პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
იმუნოსუპრესანტები

ლენალიდი Tab

Lenalid® Tab

რეცეპტით15მგინსტრუქცია ქართულადკორეა
რისთვის გამოიყენება

მრავლობითი მიელომა დექსამეტაზონთან კომბინირებული თერაპია მრავლობითი მიელომის სამკურნალოდ პაციენტებში, რომლებსაც ჩატარებული აქვთ თერაპიის მინიმუმ ერთი კურსი. დექსამეტაზონთან ან მელფალანთან და პრედნიზოლონთან კომბინირებული თერაპია ახალდიაგნოსტირებული მიელომის სამკურნალოდ პაციენტებში, რომლებშიც ტრანსპლანტაცია შეუძლებელია. …

სრულად
მოქმედი ნივთიერება
ლენალიდი (lenalidomide)
ფორმა და შეფუთვა
15მგ ტაბლეტი №21
მწარმოებელი
SAMYANG BIOPHARMACEUTICALS CORPORATION, კორეა
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
იმუნოსუპრესანტები, სხვა იმუნოსუპრესანტები
ATC კოდი
L04AX04
რეგისტრაციის ნომერი
რ-024894
რეგისტრირებულია
5 აპრილი 2018, მოქმედებს 5 აპრილი 2028-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
()
განმცხადებელი
შპს „მერმისი“
GMP
-
ურთიერთქმედების შემოწმებალენალიდი Tab და სხვა წამალი ერთად

ლენალიდი Tab — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

მრავლობითი მიელომა

დექსამეტაზონთან კომბინირებული თერაპია მრავლობითი მიელომის სამკურნალოდ პაციენტებში, რომლებსაც ჩატარებული აქვთ თერაპიის მინიმუმ ერთი კურსი. დექსამეტაზონთან ან მელფალანთან და პრედნიზოლონთან კომბინირებული თერაპია ახალდიაგნოსტირებული მიელომის სამკურნალოდ პაციენტებში, რომლებშიც ტრანსპლანტაცია შეუძლებელია.

[დოზა და დოზირება]

ლენალიდი უნდა გამოიყენონ მხოლოდ პაციენტებში, რომლებმაც თანხმობა განაცხადეს იმ პროცედურების დაცვაზე, რომელბიც აღწერილია რისკის მენეჯმენტის პროგრამაში (RMP) (იხ. პარაგრაფი 5 ზოგადი უსაფრთხოების ზომები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის”) .დამატებით ლენალიდი უნდა დაინიშნოს და გაიცეს მხოლოდ იმ ექიმების და ფარმაცევტების მიერ, რომლებიც რეგისტრირებულნი არიან RMP-ში. შვილოსნობის უნარის მქონე ქალებში გამოყენებისას ორსულობის ნეგატიური ტესტი უნდა დადასტურდეს პროგრამის მთელი სქემის მიმდინარეობისას.

მრავლობითი მიელომა

დექსამეტაზონთან კომბინირებული თერაპია მრავლობითი მიელომის სამკურნალოდ პაციენტებში, რომლებსაც ჩატარებული აქვთ მკურნალობის მინიმუმ ერთი კურსი. ლენალიდის გამოყენება არ უნდა დაიწყოს პაციენტებში, რომელთა ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა (ANC) <1,000/㎕და.ან თრომბოციტების რაოდენობა <75,000/㎕. რეკომენდებული საწყისი დოზაა 25მგ დღე-ღამეში ერთხელ 28 დღიანი ციკლის 1-21-ე დღეს.

დექსმეტაზონის რეკომენდებული დოზაა 40მგ დღე-ღამეში ერთხელ 28 დღიანი ციკლის 1-4, 9-12 და 17-20-ე დღეს პირველი 4 ციკლის განმავლობაში, შემდეგ დღე-ღამეში 40მგ 28 დღიანი ციკლის 1-3-ე დღეს.

დოზის ცვლილება თერაპიის განმავლობაში

თრომბოციტების რაოდენობაზე დაფუძნებული დოზის მოდიფიკაციები

ცხრილი 1.

თრომბოციტების რაოდენობა

რეკომენდებული კურსი

<30,000/㎕

შეწყვიტეთ მკურნალობა და კვირაში ერთხელ შეამოწმეთ სისხლის სრული რაოდენობა

≧30,000/㎕

ხელახლა დაიწყეთ დღე-ღამეში 15მგ-ს გამოყენება

<30,000/㎕-მდე ყოველი დაქვეითებისას

შეწყვიტეთ მკურნალობა

≧30,000㎕

განაახლეთ წინა დოზაზე 5მგ-თი ნაკლებით, არ გამოიყენოთ დღე-ღამეში 5მგ-ზე ნაკლები

②ANC-ზე დაფუძნებული დოზის მოდიფიკაციები

ცხრილი 2.

როდესაც ნეიტროფილების რაოდენობა

რეკომენდებული კურსი

<1,000/㎕

შეწყვიტეთ მკურნალობა, დაამატეთ G-CSF, და კვირაში ერთხელ გააკეთეთ სისხლის ანალიზი

≧1,000/㎕და ნეიტროფილი არის ერთადერთი ტოქსიურობა

განაახლეთ დღე-ღამეში 25მგ-ს მიღებით

≧1,000/㎕და სხვა ტოქსიურობის შემთხვევაში

განაახლეთ დღე-ღამეში 15მგ-ს გამოყენებით

<1,000/㎕-მდე ყოველი დაქვეითებისას

შეწყვიტეთ მკურნალობა

≧1,000/㎕

განაახლეთ წინა დოზაზე 5მგ-თი ნაკლებით, არ გამოიყენოთ დღეში 5მგ-ზე ნაკლები

ნეითროპენიის შემთხვევაში პაციენტის მენეჯმენტისასუნდა გაითვალისწინონ ზრდის ფატორის გამოყენება.

დექსამეტაზონთან კომბინირებული თერაპია ახალდიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომის დროს პაციენტებში, რომლებშიც ტრანსპლანტაცია შეუძლებელია. ლენალიდის გამოყენება არ უნდა დაიწყონ თუ ANC <1,000/㎕და/ან თრომბოციტების რაოდენობა <50,000/㎕. რეკომენდებული საწყისი დოზაა 25მგ დღე-ღამეში ერთხელ 28-დღიანი ციკლის 1-21-ე დღეს. დექსამეტაზონის რეკომენდებული დოზაა 40მგ დღე-ღამეში 28 დღიანი ციკლის 1,8,15 და 22-ე დღეს. ≥ 75 წლის პაციენტებისთვის დექსამეტაზონის რეკომენდბეული დოზაა 20მგ დღე-ღამეში 28 დღიანი ციკლის 1,8,15 და 22-ე დღეს. თერაპია გრძელდება დაავადების გამწვავების ან დაუშვებელი ტოქსიურობის განვითარებამდე.

დოზის ცვლილება მკურნალობის დროს< დოზის შემცირების ნაბიჯები >

ლენალიდომიდი

დექსამეტაზონი

საწყისი დოზა

25 მგ

40 მგ

დოზის დონე-1

20 მგ

20 მგ

დოზის დონე -2

15 მგ

12 მგ

დოზის დონე -3

10 მგ

8 მგ

დოზის დონე -4

5 მგ

4 მგ

დოზის დონე -5

  • 5 მგ

N/A

①თრომბოციტების რაოდენობაზე დაფუძნებული დოზის მოდიფიკაცია

ცხრილი3.

თრომბოციტების რაოდენობა

რეკომენდებული კურსი

<25,000/㎕

შეწყვიტეთ ლენალიდომიდი და დექსამეტაზონი, კვირაში ერთხელ გააკეთეთ სისხლის ანალიზი

≧50,000㎕

განაახლეთ შემდეგი უფრო დაბალი დონით

② ANC-ზე დაფუძნებული დოზის მოდიფიკაცია

ცხრილი 4.

ნეიტროფილების რაოდენობა

რეკომენდებული კურსი

<500/㎕

შეწყვითეთ ლენალიდომიდი და დექსამეტაზონი, კვირაში ერთხელ გააკეთეთ სისხლის ანალიზი

≧1,000/㎕და ნეიტროფილი არის ერთადერთი ტოქსიურობა

განაახლეთ საწყისი დოზით

≧500/㎕და როდესაც აღინიშნება ნეითროპენიის გარდა სხვა ჰემატოლოგიური ტოქსიურობა

განაახლეთ შემდეგი უფრო დაბალი დოზის დონით

<500/㎕-მდე ყოველი დაქვეითებისას

შეწყვიტეთ ლენალიდომიდი და დექსამეტაზონი

≧500/㎕

განაახლეთ შემდეგი უფრო დაბალი დოზის დონით

ნეითროპენიის შემთხვევაში პაციენტის მენეჯმენტისთვის უნდა გაითვალისწინონ ზრდის ფაქტორის გამოყენება

დოზის ცვლილება ფებრილური ნეითროპენიისთვის (სხეულის ტემპერატურა≥38.5°C და ANC<1,000/㎕):

შეწყვიტეთ მკურნალობა და კვირაში ერთხელ გააკეთეთ სისხლის ანალიზი. თუ პაციენტი არ იღებს ზრდის ფაქტორებს, უნდა გაითვალისწინონ მათი გამოყენება.

შემდეგი ციკლის პირველ დღეს საჭიროებისამებრ გააგრძელეთ ზრდის ფაქტორის გამოყენება და შეინარჩუნეთ დოზა თუ ნეითროპენია არის დოზის შემზღუდავი ერთადერთი ტოქსიურობა (DLT).

სხვა შემთხვევაში დოზა ერთი დონით დააქვეითეთ შემდეგი ციკლის დასაწყიში. თუ პაციენტი არ იღებს ზრდის ფაქტორებს, გამოიყენეთ ისინი.

თუ დოზა შემცირდა ჰემატოლოგიური DLT-ს გამო ლენალიდომიდის მიღება შეიძლება განახლდეს უფრო მაღალი დოზით (საწყის დოზამდე) ექიმის შეხედულებისამებრ თუ ძვლის ტვინის ფუნქცია უმჯობესდება (ჰემატოლიგიური ტოქსიურობა არ აღინიშნება მინიმუმ შემდგომი 2 ციკლის განმავლობაში და , ANC ≥1,500/㎕და თრომბოციტების რაოდენობა ≥100,000㎕ახალი ციკლის დასაწყისში) თერაპიის გაგრძელებისას.

მელფალანთან და პრედნიზოლონთან კომბინირებული თერაპია ახალდიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომის სამკურნალოდ პაციენტებში, რომლებშიც ტრანსპლანტაცია შეუძლებელია.

ლენალიდის გამოყენება არ უნდა დაიწყოს ANC <1,500/㎕და/ან თრომბოციტების რაოდენობა <75,000/㎕. რეკომენდებული საწყისი დოზაა 10მგ დღე-ღამეში ერთხელ 28 დღიანი ციკლის 1-21-ე დღეს. მელფალანის დოზაა 0.18მგ/კგ 28 დღიანი ციკლის 1-4-ე დღეს 9 ციკლის განმავლობაში. პრედნზოლონის დოზაა 2მგ/კგ ორალურად 28 დღიანი ციკლის 14 დღეს. პაციენტებს, რომლებმაც დაასრულეს 9 ციკლი ან რომლებსაც არ შეუძლიათ კომბინირებული თერაპიის დასრულება აუტანლობის გამო მკურნალობენ ლენალიდომიდით მონოთერაპიით 10მგ დოზით დღე-ღამეში ერთხელ 28 დღიანი ციკლის 1-21 დღეს დაავადების გამწვავებამდე.

დოზის ცვლილება მკურნალობის განმავლობაში

დოზის შემცირების ნაბიჯები >

ლენალიდომიდი

მელფალანი

პრედნიზოლონი

საწყისი დოზა

10 მგ

  • 18 მგ/კგ

2 მგ/კგ

დოზის დონე-1

  • 5 მგ
  • 14 მგ/კგ

1 მგ/კგ

დოზის დონე -2

5 მგ

  • 10 მგ/კგ
  • 5 მგ/კგ

დოზის დონე -3

  • 5 მგ

N/A

  • 25 მგ/კგ

①თრომბოციტების რაოდენობაზე დაფუძნებული დოზის მოდიფიკაცია

ცხრილი 5.

თრომბოციტები

რეკომენდებული კურსი

<25,000/㎕

შეწყვიტეთ ლენალიდომიდი, მელფალანი და პრედნიზოლონი და კვირაში ერთხელ გააკეთეთ სისხლის ანალიზი

≧25,000㎕

განაახლეთ ლენალიდომიდი და მელფალანი შემდეგი უფრო დაბალი დონით

<30,000/㎕-მდე ყოველი შემდეგი დაქვეითებისას

შეწყვიტეთ მკურნალობა

≧30,000㎕

განაახლეთ ლენალიდომიდი და მელფალანი შემდეგი უფრო დაბალი დონით

②ANC-ზე დაფუძნებული დოზის მოდიფიკაცია

ცხრილი 6.

ნეიტროფილები

რეკომენდებული კურსი

<500/㎕

შეწყვიტეთ ლენალიდომიდი, მელფალანი და პრედნიზოლონი და კვირაში ერთხელ გააკეთეთ სისხლის ანალიზი

შეწყვიტეთ ლენალიდომიდი, მელფალანი და პრედნიზოლონი და კვირაში ერთხელ გააკეთეთ სისხლის ანალიზი

≧500/㎕და ნეითროპენია ერთადერთი ტოქსიურობაა

განაახლეთ საწყისი დოზით

≧500/㎕ და როდესაც აღინიშნება ნეითროპენიის გარდა სხვა დოზა-დამოკიდებული ჰემატოტოქსიურობა

განაახლეთ ლენალიდომიდი და მელფალანი შემდეგი უფრო დაბალი დონით

<500/㎕-მდე ყოველი დაქვეითებისას

შეწყვიტეთ ლენალიდომიდი, მელფალანი და პრედნიზოლონი

≧500/㎕

განაახლეთ ლენალიდომიდი და მელფალანი შემდეგი უფრო დაბალი დონით

ნეითროპენიის შემთხვევაში პაციენტის მენეჯმენტისთვის უნდა გაითვალისწინონ ზრდის ფაქტორების გამოყენება.

დოზის ცვლილება ფებრილური ნეითროპენიის დროს (სხეულის ტემპერატურე ≥38.5°C და ANC<1,000/㎕):

შეწყვიტეთ ლენალიდომიდი, მელფალანი და პრედნიზოლონი და კვირაში ერთხელ გააკეთეთ სისხლის ანალიზი. თუ პაციენტი არ იღებს ზრდის ფაქტორებს, უნდა გაითვალისწინონ მათი გამოყენება.

შემდეგი ციკლის პირველ დღეს საჭიროებისამებრ გააგრძელეთ ზრდის ფაქტორის გამოყენება და შეინარჩუნეთ დოზა თუ ნეითროპენია ერთადერთი DLT.

სხვა შემთხვევაში დოზა ერთი დონით დააქვეითეთ შემდეგი ციკლის დასაწყიში. თუ პაციენტი არ იღებს ზრდის ფაქტორებს, გამოიყენეთ ისინი.

დოზის ცვლილება 3/4 ხარისხის სხვა ტოქსიურობისთვის

ლენალიდომიდთან დაკავშირებული სხვა 3/4 ხარისხის ტოქსიურობისას შეწყვიტეთ მკურნალობა და განაახლეთ შემდეგი უფრო დაბალი დოზით ექიმის შეხედულებისამებრ როდესაც ტოქსიურობის ხარისხი უბრუნდება ≤2ხარისხს.

3დოზა თირკმლის უკმარისობით დაავადებული პაციენტებისთვის

რადგან ლენალიდომიდი გამოიყოფა თირკმელებით, თირკმლის უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში შეიძლება უფრო მაღალი იყოს ტოქსიურობა. რადგან ხანდაზმულ პაციენტებში უფრო მეტია თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების ალბათობა დოზის შერჩევისას საჭიროა სიფრთხილე და თირკმლის ფუნქციას ინტენსიურად უნდა დააკვირდნენ. თირკმლის უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში საწყისი დოზის რეკომენდაციები შემდეგია. არა-დიალიზზე მყოფი პაციენტები, რომელთა კრეატინინის კლირენსიც 11მლ/წთ-ზე ნაკლებია და დიალიზზე მყოფი პაციენტები, რომელთა კრეატინინის კლირენსიც 7მლ/წთ-ზე ნაკლებია შესწავლილი არ არის..

ცხრილი 7. საწყისი დოზა თირკმლის უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში (ყოველი 28 დღიანი ციკლის 2-21 დღე)

კატეგორია

თირკმლის ფუნქცია

დოზის ცვლილება მრავლობითი მიელომის დროს

(Cockcroft-Gault CLcr)

თირკმლის საშუალო უკმარისობა

30 ≤ CLcr < 50მლ/წთ

10 მგ* 24 საათში ერთხელ

თირკმლის მძიმე უკმარისობა

CLcr < 30მლ/წთ

15მგ 48 საათში ერთხელ

(არ საჭიროებს დიალიზს)

CLcr < 30მლ/წთ

(საჭიროა დიალიზი)

5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ

თირკმლის დაავადების ტერმინალური სტადია

დიალიზის ღეებში დოზა გამოიყენეთ პროცედურის შემდეგ

2 ციკლის შემდეგ დოზა შეიძლება გაიზარდოს დღე-ღამეში 15მგ-მდე თუ პაციენტი მკურნალობაზე არ რეაგირებს და მკურნალობას იტანს.

მიიღეთ წყალთან ერთად დაფხვნის ან დაღეჭვის გარეშე. დოზის მოდიფიკაცია შეიძლება კლინიკური და ლაბორატორიული კვლევების საფუძველზე.

სიფრთხილის ზომები

ნაყოფის რისკი: ორსულობის დროს ლენალიდი არ გამოიყენება

ლენალიდომიდი (თალიდომიდის ანალოგი) იწვევდა კიდურების ანომალიას მაიმუნების ემბრიო-ფეტალური განვითარების კვლევებში. თალიდომიდი არის ადამიანის ცნობილი ტერატოგენი, რომელიც იწვევს სიცოცხლისთვის სახიფათო დეფექტებს. თუ ლანიდომიდი გამოიყენება ორსულობის დროს, შეიძლება გამოიწვიოს განვითარებადი ბავშვის დეფექტები ან დაღუპვა.

შვილოსნობის უნარის მქონე ქალებში ლენალიდომიდით მკურნალობით დაწყებამდე უნდა მიიღონ ორსულობის 2 ნეგატიური ტესტი.

შვილოსნობის უნარის მქონე ქალებმა თავი უნდა შეიკავონ ჰეტეროსექსუალური კავშირისგან ან გამოიყენონ კონტრაცეფციის მინიმუმ 2 მეთოდი ლენალინომიდით მკურნალობიდან 4 კვირის განმავლობაში (კონტრაცეფციის შესაბამისი მეთოდები იხ. პარაგრაფში 5 ზოგადი უსაფრთხოების ზომები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისას).

ლენალიდი შეიძლება დაინიშნოს და განაწილდეს მხოლოდ ექიმების და ფარმაცევტების მიერ, რომლებიც რეგისტრირებულნი არიან RMP-ში. აგრეთვე ლენალიდი შეიძლება დაინიშNოს მხოლოდ იმ პაციენტებში, რომლებიც დაეთანხმნენ და ხელი მოაწერეს პროგრამაში გაწერილ პროცედურებს. პაციენტებმა პროგრამა უნდა დაიცვან. პროგრამის შესახებ დეტალური ინფორმაცია მოწოდებულია მწარმოებლისგან.

ჰემატოლოგიური ტოქსიურობა (ნეითროპენია, თრომბოციტოპენია)

ლენალიდომიდმა შეიძლება გამოიწვიოს მნიშვნელოვანი ნეითროპენია და თრომბოციტოპენია. აქედან გამომდინარე პაციენტებში ლენალიდომიდით მკურნალობამდე უნდა გაკეთდეს სისხლის ანალიზი, კვირაში ერთხელ პირველი და მეორე ციკლის დროს, 2 კვირაში ერთხელ მესამე ციკლის დროს და შემდეგ თვეში ერთხელ. პაციენტებში შეიძლება დოზირება გადაიდოს ან შემცირდეს, შეიძლება საჭირო იყოს სისხლის პრიდუქტების ან ზრდის ფაქტორების გამოყენება. პაციენტებს უნდა ურჩიონ სათანადოდ აღწერონ ფებრილური რეაქციები, აგრეთვე სისხლდენის სიმპტომები და ნიშნები. ლენალიდომიდის და სხვა მიელოსუპრესიული აგენტების ერთად გამოყენება უნდა მოხდეს სიფრთხილით.

მრავლობითი მიელომით დაავადებული პაციენტების კლინიკურ კვლევებში ჰემატოლოგიური ტოქსიურობა (3 ან 4 ხარისხი) უფრო ხშირად აღინიშნებოდა პაციენტებში, რომლებიც ლენალიდომიდით და დექსამეტაზონის კომბინაციით მკურნალობდნენ ვიდრე იმ პირებში, რომლებიც მხოლოდ დექსამეტაზონს იღებდნენ, უფრო ხშირი იყო პაციენტებში, რომლებიდ ლენალიდომიდით და მელფალანით და პრედნიზოლონის კომბინაციით მკურნალოვნდნე ვიდრე იმ პირებში, რომლებიც მხოლოდ მელფალანს და პრედნიზონს იღებდნენ.

ვენური და არტერიული თრომბოემბოლიური მოვლენები

მრავლობითი მიელომით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებიც ლენალიდომიდის და დექსამეტაზონის კომბინაციით მკურნალობდნენ შეიძლება გაზრდილი იყოს ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენების რისკი (ძირითადად ღრმა ვენების თრომბოზი და ფილტვის ემბოლია) და არტერიული თრომბოემბოლიური მოვლენების ალბათობა (ძირითადად მიოკარდიუმის იფარქტი და ცერებროვასკულური მოვლენები). პაციენტებში, რომლებშიც მრავლობითი მიელომა ახალდიაგნოსტირებული იყო ვენური და არტერიული თრომბოემბოლიური მოვლენები უფრო ნაკლებად აღინიშნებოდა ლენალიდომიდი_მელფალანი_დექსამეტაზონის ჯგუფში ვიდრე ლენალიდომიდი_დექსამეტაზონის ჯგუფში. საჭიროა იმ პაციენტების ინტენსიური მონიტორინგი, რომლებსაც აღენიშნებათ თრომბოემბოლიური მოვლენების რისკი ანამნეზში თრომბოზის ჩათვლით. საჭიროა მოდიფიცირებადი რისკ ფაქტორების მინიმალიზაცია (მაგ. მოწევა, ჰიპერტენზია, ჰყპერლიპიდემია). აგრეთვე ერითროპოეზური საშუალებების გამოყენებამ ან ანამნეზში თრომბოემბოლიურმა მოვლენებმა შეიძლება გაზარდოს ამ პაციენტებში ემბოლიის რისკი. აქედან გამომდინარე ერითროპოეზური აგენტები ან სხვა საშუალებები შეიძლება ზრდიდეს თრომბოზის რისკს, ამ საშუალებებს მიეკუთვნება ჰორმონ ჩამანაცვლებელი თერაია, მისი გამოყენება უნდა მოხდეს სიფრთხილით. ჰემოგლობინის კონცენტრაციისას 12გ/დლ ერითროპოეზური აგენტების გამოყენება უნდა შეწყდეს. პაციენტებს და ექიმებს უნდა ურჩიონ დააკვირდნენ თრომბოემბოლიის ნიშნებს და სიმპტომებს. საჭიროა პაციენტების ინსტრუქცია მიმართონ ექიმს თუ უვითარდებათ სიმპტომები როგორიცაა სუნთქვის უკმარისობა, გულმკერდის ტკივილი, ხელების ან ფეხების შეშუპება. რეკომენდებული უნდა იყოს პროფილაქტიკური ანტი-თრომბოზული მედიკამენტები, განსაკუთრებით თრომბოზის დამატებითი რისკ ფაქტორების მქონე პაციენტებში. პროფილაქტიკური ზომების მიღების გადაწყვეტილება უნდა მიიღონ პაციენტის ინდივსიდუალური რისკ ფაქტორების შეფასების შემდეგ. თუ პაციენტს აღენიშნება რაიმე თრომბოემბოლიური ვმოლენა მკურნალობა უნდა შეწყდეს და უნდა დაიწყოს სტანდარტული ანტი-კოაგულაციური თერაპია. ანტიკოაგულაციური თერაპიის ფონზე პაციენტის სტაბილიზაციის და თრომბოემბოლიური მოვლენების მენეჯმენტის შემდეგ ლენალიდომიდით მკურნალობა შეიძლება განახლდეს ორიგინალური დოზით სარგებლის და რისკის შეფასების საფუძველზე. პაციენტმა ანტიკოაგულაციური თერაპია უნდა განაგრძოს ლენალიდომიდით მკურნალობის დროს.

მეორადი ძირითადი მალიგნაციები

მეორადი ძირითადი მალიგნაციების (SPM) ზრდა აღინიშნა კლინიკურ კვლევებში მრავლობითი მიელომით დაავადებულ ადრე ნამკურნალებ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ლენალიდომიდს/დექსამეტაზონს (3.98 100 ადამიანზე წელიწადში) საკონტროლო ჯგუფებთან შედარებით (1.38 100 ადამიანზე წელიწადში). არაინვაზიური SPM მოიცავს ბაზალურ უჯრედებს ან კანს ბრტყელუჯრედოვან კიბოს. ინვაზიური SPM –ს უმრავლესობა იყო სოლიდური მალიგნაციები.

ახალდიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომით დაავადებული პაციენტების კლინიკურ კვლევებში, რომლებშიც ტრანსპლანტაცია შეუძლებელი იყო აღინიშნა ჰემატოლოგიური SPM-ს (მწვავე მიელოიდური ლეიკემია, მიელოდისპლაზიური სინდრომი) 4.9 პუნქტით ზრდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მელფალანს და პრედნიზონს დაავადების პროგრესირებამდე (1.75 100 ადამიანზე წელიწადში) მხოლოდ მელფალანის და პრედნიზონის ჯგუფებთან შედარებით (0.36 100 ადამიანზე წელიწადში). სოლიდური სიმსივნეების SPM –ს 2.12 პუნქტით ზრდა აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ლენალიდომიდს (9 ციკლი) მელფალანთან და პრედნიზონთან კომბინაციაში (1.57 100 ადამიანზე წელიწადში) მხოლოდ მელფალანის და პრედნიზონის ჯგუფებთან შედარებით (0.74 100 ადამიანზე წელიწადში).

თუმცა პაციენტებში, რომლებიც ლენალიდომიდს იღებდნენ დექსამეტაზონთან კომბინაციაში დაავადების პროგრესირებამდე 18 თვის განმავლობაში ჰემატოლოგიური –სიხშირე (0.16 1000 ადამიანზე წელიწადში) არ გაიზარდა თალიდომიდის, მელფალანის და პრედნიზონის კომბინაციასთAნ შედარებით (0.79 100 ადამიანზე წწლიადში). სოლიდური სიმსივნეების SPM –ს 1.3 პუნქტით ზრდა აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც ლენალიდომიდს იღებდნენ დექსამეტაზონთან კომბინაციაში დაავაების პროგრესირებამდე 18 თვის განმავლობაში (1.58 100 ადამიანზე წელიწადში) თალიდომიდის, მელფალანის და პრედნიზონის კომბინაციასთან შედარებით (1.19 100 ადამიანზე წელიწადში).

ინვაზიური SPMs-ს, მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის (AML), მიელოდისპლაზიური სინდრომის (MDS) და სოლიდური სიმსივნეების ზრდა აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც ლენალიდომიდს იღებდნენ მელფალანთან კომბინაციაში ან მელფალანის მაღალი დოზების და აუტოლოგური ღეროვანი უჯრედების ტრანპლანტაციის (ASCT) შემდეგ. დამატებით B უჯრედოვანი მალიგნაციები ჰოჯკინის ლიმფომის ჩათვლით აღინიშნა კლინიკურ კვლევებში, რომლებშიც პაციენტები ლენალიდომიდს იღებდნენ ASCT შემდეგ.

SPM-ს განვითარების რისკი უნდა გაითვალისწინონ ლენალიდომიდით მკურნალობის დაწყებამდე. ექიმებმა ფრთხილად უნდა შეაფასონ პაციენტები და მკურნალობის განმავლობაში უნდაგამოიყენონ კიბოს სტანდარტული სკრინინგი SPM-ს გამოსავლენად და დაიწყონ ჩვენების შესაბამისი მკურნალობა

ღვიძლის დაავადებები

პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ლენალიდომიდს დექსამეტაზონთან კომბინაციაში აღწერილია ღვიძლის უკმარისობა ფატალური შემთხვევების ჩათვლით, ღვიძლის მწვავე უკმარისობა, ტოქსიური ჰეპატიტი, ციტოლიზური ჰეპატიტი, ქოლესტაზური ჰეპატიტი და შერეული ციტოლიზური/ქოლესტაზური ჰეპატიტი. პრეპარატით გამოწვეული მწვავე ჰეპატოტოქსიურობის მექანიზმი უცნობი რჩება, თუმცა ზოგ შემთხვევაში შეიძლება რისკ ფაქტორებს წარმოადგენდეს ღვიძლის ვირუსული აავადება, ღვიძლის ენზიმების მომატება და ანტიბიოტიკებით მკურნალობა.

ღვიძლის ანომალური ფუნქციური ტესტები ხშირად იყო აღწერილი, ძირითადად ასიმპტომური და შექცევადი იყო დოზირების შეწყვეტის შემდეგ. პარამეტრების საბაზისო მაჩვენებლისდ აბრუნების შემდეგ შეიძლება განიხილონ უფრო მცირე დოზით მკურნალობა.

ლენალიდომიდი თირკმელებით გამოიყოფა. თირკმლის დაავადების მქონე პაციენტებში მნიშვნელოვანია დოზის ცვლილება პლაზმაში ისეთი დონის ასაცილებლად, რამაც შეიძლება აზარდოს ჰემატოლოგიური გვერდითი რეაქციების ან ჰეპატოტოქსიურობის რისკი. რეკომენდებულია ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგი, განსაკუთრებით ანამნეზში ან ამჟამად არსებული ღვიძლის ვირუსული ინფექციისას ან ლენალიდომიდის სხვა მედიკამენტებთან ერთად გამოყენებისას, რომლებიც იწვევს ღვიძლის დისფუნქციას.

ახალდიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომა: აუტანლობის უფრო მაღალი სიხშირე (3 ან 4 ხარისხის გვერდითი მოვლენები, სერიოზული გვერდითი ISS III სტადიისას, ECOG PS>1 ან CLcr<60მლ/წთ დროს როდესაც ლენალიდომიდი გამოიყენებოდა კომბინაციაში. საჭიროა პაციენტების ინტენსიური შეფასება ლენალიდომიდის ამტანობაზე კომბინირებული გამოყენებისას, უნდა გაითვალისწინონ ასაკი, ISS III სტადია, ECOG PS>1 ან CLcr<60მლ/წთ.

ლენალიდომიდი არ გამოიყენოთ შემდეგ პაციენტებში

ქალებში, რომლებშიც დადასტურებულია ან სავარაუდოა ორსულობა

როდესაც ალტერნატივა არ არსებობს, შვილოსნობის უნარის მქონე ქალებში შესაძლებელია ლენალიდომიდის გამოყენება ორსულობის ასაცილებელი ადექვატური ზომების მიღებისას. შვილოსნობის უნარის მქონე ქალებს უნდა ჩაუტარდეთ ორსულობის ტესტი (სენსიტიურობა მინიმუმ 25 mlU/mL). პირველი ტესტი უნდა ჩატარდეს 10-14 დღის განმავლობაში, მეორე 24 საათის განმავლობაში ლენალიდომიდით თერაპიის დაწყებამდე, შემდეგ ტესტი უნდა გაკეთდეს თვეში ერთხელ. თუ პაციენტს არ აღენიშნება მენსტრუალური ციკლი ან აქვს მენსტრუალური სისხლდენის ანომალია უნდა ჩატარდეს ორსულობის ტესტი და შესაბამისი კონსულტაცია. ორსულობის შემთხვევაში ლენალიდომიდი დაუყოვნებლივ უნდა მოიხსნას. ამ პირობებში შემდგომი შეფასებისთვის პაციენტი უნდა გადამისამართდეს მეანთან/გინეკოლოგთან.

მომატებული მგრძნობელობა ლენალიდომიდის ან რომელიმე შემავსებლის მიმართ (მაგ. სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიური ეპიდრმალური ნეკროლიზი).

ლენალიდი შეიცავს ლაქტოზას. პაციენტებმა, რომლებსაც აღენიშნებათ გალაქტოზას მემკვიდრული აუტანლობა, ლაპ ლაქტაზას დეფიციტი ან გლუკოზა-გალაქტოზის მალაბსორბცია, ლენალიდი არ უნდა მიიღონ.

ლენალიდომიდი სიფრთხილით გამოიყენეთ შემდეგ პაციენტებში

თირკმლის დაზიანება: ლენალიდომიდი გამოიყოფა თირკმელებით. აქედან გამომდინარე თირკმლის დაზიანების მქონე პაციენტებში საჭიროა სიფრთხილე დოზის შერჩევისას, რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი.

სიმსივნის ლიზისის სინდრომი: რადგან ლენალიდომიდს გააჩნია ანტი-ნეოპლაზიური მოქმედება, შეიძლება განვითარდეს სიმსივნის ლიზისის სინდრომი. მაღალი რისკის ქვეშ არიან მკურნალობამდე სიმსივნის მაღალი დატვირთვის მქონე პაციენტები. საჭიროა მათი ინტენსიური მონიტორინგი და შესაბამისი უსაფრთხოების ზომების მიღება.

ინფექცია: საჭიროა პაციენტების მონიტორინგი სერიოზული ინფექციების გამოსავლენად სეფსის და სეპტიური შოკის ჩათვლით.

აღწერილია ვირუსული რეაქტივაცია ჰერპეს ზოსტერის და B ჰეპატიტის ვირუსუს რეაქტივაციის ჩათვლით პაციენტებში, რომლებიც ლენალიდომიდს იღებენ და რომლებიც ადრე ინფიცირებულნი იყვნენ ჰერპეს ზოსტერით ან B ჰეპატიტით.

ჰერპეს ზოსტერის რეაქტივაციის ზოგიერთმა შემთხვევამ გამოწივია დისემინირებული ჰერპეს ზოსტერი, რის გამოც დროებით საჭირო გახდა ლენალიდომიდის მოხსნა და შესაბამისი ანტივირუსული მკურნალობა. HBVრეაქტივაციის ზოგიერთი შემთხვევაში გავნითარდა ღვიძლის მწვავე უკმარისობამდე პროგრესირება, რამაც გამოიწვია ლენალიდომიდის მოხსნა. ლენალიდომიდით მკურანლობის დაწყებამდე საჭიროა HBV სტატუსის დადგენა. პაციენტებში, რომლებსაც დადებითი აქვთ HBV ინეფქციის ტესტი, საჭიროა B ჰეპატიტის ვირუსის მკურნალობის გამოცდილების მქონე ექიმის კონსულტაცია. თერაპიის განმავლობაში საჭიროა ამ პაციენტების ინტენსიური მონიტორინგი ვირუსული რეაქტივაციის ნიშნების და სიმპტომების გამოსავლენად აქტიური HBV ინფექციის ჩათვლთ.

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

არაკლინიკური კვლევების და ადამიანის in vitroმეტაბოლიზმის კვლევები აჩვენებს რომ ლენალიდომიდი არ მეტაბოლიზდება და არ აინჰიბირებს ან აინდუცირებს ციტოქრომ P450-ს, რაც მიუთითებს რომ, P450-დაფუძნებული წამალთაშორისი ურთიერთქმედება ნაკლებსავარაუდოა.

დიგოქსინი: ლენალიდომიდის 10მგ/დღე-ღამეში და დიგოქსინის ერთად გამოყენებისას 14%-ით გაიზარდა პლაზმაში დიგოქსინის ექსპოზიცია (0,5მგ ერთჯერადი დოზა). აქედან გამომდინარე ლენალიდომიდით მკრუნალობის დროს რეკომენდებულია პლაზმაში დიგოქსინის დონის პერიოდული მონიტორინგი.

ვარფარინი: 10მგ ლენალიდომიდის მრავლობითი დოზების მიღებისას არ აღინიშნა ეფექტი R- და S- ვარფარინის ერთჯერადი დოზის ფარმაკოკინეტიკაზე. 25მგ ვარფარინის ერთჯერადი დოზის მიღებას ეფექტი არ ქონდა ლენალიდომიდის ფარმაკოკინეტიკაზე. თუმცა უცნობია არსებობს თუ არ აურთიერთქმედება კლინიკური გამოყენებისას (დექსამეტაზონთან ერთად მკურნალობა). დექსამეტაზონი არის ენზიმის სუსტი ან საშუალო ინდუქტორი და ვარფარინზე მისი ეფექტი უცნობია. მკურნალობის დროს რეკომენდებულია ვარფარინის კონცენტრაციის ინტენსიური მონიტორინგი.

მრავლობითი მიელომით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებიც ლენალიდომიდს დექსამეტაზონთან ერთად იღებბდნენ სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ ერითროპოეზური აგენტები ან სხვა საშუალებები, რომლებიც ზრდის თრომბოზის რისკს, როგორიცაა ესტროგენების შემცველი პრეპარატები.

დექსამეტაზონის ერთჯერადი ან მრავალჯერადი დოზების გამოყენებას (40მგ/დღეში) მნიშვნელოვანი ეფექტი არ აქვს ლენალიდომიდის მრავალჯერადი დოზების ფარმაკოკინეტიკაზე (25მგ/დღე-ღამეში) მრავლობითი მიელომით დაავადებულ პაციენტებში.

გამოყენება ორსულ და მეძუძურ ქალებში

ორსული ქალები: ორსულ ქალებში კვლევები არ ჩატარებულა. თუმცა ცხოველების კვლევებში აღწერილია ემბრიო-ფეტალური ტოქსიურობა. ახალშობილის რისკი უცნობია. აქედან გამომდინარე, ლენალიდომიდი ორსულობის დროს არ უნდა გამოიყენონ. შვილოსნობის უნარის მქონე ქალებმა უნდა გამოიყენონ კონტრაცეფციის ეფექტური მეთოდები.

მამაკაცები: სპერმაში ლენალიდომიდის კვლევები არ არსებობს. აქედან გამომდინარე, თუ პარტნიორ ქალს აქვს შვილოსნობის უნარი უნდა გამოიყენონ კონტრაცეფციულ მეთოდები.

მეძუძური ქალები: უცნობია გამოიყოფა თუ არა ლენალიდომიდი რძეში. აქედან გამომდინარე, ქალებმა, რომლებიც ლენალიდომიდს იღებენ ძუძუთი კვებისგან თავი უნდა შეიკავონ. რადგან ბევრი პრეაპრატი გამოიყოფა რძეში და არსებობს ჩვილებში გვერდითი რეაქციების რისკი, დედისთვის პრეპარატის მნიშვნელობის გათვალისწინების მიხედვით უნდა მიიღონ ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან პრეპარატის მოხსნის გადაწყვეტილება.

გამოყენება პედიატრიაში

18 წლამდე ასაკის პაციენტებში უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის.

გამოყენება გერიატრიაში

86 წლის პაციენტებში ლენალიდომიდის გამოყენება ხდებოდა მრავლობითი მიელომით დაავადებული პაციენტების ორ კლინიკურ კვლევაში, რომლებსაც ჩატარებული ქონდათ მკურნალობის მინიმუმ ერთი კურსი. 703 სუბიექტიდან 45% იყო 65 წლის ან უფროსი ასაკის, 12% 75 წლის და უფროსი ასაკის. 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტების პროცენტული რაოდენობა მნიშვნელოვნად არ განსხვავდებოდა ტესტის და კონტროლის ჯგუფებში. 353 პაციენტიდან, რომლებიც ლენალიდომიდს და დექსამეტაზონს იღებდნენ 46% იყო 65 წლის და უფროსი ასაკის ორივე კვლევაში. ორივე კვლევაში 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში უფრო მაღალი იყო ვენური თრომბოზის, ფილტვის ემბოლიის, წინაგულების ფიბრილაციის და თIრკმლის უკმარისობის ალბათობა. ეფექტურობის განსხვავება არ აღინიშნა 65 წელზე უფროსი ასაკის და უფრო ახალგაზრდა პაციენტებში.

კლინიკურ კვლევაშI ლენალიდომიდით კომბინირებული თერაპია უფრო ნაკლებად აიტანებოდა ≥75 წლის პაციენტებში ახალგაზრდა პოპულაციასთან შედარებით. ამ პაციენტებში უფრო ხშირი იყო მოხსნა აუტანლობის გამო ვიდრე <75 წლის პირებში..

რადგან ხანდაზმულებში უფრო მეტია თირკმლის ფუნქციისდ აქვეითების ალბათობა, საჭიროა დოზის ფრთხილად შერჩევა და თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი.

გვერდითი მოვლენები

მრავლობითი მიელომის დექსამეტაზონთან კომბინირებული მკურნალობა პაციენტებში, რომლებსაც ჩატარებული აქვთ მინიმუმ ერთი კურსი: ორ მე-3 ფაზის კლინიკურ კვლევაში, მრავლობითი მიელომით დაავადებული 353 პაციენტი იღებდა ლენალიდომიდს დექსამეტაზონთან კომბინაციაში და 351 პაციენტი იღებდა პლაცებოს დექსამეტაზონთან კომბინაციაში. სერიოზული გვერდიტი რეაქციები უფრო ხშირი იყო ლენალიდომიდის/დექსამეტაზონის ჯგუფში და მოიცავდა ვენურ თრომბოემბოლიას (ღრმა ვენების თრომბოზი, ფილტვის არტერიის ემბოლია) მე-4 ხარისხის ნეითროპენიას. გვერდითი რეაქციები, რომლებიც უფრო ხშირად აღინიშნა ლენალიდომიდის/დექსამეტაზონის ჯგუფში (43.9%) იყო შემდეგი: ნეითროპენია (42.2%), ყაბზობა (40.5%), დიარეა (38.5%), კუნთების კრამპები (33.4%), ანემია (31.4%), თრომბოციტოპენია (21.5%) და გამონაყარი (21.2%).

ახალდიაგნოსტირბეული მრავლობითი მიელომის დექსამეტაზონთან კომბინირებული თერაპია პაციეტნებში, რომლებშიც ტრანსპლანტაცია შეუძლებელია: სერიოზული გვერდითი რეაქციები, რომლებიც უფრო ხშირად აღინიშნა (≥5%) ლენალიდომიდი+დექსამეტაზონის ჯგუფში ვიდრე მელფალანი+პრედნიზონი+დექსამეტაზონის გამოყენებისას იყო პნევმონია (9.8%) და თირკმლის უკმარისობა (მწვავე შემთხვევების ჩათვლით) (6.3%). გვერდითი რეაქციები, რომლებიც უფრო ხშირად აღინიშნა ლენალიდომიდი+დექსამეტაზონის ჯგუფში იყო დიარეა (45.5%), დაღლილობა (32.8%), ზურგის ტკივილი (32.0%),ასთენია (28.2%),უძილობა (27.6%), გამონაყარი (24.3%), მადის დაქვეითება (23.1%),ხველა (22.7%), პირექსია (21.4%) კუნთების სპაზმები (20.5%).

მელფალანით და პრედნიზონით კომბინირებული მკურნალობა ახალდიაგნოსტირბეული მრავლობითი მიელომის დროს პაციენტებში, რომლებშიც ტრანსპლანტაცია შეუძლებელია: სერიოზული გვერდითი რეაქციები უფრო ხშირად (≥5%) აღინიშნებოდა ლენალიდი+მელფალანი_პრედნიზონის დროს, რომლის შემდეგაც ტარდებოდა ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელი მკურნალობა (MPR+R ) ან ლენალიდომიდი_მელფალანი_პრედნიზონის დროს რომლის შემდეგაც იყენებდნენ პლაცებოს (MPR+p) ციდრე პლაცებო+მელფალანი_პრედნიზონის და შემდეგ პლაცებოს გამოყენებისას (MPp+p), გვერდითი მოვლენები იყო ნეითროპენია (6.0%) და ანემია (5.3%). გვერდითი მოვლენბი, რომლებიც უფრო ხშირად აღინიშნებოდა ლენალიდომიდი+მელფალანი+პრედნიზონი შემდეგ ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელი თერაპიის ან (MPR+R) ლენალიდომიდი+მელფალანი_პრედნიზონის და პლაცებოს გამოყენებისას (MPR+p) ვიდრე პლაცებო+მელფალანი+პრედნიზონი შემდეგ პლაცებოს გამოყენებისას (MPp+p) იყო ნეითროპენია (83.3%), ანემია (70.7%), თრომბოციტოპენია (70.0%), ლეიკოპენია (38.8%), ყაბზობა (34.0%),დიარეა (33.3%), გამონაყარი (28.9%), პირექსია (27.0%), პერიფერიული შეშუპება(25.0%), ხველა (24.0%), მადის დაქვეითება (23.7%) ასთენია (22.0%).

მრავლობითი მიელომით დაავადებულ პაციენტებში აღნიშნული გვერდითი მოვლენები ჩამოთვლილია ქვემო ცხრილში ორგანოთა სისტემის კლასის და სიხშირის მიხედვით. სიხშირის ყოველი დაჯგუფებისას გვერდითი რეაციები წარმოდგენილია კლებადი სიმწვავით. სიხშირე განსაზღვრულია შემდეგნაირად: ძალიან ხშირი (≥ 1/10); ხშირი (≥ 1/100 - < 1/10); ნაკლებად ხშირი (≥ 1/1,000 -< 1/100); იშვიათი (≥ 1/10,000 -< 1/1,000); ძალიან იშვიათი (< 1/10,000), უცნობია (შეფასება სეუძლებელია არსებული მონაცემების მიხედვით).

ცხრილიბა 8. მრავლობითი მიელომით დაავადებული პაციენტების კლინიკურ კვლევებში აღწერილი გვერდითი რეაქციები, რომლებიც მკურნალობდნენ ლენალიდომიდის და დექსამეტაზონის კომბინაციით ან ლენალინომიდის და მელფალანის და პრედნიზონის კომბინაციით.

ორგანოთა სისტემის კლასი

გვერდითი რეაქციები/სიხშირე

3~4 ხარისხის გვერდითი რეაქციები/სიხშირე

ძალიან ხშირი

ხშირი

პნევმონია

პნევმონია

ზემო რესპირატორული ტრატის ინფექცია

ბაქტერიული, ვირუსული დასოკოვანი ინფექციები (ოპორტუნისტული ინფექციების ჩათვლით)

ბაქტერიული, ვირუსული დასოკოვანი ინფექციები (ოპორტუნისტული ინფექციების ჩათვლით)

სეფსისი

ინფექციები და ინვაზიები

ნაზოფარინგიტი

ბრონქიტი

ფარინგიტი

ბრონქიტი

ხშირი

სეფსისი

სინუსიტი

ნაკლებად ხშირი

ხშირი

ბაზალურ უჯრეოვანიკარცინომა

მწვავე მიელოიდური ლეიკემია

კეთილთვისებიანი, ავთვისებიანი და არასპეციფიური ნეოპლაზიები (ცისტების და პოლიპების ჩათვლით)

კანის ბრტყელუჯრედოვნაი კიბო

მიელოდისპლაზიური სინდრომი

კანის ბრტყელუჯრედოვანი კიბო

ნაკლებად ხშირი

მწვავე T-უჯრედოვანი ლეიკემია

ბაზალურ უჯრედოვანი კარცინომა

სიმსივნის ლიზისის სინდრომი

ძალიან ხშირი

ძალიან ხშირი

ნეითროპენია

ნეითროპენია

თრომბოციტოპენია

თრომბოციტოპენია

ანემია

ანემია

ჰემორაგიული დარღვევა

ლიმფოპენია

სისხლის და ლიმფური სისტემის დარღვევები

ლეიკოპენია

ხშირი

ხშირი

ფებრილური ნეითროპენია

ფებრილური ნეითროპენია

პანციტოპენია

პანციტოპენია

ჰემოლიზური ანემია

ნაკლებად ხშირი

ნაკლებად ხშირი

ჰემოლიზი

ჰიპერკოაგულაცია

აუტოიმუნური ჰემოლიზური ანემია

კოაგულოპათია

ჰემოლიზური ანემია

იმუნური სისტემის დარღვევები

ნაკლებად ხშირი

მომატებული მგრძნობელობა

ენდოკრინული დარღვევები

ხშირი

ჰიპოთიროიდიზმი

ძალიან ხშირი

ხშირი

ჰიპოკალიემია

ჰიპოკალიემია

ჰიპერგლიკემია

ჰიპერგლიკემია

ჰიპოკალციემია

ჰიპოკალციემია

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

მადის დაქვეითება

შაქრიანი დიაბეტი

წონაში კლება

ჰიპოფოსფატემია

ხშირი

ჰიპონატრიემია

ჰიპომაგნიემია

ჰიპერურიკემია

ჰიპერურიკემია

წითელი ქარი

დეჰიდრატაცია

მადის დაქვეითება

წონაში კლება

ძალიან ხშირი

ხშირი

დეპრესია

დეპრესია

ფსიქიატრული დარღვევები

უძილობა

უძილობა

ნაკლებდ ხშირი

ლიბიდოს დაკარგვა

ძალიან ხშირი

ხშირი

პერიფერიული ნეიროპათია (მოტორული ნეიროპათიის გარდა)

ინსულტი

თავბრუსხვევა

თავბრუსხვევა

ნერვული სისტემის დარღვევები

ტრემორი

სინკოპე

დისგევზია

ნაკლებად ხშირი

თავის ტკივილი

ინტრაკრანიული ჰემორაგია

ხშირი

ტრანზიტორული იშემიური შეტევა

ატაქსია

ცერებრული იშემია

ბალანსის დაზიანება

ძალიან ხშირი

ხშირი

კატარაქტა

კატარაქტა

თვალის დარღვევები

მხედველობის დაბინდვა

ნაკლებად ხშირი

ხშირი

სიბრმავე

მხედველობის სიმკვეთრის შემცირება

ხშირი

ყურის და ლაბირინთის დარღვევები

სიყრუე (ჰიპოაკუზიის ჩათვლით)

ტინიტუსი

ხშირი

ხშირი

წინაგულების ფიბრილაცია

მიოკარდიუმის ინფარქტი (მწვავე შემთხვევის ჩათვლით)

ბრადიკარდია

წინაგულების ფიბრილაცია

გულის დარღვევები

ნაკლებად ხშირი

გულის შეგუბებითი უკმარისობა

არითმია

ტაქიკარდია

QT გახანგრძლივება

გულის უკმარისობა

წინაგულების ციმციმი

მიოკარდიუმის იშემია

პარკუჭოვანი ექსტრასისტოლია

ძალიან ხშირი

ძალიან ხშირი

ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენები (ძირითადად ღრმა ვენების თრომბოზი და ფილტვის ემბოლია)

ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენები (ძირითადად ღრმა ვენების თრომბოზი და ფილტვის ემბოლია)

ვასკულური დარღვევები

ხშირი

ხშირი

ჰიპოტენზია

ვასკულიტი

ჰიპერტენზია

ნაკლებად ხშირი

ეკქიმოზი

იშემია

პერიფერიული იშემია

ინტრაკრანიალური ვენური სინუსის თრომბოზი

რესპირატორული თორაკალური და მედიასტინური დარღვევები

ძალიან ხშირი

ხშირი

ქოშინი

რესპირატორული დისტრესი

ეპისტაქსისი

ქოშინი

ძალიან ხშირი

ხშირი

დიარეა

დიარეა

ყაბზობა

ყაბზობა

მუცლის ტკივილი

მუცლის ტკივილი

გულისრევა

გულისრევა

ღებინება

ღებინება

დისპეფსია

ხშირი

გასტროინტესტინური დარღვევები

გასტროინტესტინური ჰემორაგია (რექტალური ჰემორაგიის, პეპტიური წყლულიდან ჰემორაგიის და ღრძილებიდან სისხლდენის ჩათვლით)

პირის სიმშრალე

სტომატიტი

დისფაგია

ნაკლებად ხშირი

კოლიტი

ტიფლიტი

ხშირი

ხშირი

ღვიძლის ფუნქციური ტესტების ანომალია

ქოლესტაზი

ჰეპატობილიარული დარღვევები

ნაკლებად ხშირი

ღვიძლის ფუნქციური ტესტების ანომალია

ღვიძლის უკმარისობა

ნაკლებად ხშირი

ღვიძლის უკმარისობა

ძალიან ხშირი

ხშირ

გამონაყარი

გამონაყარი

ქავილი

ხშირი

ურტიკარია

კანის და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

ჰიპერჰიდროზი

პირის სიმშრალე

კანის ჰიპერპიგმენტაცია

ეგზემა

ერითემა

ნაკლებად ხშირი

კანის დისმკოლორაცია

ფოტოსენსიტიურობის რეაქცია

ძალიან ხშირი

ხშირი

კუნთების სპაზმები

კუნთების სისუსტე

ძვლის ტკივილი

ძვლის ტკივილი

ძვალკუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის ტკივილი და დისკომფორტი

ნაკლებად ხშირი

ძვალკუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები

ართრალგია

სახსრების შეშუპება

ხშირი

კუნთების სისუსტე

სახსრების შეშუპება

მიალგია

ძალიან ხშირი

ხშირი

თირკმლის უკმარისობა (მწავე შემთხვევის ჩათვლით)

თირკმლის მილაკების ნეკროზი

ხშირი

თირკმლის და შარდის დარღვევები

ჰემატურია

შარდის შეკავება

შარდის შეუკავებლობა

ნაკლებად ხშირი

შეძენილი ფანკონის სინდრომი

რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლის დარღვევები

ხშირი

ერექტილური დისფუნქცია

ზოგადი დარღვეები და მდგომარეობა შეყვანის ადგილას

ძალიან ხშირი

ხშირი

დაღლილობა

დაღლილობა

შეშუპება (პერიფერიული შეშუპების ჩათვლით)

პირექსია

პირექსია

ასთენია

ასთენია

გრიპის მსგავსი დაავადების სინდრომი (პირექსიის, ხველის, მიალგიის, ძვალკუნთოვანი ტკივილის, ტავის ტკივილის და შემცივნების ჩათვლით)

ხშირი

გულმკერდის ტკივილი

ლეთარგია

კვლევები

ხშირი

C-რეაქტიული ცილის მომატება

დაზიანება, მოწამვლა და პროცედურული ართულებები

ხშირი

დაცემა

კონტუზია

პაციენტებში, რომლებიც ლენალიდომიდით მკურნალობენ იზრდება ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენები (ღრმა ვენების თრომბოზი და ფილტვის ემბოლია) და არტერიული თრომბოზი (მიოკარდიუმის ინფარქტი და ცერებროვასკულური მოვლენა). იმ პაციენტების კლინიკურ კვლევებში, როლებსაც ჩატარებული აქვთ მკურნალობის მინიმუმ ერთი კურსი სერიოზული გვერდითი რეაქციების რისკი როგორიცაა ღრმა ვენების თრომბოზი (7.4%) და ფილტვის ემბოლია (3.7%) მნიშვნელოვნად მომატებული იყო ლენალიდომიდის/დექსამეტაზონის ჯგუფში პლაცებო/დექსამეტაზონის ჯგუფთან შედარებით (3.1 და 0.9%). ახადიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომის კვლევაში, რომელშიც ყველა პაციენტი იღებდა ანტითრომბოზულ პროფილაქკიკურ საშუალებებს, ღრმა ვენების თორმბოზი როგორც სერიოზული გვერდითი მოვლენა აღინიშნა ჯგუფში, რომელშიც ლენალიდომიდის და დექსამეტაზონის მიღება გრძელდებოდა დაავადების პროგრესირებამდე, ჯგუფში, რომელიც ლენალიდომიდს და დექამეტაზონს იღებდა 18 ციკლის განმავლობაში და ჯგუფში, რომელიც იღებდა მელფალანი+პრედნიზონი+თალიდომიდს (3.6%, 2.0%, და 1.7%) ფილტვის ემბოლიის სიხშირე მსგავსი იყო სამ ჯგუფს შორის . (3.8%, 2.8%,და3.7%, r

იმ პაციენტების კლინიკურ კვლევებში, რომლებსაც ჩატარებული ქონდათ მკურანლბის მინიმუმ ერთი კურსი, სერიოზული გვერდითი რეაქციების რისკი როგორიცაა მიოკარდიუმის ინფარქტი (1.7%) და ინსულტი (ცერებროვასკულური შეტევა) (2.3%) მომატებული იყო ლენალიდომიდის/დექსამეტაზონის ჯგუფში პლაცებო/დექსამეტაზონის ჯგუფთან შედარებით (0.6% და 0.9%,). ახალდიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომის კვლევაში მიოკარდიუმის ინფაქრტი აღწერილი იყო სერიოზული გვერდითი რეაქციის სახით ჯგუფში, რომელიც ლენალიდომიდის და დექსამეტაზონის მიღებას აგრძელებდა დაავადების პროგრესირებამდე, ჯგფუში, რომელიც იღებდა ლენალიდომიდს და დექსამეტაზონს 18 ციკლის განმავლობაში დაჯგუფში, რომელიც ირებდა მელფალანი+პრედნიზონი+თალიდომიდს (2.3%, 0.6%, და 1.1%, respectively). ინსულტის (ცერებროვასკულური მოვლენის) სიხშირე მსგავსი იყო სამ ჯგუფს შორის (0.8%, 0.6%,და0.6%, ).

მრავლობითი მიელომით დაავადებული პაციენტების კლინიკურ კვლებში, რომლებიც ლენალიდომიდით მკურნალობდნენ ≥1% -ში და პლაცებოზე მინიმუმ ორჯერ ხშირად აღინიშნა შემდეგი გვერდითი რეაქციები, რომლებიც ზემოთ აღწერილი არ არის:

  • სისხლის და ლიმფური სისტემის დარღვევა: პანციტოპენია, აუტოიმუნური ჰემოლოზური ანემია
  • გულის დარღვევები: ბრადიკარდია, მიოკარდიუმის ინფარქტი, გულის ანგინა
  • ენდოკრინული დარღვევები: ჰირსუტიზმი
  • თვალის დარღვევები: სიბრმავე, ოკულარული ჰიპერტენზია
  • გასტროინტესტინური დარღვევები: გასტროინტესტინური ჰემორაგია, გლოსოდინია
  • ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობა გამოყენების ადგილას: სისუსტე
  • კვლევები: ღვიძლის ფუნქციური ტესტების ანომალია, ალანინამონიტრანსფერაზას მომატება
  • ნერვული სისტემის დარღვევები: ცერებრული იშემია
  • ფსიქიატრული დარღვევები: ხასიათის მერყეობა, ჰალუცინაციები, ლიბიდოს დაკარგვა
  • რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლის დარღვევები: ერექტილური დისფუნქცია
  • რესპირატორული, თორაკალური და მედიასტინური დარღვევები: ხველა, ხმის ჩახლეჩა
  • კანის და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები: ეგზანთემა, კანის ჰიპერპიგმენტაცია

პოსტ-მარკეტინგული ზედამხედველობა

მსოფლიოში ლენალომიდზე პოსტ-მარკეტინგული დაკვირვების შემდეგ იდენტიფიცირებულია შემდეგი გვერდითი რეაქციები: ალერგიული რეაქციები (ანგიოედემა, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიური ეპიდერმალური ნეკროლიზი და სხვ.) სიმსივნის ლიზისის სინდრომი (TLS) და სიმსივნის აფეთქების რეაქცია (TFR); ინტერსიტიცალური პნევმონიტი, ღვიძლის უკმარისობა (ფატალური შემთხვევების, ტოქსიური ჰეპატიტის, ციტოლიზური ჰეპატიტის, ქოლესტაზური ჰეპატიტის, შერეული ციტოლიზური/ქოლესტაზური ჰელატიტის ჩათვლით) და ღვიძლის ტრანზიტორული ანომალური ლაბორატორიული ტესტები; ვირუსული ინფექცია (ჰერპეს ზოსტერის და B ჰეპატიტის ვირუსის ჩათვლით); შეძენილი ჰემოფილია. რადგან ეს რეაქციები აღწერილია ნებაყოფლობით, ყოველთვის შესაძლებელი არ არის მათი სიხშირის საიმედო შეფასება ან პრეპარატის ექსპოზიციისადმი მიზეზობრივი კავშირის დადგენა.

აღწერილია ჰიპოთირეოზი და ჰიპერთირეოზი. მკურნალობის დაწყებამდე რეკომენდებულია იმ მდგომარეობების ოპტიმალური კონტორლი, რომლებიც მოქმედებს ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციაზე. რეკომენდებულია ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის მონიტორინგი დასაწყისში და მკურნალობის პერიოდში.

შიდა პოსტ-მარკეტინგული ზედამხედველობა

ლენალიდომიდის პოსტ-მარკეტინგული დაკვირვებისას 610 სუბიექტში 6 წლის განმავლობაში ხელახლა გამოკვლევისას შიდა ბაზარზე მიზეზობრივი კავშირის მიუხედავად გვერდითი მოვლენების სიხშირე შეადგენდა 90.66%-ს (553/610 სუბიექტი 2,466 მოვლენა). შემდეგ ცხრილში კლებადი სიხშირით წარმოდგენილია სერიოზული გვერდითი მოვლენები მიზეზობრივი კავშირის მიუხედავად და სერიოზული გვერდი რეაქციები რომელთა მიზეზობრივი კაშირიც გამორიცხული არ არის.

SOC

სერიოზული გვერდითი მოვლენები 35.57%(217/610 სუბიექტი 448 მოვლენა)

პრეპარატის სერიოზული გვერდითი რეაქციები

  • 43%

(88/610 სუბიექტები 161 მოვლენა)

ხშირი (1- <10%)

ინფექციები და ინვაზიები

პნევმონია, სეპტიური შოკი, გრიპი

პნევმონია

ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობა მიღების ადგილას

ასთენია, ცხელება

ასთენია, ცხელება

რესპირატორული, თორაკალური და მედიასტინური დარღვევები

ქოშინი

ქოშინი

სისხლის და ლიმფური სსიტემის დარღვევები

ნეითროპენია, ფებრილური ნეითროპენია

ნეითროპენია, ფებრილური ნეითროპენია

კეთილთვისებიანი, ავთვისებიანი და არასპეციფიური ნეოპლაზიები (ცისტების და პოლიპების ჩათვლით)

პლაზმური უჯრედების მიელომა

გამოკვლვევები

C-რეაქტიული ცილის მომატება

სისხლძარღვოვანი დარღვევები

ღრმა ვენების თრომბოზი

ღრმა ვენების თრომბოზი

ნაკლებად ხშირი(0.1 - <1%)

ინფექციები და ინვაზიები

საშარდე ტრაქტის ინფექციები, ბრონქიტი, ჰერპეს ზოსტერი, უროსეფსისი, ვირუსული ინფექცია, სინუსიტი, ატიპიური პნევმონია, სტრეპტოკოკური პნევმონია, klebsiella პნევმონია, ფსევდომემბრანოზული კოლიტი, ინფექცია, მწვავე სინუსიტი, მწვავე პიელონეფრიტი, ბრონქოპულმონალური ასპერგილოზი, Escherichia coli, გამოწვეული პნევმონია, ვირუსული პნევმონია, ვირუსული რესპირატორული ინფექცია,

ზემო რესპირატორული ტრაქტის ინფექცია, ბაქტერიემია, ბრონქიოლიტი, ცელულიტი, სოკოვანი პნევმონია,ნაზოფარინგიტი, პარაინფლუენზა ვირუსული პნევმონია, სეფსისი, pneumocystis carnii პნევმონია, კანქვეშა აბსცესი

გრიპი,საშარდე ტრაქტის ინფექცია, ბრონქიტი, ჰერპეს ზოსტერი, ვირუსული ინფექცია, ატიპიური პნევმონია, სტრეპტოკოკური პნევმონია, klebsiella პნევმონია, ფსევდომემბრანოზული კოლიტი, ზემო რესპირატორული ტრაქტის ინფექცია, ბაქტერიემია, სოკოვანი პნევმონია, სეფსისი

ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობა შეყვანის ადგილას

ტკივილი, პერიფერიული შეშუპება, წვა, დაღლილობა, მრავლობითი ორგანოს დისფუნქცია, მრავლობითი ორგანოს უკმარისობა, პერიფერიული შეშუპება, სიკვდილი, სახის შეშუპება,ზოგადი მდგომარეობის გაუარესება, გენერალიზებული შეშუპება, გულმკერდის ტკივილი

პერიფერიული შეშუპება, წვა, დაღლილობა, სიკვდილი, სახის შეშუპება, ზოგადი მდგომარეობის გაუარესება

რესპირატორული, თორაკალური და მედიასტინური დარღვევები

ფილტვის ემბოლიზმი, პლევრული გამონაჟონი, პნევმონიტი, ასპირაციული პნევმონია, მწვავე რესპირატორული დისტრესს სინდრომი, ბრონქოექტაზია, პნევმოთორაქსი, ქოშინი ფიზიკური დატვირთვის დროს, პნევმომედიასტინუმი, ასთმა, ფილტვის შეშუპება, ფილტვის შეგუბება, ფილტვის მასა, ობლიტერაციული ბრონქიოლიტი

ფილტვის ემბოლიზმი, პლევრული გამონაჟონი, პნევმონიტი

სისხლის და ლიმფური სისტემის დარღვევები

პანციტოპენია, სპლენომგალია, ანემია, ციტოპენია, თრომბოციტოპენია

პანციტოპენია, ციტოპენია, თრომბოციტოპენია

კეთილთვისებიანი, ავთვისებიანი და არასპეციფიური ნეოპლაზიები (ცისტების და პოლიპების ჩათვლით)

პლაზმოციტომა, ჰეპატოცელულარული კარცინომა, მწვავე ლეიკემია, ქოლანგიოკარცინომა, კუჭის კიბო

ძვალკუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები

კიდურების ტკივილი, მიალგია, ზურგის ტკივილი, ართრალგია, ყბის ტკივილი, სპონდილოლისთეზი, ძვალკუნთოვანი ტკივილი, გულმკერდის ტკივილი, კუნთების სისუსტე

მიალგია, ართრალგია

გასტროინტესტინური დარღვევები

დიარეა, ღებინება, გულისრევა, ასციტი, მუცლის ტკივილი, ზემო გასტროინტესტინური ჰემორაგია, ნაწლავის ჰემორაგიული დივერტიკული, ნაწლავის ობსტრუქცია, გაუვალობა, მუცლის ქვედა ნაწილის ტკივილი, მელენა

გულისრევა, გაუვალობა

გამოკვლევები

ღვიძლის ფუნქციური ტესტების მომატება, ღვიძლის ენზიმების მოამტება, საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდების მომატება, სისხლში გლუკოზის მომატება, თრომბოციტების რაოდენობის დაქვეითება, სისხლში ლაქტატდეჰიდროგენაზას მომატება, ნეიტროფილების რაოდენობის დაქვეითება

ღვიძლის ფუნქციური ტესტების მომატება, ღვიძლის ენზიმების მომატება

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

ჰიპერკალციემია, ორალური მიღების დაქვეითება, ჰიპერგლიკემია, დიაბეტური კეტოაციდოზი, მეტაბოლური აციდოზი, ჰიპოკალციემია, ჰიპოგლიკემია

ჰიპერკალციემია, ორალური მიღების დაქვეითება, დიაბეტური კეტოაციდოზი

ნერვული სისტემის დარღვევები

თავბრუსხვევა, პერიფერიული ნეიროპათია, ლეთარგია, ტრემორი, პერიფერიული სენსორული ნეიროპათია, პერიფერიული მოტორული ნეიროპათია, რაშის კუდის სინდრომი, ურემიული ენცეფალოპათია, ცნობიერების დაკარგვა, მენტალური დარღვევა, მესამე კრანიალური ნერვის დამბლა,

თავბრუსხვევა, ლეთარგია, ტრემორი, პერიფერიული სენსორული ნეიროპათია, პერიფერიული მოტორული ნეიროპათია, ცნობიერების დაკარგვა, მენტალური დარღვევა

ვასკულური დარღვევები

ორთოსტაზული ჰიპოტენზია, შოკი, ჰიპოტენზია

შოკი

გულის დარღვევები

წინაგულების ფიბრილაცია, პერიკარდიული გამონაჟონი, გულის უკმარისობა, სტრესული კარდიომიოპათია, სუბენდოკარდიული იშემია, გულის გაჩერება, პრინცმეტალის ანგინა, რესტრიქციული კარდიომიოპათია

წინაგულების ფიბრილაცია, გულის გაჩერება

დაზიანება, მოწამვლა და პროცედურების გართულებები

ხერხემლის კომპრესიული მოტეხილობა, ნეკნის მოტეხილობა, ბარძაყის ყელის მოტეხილობა, რადიაციული პნევმონია, ზურგის ტვინის დაზიანება, მალას მოტეხილობა, ხელის მოტეხილობა, გულმკერდის მალის მოტეხილობა

თირკმლის და შარდის დარღვევები

თირკმლის მწვავე დაზიანება, დიზურია, თირკმლის უკმარისობა, შარდის რეტენცია, აზოტემია

თირკმლის მწვავე დაზიანება

ფსიქიატრული დარღვევები

უძილობა, ცხელება, ბიპოლარული დარღვევა, მენტალური სტატუსის ცვლილება

უძილობა, ცხელება, ბიპოლარული დარღვევა

კანის და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

პაპულოსქვამოზური გამონაყარი, ურტიკარია, ქავილი

პაპულოსქვამოზური გამონაყარი, ურტიკარია, ქავილი

ჰეპატობილიარული დარღვევები

ღვიძლის დარღვევები, მწვავე ქოლანგიტი, მწვავე ქოლეცისტიტი

ენდოკრინული დარღვევები

ადრენალური უკმარისობა, ანტიდიურეზული ჰორმონის არასათანადო სეკრეცია

ადრენალური უკმარისობა

რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლის დარღვეები

საშვილოსნოს ყელის დისპლაზია

თვალის დარღვევები

დიპლოპია

ოპერაცია და სამედიცინო ჩარევა

დიაბეტის მენეჯმენტი

დამატებით, შემდეგ ცხრილში კლებადი სიხშირით წარმოდგენილია მოულოდნელი გვერდითი რეაქციები მიზეზობრივი შედეგის მიუხედავად და გვერდითი მოვლენები, რომელთა მიზეზობრივი კავშირიც გამორიცხული არ არის

ხშირი (1-<10%)

SOC

მოულოდნელი გვერდითი რეაქციები მიზეზობრივი კავშირის მიუხედავად 40.00% (244/610 სუბიექტი 378 მოვლენა)

მოულოდნელი გვერდითი რეაქციები, რომელთა მიზეზობრივი კავშირიც გამორიცხული არ არის 9.84% (60/610 სუბიექტი 72 მოვლენა)

გასტროინტესტინური დარღვევები

აბდომინური დისკომფორტი

რესპირატორული, თორაკალური და მედიასტინური დარღვევები

სლოკინი

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

ორალური მიღების დაქვეითება

ფსიქიატრული დარღვევები

შფოთვა, ძილის დარღვევები

ძილის დარღვევა

დაზიანება, მოწამვლა და პროცედურული გართულებები

ხერხემლის კომპრესიული მოტეხილობა

თირკმლის და შარდის დარღვევები

დიზურია

ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობა გამოყენების ადგილას

გულმკერდის დისკომფორტი

ძვალკუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები

გვერდის ტკივილი

ინფექციები და ინვაზიები

სეპტიური შოკი

ნაკლებად ხშირი (0.1-<1%)

გასტროინტესტინური დარღვევები

მუცლის დაჭიმულობა, გასტროეზოფაგალური რეფლუქსური დაავადება, პირის ღრუს ტკივილი, კბილის ტკივილი, პირის ღრუს წყლული, ქრონიკული გასტრიტი, გასტრიტი, კბილის კარიესი, ბუასილი, ასციტი, იშემიური კოლიტი, ნაწლავის წყლული, ნაწლავის პერფორაცია, ნაწლავის პოლიპი, ეპიგასტრალური დისკომფორტი, ეროზიული ეზოფაგიტი, ეზოფაგიტი, კუჭის წყლული, გასტროინტესტინური დარღვევა, ღრძილების შეშუპება, ნაწლავის ჰემორაგიული დივერტიკული, ნაწლავის ობსტრუქცია, გაუვალობა, რექტალგია, პერიდონტალური დაავადება, ანალური ეროზია, ჰემატოქეზია

აბდომინური დისკომფორტი, გასტროეზოფაგალური რეფლუქსური დაავადება, პირის ღრუს ტკივილი, გასტროინტესტინური დაავადება, გაუვალობა

რესპირატორული, თორაკალური და მედიასტინური დარღვევები

პლევრული გამონაჟონი, ასთმა, რინორეა, ჰემოპტოზი, მწვავე რესპირატორული დისტრესს სინდრომი, ბრონქოექტაზია, პნევმოთორაქსი, ფილტვის ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადება,

ცხვირის შეგუბება, ტაქიპნოე, ოროფარინგეალური ტკივილი, პნევმომედიასტინუმი, ფილტვის ჰიპერტენზია, ფილტვის შეშუპება, ფილტვის შეგუბება, ფილტვის მასა,ობლიტერაციული ბრონქიოლიტი, ანომალური რესპირაცია, პლევრული ტკივილი

სლოკინი, პლევრული გამონაჟონი, ანომალური რესპირაცია

ნერვული სისტემის დარღვევები

პერიფერიული მოტორული ნეიროპათაი, დემენცია, მიოკლონუსი, რადიკუალგია, ცნობიერების დაკარგვა,მენტალური დარღვევა, დიზართრია, ეპილეფსია, ინტრაკრანიალური მასა, ქრონიკული პოლინეიროპათია, …

ჭარბი დოზა

მრავლობითი მიელომით დაავადებულ პაციენტებში არ არსებობს ლენალიდომიდის დოზის გადაჭარბების სპეციფიური გამოცდილება, თუმცა დოზის-შერჩევის კვლევებში ზოგიერთ პაციენტს მიღებული ქონდა 150მგ-მდე დოზა, ერთჯრრადი დოზის კვლევებში კი ზოგიერთი ადამიანი იღებდა 400მგ-ს. ამ კველვებში დოზის შემზღუავი ტოქსიურობა ძირითადად იყო ჰემატოლოგიური. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში რეკომენდებულია დამხმარე მკურნალობა.

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · ინსტრუქცია პაციენტისთვის

სარეკომენდაციო ვერსია

ლენალიდი ტაბლეტები

3144520-166370

(ლენალიდომიდი) ტაბლეტი ორალური გამოყენებისთვის

[ხარისხობრივი და რაოდენობითი შემადგენლობა] ერთ ტაბლეტში

  • აქტიური ინგრედიენტი

ლენალიდი 25მგ: უწყლო ლენალიდომიდი (შიდა სპეციფიკაცია) 25მგ

ლენალიდი 20მგ: უწყლო ლენალიდომიდი (შიდა სპეციფიკაცია) 20მგ

ლენალიდი 15მგ: უწყლო ლენალიდომიდი (შიდა სპეციფიკაცია) 15მგ

ლენალიდი 10მგ: უწყლო ლენალიდომიდი (შიდა სპეციფიკაცია) 10მგ

ლენალიდი 7.5მგ: უწყლო ლენალიდომიდი (შიდა სპეციფიკაცია) 7.5მგ

ლენალიდი 5მგ: უწყლო ლენალიდომიდი (შიდა სპეციფიკაცია) 5მგ

ლენალიდი 2.5მგ: უწყლო ლენალიდომიდი (შიდა სპეციფიკაცია) 2.5მგ

  • შემავსებლები (ცხოველებიდან წარმოებული ინგრედიენტები)-ლაქტოზა უწყლო (წარმომავლობა: ხარი, გამოყენებული პროდუქტი: რძე, ენზიმი (რანეტი))
  • სხვა შემავსებლები-მიკროკრისტალური ცელულოზა, მაგნიუმის სტეარატი, ოპადრაი (88A220016), ოპადრაი თეთრი (03B28796), ნატრიუმის კროსკარმელოზა

[აღწერა]

ლენალიი 25მგ, 15მგ, 10მგ: მკრთალი ყვითელი, წაგრძელებული, შემოგარსული ტაბლეტი

ლენალიდი 7.5მგ: 5მგ, 2.5მგP მკრთალი ყვითელი, მრგვალი, შემოგარსული ტაბლეტი

[თერაპიული ჩვენება]

მრავლობითი მიელომა

დექსამეტაზონთან კომბინირებული თერაპია მრავლობითი მიელომის სამკურნალოდ პაციენტებში, რომლებსაც ჩატარებული აქვთ თერაპიის მინიმუმ ერთი კურსი. დექსამეტაზონთან ან მელფალანთან და პრედნიზოლონთან კომბინირებული თერაპია ახალდიაგნოსტირებული მიელომის სამკურნალოდ პაციენტებში, რომლებშიც ტრანსპლანტაცია შეუძლებელია.

[დოზა და დოზირება]

ლენალიდი უნდა გამოიყენონ მხოლოდ პაციენტებში, რომლებმაც თანხმობა განაცხადეს იმ პროცედურების დაცვაზე, რომელბიც აღწერილია რისკის მენეჯმენტის პროგრამაში (RMP) (იხ. პარაგრაფი 5 ზოგადი უსაფრთხოების ზომები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის”) .დამატებით ლენალიდი უნდა დაინიშნოს და გაიცეს მხოლოდ იმ ექიმების და ფარმაცევტების მიერ, რომლებიც რეგისტრირებულნი არიან RMP-ში. შვილოსნობის უნარის მქონე ქალებში გამოყენებისას ორსულობის ნეგატიური ტესტი უნდა დადასტურდეს პროგრამის მთელი სქემის მიმდინარეობისას.

მრავლობითი მიელომა

დექსამეტაზონთან კომბინირებული თერაპია მრავლობითი მიელომის სამკურნალოდ პაციენტებში, რომლებსაც ჩატარებული აქვთ მკურნალობის მინიმუმ ერთი კურსი. ლენალიდის გამოყენება არ უნდა დაიწყოს პაციენტებში, რომელთა ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა (ANC) <1,000/㎕და.ან თრომბოციტების რაოდენობა <75,000/㎕. რეკომენდებული საწყისი დოზაა 25მგ დღე-ღამეში ერთხელ 28 დღიანი ციკლის 1-21-ე დღეს.

დექსმეტაზონის რეკომენდებული დოზაა 40მგ დღე-ღამეში ერთხელ 28 დღიანი ციკლის 1-4, 9-12 და 17-20-ე დღეს პირველი 4 ციკლის განმავლობაში, შემდეგ დღე-ღამეში 40მგ 28 დღიანი ციკლის 1-3-ე დღეს.

დოზის ცვლილება თერაპიის განმავლობაში

თრომბოციტების რაოდენობაზე დაფუძნებული დოზის მოდიფიკაციები

ცხრილი 1.

თრომბოციტების რაოდენობა

რეკომენდებული კურსი

<30,000/㎕

შეწყვიტეთ მკურნალობა და კვირაში ერთხელ შეამოწმეთ სისხლის სრული რაოდენობა

≧30,000/㎕

ხელახლა დაიწყეთ დღე-ღამეში 15მგ-ს გამოყენება

<30,000/㎕-მდე ყოველი დაქვეითებისას

შეწყვიტეთ მკურნალობა

≧30,000㎕

განაახლეთ წინა დოზაზე 5მგ-თი ნაკლებით, არ გამოიყენოთ დღე-ღამეში 5მგ-ზე ნაკლები

②ANC-ზე დაფუძნებული დოზის მოდიფიკაციები

ცხრილი 2.

როდესაც ნეიტროფილების რაოდენობა

რეკომენდებული კურსი

<1,000/㎕

შეწყვიტეთ მკურნალობა, დაამატეთ G-CSF, და კვირაში ერთხელ გააკეთეთ სისხლის ანალიზი

≧1,000/㎕და ნეიტროფილი არის ერთადერთი ტოქსიურობა

განაახლეთ დღე-ღამეში 25მგ-ს მიღებით

≧1,000/㎕და სხვა ტოქსიურობის შემთხვევაში

განაახლეთ დღე-ღამეში 15მგ-ს გამოყენებით

<1,000/㎕-მდე ყოველი დაქვეითებისას

შეწყვიტეთ მკურნალობა

≧1,000/㎕

განაახლეთ წინა დოზაზე 5მგ-თი ნაკლებით, არ გამოიყენოთ დღეში 5მგ-ზე ნაკლები

ნეითროპენიის შემთხვევაში პაციენტის მენეჯმენტისასუნდა გაითვალისწინონ ზრდის ფატორის გამოყენება.

დექსამეტაზონთან კომბინირებული თერაპია ახალდიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომის დროს პაციენტებში, რომლებშიც ტრანსპლანტაცია შეუძლებელია. ლენალიდის გამოყენება არ უნდა დაიწყონ თუ ANC <1,000/㎕და/ან თრომბოციტების რაოდენობა <50,000/㎕. რეკომენდებული საწყისი დოზაა 25მგ დღე-ღამეში ერთხელ 28-დღიანი ციკლის 1-21-ე დღეს. დექსამეტაზონის რეკომენდებული დოზაა 40მგ დღე-ღამეში 28 დღიანი ციკლის 1,8,15 და 22-ე დღეს. ≥ 75 წლის პაციენტებისთვის დექსამეტაზონის რეკომენდბეული დოზაა 20მგ დღე-ღამეში 28 დღიანი ციკლის 1,8,15 და 22-ე დღეს. თერაპია გრძელდება დაავადების გამწვავების ან დაუშვებელი ტოქსიურობის განვითარებამდე.

დოზის ცვლილება მკურნალობის დროს< დოზის შემცირების ნაბიჯები >

ლენალიდომიდი

დექსამეტაზონი

საწყისი დოზა

25 მგ

40 მგ

დოზის დონე-1

20 მგ

20 მგ

დოზის დონე -2

15 მგ

12 მგ

დოზის დონე -3

10 მგ

8 მგ

დოზის დონე -4

5 მგ

4 მგ

დოზის დონე -5

  • 5 მგ

N/A

①თრომბოციტების რაოდენობაზე დაფუძნებული დოზის მოდიფიკაცია

ცხრილი3.

თრომბოციტების რაოდენობა

რეკომენდებული კურსი

<25,000/㎕

შეწყვიტეთ ლენალიდომიდი და დექსამეტაზონი, კვირაში ერთხელ გააკეთეთ სისხლის ანალიზი

≧50,000㎕

განაახლეთ შემდეგი უფრო დაბალი დონით

② ANC-ზე დაფუძნებული დოზის მოდიფიკაცია

ცხრილი 4.

ნეიტროფილების რაოდენობა

რეკომენდებული კურსი

<500/㎕

შეწყვითეთ ლენალიდომიდი და დექსამეტაზონი, კვირაში ერთხელ გააკეთეთ სისხლის ანალიზი

≧1,000/㎕და ნეიტროფილი არის ერთადერთი ტოქსიურობა

განაახლეთ საწყისი დოზით

≧500/㎕და როდესაც აღინიშნება ნეითროპენიის გარდა სხვა ჰემატოლოგიური ტოქსიურობა

განაახლეთ შემდეგი უფრო დაბალი დოზის დონით

<500/㎕-მდე ყოველი დაქვეითებისას

შეწყვიტეთ ლენალიდომიდი და დექსამეტაზონი

≧500/㎕

განაახლეთ შემდეგი უფრო დაბალი დოზის დონით

ნეითროპენიის შემთხვევაში პაციენტის მენეჯმენტისთვის უნდა გაითვალისწინონ ზრდის ფაქტორის გამოყენება

დოზის ცვლილება ფებრილური ნეითროპენიისთვის (სხეულის ტემპერატურა≥38.5°C და ANC<1,000/㎕):

შეწყვიტეთ მკურნალობა და კვირაში ერთხელ გააკეთეთ სისხლის ანალიზი. თუ პაციენტი არ იღებს ზრდის ფაქტორებს, უნდა გაითვალისწინონ მათი გამოყენება.

შემდეგი ციკლის პირველ დღეს საჭიროებისამებრ გააგრძელეთ ზრდის ფაქტორის გამოყენება და შეინარჩუნეთ დოზა თუ ნეითროპენია არის დოზის შემზღუდავი ერთადერთი ტოქსიურობა (DLT).

სხვა შემთხვევაში დოზა ერთი დონით დააქვეითეთ შემდეგი ციკლის დასაწყიში. თუ პაციენტი არ იღებს ზრდის ფაქტორებს, გამოიყენეთ ისინი.

თუ დოზა შემცირდა ჰემატოლოგიური DLT-ს გამო ლენალიდომიდის მიღება შეიძლება განახლდეს უფრო მაღალი დოზით (საწყის დოზამდე) ექიმის შეხედულებისამებრ თუ ძვლის ტვინის ფუნქცია უმჯობესდება (ჰემატოლიგიური ტოქსიურობა არ აღინიშნება მინიმუმ შემდგომი 2 ციკლის განმავლობაში და , ANC ≥1,500/㎕და თრომბოციტების რაოდენობა ≥100,000㎕ახალი ციკლის დასაწყისში) თერაპიის გაგრძელებისას.

მელფალანთან და პრედნიზოლონთან კომბინირებული თერაპია ახალდიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომის სამკურნალოდ პაციენტებში, რომლებშიც ტრანსპლანტაცია შეუძლებელია.

ლენალიდის გამოყენება არ უნდა დაიწყოს ANC <1,500/㎕და/ან თრომბოციტების რაოდენობა <75,000/㎕. რეკომენდებული საწყისი დოზაა 10მგ დღე-ღამეში ერთხელ 28 დღიანი ციკლის 1-21-ე დღეს. მელფალანის დოზაა 0.18მგ/კგ 28 დღიანი ციკლის 1-4-ე დღეს 9 ციკლის განმავლობაში. პრედნზოლონის დოზაა 2მგ/კგ ორალურად 28 დღიანი ციკლის 14 დღეს. პაციენტებს, რომლებმაც დაასრულეს 9 ციკლი ან რომლებსაც არ შეუძლიათ კომბინირებული თერაპიის დასრულება აუტანლობის გამო მკურნალობენ ლენალიდომიდით მონოთერაპიით 10მგ დოზით დღე-ღამეში ერთხელ 28 დღიანი ციკლის 1-21 დღეს დაავადების გამწვავებამდე.

დოზის ცვლილება მკურნალობის განმავლობაში

დოზის შემცირების ნაბიჯები >

ლენალიდომიდი

მელფალანი

პრედნიზოლონი

საწყისი დოზა

10 მგ

  • 18 მგ/კგ

2 მგ/კგ

დოზის დონე-1

  • 5 მგ
  • 14 მგ/კგ

1 მგ/კგ

დოზის დონე -2

5 მგ

  • 10 მგ/კგ
  • 5 მგ/კგ

დოზის დონე -3

  • 5 მგ

N/A

  • 25 მგ/კგ

①თრომბოციტების რაოდენობაზე დაფუძნებული დოზის მოდიფიკაცია

ცხრილი 5.

თრომბოციტები

რეკომენდებული კურსი

<25,000/㎕

შეწყვიტეთ ლენალიდომიდი, მელფალანი და პრედნიზოლონი და კვირაში ერთხელ გააკეთეთ სისხლის ანალიზი

≧25,000㎕

განაახლეთ ლენალიდომიდი და მელფალანი შემდეგი უფრო დაბალი დონით

<30,000/㎕-მდე ყოველი შემდეგი დაქვეითებისას

შეწყვიტეთ მკურნალობა

≧30,000㎕

განაახლეთ ლენალიდომიდი და მელფალანი შემდეგი უფრო დაბალი დონით

②ANC-ზე დაფუძნებული დოზის მოდიფიკაცია

ცხრილი 6.

ნეიტროფილები

რეკომენდებული კურსი

<500/㎕

შეწყვიტეთ ლენალიდომიდი, მელფალანი და პრედნიზოლონი და კვირაში ერთხელ გააკეთეთ სისხლის ანალიზი

შეწყვიტეთ ლენალიდომიდი, მელფალანი და პრედნიზოლონი და კვირაში ერთხელ გააკეთეთ სისხლის ანალიზი

≧500/㎕და ნეითროპენია ერთადერთი ტოქსიურობაა

განაახლეთ საწყისი დოზით

≧500/㎕ და როდესაც აღინიშნება ნეითროპენიის გარდა სხვა დოზა-დამოკიდებული ჰემატოტოქსიურობა

განაახლეთ ლენალიდომიდი და მელფალანი შემდეგი უფრო დაბალი დონით

<500/㎕-მდე ყოველი დაქვეითებისას

შეწყვიტეთ ლენალიდომიდი, მელფალანი და პრედნიზოლონი

≧500/㎕

განაახლეთ ლენალიდომიდი და მელფალანი შემდეგი უფრო დაბალი დონით

ნეითროპენიის შემთხვევაში პაციენტის მენეჯმენტისთვის უნდა გაითვალისწინონ ზრდის ფაქტორების გამოყენება.

დოზის ცვლილება ფებრილური ნეითროპენიის დროს (სხეულის ტემპერატურე ≥38.5°C და ANC<1,000/㎕):

შეწყვიტეთ ლენალიდომიდი, მელფალანი და პრედნიზოლონი და კვირაში ერთხელ გააკეთეთ სისხლის ანალიზი. თუ პაციენტი არ იღებს ზრდის ფაქტორებს, უნდა გაითვალისწინონ მათი გამოყენება.

შემდეგი ციკლის პირველ დღეს საჭიროებისამებრ გააგრძელეთ ზრდის ფაქტორის გამოყენება და შეინარჩუნეთ დოზა თუ ნეითროპენია ერთადერთი DLT.

სხვა შემთხვევაში დოზა ერთი დონით დააქვეითეთ შემდეგი ციკლის დასაწყიში. თუ პაციენტი არ იღებს ზრდის ფაქტორებს, გამოიყენეთ ისინი.

დოზის ცვლილება 3/4 ხარისხის სხვა ტოქსიურობისთვის

ლენალიდომიდთან დაკავშირებული სხვა 3/4 ხარისხის ტოქსიურობისას შეწყვიტეთ მკურნალობა და განაახლეთ შემდეგი უფრო დაბალი დოზით ექიმის შეხედულებისამებრ როდესაც ტოქსიურობის ხარისხი უბრუნდება ≤2ხარისხს.

3დოზა თირკმლის უკმარისობით დაავადებული პაციენტებისთვის

რადგან ლენალიდომიდი გამოიყოფა თირკმელებით, თირკმლის უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში შეიძლება უფრო მაღალი იყოს ტოქსიურობა. რადგან ხანდაზმულ პაციენტებში უფრო მეტია თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების ალბათობა დოზის შერჩევისას საჭიროა სიფრთხილე და თირკმლის ფუნქციას ინტენსიურად უნდა დააკვირდნენ. თირკმლის უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში საწყისი დოზის რეკომენდაციები შემდეგია. არა-დიალიზზე მყოფი პაციენტები, რომელთა კრეატინინის კლირენსიც 11მლ/წთ-ზე ნაკლებია და დიალიზზე მყოფი პაციენტები, რომელთა კრეატინინის კლირენსიც 7მლ/წთ-ზე ნაკლებია შესწავლილი არ არის..

ცხრილი 7. საწყისი დოზა თირკმლის უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში (ყოველი 28 დღიანი ციკლის 2-21 დღე)

კატეგორია

თირკმლის ფუნქცია

დოზის ცვლილება მრავლობითი მიელომის დროს

(Cockcroft-Gault CLcr)

თირკმლის საშუალო უკმარისობა

30 ≤ CLcr < 50მლ/წთ

10 მგ* 24 საათში ერთხელ

თირკმლის მძიმე უკმარისობა

CLcr < 30მლ/წთ

15მგ 48 საათში ერთხელ

(არ საჭიროებს დიალიზს)

CLcr < 30მლ/წთ

(საჭიროა დიალიზი)

5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ

თირკმლის დაავადების ტერმინალური სტადია

დიალიზის ღეებში დოზა გამოიყენეთ პროცედურის შემდეგ

2 ციკლის შემდეგ დოზა შეიძლება გაიზარდოს დღე-ღამეში 15მგ-მდე თუ პაციენტი მკურნალობაზე არ რეაგირებს და მკურნალობას იტანს.

მიიღეთ წყალთან ერთად დაფხვნის ან დაღეჭვის გარეშე. დოზის მოდიფიკაცია შეიძლება კლინიკური და ლაბორატორიული კვლევების საფუძველზე.

[უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის]

გაფრთხილებები

ნაყოფის რისკი: ორსულობის დროს ლენალიდი არ გამოიყენება

ლენალიდომიდი (თალიდომიდის ანალოგი) იწვევდა კიდურების ანომალიას მაიმუნების ემბრიო-ფეტალური განვითარების კვლევებში. თალიდომიდი არის ადამიანის ცნობილი ტერატოგენი, რომელიც იწვევს სიცოცხლისთვის სახიფათო დეფექტებს. თუ ლანიდომიდი გამოიყენება ორსულობის დროს, შეიძლება გამოიწვიოს განვითარებადი ბავშვის დეფექტები ან დაღუპვა.

შვილოსნობის უნარის მქონე ქალებში ლენალიდომიდით მკურნალობით დაწყებამდე უნდა მიიღონ ორსულობის 2 ნეგატიური ტესტი.

შვილოსნობის უნარის მქონე ქალებმა თავი უნდა შეიკავონ ჰეტეროსექსუალური კავშირისგან ან გამოიყენონ კონტრაცეფციის მინიმუმ 2 მეთოდი ლენალინომიდით მკურნალობიდან 4 კვირის განმავლობაში (კონტრაცეფციის შესაბამისი მეთოდები იხ. პარაგრაფში 5 ზოგადი უსაფრთხოების ზომები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისას).

ლენალიდი შეიძლება დაინიშნოს და განაწილდეს მხოლოდ ექიმების და ფარმაცევტების მიერ, რომლებიც რეგისტრირებულნი არიან RMP-ში. აგრეთვე ლენალიდი შეიძლება დაინიშNოს მხოლოდ იმ პაციენტებში, რომლებიც დაეთანხმნენ და ხელი მოაწერეს პროგრამაში გაწერილ პროცედურებს. პაციენტებმა პროგრამა უნდა დაიცვან. პროგრამის შესახებ დეტალური ინფორმაცია მოწოდებულია მწარმოებლისგან.

ჰემატოლოგიური ტოქსიურობა (ნეითროპენია, თრომბოციტოპენია)

ლენალიდომიდმა შეიძლება გამოიწვიოს მნიშვნელოვანი ნეითროპენია და თრომბოციტოპენია. აქედან გამომდინარე პაციენტებში ლენალიდომიდით მკურნალობამდე უნდა გაკეთდეს სისხლის ანალიზი, კვირაში ერთხელ პირველი და მეორე ციკლის დროს, 2 კვირაში ერთხელ მესამე ციკლის დროს და შემდეგ თვეში ერთხელ. პაციენტებში შეიძლება დოზირება გადაიდოს ან შემცირდეს, შეიძლება საჭირო იყოს სისხლის პრიდუქტების ან ზრდის ფაქტორების გამოყენება. პაციენტებს უნდა ურჩიონ სათანადოდ აღწერონ ფებრილური რეაქციები, აგრეთვე სისხლდენის სიმპტომები და ნიშნები. ლენალიდომიდის და სხვა მიელოსუპრესიული აგენტების ერთად გამოყენება უნდა მოხდეს სიფრთხილით.

მრავლობითი მიელომით დაავადებული პაციენტების კლინიკურ კვლევებში ჰემატოლოგიური ტოქსიურობა (3 ან 4 ხარისხი) უფრო ხშირად აღინიშნებოდა პაციენტებში, რომლებიც ლენალიდომიდით და დექსამეტაზონის კომბინაციით მკურნალობდნენ ვიდრე იმ პირებში, რომლებიც მხოლოდ დექსამეტაზონს იღებდნენ, უფრო ხშირი იყო პაციენტებში, რომლებიდ ლენალიდომიდით და მელფალანით და პრედნიზოლონის კომბინაციით მკურნალოვნდნე ვიდრე იმ პირებში, რომლებიც მხოლოდ მელფალანს და პრედნიზონს იღებდნენ.

ვენური და არტერიული თრომბოემბოლიური მოვლენები

მრავლობითი მიელომით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებიც ლენალიდომიდის და დექსამეტაზონის კომბინაციით მკურნალობდნენ შეიძლება გაზრდილი იყოს ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენების რისკი (ძირითადად ღრმა ვენების თრომბოზი და ფილტვის ემბოლია) და არტერიული თრომბოემბოლიური მოვლენების ალბათობა (ძირითადად მიოკარდიუმის იფარქტი და ცერებროვასკულური მოვლენები). პაციენტებში, რომლებშიც მრავლობითი მიელომა ახალდიაგნოსტირებული იყო ვენური და არტერიული თრომბოემბოლიური მოვლენები უფრო ნაკლებად აღინიშნებოდა ლენალიდომიდი_მელფალანი_დექსამეტაზონის ჯგუფში ვიდრე ლენალიდომიდი_დექსამეტაზონის ჯგუფში. საჭიროა იმ პაციენტების ინტენსიური მონიტორინგი, რომლებსაც აღენიშნებათ თრომბოემბოლიური მოვლენების რისკი ანამნეზში თრომბოზის ჩათვლით. საჭიროა მოდიფიცირებადი რისკ ფაქტორების მინიმალიზაცია (მაგ. მოწევა, ჰიპერტენზია, ჰყპერლიპიდემია). აგრეთვე ერითროპოეზური საშუალებების გამოყენებამ ან ანამნეზში თრომბოემბოლიურმა მოვლენებმა შეიძლება გაზარდოს ამ პაციენტებში ემბოლიის რისკი. აქედან გამომდინარე ერითროპოეზური აგენტები ან სხვა საშუალებები შეიძლება ზრდიდეს თრომბოზის რისკს, ამ საშუალებებს მიეკუთვნება ჰორმონ ჩამანაცვლებელი თერაია, მისი გამოყენება უნდა მოხდეს სიფრთხილით. ჰემოგლობინის კონცენტრაციისას 12გ/დლ ერითროპოეზური აგენტების გამოყენება უნდა შეწყდეს. პაციენტებს და ექიმებს უნდა ურჩიონ დააკვირდნენ თრომბოემბოლიის ნიშნებს და სიმპტომებს. საჭიროა პაციენტების ინსტრუქცია მიმართონ ექიმს თუ უვითარდებათ სიმპტომები როგორიცაა სუნთქვის უკმარისობა, გულმკერდის ტკივილი, ხელების ან ფეხების შეშუპება. რეკომენდებული უნდა იყოს პროფილაქტიკური ანტი-თრომბოზული მედიკამენტები, განსაკუთრებით თრომბოზის დამატებითი რისკ ფაქტორების მქონე პაციენტებში. პროფილაქტიკური ზომების მიღების გადაწყვეტილება უნდა მიიღონ პაციენტის ინდივსიდუალური რისკ ფაქტორების შეფასების შემდეგ. თუ პაციენტს აღენიშნება რაიმე თრომბოემბოლიური ვმოლენა მკურნალობა უნდა შეწყდეს და უნდა დაიწყოს სტანდარტული ანტი-კოაგულაციური თერაპია. ანტიკოაგულაციური თერაპიის ფონზე პაციენტის სტაბილიზაციის და თრომბოემბოლიური მოვლენების მენეჯმენტის შემდეგ ლენალიდომიდით მკურნალობა შეიძლება განახლდეს ორიგინალური დოზით სარგებლის და რისკის შეფასების საფუძველზე. პაციენტმა ანტიკოაგულაციური თერაპია უნდა განაგრძოს ლენალიდომიდით მკურნალობის დროს.

მეორადი ძირითადი მალიგნაციები

მეორადი ძირითადი მალიგნაციების (SPM) ზრდა აღინიშნა კლინიკურ კვლევებში მრავლობითი მიელომით დაავადებულ ადრე ნამკურნალებ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ლენალიდომიდს/დექსამეტაზონს (3.98 100 ადამიანზე წელიწადში) საკონტროლო ჯგუფებთან შედარებით (1.38 100 ადამიანზე წელიწადში). არაინვაზიური SPM მოიცავს ბაზალურ უჯრედებს ან კანს ბრტყელუჯრედოვან კიბოს. ინვაზიური SPM –ს უმრავლესობა იყო სოლიდური მალიგნაციები.

ახალდიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომით დაავადებული პაციენტების კლინიკურ კვლევებში, რომლებშიც ტრანსპლანტაცია შეუძლებელი იყო აღინიშნა ჰემატოლოგიური SPM-ს (მწვავე მიელოიდური ლეიკემია, მიელოდისპლაზიური სინდრომი) 4.9 პუნქტით ზრდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მელფალანს და პრედნიზონს დაავადების პროგრესირებამდე (1.75 100 ადამიანზე წელიწადში) მხოლოდ მელფალანის და პრედნიზონის ჯგუფებთან შედარებით (0.36 100 ადამიანზე წელიწადში). სოლიდური სიმსივნეების SPM –ს 2.12 პუნქტით ზრდა აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ლენალიდომიდს (9 ციკლი) მელფალანთან და პრედნიზონთან კომბინაციაში (1.57 100 ადამიანზე წელიწადში) მხოლოდ მელფალანის და პრედნიზონის ჯგუფებთან შედარებით (0.74 100 ადამიანზე წელიწადში).

თუმცა პაციენტებში, რომლებიც ლენალიდომიდს იღებდნენ დექსამეტაზონთან კომბინაციაში დაავადების პროგრესირებამდე 18 თვის განმავლობაში ჰემატოლოგიური –სიხშირე (0.16 1000 ადამიანზე წელიწადში) არ გაიზარდა თალიდომიდის, მელფალანის და პრედნიზონის კომბინაციასთAნ შედარებით (0.79 100 ადამიანზე წწლიადში). სოლიდური სიმსივნეების SPM –ს 1.3 პუნქტით ზრდა აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც ლენალიდომიდს იღებდნენ დექსამეტაზონთან კომბინაციაში დაავაების პროგრესირებამდე 18 თვის განმავლობაში (1.58 100 ადამიანზე წელიწადში) თალიდომიდის, მელფალანის და პრედნიზონის კომბინაციასთან შედარებით (1.19 100 ადამიანზე წელიწადში).

ინვაზიური SPMs-ს, მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის (AML), მიელოდისპლაზიური სინდრომის (MDS) და სოლიდური სიმსივნეების ზრდა აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც ლენალიდომიდს იღებდნენ მელფალანთან კომბინაციაში ან მელფალანის მაღალი დოზების და აუტოლოგური ღეროვანი უჯრედების ტრანპლანტაციის (ASCT) შემდეგ. დამატებით B უჯრედოვანი მალიგნაციები ჰოჯკინის ლიმფომის ჩათვლით აღინიშნა კლინიკურ კვლევებში, რომლებშიც პაციენტები ლენალიდომიდს იღებდნენ ASCT შემდეგ.

SPM-ს განვითარების რისკი უნდა გაითვალისწინონ ლენალიდომიდით მკურნალობის დაწყებამდე. ექიმებმა ფრთხილად უნდა შეაფასონ პაციენტები და მკურნალობის განმავლობაში უნდაგამოიყენონ კიბოს სტანდარტული სკრინინგი SPM-ს გამოსავლენად და დაიწყონ ჩვენების შესაბამისი მკურნალობა

ღვიძლის დაავადებები

პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ლენალიდომიდს დექსამეტაზონთან კომბინაციაში აღწერილია ღვიძლის უკმარისობა ფატალური შემთხვევების ჩათვლით, ღვიძლის მწვავე უკმარისობა, ტოქსიური ჰეპატიტი, ციტოლიზური ჰეპატიტი, ქოლესტაზური ჰეპატიტი და შერეული ციტოლიზური/ქოლესტაზური ჰეპატიტი. პრეპარატით გამოწვეული მწვავე ჰეპატოტოქსიურობის მექანიზმი უცნობი რჩება, თუმცა ზოგ შემთხვევაში შეიძლება რისკ ფაქტორებს წარმოადგენდეს ღვიძლის ვირუსული აავადება, ღვიძლის ენზიმების მომატება და ანტიბიოტიკებით მკურნალობა.

ღვიძლის ანომალური ფუნქციური ტესტები ხშირად იყო აღწერილი, ძირითადად ასიმპტომური და შექცევადი იყო დოზირების შეწყვეტის შემდეგ. პარამეტრების საბაზისო მაჩვენებლისდ აბრუნების შემდეგ შეიძლება განიხილონ უფრო მცირე დოზით მკურნალობა.

ლენალიდომიდი თირკმელებით გამოიყოფა. თირკმლის დაავადების მქონე პაციენტებში მნიშვნელოვანია დოზის ცვლილება პლაზმაში ისეთი დონის ასაცილებლად, რამაც შეიძლება აზარდოს ჰემატოლოგიური გვერდითი რეაქციების ან ჰეპატოტოქსიურობის რისკი. რეკომენდებულია ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგი, განსაკუთრებით ანამნეზში ან ამჟამად არსებული ღვიძლის ვირუსული ინფექციისას ან ლენალიდომიდის სხვა მედიკამენტებთან ერთად გამოყენებისას, რომლებიც იწვევს ღვიძლის დისფუნქციას.

ახალდიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომა: აუტანლობის უფრო მაღალი სიხშირე (3 ან 4 ხარისხის გვერდითი მოვლენები, სერიოზული გვერდითი ISS III სტადიისას, ECOG PS>1 ან CLcr<60მლ/წთ დროს როდესაც ლენალიდომიდი გამოიყენებოდა კომბინაციაში. საჭიროა პაციენტების ინტენსიური შეფასება ლენალიდომიდის ამტანობაზე კომბინირებული გამოყენებისას, უნდა გაითვალისწინონ ასაკი, ISS III სტადია, ECOG PS>1 ან CLcr<60მლ/წთ.

ლენალიდომიდი არ გამოიყენოთ შემდეგ პაციენტებში

ქალებში, რომლებშიც დადასტურებულია ან სავარაუდოა ორსულობა

როდესაც ალტერნატივა არ არსებობს, შვილოსნობის უნარის მქონე ქალებში შესაძლებელია ლენალიდომიდის გამოყენება ორსულობის ასაცილებელი ადექვატური ზომების მიღებისას. შვილოსნობის უნარის მქონე ქალებს უნდა ჩაუტარდეთ ორსულობის ტესტი (სენსიტიურობა მინიმუმ 25 mlU/mL). პირველი ტესტი უნდა ჩატარდეს 10-14 დღის განმავლობაში, მეორე 24 საათის განმავლობაში ლენალიდომიდით თერაპიის დაწყებამდე, შემდეგ ტესტი უნდა გაკეთდეს თვეში ერთხელ. თუ პაციენტს არ აღენიშნება მენსტრუალური ციკლი ან აქვს მენსტრუალური სისხლდენის ანომალია უნდა ჩატარდეს ორსულობის ტესტი და შესაბამისი კონსულტაცია. ორსულობის შემთხვევაში ლენალიდომიდი დაუყოვნებლივ უნდა მოიხსნას. ამ პირობებში შემდგომი შეფასებისთვის პაციენტი უნდა გადამისამართდეს მეანთან/გინეკოლოგთან.

მომატებული მგრძნობელობა ლენალიდომიდის ან რომელიმე შემავსებლის მიმართ (მაგ. სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიური ეპიდრმალური ნეკროლიზი).

ლენალიდი შეიცავს ლაქტოზას. პაციენტებმა, რომლებსაც აღენიშნებათ გალაქტოზას მემკვიდრული აუტანლობა, ლაპ ლაქტაზას დეფიციტი ან გლუკოზა-გალაქტოზის მალაბსორბცია, ლენალიდი არ უნდა მიიღონ.

ლენალიდომიდი სიფრთხილით გამოიყენეთ შემდეგ პაციენტებში

თირკმლის დაზიანება: ლენალიდომიდი გამოიყოფა თირკმელებით. აქედან გამომდინარე თირკმლის დაზიანების მქონე პაციენტებში საჭიროა სიფრთხილე დოზის შერჩევისას, რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი.

სიმსივნის ლიზისის სინდრომი: რადგან ლენალიდომიდს გააჩნია ანტი-ნეოპლაზიური მოქმედება, შეიძლება განვითარდეს სიმსივნის ლიზისის სინდრომი. მაღალი რისკის ქვეშ არიან მკურნალობამდე სიმსივნის მაღალი დატვირთვის მქონე პაციენტები. საჭიროა მათი ინტენსიური მონიტორინგი და შესაბამისი უსაფრთხოების ზომების მიღება.

ინფექცია: საჭიროა პაციენტების მონიტორინგი სერიოზული ინფექციების გამოსავლენად სეფსის და სეპტიური შოკის ჩათვლით.

აღწერილია ვირუსული რეაქტივაცია ჰერპეს ზოსტერის და B ჰეპატიტის ვირუსუს რეაქტივაციის ჩათვლით პაციენტებში, რომლებიც ლენალიდომიდს იღებენ და რომლებიც ადრე ინფიცირებულნი იყვნენ ჰერპეს ზოსტერით ან B ჰეპატიტით.

ჰერპეს ზოსტერის რეაქტივაციის ზოგიერთმა შემთხვევამ გამოწივია დისემინირებული ჰერპეს ზოსტერი, რის გამოც დროებით საჭირო გახდა ლენალიდომიდის მოხსნა და შესაბამისი ანტივირუსული მკურნალობა. HBVრეაქტივაციის ზოგიერთი შემთხვევაში გავნითარდა ღვიძლის მწვავე უკმარისობამდე პროგრესირება, რამაც გამოიწვია ლენალიდომიდის მოხსნა. ლენალიდომიდით მკურანლობის დაწყებამდე საჭიროა HBV სტატუსის დადგენა. პაციენტებში, რომლებსაც დადებითი აქვთ HBV ინეფქციის ტესტი, საჭიროა B ჰეპატიტის ვირუსის მკურნალობის გამოცდილების მქონე ექიმის კონსულტაცია. თერაპიის განმავლობაში საჭიროა ამ პაციენტების ინტენსიური მონიტორინგი ვირუსული რეაქტივაციის ნიშნების და სიმპტომების გამოსავლენად აქტიური HBV ინფექციის ჩათვლთ.

გვერდითი რეაქციები

მრავლობითი მიელომის დექსამეტაზონთან კომბინირებული მკურნალობა პაციენტებში, რომლებსაც ჩატარებული აქვთ მინიმუმ ერთი კურსი: ორ მე-3 ფაზის კლინიკურ კვლევაში, მრავლობითი მიელომით დაავადებული 353 პაციენტი იღებდა ლენალიდომიდს დექსამეტაზონთან კომბინაციაში და 351 პაციენტი იღებდა პლაცებოს დექსამეტაზონთან კომბინაციაში. სერიოზული გვერდიტი რეაქციები უფრო ხშირი იყო ლენალიდომიდის/დექსამეტაზონის ჯგუფში და მოიცავდა ვენურ თრომბოემბოლიას (ღრმა ვენების თრომბოზი, ფილტვის არტერიის ემბოლია) მე-4 ხარისხის ნეითროპენიას. გვერდითი რეაქციები, რომლებიც უფრო ხშირად აღინიშნა ლენალიდომიდის/დექსამეტაზონის ჯგუფში (43.9%) იყო შემდეგი: ნეითროპენია (42.2%), ყაბზობა (40.5%), დიარეა (38.5%), კუნთების კრამპები (33.4%), ანემია (31.4%), თრომბოციტოპენია (21.5%) და გამონაყარი (21.2%).

ახალდიაგნოსტირბეული მრავლობითი მიელომის დექსამეტაზონთან კომბინირებული თერაპია პაციეტნებში, რომლებშიც ტრანსპლანტაცია შეუძლებელია: სერიოზული გვერდითი რეაქციები, რომლებიც უფრო ხშირად აღინიშნა (≥5%) ლენალიდომიდი+დექსამეტაზონის ჯგუფში ვიდრე მელფალანი+პრედნიზონი+დექსამეტაზონის გამოყენებისას იყო პნევმონია (9.8%) და თირკმლის უკმარისობა (მწვავე შემთხვევების ჩათვლით) (6.3%). გვერდითი რეაქციები, რომლებიც უფრო ხშირად აღინიშნა ლენალიდომიდი+დექსამეტაზონის ჯგუფში იყო დიარეა (45.5%), დაღლილობა (32.8%), ზურგის ტკივილი (32.0%),ასთენია (28.2%),უძილობა (27.6%), გამონაყარი (24.3%), მადის დაქვეითება (23.1%),ხველა (22.7%), პირექსია (21.4%) კუნთების სპაზმები (20.5%).

მელფალანით და პრედნიზონით კომბინირებული მკურნალობა ახალდიაგნოსტირბეული მრავლობითი მიელომის დროს პაციენტებში, რომლებშიც ტრანსპლანტაცია შეუძლებელია: სერიოზული გვერდითი რეაქციები უფრო ხშირად (≥5%) აღინიშნებოდა ლენალიდი+მელფალანი_პრედნიზონის დროს, რომლის შემდეგაც ტარდებოდა ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელი მკურნალობა (MPR+R ) ან ლენალიდომიდი_მელფალანი_პრედნიზონის დროს რომლის შემდეგაც იყენებდნენ პლაცებოს (MPR+p) ციდრე პლაცებო+მელფალანი_პრედნიზონის და შემდეგ პლაცებოს გამოყენებისას (MPp+p), გვერდითი მოვლენები იყო ნეითროპენია (6.0%) და ანემია (5.3%). გვერდითი მოვლენბი, რომლებიც უფრო ხშირად აღინიშნებოდა ლენალიდომიდი+მელფალანი+პრედნიზონი შემდეგ ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელი თერაპიის ან (MPR+R) ლენალიდომიდი+მელფალანი_პრედნიზონის და პლაცებოს გამოყენებისას (MPR+p) ვიდრე პლაცებო+მელფალანი+პრედნიზონი შემდეგ პლაცებოს გამოყენებისას (MPp+p) იყო ნეითროპენია (83.3%), ანემია (70.7%), თრომბოციტოპენია (70.0%), ლეიკოპენია (38.8%), ყაბზობა (34.0%),დიარეა (33.3%), გამონაყარი (28.9%), პირექსია (27.0%), პერიფერიული შეშუპება(25.0%), ხველა (24.0%), მადის დაქვეითება (23.7%) ასთენია (22.0%).

მრავლობითი მიელომით დაავადებულ პაციენტებში აღნიშნული გვერდითი მოვლენები ჩამოთვლილია ქვემო ცხრილში ორგანოთა სისტემის კლასის და სიხშირის მიხედვით. სიხშირის ყოველი დაჯგუფებისას გვერდითი რეაციები წარმოდგენილია კლებადი სიმწვავით. სიხშირე განსაზღვრულია შემდეგნაირად: ძალიან ხშირი (≥ 1/10); ხშირი (≥ 1/100 - < 1/10); ნაკლებად ხშირი (≥ 1/1,000 -< 1/100); იშვიათი (≥ 1/10,000 -< 1/1,000); ძალიან იშვიათი (< 1/10,000), უცნობია (შეფასება სეუძლებელია არსებული მონაცემების მიხედვით).

ცხრილიბა 8. მრავლობითი მიელომით დაავადებული პაციენტების კლინიკურ კვლევებში აღწერილი გვერდითი რეაქციები, რომლებიც მკურნალობდნენ ლენალიდომიდის და დექსამეტაზონის კომბინაციით ან ლენალინომიდის და მელფალანის და პრედნიზონის კომბინაციით.

ორგანოთა სისტემის კლასი

გვერდითი რეაქციები/სიხშირე

3~4 ხარისხის გვერდითი რეაქციები/სიხშირე

ძალიან ხშირი

ხშირი

პნევმონია

პნევმონია

ზემო რესპირატორული ტრატის ინფექცია

ბაქტერიული, ვირუსული დასოკოვანი ინფექციები (ოპორტუნისტული ინფექციების ჩათვლით)

ბაქტერიული, ვირუსული დასოკოვანი ინფექციები (ოპორტუნისტული ინფექციების ჩათვლით)

სეფსისი

ინფექციები და ინვაზიები

ნაზოფარინგიტი

ბრონქიტი

ფარინგიტი

ბრონქიტი

ხშირი

სეფსისი

სინუსიტი

ნაკლებად ხშირი

ხშირი

ბაზალურ უჯრეოვანიკარცინომა

მწვავე მიელოიდური ლეიკემია

კეთილთვისებიანი, ავთვისებიანი და არასპეციფიური ნეოპლაზიები (ცისტების და პოლიპების ჩათვლით)

კანის ბრტყელუჯრედოვნაი კიბო

მიელოდისპლაზიური სინდრომი

კანის ბრტყელუჯრედოვანი კიბო

ნაკლებად ხშირი

მწვავე T-უჯრედოვანი ლეიკემია

ბაზალურ უჯრედოვანი კარცინომა

სიმსივნის ლიზისის სინდრომი

ძალიან ხშირი

ძალიან ხშირი

ნეითროპენია

ნეითროპენია

თრომბოციტოპენია

თრომბოციტოპენია

ანემია

ანემია

ჰემორაგიული დარღვევა

ლიმფოპენია

სისხლის და ლიმფური სისტემის დარღვევები

ლეიკოპენია

ხშირი

ხშირი

ფებრილური ნეითროპენია

ფებრილური ნეითროპენია

პანციტოპენია

პანციტოპენია

ჰემოლიზური ანემია

ნაკლებად ხშირი

ნაკლებად ხშირი

ჰემოლიზი

ჰიპერკოაგულაცია

აუტოიმუნური ჰემოლიზური ანემია

კოაგულოპათია

ჰემოლიზური ანემია

იმუნური სისტემის დარღვევები

ნაკლებად ხშირი

მომატებული მგრძნობელობა

ენდოკრინული დარღვევები

ხშირი

ჰიპოთიროიდიზმი

ძალიან ხშირი

ხშირი

ჰიპოკალიემია

ჰიპოკალიემია

ჰიპერგლიკემია

ჰიპერგლიკემია

ჰიპოკალციემია

ჰიპოკალციემია

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

მადის დაქვეითება

შაქრიანი დიაბეტი

წონაში კლება

ჰიპოფოსფატემია

ხშირი

ჰიპონატრიემია

ჰიპომაგნიემია

ჰიპერურიკემია

ჰიპერურიკემია

წითელი ქარი

დეჰიდრატაცია

მადის დაქვეითება

წონაში კლება

ძალიან ხშირი

ხშირი

დეპრესია

დეპრესია

ფსიქიატრული დარღვევები

უძილობა

უძილობა

ნაკლებდ ხშირი

ლიბიდოს დაკარგვა

ძალიან ხშირი

ხშირი

პერიფერიული ნეიროპათია (მოტორული ნეიროპათიის გარდა)

ინსულტი

თავბრუსხვევა

თავბრუსხვევა

ნერვული სისტემის დარღვევები

ტრემორი

სინკოპე

დისგევზია

ნაკლებად ხშირი

თავის ტკივილი

ინტრაკრანიული ჰემორაგია

ხშირი

ტრანზიტორული იშემიური შეტევა

ატაქსია

ცერებრული იშემია

ბალანსის დაზიანება

ძალიან ხშირი

ხშირი

კატარაქტა

კატარაქტა

თვალის დარღვევები

მხედველობის დაბინდვა

ნაკლებად ხშირი

ხშირი

სიბრმავე

მხედველობის სიმკვეთრის შემცირება

ხშირი

ყურის და ლაბირინთის დარღვევები

სიყრუე (ჰიპოაკუზიის ჩათვლით)

ტინიტუსი

ხშირი

ხშირი

წინაგულების ფიბრილაცია

მიოკარდიუმის ინფარქტი (მწვავე შემთხვევის ჩათვლით)

ბრადიკარდია

წინაგულების ფიბრილაცია

გულის დარღვევები

ნაკლებად ხშირი

გულის შეგუბებითი უკმარისობა

არითმია

ტაქიკარდია

QT გახანგრძლივება

გულის უკმარისობა

წინაგულების ციმციმი

მიოკარდიუმის იშემია

პარკუჭოვანი ექსტრასისტოლია

ძალიან ხშირი

ძალიან ხშირი

ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენები (ძირითადად ღრმა ვენების თრომბოზი და ფილტვის ემბოლია)

ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენები (ძირითადად ღრმა ვენების თრომბოზი და ფილტვის ემბოლია)

ვასკულური დარღვევები

ხშირი

ხშირი

ჰიპოტენზია

ვასკულიტი

ჰიპერტენზია

ნაკლებად ხშირი

ეკქიმოზი

იშემია

პერიფერიული იშემია

ინტრაკრანიალური ვენური სინუსის თრომბოზი

რესპირატორული თორაკალური და მედიასტინური დარღვევები

ძალიან ხშირი

ხშირი

ქოშინი

რესპირატორული დისტრესი

ეპისტაქსისი

ქოშინი

ძალიან ხშირი

ხშირი

დიარეა

დიარეა

ყაბზობა

ყაბზობა

მუცლის ტკივილი

მუცლის ტკივილი

გულისრევა

გულისრევა

ღებინება

ღებინება

დისპეფსია

ხშირი

გასტროინტესტინური დარღვევები

გასტროინტესტინური ჰემორაგია (რექტალური ჰემორაგიის, პეპტიური წყლულიდან ჰემორაგიის და ღრძილებიდან სისხლდენის ჩათვლით)

პირის სიმშრალე

სტომატიტი

დისფაგია

ნაკლებად ხშირი

კოლიტი

ტიფლიტი

ხშირი

ხშირი

ღვიძლის ფუნქციური ტესტების ანომალია

ქოლესტაზი

ჰეპატობილიარული დარღვევები

ნაკლებად ხშირი

ღვიძლის ფუნქციური ტესტების ანომალია

ღვიძლის უკმარისობა

ნაკლებად ხშირი

ღვიძლის უკმარისობა

ძალიან ხშირი

ხშირ

გამონაყარი

გამონაყარი

ქავილი

ხშირი

ურტიკარია

კანის და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

ჰიპერჰიდროზი

პირის სიმშრალე

კანის ჰიპერპიგმენტაცია

ეგზემა

ერითემა

ნაკლებად ხშირი

კანის დისმკოლორაცია

ფოტოსენსიტიურობის რეაქცია

ძალიან ხშირი

ხშირი

კუნთების სპაზმები

კუნთების სისუსტე

ძვლის ტკივილი

ძვლის ტკივილი

ძვალკუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის ტკივილი და დისკომფორტი

ნაკლებად ხშირი

ძვალკუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები

ართრალგია

სახსრების შეშუპება

ხშირი

კუნთების სისუსტე

სახსრების შეშუპება

მიალგია

ძალიან ხშირი

ხშირი

თირკმლის უკმარისობა (მწავე შემთხვევის ჩათვლით)

თირკმლის მილაკების ნეკროზი

ხშირი

თირკმლის და შარდის დარღვევები

ჰემატურია

შარდის შეკავება

შარდის შეუკავებლობა

ნაკლებად ხშირი

შეძენილი ფანკონის სინდრომი

რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლის დარღვევები

ხშირი

ერექტილური დისფუნქცია

ზოგადი დარღვეები და მდგომარეობა შეყვანის ადგილას

ძალიან ხშირი

ხშირი

დაღლილობა

დაღლილობა

შეშუპება (პერიფერიული შეშუპების ჩათვლით)

პირექსია

პირექსია

ასთენია

ასთენია

გრიპის მსგავსი დაავადების სინდრომი (პირექსიის, ხველის, მიალგიის, ძვალკუნთოვანი ტკივილის, ტავის ტკივილის და შემცივნების ჩათვლით)

ხშირი

გულმკერდის ტკივილი

ლეთარგია

კვლევები

ხშირი

C-რეაქტიული ცილის მომატება

დაზიანება, მოწამვლა და პროცედურული ართულებები

ხშირი

დაცემა

კონტუზია

პაციენტებში, რომლებიც ლენალიდომიდით მკურნალობენ იზრდება ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენები (ღრმა ვენების თრომბოზი და ფილტვის ემბოლია) და არტერიული თრომბოზი (მიოკარდიუმის ინფარქტი და ცერებროვასკულური მოვლენა). იმ პაციენტების კლინიკურ კვლევებში, როლებსაც ჩატარებული აქვთ მკურნალობის მინიმუმ ერთი კურსი სერიოზული გვერდითი რეაქციების რისკი როგორიცაა ღრმა ვენების თრომბოზი (7.4%) და ფილტვის ემბოლია (3.7%) მნიშვნელოვნად მომატებული იყო ლენალიდომიდის/დექსამეტაზონის ჯგუფში პლაცებო/დექსამეტაზონის ჯგუფთან შედარებით (3.1 და 0.9%). ახადიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომის კვლევაში, რომელშიც ყველა პაციენტი იღებდა ანტითრომბოზულ პროფილაქკიკურ საშუალებებს, ღრმა ვენების თორმბოზი როგორც სერიოზული გვერდითი მოვლენა აღინიშნა ჯგუფში, რომელშიც ლენალიდომიდის და დექსამეტაზონის მიღება გრძელდებოდა დაავადების პროგრესირებამდე, ჯგუფში, რომელიც ლენალიდომიდს და დექამეტაზონს იღებდა 18 ციკლის განმავლობაში და ჯგუფში, რომელიც იღებდა მელფალანი+პრედნიზონი+თალიდომიდს (3.6%, 2.0%, და 1.7%) ფილტვის ემბოლიის სიხშირე მსგავსი იყო სამ ჯგუფს შორის . (3.8%, 2.8%,და3.7%, r

იმ პაციენტების კლინიკურ კვლევებში, რომლებსაც ჩატარებული ქონდათ მკურანლბის მინიმუმ ერთი კურსი, სერიოზული გვერდითი რეაქციების რისკი როგორიცაა მიოკარდიუმის ინფარქტი (1.7%) და ინსულტი (ცერებროვასკულური შეტევა) (2.3%) მომატებული იყო ლენალიდომიდის/დექსამეტაზონის ჯგუფში პლაცებო/დექსამეტაზონის ჯგუფთან შედარებით (0.6% და 0.9%,). ახალდიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომის კვლევაში მიოკარდიუმის ინფაქრტი აღწერილი იყო სერიოზული გვერდითი რეაქციის სახით ჯგუფში, რომელიც ლენალიდომიდის და დექსამეტაზონის მიღებას აგრძელებდა დაავადების პროგრესირებამდე, ჯგფუში, რომელიც იღებდა ლენალიდომიდს და დექსამეტაზონს 18 ციკლის განმავლობაში დაჯგუფში, რომელიც ირებდა მელფალანი+პრედნიზონი+თალიდომიდს (2.3%, 0.6%, და 1.1%, respectively). ინსულტის (ცერებროვასკულური მოვლენის) სიხშირე მსგავსი იყო სამ ჯგუფს შორის (0.8%, 0.6%,და0.6%, ).

მრავლობითი მიელომით დაავადებული პაციენტების კლინიკურ კვლებში, რომლებიც ლენალიდომიდით მკურნალობდნენ ≥1% -ში და პლაცებოზე მინიმუმ ორჯერ ხშირად აღინიშნა შემდეგი გვერდითი რეაქციები, რომლებიც ზემოთ აღწერილი არ არის:

  • სისხლის და ლიმფური სისტემის დარღვევა: პანციტოპენია, აუტოიმუნური ჰემოლოზური ანემია
  • გულის დარღვევები: ბრადიკარდია, მიოკარდიუმის ინფარქტი, გულის ანგინა
  • ენდოკრინული დარღვევები: ჰირსუტიზმი
  • თვალის დარღვევები: სიბრმავე, ოკულარული ჰიპერტენზია
  • გასტროინტესტინური დარღვევები: გასტროინტესტინური ჰემორაგია, გლოსოდინია
  • ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობა გამოყენების ადგილას: სისუსტე
  • კვლევები: ღვიძლის ფუნქციური ტესტების ანომალია, ალანინამონიტრანსფერაზას მომატება
  • ნერვული სისტემის დარღვევები: ცერებრული იშემია
  • ფსიქიატრული დარღვევები: ხასიათის მერყეობა, ჰალუცინაციები, ლიბიდოს დაკარგვა
  • რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლის დარღვევები: ერექტილური დისფუნქცია
  • რესპირატორული, თორაკალური და მედიასტინური დარღვევები: ხველა, ხმის ჩახლეჩა
  • კანის და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები: ეგზანთემა, კანის ჰიპერპიგმენტაცია

პოსტ-მარკეტინგული ზედამხედველობა

მსოფლიოში ლენალომიდზე პოსტ-მარკეტინგული დაკვირვების შემდეგ იდენტიფიცირებულია შემდეგი გვერდითი რეაქციები: ალერგიული რეაქციები (ანგიოედემა, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიური ეპიდერმალური ნეკროლიზი და სხვ.) სიმსივნის ლიზისის სინდრომი (TLS) და სიმსივნის აფეთქების რეაქცია (TFR); ინტერსიტიცალური პნევმონიტი, ღვიძლის უკმარისობა (ფატალური შემთხვევების, ტოქსიური ჰეპატიტის, ციტოლიზური ჰეპატიტის, ქოლესტაზური ჰეპატიტის, შერეული ციტოლიზური/ქოლესტაზური ჰელატიტის ჩათვლით) და ღვიძლის ტრანზიტორული ანომალური ლაბორატორიული ტესტები; ვირუსული ინფექცია (ჰერპეს ზოსტერის და B ჰეპატიტის ვირუსის ჩათვლით); შეძენილი ჰემოფილია. რადგან ეს რეაქციები აღწერილია ნებაყოფლობით, ყოველთვის შესაძლებელი არ არის მათი სიხშირის საიმედო შეფასება ან პრეპარატის ექსპოზიციისადმი მიზეზობრივი კავშირის დადგენა.

აღწერილია ჰიპოთირეოზი და ჰიპერთირეოზი. მკურნალობის დაწყებამდე რეკომენდებულია იმ მდგომარეობების ოპტიმალური კონტორლი, რომლებიც მოქმედებს ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციაზე. რეკომენდებულია ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის მონიტორინგი დასაწყისში და მკურნალობის პერიოდში.

შიდა პოსტ-მარკეტინგული ზედამხედველობა

ლენალიდომიდის პოსტ-მარკეტინგული დაკვირვებისას 610 სუბიექტში 6 წლის განმავლობაში ხელახლა გამოკვლევისას შიდა ბაზარზე მიზეზობრივი კავშირის მიუხედავად გვერდითი მოვლენების სიხშირე შეადგენდა 90.66%-ს (553/610 სუბიექტი 2,466 მოვლენა). შემდეგ ცხრილში კლებადი სიხშირით წარმოდგენილია სერიოზული გვერდითი მოვლენები მიზეზობრივი კავშირის მიუხედავად და სერიოზული გვერდი რეაქციები რომელთა მიზეზობრივი კაშირიც გამორიცხული არ არის.

SOC

სერიოზული გვერდითი მოვლენები 35.57%(217/610 სუბიექტი 448 მოვლენა)

პრეპარატის სერიოზული გვერდითი რეაქციები

  • 43%

(88/610 სუბიექტები 161 მოვლენა)

ხშირი (1- <10%)

ინფექციები და ინვაზიები

პნევმონია, სეპტიური შოკი, გრიპი

პნევმონია

ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობა მიღების ადგილას

ასთენია, ცხელება

ასთენია, ცხელება

რესპირატორული, თორაკალური და მედიასტინური დარღვევები

ქოშინი

ქოშინი

სისხლის და ლიმფური სსიტემის დარღვევები

ნეითროპენია, ფებრილური ნეითროპენია

ნეითროპენია, ფებრილური ნეითროპენია

კეთილთვისებიანი, ავთვისებიანი და არასპეციფიური ნეოპლაზიები (ცისტების და პოლიპების ჩათვლით)

პლაზმური უჯრედების მიელომა

გამოკვლვევები

C-რეაქტიული ცილის მომატება

სისხლძარღვოვანი დარღვევები

ღრმა ვენების თრომბოზი

ღრმა ვენების თრომბოზი

ნაკლებად ხშირი(0.1 - <1%)

ინფექციები და ინვაზიები

საშარდე ტრაქტის ინფექციები, ბრონქიტი, ჰერპეს ზოსტერი, უროსეფსისი, ვირუსული ინფექცია, სინუსიტი, ატიპიური პნევმონია, სტრეპტოკოკური პნევმონია, klebsiella პნევმონია, ფსევდომემბრანოზული კოლიტი, ინფექცია, მწვავე სინუსიტი, მწვავე პიელონეფრიტი, ბრონქოპულმონალური ასპერგილოზი, Escherichia coli, გამოწვეული პნევმონია, ვირუსული პნევმონია, ვირუსული რესპირატორული ინფექცია,

ზემო რესპირატორული ტრაქტის ინფექცია, ბაქტერიემია, ბრონქიოლიტი, ცელულიტი, სოკოვანი პნევმონია,ნაზოფარინგიტი, პარაინფლუენზა ვირუსული პნევმონია, სეფსისი, pneumocystis carnii პნევმონია, კანქვეშა აბსცესი

გრიპი,საშარდე ტრაქტის ინფექცია, ბრონქიტი, ჰერპეს ზოსტერი, ვირუსული ინფექცია, ატიპიური პნევმონია, სტრეპტოკოკური პნევმონია, klebsiella პნევმონია, ფსევდომემბრანოზული კოლიტი, ზემო რესპირატორული ტრაქტის ინფექცია, ბაქტერიემია, სოკოვანი პნევმონია, სეფსისი

ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობა შეყვანის ადგილას

ტკივილი, პერიფერიული შეშუპება, წვა, დაღლილობა, მრავლობითი ორგანოს დისფუნქცია, მრავლობითი ორგანოს უკმარისობა, პერიფერიული შეშუპება, სიკვდილი, სახის შეშუპება,ზოგადი მდგომარეობის გაუარესება, გენერალიზებული შეშუპება, გულმკერდის ტკივილი

პერიფერიული შეშუპება, წვა, დაღლილობა, სიკვდილი, სახის შეშუპება, ზოგადი მდგომარეობის გაუარესება

რესპირატორული, თორაკალური და მედიასტინური დარღვევები

ფილტვის ემბოლიზმი, პლევრული გამონაჟონი, პნევმონიტი, ასპირაციული პნევმონია, მწვავე რესპირატორული დისტრესს სინდრომი, ბრონქოექტაზია, პნევმოთორაქსი, ქოშინი ფიზიკური დატვირთვის დროს, პნევმომედიასტინუმი, ასთმა, ფილტვის შეშუპება, ფილტვის შეგუბება, ფილტვის მასა, ობლიტერაციული ბრონქიოლიტი

ფილტვის ემბოლიზმი, პლევრული გამონაჟონი, პნევმონიტი

სისხლის და ლიმფური სისტემის დარღვევები

პანციტოპენია, სპლენომგალია, ანემია, ციტოპენია, თრომბოციტოპენია

პანციტოპენია, ციტოპენია, თრომბოციტოპენია

კეთილთვისებიანი, ავთვისებიანი და არასპეციფიური ნეოპლაზიები (ცისტების და პოლიპების ჩათვლით)

პლაზმოციტომა, ჰეპატოცელულარული კარცინომა, მწვავე ლეიკემია, ქოლანგიოკარცინომა, კუჭის კიბო

ძვალკუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები

კიდურების ტკივილი, მიალგია, ზურგის ტკივილი, ართრალგია, ყბის ტკივილი, სპონდილოლისთეზი, ძვალკუნთოვანი ტკივილი, გულმკერდის ტკივილი, კუნთების სისუსტე

მიალგია, ართრალგია

გასტროინტესტინური დარღვევები

დიარეა, ღებინება, გულისრევა, ასციტი, მუცლის ტკივილი, ზემო გასტროინტესტინური ჰემორაგია, ნაწლავის ჰემორაგიული დივერტიკული, ნაწლავის ობსტრუქცია, გაუვალობა, მუცლის ქვედა ნაწილის ტკივილი, მელენა

გულისრევა, გაუვალობა

გამოკვლევები

ღვიძლის ფუნქციური ტესტების მომატება, ღვიძლის ენზიმების მოამტება, საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდების მომატება, სისხლში გლუკოზის მომატება, თრომბოციტების რაოდენობის დაქვეითება, სისხლში ლაქტატდეჰიდროგენაზას მომატება, ნეიტროფილების რაოდენობის დაქვეითება

ღვიძლის ფუნქციური ტესტების მომატება, ღვიძლის ენზიმების მომატება

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

ჰიპერკალციემია, ორალური მიღების დაქვეითება, ჰიპერგლიკემია, დიაბეტური კეტოაციდოზი, მეტაბოლური აციდოზი, ჰიპოკალციემია, ჰიპოგლიკემია

ჰიპერკალციემია, ორალური მიღების დაქვეითება, დიაბეტური კეტოაციდოზი

ნერვული სისტემის დარღვევები

თავბრუსხვევა, პერიფერიული ნეიროპათია, ლეთარგია, ტრემორი, პერიფერიული სენსორული ნეიროპათია, პერიფერიული მოტორული ნეიროპათია, რაშის კუდის სინდრომი, ურემიული ენცეფალოპათია, ცნობიერების დაკარგვა, მენტალური დარღვევა, მესამე კრანიალური ნერვის დამბლა,

თავბრუსხვევა, ლეთარგია, ტრემორი, პერიფერიული სენსორული ნეიროპათია, პერიფერიული მოტორული ნეიროპათია, ცნობიერების დაკარგვა, მენტალური დარღვევა

ვასკულური დარღვევები

ორთოსტაზული ჰიპოტენზია, შოკი, ჰიპოტენზია

შოკი

გულის დარღვევები

წინაგულების ფიბრილაცია, პერიკარდიული გამონაჟონი, გულის უკმარისობა, სტრესული კარდიომიოპათია, სუბენდოკარდიული იშემია, გულის გაჩერება, პრინცმეტალის ანგინა, რესტრიქციული კარდიომიოპათია

წინაგულების ფიბრილაცია, გულის გაჩერება

დაზიანება, მოწამვლა და პროცედურების გართულებები

ხერხემლის კომპრესიული მოტეხილობა, ნეკნის მოტეხილობა, ბარძაყის ყელის მოტეხილობა, რადიაციული პნევმონია, ზურგის ტვინის დაზიანება, მალას მოტეხილობა, ხელის მოტეხილობა, გულმკერდის მალის მოტეხილობა

თირკმლის და შარდის დარღვევები

თირკმლის მწვავე დაზიანება, დიზურია, თირკმლის უკმარისობა, შარდის რეტენცია, აზოტემია

თირკმლის მწვავე დაზიანება

ფსიქიატრული დარღვევები

უძილობა, ცხელება, ბიპოლარული დარღვევა, მენტალური სტატუსის ცვლილება

უძილობა, ცხელება, ბიპოლარული დარღვევა

კანის და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

პაპულოსქვამოზური გამონაყარი, ურტიკარია, ქავილი

პაპულოსქვამოზური გამონაყარი, ურტიკარია, ქავილი

ჰეპატობილიარული დარღვევები

ღვიძლის დარღვევები, მწვავე ქოლანგიტი, მწვავე ქოლეცისტიტი

ენდოკრინული დარღვევები

ადრენალური უკმარისობა, ანტიდიურეზული ჰორმონის არასათანადო სეკრეცია

ადრენალური უკმარისობა

რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლის დარღვეები

საშვილოსნოს ყელის დისპლაზია

თვალის დარღვევები

დიპლოპია

ოპერაცია და სამედიცინო ჩარევა

დიაბეტის მენეჯმენტი

დამატებით, შემდეგ ცხრილში კლებადი სიხშირით წარმოდგენილია მოულოდნელი გვერდითი რეაქციები მიზეზობრივი შედეგის მიუხედავად და გვერდითი მოვლენები, რომელთა მიზეზობრივი კავშირიც გამორიცხული არ არის

ხშირი (1-<10%)

SOC

მოულოდნელი გვერდითი რეაქციები მიზეზობრივი კავშირის მიუხედავად 40.00% (244/610 სუბიექტი 378 მოვლენა)

მოულოდნელი გვერდითი რეაქციები, რომელთა მიზეზობრივი კავშირიც გამორიცხული არ არის 9.84% (60/610 სუბიექტი 72 მოვლენა)

გასტროინტესტინური დარღვევები

აბდომინური დისკომფორტი

რესპირატორული, თორაკალური და მედიასტინური დარღვევები

სლოკინი

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

ორალური მიღების დაქვეითება

ფსიქიატრული დარღვევები

შფოთვა, ძილის დარღვევები

ძილის დარღვევა

დაზიანება, მოწამვლა და პროცედურული გართულებები

ხერხემლის კომპრესიული მოტეხილობა

თირკმლის და შარდის დარღვევები

დიზურია

ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობა გამოყენების ადგილას

გულმკერდის დისკომფორტი

ძვალკუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები

გვერდის ტკივილი

ინფექციები და ინვაზიები

სეპტიური შოკი

ნაკლებად ხშირი (0.1-<1%)

გასტროინტესტინური დარღვევები

მუცლის დაჭიმულობა, გასტროეზოფაგალური რეფლუქსური დაავადება, პირის ღრუს ტკივილი, კბილის ტკივილი, პირის ღრუს წყლული, ქრონიკული გასტრიტი, გასტრიტი, კბილის კარიესი, ბუასილი, ასციტი, იშემიური კოლიტი, ნაწლავის წყლული, ნაწლავის პერფორაცია, ნაწლავის პოლიპი, ეპიგასტრალური დისკომფორტი, ეროზიული ეზოფაგიტი, ეზოფაგიტი, კუჭის წყლული, გასტროინტესტინური დარღვევა, ღრძილების შეშუპება, ნაწლავის ჰემორაგიული დივერტიკული, ნაწლავის ობსტრუქცია, გაუვალობა, რექტალგია, პერიდონტალური დაავადება, ანალური ეროზია, ჰემატოქეზია

აბდომინური დისკომფორტი, გასტროეზოფაგალური რეფლუქსური დაავადება, პირის ღრუს ტკივილი, გასტროინტესტინური დაავადება, გაუვალობა

რესპირატორული, თორაკალური და მედიასტინური დარღვევები

პლევრული გამონაჟონი, ასთმა, რინორეა, ჰემოპტოზი, მწვავე რესპირატორული დისტრესს სინდრომი, ბრონქოექტაზია, პნევმოთორაქსი, ფილტვის ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადება,

ცხვირის შეგუბება, ტაქიპნოე, ოროფარინგეალური ტკივილი, პნევმომედიასტინუმი, ფილტვის ჰიპერტენზია, ფილტვის შეშუპება, ფილტვის შეგუბება, ფილტვის მასა,ობლიტერაციული ბრონქიოლიტი, ანომალური რესპირაცია, პლევრული ტკივილი

სლოკინი, პლევრული გამონაჟონი, ანომალური რესპირაცია

ნერვული სისტემის დარღვევები

პერიფერიული მოტორული ნეიროპათაი, დემენცია, მიოკლონუსი, რადიკუალგია, ცნობიერების დაკარგვა,მენტალური დარღვევა, დიზართრია, ეპილეფსია, ინტრაკრანიალური მასა, ქრონიკული პოლინეიროპათია, რაშის კუდის სინდრომი, თავის დისკომფორტი, ჰემიპლეგია, კრუნჩხვები, ნევრიტი, ნევრალგია, ურემიული ენცეფალოპათია, კოგნიტიური დარღვევა,გაშეშებული-ნიკაპის სინდრომი, მესამე კრანიალური ნერვის დამბლა, პარკინსონის დაავადება, პოსტ-ჰერპესული ნევრალგია, მოქმედებისას ტრემორი

პერიფერიული მოტორული ნეიროპათია, ცნობიერების დაკარგვა, მენტალური დარღვევა

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

ჰიპერკალიემია, ჰიპერკალციემია, ჰიპოალბუმინემია, ჰიპოგლიკემია, ჰიპერფოსფატემია, დიაბეტური კეტოაციდოზი, მეტაბოლური აციდოზი, რკინის დეფიციტი

ორალური მიღების დაქვეითება, ჰიპერკალციემია, დიაბეტური კეტოაციდოზი

ფსიქიატრული დარღვევები

ცხელება, აჟიტირება, ბიპოლარული დარღვევა, მენტალური სტატუსის ცვლილება, ყურადღების დეფიციტი

შფოთვა, ცხელება, ბიპოლარული დარღვევა

დაზიანება, მოწამვლა და პროცედურული გართულებები

ნეკნის მოტეხილობა, კიდურების დაზიანება, ზემო კიდურის მოტეხილობა, მალას მოტეხილობა, ბარძაყის ყელის მოტეხილობა, რადიაციული პნევმონია, ძვლის ფრაგმენტაცია, ლაცერაცია, ტრავმული მოტეხილობა, წელის მალის მოტეხილობა, იოგის დაჭიმვა, ხელის მოტეხილობა, გულმკერდის მალას მოტეხილობა

თირკმლის და შარდის დარღვევები

თირკმლის მწვავე დაზიანება, საშარდე ტრაქტის დისკომფორტი, აზოტემია, თირკმლის დაავადების ტერმინალური სტადია, ხშირი შარდვა, ნოქტურია, ანომალური შადი, დილით მცირე რაოდენობის შარდი

თირკმლის მწვავე დაზიანება, თირკმლის დაავადების ტერმინალური სტადია

ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობა გამოყენების ადგილას

ლორწოვანის ანთება, შეშუპება, მრავალი ორგანოს დისფუნქცია, მრავალი ორგანოს უკმარისობა, სიკვდილი, სიცხის შეგრძნება, ინექციის ადგილის ტკივილი

გულმკერდის დისკომფორტი, ლორწოვანის ანთება, სიკვდილი

კანის და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

ბლისტერები, პეტექიები, კანის ჰიპერპიგმენტაცია, ქსეროზული ეგზემა, პაპულოსქვამოზური გამონაყარი, ქრონიკული პიგმენტური პურპურა, ექსფოლიაციური დერმატიტი, მაცულა, პრეპარატით გამოწვეული ერუფცია, პურპურა, კონტაქტური დერმატიტი, ალოპეცია, კანის რეაქცია, კანის დაზიანება, კანის ექსფოლიაცია, კანქვეშა ჰემორაგია

პეტექიები, კანის ჰიპერპიგმენტაცია, პაპულოსქვამოზური გამონაყარი, პრეპარატით გამოწვეული ერუპცია, კონტაქტური დერმატიტი, კანის რეაქცია, კანის ექსფოლიაცია, კანქვეშა ჰემორაგია

ძვალკუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები

ყბის ტკივილი, ოსტეოპოროზი, სპონდილოლისთეზი, სახსრების შებოჭილობა, ოსტეოლიზი, კიდურების დისკომფორტი, რაბდომიოლიზი, გულმკერდის კედლის მასა

გვერდის ტკივილი

ინფექციები და ინვაზიები

პუსტულარული გამონაყარი გინგივიტი, მირინგიტი

პუსტულარული გამონაყარი

გამოკვლევები

სისხლში კრეატინინის მომატება, წონაში მატება, თირკმლით კრეატინინის კლირენსის დაქვეითება, სისხლში ტუტე ფოსფატაზას მომატება, საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდების მომატება, გრიპის A დადებითი ვირუსი, სისხლში შარდოვანას მომატება, სისხლში დეჰიდროგენაზას მომატება

სისხლში კრეატინინის მომატება, სისხლში შარდოვანას მომატება

თვალის დარღვევები

კონიუნქტივალური ჰემორაგია, საზღვროვანი გლაუკომა, მიოპია, თვალის სიმშრალე, თვალის შეშუპება, თვალის დკივილი, ბადურას დარღვევა, რეტინოპათია, დიპლოპია, ბლეფარიტი, პერიორბიტალური შეშუპება

გულის დარღვევები

პერიკარდიული გამონაჟონი, სტრესული კარდიომიოპათია, სუბენდოკარდიალური იშემია, გულის გაჩერება, რესტრიქციული კარდიომიოპათია

გულის გაჩერება

რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლის დარღვევები

პროსტატის კეთილთვისებიანი ჰიპერპლაზია, სამეანო ფისტულა, საშვილოსნოს ყელის დისპლაზია, ვაგინალური გამონაჟონი, ვაგინალური ჰემროაგია, პერინეალური გამონაყარი

სამეანო ფისტულა

ჰეპატობილიარული დარღვევები

ჰიპერბილირუბინემია, ღვიძლსი დარღვევა, ღვიძლის ლიპიდოზი, მწვავე ქოლანგიტი, მწვავე ქოლეცისტიტი, ქოლედოქოლითიაზი, სიყვითლე

ჰიპერბილირუბინემია, ღვიძლსი დარღვევა, ღვიძლის ლიპიდოზი, მწვავე ქოლანგიტი, მწვავე ქოლეცისტიტი, ქოლედოქოლითიაზი, სიყვითლე

ენდოკრინული დარღვევები

ადრენალური უკმარისობა, კუშინგის სინდრომი, ანტიდიურეზული ჰორმონის არასათანადო სეკრეცია

ადრენალური უკმარისობა

კეთილთვისებიანი, ავთვისებიანი და არასპეციფიური ნეოპლაზიები (ცისტების და პოლიპების ჩათვლით)

ჰეპატოცელულარული კარცინომა, მწვავე ლეიკემია, ქოლანგიოკარცინომა, ავთვისებიანი პლევრული გამონაჟონი, კუჭის კიბო

სისხლძარღვოვანი დარღვევები

ალები, შოკი

ალები, შოკი

ყურის და ლაბირინთის დარღვევები

ყურის დისკომფორტი, ოტოპიორეა, ჰიპოაკუზია

სისხლის და ლიმფური სისტემის დარღვევები

სპლენომეგალია, ჰემოლიზური ურემიული სინდრომი, ჰიპოგლობულინემია

ჰემოლიზური ურემიული სინდრომი

ზოგადი უსაფრთხოების ზომები

ლენალიდომიდის აქტიური ნივთიერებაა თალიდომიდის ანალოგი. თალიდომიდი არის ადამიანისთვის ცნობილი ტერატოგენი, რომელიც იწვევს სიცოცხლისთვის სახიფათო თანდაყოლილ დეფექტებს. ორსულობისას თალიდომიდის გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს თანდაყოლილი დეფექტები ან ნაყოფის დაღუპვა. მდედრი მაიმუნების ემბრიო-ფეტალური განვითარების კვლევამ აჩვენა რომ ლენალიდომიდმა გამოიწვია მალფორმაციები, რომლებიც გავდა ადამიანებში აღნიშნულ დეფექტეს ორსულობისას თალიდომიდის გამოყენების დროს. ორსულობისას თალიდომიდის გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს თანდაყოლილი დეფექტები ან ემბრიონის-ნაყოფი სიკვდილი. შვილოსნობის უნარის მქონე ქალებში ლენალიდომიდი უნდა გამოიყენონ ორსულობის თავიდან ასაცილებელი შესაბამისი ზომების მიღების შემთხვევაში. თერაპიის დროს, დოზის შეწყვეტის და თერაპიის დასრულებიდან მინიმუმ 4 კვირის განმავლობაში უნდა გამოიყენონ კონტრაცეფციის ორი საიმედო ფორმა.

ლენალიდომიდის დანიშვნა, მიწოდება, განაწილება და გამოყენება უნდა მოხდეს RMP-ს შესაბამისად. ორსულობის პრევენციისთვის პაციეტნების კლასიფიკაცია ხდებ შემდეგნაირად:

შვილოსნობის უნარის მქონე ქალები (ქალები, რომლებიც შეიძლება დაორსულდნენ)

შვილოსნობის უნარის არ მქონე პაციენტები (ქალები, რომლებსაც დაორსულება არ შეუძლიათ)

მამაკაცები

შვილოსნობის უნარის მქონე ქალები (ქალები, რომლებიც შეიძლება დაორსულდნენ)

ტერატოგენობის პოტენციური რისკის გამო ნაყოფის ექსპოზიციას უნდა მოერიდონ. შვილოსნობის უნარის მქონე ქალებმა უნდა დაიცვან შემდეგი წესები (ამენორეის შემთხვევაშიც).

თერაპიის დაწყებამდე 4 კვირით ადრე, თერაპიის დროს, დოზის შეწყვეტისას და თერაპიის დასრულებიდან 4 კვირის განმავლობაში ქალებმა უნდა გამოიყენონ კონტრაცეფციის ორი საიმედო მეთოდი ან აბსოლუტურად თავი უნდა შეიკავონ ჰეტეროსექსუალური კავშირისგან.

შვილოსნობის უნარის მქონე ქალებში თერაპიის დაწყებამდე, თერაპიის დროს და თერაპიის შემდეგ ნეგატიური უნდა იყოს ორსულობის ტესტი (მინიმალური სენსიტიურობა 25 mIU/ mL) სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ.

  • პირველი ტესტი უნდა ჩატარდეს თერაპიის დაწყებამდე 10-14 დღით ადრე, ხოლო მეორე 24 საათით ადრე
  • თერაპიის განმავლობაში ორსულობის ტესტი უნდა მეორდებოდეს 4 კვირაში ერთხელ
  • ორსულობის ბოლო ტესტი უნდა ჩატარდეს თერაპიის დასრულებიდან 4 კვირის შემდეგ

თუ პაციენტი არ იყენებს კონტრაცეფციის ეფექტურ მეთოდს და თავს არ იკავებს კავშირისგან, უნდა გადამისამართდეს შესაბამისი კვალიფიკაციის მქონე ექიმთან რათა მან შეურჩიოს კონტრაცეფციის სათანადო მეთოდი.

კონტრაცეფციის მეთოდები

მაღალეფექტური ფორმა: ინტრაუტერინული საშუალება, ჰორმონალური კონტრაცეფცია (იმპლანტი, ლევონორგესტრელის გამომყოფი ინტრაუტერინული სისტემა, მედროქსიპროგესტერონის აცეტატის დეპო, ოვულაციის მაინჰიბირებელი მხოლოდ პროგესტერონის შემცველი აბები), მილების ლიგირება, მამაკაცის ვაზექტომია.

ეფექტური ფორმა: კონდომი, დიაფრაგმა, ცერვიკალური ხუფი

მრავლობითი მიელომით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ლენალიდომიდს+დექსამეტაზონს ვენური თრომოემბოლიის გაზრილი რისკის გამო, კომბინირებული ორალური კონტრაცეპტული აბების მიღება რეკომენდებული არ არის.

პაციენტს უნდა ურჩიონ ლენალიდის მიღება შეწყვიტოს და დაუყოვნებლივ მიმართოს ექიმს თუ მკურნალობის დროს დაორსულდება.

შვილოსნობის უნარის არ მქონე ქალები (ქალები, რომლებსაც დაორსულება არ შეუძლიათ)

ქალი შვილოსნობის უნარის არ მქონედ მიიჩნევა თუ აკმაყოფილებს მინიმუმ ერთს ჩამოთვლილი კრიტერიუმებიდან და არ ჭირდება ორსულობის ტესტის ჩატარება ან კონტრაცეფცია.

  • ჩატარებული აქვს ჰისტერექტომია ან ორმხრივი ოოფორექტომია
  • პოსტ-მენოპაუზაშია მინიმუმ 24 თვე (მენსტრუქცია არ ქონია 24 მიმდინარე თვის განმავლობაში; თუმცა კიბოს თერაპიის შემდგომი ამენორეა არ გამორიცხავს შვილოსნობის უნარს).

თუ მკურნალი ექიმი დარწმუნებული არ არის აკმაყოფილებს თუ არა ქალი ამ კრიტერიუმებს, პაციენტი კონსულტაციისთვის უნდა გადამისამართდეს მეანთან/გინეკოლოგთან.

მამაკაცები

ადამიანის სპერმაში ლენალიდომიდი წარმოდგენილია უმცირესი რაოდენობით, აქედან გამომდინარე:

  • თერაპიის დროს, დოზის შეწყვეტისას და მკურნალობის დასრულებიდან 4 კვირის განმავლობაში მამაკაცებმა უნდა გამოიყენონ კონდომი (ვაზექტომიის შემთხვევაშიც) თუ სქესობრივი პარტნიორი არის შვილოსნობის უნარის მქონე ქალი, რომელიც კონტრაცეპტივებს არ იყენებს.
  • მამაკაცები არ უნდა იყვნენ სპერმის დონორები მკურნალობის დროს და თერაპიის დასრულებიდან 4 კვირის განმავლობაში.

მამაკაცებს უნდა ურჩიონ მკურნალ ექიმს დაუყოვნებლივ აცნობონ თუ პარტნიორი დაორსულდება თერაპიის დროს ან მისი დასრულებიდან მოკლე პერიოდში.

აღწერილია ანგიოედემა და კანის სერიოზული რეაქციები სტივენს-ჯონსონის სინდრომის და ტოქსიური ეპიდერმალური ნეკროლიზის ჩათვლით. ეს მოვლენები შეიძლება იყოს ფატალური.

პაციენტებმა, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ თალიდომიდის მიღების შემდეგ მე-4 ხარისხის გამონაყარი ლენალიდომიდი არ უნდა მიიღონ. ლენალიდომიდის მიღების შეწყვეტა ან მისი მოხსნა უნდა გაითვალისწინონ -2-3 ხარისხის გამონაყარის დროს. ლენალიდომიდი უნდა მოიხსნას თუ საეჭვოა ანგიოედემა, მე-4 ხარისხის გამონაყარი, ექსფოლიაციური ან ბულოზური გამონაყარი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი ან ტოქსიურ ეპიდერმალური ნეკროლიზი, ამ რეაქციების მოხსნამდე მკურნალობა არ უნდა განახლდეს.

აღწერილია ჰიპოთირეოზი და ჰიპერთირეოზი. მკურნალობის დაწყებამდე რეკომენდებულია თიროიდული ფუნქციის ოპტიმალური კონტროლი. რეკომენდბეულია ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის მონიტორინგი დასაწყისში და თერაპიის მიმდინარეობისას.

ლენალიდომიდი სტრუქტურულად დაკავშირებულია თალიდომიდთან, რომელიც იწვევს მწვავე პერიფეირულ ნეიროპათიას. ამჟამად არ შეიძლება ლენალიდომიდის ხანგრძლივი გამოყენებისას ნეიროტოქსიურობის რისკის გამორიცხვა.

გავლენა ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე შესწავლილი არ არის. ლენალიდომიდი მსუბუქად ან საშუალოდ მოქმედებს ავტომობილის მართვის და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. აღწერილია დაღლილობა, თავბრუსხვევა, ძილიანობა და მხედველობის დაბინდვა. აქედან გამომდინარე სიფრთხილეა საჭირო ავტომობილის მართვის და მექანიზმებთან მუშაობის დროს.

წამალთაშორისი ურთიერთქმედება

არაკლინიკური კვლევების და ადამიანის in vitroმეტაბოლიზმის კვლევები აჩვენებს რომ ლენალიდომიდი არ მეტაბოლიზდება და არ აინჰიბირებს ან აინდუცირებს ციტოქრომ P450-ს, რაც მიუთითებს რომ, P450-დაფუძნებული წამალთაშორისი ურთიერთქმედება ნაკლებსავარაუდოა.

დიგოქსინი: ლენალიდომიდის 10მგ/დღე-ღამეში და დიგოქსინის ერთად გამოყენებისას 14%-ით გაიზარდა პლაზმაში დიგოქსინის ექსპოზიცია (0,5მგ ერთჯერადი დოზა). აქედან გამომდინარე ლენალიდომიდით მკრუნალობის დროს რეკომენდებულია პლაზმაში დიგოქსინის დონის პერიოდული მონიტორინგი.

ვარფარინი: 10მგ ლენალიდომიდის მრავლობითი დოზების მიღებისას არ აღინიშნა ეფექტი R- და S- ვარფარინის ერთჯერადი დოზის ფარმაკოკინეტიკაზე. 25მგ ვარფარინის ერთჯერადი დოზის მიღებას ეფექტი არ ქონდა ლენალიდომიდის ფარმაკოკინეტიკაზე. თუმცა უცნობია არსებობს თუ არ აურთიერთქმედება კლინიკური გამოყენებისას (დექსამეტაზონთან ერთად მკურნალობა). დექსამეტაზონი არის ენზიმის სუსტი ან საშუალო ინდუქტორი და ვარფარინზე მისი ეფექტი უცნობია. მკურნალობის დროს რეკომენდებულია ვარფარინის კონცენტრაციის ინტენსიური მონიტორინგი.

მრავლობითი მიელომით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებიც ლენალიდომიდს დექსამეტაზონთან ერთად იღებბდნენ სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ ერითროპოეზური აგენტები ან სხვა საშუალებები, რომლებიც ზრდის თრომბოზის რისკს, როგორიცაა ესტროგენების შემცველი პრეპარატები.

დექსამეტაზონის ერთჯერადი ან მრავალჯერადი დოზების გამოყენებას (40მგ/დღეში) მნიშვნელოვანი ეფექტი არ აქვს ლენალიდომიდის მრავალჯერადი დოზების ფარმაკოკინეტიკაზე (25მგ/დღე-ღამეში) მრავლობითი მიელომით დაავადებულ პაციენტებში.

გამოყენება ორსულ და მეძუძურ ქალებში

ორსული ქალები: ორსულ ქალებში კვლევები არ ჩატარებულა. თუმცა ცხოველების კვლევებში აღწერილია ემბრიო-ფეტალური ტოქსიურობა. ახალშობილის რისკი უცნობია. აქედან გამომდინარე, ლენალიდომიდი ორსულობის დროს არ უნდა გამოიყენონ. შვილოსნობის უნარის მქონე ქალებმა უნდა გამოიყენონ კონტრაცეფციის ეფექტური მეთოდები.

მამაკაცები: სპერმაში ლენალიდომიდის კვლევები არ არსებობს. აქედან გამომდინარე, თუ პარტნიორ ქალს აქვს შვილოსნობის უნარი უნდა გამოიყენონ კონტრაცეფციულ მეთოდები.

მეძუძური ქალები: უცნობია გამოიყოფა თუ არა ლენალიდომიდი რძეში. აქედან გამომდინარე, ქალებმა, რომლებიც ლენალიდომიდს იღებენ ძუძუთი კვებისგან თავი უნდა შეიკავონ. რადგან ბევრი პრეაპრატი გამოიყოფა რძეში და არსებობს ჩვილებში გვერდითი რეაქციების რისკი, დედისთვის პრეპარატის მნიშვნელობის გათვალისწინების მიხედვით უნდა მიიღონ ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან პრეპარატის მოხსნის გადაწყვეტილება.

გამოყენება პედიატრიაში

18 წლამდე ასაკის პაციენტებში უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის.

გამოყენება გერიატრიაში

86 წლის პაციენტებში ლენალიდომიდის გამოყენება ხდებოდა მრავლობითი მიელომით დაავადებული პაციენტების ორ კლინიკურ კვლევაში, რომლებსაც ჩატარებული ქონდათ მკურნალობის მინიმუმ ერთი კურსი. 703 სუბიექტიდან 45% იყო 65 წლის ან უფროსი ასაკის, 12% 75 წლის და უფროსი ასაკის. 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტების პროცენტული რაოდენობა მნიშვნელოვნად არ განსხვავდებოდა ტესტის და კონტროლის ჯგუფებში. 353 პაციენტიდან, რომლებიც ლენალიდომიდს და დექსამეტაზონს იღებდნენ 46% იყო 65 წლის და უფროსი ასაკის ორივე კვლევაში. ორივე კვლევაში 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში უფრო მაღალი იყო ვენური თრომბოზის, ფილტვის ემბოლიის, წინაგულების ფიბრილაციის და თIრკმლის უკმარისობის ალბათობა. ეფექტურობის განსხვავება არ აღინიშნა 65 წელზე უფროსი ასაკის და უფრო ახალგაზრდა პაციენტებში.

კლინიკურ კვლევაშI ლენალიდომიდით კომბინირებული თერაპია უფრო ნაკლებად აიტანებოდა ≥75 წლის პაციენტებში ახალგაზრდა პოპულაციასთან შედარებით. ამ პაციენტებში უფრო ხშირი იყო მოხსნა აუტანლობის გამო ვიდრე <75 წლის პირებში..

რადგან ხანდაზმულებში უფრო მეტია თირკმლის ფუნქციისდ აქვეითების ალბათობა, საჭიროა დოზის ფრთხილად შერჩევა და თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი.

დოზის გადაჭარბება

მრავლობითი მიელომით დაავადებულ პაციენტებში არ არსებობს ლენალიდომიდის დოზის გადაჭარბების სპეციფიური გამოცდილება, თუმცა დოზის-შერჩევის კვლევებში ზოგიერთ პაციენტს მიღებული ქონდა 150მგ-მდე დოზა, ერთჯრრადი დოზის კვლევებში კი ზოგიერთი ადამიანი იღებდა 400მგ-ს. ამ კველვებში დოზის შემზღუავი ტოქსიურობა ძირითადად იყო ჰემატოლოგიური. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში რეკომენდებულია დამხმარე მკურნალობა.

უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის

სერიოზული ტერატოგენური პოტენციალის გამო დანერგილია RMP ნაყოფის ლენალიდომიდისადმი ექსპოზიციის რისკის მინიმალიზაციისთვის. ლენალიდის დანიშვნა, განაწილება და მიღება უნდა მოხდეს პროგრამის დისტრიბუციის მენეჯმენტის სისტემის საშუალებით. მკურნალმა ექიმმა და გამცემმა ფარამცევტმა მწარმოებლისგან ამ პროგრამის შესახებ უნდა მიიღოს დეტალური ინფორმაცია.

ლენალიდის მიღება უნდა მოხდეს დღის ერთსა და იმავე დროს. არ უნდა გატეხონ და დაღეჭონ. უნდა გადაიყლაპოს სრულად, სასურველია წყალთან ერთად. დოზის გამოტოვების შემთხვევაში პაციენტმა შემდეგ დღეს უნდა მიიღოს მომდევნო დოზა. გამოტოვებული რაოდენობის კომპენსაციისთვის არ უნდა მოხდეს დოზის ცვლილება.

ინფორმაცია ექიმებისთვის

  • ფარმაკოკინეტიკური ინფორმაცია

2x2 ჯვარედინ კველვაში ლენალიდის 25მგ ტაბლეტის გამოყენებისას (Samyang Biopharm) შესამოწმებელი პრეპარატის სახით და რავლიმიდის კაფსულის გამოყენებისას (Celgene) დამხმარე საშუალების სახით, სისხლში ლენალიდომიდის დონე გაიზომა 42 სუბიექტში ერთი ტაბლეტის ან ერთი კაფსულის ერთჯერადი ორალური დოზის მიღების შემდეგ ჯანმრთელ მოხალისებეში უზმოდ. შედარებითი პარამეტრები (AUCt, Cmax) log ტრანსფორმირდა და სტატისტიკრუად დამიშავდა. საშუალოდ 90%-იანი სანდოობის ინტერვალი იყო 0.8 - log 1.25, რაც ბიოექვივალენტობაზე მიუთითებს

შედარებადი პარამეტრები

საინფორმაციო პარამეტრები

AUC0-24სთ

Cmax

Tmax(სთ)

t1/2(სთ)

(ნგ·სთ/ მლ)

(ნგ/მლ)

დამხმარე პრეპარატი

1436 ± 227

438.4 ± 114.5

  • 75
  • 97 ± 0.50

(0.50~2.50)

შესამოწმებელი პრეპარატი

1380 ±186

430.6 ± 91.4

  • 75
  • 88 ± 0.53

(0.33~2.00)

90% სანდოობის ინტერვალი*

log 0.9451~0.9850

log 0.9250~1.0799

-

-

(კრიტერიუმები: log0.8~log1.25)

[AUCt, Cmax, t1/2 : საშუალო ±სტანდარტული გადახრა, Tmax : საშუალო(მერყეობა) n=42]

AUCt: სისხლში კონცენტრაცია-დროის მრუდი დოზირების დროიდან t დრომდე, სისხლში ბოლო დათვლადო რაოდენობის დრო

Cmax: სისხლში მაქსიმალური კონცენტრაცია

Tmax: დრო სისხლში მაქსიმალური კონცენტრაციის მიღწევამდე

t1/2: ტერმინალური ნახევარგამოყოფის პერიოდი

  • 90% სანდოობის ინტერვალი log ტრანსფორერებული განსხვავების საშუალო მნიშვლენობისთვის შედარებითი პარამეტრებისთვის

[შენახვის პირობები] დახურულ კონტეინერში, ოთახის ტემპერატურაზე (1~30°C)

[შეფუთვის ზომა] 21 ტაბლეტი

SAMYANG BIOPHARMACEUTICALS CORPORATION

79, Sinildong-ro, Daedeok-gu, Daejeon, 34324, Korea

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა