წინააღმდეგ, 0-10 სმ მასშტაბი, p<0,001). ეს წარმოადგენს ტკივილის საშუალო შემცირებას ინექციის ადგილზე 84%-ით.

არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი (JIA)

პოლიარტიკულური იუვენილური იდიოპათიური ართრიტი (JIA)

ჰუმირას უსაფრთხოება და ეფექტურობა შეფასებული იყო ორ კვლევაში (JIA I და II) ბავშვებში აქტიური პოლიარტიკულური ან არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტით პოლიარტიკულური კურსით JIA-ს სხვადასხვა ტიპის დაწყებით (ყველაზე ხშირად რევმატოიდული ფაქტორი უარყოფითი ან დადებითი პოლიართრიტი და დიფუზური ოლიგოართრიტი).

pJIA I

ჰუმირას უსაფრთხოება და ეფექტურობა შეფასებული იყო მულტიცენტრულ, რანდომიზებულ,

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა