პანტო-დენკ 20
Panto-Denk 20
პანტო–დენკ 20 გამოიყენება 12 წლის ასაკიდან მოზარდებისა და მოზრდილების სამკურნალოდ სიმპტომური გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადება. გრძელვადიანი მკურნალობა და რეფლუქს ეზოფაგიტის რეციდივის პრევენცია. …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- პანტოპრაზოლი (pantoprazole)
- ფორმა და შეფუთვა
- 20მგ გასტრორეზისტენტული ტაბლეტი №28 (2X14)
- მწარმოებელი
- allphamed PHARBIL Arzneimittel GmbH, გერმანია
- გაცემის წესი
- III ჯგუფი, გაიცემა რეცეპტის გარეშე
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- კუჭის წვენის მჟავიანობის დარღვევის საწინააღმდეგო პრეპარატები, პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორები
- ATC კოდი
- A02BC02
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ-038245
- რეგისტრირებულია
- 1 ივნისი 2023, მოქმედებს 1 ივნისი 2028-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- Denk Pharma GmbH & Co. KG (გერმანია)
- განმცხადებელი
- შპს „დენკ ფარმა კავკასია“
- GMP
- აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
პანტო-დენკ 20 — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
პანტო–დენკ 20 გამოიყენება 12 წლის ასაკიდან მოზარდებისა და მოზრდილების სამკურნალოდ
სიმპტომური გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადება.
გრძელვადიანი მკურნალობა და რეფლუქს ეზოფაგიტის რეციდივის პრევენცია.
პანტო–დენკ 20 გამოიყენება მოზრდილებში შემდეგი დაავადების სამკურნალოდ:
არასელექციური არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით) გამოწვეული კუჭ-თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულების პროფილაქტიკა პაციენტებში, რომლებიც არიან არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების უწყვეტი მკურნალობის საჭიროების რისკის ქვეშ (იხ. პუნქტი 4.4).
მიღების წესი და დოზირება
ფოზოლოგია
მოზრდილები და მოზარდები 12 წლის ასაკიდან და ზემოთ
სიმპტომური გასტრო-ეზოფაგური რეფლუქსური დაავადება
რეკომენდებული პერორალური დოზა არის ერთი გასტრო-რეზისტენტული ტაბლეტი (20 მგ პანტოპრაზოლი) დღეში ერთხელ. სიმპტომების შემსუბუქება ჩვეულებრივ მიიღწევა 2-4 კვირაში. თუ ეს საკმარისი არ არის, სიმპტომების შემსუბუქება ჩვეულებრივ მიიღწევა შემდგომი 4 კვირის განმავლობაში. როდესაც სიმპტომები შემსუბუქდება, განმეორებითი სიმპტომების კონტროლი შესაძლებელია 20 მგ დღეში ერთხელ მოთხოვნილი რეჟიმის გამოყენებით, ერთი ტაბლეტის მიღება ხელახლა საჭიროების შემთხვევაში. უწყვეტ თერაპიაზე გადასვლა შეიძლება იმ შემთხვევაში, თუ სიმპტომების დამაკმაყოფილებელი კონტროლი ვერ შენარჩუნდება მოთხოვნილი მკურნალობის მეშვეობით.
რეფლუქს ეზოფაგიტის რეციდივის გრძელვადიანი მართვა და პრევენცია
გრძელვადიანი მკურნალობისთვის, რეკომენდებულია ერთი გასტრორეზისტენტული ტაბლეტის (20 მგ პანტოპრაზოლი) შემანარჩუნებელი დოზა დღეში, რეციდივის შემთხვევაში პანტოპრაზოლის გაზრდა 40 მგ-მდე დღეში. პანტოპრაზოლი 40 მგ ამ შემთხვევაში მისაღებია. რეციდივის მკურნალობის შემდეგ, დოზა შეიძლება კვლავ შემცირდეს 20 მგ პანტოპრაზოლამდე.
მოზრდილები
არასელექციური არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით) გამოწვეული გასტროდუოდენალური წყლულის პროფილაქტიკა პაციენტებში, რომლებიც საჭიროებენ NSAID-ებით ხანგრძლივ თერაპიას და არიან რისკის ქვეშ.
რეკომენდებული პერორალური დოზა არის ერთი გასტრორეზისტენტული ტაბლეტი (20 მგ პანტოპრაზოლი) დღეში.
სპეციალური ჯგუფის მოსახლეობა
ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტები
ღვიძლის მწვავე უკმარისობის მქონე პაციენტებში დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს პანტოპრაზოლის 20 მგ-ს. (იხ. პუნქტი 4.4).
პაციენტები თირკმლის უკმარისობით
თირკმლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია არ არის საჭირო (იხ. პუნქტი 5.2).
ხანდაზმული ასაკის პაციენტები
ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში არ არის საჭირო დოზის კორექცია (იხ. პუნქტი 5.2).
პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა
პანტოპრაზოლის გამოყენება არ არის რეკომენდებული 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში, ამ ასაკობრივ ჯგუფში უსაფრთხოების და ეფექტურობის შეზღუდული მონაცემებიდან გამომდინარე (იხ. პუნქტი 5.2).
მიღების წესი
მიიღება ორალურად. არ შეიძლება ტაბლეტის დაღეჭვა ან გატეხვა, უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად ჭამამდე 1 საათით ადრე, ცოტაოდენი წყლის მიყოლებით.
უკუჩვენებები
მომატებული მგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების, შემცვლელი ბენზიმიდაზოლის, სოიოს, არაქისის ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომელიც ჩამოთვლილია პუნქტში 6.1.
სიფრთხილის ზომები
ღვიძლის უკმარისობა
ღვიძლის მწვავე უკმარისობის მქონე პაციენტებში, ღვიძლის ფერმენტები რეგულარულად უნდა შემოწმდეს პანტოპრაზოლით მკურნალობის დროს, განსაკუთრებით ხანგრძლივი დროით გამოყენებისას. მომატებული ღვიძლის ფერმენტების შემთხვევაში, მკურნალობა უნდა შეწყდეს (იხ. პუნქტი 4.2).
არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან კომბინირებული თერაპია
პანტოპრაზოლი 20 მგ-ის გამოყენება, როგორც გასტროდუოდენალური წყლულების პროფილაქტიკა, რომელიც გამოწვეულია არასელექციური არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით, (NSAIDs) უნდა შეიზღუდოს იმ პაციენტებისთვის, რომლებსაც ესაჭიროებათ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ხანგრძლივად მიღება და აქვთ კუჭ-ნაწლავის გართულებების განვითარების მომატებული რისკი. გაზრდილი რისკი უნდა შეფასდეს ინდივიდუალური რისკ-ფაქტორების მიხედვით, მაგ: ასაკოვნებში (65 წელზე ზემოთ), კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულის ან ზედა კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის ისტორიით.
კუჭის ავთვისებიანი სიმსივნე
პანტოპრაზოლზე სიმპტომურმა რეაქციამ შეიძლება შენიღბოს კუჭის ავთვისებიანი სიმსივნის სიმპტომები და დააგვიანოს დიაგნოზი. ნებისმიერი საგანგაშო სიმპტომის არსებობისას (მაგ. წონის მნიშვნელოვნად უეცარი დაკარგვა, განმეორებითი ღებინება, დისფაგია, სისხლდენა, ანემია ან მელენა) და როდესაც არსებობს ეჭვი შესაძლო კუჭის წყლულის ან მიმდინარეობის, ავთვისებიანი სიმსივნე უნდა გამოირიცხოს.
გასათვალისწინებელია შემდგომი კვლევები, თუ სიმპტომები შენარჩუნებულია ადექვატური მკურნალობის მიუხედავად.
აივ პროტეაზას ინჰიბიტორებთან ერთად მიღება
პანტოპრაზოლის ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული აივ პროტეაზას ინჰიბიტორებთან ერთად, რომელთა შეწოვა დამოკიდებულია მჟავა ინტრაგასტრიკულ pH- ზე, როგორიცაა ატაზანავირი, მათი ბიოშეღწევადობის მნიშვნელოვნად შემცირების გამო (იხ. პუნქტი 4.5).
გავლენა B12 ვიტამინის შეწოვაზე
პანტოპრაზოლმა, როგორც მჟავების ბლოკირების ყველა მედიკამენტმა, შეიძლება შეამციროს ვიტამინი B12 (ციანკობალამინი) შეწოვა ჰიპო- ან აქლორჰიდრიის გამო. ეს გასათვალისწინებელია იმ პაციენტებში, რომელთა სხეულში მარაგი არის შემცირებული ან არსებობს რისკ-ფაქტორები ვიტამინი B12 შეწოვის შემცირებასთან დაკავშირებით, ხანგრძლივი თერაპიის ან შესაბამისი კლინიკური სიმპტომების გამოვლენის შემთხვევაში.
ხანგრძლივი დროით მკურნალობა
გრძელვადიანი მკურნალობისას, განსაკუთრებით 1 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში, პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ რეგულარული მეთვალყურეობის ქვეშ.
ბაქტერიით გამოწვეული გასტროინტესტინალური ინფექციები
პანტოპრაზოლით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს გასტროინტესტინალური ტრაქტის ინფექციების ოდნავ გაზრდილი რისკი, გამოწვეული ბაქტერიებით, როგორიცაა Salmonella და Campylobacter და C. difficile.
ჰიპომაგნიემია
მწვავე ჰიპომაგნიემია დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ PPIs – ით, როგორიცაა პანტოპრაზოლი მინიმუმ სამი თვის განმავლობაში და უმეტეს შემთხვევაში ერთი წლის განმავლობაში. შეიძლება აღინიშნოს ჰიპომაგნიემიის სერიოზული გამოვლინებები, როგორიცაა დაღლილობა, ტეტანია, ბოდვა, კრუნჩხვები, თავბრუსხვევა და პარკუჭოვანი არითმია, მაგრამ ისინი შეიძლება დაიწყოს ნელ–ნელა და მიმდინარეობდეს შეუმჩნევლად. ჰიპომაგნიემიამ შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპოკალციემია და/ან ჰიპოკალიემია (იხ. პუნქტი 4,8). უმეტესად ნამკურნალევ პაციენტებში, ჰიპომაგნიემია (ჰიპომაგნიემია, რომელიც უკავშირდება ჰიპოკალციემიას და/ან ჰიპოკალიემიას) უმჯობესდება მაგნიუმის ჩანაცვლებისა და PPI–ის მიღების შეწყვეტის შემდეგ.
იმ პაციენტებისთვის, რომლებსაც ესაჭიროებათ ხანგრძლივი დროით მკურნალობა, ან იღებენ PPIs დიგოქსინთან ან სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთად, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპომაგნიემია (მაგ. შარდმდენები), ჯანდაცვის პროფესიონალებმა უნდა განიხილონ მაგნიუმის დონე PPI მკურნალობის დაწყებამდე და პერიოდულად მკურნალობის დროს.
ძვლის მოტეხილობები
პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებმა, განსაკუთრებით თუ გამოიყენება მაღალი დოზებით და დიდი ხნის განმავლობაში (>1 წელი), შეიძლება გაიზარდონ ბარძაყის, მაჯის და ხერხემლის მოტეხილობის რისკი, ძირითადად ხანდაზმული ასაკის ადამიანებში ან სხვა რისკ ფაქტორების დროს.
კვლევებიდან დგინდება, რომ პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებმა შეიძლება გაზარდონ მოტეხილობის საერთო რისკი 10 - 40 %-ით. ზოგიერთი ზრდა შეიძლება გამოწვეული იყოს სხვა რისკ ფაქტორებით. ოსტეოპოროზის რისკის მქონე პაციენტებმა უნდა ჩაიტარონ მკურნალობა მიმდინარე კლინიკური გაიდლაინების შესაბამისად და მიიღონ D ვიტამინისა და კალციუმის ადექვატური რაოდენობა.
ქვემწვავე კანის წითელი მგლურა (SCLE)
პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორები ასოცირდება SCLE– ს ძალიან იშვიათ შემთხვევებთან. თუ დაზიანებები წარმოიქმნება, განსაკუთრებით კანის მზისგან დაუცველ ადგილებში და თუ თან ახლავს ართრალგია, პაციენტმა დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოს სამედიცინო დახმარებას და ჯანმრთელობის სფეროს პროფესიონალებმა უნდა განიხილონ პანტოპრაზოლის შეწყვეტის შესახებ. პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორთან წინა მკურნალობის შემდეგ, SCLE– მ შეიძლება გაზარდოს SCLE– ის რისკი სხვა პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებთან.
ლაბორატორიულ ტესტებში ჩარევა
ქრომოგრანინის A (CgA) დონის მომატებამ შეიძლება ხელი შეუშალოს ნეიროენდოკრინული სიმსივნეების გამოკვლევებს. ამ ჩარევის თავიდან ასაცილებლად, პანტოპრაზოლით მკურნალობა უნდა შეწყდეს CgA გაზომვამდე სულ მცირე 5 დღით ადრე (იხ. პუნქტი 5.1). თუ CgA და გასტრინის დონე არ დაბრუნებულა საწყის დიაპაზონში პირველადი გაზომვის შემდეგ, გაზომვები უნდა განმეორდეს პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებით მკურნალობის შეწყვეტიდან 14 დღის შემდეგ.
მედიკამენტი შეიცავს მალტიტოლს და ნატრიუმს
ფრუქტოზის შეუწყნარებლობის იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემის მქონე პაციენტებმა არ უნდა მიიღონ ეს პრეპარატი.
მედიკამენტის თითო ტაბლეტი შეიცავს 1 მმოლზე (23 მგ) ნაკლებ ნატრიუმს, არსებითად ,,ნატრიუმისგან თავისუფალია“.
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
სამკურნალო საშუალებები pH- ზე დამოკიდებული შეწოვის ფარმაკოკინეტიკით
კუჭის მჟავის სეკრეციის ღრმა და ხანგრძლივი დათრგუნვის გამო, პანტოპრაზოლმა შეიძლება ხელი შეუშალოს სხვა სამკურნალო საშუალებების შეწოვას, სადაც კუჭის pH არის პერორალური მიღების მნიშვნელოვანი განმსაზღვრელი, მაგ: ზოგიერთი აზოლური სოკოს საწინააღმდეგო საშუალება, როგორიცაა კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, პოზაკონაზოლი და სხვა მედიკამენტები, როგორიცაა ერლოტინიბი.
აივ პროტეაზას ინჰიბიტორები
პანტოპრაზოლის ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული აივ პროტეაზას ინჰიბიტორებთან, რომელთა შეწოვა დამოკიდებულია მჟავა ინტრაგასტრიკულ pH-ზე, როგორიცაა ატაზანავირი, მათი ბიოშეღწევადობის მნიშვნელოვანი შემცირების გამო (იხ. პუნქტი 4.4).
თუ აივ პროტეაზას ინჰიბიტორების კომბინაცია პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორთან გარდაუვალია, რეკომენდებულია კლინიკური მონიტორინგი (მაგ. ვირუსული დატვირთვა). პანტოპრაზოლის დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 20 მგ-ს დღეში. შეიძლება საჭირო გახდეს აივ პროტეაზას ინჰიბიტორის დოზის კორექცია.
კუმარინის ანტიკუაგულანტები (ფენპროკოუმონი ან ვარფარინი)
პანტოპრაზოლის კომბინირებული გამოყენება ვარფარინთან ან ფენპროკუომონთან ერთად არ იმოქმედებს ვარფარინის, ფენპროკუუმონის ან INR–ის ფარმაკოკინეტიკაზე. თუმცა, არსებობს ცნობები INR– ის და პროთრომბინის დროის გაზრდის შესახებ იმ პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ PPIs– ს და ვარფარინს ან ფენპროკუომონს. INR და პროთრომბინის დროის გაზრდამ, შეიძლება გამოიწვიოს პათოლოგიური სისხლდენა და სიკვდილიც კი. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ პანტოპრაზოლს და ვარფარინს ან ფენპროკოუმონს, შეიძლება საჭირო გახდეს მონიტორინგი INR და პროთრომბინის დროის გაზრდის მიზნით.
მეთოტრექსატი
ცნობილია, რომ მეთოტრექსატის (მაგ: 300 მგ) მაღალი დოზების და პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორების ერთდროული გამოყენება ზოგიერთ პაციენტში ზრდის მეთოტრექსატის დონეს. ამიტომ, როდესაც გამოიყენება მეთოტრექსატის მაღალი დოზები, როგორიცაა კიბო ან ფსორიაზი, შეიძლება საჭირო გახდეს პანტოპრაზოლის დროებითი მოხსნა.
სხვა ურთიერთქმედების კვლევები
პანტოპრაზოლი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში ციტოქრომ P450 ფერმენტული სისტემის მეშვეობით. ძირითადი მეტაბოლური გზა არის დემეთილირება CYP2C19– ით, ხოლო სხვა მეტაბოლური გზები მოიცავს ჟანგვას CYP3A4– ით.
სამკურნალო საშუალებებთან ურთიერთქმედების კვლევები ასევე მეტაბოლიზდება ამ გზებით, როგორიცაა კარბამაზეპინი, დიაზეპამი, გლიბენკლამიდი, ნიფედიპინი და პერორალური კონტრაცეპტივები, რომლებიც შეიცავს ლევონორგესტრელს და ეთინილ ესტრადიოლს, არ გამოვლენილა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედება.
პანტოპრაზოლის ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ან ნაერთებთან, რომლებიც მეტაბოლიზდება ერთი და იგივე ფერმენტული სისტემის გამოყენებით, არ არის გამორიცხული.
მრავალი ურთიერთქმედების კვლევის შედეგებიდან ვლინდება, რომ პანტოპრაზოლი არ ახდენს გავლენას აქტიური ნივთიერებების მეტაბოლიზმზე, რომლებიც მეტაბოლიზდება CYP1A2 (როგორიცაა კოფეინი, თეოფილინი), CYP2C9 (როგორიცაა პიროქსიკამი, დიკლოფენაკი, ნაპროქსენი), CYP2D6 (როგორიცაა მეტოპროლოლი), CYP2E1 (როგორიცაა ეთანოლი) ან არ ერევა p-გლიკოპროტეინთან დაკავშირებული დიგოქსინის შეწოვაში.
არ გამოვლენილა ურთიერთქმედება ერთდროულად მიღებულ ანტაციდებთან.
ასევე ჩატარდა ურთიერთქმედების კვლევები პანტოპრაზოლის ერთდროული გამოყენებით შესაბამის ანტიბიოტიკებთან (კლარითრომიცინი, მეტრონიდაზოლი, ამოქსიცილინი). ვერ მოიძებნა კლინიკურად აქტუალური ურთიერთქმედებები.
სამკურნალო საშუალებები, რომლებიც აფერხებენ ან იწვევენ CYP2C19- ს
CYP2C19–ის ინჰიბიტორებმა, როგორიცაა ფლუვოქსამინი, შეიძლება გაზარდოს პანტოპრაზოლის სისტემური ექსპოზიცია. დოზის შემცირება შეიძლება ჩაითვალოს პაციენტებისთვის, რომლებიც მკურნალობენ პანტოპრაზოლის ხანგრძლივი მაღალი დოზებით, ან ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის.
ფერმენტების ინდუქტორებს, რომლებიც გავლენას ახდენენ CYP2C19 და CYP3A4–ზე, როგორიცაა რიფამპიცინი და კრაზანა (Hypericum perforatum), შეუძლიათ შეამცირონ PPIs–ის პლაზმური კონცენტრაცია, რომელიც მეტაბოლიზდება ამ ფერმენტული სისტემების მეშვეობით.
ორსულობა და ძუძუთი კვება
ორსული ქალების შესახებ მონაცემების საშუალო რაოდენობა (300-1,000 ორსულობის შედეგი) მიუთითებს პანტოპრაზოლის არა მალფორმაციულ ან ფეტო/ახალშობილთა ტოქსიკურობაზე. ცხოველებზე ჩატარებული კვლევებიდან დგინდება რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. პუნქტი 5.3).
როგორც პრევენციული ღონისძიება, სასურველია თავიდან იქნას აცილებული პანტოპრაზოლის გამოყენება ორსულობის დროს.
ლაქტაცია
ცხოველებზე ჩატარებული კვლევებიდან დგინდება, რომ პანტოპრაზოლი გადადის დედის რძეში. არ არსებობს საკმარისი ინფორმაცია პანტოპრაზოლის დედის რძეში გადასვლის შესახებ, მაგრამ გამოვლენილია დედის რძეში გადასვლა. ახალშობილებში/ჩვილებში რისკი არ არის გამორიცხული. ამიტომ, ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან პანტოპრაზოლის თერაპიის შეწყვეტის/შეკავების შესახებ, უნდა ითვალისწინებდეს ბავშვისთვის ძუძუთი კვების სარგებელს და ქალებისათვის პანტოპრაზოლის თერაპიის სარგებელს.
ფერტილობა
ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში, პანტოპრაზოლის მიღების შემდეგ, ნაყოფიერების დარღვევის მტკიცებულება არ გამოვლენილა (იხ. პუნქტი 5.3).
ეფექტი მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვაზე
პანტოპრაზოლს არ ან უმნიშვნელო გავლენა აქვს მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვაზე.
შეიძლება განვითარდეს ზოგიერთი გვერდითი ეფექტი, მაგ: თავბრუსხვევა ან დაბინდული მხედველობა (იხ. პუნქტი 4.8). გამოვლენის შემთხვევაში, არ შეიძლება მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვა.
გავლენა ავტომობილის მართვაზე
პანტო-დენკ 20-ს არ აქვს გავლენა ან უმნიშვნელოდ მოქმედებს მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე.
თუ გამოვლინდა გვერდითი ეფექტები, მაგ: თავბრუსხვევა ან დაბინდული მხედველობა, არ შეიძლება მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვა.
პანტო-დენკ 20 შეიცავს მალტიტოლს.
თუ პაციენტი ინფორმირებულია, რომ მას აქვს ზოგიერთი შაქრის მიმართ აუტანლობა, ამ მედიკამენტის მიღებამდე უნდა მიემართოს ექიმს.
პანტო-დენკ 20 შეიცავს ნატრიუმს
მედიკამენტის თითო ტაბლეტი შეიცავს 1 მმოლ-ზე (23 მგ) ნაკლებ ნატრიუმს, შეიძლება ითქვას რომ არის “ნატრიუმისგან თავისუფალი”.
გვერდითი მოვლენები
პაციენტთა დაახლოებით 5%-ს შეიძლება განუვითარდეს წამლის გვერდითი რეაქციები (ADRs).
ცხრილ 1-ში ჩამოთვლილია პანტოპრაზოლთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციები, კლასიფიკაციის შემდეგი სიხშირის მიხედვით:
ძალიან ხშირი (≥1/10); ხშირი (≥1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (≥1/1,000-დან <1/100-მდე), იშვიათი (>1/10,000-დან <1/1,000-მდე), ძალიან იშვიათი (<1/10,000), უცნობი სიხშირით (არსებული მონაცემებით სიხშირე ვერ დგინდება).
სიხშირის თითოეულ ჯგუფში, გვერდითი რეაქციები წარმოდგენილია სირთულის კლების მიხედვით.
ცხრილი 1. გვერდითი რეაქციები პანტოპრაზოლთან კლინიკურ კვლევებში და პოსტ მარკეტინგული გამოცდილება
სიხშირე ___________
ორგანოთა სისტემის კლასი
ხშირი
არახშირი
იშვიათი
ძალიან იშვიათი
უცნობი სიხშირით
დარღვევები სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ
აგრანულოცი-ტოზი
თრომბო-ციტოპენია,
ლეიკოპე-ნია,
პანციტო-პენია
დარღვევები იმუნური სისტემის მხრივ
ჰიპერმგრძნობე-ლობა (ანაფილაქ-სიური რეაქციების და ანაფილაქსიური შოკის ჩათვლით)
მეტაბოლიზმი და კვების მხრივ დარღვევები
ჰიპერლიპიდე-მიები და ლიპი-დების მომატება (ტრიგლიცერი-დები, ქოლესტე-რინი); წონის ცვლილება
ჰიპონატრიემია ჰიპომაგნიემია (იხ. პუნქტი 4.4); ჰიპოკალციემია(1), ჰიპოკალემია(1),
ფსიქიკური დარღვევების მხრივ
ძილის მხრივ დარღვევები
დეპრესია (და ყველა გამწვავება)
ორიენტაცი-ის დაკარგვა (და ყველა გამწვავება)
ჰალუცინაცია, დაბ-ნეულობა (განსა-კუთრებით წინას-წარ-განწყობილ პაციენტებში, ასევე ამ სიმპტომების გამწვავება წინას-წარი არსებობის შემთხვევაში)
დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ
თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა
გემოვნების ცვლილება
პარესთეზია
მხედველობის მხრივ დარღვევები
მხედველობის დარღვევა/ მხედველობის დაბინდვა
გასტროინტეს-ტინალური დარღვევები
ფუნდამენტური ჯირკვლის პოლიპები (კეთილთვისებიანი)
დიარეა, გულისრევა/ ღებინება; მუცლის შებერილობა და სისავსე; ყაბზობა, პირის სიმშრალე, მუცლის ტკივილი და დისკომფორტი
მიკროსკოპული კოლიტი
ჰეპატობილი-არული დარღვევები
ღვიძლის ფერმენ-ტების დონის მომატება (ტრანსა-მინაზები, γ-GT)
ბილირუბინის მომატება
ჰეპატოცელულარული დაზიანება; სიყ-ვითლე; ჰეპატოცე-ლულარული უკმარისობა
სიხშირე
ორგანოთა სისტემის კლასი
ხშირი
არახშირი
იშვიათი
ძალიან იშვიათი
უცნობი სიხშირით
კანის და ძვალ-კუნთოვანი დაავადების მხრივ
გამონაყარი/ ეგზანთემა /ამოფრქვევა; პრურიტუსი
ურტიკარია;
ანგიოედემა
სტივენს-ჯონსონის სინდრომი; ლაიელის სინდრომი; მრავალფორმული ერითემა; ფოტომგრძნობელობა; ქვემწვავე კანის წითელი მგლურა (იხ. პუნქტი 4.4); წამლის რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS)
დარღვევები ძვალ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ
ბარძაყის, მაჯის ან ხერხემლის მოტეხილობა (იხ.პუნქტი 4.4)
ართრალგია,
მიალგია
კუნთების სპაზმი (2)
დარღვევები თირკმლის და საშარდე გზების მხრივ
ინტერსტიციული ნეფრიტი (თირკმლის უკმარისობის შესაძლო მატებით)
რეპროდუქციული სისტემის და მკერდის მხრივ დარღვევები
გინეკომასტია
ზოგადი დარღვევები და ადმინისტრირების პირობები
ასთენია, დაღლილობა და სისუსტე
სხეულის ტემპერატურის მატება, პერიფერიული ოედემა
(1) ჰიპოკალციემია და/ან ჰიპოკალიემია, რაც შეიძლება დაკავშირებული იყოს ჰიპომაგნიემიასთან (იხ.პუნქტი 4.4)
(2) კუნთების სპაზმი ელექტროლიტების დარღვევის შედეგად
შეტყობინება გვერდითი ეფექტების შესახებ
სამედიცინო პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ, საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინების გაკეთება მნიშვნელოვანია. ეს სამედიცინო პრეპარატის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას იძლევა. ჯანდაცვის თანამშრომლებს სთხოვენ აცნობონ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ შეტყობინების ეროვნული სისტემის საშუალებით.
ჭარბი დოზა
სისტემური ექსპოზიცია 240 მგ-მდე ინტრავენური შეყვანიდან 2 წუთის განმავლობაში კარგად გადაიტანება.
იმის გამო, რომ პანტოპრაზოლი ძლიერად უკავშირდება ცილებს, ის ადვილად არ დიალიზირდება.
დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში ინტოქსიკაციის კლინიკური ნიშნებით, სიმპტომური და დამხმარე მკურნალობის გარდა, არ შეიძლება კონკრეტული თერაპიული რეკომენდაციების გაცემა.
შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება: პანტოპრაზოლი
თითო გასტრო–რეზისტენტული ტაბლეტი შეიცავს 20 მგ პანტოპრაზოლს, ექვივალენტურია 22,6 მგ პანტოპრაზოლის ნატრიუმის სესქიჰიდრატის.
ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები:
თითო გასტრო–რეზისტენტული ტაბლეტი შეიცავს 38,425 მგ მალტიტოლს, 1 მმოლ-ზე ნაკლებ (23 მგ) ნატრიუმს და სოიოს ზეთს.
დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალი, იხილეთ პუნქტში 6.1.
შენახვის პირობები
3 წელი
შენახვის სპეციალური ზომები
ინახება 300C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე.
შეფუთვა და შემადგენლობა
ალუმინი/ალუმინის ბლისტერები
შეფუთვის ზომა: 28 გასტრო-რეზისტენტული ტაბლეტები
განადგურების სპეციალური ზომები და სხვა პირობები
არ საჭიროებს სპეციალურ მოთხოვნებს
მარკეტინგული აუტორიზაციის მფლობელი
დენკ ფარმა გმბჰ & კო. კგ
პრინცრეგენტენშტრ. 79
81675 მიუნხენი
გერმანია
გერმანიაში მარკეტინგული აუტორიზაციის ნომერი
78671.00.00
პირველი ავტორიზაციის თარიღი გერმანიაში
- 11.2009
ფარმაკოლოგიური თვისებები
მჟავასთან დაკავშირებული დარღვევების სამკურნალო საშუალებები, პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორები; ათქ კოდი A02BC02
მოქმედების მექანიზმი
პანტოპრაზოლი წარმოადგენს შენაცვლებულ ბენზიმიდაზოლს, რომელიც აინჰიბირებს კუჭის წვენის სეკრეციას პარიეტალური უჯრედების პროტენულ ტუმბოზე სპეციფიკური მოქმედების გზით.
პანტოპრაზოლი გარდაიქმნება მის აქტიურ ფორმად პარიეტალური უჯრედების მჟავა ნაწილში, სადაც იგი აინჰიბირებს H+/K+-ATP-აზას, ანუ კუჭში მჟავას წარმოქმნის საბოლოო საფეხურს. ინჰიბირება დოზა-დამოკიდებულია და მოქმედებს როგორც ბაზალურ, ასევე სტიმულირებულ კუჭის წვენის სეკრეციაზე. უმეტესობა პაციენტებში, სიმპტომების შემსუბუქება შეინიშნება 2 კვირაში. სხვა პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორების და H2-რეცეპტორების ბლოკატორების მსგავსად, კუჭის წვენი მცირდება პანტოპრაზოლით მკურნალობის შედეგად, რაც იწვევს გასტრინის დონის მომატებას მჟავას შემცირებასთან ერთად. გასტრინის დონის მომატება შექცევადია. როდესაც, პანტოპრაზოლი უერთდება ფერმენტის რეცეპტორს დისტალურად და სხვა ნივთიერებების მიერ (აცეტილქოლინი, ჰისტამინი, გასტრინი) მათი სტიმულაციის მიუხედავად, მან შესაძლებელია ზეგავლენა მოახდინოს მჟავას სეკრეციაზე. ეფექტი ერთი და იგივეა, მიუხედავად იმისა პერორალურად მიიღება სამედიცინო პრეპარატი თუ ინტრავენურად.
ანტისეკრეტორული საშუალებებით მკურნალობის დროს, შრატში გასტრინის დონე იზრდება მჟავას სეკრეციის შემცირების საპასუხოდ. ასევე, კუჭის მჟავიანობის შემცირების გამო იზრდება CgA. CgA დონის მომატებამ შეიძლება ხელი შეუშალოს ნეიროენდოკრინული სიმსივნეების გამოკვლევებს.
არსებული გამოქვეყნებული მონაცემებიდან სავარაუდოა, რომ პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორების მიღება უნდა შეწყდეს 5 დღის განმავლობაში და CgA გაზომვამდე 2 კვირით ადრე. ეს საშუალებას მისცემს CgA- ს დონეს დაუბრუნდეს სასურველ ნიშნულს, რომელიც შეიძლება მომატებული იყოს PPI მკურნალობის შემდეგ,
ფარმაკოდინამიკური ეფექტები
უზმოზე გასტრინის დონე იმატებს პანტოპრაზოლით მკურნალობის დროს. ხანმოკლე მკურნალობის დროს, იგი ჩვეულებრივ არ აჭარბებს ზღურბლის ზედა ზღვარს. ხანგრძლივი მკურნალობის დროს, გასტრინის დონე ორმაგდება უმეტეს შემთხვევებში. თუმცა, გადაჭარბებული მომატება ხდება მხოლოდ ცალკეულ შემთხვევებში. შედეგად, კუჭში აღინიშნება სპეციფიკური ენდოკრინული უჯრედების (ECL= ენტეროქრომაფინის მსგავსი) მცირე ან ზომიერი მომატება (ადენომატოზური ჰიპერპლაზიის მსგავსი) ხანგრძლივი მკურნალობის მცირე შემთხვევებში. თუმცა, ჩატარებული კვლევებიდან გამოვლინდა (იხ. პუნქტი 5.3), რომ ადამიანებში შეიძლება გამოირიცხოს კარცინოიდული პრეკურსორების (ატიპიური ჰიპერპლაზია) ან კუჭის კარცინოიდის განვითარება.
ცხოველებში ჩატარებული კვლევებიდან გამოვლინდა, რომ ფარისებრის ენდოკრინულ ფუნქციასა და ღვიძლის ფერმენტების პარამეტრებზე ზეგავლენა არ არის გამორიცხული, თუ პანტოპრაზოლის მკურნალობა გრძელდება 1 წელზე მეტ ხანს.
ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
შეწოვა
პანტოპრაზოლი სწრაფად შეიწოვება. აქტიური ნივთიერების მაქსიმალური დონე მიიღწევა 20 მგ პანტოპრაზოლის ერთი პერორალური მიღების შემდეგაც კი. საშუალოდ, მაქსიმალური შრატის კონცენტრაცია, დაახლოებით 1-1.5 მკგ/მლ, მიიღწევა დაახლოებით 2.0-2.5 საათში დოზის მიღების შემდეგ და რჩება ერთ დონეზე მრავალჯერადი მიღების შემდეგაც კი.
ერთი ან განმეორებითი მიღების შემდეგ, ფარმაკოკინეტიკური თვისებები არ განსხვავდება. 10-80 მგ დოზის ფარგლებში პანტოპრაზოლს გააჩნია ხაზოვანი კინეტიკა როგორც პერორალური მიღების, ასევე ინტრავენური შეყვანის შემდეგ.
ტაბლეტის აბსოლუტური ბიოათვისებულობა შეადგენს დაახლოებით 77%-ს. არ ახდენს გავლენას AUC-ზე, შრატის პიკურ კონცენტრაციაზე და შესაბამისად ბიოათვისებულობა აღინიშნება საკვების კომბინირებული მიღების დროსაც. საკვების ერთდროული მიღებით გაიზარდა მხოლოდ დროის შეფერხების ცვალებადობა.
განაწილება
შრატის ცილებთან პანტოპრაზოლის მიერთება შეადგენს დაახლოებით 98%-ს. განაწილების მოცულობა შეადგენს დაახლოებით 0.15 ლ/კგ-ს.
ბიოტრანსფორმაცია
პანტოპრაზოლი თითქმის ექსკლუზიურად იშლება ღვიძლში. ძირითადი მეტაბოლური გზა არის დემეთილირება CYP2C19-ით შემდგომი სულფატის კონიუგაციით, სხვა მეტაბოლური გზა მოიცავს დაჟანგვას CYP3A4-ით.
ელიმინაცია
ტერმინალური ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 1 სთ-ს და კლირენსი არის დაახლოებით 0,1 ლ/სთ/კგ. რამდენიმე შემთხვევაში, გამოვლინდა შენელებული ელიმინაციის მქონე პირები. პარიეტალურ უჯრედებში პანტოპრაზოლის სპეციფიკური აქტივაციის გამო, ნახევარგამოყოფის პერიოდი არ არის დაკავშირებული პრეპარატის მოქმედების უფრო გახანგრძლივებასთან (მჟავას სეკრეციის ინჰიბირება).
მეტაბოლიტების უმეტესობა (დაახლოებით 80%) გამოიყოფა თირკმელების გზით, ხოლო დანარჩენი ნაწილი ფეკალური მასებით. შრატშიც და შარდშიც ძირითად მეტაბოლიტებს წარმოადგენს დისმეთილის პანტოპრაზოლი, რომელიც კონიუგირდება სულფატთან. ძირითადი მეტაბოლიტების ნახევარდაშლის პერიოდი (დაახლოებით 1.5 სთ) მხოლოდ უმნიშვნელოდ ხანგრძლივია პანტოპრაზოლთან შედარებით.
სპეციალური ჯგუფის მოსახლეობა
სუსტი მეტაბოლიზატორები
ევროპის მოსახლეობის დაახლოებით 3 % -ს არ გააჩნია ფუნქციური CYP2C19 ფერმენტი და ეწოდება სუსტი მეტაბოლიზმი. ასეთ ადამიანებში, პანტოპრაზოლის მეტაბოლიზმი ალბათ, ძირითადად კატალიზირებულია CYP3A4 დახმარებით. 40 მგ პანტოპრაზოლის ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ, პლაზმური კონცენტრაცია დროის მრუდის საშუალო ფართობი დაახლოებით 6-ჯერ მაღალი იყო სუსტი მეტაბოლიზმის მქონე ადამიანებში, ვიდრე სუბიექტებში, რომლებსაც აქვთ ფუნქციური CYP2C19 ფერმენტი (ფართო მეტაბოლიზმები). პლაზმის საშუალო პიკური კონცენტრაცია გაიზარდა დაახლოებით 60 %-ით. ამ დასკვნებს არანაირი გავლენა არ აქვს პანტოპრაზოლის ფოზოლოგიაზე.
თირკმლის უკმარისობა
თირკმლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტებისთვის (მათ შორის დიალიზზე მყოფი პაციენტებისათვის) პანტოპრაზოლის დანიშვნისას დოზის შემცირება არ არის საჭირო. როგორც ჯანმრთელ სუბიექტებში, ნახევარგამოყოფის პერიოდი ხანმოკლეა. პანტოპრაზოლი დიალიზდება მხოლოდ ძალიან მცირე რაოდენობით. მიუხედავად იმისა, რომ ძირითად მეტაბოლიტს აქვს ზომიერად ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდი (2-3 საათი), აკუმულაცია არ ხდება, რადგანაც გამოყოფა მაინც სწრაფია.
ღვიძლის უკმარისობა
მიუხედავად იმისა, რომ ღვიძლის ციროზით დაავადებულ პაციენტებში (A და B კლასები ბავშვის მიხედვით), ნახევარგამოყოფის პერიოდი გრძელდება 3-6 სთ-მდე, ხოლო AUC მაჩვენებლები 3-5-ჯერ იზრდება, შრატში მაქსიმალური კონცენტრაცია მხოლოდ ოდნავ იზრდება 1.3 ფაქტორით ჯანმრთელ სუბიექტებთან შედარებით.
ხანდაზმული ასაკის პაციენტები
ხანდაზმული ასაკის პაციენტებთან შედარებით, ახალგაზრდა სუბიექტებში AUC და Cmax– ის უმნიშვნელო მატებას ასევე არ აქვს კლინიკური მნიშვნელობა.
პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა
5-16 წლის ბავშვებში პანტოპრაზოლის ერთჯერადი პერორალური მიღების შემდეგ, 20 ან 40 მგ პანტოპრაზოლის დოზით, AUC და Cmax მოზრდილებში იყო შესაბამისი მნიშვნელობების დიაპაზონში.
პანტოპრაზოლის ერთჯერადი ი.ვ. დოზების 0.8 ან 1.6 მგ/კგ მიღების შემდეგ, 2-16 წლის ასაკის ბავშვებში არ იყო მნიშვნელოვანი კავშირი პანტოპრაზოლის კლირენსს, ასაკს ან წონას შორის. AUC და განაწილების მოცულობა შეესაბამებოდა მოზრდილთა მონაცემებს.
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · ინსტრუქცია პაციენტისთვის
პროდუქტის მახასიათებლების ჩამონათვალი
სამკურნალო პროდუქტის დასახელება
პანტო–დენკ 20
ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება: პანტოპრაზოლი
თითო გასტრო–რეზისტენტული ტაბლეტი შეიცავს 20 მგ პანტოპრაზოლს, ექვივალენტურია 22,6 მგ პანტოპრაზოლის ნატრიუმის სესქიჰიდრატის.
ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები:
თითო გასტრო–რეზისტენტული ტაბლეტი შეიცავს 38,425 მგ მალტიტოლს, 1 მმოლ-ზე ნაკლებ (23 მგ) ნატრიუმს და სოიოს ზეთს.
დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალი, იხილეთ პუნქტში 6.1.
ფარმაცევტული ფორმა
გასტრო–რეზისტენტული ტაბლეტი
ყვითელი ფერის, ოვალური ფორმის გასტრო–რეზისტენტული ტაბლეტი.
კლინიკური მახასიათებლები
თერაპიული ჩვენებები
პანტო–დენკ 20 გამოიყენება 12 წლის ასაკიდან მოზარდებისა და მოზრდილების სამკურნალოდ
სიმპტომური გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადება.
გრძელვადიანი მკურნალობა და რეფლუქს ეზოფაგიტის რეციდივის პრევენცია.
პანტო–დენკ 20 გამოიყენება მოზრდილებში შემდეგი დაავადების სამკურნალოდ:
არასელექციური არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით) გამოწვეული კუჭ-თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულების პროფილაქტიკა პაციენტებში, რომლებიც არიან არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების უწყვეტი მკურნალობის საჭიროების რისკის ქვეშ (იხ. პუნქტი 4.4).
დოზირება და გამოყენების მეთოდები
ფოზოლოგია
მოზრდილები და მოზარდები 12 წლის ასაკიდან და ზემოთ
სიმპტომური გასტრო-ეზოფაგური რეფლუქსური დაავადება
რეკომენდებული პერორალური დოზა არის ერთი გასტრო-რეზისტენტული ტაბლეტი (20 მგ პანტოპრაზოლი) დღეში ერთხელ. სიმპტომების შემსუბუქება ჩვეულებრივ მიიღწევა 2-4 კვირაში. თუ ეს საკმარისი არ არის, სიმპტომების შემსუბუქება ჩვეულებრივ მიიღწევა შემდგომი 4 კვირის განმავლობაში. როდესაც სიმპტომები შემსუბუქდება, განმეორებითი სიმპტომების კონტროლი შესაძლებელია 20 მგ დღეში ერთხელ მოთხოვნილი რეჟიმის გამოყენებით, ერთი ტაბლეტის მიღება ხელახლა საჭიროების შემთხვევაში. უწყვეტ თერაპიაზე გადასვლა შეიძლება იმ შემთხვევაში, თუ სიმპტომების დამაკმაყოფილებელი კონტროლი ვერ შენარჩუნდება მოთხოვნილი მკურნალობის მეშვეობით.
რეფლუქს ეზოფაგიტის რეციდივის გრძელვადიანი მართვა და პრევენცია
გრძელვადიანი მკურნალობისთვის, რეკომენდებულია ერთი გასტრორეზისტენტული ტაბლეტის (20 მგ პანტოპრაზოლი) შემანარჩუნებელი დოზა დღეში, რეციდივის შემთხვევაში პანტოპრაზოლის გაზრდა 40 მგ-მდე დღეში. პანტოპრაზოლი 40 მგ ამ შემთხვევაში მისაღებია. რეციდივის მკურნალობის შემდეგ, დოზა შეიძლება კვლავ შემცირდეს 20 მგ პანტოპრაზოლამდე.
მოზრდილები
არასელექციური არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით) გამოწვეული გასტროდუოდენალური წყლულის პროფილაქტიკა პაციენტებში, რომლებიც საჭიროებენ NSAID-ებით ხანგრძლივ თერაპიას და არიან რისკის ქვეშ.
რეკომენდებული პერორალური დოზა არის ერთი გასტრორეზისტენტული ტაბლეტი (20 მგ პანტოპრაზოლი) დღეში.
სპეციალური ჯგუფის მოსახლეობა
ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტები
ღვიძლის მწვავე უკმარისობის მქონე პაციენტებში დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს პანტოპრაზოლის 20 მგ-ს. (იხ. პუნქტი 4.4).
პაციენტები თირკმლის უკმარისობით
თირკმლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია არ არის საჭირო (იხ. პუნქტი 5.2).
ხანდაზმული ასაკის პაციენტები
ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში არ არის საჭირო დოზის კორექცია (იხ. პუნქტი 5.2).
პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა
პანტოპრაზოლის გამოყენება არ არის რეკომენდებული 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში, ამ ასაკობრივ ჯგუფში უსაფრთხოების და ეფექტურობის შეზღუდული მონაცემებიდან გამომდინარე (იხ. პუნქტი 5.2).
მიღების წესი
მიიღება ორალურად. არ შეიძლება ტაბლეტის დაღეჭვა ან გატეხვა, უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად ჭამამდე 1 საათით ადრე, ცოტაოდენი წყლის მიყოლებით.
უკუჩვენებები
მომატებული მგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების, შემცვლელი ბენზიმიდაზოლის, სოიოს, არაქისის ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომელიც ჩამოთვლილია პუნქტში 6.1.
სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას
ღვიძლის უკმარისობა
ღვიძლის მწვავე უკმარისობის მქონე პაციენტებში, ღვიძლის ფერმენტები რეგულარულად უნდა შემოწმდეს პანტოპრაზოლით მკურნალობის დროს, განსაკუთრებით ხანგრძლივი დროით გამოყენებისას. მომატებული ღვიძლის ფერმენტების შემთხვევაში, მკურნალობა უნდა შეწყდეს (იხ. პუნქტი 4.2).
არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან კომბინირებული თერაპია
პანტოპრაზოლი 20 მგ-ის გამოყენება, როგორც გასტროდუოდენალური წყლულების პროფილაქტიკა, რომელიც გამოწვეულია არასელექციური არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით, (NSAIDs) უნდა შეიზღუდოს იმ პაციენტებისთვის, რომლებსაც ესაჭიროებათ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ხანგრძლივად მიღება და აქვთ კუჭ-ნაწლავის გართულებების განვითარების მომატებული რისკი. გაზრდილი რისკი უნდა შეფასდეს ინდივიდუალური რისკ-ფაქტორების მიხედვით, მაგ: ასაკოვნებში (65 წელზე ზემოთ), კუჭის ან თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულის ან ზედა კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის ისტორიით.
კუჭის ავთვისებიანი სიმსივნე
პანტოპრაზოლზე სიმპტომურმა რეაქციამ შეიძლება შენიღბოს კუჭის ავთვისებიანი სიმსივნის სიმპტომები და დააგვიანოს დიაგნოზი. ნებისმიერი საგანგაშო სიმპტომის არსებობისას (მაგ. წონის მნიშვნელოვნად უეცარი დაკარგვა, განმეორებითი ღებინება, დისფაგია, სისხლდენა, ანემია ან მელენა) და როდესაც არსებობს ეჭვი შესაძლო კუჭის წყლულის ან მიმდინარეობის, ავთვისებიანი სიმსივნე უნდა გამოირიცხოს.
გასათვალისწინებელია შემდგომი კვლევები, თუ სიმპტომები შენარჩუნებულია ადექვატური მკურნალობის მიუხედავად.
აივ პროტეაზას ინჰიბიტორებთან ერთად მიღება
პანტოპრაზოლის ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული აივ პროტეაზას ინჰიბიტორებთან ერთად, რომელთა შეწოვა დამოკიდებულია მჟავა ინტრაგასტრიკულ pH- ზე, როგორიცაა ატაზანავირი, მათი ბიოშეღწევადობის მნიშვნელოვნად შემცირების გამო (იხ. პუნქტი 4.5).
გავლენა B12 ვიტამინის შეწოვაზე
პანტოპრაზოლმა, როგორც მჟავების ბლოკირების ყველა მედიკამენტმა, შეიძლება შეამციროს ვიტამინი B12 (ციანკობალამინი) შეწოვა ჰიპო- ან აქლორჰიდრიის გამო. ეს გასათვალისწინებელია იმ პაციენტებში, რომელთა სხეულში მარაგი არის შემცირებული ან არსებობს რისკ-ფაქტორები ვიტამინი B12 შეწოვის შემცირებასთან დაკავშირებით, ხანგრძლივი თერაპიის ან შესაბამისი კლინიკური სიმპტომების გამოვლენის შემთხვევაში.
ხანგრძლივი დროით მკურნალობა
გრძელვადიანი მკურნალობისას, განსაკუთრებით 1 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში, პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ რეგულარული მეთვალყურეობის ქვეშ.
ბაქტერიით გამოწვეული გასტროინტესტინალური ინფექციები
პანტოპრაზოლით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს გასტროინტესტინალური ტრაქტის ინფექციების ოდნავ გაზრდილი რისკი, გამოწვეული ბაქტერიებით, როგორიცაა Salmonella და Campylobacter და C. difficile.
ჰიპომაგნიემია
მწვავე ჰიპომაგნიემია დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ PPIs – ით, როგორიცაა პანტოპრაზოლი მინიმუმ სამი თვის განმავლობაში და უმეტეს შემთხვევაში ერთი წლის განმავლობაში. შეიძლება აღინიშნოს ჰიპომაგნიემიის სერიოზული გამოვლინებები, როგორიცაა დაღლილობა, ტეტანია, ბოდვა, კრუნჩხვები, თავბრუსხვევა და პარკუჭოვანი არითმია, მაგრამ ისინი შეიძლება დაიწყოს ნელ–ნელა და მიმდინარეობდეს შეუმჩნევლად. ჰიპომაგნიემიამ შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპოკალციემია და/ან ჰიპოკალიემია (იხ. პუნქტი 4,8). უმეტესად ნამკურნალევ პაციენტებში, ჰიპომაგნიემია (ჰიპომაგნიემია, რომელიც უკავშირდება ჰიპოკალციემიას და/ან ჰიპოკალიემიას) უმჯობესდება მაგნიუმის ჩანაცვლებისა და PPI–ის მიღების შეწყვეტის შემდეგ.
იმ პაციენტებისთვის, რომლებსაც ესაჭიროებათ ხანგრძლივი დროით მკურნალობა, ან იღებენ PPIs დიგოქსინთან ან სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთად, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპომაგნიემია (მაგ. შარდმდენები), ჯანდაცვის პროფესიონალებმა უნდა განიხილონ მაგნიუმის დონე PPI მკურნალობის დაწყებამდე და პერიოდულად მკურნალობის დროს.
ძვლის მოტეხილობები
პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებმა, განსაკუთრებით თუ გამოიყენება მაღალი დოზებით და დიდი ხნის განმავლობაში (>1 წელი), შეიძლება გაიზარდონ ბარძაყის, მაჯის და ხერხემლის მოტეხილობის რისკი, ძირითადად ხანდაზმული ასაკის ადამიანებში ან სხვა რისკ ფაქტორების დროს.
კვლევებიდან დგინდება, რომ პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებმა შეიძლება გაზარდონ მოტეხილობის საერთო რისკი 10 - 40 %-ით. ზოგიერთი ზრდა შეიძლება გამოწვეული იყოს სხვა რისკ ფაქტორებით. ოსტეოპოროზის რისკის მქონე პაციენტებმა უნდა ჩაიტარონ მკურნალობა მიმდინარე კლინიკური გაიდლაინების შესაბამისად და მიიღონ D ვიტამინისა და კალციუმის ადექვატური რაოდენობა.
ქვემწვავე კანის წითელი მგლურა (SCLE)
პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორები ასოცირდება SCLE– ს ძალიან იშვიათ შემთხვევებთან. თუ დაზიანებები წარმოიქმნება, განსაკუთრებით კანის მზისგან დაუცველ ადგილებში და თუ თან ახლავს ართრალგია, პაციენტმა დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოს სამედიცინო დახმარებას და ჯანმრთელობის სფეროს პროფესიონალებმა უნდა განიხილონ პანტოპრაზოლის შეწყვეტის შესახებ. პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორთან წინა მკურნალობის შემდეგ, SCLE– მ შეიძლება გაზარდოს SCLE– ის რისკი სხვა პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებთან.
ლაბორატორიულ ტესტებში ჩარევა
ქრომოგრანინის A (CgA) დონის მომატებამ შეიძლება ხელი შეუშალოს ნეიროენდოკრინული სიმსივნეების გამოკვლევებს. ამ ჩარევის თავიდან ასაცილებლად, პანტოპრაზოლით მკურნალობა უნდა შეწყდეს CgA გაზომვამდე სულ მცირე 5 დღით ადრე (იხ. პუნქტი 5.1). თუ CgA და გასტრინის დონე არ დაბრუნებულა საწყის დიაპაზონში პირველადი გაზომვის შემდეგ, გაზომვები უნდა განმეორდეს პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებით მკურნალობის შეწყვეტიდან 14 დღის შემდეგ.
მედიკამენტი შეიცავს მალტიტოლს და ნატრიუმს
ფრუქტოზის შეუწყნარებლობის იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემის მქონე პაციენტებმა არ უნდა მიიღონ ეს პრეპარატი.
მედიკამენტის თითო ტაბლეტი შეიცავს 1 მმოლზე (23 მგ) ნაკლებ ნატრიუმს, არსებითად ,,ნატრიუმისგან თავისუფალია“.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
სამკურნალო საშუალებები pH- ზე დამოკიდებული შეწოვის ფარმაკოკინეტიკით
კუჭის მჟავის სეკრეციის ღრმა და ხანგრძლივი დათრგუნვის გამო, პანტოპრაზოლმა შეიძლება ხელი შეუშალოს სხვა სამკურნალო საშუალებების შეწოვას, სადაც კუჭის pH არის პერორალური მიღების მნიშვნელოვანი განმსაზღვრელი, მაგ: ზოგიერთი აზოლური სოკოს საწინააღმდეგო საშუალება, როგორიცაა კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, პოზაკონაზოლი და სხვა მედიკამენტები, როგორიცაა ერლოტინიბი.
აივ პროტეაზას ინჰიბიტორები
პანტოპრაზოლის ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული აივ პროტეაზას ინჰიბიტორებთან, რომელთა შეწოვა დამოკიდებულია მჟავა ინტრაგასტრიკულ pH-ზე, როგორიცაა ატაზანავირი, მათი ბიოშეღწევადობის მნიშვნელოვანი შემცირების გამო (იხ. პუნქტი 4.4).
თუ აივ პროტეაზას ინჰიბიტორების კომბინაცია პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორთან გარდაუვალია, რეკომენდებულია კლინიკური მონიტორინგი (მაგ. ვირუსული დატვირთვა). პანტოპრაზოლის დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 20 მგ-ს დღეში. შეიძლება საჭირო გახდეს აივ პროტეაზას ინჰიბიტორის დოზის კორექცია.
კუმარინის ანტიკუაგულანტები (ფენპროკოუმონი ან ვარფარინი)
პანტოპრაზოლის კომბინირებული გამოყენება ვარფარინთან ან ფენპროკუომონთან ერთად არ იმოქმედებს ვარფარინის, ფენპროკუუმონის ან INR–ის ფარმაკოკინეტიკაზე. თუმცა, არსებობს ცნობები INR– ის და პროთრომბინის დროის გაზრდის შესახებ იმ პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ PPIs– ს და ვარფარინს ან ფენპროკუომონს. INR და პროთრომბინის დროის გაზრდამ, შეიძლება გამოიწვიოს პათოლოგიური სისხლდენა და სიკვდილიც კი. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ პანტოპრაზოლს და ვარფარინს ან ფენპროკოუმონს, შეიძლება საჭირო გახდეს მონიტორინგი INR და პროთრომბინის დროის გაზრდის მიზნით.
მეთოტრექსატი
ცნობილია, რომ მეთოტრექსატის (მაგ: 300 მგ) მაღალი დოზების და პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორების ერთდროული გამოყენება ზოგიერთ პაციენტში ზრდის მეთოტრექსატის დონეს. ამიტომ, როდესაც გამოიყენება მეთოტრექსატის მაღალი დოზები, როგორიცაა კიბო ან ფსორიაზი, შეიძლება საჭირო გახდეს პანტოპრაზოლის დროებითი მოხსნა.
სხვა ურთიერთქმედების კვლევები
პანტოპრაზოლი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში ციტოქრომ P450 ფერმენტული სისტემის მეშვეობით. ძირითადი მეტაბოლური გზა არის დემეთილირება CYP2C19– ით, ხოლო სხვა მეტაბოლური გზები მოიცავს ჟანგვას CYP3A4– ით.
სამკურნალო საშუალებებთან ურთიერთქმედების კვლევები ასევე მეტაბოლიზდება ამ გზებით, როგორიცაა კარბამაზეპინი, დიაზეპამი, გლიბენკლამიდი, ნიფედიპინი და პერორალური კონტრაცეპტივები, რომლებიც შეიცავს ლევონორგესტრელს და ეთინილ ესტრადიოლს, არ გამოვლენილა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედება.
პანტოპრაზოლის ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ან ნაერთებთან, რომლებიც მეტაბოლიზდება ერთი და იგივე ფერმენტული სისტემის გამოყენებით, არ არის გამორიცხული.
მრავალი ურთიერთქმედების კვლევის შედეგებიდან ვლინდება, რომ პანტოპრაზოლი არ ახდენს გავლენას აქტიური ნივთიერებების მეტაბოლიზმზე, რომლებიც მეტაბოლიზდება CYP1A2 (როგორიცაა კოფეინი, თეოფილინი), CYP2C9 (როგორიცაა პიროქსიკამი, დიკლოფენაკი, ნაპროქსენი), CYP2D6 (როგორიცაა მეტოპროლოლი), CYP2E1 (როგორიცაა ეთანოლი) ან არ ერევა p-გლიკოპროტეინთან დაკავშირებული დიგოქსინის შეწოვაში.
არ გამოვლენილა ურთიერთქმედება ერთდროულად მიღებულ ანტაციდებთან.
ასევე ჩატარდა ურთიერთქმედების კვლევები პანტოპრაზოლის ერთდროული გამოყენებით შესაბამის ანტიბიოტიკებთან (კლარითრომიცინი, მეტრონიდაზოლი, ამოქსიცილინი). ვერ მოიძებნა კლინიკურად აქტუალური ურთიერთქმედებები.
სამკურნალო საშუალებები, რომლებიც აფერხებენ ან იწვევენ CYP2C19- ს
CYP2C19–ის ინჰიბიტორებმა, როგორიცაა ფლუვოქსამინი, შეიძლება გაზარდოს პანტოპრაზოლის სისტემური ექსპოზიცია. დოზის შემცირება შეიძლება ჩაითვალოს პაციენტებისთვის, რომლებიც მკურნალობენ პანტოპრაზოლის ხანგრძლივი მაღალი დოზებით, ან ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის.
ფერმენტების ინდუქტორებს, რომლებიც გავლენას ახდენენ CYP2C19 და CYP3A4–ზე, როგორიცაა რიფამპიცინი და კრაზანა (Hypericum perforatum), შეუძლიათ შეამცირონ PPIs–ის პლაზმური კონცენტრაცია, რომელიც მეტაბოლიზდება ამ ფერმენტული სისტემების მეშვეობით.
ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა
ორსული ქალების შესახებ მონაცემების საშუალო რაოდენობა (300-1,000 ორსულობის შედეგი) მიუთითებს პანტოპრაზოლის არა მალფორმაციულ ან ფეტო/ახალშობილთა ტოქსიკურობაზე. ცხოველებზე ჩატარებული კვლევებიდან დგინდება რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. პუნქტი 5.3).
როგორც პრევენციული ღონისძიება, სასურველია თავიდან იქნას აცილებული პანტოპრაზოლის გამოყენება ორსულობის დროს.
ლაქტაცია
ცხოველებზე ჩატარებული კვლევებიდან დგინდება, რომ პანტოპრაზოლი გადადის დედის რძეში. არ არსებობს საკმარისი ინფორმაცია პანტოპრაზოლის დედის რძეში გადასვლის შესახებ, მაგრამ გამოვლენილია დედის რძეში გადასვლა. ახალშობილებში/ჩვილებში რისკი არ არის გამორიცხული. ამიტომ, ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან პანტოპრაზოლის თერაპიის შეწყვეტის/შეკავების შესახებ, უნდა ითვალისწინებდეს ბავშვისთვის ძუძუთი კვების სარგებელს და ქალებისათვის პანტოპრაზოლის თერაპიის სარგებელს.
ფერტილობა
ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში, პანტოპრაზოლის მიღების შემდეგ, ნაყოფიერების დარღვევის მტკიცებულება არ გამოვლენილა (იხ. პუნქტი 5.3).
ეფექტი მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვაზე
პანტოპრაზოლს არ ან უმნიშვნელო გავლენა აქვს მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვაზე.
შეიძლება განვითარდეს ზოგიერთი გვერდითი ეფექტი, მაგ: თავბრუსხვევა ან დაბინდული მხედველობა (იხ. პუნქტი 4.8). გამოვლენის შემთხვევაში, არ შეიძლება მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვა.
- 8 არასასურველი ეფექტები
პაციენტთა დაახლოებით 5%-ს შეიძლება განუვითარდეს წამლის გვერდითი რეაქციები (ADRs).
ცხრილ 1-ში ჩამოთვლილია პანტოპრაზოლთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციები, კლასიფიკაციის შემდეგი სიხშირის მიხედვით:
ძალიან ხშირი (≥1/10); ხშირი (≥1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (≥1/1,000-დან <1/100-მდე), იშვიათი (>1/10,000-დან <1/1,000-მდე), ძალიან იშვიათი (<1/10,000), უცნობი სიხშირით (არსებული მონაცემებით სიხშირე ვერ დგინდება).
სიხშირის თითოეულ ჯგუფში, გვერდითი რეაქციები წარმოდგენილია სირთულის კლების მიხედვით.
ცხრილი 1. გვერდითი რეაქციები პანტოპრაზოლთან კლინიკურ კვლევებში და პოსტ მარკეტინგული გამოცდილება
სიხშირე ___________
ორგანოთა სისტემის კლასი
ხშირი
არახშირი
იშვიათი
ძალიან იშვიათი
უცნობი სიხშირით
დარღვევები სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ
აგრანულოცი-ტოზი
თრომბო-ციტოპენია,
ლეიკოპე-ნია,
პანციტო-პენია
დარღვევები იმუნური სისტემის მხრივ
ჰიპერმგრძნობე-ლობა (ანაფილაქ-სიური რეაქციების და ანაფილაქსიური შოკის ჩათვლით)
მეტაბოლიზმი და კვების მხრივ დარღვევები
ჰიპერლიპიდე-მიები და ლიპი-დების მომატება (ტრიგლიცერი-დები, ქოლესტე-რინი); წონის ცვლილება
ჰიპონატრიემია ჰიპომაგნიემია (იხ. პუნქტი 4.4); ჰიპოკალციემია(1), ჰიპოკალემია(1),
ფსიქიკური დარღვევების მხრივ
ძილის მხრივ დარღვევები
დეპრესია (და ყველა გამწვავება)
ორიენტაცი-ის დაკარგვა (და ყველა გამწვავება)
ჰალუცინაცია, დაბ-ნეულობა (განსა-კუთრებით წინას-წარ-განწყობილ პაციენტებში, ასევე ამ სიმპტომების გამწვავება წინას-წარი არსებობის შემთხვევაში)
დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ
თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა
გემოვნების ცვლილება
პარესთეზია
მხედველობის მხრივ დარღვევები
მხედველობის დარღვევა/ მხედველობის დაბინდვა
გასტროინტეს-ტინალური დარღვევები
ფუნდამენტური ჯირკვლის პოლიპები (კეთილთვისებიანი)
დიარეა, გულისრევა/ ღებინება; მუცლის შებერილობა და სისავსე; ყაბზობა, პირის სიმშრალე, მუცლის ტკივილი და დისკომფორტი
მიკროსკოპული კოლიტი
ჰეპატობილი-არული დარღვევები
ღვიძლის ფერმენ-ტების დონის მომატება (ტრანსა-მინაზები, γ-GT)
ბილირუბინის მომატება
ჰეპატოცელულარული დაზიანება; სიყ-ვითლე; ჰეპატოცე-ლულარული უკმარისობა
სიხშირე
ორგანოთა სისტემის კლასი
ხშირი
არახშირი
იშვიათი
ძალიან იშვიათი
უცნობი სიხშირით
კანის და ძვალ-კუნთოვანი დაავადების მხრივ
გამონაყარი/ ეგზანთემა /ამოფრქვევა; პრურიტუსი
ურტიკარია;
ანგიოედემა
სტივენს-ჯონსონის სინდრომი; ლაიელის სინდრომი; მრავალფორმული ერითემა; ფოტომგრძნობელობა; ქვემწვავე კანის წითელი მგლურა (იხ. პუნქტი 4.4); წამლის რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS)
დარღვევები ძვალ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ
ბარძაყის, მაჯის ან ხერხემლის მოტეხილობა (იხ.პუნქტი 4.4)
ართრალგია,
მიალგია
კუნთების სპაზმი (2)
დარღვევები თირკმლის და საშარდე გზების მხრივ
ინტერსტიციული ნეფრიტი (თირკმლის უკმარისობის შესაძლო მატებით)
რეპროდუქციული სისტემის და მკერდის მხრივ დარღვევები
გინეკომასტია
ზოგადი დარღვევები და ადმინისტრირების პირობები
ასთენია, დაღლილობა და სისუსტე
სხეულის ტემპერატურის მატება, პერიფერიული ოედემა
(1) ჰიპოკალციემია და/ან ჰიპოკალიემია, რაც შეიძლება დაკავშირებული იყოს ჰიპომაგნიემიასთან (იხ.პუნქტი 4.4)
(2) კუნთების სპაზმი ელექტროლიტების დარღვევის შედეგად
შეტყობინება გვერდითი ეფექტების შესახებ
სამედიცინო პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ, საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინების გაკეთება მნიშვნელოვანია. ეს სამედიცინო პრეპარატის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას იძლევა. ჯანდაცვის თანამშრომლებს სთხოვენ აცნობონ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ შეტყობინების ეროვნული სისტემის საშუალებით.
დოზის გადაჭარბება
დოზის გადაჭარბების სიმპტომები ადამიანებში უცნობია.
სისტემური ექსპოზიცია 240 მგ-მდე ინტრავენური შეყვანიდან 2 წუთის განმავლობაში კარგად გადაიტანება.
იმის გამო, რომ პანტოპრაზოლი ძლიერად უკავშირდება ცილებს, ის ადვილად არ დიალიზირდება.
დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში ინტოქსიკაციის კლინიკური ნიშნებით, სიმპტომური და დამხმარე მკურნალობის გარდა, არ შეიძლება კონკრეტული თერაპიული რეკომენდაციების გაცემა.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკური თვისებები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: მჟავასთან დაკავშირებული დარღვევების სამკურნალო საშუალებები, პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორები; ათქ კოდი A02BC02
მოქმედების მექანიზმი
პანტოპრაზოლი წარმოადგენს შენაცვლებულ ბენზიმიდაზოლს, რომელიც აინჰიბირებს კუჭის წვენის სეკრეციას პარიეტალური უჯრედების პროტენულ ტუმბოზე სპეციფიკური მოქმედების გზით.
პანტოპრაზოლი გარდაიქმნება მის აქტიურ ფორმად პარიეტალური უჯრედების მჟავა ნაწილში, სადაც იგი აინჰიბირებს H+/K+-ATP-აზას, ანუ კუჭში მჟავას წარმოქმნის საბოლოო საფეხურს. ინჰიბირება დოზა-დამოკიდებულია და მოქმედებს როგორც ბაზალურ, ასევე სტიმულირებულ კუჭის წვენის სეკრეციაზე. უმეტესობა პაციენტებში, სიმპტომების შემსუბუქება შეინიშნება 2 კვირაში. სხვა პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორების და H2-რეცეპტორების ბლოკატორების მსგავსად, კუჭის წვენი მცირდება პანტოპრაზოლით მკურნალობის შედეგად, რაც იწვევს გასტრინის დონის მომატებას მჟავას შემცირებასთან ერთად. გასტრინის დონის მომატება შექცევადია. როდესაც, პანტოპრაზოლი უერთდება ფერმენტის რეცეპტორს დისტალურად და სხვა ნივთიერებების მიერ (აცეტილქოლინი, ჰისტამინი, გასტრინი) მათი სტიმულაციის მიუხედავად, მან შესაძლებელია ზეგავლენა მოახდინოს მჟავას სეკრეციაზე. ეფექტი ერთი და იგივეა, მიუხედავად იმისა პერორალურად მიიღება სამედიცინო პრეპარატი თუ ინტრავენურად.
ანტისეკრეტორული საშუალებებით მკურნალობის დროს, შრატში გასტრინის დონე იზრდება მჟავას სეკრეციის შემცირების საპასუხოდ. ასევე, კუჭის მჟავიანობის შემცირების გამო იზრდება CgA. CgA დონის მომატებამ შეიძლება ხელი შეუშალოს ნეიროენდოკრინული სიმსივნეების გამოკვლევებს.
არსებული გამოქვეყნებული მონაცემებიდან სავარაუდოა, რომ პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორების მიღება უნდა შეწყდეს 5 დღის განმავლობაში და CgA გაზომვამდე 2 კვირით ადრე. ეს საშუალებას მისცემს CgA- ს დონეს დაუბრუნდეს სასურველ ნიშნულს, რომელიც შეიძლება მომატებული იყოს PPI მკურნალობის შემდეგ,
ფარმაკოდინამიკური ეფექტები
უზმოზე გასტრინის დონე იმატებს პანტოპრაზოლით მკურნალობის დროს. ხანმოკლე მკურნალობის დროს, იგი ჩვეულებრივ არ აჭარბებს ზღურბლის ზედა ზღვარს. ხანგრძლივი მკურნალობის დროს, გასტრინის დონე ორმაგდება უმეტეს შემთხვევებში. თუმცა, გადაჭარბებული მომატება ხდება მხოლოდ ცალკეულ შემთხვევებში. შედეგად, კუჭში აღინიშნება სპეციფიკური ენდოკრინული უჯრედების (ECL= ენტეროქრომაფინის მსგავსი) მცირე ან ზომიერი მომატება (ადენომატოზური ჰიპერპლაზიის მსგავსი) ხანგრძლივი მკურნალობის მცირე შემთხვევებში. თუმცა, ჩატარებული კვლევებიდან გამოვლინდა (იხ. პუნქტი 5.3), რომ ადამიანებში შეიძლება გამოირიცხოს კარცინოიდული პრეკურსორების (ატიპიური ჰიპერპლაზია) ან კუჭის კარცინოიდის განვითარება.
ცხოველებში ჩატარებული კვლევებიდან გამოვლინდა, რომ ფარისებრის ენდოკრინულ ფუნქციასა და ღვიძლის ფერმენტების პარამეტრებზე ზეგავლენა არ არის გამორიცხული, თუ პანტოპრაზოლის მკურნალობა გრძელდება 1 წელზე მეტ ხანს.
ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
შეწოვა
პანტოპრაზოლი სწრაფად შეიწოვება. აქტიური ნივთიერების მაქსიმალური დონე მიიღწევა 20 მგ პანტოპრაზოლის ერთი პერორალური მიღების შემდეგაც კი. საშუალოდ, მაქსიმალური შრატის კონცენტრაცია, დაახლოებით 1-1.5 მკგ/მლ, მიიღწევა დაახლოებით 2.0-2.5 საათში დოზის მიღების შემდეგ და რჩება ერთ დონეზე მრავალჯერადი მიღების შემდეგაც კი.
ერთი ან განმეორებითი მიღების შემდეგ, ფარმაკოკინეტიკური თვისებები არ განსხვავდება. 10-80 მგ დოზის ფარგლებში პანტოპრაზოლს გააჩნია ხაზოვანი კინეტიკა როგორც პერორალური მიღების, ასევე ინტრავენური შეყვანის შემდეგ.
ტაბლეტის აბსოლუტური ბიოათვისებულობა შეადგენს დაახლოებით 77%-ს. არ ახდენს გავლენას AUC-ზე, შრატის პიკურ კონცენტრაციაზე და შესაბამისად ბიოათვისებულობა აღინიშნება საკვების კომბინირებული მიღების დროსაც. საკვების ერთდროული მიღებით გაიზარდა მხოლოდ დროის შეფერხების ცვალებადობა.
განაწილება
შრატის ცილებთან პანტოპრაზოლის მიერთება შეადგენს დაახლოებით 98%-ს. განაწილების მოცულობა შეადგენს დაახლოებით 0.15 ლ/კგ-ს.
ბიოტრანსფორმაცია
პანტოპრაზოლი თითქმის ექსკლუზიურად იშლება ღვიძლში. ძირითადი მეტაბოლური გზა არის დემეთილირება CYP2C19-ით შემდგომი სულფატის კონიუგაციით, სხვა მეტაბოლური გზა მოიცავს დაჟანგვას CYP3A4-ით.
ელიმინაცია
ტერმინალური ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 1 სთ-ს და კლირენსი არის დაახლოებით 0,1 ლ/სთ/კგ. რამდენიმე შემთხვევაში, გამოვლინდა შენელებული ელიმინაციის მქონე პირები. პარიეტალურ უჯრედებში პანტოპრაზოლის სპეციფიკური აქტივაციის გამო, ნახევარგამოყოფის პერიოდი არ არის დაკავშირებული პრეპარატის მოქმედების უფრო გახანგრძლივებასთან (მჟავას სეკრეციის ინჰიბირება).
მეტაბოლიტების უმეტესობა (დაახლოებით 80%) გამოიყოფა თირკმელების გზით, ხოლო დანარჩენი ნაწილი ფეკალური მასებით. შრატშიც და შარდშიც ძირითად მეტაბოლიტებს წარმოადგენს დისმეთილის პანტოპრაზოლი, რომელიც კონიუგირდება სულფატთან. ძირითადი მეტაბოლიტების ნახევარდაშლის პერიოდი (დაახლოებით 1.5 სთ) მხოლოდ უმნიშვნელოდ ხანგრძლივია პანტოპრაზოლთან შედარებით.
სპეციალური ჯგუფის მოსახლეობა
სუსტი მეტაბოლიზატორები
ევროპის მოსახლეობის დაახლოებით 3 % -ს არ გააჩნია ფუნქციური CYP2C19 ფერმენტი და ეწოდება სუსტი მეტაბოლიზმი. ასეთ ადამიანებში, პანტოპრაზოლის მეტაბოლიზმი ალბათ, ძირითადად კატალიზირებულია CYP3A4 დახმარებით. 40 მგ პანტოპრაზოლის ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ, პლაზმური კონცენტრაცია დროის მრუდის საშუალო ფართობი დაახლოებით 6-ჯერ მაღალი იყო სუსტი მეტაბოლიზმის მქონე ადამიანებში, ვიდრე სუბიექტებში, რომლებსაც აქვთ ფუნქციური CYP2C19 ფერმენტი (ფართო მეტაბოლიზმები). პლაზმის საშუალო პიკური კონცენტრაცია გაიზარდა დაახლოებით 60 %-ით. ამ დასკვნებს არანაირი გავლენა არ აქვს პანტოპრაზოლის ფოზოლოგიაზე.
თირკმლის უკმარისობა
თირკმლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტებისთვის (მათ შორის დიალიზზე მყოფი პაციენტებისათვის) პანტოპრაზოლის დანიშვნისას დოზის შემცირება არ არის საჭირო. როგორც ჯანმრთელ სუბიექტებში, ნახევარგამოყოფის პერიოდი ხანმოკლეა. პანტოპრაზოლი დიალიზდება მხოლოდ ძალიან მცირე რაოდენობით. მიუხედავად იმისა, რომ ძირითად მეტაბოლიტს აქვს ზომიერად ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდი (2-3 საათი), აკუმულაცია არ ხდება, რადგანაც გამოყოფა მაინც სწრაფია.
ღვიძლის უკმარისობა
მიუხედავად იმისა, რომ ღვიძლის ციროზით დაავადებულ პაციენტებში (A და B კლასები ბავშვის მიხედვით), ნახევარგამოყოფის პერიოდი გრძელდება 3-6 სთ-მდე, ხოლო AUC მაჩვენებლები 3-5-ჯერ იზრდება, შრატში მაქსიმალური კონცენტრაცია მხოლოდ ოდნავ იზრდება 1.3 ფაქტორით ჯანმრთელ სუბიექტებთან შედარებით.
ხანდაზმული ასაკის პაციენტები
ხანდაზმული ასაკის პაციენტებთან შედარებით, ახალგაზრდა სუბიექტებში AUC და Cmax– ის უმნიშვნელო მატებას ასევე არ აქვს კლინიკური მნიშვნელობა.
პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა
5-16 წლის ბავშვებში პანტოპრაზოლის ერთჯერადი პერორალური მიღების შემდეგ, 20 ან 40 მგ პანტოპრაზოლის დოზით, AUC და Cmax მოზრდილებში იყო შესაბამისი მნიშვნელობების დიაპაზონში.
პანტოპრაზოლის ერთჯერადი ი.ვ. დოზების 0.8 ან 1.6 მგ/კგ მიღების შემდეგ, 2-16 წლის ასაკის ბავშვებში არ იყო მნიშვნელოვანი კავშირი პანტოპრაზოლის კლირენსს, ასაკს ან წონას შორის. AUC და განაწილების მოცულობა შეესაბამებოდა მოზრდილთა მონაცემებს.
უსაფრთხოების პრეკლინიკური მონაცემები
პრეკლინიკური მონაცემები არ აჩვენებს ადამიანებში რაიმე განსაკუთრებულ საფრთხეს უსაფრთხოების ფარმაკოლოგიის ტრადიციული კვლევების, განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობის და გენოტოქსიკურობის საფუძველზე.
ვირთხებში კანცეროგენული პოტენციალის შესწავლის ორწლიან კვლევაში აღმოჩნდა, ნეიროენდოკრინული ნეოპლაზმები. გარდა ამისა, ერთ კვლევაში ვირთხების გასტროინტესტინალურ ტრაქტში აღმოჩენილია ბრტყელუჯრედოვანი პაპილომები. ჩანაცვლებითი ბენზიმიდაზოლის გამო, კუჭის კარცინოიდების განვითარების არსებობის მექანიზმი საფუძვლიანად არის შესწავლილი და ვარაუდობს არაპირდაპირ მექანიზმს შრატში გასტრინის ძალიან მაღალი დონის შედეგად ვირთხებში ხანგრძლივი დროით გამოყენებისას. ვირთხებსა და მდედრ თაგვებზე ჩატარებული ორწლიანი კვლევიდან დაფიქსირდა ღვიძლის სიმსივნეების გაზრდილი რაოდენობა, რაც განიმარტება, როგორც ღვიძლში პანტოპრაზოლის მაღალი მეტაბოლური მაჩვენებლის შედეგი.
ფარისებრი ჯირკვლის ნეოპლასტიკური ცვლილებების უმნიშვნელო მატება დაფიქსირდა ვირთხებში ყველაზე მაღალი დოზის ჯგუფში (200 მგ/კგ). ამ ნეოპლაზმების გამოჩენა ასოცირდება პანტოპრაზოლით გამოწვეული ვირთხების ღვიძლში თიროქსინის დაშლის ცვლილებებთან. ადამიანებისთვის დაბალი თერაპიული დოზის გამო, ფარისებრ ჯირკვალზე არასასურველი ეფექტები მოსალოდნელი არ არის.
ძვლების განვითარების შესაფასებლად ჩატარებული პერი-პოსტნატალური ვირთხების რეპროდუქციის კვლევაში, შთამომავლობის ტოქსიკურობის ნიშნები (სიკვდილიანობა, სხეულის საშუალო წონის შემცირება, საშუალო წონის მომატება და ძვლის ზრდის დაქვეითება) დაფიქსირდა ექსპოზიციით (Cmax) დაახლოებით 2 -ჯერ ადამიანის კლინიკურ ეფექტზე. გამოჯანმრთელების ფაზის დასასრულს, ძვლის პარამეტრები ერთნაირი იყო ყველა ჯგუფში და სხეულის წონა ასევე შექცევადი იყო წამლებისგან თავისუფალი აღდგენის პერიოდის შემდეგ. სიკვდილიანობის მომატება დაფიქსირდა მხოლოდ ძუძუთი კვების დაწყებამდე ლეკვებში (21 დღემდე), რაც შეფასებულია, რომ შეესაბამება 2 წლამდე ჩვილებს. ამ აღმოჩენის შესაბამისობა პედიატრიული ასაკის მოსახლეობაში გაურკვეველია. ვირთხებზე წინა პერი-პოსტნატალურმა ოდნავ დაბალი დოზებით ჩატარებულმა კვლევამ არ აჩვენა გვერდითი მოვლენები 3 მგ/კგ დოზაზე , 5 მგ/კგ დაბალ დოზასთან შედარებით.
კვლევებმა არ აჩვენა ნაყოფიერების ან ტერატოგენული ეფექტის დარღვევის ნიშნები.
პლაცენტაში შეღწევა შესწავლილია ვირთხებში და აღმოჩნდა, რომ იზრდება ორსულობის ბოლოს. შედეგად, პანტოპრაზოლის კონცენტრაცია ნაყოფში იზრდება დაბადებამდე ცოტა ხნით ადრე.
ფარმაცევტული მახასიათებლები
დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი
მალტიტოლი
კროსპოვიდონი
ნატრიუმის კარმელოზა
ნატრიუმის კარბონატი
კალციუმის სტეარატი
პოლი (ვინილის სპირტი)
ტალკი
ტიტანის დიოქსიდი
მაკროგოლ 3350
ლეციტინი სოიოს მარცვლებიდან
რკინის ყვითელი ოქსიდი
მეთაკრილის მჟავა-ეთილის აკრილატის კოპოლიმერი (1:1)
ტრიეთილ ციტრატი
შეუთავსებლობები
არ არის შეფასებული
შენახვის პირობები
3 წელი
შენახვის სპეციალური ზომები
ინახება 300C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე.
შეფუთვა და შემადგენლობა
ალუმინი/ალუმინის ბლისტერები
შეფუთვის ზომა: 28 გასტრო-რეზისტენტული ტაბლეტები
განადგურების სპეციალური ზომები და სხვა პირობები
არ საჭიროებს სპეციალურ მოთხოვნებს
მარკეტინგული აუტორიზაციის მფლობელი
დენკ ფარმა გმბჰ & კო. კგ
პრინცრეგენტენშტრ. 79
81675 მიუნხენი
გერმანია
გერმანიაში მარკეტინგული აუტორიზაციის ნომერი
78671.00.00
პირველი ავტორიზაციის თარიღი გერმანიაში
- 11.2009
ტექსტის გადახედვის თარიღი
02/2022
მიწოდების ზოგადი კლასიფიკაია
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.


