ბრუმენი

გამოყენების ინსტრუქცია

ბრუმენი

( მეროპენემი, 1 გ ფხვნილი ი.ვ. საინექციო ხსნარისთვის )

შემადგენლობა

თითოეული ფლაკონი შეიცავს:

მეროპენემი USP-ის ექვივალენტი

უწყლო მეროპენემი…………………. 1.0 გ

ნატრიუმის კარბონატი USP

ნატრიუმის ექვივალენტი (ბუფერის სახით) …………… 90.2 მგ .

ფარმაცევტული ფორმა

ფხვნილი ი.ვ. საინექციო ხსნარისთვის

თერაპიული ჩვენებები

მეროპენემი ნაჩვენებია შემდეგი ინფექციების სამკურნალოდ მოზრდილებში და 3 თვის და უფროსი ასაკის ბავშვებში

• მძიმე პნევმონია
• ბრონქო-ფილტვის ინფექციები კისტოზური ფიბროზის დროს
• საშარდე გზების გართულებული ინფექციები
• გართულებული ინტრააბდომინალური ინფექციები
• ინფექციები მშობიარობამდე და მშობიარობის შემდეგ
• კანისა და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციები
• მწვავე ბაქტერიული მენინგიტი

მეროპენემი შეიძლება გამოყენებულ გამოყენებულ იქნას ცხელების მქონე ნეიტროპენიული პაციენტების სამართავად, რომელიც სავარაუდოდ შეიძლება გამოწვეული იყოს ბაქტერიული ინფექციით.

დოზირება და მიღების წესი

დოზირება: მეროპენემის დოზირება და მკურნალობის ხანგრძლივობა უნდა დადგინდეს ინფექციის ტიპისა და სიმძიმისის და პაციენტის მდგომარეობის მიხედვით.

მოზრდილებსა და მოზარდებში 2 გ-მდე დღეში სამჯერ დოზა და ბავშვებში 40 მგ/კგ-მდე დღეში სამჯერ დოზა შეიძლება განსაკუთრებით მიზანშეწონილი იყოს ზოგიერთი ტიპის ინფექციის სამკურნალოდ, როგორიცაა ნაკლებად მგრძნობიარე ბაქტერიული სახეობებით (მაგ. Enterobacteriaceae, Pseudomonas aeruginosa ან Acinetobacter spp.) გამოწვეული ინფექციები ან ძალიან მძიმე ინფექციები.

თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტების მკურნალობისას საჭიროა დოზირების დამატებითი განხილვა (იხილეთ ქვემოთ).

მოზრდილები და მოზარდები

ინფექცია

დოზა უნდა იქნას მიღებული ყოველ 8 საათში

მძიმე პნევმონია

500 მგ ან 1 გ

ბრონქო-ფილტვის ინფექციები კისტოზური ფიბროზის დროს

2 გ

გართულებული საშარდე გზების ინფექციები

500 მგ ან 1 გ

გართულებული ინტრააბდომინალური ინფექციები

500 მგ ან 1 გ

მშობიარობამდე და მშობიარობის შემდეგ ინფექციები

500 მგ ან 1 გ

კანისა და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციები

500 მგ ან 1 გ

მწვავე ბაქტერიული მენინგიტი

2 გ

ფებრილური ნეიტროპენიის მქონე პაციენტების მართვა

1 გ

მეროპენემი, როგორც წესი, ინტრავენური ინფუზიის სახით შეჰყავთ დაახლოებით 15-30 წუთის განმავლობაში.

ალტერნატიულად, 1 გ-მდე დოზების შეყვანა შესაძლებელია ინტრავენური ბოლუსური ინექციის სახით დაახლოებით 5 წუთის განმავლობაში. არსებობს შეზღუდული უსაფრთხოების მონაცემები, რომლებიც ადასტურებს 2 გ დოზის ინტრავენური ბოლუსური ინექციის სახით შეყვანას მოზრდილებში.

თირკმლის უკმარისობა

მოზრდილებისა და მოზარდებისთვის დოზა უნდა დაკორექტირდეს, როდესაც კრეატინინის კლირენსი 51 მლ/წთ-ზე ნაკლებია, როგორც ქვემოთ არის ნაჩვენები. არსებობს შეზღუდული მონაცემები, რომლებიც ადასტურებს 2 გ ერთჯერადი დოზის დოზის ამ კორექციის გამოყენებას.

კრეატინინის კლირენსი (მლ/წთ)

დოზა

( 500 მგ ან 1 გ ან 2 გ „ერთეული“ დოზის დიაპაზონის მიხედვით, იხილეთ ზემოთ მოცემული ცხრილი)

სიხშირე

26-50

ერთი ერთეული დოზა

ყოველ 12 საათში

10-25

ერთი ერთეული დოზის ნახევარი

ყოველ 12 საათში

< 10

ერთი დოზის ნახევარი

ყოველ 24 საათში

მეროპენემი გამოიყოფა ჰემოდიალიზისა და ჰემოფილტრაციის გზით. საჭირო დოზა უნდა შეიყვანოთ ჰემოდიალიზის ციკლის დასრულების შემდეგ.

პერიტონეალურ დიალიზზე მყოფი პაციენტებისთვის დოზირების დადგენილი რეკომენდაციები არ არსებობს.

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა

ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის

დოზა ხანდაზმულ პაციენტებში

დოზის კორექცია საჭირო არ არის თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე ხანდაზმული პირებისთვის ან კრეატინინის კლირენსის 50 მლ/წთ-ზე მეტი მაჩვენებლებით.

პედიატრიული პოპულაცია

3 თვემდე ასაკის ბავშვები

მეროპენემის უსაფრთხოება და ეფექტურობა 3 თვემდე ასაკის ბავშვებში დადგენილი არ არის და ოპტიმალური დოზირების რეჟიმი არ არის განსაზღვრული. თუმცა, შეზღუდული ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები მიუთითებს, რომ 20 მგ/კგ ყოველ 8 საათში შეიძლება იყოს შესაბამისი რეჟიმი.

3 თვიდან 11 წლამდე ასაკის ბავშვები და 50 კგ-მდე სხეულის წონით

რეკომენდებული დოზირების რეჟიმები მოცემულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში:

ინფექცია

დოზა უნდა იქნას მიღებული ყოველ 8 საათში

მძიმე პნევმონია

10 ან 20 მგ/კგ

ბრონქო-ფილტვის ინფექციები კისტოზური ფიბროზის დროს

40 მგ/კგ

გართულებული საშარდე გზების ინფექციები

10 ან 20 მგ/კგ

გართულებული ინტრააბდომინალური ინფექციები

10 ან 20 მგ/კგ

კანისა და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციები

10 ან 20 მგ/კგ

მწვავე ბაქტერიული მენინგიტი

40 მგ/კგ

ფებრილური ნეიტროპენიის მქონე პაციენტების მართვა

20 მგ/კგ

50 კგ-ზე მეტი სხეულის წონის მქონე ბავშვებისთვის უნდა იქნას გამოყენებული მოზრდილებისთვის განკუთვნილი დოზა.

თირკმლის უკმარისობის მქონე ბავშვებში გამოყენების გამოცდილება არ არსებობს.

გამოყენების მეთოდი

მეროპენემი, როგორც წესი, შეჰყავთ ინტრავენური ინფუზიის სახით დაახლოებით 15-30 წუთის განმავლობაში. ალტერნატიულად, მეროპენემის 20 მგ/კგ-მდე დოზები შეიძლება შეყვანილ იქნას ინტრავენური ბოლუსური ინექციის სახით დაახლოებით 5 წუთის განმავლობაში. არსებობს შეზღუდული უსაფრთხოების მონაცემები, რომლებიც ადასტურებს ბავშვებში 40 მგ/კგ დოზის ინტრავენური ბოლუსური ინექციის სახით შეყვანას.

გამოყენების ინსტრუქცია:

ინტრავენური ბოლუსური შეყვანისთვის: საინექციო ფლაკონები (1 გ) გახსენით 20 მლ სტერილურ საინექციო წყალში. შეანჯღრიეთ გახსნამდე და გააჩერეთ გამჭვირვალე მასის მიღებამდე.

ინტრავენური ინფუზიისთვის: საინექციო ფლაკონი შეიძლება პირდაპირ განზავდეს 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის ან 5%-იანი გლუკოზის (დექსტროზას) საინფუზიო ხსნარით. აღდგენილი შიგთავსი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული.

უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ

მომატებული მგრძნობელობა სხვა კარბაპენემის ანტიბაქტერიული საშუალების მიმართ.

მძიმე ჰიპერმგრძნობელობა (მაგ. ანაფილაქსიური რეაქცია, კანის მძიმე რეაქცია) ნებისმიერი სხვა ტიპის ბეტალაქტამური ანტიბაქტერიული საშუალების მიმართ (მაგ. პენიცილინები ან ცეფალოსპორინები).

სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

ინდივიდუალური პაციენტის სამკურნალოდ მეროპენემის შერჩევისას უნდა იქნას გათვალისწინებული კარბაპენემის ანტიბაქტერიული საშუალების გამოყენების მიზანშეწონილობა, ისეთი ფაქტორების საფუძველზე, როგორიცაა ინფექციის სიმძიმე, სხვა შესაფერისი ანტიბაქტერიული საშუალებების მიმართ რეზისტენტობის გავრცელება და კარბაპენემის მიმართ რეზისტენტული ბაქტერიების შერჩევის რისკი.

Enterobacteriaceae, Pseudomonas aeruginosa და Acinetobacter spp.-ის მიმართ რეზისტენტობა

პენემების მიმართ რეზისტენტობა ევროკავშირის მასშტაბით განსხვავებულია. ექიმებს ურჩევენ, გაითვალისწინონ ამ ბაქტერიების პენემების მიმართ რეზისტენტობის ადგილობრივი გავრცელება .

ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები

როგორც ყველა ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკის შემთხვევაში, აღწერილია სერიოზული და ზოგჯერ ფატალური ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები.

პაციენტებს, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ კარბაპენემების, პენიცილინების ან სხვა ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა, ასევე შეიძლება ჰქონდეთ მომატებული მგრძნობელობა მეროპენემის მიმართ. მეროპენემით თერაპიის დაწყებამდე საჭიროა საფუძვლიანი გამოკითხვა ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების მიმართ წარსულში არსებული მომატებული მგრძნობელობის რეაქციების შესახებ.

მწვავე ალერგიული რეაქციის განვითარების შემთხვევაში, პრეპარატის მიღება უნდა შეწყდეს და მიღებულ იქნას შესაბამისი ზომები.

მეროპენემის მიმღებ პაციენტებში აღწერილია კანის მძიმე გვერდითი რეაქციები (SCAR), როგორიცაა სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (SJS), ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (TEN), წამლისმიერი რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS), მულტიფორმული ერითემა (EM) და მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატოზური პუსტულოზი (AGEP) . თუ გამოვლინდა ამ რეაქციების ნიშნები და სიმპტომები, მეროპენემი დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და განხილული იქნას ალტერნატიული მკურნალობა.

სხვა ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების გამოყენებისას აღინიშნა ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, რომლებიც პროგრესირებდა კუნისის სინდრომამდე (მწვავე ალერგიული კორონარული არტერიოსპაზმი, რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს მიოკარდიუმის ინფარქტი).

ანტიბიოტიკებთან ასოცირებული კოლიტი

ანტიბიოტიკებთან ასოცირებული კოლიტი და ფსევდომემბრანული კოლიტი აღწერილია თითქმის ყველა ანტიბაქტერიული საშუალების, მათ შორის მეროპენემის გამოყენებისას და მათი სიმძიმე შეიძლება მერყეობდეს მსუბუქიდან სიცოცხლისთვის საშიშამდე. ამიტომ, მნიშვნელოვანია ამ დიაგნოზის გათვალისწინება პაციენტებში, რომლებსაც მეროპენემის მიღების დროს ან მის შემდეგ აღენიშნებათ დიარეა. გასათვალისწინებელია მეროპენემით თერაპიის შეწყვეტა და Clostridium difficile-ს სპეციფიკური მკურნალობის დანიშვნა. არ უნდა დაინიშნოს პერისტალტიკის დამთრგუნველი სამკურნალო საშუალებები.

კრუნჩხვები

კარბაპენემებით, მათ შორის მეროპენემით მკურნალობის დროს, იშვიათად აღინიშნა კრუნჩხვები.

ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგი

მეროპენემით მკურნალობის დროს ღვიძლის ფუნქციის მკაცრი მონიტორინგი უნდა მოხდეს ღვიძლის ტოქსიკურობის რისკის გამო (ღვიძლის დისფუნქცია ქოლესტაზით და ციტოლიზით).

გამოყენება ღვიძლის დაავადების მქონე პაციენტებში: პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ ღვიძლის არსებული დარღვევები, მეროპენემით მკურნალობის დროს უნდა ჩაუტარდეთ ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგი. დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

პირდაპირი ანტიგლობულინური ტესტი (კუმბსის ტესტი) სეროკონვერსია

მეროპენემით მკურნალობის დროს შეიძლება განვითარდეს დადებითი პირდაპირი ან არაპირდაპირი კუმბსის ტესტი.

ვალპროის მჟავასთან/ნატრიუმის ვალპროატთან/ვალპრომიდთან ერთდროული გამოყენება

მეროპენემის და ვალპროის მჟავას/ნატრიუმის ვალპროატის/ვალპრომიდის ერთდროული გამოყენება რეკომენდებული არ არის.

ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს 90 მგ ნატრიუმს ერთ დოზაზე, რაც ექვივალენტურია ჯანმო-ს მიერ რეკომენდებული მაქსიმალური დღიური ნორმის 4.5%-ისა, რომელიც ზრდასრული ადამიანისთვის 2 გ ნატრიუმის ტოლია.

ამ პროდუქტის მაქსიმალური დღიური დოზა ჯანმო-ს მიერ რეკომენდებული ნატრიუმის მაქსიმალური დღიური ნორმის ≥27%-ის ეკვივალენტურია.

მეროპენემი ნატრიუმის მაღალი შემცველობის მქონე პრეპარატია. ეს განსაკუთრებით გასათვალისწინებელია მარილის დაბალი შემცველობის დიეტაზე მყოფი პირებისთვის.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

პრობენეციდის გარდა, სხვა სამკურნალო პროდუქტებთან ურთიერთქმედების სპეციფიკური კვლევები არ ჩატარებულა.

პრობენეციდი კონკურენციას უწევს მეროპენემს აქტიური მილაკოვანი სეკრეციისთვის და ამგვარად აფერხებს მეროპენემის თირკმლის ექსკრეციას, რაც ზრდის ნახევარგამოყოფის პერიოდს და მეროპენემის პლაზმურ კონცენტრაციას. სიფრთხილეა საჭირო, თუ პრობენეციდი მეროპენემთან ერთად მიიღება.

მეროპენემის პოტენციური გავლენა სხვა სამკურნალო საშუალებების ცილებთან შეკავშირებაზე ან მეტაბოლიზმზე შესწავლილი არ არის. თუმცა, ცილებთან შეკავშირება იმდენად დაბალია, რომ ამ მექანიზმის საფუძველზე სხვა ნაერთებთან ურთიერთქმედება არ არის მოსალოდნელი.

კარბაპენემის პრეპარატებთან ერთად მიღებისას სისხლში ვალპროის მჟავას დონის შემცირება დაფიქსირდა, რაც დაახლოებით ორ დღეში ვალპროის მჟავას დონის 60-100%-ით შემცირებას იწვევს. სწრაფი დაწყებისა და შემცირების ხარისხის გამო, ვალპროის მჟავას/ნატრიუმის ვალპროატის/ვალპრომიდის კარბაპენემის პრეპარატებთან ერთად მიღება მართვად არ ითვლება და შესაბამისად, თავიდან უნდა იქნას აცილებული.

პერორალური ანტიკოაგულანტები

ანტიბიოტიკების ვარფარინთან ერთდროულმა მიღებამ შეიძლება გააძლიეროს მისი ანტიკოაგულაციური ეფექტი. არსებობს მრავალი ცნობა პერორალურად მისაღები ანტიკოაგულანტების, მათ შორის ვარფარინის, ანტიკოაგულაციური ეფექტის გაზრდის შესახებ იმ პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ ანტიბაქტერიულ საშუალებებს. რისკი შეიძლება განსხვავდებოდეს ძირითადი ინფექციის, ასაკისა და პაციენტის ზოგადი მდგომარეობის მიხედვით, ამიტომ ანტიბიოტიკის წვლილის შეფასება INR-ის (საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის) ზრდაში რთულია. რეკომენდებულია INR-ის ხშირი მონიტორინგი ანტიბიოტიკებისა და პერორალური ანტიკოაგულანტების ერთდროული მიღების დროს და მალევე.

პედიატრიული პოპულაცია

ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარდა მხოლოდ მოზრდილებში.

ნაყოფიერება, ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

ორსულ ქალებში მეროპენემის გამოყენების შესახებ მონაცემები არ არსებობს ან შეზღუდულია.

ცხოველებზე ჩატარებული კვლევები არ აჩვენებს პირდაპირ ან ირიბ მავნე ზემოქმედებას რეპროდუქციული ტოქსიკურობის თვალსაზრისით.

სიფრთხილის ზომების სახით, სასურველია ორსულობის დროს მეროპენემის გამოყენებისგან თავის შეკავება.

ძუძუთი კვება

მეროპენემის მცირე რაოდენობა გამოიყოფა დედის რძეში. მეროპენემი არ უნდა იქნას გამოყენებული მეძუძურ ქალებში, თუ დედისთვის პოტენციური სარგებელი არ ამართლებს ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს.

გავლენა ავტომობილის მართვისა და მექანიზმების გამოყენების უნარზე

არ ჩატარებულა კვლევები ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე ზემოქმედების შესახებ.

არასასურველი ეფექტები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

4872 პაციენტის მიმოხილვისას, რომელთაგან 5026-მა მეროპენემით მკურნალობა გაიარა, მეროპენემთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენებიდან ყველაზე ხშირად დაფიქსირდა დიარეა (2.3%), გამონაყარი (1.4%), გულისრევა/ღებინება (1.4%) და ინექციის ადგილის ანთება (1.1%). მეროპენემთან დაკავშირებული ლაბორატორიული გვერდითი მოვლენებიდან ყველაზე ხშირად დაფიქსირდა თრომბოციტოზი (1.6%) და ღვიძლის ფერმენტების მომატება (1.5-4.3%).

გვერდითი რეაქციების რისკის ცხრილი

ქვემოთ მოცემულ ცხრილში ყველა გვერდითი რეაქცია ჩამოთვლილია ორგანოთა სისტემის კლასისა და სიხშირის მიხედვით: ძალიან ხშირი (≥ 1/10); ხშირი (≥ 1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (≥ 1/1,000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (≥ 1/10,000-დან <1/1,000-მდე); ძალიან იშვიათი (< 1/10,000) და უცნობი (არსებული მონაცემების მიხედვით შეფასება შეუძლებელია). სიხშირის თითოეულ ჯგუფში არასასურველი ეფექტები წარმოდგენილია სიმძიმის კლების მიხედვით.

ცხრილი 1

სისტემური ორგანოს კლასი

სიხშირე

ღონისძიება

ინფექციები და ინვაზიები

იშვიათი

პერორალური და ვაგინალური კანდიდოზი

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დარღვევები

საერთო

თრომბოციტემია

იშვიათი

ეოზინოფილია, თრომბოციტოპენია, ლეიკოპენია , ნეიტროპენია, აგრანულოციტოზი, ჰემოლიზური ანემია

იმუნური სისტემის დარღვევები

იშვიათი

ანგიონევროზული შეშუპება, ანაფილაქსია

ფსიქიატრიული დარღვევები

იშვიათი

დელირიუმი

ნერვული სისტემის დარღვევები

საერთო

თავის ტკივილი

იშვიათი

პარესთეზიები

იშვიათი

კრუნჩხვები

კუჭ-ნაწლავის დარღვევები

საერთო

დიარეა, ღებინება, გულისრევა, მუცლის ტკივილი

იშვიათი

ანტიბიოტიკებთან ასოცირებული კოლიტი

ჰეპატობილიარული დარღვევები

საერთო

ტრანსამინაზების მომატება, სისხლში ტუტე ფოსფატაზას მომატება, სისხლში ლაქტატდეჰიდროგენაზას მომატება.

იშვიათი

სისხლში ბილირუბინის მომატება

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

საერთო

გამონაყარი, ქავილი

იშვიათი

ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, მულტიფორმული ერითემა ჭინჭრის ციება

უცნობია

წამლისმიერი რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით, მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატოზური პუსტულოზი

თირკმლის და შარდსასქესო სისტემის დარღვევები

იშვიათი

სისხლში კრეატინინის მომატება, სისხლში შარდოვანას მომატება

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მდგომარეობები

საერთო

ანთება, ტკივილი

იშვიათი

თრომბოფლებიტი, ტკივილი ინექციის ადგილას

შერჩეული გვერდითი რეაქციების აღწერა

კოუნისის სინდრომი

სხვა ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების გამოყენებისას აღწერილია ალერგიულ რეაქციასთან (კუნისის სინდრომი) დაკავშირებული მწვავე კორონარული სინდრომი.

დოზის გადაჭარბება

თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში შესაძლებელია დოზის გადაჭარბება, გასათვალისწინებელია სიმპტომური მკურნალობის შესაძლებლობა.

ნორმალური თირკმლის ფუნქციის მქონე პაციენტებში უნდა მოხდეს პრეპარატის სწრაფი ელიმინაცია თირკმელების გავლით. თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში ჰემოდიალიზი ეფექტურად გამოდევნის მერონემემს და მის მეტაბოლიტებს.

ფარმაკოლოგიური თვისებები

მოქმედების მექანიზმი

მეროპენემი თავის ბაქტერიციდულ აქტივობას ავლენს გრამდადებით და გრამუარყოფით ბაქტერიულ უჯრედის კედლის სინთეზის ინჰიბირებით გრამდადებით და გრამუარყოფით ბაქტერიებში, პენიცილინის შემაკავშირებელ ცილებთან (PBP) შეკავშირების გზით.

ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური (PK/PD) ურთიერთობა

სხვა ბეტა-ლაქტამური ანტიბაქტერიული საშუალებების მსგავსად, მეროპენემის კონცენტრაციის გადაჭარბების დრო (T>MIC) საუკეთესოდ კორელირებს ეფექტურობასთან. პრეკლინიკურ მოდელებში მეროპენემმა აჩვენა აქტივობა, როდესაც პლაზმური კონცენტრაციები აღემატებოდა ინფექციური ორგანიზმების MIC-ს დოზირების ინტერვალის დაახლოებით 40%-ის განმავლობაში. ეს სამიზნე კლინიკურად დადგენილი არ არის.

წინააღმდეგობის მექანიზმი

მეროპენემის მიმართ ბაქტერიული რეზისტენტობა შეიძლება გამოწვეული იყოს: (1) გრამუარყოფითი ბაქტერიების გარეთა მემბრანის გამტარიანობის შემცირებით (პორინების წარმოების შემცირების გამო) (2) სამიზნე PBP-ების აფინურობის შემცირებით (3) გამოდევნის ტუმბოს კომპონენტების ექსპრესიის გაზრდით და (4) ბეტა-ლაქტამაზების წარმოებით, რომლებსაც შეუძლიათ კარბაპენემების ჰიდროლიზი.

ევროკავშირში კარბაპენემის მიმართ რეზისტენტული ბაქტერიებით გამოწვეული ინფექციების ლოკალიზებული კლასტერები დაფიქსირდა.

მეროპენემსა და ქინოლონების, ამინოგლიკოზიდების, მაკროლიდების და ტეტრაციკლინების კლასების აგენტებს შორის მიზანზე დაფუძნებული ჯვარედინი რეზისტენტობა არ არსებობს. თუმცა, ბაქტერიებმა შეიძლება გამოავლინონ რეზისტენტობა ანტიბაქტერიული საშუალებების ერთზე მეტი კლასის მიმართ, როდესაც ჩართული მექანიზმები მოიცავს შეუღწევადობას და/ან გამოდევნის ტუმბოს(ებს).

საკონტროლო წერტილები

მეროპენემის მიმართ მგრძნობელობის ტესტირების MIC (მინიმალური ინჰიბიტორული კონცენტრაცია) ინტერპრეტაციული კრიტერიუმები დადგენილია ანტიმიკრობული მგრძნობელობის ტესტირების ევროპული კომიტეტის (EUCAST) მიერ და ჩამოთვლილია აქ:

https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic-breakpoints_en.xlsx

შეძენილი რეზისტენტობის გავრცელება შეიძლება განსხვავდებოდეს გეოგრაფიულად და დროთა განმავლობაში შერჩეული სახეობებისთვის და სასურველია რეზისტენტობის შესახებ ადგილობრივი ინფორმაციის მიღება, განსაკუთრებით მძიმე ინფექციების მკურნალობისას. საჭიროების შემთხვევაში, უნდა მიმართოთ ექსპერტს, როდესაც რეზისტენტობის ადგილობრივი გავრცელება ისეთია, რომ აგენტის სარგებლიანობა ინფექციების სულ მცირე ზოგიერთი ტიპის დროს საეჭვოა.

ქვემოთ მოცემული პათოგენების ცხრილი აღებულია კლინიკური გამოცდილებიდან და თერაპიული რეკომენდაციებიდან.

ხშირად მგრძნობიარე სახეობები

გრამდადებითი აერობები

ენტეროკოკუს ფეკალისი $

ოქროსფერი სტაფილოკოკი (მეთიცილინის მიმართ მგრძნობიარე) £

სტაფილოკოკის სახეობები (მეთიცილინის მიმართ მგრძნობიარე), მათ შორის Staphylococcus epidermidis

Streptococcus agalactiae (ჯგუფი B)

Streptococcus milleri ჯგუფი (S. anginosus, S. constellatus და S. intermedius)

სტრეპტოკოკი პნევმონია

სტრეპტოკოკი პიოგენესი (ჯგუფი A)

გრამუარყოფითი აერობები

ციტრობაქტერ ფრეუნდიი

ციტრობაქტერ კოსერი

ენტერობაქტერი აეროგენები

ენტერობაქტერი კლოაკე

ეშერიხია კოლი

ჰემოფილუს ინფლუენცა

კლებსიელა ოქსიტოკა

კლებსიელა პნევმონია

მორგანელა მორგანი

ნეისერია მენინგიტისი

პროტეუს მირაბილისი

პროტეუს ვულგარისი

სერატია მარსესენსი

გრამდადებითი ანაერობები

კლოსტრიდიუმ პერფრიგენსი

Peptoniphilus asaccharolyticus

პეპტოსტრეპტოკოკის სახეობები (მათ შორის P. micros, P anaerobius, P. magnus)

გრამუარყოფითი ანაერობები

ბაქტერიოიდები კაკაე

Bacteroides fragilis ჯგუფი

პრევოტელა ბივია

პრევოტელა დისიენსი

სახეობები, რომელთათვისაც შეძენილი რეზისტენტობა შეიძლება პრობლემას წარმოადგენდეს

გრამდადებითი აერობები

ენტეროკოკუს ფეციუმი$†

გრამუარყოფითი აერობები

Acinetobacter-ის სახეობები

ბურკჰოლდერია ცეპაცია

ფსევდომონას აერუგინოზა

თანდაყოლილი რეზისტენტული ორგანიზმები

გრამუარყოფითი აერობები

სტენოტროფომონას მალტოფილია

ლეგიონელას სახეობები

სხვა მიკროორგანიზმები

ქლამიდოფილა პნევმონია

ქლამიდოფილა ფსიტაცი

კოქსიელა ბურნეტი

მიკოპლაზმა პნევმონია

$ სახეობები, რომლებიც ავლენენ ბუნებრივ შუალედურ მგრძნობელობას

£ ყველა მეთიცილინ-რეზისტენტული სტაფილოკოკი მეროპენემის მიმართ მდგრადია

† რეზისტენტობის მაჩვენებელი ≥ 50% ევროკავშირის ერთ ან მეტ ქვეყანაში.

ჯირკვლები და მელიოიდოზი: მეროპენემის გამოყენება ადამიანებში ეფუძნება B.mallei-სა და B. pseudomallei-ს მიმართ მგრძნობელობის მონაცემებს in vitro და ადამიანებზე ჩატარებულ შეზღუდულ მონაცემებს. მკურნალმა ექიმებმა უნდა გაითვალისწინონ გლანდებისა და მელიოიდოზის მკურნალობასთან დაკავშირებული ეროვნული და/ან საერთაშორისო კონსენსუსის დოკუმენტები.

ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

ჯანმრთელ პირებში პლაზმიდან ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდი დაახლოებით 1 საათია; განაწილების საშუალო მოცულობა დაახლოებით 0.25 ლ/კგ (11-27 ლ) და საშუალო კლირენსი 287 მლ/წთ 250 მგ-ის მიღებისას, რაც 205 მლ/წთ-მდე მცირდება 2 გ-ის მიღებისას. 500, 1000 და 2000 მგ დოზების 30 წუთის განმავლობაში ინფუზიის შემდეგ, Cmax საშუალო მნიშვნელობებია დაახლოებით 23, 49 და 115 მკგ/მლ შესაბამისად, შესაბამისი AUC მნიშვნელობები იყო 39.3, 62.3 და 153 მკგ.სთ/მლ. 5 წუთის განმავლობაში ინფუზიის შემდეგ, Cmax მნიშვნელობებია 52 და 112 მკგ/მლ შესაბამისად, 500 და 1000 მგ დოზების მიღების შემდეგ. როდესაც თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პირებში 8 საათში ერთხელ მიიღება მრავალჯერადი დოზა, მეროპენემის დაგროვება არ ხდება.

12 პაციენტზე ჩატარებულმა კვლევამ, რომლებსაც ინტრააბდომინალური ინფექციების გამო ოპერაციის შემდეგ ყოველ 8 საათში ერთხელ იღებდნენ 1000 მგ მეროპენემს, აჩვენა შედარებითი Cmax და ნახევარგამოყოფის პერიოდი ნორმალურ სუბიექტებთან, მაგრამ განაწილების უფრო დიდი მოცულობა 27 ლ.

განაწილება

მეროპენემის საშუალო შეკავშირება პლაზმის ცილებთან დაახლოებით 2% იყო და არ იყო დამოკიდებული კონცენტრაციაზე. სწრაფი მიღების შემდეგ (5 წუთი ან ნაკლები) ფარმაკოკინეტიკა ბიექსპონენციურია, მაგრამ ეს გაცილებით ნაკლებად აშკარაა 30 წუთიანი ინფუზიის შემდეგ. ნაჩვენებია, რომ მეროპენემი კარგად აღწევს სხეულის რამდენიმე სითხესა და ქსოვილში, მათ შორის ფილტვებში, ბრონქულ სეკრეტში, ნაღველში, ცერებროსპინალურ სითხეში, გინეკოლოგიურ ქსოვილებში, კანში, ფასციაში, კუნთებსა და პერიტონეალურ ექსუდატებში.

ბიოტრანსფორმაცია

მეროპენემი მეტაბოლიზდება ბეტა-ლაქტამური რგოლის ჰიდროლიზით, რაც წარმოქმნის მიკრობიოლოგიურად არააქტიურ მეტაბოლიტს. ინ ვიტრო მეროპენემი იმიპენემთან შედარებით ავლენს ადამიანის დეჰიდროპეპტიდაზა-I-ის (DHP-I) ჰიდროლიზისადმი შემცირებულ მგრძნობელობას და DHP-I ინჰიბიტორის თანმხლები მიღება საჭირო არ არის.

ელიმინაცია

მეროპენემი ძირითადად უცვლელი სახით გამოიყოფა თირკმელებით; დოზის დაახლოებით 70% (50-75%) გამოიყოფა უცვლელი სახით 12 საათის განმავლობაში. კიდევ 28% აღდგება მიკრობიოლოგიურად არააქტიური მეტაბოლიტის სახით. განავლით გამოყოფა შეადგენს დოზის მხოლოდ დაახლოებით 2%-ს. თირკმლის კლირენსის გაზომილი მონაცემები და პრობენეციდის ეფექტი აჩვენებს, რომ მეროპენემი განიცდის როგორც ფილტრაციას, ასევე მილაკოვან სეკრეციას.

თირკმლის უკმარისობა

თირკმლის ფუნქციის დარღვევა იწვევს მეროპენემის პლაზმური AUC-ის ზრდას და ნახევარგამოყოფის პერიოდის გახანგრძლივებას. AUC გაიზარდა 2.4-ჯერ საშუალო სიმძიმის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrC 33-74 მლ/წთ), 5-ჯერ მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CrC 4-23 მლ/წთ) და 10-ჯერ ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში (CrC <2 მლ/წთ) ჯანმრთელ სუბიექტებთან შედარებით (CrC >80 მლ/წთ). მიკრობიოლოგიურად არააქტიური რგოლის მქონე გახსნილი მეტაბოლიტის AUC ასევე მნიშვნელოვნად გაიზარდა თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში. დოზის კორექცია რეკომენდებულია თირკმლის საშუალო და მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის.

მეროპენემი გამოიყოფა ჰემოდიალიზის საშუალებით, ჰემოდიალიზის დროს კლირენსი დაახლოებით 4-ჯერ მეტია, ვიდრე ანურიის მქონე პაციენტებში.

ღვიძლის უკმარისობა

ალკოჰოლური ციროზით დაავადებულ პაციენტებში ჩატარებულმა კვლევამ აჩვენა, რომ ღვიძლის დაავადება არ ახდენს გავლენას მეროპენემის ფარმაკოკინეტიკაზე განმეორებითი დოზების მიღების შემდეგ.

ზრდასრული პაციენტები

პაციენტებში ჩატარებულმა ფარმაკოკინეტიკურმა კვლევებმა არ აჩვენა მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური განსხვავებები ექვივალენტური თირკმლის ფუნქციის მქონე ჯანმრთელ სუბიექტებთან შედარებით. ინტრააბდომინალური ინფექციის ან პნევმონიის მქონე 79 პაციენტის მონაცემებიდან შემუშავებულმა პოპულაციურმა მოდელმა აჩვენა ცენტრალური მოცულობის დამოკიდებულება წონაზე და კლირენსი კრეატინინის კლირენსსა და ასაკზე.

პედიატრიული პოპულაცია

ინფექციით დაავადებულ ჩვილებსა და ბავშვებში 10, 20 და 40 მგ/კგ დოზების მიღებისას ფარმაკოკინეტიკამ აჩვენა C max მნიშვნელობები, რომლებიც მიახლოებით ემთხვევა მოზრდილებში დაფიქსირებულ მაჩვენებლებს, შესაბამისად, 500, 1000 და 2000 მგ დოზების მიღების შემდეგ. შედარებამ აჩვენა დოზებს შორის თანმიმდევრული ფარმაკოკინეტიკა და ნახევარგამოყოფის პერიოდი, მსგავსი ზრდასრულებში დაფიქსირებული მაჩვენებლებისა ყველა სუბიექტში, გარდა ყველაზე ახალგაზრდა ასაკისა (<6 თვე t 1/2 1.6 საათი). მეროპენემის საშუალო კლირენსის მნიშვნელობები იყო 5.8 მლ/წთ/კგ (6-12 წელი), 6.2 მლ/წთ/კგ (2-5 წელი), 5.3 მლ/წთ/კგ (6-23 თვე) და 4.3 მლ/წთ/კგ (2-5 თვე). დოზის დაახლოებით 60% გამოიყოფა შარდში 12 საათის განმავლობაში მეროპენემის სახით, ხოლო დამატებითი 12% მეტაბოლიტის სახით. მენინგიტით დაავადებული ბავშვების ცერებროსპინალურ სითხეში მეროპენემის კონცენტრაცია შეადგენს ერთდროული პლაზმური დონის დაახლოებით 20%-ს, თუმცა არსებობს მნიშვნელოვანი ინდივიდუალურად ცვალებადობა.

მეროპენემის ფარმაკოკინეტიკამ ანტიინფექციური მკურნალობის საჭიროების მქონე ახალშობილებში აჩვენა უფრო მაღალი კლირენსი უფრო მაღალი ქრონოლოგიური ან გესტაციური ასაკის ახალშობილებში, საშუალოდ 2.9 საათის ნახევარგამოყოფის პერიოდით. პოპულაციური PK მოდელზე დაფუძნებულმა მონტე კარლოს სიმულაციამ აჩვენა, რომ 20 მგ/კგ 8 საათში ერთხელ დოზირების რეჟიმით P. aeruginosa- სთვის 60% T>MIC მიიღწეოდა დღენაკლულ ახალშობილთა 95%-ში და დროულად დაბადებულთა 91%-ში.

ხანდაზმულები

ჯანმრთელ ხანდაზმულ სუბიექტებში (65-80 წლის) ფარმაკოკინეტიკურმა კვლევებმა აჩვენა პლაზმური კლირენსის შემცირება, რაც კორელაციაში იყო კრეატინინის კლირენსის ასაკთან დაკავშირებულ შემცირებასთან და არათირკმლისმიერი კლირენსის უფრო მცირე შემცირება. ხანდაზმულ პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის, გარდა თირკმლის საშუალო და მძიმე უკმარისობის შემთხვევებისა.

შენახვის ვადა 2 წელი

შენახვის განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები

შეინახეთ არაუმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე. დაიცავით სინათლისგან.

შეფუთვა:

1 მგ ფხვნილი ი.ვ. საინექციო ხსნარისთვის, ფლაკონი №1 მუყაოს კოლოფში .

გაცემის წესი - ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

მარკეტინგის ავტორიზაციის მფლობელი

BRUDER LIFE SCIENCE

ინდოეთი

დამზადებულია ინდოეთში:

Kwality Pharmaceuticals Ltd

ინდოეთი