გია აბაშიძე: „საფეხბურთო საამაყო კარიერის დასრულების შემდეგ, გიორგი გველესიანის პირველმა ინტერვიუმ

„საფეხბურთო საამაყო კარიერის დასრულების შემდეგ, გიორგი გველესიანის პირველმა ინტერვიუმ ნაცგობლინების ყველაზე ძველი ინსტინქტი გააღვიძა: თუ ადამიანი შენს ჟანგიან პოლიტიკურ რელსებზე არ მოძრაობს, მის ნათქვამში აუცილებლად პირადი სარგებელი უნდა აღმოაჩინო“, – წერს ანალიტიკოსი გია აბაშიძე სოციალურ ქსელში.

როგორც აბაშიძე აღნიშნავს, გველესიანმა მოქალაქეობრივი პასუხისმგებლობით ილაპარაკა, რომელიც დღეს განსაკუთრებით ხაზგასასმელია: ერუდირებული, გააზრებული და ქვეყნის ინტერესებზე ორიენტირებული კაცი სვამს კითხვებს ეკონომიკაზე, დემოგრაფიაზე, პოლიტიკურ ზეწოლასა და იმაზე, თუ რატომ უნდა იქცეს რომელიმე პოლიტიკური არჩევანი უეჭველ დოგმად.

მისივე შეფასებით, გველესიანს შეიძლება დაეთანხმო ან არ დაეთანხმო, მაგრამ ერთი რამ აშკარაა — ეს არის ადამიანის ლაპარაკი, რომელსაც საკუთარი ქვეყნის ბედი მხოლოდ კარიერული კალკულატორით არ აინტერესებს.

„საფეხბურთო საამაყო კარიერის დასრულების შემდეგ, გიორგი გველესიანის პირველმა ინტერვიუმ ნაცგობლინების ყველაზე ძველი ინსტინქტი გააღვიძა: თუ ადამიანი შენს ჟანგიან პოლიტიკურ რელსებზე არ მოძრაობს, მის ნათქვამში აუცილებლად პირადი სარგებელი უნდა აღმოაჩინო.

ჰოდა, მანქურთების ვერსიაც მზად არის — „დეპუტატობა უნდა“, „ხელისუფლებას დასაქმებას ეხვეწება“, „სკამს უმიზნებს“…

სინამდვილეში კი გველესიანმა მოქალაქეობრივი პასუხისმგებლობით ილაპარაკა, რომელიც დღეს განსაკუთრებით ხაზგასასმელია: ერუდირებული, გააზრებული და ქვეყნის ინტერესებზე ორიენტირებული კაცი სვამს კითხვებს ეკონომიკაზე, დემოგრაფიაზე, პოლიტიკურ ზეწოლასა და იმაზე, თუ რატომ უნდა იქცეს რომელიმე პოლიტიკური არჩევანი უეჭველ დოგმად.

მას შეიძლება დაეთანხმო ან არ დაეთანხმო, მაგრამ ერთი რამ აშკარაა — ეს არის ადამიანის ლაპარაკი, რომელსაც საკუთარი ქვეყნის ბედი მხოლოდ კარიერული კალკულატორით არ აინტერესებს.

და სწორედ აქ იშლება ნაცსექტის ლოგიკა: მათთვის წარმოუდგენელია, რომ პატრიოტიზმი შეიძლება თანამდებობის გარეშე არსებობდეს, პრინციპულობა — პირადი სარგებლის გარეშე, ხოლო მოაზროვნე კაცი უბრალოდ იმიტომ საუბრობდეს, რომ ქვეყნის მომავალი აინტერესებს.

ნაცგოიმებისგან შექება, ცხადია, საზოგადოებრივ-პოლიტიკური დისკვალიფიკაციის ცალკე, საკმაოდ სპეციფიკური ფორმაა. მაგრამ მათი ეს ყმუილი უკვე ცალკე სანახაობაა — რაც უფრო გაცოფებით ცდილობენ გიორგი გველესიანის დაკნინებას, მით უფრო ტრაგიკომიკურად ამხელენ საკუთარ სიბრიყვეს.

როცა პატრიოტიზმში „ვიგოდას“, მოქალაქეობრივ პოზიციაში კარიერულ გათვლას და თავისუფალ აზრში თანამდებობის სურვილს ხედავ, ამით სხვის მოტივებს კი არა, საკუთარ სულიერ და პოლიტიკურ სიღარიბეს ააშკარავებ“, – წერს აბაშიძე.

გიორგი გველესიანმა „ჯეო თიმთან“ ინტერვიუში 2024 წლის მოვლენების შესახებ განაცხადა: „საქართველო იდგა ეგზისტენციალური საფრთხის ქვეშ. არჩევანი იყო „ქართულ ოცნებასა“ და კოლექტიურ ქვეყნის მოღალატეებს შორის – ყველა პოზასა და ყველა სიტუაციაში გამოჭერილი, გაფუჭებული მოღალატეები სანამ არ მოშორდებიან ქართულ პოლიტიკურ ველს, მანამდე ძალიან რთულია რაიმე სიკეთეზე საუბარი“. მან ასევე აღნიშნა: „ფეხბურთელებს წნეხი ჰქონდათ სხვადასხვა ძალისგან, რომ მხარდამჭერი პოსტები დაედოთ. უმეტესობამ დაწერა – „ჩვენი გზა არის ევროპაში“. მე შეკითხვა დავსვი, ვიცით, რას მოუტანს ეს ჩვენს ეკონომიკას? რაიმე კავშირში შესვლა რატომ არის ჩვენი პანაცეა და მაშინდელი ძალები მე თავს დამესხნენ“.