პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
იმუნოსუპრესანტები

ლევადო

LEVADO

რეცეპტით25მგინსტრუქცია ქართულადთურქეთი
რისთვის გამოიყენება

მრავლობითი მიელომა ღეროვანი უჯრედების აუტოლოგიური ტრანსპლანტაციის შემდეგ პირველად დიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომის მქონე ზრდასრული პაციენტების შემანარჩუნებელი მკურნალობის დროს მონოთერაპიის სახით. …

სრულად
მოქმედი ნივთიერება
ლენალიდი (lenalidomide)
ფორმა და შეფუთვა
25მგ მყარი კაფსულა №21 (3X7)
მწარმოებელი
Onko Ilac San. Ve Tic. A.S., თურქეთი
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
იმუნოსუპრესანტები, სხვა იმუნოსუპრესანტები
ATC კოდი
L04AX04
რეგისტრაციის ნომერი
რ-044303
რეგისტრირებულია
11 ნოემბერი 2025, მოქმედებს 11 ნოემბერი 2030-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
WORLD MEDICINE ILAC SAN. VE TIC. A.S. (თურქეთი)
განმცხადებელი
შპს „გლობალფარმი“
GMP
აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
ურთიერთქმედების შემოწმებალევადო და სხვა წამალი ერთად

ლევადო — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

მრავლობითი მიელომა

ღეროვანი უჯრედების აუტოლოგიური ტრანსპლანტაციის შემდეგ პირველად დიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომის მქონე ზრდასრული პაციენტების შემანარჩუნებელი მკურნალობის დროს მონოთერაპიის სახით.

დექსამეტაზონთან, ან ბორტეზომიბთან და დექსამეტაზონთან, ან მელფალანთან და პრედნიზონთან კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში ადრე არანამკურნალები მრავლობითი მიელომის მქონე ზრდასრული პაციენტების სამკურნალოდ, რომლეთათვისაც ტრანსპლანტაცია არ წარმოადგენს ჩვენებას.

დექსამეტაზონთან კომბინაციაში მრავლობითი მიელომის მქონე ზრდასრული პაციენტების სამკურნალოდ, რომლებმაც უკვე მიიღეს თერაპიის სულ მცირე ერთი ხაზი.

მიელოდისპლაზიური სინდრომები

მონოთერაპიის სახით ზრდასრული პაციენტების სამკურნალოდ, რომლებსაც აღენიშნებათ ტრანსფუზია-დამოკიდებული ანემია, რომელიც განვითარდა დაბალი ან შუალედური - 1 რისკის მიელოდისპლაზიური სინდრომების ფონზე, რომლებიც ასოცირებულია ციტოგენეტიკურ ანომალიასთან ( (5q იზოლირებული დელეციით), როდესაც მკურნალობის სხვა ვარიანტები არასაკმარისად ეფექტური ან მიუღებელია.

მანტიის უჯრედოვანი ლიმფომა

მონოთერაპიის სახით მორეციდივე ან რეფრაქტერული მანტიის უჯრედული ლიმფომის მქონე ზრდასრული პაციენტების სამკურნალოდ.

ფოლიკულური ლიმფომა

რიტუქსიბამთან (ანტი-CD20 ანტისხეული) კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში ფოლიკულური ლიმფომის (ციტოლოგიური ტიპები 1-3a ) მქონე ზრდასრული პაციენტების სამკურნალოდ, რომელთან მიმართებაშიც ადრე მკურნალობა იყო ჩატარებული.

მიღების წესი და დოზირება

ლენალიდომიდის რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 25მგ შინაგანად დღე-ღამეში ერთხელ თითოეული 28-დღიანი განმეორებითი ციკლის 1-დან 21-ე დღემდე. დექსამეტაზონის რეკომენდებული დოზა შეადგენს 40 მგ შინაგანად დღე-ღამეში ერთხელ თითოეული 28-დღიანი ციკლის 1-4, 9-12 და 17-20 დღეს, თერაპიის პირველი 4 ციკლის განმავლობაში, შემდეგ 40 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1-4 დღეს ყოველ 28 დღეში.

ექიმებმა, რომლებიც ნიშნავენ მკურნალობას, გულდასმით უნდა შეაფასონ დექსამეტაზონის რეკომენდებული დოზა, პაციენტის მდგომარეობისა და დაავადების გამოხატულების გათვალისწინებით.

დოზის შემცირების ეტაპები

საწყისი დოზა

25 მგ

1 დონის დოზა

15 მგ

2 დონის დოზა

10 მგ

3 დონის დოზა

5 მგ

თრომბოციტოპენია

თრომბოციტების რაოდენობა

რეკომენდაციები

პირველად შემცირდა < 30 x 10 9 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 30 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა 1 დონის დოზით.

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 30 x 10 9 /ლ

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 30 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით (2 ან 3 დონის დოზა) დღე-ღამეში ერთხელ. არ გამოიყენოთ პრეპარატის დღე-ღამეში 5 მგ-ზე დაბალი დოზები.

ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა (ნარ) - ნეიტროპენია

ნარ

რეკომენდაციები*

პირველად შემცირდა < 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 0.5 x 10 9 /ლ-მდე,

თუ ნეიტროპენია ტოქსიკურობის ერთადერთი გამოვლინებაა

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა საწყისი დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

აღდგა ≥ 0.5 x 10 9 /ლ-მდე,

დოზადამოკიდებული ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის არსებობისას, სხვანაირის, ვიდრე ნეიტროპენიაა

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა 1 დონის დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 0.5 x 10 9 /ლ

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით (1, 2 ან 3 დონის დოზით) დღე-ღამეში ერთხელ. არ გამოიყენოთ პრეპარატის დღე-ღამეში 5 მგ-ზე დაბალი დოზები.

  • ექიმის შეხედულებისამებრ, თუ დოზის ნებისმიერ დონეზე ნეიტროპენია წარმოადგენს ტოქსიკურობის ერთადერთ გამოვლინებას, თერაპიას უნდა დაემატოს გ-კმფ და შენარჩუნდეს ლენალიდომიდის არსებული დოზის დონე.

მიელოდისპლაზიური სინდრომები (მდს)

ლენალიდომიდით მკურნალობა არ უნდა იქნას დაწყებული, თუ ნარ < 0.5 x 10 9 /ლ და/ან თრომბოციტების რაოდენობა < 25 x 10 9 /ლ .

რეკომენდებული დოზა

ლენალიდომიდის რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 10 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, თითოეული 28-დღიანი განმეორებითი ციკლის 1-დან 21-ე დღემდე.

დოზის შემცირების ეტაპები

საწყისი დოზა

10 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1-დან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

1 დონის დოზა

5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1 დღიდან 28 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

2 დონის დოზა

  • 5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1 დღიდან 28 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

3 დონის დოზა

  • 5 მგ დღეგამოშვებით 1 დღიდან 28 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

თრომბოციტოპენია

თრომბოციტების რაოდენობა

რეკომენდაციები

შემცირდა < 25 x 109 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 25 x 10 9 /ლ –

< 50 x 10 9 /ლ-მდე მინიმუმ ორჯერ ≥ 7 დღის განმავლობაში ან როდესაც თრომბოციტების რაოდენობა აღდგა ≥ 50 x 10 9 /ლ-მდე ნებისმიერ დროს

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით (1, 2 ან 3 დონის დოზა).

ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა (ნარ) - ნეიტროპენია

ნარ

რეკომენდაციები*

შემცირდა < 0.5 x 109 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით (1, 2 ან 3 დონის დოზა).

ლენალიდომიდით თერაპიის შეწყვეტა

ლენალიდომიდით თერაპია უნდა იქნას შეწყვეტილი, თუ პაციენტები თერაპიის დაწყებიდან 4 თვის განმავლობაში არ ავლენენ მინიმალურ ერითროიდულ პასუხს მაინც (ტრანსფუზიის საჭიროების მინიმუმ 50%-ით შემცირება ან, ტრანსფუზიის არარსებობის შემთხვევაში, ჰემოგლობინის 1 გ/დლ-ით მომატება).

მანტიის უჯრედოვანი ლიმფომა (მულ)

რეკომენდებული დოზა

რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 25 მგ შინაგანად დღე-ღამეში ერთხელ, თითოეული 28-დღიანი განმეორებითი ციკლის 1-დან 21-ე დღემდე.

დოზის შემცირების ეტაპები

საწყისი დოზა

25 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1 დღიდან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

1 დონის დოზა

20 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1 დღიდან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

2 დონის დოზა

15 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1 დღიდან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

3 დონის დოზა

10 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1 დღიდან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

4 დონის დოზა

5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1 დღიდან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

5 დონის დოზა

  • 5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ დღიდან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

5 მგ დღეგამოშვებით 1 დღიდან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

თრომბოციტოპენია

თრომბოციტების რაოდენობა

რეკომენდაციები

შემცირდა < 50 x 109 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა, უნდა ტარდებოდეს სისხლის საერთო ანალიზი (სსა) ყოველ 7 დღეში ერთხელ.

აღდგა ≥ 60 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით (1 დონის დოზა).

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 50 x 10 9 /ლ

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა, ჩატარდეს სსა ყოველ 7 დღეში ერთხელ.

აღდგა ≥ 60 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდის მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით ( 2, 3, 4 ან 5 დონის დოზა). არ გამოიყენოთ პრეპარატის 5 დონეზე დაბალი დოზები.

ნეიტროფილების აბსოლუტური რიცხვი (ნარ) - ნეიტროპენია

ნარ

რეკომენდაციები

შემცირდა < 1.0 x 109 /ლ-მდე მინიმუმ 7 დღის განმავლობაში ან

შემცირდა < 1.0 x 10 9 /ლ-მდე ცხელებასთან კომბინაციაში (სხეულის ტემპერატურა ≥ 38.5 °C)

ან

შემცირდა < 0.5 x 109 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა, ჩატარდეს სსა ყოველ 7 დღეში ერთხელ.

აღდგა ≥ 1.0x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით (1 დონის დოზა).

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 1.0 x 109 / ლ მინიმუმ 7 დღის განმავლობაში

ან

შემცირება < 1.0 x 109 /ლ-მდე

ცხელებასთან კომბინაციაში (სხეულის ტემპერატურა ≥ 38.5°C)

ან

შემცირება < 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 1.0 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით ( 2, 3, 4 ან 5 დონის დოზა). არ გამოიყენოთ პრეპარატის 5 დონეზე დაბალი დოზები.

ფოლიკულური ლიმფომა (ფლ)

ლენალიდომიდით მკურნალობა არ შეიძლება დაწყებულ იქნას, თუ ნარ < 1.0 x 10 9 /ლ და/ან თრომბოციტების რაოდენობა < 50 x 10 9 /ლ, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ასეთი სურათი განპირობებულია ძვლის ტვინის ლიმფოიდური ინფილტრაციით.

რეკომენდებული დოზა

ლენალიდომიდის რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 20 მგ შინაგანად დღე-ღამეში ერთხელ, თითოეული 28-დღიანი განმეორებითი ციკლის 1-დან 21-ე დღემდე, სულ თერაპიის 12 ციკლამდე. რიტუქსიმაბის რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 375 მგ/ მ2 ინტრავენურად (ივ) ყოველკვირეულად 1 ციკლში (1, 8, 15 და 22 დღეები) და თითოეული 28-დღიანი ციკლის 1 დღეს 2- 5 ციკლებისთვის.

დოზის შემცირების ეტაპები

საწყისი დოზა

20 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1-დან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

1 დონის დოზა

15 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1-დან 21-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეში

2 დონის დოზა

10 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1-დან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

3 დონის დოზა

5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1-დან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

რიტუქსიმაბთან დაკავშირებული ტოქსიკურობის გამო დოზის კორექტირების მიზნით იხილეთ სამკურნალო საშუალების შესაბამისი მოკლე დახასიათება.

თრომბოციტოპენია

თრომბოციტების რაოდენობა

რეკომენდაციები

შემცირდა < 50 x 109 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა, ჩატარდეს სისხლის საერთო ანალიზი (სსა) ყოველ 7 დღეში ერთხელ.

აღდგა ≥ 50 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით (1 დონის დოზა).

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 50 x 10 9 /ლ

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა, ჩატარდეს სსა ყოველ 7 დღეში ერთხელ.

აღდგენილია ≥ 50 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით (2, 3 დონის დოზა). არ გამოიყენოთ პრეპარატის 3 დონეზე დაბალი დოზები.

ნეიტროფილების აბსოლუტური რიცხვი (ნარ) - ნეიტროპენია

ნარ

რეკომენდაციები*

შემცირდა < 1.0 x 109 /ლ-მდე მინიმუმ 7 დღის განმავლობაში ან

შემცირდა < 1.0 x 10 9 /ლ-მდე

ცხელებასთან კომბინაციაში (სხეულის ტემპერატურა ≥ 38.5 °C)

ან

შემცირდა < 0.5 x 109 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა, ჩატარდეს სსა ყოველ 7 დღეში ერთხელ.

აღდგა ≥ 1.0- მდე x 10 9 /ლ

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობის უფრო დაბალი დოზით (1 დონის დოზა).

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 1.0 x 109 / ლ მინიმუმ 7 დღის განმავლობაში

ან

შემცირება < 1.0 x 109 /ლ-მდე

ცხელებასთან კომბინაციაში (სხეულის ტემპერატურა ≥ 38.5°C)

ან

შემცირება < 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა, ჩატარდეს სსა ყოველ 7 დღეში ერთხელ.

აღდგა ≥ 1.0x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით (2, 3 დონის დოზა). არ გამოიყენოთ პრეპარატის 3 დონეზე დაბალი დოზები.

  • ექიმის შეხედულებისამებრ, თუ დოზის ნებისმიერ დონეზე ნეიტროპენია წარმოადგენს ტოქსიკურობის ერთადერთი გამოვლინებას, თერაპიას ემატება გ-კმფ.

მანტიის უჯრედოვანი ლიმფომა (მულ) ან ფოლიკულური ლიმფომა (ფლ)

სიმსივნის ლიზისის სინდრომი ( TLS )

ყველა პაციენტმა უნდა მიიღოს სიმსივნის ლიზინგის სინდრომის(TLS) პროფილაქტიკური მკურნალობა (ალოპურინოლი, რასბურიკაზა ან გაიდლაინების შესაბამისად დამტკიცებული ანალოგი) და საკმარისი რეჰიდრატაცია (პერორალურად) პირველი ციკლის პირველი კვირის განმავლობაში ან უფრო ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში კლინიკური ჩვენებების შემთხვევაში. პაციენტებს ყოველკვირეულად უნდა ჩაუტარდეთ სისხლის გაშლილი ბიოქიმიური ანალიზი პირველი ციკლის განმავლობაში და კლინიკური ჩვენებების არსებობისას TLS-ის მონიტორინგის მიზნით.

ლენალიდომიდით თერაპია შეიძლება გაგრძელდეს (შემანარჩუნებელი დოზით) პაციენტებში ლაბორატორიულად დამტკიცებული TLS-ით ან 1 ხარისხის სიმძიმის TLS-ის კლინიკური სურათით, ან, ექიმის შეხედულებისამებრ, დოზა მცირდება ერთი დონით და გრძელდება თერაპია ლენალიდომიდით. უზრუნველყოფილი უნდა იყოს ინტენსიური ინტრავენური რეჰიდრატაცია და მკურნალობის ადგილობრივი სტანდარტების თანახმად მიღებული იქნას შესაბამისი სამედიცინო ზომები ელექტროლიტური ბალანსის კორექტირების მიზნით. შეიძლება წარმოიქმნას რასბურიკაზათ თერაპიის აუცილებლობა სისხლში შარდმჟავას დონის შესამცირებლად. ექიმის შეხედულებისამებრ მიიღება გადაწყვეტილება ჰოსპიტალიზაციის შესახებ.

ლენალიდომიდით თერაპია წყდება პაციენტებთან, რომლებსაც აღენიშნებათ TLS მე-2-4 ხარისხის სიმძიმის კლინიკური სურათი, ტარდება სისხლის გაშლილი ბიოქიმიური ანალიზი ყოველკვირეულად ან კლინიკური ჩვენების მიხედვით. უნდა იქნას უზრუნველყოფილი ინტენსიური ინტრავენური რეჰიდრატაცია და მკურნალობის ადგილობრივი სტანდარტების თანახმად მიღებულ იქნას შესაბამისი სამედიცინო ზომები ელექტროლიტური ბალანსის კორექტირების მიზნით. რასბურიკაზათი თერაპიის დანიშვნისა და ჰოსპიტალიზაციის შესახებ გადაწყვეტილება მიიღება ექიმის შეხედულებისამებრ. TLS-ის 0 ხარისხის სიმძიმემდე დაყვანის შემდეგ ლენალიდომიდით თერაპია უნდა განახლდეს შემდეგი უფრო დაბალი დოზით, ექიმის შეხედულებისამებრ.

სიმსივნის „აფეთქების“ რეაქცია ( TFR )

ლენალიდომიდით თერაპია შეიძლება იქნას გაგრძელებული 1 ან 2 ხარისხის სიმძიმის TFR-ის მქონე პაციენტებში შეწყვეტის ან დოზის კორექტირების გარეშე, ექიმის შეხედულებისამებრ. ექიმის შეხედულებისამებრ, შესაძლოა ჩატარდეს თერაპია არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით (აასს), კორტიკოსტეროიდებით დროის შეზღუდული პერიოდის განმავლობაში და/ან ნარკოტიკული ანალგეტიკებით. 3 ან 4 ხარისხის სიმძიმის TFR-ის მქონე პაციენტებში ლენალიდომიდით მკურნალობა უნდა შეჩერდეს და დაიწყოს თერაპია არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით, კორტიკოსტეროიდებით და/ან ნარკოტიკული ანალგეტიკებით. მას შემდეგ, რაც TFR ≤ 1 ხარისხამდე შემცირდება, თერაპია ლენალიდომიდით განახლდება ერთიდაიგივე დონის დოზის გამიყენებით ციკლის დარჩენილი ნაწილის განმავლობაში. პაციენტების მკურნალობა სიმპტომების კონტროლისთვის შეიძლება ტარდებოდეს 1 ან 2 ხარისხის სიმძიმის TFR-ის მკურნალობის რეკომენდაციების შესაბამისად .

ყველა ჩვენება

ლენალიდომიდით მკურნალობის ფონზე მე-3 ან მე-4 ხარისხის ტოქსიკურობის სხვა ტიპების განვითარების შემთხვევაში მკურნალობა უნდა შეჩერდეს. ექიმის შეხედულებისამებრ მკურნალობა შეიძლება განახლდეს შემდეგი უფრო დაბალი დონის დოზით, თუ ტოქსიკურობის გამოხატულება შემცირდა ≤ მე-2 ხარისხამდე.

ლენალიდომიდით თერაპიის შეწყვეტა ან მოხსნა უნდა განიხილებოდეს მე-2 ან მე-3 ხარისხის კანისმიერი გამონაყარის წარმოქმნის შემთხვევაში. ლენალიდომიდის გამოყენება უნდა შეწყდეს ანგიონევროზული შეშუპების, მე-4 ხარისხის გამონაყარის, ექსფოლიაციური ან ბულოზური გამონაყარის დროს, ან სტივენს-ჯონსონის სინდრომზე (სჯს) ან ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზზე (ტენ) ან წამლით გამოწვეული კანისმიერ რეაქციაზე ეჭვის არსებობისას, რომელსაც თან ახლავს ეოზინოფილია და სისტემური გამოვლინებები. მკურნალობა არ უნდა განახლდეს ამ რეაქციების გაქრობის შემდეგ.

პაციენტების განსაკუთრებული ჯგუფები

ბავშვები

ლენალიდომიდის გამოყენება 18 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში არ არის რეკომენდებული უსაფრთხოების მოსაზრებების გამო.

ხანდაზმული ასაკის პაციენტები

ამჟამად არსებული ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები წარმოდგენილია განყოფილებაში „ ფარმაკოდინამიკური თვისებები“. კლინიკურ კვლევებში ლენალიდომიდი გამოიყენებოდა მრავლობითი მიელომის მქონე 91 წლამდე ასაკის პაციენტებში, მიელოდისპლაზიური სინდრომების მქონე პაციენტებში -​ 95 წლამდე, ხოლო მანტიის უჯრედოვანი ლიმფომის მქონე პაციენტებში -​ 88 წლამდე.​

ვინაიდან ხანდაზმულ პაციენტებს, სავარაუდოდ, უფრო მეტად აღენიშნებათ თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, დოზის შერჩევისას უნდა იქნას დაცული სიფრთხილე და უნდა მოწმდებოდეს თირკმლის ფუნქცია.

პდმმ: პაციენტები, რომლებსაც არ აქვთ ნაჩვენები ტრანსპლანტაცია

75 წლის და უფროსი ასაკის პდმმ-ის მქონე პაციენტებს მკურნალობის დანიშვნამდე უნდა ჩაუტარდეთ საფუძვლიანი გამოკვლევა.

75 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებისთვის ლენალიდომიდით და დექსამეტაზონით კომბინირებული თერაპიის დანიშვნისას დექსამეტაზონის საწყისი დოზა შეადგენს 20 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, თითოეული 28-დღიანი განმეორებითი კურსების 1, 8, 15 და 22 დღეს.

დოზის კორექცია გათვალისწინებული არ არის 75 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებისთვის, რომლებიც ღებულობენ ლენალიდომიდით მკურნალობას მელფალანთან და პრედნიზონთან კომბინაციაში.

პდმმ-ს მქონე 75 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ლენალიდომიდს, უფრო მაღალი იყო სერიოზული არასასურველი რეაქციების (ასრ) სიხშირე და ასრ, რომლებმაც გამოიწვიეს მკურნალობის შეწყვეტა.

ლენალიდომიდთან კომბინირებული თერაპია უფრო ახალგაზრდა პაციენტებთან შედარებით უფრო ცუდად გადაიტანებოდა 75 წელზე უფროსი ასაკის პდმმ-ს მქონე პაციენტების მიერ. ეს პაციენტები უფრო ხშირად წყვეტდნენ თერაპიას აუტანლობის გამო (მე-3 ან მე-4 ხარისხის ასრ და სერიოზული ასრ), ვიდრე 75 წლამდე ასაკის პაციენტები.

მრავლობითი მიელომა: პაციენტები, რომლებმაც მიიღეს თერაპიის სულ მცირე ერთი ხაზი მაინც

65 წლის და უფროსი ასაკის მრავალობითი მიელომის (მმ) მქონე პაციენტების პროცენტი მნიშვნელოვნად არ განსხვავდებოდა ჯგუფებში, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს/დექსამეტაზონს ან პლაცებო/დექსამეტაზონს. არ აღინიშნებოდა საერთო განსხვავებები ეფექტურობასა და უსაფრთხოებაში ამ პაციენტებსა და უფრო ახალგაზრდა პაციენტებს შორის, თუმცა ხანდაზმულ ადამიანებში არასასურველი რეაქციების განვითარებისადმი უფრო მეტი მიდრეკილება არ შეიძლება გამოირიცხოს.

მიელოდისპლაზიური სინდრომები

მდს-ს მქონე პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს, არ ყოფილა აღნიშნული საერთო განსხვავებები უსაფრთხოებასა და ეფექტურობაში 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებსა და უფრო ახალგაზრდა ასაკის პაციენტებს შორის.

მანტიის უჯრედული ლიმფომა

მულ-ის მქონე პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს, უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის მხრივ საერთო განსხვავებები 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებსა და 65 წლამდე ასაკის პაციენტებს შორის არ ყოფილა აღნიშნული.

ფოლიკულური ლიმფომა

ფოლიკულური ლიმფომის მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მკურნალობას ლენალიდომიდით რიტუქსიმაბთან კომბინაციაში, არასასურველი რეაქციების საერთო სიხშირე მსგავსი იყო 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში - 65 წლამდე ასაკის პაციენტებთან შედარებით. ორ ასაკობრივ ჯგუფს შორის ეფექტურობის საერთო განსხვავებები არ ყოფილა აღნიშნული.

თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტები

ლენალიდომიდი ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით. ამასთან დაკავშირებით, თირკმლის ფუნქციის დარღვევების ხარისხის ზრდასთან ერთად მცირდება ტოლერანტობა თერაპიის მიმართ. რეკომენდებულია სამკურნალო პრეპარატის დოზის ფრთხილად შერჩევა და თირკმლის ფუნქციის კონტროლი.

ლენალიდომიდის დოზის კორექცია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ მმ, მდს, მულ ან ფლ თირკმლის მსუბუქი ხარისხის უკმარისობით, საჭირო არ არის.

თერაპიის დასაწყისში და მკურნალობის დროს პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ თირკმლის საშუალო, მძიმე ან ტერმინალური სტადიის თირკმელების უკმარისობა (ტსთუ), რეკომენდებულია დოზირების რეჟიმის შემდეგი ცვლილებები.

III ფაზის კვლევები ტერმინალური სტადიის თირკმლის უკმარისობის (ტსთუ) მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი < 30 მლ/წთ, საჭიროებს დიალიზის ჩატარებას) არ ჩატარებულა.

მრავლობითი მიელომა

თირკმლის ფუნქცია (კრეატინინის კლირენსი (კკ))

დოზის კორექცი

თირკმლის საშუალო ხარისხის უკმარისობა (30 მლ/წთ ≤ კრეატინინის კლირენსი < 50 მლ/წთ)

10 მგ 1 -ჯერ დღე-ღამეში 1

თირკმლის მძიმე ხარისხის უკმარისობა (კკ < 30 მლ/წთ, დიალიზი არ არის საჭირო)

  • 5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ

15 მგ ყოველ მეორე დღეს

ტსთუ

(კკ < 30 მლ/წთ, საჭიროა დიალიზი)

5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ. დიალიზის დღეებში დოზა მიიღება დიალიზის სეანსის შემდეგ.

1 თუ თერაპიაზე პასუხი არ არის, მაგრამ ის კარგად აიტანება, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 15 მგ-მდე დღე-ღამეში ერთხელ თერაპიის 2 ციკლის შემდეგ.

მიელოდისპლაზიური სინდრომები

თირკმლის ფუნქცია (კკ)

დოზის კორექცია

თირკმლის საშუალო ხარისხის უკმარისობა

(30 მლ/წთ ≤ კკ < 50 მლ/წთ)

საწყისი დოზა

5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ

(1-დან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეს)

1 დონის დოზა*

  • 5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ

( 1 დღიდან 28-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს)

2 დონის დოზა*

  • 5 მგ დღეგამოშვებით

( 1 დღიდან 28-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს)

თირკმლის მძიმე ხარისხის უკმარისობა

(კკ < 30 მლ/წთ, დიალიზი არ არის საჭირო)

საწყისი დოზა

  • 5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ

(1-დან 21-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს)

1 დონის დოზა*

  • 5 მგ დღეგამოშვებით

( 1 დღიდან 28-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს)

2 დონის დოზა*

  • 5 მგ კვირაში ორჯერ

( 1 დღიდან 28-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს)

ტსთუ

(კკ < 30 მლ/წთ, საჭიროა დიალიზი)

დიალიზის დღეს, დოზა უნდა მიიღოთ დიალიზის სეანსის დასრულების შემდეგ.

საწყისი დოზა

  • 5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ

(1-დან 21-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს)

1 დონის დოზა*

  • 5 მგ დღეგამოშვებით

( 1 დღიდან 28-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს)

2 დონის დოზა*

  • 5 მგ კვირაში ორჯერ

( 1 დღიდან 28-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს)

  • მკურნალობის მსვლელობის დროს დოზის შეცვლის ან მისი განახლების შესაძლებლობები მე-3 ან მე-4 ხარისხის ნეიტროპენიის ან თრომბოციტოპენიის ან სხვა მე-3 ან მე-4 ხარისხის ტოქსიკური რეაქციების განვითარების შემთხვევაში, რომლებიც დაკავშირებულია ლენალიდომიდთან, წარმოდგენილია ზემოთ.

მანტიის უჯრედოვანი ლიმფომა

თირკმლის ფუნქცია (კკ)

დოზის კორექცია

(1-დან 21-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს )

თირკმლის საშუალო ხარისხის სიმძიმის უკმარისობა (30 მლ/წთ ≤ კრეატინინის კლირენსი < 50 მლ/წთ)

10 მგ 1-ჯერ დღე-ღამეში1

თირკმლის მძიმე ხარისხის უკმარისობა (კკ < 30 მლ/წთ, დიალიზი არ არის საჭირო)

  • 5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ

15 მგ დღეგამოშვებით

ტსთუ

(კკ < 30 მლ/წთ, საჭიროა დიალიზი)

5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ. დიალიზის დღეებში დოზა მიიღება დიალიზის სეანსის შემდეგ.

1 თუ თერაპიაზე პასუხი არ არის, მაგრამ ის კარგად აიტანება, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 15 მგ-მდე დღე-ღამეში ერთხელ თერაპიის 2 ციკლის შემდეგ.

ფოლიკულური ლიმფომა

თირკმლის ფუნქცია (კკ)

დოზის კორექცია

(1-დან 21-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს )

თირკმლის საშუალო ხარისხის უკმარისობა (30 მლ/წთ ≤ კრეატინინის კლირენსი < 60 მლ/წთ)

10 მგ 1-ჯერ დღე-ღამეში 1, 2

თირკმლის მძიმე უკმარისობა (კკ < 30 მლ/წთ, დიალიზი არ არის საჭირო)

5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ

ტსთუ

(კკ < 30 მლ/წთ, საჭიროა დიალიზი)

5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ

დიალიზის დღეს პრეპარატი უნდა იქნას მიღებული დიალიზის პროცედურის შემდეგ.

1 კარგი ამტანობის შემთხვევაში, თერაპიის 2 ციკლის შემდეგ დოზა შეიძლება გაიზარდოს 15 მგ-მდე დღე-ღამეში ერთხელ.

2 პაციენტებისთვის, რომლებიც ღებულობდნენ საწყის დოზას 10 მგ, დოზის შემცირების შემთხვევაში მე-3 ან მე-4 ხარისხის ნეიტროპენიის ან თრომბოციტოპენიის ან მე-3 ან მე-4 ხარისხის სხვა დარღვევების კონტროლისთვის. ითვლება, რომ ტოქსიკურობა არის დაკავშირებული ლენალიდომიდთან; არ გამოიყენოთ 5 მგ-ზე ნაკლები დოზები დღეგამოშვებით ან 2.5 მგ-ზე ნაკლები დოზები დღე-ღამეში ერთხელ.

ლენალიდომიდით თერაპიის დაწყების შემდეგ თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში დოზის შემდგომი კორექტირება უნდა ეფუძნებოდეს მკურნალობის ინდივიდუალურ ამტანობას, როგორც ეს ზემოთ იყო აღწერილი.

პაციენტები ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით

ლენალიდომიდის ფარმაკოკინეტიკა ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში არ არის შესწავლილი, დოზირების კონკრეტული რეკომენდაციები არ არსებობს.

გამოყენების წესი

შინაგანი გამოყენებისთვის.

ლევადოს კაფსულები უნდა იქნას მიღებული შინაგანად დაახლოებით ერთსა და იმავე დროს, დანიშნულ დღეებში. კაფსულები არ უნდა გაიხსნას, გატყდეს ან დაიღეჭოს. კაფსულები უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად, სასურველია წყლის მიყოლებით, საკვების მიღების მიუხედავად.

ბლისტერული შეფუთვიდან ამოღებისას რეკომენდებულია კაფსულის მხოლოდ ერთ ბოლოზე დაჭერა დეფორმაციის ან დაზიანების რისკის შემცირების მიზნით.

უკუჩვენებები

  • ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელი თერაპიის 3 ციკლის შემდეგ პრეპარატის დოზა შეიძლება გაიზარდოს 15 მგ-მდე დღე-ღამეში ერთხელ შინაგანად, პრეპარატის ატანის შემთხვევაში.

თრომბოციტოპენია

თრომბოციტების რაოდენობა

რეკომენდაციები

შემცირდა < 30 x 10 9 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 30 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა 1 დონის დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 30 x 10 9 /ლ

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგენილია ≥ 30 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა შემდეგი უფრო დაბალი დონის დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

ნეიტროფილების აბსოლუტური რიცხვი (ნარ) - ნეიტროპენია

ნარ

რეკომენდაციები*

შემცირდა < 0.5 x 109 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა 1 დონის დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 0.5 x 10 9 /ლ

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა შემდეგი უფრო დაბალი დონის დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

  • ექიმის შეხედულებისამებრ, თუ დოზის ნებისმიერ დონეზე ნეიტროპენია წარმოადგენს ტოქსიკურობის ერთადერთ გამოვლინებას, თერაპიას უნდა დაემატოს გ-კმფ და შენარჩუნდეს ლენალიდომიდის არსებული დოზის დონე.

მრავლობითი მიელომა პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს თერაპიის სულ მცირე ერთი ხაზი

ლენალიდომიდით მკურნალობა არ უნდა იქნას დაწყებული, თუ ნარ < 1.0 x 10 9 /ლ და/ან თრომბოციტების რაოდენობა < 75 x 10 9 /ლ ან, პლაზმური უჯრედებით ძვლის ტვინის ინფილტრაციიდან გამომდინარე, თრომბოციტების რაოდენობა < 30 x 10 9 /ლ.

სიფრთხილის ზომები

როდესაც ლენალიდომიდი ინიშნება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან კომბინაციაში, მკურნალობის დაწყების წინ აუცილებლად უნდა გაეცნოთ პროდუქტის შესაბამის მოკლე დახასიათებას.

გაფრთხილებები ორსულობასთან დაკავშირებით

ლენალიდომიდი წარმოადგენს თალიდომიდის სტრუქტურულ ანალოგს. თალიდომიდი არის აქტიური სუბსტანცია, რომელსაც გააჩნია ცნობილი ტერატოგენული ეფექტი ადამიანებზე, რაც იწვევს სერიოზულ სიცოცხლისთვის საშიში მანკების განვითარებას. ლენალიდომიდმა გამოიწვია განვითარების ისეთი მანკები მაიმუნებში, რომლების მსგავსი იყო აღწერილებისა თალიდომიდის შემთხვევაში. ლენალიდომიდის გამოიყენებისას ორსულობის დროს ადამიანებში მოსალოდნელია ტერატოგენული მოქმედება.

ორსულობის პრევენციის პროგრამის ყველა მოთხოვნის მკაცრი დაცვა უნდა გავრცელდეს ყველა პაციენტზე, თუკი არ არის ზუსტად დადგენილი, რომ მათ არ აქვთ რეპროდუქციული პოტენციალი.

კრიტერიუმები რეპროდუქციული პოტენციალის არმქონე ქალებისთვის

პაციენტი ან ქალი, რომელიც პაციენტის სექსუალური პარტნიორია, ჩაითვლებიან შვილიერების უნარს მიკლებულებად ჩამოთვლილი ფაქტორებიდან ერთერთის არსებობის შემთხვევაშიც კი:

  • ასაკი ≥ 50 წელი და ბუნებრივი ამენორეის ხანგრძლივობა ≥ 1 წელზე (სიმსივნის საწინააღმდეგო თერაპიით ან ძუძუთი კვების დროს გამოწვეული ამენორეა არ გამორიცხავს რეპროდუქციული პოტენციალის არსებობას);
  • გინეკოლოგის მიერ დადასტურებული საკვერცხეების ფუნქციონირების შეწყვეტა;
  • ორმხრივი სალპინგოოფორექტომია ან ჰისტერექტომია ანამნეზში;
  • XY გენოტიპი, ტერნერის სინდრომი, საშვილოსნოს ანატომიური დეფექტი.

ლენალიდომიდის გამოყენება რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებში უკუნაჩვენებია იმ შემთხვევებში, როდესაც არ არის დაცული შემდეგი პირობები:

  • ქალს უნდა ესმოდეს თუ რა მოსალოდნელი ტერატოგენული ეფექტი შეიძლება განუვითარდეს ნაყოფს ლენალიდომიდის მიღებისას;
  • ქალმა უნდა გააცნობიეროს კონტრაცეფციის ეფექტური მეთოდების უწყვეტი გამოყენების აუცილებლობა მკურნალობის დაწყებამდე 4 კვირის განმავლობაში, მკურნალობის მიმდინარეობისას და მკურნალობის დასრულებიდან 4 კვირის განმავლობაში;
  • ამენორეის შემთხვევაშიც კი, ქალმა უნდა დაიცვას ეფექტური კონტრაცეფციის ყველა წესი;
  • ქალს უნდა შეძლოს ეფექტური კონტრაცეფციის ყველა წესის დაცვა;
  • ქალმა უნდა იცოდეს და გაიგოს ორსულობის შესაძლო შედეგების შესახებ, და ასევე ექიმთან კონსულტაციისთვის სწრაფად მიმართვის აუცილებლობის შესახებ, ორსულობაზე ეჭვის არესებობისას;
  • ქალმა უნდა გააცნობიეროს ლენალიდომიდით მკურნალობის დაუყოვნებლივ დაწყების აუცილებლობის შესახებ, ორსულობის ტესტის უარყოფითი შედეგების მიღების შემდეგ;
  • ქალმა უნდა გააცნობიეროს ორსულობის ტესტის ჩატარების აუცილებლობის შესახებ და ჩაიტაროს ტესტი ყოველ 4 კვირაში ერთხელ, გარდა იმ პაციენტებისა, რომლებმაც გაიარეს სტერილიზაცია საშვილოსნოს მილების გადაკეტვის გზით;
  • ქალმა უნდა დაადასტუროს, რომ ის აცნობიერებს ყველა შესაძლო არასასურველი შედეგების რისკს და მათი პრევენციის აუცილებლობას ლენალიდომიდით მკურნალობის დროს.

მამაკაცებში ლენალიდომიდის გამოყენების ფარმაკოკინეტიკურმა მონაცემებმა აჩვენა, რომ მკურნალობის პერიოდში ლენალიდომიდი ფიქსირდება სათესლე სითხეში ძალიან დაბალი კონცენტრაციით და არ ჩანს ჯანმრთელ მოხალისეების მიერ სამკურნალო საშუალების მიღების შეწყვეტიდან 3 დღის შემდეგ. სიფრთხილის ზომების სახით, პაციენტთა განსაკუთრებულ ჯგუფებში (თირკმლის ფუნქციის დარღვევა) ლენალიდომიდის გამოყოფის სიჩქარის შესაძლო შემცირების გათვალისწინებით, ყველა მამაკაცისთვის, რომლებიც ღებულობენ ლენალიდომიდს, უნდა იქნას დაცული შემდეგი პირობები:

  • მამაკაცი უნდა აცნობიერებდესს ლენალიდომიდის ტერატოგენული მოქმედების შესაძლო რისკს ორსულ ქალთან ან რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალთან სქესობრივი კონტაქტის დროს;
  • მამაკაცმა უნდა გააცნობიეროს პრეზერვატივის გამოყენების აუცილებლობა (გადატანილი ვაზექტომიის შემდეგაც კი) მკურნალობის დროს და მკურნალობის შეწყვეტიდან და/ან დასრულებიდან 7 დღის განმავლობაში სექსუალური კონტაქტის დროს ორსულ ქალთან ან რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალთან, რომელიც არ იყენებს კონტრაცეფციის სანდო მეთოდებს;
  • მამაკაცს უნდა ესმოდეს, რომ თუ მისი პარტნიორი ლენალიდომიდით მკურნალობის დროს ან თერაპიის შეწყვეტისთანავე დაორსულდება, მან დაუყოვნებლივ უნდა მიაწოდოს ინფორმაცია ამის შესახებ თავის მკურნალ ექიმს, ხოლო მის პარტნიორს ეძლევა რეკომენდაცია მიმართოს კონსულტაციისათვის ექიმ-ტერატოლოგს.

ექიმი, რომელიც ლენალიდომიდით მკურნალობას უნიშნავს რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებს, უნდა:

  • დარწმუნდეს იმაში, რომ პაციენტი აკმაყოფილებს ორსულობის პრევენციის პროგრამის ყველა პირობას, იმის დადასტურების ჩათვლით, რომ ის ადეკვატურად აცნობიერებს სიტუაციას;
  • მიიღოს პაციენტის თანხმობა ზემოაღნიშნული პროგრამის ყველა პირობის სავალდებულო დაცვაზე.

კონტრაცეპცია

რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებმა უნდა გამოიყენონ კონტრაცეპციის ერთ-ერთი მაღალეფექტური მეთოდი მკურნალობის დაწყების წინ 4 კვირის განმავლობაში, მკურნალობის დროს და ლენალიდომიდით მკურნალობის დასრულებიდან 4 კვირის განმავლობაში, მკურნალობის პერიოდში შესვენების შემთხვევაშიც კი, გარდა იმ პაციენტებისა, რომლებიც მკურნალობისთვის საჭირო მთელი პერიოდის განმავლობაში თავს იკავებენ სქესობრივი კავშირისგან, რაც ყოველთვიურად დასტურდება დოკუმენტალურად. თუ პაციენტისთვის არ არის შერჩეული კონტრაცეპციის ეფექტური მეთოდი, იგი უნდა გაიგზავნოს გინეკოლოგთან ასეთი მეთოდის შესარჩევად და მისი გამოყენების დასაწყებად.

კონტრაცეპციის მაღალეფექტური მეთოდების მაგალითებს მიეკუთვნება:

  • კანქვეშა ჰორმონალური იმპლანტები;
  • ლევონორგესტრელის გამომყოფი საშვილოსნოსშიდა სისტემები;
  • მედროქსიპროგესტერონის აცეტატის დეპო-პრეპარატები;
  • საშვილოსნოს მილების გადაკეტვა;
  • სქესობრივი კავშირი მხოლოდ იმ პარტნიორთან, რომელსაც ჩატარებული აქვს ვაზექტომია; ვაზექტომია დასტურდება სათესლე სითხის ორი უარყოფითი ანალიზით;
  • პროგესტერონის შემცველი აბები, რომლებიც თრგუნავენ ოვულაციას (მაგალითად, დეზოგესტრელი).

თრომბოემბოლიური გართულებების რისკის გაზრდის გამო კომბინირებული პერორალური კონტრაცეპტივების მიღება არ არის ნაჩვენები მრავლობითი მიელომის (მმ) მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ლენალიდომიდს კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში და, ნაკლებად, მრავლობითი მმ-ს, მდს-ს და მულ-ის მქონე პაციენტებში, რომლებიც ღებულობენ მონოთერაპიას ლენალიდომიდით. თუ პაციენტი იყენებს კომბინირებულ პერორალურ კონტრაცეპტივებს, ის უნდა იქნას გადაყვანილი ზემოთ ჩამოთვლილ ერთ-ერთ ეფექტურ კონტრაცეპციულ მეთოდზე. თრომბოემბოლიის განვითარების გაზრდილი რისკი ნარჩუნდება კომბინირებული ჩასახვისსაწინააღმდეგო საშუალებების მიღების შეწყვეტიდან 4-6 კვირის განმავლობაში. ჰორმონალური ჩასახვისსაწინააღმდეგო პრეპარატების ეფექტურობა შეიძლება შემცირდეს დექსამეტაზონის ერთდროული დანიშვნისას.

კანქვეშა ჰორმონალური იმპლანტები ან ლევონორგესტრელის გამომყოფი საშვილოსნოსშიდა სისტემები დაკავშირებულია ინფექციური გართულებების გაზრდილ რისკთან მათი ჩადგმის დროს და არარეგულარულ ვაგინალურ სისხლდენასთან. ნეიტროპენიით დაავადებულ პაციენტებს, რომლებიც იყენებენ კონტრაცეპციის ამ მეთოდებს, პროფილაქტიკურად უნდა დაენიშნოთ ანტიბიოტიკები.

სპილენძის გამომყოფი საშვილოსნოსშიდა სისტემების გამოყენება, როგორც წესი, არ არის რეკომენდებული იმპლანტაციის დროს ინფექციური გართულებების მაღალ რისკთან და მენსტრუალური სისხლის მომატებულ დანაკარგთან დაკავშირებით, რამაც შეიძლება გააძლიეროს ნეიტროპენიის ან თრომბოციტოპენიის გამოხატულება.

ტესტები ორსულობაზე

მიღებული პრაქტიკის შესაბამისად, ორსულობის ტესტები 25 მსე/მლ მინიმალური მგრძნობელობით უნდა უტარდებოდეს ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ყველა ქალს, მათ ჩათვლით, ვინც სრულად და დიდი ხნის განმავლობაში თავს იკავებს სქესობრივი კავშირისგან. რეკომენდაციების თანახმად, ორსულობის ტესტირების ჩატარება, პრეპარატის დანიშვნა და გაცემა უნდა მოხდეს ერთსა და იმავე დღეს. რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალმა ლენალიდომიდი უნდა მიიღოს მკურნალობის დანიშვნიდან არაუგვიანეს 7 დღისა.

მკურნალობის დაწყებამდე

მას შემდეგ, რაც პაციენტმა დაიწყო კონტრაცეპციის ეფექტური მეთოდის გამოყენება სულ მცირე 4 კვირის განმავლობაში მაინც, ლენალიდომიდის მიღების დღეს ან მკურნალ ექიმთან ვიზიტამდე 3 დღით ადრე ტარდება ორსულობის ტესტი სამედიცინო პერსონალის მეთვალყურეობის ქვეშ. ტესტის შედეგმა უნდა დაადასტუროს, რომ პაციენტი ლენალიდომიდის მიღების დაწყების დროს ორსულად არ არის.

მკურნალობის დროს და მის შემდეგ

ორსულობის ტესტი სამედიცინო პერსონალის მეთვალყურეობის ქვეშ უნდა იქნას განმეორებული ყოველ 4 კვირაში ერთხელ, მკურნალობის დასრულებიდან 4 კვირის ჩათვლით, გარდა საშვილოსნოს მილების სტერილიზაციის დადასტურებული შემთხვევებისა. ტესტები ტარდება ვიზიტის დღეს ან მკურნალ ექიმთან ვიზიტამდე 3 დღით ადრე.

სიფრთხილის დამატებითი ზომები

პაციენტებმა არ უნდა გადასცენ პრეპარატი სხვა პირებს. მკურნალობის დასრულების შემდეგ რეკომენდებულია გამოუყენებელი პრეპარატის სამედიცინო დაწესებულებაში დაბრუნება.

პაციენტებს არ ეძლევათ ნებართვა განახორციელონ სისხლის, სათესლე სითხის ან სპერმის დონაცია მკურნალობის დროს (მათ შორის პრეპარატის მიღებებს შორის შესვენების დროს) და ლენალიდომიდის მიღების შეწყვეტიდან სულ მცირე 7 დღის განმავლობაში,.

ჯანდაცვის მუშაკებმა და მომვლელმა პირებმა უნდა გაიკეთონ ერთჯერადი ხელთათმანები ბლისტერთან ან კაფსულასთან შეხებისას.

ქალები,რომლებიც არიან ორსულად ან ეჭვი აქვთ, რომ შეიძლება იყვნენ ორსულად, არ უნდა აიღონ ხელში ბლისტერი ან კაფსულა.

საგანმანათლებლო მასალები, შეზღუდვები პრეპარატის დანიშვნასა და გაცემაზე

პაციენტების დახმარების მიზნით, რათა ლენალიდომიდის ნაყოფზე ზემოქმედება თავიდან იქნას აცილებული, სარეგისტრაციო მოწმობის მფლობელმა უნდა უზრუნველყოს სამედიცინო პერსონალი საგანმანათლებლო მასალებით, რათა გაამყაროს ცოდნა ლენალიდომიდის მოსალოდნელი ტერატოგენული ეფექტის თაობაზე გაფრთხილებების შესახებ, გაუწიოს კონსულტაცია კონტრაცეფციის მეთოდების საკითხზე ლენალიდომიდით თერაპიის დაწყებამდე და განუმარტოს ორსულობის ტესტის ჩატარების აუცილებლობა. ექიმმა უნდა მიაწოდოს ინფორმაცია პაციენტებს ლენალიდომიდის ტერატოგენული ეფექტის შესაძლო რისკისა და ორსულობის თავიდან აცილების მკაცრი ზომების შესახებ ორსულობის დაცვის პროგრამის შესაბამისად და უზრუნველყოს პაციენტი საგანმანათლებლო ბროშურით, პაციენტის ბარათით და/ან ექვივალენტური ინსტრუქციებით ეროვნულ კომპეტენტურ ორგანოსთან შეთანხმებით. ეროვნულ კომპეტენტურ ორგანოსთან თანამშრომლობისას ხორციელდება კონტროლირებადი წვდომის პროგრამა, რომელიც მოიცავს პაციენტის ბარათების და/ან ექვივალენტური ინსტრუქციების გამოყენებას პრეპარატის დანიშვნის და/ან გაცემის კონტროლისთვის, ასევე გამოყენების ჩვენებების შესახებ ინფორმაციის შეგროვებას ქვეყანაში პრეპარატის არადანიშნულებით გამოყენების მონიტორინგის მიზნით. ორსულობის ტესტის ჩატარება, პრეპარატის დანიშვნა და მიღება რეკომენდებულია ხდებოდეს ერთსა და იმავე დღეს. ლენალიდომიდის მიღება რეპროდუქციული ასაკის ქალების მიერ უნდა განხორციელდეს თერაპიის დანიშვნიდან და ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ ჩატარებული ორსულობის ტესტის უარყოფითი შედეგის მიღებიდან არაუგვიანეს 7 დღისა. პრეპარატის გაცემა რეპროდუქციული ასაკის ქალებისთვის უნდა წარმოებდეს არაუმეტეს 4 კვირის მკურნალობისთვის სამყოფი რაოდენობით დადგენილი დოზირების რეჟიმის შესაბამისად, ხოლო პაციენტების ყველა სხვა კატეგორიას - არაუმეტეს 12 კვირის მკურნალობისთვის სამყოფი რაოდენობით.

სხვა სპეციალური ინსტრუქციები და გაფრთხილებები გამოყენებისთვის

მიოკარდიუმის ინფარქტი

არის შეტყობინებები ლენალიდომიდის მიმღებ პაციენტებში მიოკარდიუმის ინფარქტის შემთხვევების შესახებ, კერძოდ, პირებში გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების რისკის ფაქტორებით და დექსამეტაზონთან კომბინირებული გამოყენების პირველი 12 თვის განმავლობაში. რისკის ფაქტორების არსებობის შემთხვევაში, უპირველეს ყოვლისა, ანამნეზში თრომბოზის ჩათვლით, აუცილებელია პაციენტების მდგომარეობის გაკონტროლება, და ასევე რისკის ფაქტორების (მოწევა, ჰიპერტენზია, ჰიპერლიპიდემია) გავლენის შესაძლო შემცირებისკენ მიმართული ზომების მიღება.

ვენური და არტერიული თრომბოემბოლია

მრავლობითი მიელომის მქონე პაციენტებში ლენალიდომიდის დექსამეტაზონთან კომბინირებული თერაპია ასოცირებული იყო ვენური თრომბოემბოლიების (ძირითადად, ღრმა ვენების თრომბოზისა და ფილტვის არტერიის თრომბოემბოლიის) გაზრდილ რისკთან. ვენური თრომბოემბოლიის რისკი ნაკლებად აღინიშნებოდა ლენალიდომიდის მელფალანთან და პრედნიზონთან კომბინაციაში გამოყენებისას.

ლენალიდომიდით მონოთერაპია მრავლობითი მიელომის, მიელოპლაზმური დისპლაზიის და მანტიის უჯრედოვანი ლიმფომის მქონე პაციენტებში ასოცირდებოდა ვენური თრომბოემბოლიების (ძირითადად, ღრმა ვენების თრომბოზისა და ფილტვის არტერიის თრომბოემბოლიის) უფრო დაბალ რისკთან, ვიდრე ამ პაციენტებთან ლენალიდომიდის გამოყენაბა კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში.

მრავლობითი მიელომის მქონე პაციენტებში ლენალიდომიდთან და დექსამეტაზონთან კომბინირებული თერაპია ასოცირდებოდა არტერიული თრომბოემბოლიების (ძირითადად, მიოკარდიუმის ინფარქტის და ინსულტის) გაზრდილ რისკთან. ეს რისკი უფრო დაბალი იყო ლენალიდომიდით მკურნალობისას მელფალანთან და პრედნიზონთან კომბინაციაში. არტერიული თრომბოემბოლიების რისკი უფრო დაბალია მრავლობითი მიელომის მქონე პაციენტებში მონოთერაპიის ფონზე, ვიდრე ლენალიდომიდთან კომბინირებული თერაპიის ფონზე.

მაშასადამე, პაციენტები, რომლებსაც აქვთ თრომბოემბოლიების რისკის ფაქტორები, მათ შორის თრომბოზები ანამნეზში, უნდა იმყოფებოდნენ მეთვალყურეობის ქვეშ. უნდა იქნას მიღებული ზომები ისეთი რისკის ფაქტორების ზემოქმედების შეძლებისდაგვარად შესამცირებლად, როგორიცაა მოწევა, ჰიპერტენზია, ჰიპერლიპიდემია. ერითროპოეზური საშუალებების ერთდროულმა გამოყენებამ ან თრომბოემბოლიურმა გართულებებმა ანამნეზში ასევე შეიძლება გაზარდონ თრომბოზის რისკი ამ პაციენტებში. ამგვარად, ერითროპოეზური აქტივობის მქონე სამკურნალო საშუალებები, და ასევე სხვა სამკურნალო საშუალებები, რომლებმაც შეუძლიათ გაზარდონ თრომბოზების რისკი (მაგალითად, ჰორმონჩანაცვლებითი თერაპია), უნდა დაინიშნოს სიფრთხილით მმ-ით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებიც ღებულობენ ლენალიდომიდს დექსამეტაზონთან ერთად. ჰემოგლობინის 12 გ/დლ-ზე მეტი კონცენტრაცია გულისხმობს ერითროპოეტინით თერაპიის შეწყვეტას.

პაციენტებს და ექიმებს ეძლევათ რეკომენდაცია დააკვირდნენ იმ ნიშნებსა და სიმპტომებს, რომლებიც მოწმობენ შესაძლო თრომბოემბოლიის შესახებ. პაციენტები უნდა იქნან გაფრთხილებულნი დაუყოვნებლივ მიმართონ ექიმს ქოშინის, გულმკერდის არეში ტკივილის ან ზედა ან ქვედა კიდურების შეშუპების წარმოქმნის შემთხვევაში. რეკომენდებულია თრომბოზის საწინააღმდეგო თერაპიის პროფილაქტიკური დანიშვნა, განსაკუთრებით იმ პაციენტებისთვის, რომლებსაც აქვთ თრომბოზის განვითარების დამატებითი რისკის ფაქტორები. თრომბოზის საწინააღმდეგო თერაპიის დანიშვნის გადაწყვეტილება უნდა იქნას მიღებული ინდივიდუალური რისკის ფაქტორების საგულდადულოდ შეფასების შემდეგ.

თუ პაციენტს უვითარდება თრომბოემბოლიის სიმპტომები, აუცილებელია შეწყდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უნდა და დაინიშნოს სტანდარტული ანტიკოაგულაციური თერაპია. მას შემდეგ, რაც პაციენტის მდგომარეობა სტაბილიზდება ანტიკოაგულაციური თერაპიის ფონზე და თრომბოემბოლიის სიმპტომები გაქრება, შესაძლებელია მკურნალობის განახლება ლენალიდომიდის იმავე დოზით სარგებლის/რისკის თანაფარდობის დადებითი შეფასების შემთხვევაში. პაციენტმა უნდა გააგრძელოს ანტიკოაგულაციური თერაპია ლენალიდომიდით მკურნალობის დარჩენილი მთელი პერიოდის განმავლობაში.

ფილტვისმიერი ჰიპერტენზია

შემოსული იყო შეტყობინებები ლენალიდომიდის მიმღებ პაციენტებში ფილტვისმიერი ჰიპერტენზიის წარმოქმნის შემთხვევების შესახებ, მათ შორის ლეტალური შედეგით. ლენალიდომიდით მკურნალობამდე და მკურნალობის დროს პაციენტებმა უნდა გაიარონ გამოკვლევა გულ-ფილტვისმიერი ძირითადი დაავადების ნიშნებისა და სიმპტომების გამოვლენის მიზნით.

ნეიტროპენია და თრომბოციტოპენია

ლენალიდომიდის მძიმე დოზის შემზღუდველ ტოქსიკურ გამოვლენებებს წარმოადგენენ ნეიტროპენია და თრომბოციტოპენია. სისხლის გაშლილი ანალიზი, ლეიკოციტების რაოდენობის, სისხლის ფორმულის, თრომბოციტების რაოდენობის, ჰემოგლობინის და ჰემატოკრიტის განსაზღვრის ჩათვლით, უნდა ჩატარდეს თერაპიის დაწყებამდე, ყოველკვირეულად ლენალიდომიდით თერაპიის პირველი 8 კვირის განმავლობაში, ხოლო შემდეგ ყოველთვიურად ციტოპენიის მონიტორინგის მიზნით. მულ-ის მქონე პაციენტებში, მონიტორინგი უნდა ჩატარდეს ყოველ 2 კვირაში თერაპიის მე-3 და მე-4 ციკლების დროს, ხოლო შემდეგ - თითოეული შემდგომი ციკლის დაწყების წინ. მონიტორინგის სქემა ფოლიკულური ლიმფომის დროს უნდა იყოს ყოველკვირეული პირველი ციკლის (28 დღე) პირველი 3 კვირის განმავლობაში, ყოველი 2 კვირის შემდეგ მე-2-4 ციკლების დროს და შემდეგ- თითოეული ციკლის დასაწყისში. შეიძლება წარმოიქმნას თერაპიის დროებითი შეწყვეტის და/ან დოზის შემცირების აუცილებლობა.

ნეიტროპენიის განვითარების შემთხვევაში ექიმმა უნდა განიხილოს ზრდის ფაქტორების გამოყენების შესაძლებლობა. პაციენტებს უნდა ეცნობოთ ინფორმაცია ტემპერატურის ნებისმიერი მომატებისას შეტყობინების დროულად მიწოდების აუცილებლობის შესახებ.

პაციენტებს და ექიმებს ეძლევათ რეკომენდაცია აკონტროლონ სისხლდენის ნიშნები და სიმპტომები, პეტექიებისა და ცხვირიდან სისხლდენის ჩათვლით, განსაკუთრებით იმ შემთხვევებში, როდესაც ერთდროულად გამოყენებულმა სამკურნალო საშუალებებმა შეიძლება გაზარდონ მიდრეკილება სისხლდენისადმი.

ლენალიდომიდი სიფრთხილით უნდა იქნას დანიშნული სხვა მიელოსუპრესიულ პრეპარატებთან ერთად.

პირველად დიაგნოზირებული მრავალობითი მიელომა : პაციენტები აღუტ-ის შემდგომი ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელი თერაპიის შემდეგ

არასასურველი რეაქციები CALGB 100104-ის კლინიკური კვლევის მსვლელობისას მოიცავდა მოვლენებს, რომლებიც დარეგისტრირებული იყო მელფალანის მაღალი დოზით გამოყენების და აღუტ-ის (პდმ/აღუტ) შემდეგ, და ასევე, შემანარჩუნებელი თერაპიის პერიოდში რეგისტრირებულ მოვლენებს. მეორადმა ანალიზმა მოახდინა იმ მოვლენების იდეტნიფიცირება, რომლებიც განვითარდა შემანარჩუნებელი თერაპიის დაწყების შემდეგ. IFM 2005-02 კლინიკურ კვლევაში დარეგისტრირებული იყო მხოლოდ შემანარჩუნებელი თერაპიის პერიოდისას გამოვლენილი არასასურველი რეაქციები.

საერთო ჯამში, მე-4 ხარისხის სიმძიმის ნეიტროპენია უფრო ხშირად აღინიშნებოდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდენ ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელ თერაპიას პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით ორ კლინიკურ კვლევაში, რომლებიც აფასებდნენ ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელ თერაპიას პდმმ-ს მქონე პაციენტებში აღუტ-ის შემდეგ (32.1 %-ი 26.7% -თან შედარებით (16.1 % -ი 1.8% -თან შედარებით შემანარჩუნებელი თერაპიის დაწყების შემდეგ) CALGB 100104 კლინიკურ კვლევაში და 16.4 %-ი 0.7 % -თან შედარებით IFM 2005-02 კლინიკურ კვლევაში, შესაბამისად). არასასურველი რეაქციები ნეიტროპენიის სახით, რომლებიც წარმოიქმნა თერაპიის ფონზე და იწვევდა ლენალიდომიდის მიღების შეწყვეტას, აღენიშნებოდათ პაციენტების 2.2 %-ს​ კლინიკურ კვლევაში CALGB 100104 და პაციენტების 2.4% -ს შესაბამისად IFM 2005-02 კლინიკურ კვლევაში. ფებრილური ნეიტროპენია იყო რეგისტრირებული ასეთივე სიხშირით პაციენტებში, რომლებიც იმყოფებოდნენ ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელ თერაპიაზე და პლაცებოზე მყოფი პაციენტებში ორივე კლინიკურ კვლევაში (0.4 % -ი 0.5% -თან შედარებით (0.4% -ი 0.5% -თან შედარებით შემანარჩუნებელი თერაპიის დაწყების შემდეგ) კლინიკურ კვლევაში CALGB100104 და 0.3 % -ი 0 % -თან შედარებით IFM 2005-02 კლინიკურ კვლევაში, შესაბამისად ). პაციენტები უნდა იყვნენ ინფორმირებულნი ფებრილური ეპიზოდების განვითარების დროულად შეტყობინების აუცილებლობის შესახებ, მსგავს შემთხვევებში შეიძლება საჭირო გახდეს თერაპიის დროებითი შეწყვეტა და / ან დოზის შემცირება.

3 ან 4 ხარისხის სიმძიმის თრომბოციტოპენია აღინიშნებოდა უფრო ხშირად პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელ თერაპიას პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით კლინიკურ კვლევებში, რომლებიც აფასებდნენ შემანარჩუნებელ თერაპიას ლენალიდომიდით პდმმ-ს მქონე პაციენტებში აღუტ-ის შემდეგ (37.5 %-ი 30.3% -თან შედარებით (17.9 %-ი 4.1% -თან შედარებით შემანარჩუნებელი თერაპიის დაწყების შემდეგ ) CALGB 100104 კლინიკურ კვლევაში და 13.0 %-ი 2.9% -თან შედარებით IFM 2005-02 კლინიკურ კვლევაში, შესაბამისად). პაციენტებისა და ექიმებისთვის რეკომენდებულია უზრუნველყონ დაკვირვება პაციენტებზე სისხლდენის ნიშნებისა და სიმპტომების გამოვლენის მიზნით, პეტექიებისა და ცხვირის სისხლდენების ჩათვლით, განსაკუთრებით იმ შემთხვევებში, როდესაც ერთდროულად გამოყენებულმა სამკურნალო საშუალებებმა შეიძლება გაზარდონ სისხლდენისადმი მიდრეკილება.

პირველად დიაგნოსტირებული მრავალობითი მიელომა : პაციენტები, რომლებისთვისაც არ არის ნაჩვენები ტრანსპლანტაცია, და რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს ბორტეზომიბთან და დექსამეტაზონთან კომბინაციაში

მე-4 ხარისხის სიმძიმის ნეიტროპენიის განვითარების სიხშირე უფრო დაბალი იყო პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ მკურნალობას ლენალიდომიდით ბორტეზომიბთან და დექსამეტაზონთან (RVd) კომბინაციაში, იმ პაციენტთა ჯგუფთან შედარებით, რომლებიც ღებულობდნენ Rd მკურნალობას (2.7 %-ი 5.9% -თან შედარებით ) კლინიკურ კვლევაში SWOG S0777. მე-4 ხარისხის სიმძიმის ფებრილური ნეიტროპენიის განვითარების სიხშირე იმ პაციენტების ჯგუფებში, რომლებიც ღებულობდნენ RVd-სა და Rd- ს მკურნალობას, იყო ერთნაირი (0.0% -ი 0.4% -თან შედარებით). პაციენტები უნდა იყვნენ ინფორმირებულნი ფებრილური ეპიზოდების განვითარებისას დროულად შეტყობინების აუცილებლობის შესახაბ, მსგავს შემთხვევებში შეიძლება საჭირო გახდეს თერაპიის დროებითი შეწყვეტა და / ან დოზის შემცირება.

3 ან 4 ხარისხის სიმძიმის თრომბოციტოპენიის განვითარების სიხშირე იყო უფრო მაღალი პაციენტების ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ RVd მკურნალობას პაციენტების იმ ჯგუფთან შედარებით, რომლებიც ღებულობდნენ Rd მკურნალობას (17.2 %-ი 9.4% -თან შედარებით).

პირველად დიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომა : პაციენტები, რომლებისთვისაც არ არის ნაჩვენები ტრანსპლანტაცია და რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს დექსამეტაზონთან კომბინაციაში დაბალი დოზით

მე-4 ხარისხის სიმძიმის ნეიტროპენია …

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

ერითროპოეზური სამკურნალო საშუალებები, ასევე სხვა საშუალებები, რომლებმაც შეიძლება გაზარდონ თრომბოზის რისკი, მაგალითად, ჰორმონჩანაცვლებითი თერაპიის პრეპარატები, სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული მრავლობითი მიელომის (მმ) მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ლენალიდომიდს დექსამეტაზონთან კომბინაციაში .

პერორალური კონტრაცეპტივები

პერორალურ კონტრაცეპტივებთან მედიკამენტოზური ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა. ლენალიდომიდი არ წარმოადგენს ფერმენტების ინდუქტორს. ადამიანის ჰეპატოციტებზე ჩატარებულ in vitro კვლევაში, ლენალიდომიდმა სხვადასხვა კონცენტრაციით არ გამოიწვია CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 და CYP3A4/5-ის ინდუქცია. ამიტომ, ლენალიდომიდით მონოთერაპიის ფონზე მოსალოდნელი არ არის ინდუქცია, რომელიც გამოიწვევს სამკურნალო საშუალებების, მათ შორის ჰორმონალური კონტრაცეპტივების, ეფექტურობის შემცირებას. თუმცა, დექსამეტაზონი, როგორც ცნობილია, წარმოადგენს ციტოქრომ CYP3A4-ის სუსტ/ზომიერ ინდუქტორს და, შესაძლებელია, გავლენა მოახდინოს სხვა ფერმენტებსა და ტრანსპორტიორებზეც. არ შეიძლება გამოირიცხოს პერორალური კონტრაცეპტივების ეფექტურობის შემცირების შესაძლებლობა თერაპიის ფონზე. ამიტომ, უნდა იქნას მიღებული ორსულობის თავიდან ასაცილებლად ეფექტური ზომები.

ვარფარინი

ლენალიდომიდის 10 მგ დოზით მრავალჯერადად მიღებისას გავლენა R- და S-ვარფარინის ერთჯერადი დოზის ფარმაკოკინეტიკაზე არ ყოფილა აღნიშნული. ვარფარინის 25 მგ ერთჯერადი დოზის იმავდროული მიღება არ ახდენს გავლენას ლენალიდომიდის ფარმაკოკინეტიკაზე. თუმცა, უცნობია, ხდება თუ არა ურთიერთქმედება კლინიკური გამოყენების დროს (თანმხლები თერაპია დექსამეტაზონით). დექსამეტაზონი წარმოადგენს ფერმენტების სუსტ/ზომიერ ინდუქტორს და მისი გავლენა ვარფარინზე უცნობია. რეკომენდებულია ვარფარინის კონცენტრაციების გულდასმითი კონტროლი მკურნალობის დროს.

დიგოქსინი

ლენალიდომიდის დღე-ღამეში 10 მგ დოზით დანიშვნას დიგოქსინთან ერთდროულად თან ახლავს სისხლის პლაზმაში დიგოქსინის კონცენტრაციის 14%-ით მომატება (0.5 მგ ერთჯერადად) 90%-იანი ნდობის ინტერვალით [0.52%-28.2%). უცნობია, შეიცვლება თუ არა ეფექტი სხვადასხვა კლინიკურ კვლევებში (ლენალიდომიდის უფრო მაღალი დოზები და დექსამეტაზონის ერთდროული მიღება). ამგვარად, ლენალიდომიდით მკურნალობის ფონზე რეკომენდებულია დიგოქსინის კონცენტრაციების მონიტორინგი.

სტატინები

სტატინებისა და ლენალიდომიდის ერთდროული გამოყენებისას არსებობს რაბდომიოლიზის განვითარების რისკის ზრდა, რაც შეიძლება ახსნილი იყოს ამ პრეპარატების მოქმედების ჯამური გავლენით. აუცილებელია გულდასმითი კლინიკური და ლაბორატორიული დაკვირვება, განსაკუთრებით მკურნალობის პირველი კვირების განმავლობაში.

დექსამეტაზონი

დექსამეტაზონის ერთჯერადად ან მრავალჯერადად მიღება (40 მგ/დღე-ღამეში) არ ახდენს კლინიკურად მნიშვნელოვან ეფექტს ლენალიდომიდის ფარმაკოკინეტიკაზე მრავალჯერადი მიღებისას (25 მგ/დღე-ღამეში).

ურთიერთქმედება P-გლიკოპროტეინის (P-gp) ინჰიბიტორებთან

ლენალიდომიდი in vitro წარმოადგენს P-gp-ს სუბსტრატს, და არა P-gp ინჰიბიტორს. P- gp ქინიდინის ძლიერი ინჰიბიტორის (600 მგ დღე-ღამეში ორჯერ) ან P- gp-ს ზომიერი ინჰიბიტორის/ტემსიროლიმუსის სუბსტრატის (25 მგ) ერთდროულ მრავალჯერად მიღებას კლინიკურად მნიშვნელოვანი გავლენა არ მოუხდენია ლენალიდომიდის (25 მგ) ფარმაკოკინეტიკაზე. ტემსიროლიმუსის ფარმაკოკინეტიკა არ შეცვლილა ლენალიდომიდთან ერთად მიღებისას.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

ტერატოგენული პოტენციალის არსებობის გათვალისწინებით, ლენალიდომიდის გამოყენება უნდა განხორციელდეს ორსულობის პრევენციის პროგრამის მკაცრი დაცვით, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც პაციენტის რეპროდუქციული პოტენციალის არარსებობა საიმედოდაა დადასტურებული.

ქალები შენარჩუნებული რეპროდუქციული პოტენციალით / კონტრაცეფცია მამაკაცებისა და ქალებისთვის

რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებმა უნდა გამოიყენონ კონტრაცეფციის ეფექტური მეთოდები. თუ ლენალიდომიდით მკურნალობის დროს პაციენტი დაორსულდება, მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და პაციენტი უნდა გაიგზავნოს კონსულტაციისთვის ექიმ-ტერატოლოგთან გამოკვლევაზე და შესაბამისი რეკომენდაციების მისაღებად. თუ ორსულობას ადგილი აქვს ქალთან, რომელიც ლენალიდომიდის მიმღები პაციენტის სექსუალური პარტნიორია, ისიც უნდა გაიგზავნოს ექიმ-ტერატოლოგთან გამოსაკვლევად და რეკომენდაციების მისაღებად.

პრეპარატის მიღების დროს ლენალიდომიდი სათესლე სითხეში გვხვდება ძალიან დაბალი კონცენტრაციით და ჯანმრთელ მოხალისეებში პრეპარატის მიღების შეწყვეტიდან 3 დღის შემდეგ აღარ ფიქსირდება. სიფრთხილის ზომების სახით, პრეპარატის ელიმინაციის სიჩქარის შესაძლო შემცირების გათვალისწინებით პაციენტთა განსაკუთრებულ ჯგუფებში, მაგალითად, თირკმლის უკმარისობისას, ლენალიდომიდის მიმღებმა ყველა მამაკაცმა უნდა გამოიყენოს პრეზერვატივი მკურნალობის მთელი კურსის განმავლობაში, მკურნალობებს შორის შესვენების დროს და მკურნალობის შეწყვეტიდან 1 კვირის განმავლობაში იმ შემთხვევაში, თუ სქესობრივი პარტნიორი ორსული ქალია ან რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალი, რომელიც არ იყენებს კონტრაცეფციას.

ორსულობა

ლენალიდომიდი წარმოადგენს თალიდომიდის სტრუქტურულ ანალოგს. დადგენილია, რომ თალიდომიდს გააჩნია გამოხატული ტერატოგენული მოქმედება, რომელიც იწვევს სერიოზულ, სიცოცხლისთვის საშიშ თანდაყოლილ დეფექტებს.

ლენალიდომიდმა მაიმუნებში გამოიწვია ისეთი თანდაყოლილი ანომალიების წარმოქმნის ინდუცირება, რომლებიც ჰგავს თალიდომიდისთვის აღწერილებს. ლენალიდომიდის მოსალოდნელი ტერატოგენული ეფექტის გამო მისი გამოყენება ორსულობის დროს უკუნაჩვენებია.

ძუძუთი კვება

უცნობია, გამოიყოფა თუ არა ლენალიდომიდი დედის რძეში. ამასთან დაკავშირებით ლენალიდომიდით მკურნალობის პერიოდში ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს.

ფერტილობა

ფერტილობის კვლევებმა აჩვენა, რომ ლენალიდომიდი 500 მგ/კგ-მდე დოზით (რაც დაახლოებით 200-500-ჯერ აღემატება ადამიანის თერაპიულ დოზას, 25 მგ და 10 მგ შესაბამისად, სხეულის ზედაპირის ფართობზე გადათვლით) არ იწვევდა ფერტილობის დარღვევას და არ ახდენდა ტოქსიკურ ეფექტებს მშობლების ორგანიზმზე.

გავლენა ავტომობილის მართვაზე

ლენალიდომიდი ახდენს უმნიშვნელო ან ზომიერ გავლენას ავტომობილის ტარებისა ან მექანიზმების გამოყენების უნარზე. ვინაიდან აღწერილია ისეთი არასასურველი რეაქციების განვითარება, როგორიცაა დაღლილობა, თავბრუსხვევა, ძილიანობა, ვერტიგო და მხედველობის დაბინდვა, ლენალიდომიდით მკურნალობის დროს აუცილებელია თავი შეიკავოთ ავტომობილის მართვისა ან სხვადასხვა მექანიზმების გამოყენებისგან.

გვერდითი მოვლენები

უსაფრთხოების მოკლე პროფილი

პირველად დიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომა: პაციენტები, რომლებიც აღუტ-ის შემდეგ ღებულობენ შემანარჩუნებელ თერაპიას ლენალიდომიდით.

CALGB 100104 კლინიკურ კვლევაში არასასურველი რეაქციების განსაზღვრისთვის გამოყენებული იქნა კონსერვატიული მიდგომა. ცხრილში 1 ჩამოთვლილი არასასურველი რეაქციები შეიცავდა მოვლენებს, რომლებზეც შემოდიოდა შეტყობინებები პდმმ /აღუტ-ის შემდეგ, და ასევე შემანარჩუნებელი მკურნალობის პერიოდში წარმოქმნილ მოვლენებს. მეორადი ანალიზი, რომელიც ახდენდა შემანარჩუნებელი თერაპიის დაწყების შემდეგ განვითარებული მოვლენების იდენტიფიკაციას, აჩვენებს, რომ ცხრილში 1 აღწერილი არასასურველი რეაქციების სიხშირე შეიძლება იყოს უფრო მაღალი, ვიდრე შემანარჩუნებელი თერაპიის პერიოდის განმავლობაში ფაქტიურად დაფიქსირებული. IFM 2005-02 კლინიკურ კვლევაში დარეგისტრირდა მხოლოდ შემანარჩუნებელი მკურნალობის პერიოდის განმავლობაში განვითარებული არასასურველი რეაქციები.

მძიმე არასასურველ რეაქციებს, რომლებიც უფრო ხშირად (≥5%) აღინიშნებოდა ლენალიდომიდის გამოყენების დროს, ვიდრე პლაცებოს გამოყენებისას, მიეკუთვნება:

  • პნევმონია (10.6%; კომბინირებული პერიოდი) IFM 2005-02 კლინიკური კვლევიდან;
  • ფილტვების ინფექცია (9.4% (9.4% შემანარჩუნებელი მკურნალობის დაწყების შემდეგ)) CALGB 100104კ ლინიკური კვლევიდან.

IFM 2005-02 კლინიკურ კვლევაში არასასურველ რეაქციებს, რომლებიც რეგისტრირდებოდა უფრო ხშირად ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელი თერაპიის დროს პლაცებო თერაპიასთან შედარებით, მიეკუთვნებიან: ნეიტროპენია (60.8%), ბრონქიტი (47.4%), დიარეა (38.9%), რინოფარინგიტი (34.8%), კუნთების სპაზმები (33.4%), ლეიკოპენია (31.7%), ასთენია (29.7%), ხველა (27.3%), თრომბოციტოპენია (23.5%), გასტროენტერიტი (22.5%) და სხეულის ტემპერატურის მომატება (20.5%).

კლინიკურ კვლევაში CALGB 100104 არასასურველ რეაქციებს, რომლებიც რეგისტრირდებოდა უფრო ხშირად ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელი თერაპიის დროს პლაცებოსთან შედარებით, მიეკუთვნება : ნეიტროპენია (79.0% [71.9% შემანარჩუნებელი მკურნალობის დაწყების შემდეგ]), თრომბოციტოპენია (72.3% [61.6%]), დიარეა (54.5% [46.4%]), გამონაყარი (31.7% [25.0%]), ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია (26.8% [26.8%]), დაღლილობა (22.8% [17.9%]), ლეიკოპენია (22.8% [18.8%]) და ანემია (21.0% [13.8%]).

პირველად დიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომა პაციენტებში, რომლებისთვისაც არ არის ნაჩვენები ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაცია და რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს ბორტეზომიბთან და დექსამეტაზონთან კომბინაციაში.

SWOG 80777 კლინიკურ კვლევაში მძიმე არასასურველ რეაქციებს, რომლებიც უფრო ხშირად ( ≥ 5%) რეგისტრირდებოდა ლენალიდომიდის ბორტეზომიბთან და დექსამეტაზონთან კომბინაციაში თერაპიისას, ვიდრე ლენალიდომიდის დექსამეტაზონთან კომბინაციაში გამოყენებისას, მიეკუთვნება:

  • არტერიული ჰიპოტენზია (6.5%), ფილტვების ინფექცია (5.7%), გაუწყლოვანება (5.0%).

არასასურველ რეაქციებს, რომლებიც უფრო ხშირად აღინიშნებოდა ლენალიდომიდის ბორტეზომიბთან და დექსამეტაზონთან კომბინაციაში გამოყენებისას, ვიდრე ლენალიდომიდის დექსამეტაზონთან კომბინაციაში გამოყენებისას, მიეკუთვნება: დაღლილობა (73.7%), პერიფერიულ ნეიროპათია (71.8%), თრომბოციტოპენია (57.6%), კონსტიპაცია (56.1%), ჰიპოკალციემია (50.0%).

პირველად დიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომა პაციენტებში, რომლებისთვისაც არ არის ნაჩვენები ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაცია და რომლებიც ღებულობენ ლენალიდომიდს დექსამეტაზონის დაბალ დოზასთან კომბინაციაში.

მძიმე არასასურველ რეაქციებს, რომლებიც აღინიშნებოდა უფრო ხშირად (≥ 5%) ლენალიდომიდის გამოყენებისას დაბალი დოზების დექსამეტაზონთან კომბინაციაში (Rd და Rd18) მელფალან/პრედნიზონ/თალიდომიდის კომბინაციასთან (MPT) შედარებით, მოეკუთვნება:

  • პნევმონია (9.8%);
  • თირკმლის უკმარისობა (მათ შორის მწვავე) ( 6.3%).

არასასურველ რეაქციებს, რომლებიც უფრო ხშირად დაფიქსირდა Rd და Rd18 რეჟიმების დროს მპთ(MPT) რეჟიმთან შედარებით, მიეკუთვნება: დიარეა (45.5%), მომატებულ დაღლილობა (32.8%), ზურგის ტკივილი (32.0%), ასთენია (28.2%), უძილობა (27.6%), გამონაყარი (24.3%), მადის დაქვეითება (23.1%), ხველა (22.7%), ჰიპერთერმია (21.4%) და ასევე კუნთების სპაზმები (20.5%).

პირველად დიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომა პაციენტებში, რომლებისთვისაც არ არის ნაჩვენები ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაცია და რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს მელფალანთან და პრედნიზონთან კომბინაციაში.

მძიმე არასასურველ რეაქციებს, რომლებიც რეგისტრირდებოდა უფრო ხშირად(≥ 5%) მელფალანის, პრედნიზონის და ლენალიდომიდის გამოყენებისას, რომელსაც შემდგომ მოჰყვებოდა ლენალიდომიდით (MPR+R) ან პლაცებოთი (MPR+p) შემანარჩუნებელი თერაპია, მელფალანის/პრედნიზონის/პლაცებოს კომბინაციით მკურნალობასთან შედარებით, რომელსაც შემდგომ მოჰყვებოდა პლაცებოს (MPR+p) დანიშვნა, მიეკუთვნება:

  • ფებრილური ნეიტროპენია (6.0%);
  • ანემია (5.3%).

არასასურველ რეაქციებს, რომლებიც უფრო ხშირად რეგისტრირდებოდა MPR + R ან MPR + p რეჟიმების დროს MPp + p რეჟიმთან შედარებით , მიეკუთვნება: ნეიტროპენია (83.3%), ანემია (70.7%), თრომბოციტოპენია (70.0%), ლეიკოპენია (38.8%), კონსტიპაცია (34.0%), დიარეა (33.3%), გამონაყარი (28.9%), ჰიპერთერმია (27.0%), პერიფერიული შეშუპებები (25.0%), ხველა (24.0%), მადის დაქვეითება (23.7%) და ასთენია (22.0%).

მრავლობითი მიელომა პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს თერაპიის მინიმუმ ერთი ხაზი მაინც

III ფაზის ორ პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში, მრავლობითი მიელომის მქონე 353 პაციენტი ღებულობდა ლენალიდომიდი/დექსამეტაზონის კომბინაციას, ხოლო 351- პლაცებო/დექსამეტაზონის კომბინაციას.

ყველაზე მძიმე უფრო ხშირად წარმოქმნილ არასასურველ რეაქციებს, აღნიშნულს პაციენტების ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდ/დექსამეტაზონის კომბინაციას, ვიდრე პაციენტების ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ პლაცებო/დექსამეტაზონის კომბინაციას, მიეკუთვნება:

  • ვენური თრომბოემბოლია (ღრმა ვენების თრომბოზი, ფილტვის არტერიის თრომბოემბოლია);
  • მე-4 ხარისხის სიმძიმის ნეიტროპენია.

მრავლობითი მიელომის მქონე პაციენტებში შემდეგი არასასურველი რეაქციები რეგისტრირდებოდა უფრო ხშირად პაციენტების ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდ/დექსამეტაზონის კომბინაციას, ვიდრე პაციენტების ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ პლაცებო/დექსამეტაზონის კომბინაციას: დაღლილობა (43.9%), ნეიტროპენია (42.2%), კონსტიპაცია (40.5%), დიარეა (38.5%), კუნთების სპაზმები (33.4%), ანემია (31.4%), თრომბოციტოპენია (21.5%) და გამონაყარი (21.2%).

მიელოდისპლაზიური სინდრომები

ლენალიდომიდის საერთო უსაფრთხოების პროფილი მიელოდისპლაზიური სინდრომის მქონე პაციენტებში აღწერილია მონაცემების საფუძველზე, რომლებიც მიღებულია II ფაზის ერთი კვლევიდან და III ფაზის ერთი კვლევიდან ჯამში 286 პაციენტის მონაწილეობით. II ფაზის კვლევაში ყველა 148 პაციენტი იღებდა მკურნალობას ლენალიდომიდით.

III ფაზის კვლევაში 69 პაციენტი ღებულობდა მკურნალობას ლენალიდომიდის 5 მგ დოზით, 69 პაციენტი ღებულობდა მკურნალობას ლენალიდომიდის 10 მგ დოზით, ხოლო 67 პაციენტი ღებულობდა მკურნალობას პლაცებოთი კვლევის ორმაგად ბრმა ფაზის განმავლობაში.

არასასურველი რეაქციები უფრო ხშირად აღინიშნებოდა ლენალიდომიდით თერაპიის პირველი 16 კვირის განმავლობაში.

მძიმე არასასურველი რეაქციები მოიცავს:

  • ვენური თრომბოემბოლია (ღრმა ვენების თრომბოზი, ფილტვის თრომბოემბოლია);
  • მე-3 ან მე-4 ხარისხის ნეიტროპენია, ფებრილური ნეიტროპენია და მე-3 ან მე-4 ხარისხის თრომბოციტოპენია.

III ფაზის კვლევაში მიელოდისპლაზიური სინდრომების მქონე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ლენალიდომიდით, საკონტროლო ჯგუფთან შედარებით, შემდეგი გვერდითი რეაქციები უფრო ხშირად აღინიშნა: ნეიტროპენია (76.8%), თრომბოციტოპენია (46.4%), დიარეა (34.8%), კონსტიპაცია (19.6%), გულისრევა (19.6%), ქავილი (25.4%), გამონაყარი (18.1%), დაღლილობა (18.1%) და კუნთების სპაზმები (16.7%).

მანტიის უჯრედული ლიმფომა

ლენალიდომიდის საერთო უსაფრთხოების პროფილი მანტიის უჯრედული ლიმფომის მქონე პაციენტებში აღწერილია რანდომიზებულ, კონტროლირებად II ფაზის MCL-002 კვლევის მონაცემების საფუძველზე, რომელშიც მონაწილეობდა 254 პაციენტი.

გარდა ამისა, ცხრილში 3 მოცემულია არასასურველი რეაქციები, რომლებიც აღინიშნებოდა დამატებით კვლევაში MCL-001.

მძიმე არასასურველი რეაქციები, რომლებიც უფრო ხშირად რეგისტრირდებოდა MCL-002 კვლევის (არანაკლებ 2 პროცენტული პუნქტის სხვაობით) პაციენტთა ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდით მკურნალობას საკონტროლო ჯგუფთან შედარებით, მოიცავს:

  • ნეიტროპენია (3.6%);
  • ფილტვის თრომბოემბოლია (3.6%);
  • დიარეა (3.6%).

MCL-002 კვლევაში ყველაზე ხშირად რეგისტრირებადი არასასურველი რეაქციები, რომლებიც ვითარდებოდა უფრო ხშირად ლენალიდომიდის ჯგუფში საკონტროლო ჯგუფთან შედარებით, მოიცავს: ნეიტროპენიას (50.9%), ანემიას (28.7%), დიარეას (22.8%), დაღლილობას (21.0%), კონსტიპაციას (17.4%), ჰიპერთერმიას (16.8%) და გამონაყარს (ალერგიული დერმატიტის ჩათვლით) (16.2%).

MCL-002 კლინიკურ კვლევაში ზოგადად აღინიშნება ადრეული (20-კვირიანი) სიკვდილიანობის მაჩვენებლის მნიშვნელოვნი ზრდა. პაციენტებს მაღალი სიმსივნური მასით აქვთ ადრეული სიკვდილის გაზრდილი რისკი: 16 ადრეული სიკვდილი 81-დან (20%) პაციენტთა ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ მკურნალობას ლენალიდომიდით და 2 ადრეული სიკვდილი 28-დან (7% ) პაციენტების საკონტროლო ჯგუფში. 52 კვირის განმავლობაში შესაბამისმა მაჩვენებლებმა შეადგინა 32 შემთხვევა 81-დან (39.5%) და 6 შემთხვევა 28-დან (21%).

მკურნალობის პირველი ციკლის განმავლობაში თერაპია შეუწყდა ლენალიდომიდის ჯგუფში სიმსივნის მაღალი მასის მქონე 81 პაციენტიდან 11-ს (14%), 1-თან შედარებით საკონტროლო ჯგუფის 28 პაციენტიდან (4%). ლენალიდომიდის ჯგუფში მკურნალობის პირველი ციკლის განმავლობაში სიმსივნის მაღალი მასის მქონე პაციენტებში მკურნალობის შეწყვეტის მთავარი მიზეზი იყო არასასურველი რეაქციები, 7-ი 11-დან (64%).

სიმსივნის მაღალ დატვირთვად განისაზღვრა, როგორც მინიმუმ ერთი დაზიანება ≥ 5 სმ დიამეტრით ან 3 დაზიანება ≥ 3 სმ დიამეტრით.

ფოლიკულური ლიმფომა

ლენალიდომიდის რიტუქსიმაბთან კომბინაციაში გამოყენების საერთო უსაფრთხოების პროფილი ადრე ნამკურნალები ფოლიკულური ლიმფომის მქონე პაციენტებში აღწერილია 294 პაციენტთან ჩატარებული NHL-007 რანდომიზებული კონტროლირებადი კვლევის III ფაზის მონაცემების საფუძველზე. გარდა ამისა, ცხრილში 5 მოცემულია არასასურველი რეაქციები, რომლებიც აღინიშნებოდა NHL-008 დამხმარე კვლევაში.

მძიმე არასასურველი რეაქციები, რომლებიც NHL-007 კვლევაში უფრო ხშირად (მინიმუმ 1 პროცენტული პუნქტის სხვაობით) აღინიშნებოდა ლენალიდომიდის/რიტუქსიმაბის კომბინაციით მკურნალობის მიმღებ პაციენტთა ჯგუფში პლაცებო/რიტუქსიმაბის კომბინაციის მიმღებ პაციენტთა ჯგუფთან შედარებით, მოიცავდა:

  • ფებრილური ნეიტროპენია (2.7%);
  • ფილტვის თრომბოემბოლია (2.7%);
  • პნევმონია (2.7%).

NHL-007 კვლევაში არასასურველი რეაქციები, რომლებიც უფრო ხშირად რეგისტრირდებოდა ლენალიდომიდის/რიტუქსიმაბის კომბინაციით მკურნალობის მიმღებ პაციენტების ჯგუფში პლაცებო/რიტუქსიმაბის კომბინაციით მკურნალობის მიმღებ პაციენტთა ჯგუფთან შედარებით (ჯგუფებს შორის მინიმუმ 2%-ით მეტი სიხშირით) მოიცავენ: ნეიტროპენიას (58.2%), დიარეას (30.8%), ლეიკოპენიას (28.8%), კონსტიპაციას (21.9%), ხველას (21.9%) და დაღლილობას (21.9%).

არასასურველი რეაქციები (ასრ), რომლებიც აღენიშნათ ლენალიდომიდით მკურნალობის მიმღებ პაციენტებში, წარმოდგენილია ქვემოთ მოცემულ ცხრილებში და სისტემატიზირებულია სისტემურ-ორგანული კლასისა და წარმოქმნის სიხშირის მიხედვით. თითოეული სიხშირის ჯგუფის ფარგლებში არასასურველი რეაქციები წარმოდგენილია მათი სერიოზულობის კლებადობის რიგითობით. არასასურველი რეაქციების სიხშირის პარამეტრები განისაზღვრება შემდეგნაირად: ძალიან ხშირად (≥ 1/10); ხშირად (≥ 1/100, მაგრამ < 1/10); არახშირად (≥ 1/1000, მაგრამ < 1/100); იშვიათად (≥ 1/10000, მაგრამ < 1/1000); ძალიან იშვიათად (< 1/10000); სიხშირე უცნობია (არსებული მონაცემებით მიხედვით შეფასება შეუძლებელია).

არასასურველი რეაქციები ქვემოთ მოყვანილ ცხრილებში შეტანილია შესაბამის კატეგორიაში ნებისმიერ ძირითად კლინიკურ კვლევაში დარეგისტრირებული ყველაზე მაღალი სიხშირის მიხედვით.

ასრ-ს შემაჯამებელი ცხრილი ლენალიდომიდის მონოთერაპიის ფონზე მრავლობითი მიელომის დროს

მოცემული ცხრილი შედგენილია პდმმ-ს მქონე პაციენტებში ჩატარებული კვლევების მიმდინარეობისას მიღებული მონაცემების საფუძველზე, რომლებმაც გადაიტანეს აღუტ-ი და ღებულობდნენ შემანარჩუნებელი თერაპიას ლენალიდომიდით. მონაცემები არ იყო კორექტირებული მკურნალობის უფრო გრძელვადიანი პერიოდის შესაბამისად ლენალიდომიდის მიმღებ ჯგუფებში, დაავადების პროგრესირებამდე პლაცებოს მიმღებ ჯგუფებთან შედარებით მრავლობითი მიელომის მქონე პაციენტებში ჩატარებულ ძირითად კვლევებში.

ცხრილი 1. კლინიკურ კვლევებში (კკ) დაფიქსირებული გვერდითი მოვლენები მმ-ით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელ თერაპიას.

სისტემურ-ორგანული კლასი

ყველა არასასურველი რეაქცია/

სიხშირე

მე-3 და მე-4 ხარისხის სიმძიმის არასასურველი რეაქციები / სიხშირე

ინფექციური და პარაზიტული დაავადებები

ძალიან ხშირად

პნევმონია ◊, a , ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები, ინფექციები ნეიტროპენიით, ბრონქიტი ◊ , გრიპი ◊ , გასტროენტერიტი ◊ , სინუსიტი, ნაზოფარინგიტი, რინიტი

ხშირად

ინფექციები ◊ , შარდგამომყოფი გზების ინფექციები ◊, * , ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები, ფილტვების ინფექციები ◊

ძალიან ხშირად

პნევმონია ◊, ა , ინფექციები ნეიტროპენიით

ხშირად

სეფსისი ◊, b , ბაქტერიემია, ფილტვების ინფექციები ◊ , ქვედა სასუნთქი გზების ბაქტერიული ინფექციები, ბრონქიტი ◊ , გრიპი ◊ , გასტროენტერიტი ◊ , ჰერპეს ზოსტერი ◊ , ინფექციები ◊

კეთილთვისებიანი, ავთვისებიანი და დაუზუსტებელი ნეოპლაზმები (კისტებისა და პოლიპების ჩათვლით)

ხშირად

მიელოდისპლაზიური სინდრომი ◊, *

სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ

ძალიან ხშირად

ნეიტროპენია ^, ◊ , ფებრილური ნეიტროპენია ^, ◊ , თრომბოციტოპენია ^, ◊ , ანემია, ლეიკოპენია ◊ , ლიმფოპენია

ძალიან ხშირად

ნეიტროპენია ^, ◊ , ფებრილური ნეიტროპენია ^, ◊ , თრომბოციტოპენია ^, ◊ , ანემია, ლეიკოპენია ◊ , ლიმფოპენია

ხშირად

პანციტოპენია ◊

ნივთიერებათა ცვლისა და კვების მხრივ

ძალიან ხშირად

ჰიპოკალიემია

ხშირად

ჰიპოკალიემია, დეჰიდრატაცია

ნერვული სისტემის მხრივ

ძალიან ხშირად

პარესთეზია

ხშირად

პერიფერიული ნეიროპათიაc

ხშირად

თავის ტკივილი

სისხლძარღვების მხრივ

ხშირად

ფილტვის არტერიის თრომბოემბოლია ◊, *

ხშირად

ღრმა ვენების თრომბოზი ^, ◊, d

სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის ორგანოებისა და შუასაყარის მხრივ

ძალიან ხშირად

ხველა

ხშირად

ქოშინი ◊ , რინორეა

ხშირად

ქოშინი ◊

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ

ძალიან ხშირად

დიარეა, ყაბზობა, მუცლის ტკივილი, გულისრევა

ხშირად

ღებინება, ტკივილი ეპიგასტრიუმში

ხშირად

დიარეა, ღებინება, გულისრევა

ღვიძლისა და ნაღველგამომყოფი გზების მხრივ

ძალიან ხშირად

გადახრები ღვიძლის ფუნქციური სინჯების მაჩვენებლებში

ხშირად

გადახრები ღვიძლის ფუნქციური სინჯების მაჩვენებლებში

კანისა და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ

ძალიან ხშირად

გამონაყარი, მშრალი კანი

ხშირად

გამონაყარი, ქავილი

ძვალ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ

ძალიან ხშირად

კუნთების კრუნჩხვები

ხშირად

მიალგია, ძვალ-კუნთოვანი ტკივილი

ზოგადი დაზიანებები და დარღვევები შეყვანის ადგილზე

ძალიან ხშირად

დაღლილობა, ასთენია, ცხელება

ხშირად

დაღლილობა, ასთენია

◊ არასასურველი რეაქციები, რომლებიც მოხსენებული იყო, როგორც „სერიოზული“ პირველად დიაგნოსტირებულ მრავლობით მიელომას მქონე პაციენტებში ჩატარებულ კლინიკურ კვლევებში აღუტ-ის შემდეგ.

  • ვრცელდება მხოლოდ სერიოზულ არასასურველ რეაქციებზე.

^ იხილეთ „ცალკეული არასასურველი რეაქციების აღწერა“ ქვევით მოცემულ ნაწილში.

aზოგადი ტერმინი „პნევმონია“ მოიცავს ბრონქოპნევმონიას, წილოვან პნევმონიას, Pneumocystis jiroveci- ით , Klebsiella-თი , Legionella-თი , Mycoplasma-თი , Streptococcus pneumoniae-თი გამოწვეულ პნევმონიას, ვირუსულ პნევმონიას, ფილტვის დაავადებას, პნევმონიტს.

bზოგადი ტერმინი „სეფსისი“ მოიცავს ბაქტერიულ სეფსისს, პნევმოკოკურ სეფსისს, სეპტიკურ შოკს, სტაფილოკოკურ სეფსისს.

Cზოგადი ტერმინი „პერიფერიული ნეიროპათია“ მოიცავს პერიფერიულ ნეიროპათიას, პერიფერიულ სენსორულ ნეიროპათიას, პოლინეიროპათიას.

dზოგადი ტერმინი „ღრმა ვენების თრომბოზი“ მოიცავს ღრმა ვენების თრომბოზს, თრომბოზს, ვენების თრომბოზს.

ასრ-ს შემაჯამებელი ცხრილი მრავლობითი მიელომის კომბინირებული თერაპიისთვის

ქვემოთ მოცემული ცხრილი შედგენილია მრავლობითი მიელომის მქონე პაციენტებში ჩატარებული კვლევების მონაცემების საფუძველზე, რომლებიც ღებულობდნენ კომბინირებულ თერაპიას. მონაცემები არ იყო კორექტირებული მკურნალობის უფრო გრძელვადიანი პერიოდის შესაბამისად ჯგუფებში, რომლებშიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს, დაავადების პროგრესირებამდე მრავლობითი მიელომის მქონე პაციენტებში ჩატარებულ ძირითადი კვლევების შედარების ჯგუფებთან შედარებით.

ცხრილი 2. კლინიკურ კვლევებში აღნიშნული არასასურველი რეაქციები მრავლობითი მიელომის მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ლენალიდომიდს ბორტეზომიბთან და დექსამეტაზონთან, დექსამეტაზონთან ან მელფალანთან და პრედნიზონთან კომბინაციაში.

სისტემურ-ორგანული კლასი

ყველა არასასურველი რეაქცია/

სიხშირე

მე-3 და მე-4 ხარისხის სიმძიმის არასასურველი რეაქციები / სიხშირე

ინფექციური და პარაზიტული დაავადებები

ძალიან ხშირად

პნევმონია ◊, ◊◊ , ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები ◊ , ბაქტერიული, ვირუსული და სოკოვანი ინფექციები (ოპორტუნისტულების ჩათვლით) ◊ , ნაზოფარინგიტი, ფარინგიტი, ბრონქიტი ◊ , რინიტი

ხშირად

სეფსისი ◊, ◊◊ , ფილტვების ინფექციები ◊◊ , შარდგამომყოფი გზების ინფექციები ◊◊ , სინუსიტი ◊

ხშირად

პნევმონია ◊, ◊◊ , ბაქტერიული, ვირუსული და სოკოვანი ინფექციები (ოპორტუნისტულების ჩათვლით) ◊ , კანქვეშა ქსოვილის ანთება ◊ , სეფსისი ◊, ◊◊ , ფილტვების ინფექციები ◊◊ , ბრონქიტი ◊ , სასუნთქი გზების ინფექციები ◊◊ , შარდგამომყოფი გზების ინფექციები ◊◊ , ინფექციური ენტეროკოლიტი

კეთილთვისებიანი, ავთვისებიანი და დაუზუსტებელი ნეოპლაზმები ( კისტებისა და პოლიპების ჩათვლით)

არახშირად

ბაზალურუჯრედოვანი კარცინომა ^, ◊ , კანის ბრტყელუჯრედოვანი კიბო ^, ◊, *

ხშირად

მწვავე მიელოიდური ლეიკოზი ◊ , მიელოდისპლაზიური სინდრომი ◊ , კანის ბრტყელუჯრედოვანი კიბო ^, ◊, **

არახშირად

მწვავე T-უჯრედოვანი ლეიკოზი ◊ , ბაზალურუჯრედოვანი კარცინომა ^, ◊ , სიმსივნის ლიზისის სინდრომი

სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ

ძალიან ხშირად

ნეიტროპენია ^, ◊, ◊◊ , თრომბოციტოპენია ^, ◊, ◊◊ , ანემია ◊ , ჰემორაგიული დარღვევები ^ , ლეიკოპენია, ლიმფოპენია

ხშირად

ფებრილური ნეიტროპენია ^, ◊ , პანციტოპენია ◊

არახშირად

ჰემოლიზი, აუტოიმუნური ჰემოლიზური ანემია, ჰემოლიზური ანემია

ძალიან ხშირად

ნეიტროპენია ^, ◊, ◊◊ , თრომბოციტოპენია ^, ◊, ◊◊ , ანემია ◊ , ლეიკოპენია, ლიმფოპენია

ხშირად

ფებრილური ნეიტროპენია ^, ◊ , პანციტოპენია ◊ , ჰემოლიზური ანემია

არახშირად

ჰიპერკოაგულაცია, კოაგულოპათია

იმუნური სისტემის მხრივ

არახშირად

ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები ^

ენდოკრინული სისტემის მხრივ

ხშირად

ჰიპოთირეოზი

ნივთიერებათა ცვლისა და კვების მხრივ

ძალიან ხშირად

ჰიპოკალიემია ◊ , ჰიპერგლიკემია, ჰიპოგლიკემია, ჰიპოკალციემია ◊ , ჰიპონატრიემია ◊ , დეჰიდრატაცია ◊◊ , მადის დაქვეითება ◊◊ , სხეულის მასის შემცირება

ხშირად

ჰიპომაგნიემია, ჰიპერურიკემია, ჰიპერკალციემია +

ხშირად

ჰიპოკალიემია ◊, ◊◊ , ჰიპერგლიკემია, ჰიპოგლიკემია ◊ , შაქრიანი დიაბეტი ◊ , ჰიპოფოსფატემია, ჰიპონატრიემია ◊ , ჰიპერურიკემია, პოდაგრა, დეჰიდრატაცია ◊◊ , მადის დაქვეითება ◊◊ , სხეულის მასის შემცირება

ფსიქიკის დარღვევები

ძალიან ხშირად

დეპრესია, უძილობა

არახშირად

ლიბიდოს დაკარგვა

ხშირად

დეპრესია, უძილობა

ნერვული სისტემის მხრივ

ძალიან ხშირად

პერიფერიული ნეიროპათია ◊◊ , პარესთეზია, თავბრუსხვევა ◊◊ , ტრემორი, დისგევზია, თავის ტკივილი

ხშირად

ატაქსია, წონასწორობის დარღვევა, გულის წასვლა ◊◊ , ნევრალგია, დიზესთეზია

ძალიან ხშირად

პერიფერიული ნეიროპათია◊◊

ხშირად

ინსულტი ◊ , თავბრუსხვევა ◊◊ , გულის წასვლა ◊◊ , ნევრალგია

არახშირად

ქალასშიდა სისხლის ჩაქცევა ^ , ტრანზიტორული იშემიური შეტევა, თავის ტვინის იშემია

მხედველობის ორგანოს მხრივ

ძალიან ხშირად

კატარაქტა, მხედველობის დაბინდვა

ხშირად

მხედველობის სიმახვილის დაქვეითება

ხშირად

კატარაქტა

არახშირად

სიბრმავე

სმენის ორგანოს მხრივ და ლაბირინთული დარღვევები

ხშირად

სიყრუე (მათ შორის სმენის დაქვეითება), ხმაური ყურებში

გულის მხრივ

ხშირად

წინაგულების ფიბრილაცია ◊, ◊◊ , ბრადიკარდია

არახშირად

არითმია, QT ინტერვალის გახანგრძლივება , წინაგულების თრთოლვა, პარკუჭოვანი ექსტრასისტოლია

ხშირად

მიოკარდიუმის ინფარქტი (მათ შორის მწვავე) ^, ◊ , წინაგულების ფიბრილაცია ◊, ◊◊ , გულის შეგუბებითი უკმარისობა ◊ , ტაქიკარდია, გულის უკმარისობა ◊, ◊◊ , მიოკარდიუმის იშემია ◊

სისხლძარღვების მხრიდან

ძალიან ხშირად

თრომბოემბოლიური დარღვევები ^ (ძირითადად ღრმა ვენების თრომბოზი და ფილტვის არტერიის თრომბოემბოლია ^, ◊, ◊◊ ), ჰიპოტენზია ◊◊

ხშირად

ჰიპერტენზია, ეკქიმოზი ^

ძალიან ხშირად

თრომბოემბოლიური დარღვევები ^ (ძირითადად ღრმა ვენების თრომბოზი და ფილტვის არტერიის თრომბოემბოლია ^, ◊, ◊◊ )

ხშირად

ვასკულიტი, ჰიპოტენზია ◊◊ , ჰიპერტენზია

არახშირად

იშემია, პერიფერიული იშემია, ქალასშიდა ვენური სინუსის თრომბოზი

სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის ორგანოებისა და შუასაყარის მხრივ

ძალიან ხშირად

ქოშინი ◊, ◊◊ , ცხვირიდან სისხლდენა ^ , ხველა

ხშირად

დისფონია

ხშირად

რესპირატორული დისტრეს სინდრომი ◊ , ქოშინი ◊, ◊◊ , პლევრული ტკივილი ◊◊ , ჰიპოქსია ◊◊

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ

ძალიან ხშირად

დიარეა ◊, ◊◊ , ყაბზობა ◊ , მუცლის ტკივილი ◊◊ , გულისრევა, ღებინება ◊◊ , დისპეფსია, პირის სიმშრალე, სტომატიტი

ხშირად

კუჭ-ნაწლავური სისხლდენა ( რექტალურის, ჰემოროიდული, პეპტიური წყლულიდან სისხლდენისა და გინგივალური სისხლდენის ჩათვლით) ^, ◊◊ , დისფაგია

არახშირად

კოლიტი, ტიფლიტი

ხშირად

კუჭ-ნაწლავური სისხლდენა ^, ◊, ◊◊ , წვრილი ნაწლავის ობსტრუქცია ◊◊ , დიარეა ◊◊ , ყაბზობა ◊ , მუცლის ტკივილი ◊◊ , გულისრევა, ღებინება ◊◊

ღვიძლისა და ნაღველგამომყოფი გზების მხრივ

ძალიან ხშირად

ალანინამინოტრანსფერაზას და ასპარტატ ამინოტრანსფერაზას რაოდენობის მომატება

ხშირად

ჰეპატოცელულარული დაზიანებები ◊◊ , …

ჭარბი დოზა

არ არსებობს პაციენტებში ლენალიდომიდის დოზის გადაჭარბების მკურნალობის კონკრეტული გამოცდილება, თუმცა დოზის დიაპაზონის განსაზღვრის კვლევებში პაციენტების ნაწილი ღებულობდა პრეპარატის 150 მგ-მდე დოზებს, ხოლო ერთჯერადი დოზის ზემოქმედების კვლევაში - პრეპარატის 400 მგ-მდე. ამ კვლევებში დოზა-ლიმიტირებული ტოქსიკურობა უპირატესად არის ჰემატოლოგიური. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში რეკომენდებულია შემანარჩუნებელი მკურნალობა.

შემადგენლობა

კაფსულა შეიცავს

აქტიური ნივთიერება: ლენალიდომიდი 5 მგ, 10 მგ ან 25 მგ.

დამხმარე ნივთიერებები : ლაქტოზა უწყლო, ნატრიუმის კროსკარმელოზა, ცელულოზა მიკროკრისტალური, მაგნიუმის სტეარატი .

კაფსულა:

ლევადო 5 მგ: ჟელატინი, ტიტანის დიოქსიდი.

ლევადო 10 მგ: ჟელატინი, ტიტანის დიოქსიდი, სპილენძის ქლოროფილის კომპლექსი, რკინის ყვითელი ოქსიდი.

ლევადო 25 მგ: ჟელატინი, ტიტანის დიოქსიდი.

სამკურნალო ფორმა

კაფსულები.

აღწერა:

ლევადო 5 მგ: ჟელატინის მყარი კაფსულები, ზომა №3, კორპუსი და თავსახური გაუმჭვირვალე, თეთრი ფერის, შეიცავს თეთრ ან თითქმის თეთრ ფხვნილს.

ლევადო 10 მგ: ჟელატინის მყარი კაფსულები, ზომა №2, ყვითელი გაუმჭვირვალე კორპუსი და მწვანე გაუმჭვირვალე თავსახური, შეიცავს თეთრ ან თითქმის თეთრ ფხვნილს.

ლევადო 25 მგ: ჟელატინის მყარი კაფსულები, ზომა №0, გაუმჭვირვალე კორპუსი და თავსახური, თეთრი ფერის, შეიცავს თეთრ ან თითქმის თეთრ ფხვნილს.

შენახვის პირობები

3 წელი დამზადების თარიღიდან.

არ გამოიყენოთ ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.

განსაკუთრებული ინსტრუქციები შენახვისას

შეინახეთ არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.

შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას!

შეფუთვის ტიპი და შიგთავსი

ლევადო 5 მგ

კაფსულები .

7 კაფსულა ბლისტერში.

1 ან 3 ბლისტერი სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს კოლოფში.

ლევადო 10 მგ და 25 მგ

კაფსულები .

7 კაფსულა ბლისტერში.

3 ბლისტერი სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს კოლოფში.

ნარჩენების განადგურებისა და სხვა სამუშაოების განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები

კაფსულები არ უნდა გაიხსნას ან დაქუცმაცდეს. თუ ლენალიდომიდის ფხვნილი კანთან კონტაქტში მოხვდება, ის დაუყოვნებლივ და კარგად უნდა დაიბანოთ საპნითა და წყლით. თუ ის ლორწოვან გარსებთან მოხვდება, ისინი კარგად უნდა დაიბანოთ წყლით.

ჯანდაცვის მუშაკებმა და მომვლელებმა ბლისტერთან ან კაფსულასთან შეხებისას ერთჯერადი ხელთათმანები უნდა ატარონ. შემდეგ ხელთათმანები ფრთხილად უნდა მოიხსნას კანთან კონტაქტის თავიდან ასაცილებლად, მოთავსდეს დალუქულ პოლეთილენის პარკში და მოახდინოთ უტილიზაცია ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად. შემდეგ ხელები კარგად უნდა დაიბანოთ საპნითა და წყლით.

ორსულმა ქალები ან ქალები, რომლებსაც ეჭვი აქვთ ორსულობაზე, არ უნდა შეეხონ ბლისტერულ შეფუთვას ან კაფსულას.

ნებისმიერი გამოუყენებელი პროდუქტი ან ნარჩენები უნდა დაბრუნდეს სამედიცინო დაწესებულებაში უსაფრთხო განადგურების მიზნით, ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II , გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

ფარმაკოლოგიური თვისებები

სხვა იმუნოსუპრესანტები . ათქ კოდი: L 04 AX 04 .

მოქმედების მექანიზმი

ლენალიდომიდი პირდაპირ უკავშირდება კულინ- RING უბიკვიტინლიგაზას კომპლექსის E3 კომპონენტს - ცერებლონს, რომელიც ქმნის კომპლექსს ცილასთან, რომელიც უკავშირდება დნმ-ის დაზიანების ადგილებს (DDB1), კულინ 4-ს ( CUL 4) და კულინის რეგულატორ Roc1 ცილას. ლენალიდომიდის თანაარსებობისას ცერებლონი უკავშირდება სუბსტრატულ ცილებს Aiolos-სა და Ikaros-ს, რომლებიც წარმოადგენენ ტრანსკრიფციის ლიმფოიდურ ფაქტორებს, რაც იწვევს მათ უბიკვიტინაციას და შემდგომ დეგრადაციას და, საბოლოოდ, უზრუნველყოფს ციტოტოქსიურ და იმუნომოდულატორულ მოქმედებას.

ლენალიდომიდი აინჰიბირებს გარკვეული ავთვისებიანი ჰემატოპოეტური უჯრედების პროლიფერაციას (მათ შორის სიმსივნური პლაზმური უჯრედების მრავლობითი მიელომის დროს და მე-5 ქრომოსომის დელეციის მქონე უჯრედების), აძლიერებს T-ლიმფოციტებითა და ბუნებრივი კილერებით ( NK ) განპირობებულ იმუნიტეტს და ზრდის NK T უჯრედების რაოდენობას. მიელოდისპლაზიური სინდრომის (მდს) დროს მე-5 ქრომოსომის გრძელი მხრის დელეციით (Del (5q)) ლენალიდომიდმა აჩვენა პათოლოგიური კლონის შერჩევითი ინჰიბირება Del (5q )-ს მქონე უჯრედების აპოპტოზის გაძლიერებით.

კომბინირებული თერაპია ლენალიდომიდით და რიტუქსიმაბით იწვევს ანტისხეულ-დამოკიდებული უჯრედული ციტოტოქსიურობის ზრდას და ფოლიკულური ლიმფომის უჯრედების პირდაპირ აპოპტოზს.

ლენალიდომიდის მოქმედების მექანიზმი მოიცავს ანტინეოპლასტიურ, ანტიანგიოგენურ, პროერითროპოეზურ და იმუნომოდულატორულ თვისებებს. ლენალიდომიდი თრგუნავს ანგიოგენეზს, ბლოკავს რა ენდოთელური უჯრედების მიგრაციასა და ადჰეზიას და მიკროსისხლძარღვების წარმოქმნას, ზრდის ფეტალური ჰემოგლობინის CD34+ გამომუშავებას ჰემატოპოეტური ღეროვანი უჯრედების მიერ და აინჰიბირებს მონოციტების მიერ პროანთებითი ციტოკინების (სიმსივნის ნეკროზის ფაქტორი ალფა (სნფ-α) და ინტერლეიკინ-6 (ილ-6)) გამომუშავებას.

ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

ლენალიდომიდის სტრუქტურა შეიცავს ნახშირბადის ასიმეტრიულ ატომს და ამიტომ მას შეუძლია იარსებოს ოპტიკურად აქტიური ფორმებით S(-) და R(+). ლენალიდომიდი წარმოადგენს ამ იზომერების რაცემიულ ნარევს. ლენალიდომიდი, როგორც წესი, კარგად იხსნება ორგანულ გამხსნელებში, მაქსიმალურ ხსნადობას 0.1 ნ. აღწევს მარილმჟავაში.

შეწოვა

ჯანმრთელ მოხალისეებში უზმოზე შინაგანად მიღების შემდეგ, ლენალიდომიდი სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან; მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში მიიღწევა მიღებიდან 0.5-დან 2 საათამდე პერიოდში. პაციენტებში, ისევე როგორც ჯანმრთელ მოხალისეებში, მაქსიმალური კონცენტრაციები (C max ) და ფართობი „კონცენტრაცია-დროის“ მრუდის ქვეშ (AUC) პროპორციულად იზრდება დოზის ზრდასთან ერთად. მრავალჯერადი დოზების მიღება არ იწვევს სამკურნალო პრეპარატის დაგროვებას. სისხლის პლაზმაში ლენალიდომიდის S- და R-ენანტიომერების ფარდობითი ექსპოზიცია შეადგენს დაახლოებით 56% და 44%-ს შესაბამისად.

ცხიმიანი და მაღალკალორიული საკვების ერთდროული მიღება ამცირებს პრეპარატის შეწოვის ხარისხს ჯანმრთელ მოხალისეებში, რაც იწვევს AUC-ის მნიშვნელობის დაახლოებით 20%-ით შემცირებას და C max -ის 50%-იან შემცირებას სისხლის პლაზმაში. თუმცა, ლენალიდომიდის გამოყენების კვლევებში მრავლობითი მიელომის (მმ) და მდს-ის მქონე პაციენტების სამკურნალოდ, რომლებშიც დადგენილი იყო ლენალიდომიდის ეფექტურობა და უსაფრთხოება, სამკურნალო პრეპარატი მიღებულ იქნა საკვების მიღების მიუხედავად. ესე იგი, ლენალიდომიდის მიღება შესაძლებელია საკვების მიღების მიუხედავად.

ფარმაკოკინეტიკური მონაცემების პოპულაციური ფანალიზის შედეგებმა აჩვენა, რომ ლენალიდომიდის შეწოვის სიჩქარე შინაგანად მიღების შემდეგ ერთნაირია მრავლობითი მიელომის, მიელოპლაზმური სინდრომის და მანტიის უჯრედოვანი ლიმფომის (მულ) მქონე პაციენტებში.

განაწილება

( 14C )-ლენალიდომიდის in vitro შეკავშირება სისხლის პლაზმის ცილებთან მრავლობითი მიელომის მქონე პაციენტებში და ჯანმრთელ მოხალისეებში შედგენდა 23% და 29% შესაბამისად.

ლენალიდომიდი აღმოჩენილი იყო სათესლე სითხეში (მიღებული დოზის <0.01%) 25 მგ/დღე-ღამეში დოზის მიღების შემდეგ, მაგრამ არ ჩანს ჯანმრთელი მოხალისეების სათესლე სითხეში პრეპარატის მიღების შეწყვეტიდან 3 დღის შემდეგ.

მეტაბოლიზმი და გამოყოფა

მეტაბოლიზმის in vitro კვლევების შედეგები მიუთითებს, რომ ციტოქრომ P450 იზოფერმენტები არ ღებულობენ მონაწილეობას ლენალიდომიდის მეტაბოლიზმში ადამიანებში, ამიტომ ლენალიდომიდის ციტოქრომ P450 იზოფერმენტების მაინჰიბირებელ პრეპარატებთან ერთდროულად მიიღებისას მეტაბოლური მედიკამენტოზური ურთიერთქმედებები ნაკლებად სავარაუდოა. In vitro კვლევების შედეგები გვაჩვენებენ, რომ ლენალიდომიდს არ აქვს დამთრგუნველი ეფექტი CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A ან UGT1A1 იზოფერმენტებზე. შესაბამისად, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ლენალიდომიდი ხელს შეუწყობს რაიმე კლინიკურად მნიშვნელოვან მედიკამენტოზურ ურთიერთქმედების განვითარებას ამ იზოფერმენტების სუბსტრატებთან ერთდროულად მიიღებისას.

In vitro კვლევების მონაცემებით ლენალიდომიდი არ წარმოადგენს ადამიანის სარძევე ჯირკვლის კიბოს მიმართ რეზისტენტობის ცილის (BCRP), მრავლობითი მედიკამენტოზური რეზისტენტობის ცილის გადამტანების MRP1, MRP2 ან MRP3, ორგანული ანიონების OAT1 და OAT3 ტრანსპორტიორების, ორგანული ანიონების 1B1 (OATP1B1)-ის პოლიპეპტიდ-ტრანსპორტიორების, ორგანული კათიონების OCT1 და OCT2 ტრანსპორტიორების, სამკურნალო საშუალებებისა და ტოქსინის ექსტრუზიის ცილის MATE1 და ორგანული კათიონების ტრანსპორტიორების OCTN1-ისა და OCTN2-ის სუბსტრატს.

In vitro კვლევების მიხედვით ლენალიდომიდს არ ახდენს დამთრგუნველ მოქმედებას ნაღვლის მჟავების ექსპორტის ტუმბოზე (BSEP), BCRP, MRP2, OAT1 OAT3, OATP1B1, OATP1B3 და OCT2-ზე.

ლენალიდომიდის ძირითადი ნაწილი გამოიყოფა შარდთან ერთად. თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში თირკმლის ექსკრეციის წილი საერთო კლირენსში შეადგენს 90%-ს; ლენალიდომიდის 4% გამოიყოფა განავლით.

ლენალიდომიდი პრაქტიკულად არ მეტაბოლიზდება ორგანიზმში, მიღებული დოზის 82% გამოიყოფა შარდთან ერთად უცვლელი სახით. ჰიდროქსილენალიდომიდი და N-აცეტილენალიდომიდი შეადგენენ ექსკრეტირებული დოზის 4.59%-ს და 1.83%-ს, შესაბამისად. ლენალიდომიდის თირკმლის კლირენსი აღემატება გორგლოვანი ფილტრაციის სიჩქარეს, ამრიგად, გამოყოფის პროცესი გარკვეულწილად ატარებს აქტიურ ხასიათს.

ჯანმრთელ მოხალისეებში დღე-ღამეში 5-25 მგ დოზით მიღებისას, სისხლის პლაზმიდან ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 3 საათს და 3-დან 5 საათამდე პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ მრავლობითი მიელომა, მდს ან მულ.

ხანდაზმული პაციენტები

ხანდაზმულ პაციენტებში ლენალიდომიდის ფარმაკოკინეტიკის შესაფასებლად სპეციალური კლინიკური კვლევები არ ჩატარებულა. პოპულაციურმა ანალიზმა, რომელშიც ჩართული იყო 39-დან 85 წლამდე ასაკის პაციენტების ფარმაკოკინეტიკურ მონაცემები, არ გამოავლინა ასაკის გავლენა ლენალიდომიდის კლირენსზე (ექსპოზიცია პლაზმაში). ხანდაზმულ ასაკში თირკმლის ფუნქციის დარღვევის გაზრდილი ალბათობის გათვალისწინებით, პრეპარატის დოზის შერჩევისას უნდა იქმას დაცული სიფრთხილე და მკურნალობის დროს უნდა ტარდებოდეს თირკმლის ფუნქციის კონტროლი.

თირკმლის უკმარისობა

თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებისას (კრეატინინის კლირენსი < 50 მლ/წთ), პრეპარატის საერთო კლირენსი მცირდება პროპორციულად, რაც იწვევს AUC-ის მნიშვნელობების ზრდას. AUC-ის მნიშვნელობები იზრდებოდა დაახლოებით 2.5-ჯერ, 4-ჯერ და 5-ჯერ თირკმლის საშუალო, მძიმე ხარისხის და ტერმინალური სტადიის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, შესაბამისად, იმ ჯგუფთან შედარებით, რომელშიც გააერთიანეს ნორმალური თირკმლის ფუნქციის მქონე პაციენტები და თირკმლის მსუბუქი ხარისხის სიმძიმის უკმარისობის მქონე პაციენტები. ლენალიდომიდის ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება დაახლოებით 3.5 საათიდან (პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით > 50 მლ/წთ) 9 საათზე უფრო ხანგრძლივ პერიოდამდე (პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით < 50 მლ/წთ). ამავე დროს შინაგანად მიღების შემდეგ თირკმლის ფუნქციის დარღვევა არ ახდენს გავლენას ლენალიდომიდის შეწოვაზე. Cmax მნიშვნელობები არ განსხვავდებოდა ჯანმრთელ მოხალისეებსა და თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში. პრეპარატის დაახლოებით 30% გამოიყოფა ორგანიზმიდან ერთი დიალიზის 4-საათიანი სესიის დროს. რეკომენდაციები პრეპარატის დოზის შეცვლის შესახებ თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში მოცემულია განყოფილებაში „დოზირება და მიღება“.

ღვიძლის უკმარისობა

ღვიძლის ფუნქციის მსუბუქი ხარისხის დარღვევის მქონე პაციენტების ფარმაკოკინეტიკური მონაცემების პოპულაციურმა ანალიზმა (N=16, საერთო ბილირუბინი >1 და ≤1.5 ნორმის ზედა ზღვარიდან (ნზზ) ან ასტ>ნზზ) გვაჩვენა, რომ ღვიძლის მსუბუქი ხარისხის უკმარისობა არ ახდენს გავლენას ლენალიდომიდის კლირენსზე (ექსპოზიცია პლაზმაში). ღვიძლის საშუალო ან მძიმე ხარისხის უკმარისობის მქონე პაციენტების შესახებ მონაცემები არ არსებობს.

სხვა შიდა ფაქტორები

ფარმაკოკინეტიკური მონაცემების პოპულაციურმა ამანალიზმა გვიჩვენა, რომ ზრდასრულ პაციენტებში სხეულის წონა (33-135 კგ), სქესი, რასა და ონკოჰემატოლოგიური დაავადებები (მრავლობითი მიელომა (მმ), მიელოდისპალზიური სინდრომი (მდს) ან მანტიის უჯრედოვანი ლიმფომა (მულ)) არ ახდენს კლინიკურად მნიშვნელოვან გავლენას ლენალიდომიდის კლირენსზე.

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · ინსტრუქცია პაციენტისთვის

ეს სამკურნალო საშუალება წარმოადგენს დამატებითი მონიტორინგის საგანს, რაც მოგვცემს საშუალებას უზრუნველყოფილი იყოს უსაფრთხოების შესახებ ახალი ინფორმაციის სწრაფად მიღება. მივმართავთ ჯანდაცვის სისტემის მუშაკებს თხოვნით მოგვაწოდონ ინფორმაცია ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ.

სამკურნალო პრეპარატის

სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქცია

ლევადო

სამკურნალო პროდუქტის დასახელება

ლევადო, Levado

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება

ლენალიდომიდი, Lenalidomide

შემადგენლობა

კაფსულა შეიცავს

აქტიური ნივთიერება: ლენალიდომიდი 5 მგ, 10 მგ ან 25 მგ.

დამხმარე ნივთიერებები : ლაქტოზა უწყლო, ნატრიუმის კროსკარმელოზა, ცელულოზა მიკროკრისტალური, მაგნიუმის სტეარატი .

კაფსულა:

ლევადო 5 მგ: ჟელატინი, ტიტანის დიოქსიდი.

ლევადო 10 მგ: ჟელატინი, ტიტანის დიოქსიდი, სპილენძის ქლოროფილის კომპლექსი, რკინის ყვითელი ოქსიდი.

ლევადო 25 მგ: ჟელატინი, ტიტანის დიოქსიდი.

სამკურნალო ფორმა

კაფსულები.

აღწერა:

ლევადო 5 მგ: ჟელატინის მყარი კაფსულები, ზომა №3, კორპუსი და თავსახური გაუმჭვირვალე, თეთრი ფერის, შეიცავს თეთრ ან თითქმის თეთრ ფხვნილს.

ლევადო 10 მგ: ჟელატინის მყარი კაფსულები, ზომა №2, ყვითელი გაუმჭვირვალე კორპუსი და მწვანე გაუმჭვირვალე თავსახური, შეიცავს თეთრ ან თითქმის თეთრ ფხვნილს.

ლევადო 25 მგ: ჟელატინის მყარი კაფსულები, ზომა №0, გაუმჭვირვალე კორპუსი და თავსახური, თეთრი ფერის, შეიცავს თეთრ ან თითქმის თეთრ ფხვნილს.

გამოყენების ჩვენებები

მრავლობითი მიელომა

ღეროვანი უჯრედების აუტოლოგიური ტრანსპლანტაციის შემდეგ პირველად დიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომის მქონე ზრდასრული პაციენტების შემანარჩუნებელი მკურნალობის დროს მონოთერაპიის სახით.

დექსამეტაზონთან, ან ბორტეზომიბთან და დექსამეტაზონთან, ან მელფალანთან და პრედნიზონთან კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში ადრე არანამკურნალები მრავლობითი მიელომის მქონე ზრდასრული პაციენტების სამკურნალოდ, რომლეთათვისაც ტრანსპლანტაცია არ წარმოადგენს ჩვენებას.

დექსამეტაზონთან კომბინაციაში მრავლობითი მიელომის მქონე ზრდასრული პაციენტების სამკურნალოდ, რომლებმაც უკვე მიიღეს თერაპიის სულ მცირე ერთი ხაზი.

მიელოდისპლაზიური სინდრომები

მონოთერაპიის სახით ზრდასრული პაციენტების სამკურნალოდ, რომლებსაც აღენიშნებათ ტრანსფუზია-დამოკიდებული ანემია, რომელიც განვითარდა დაბალი ან შუალედური - 1 რისკის მიელოდისპლაზიური სინდრომების ფონზე, რომლებიც ასოცირებულია ციტოგენეტიკურ ანომალიასთან ( (5q იზოლირებული დელეციით), როდესაც მკურნალობის სხვა ვარიანტები არასაკმარისად ეფექტური ან მიუღებელია.

მანტიის უჯრედოვანი ლიმფომა

მონოთერაპიის სახით მორეციდივე ან რეფრაქტერული მანტიის უჯრედული ლიმფომის მქონე ზრდასრული პაციენტების სამკურნალოდ.

ფოლიკულური ლიმფომა

რიტუქსიბამთან (ანტი-CD20 ანტისხეული) კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში ფოლიკულური ლიმფომის (ციტოლოგიური ტიპები 1-3a ) მქონე ზრდასრული პაციენტების სამკურნალოდ, რომელთან მიმართებაშიც ადრე მკურნალობა იყო ჩატარებული.

მიღების წესი და დოზირება

პრეპარატ ლევადოთი მკურნალობა უნდა ჩატარდეს იმ ექიმის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ, რომელსაც აქვს სიმსივნის საწინააღმდეგო პრეპარატებით პაციენტების მკურნალობის გამოცდილება.

ქვემოთ ჩამოთვლილი ყველა ჩვენებისთვის:

დოზის კორექცია უნდა ხდებოდეს კლინიკური და ლაბორატორიული მონაცემების საფუძველზე.

მკურნალობის მსვლელობისას ან მკურნალობის განახლებისას დოზის შეცვლა უნდა ხდებოდეს მე-3 ან მე-4 ხარისხის თრომბოციტოპენიის, ნეიტროპენიის ან სხვა მე-3 ან მე-4 ხარისხის ტოქსიკურობის განვითარების შემთხვევაში, რომელიც, სავარაუდოდ, არის დაკავშირებული ლენალიდომიდის გამოყენებასთან.

ნეიტროპენიის შემთხვევაში უნდა იქნას განხილული ზრდის ფაქტორების გამოყენების შესაძლებლობა.

თუ პრეპარატის მორიგი დოზის მიღების გამოტოვების მომენტიდან გასულია 12 საათზე ნაკლები, პაციენტმა უნდა მიიღოს გამოტოვებული დოზა. თუ დოზის დროულად მიღების გამოტოვების მომენტიდან გასულია 12 საათზე მეტი, პაციენტმა არ უნდა მიიღოს ეს დოზა, არამედ უნდა მიიღოს შემდეგი დოზა ჩვეულ დროს მომდევნო დღეს.

მოცემული დოზირების რეჟიმების განსახორციელებლად აუცილებელია ლენალიდომიდის შემცველი პრეპარატის გამოყენება შესაბამისი დოზირებით (მათ შორის 2.5 მგ, 7.5 მგ, 15 მგ და 20 მგ).

დოზირების რეჟიმი

პირველად დიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომა (პდმმ)

ლენალიდომიდი დექსამეტაზონთან კომბინაციაში დაავადების პროგრესირებამდე იმ პაციენტებში, რომლებისთვისაც არ არის ნაჩვენები ტრანსპლანტაცია

ლენალიდომიდით თერაპია არ უნდა იქნას დაწყებული, თუ ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა (ნარ) < 1.0 x 10 9 /ლ და/ან თრომბოციტების რაოდენობა < 50 x 10 9 /ლ.

რეკომენდებული დოზა

ლენალიდომიდის რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 25 მგ შინაგანად დღე-ღამეში ერთხელ, ყოველი განმეორებითი 28-დღიანი ციკლის 1-დან 21-ე დღემდე. დექსამეტაზონის რეკომენდებული დოზა შეადგენს 40 მგ პერორალურად დღე-ღამეში ერთხელ, თითოეული 28-დღიანი ციკლის 1, 8, 15 და 22-ე დღეს. პაციენტებს შეუძლიათ გააგრძელონ ლენალიდომიდით და დექსამეტაზონით თერაპია დაავადების პროგრესირებამდე ან აუტანლობის ნიშნების გამოვლენამდე.

დოზის შემცირების ეტაპები

ლენალიდომიდი*

დექსამეტაზონი*

საწყისი დოზა

25 მგ

40 მგ

1 დონის დოზა

20 მგ

20 მგ

2 დონის დოზა

15 მგ

12 მგ

3 დონის დოზა

10 მგ

8 მგ

4 დონის დოზა

5 მგ

4 მგ

5 დონის დოზა

  • 5 მგ

არ გამოიყენება

  • ორივე სამკურნალო საშუალების დოზის შემცირების განხორციელება შესაძლებელია დამოუკიდებლად.

თრომბოციტოპენია

თრომბოციტების რაოდენობა

რეკომენდაციები

შემცირდა < 25 x 109 /ლ- მდე

შეწყდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა ციკლის დასრულებამდე.*

აღდგენილია ≥ 50 x 10 9 /ლ- მდე

შემდეგ ციკლში მკურნალობის განახლებისას დოზა შემცირდეს ერთი დონით.

  • თუ ციკლის 15 დღის შემდეგ დოზა-შემზღუდავი ტოქსიკურობა (დშტ) განვითარდება, ლენალიდომიდით მკურნალობა უნდა შეწყდეს სულ მცირე მიმდინარე 28-დღიანი ციკლის დარჩენილი პერიოდის განმავლობაში.

ნეიტროფილების აბსოლუტური რიცხვი (ნარ) - ნეიტროპენია

ნარ

რეკომენდაციები*

პირველად შემცირდა < 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 1.0 x 10 9 /ლ-მდე,

თუ ნეიტროპენია ტოქსიკურობის ერთადერთი გამოვლინებაა

განახლეს ლენალიდომიდით მკურნალობა საწყისი დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

აღდგა ≥ 0.5 x 10 9 /ლ-მდე,

დოზადამოკიდებული ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის არსებობისას, სხვანაირის, ვიდრე ნეიტროპენიაა

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა 1 დონის დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 0.5 x 10 9 /ლ

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

ლენალიდომიდით მკურნალობა განახლდეს შემდეგი უფრო დაბალი დონის დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

  • ექიმის შეხედულებისამებრ, თუ დოზის ნებისმიერ დონეზე ნეიტროპენია წარმოადგენს ტოქსიკურობის ერთადერთ გამოვლინებას, თერაპიას ემატება გრანულოციტარული კოლონია- მასტიმულირებელი ფაქტორი (გ-კმფ) და ნარჩუნდება ლენალიდომიდის დოზის არსებული დონე.

თუ ლენალიდომიდის დოზა შემცირებული იყო ჰემატოლოგიურ ტოქსიკურობასთან დაკავშირებით, ის შეიძლება ისევ დაუბრუნდეს უფრო მაღალ შემდგომ დონეს (საწყის დოზამდეც კი) ძვლის ტვინის ფუნქციის გაუმჯობესების შემთხვევაში (ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის არარსებობა მინიმუმ ორი შემდგომი ციკლის განმავლობაში: ნარ ≥ 1.5 x 10 9 /ლ და თრომბოციტების რაოდენობა ≥ 100 x 10 9 /ლ ახალი ციკლის დასაწყისში).

ლენალიდომიდი ბორტეზომიბთან და დექსამეტაზონთან კომბინაციაში, რასაც მოჰყვება ლენალიდომიდისა და დექსამეტაზონის შემდგომი მიღება დაავადების პროგრესირებამდე პაციენტებში, რომლემსაც არ აქვთ ტრანსპლანტაციის ჩვენება

საწყისი მკურნალობა: ლენალიდომიდი ბორტეზომიბთან და დექსამეტაზონთან კომბინაციაში

თერაპია ლენალიდომიდით ბორტეზომიბთან და დექსამეტაზონთან კომბინაციაში არ უნდა იქნას დაწყებული, თუ ნარ < 1.0 x 10 9 /ლ და/ან თრომბოციტების რაოდენობაა < 50 x 10 9 /ლ.

ლენალიდომიდის რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 25 მგ პერორალურად დღე-ღამეში ერთხელ თითოეული 21-დღიანი განმეორებითი ციკლის 1-დან 14 დღემდე ბორტეზომიბთან და დექსამეტაზონთან კომბინაციაში. ბორტეზომიბი უნდა იქნას შეყვანილი კანქვეშა ინექციის გზით (1.3 მგ/მ2 სხეულის ზედაპირის ფართობზე) კვირაში ორჯერ, თითოეული 21-დღიანი ციკლის 1, 4, 8 და 11 დღეს. რეკომენდებულია მკურნალობის რვა 21-დღიანი ციკლი (მკურნალობის დაწყებიდან 24 კვირა).

მკურნალობის გაგრძელება: ლენალიდომიდი დექსამეტაზონთან კომბინაციაში დაავადების პროგრესირებამდე

რეკომენდებულია ლენალიდომიდის 25 მგ დღე-ღამეში ერთხელ პერორალურად მიღების გაგრძელება თითოეული 28-დღიანი განმეორებითი ციკლის 1-დან 21-ე დღემდე დექსამეტაზონთან კომბინაციაში. მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს დაავადების პროგრესირებამდე ან ტოქსიკურობის მიუღებელი ნიშნების გამოვლენამდე.

დოზის შემცირების ეტაპები

ლენალიდომიდი*

საწყისი დოზა

25 მგ

1 დონის დოზა

20 მგ

2 დონის ხდოზა

15 მგ

3 დონის დოზა

10 მგ

4 დონის დოზა

5 მგ

5 დონის დოზა

  • 5 მგ
  • ყველა სამკურნალო საშუალებების დოზის შემცირება შესაძლებელია განხორციელდეს დამოუკიდებლად.

თრომბოციტოპენია

თრომბოციტების რაოდენობა

რეკომენდაციები

შემცირდა < 30 x 10 9 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 50 x 10 9 /ლ- მდე

განაახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა 1 დონის დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 30 x 10 9 /ლ

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 50 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა შემდეგი უფრო დაბალი დონის დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა (ნარ) - ნეიტროპენია

ნარ

რეკომენდაციები*

პირველად შემცირდა < 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 1.0 x 10 9 /ლ-მდე,

თუ ნეიტროპენია ტოქსიკურობის ერთადერთი გამოვლინებაა

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა საწყისი დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

აღდგა ≥ 0.5 x 10 9 /ლ-მდე,

დოზადამოკიდებული ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის არსებობისას, სხვანაირის, ვიდრე ნეიტროპენიაა

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა 1 დონის დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 0.5 x 10 9 /ლ

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

ლენალიდომიდით მკურნალობა განახლდეს შემდეგი უფრო დაბალი დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

  • ექიმის შეხედულებისამებრ, თუ დოზის ნებისმიერი დონეზე ნეიტროპენია წარმოადგენს ტოქსიკურობის ერთადერთ გამოვლინებას, თერაპიას უნდა დაემატოს გ-კმფ და ნარჩუნდება ლენალიდომიდის დოზის არსებული დონე.

ლენალიდომიდი მელფალანთან და პრედნიზონთან კომბინაციაში, რასაც მოჰყვება შემანარჩუნებელი თერაპია ლენალიდომიდით იმ პაციენტებში, რომლებისთვისაც არ არის ნაჩვენები ტრანსპლანტაცია.

ლენალიდომიდით თერაპია არ უნდა იქნას დაწყებული, თუ ნარ < 1.5 x 10 9 /ლ და/ან თრომბოციტების რაოდენობაა < 75 x 10 9 /ლ.

რეკომენდებული დოზა

ლენალიდომილის რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 10 მგ პერორალურად დღე-ღამეში ერთხელ, თითოეული განმეორებითი 28-დღიანი ციკლის 1-დან 21-ე დღემდე (9 ციკლამდე), მელფალანის- 0.18 მგ/კგ სხეულის მასაზე შინაგანად თითოეული განმეორებითი 28-დღიანი ციკლის 1-დან 4-ე დღემდე, ხოლო პრედნიზონის- 2 მგ/კგ სხეულის მასაზე პერორალურად თითოეული განმეორებითი 28-დღიანი ციკლების 1-დან 4-ე დღემდე. პაციენტებს, რომლებმაც დაასრულეს 9 სრული ციკლი ან რომლებსაც არ შეუძლიათ კომბინირებული თერაპიის მიღება აუტანლობის გამო, ენიშნებათ მონოთერაპია ლენალიდომიდით: 10 მგ პერორალურად დღე-ღამეში ერთხელ თითოეული განმეორებითი 28-დღიანი ციკლების 1-დან 21-ე დღემდე, დაავადების პროგრესირებამდე.

დოზის შემცირების ეტაპები

ლენალიდომიდი

მელფალანი

პრედნიზონი

საწყისი დოზა

10 მგ*

  • 18 მგ/კგ

2 მგ/კგ

1 დონის დოზა

  • 5 მგ
  • 14 მგ/კგ

1 მგ/კგ

2 დონის დოზა

5 მგ

  • 10 მგ/კგ
  • 5 მგ/კგ

3 დონის დოზა

  • 5 მგ

არ გამოიყენება

  • 25 მგ/კგ
  • თუ დოზის ნებისმიერ დონეზე ნეიტროპენია ტოქსიკურობის ერთადერთი გამოვლინებაა, თერაპიას ემატება გ-მკფ და ნარჩუნდება ლენალიდომიდის დოზის არსებული დონე.

თრომბოციტოპენია

თრომბოციტების რაოდენობა

რეკომენდაციები

პირველად შემცირდა < 25 x 10 9 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 25 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით და მელფალანით მკურნალობა 1 დონის დოზით.

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 30 x 10 9 /ლ

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 30 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით (მე-2 ან მე-3 დონის დოზა) დღე-ღამეში ერთხელ.

ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა (ნარ) - ნეიტროპენია

ნარ

რეკომენდაციები*

პირველად შემცირდა < 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 0.5 x 10 9 /ლ-მდე,

თუ ნეიტროპენია ტოქსიკურობის ერთადერთი გამოვლინებაა

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა საწყისი დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

აღდგა ≥ 0.5 x 10 9 /ლ-მდე,

დოზადამოკიდებული ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის არსებობისას, სხვანაირის, ვიდრე ნეიტროპენიაა

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა 1 დონის დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 0.5 x 10 9 /ლ

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

ლენალიდომიდით მკურნალობა განახლდეს შემდეგი უფრო დაბალი დონის დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

  • ექიმის შეხედულებისამებრ, თუ დოზის ნებისმიერ დონეზე ნეიტროპენია წარმოადგენს ტოქსიკურობის ერთადერთ გამოვლინებას, თერაპიას უნდა დაემატოს გ-კმფ და შენარჩუნდეს ლენალიდომიდის არსებული დოზის დონე.

შემანარჩუნებელი თერაპია ლენალიდომიდით პაციენტებში აუტოლოგიური ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაციის (აღუტ) შემდეგ

შემანარჩუნებელი თერაპია ლენალიდომიდით უნდა იქნას დაწყებულის აღუტ-ის შემდეგ ადეკვატური ჰემატოლოგიური აღდგენის შემდეგ იმ პაციენტებში, რომლებსაც არ აღენიშნებათ პროგრესირების ნიშნები. ლენალიდომიდი არ უნდა დაინიშნოს, თუ ნარ < 1.0. x 10 9 /ლ და/ან თრომბოციტების რაოდენობა < 75 x 10 9 /ლ.

რეკომენდებული დოზა

ლენალიდომიდის რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 10 მგ შინაგანად დღე-ღამეში ერთხელ უწყვეტად (თითოეული განმეორებადი 28-დღიანი ციკლების 1-ლი დღიდან 28-ე დღემდე) დაავადების პროგრესირებამდე ან აუტანლობის ნიშნების განვითარებამდე. ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელი თერაპიის 3 ციკლის შემდეგ პრეპარატის დოზა შეიძლება გაიზარდოს 15 მგ-მდე შენაგანად დღე-ღამეში ერთხელ მისი ატანის შემთხვევაში.

დოზის შემცირების ეტაპები

საწყისი დოზა (10 მგ)

დოზის გაზრდისას (15 მგ)*

1 დონის დოზა

5 მგ

10 მგ

2 დონის დოზა

5 მგ (1-21 დღე ყოველ 28 დღეში)

5 მგ

3 დონის დოზა

არ გამოიყენება

5 მგ ( 1-21 დღე ყოველ 28 დღეში)

არ გამოიყენოთ 5 მგ-ზე ნაკლები დოზები (1-21 დღე ყოველ 28 დღეში)

  • ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელი თერაპიის 3 ციკლის შემდეგ პრეპარატის დოზა შეიძლება გაიზარდოს 15 მგ-მდე დღე-ღამეში ერთხელ შინაგანად, პრეპარატის ატანის შემთხვევაში.

თრომბოციტოპენია

თრომბოციტების რაოდენობა

რეკომენდაციები

შემცირდა < 30 x 10 9 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 30 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა 1 დონის დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 30 x 10 9 /ლ

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგენილია ≥ 30 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა შემდეგი უფრო დაბალი დონის დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

ნეიტროფილების აბსოლუტური რიცხვი (ნარ) - ნეიტროპენია

ნარ

რეკომენდაციები*

შემცირდა < 0.5 x 109 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა 1 დონის დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 0.5 x 10 9 /ლ

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა შემდეგი უფრო დაბალი დონის დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

  • ექიმის შეხედულებისამებრ, თუ დოზის ნებისმიერ დონეზე ნეიტროპენია წარმოადგენს ტოქსიკურობის ერთადერთ გამოვლინებას, თერაპიას უნდა დაემატოს გ-კმფ და შენარჩუნდეს ლენალიდომიდის არსებული დოზის დონე.

მრავლობითი მიელომა პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს თერაპიის სულ მცირე ერთი ხაზი

ლენალიდომიდით მკურნალობა არ უნდა იქნას დაწყებული, თუ ნარ < 1.0 x 10 9 /ლ და/ან თრომბოციტების რაოდენობა < 75 x 10 9 /ლ ან, პლაზმური უჯრედებით ძვლის ტვინის ინფილტრაციიდან გამომდინარე, თრომბოციტების რაოდენობა < 30 x 10 9 /ლ.

რეკომენდებული დოზა

ლენალიდომიდის რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 25მგ შინაგანად დღე-ღამეში ერთხელ თითოეული 28-დღიანი განმეორებითი ციკლის 1-დან 21-ე დღემდე. დექსამეტაზონის რეკომენდებული დოზა შეადგენს 40 მგ შინაგანად დღე-ღამეში ერთხელ თითოეული 28-დღიანი ციკლის 1-4, 9-12 და 17-20 დღეს, თერაპიის პირველი 4 ციკლის განმავლობაში, შემდეგ 40 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1-4 დღეს ყოველ 28 დღეში.

ექიმებმა, რომლებიც ნიშნავენ მკურნალობას, გულდასმით უნდა შეაფასონ დექსამეტაზონის რეკომენდებული დოზა, პაციენტის მდგომარეობისა და დაავადების გამოხატულების გათვალისწინებით.

დოზის შემცირების ეტაპები

საწყისი დოზა

25 მგ

1 დონის დოზა

15 მგ

2 დონის დოზა

10 მგ

3 დონის დოზა

5 მგ

თრომბოციტოპენია

თრომბოციტების რაოდენობა

რეკომენდაციები

პირველად შემცირდა < 30 x 10 9 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 30 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა 1 დონის დოზით.

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 30 x 10 9 /ლ

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 30 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით (2 ან 3 დონის დოზა) დღე-ღამეში ერთხელ. არ გამოიყენოთ პრეპარატის დღე-ღამეში 5 მგ-ზე დაბალი დოზები.

ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა (ნარ) - ნეიტროპენია

ნარ

რეკომენდაციები*

პირველად შემცირდა < 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 0.5 x 10 9 /ლ-მდე,

თუ ნეიტროპენია ტოქსიკურობის ერთადერთი გამოვლინებაა

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა საწყისი დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

აღდგა ≥ 0.5 x 10 9 /ლ-მდე,

დოზადამოკიდებული ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის არსებობისას, სხვანაირის, ვიდრე ნეიტროპენიაა

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა 1 დონის დოზით დღე-ღამეში ერთხელ.

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 0.5 x 10 9 /ლ

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით (1, 2 ან 3 დონის დოზით) დღე-ღამეში ერთხელ. არ გამოიყენოთ პრეპარატის დღე-ღამეში 5 მგ-ზე დაბალი დოზები.

  • ექიმის შეხედულებისამებრ, თუ დოზის ნებისმიერ დონეზე ნეიტროპენია წარმოადგენს ტოქსიკურობის ერთადერთ გამოვლინებას, თერაპიას უნდა დაემატოს გ-კმფ და შენარჩუნდეს ლენალიდომიდის არსებული დოზის დონე.

მიელოდისპლაზიური სინდრომები (მდს)

ლენალიდომიდით მკურნალობა არ უნდა იქნას დაწყებული, თუ ნარ < 0.5 x 10 9 /ლ და/ან თრომბოციტების რაოდენობა < 25 x 10 9 /ლ .

რეკომენდებული დოზა

ლენალიდომიდის რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 10 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, თითოეული 28-დღიანი განმეორებითი ციკლის 1-დან 21-ე დღემდე.

დოზის შემცირების ეტაპები

საწყისი დოზა

10 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1-დან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

1 დონის დოზა

5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1 დღიდან 28 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

2 დონის დოზა

  • 5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1 დღიდან 28 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

3 დონის დოზა

  • 5 მგ დღეგამოშვებით 1 დღიდან 28 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

თრომბოციტოპენია

თრომბოციტების რაოდენობა

რეკომენდაციები

შემცირდა < 25 x 109 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 25 x 10 9 /ლ –

< 50 x 10 9 /ლ-მდე მინიმუმ ორჯერ ≥ 7 დღის განმავლობაში ან როდესაც თრომბოციტების რაოდენობა აღდგა ≥ 50 x 10 9 /ლ-მდე ნებისმიერ დროს

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით (1, 2 ან 3 დონის დოზა).

ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა (ნარ) - ნეიტროპენია

ნარ

რეკომენდაციები*

შემცირდა < 0.5 x 109 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით (1, 2 ან 3 დონის დოზა).

ლენალიდომიდით თერაპიის შეწყვეტა

ლენალიდომიდით თერაპია უნდა იქნას შეწყვეტილი, თუ პაციენტები თერაპიის დაწყებიდან 4 თვის განმავლობაში არ ავლენენ მინიმალურ ერითროიდულ პასუხს მაინც (ტრანსფუზიის საჭიროების მინიმუმ 50%-ით შემცირება ან, ტრანსფუზიის არარსებობის შემთხვევაში, ჰემოგლობინის 1 გ/დლ-ით მომატება).

მანტიის უჯრედოვანი ლიმფომა (მულ)

რეკომენდებული დოზა

რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 25 მგ შინაგანად დღე-ღამეში ერთხელ, თითოეული 28-დღიანი განმეორებითი ციკლის 1-დან 21-ე დღემდე.

დოზის შემცირების ეტაპები

საწყისი დოზა

25 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1 დღიდან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

1 დონის დოზა

20 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1 დღიდან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

2 დონის დოზა

15 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1 დღიდან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

3 დონის დოზა

10 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1 დღიდან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

4 დონის დოზა

5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1 დღიდან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

5 დონის დოზა

  • 5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ დღიდან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

5 მგ დღეგამოშვებით 1 დღიდან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

თრომბოციტოპენია

თრომბოციტების რაოდენობა

რეკომენდაციები

შემცირდა < 50 x 109 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა, უნდა ტარდებოდეს სისხლის საერთო ანალიზი (სსა) ყოველ 7 დღეში ერთხელ.

აღდგა ≥ 60 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით (1 დონის დოზა).

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 50 x 10 9 /ლ

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა, ჩატარდეს სსა ყოველ 7 დღეში ერთხელ.

აღდგა ≥ 60 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდის მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით ( 2, 3, 4 ან 5 დონის დოზა). არ გამოიყენოთ პრეპარატის 5 დონეზე დაბალი დოზები.

ნეიტროფილების აბსოლუტური რიცხვი (ნარ) - ნეიტროპენია

ნარ

რეკომენდაციები

შემცირდა < 1.0 x 109 /ლ-მდე მინიმუმ 7 დღის განმავლობაში ან

შემცირდა < 1.0 x 10 9 /ლ-მდე ცხელებასთან კომბინაციაში (სხეულის ტემპერატურა ≥ 38.5 °C)

ან

შემცირდა < 0.5 x 109 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა, ჩატარდეს სსა ყოველ 7 დღეში ერთხელ.

აღდგა ≥ 1.0x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით (1 დონის დოზა).

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 1.0 x 109 / ლ მინიმუმ 7 დღის განმავლობაში

ან

შემცირება < 1.0 x 109 /ლ-მდე

ცხელებასთან კომბინაციაში (სხეულის ტემპერატურა ≥ 38.5°C)

ან

შემცირება < 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა.

აღდგა ≥ 1.0 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით ( 2, 3, 4 ან 5 დონის დოზა). არ გამოიყენოთ პრეპარატის 5 დონეზე დაბალი დოზები.

ფოლიკულური ლიმფომა (ფლ)

ლენალიდომიდით მკურნალობა არ შეიძლება დაწყებულ იქნას, თუ ნარ < 1.0 x 10 9 /ლ და/ან თრომბოციტების რაოდენობა < 50 x 10 9 /ლ, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ასეთი სურათი განპირობებულია ძვლის ტვინის ლიმფოიდური ინფილტრაციით.

რეკომენდებული დოზა

ლენალიდომიდის რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 20 მგ შინაგანად დღე-ღამეში ერთხელ, თითოეული 28-დღიანი განმეორებითი ციკლის 1-დან 21-ე დღემდე, სულ თერაპიის 12 ციკლამდე. რიტუქსიმაბის რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 375 მგ/ მ2 ინტრავენურად (ივ) ყოველკვირეულად 1 ციკლში (1, 8, 15 და 22 დღეები) და თითოეული 28-დღიანი ციკლის 1 დღეს 2- 5 ციკლებისთვის.

დოზის შემცირების ეტაპები

საწყისი დოზა

20 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1-დან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

1 დონის დოზა

15 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1-დან 21-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეში

2 დონის დოზა

10 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1-დან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

3 დონის დოზა

5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ 1-დან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეში

რიტუქსიმაბთან დაკავშირებული ტოქსიკურობის გამო დოზის კორექტირების მიზნით იხილეთ სამკურნალო საშუალების შესაბამისი მოკლე დახასიათება.

თრომბოციტოპენია

თრომბოციტების რაოდენობა

რეკომენდაციები

შემცირდა < 50 x 109 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა, ჩატარდეს სისხლის საერთო ანალიზი (სსა) ყოველ 7 დღეში ერთხელ.

აღდგა ≥ 50 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით (1 დონის დოზა).

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 50 x 10 9 /ლ

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა, ჩატარდეს სსა ყოველ 7 დღეში ერთხელ.

აღდგენილია ≥ 50 x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით (2, 3 დონის დოზა). არ გამოიყენოთ პრეპარატის 3 დონეზე დაბალი დოზები.

ნეიტროფილების აბსოლუტური რიცხვი (ნარ) - ნეიტროპენია

ნარ

რეკომენდაციები*

შემცირდა < 1.0 x 109 /ლ-მდე მინიმუმ 7 დღის განმავლობაში ან

შემცირდა < 1.0 x 10 9 /ლ-მდე

ცხელებასთან კომბინაციაში (სხეულის ტემპერატურა ≥ 38.5 °C)

ან

შემცირდა < 0.5 x 109 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა, ჩატარდეს სსა ყოველ 7 დღეში ერთხელ.

აღდგა ≥ 1.0- მდე x 10 9 /ლ

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობის უფრო დაბალი დოზით (1 დონის დოზა).

ყოველი შემდგომი შემცირებისთვის < 1.0 x 109 / ლ მინიმუმ 7 დღის განმავლობაში

ან

შემცირება < 1.0 x 109 /ლ-მდე

ცხელებასთან კომბინაციაში (სხეულის ტემპერატურა ≥ 38.5°C)

ან

შემცირება < 0.5 x 10 9 /ლ- მდე

შეჩერდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა, ჩატარდეს სსა ყოველ 7 დღეში ერთხელ.

აღდგა ≥ 1.0x 10 9 /ლ- მდე

განახლდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უფრო დაბალი დოზით (2, 3 დონის დოზა). არ გამოიყენოთ პრეპარატის 3 დონეზე დაბალი დოზები.

  • ექიმის შეხედულებისამებრ, თუ დოზის ნებისმიერ დონეზე ნეიტროპენია წარმოადგენს ტოქსიკურობის ერთადერთი გამოვლინებას, თერაპიას ემატება გ-კმფ.

მანტიის უჯრედოვანი ლიმფომა (მულ) ან ფოლიკულური ლიმფომა (ფლ)

სიმსივნის ლიზისის სინდრომი ( TLS )

ყველა პაციენტმა უნდა მიიღოს სიმსივნის ლიზინგის სინდრომის(TLS) პროფილაქტიკური მკურნალობა (ალოპურინოლი, რასბურიკაზა ან გაიდლაინების შესაბამისად დამტკიცებული ანალოგი) და საკმარისი რეჰიდრატაცია (პერორალურად) პირველი ციკლის პირველი კვირის განმავლობაში ან უფრო ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში კლინიკური ჩვენებების შემთხვევაში. პაციენტებს ყოველკვირეულად უნდა ჩაუტარდეთ სისხლის გაშლილი ბიოქიმიური ანალიზი პირველი ციკლის განმავლობაში და კლინიკური ჩვენებების არსებობისას TLS-ის მონიტორინგის მიზნით.

ლენალიდომიდით თერაპია შეიძლება გაგრძელდეს (შემანარჩუნებელი დოზით) პაციენტებში ლაბორატორიულად დამტკიცებული TLS-ით ან 1 ხარისხის სიმძიმის TLS-ის კლინიკური სურათით, ან, ექიმის შეხედულებისამებრ, დოზა მცირდება ერთი დონით და გრძელდება თერაპია ლენალიდომიდით. უზრუნველყოფილი უნდა იყოს ინტენსიური ინტრავენური რეჰიდრატაცია და მკურნალობის ადგილობრივი სტანდარტების თანახმად მიღებული იქნას შესაბამისი სამედიცინო ზომები ელექტროლიტური ბალანსის კორექტირების მიზნით. შეიძლება წარმოიქმნას რასბურიკაზათ თერაპიის აუცილებლობა სისხლში შარდმჟავას დონის შესამცირებლად. ექიმის შეხედულებისამებრ მიიღება გადაწყვეტილება ჰოსპიტალიზაციის შესახებ.

ლენალიდომიდით თერაპია წყდება პაციენტებთან, რომლებსაც აღენიშნებათ TLS მე-2-4 ხარისხის სიმძიმის კლინიკური სურათი, ტარდება სისხლის გაშლილი ბიოქიმიური ანალიზი ყოველკვირეულად ან კლინიკური ჩვენების მიხედვით. უნდა იქნას უზრუნველყოფილი ინტენსიური ინტრავენური რეჰიდრატაცია და მკურნალობის ადგილობრივი სტანდარტების თანახმად მიღებულ იქნას შესაბამისი სამედიცინო ზომები ელექტროლიტური ბალანსის კორექტირების მიზნით. რასბურიკაზათი თერაპიის დანიშვნისა და ჰოსპიტალიზაციის შესახებ გადაწყვეტილება მიიღება ექიმის შეხედულებისამებრ. TLS-ის 0 ხარისხის სიმძიმემდე დაყვანის შემდეგ ლენალიდომიდით თერაპია უნდა განახლდეს შემდეგი უფრო დაბალი დოზით, ექიმის შეხედულებისამებრ.

სიმსივნის „აფეთქების“ რეაქცია ( TFR )

ლენალიდომიდით თერაპია შეიძლება იქნას გაგრძელებული 1 ან 2 ხარისხის სიმძიმის TFR-ის მქონე პაციენტებში შეწყვეტის ან დოზის კორექტირების გარეშე, ექიმის შეხედულებისამებრ. ექიმის შეხედულებისამებრ, შესაძლოა ჩატარდეს თერაპია არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით (აასს), კორტიკოსტეროიდებით დროის შეზღუდული პერიოდის განმავლობაში და/ან ნარკოტიკული ანალგეტიკებით. 3 ან 4 ხარისხის სიმძიმის TFR-ის მქონე პაციენტებში ლენალიდომიდით მკურნალობა უნდა შეჩერდეს და დაიწყოს თერაპია არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით, კორტიკოსტეროიდებით და/ან ნარკოტიკული ანალგეტიკებით. მას შემდეგ, რაც TFR ≤ 1 ხარისხამდე შემცირდება, თერაპია ლენალიდომიდით განახლდება ერთიდაიგივე დონის დოზის გამიყენებით ციკლის დარჩენილი ნაწილის განმავლობაში. პაციენტების მკურნალობა სიმპტომების კონტროლისთვის შეიძლება ტარდებოდეს 1 ან 2 ხარისხის სიმძიმის TFR-ის მკურნალობის რეკომენდაციების შესაბამისად .

ყველა ჩვენება

ლენალიდომიდით მკურნალობის ფონზე მე-3 ან მე-4 ხარისხის ტოქსიკურობის სხვა ტიპების განვითარების შემთხვევაში მკურნალობა უნდა შეჩერდეს. ექიმის შეხედულებისამებრ მკურნალობა შეიძლება განახლდეს შემდეგი უფრო დაბალი დონის დოზით, თუ ტოქსიკურობის გამოხატულება შემცირდა ≤ მე-2 ხარისხამდე.

ლენალიდომიდით თერაპიის შეწყვეტა ან მოხსნა უნდა განიხილებოდეს მე-2 ან მე-3 ხარისხის კანისმიერი გამონაყარის წარმოქმნის შემთხვევაში. ლენალიდომიდის გამოყენება უნდა შეწყდეს ანგიონევროზული შეშუპების, მე-4 ხარისხის გამონაყარის, ექსფოლიაციური ან ბულოზური გამონაყარის დროს, ან სტივენს-ჯონსონის სინდრომზე (სჯს) ან ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზზე (ტენ) ან წამლით გამოწვეული კანისმიერ რეაქციაზე ეჭვის არსებობისას, რომელსაც თან ახლავს ეოზინოფილია და სისტემური გამოვლინებები. მკურნალობა არ უნდა განახლდეს ამ რეაქციების გაქრობის შემდეგ.

პაციენტების განსაკუთრებული ჯგუფები

ბავშვები

ლენალიდომიდის გამოყენება 18 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში არ არის რეკომენდებული უსაფრთხოების მოსაზრებების გამო.

ხანდაზმული ასაკის პაციენტები

ამჟამად არსებული ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები წარმოდგენილია განყოფილებაში „ ფარმაკოდინამიკური თვისებები“. კლინიკურ კვლევებში ლენალიდომიდი გამოიყენებოდა მრავლობითი მიელომის მქონე 91 წლამდე ასაკის პაციენტებში, მიელოდისპლაზიური სინდრომების მქონე პაციენტებში -​ 95 წლამდე, ხოლო მანტიის უჯრედოვანი ლიმფომის მქონე პაციენტებში -​ 88 წლამდე.​

ვინაიდან ხანდაზმულ პაციენტებს, სავარაუდოდ, უფრო მეტად აღენიშნებათ თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, დოზის შერჩევისას უნდა იქნას დაცული სიფრთხილე და უნდა მოწმდებოდეს თირკმლის ფუნქცია.

პდმმ: პაციენტები, რომლებსაც არ აქვთ ნაჩვენები ტრანსპლანტაცია

75 წლის და უფროსი ასაკის პდმმ-ის მქონე პაციენტებს მკურნალობის დანიშვნამდე უნდა ჩაუტარდეთ საფუძვლიანი გამოკვლევა.

75 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებისთვის ლენალიდომიდით და დექსამეტაზონით კომბინირებული თერაპიის დანიშვნისას დექსამეტაზონის საწყისი დოზა შეადგენს 20 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, თითოეული 28-დღიანი განმეორებითი კურსების 1, 8, 15 და 22 დღეს.

დოზის კორექცია გათვალისწინებული არ არის 75 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებისთვის, რომლებიც ღებულობენ ლენალიდომიდით მკურნალობას მელფალანთან და პრედნიზონთან კომბინაციაში.

პდმმ-ს მქონე 75 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ლენალიდომიდს, უფრო მაღალი იყო სერიოზული არასასურველი რეაქციების (ასრ) სიხშირე და ასრ, რომლებმაც გამოიწვიეს მკურნალობის შეწყვეტა.

ლენალიდომიდთან კომბინირებული თერაპია უფრო ახალგაზრდა პაციენტებთან შედარებით უფრო ცუდად გადაიტანებოდა 75 წელზე უფროსი ასაკის პდმმ-ს მქონე პაციენტების მიერ. ეს პაციენტები უფრო ხშირად წყვეტდნენ თერაპიას აუტანლობის გამო (მე-3 ან მე-4 ხარისხის ასრ და სერიოზული ასრ), ვიდრე 75 წლამდე ასაკის პაციენტები.

მრავლობითი მიელომა: პაციენტები, რომლებმაც მიიღეს თერაპიის სულ მცირე ერთი ხაზი მაინც

65 წლის და უფროსი ასაკის მრავალობითი მიელომის (მმ) მქონე პაციენტების პროცენტი მნიშვნელოვნად არ განსხვავდებოდა ჯგუფებში, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს/დექსამეტაზონს ან პლაცებო/დექსამეტაზონს. არ აღინიშნებოდა საერთო განსხვავებები ეფექტურობასა და უსაფრთხოებაში ამ პაციენტებსა და უფრო ახალგაზრდა პაციენტებს შორის, თუმცა ხანდაზმულ ადამიანებში არასასურველი რეაქციების განვითარებისადმი უფრო მეტი მიდრეკილება არ შეიძლება გამოირიცხოს.

მიელოდისპლაზიური სინდრომები

მდს-ს მქონე პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს, არ ყოფილა აღნიშნული საერთო განსხვავებები უსაფრთხოებასა და ეფექტურობაში 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებსა და უფრო ახალგაზრდა ასაკის პაციენტებს შორის.

მანტიის უჯრედული ლიმფომა

მულ-ის მქონე პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს, უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის მხრივ საერთო განსხვავებები 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებსა და 65 წლამდე ასაკის პაციენტებს შორის არ ყოფილა აღნიშნული.

ფოლიკულური ლიმფომა

ფოლიკულური ლიმფომის მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მკურნალობას ლენალიდომიდით რიტუქსიმაბთან კომბინაციაში, არასასურველი რეაქციების საერთო სიხშირე მსგავსი იყო 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში - 65 წლამდე ასაკის პაციენტებთან შედარებით. ორ ასაკობრივ ჯგუფს შორის ეფექტურობის საერთო განსხვავებები არ ყოფილა აღნიშნული.

თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტები

ლენალიდომიდი ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით. ამასთან დაკავშირებით, თირკმლის ფუნქციის დარღვევების ხარისხის ზრდასთან ერთად მცირდება ტოლერანტობა თერაპიის მიმართ. რეკომენდებულია სამკურნალო პრეპარატის დოზის ფრთხილად შერჩევა და თირკმლის ფუნქციის კონტროლი.

ლენალიდომიდის დოზის კორექცია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ მმ, მდს, მულ ან ფლ თირკმლის მსუბუქი ხარისხის უკმარისობით, საჭირო არ არის.

თერაპიის დასაწყისში და მკურნალობის დროს პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ თირკმლის საშუალო, მძიმე ან ტერმინალური სტადიის თირკმელების უკმარისობა (ტსთუ), რეკომენდებულია დოზირების რეჟიმის შემდეგი ცვლილებები.

III ფაზის კვლევები ტერმინალური სტადიის თირკმლის უკმარისობის (ტსთუ) მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი < 30 მლ/წთ, საჭიროებს დიალიზის ჩატარებას) არ ჩატარებულა.

მრავლობითი მიელომა

თირკმლის ფუნქცია (კრეატინინის კლირენსი (კკ))

დოზის კორექცი

თირკმლის საშუალო ხარისხის უკმარისობა (30 მლ/წთ ≤ კრეატინინის კლირენსი < 50 მლ/წთ)

10 მგ 1 -ჯერ დღე-ღამეში 1

თირკმლის მძიმე ხარისხის უკმარისობა (კკ < 30 მლ/წთ, დიალიზი არ არის საჭირო)

  • 5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ

15 მგ ყოველ მეორე დღეს

ტსთუ

(კკ < 30 მლ/წთ, საჭიროა დიალიზი)

5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ. დიალიზის დღეებში დოზა მიიღება დიალიზის სეანსის შემდეგ.

1 თუ თერაპიაზე პასუხი არ არის, მაგრამ ის კარგად აიტანება, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 15 მგ-მდე დღე-ღამეში ერთხელ თერაპიის 2 ციკლის შემდეგ.

მიელოდისპლაზიური სინდრომები

თირკმლის ფუნქცია (კკ)

დოზის კორექცია

თირკმლის საშუალო ხარისხის უკმარისობა

(30 მლ/წთ ≤ კკ < 50 მლ/წთ)

საწყისი დოზა

5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ

(1-დან 21 დღემდე, ყოველ 28 დღეს)

1 დონის დოზა*

  • 5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ

( 1 დღიდან 28-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს)

2 დონის დოზა*

  • 5 მგ დღეგამოშვებით

( 1 დღიდან 28-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს)

თირკმლის მძიმე ხარისხის უკმარისობა

(კკ < 30 მლ/წთ, დიალიზი არ არის საჭირო)

საწყისი დოზა

  • 5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ

(1-დან 21-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს)

1 დონის დოზა*

  • 5 მგ დღეგამოშვებით

( 1 დღიდან 28-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს)

2 დონის დოზა*

  • 5 მგ კვირაში ორჯერ

( 1 დღიდან 28-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს)

ტსთუ

(კკ < 30 მლ/წთ, საჭიროა დიალიზი)

დიალიზის დღეს, დოზა უნდა მიიღოთ დიალიზის სეანსის დასრულების შემდეგ.

საწყისი დოზა

  • 5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ

(1-დან 21-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს)

1 დონის დოზა*

  • 5 მგ დღეგამოშვებით

( 1 დღიდან 28-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს)

2 დონის დოზა*

  • 5 მგ კვირაში ორჯერ

( 1 დღიდან 28-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს)

  • მკურნალობის მსვლელობის დროს დოზის შეცვლის ან მისი განახლების შესაძლებლობები მე-3 ან მე-4 ხარისხის ნეიტროპენიის ან თრომბოციტოპენიის ან სხვა მე-3 ან მე-4 ხარისხის ტოქსიკური რეაქციების განვითარების შემთხვევაში, რომლებიც დაკავშირებულია ლენალიდომიდთან, წარმოდგენილია ზემოთ.

მანტიის უჯრედოვანი ლიმფომა

თირკმლის ფუნქცია (კკ)

დოზის კორექცია

(1-დან 21-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს )

თირკმლის საშუალო ხარისხის სიმძიმის უკმარისობა (30 მლ/წთ ≤ კრეატინინის კლირენსი < 50 მლ/წთ)

10 მგ 1-ჯერ დღე-ღამეში1

თირკმლის მძიმე ხარისხის უკმარისობა (კკ < 30 მლ/წთ, დიალიზი არ არის საჭირო)

  • 5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ

15 მგ დღეგამოშვებით

ტსთუ

(კკ < 30 მლ/წთ, საჭიროა დიალიზი)

5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ. დიალიზის დღეებში დოზა მიიღება დიალიზის სეანსის შემდეგ.

1 თუ თერაპიაზე პასუხი არ არის, მაგრამ ის კარგად აიტანება, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 15 მგ-მდე დღე-ღამეში ერთხელ თერაპიის 2 ციკლის შემდეგ.

ფოლიკულური ლიმფომა

თირკმლის ფუნქცია (კკ)

დოზის კორექცია

(1-დან 21-ე დღემდე, ყოველ 28 დღეს )

თირკმლის საშუალო ხარისხის უკმარისობა (30 მლ/წთ ≤ კრეატინინის კლირენსი < 60 მლ/წთ)

10 მგ 1-ჯერ დღე-ღამეში 1, 2

თირკმლის მძიმე უკმარისობა (კკ < 30 მლ/წთ, დიალიზი არ არის საჭირო)

5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ

ტსთუ

(კკ < 30 მლ/წთ, საჭიროა დიალიზი)

5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ

დიალიზის დღეს პრეპარატი უნდა იქნას მიღებული დიალიზის პროცედურის შემდეგ.

1 კარგი ამტანობის შემთხვევაში, თერაპიის 2 ციკლის შემდეგ დოზა შეიძლება გაიზარდოს 15 მგ-მდე დღე-ღამეში ერთხელ.

2 პაციენტებისთვის, რომლებიც ღებულობდნენ საწყის დოზას 10 მგ, დოზის შემცირების შემთხვევაში მე-3 ან მე-4 ხარისხის ნეიტროპენიის ან თრომბოციტოპენიის ან მე-3 ან მე-4 ხარისხის სხვა დარღვევების კონტროლისთვის. ითვლება, რომ ტოქსიკურობა არის დაკავშირებული ლენალიდომიდთან; არ გამოიყენოთ 5 მგ-ზე ნაკლები დოზები დღეგამოშვებით ან 2.5 მგ-ზე ნაკლები დოზები დღე-ღამეში ერთხელ.

ლენალიდომიდით თერაპიის დაწყების შემდეგ თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში დოზის შემდგომი კორექტირება უნდა ეფუძნებოდეს მკურნალობის ინდივიდუალურ ამტანობას, როგორც ეს ზემოთ იყო აღწერილი.

პაციენტები ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით

ლენალიდომიდის ფარმაკოკინეტიკა ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში არ არის შესწავლილი, დოზირების კონკრეტული რეკომენდაციები არ არსებობს.

გამოყენების წესი

შინაგანი გამოყენებისთვის.

ლევადოს კაფსულები უნდა იქნას მიღებული შინაგანად დაახლოებით ერთსა და იმავე დროს, დანიშნულ დღეებში. კაფსულები არ უნდა გაიხსნას, გატყდეს ან დაიღეჭოს. კაფსულები უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად, სასურველია წყლის მიყოლებით, საკვების მიღების მიუხედავად.

ბლისტერული შეფუთვიდან ამოღებისას რეკომენდებულია კაფსულის მხოლოდ ერთ ბოლოზე დაჭერა დეფორმაციის ან დაზიანების რისკის შემცირების მიზნით.

უკუჩვენებები

  • მომატებული მგრძნობელობა ლენალიდომიდის ან სამკურნალო საშუალების სხვა კომპონენტების მიმართ;
  • ორსულობა;
  • შენარჩუნებული რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალები, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც შესაძლებელია ორსულობისაგან დაცვის პროგრამის ყველა აუცილებელი პირობის შესრულება.

განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისას

როდესაც ლენალიდომიდი ინიშნება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან კომბინაციაში, მკურნალობის დაწყების წინ აუცილებლად უნდა გაეცნოთ პროდუქტის შესაბამის მოკლე დახასიათებას.

გაფრთხილებები ორსულობასთან დაკავშირებით

ლენალიდომიდი წარმოადგენს თალიდომიდის სტრუქტურულ ანალოგს. თალიდომიდი არის აქტიური სუბსტანცია, რომელსაც გააჩნია ცნობილი ტერატოგენული ეფექტი ადამიანებზე, რაც იწვევს სერიოზულ სიცოცხლისთვის საშიში მანკების განვითარებას. ლენალიდომიდმა გამოიწვია განვითარების ისეთი მანკები მაიმუნებში, რომლების მსგავსი იყო აღწერილებისა თალიდომიდის შემთხვევაში. ლენალიდომიდის გამოიყენებისას ორსულობის დროს ადამიანებში მოსალოდნელია ტერატოგენული მოქმედება.

ორსულობის პრევენციის პროგრამის ყველა მოთხოვნის მკაცრი დაცვა უნდა გავრცელდეს ყველა პაციენტზე, თუკი არ არის ზუსტად დადგენილი, რომ მათ არ აქვთ რეპროდუქციული პოტენციალი.

კრიტერიუმები რეპროდუქციული პოტენციალის არმქონე ქალებისთვის

პაციენტი ან ქალი, რომელიც პაციენტის სექსუალური პარტნიორია, ჩაითვლებიან შვილიერების უნარს მიკლებულებად ჩამოთვლილი ფაქტორებიდან ერთერთის არსებობის შემთხვევაშიც კი:

  • ასაკი ≥ 50 წელი და ბუნებრივი ამენორეის ხანგრძლივობა ≥ 1 წელზე (სიმსივნის საწინააღმდეგო თერაპიით ან ძუძუთი კვების დროს გამოწვეული ამენორეა არ გამორიცხავს რეპროდუქციული პოტენციალის არსებობას);
  • გინეკოლოგის მიერ დადასტურებული საკვერცხეების ფუნქციონირების შეწყვეტა;
  • ორმხრივი სალპინგოოფორექტომია ან ჰისტერექტომია ანამნეზში;
  • XY გენოტიპი, ტერნერის სინდრომი, საშვილოსნოს ანატომიური დეფექტი.

ლენალიდომიდის გამოყენება რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებში უკუნაჩვენებია იმ შემთხვევებში, როდესაც არ არის დაცული შემდეგი პირობები:

  • ქალს უნდა ესმოდეს თუ რა მოსალოდნელი ტერატოგენული ეფექტი შეიძლება განუვითარდეს ნაყოფს ლენალიდომიდის მიღებისას;
  • ქალმა უნდა გააცნობიეროს კონტრაცეფციის ეფექტური მეთოდების უწყვეტი გამოყენების აუცილებლობა მკურნალობის დაწყებამდე 4 კვირის განმავლობაში, მკურნალობის მიმდინარეობისას და მკურნალობის დასრულებიდან 4 კვირის განმავლობაში;
  • ამენორეის შემთხვევაშიც კი, ქალმა უნდა დაიცვას ეფექტური კონტრაცეფციის ყველა წესი;
  • ქალს უნდა შეძლოს ეფექტური კონტრაცეფციის ყველა წესის დაცვა;
  • ქალმა უნდა იცოდეს და გაიგოს ორსულობის შესაძლო შედეგების შესახებ, და ასევე ექიმთან კონსულტაციისთვის სწრაფად მიმართვის აუცილებლობის შესახებ, ორსულობაზე ეჭვის არესებობისას;
  • ქალმა უნდა გააცნობიეროს ლენალიდომიდით მკურნალობის დაუყოვნებლივ დაწყების აუცილებლობის შესახებ, ორსულობის ტესტის უარყოფითი შედეგების მიღების შემდეგ;
  • ქალმა უნდა გააცნობიეროს ორსულობის ტესტის ჩატარების აუცილებლობის შესახებ და ჩაიტაროს ტესტი ყოველ 4 კვირაში ერთხელ, გარდა იმ პაციენტებისა, რომლებმაც გაიარეს სტერილიზაცია საშვილოსნოს მილების გადაკეტვის გზით;
  • ქალმა უნდა დაადასტუროს, რომ ის აცნობიერებს ყველა შესაძლო არასასურველი შედეგების რისკს და მათი პრევენციის აუცილებლობას ლენალიდომიდით მკურნალობის დროს.

მამაკაცებში ლენალიდომიდის გამოყენების ფარმაკოკინეტიკურმა მონაცემებმა აჩვენა, რომ მკურნალობის პერიოდში ლენალიდომიდი ფიქსირდება სათესლე სითხეში ძალიან დაბალი კონცენტრაციით და არ ჩანს ჯანმრთელ მოხალისეების მიერ სამკურნალო საშუალების მიღების შეწყვეტიდან 3 დღის შემდეგ. სიფრთხილის ზომების სახით, პაციენტთა განსაკუთრებულ ჯგუფებში (თირკმლის ფუნქციის დარღვევა) ლენალიდომიდის გამოყოფის სიჩქარის შესაძლო შემცირების გათვალისწინებით, ყველა მამაკაცისთვის, რომლებიც ღებულობენ ლენალიდომიდს, უნდა იქნას დაცული შემდეგი პირობები:

  • მამაკაცი უნდა აცნობიერებდესს ლენალიდომიდის ტერატოგენული მოქმედების შესაძლო რისკს ორსულ ქალთან ან რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალთან სქესობრივი კონტაქტის დროს;
  • მამაკაცმა უნდა გააცნობიეროს პრეზერვატივის გამოყენების აუცილებლობა (გადატანილი ვაზექტომიის შემდეგაც კი) მკურნალობის დროს და მკურნალობის შეწყვეტიდან და/ან დასრულებიდან 7 დღის განმავლობაში სექსუალური კონტაქტის დროს ორსულ ქალთან ან რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალთან, რომელიც არ იყენებს კონტრაცეფციის სანდო მეთოდებს;
  • მამაკაცს უნდა ესმოდეს, რომ თუ მისი პარტნიორი ლენალიდომიდით მკურნალობის დროს ან თერაპიის შეწყვეტისთანავე დაორსულდება, მან დაუყოვნებლივ უნდა მიაწოდოს ინფორმაცია ამის შესახებ თავის მკურნალ ექიმს, ხოლო მის პარტნიორს ეძლევა რეკომენდაცია მიმართოს კონსულტაციისათვის ექიმ-ტერატოლოგს.

ექიმი, რომელიც ლენალიდომიდით მკურნალობას უნიშნავს რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებს, უნდა:

  • დარწმუნდეს იმაში, რომ პაციენტი აკმაყოფილებს ორსულობის პრევენციის პროგრამის ყველა პირობას, იმის დადასტურების ჩათვლით, რომ ის ადეკვატურად აცნობიერებს სიტუაციას;
  • მიიღოს პაციენტის თანხმობა ზემოაღნიშნული პროგრამის ყველა პირობის სავალდებულო დაცვაზე.

კონტრაცეპცია

რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებმა უნდა გამოიყენონ კონტრაცეპციის ერთ-ერთი მაღალეფექტური მეთოდი მკურნალობის დაწყების წინ 4 კვირის განმავლობაში, მკურნალობის დროს და ლენალიდომიდით მკურნალობის დასრულებიდან 4 კვირის განმავლობაში, მკურნალობის პერიოდში შესვენების შემთხვევაშიც კი, გარდა იმ პაციენტებისა, რომლებიც მკურნალობისთვის საჭირო მთელი პერიოდის განმავლობაში თავს იკავებენ სქესობრივი კავშირისგან, რაც ყოველთვიურად დასტურდება დოკუმენტალურად. თუ პაციენტისთვის არ არის შერჩეული კონტრაცეპციის ეფექტური მეთოდი, იგი უნდა გაიგზავნოს გინეკოლოგთან ასეთი მეთოდის შესარჩევად და მისი გამოყენების დასაწყებად.

კონტრაცეპციის მაღალეფექტური მეთოდების მაგალითებს მიეკუთვნება:

  • კანქვეშა ჰორმონალური იმპლანტები;
  • ლევონორგესტრელის გამომყოფი საშვილოსნოსშიდა სისტემები;
  • მედროქსიპროგესტერონის აცეტატის დეპო-პრეპარატები;
  • საშვილოსნოს მილების გადაკეტვა;
  • სქესობრივი კავშირი მხოლოდ იმ პარტნიორთან, რომელსაც ჩატარებული აქვს ვაზექტომია; ვაზექტომია დასტურდება სათესლე სითხის ორი უარყოფითი ანალიზით;
  • პროგესტერონის შემცველი აბები, რომლებიც თრგუნავენ ოვულაციას (მაგალითად, დეზოგესტრელი).

თრომბოემბოლიური გართულებების რისკის გაზრდის გამო კომბინირებული პერორალური კონტრაცეპტივების მიღება არ არის ნაჩვენები მრავლობითი მიელომის (მმ) მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ლენალიდომიდს კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში და, ნაკლებად, მრავლობითი მმ-ს, მდს-ს და მულ-ის მქონე პაციენტებში, რომლებიც ღებულობენ მონოთერაპიას ლენალიდომიდით. თუ პაციენტი იყენებს კომბინირებულ პერორალურ კონტრაცეპტივებს, ის უნდა იქნას გადაყვანილი ზემოთ ჩამოთვლილ ერთ-ერთ ეფექტურ კონტრაცეპციულ მეთოდზე. თრომბოემბოლიის განვითარების გაზრდილი რისკი ნარჩუნდება კომბინირებული ჩასახვისსაწინააღმდეგო საშუალებების მიღების შეწყვეტიდან 4-6 კვირის განმავლობაში. ჰორმონალური ჩასახვისსაწინააღმდეგო პრეპარატების ეფექტურობა შეიძლება შემცირდეს დექსამეტაზონის ერთდროული დანიშვნისას.

კანქვეშა ჰორმონალური იმპლანტები ან ლევონორგესტრელის გამომყოფი საშვილოსნოსშიდა სისტემები დაკავშირებულია ინფექციური გართულებების გაზრდილ რისკთან მათი ჩადგმის დროს და არარეგულარულ ვაგინალურ სისხლდენასთან. ნეიტროპენიით დაავადებულ პაციენტებს, რომლებიც იყენებენ კონტრაცეპციის ამ მეთოდებს, პროფილაქტიკურად უნდა დაენიშნოთ ანტიბიოტიკები.

სპილენძის გამომყოფი საშვილოსნოსშიდა სისტემების გამოყენება, როგორც წესი, არ არის რეკომენდებული იმპლანტაციის დროს ინფექციური გართულებების მაღალ რისკთან და მენსტრუალური სისხლის მომატებულ დანაკარგთან დაკავშირებით, რამაც შეიძლება გააძლიეროს ნეიტროპენიის ან თრომბოციტოპენიის გამოხატულება.

ტესტები ორსულობაზე

მიღებული პრაქტიკის შესაბამისად, ორსულობის ტესტები 25 მსე/მლ მინიმალური მგრძნობელობით უნდა უტარდებოდეს ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ყველა ქალს, მათ ჩათვლით, ვინც სრულად და დიდი ხნის განმავლობაში თავს იკავებს სქესობრივი კავშირისგან. რეკომენდაციების თანახმად, ორსულობის ტესტირების ჩატარება, პრეპარატის დანიშვნა და გაცემა უნდა მოხდეს ერთსა და იმავე დღეს. რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალმა ლენალიდომიდი უნდა მიიღოს მკურნალობის დანიშვნიდან არაუგვიანეს 7 დღისა.

მკურნალობის დაწყებამდე

მას შემდეგ, რაც პაციენტმა დაიწყო კონტრაცეპციის ეფექტური მეთოდის გამოყენება სულ მცირე 4 კვირის განმავლობაში მაინც, ლენალიდომიდის მიღების დღეს ან მკურნალ ექიმთან ვიზიტამდე 3 დღით ადრე ტარდება ორსულობის ტესტი სამედიცინო პერსონალის მეთვალყურეობის ქვეშ. ტესტის შედეგმა უნდა დაადასტუროს, რომ პაციენტი ლენალიდომიდის მიღების დაწყების დროს ორსულად არ არის.

მკურნალობის დროს და მის შემდეგ

ორსულობის ტესტი სამედიცინო პერსონალის მეთვალყურეობის ქვეშ უნდა იქნას განმეორებული ყოველ 4 კვირაში ერთხელ, მკურნალობის დასრულებიდან 4 კვირის ჩათვლით, გარდა საშვილოსნოს მილების სტერილიზაციის დადასტურებული შემთხვევებისა. ტესტები ტარდება ვიზიტის დღეს ან მკურნალ ექიმთან ვიზიტამდე 3 დღით ადრე.

სიფრთხილის დამატებითი ზომები

პაციენტებმა არ უნდა გადასცენ პრეპარატი სხვა პირებს. მკურნალობის დასრულების შემდეგ რეკომენდებულია გამოუყენებელი პრეპარატის სამედიცინო დაწესებულებაში დაბრუნება.

პაციენტებს არ ეძლევათ ნებართვა განახორციელონ სისხლის, სათესლე სითხის ან სპერმის დონაცია მკურნალობის დროს (მათ შორის პრეპარატის მიღებებს შორის შესვენების დროს) და ლენალიდომიდის მიღების შეწყვეტიდან სულ მცირე 7 დღის განმავლობაში,.

ჯანდაცვის მუშაკებმა და მომვლელმა პირებმა უნდა გაიკეთონ ერთჯერადი ხელთათმანები ბლისტერთან ან კაფსულასთან შეხებისას.

ქალები,რომლებიც არიან ორსულად ან ეჭვი აქვთ, რომ შეიძლება იყვნენ ორსულად, არ უნდა აიღონ ხელში ბლისტერი ან კაფსულა.

საგანმანათლებლო მასალები, შეზღუდვები პრეპარატის დანიშვნასა და გაცემაზე

პაციენტების დახმარების მიზნით, რათა ლენალიდომიდის ნაყოფზე ზემოქმედება თავიდან იქნას აცილებული, სარეგისტრაციო მოწმობის მფლობელმა უნდა უზრუნველყოს სამედიცინო პერსონალი საგანმანათლებლო მასალებით, რათა გაამყაროს ცოდნა ლენალიდომიდის მოსალოდნელი ტერატოგენული ეფექტის თაობაზე გაფრთხილებების შესახებ, გაუწიოს კონსულტაცია კონტრაცეფციის მეთოდების საკითხზე ლენალიდომიდით თერაპიის დაწყებამდე და განუმარტოს ორსულობის ტესტის ჩატარების აუცილებლობა. ექიმმა უნდა მიაწოდოს ინფორმაცია პაციენტებს ლენალიდომიდის ტერატოგენული ეფექტის შესაძლო რისკისა და ორსულობის თავიდან აცილების მკაცრი ზომების შესახებ ორსულობის დაცვის პროგრამის შესაბამისად და უზრუნველყოს პაციენტი საგანმანათლებლო ბროშურით, პაციენტის ბარათით და/ან ექვივალენტური ინსტრუქციებით ეროვნულ კომპეტენტურ ორგანოსთან შეთანხმებით. ეროვნულ კომპეტენტურ ორგანოსთან თანამშრომლობისას ხორციელდება კონტროლირებადი წვდომის პროგრამა, რომელიც მოიცავს პაციენტის ბარათების და/ან ექვივალენტური ინსტრუქციების გამოყენებას პრეპარატის დანიშვნის და/ან გაცემის კონტროლისთვის, ასევე გამოყენების ჩვენებების შესახებ ინფორმაციის შეგროვებას ქვეყანაში პრეპარატის არადანიშნულებით გამოყენების მონიტორინგის მიზნით. ორსულობის ტესტის ჩატარება, პრეპარატის დანიშვნა და მიღება რეკომენდებულია ხდებოდეს ერთსა და იმავე დღეს. ლენალიდომიდის მიღება რეპროდუქციული ასაკის ქალების მიერ უნდა განხორციელდეს თერაპიის დანიშვნიდან და ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ ჩატარებული ორსულობის ტესტის უარყოფითი შედეგის მიღებიდან არაუგვიანეს 7 დღისა. პრეპარატის გაცემა რეპროდუქციული ასაკის ქალებისთვის უნდა წარმოებდეს არაუმეტეს 4 კვირის მკურნალობისთვის სამყოფი რაოდენობით დადგენილი დოზირების რეჟიმის შესაბამისად, ხოლო პაციენტების ყველა სხვა კატეგორიას - არაუმეტეს 12 კვირის მკურნალობისთვის სამყოფი რაოდენობით.

სხვა სპეციალური ინსტრუქციები და გაფრთხილებები გამოყენებისთვის

მიოკარდიუმის ინფარქტი

არის შეტყობინებები ლენალიდომიდის მიმღებ პაციენტებში მიოკარდიუმის ინფარქტის შემთხვევების შესახებ, კერძოდ, პირებში გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების რისკის ფაქტორებით და დექსამეტაზონთან კომბინირებული გამოყენების პირველი 12 თვის განმავლობაში. რისკის ფაქტორების არსებობის შემთხვევაში, უპირველეს ყოვლისა, ანამნეზში თრომბოზის ჩათვლით, აუცილებელია პაციენტების მდგომარეობის გაკონტროლება, და ასევე რისკის ფაქტორების (მოწევა, ჰიპერტენზია, ჰიპერლიპიდემია) გავლენის შესაძლო შემცირებისკენ მიმართული ზომების მიღება.

ვენური და არტერიული თრომბოემბოლია

მრავლობითი მიელომის მქონე პაციენტებში ლენალიდომიდის დექსამეტაზონთან კომბინირებული თერაპია ასოცირებული იყო ვენური თრომბოემბოლიების (ძირითადად, ღრმა ვენების თრომბოზისა და ფილტვის არტერიის თრომბოემბოლიის) გაზრდილ რისკთან. ვენური თრომბოემბოლიის რისკი ნაკლებად აღინიშნებოდა ლენალიდომიდის მელფალანთან და პრედნიზონთან კომბინაციაში გამოყენებისას.

ლენალიდომიდით მონოთერაპია მრავლობითი მიელომის, მიელოპლაზმური დისპლაზიის და მანტიის უჯრედოვანი ლიმფომის მქონე პაციენტებში ასოცირდებოდა ვენური თრომბოემბოლიების (ძირითადად, ღრმა ვენების თრომბოზისა და ფილტვის არტერიის თრომბოემბოლიის) უფრო დაბალ რისკთან, ვიდრე ამ პაციენტებთან ლენალიდომიდის გამოყენაბა კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში.

მრავლობითი მიელომის მქონე პაციენტებში ლენალიდომიდთან და დექსამეტაზონთან კომბინირებული თერაპია ასოცირდებოდა არტერიული თრომბოემბოლიების (ძირითადად, მიოკარდიუმის ინფარქტის და ინსულტის) გაზრდილ რისკთან. ეს რისკი უფრო დაბალი იყო ლენალიდომიდით მკურნალობისას მელფალანთან და პრედნიზონთან კომბინაციაში. არტერიული თრომბოემბოლიების რისკი უფრო დაბალია მრავლობითი მიელომის მქონე პაციენტებში მონოთერაპიის ფონზე, ვიდრე ლენალიდომიდთან კომბინირებული თერაპიის ფონზე.

მაშასადამე, პაციენტები, რომლებსაც აქვთ თრომბოემბოლიების რისკის ფაქტორები, მათ შორის თრომბოზები ანამნეზში, უნდა იმყოფებოდნენ მეთვალყურეობის ქვეშ. უნდა იქნას მიღებული ზომები ისეთი რისკის ფაქტორების ზემოქმედების შეძლებისდაგვარად შესამცირებლად, როგორიცაა მოწევა, ჰიპერტენზია, ჰიპერლიპიდემია. ერითროპოეზური საშუალებების ერთდროულმა გამოყენებამ ან თრომბოემბოლიურმა გართულებებმა ანამნეზში ასევე შეიძლება გაზარდონ თრომბოზის რისკი ამ პაციენტებში. ამგვარად, ერითროპოეზური აქტივობის მქონე სამკურნალო საშუალებები, და ასევე სხვა სამკურნალო საშუალებები, რომლებმაც შეუძლიათ გაზარდონ თრომბოზების რისკი (მაგალითად, ჰორმონჩანაცვლებითი თერაპია), უნდა დაინიშნოს სიფრთხილით მმ-ით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებიც ღებულობენ ლენალიდომიდს დექსამეტაზონთან ერთად. ჰემოგლობინის 12 გ/დლ-ზე მეტი კონცენტრაცია გულისხმობს ერითროპოეტინით თერაპიის შეწყვეტას.

პაციენტებს და ექიმებს ეძლევათ რეკომენდაცია დააკვირდნენ იმ ნიშნებსა და სიმპტომებს, რომლებიც მოწმობენ შესაძლო თრომბოემბოლიის შესახებ. პაციენტები უნდა იქნან გაფრთხილებულნი დაუყოვნებლივ მიმართონ ექიმს ქოშინის, გულმკერდის არეში ტკივილის ან ზედა ან ქვედა კიდურების შეშუპების წარმოქმნის შემთხვევაში. რეკომენდებულია თრომბოზის საწინააღმდეგო თერაპიის პროფილაქტიკური დანიშვნა, განსაკუთრებით იმ პაციენტებისთვის, რომლებსაც აქვთ თრომბოზის განვითარების დამატებითი რისკის ფაქტორები. თრომბოზის საწინააღმდეგო თერაპიის დანიშვნის გადაწყვეტილება უნდა იქნას მიღებული ინდივიდუალური რისკის ფაქტორების საგულდადულოდ შეფასების შემდეგ.

თუ პაციენტს უვითარდება თრომბოემბოლიის სიმპტომები, აუცილებელია შეწყდეს ლენალიდომიდით მკურნალობა უნდა და დაინიშნოს სტანდარტული ანტიკოაგულაციური თერაპია. მას შემდეგ, რაც პაციენტის მდგომარეობა სტაბილიზდება ანტიკოაგულაციური თერაპიის ფონზე და თრომბოემბოლიის სიმპტომები გაქრება, შესაძლებელია მკურნალობის განახლება ლენალიდომიდის იმავე დოზით სარგებლის/რისკის თანაფარდობის დადებითი შეფასების შემთხვევაში. პაციენტმა უნდა გააგრძელოს ანტიკოაგულაციური თერაპია ლენალიდომიდით მკურნალობის დარჩენილი მთელი პერიოდის განმავლობაში.

ფილტვისმიერი ჰიპერტენზია

შემოსული იყო შეტყობინებები ლენალიდომიდის მიმღებ პაციენტებში ფილტვისმიერი ჰიპერტენზიის წარმოქმნის შემთხვევების შესახებ, მათ შორის ლეტალური შედეგით. ლენალიდომიდით მკურნალობამდე და მკურნალობის დროს პაციენტებმა უნდა გაიარონ გამოკვლევა გულ-ფილტვისმიერი ძირითადი დაავადების ნიშნებისა და სიმპტომების გამოვლენის მიზნით.

ნეიტროპენია და თრომბოციტოპენია

ლენალიდომიდის მძიმე დოზის შემზღუდველ ტოქსიკურ გამოვლენებებს წარმოადგენენ ნეიტროპენია და თრომბოციტოპენია. სისხლის გაშლილი ანალიზი, ლეიკოციტების რაოდენობის, სისხლის ფორმულის, თრომბოციტების რაოდენობის, ჰემოგლობინის და ჰემატოკრიტის განსაზღვრის ჩათვლით, უნდა ჩატარდეს თერაპიის დაწყებამდე, ყოველკვირეულად ლენალიდომიდით თერაპიის პირველი 8 კვირის განმავლობაში, ხოლო შემდეგ ყოველთვიურად ციტოპენიის მონიტორინგის მიზნით. მულ-ის მქონე პაციენტებში, მონიტორინგი უნდა ჩატარდეს ყოველ 2 კვირაში თერაპიის მე-3 და მე-4 ციკლების დროს, ხოლო შემდეგ - თითოეული შემდგომი ციკლის დაწყების წინ. მონიტორინგის სქემა ფოლიკულური ლიმფომის დროს უნდა იყოს ყოველკვირეული პირველი ციკლის (28 დღე) პირველი 3 კვირის განმავლობაში, ყოველი 2 კვირის შემდეგ მე-2-4 ციკლების დროს და შემდეგ- თითოეული ციკლის დასაწყისში. შეიძლება წარმოიქმნას თერაპიის დროებითი შეწყვეტის და/ან დოზის შემცირების აუცილებლობა.

ნეიტროპენიის განვითარების შემთხვევაში ექიმმა უნდა განიხილოს ზრდის ფაქტორების გამოყენების შესაძლებლობა. პაციენტებს უნდა ეცნობოთ ინფორმაცია ტემპერატურის ნებისმიერი მომატებისას შეტყობინების დროულად მიწოდების აუცილებლობის შესახებ.

პაციენტებს და ექიმებს ეძლევათ რეკომენდაცია აკონტროლონ სისხლდენის ნიშნები და სიმპტომები, პეტექიებისა და ცხვირიდან სისხლდენის ჩათვლით, განსაკუთრებით იმ შემთხვევებში, როდესაც ერთდროულად გამოყენებულმა სამკურნალო საშუალებებმა შეიძლება გაზარდონ მიდრეკილება სისხლდენისადმი.

ლენალიდომიდი სიფრთხილით უნდა იქნას დანიშნული სხვა მიელოსუპრესიულ პრეპარატებთან ერთად.

პირველად დიაგნოზირებული მრავალობითი მიელომა : პაციენტები აღუტ-ის შემდგომი ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელი თერაპიის შემდეგ

არასასურველი რეაქციები CALGB 100104-ის კლინიკური კვლევის მსვლელობისას მოიცავდა მოვლენებს, რომლებიც დარეგისტრირებული იყო მელფალანის მაღალი დოზით გამოყენების და აღუტ-ის (პდმ/აღუტ) შემდეგ, და ასევე, შემანარჩუნებელი თერაპიის პერიოდში რეგისტრირებულ მოვლენებს. მეორადმა ანალიზმა მოახდინა იმ მოვლენების იდეტნიფიცირება, რომლებიც განვითარდა შემანარჩუნებელი თერაპიის დაწყების შემდეგ. IFM 2005-02 კლინიკურ კვლევაში დარეგისტრირებული იყო მხოლოდ შემანარჩუნებელი თერაპიის პერიოდისას გამოვლენილი არასასურველი რეაქციები.

საერთო ჯამში, მე-4 ხარისხის სიმძიმის ნეიტროპენია უფრო ხშირად აღინიშნებოდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდენ ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელ თერაპიას პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით ორ კლინიკურ კვლევაში, რომლებიც აფასებდნენ ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელ თერაპიას პდმმ-ს მქონე პაციენტებში აღუტ-ის შემდეგ (32.1 %-ი 26.7% -თან შედარებით (16.1 % -ი 1.8% -თან შედარებით შემანარჩუნებელი თერაპიის დაწყების შემდეგ) CALGB 100104 კლინიკურ კვლევაში და 16.4 %-ი 0.7 % -თან შედარებით IFM 2005-02 კლინიკურ კვლევაში, შესაბამისად). არასასურველი რეაქციები ნეიტროპენიის სახით, რომლებიც წარმოიქმნა თერაპიის ფონზე და იწვევდა ლენალიდომიდის მიღების შეწყვეტას, აღენიშნებოდათ პაციენტების 2.2 %-ს​ კლინიკურ კვლევაში CALGB 100104 და პაციენტების 2.4% -ს შესაბამისად IFM 2005-02 კლინიკურ კვლევაში. ფებრილური ნეიტროპენია იყო რეგისტრირებული ასეთივე სიხშირით პაციენტებში, რომლებიც იმყოფებოდნენ ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელ თერაპიაზე და პლაცებოზე მყოფი პაციენტებში ორივე კლინიკურ კვლევაში (0.4 % -ი 0.5% -თან შედარებით (0.4% -ი 0.5% -თან შედარებით შემანარჩუნებელი თერაპიის დაწყების შემდეგ) კლინიკურ კვლევაში CALGB100104 და 0.3 % -ი 0 % -თან შედარებით IFM 2005-02 კლინიკურ კვლევაში, შესაბამისად ). პაციენტები უნდა იყვნენ ინფორმირებულნი ფებრილური ეპიზოდების განვითარების დროულად შეტყობინების აუცილებლობის შესახებ, მსგავს შემთხვევებში შეიძლება საჭირო გახდეს თერაპიის დროებითი შეწყვეტა და / ან დოზის შემცირება.

3 ან 4 ხარისხის სიმძიმის თრომბოციტოპენია აღინიშნებოდა უფრო ხშირად პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდით შემანარჩუნებელ თერაპიას პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით კლინიკურ კვლევებში, რომლებიც აფასებდნენ შემანარჩუნებელ თერაპიას ლენალიდომიდით პდმმ-ს მქონე პაციენტებში აღუტ-ის შემდეგ (37.5 %-ი 30.3% -თან შედარებით (17.9 %-ი 4.1% -თან შედარებით შემანარჩუნებელი თერაპიის დაწყების შემდეგ ) CALGB 100104 კლინიკურ კვლევაში და 13.0 %-ი 2.9% -თან შედარებით IFM 2005-02 კლინიკურ კვლევაში, შესაბამისად). პაციენტებისა და ექიმებისთვის რეკომენდებულია უზრუნველყონ დაკვირვება პაციენტებზე სისხლდენის ნიშნებისა და სიმპტომების გამოვლენის მიზნით, პეტექიებისა და ცხვირის სისხლდენების ჩათვლით, განსაკუთრებით იმ შემთხვევებში, როდესაც ერთდროულად გამოყენებულმა სამკურნალო საშუალებებმა შეიძლება გაზარდონ სისხლდენისადმი მიდრეკილება.

პირველად დიაგნოსტირებული მრავალობითი მიელომა : პაციენტები, რომლებისთვისაც არ არის ნაჩვენები ტრანსპლანტაცია, და რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს ბორტეზომიბთან და დექსამეტაზონთან კომბინაციაში

მე-4 ხარისხის სიმძიმის ნეიტროპენიის განვითარების სიხშირე უფრო დაბალი იყო პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ მკურნალობას ლენალიდომიდით ბორტეზომიბთან და დექსამეტაზონთან (RVd) კომბინაციაში, იმ პაციენტთა ჯგუფთან შედარებით, რომლებიც ღებულობდნენ Rd მკურნალობას (2.7 %-ი 5.9% -თან შედარებით ) კლინიკურ კვლევაში SWOG S0777. მე-4 ხარისხის სიმძიმის ფებრილური ნეიტროპენიის განვითარების სიხშირე იმ პაციენტების ჯგუფებში, რომლებიც ღებულობდნენ RVd-სა და Rd- ს მკურნალობას, იყო ერთნაირი (0.0% -ი 0.4% -თან შედარებით). პაციენტები უნდა იყვნენ ინფორმირებულნი ფებრილური ეპიზოდების განვითარებისას დროულად შეტყობინების აუცილებლობის შესახაბ, მსგავს შემთხვევებში შეიძლება საჭირო გახდეს თერაპიის დროებითი შეწყვეტა და / ან დოზის შემცირება.

3 ან 4 ხარისხის სიმძიმის თრომბოციტოპენიის განვითარების სიხშირე იყო უფრო მაღალი პაციენტების ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ RVd მკურნალობას პაციენტების იმ ჯგუფთან შედარებით, რომლებიც ღებულობდნენ Rd მკურნალობას (17.2 %-ი 9.4% -თან შედარებით).

პირველად დიაგნოსტირებული მრავლობითი მიელომა : პაციენტები, რომლებისთვისაც არ არის ნაჩვენები ტრანსპლანტაცია და რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს დექსამეტაზონთან კომბინაციაში დაბალი დოზით

მე-4 ხარისხის სიმძიმის ნეიტროპენია უფრო ნაკლებად აღინიშნებოდა პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს დექსამეტაზონთან კომბინაციაში, ვიდრე პაციენტებში შედარების ჯგუფში (8.5 %-ი Rd-სა ( უწყვეტი მკურნალობა ) და Rd18-ს ჯგუფებში (მკურნალობა 18-ი 4 კვირიანი ციკლის განმავლობაში) 15 % -თან შედარებით პაციენტთა იმ ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ მელფალანს /პრედნიზონს/თალიდომიდს. მე-4 ხარისხის სიმძიმის ფიბრილური ნეიტროპენიის ეპიზოდები აღინიშნებოდა​ ერთნაირი სიხშირით შედარების ჯგუფში (0.6 % პაციენტების ჯგუფებში, რომლებმაც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს / დექსამეტაზონს Rd და Rd18 და 0.7 % პაციენტების ჯგუფებში, რომლებიც ღებულობდნენ მელფალანს/პრედნიზონს/თალიდომიდს) .

3 ან 4 ხარისხის სიმძიმის თრომბოციტოპენია უფრო ნაკლებად რეგისტრირდებოდა ჯგუფები Rd და Rd18, ვიდრე შედარების ჯგუფში (8.1% და 11.1% შესაბამისად).

პირველად დიაგნოსტირებული მრავალობითი მიელომა : პაციენტები, რომლებისთვისაც არ არის ნაჩვენები ტრანსპლანტაცია და ღებულობენ ლენალიდომიდს მელფალანთან და პრედნიზოლონთან კომბინაციაში​​

კლინიკურ კვლევაში​ პდმმ-ს მქონე პაციენტებში ლენალიდომიდის მელფალანთან და პრედნიზოლონთან გამოყენება დაკავშირებული იყო მე -4 ხარისხის სიმძიმის ნეიტროპენიის წარმოქმნის უფრო მაღალ სიხშირესთან (34.1 % პაციენტების ჯგუფისთვის, რომლებიც ღებულობდნენ თერაპიას მელფალანით, პრედნიზონით​ და ლენალიდომიდით და შემდეგ ლენალიდომიდით [MPR+R] და მელფალანით, პრედნიზონით და ლენალიდომიდით და შემდეგ პლაცებოთი [MPR+ p ] 7.8 % -თან შედარებით პაციენტების ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ MPр+p). მე-4 ხარისხის სიმძიმის ფებრილური ნეიტროპენიის ეპიზოდები აღინიშნებოდა იშვიათად (1.7% -ში იმ პაციენტების ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ MPR+R/MPR+p-ს და 0.0 % პაციენტების ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ MPr + p).

ლენალიდომიდის მელფალანთან და პრედნიზოლონთან კომბინაციაში გამოყენება პაციენტებში მრავლობითი მიელომით დაკავშირებული იყო 3 და 4 ხარისხის სიმძიმის თრომბოციტოპენიის განვითარების უფრო მაღალ სიხშირესთან (40.4% პაციენტების ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ MPR+R/MPR+p-ს და 13.7 % პაციენტების ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ MPp + p ).

მრავალობითი მიელომა : პაციენტები, რომლებმაც მიიღეს მინიმუმ თერაპიის ერთი ხაზი

ლენალიდომიდის და დექსამეტაზონის ერთდროული გამოყენება​ პაციენტებში მრავლობითი მიელომით, რომლებმაც მიიღეს როგორ მინიმუმი თერაპიის ერთი ხაზი მაინც, ხასიათდება მე-4 ხარისხის სიმძიმის ნეიტროპენიის განვითარების ძალიან მაღალი რისკით (5.1% პაციენტთა ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს / დექსამეტაზონს და 0.6% პაციენტთა ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ პლაცებოს / დექსამეტაზონს ). ფებრილური ნეიტროპენიის ეპიზოდები იშვიათად რეგისტრირდებოდა (0.6%-ში პაციენტების ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს / დექსამეტაზონს, და 0.0 % პაციენტების ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ პლაცებოს / დექსამეტაზონს).

3 და 4 ხარისხის სიმძიმის თრომბოციტოპენიის განვითარების მაღალი სიხშირე აღინიშნებოდა​​ პაციენტებში მრავლობითი მიელომით​ ლენალიდომიდისა და დექსამეტაზონის ერთდროულად დანიშვნისას (9.9% და 1.4% შესაბამისად პაციენტების ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს / დექსამეტაზონს, და 2.3% და 0.0% შესაბამისად, პაციენტების ჯგუფში, რომლებიც ღებულობდნენ პლაცებოს / დექსამეტაზონს).

მიელოდისპლაზიური სინდრომები

მიელოდისპლაზიური სინდრომის მქონე პაციენტებთან მკურნალობა​ ლენალიდომიდით უფრო ხშირად იყო დაკავშირებული 3 და 4 ხარისხის სიმძიმის ნეიტროპენიისა და თრომბოციტოპენიის განვითარებასთან პლაცებოთან შედარებით.

მანტიის უჯრედოვანი ლიმფომა

მანტიის უჯრედოვანი ლიმფომის მქონე პაციენტებს 3 და 4 ხარისხის სიმძიმის ნეიტროპენია ვითარდებოდა უფრო ხშირად პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს, ვიდრე პაციენტებში საკონტროლო ჯგუფიდან.

ფოლიკულური ლიმფომა

ლენალიდომიდის რიტუქსიმაბთან კომბინაციაში გამოყენება ფოლიკულური ლიმფომის მქონე პაციენტებში დაკავშირებული იყო 3 ან 4 ხარისხის სიმძიმის ნეიტროპენიის განვითარების უფრო მაღალ სიხშირესთან პლაცებო /რიტუქსიმაბის კომბინაციის გამოყენებასთან შედარებით. 3 ან 4 ხარისხის სიმძიმის ფებრილური ნეიტროპენია და​​ თრომბოციტოპენია უფრო ხშირად აღინიშნებოდა პაციენტების ჯგუფში, რომლებიც იღებენ ლენალიდომიდის/ რიტუქსიმაბის კომბინაციას.

დარღვევები ფარისებრი ჯირკვლის მხრივ

არის შეტყობინებები ჰიპოთირეოზისა და ჰიპერთირეოზის შემთხვევების შესახებ. მკურნალობის დაწყების წინ უნდა შეფასდეს თანმხლები დაავადებები, რომლებმაც შეიძლება გავლენა მოახდინონ ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციაზე. რეკომენდებულია ჩატარდეს ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის შეფასება მკურნალობის დაწყებამდე და მოხდეს მისი რეგულარული კონტროლი ლენალიდომიდის მიღების ფონზე.

პერიფერიული ნეიროპათია

ლენალიდომიდი წარმოადგენს თალიდომიდის სტრუქტურულ ანალოგს, რომელიც, როგორც ცნობილია, აინდუცირებს მძიმე პერიფერიულ ნეიროპათიას.

არ ყოფილა აღნიშნული პერიფერიული ნეიროპათიის შემთხვევების ზრდა ლენალიდომიდითა და დექსამეტაზონით, ან მელფალანითა და პრედნიზონით კომბინირებული თერაპიის, ან ლენალიდომიდით მონოთერაპიის, ან ლენალიდომიდით ხანგრძლივი თერაპიის ფონზე პდმმ-ს მკურნალობისას.

ლენალიდომიდის კომბინაცია ბორტეზომიბისა და დექსამეტაზონის ინტრავენურ შეყვანასთან მრავლობითი მიელომის მქონე პაციენტებში ასოცირდებოდა პერიფერიული ნეიროპათიის განვითარების უფრო მაღალ სიხშირესთან. სიხშირე უფრო დაბალი იყო, როდესაც ბორტეზომიბი შეჰყავდათ კანქვეშ. დამატებითი ინფორმაციის მისაღებად იხ. განყოფილება „არასასურველი ეფექტები“ და ბორტეზომიბის მოკლე დახასიათება.

სიმსივნის „აფეთქების“ რეაქცია ( TFR ) და სიმსივნის ლიზისის სინდრომი ( TLS )

ვინაიდან ლენალიდომიდს გააჩნია სიმსივნის საწინააღმდეგო აქტივობა, პრეპარატის გამოყენებისას შეიძლება განვითარდეს TLS-ის გართულებები. არსებობს ინფორმაცია TLS-ისა და TFR-ის შემთხვევების შესახებ, მათ შორის ლეტალური შედეგით. TLS-ისა და TFR-ის განვითარების რისკის მქონე პაციენტები არიან ის პაციენტები, ვისაც მკურნალობამდე აქვთ მაღალი სიმსივნური მასა. სიფრთხილე უნდა იქნას დაცული ასეთ პაციენტებში ლენალიდომიდის გამოყენებისას. ზემოაღნიშნული პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ, განსაკუთრებით თერაპიის პირველი ციკლის დროს და ასევე დოზის გაზრდისას, ამასთან პრეპარატის გამოყენებისას აუცილებელია იქნას მიღებული უსაფრთხოების შესაბამისი ზომები.

მანტიის უჯრედული ლიმფომა

რეკომენდებულია TFR-ის გულდასმითი მონიტორინგი და შეფასება. პაციენტებს დიაგნოსტიკის მიმდინარეობისას დასმული მაღალი საერთაშორისო პროგნოზული ინდექსით (MIPI) ან საწყისი გენერალიზებული ლიმფადენოპათიით (დაზიანების ≥ 7 სმ დიამეტრის მინიმუმ ერთი კერის არსებობა), შესაძლოა ჰქონდეთ TFR-ის განვითარების რისკი. TFR-ს შეუძლია დაავადების პროგრესირების იმიტაცია. MCL -002 და MCL -001 კვლევებში მონაწილე პაციენტები, რომლებსაც აღენიშნებოდათ 1 და 2 ხარისხის სიმძიმის TFR, ღებულობდნენ მკურნალობას კორტიკოსტეროიდებით, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით (აასს) და/ან ნარკოტიკული ანალგეტიკებით TFR სიმპტომების კონტროლის მიზნით. TFR-ს განვითარებასთან დაკავშირებით გადაწყვეტილება თერაპიის დანიშვნის შესახებ უნდა იქნას მიღებული თითოეული პაციენტის მდგომარეობის გულდასმითი კლინიკური შეფასების შემდეგ.

ფოლიკულური ლიმფომა

რეკომენდებულია TFR-ს გულდასმითი მონიტორინგი და შეფასება. TFR შეუძლია დაავადების პროგრესირების იმიტირება. პაციენტები, რომლებსაც ჰქონდათ 1 და 2 ხარისხის TFR, ღებულობდნენ მკურნალობას კორტიკოსტეროიდებით, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით და/ან ნარკოტიკული ანალგეტიკებით TFR სიმპტომების კონტროლის მიზნით. TFR-ს განვითარებასთან დაკავშირებული თერაპიის შესახებ გადაწყვეტილება უნდა იქნას მიღებული თითოეული პაციენტის მდგომარეობის დეტალური კლინიკური შეფასების შემდეგ.

რეკომენდებულია TLS-ს გულდასმითი მონიტორინგი და შეფასება. პაციენტებმა უნდა მიიღონ კარგი რეჰიდრატაცია და TLS- სთან დაკავშირებული პროფილაქტიკური მკურნალობა სისხლის გაშლილი ბიოქიმიური ანალიზის დამატების სახით, ყოველკვირეულად პირველი ციკლის განმავლობაში ან მოგვიანებით კლინიკური ჩვენების არსებობის შემთხვევაში.

სიმსივნის მასა

მანტიის უჯრედული ლიმფომა

არ არის რეკომენდებული ლენალიდომიდის გამოყენება დიდი ზომის სიმსივნის მქონე პაციენტებში მკურნალობის ალტერნატიული მეთოდების არსებობისას.

ადრეული სიკვდილიანობა

MCL-002 კლინიკურ კვლევაში გამოვლენილი იქნა ადრეული (20 კვირის განმავლობაში) სიკვდილიანობის საერთო მაჩვენებლის მნიშვნელოვანი ზრდა. პაციენტები დიდი საწყისი სიმსივნური მასით მიეკუთვნებიან ადრეული (20 კვირის განმავლობაში) სიკვდილის მაღალი რისკის ჯგუფს: ლენალიდომიდის ჯგუფში ადრეული სიკვდილი დაუფიქსირდა 16 პაციენტს 81 - დან (20%) და საკონტროლო ჯგუფში 2 პაციენტს 28 - დან (7%). 52 კვირის განმავლობაში ამ მაჩვენებლებმა შეადგინა 32 პაციენტი 81- დან (40%) და 6 პაციენტი 28-დან (21%).

არასასურველი რეაქციები (ასრ)

ლენალიდომიდით თერაპია მოეხსნა 11 პაციენტს 81 -დან (14%) დიდი სიმსივნური მასით მკურნალობის პირველი ციკლის დროს, ხოლო საკონტროლო ჯგუფში 1 პაციენტს 28-დან (4%). დიდი სიმსივნური მასის მქონე პაციენტებში ლენალიდომიდის მოხსნის მთავარი მიზეზი იყო ასრ-ს განვითარება (7პაციენტს 11-დან 64%).

ამგვარად, პაციენტები დიდი სიმსივნური მასით უნდა იმყოფებოდნენ მუდმივი მონიტორინგის ქვეშ ასრ-ს, მათ შორის TFR- ის სიმპტომების, კონტროლის მიზნით. სიმსივნის დიდი მასა განისაზღვრება მინიმუმ ერთი კერის ≥ 5 სმ დიამეტრით ან 3 კერის ≥ 3 სმ დიამეტრით არსებობისას.

ალერგიული რეაქციები და მძიმე კანისმიერი რეაქციები

არის შეტყობინებები ალერგიული რეაქციების შესახებ ლენალიდომიდის მიმღებ პაციენტებში, მათ შორის ანგიონევროზული შეშუპების, ანაფილაქსიური რეაქციის და მძიმე კანისმიერი რეაქციების, სტივენს-ჯონსონის სინდრომის (სჯს), ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზის (ტენ) და მედიკამენტოზური რეაქციიების ეოზინოფილიითა და სისტემური სიმპტომებით განვითარების ( DRESS ) შემთხვევების ჩათვლით. პაციენტები უნდა იყვნენ ინფორმირებულნი ამ რეაქციების ნიშნებისა და სიმპტომების შესახებ და მათი განვითარების შემთხვევაში უნდა დაუყოვნებლივ მიმართონ სამედიცინო დახმარებას. ანგიონევროზული შეშუპების, ანაფილაქსიური რეაქციის, ექსფოლიატიური ან ბულოზური კანისმიერი გამონაყარის წარმოქმნისას ან სჯს-ზე, ტენ-ზე ან DRESS-ზე ეჭვის გაჩენის შემთხვევაში ლენალიდომიდის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და არ უნდა განახლდეს კანისმიერი რეაქციების გაქრობის შემდეგაც კი. ლენალიდომიდის შეჩერება ან მოხსნა უნდა განიხილებოდეს კანის სხვა რეაქციების წარმოქმნის დროს მათი გამოხატულებიდან გამომდინარე. ლენალიდომიდი არ შეიძლება დაენიშნოს პაციენტებს, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ მძიმე კანისმიერი რეაქციები თალიდომიდის გამოყენების ფონზე.

სხვა ლოკალიზაციის პირველადი ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარება

კლინიკურ კვლევაში აღინიშნა სხვა ლოკალიზაციის პირველადი ავთვისებიანი სიმსივნეების (სლპს) წარმოქმნის უფრო მაღალი სიხშირე პაციენტებში, რომლებიც ადრე მკურნალობდნენ ლენალიდომიდით და დექსამეტაზონით (3.98-ი 100 ადამიან-წელზე) საკონტროლო ჯგუფთან შედარებით (1.38-ი 100 ადამიან-წელზე). არაინვაზიური სლპს მოიცავდა ბაზალურუჯრედოვან ან ბრტყელუჯრედოვან კანის კიბოს. ინვაზიური სლპს-ს უმეტესობა მიეკუთვნებოდა სოლიდურ სიმსივნეებს.

კლინიკურ კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობდნენ პდმმ-ს მქონე პაციენტები, რომლებისთვისაც არ იყო ნაჩვენები ტრანსპლანტაცია და რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს მელფალანთან და პრედნიზონთან კომბინაციაში პროგრესირებამდე, აღენიშნათ ჰემატოლოგიური სლპს-ით (მმლ, მდს-ს შემთხვევები) ავადობის 4.9-ჯერ გაზარდა (1.75-ი 100 ადამიან-წელზე) იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ მელფალანს პრედნიზონთან კომბინაციაში (0.36-ი 100 ადამიან-წელზე).

სოლიდური სლპს-თი დაავადების შემთხვევების 2.12-ჯერ ზრდა აღინიშნებოდა იმ პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს (9 ციკლი) მელფალანთან და პრედნიზონთან კომბინაციაში (1.57-ი 100 ადამიან-წელზე), მელფალან-პრედნიზონის კომბინაციასთან შედარებით (0.74-ი 100 ადამიან-წელზე).

პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს დექსამეტაზონთან კომბინაციაში პროგრესირებამდე ან 18 თვის განმავლობაში, ჰემატოლოგიური სლპს-ით ავადობა არ გაზრდილა (0.16-ი 100 ადამიან-წელზე) თალიდომიდის მელფალანთან და პრედნიზონთან კომბინაციაში მიღებასთან შედარებით (0.79-ი 100 ადამიან-წელზე).

სოლიდური სლპს-თი დაავადების შემთხვევების 1.3-ჯერ ზრდა დარეგისტრირდა იმ პაციენტებთან, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს დექსამეტაზონთან კომბინაციაში პროგრესირებამდე ან 18 თვის განმავლობაში (1.58-ი 100 ადამიან-წელზე) თალიდომიდის მელფალანთან და პრედნიზონთან კომბინაციაში მიღებასთან შედარებით (1.19-ი 100 ადამიან-წელზე).

პდმმ-თი დაავადებულ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ლენალიდომიდს ბორტეზომიბთან და დექსამეტაზონთან კომბინაციაში ჰემატოლოგიური სლპს-ით ავადობა შეადგენდა 0,00-0,16-ს 100 ადამიან-წელზე, ხოლო სოლიდური სლპს--თ ავადობა შეადგენდა 0,21-1,04-ს 100 ადამიან-წელზე.

სლპს-ს განვითარების მომატებული რისკი ლენალიდომიდის მიღების ფონზე აქტუალურია ასევე პდმმ-ს მქონე პაციენტებისთვის ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაციის შემდეგ. მიუხედავად იმისა, რომ ეს რისკი ჯერ კიდევ სრულად არ არის დახასიათებული, ის გათვალისწინებული უნდა იყოს პაციენტების ამ ჯგუფისთვის ლენალიდომიდის დანიშვნის შესახებ გადაწყვეტილების მიღებისას.

ჰემატოლოგიური სლპს-ს სიხშირე, ძირითადად, მწვავე მიელოიდური ლეიკოზის (მმლ), მდს-ის და B-უჯრედოვანი ლიმფომებისა (ჰოჯკინის ლიმფომის ჩათვლით), შეადგენდა 1,31-ს 100 ადამიან-წელზე ლენალიდომიდის ჯგუფში და 0,58-ს 100 ადამიან-წელზე პლაცებოს ჯგუფში (აღუტ-ის შემდეგ 1,02-ს 100 ადამიან-წელზე ლენალიდომიდის ჯგუფისთვის და 0.60-ს 100 ადამიან-წელზე იმ პაციენტებისთვის, რომლებმაც აღუტ-ის შემდეგ არ მიიღეს ლენალიდომიდი). სოლიდური სლპს-ს განვითარების სიხშირე შეადგენდა 1,36-ს 100 ადამიან-წელზე ლენალიდომიდის ჯგუფისთვის და 1.05-ს 100 ადამიან-წელზე პლაცებოს ჯგუფისთვის (1.26-ი 100 ადამიან-წელზე ლენალიდომიდის ჯგუფისთვის აღუტ-ის შემდეგ და 0.60-ი 100 ადამიან-წელზე იმ პაციენტებისთვის, რომლებმაც აღუტ-ის შემდეგ არ ღებულობდნენ ლენალიდომიდს).

ჰემატოლოგიური სლპს-ს განვითარების რისკი უნდა იქნას გათვალისწინებული ლენალიდომიდის მელფალანთან კომბინაციაში დანიშვნის წინ ან მელფალანის მაღალი დოზით მიღების შემდეგ მაშინვე დანიშვნისას ან აღუტ-ის შემდეგ დანიშვნის. ექიმმა ყურადღებით უნდა გამოიკვლიოს პაციენტი სლპს-ს სტანდარტული დიაგნოსტიკური მეთოდების გამოყენებით, როგორც ლენალიდომიდით თერაპიის დაწყებამდე, ასევე მკურნალობის მთელი პერიოდის განმავლობაში. მკურნალობა უნდა ჩატარდეს ზოგადად მიღებული რეკომენდაცების თანახმად.

მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის (მმლ) პროგრესირება დაბალი შუალედური-1 რისკის მქონე მდს-ის დროს

კარიოტიპი

საწყისი ცვლადები, მათ შორის ციტოგენეტიკური დარღვევების ერთობლიობა, განაპირობებენ მწვავე მიელოიდურ ლეიკოზამდე პროგრესირებას პაციენტებში, რომლებიც დამოკიდებულნი არიან ჰემოტრანსფუზიაზე და აღენიშნებათ 5q დელეცია. ლენალიდომიდის გამოყენების ორი კლინიკური კვლევის კომბინირებული ანალიზის მიმდინარეობისას მდს-ს მქონე პაციენტებთან დაბალი და შუალედური-1 რისკით აღნიშნული იყო, რომ რთული ციტოგენეტიკური დარღვევების მქონე პაციენტებს ჰქონდათ მწვავე მიელოიდურ ლეიკოზამდე პროგრესირების ყველაზე მაღალი 2-წლიანი კუმულაციური რისკი (38.6%). მწვავე მიელოიდურ ლეიკოზამდე (მმლ) პროგრესირების პროგნოზირებული სიხშირე 2-წლის განმავლობაში პაციენტებში იზოლირებული 5q დელეციით შეადგენდა 13.8%-ს 17.3%-თან შედარებით პაციენტებში 5q დელეციით და ერთი დამატებითი ციტოგენეტიკური დარღვევით.

შესაბამისად, პაციენტებში მდს-თი, რომელიც დაკავშირებულია 5q დელეციისა და კომპლექსური ციტოგენეტიკურ დარღვევების კომბინაციათან, ლენალიდომიდით თერაპიის სარგებლი / რისკის თანაფარდობა უცნობია.

TP 53 სტატუსი

TP53 მუტაცია აღენიშნებათ დაბალრისკიანი MDS-ს მქონე პაციენტების 20-25%-ს (5q დელეციით ) და დაკავშირებულია მწვავე მიელოიდურ ლეიკოზამდე პროგრესირების მაღალ რისკთან. დაბალი და შუალედური -1 რისკის მიელოდისპლაზიური სინდრომის (MDS-004) დროს ლენალიდომიდის გამოყენების კლინიკური კვლევის შედეგების რეტროსპექტული ანალიზისას დადგენილია, რომ მწვავე მიელოიდურ ლეიკოზამდე პროგრესირების პროგნოზირებული სიხშირე 2 წლის განმავლობაში შეადგენს 27.5% პაციენტებში, რომლებსაც ჰქონდათ იჰქ-p53 (იმუნოჰისტოქიმიური კვლევა) დადებითი შედეგი (ძლიერი ბირთვული შეღებვის მოკვეთის 1%-იანი დონე, p53 ცილის, რომელიც წარმოადგენს TP53 მუტაციური სტატუსის შემცვლელს, შეფასების გამოყენებით) და 3.6% პაციენტებში, რომლებსაც ჰქონდათ იჰქ-p53-ის უარყოფითი შედეგი (p=0.0038).

სხვა ავთვისებიანი სიმსივნეებამდე პროგრესირება მულ-ის დროს

მულ-ის მქონე პაციენტებს აქვთ მწვავე მიელოიდური ლეიკოზის, B-უჯრედული სიმსივნეების და არამელანომური კანის კიბოს განვითარების პოტენციური რისკი.

ფოლიკულური ლიმფომის დროს სხვა ლოკალიზაციის პირველადი ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარება

მორეციდივე / რეფრაქტერული არაჰოჯკინის ლიმფომის კვლევაში, რომელშიც ჩართულნი იყვნენ ფლ-ს მქონე პაციენტები, არ ყოფილა გამოვლენილი სლპს-ს განვითარების რისკის ზრდა ლენალიდომიდის/რიტუქსიმაბის ჯგუფში პლაცებო/რიტუქსიმაბის ჯგუფთან შედარებით. მწვავე მიელოიდური ლეიკოზის (მმლ) დროს ჰემატოლოგიური სლპს აღენიშნებოდა 0.29-ს 100 ადამიან-წელზე ლენალიდომიდის/რიტუქსიმაბის გამოყენების ჯგუფში, პლაცებო/რიტუქსიმაბის მიმღები პაციენტების 100 ადამიან-წელზე 0.29-სთან შედარებით. ჰემატოლოგიური და სოლიდური სლპს-ს (არამელანომური კანის კიბოს გარდა) სიხშირე შეადგენდა ლენალიდომიდის/რიტუქსიმაბის ჯგუფში 0,87-ს 100 ადამიან-წელზე პლაცებო/რიტუქსიმაბის მიმღებ პაციენტების 1,17-თან შედარებით 100 ადამიან-წელზე, დაკვირვების მედიანით 30.59 თვე (დიაპაზონი: 0,6-დან 50,9 თვემდე).

არამელანომური კანის კიბო მიეკუთვნება გამოვლენილ რისკებს და მოიცავს კანის ბრტყელუჯრედოვან კიბოს ან ბაზალურუჯრედოვან კარცინომებს.

ექიმებმა უნდა განახორციელონ პაციენტების მდგომარეობის მონიტორინგი სლპს-ს განვითარების გამოვლენის მიზნით. ლენალიდომიდით მკურნალობის საკითხის განხილვისას გათვალისწინებული უნდა იყოს როგორც ლენალიდომიდით თერაპიის პოტენციური სარგებელი, ასევე სლპს-ს განვითარების რისკები.

დარღვევები ღვიძლის მხრივ

შემოვიდა შეტყობინებები ღვიძლის უკმარისობის განვითარების შესახებ, მათ შორის ლეტალური შედეგით, პაციენტებში, რომლებიც ლენალიდომიდს ღებულობდნენ კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში: ასევე დარეგისტრირდა ღვიძლის მწვავე უკმარისობის, ტოქსიკური ჰეპატიტის, ციტოლიზური ჰეპატიტის, ქოლესტაზური ჰეპატიტის და შერეული ციტოლიზური/ქოლესტაზური ჰეპატიტის შემთხვევები. მძიმე მედიკამენტოზური ჰეპატოტოქსიურობის მექანიზმები უცნობია, თუმცა ზოგიერთ შემთხვევაში რისკის ფაქტორები შეიძლება მოიცავდეს: ადრე არსებულ ღვიძლის ვირუსულ დაავადებას, ღვიძლის ფერმენტების აქტივობის საწყის მატებას და, შესაძლოა, ანტიბიოტიკებით მკურნალობას.

ხშირად აღინიშნებოდა ღვიძლის ფუნქციური დარღვევები, მაგრამ, ჩვეულებრივ, ისინი იყო უსიმპტომო და შექცევადი თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ. მაჩვენებლების საწყის დონემდე დაბრუნების შემდეგ თერაპია შეიძლება განახლდეს უფრო დაბალი დოზით.

ლენალიდომიდი გამოიყოფა თირკმელებით. მნიშვნელოვანია დოზის კორექცია თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, რათა თავიდან იქნას აცილებული ისეთი კონცენტრაციები სისხლის პლაზმაში, რომლებმაც შეიძლება გაზარდონ ჰემატოლოგიური არასასურველი რეაქციების ან ჰეპატოტოქსიურობის განვითარების რისკი. რეკომენდებულია ღვიძლის ფუნქციის კონტროლი, განსაკუთრებით ღვიძლის თანმხლები ვირუსული დაავადების არსებობისას ან მის არსებობობაზე ანამნეზში მითითებისას, ან ლენალიდომიდის გამოყენების დროს ისეთ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად, რომლებიც იწვევენ ღვიძლის ფუნქციის დარღვევას.

ინფექცია ნეიტროპენიით ან მის გარეშე

მმ-ს მქონე პაციენტები მიდრეკილნი არიან ინფექციების, მათ შორის პნევმონიის, განვითარებისკენ. ინფექციური დაავადებების უფრო მაღალი დონე აღინიშნებოდა ლენალიდომიდის გამოყენებისას დექსამეტაზონთან კომბინაციაში, ვიდრე მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფიული კვლევისას პდმმ-ს მქონე პაციენტებში, რომლებისთვისაც ტრანსპლანტაცია არ იყო ნაჩვენები, და ლენალიდომიდით მკურნალობისას პლაცებოსთან შედარებით პდმმ-ს მქონე პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდათ აუტოლოგიური ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაცია (აღუტ). ინფექციები ≥ 3 ხარისხის სიმძიმით ვითარდებოდა ნეიტროპენიის ფონზე პაციენტების ერთ მესამედზე ნაკლებში. უნდა იქნას განხორციელებული მკაცრი კონტროლი პაციენტებზე ინფექციების განვითარების ცნობილი რისკის ფაქტორებით. ყველა პაციენტს უნდა მიეცეს რეკომენდაცია დაუყოვნებლივ მიმართონ ექიმს ინფექციის პირველივე ნიშნის (მაგალითად, ხველა, ცხელება და ა.შ.) გამოვლენისას, რაც შეგვაძლებინებს დაავადების სიმძიმის შემცირებას ადრეულ ეტაპზე.

ვირუსული რეაქტივაცია

შემოსულია შეტყობინებები ვირუსული რეაქტივაციის შესახებ ლენალიდომიდის მიმღებ პაციენტებში, ჰერპესის ვირუსის (Herpes zoster) ან B ჰეპატიტის ვირუსის (HBV) რეაქტივაციის სერიოზული შემთხვევების ჩათვლით.

ზოგიერთ შემთხვევაში ვირუსის რეაქტივაციის შედეგად აღინიშნა ლეტალური შედეგი.

რიგ შემთხვევაში ჰერპეს ვირუსის რეაქტივაციამ გამოიწვია მისი დისემინაცია და ვირუსული მენინგიტის ან თვალის ვირუსული დაავადების განვითარება, რაც მოითხოვდა ლენალიდომიდით მკურნალობის დროებით ან სრულ შეწყვეტას და შესაბამისი ანტივირუსული თერაპიის დანიშვნას.

იშვიათად აღინიშნებოდა B ჰეპატიტის ვირუსის რეაქტივაცია პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ თერაპიას ლენალიდომიდით და ჰქონდათ გადატანილი B ჰეპატიტი. ამ პაციენტებიდან ზოგიერთთან რეაქტივაციამ გამოიწვია ღვიძლის მწვავე უკმარისობის განვითარება, რამაც მოითხოვა ლენალიდომიდით მკურნალობის შეწყვეტა და შესაბამისი ანტივირუსული თერაპიის დანიშვნა. ლენალიდომიდით თერაპიის დაწყებამდე უნდა დადგინდეს B ჰეპატიტის ვირუსის სტატუსი. პაციენტებისთვის, რომლებსაც B ჰეპატიტის ვირუსზე დადებითი შედეგი აქვთ, რეკომენდებულია კონსულტაცია ექიმთან, რომელსაც აქვს B ჰეპატიტის მკურნალობის გამოცდილება. საჭიროა სიფრთხილის დაცვა ლენალიდომიდის დანიშვნისას ანამნეზში HBV-ს მქონე პაციენტებისთვის, მათ შორის, პაციენტებისთვის, რომლებსაც აქვთ ანტი-HBc-დადებითი შედეგი, მაგრამ უარყოფითი HbsAg-თი. ეს პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ თერაპიის დროს HBV ინფექციის რეაქტივაციის ნიშნებისა და სიმპტომების დროული გამოვლენის მიზნით.

პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია

ლენალიდომიდის გამოყენებისას შემოსულია ცნობები პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათიის (პმლ) განვითარების შესახებ, ლეტალური შედეგის მქონე შემთხვევების ჩათვლით. პმლ-ს განვითარების შემთხვევები ფიქსირდებოდა ლენალიდომიდის მიღების დაწყებიდან, რამოდენიმე თვიდან რამოდენიმე წლამდე პერიოდში. როგორც წესი, პმლ-ის შემთხვევები აღინიშნებოდა პაციენტებში, რომლებიც იმავდროულად ღებულობდნენ დექსამეტაზონს ან სხვა იმუნოსუპრესიულ ქიმიოთერაპიის კურსს. ექიმებმა რეგულარულად უნდა შეაფასონ პაციენტები პმლ-ს სიმპტომების არსებობის თვალსაზრისით და ჩაატარონ პმლ-ს დიფერენციალური დიაგნოსტიკა იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ახალი ან გაუარესებული ნევროლოგიური, კოგნიტური ან ქცევითი ნიშნები ან სიმპტომები. პაციენტებს უნდა უნდა მიეცეთ რეკომენდაცია აცნობონ მათ მომვლელ პირებს მიღებული მკურნალობის შესახებ, ვინაიდან მათ შეიძლება შეამჩნიონ სიმპტომები, რომლებსაც პაციენტი ვერ ამჩნევს.

პმლ-ს შეფასება უნდა ეფუძნებოდეს ნევროლოგიურ გამოკვლევას, თავის ტვინის მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფიის ჩატარებას და ზურგის ტვინის სითხის ანალიზს JC ვირუსის (JCV ) მქონე დნმ-ის არსებობაზე პოლიმერაზული ჯაჭვური რეაქციის (პჯრ) მეშვებით ან თავის ტვინის ქსოვილის ბიოფსია JCV-ზე ტესტირებით. პჯრ-ს უარყოფითი შედეგი არ გამორიცხავს პმლ-ს. დამატებითი დაკვირვება და გამოკვლევა შეიძლება იყოს დასაბუთებული იმ შემთხვევაში, თუ შეუძლებელია სხვა ალტერნატიული დიაგნოზის დასმა.

პმლ-ზე ეჭვის არსებობისას ლენალიდომიდის მიღება უნდა შეჩერდეს მანამდე, სანამ არ გამოირიცხება პმლ. პმლ-ს დიაგნოზის დადასტურებისას ლენალიდომიდით შემდგომი მკურნალობა საბოლოოდ უნდა შეწყდეს.

პდმმ-ს მქონე პაციენტები

ლენალიდომიდით კომბინირებული თერაპიის მიმართ აუტანლობის უფრო მაღალი დონე (მე-3 და მე-4 ხარისხის არასასურველი რეაქციები, სერიოზული არასასურველი რეაქციები, მკურნალობის შეწყვეტა) აღინიშნებოდა 75 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში III სტადიით, ISS-ს თანახმად, ECOG-ის სკალის მიხედვით ქულების ჯამით ≥ 2 ან კრეატინინის კლირენსით < 60 მლ/წთ. ლენალიდომიდის სხვა პრეპარატებთან კომბინაციაში დანიშვნამდე პაციენტთა ამ ჯგუფში გულდასმით უნდა შეფასდეს ამ თერაპიის შესაძლო ამტანუნარიანობა.

კატარაქტა

შემოვიდა ინფორმაცია კატარაქტის განვითარების უფრო მაღალი სიხშირის შესახებ პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ ლენალიდომიდს დექსამეტაზონთან კომბინაციაში, განსაკუთრებით ხანგრძლივი გამოყენებისას. რეკომენდებულია მხედველობის რეგულარული კონტროლი.

დამხმარე ნივთიერებები

პრეპარატი შეიცავს ლაქტოზას. პაციენტებმა, რომლებსაც აქვთ იშვიათი მემკვიდრეობითი დაავადებები, რომლებიც ხასიათდება გალაქტოზის აუტანლობით, ლაქტაზას დეფიციტით ან გლუკოზა-გალაქტოზის მალაბსორბციით, არ უნდა მიიღონ ეს პრეპარატი.

პრეპარატი შეიცავს 1 მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ) თითო კაფსულაში, ანუ ის პრაქტიკულად „არ შეიცავს ნატრიუმს“.

შეუთავსებლობა

არ გამოიყენება.

სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ურთიერთქმედება და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

ერითროპოეზური სამკურნალო საშუალებები, ასევე სხვა საშუალებები, რომლებმაც შეიძლება გაზარდონ თრომბოზის რისკი, მაგალითად, ჰორმონჩანაცვლებითი თერაპიის პრეპარატები, სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული მრავლობითი მიელომის (მმ) მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ლენალიდომიდს დექსამეტაზონთან კომბინაციაში .

პერორალური კონტრაცეპტივები

პერორალურ კონტრაცეპტივებთან მედიკამენტოზური ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა. ლენალიდომიდი არ წარმოადგენს ფერმენტების ინდუქტორს. ადამიანის ჰეპატოციტებზე ჩატარებულ in vitro კვლევაში, ლენალიდომიდმა სხვადასხვა კონცენტრაციით არ გამოიწვია CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 და CYP3A4/5-ის ინდუქცია. ამიტომ, ლენალიდომიდით მონოთერაპიის ფონზე მოსალოდნელი არ არის ინდუქცია, რომელიც გამოიწვევს სამკურნალო საშუალებების, მათ შორის ჰორმონალური კონტრაცეპტივების, ეფექტურობის შემცირებას. თუმცა, დექსამეტაზონი, როგორც ცნობილია, წარმოადგენს ციტოქრომ CYP3A4-ის სუსტ/ზომიერ ინდუქტორს და, შესაძლებელია, გავლენა მოახდინოს სხვა ფერმენტებსა და ტრანსპორტიორებზეც. არ შეიძლება გამოირიცხოს პერორალური კონტრაცეპტივების ეფექტურობის შემცირების შესაძლებლობა თერაპიის ფონზე. ამიტომ, უნდა იქნას მიღებული ორსულობის თავიდან ასაცილებლად ეფექტური ზომები.

ვარფარინი

ლენალიდომიდის 10 მგ დოზით მრავალჯერადად მიღებისას გავლენა R- და S-ვარფარინის ერთჯერადი დოზის ფარმაკოკინეტიკაზე არ ყოფილა აღნიშნული. ვარფარინის 25 მგ ერთჯერადი დოზის იმავდროული მიღება არ ახდენს გავლენას ლენალიდომიდის ფარმაკოკინეტიკაზე. თუმცა, უცნობია, ხდება თუ არა ურთიერთქმედება კლინიკური გამოყენების დროს (თანმხლები თერაპია დექსამეტაზონით). დექსამეტაზონი წარმოადგენს ფერმენტების სუსტ/ზომიერ ინდუქტორს და მისი გავლენა ვარფარინზე უცნობია. რეკომენდებულია ვარფარინის კონცენტრაციების გულდასმითი კონტროლი მკურნალობის დროს.

დიგოქსინი

ლენალიდომიდის დღე-ღამეში 10 მგ დოზით დანიშვნას დიგოქსინთან ერთდროულად თან ახლავს სისხლის პლაზმაში დიგოქსინის კონცენტრაციის 14%-ით მომატება (0.5 მგ ერთჯერადად) 90%-იანი ნდობის ინტერვალით [0.52%-28.2%). უცნობია, შეიცვლება თუ არა ეფექტი სხვადასხვა კლინიკურ კვლევებში (ლენალიდომიდის უფრო მაღალი დოზები და დექსამეტაზონის ერთდროული მიღება). ამგვარად, ლენალიდომიდით მკურნალობის ფონზე რეკომენდებულია დიგოქსინის კონცენტრაციების მონიტორინგი.

სტატინები

სტატინებისა და ლენალიდომიდის ერთდროული გამოყენებისას არსებობს რაბდომიოლიზის განვითარების რისკის ზრდა, რაც შეიძლება ახსნილი იყოს ამ პრეპარატების მოქმედების ჯამური გავლენით. აუცილებელია გულდასმითი კლინიკური და ლაბორატორიული დაკვირვება, განსაკუთრებით მკურნალობის პირველი კვირების განმავლობაში.

დექსამეტაზონი

დექსამეტაზონის ერთჯერადად ან მრავალჯერადად მიღება (40 მგ/

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა