პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
ანტინეოპლაზური საშუალებები

ალიმტა

ALIMTA

რეცეპტით500მგინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება

პლევრის ავთვისებიანი მეზოთელიომა ალიმტა ნაჩვენებია პლატინასთან კომბინაციაში არარეზექტირებადი ავთვისებიანი პლევრის მეზოთელიომის მქონე პაციენტების სამკურნალოდ, რომლებსაც არ მიუღიათ მანამდე ქიმიოთერაპია. …

სრულად
მოქმედი ნივთიერება
პემეტრექსედი (pemetrexed)
ფორმა და შეფუთვა
500მგ ლიოფილიზებული ფხვნილი საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად, ფლაკონი №1
მწარმოებელი
_
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ანტინეოპლაზური საშუალებები, ფოლის მჟავას ანალოგები
ATC კოდი
L01BA04
რეგისტრაციის ნომერი
რ/ა-P-0239
რეგისტრირებულია
3 ივნისი 2022, მოქმედებს 3 ივნისი 2027-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
()
GMP
-
ურთიერთქმედების შემოწმებაალიმტა და სხვა წამალი ერთად

ალიმტა — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

პლევრის ავთვისებიანი მეზოთელიომა

ალიმტა ნაჩვენებია პლატინასთან კომბინაციაში არარეზექტირებადი ავთვისებიანი პლევრის მეზოთელიომის მქონე პაციენტების სამკურნალოდ, რომლებსაც არ მიუღიათ მანამდე ქიმიოთერაპია.

ფილტვის არაბრტყელუჯრედოვანი არაწვრილუჯრედოვანი კიბო (NSCLC)

ალიმტა ნაჩვენებია პაციენტების პირველადი მკურნალობისთვის, რომლებსაც აქვთ ადგილობრივი შორსწასული დაავადება ან მეტასტაზური არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბო ცისპლატინთან კომბინაციაში მხოლოდ არასკვამოზურ ჰისტოლოგიურ ქვეჯგუფებში (იხ. პუნქტი 5.1).

ალიმტა ნაჩვენებია მხოლოდ მორეციდივე ან მეტასტაზური არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბოს მხოლოდ არაბრტყელა ჰისტოლოგიური ქვეტიპების შემანარჩუნებელი მკურნალობისთვის, რომელთა დაავადება არ პროგრესირებს პირველი რიგის პლატინაზე დაფუძნებული ქიმიოთერაპიის შემდეგ (იხ. პუნქტი 5.1).

ალიმტა ნაჩვენებია მეორე რიგის სამკურნალოდ რეციდივის ან მეტასტაზური არაბრტყელუჯრედოვანი არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბოს მქონე პაციენტებისთვის, რომლებიც ადრე არ იყენებდნენ პემეტრექსედზე დაფუძნებულ თერაპიას (იხ. პუნქტი 5.1).

მიღების წესი და დოზირება

ალიმტა უნდა დაინიშნოს მხოლოდ კიბოს საწინააღმდეგო ქიმიოთერაპიის ადმინისტრირებაში გამოცდილი ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ. ალიმტა ცისპლატინთან კომბინაციაში. ალიმტას რეკომენდებული დოზაა 500 მგ/მ2 (სხეულის ზედაპირის ფართობის კვადრატული მეტრი "BSA") შეყვანილი 10 წუთიანი ინტრავენური ინფუზიის სახით ყოველი 21-დღიანი ციკლის პირველ დღეს. 500 მგ თითო). ცისპლატინის რეკომენდებული დოზაა 75 მგ/მ2, რომელიც უნდა შეიყვანოთ ორსაათიანი პერიოდის განმავლობაში პემეტრექსედის ინფუზიის დასრულებიდან დაახლოებით 30 წუთის შემდეგ ყოველი 21-დღიანი ციკლის პირველ დღეს. პაციენტებმა უნდა მიიღონ ადეკვატური ღებინების საწინააღმდეგო თერაპია და შესაბამისი ჰიდრატაცია ცისპლატინის მიღებამდე და/ან შემდეგ (იხ. აგრეთვე ცისპლატინის პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება სპეციფიკური დოზებისთვის).

ალიმტა როგორც მონოთერაპიული საშუალება

პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ფილტვის არაწვრილუჯრედოვანი კიბოსთვის, რომლებმაც მიიღეს წინასწარი ქიმიოთერაპია, ალიმტას რეკომენდებული დოზაა 500 მგ/მ2, შეყვანილი 10 წუთიანი ინტრავენური ინფუზიის სახით ყოველი 21-დღიანი ციკლის პირველ დღეს.

პრემედიკაციის რეჟიმი

კანის რეაქციების სიხშირისა და სიმძიმის შესამცირებლად, კორტიკოსტეროიდები უნდა დაინიშნოს პემეტრექსედის შეყვანის დღეს და მეორე დღეს 1 დღით ადრე. მიცემული კორტიკოსტეროიდი უნდა იყოს 4 მგ დექსამეტაზონის ექვივალენტური პერორალურად ორჯერ დღეში (იხ. პუნქტი 4.4).

ვიტამინის დანამატები ასევე უნდა მიეცეს პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობენ პემეტრექსედით ტოქსიკურობის შესამცირებლად (იხ. პუნქტი 4.4). პაციენტებმა ყოველდღიურად უნდა მიიღონ პერორალური ფოლიუმის მჟავა ან ფოლიუმის მჟავას შემცველი მულტივიტამინები (350-1000 მიკროგრამი). შემდგომში უნდა გაგრძელდეს. პაციენტებმა უნდა მიიღონ ვიტამინი B12 (1000 მიკროგრამი) ინტრამუსკულარული ინექცია პემეტრექსედის პირველ დოზამდე ერთი კვირით ადრე და შემდგომ ყოველ სამ ციკლში. ვიტამინი B12 ინექციები ასევე შეიძლება ჩატარდეს პემეტრექსედის მიღების დღეს.

მონიტორინგი

პაციენტები, რომლებიც იღებენ პემეტრექსედს, უნდა იმყოფებოდნენ სისხლის სრული დათვლით, ლეიკოციტების და თრომბოციტების დიფერენციალური რაოდენობის ჩათვლით, ყოველი დოზის მიღებამდე. ყოველი ქიმიოთერაპიის მიღებამდე უნდა ჩატარდეს სისხლის ბიოქიმიური ტესტები თირკმელების და ღვიძლის ფუნქციის შესაფასებლად. ნებისმიერი ქიმიოთერაპიის კურსის დაწყებამდე პაციენტს უნდა ჰქონდეს შემდეგი მნიშვნელობები:

ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა (ANC) უნდა იყოს 1500 უჯრედი/მმ3 და თრომბოციტების რაოდენობა უნდა იყოს 100000 უჯრედი/მმ3. კრეატინინის კლირენსი უნდა იყოს 45 მლ/წთ.

მთლიანი ბილირუბინი უნდა იყოს 1,5-ჯერ აღემატება ნორმალური მნიშვნელობის ზედა ზღვარს. ტუტე ფოსფატაზა (AP), ასპარტატ ამინოტრანსფერაზა (AST ან SGOT) და ალანინ ამინოტრანსფერაზა (ALT ან SGPT) უნდა იყოს 3-ჯერ მეტი ნორმალური მნიშვნელობის ზედა ზღვარზე. თუ ღვიძლში სიმსივნური მეტასტაზებია, მისაღებია ტუტე ფოსფატაზა, AST და ALT 5-ჯერ აღემატებოდეს ნორმალურ მნიშვნელობებს.

დოზის კორექტირება

დოზის კორექცია მომდევნო ციკლის დასაწყისში უნდა ეფუძნებოდეს უმცირეს ჰემატოლოგიურ რაოდენობას ან მაქსიმალურ არაჰემატოლოგიურ ტოქსიკურობას წინა მკურნალობის ციკლში. მკურნალობა შეიძლება გადაიდოს ლაბორატორიული შედეგების გაუმჯობესებამდე. გაუმჯობესების შემდეგ, პაციენტებს ხელახლა უნდა ჩაუტარდეთ მკურნალობა ცხრილებში 1, 2 და 3 მითითებების შესაბამისად, რომლებიც გამოიყენება ალიმტას, როგორც ერთჯერადი აგენტის ან ცისპლატინის კომბინაციაში გამოყენებისას.

ცხრილი 1. დოზის კორექტირების სქემა ალიმტასთვის (ერთჯერადი ან კომბინირებული) და ცისპლატინი-ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობისთვის

ყველაზე დაბალი ANC<500/მმ3 და ყველაზე დაბალი თრომბოციტები 50000/მმ3

წინა დოზის 75% (როგორც ალიმტა, ასევე ცისპლატინი)

მიუხედავად ყველაზე დაბალი AND-ისა, ყველაზე დაბალი თრომბოციტები <50000/მმ3

წინა დოზის 75% (როგორც ალიმტა, ასევე ცისპლატინი)

ყველაზე დაბალი თრომბოციტები სისხლდენით <50,000/მმ3, მიუხედავად ყველაზე დაბალი ANC

წინა დოზის 50% (როგორც ალიმტა, ასევე ცისპლატინი)

აბრევიატურები: ANC: ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა

a ეს კრიტერიუმი აკმაყოფილებს კიბოს ეროვნული ინსტიტუტის ზოგადი ტოქსიკურობის კრიტერიუმებს (GTK) (v2.0; NCl 1998) GTK 2 ხარისხის სისხლდენის განმარტებას.

თუ პაციენტებს განუვითარდათ მე-3 ხარისხის არაჰემატოლოგიური ტოქსიკურობა (ნეიროტოქსიკურობის გამოკლებით), ალიმტას მიღება უნდა შეწყდეს მანამ, სანამ მნიშვნელობები არ დაბრუნდება პაციენტის წინასამკურნალო მნიშვნელობებზე ნაკლები ან ტოლი. მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს მე-2 ცხრილის მითითებების შესაბამისად.

ცხრილი 2. დოზის კორექტირების სქემა ალიმტასთვის (ერთჯერადი ან კომბინირებული) და ცისპლატინი-არაჰემატოლოგიური ტოქსიკურობისთვის a,b

ალიმტას დოზა

(მგ/მ2)

ცისპლატინის დოზა

(მგ/მ2)

ყველა დიარეა, რომელიც საჭიროებს ჰოსპიტალიზაციას (განურჩევლად დონისა) ან 3 ან 4 ხარისხის დიარეა

წინა დოზის 75%.

წინა დოზის 75%.

Grade 3 or 4 mucositis

წინა დოზის 50%.

წინა დოზის 100%.

a კიბოს ეროვნული ინსტიტუტის ზოგადი ტოქსიკურობის კრიტერიუმები (GTK v2.0; NCI 1998)

b ნეიროტოქსიკურობის გარდა

ნეიროტოქსიკურობის შემთხვევაში, ალიმტასა და ცისპლატინის რეკომენდებული დოზის კორექტირება მოცემულია ცხრილში 3. თუ შეინიშნება 3 ან 4 ხარისხის ნეიროტოქსიკურობა, პაციენტებში მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

ცხრილი 3. დოზის კორექტირების სქემა ალიმტასთვის (როგორც ერთჯერადი აგენტი ან კომბინაცია) და ცისპლატინი-ნეიროტოქსიკურობა

GTKa

ხარისხი

პემეტრექსედის დოზა (მგ/მ2)

ცისპლატინის დოზა

(მგ/მ2)

0-1

წინა დოზის 100%

წინა დოზის 100%

2

წინა დოზის 100%

წინა დოზის 50%

a კიბოს ეროვნული ინსტიტუტის ზოგადი ტოქსიკურობის კრიტერიუმები (GTK; v2.0; NCl 1998)

ალიმტას თერაპია უნდა შეწყდეს, თუ პაციენტს განუვითარდა ჰემატოლოგიური ან არაჰემატოლოგიური 3 ან 4 ხარისხის ტოქსიკურობა დოზის ორი შემცირების შემდეგ ან დაუყოვნებლივ შეწყდეს, თუ შეინიშნება 3 ან 4 ხარისხის ნეიროტოქსიკურობა.

გამოყენების მეთოდი

ალიმტას ხსნარი უნდა მომზადდეს 6.6 ნაწილში მოცემული ინსტრუქციის შესაბამისად.

ალიმტა შეჰყავთ ინტრავენური ინფუზიის სახით 10 წუთის განმავლობაში ყოველი 21-დღიანი პერიოდის პირველ დღეს. იხილეთ სექცია 6.6 ალიმტას აღდგენისა და განზავების ინსტრუქციებისთვის მიღებამდე.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

თირკმლის უკმარისობა

(გლომერულური ფილტრაციის სიჩქარე გაზომილი სტანდარტული Cockcroft and Gault ფორმულით ან Tc99m-DPTA შრატის კლირენსის მეთოდით): პემეტრექსედი ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით უცვლელი სახით. კლინიკურ კვლევებში პაციენტები კრეატინინის კლირენსით 45 მლ/წთ

მათ არ სჭირდებოდათ დოზის კორექცია, გარდა პაციენტებისთვის რეკომენდებული. არასაკმარისი მონაცემებია პემეტრექსედის გამოყენების შესახებ პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით 45 მლ/წთ ქვემოთ; ამიტომ პემეტრექსედი არ არის რეკომენდებული ამ პაციენტებში (იხ. პუნქტი 4.4).

ღვიძლის უკმარისობა

არ გამოვლენილა კავშირი AST (SGOT), ALT (SGPT) ან მთლიანი ბილირუბინის და პემეტრექსედის ფარმაკოკინეტიკას შორის. თუმცა, ღვიძლის უკმარისობა ბილირუბით >1.5-ჯერ აღემატება ნორმალური მნიშვნელობის ზედა ზღვარს და/ან ამინოტრანსფერაზას >3.0-ჯერ ნორმალური მნიშვნელობის ზედა ზღვარს (ღვიძლში მეტასტაზების გარეშე) ან >5.0-ჯერ აღემატება ნორმალური მნიშვნელობის ზედა ზღვარს (ღვიძლში მეტასტაზებით) კონკრეტულად არ არის შესწავლილი.

პედიატრიული მოსახლეობა

ალიმტა არ გამოიყენება პედიატრიულ პოპულაციაში ავთვისებიანი პლევრის მეზოთელიომისა და ფილტვის არაწვრილუჯრედოვანი კიბოსთვის. არ არის რეკომენდებული 18 წლამდე ასაკის პაციენტებისთვის.

გერიატრიული მოსახლეობა

კლინიკურ კვლევებში არ არსებობდა მტკიცებულება, რომ 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებს ჰქონდათ გვერდითი მოვლენების გაზრდილი რისკი 65 წელზე ახალგაზრდა პაციენტებთან შედარებით. ზოგადად, დოზის შემცირება არ არის საჭირო ყველა პაციენტისთვის, გარდა რეკომენდირებულისა.

უკუჩვენებები

ყვითელი ცხელების ვაქცინა: ფატალური გენერალიზებული ვაქცინის დაავადების რისკი (იხ. პუნქტი 4.3).

არ არის რეკომენდებული ერთდროული გამოყენება: ცოცხალი შესუსტებული ვაქცინები (გარდა ყვითელი ცხელებისა, სადაც ერთდროული გამოყენება უკუნაჩვენებია): სისტემური, შესაძლოა ფატალური, დაავადების რისკი. რისკი იზრდება იმ პირებში, რომელთა იმუნური სისტემა დაქვეითებულია მათი ძირითადი დაავადებების გამო. თუ შესაძლებელია, უნდა იქნას გამოყენებული ინაქტივირებული ვაქცინა (პოლიომიელიტი) (იხ. პუნქტი 4.4).

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

პედიატრიული მოსახლეობა

ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.

სიფრთხილის ზომები

პემეტრექსედს შეუძლია დათრგუნოს ძვლის ტვინი, რაც გამოიხატება ნეიტროპენიით, თრომბოციტოპენიით და ანემიით (ან პანციტოპენია) (იხ. ნაწილი 4.8). მიელოსუპრესია ჩვეულებრივ არის დოზის შემზღუდველი ტოქსიკურობა. მკურნალობის დროს პაციენტებს უნდა ექვემდებარებოდეს მიელოსუპრესიის მონიტორინგი და პემეტრექსედი არ უნდა დაინიშნოს პაციენტებში, სანამ ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა (ANC) არ დაბრუნდება 1500 უჯრედ/მმ3-მდე და თრომბოციტების რაოდენობა 100000 უჯრედ/მმ3-მდე. დოზის შემცირება შემდგომი ციკლებისთვის რეგულირდება უმცირესი ANC, თრომბოციტების რაოდენობის და მაქსიმალური არაჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის საფუძველზე, რომელიც დაფიქსირდა წინა ციკლში (იხ. პუნქტი 4.2).

ნაკლები ტოქსიკურობა და 3/4 ხარისხის ჰემატოლოგიური და არაჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის შემცირება, როგორიცაა ნეიტროპენია, ფებრილური ნეიტროპენია და ინფექცია 3/4 ხარისხის ნეიტროპენიით, დაფიქსირდა ფოლიუმის მჟავით და ვიტამინი B12-ით პრემედიკაციის დროს. ამიტომ, ყველა პაციენტს, რომლებიც იღებენ პემეტრექსედს, უნდა მიეწოდოს ინსტრუქცია, მიიღონ ფოლიუმის მჟავა და ვიტამინი B12 პროფილაქტიკურად მკურნალობასთან დაკავშირებული ტოქსიკურობის შესამცირებლად (იხ. პუნქტი 4.2).

კანის რეაქციები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებსაც არ უტარდებოდათ პრემედიკაცია კორტიკოსტეროიდებით. დექსამეტაზონმა (ან ექვივალენტმა) შეიძლება შეამციროს კანის რეაქციების სიხშირე და სიმძიმე (იხ. პუნქტი 4.2).

პაციენტების რაოდენობა კრეატინინის კლირენსით 45 მლ/წთ-ზე დაბალი, რომლებიც მონაწილეობდნენ კვლევებში არ არის საკმარისი. ამიტომ პემეტრექსედის გამოყენება არ არის რეკომენდებული პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით 45 მლ/წთ ქვემოთ (იხ. პუნქტი 4.2).

პაციენტები თირკმელების მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 45-79 მლ/წთ), არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები, როგორიცაა იბუპროფენი და აცეტილსალიცილის მჟავა (> 1,3 გ დღეში) 2 დღით ადრე, დღეს და 2 დღის შემდეგ პემეტრექსედის (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების) გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული (იხ. პუნქტი 4.5).

თირკმელების ზომიერი ან მსუბუქი უკმარისობის მქონე პაციენტებში, რომლებიც განიხილება პემეტრექსედით თერაპიაზე, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდი უნდა შეწყდეს პემეტრექსედის მიღებამდე მინიმუმ 5 დღით ადრე, შეყვანის დღეს და მიღებიდან სულ მცირე 2 დღის განმავლობაში (იხ. პუნქტი 4.5).

დაფიქსირდა თირკმლის სერიოზული უკმარისობა, მათ შორის თირკმლის მწვავე უკმარისობა, როდესაც პემეტრექსედი გამოიყენებოდა ცალკე ან სხვა ქიმიოთერაპიულ საშუალებებთან ერთად. ამ პაციენტთაგან ბევრს აქვს ისეთი რისკ-ფაქტორები, როგორიცაა დეჰიდრატაცია, უკვე არსებული ჰიპერტენზია ან დიაბეტი, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს თირკმელების დარღვევების განვითარება. ნეფროგენული შაქრიანი დიაბეტი და თირკმლის მილაკოვანი ნეკროზი დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგული გამოყენების შემდეგ პემეტრექსედთან ერთად ან სხვა ქიმიოთერაპიულ საშუალებებთან ერთად. ამ მოვლენების უმეტესობა გაქრა პემეტრექსედის შეწყვეტის შემდეგ. პაციენტებს რეგულარულად უნდა აკონტროლონ მწვავე მილაკოვანი ნეკროზის ნიშნები და სიმპტომები (მაგ. ჰიპერნატრიემია), თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება და ნეფროგენული შაქრიანი დიაბეტი.

სხეულის ღრუში არსებული სითხეების ზემოქმედება, როგორიცაა პლევრალური გამონაჟონი ან ასციტი, პემეტრექსედზე სრულად არ არის აღწერილი. მე-2 ფაზის კვლევაში 31 მყარი სიმსივნური პაციენტში სითხის დაგროვებით, არ იყო განსხვავება პემეტრექსედის პლაზმურ კონცენტრაციაში ან კლირენსში სითხის დაგროვების გარეშე პაციენტებთან შედარებით. ამიტომ, პემეტრექსედით თერაპიის დაწყებამდე უნდა შეფასდეს გაერთიანებული სითხის დეპოზიტების დრენაჟი; მაგრამ შეიძლება არ იყოს საჭირო. პემეტრექსედი ცისპლატინთან ერთად მიღებისას აღინიშნა მძიმე დეჰიდრატაცია კუჭ-ნაწლავის ტოქსიკურობის გამო. ამიტომ, პაციენტებმა უნდა მიიღონ ადეკვატური ანტიემიტური თერაპია და შესაბამისი დატენიანება მკურნალობამდე და/ან მის შემდეგ.

სერიოზული გულ-სისხლძარღვთა მოვლენები, მათ შორის იშვიათი მიოკარდიუმის ინფარქტი და ცერებროვასკულური მოვლენები, დაფიქსირდა პემეტრექსედის კლინიკურ კვლევებში, როგორც წესი, სხვა ციტოტოქსიურ აგენტთან ერთად გამოყენებისას. ამ მოვლენების მქონე პაციენტთა უმეტესობას აქვს უკვე არსებული გულ-სისხლძარღვთა რისკ-ფაქტორები (იხ. ნაწილი 4.8). კიბოს პაციენტებში იმუნური სისტემა ძირითადად დათრგუნულია. შესაბამისად, არ არის რეკომენდებული ცოცხალ დასუსტებულ ვაქცინებთან ერთდროული გამოყენება (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.5).

პემეტრექსედს შეიძლება ჰქონდეს გენეტიკურად საზიანო ეფექტი. სქესობრივი მომწიფების მამაკაცებს ურჩევენ არ გააჩინონ ბავშვები მკურნალობის დროს და შემდგომ 6 თვემდე. რეკომენდებულია კონტრაცეფციის მეთოდები ან სქესობრივი კავშირის თავიდან აცილება. იმის გამო, რომ პემეტრექსედით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს შეუქცევადი უნაყოფობა, რეკომენდებულია, რომ მამაკაცებმა მიმართონ რჩევებს სპერმის შენახვის შესახებ მკურნალობის დაწყებამდე.

ეფექტური კონტრაცეპტული მეთოდები უნდა იქნას გამოყენებული პემეტრექსედით მკურნალობისას რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებში (იხ. პუნქტი 4.6).

რადიაციული პნევმონია დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ სხივურ თერაპიას პემეტრექსედის თერაპიის დროს, შემდგომ ან მის წინ. განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო ამ პაციენტებში და პაციენტებში, რომლებიც იღებენ სხვა რადიომგრძნობიარე (რადიაციული სენსიბილიზირებელი) აგენტებს.

რადიაციული დამახსოვრების დერმატიტის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს სხივური თერაპია კვირების ან წლების წინ.

ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს დაახლოებით 54 მგ ნატრიუმს თითო ფლაკონში. ის უნდა გაითვალისწინონ პაციენტებმა, რომლებიც აკონტროლებენ ნატრიუმის დიეტას.

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

პემეტრექსედი გამოიყოფა ძირითადად უცვლელი სახით მილაკოვანი სეკრეციით და ნაკლებად გლომერულური ფილტრაციით. ნეფროტოქსიური პრეპარატების (მაგ. ამინოგლიკოზიდი, მარყუჟის შარდმდენი საშუალებები, პლატინის ნაერთები, ციკლოსპორინი) ერთდროულმა გამოყენებამ შესაძლოა გამოიწვიოს პემეტრექსედის დაგვიანებული კლირენსი. ეს კომბინაცია სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული. საჭიროების შემთხვევაში, კრეატინინის კლირენსი უნდა იყოს საგულდაგულო მონიტორინგი.

პემეტრექსედის ერთდროულმა გამოყენებამ ნივთიერებებთან, რომლებიც გამოიყოფა მილაკოვანი სეკრეციით (მაგ. პრობენეციდი, პენიცილინი) შესაძლოა გამოიწვიოს დაგვიანებული კლირენსი. სიფრთხილეა საჭირო ამ პრეპარატების გამოყენებისას პემეტრექსედთან ერთად. საჭიროების შემთხვევაში, კრეატინინის კლირენსი უნდა იყოს გაკონტოლებული.

თირკმელების ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 80 მლ/წთ), არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მაღალმა დოზებმა (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები, მაგ. იბუპროფენი > 1600 მგ/დღეში) და აცეტილსალიცილის მჟავას უფრო მაღალი დოზებით (1,3 გ დღეში) შეიძლება შეამციროს პემეტრექსედის ექსკრეცია. და, შესაბამისად, შეიძლება გაზარდოს პემეტრექსედის გვერდითი ეფექტების წარმოქმნა. ამიტომ, სიფრთხილე უნდა გამოიჩინონ თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 80 მლ/წთ), რომლებიც იღებენ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების და აცეტილსალიცილის მჟავას მაღალ დოზებს პემეტრექსედთან ერთად.

პაციენტებში თირკმელების მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 45-79 მლ/წთ), არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (მაგ. იბუპროფენი) ან პემეტრექსედის ერთდროული მიღება აცეტილსალიცილის მჟავას მაღალ დოზებთან 2 დღით ადრე, დღეს და მინიმუმ 2 დღის განმავლობაში. პემეტრექსედის მიღების შემდეგ თავიდან უნდა იქნას აცილებული ერთდროული მიღება (იხ. პუნქტი 4.4).

ვინაიდან არ არსებობს მონაცემები პემეტრექსედის პოტენციური ურთიერთქმედების შესახებ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდით, როგორიცაა პიროქსიკამი ან როფეკოქსიბი, მათი ერთდროული გამოყენება თირკმელების მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში მინიმუმ 5 დღით ადრე, და პემეტრექსედის მიღების შემდეგ სულ მცირე 2 დღის განმავლობაში უნდა შეწყდეს (იხ. პუნქტი 4.4). თუ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ერთდროული გამოყენება აუცილებელია, პაციენტები უნდა იყვნენ ყურადღებით დაკვირვება, განსაკუთრებით მიელოსუპრესიის და კუჭ-ნაწლავის ტოქსიკურობის გამო.

პემეტრექსედის ღვიძლის მეტაბოლიზმი შეზღუდულია. ადამიანის ღვიძლის მიკროზომებთან in vitro კვლევების შედეგებმა აჩვენა, რომ პემეტრექსედი არ იწვევს CYP3A, CYP2D6, CYP2C9 და CYP1A2-ით მეტაბოლიზებული პრეპარატების მეტაბოლური კლირენსის კლინიკურად მნიშვნელოვან ინჰიბირებას.

ურთიერთქმედება ყველა ციტოტოქსიკური პრეპარატის დროს

კიბოს პაციენტებში თრომბოზის გაზრდილი რისკის გამო, ხშირია ანტიკოაგულანტების გამოყენება. დაავადების დროს, კოაგულაციის სტატუსის მაღალი ინდივიდუალური ცვალებადობა და ორალურ ანტიკოაგულანტებსა და კიბოს საწინააღმდეგო ქიმიოთერაპიას შორის შესაძლო ურთიერთქმედება საჭიროებს უფრო ხშირ INR (საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა) მონიტორინგს, თუ გადაწყვეტილება მიიღება პაციენტის პერორალური ანტიკოაგულანტებით მკურნალობაზე.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

ზოგადი რჩევა

ორსულობის კატეგორია: D

რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია

რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებში პემეტრექსედით მკურნალობისას უნდა იქნას გამოყენებული ეფექტური კონტრაცეპტული მეთოდები.

პემეტრექსედს შეიძლება ჰქონდეს გენეტიკურად საზიანო ეფექტი. სქესობრივი მომწიფების მამაკაცებს ურჩევენ არ გააჩინონ ბავშვები მკურნალობის დროს და შემდგომ 6 თვემდე. რეკომენდებულია კონტრაცეფციის მეთოდები ან სქესობრივი კავშირის თავიდან აცილება.

ორსულობის პერიოდი

არ არსებობს მონაცემები ორსულებში პემეტრექსედის გამოყენების შესახებ, მაგრამ პემეტრექსედი, ისევე როგორც სხვა ანტიმეტაბოლიტები, სავარაუდოა, რომ იწვევს სერიოზულ თანდაყოლილ დეფექტებს ორსულობის დროს მიღებისას. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. პუნქტი 5.3). პემეტრექსედს აქვს მავნე ფარმაკოლოგიური მოქმედება ორსულობაზე და/ან ნაყოფზე/ახალშობილზე. ალიმტა არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც აშკარად აუცილებელია დედის საჭიროებების და ნაყოფისთვის რისკის ფრთხილად შეფასების შემდეგ (იხ. პუნქტი 4.4).

ლაქტაციის პერიოდი

არ არის ცნობილი გამოიყოფა თუ არა პემეტრექსედი დედის რძეში და არ არის გამორიცხული არასასურველი რეაქციები მეძუძურ ჩვილზე. ალიმტათი მკურნალობის დროს ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს (იხ. პუნქტი 4.3).

რეპროდუქციული უნარი/ფერტილობა

იმის გამო, რომ პემეტრექსედით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს შეუქცევადი უნაყოფობა, რეკომენდებულია, რომ მამაკაცებმა მიმართონ რჩევებს სპერმის შენახვის შესახებ მკურნალობის დაწყებამდე.

გავლენა ავტომობილის მართვაზე

არ ჩატარებულა კვლევები პემეტრექსედის ზემოქმედების შესახებ მანქანისა და მექანიზმების მართვის უნარზე. თუმცა, ცნობილია, რომ ამან შეიძლება გამოიწვიოს დაღლილობა. თუ ეს ეფექტი მოხდება, პაციენტები უნდა გააფრთხილონ ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობის შესახებ.

გვერდითი მოვლენები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

პემეტრექსედის ყველაზე ხშირად მოხსენებული არასასურველი ეფექტები, მონოთერაპიის სახით თუ კომბინირებული გამოყენების შემთხვევაში, არის ძვლის ტვინის დათრგუნვა, რომელიც გამოიხატება ანემიით, ნეიტროპენიით, ლეიკოპენიით, თრომბოციტოპენიით; და კუჭ-ნაწლავის ტოქსიკურობა გამოიხატება ანორექსიით, გულისრევა, ღებინება, დიარეა, ყაბზობა, ფარინგიტი, მუკოზიტი და სტომატიტი. სხვა არასასურველი ეფექტებია თირკმლის ტოქსიკურობა, ამინოტრანსფერაზას დონის მომატება, ალოპეცია, დაღლილობა, დეჰიდრატაცია, გამონაყარი, ინფექცია/სეფსისი და ნეიროპათია. იშვიათი მოვლენები მოიცავს სტივენ-ჯონსონის სინდრომს და ტოქსიკურ ეპიდერმულ ნეკროლიზს.

გვერდითი მოვლენების ცხრილი

მეზოთელიომის კვლევა

ქვემოთ მოყვანილი ცხრილი გვიჩვენებს გვერდითი მოვლენების სიხშირეს და სიმძიმეს, რომლებიც დაფიქსირდა მეზოთელიომით დაავადებული 168 პაციენტიდან 5%-ზე მეტში, რომლებიც რანდომიზებულნი იყვნენ ცისპლატინის და პემეტრექსედის მისაღებად და მეზოთელიომის მქონე 163 პაციენტში, რომლებიც რანდომიზებულნი იყვნენ ერთჯერადი აგენტის ცისპლატინის მისაღებად. ორივე მკურნალობის ჯგუფში, პაციენტებს, რომლებსაც ადრე არ მიუღიათ ქიმიოთერაპია, მიეცათ ფოლიუმის მჟავისა და ვიტამინის B12-ის სრული დანამატი.

გვერდითი მოვლენები

სიხშირე: ძალიან ხშირი (1/10); ხშირი (1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (1/1000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (1/10000-დან <1/1000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10,000), უცნობი (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით). სიხშირის თითოეული ჯგუფის ფარგლებში, არასასურველი ეფექტები ფასდება სიმძიმის შემცირების მიხედვით.

სისტემის ორგანოთა კლასი

სიხშირე

მოვლენა*

პემეტრექსედი / ცისპლატინი

ცისპლატინი

(N=168)

(N=163)

ტოქსიკურობა (%) ყველა ხარისხით

3-4 ხარისხის ტოქსიკურობა (%)

ტოქსიკურობა (%) ყველა ხარისხით

3-4 ხარისხის ტოქსიკურობა (%)

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ძალიან ხშირი

ნეიტროფილების/გრანულოციტების შემცირება

56,0

23,2

13,5

3,1

ლეიკოციტების შემცირება

53,0

14,9

16,6

0,6

ჰემოგლობინის დაქვეითება

26,2

4,2

10,4

0,0

თრომბოციტების შემცირება

23,2

5,4

8,6

0,0

მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები

ხშირი

დეჰიდრატაცია

6,5

4,2

0,6

0,6

ძალიან ხშირი

სენსორული ნეიროპათია

10,1

0,0

9,8

0,6

ხშირი

გემოს დარღვევა

7,7

0,0***

6,1

0,0***

თვალის დაავადებები

ხშირი

კონიუქტივიტი

5,4

0,0

0,6

0,0

ძალიან ხშირი

ფაღარათი

16,7

3,6

8,0

0,0

ღებინება

56,5

10,7

49,7

4,3

სტომატიტი/ფარინგიტი

23,2

3,0

6,1

0,0

გულისრევა

82,1

11,9

76,7

5,5

უმადობა

20,2

1,2

14,1

0,6

შეკრულობა

11,9

0,6

7,4

0,6

ხშირი

დისპეფსია

5,4

0,6

0,6

0,0

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ძალიან ხშირი

გამონაყარი

16,1

0,6

4,9

0,0

ალოპეცია

11,3

0,0***

5,5

0,0***

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

ძალიან ხშირი

კრეატინინის მატება

10,7

0,6

9,8

1,2

კრეატინინის კლირენსის დაქვეითება**

16,1

0,6

17,8

1,8

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მოვლენები

ძალიან ხშირი

დაღლილონა

47,6

10,1

42,3

9,2

  • ტოქსიკურობის თითოეული ხარისხისთვის, მინიშნებაა კიბოს ეროვნული ინსტიტუტის GTK მე-2 გამოცემა, გარდა ტერმინისა "კრეატინინის კლირენსის დაქვეითება".
  • * მომდინარეობს ტერმინიდან "თირკმლის/გენიტარული სხვა"
  • ** კიბოს ეროვნული ინსტიტუტის ზოგადი ტოქსიკურობის კრიტერიუმების (GTK) მიხედვით (v2.0; NCl 1998), გემოვნების დარღვევა და ალოპეცია უნდა იყოს მოხსენებული მხოლოდ 1 და 2 ხარისხით.

ამ ცხრილის მიზნებისთვის გამოყენებული იყო 5% ათვლის მნიშვნელობა ყველა მოვლენის ჩასართავად, რომელიც მომხსენებელმა ჩათვალა შესაძლო ასოციაციად პემეტრექსედთან და ცისპლატინთან.

კლინიკურად მნიშვნელოვანი ზოგადი ტოქსიკურობის კრიტერიუმების (GTC) ტოქსიკურობა მოხსენებული რანდომიზირებული პაციენტების 1% და 5%-ში ცისპლატინისა და პემეტრექსედის მისაღებად: თირკმლის უკმარისობა, ინფექცია, მაღალი ცხელება, ფებრილური ნეიტროპენია, AST, ALT და GGT დონის მომატება, ჭინჭრის ციება და გულმკერდი მოიცავს ტკივილი.

კლინიკურად მნიშვნელოვანი GTK ტოქსიკურობა, რომელიც დაფიქსირდა ცისპლატინის და პემეტრექსედის რანდომიზებული პაციენტების <1%-ში, მოიცავს არითმიას და მოტორულ ნეიროპათიას.

ქვემოთ მოყვანილი ცხრილი გვიჩვენებს გვერდითი მოვლენების სიხშირეს და სიმძიმეს, რომლებიც მოხსენებული იყო 265 პაციენტიდან 5%-ზე მეტში, რომლებიც რანდომიზებულნი იყვნენ პემეტრექსედზე, როგორც ერთჯერადი აგენტი ფოლიუმის მჟავისა და ვიტამინის B12 დანამატებით, და 276 პაციენტიდან 5%-ზე მეტში, რანდომიზებული დოცეტაქსელის სახით. ერთი აგენტი. ყველა პაციენტს დაუსვეს ლოკალურად განვითარებული ან მეტასტაზური არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბოს დიაგნოზი და მანამდე იღებდა ქიმიოთერაპიას.

სისტემის ორგანოთა კლასი

სიხშირე

მოვლენა*

პემეტრექსედი

დოცეტაქსელი

(N=265)

(N=276)

ტოქსიკურობა (%) ყველა ხარისხით

3-4 ხარისხის ტოქსიკურობა (%)

ტოქსიკურობა (%) ყველა ხარისხით

3-4 ხარისხის ტოქსიკურობა (%)

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ძალიან ხშირი

ნეიტროფილების/გრანულოციტების შემცირება

10,9

5,3

45,3

40,2

ლეიკოციტების შემცირება

12,1

4,2

34,1

27,2

ჰემოგლობინის დაქვეითება

19,2

4,2

22,1

4,3

ხშირი

თრომბოციტების შემცირება

  • 3
  • 9
  • 1
  • 4

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

ძალიან ხშირი

ფაღარათი

12,8

0,4

24,3

2,5

ღებინება

16,2

1,5

12,0

1,1

სტომატიტი/ფარინგიტი

14,7

1,1

17,4

1,1

გულისრევა

30,9

2,6

16,7

1,8

უმადობა

21,9

1,9

23,9

2,5

ხშირი

შეკრულობა

5,7

0,0

4,0

0,0

ჰეპატობილიარული დარღვევები

ხშირი

SGPT (ALT) მომატება

7,9

1,9

1,4

0,0

SGOT (AST) მომატება

6,8

1,1

0,7

0,0

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ძალიან ხშრი

გამონაყარი / დესკვამაცია (აქერცვლა)

14,0

0,0

6,2

0,0

ხშირი

ქავილი

6,8

0,4

1,8

0,0

ალოპეცია

6,4

0,4**

37,7

2,2**

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მოვლენები

ძალიან ხშირი

დაღლილობა

34,0

5,3

35,9

5,4

ხშირი

ცხელება

8,3

0,0

7,6

0,0

  • კიბოს ეროვნული ინსტიტუტი GTK მე-2 გამოცემა მითითებულია ტოქსიკურობის თითოეულ ხარისხზე.
  • * კიბოს ეროვნული ინსტიტუტის ზოგადი ტოქსიკურობის კრიტერიუმების (GTK) მიხედვით (v2.0; NCl 1998), ალოპეცია უნდა იყოს მოხსენებული მხოლოდ როგორც 1 და 2 ხარისხი. კლინიკურად მნიშვნელოვანი TTC ტოქსიკურობა დაფიქსირდა რანდომიზებული პაციენტების 1%-ში და 5%-ში. პემეტრექსედი მოიცავს: ინფექციას ნეიტროპენიის გარეშე, ფებრილური ნეიტროპენია, ალერგიული რეაქცია/ჰიპერმგრძნობელობა, კრეატინინის მომატება, მოტორული ნეიროპათია, სენსორული ნეიროპათია, მულტიფორმული ერითემა და მუცლის ტკივილი.

კლინიკურად მნიშვნელოვანი GTK ტოქსიკურობა, რომელიც დაფიქსირდა პემეტრექსედის რანდომიზებულ პაციენტთა <1%-ში, მოიცავს სუპრავენტრიკულარულ არითმიას.

სამი ფაზის 2 კვლევის კომბინირებული შედეგები (n=164) ერთ-აგენტიანი პემეტრექსედით და 3 ფაზის კვლევის ერთ-აგენტიანი პემეტრექსედით, როგორც ზემოთ აღწერილია, ნეიტროპენიით (12.8% 5.3%-ის წინააღმდეგ) და ალანინ ამინოტრანსფერაზას მომატებით (12.8%). , შესაბამისად). კლინიკურად მნიშვნელოვანი მე-3 და მე-4 ხარისხის ლაბორატორიული ტოქსიკურობა მსგავსი იყო, გარდა 15.2%-ისა 1.9%-ის წინააღმდეგ. ეს განსხვავებები შეიძლება გამოწვეული იყოს პაციენტების პოპულაციის ცვალებადობით, რადგან 2 ფაზის კვლევებმა მოიცავდა ძუძუს კიბოს პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ უკვე არსებული ღვიძლის მეტასტაზები და/ან ღვიძლის ფუნქციის პათოლოგიური საწყისი ტესტები, რომლებიც არ იყვნენ ქიმიოთერაპიის დროს და ადრე მძიმედ მკურნალობდნენ.

ქვემოთ მოყვანილი ცხრილი აჩვენებს გვერდითი მოვლენების სიხშირეს, რომლებიც მოხსენებული იყო 5%-ზე მეტი სიხშირით და სავარაუდოდ დაკავშირებული იყო საკვლევ პრეპარატთან 839 არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბოს პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ ცისპლატინს პლუს პემეტრექსედს და 830 ფილტვის არაწვრილუჯრედოვან კიბოს პაციენტები, რომლებიც იღებდნენ ცისპლატინს პლუს გემციტაბინს, რანდომიზებულნი იყვნენ კვლევაში. და ინტენსივობა მოცემულია. ყველა პაციენტმა მიიღო საკვლევი თერაპია, როგორც საწყისი თერაპია ადგილობრივად განვითარებული ან მეტასტაზური არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბოსთვის და ორივე ჯგუფის პაციენტებს მიეცათ სრული ფოლიუმის მჟავა და ვიტამინი B12 დანამატები.

სისტემის ორგანოთა კლასი

სიხშირე

მოვლენა*

პემეტრექსედი /ცისპლატინი

გემციტაბინი/ცისპლატინი

(N=839)

(N=830)

ტოქსიკურობა (%) ყველა ხარისხით

3-4 ხარისხის ტოქსიკურობა (%)

ტოქსიკურობა (%) ყველა ხარისხით

3-4 ხარისხის ტოქსიკურობა (%)

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ძალიან ხშირი

ჰემოგლობინის დაქვეითება

33,1*

5,6*

45,7*

9,9*

ნეიტროფილების/გრანულოციტების შემცირება

29,0*

15,1*

38,4*

26,7*

ლეიკოციტების შემცირება

17,8

4,8*

20,6

7,6*

თრომბოციტების შემცირება

10,1*

4,1*

26,6*

12,7*

ნერვული სისტემის დაავადებები

ხშირი

სენსორული ნეიროპათია

  • 5*
  • 0*
  • 4*
  • 6*

გემოს დარღვევა

  • 1
  • 0***
  • 9
  • 0***

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

ძალიან ხშირი

გულისრევა

56,1

7,2*

53,4

3,9*

ღებინება

  • 7

6,1

35,5

6,1

უმადობა

26,6

2,4*

24,2

0,7*

შეკრულობა

21,0

0,8

19,5

0,4

სტომატიტი/ფარინგიტი

13,5

0,8

12,4

0,1

ფაღარათი კოლოსტომიის გარეშე

12,4

1,3

12,8

1,6

ხშირი

დისპეფსია/გულძმარვა

5,2

0,1

5,9

0,0

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

ძალიან ხშირი

ალოპეცია

  • 9*

0***

  • 4*
  • 5***

ხშირი

გამონაყარი/აქერცვლა

  • 6
  • 1
  • 1
  • 5

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მოვლენები

ძალიან ხშირი

კრეატინინის მატება

  • 1*
  • 8
  • 9*
  • 5

General disorders and administration site conditions

ძალიან ხშირი

დაღლილობა

  • 7
  • 7
  • 9
  • 9
  • P-სიდიდე <0,05 პემეტრექსედი/ცისპლატინი გემციტაბინთან/ცისპლატინის შედარება ფიშერის ზუსტი ტესტის გამოყენებით
  • * თითოეული ხარისხის ტოქსიკურობისთვის, იხილეთ კიბოს ეროვნული ინსტიტუტის ზოგადი ტოქსიკურობის კრიტერიუმები (GTK) (v2.0; NCl 1998)
  • ** კიბოს ეროვნული ინსტიტუტის ზოგადი ტოქსიკურობის კრიტერიუმების (GTK) მიხედვით (v2.0; NCl 1998), გემოვნების დარღვევა და ალოპეცია უნდა იყოს მოხსენებული მხოლოდ 1 და 2 ხარისხით.

ამ ცხრილის მიზნებისთვის გამოყენებული იყო 5%-იანი წყვეტა ყველა მოვლენის ჩასართავად, რომელიც მომხსენებელმა მიიჩნია პემეტრექსედთან შესაძლო კავშირად.

კლინიკურად მნიშვნელოვანი ტოქსიკურობა მოხსენებული რანდომიზებული პაციენტების 1% და 5% -ში ცისპლატინისა და პემეტრექსედის მისაღებად მოიცავდა: AST და ALT-ის გაზრდას, ინფექციას, ფებრილური ნეიტროპენიას, თირკმლის უკმარისობას, მაღალი სიცხეს, დეჰიდრატაციას, კონიუნქტივიტს და კრეატინინის კლირენსის დაქვეითებას.

კლინიკურად მნიშვნელოვანი მოხსენებული <1% პაციენტებში, რომლებიც რანდომიზებულნი იყვნენ ცისპლატინის და პემეტრექსედის გამოყენებაზე

ტოქსიკურობა: მოიცავს გაზრდილი GGT, გულმკერდის ტკივილი, არითმია და მოტორული ნეიროპათია.

კლინიკურად მნიშვნელოვანი ტოქსიკურობა სქესის მიხედვით პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პემეტრექსედს პლუს ცისპლატინს, მსგავსი იყო პაციენტების ზოგად პოპულაციაში.

ქვემოთ მოყვანილი ცხრილი გვიჩვენებს >5% 800 პაციენტიდან, რომლებიც რანდომიზებულნი არიან პემეტრექსედის მიღებაზე და 402 შემთხვევით რანდომიზებულნი პლაცებოს მისაღებად პემეტრექსედის ერთჯერადი შემანარჩუნებელ თერაპიაში (JMEN: N=663) და პემეტრექსედის უწყვეტი პემეტრექსედის შენარჩუნებისას (PARAMOUNT: N=539). ) კვლევები. არასასურველი ეფექტების სიხშირე და სიმძიმე მოხსენებული იყო. ყველა პაციენტს დაუსვეს IIIB ან IV სტადიის NSCLC და ყველა პაციენტს ადრე მიღებული ჰქონდა პლატინაზე დაფუძნებული ქიმიოთერაპია. ორივე საკვლევი ჯგუფის პაციენტებმა მიიღეს სრული ფოლიუმის მჟავა და ვიტამინი B12 დანამატები.

სისტემის ორგანოთა კლასი

სიხშირე*

მოვლენა**

პემეტრექსედი***

პლაცებო

(N=800)

(N=402)

ტოქსიკურობა (%) ყველა ხარისხით

3-4 ხარისხის ტოქსიკურობა (%)

ტოქსიკურობა (%) ყველა ხარისხით

3-4 ხარისხის ტოქსიკურობა (%)

ძალიან ხშირი

ჰემოგლობინის დაქვეითება

18,0

4,5

5,2

0,5

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ხშირი

ლეიკოციტების შემცირება

5,8

1,9

0,7

0,2

ნეიტროფილების შემცირება

8,4

4,4

0,2

0,0

nervous system diseases

ხშირი

სენსორული ნეიროპათია

7,4

0,6

5,0

0,2

Gastrointestinal diseases

ძალიან ხშირი

გულისრევა

17,3

0,8

4,0

0,2

უმადობა

12,8

1,1

3,2

0,0

ხშირი

ღებინება

8,4

0,3

1,5

0,0

მუკოზიტი/სტომატიტი

6,8

0,8

1,7

0,0

ჰეპატო-ბილიარული დაავადებები

ხშირი

ALT (SGPT) მომატება

6,5

0,1

2,2

0,0

AST (SGOT) მომატება

5,9

0,0

1,7

0,0

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ხშირი

გამონაყარი/აქერცვლა

8,1

0,1

3,7

0,0

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

ხშირი

თირკმელების დაავადებები ****

7,6

0,9

1,7

0,0

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მოვლენები

ძალიან ხშირი

დაღლილობა

24,1

5,3

10,9

0,7

ხშირი

ტკივილი

7,6

0,9

4,5

0,0

შეშუპება

5,6

0,0

1,5

0,0

აბრევიატურები: ALT: ალანინ ამინოტრანსფერაზა; AST: ასპარტატ ამინოტრანსფერაზა; CTCAE: გვერდითი მოვლენის საერთო ტერმინოლოგიური კრიტერიუმები; NCI: კიბოს ეროვნული ინსტიტუტი; SGOT: შრატის გლუტამინური ოქსალოაციური ამინოტრანსფერაზა, SGPT: შრატის გლუტამინის პირუვიკ ამინოტრანსფერაზა

  • სიხშირის ტერმინების განმარტება: ძალიან გავრცელებული - 10%; საერთო->5% და <10%. ამ ცხრილის მიზნებისთვის გამოყენებული იყო 5%-იანი წყვეტა ყველა მოვლენის ჩასართავად, რომელიც მომხსენებელმა მიიჩნია პემეტრექსედთან შესაძლო კავშირად.
  • * იხილეთ NCI CTCAE კრიტერიუმები (ვერსია 3.0; NCI 2003) ტოქსიკურობის თითოეული ხარისხისთვის. ნაჩვენები მოხსენების განაკვეთები შეესაბამება CTCAE ვერსიას 3.0.
  • ** კომბინირებული გვერდითი რეაქციების ცხრილი აერთიანებს JMEN პემეტრექსედის შემანარჩუნებელი თერაპიის (N=663) და PARAMOUNT პემეტრექსედის გაგრძელების პემეტრექსედის შემანარჩუნებელი კვლევების შედეგებს (N=539).
  • *** კომბინირებული ტერმინები მოიცავს შრატში/სისხლში კრეატინინის მატებას, გლომერულური ფილტრაციის სიჩქარის შემცირებას, თირკმლის უკმარისობას და თირკმელების/გენიტარული სისტემის სხვა მოვლენებს.

კლინიკურად შესაბამისი საერთო ტერმინოლოგიის კრიტერიუმის (CTC) ტოქსიკურობის ნებისმიერი ხარისხი მოხსენებული პემეტრექსედით შემთხვევით მიცემული პაციენტების 1%-ში და 5%-ში მოიცავდა ფებრილურ ნეიტროპენიას, ინფექციას, თრომბოციტების რაოდენობის შემცირებას, დიარეას, ყაბზობას, ალოპეციას, ქავილს/ქავილს, ცხელებას (ნეიტროპენიის გარეშე). თვალის ზედაპირის დაავადება (კონიუნქტივიტის ჩათვლით), ცრემლის სეკრეციის მომატება, თავბრუსხვევა და მოტორული ნეიროპათია.

კლინიკურად მნიშვნელოვანი CTC ტოქსიკურობა ნებისმიერი ხარისხის მოხსენებული პაციენტთა <1%-ში, რომლებსაც იღებენ შემთხვევითი პემეტრექსედი, მოიცავდა ალერგიულ რეაქციას/ჰიპერმგრძნობელობას, მულტიფორმულ ერითემას, სუპრავენტრიკულურ არითმიას და ფილტვის ემბოლიას.

უსაფრთხოება შეფასებული იყო პაციენტებში (N=800) რანდომიზებული პემეტრექსედის მისაღებად. არასასურველი რეაქციების სიხშირე შეფასებული იყო პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პემეტრექსედის შენარჩუნებას 6 ციკლის განმავლობაში (N=519) და შედარებით პაციენტებთან, რომლებიც იღებდნენ პემეტრექსედის >6 ციკლს (N=281). გვერდითი რეაქციების ზრდა (ყველა ხარისხი) დაფიქსირდა ხანგრძლივი ექსპოზიციის დროს. 3/4 ხარისხის ნეიტროპენიის სიხშირის მნიშვნელოვანი ზრდა, შესაძლოა წამალთან დაკავშირებული, დაფიქსირდა პემეტრექსედის ხანგრძლივი ზემოქმედებით (6 ციკლი: 3.3%, >6 ციკლი: 6.4%; p=0.046). არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება სხვა ინდივიდუალურ 3/4/5 ხარისხის არასასურველ რეაქციებში ხანგრძლივი ექსპოზიციით.

უსაფრთხოება შეფასებული იყო რანდომიზებულ პაციენტებში პემეტრექსეტ ალმაკზე (N=800). გვერდითი რეაქციების სიხშირე პემეტრექსეტის 6 ციკლის განმავლობაში პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პემეტრექსედით (N=519) შეფასებული იყო და შედარებული იყო პემეტრექსედის მქონე პაციენტებთან (N=281) 6 ციკლის განმავლობაში. Daha uzun süre maruzu kalmayla ındirde advers reaktionslarda (მისი შეფასება) közlınım. Pemetrexete daha uzun süre გამოვლენილი, იყო ალბათ მნიშვნელოვანი ზრდა 3/4 ხარისხის ნოტროპენის სიხშირეში (6 ციკლი: %3.3, >6 ციკლი: %6.4; p=0.046). უფრო ხანგრძლივი ექსპოზიციით, არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება სხვა ინდივიდუალურ 3/4/5 ხარისხის არასასურველ რეაქციებში.

სერიოზული გულ-სისხლძარღვთა და ცერებროვასკულური მოვლენები, მათ შორის მიოკარდიუმის ინფარქტი, სტენოკარდია, ცერებროვასკულური ავარია და გარდამავალი იშემიური შეტევა, იშვიათად იყო მოხსენებული კლინიკურ კვლევებში, სადაც პემეტრექსედი ინიშნებოდა, ჩვეულებრივ სხვა ციტოტოქსიურ აგენტთან ერთად.

ამ მოვლენების მქონე პაციენტების უმეტესობას აქვს უკვე არსებული გულ-სისხლძარღვთა რისკ-ფაქტორები. პემეტრექსედის კლინიკურ კვლევებში იშვიათად იყო მოხსენებული პოტენციურად სერიოზული ჰეპატიტის შემთხვევები. იშვიათი პანციტოპენია დაფიქსირდა პემეტრექსედის კლინიკურ კვლევებში.

კოლიტის იშვიათი შემთხვევები (მათ შორის ზოგჯერ ფატალური ნაწლავებიდან და რექტალური სისხლდენა, ნაწლავის პერფორაცია, ნაწლავის ნეკროზი და ტიფიტი) აღწერილია პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პემეტრექსედით კლინიკურ კვლევებში.

კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირდა ინტერსტიციული პნევმონიის იშვიათი შემთხვევები რესპირატორული უკმარისობით, ზოგჯერ ფატალური, პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პემეტრექსედით.

შეშუპების იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პემეტრექსედით.

არახშირი ეზოფაგიტი/რადიაციული ეზოფაგიტი დაფიქსირდა პემეტრექსედის კლინიკურ კვლევებში. სეფსისი, ზოგჯერ ფატალური, ფართოდ იყო მოხსენებული პემეტრექსედის კლინიკურ კვლევებში.

პოსტმარკეტინგული კვლევების მიხედვით, შემდეგი გვერდითი რეაქციები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პემეტრექსედით: ხშირად აღინიშნა ჰიპერპიგმენტაცია.

დაფიქსირდა თირკმლის მწვავე უკმარისობის იშვიათი შემთხვევები, როდესაც პემეტრექსედი გამოიყენებოდა ცალკე ან სხვა ქიმიოთერაპიულ საშუალებებთან ერთად (იხ. პუნქტი 4.4). ნეფროგენული შაქრიანი დიაბეტი და თირკმლის მილაკოვანი ნეკროზი უცნობი სიხშირით აღინიშნა პოსტმარკეტინგულ კვლევებში.

პემეტრექსედით თერაპიის დაწყებამდე, დროს ან მის შემდეგ

რადიაციული პნევმონიის იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ სხივურ თერაპიას (იხ. პუნქტი 4.4).

რადიაციული დამახსოვრების დერმატიტის იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებმაც ადრე მიიღეს რადიოთერაპია (იხ. პუნქტი 4.4).

აღწერილია პერიფერიული იშემიის იშვიათი შემთხვევები, რომლებიც ზოგჯერ იწვევს კიდურების ნეკროზს.

ბულოზური მდგომარეობები, მათ შორის ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი და სტივენ-ჯონსონის სინდრომი, ზოგიერთ შემთხვევაში ფატალური, იშვიათად იყო მოხსენებული.

იმუნური პასუხის შედეგად ჰემოლიზური ანემია იშვიათად დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პემეტრექსედით. დაფიქსირდა ანაფილაქსიური შოკის იშვიათი შემთხვევები.

ერითემატოზული შეშუპება, ძირითადად ქვედა კიდურების, დაფიქსირდა უცნობი სიხშირით. უცნობი სიხშირით აღწერილია დერმის, ჰიპოდერმისის და/ან კანქვეშა ქსოვილის ინფექციური და არაინფექციური დარღვევები (მაგ. მწვავე ბაქტერიული დერმო-ჰიპოდერმიტი, ფსევდოცელულიტი, დერმატიტი).

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება

პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. მოხსენება საშუალებას იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგი. ჯანდაცვის პროფესიონალები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოვიგილაციის ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).

ჭარბი დოზა

დოზის გადაჭარბების მოხსენებული სიმპტომებია ნეიტროპენია, ანემია, თრომბოციტოპენია, მუკოზიტი, სენსორული პოლინეიროპათია და გამონაყარი. ჭარბი დოზირებისას მოსალოდნელი გართულებებია ძვლის ტვინის დათრგუნვა, რომელიც ვლინდება ნეიტროპენიით, თრომბოციტოპენიით და ანემიით. ინფექცია, დიარეა და/ან ლორწოვანი გარსი შეიძლება ასევე მოხდეს ცხელებით ან მის გარეშე. დოზის გადაჭარბების ეჭვის შემთხვევაში, პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ სისხლის ანალიზით და უნდა ჩატარდეს აუცილებელი დამხმარე მკურნალობა. პემეტრექსედის დოზის გადაჭარბებისას გასათვალისწინებელია კალციუმის ფოლინატის/ფოლინის მჟავას გამოყენება.

შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება: თითოეული 50 მლ ფლაკონი შეიცავს პემეტრექსედ დინატრიუმის ჰეპტაჰიდრატს, რომელიც ექვივალენტურია 500 მგ პემეტრექსედის ბაზაზე.

აღდგენის შემდეგ (იხ. პუნქტი 6.6), თითოეული 50 მლ ფლაკონი შეიცავს 25 მგ/მლ პემეტრექსედს.

დამხმარე ნივთიერებები: თითოეული 50 მლ ფლაკონი შეიცავს 54 მგ ნატრიუმს. იხილეთ 6.1 დამხმარე ნივთიერებებისთვის.

შენახვის პირობები

გაუხსნელი ფლაკონი

36 თვე

აღდგენილი საინფუზიო ხსნარები

ალიმტა საინფუზიო ხსნარები აღდგენილი, როგორც აღწერილია, არ შეიცავს ანტიბაქტერიულ კონსერვანტებს. პემეტრექსედის საინფუზიო ხსნარების ქიმიური და ფიზიკური სტაბილურობა გამოყენებისას მაცივარში 24 საათია. მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით პროდუქტი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული. თუ დაუყოვნებლივ არ გამოიყენება, გამოყენებისას შენახვის დრო და პირობები გამოყენებამდე არის მომხმარებლის პასუხისმგებლობა და არ უნდა იყოს 24 საათზე მეტი 2°C-დან 8°C-მდე.

  • 4. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

გაუხსნელი ფლაკონი

არ არსებობს სპეციალური მოთხოვნები ამ სამკურნალო პროდუქტის შესანახად.

აღდგენილი საინფუზიო ხსნარები

აღდგენილი სამკურნალო საშუალებების შენახვის პირობების შესახებ იხილეთ ნაწილი 6.3.

  • 5. შეფუთვა და შიგთავსი

ფხვნილი 1 ტიპის მინის ფლაკონში რეზინის საცობით, რომელიც შეიცავს 500 მგ პემეტრექსედს.

1 ფლაკონის შეფუთვაში.

ყველა დოზირების ფორმა არ შეიძლება იყოს ბაზრობა

  • 6. სამკურნალო პროდუქტის ნარჩენების განადგურება ადამიანის გამოყენებისთვის და სხვა სპეციალური ღონისძიებები

გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს "სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის რეგლამენტისა და "შეფუთვისა და შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის" წესების შესაბამისად.

  • გამოიყენეთ შესაბამისი ასეპტიკური ტექნიკა პემეტრექსედის აღდგენისა და შემდგომი განზავებისას ინტრავენური ინფუზიისთვის.
  • გამოთვალეთ საჭირო დოზა და ალიმტა ფლაკონების რაოდენობა. თითოეული ფლაკონი შეიცავს პემეტრექსედის ჭარბი რაოდენობას ეტიკეტზე მითითებული თანხის მოსახერხებელი ამოღებისთვის.
  • აღადგინეთ 50 მლ ფლაკონი 20 მლ 9 მგ/მლ (0.9%) კონსერვანტების გარეშე ნატრიუმის ქლორიდის საინექციო ხსნარით.

მიიღება 25 მგ/მლ პემეტრექსედის შემცველი ხსნარი. ნაზად გადააბრუნეთ ფლაკონები, სანამ ფხვნილი მთლიანად არ დაიშლება. საბოლოო ხსნარი არის გამჭვირვალე და უფერო-მოყვითალო ან მწვანე-ყვითელი ფერის, პროდუქტის ხარისხზე უარყოფითი ზემოქმედების გარეშე. მომზადებული ხსნარის pH არის 6,6-7,8 შორის. საჭიროა შემდგომი განზავება.

  • მომზადებული პემეტრექსედის ხსნარის შესაბამისი მოცულობა უნდა განზავდეს 100 მლ-მდე 9 მგ/მლ (0.9%) ნატრიუმის ქლორიდის საინექციო ხსნარით კონსერვანტების გარეშე და შეიყვანოთ ინტრავენური ინფუზიის სახით 10 წუთის განმავლობაში.
  • პემეტრექსედის საინფუზიო ხსნარები, რომლებიც მომზადებულია ზემოთ აღწერილი სახით, დაფარულია პოლივინილ ქლორიდით და პოლიოლეფინით.

თავსებადია ადმინისტრირების კომპლექტებთან და საინფუზიო ჩანთებთან.

  • პარენტერალური წამლის პროდუქტების მიღებამდე ვიზუალურად უნდა შემოწმდეს ნაწილაკების შემცველობა და გაუფერულება. თუ შეინიშნება ნაწილაკები, არ უნდა იქნას გამოყენებული.
  • პემეტრექსედის ხსნარები განკუთვნილია მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისთვის. გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს "სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის რეგლამენტის" და "შეფუთვისა და შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის წესების" შესაბამისად.

ისევე როგორც სხვა პოტენციურად ტოქსიკური კიბოს საწინააღმდეგო საშუალებების შემთხვევაში, სიფრთხილეა საჭირო პემეტრექსედის საინფუზიო ხსნარების მომზადებასა და გამოყენებაში. რეკომენდირებულია ხელთათმანების გამოყენება. პემეტრექსედის ხსნარის კანთან კონტაქტის შემთხვევაში, კანი დაუყოვნებლივ უნდა დაიბანოთ საპნითა და წყლით. თუ პემეტრექსედის ხსნარი მოხვდება ლორწოვან გარსებთან, ის კარგად უნდა ჩამოიბანოთ წყლის სპრეით. პემეტრექსედი არ არის ვეზიკანტი. პემეტრექსედის ექსტრავაზაციის სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს. პემეტრექსედის ექსტრავაზაციის შესახებ მოხსენებული რამდენიმე შემთხვევა მკვლევარმა არ ჩათვალა სერიოზულად. ისევე როგორც სხვა არავეზიკანტებთან, ექსტრავაზაციისთვის უნდა იქნას გამოყენებული ადგილობრივი სტანდარტული პრაქტიკა.

  • ლიცენზიის მფლობელი

Lilly İlaç Ticaret Ltd Sti Acıbadem Mah. ჩეჩენის ქუჩა Akasya Acıbadem City Stage

A Block Floor: 3 34660 Uskudar/Istanbul

ტელ: 0 216 554 00 00

ფაქსი: 0 216 474 71 99

  • ლიცენზიის ნომერი

122/54

  • პირველი ლიცენზიის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი

პირველი ლიცენზიის თარიღი: 22.05.2007წ

ლიცენზიის განახლების თარიღი: 18.03.2015წ

  • ინსტრუქციის განახლების თარიღი
  • 09.2019

თარგმანი სწორია:

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ფოლიუმის მჟავას ანალოგები

ათქ კოდი: L01BA04

ალიმტა (პემეტრექსედი) არის მრავალმიზნობრივი, კიბოს საწინააღმდეგო, ანტიფოლატის აგენტი, რომელიც ავლენს თავის ეფექტს ფოლატზე დამოკიდებული მეტაბოლური პროცესების დარღვევით, რომლებიც აუცილებელია უჯრედების პროლიფერაციისთვის.

ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ პემეტრექსედი არის მრავალმიზნობრივი ანტიფოლატი, ფოლატზე დამოკიდებული მნიშვნელოვანი ფერმენტების თიმიდილატ სინთაზას (TS), დიჰიდროფოლატ რედუქტაზას (DHFR) და გლიცინამიდ რიბონუკლეოტიდ ფორმილტრანსფერაზას (GARFT) ინჰიბირებით თიმიდინინისა და თიმიდინინის ახალი ბიოსინთეზისთვის. პემეტრექსედი ტრანსპორტირდება უჯრედშიდა როგორც შემცირებული ფოლატის გადამტანი, ასევე მემბრანული ფოლატ-შემაკავშირებელი ცილის ტრანსპორტირების სისტემებით. უჯრედში მოხვედრისას პემეტრექსედი სწრაფად და ეფექტურად გარდაიქმნება პოლიგლუტამატულ ფორმებად ფერმენტ ფოლილპოლიგლუტამატ სინთეტაზას მეშვეობით. პოლიგლუტამატის ფორმები შენარჩუნებულია უჯრედშიდა და წარმოადგენს TS და GARFT-ის კიდევ უფრო ძლიერ ინჰიბიტორებს. პოლიგლუტამაცია არის დროზე და კონცენტრაციაზე დამოკიდებული პროცესი, რომელიც ხდება სიმსივნურ უჯრედებში და, ნაკლებად, ნორმალურ ქსოვილებში. პოლიგლუტამატად გარდაქმნილი მეტაბოლიტების უჯრედშიდა ნახევარგამოყოფის პერიოდი გაიზარდა, რაც იწვევს წამლის ეფექტის უფრო ხანგრძლივ ხანგრძლივობას ავთვისებიან უჯრედებში.

კლინიკური ეფექტურობა

მეზოთელიომა

მულტიცენტრული, რანდომიზებული, ერთ ბრმა, 3 ფაზის კვლევა (EMPHACIS), რომელიც ადარებდა პემეტრექსედისა და ცისპლატინის კომბინაციას ცისპლატინის წინააღმდეგ ქიმიოთერაპიით ადრე პაციენტებში, ავთვისებიანი პლევრის მეზოთელიომით, აჩვენა, რომ პაციენტები, რომლებიც მკურნალობდნენ პემეტრექსედ + ცისპლატინის კომბინაციით, რომლებიც მკურნალობდნენ პემეტრექსედს, კლინიკურად მნიშვნელოვანი იყო ცისპ პაციენტებს, რომლებსაც მხოლოდ ცისპლატინი იღებენ. აჩვენეს, რომ მათ ჰქონდათ გადარჩენის საშუალო უპირატესობა 8 თვე.

ფოლიუმის მჟავისა და ვიტამინი B12-ის დაბალი დოზები დაემატა პაციენტების მკურნალობას კვლევის დროს ტოქსიკურობის შესამცირებლად. ამ კვლევის პირველადი ანალიზი ჩატარდა მთელ პაციენტთა პოპულაციაში, რანდომიზებული მკურნალობის ჯგუფში და მიცემული საკვლევი პრეპარატი (რანდომიზებული და დამუშავებული). ქვეჯგუფის ანალიზი ჩატარდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ფოლიუმის მჟავას და ვიტამინ B12-ს საკვლევი მკურნალობის დროს. ამ ეფექტურობის ანალიზის შედეგები შეჯამებულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში.

პემეტრექსედ-ცისპლატინის ეფექტურობა ცისპლატინის წინააღმდეგ ავთვისებიანი პლევრის მეზოთელიომაში

რანდომიზირებული და ნამკურნალები პაციენტები

პაციენტები, რომლებმაც მიიღეს სრული დანამატი

ეფექტურობის პარამეტრი

ალიმტა / ცისპლატინი (N=226)

ცისპლატინი

(N=222)

ალიმტა / ცისპლატინი (N=168)

ცისპლატინი

(N=163)

საშუალო საერთო გადარჩენა

(თვე) (95% CI)

12,1

(10,0-14,4)

9,3

(7,8-10,7)

13,3

(11,4-14,9)

10,0

(8,4-11,9)

Log Rank p-სიდიდე*

0,020

0,051

სიმსივნის პროგრესირების საშუალო დრო

(თვე) (95% CI)

5,7

(4,9-6,5)

3,9

(2,8-4,4)

6,1

(5,3-7,0)

3,9

(2,8-4,5)

Log Rank p-სიდიდე*

0,001

0,008

მკურნალობის წარუმატებლობის დრო (თვეები) (95% CI)

4,5

(3,9-4,9)

2,7

(2,1-2,9)

4,7

(4,3-5,6)

2,7

(2,2-3,1)

Log Rank p-სიდიდე*

0,001

0,001

პასუხის საერთო კოეფიციენტი** (95% CI)

41,3%

(34,8-48,1)

16,7%

(12,0-22,2)

45,5%

(37,8-53,4)

19,6%

(13,8-26,6)

Fisher exact p-სიდიდე*

< 0,001

< 0,001

აბრევიატურები: CI: ნდობის ინტერვალი*p-მნიშვნელობა მიუთითებს იარაღის შედარებას შორის.

  • * რანდომიზებული და დამუშავებული (N=225) და სრულად დამატებული (N=167) ALIMTA/ცისპლატინის ჯგუფში

ავთვისებიანი პლევრის მეზოთელიომასთან დაკავშირებული კლინიკურად მნიშვნელოვანი სიმპტომების (ტკივილი და ქოშინი) სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება დაფიქსირდა ფილტვის კიბოს სიმპტომების სკალის გამოყენებით ALIMTA/ცისპლატინის ჯგუფში (212 პაციენტი) მხოლოდ ცისპლატინის ჯგუფთან შედარებით (218 პაციენტი). სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება ასევე დაფიქსირდა ფილტვის ფუნქციის ტესტებში. განსხვავება სამკურნალო ჯგუფს შორის გამოვლინდა ფილტვის ფუნქციის გაუმჯობესებით ALIMTA/ცისპლატინის ჯგუფში და ფილტვის ფუნქციის გაუარესებით დროთა განმავლობაში საკონტროლო ჯგუფში.

ძალიან შეზღუდული მონაცემები ხელმისაწვდომია პაციენტებში ავთვისებიანი მეზოთელიომით, რომლებიც მკურნალობენ მხოლოდ ალიმტათი. ალიმტა 500 მგ/მ2 დოზით შესწავლილი იყო როგორც ერთჯერადი აგენტი ავთვისებიანი პლევრის მეზოთელიომის მქონე 64 პაციენტში, რომლებსაც მანამდე არ მიუღიათ ქიმიოთერაპია. საერთო პასუხის მაჩვენებელია 14.1%.

მეორე რიგის არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბო

მედიანური გადარჩენა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ადგილობრივად განვითარებული ან მეტასტაზური არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბო, მულტიცენტრული, რანდომიზებული, ღია 3 ფაზის კვლევის შედეგებში, რომელიც ადარებს ალიმტას დოცეტაქსელს წინა ქიმიოთერაპიის შემდეგ, არის 8,3 თვე ALIMTA-ს მქონე პაციენტებში (მკურნალობის ქვეშ მყოფი მოსახლეობა (ITT)) n=283) იყო 7.9 თვე (ITT n=288) პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ დოცეტაქსელით. წინა ქიმიოთერაპია არ შეიცავს ALIMTA-ს. მკურნალობის გავლენის ანალიზმა მთლიან გადარჩენაზე NSCLC ჰისტოლოგიით აჩვენა, რომ NSCLC პაციენტებში, გარდა უპირატესად ბრტყელუჯრედოვანი კარცინომის ჰისტოლოგიის მქონე პაციენტებში, ალიმტა დოცეტაქსელის წინააღმდეგ სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად აღემატებოდა (399 პაციენტი, 9.3 vs. 8.0). თვე შესწორებული HR = 0.78; 95% CI = 0.61-1.00, p = 0.047, დოცეტაქსელის სასარგებლოდ ბრტყელუჯრედოვანი კარცინომის ჰისტოლოგიის მქონე პაციენტებში (172 პაციენტი, 7.4 vs 6.2 თვე, მორგებული HR = 1.56, 95% CI =1.08-2.21, p= ჰისტოლოგიურ ქვეჯგუფებს შორის ალიმტას უსაფრთხოების პროფილში კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავებები არ დაფიქსირებულა.

შეზღუდული კლინიკური მონაცემები ცალკე რანდომიზებული, მე-3 ფაზის, კონტროლირებადი კვლევისგან მოიცავდა ეფექტურობის მონაცემებს (საერთო გადარჩენა, პროგრესირების გარეშე გადარჩენა) პემეტრექსედისთვის პაციენტებს შორის, რომლებიც ადრე მკურნალობდნენ დოცეტაქსელით (n = 41) და პაციენტებს შორის, რომლებიც ადრე არ მკურნალობდნენ დოცეტაქსელით (n = 540). აჩვენებს, რომ ისინი მსგავსია.

პემეტრექსედის ეფექტურობა დოცეტაქსელის წინააღმდეგ NSCLC-ITT პოპულაციაში

ალიმტა

დოცეტაქსელი

გადარჩენის დრო (თვეები)

  • მედიანა (მ)
  • 95% CI მედიანასთვის
  • HR
  • 95% CI HR
  • არასრულფასოვნების p-სიდიდის ლიმიტი (HR)

(n=283)

8,3 (7,0-9,4)

(n=288)

7,9 (6,3-9,2)

0,99 (0,82-1,20)

0,226

პროგრესირების გარეშე გადარჩენა (თვეები)

  • მედიანა

(n=283)

2,9

(n=288)

2,9

  • HR (95% CI)

0,97 (0,82-1,16)

მკურნალობის წარუმატებლობის დრო (TTTF-თვეები)

  • მედიანა
  • HR (95% CI)

(n=283)

2,3

(n=288)

2,1

0,84 (0,71-,997)

პასუხი (n: პასუხისთვის შესაფერისი)

  • რეაგირების მაჩვენებელი (%) (95% CI)
  • სტაბილური დაავადება (%)

(n=264)

9,1 (5,9-13,2)

45,8

(n=274)

8,8 (5,7-12,8)

46,4

აბრევიატურები: CI = ნდობის ინტერვალი HR = საშიშროების კოეფიციენტი ITT = პოპულაცია მკურნალობისას n = პოპულაციის მთლიანი ზომა

პირველადი ხაზის არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბო

მულტიცენტრულ, რანდომიზებულ, ღია 3 ფაზის კვლევაში პაციენტებში ლოკალურად მოწინავე ან მეტასტაზური (სტადია IIIb ან IV) NSCLC, რომლებსაც არ მიუღიათ მანამდე ქიმიოთერაპია, ალიმტა პლუს ცისპლატინით მკურნალობა შედარებული იყო გემციტაბინთან და ცისპლატინით მკურნალობასთან ITT პოპულაციაში (862 პაციენტები). დადგინდა, რომ აქვს მსგავსი კლინიკური ეფექტურობა გემციტაბინს პლუს ცისპლატინის საერთო გადარჩენის თვალსაზრისით, რაც აკმაყოფილებს პირველადი საბოლოო წერტილის. ამ კვლევაში ჩართულ ყველა პაციენტს ჰქონდა ECOG (აღმოსავლეთის კოოპერატივის ონკოლოგიური ჯგუფი) მუშაობის სტატუსი 0 ან 1.

პირველადი ეფექტურობის ანალიზი დაფუძნებულია ITT პოპულაციაზე. გარდა ამისა, ეფექტურობის ძირითადი საბოლოო წერტილების მგრძნობელობის ანალიზი შეფასდა PQ პოპულაციაში. ეფექტურობის ანალიზები PQ პოპულაციის გამოყენებით შეესაბამება ITT პოპულაციის ანალიზს და ადასტურებს, რომ ALIMTA/ცისპლატინის (AC) ეფექტურობა არ არის გემციტაბინზე/ცისპლატინის (GC)-ზე ნაკლები.

პროგრესირების გარეშე გადარჩენა (PFS) და საერთო პასუხის მაჩვენებელი მსგავსი იყო მკურნალობის ჯგუფებში: მედიანური PFS იყო 4.8 თვე ალიმტას პლუს ცისპლატინისთვის, წინააღმდეგ 5.1 თვე გემციტაბინისთვის პლუს ცისპლატინი (მორგებული HR 1.04; 95% CI=0.94-1, 15), პასუხის საერთო მაჩვენებელი იყო 30.6% (95% CI 27.3-33.9) ალიმტა პლუს ცისპლატინი 28.2% (95% CI=25.0-31.4) გემციტაბინისთვის პლუს ცისპლატინი. PFS მონაცემები ნაწილობრივ დადასტურდა დამოუკიდებელი შეფასებით (1725 პაციენტიდან 400 შემთხვევით შეირჩა შეფასებისთვის).

NSCLC ჰისტოლოგიის ზემოქმედების ანალიზი საერთო გადარჩენაზე კლინიკურად განსხვავდება ჰისტოლოგიის მიხედვით, იხილეთ ქვემოთ მოცემული ცხრილი.

ალიმტა + ცისპლატინი გემციტაბინის + ცისპლატინის ეფექტურობის შედარება NSCLC-IIT პოპულაციისა და ჰისტოლოგიური ქვეჯგუფების პირველი რიგის მკურნალობაში

IIT პოპულაცია და ჰისტოლოგიური ქვეჯგუფები

საშუალო საერთო გადარჩენა თვეებში (95% CI)

შესწორებული საფრთხის თანაფარდობა (HR) (95% CI)

p- მნიშვნელობა უპირატესობისთვის

ალიმტა + ცისპლატინი

გემციტაბინი + ცისპლატინი

IIT პოპულაცია (N=1725)

10,3

(9,8-11,2)

N=862

10,3

(9,6-10,9)

N=863

0,94a

(0,84-1,05)

0,259

ადენოკარცინომა (N=847)

12,6

(10,7-13,6)

N=436

10,9

(10,2-11,9)

N=411

0,84

(0,71-0,99)

0,033

დიდი უჯედი (N=153)

10,4

(8,6-14,1)

N=76

6,7

(5,5-9,0)

N=77

0,67

(0,48-0,96)

0,027

სხვა (N=252)

8,6

(6,8-10,2)

N=106

9,2

(8,1-10,6)

N=146

1,08

(0,81-1,45)

0,586

ბრტყელუჯრედოვანი უჯრედი (N=473)

9,4

(8,4-10,2)

N=2.4

10,8

(9,5-12,1)

N=229

1,23

(1,00-1,51)

0,050

აბრევიატურები: CI = ნდობის ინტერვალი; ITT = მკურნალობაში მყოფი მოსახლეობა; N = პოპულაციის მთლიანი ზომა a არსებობს სტატისტიკური მნიშვნელობა არანაკლებ ეფექტური ზღვრისთვის, საერთო ნდობის ინტერვალი HR კოეფიციენტისთვის საკმაოდ დაბალია არანაკლებ 1,17645-ზე. (p<0.0001)

კაპლან მაიერის მრუდები საერთო გადარჩენისთვის ჰისტოლოგიის მიხედვით

ჰისტოლოგიურ ქვეჯგუფებში ალიმტა პლუს ცისპლატინის უსაფრთხოების პროფილში კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავებები არ დაფიქსირებულა.

პაციენტებს, რომლებსაც მკურნალობდნენ ალიმტა პლუს ცისპლატინით, ჰქონდათ ნაკლები ტრანსფუზია (28.9% 16.4%-ის წინააღმდეგ, p<0.001), სისხლის წითელი უჯრედების ტრანსფუზია (27.3% 16.1%-ის წინააღმდეგ, p<0.001) და თრომბოციტების გადასხმა. (4.5% vs. 1.8%, p=0.002). გარდა ამისა, ამ პაციენტებმა მიიღეს ნაკლები ერითროპოეტინი/დარბოპოეტინი (18.1% vs 10.4%, p<0.001), G CSF/GM-CSF (6.1% v. 3.1%, p=0.004) და რკინის პრეპარატები (4.3% vs 7.0% p=0.021) უნდა მიეცეს.

NSCLC, შემანარჩუნებელი თერაპია

JMEN

ალიმტა პლუს საუკეთესო დამხმარე დახმარება (BSC (n=441) vs. BSC (n=222) არის მულტიცენტრული, რანდომიზებული, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებადი მე-3 ფაზის კვლევა (JMEN), რომელმაც შეადარა შემანარჩუნებელი თერაპიის ეფექტურობა და უსაფრთხოება. პირველი -ალიმტათი ხაზის ორმაგი თერაპია გამოირიცხა კვლევაში. ამ კვლევაში ჩართულ ყველა პაციენტს ჰქონდა ECOG შესრულების სტატუსი 0 ან 1. პაციენტები იღებდნენ შემანარჩუნებელ თერაპიას დაავადების პროგრესირებამდე. ეფექტურობა და უსაფრთხოება გაზომილი იყო რანდომიზაციის დღიდან პირველი - ხაზის (ინდუქციური) თერაპია. პაციენტებმა მიიღეს ალიმტას 5 კურსის მედიანა და პლაცებოს მედიანური 3.5 კურსით. სულ 213 პაციენტმა 6 კურსი (48.3%) და სულ 103 პაციენტმა (23.4%) დაასრულა ALIMTA-ს 10 კურსი. .

კვლევამ დააკმაყოფილა პირველადი საბოლოო წერტილი და აჩვენა PFS-ის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება ალიმტა ჯგუფში პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით (n=581, დამოუკიდებლად შესწავლილი პოპულაცია; მედიანური 4.0 თვე და 2.0 თვე, შესაბამისად) (HR=0.60, 95%) CI= 0,49-0,73, p<0,00001). პაციენტის სკანირების დამოუკიდებელმა მიმოხილვამ დაადასტურა მკვლევარის PFS შეფასების შედეგები. საშუალო OS (Overall Survival) (n=663) ზოგადი პოპულაციისთვის იყო 13.4 თვე ალიმტა ჯგუფში და 10.6 თვე პლაცებოს ჯგუფში; HR=0.79 (95% CI=0.65-0.95, p=0.01192).

სხვა ალიმტა კვლევებთან შესაბამისობაში, სხვაობა ეფექტურობაში NSCLC ჰისტოლოგიის მიხედვით ასევე დაფიქსირდა JMEN-ში. პაციენტებში NSCLC-ით, გარდა უპირატესად ბრტყელუჯრედოვანი ჰისტოლოგისა (n=430, დამოუკიდებლად შესწავლილი პოპულაცია), მედიანური PFS იყო 4.4 თვე ალიმტა ჯგუფისთვის და 1.8 თვე პლაცებო ჯგუფისთვის; HR=0.47 (95% CI=0.37-0.60, p=0.00001). მედიანა OS (n=481) NSCLC პაციენტებში, გარდა უპირატესად ბრტყელუჯრედოვანი ჰისტოლოგიის მქონე პაციენტებში, იყო 15.5 თვე ალიმტა ჯგუფისთვის და 10.3 თვე პლაცებოს ჯგუფისთვის; HR=0.70 (95% CI=0.56-0.88, p=0.002). NSCLC პაციენტებში, უპირატესად ბრტყელუჯრედოვანი ჰისტოლოგიის გარდა, მედიანური OS ინდუქციის ფაზის ჩათვლით იყო 18.6 თვე ალიმტა ჯგუფისთვის და 13.6 თვე პლაცებოსთვის; HR=0.71 (95% CI=0.56-0.88, p=0.002). PFS და OS შედეგებმა ბრტყელუჯრედოვანი ჰისტოლოგიის მქონე პაციენტებში არ აჩვენა ალიმტას რაიმე უპირატესობა პლაცებოსთან შედარებით. ჰისტოლოგიურ ქვეჯგუფებში ალიმტას უსაფრთხოების პროფილში კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება არ დაფიქსირებულა.

JMEN: კაპლან მაიერი ასახავს პროგრესირების გარეშე გადარჩენას (PFS) და საერთო გადარჩენას ალიმტასთან შედარებით პლაცებოსთან შედარებით NSCLC პაციენტებში, გარდა უპირატესად ბრტყელუჯრედოვანი ჰისტოლოგიის მქონე პაციენტებისა:

Paramount

ALIMTA/ცისპლატინის ორმაგი თერაპიის პირველი რიგის 4 კურსის შემდეგ, ალიმტა პლუს BSC (n=359) და პლაცებო პლუს BSC (n=180) შემანარჩუნებელი თერაპიის შემდეგ ადგილობრივად მოწინავე (სტადია IIIB) ან მეტასტაზური (IV სტადია) NSCLC პაციენტებში გარდა არაპროგრესული ბრტყელუჯრედოვანი ჰისტოლოგია. ეს არის მულტიცენტრული, რანდომიზებული, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებადი მე-3 ფაზის კვლევა (PARAMOUNT), რომელმაც შეადარა მისი ეფექტურობა და უსაფრთხოება. 939 პაციენტიდან, რომლებიც მკურნალობდნენ ალიმტა პლუს ცისპლატინის ინდუქციით, 539 რანდომიზირებული იყო შემანარჩუნებელ თერაპიაზე პემეტრექსედით ან პლაცებოთი. მაშინ როცა რანდომიზებული პაციენტების 44.9%-ს ჰქონდა სრული/ნაწილობრივი პასუხი ალიმტას პლუს ცისპლატინის ინდუქციაზე, 51.9%-ს ჰქონდა დაავადების სტაბილური პასუხი. შემანარჩუნებელ თერაპიაზე რანდომიზირებულ პაციენტებს ჰქონდათ ECOG ეფექტურობის სტატუსი 0 ან 1. ალიმტა პლუს ცისპლატინის ინდუქციური თერაპიის დაწყებიდან შემანარჩუნებელი თერაპიის დაწყებამდე იყო 2.96 თვე, როგორც პემეტრექსედის, ასევე პლაცებოს ჯგუფში. რანდომიზებული პაციენტები იღებდნენ შემანარჩუნებელ თერაპიას დაავადების პროგრესირებამდე. ეფექტურობა და უსაფრთხოება გაზომილი იყო რანდომიზაციის დღიდან პირველი რიგის (ინდუქციური) თერაპიის დასრულებამდე. პაციენტები იღებდნენ შემანარჩუნებელ თერაპიას მედიანური 4 ციკლისთვის ალიმტასა და პლაცებოს ჯგუფში. სულ 169 პაციენტმა (47.1%) დაასრულა ALIMTA-ს შემანარჩუნებელი თერაპიის 6 ციკლი, რაც სულ მცირე 10 ციკლია ALIMTA-სთვის.

კვლევამ დააკმაყოფილა პირველადი საბოლოო წერტილი და აჩვენა PFS-ის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება ალიმტა ჯგუფში პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით (n=472, დამოუკიდებლად შესწავლილი პოპულაცია; მედიანური 3.9 თვე და 2.6 თვე, შესაბამისად) (HR=0.64, 95%). CI=0.51-0.81, p=0.0002). პაციენტის სკანირების დამოუკიდებელმა მიმოხილვამ დაადასტურა მკვლევარის PFS შეფასების შედეგები. რანდომიზირებულ პაციენტებში, მედიანური მკვლევარის მიერ შეფასებული PFS გაზომილი საწყის ეტაპზე ალიმტა პლუს ცისპლატინის პირველი რიგის ინდუქციური თერაპიის იყო 6.9 თვე ალიმტა ჯგუფისთვის და 5.6 თვე პლაცებო ჯგუფისთვის (HR=0.59 95% CI=0.47- 0.74).

ალიმტას პლუს ცისპლატინის ინდუქციის შემდეგ (4 ციკლი), ალიმტათი მკურნალობა სტატისტიკურად აღემატებოდა პლაცებოს OS-სთვის (მედიანა 13.9 თვე 11.0 თვის წინააღმდეგ, HR=0.78, 95% CI=0.64-0, 96, p=0.0195). გადარჩენის ამ საბოლოო ანალიზის დროს, ალიმტას ჯგუფში პაციენტების 28.7% იყო ცოცხალი ან არ იყო თვალყური, 21.7% პლაცებოს ჯგუფში. ალიმტას ფარდობითი მკურნალობის ეფექტი თანმიმდევრული იყო ქვეჯგუფებში (დაავადების სტადიის, ინდუქციური პასუხის, ECOG PS, მოწევის სტატუსი, სქესი, ჰისტოლოგია და ასაკი) და იყო მსგავსი, რაც დაფიქსირდა დაურეგულირებელ OS და PFS ანალიზებში. 1 წლიანი და 2 წლიანი გადარჩენის მაჩვენებლები ალიმტა ჯგუფში პაციენტებისთვის იყო 58% და 32%, შესაბამისად, პლაცებო ჯგუფში 45% და 21%-თან შედარებით. ალიმტა პლუს ცისპლატინის პირველი რიგის ინდუქციური თერაპიის დასაწყისში, პაციენტებში OS-ის მედიანური მაჩვენებელი იყო 16.9 თვე ალიმტა ჯგუფისთვის და 14.0 თვე პლაცებოს ჯგუფისთვის (HR=0.78 95% CI=0.64-0.96). პაციენტების პროცენტი, რომლებიც მკურნალობდნენ კვლევის შემდგომ იყო 64.3% ალიმტასთვის და 71.7% პლაცებოსთვის.

PARAMOUNT: კაპლან მეიერის ნაკვეთი PFS და OS ალიმტას შესანარჩუნებლად NSCLC პაციენტებში, გარდა ბრტყელუჯრედოვანი ჰისტოლოგიის მქონეთა (გაზომილი რანდომიზაციით)

ალიმტას შემანარჩუნებელი თერაპიის უსაფრთხოების პროფილები JMEN და PARAMOUNT კვლევებიდან მსგავსი იყო.

  • 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

ზოგადი მახასიათებლები

შეწოვა

პემეტრექსედის ფარმაკოკინეტიკა შეფასებული იყო ინფუზიიდან 10 წუთის შემდეგ, როგორც ერთჯერადი აგენტი 426 კიბოს პაციენტში სხვადასხვა მყარი სიმსივნეებით 0.2-დან 838 მგ/მ2-მდე დოზებით. პემეტრექსედის მთლიანი ფართობი მრუდის ქვეშ (AUC) და პლაზმაში პიკური კონცენტრაცია იზრდება დოზის პირდაპირპროპორციულად. პემეტრექსედის ფარმაკოკინეტიკა არ იცვლება თერაპიის განმეორებით კურსებზე.

განაწილება

სტაბილურ მდგომარეობაში პემეტრექსედის განაწილების მოცულობა შეადგენს 9 ლ/მ2. ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ პემეტრექსედი დაახლოებით 81% უკავშირდება პლაზმის ცილებს. თირკმელების დარღვევები სხვადასხვა სტადიაზე მნიშვნელოვან გავლენას არ ახდენდა ამ შეკავშირებაზე.

ბიოტრანსფორმაცია

პემეტრექსედი განიცდის შეზღუდულ მეტაბოლიზმს ღვიძლში. ელიმინაცია პემეტრექსედი ძირითადად გამოიყოფა შარდით, შეყვანილი დოზის 70%-დან 90%-მდე უცვლელი რჩება შარდში მიღებიდან 24 საათის განმავლობაში. ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ პემეტრექსედი აქტიურად გამოიყოფა ორგანული ანიონის გადამტანი OAT3. პემეტრექსედის საერთო სისტემური კლირენსი არის 91,8 მლ/წთ, ხოლო პლაზმიდან ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 3,5 საათს თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 90 მლ/წთ). პაციენტთაშორისი კლირენსის ცვალებადობა ზომიერია 19.3%.

წრფივობა/არაწრფივობა

პემეტრექსედის მთლიანი ფართობი მრუდის ქვეშ (AUC) და პლაზმაში პიკური კონცენტრაცია იზრდება დოზის პირდაპირპროპორციულად. პემეტრექსედის ფარმაკოკინეტიკა არ იცვლება თერაპიის განმეორებით კურსებზე.

ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური ურთიერთობები

პემეტრექსედის ფარმაკოკინეტიკაზე არ მოქმედებს ცისპლატინის თანმხლები გამოყენება. ფოლიუმის მჟავას პერორალური მიღება და ვიტამინი B12 ინტრამუსკულური დანამატები არ იმოქმედებს პემეტრექსედის ფარმაკოკინეტიკაზე.

  • 3. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები ორსულ თაგვებზე პემეტრექსედის შეყვანამ გამოიწვია ნაყოფის სიცოცხლისუნარიანობის დაქვეითება, ნაყოფის წონის დაქვეითება, ზოგიერთი ჩონჩხის სტრუქტურის არასრული ოსიფიკაცია და სასის ნაპრალი.

მამრ თაგვებზე პემეტრექსედის შეყვანამ გამოიწვია რეპროდუქციული ტოქსიკურობა, რომელიც ხასიათდება შემცირებული ნაყოფიერებით და სათესლე ჯირკვლების ატროფიით. სათესლე ჯირკვლის გამოვლინებები (თესლისებრი ეპითელიუმის დეგენერაცია/ნეკროზი) დაფიქსირდა კვლევაში ბიგლ ძაღლებში, რომლებიც იღებდნენ ინტრავენური ბოლუსის ინექციას 9 თვის განმავლობაში. ეს დასკვნები ვარაუდობს, რომ პემეტრექსედმა შეიძლება შეამციროს/დაარღვიოს მამაკაცის ნაყოფიერება. ქალის ნაყოფიერება არ არის შესწავლილი.

პემეტრექსედის მუტაგენური ეფექტი არ დაფიქსირებულა ინ ვიტრო ქრომოსომული აბერაციის ტესტში ან ეიმსის ტესტში ჩინური ზაზუნის საკვერცხის უჯრედებში. პემეტრექსედი აჩვენა, რომ არის კლასტოგენური მიკრობირთვული ტესტის in vivo თაგვებში.

არ ჩატარებულა კვლევები პემეტრექსედის კანცეროგენული პოტენციალის შესაფასებლად.

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · პროდუქტის მახასიათებლები (ექიმისთვის)

ალიმტა 50 მლ საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებელი ფხვნილი

500 მგ

(LILLY-საფრანგეთი) (VIANEX-საბერძნეთი)

ლილი

მოკლე ინფორმაცია სამკურნალო საშუალების შესახებ

  • სამკურნალო საშუალების დასახელება

ალიმტა 500 მგ ფლაკონი საინფუზიო ხსნარის ფხვნილის შემცველი

სტერილური, ციტოტოქსიური

  • ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება: თითოეული 50 მლ ფლაკონი შეიცავს პემეტრექსედ დინატრიუმის ჰეპტაჰიდრატს, რომელიც ექვივალენტურია 500 მგ პემეტრექსედის ბაზაზე.

აღდგენის შემდეგ (იხ. პუნქტი 6.6), თითოეული 50 მლ ფლაკონი შეიცავს 25 მგ/მლ პემეტრექსედს.

დამხმარე ნივთიერებები: თითოეული 50 მლ ფლაკონი შეიცავს 54 მგ ნატრიუმს. იხილეთ 6.1 დამხმარე ნივთიერებებისთვის.

  • ფარმაცევტული ფორმა

ფხვნილი საინფუზიო ხსნარისთვის

თეთრიდან ღია ყვითელი ან ყვითელ-მწვანე ლიოფილიზებული ფხვნილი.

აღდგენის შემდეგ მიღებული ხსნარი გამჭვირვალე უფერო-ყვითელი ან მწვანე-ყვითელი ფერისაა.

  • კლინიკური მახასიათებლები
  • 1. თერაპიული ჩვენებები

პლევრის ავთვისებიანი მეზოთელიომა

ალიმტა ნაჩვენებია პლატინასთან კომბინაციაში არარეზექტირებადი ავთვისებიანი პლევრის მეზოთელიომის მქონე პაციენტების სამკურნალოდ, რომლებსაც არ მიუღიათ მანამდე ქიმიოთერაპია.

ფილტვის არაბრტყელუჯრედოვანი არაწვრილუჯრედოვანი კიბო (NSCLC)

ალიმტა ნაჩვენებია პაციენტების პირველადი მკურნალობისთვის, რომლებსაც აქვთ ადგილობრივი შორსწასული დაავადება ან მეტასტაზური არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბო ცისპლატინთან კომბინაციაში მხოლოდ არასკვამოზურ ჰისტოლოგიურ ქვეჯგუფებში (იხ. პუნქტი 5.1).

ალიმტა ნაჩვენებია მხოლოდ მორეციდივე ან მეტასტაზური არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბოს მხოლოდ არაბრტყელა ჰისტოლოგიური ქვეტიპების შემანარჩუნებელი მკურნალობისთვის, რომელთა დაავადება არ პროგრესირებს პირველი რიგის პლატინაზე დაფუძნებული ქიმიოთერაპიის შემდეგ (იხ. პუნქტი 5.1).

ალიმტა ნაჩვენებია მეორე რიგის სამკურნალოდ რეციდივის ან მეტასტაზური არაბრტყელუჯრედოვანი არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბოს მქონე პაციენტებისთვის, რომლებიც ადრე არ იყენებდნენ პემეტრექსედზე დაფუძნებულ თერაპიას (იხ. პუნქტი 5.1).

  • 2. დოზირება და მიღების წესი

დოზირება/შეყვანის სიხშირე და ხანგრძლივობა

ალიმტა უნდა დაინიშნოს მხოლოდ კიბოს საწინააღმდეგო ქიმიოთერაპიის ადმინისტრირებაში გამოცდილი ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ. ალიმტა ცისპლატინთან კომბინაციაში. ალიმტას რეკომენდებული დოზაა 500 მგ/მ2 (სხეულის ზედაპირის ფართობის კვადრატული მეტრი "BSA") შეყვანილი 10 წუთიანი ინტრავენური ინფუზიის სახით ყოველი 21-დღიანი ციკლის პირველ დღეს. 500 მგ თითო). ცისპლატინის რეკომენდებული დოზაა 75 მგ/მ2, რომელიც უნდა შეიყვანოთ ორსაათიანი პერიოდის განმავლობაში პემეტრექსედის ინფუზიის დასრულებიდან დაახლოებით 30 წუთის შემდეგ ყოველი 21-დღიანი ციკლის პირველ დღეს. პაციენტებმა უნდა მიიღონ ადეკვატური ღებინების საწინააღმდეგო თერაპია და შესაბამისი ჰიდრატაცია ცისპლატინის მიღებამდე და/ან შემდეგ (იხ. აგრეთვე ცისპლატინის პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება სპეციფიკური დოზებისთვის).

ალიმტა როგორც მონოთერაპიული საშუალება

პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ფილტვის არაწვრილუჯრედოვანი კიბოსთვის, რომლებმაც მიიღეს წინასწარი ქიმიოთერაპია, ალიმტას რეკომენდებული დოზაა 500 მგ/მ2, შეყვანილი 10 წუთიანი ინტრავენური ინფუზიის სახით ყოველი 21-დღიანი ციკლის პირველ დღეს.

პრემედიკაციის რეჟიმი

კანის რეაქციების სიხშირისა და სიმძიმის შესამცირებლად, კორტიკოსტეროიდები უნდა დაინიშნოს პემეტრექსედის შეყვანის დღეს და მეორე დღეს 1 დღით ადრე. მიცემული კორტიკოსტეროიდი უნდა იყოს 4 მგ დექსამეტაზონის ექვივალენტური პერორალურად ორჯერ დღეში (იხ. პუნქტი 4.4).

ვიტამინის დანამატები ასევე უნდა მიეცეს პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობენ პემეტრექსედით ტოქსიკურობის შესამცირებლად (იხ. პუნქტი 4.4). პაციენტებმა ყოველდღიურად უნდა მიიღონ პერორალური ფოლიუმის მჟავა ან ფოლიუმის მჟავას შემცველი მულტივიტამინები (350-1000 მიკროგრამი). შემდგომში უნდა გაგრძელდეს. პაციენტებმა უნდა მიიღონ ვიტამინი B12 (1000 მიკროგრამი) ინტრამუსკულარული ინექცია პემეტრექსედის პირველ დოზამდე ერთი კვირით ადრე და შემდგომ ყოველ სამ ციკლში. ვიტამინი B12 ინექციები ასევე შეიძლება ჩატარდეს პემეტრექსედის მიღების დღეს.

მონიტორინგი

პაციენტები, რომლებიც იღებენ პემეტრექსედს, უნდა იმყოფებოდნენ სისხლის სრული დათვლით, ლეიკოციტების და თრომბოციტების დიფერენციალური რაოდენობის ჩათვლით, ყოველი დოზის მიღებამდე. ყოველი ქიმიოთერაპიის მიღებამდე უნდა ჩატარდეს სისხლის ბიოქიმიური ტესტები თირკმელების და ღვიძლის ფუნქციის შესაფასებლად. ნებისმიერი ქიმიოთერაპიის კურსის დაწყებამდე პაციენტს უნდა ჰქონდეს შემდეგი მნიშვნელობები:

ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა (ANC) უნდა იყოს 1500 უჯრედი/მმ3 და თრომბოციტების რაოდენობა უნდა იყოს 100000 უჯრედი/მმ3. კრეატინინის კლირენსი უნდა იყოს 45 მლ/წთ.

მთლიანი ბილირუბინი უნდა იყოს 1,5-ჯერ აღემატება ნორმალური მნიშვნელობის ზედა ზღვარს. ტუტე ფოსფატაზა (AP), ასპარტატ ამინოტრანსფერაზა (AST ან SGOT) და ალანინ ამინოტრანსფერაზა (ALT ან SGPT) უნდა იყოს 3-ჯერ მეტი ნორმალური მნიშვნელობის ზედა ზღვარზე. თუ ღვიძლში სიმსივნური მეტასტაზებია, მისაღებია ტუტე ფოსფატაზა, AST და ALT 5-ჯერ აღემატებოდეს ნორმალურ მნიშვნელობებს.

დოზის კორექტირება

დოზის კორექცია მომდევნო ციკლის დასაწყისში უნდა ეფუძნებოდეს უმცირეს ჰემატოლოგიურ რაოდენობას ან მაქსიმალურ არაჰემატოლოგიურ ტოქსიკურობას წინა მკურნალობის ციკლში. მკურნალობა შეიძლება გადაიდოს ლაბორატორიული შედეგების გაუმჯობესებამდე. გაუმჯობესების შემდეგ, პაციენტებს ხელახლა უნდა ჩაუტარდეთ მკურნალობა ცხრილებში 1, 2 და 3 მითითებების შესაბამისად, რომლებიც გამოიყენება ალიმტას, როგორც ერთჯერადი აგენტის ან ცისპლატინის კომბინაციაში გამოყენებისას.

ცხრილი 1. დოზის კორექტირების სქემა ალიმტასთვის (ერთჯერადი ან კომბინირებული) და ცისპლატინი-ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობისთვის

ყველაზე დაბალი ANC<500/მმ3 და ყველაზე დაბალი თრომბოციტები 50000/მმ3

წინა დოზის 75% (როგორც ალიმტა, ასევე ცისპლატინი)

მიუხედავად ყველაზე დაბალი AND-ისა, ყველაზე დაბალი თრომბოციტები <50000/მმ3

წინა დოზის 75% (როგორც ალიმტა, ასევე ცისპლატინი)

ყველაზე დაბალი თრომბოციტები სისხლდენით <50,000/მმ3, მიუხედავად ყველაზე დაბალი ANC

წინა დოზის 50% (როგორც ალიმტა, ასევე ცისპლატინი)

აბრევიატურები: ANC: ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა

a ეს კრიტერიუმი აკმაყოფილებს კიბოს ეროვნული ინსტიტუტის ზოგადი ტოქსიკურობის კრიტერიუმებს (GTK) (v2.0; NCl 1998) GTK 2 ხარისხის სისხლდენის განმარტებას.

თუ პაციენტებს განუვითარდათ მე-3 ხარისხის არაჰემატოლოგიური ტოქსიკურობა (ნეიროტოქსიკურობის გამოკლებით), ალიმტას მიღება უნდა შეწყდეს მანამ, სანამ მნიშვნელობები არ დაბრუნდება პაციენტის წინასამკურნალო მნიშვნელობებზე ნაკლები ან ტოლი. მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს მე-2 ცხრილის მითითებების შესაბამისად.

ცხრილი 2. დოზის კორექტირების სქემა ალიმტასთვის (ერთჯერადი ან კომბინირებული) და ცისპლატინი-არაჰემატოლოგიური ტოქსიკურობისთვის a,b

ალიმტას დოზა

(მგ/მ2)

ცისპლატინის დოზა

(მგ/მ2)

ყველა დიარეა, რომელიც საჭიროებს ჰოსპიტალიზაციას (განურჩევლად დონისა) ან 3 ან 4 ხარისხის დიარეა

წინა დოზის 75%.

წინა დოზის 75%.

Grade 3 or 4 mucositis

წინა დოზის 50%.

წინა დოზის 100%.

a კიბოს ეროვნული ინსტიტუტის ზოგადი ტოქსიკურობის კრიტერიუმები (GTK v2.0; NCI 1998)

b ნეიროტოქსიკურობის გარდა

ნეიროტოქსიკურობის შემთხვევაში, ალიმტასა და ცისპლატინის რეკომენდებული დოზის კორექტირება მოცემულია ცხრილში 3. თუ შეინიშნება 3 ან 4 ხარისხის ნეიროტოქსიკურობა, პაციენტებში მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

ცხრილი 3. დოზის კორექტირების სქემა ალიმტასთვის (როგორც ერთჯერადი აგენტი ან კომბინაცია) და ცისპლატინი-ნეიროტოქსიკურობა

GTKa

ხარისხი

პემეტრექსედის დოზა (მგ/მ2)

ცისპლატინის დოზა

(მგ/მ2)

0-1

წინა დოზის 100%

წინა დოზის 100%

2

წინა დოზის 100%

წინა დოზის 50%

a კიბოს ეროვნული ინსტიტუტის ზოგადი ტოქსიკურობის კრიტერიუმები (GTK; v2.0; NCl 1998)

ალიმტას თერაპია უნდა შეწყდეს, თუ პაციენტს განუვითარდა ჰემატოლოგიური ან არაჰემატოლოგიური 3 ან 4 ხარისხის ტოქსიკურობა დოზის ორი შემცირების შემდეგ ან დაუყოვნებლივ შეწყდეს, თუ შეინიშნება 3 ან 4 ხარისხის ნეიროტოქსიკურობა.

გამოყენების მეთოდი

ალიმტას ხსნარი უნდა მომზადდეს 6.6 ნაწილში მოცემული ინსტრუქციის შესაბამისად.

ალიმტა შეჰყავთ ინტრავენური ინფუზიის სახით 10 წუთის განმავლობაში ყოველი 21-დღიანი პერიოდის პირველ დღეს. იხილეთ სექცია 6.6 ალიმტას აღდგენისა და განზავების ინსტრუქციებისთვის მიღებამდე.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

თირკმლის უკმარისობა

(გლომერულური ფილტრაციის სიჩქარე გაზომილი სტანდარტული Cockcroft and Gault ფორმულით ან Tc99m-DPTA შრატის კლირენსის მეთოდით): პემეტრექსედი ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით უცვლელი სახით. კლინიკურ კვლევებში პაციენტები კრეატინინის კლირენსით 45 მლ/წთ

მათ არ სჭირდებოდათ დოზის კორექცია, გარდა პაციენტებისთვის რეკომენდებული. არასაკმარისი მონაცემებია პემეტრექსედის გამოყენების შესახებ პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით 45 მლ/წთ ქვემოთ; ამიტომ პემეტრექსედი არ არის რეკომენდებული ამ პაციენტებში (იხ. პუნქტი 4.4).

ღვიძლის უკმარისობა

არ გამოვლენილა კავშირი AST (SGOT), ALT (SGPT) ან მთლიანი ბილირუბინის და პემეტრექსედის ფარმაკოკინეტიკას შორის. თუმცა, ღვიძლის უკმარისობა ბილირუბით >1.5-ჯერ აღემატება ნორმალური მნიშვნელობის ზედა ზღვარს და/ან ამინოტრანსფერაზას >3.0-ჯერ ნორმალური მნიშვნელობის ზედა ზღვარს (ღვიძლში მეტასტაზების გარეშე) ან >5.0-ჯერ აღემატება ნორმალური მნიშვნელობის ზედა ზღვარს (ღვიძლში მეტასტაზებით) კონკრეტულად არ არის შესწავლილი.

პედიატრიული მოსახლეობა

ალიმტა არ გამოიყენება პედიატრიულ პოპულაციაში ავთვისებიანი პლევრის მეზოთელიომისა და ფილტვის არაწვრილუჯრედოვანი კიბოსთვის. არ არის რეკომენდებული 18 წლამდე ასაკის პაციენტებისთვის.

გერიატრიული მოსახლეობა

კლინიკურ კვლევებში არ არსებობდა მტკიცებულება, რომ 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებს ჰქონდათ გვერდითი მოვლენების გაზრდილი რისკი 65 წელზე ახალგაზრდა პაციენტებთან შედარებით. ზოგადად, დოზის შემცირება არ არის საჭირო ყველა პაციენტისთვის, გარდა რეკომენდირებულისა.

  • 3. უკუჩვენებები

იგი უკუნაჩვენებია პაციენტებში ცნობილი ჰიპერმგრძნობელობის მქონე პემეტრექსედის ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ 6.1 განყოფილებაში.

პემეტრექსედით მკურნალობისას ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს (იხ. პუნქტი 4.6). ყვითელი ცხელების ვაქცინასთან ერთდროული გამოყენება უკუნაჩვენებია (იხ. პუნქტი 4.5).

  • 4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

პემეტრექსედს შეუძლია დათრგუნოს ძვლის ტვინი, რაც გამოიხატება ნეიტროპენიით, თრომბოციტოპენიით და ანემიით (ან პანციტოპენია) (იხ. ნაწილი 4.8). მიელოსუპრესია ჩვეულებრივ არის დოზის შემზღუდველი ტოქსიკურობა. მკურნალობის დროს პაციენტებს უნდა ექვემდებარებოდეს მიელოსუპრესიის მონიტორინგი და პემეტრექსედი არ უნდა დაინიშნოს პაციენტებში, სანამ ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა (ANC) არ დაბრუნდება 1500 უჯრედ/მმ3-მდე და თრომბოციტების რაოდენობა 100000 უჯრედ/მმ3-მდე. დოზის შემცირება შემდგომი ციკლებისთვის რეგულირდება უმცირესი ANC, თრომბოციტების რაოდენობის და მაქსიმალური არაჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის საფუძველზე, რომელიც დაფიქსირდა წინა ციკლში (იხ. პუნქტი 4.2).

ნაკლები ტოქსიკურობა და 3/4 ხარისხის ჰემატოლოგიური და არაჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის შემცირება, როგორიცაა ნეიტროპენია, ფებრილური ნეიტროპენია და ინფექცია 3/4 ხარისხის ნეიტროპენიით, დაფიქსირდა ფოლიუმის მჟავით და ვიტამინი B12-ით პრემედიკაციის დროს. ამიტომ, ყველა პაციენტს, რომლებიც იღებენ პემეტრექსედს, უნდა მიეწოდოს ინსტრუქცია, მიიღონ ფოლიუმის მჟავა და ვიტამინი B12 პროფილაქტიკურად მკურნალობასთან დაკავშირებული ტოქსიკურობის შესამცირებლად (იხ. პუნქტი 4.2).

კანის რეაქციები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებსაც არ უტარდებოდათ პრემედიკაცია კორტიკოსტეროიდებით. დექსამეტაზონმა (ან ექვივალენტმა) შეიძლება შეამციროს კანის რეაქციების სიხშირე და სიმძიმე (იხ. პუნქტი 4.2).

პაციენტების რაოდენობა კრეატინინის კლირენსით 45 მლ/წთ-ზე დაბალი, რომლებიც მონაწილეობდნენ კვლევებში არ არის საკმარისი. ამიტომ პემეტრექსედის გამოყენება არ არის რეკომენდებული პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით 45 მლ/წთ ქვემოთ (იხ. პუნქტი 4.2).

პაციენტები თირკმელების მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 45-79 მლ/წთ), არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები, როგორიცაა იბუპროფენი და აცეტილსალიცილის მჟავა (> 1,3 გ დღეში) 2 დღით ადრე, დღეს და 2 დღის შემდეგ პემეტრექსედის (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების) გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული (იხ. პუნქტი 4.5).

თირკმელების ზომიერი ან მსუბუქი უკმარისობის მქონე პაციენტებში, რომლებიც განიხილება პემეტრექსედით თერაპიაზე, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდი უნდა შეწყდეს პემეტრექსედის მიღებამდე მინიმუმ 5 დღით ადრე, შეყვანის დღეს და მიღებიდან სულ მცირე 2 დღის განმავლობაში (იხ. პუნქტი 4.5).

დაფიქსირდა თირკმლის სერიოზული უკმარისობა, მათ შორის თირკმლის მწვავე უკმარისობა, როდესაც პემეტრექსედი გამოიყენებოდა ცალკე ან სხვა ქიმიოთერაპიულ საშუალებებთან ერთად. ამ პაციენტთაგან ბევრს აქვს ისეთი რისკ-ფაქტორები, როგორიცაა დეჰიდრატაცია, უკვე არსებული ჰიპერტენზია ან დიაბეტი, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს თირკმელების დარღვევების განვითარება. ნეფროგენული შაქრიანი დიაბეტი და თირკმლის მილაკოვანი ნეკროზი დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგული გამოყენების შემდეგ პემეტრექსედთან ერთად ან სხვა ქიმიოთერაპიულ საშუალებებთან ერთად. ამ მოვლენების უმეტესობა გაქრა პემეტრექსედის შეწყვეტის შემდეგ. პაციენტებს რეგულარულად უნდა აკონტროლონ მწვავე მილაკოვანი ნეკროზის ნიშნები და სიმპტომები (მაგ. ჰიპერნატრიემია), თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება და ნეფროგენული შაქრიანი დიაბეტი.

სხეულის ღრუში არსებული სითხეების ზემოქმედება, როგორიცაა პლევრალური გამონაჟონი ან ასციტი, პემეტრექსედზე სრულად არ არის აღწერილი. მე-2 ფაზის კვლევაში 31 მყარი სიმსივნური პაციენტში სითხის დაგროვებით, არ იყო განსხვავება პემეტრექსედის პლაზმურ კონცენტრაციაში ან კლირენსში სითხის დაგროვების გარეშე პაციენტებთან შედარებით. ამიტომ, პემეტრექსედით თერაპიის დაწყებამდე უნდა შეფასდეს გაერთიანებული სითხის დეპოზიტების დრენაჟი; მაგრამ შეიძლება არ იყოს საჭირო. პემეტრექსედი ცისპლატინთან ერთად მიღებისას აღინიშნა მძიმე დეჰიდრატაცია კუჭ-ნაწლავის ტოქსიკურობის გამო. ამიტომ, პაციენტებმა უნდა მიიღონ ადეკვატური ანტიემიტური თერაპია და შესაბამისი დატენიანება მკურნალობამდე და/ან მის შემდეგ.

სერიოზული გულ-სისხლძარღვთა მოვლენები, მათ შორის იშვიათი მიოკარდიუმის ინფარქტი და ცერებროვასკულური მოვლენები, დაფიქსირდა პემეტრექსედის კლინიკურ კვლევებში, როგორც წესი, სხვა ციტოტოქსიურ აგენტთან ერთად გამოყენებისას. ამ მოვლენების მქონე პაციენტთა უმეტესობას აქვს უკვე არსებული გულ-სისხლძარღვთა რისკ-ფაქტორები (იხ. ნაწილი 4.8). კიბოს პაციენტებში იმუნური სისტემა ძირითადად დათრგუნულია. შესაბამისად, არ არის რეკომენდებული ცოცხალ დასუსტებულ ვაქცინებთან ერთდროული გამოყენება (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.5).

პემეტრექსედს შეიძლება ჰქონდეს გენეტიკურად საზიანო ეფექტი. სქესობრივი მომწიფების მამაკაცებს ურჩევენ არ გააჩინონ ბავშვები მკურნალობის დროს და შემდგომ 6 თვემდე. რეკომენდებულია კონტრაცეფციის მეთოდები ან სქესობრივი კავშირის თავიდან აცილება. იმის გამო, რომ პემეტრექსედით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს შეუქცევადი უნაყოფობა, რეკომენდებულია, რომ მამაკაცებმა მიმართონ რჩევებს სპერმის შენახვის შესახებ მკურნალობის დაწყებამდე.

ეფექტური კონტრაცეპტული მეთოდები უნდა იქნას გამოყენებული პემეტრექსედით მკურნალობისას რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებში (იხ. პუნქტი 4.6).

რადიაციული პნევმონია დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ სხივურ თერაპიას პემეტრექსედის თერაპიის დროს, შემდგომ ან მის წინ. განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო ამ პაციენტებში და პაციენტებში, რომლებიც იღებენ სხვა რადიომგრძნობიარე (რადიაციული სენსიბილიზირებელი) აგენტებს.

რადიაციული დამახსოვრების დერმატიტის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს სხივური თერაპია კვირების ან წლების წინ.

ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს დაახლოებით 54 მგ ნატრიუმს თითო ფლაკონში. ის უნდა გაითვალისწინონ პაციენტებმა, რომლებიც აკონტროლებენ ნატრიუმის დიეტას.

  • 5. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

პემეტრექსედი გამოიყოფა ძირითადად უცვლელი სახით მილაკოვანი სეკრეციით და ნაკლებად გლომერულური ფილტრაციით. ნეფროტოქსიური პრეპარატების (მაგ. ამინოგლიკოზიდი, მარყუჟის შარდმდენი საშუალებები, პლატინის ნაერთები, ციკლოსპორინი) ერთდროულმა გამოყენებამ შესაძლოა გამოიწვიოს პემეტრექსედის დაგვიანებული კლირენსი. ეს კომბინაცია სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული. საჭიროების შემთხვევაში, კრეატინინის კლირენსი უნდა იყოს საგულდაგულო მონიტორინგი.

პემეტრექსედის ერთდროულმა გამოყენებამ ნივთიერებებთან, რომლებიც გამოიყოფა მილაკოვანი სეკრეციით (მაგ. პრობენეციდი, პენიცილინი) შესაძლოა გამოიწვიოს დაგვიანებული კლირენსი. სიფრთხილეა საჭირო ამ პრეპარატების გამოყენებისას პემეტრექსედთან ერთად. საჭიროების შემთხვევაში, კრეატინინის კლირენსი უნდა იყოს გაკონტოლებული.

თირკმელების ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 80 მლ/წთ), არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მაღალმა დოზებმა (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები, მაგ. იბუპროფენი > 1600 მგ/დღეში) და აცეტილსალიცილის მჟავას უფრო მაღალი დოზებით (1,3 გ დღეში) შეიძლება შეამციროს პემეტრექსედის ექსკრეცია. და, შესაბამისად, შეიძლება გაზარდოს პემეტრექსედის გვერდითი ეფექტების წარმოქმნა. ამიტომ, სიფრთხილე უნდა გამოიჩინონ თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 80 მლ/წთ), რომლებიც იღებენ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების და აცეტილსალიცილის მჟავას მაღალ დოზებს პემეტრექსედთან ერთად.

პაციენტებში თირკმელების მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 45-79 მლ/წთ), არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (მაგ. იბუპროფენი) ან პემეტრექსედის ერთდროული მიღება აცეტილსალიცილის მჟავას მაღალ დოზებთან 2 დღით ადრე, დღეს და მინიმუმ 2 დღის განმავლობაში. პემეტრექსედის მიღების შემდეგ თავიდან უნდა იქნას აცილებული ერთდროული მიღება (იხ. პუნქტი 4.4).

ვინაიდან არ არსებობს მონაცემები პემეტრექსედის პოტენციური ურთიერთქმედების შესახებ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდით, როგორიცაა პიროქსიკამი ან როფეკოქსიბი, მათი ერთდროული გამოყენება თირკმელების მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში მინიმუმ 5 დღით ადრე, და პემეტრექსედის მიღების შემდეგ სულ მცირე 2 დღის განმავლობაში უნდა შეწყდეს (იხ. პუნქტი 4.4). თუ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ერთდროული გამოყენება აუცილებელია, პაციენტები უნდა იყვნენ ყურადღებით დაკვირვება, განსაკუთრებით მიელოსუპრესიის და კუჭ-ნაწლავის ტოქსიკურობის გამო.

პემეტრექსედის ღვიძლის მეტაბოლიზმი შეზღუდულია. ადამიანის ღვიძლის მიკროზომებთან in vitro კვლევების შედეგებმა აჩვენა, რომ პემეტრექსედი არ იწვევს CYP3A, CYP2D6, CYP2C9 და CYP1A2-ით მეტაბოლიზებული პრეპარატების მეტაბოლური კლირენსის კლინიკურად მნიშვნელოვან ინჰიბირებას.

ურთიერთქმედება ყველა ციტოტოქსიკური პრეპარატის დროს

კიბოს პაციენტებში თრომბოზის გაზრდილი რისკის გამო, ხშირია ანტიკოაგულანტების გამოყენება. დაავადების დროს, კოაგულაციის სტატუსის მაღალი ინდივიდუალური ცვალებადობა და ორალურ ანტიკოაგულანტებსა და კიბოს საწინააღმდეგო ქიმიოთერაპიას შორის შესაძლო ურთიერთქმედება საჭიროებს უფრო ხშირ INR (საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა) მონიტორინგს, თუ გადაწყვეტილება მიიღება პაციენტის პერორალური ანტიკოაგულანტებით მკურნალობაზე.

ერთდროული გამოყენება უკუნაჩვენებია: ყვითელი ცხელების ვაქცინა: ფატალური გენერალიზებული ვაქცინის დაავადების რისკი (იხ. პუნქტი 4.3).

არ არის რეკომენდებული ერთდროული გამოყენება: ცოცხალი შესუსტებული ვაქცინები (გარდა ყვითელი ცხელებისა, სადაც ერთდროული გამოყენება უკუნაჩვენებია): სისტემური, შესაძლოა ფატალური, დაავადების რისკი. რისკი იზრდება იმ პირებში, რომელთა იმუნური სისტემა დაქვეითებულია მათი ძირითადი დაავადებების გამო. თუ შესაძლებელია, უნდა იქნას გამოყენებული ინაქტივირებული ვაქცინა (პოლიომიელიტი) (იხ. პუნქტი 4.4).

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

პედიატრიული მოსახლეობა

ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.

  • 6. ორსულობა და ლაქტაცია

ზოგადი რჩევა

ორსულობის კატეგორია: D

რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია

რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებში პემეტრექსედით მკურნალობისას უნდა იქნას გამოყენებული ეფექტური კონტრაცეპტული მეთოდები.

პემეტრექსედს შეიძლება ჰქონდეს გენეტიკურად საზიანო ეფექტი. სქესობრივი მომწიფების მამაკაცებს ურჩევენ არ გააჩინონ ბავშვები მკურნალობის დროს და შემდგომ 6 თვემდე. რეკომენდებულია კონტრაცეფციის მეთოდები ან სქესობრივი კავშირის თავიდან აცილება.

ორსულობის პერიოდი

არ არსებობს მონაცემები ორსულებში პემეტრექსედის გამოყენების შესახებ, მაგრამ პემეტრექსედი, ისევე როგორც სხვა ანტიმეტაბოლიტები, სავარაუდოა, რომ იწვევს სერიოზულ თანდაყოლილ დეფექტებს ორსულობის დროს მიღებისას. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. პუნქტი 5.3). პემეტრექსედს აქვს მავნე ფარმაკოლოგიური მოქმედება ორსულობაზე და/ან ნაყოფზე/ახალშობილზე. ალიმტა არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც აშკარად აუცილებელია დედის საჭიროებების და ნაყოფისთვის რისკის ფრთხილად შეფასების შემდეგ (იხ. პუნქტი 4.4).

ლაქტაციის პერიოდი

არ არის ცნობილი გამოიყოფა თუ არა პემეტრექსედი დედის რძეში და არ არის გამორიცხული არასასურველი რეაქციები მეძუძურ ჩვილზე. ალიმტათი მკურნალობის დროს ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს (იხ. პუნქტი 4.3).

რეპროდუქციული უნარი/ფერტილობა

იმის გამო, რომ პემეტრექსედით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს შეუქცევადი უნაყოფობა, რეკომენდებულია, რომ მამაკაცებმა მიმართონ რჩევებს სპერმის შენახვის შესახებ მკურნალობის დაწყებამდე.

  • 7. ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე

არ ჩატარებულა კვლევები პემეტრექსედის ზემოქმედების შესახებ მანქანისა და მექანიზმების მართვის უნარზე. თუმცა, ცნობილია, რომ ამან შეიძლება გამოიწვიოს დაღლილობა. თუ ეს ეფექტი მოხდება, პაციენტები უნდა გააფრთხილონ ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობის შესახებ.

  • 8. გვერდითი მოვლენები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

პემეტრექსედის ყველაზე ხშირად მოხსენებული არასასურველი ეფექტები, მონოთერაპიის სახით თუ კომბინირებული გამოყენების შემთხვევაში, არის ძვლის ტვინის დათრგუნვა, რომელიც გამოიხატება ანემიით, ნეიტროპენიით, ლეიკოპენიით, თრომბოციტოპენიით; და კუჭ-ნაწლავის ტოქსიკურობა გამოიხატება ანორექსიით, გულისრევა, ღებინება, დიარეა, ყაბზობა, ფარინგიტი, მუკოზიტი და სტომატიტი. სხვა არასასურველი ეფექტებია თირკმლის ტოქსიკურობა, ამინოტრანსფერაზას დონის მომატება, ალოპეცია, დაღლილობა, დეჰიდრატაცია, გამონაყარი, ინფექცია/სეფსისი და ნეიროპათია. იშვიათი მოვლენები მოიცავს სტივენ-ჯონსონის სინდრომს და ტოქსიკურ ეპიდერმულ ნეკროლიზს.

გვერდითი მოვლენების ცხრილი

მეზოთელიომის კვლევა

ქვემოთ მოყვანილი ცხრილი გვიჩვენებს გვერდითი მოვლენების სიხშირეს და სიმძიმეს, რომლებიც დაფიქსირდა მეზოთელიომით დაავადებული 168 პაციენტიდან 5%-ზე მეტში, რომლებიც რანდომიზებულნი იყვნენ ცისპლატინის და პემეტრექსედის მისაღებად და მეზოთელიომის მქონე 163 პაციენტში, რომლებიც რანდომიზებულნი იყვნენ ერთჯერადი აგენტის ცისპლატინის მისაღებად. ორივე მკურნალობის ჯგუფში, პაციენტებს, რომლებსაც ადრე არ მიუღიათ ქიმიოთერაპია, მიეცათ ფოლიუმის მჟავისა და ვიტამინის B12-ის სრული დანამატი.

გვერდითი მოვლენები

სიხშირე: ძალიან ხშირი (1/10); ხშირი (1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (1/1000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (1/10000-დან <1/1000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10,000), უცნობი (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით). სიხშირის თითოეული ჯგუფის ფარგლებში, არასასურველი ეფექტები ფასდება სიმძიმის შემცირების მიხედვით.

სისტემის ორგანოთა კლასი

სიხშირე

მოვლენა*

პემეტრექსედი / ცისპლატინი

ცისპლატინი

(N=168)

(N=163)

ტოქსიკურობა (%) ყველა ხარისხით

3-4 ხარისხის ტოქსიკურობა (%)

ტოქსიკურობა (%) ყველა ხარისხით

3-4 ხარისხის ტოქსიკურობა (%)

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ძალიან ხშირი

ნეიტროფილების/გრანულოციტების შემცირება

56,0

23,2

13,5

3,1

ლეიკოციტების შემცირება

53,0

14,9

16,6

0,6

ჰემოგლობინის დაქვეითება

26,2

4,2

10,4

0,0

თრომბოციტების შემცირება

23,2

5,4

8,6

0,0

მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები

ხშირი

დეჰიდრატაცია

6,5

4,2

0,6

0,6

ძალიან ხშირი

სენსორული ნეიროპათია

10,1

0,0

9,8

0,6

ხშირი

გემოს დარღვევა

7,7

0,0***

6,1

0,0***

თვალის დაავადებები

ხშირი

კონიუქტივიტი

5,4

0,0

0,6

0,0

ძალიან ხშირი

ფაღარათი

16,7

3,6

8,0

0,0

ღებინება

56,5

10,7

49,7

4,3

სტომატიტი/ფარინგიტი

23,2

3,0

6,1

0,0

გულისრევა

82,1

11,9

76,7

5,5

უმადობა

20,2

1,2

14,1

0,6

შეკრულობა

11,9

0,6

7,4

0,6

ხშირი

დისპეფსია

5,4

0,6

0,6

0,0

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ძალიან ხშირი

გამონაყარი

16,1

0,6

4,9

0,0

ალოპეცია

11,3

0,0***

5,5

0,0***

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

ძალიან ხშირი

კრეატინინის მატება

10,7

0,6

9,8

1,2

კრეატინინის კლირენსის დაქვეითება**

16,1

0,6

17,8

1,8

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მოვლენები

ძალიან ხშირი

დაღლილონა

47,6

10,1

42,3

9,2

  • ტოქსიკურობის თითოეული ხარისხისთვის, მინიშნებაა კიბოს ეროვნული ინსტიტუტის GTK მე-2 გამოცემა, გარდა ტერმინისა "კრეატინინის კლირენსის დაქვეითება".
  • * მომდინარეობს ტერმინიდან "თირკმლის/გენიტარული სხვა"
  • ** კიბოს ეროვნული ინსტიტუტის ზოგადი ტოქსიკურობის კრიტერიუმების (GTK) მიხედვით (v2.0; NCl 1998), გემოვნების დარღვევა და ალოპეცია უნდა იყოს მოხსენებული მხოლოდ 1 და 2 ხარისხით.

ამ ცხრილის მიზნებისთვის გამოყენებული იყო 5% ათვლის მნიშვნელობა ყველა მოვლენის ჩასართავად, რომელიც მომხსენებელმა ჩათვალა შესაძლო ასოციაციად პემეტრექსედთან და ცისპლატინთან.

კლინიკურად მნიშვნელოვანი ზოგადი ტოქსიკურობის კრიტერიუმების (GTC) ტოქსიკურობა მოხსენებული რანდომიზირებული პაციენტების 1% და 5%-ში ცისპლატინისა და პემეტრექსედის მისაღებად: თირკმლის უკმარისობა, ინფექცია, მაღალი ცხელება, ფებრილური ნეიტროპენია, AST, ALT და GGT დონის მომატება, ჭინჭრის ციება და გულმკერდი მოიცავს ტკივილი.

კლინიკურად მნიშვნელოვანი GTK ტოქსიკურობა, რომელიც დაფიქსირდა ცისპლატინის და პემეტრექსედის რანდომიზებული პაციენტების <1%-ში, მოიცავს არითმიას და მოტორულ ნეიროპათიას.

ქვემოთ მოყვანილი ცხრილი გვიჩვენებს გვერდითი მოვლენების სიხშირეს და სიმძიმეს, რომლებიც მოხსენებული იყო 265 პაციენტიდან 5%-ზე მეტში, რომლებიც რანდომიზებულნი იყვნენ პემეტრექსედზე, როგორც ერთჯერადი აგენტი ფოლიუმის მჟავისა და ვიტამინის B12 დანამატებით, და 276 პაციენტიდან 5%-ზე მეტში, რანდომიზებული დოცეტაქსელის სახით. ერთი აგენტი. ყველა პაციენტს დაუსვეს ლოკალურად განვითარებული ან მეტასტაზური არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბოს დიაგნოზი და მანამდე იღებდა ქიმიოთერაპიას.

სისტემის ორგანოთა კლასი

სიხშირე

მოვლენა*

პემეტრექსედი

დოცეტაქსელი

(N=265)

(N=276)

ტოქსიკურობა (%) ყველა ხარისხით

3-4 ხარისხის ტოქსიკურობა (%)

ტოქსიკურობა (%) ყველა ხარისხით

3-4 ხარისხის ტოქსიკურობა (%)

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ძალიან ხშირი

ნეიტროფილების/გრანულოციტების შემცირება

10,9

5,3

45,3

40,2

ლეიკოციტების შემცირება

12,1

4,2

34,1

27,2

ჰემოგლობინის დაქვეითება

19,2

4,2

22,1

4,3

ხშირი

თრომბოციტების შემცირება

  • 3
  • 9
  • 1
  • 4

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

ძალიან ხშირი

ფაღარათი

12,8

0,4

24,3

2,5

ღებინება

16,2

1,5

12,0

1,1

სტომატიტი/ფარინგიტი

14,7

1,1

17,4

1,1

გულისრევა

30,9

2,6

16,7

1,8

უმადობა

21,9

1,9

23,9

2,5

ხშირი

შეკრულობა

5,7

0,0

4,0

0,0

ჰეპატობილიარული დარღვევები

ხშირი

SGPT (ALT) მომატება

7,9

1,9

1,4

0,0

SGOT (AST) მომატება

6,8

1,1

0,7

0,0

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ძალიან ხშრი

გამონაყარი / დესკვამაცია (აქერცვლა)

14,0

0,0

6,2

0,0

ხშირი

ქავილი

6,8

0,4

1,8

0,0

ალოპეცია

6,4

0,4**

37,7

2,2**

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მოვლენები

ძალიან ხშირი

დაღლილობა

34,0

5,3

35,9

5,4

ხშირი

ცხელება

8,3

0,0

7,6

0,0

  • კიბოს ეროვნული ინსტიტუტი GTK მე-2 გამოცემა მითითებულია ტოქსიკურობის თითოეულ ხარისხზე.
  • * კიბოს ეროვნული ინსტიტუტის ზოგადი ტოქსიკურობის კრიტერიუმების (GTK) მიხედვით (v2.0; NCl 1998), ალოპეცია უნდა იყოს მოხსენებული მხოლოდ როგორც 1 და 2 ხარისხი. კლინიკურად მნიშვნელოვანი TTC ტოქსიკურობა დაფიქსირდა რანდომიზებული პაციენტების 1%-ში და 5%-ში. პემეტრექსედი მოიცავს: ინფექციას ნეიტროპენიის გარეშე, ფებრილური ნეიტროპენია, ალერგიული რეაქცია/ჰიპერმგრძნობელობა, კრეატინინის მომატება, მოტორული ნეიროპათია, სენსორული ნეიროპათია, მულტიფორმული ერითემა და მუცლის ტკივილი.

კლინიკურად მნიშვნელოვანი GTK ტოქსიკურობა, რომელიც დაფიქსირდა პემეტრექსედის რანდომიზებულ პაციენტთა <1%-ში, მოიცავს სუპრავენტრიკულარულ არითმიას.

სამი ფაზის 2 კვლევის კომბინირებული შედეგები (n=164) ერთ-აგენტიანი პემეტრექსედით და 3 ფაზის კვლევის ერთ-აგენტიანი პემეტრექსედით, როგორც ზემოთ აღწერილია, ნეიტროპენიით (12.8% 5.3%-ის წინააღმდეგ) და ალანინ ამინოტრანსფერაზას მომატებით (12.8%). , შესაბამისად). კლინიკურად მნიშვნელოვანი მე-3 და მე-4 ხარისხის ლაბორატორიული ტოქსიკურობა მსგავსი იყო, გარდა 15.2%-ისა 1.9%-ის წინააღმდეგ. ეს განსხვავებები შეიძლება გამოწვეული იყოს პაციენტების პოპულაციის ცვალებადობით, რადგან 2 ფაზის კვლევებმა მოიცავდა ძუძუს კიბოს პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ უკვე არსებული ღვიძლის მეტასტაზები და/ან ღვიძლის ფუნქციის პათოლოგიური საწყისი ტესტები, რომლებიც არ იყვნენ ქიმიოთერაპიის დროს და ადრე მძიმედ მკურნალობდნენ.

ქვემოთ მოყვანილი ცხრილი აჩვენებს გვერდითი მოვლენების სიხშირეს, რომლებიც მოხსენებული იყო 5%-ზე მეტი სიხშირით და სავარაუდოდ დაკავშირებული იყო საკვლევ პრეპარატთან 839 არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბოს პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ ცისპლატინს პლუს პემეტრექსედს და 830 ფილტვის არაწვრილუჯრედოვან კიბოს პაციენტები, რომლებიც იღებდნენ ცისპლატინს პლუს გემციტაბინს, რანდომიზებულნი იყვნენ კვლევაში. და ინტენსივობა მოცემულია. ყველა პაციენტმა მიიღო საკვლევი თერაპია, როგორც საწყისი თერაპია ადგილობრივად განვითარებული ან მეტასტაზური არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბოსთვის და ორივე ჯგუფის პაციენტებს მიეცათ სრული ფოლიუმის მჟავა და ვიტამინი B12 დანამატები.

სისტემის ორგანოთა კლასი

სიხშირე

მოვლენა*

პემეტრექსედი /ცისპლატინი

გემციტაბინი/ცისპლატინი

(N=839)

(N=830)

ტოქსიკურობა (%) ყველა ხარისხით

3-4 ხარისხის ტოქსიკურობა (%)

ტოქსიკურობა (%) ყველა ხარისხით

3-4 ხარისხის ტოქსიკურობა (%)

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ძალიან ხშირი

ჰემოგლობინის დაქვეითება

33,1*

5,6*

45,7*

9,9*

ნეიტროფილების/გრანულოციტების შემცირება

29,0*

15,1*

38,4*

26,7*

ლეიკოციტების შემცირება

17,8

4,8*

20,6

7,6*

თრომბოციტების შემცირება

10,1*

4,1*

26,6*

12,7*

ნერვული სისტემის დაავადებები

ხშირი

სენსორული ნეიროპათია

  • 5*
  • 0*
  • 4*
  • 6*

გემოს დარღვევა

  • 1
  • 0***
  • 9
  • 0***

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

ძალიან ხშირი

გულისრევა

56,1

7,2*

53,4

3,9*

ღებინება

  • 7

6,1

35,5

6,1

უმადობა

26,6

2,4*

24,2

0,7*

შეკრულობა

21,0

0,8

19,5

0,4

სტომატიტი/ფარინგიტი

13,5

0,8

12,4

0,1

ფაღარათი კოლოსტომიის გარეშე

12,4

1,3

12,8

1,6

ხშირი

დისპეფსია/გულძმარვა

5,2

0,1

5,9

0,0

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

ძალიან ხშირი

ალოპეცია

  • 9*

0***

  • 4*
  • 5***

ხშირი

გამონაყარი/აქერცვლა

  • 6
  • 1
  • 1
  • 5

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მოვლენები

ძალიან ხშირი

კრეატინინის მატება

  • 1*
  • 8
  • 9*
  • 5

General disorders and administration site conditions

ძალიან ხშირი

დაღლილობა

  • 7
  • 7
  • 9
  • 9
  • P-სიდიდე <0,05 პემეტრექსედი/ცისპლატინი გემციტაბინთან/ცისპლატინის შედარება ფიშერის ზუსტი ტესტის გამოყენებით
  • * თითოეული ხარისხის ტოქსიკურობისთვის, იხილეთ კიბოს ეროვნული ინსტიტუტის ზოგადი ტოქსიკურობის კრიტერიუმები (GTK) (v2.0; NCl 1998)
  • ** კიბოს ეროვნული ინსტიტუტის ზოგადი ტოქსიკურობის კრიტერიუმების (GTK) მიხედვით (v2.0; NCl 1998), გემოვნების დარღვევა და ალოპეცია უნდა იყოს მოხსენებული მხოლოდ 1 და 2 ხარისხით.

ამ ცხრილის მიზნებისთვის გამოყენებული იყო 5%-იანი წყვეტა ყველა მოვლენის ჩასართავად, რომელიც მომხსენებელმა მიიჩნია პემეტრექსედთან შესაძლო კავშირად.

კლინიკურად მნიშვნელოვანი ტოქსიკურობა მოხსენებული რანდომიზებული პაციენტების 1% და 5% -ში ცისპლატინისა და პემეტრექსედის მისაღებად მოიცავდა: AST და ALT-ის გაზრდას, ინფექციას, ფებრილური ნეიტროპენიას, თირკმლის უკმარისობას, მაღალი სიცხეს, დეჰიდრატაციას, კონიუნქტივიტს და კრეატინინის კლირენსის დაქვეითებას.

კლინიკურად მნიშვნელოვანი მოხსენებული <1% პაციენტებში, რომლებიც რანდომიზებულნი იყვნენ ცისპლატინის და პემეტრექსედის გამოყენებაზე

ტოქსიკურობა: მოიცავს გაზრდილი GGT, გულმკერდის ტკივილი, არითმია და მოტორული ნეიროპათია.

კლინიკურად მნიშვნელოვანი ტოქსიკურობა სქესის მიხედვით პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პემეტრექსედს პლუს ცისპლატინს, მსგავსი იყო პაციენტების ზოგად პოპულაციაში.

ქვემოთ მოყვანილი ცხრილი გვიჩვენებს >5% 800 პაციენტიდან, რომლებიც რანდომიზებულნი არიან პემეტრექსედის მიღებაზე და 402 შემთხვევით რანდომიზებულნი პლაცებოს მისაღებად პემეტრექსედის ერთჯერადი შემანარჩუნებელ თერაპიაში (JMEN: N=663) და პემეტრექსედის უწყვეტი პემეტრექსედის შენარჩუნებისას (PARAMOUNT: N=539). ) კვლევები. არასასურველი ეფექტების სიხშირე და სიმძიმე მოხსენებული იყო. ყველა პაციენტს დაუსვეს IIIB ან IV სტადიის NSCLC და ყველა პაციენტს ადრე მიღებული ჰქონდა პლატინაზე დაფუძნებული ქიმიოთერაპია. ორივე საკვლევი ჯგუფის პაციენტებმა მიიღეს სრული ფოლიუმის მჟავა და ვიტამინი B12 დანამატები.

სისტემის ორგანოთა კლასი

სიხშირე*

მოვლენა**

პემეტრექსედი***

პლაცებო

(N=800)

(N=402)

ტოქსიკურობა (%) ყველა ხარისხით

3-4 ხარისხის ტოქსიკურობა (%)

ტოქსიკურობა (%) ყველა ხარისხით

3-4 ხარისხის ტოქსიკურობა (%)

ძალიან ხშირი

ჰემოგლობინის დაქვეითება

18,0

4,5

5,2

0,5

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ხშირი

ლეიკოციტების შემცირება

5,8

1,9

0,7

0,2

ნეიტროფილების შემცირება

8,4

4,4

0,2

0,0

nervous system diseases

ხშირი

სენსორული ნეიროპათია

7,4

0,6

5,0

0,2

Gastrointestinal diseases

ძალიან ხშირი

გულისრევა

17,3

0,8

4,0

0,2

უმადობა

12,8

1,1

3,2

0,0

ხშირი

ღებინება

8,4

0,3

1,5

0,0

მუკოზიტი/სტომატიტი

6,8

0,8

1,7

0,0

ჰეპატო-ბილიარული დაავადებები

ხშირი

ALT (SGPT) მომატება

6,5

0,1

2,2

0,0

AST (SGOT) მომატება

5,9

0,0

1,7

0,0

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ხშირი

გამონაყარი/აქერცვლა

8,1

0,1

3,7

0,0

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

ხშირი

თირკმელების დაავადებები ****

7,6

0,9

1,7

0,0

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მოვლენები

ძალიან ხშირი

დაღლილობა

24,1

5,3

10,9

0,7

ხშირი

ტკივილი

7,6

0,9

4,5

0,0

შეშუპება

5,6

0,0

1,5

0,0

აბრევიატურები: ALT: ალანინ ამინოტრანსფერაზა; AST: ასპარტატ ამინოტრანსფერაზა; CTCAE: გვერდითი მოვლენის საერთო ტერმინოლოგიური კრიტერიუმები; NCI: კიბოს ეროვნული ინსტიტუტი; SGOT: შრატის გლუტამინური ოქსალოაციური ამინოტრანსფერაზა, SGPT: შრატის გლუტამინის პირუვიკ ამინოტრანსფერაზა

  • სიხშირის ტერმინების განმარტება: ძალიან გავრცელებული - 10%; საერთო->5% და <10%. ამ ცხრილის მიზნებისთვის გამოყენებული იყო 5%-იანი წყვეტა ყველა მოვლენის ჩასართავად, რომელიც მომხსენებელმა მიიჩნია პემეტრექსედთან შესაძლო კავშირად.
  • * იხილეთ NCI CTCAE კრიტერიუმები (ვერსია 3.0; NCI 2003) ტოქსიკურობის თითოეული ხარისხისთვის. ნაჩვენები მოხსენების განაკვეთები შეესაბამება CTCAE ვერსიას 3.0.
  • ** კომბინირებული გვერდითი რეაქციების ცხრილი აერთიანებს JMEN პემეტრექსედის შემანარჩუნებელი თერაპიის (N=663) და PARAMOUNT პემეტრექსედის გაგრძელების პემეტრექსედის შემანარჩუნებელი კვლევების შედეგებს (N=539).
  • *** კომბინირებული ტერმინები მოიცავს შრატში/სისხლში კრეატინინის მატებას, გლომერულური ფილტრაციის სიჩქარის შემცირებას, თირკმლის უკმარისობას და თირკმელების/გენიტარული სისტემის სხვა მოვლენებს.

კლინიკურად შესაბამისი საერთო ტერმინოლოგიის კრიტერიუმის (CTC) ტოქსიკურობის ნებისმიერი ხარისხი მოხსენებული პემეტრექსედით შემთხვევით მიცემული პაციენტების 1%-ში და 5%-ში მოიცავდა ფებრილურ ნეიტროპენიას, ინფექციას, თრომბოციტების რაოდენობის შემცირებას, დიარეას, ყაბზობას, ალოპეციას, ქავილს/ქავილს, ცხელებას (ნეიტროპენიის გარეშე). თვალის ზედაპირის დაავადება (კონიუნქტივიტის ჩათვლით), ცრემლის სეკრეციის მომატება, თავბრუსხვევა და მოტორული ნეიროპათია.

კლინიკურად მნიშვნელოვანი CTC ტოქსიკურობა ნებისმიერი ხარისხის მოხსენებული პაციენტთა <1%-ში, რომლებსაც იღებენ შემთხვევითი პემეტრექსედი, მოიცავდა ალერგიულ რეაქციას/ჰიპერმგრძნობელობას, მულტიფორმულ ერითემას, სუპრავენტრიკულურ არითმიას და ფილტვის ემბოლიას.

უსაფრთხოება შეფასებული იყო პაციენტებში (N=800) რანდომიზებული პემეტრექსედის მისაღებად. არასასურველი რეაქციების სიხშირე შეფასებული იყო პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პემეტრექსედის შენარჩუნებას 6 ციკლის განმავლობაში (N=519) და შედარებით პაციენტებთან, რომლებიც იღებდნენ პემეტრექსედის >6 ციკლს (N=281). გვერდითი რეაქციების ზრდა (ყველა ხარისხი) დაფიქსირდა ხანგრძლივი ექსპოზიციის დროს. 3/4 ხარისხის ნეიტროპენიის სიხშირის მნიშვნელოვანი ზრდა, შესაძლოა წამალთან დაკავშირებული, დაფიქსირდა პემეტრექსედის ხანგრძლივი ზემოქმედებით (6 ციკლი: 3.3%, >6 ციკლი: 6.4%; p=0.046). არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება სხვა ინდივიდუალურ 3/4/5 ხარისხის არასასურველ რეაქციებში ხანგრძლივი ექსპოზიციით.

უსაფრთხოება შეფასებული იყო რანდომიზებულ პაციენტებში პემეტრექსეტ ალმაკზე (N=800). გვერდითი რეაქციების სიხშირე პემეტრექსეტის 6 ციკლის განმავლობაში პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პემეტრექსედით (N=519) შეფასებული იყო და შედარებული იყო პემეტრექსედის მქონე პაციენტებთან (N=281) 6 ციკლის განმავლობაში. Daha uzun süre maruzu kalmayla ındirde advers reaktionslarda (მისი შეფასება) közlınım. Pemetrexete daha uzun süre გამოვლენილი, იყო ალბათ მნიშვნელოვანი ზრდა 3/4 ხარისხის ნოტროპენის სიხშირეში (6 ციკლი: %3.3, >6 ციკლი: %6.4; p=0.046). უფრო ხანგრძლივი ექსპოზიციით, არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება სხვა ინდივიდუალურ 3/4/5 ხარისხის არასასურველ რეაქციებში.

სერიოზული გულ-სისხლძარღვთა და ცერებროვასკულური მოვლენები, მათ შორის მიოკარდიუმის ინფარქტი, სტენოკარდია, ცერებროვასკულური ავარია და გარდამავალი იშემიური შეტევა, იშვიათად იყო მოხსენებული კლინიკურ კვლევებში, სადაც პემეტრექსედი ინიშნებოდა, ჩვეულებრივ სხვა ციტოტოქსიურ აგენტთან ერთად.

ამ მოვლენების მქონე პაციენტების უმეტესობას აქვს უკვე არსებული გულ-სისხლძარღვთა რისკ-ფაქტორები. პემეტრექსედის კლინიკურ კვლევებში იშვიათად იყო მოხსენებული პოტენციურად სერიოზული ჰეპატიტის შემთხვევები. იშვიათი პანციტოპენია დაფიქსირდა პემეტრექსედის კლინიკურ კვლევებში.

კოლიტის იშვიათი შემთხვევები (მათ შორის ზოგჯერ ფატალური ნაწლავებიდან და რექტალური სისხლდენა, ნაწლავის პერფორაცია, ნაწლავის ნეკროზი და ტიფიტი) აღწერილია პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პემეტრექსედით კლინიკურ კვლევებში.

კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირდა ინტერსტიციული პნევმონიის იშვიათი შემთხვევები რესპირატორული უკმარისობით, ზოგჯერ ფატალური, პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პემეტრექსედით.

შეშუპების იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პემეტრექსედით.

არახშირი ეზოფაგიტი/რადიაციული ეზოფაგიტი დაფიქსირდა პემეტრექსედის კლინიკურ კვლევებში. სეფსისი, ზოგჯერ ფატალური, ფართოდ იყო მოხსენებული პემეტრექსედის კლინიკურ კვლევებში.

პოსტმარკეტინგული კვლევების მიხედვით, შემდეგი გვერდითი რეაქციები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პემეტრექსედით: ხშირად აღინიშნა ჰიპერპიგმენტაცია.

დაფიქსირდა თირკმლის მწვავე უკმარისობის იშვიათი შემთხვევები, როდესაც პემეტრექსედი გამოიყენებოდა ცალკე ან სხვა ქიმიოთერაპიულ საშუალებებთან ერთად (იხ. პუნქტი 4.4). ნეფროგენული შაქრიანი დიაბეტი და თირკმლის მილაკოვანი ნეკროზი უცნობი სიხშირით აღინიშნა პოსტმარკეტინგულ კვლევებში.

პემეტრექსედით თერაპიის დაწყებამდე, დროს ან მის შემდეგ

რადიაციული პნევმონიის იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ სხივურ თერაპიას (იხ. პუნქტი 4.4).

რადიაციული დამახსოვრების დერმატიტის იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებმაც ადრე მიიღეს რადიოთერაპია (იხ. პუნქტი 4.4).

აღწერილია პერიფერიული იშემიის იშვიათი შემთხვევები, რომლებიც ზოგჯერ იწვევს კიდურების ნეკროზს.

ბულოზური მდგომარეობები, მათ შორის ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი და სტივენ-ჯონსონის სინდრომი, ზოგიერთ შემთხვევაში ფატალური, იშვიათად იყო მოხსენებული.

იმუნური პასუხის შედეგად ჰემოლიზური ანემია იშვიათად დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პემეტრექსედით. დაფიქსირდა ანაფილაქსიური შოკის იშვიათი შემთხვევები.

ერითემატოზული შეშუპება, ძირითადად ქვედა კიდურების, დაფიქსირდა უცნობი სიხშირით. უცნობი სიხშირით აღწერილია დერმის, ჰიპოდერმისის და/ან კანქვეშა ქსოვილის ინფექციური და არაინფექციური დარღვევები (მაგ. მწვავე ბაქტერიული დერმო-ჰიპოდერმიტი, ფსევდოცელულიტი, დერმატიტი).

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება

პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. მოხსენება საშუალებას იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგი. ჯანდაცვის პროფესიონალები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოვიგილაციის ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).

  • 9. დოზის გადაჭარბება და მისი მკურნალობა

დოზის გადაჭარბების მოხსენებული სიმპტომებია ნეიტროპენია, ანემია, თრომბოციტოპენია, მუკოზიტი, სენსორული პოლინეიროპათია და გამონაყარი. ჭარბი დოზირებისას მოსალოდნელი გართულებებია ძვლის ტვინის დათრგუნვა, რომელიც ვლინდება ნეიტროპენიით, თრომბოციტოპენიით და ანემიით. ინფექცია, დიარეა და/ან ლორწოვანი გარსი შეიძლება ასევე მოხდეს ცხელებით ან მის გარეშე. დოზის გადაჭარბების ეჭვის შემთხვევაში, პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ სისხლის ანალიზით და უნდა ჩატარდეს აუცილებელი დამხმარე მკურნალობა. პემეტრექსედის დოზის გადაჭარბებისას გასათვალისწინებელია კალციუმის ფოლინატის/ფოლინის მჟავას გამოყენება.

  • ფარმაკოლოგიური თვისებები
  • 1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ფოლიუმის მჟავას ანალოგები

ათქ კოდი: L01BA04

ალიმტა (პემეტრექსედი) არის მრავალმიზნობრივი, კიბოს საწინააღმდეგო, ანტიფოლატის აგენტი, რომელიც ავლენს თავის ეფექტს ფოლატზე დამოკიდებული მეტაბოლური პროცესების დარღვევით, რომლებიც აუცილებელია უჯრედების პროლიფერაციისთვის.

ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ პემეტრექსედი არის მრავალმიზნობრივი ანტიფოლატი, ფოლატზე დამოკიდებული მნიშვნელოვანი ფერმენტების თიმიდილატ სინთაზას (TS), დიჰიდროფოლატ რედუქტაზას (DHFR) და გლიცინამიდ რიბონუკლეოტიდ ფორმილტრანსფერაზას (GARFT) ინჰიბირებით თიმიდინინისა და თიმიდინინის ახალი ბიოსინთეზისთვის. პემეტრექსედი ტრანსპორტირდება უჯრედშიდა როგორც შემცირებული ფოლატის გადამტანი, ასევე მემბრანული ფოლატ-შემაკავშირებელი ცილის ტრანსპორტირების სისტემებით. უჯრედში მოხვედრისას პემეტრექსედი სწრაფად და ეფექტურად გარდაიქმნება პოლიგლუტამატულ ფორმებად ფერმენტ ფოლილპოლიგლუტამატ სინთეტაზას მეშვეობით. პოლიგლუტამატის ფორმები შენარჩუნებულია უჯრედშიდა და წარმოადგენს TS და GARFT-ის კიდევ უფრო ძლიერ ინჰიბიტორებს. პოლიგლუტამაცია არის დროზე და კონცენტრაციაზე დამოკიდებული პროცესი, რომელიც ხდება სიმსივნურ უჯრედებში და, ნაკლებად, ნორმალურ ქსოვილებში. პოლიგლუტამატად გარდაქმნილი მეტაბოლიტების უჯრედშიდა ნახევარგამოყოფის პერიოდი გაიზარდა, რაც იწვევს წამლის ეფექტის უფრო ხანგრძლივ ხანგრძლივობას ავთვისებიან უჯრედებში.

კლინიკური ეფექტურობა

მეზოთელიომა

მულტიცენტრული, რანდომიზებული, ერთ ბრმა, 3 ფაზის კვლევა (EMPHACIS), რომელიც ადარებდა პემეტრექსედისა და ცისპლატინის კომბინაციას ცისპლატინის წინააღმდეგ ქიმიოთერაპიით ადრე პაციენტებში, ავთვისებიანი პლევრის მეზოთელიომით, აჩვენა, რომ პაციენტები, რომლებიც მკურნალობდნენ პემეტრექსედ + ცისპლატინის კომბინაციით, რომლებიც მკურნალობდნენ პემეტრექსედს, კლინიკურად მნიშვნელოვანი იყო ცისპ პაციენტებს, რომლებსაც მხოლოდ ცისპლატინი იღებენ. აჩვენეს, რომ მათ ჰქონდათ გადარჩენის საშუალო უპირატესობა 8 თვე.

ფოლიუმის მჟავისა და ვიტამინი B12-ის დაბალი დოზები დაემატა პაციენტების მკურნალობას კვლევის დროს ტოქსიკურობის შესამცირებლად. ამ კვლევის პირველადი ანალიზი ჩატარდა მთელ პაციენტთა პოპულაციაში, რანდომიზებული მკურნალობის ჯგუფში და მიცემული საკვლევი პრეპარატი (რანდომიზებული და დამუშავებული). ქვეჯგუფის ანალიზი ჩატარდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ფოლიუმის მჟავას და ვიტამინ B12-ს საკვლევი მკურნალობის დროს. ამ ეფექტურობის ანალიზის შედეგები შეჯამებულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში.

პემეტრექსედ-ცისპლატინის ეფექტურობა ცისპლატინის წინააღმდეგ ავთვისებიანი პლევრის მეზოთელიომაში

რანდომიზირებული და ნამკურნალები პაციენტები

პაციენტები, რომლებმაც მიიღეს სრული დანამატი

ეფექტურობის პარამეტრი

ალიმტა / ცისპლატინი (N=226)

ცისპლატინი

(N=222)

ალიმტა / ცისპლატინი (N=168)

ცისპლატინი

(N=163)

საშუალო საერთო გადარჩენა

(თვე) (95% CI)

12,1

(10,0-14,4)

9,3

(7,8-10,7)

13,3

(11,4-14,9)

10,0

(8,4-11,9)

Log Rank p-სიდიდე*

0,020

0,051

სიმსივნის პროგრესირების საშუალო დრო

(თვე) (95% CI)

5,7

(4,9-6,5)

3,9

(2,8-4,4)

6,1

(5,3-7,0)

3,9

(2,8-4,5)

Log Rank p-სიდიდე*

0,001

0,008

მკურნალობის წარუმატებლობის დრო (თვეები) (95% CI)

4,5

(3,9-4,9)

2,7

(2,1-2,9)

4,7

(4,3-5,6)

2,7

(2,2-3,1)

Log Rank p-სიდიდე*

0,001

0,001

პასუხის საერთო კოეფიციენტი** (95% CI)

41,3%

(34,8-48,1)

16,7%

(12,0-22,2)

45,5%

(37,8-53,4)

19,6%

(13,8-26,6)

Fisher exact p-სიდიდე*

< 0,001

< 0,001

აბრევიატურები: CI: ნდობის ინტერვალი*p-მნიშვნელობა მიუთითებს იარაღის შედარებას შორის.

  • * რანდომიზებული და დამუშავებული (N=225) და სრულად დამატებული (N=167) ALIMTA/ცისპლატინის ჯგუფში

ავთვისებიანი პლევრის მეზოთელიომასთან დაკავშირებული კლინიკურად მნიშვნელოვანი სიმპტომების (ტკივილი და ქოშინი) სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება დაფიქსირდა ფილტვის კიბოს სიმპტომების სკალის გამოყენებით ALIMTA/ცისპლატინის ჯგუფში (212 პაციენტი) მხოლოდ ცისპლატინის ჯგუფთან შედარებით (218 პაციენტი). სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება ასევე დაფიქსირდა ფილტვის ფუნქციის ტესტებში. განსხვავება სამკურნალო ჯგუფს შორის გამოვლინდა ფილტვის ფუნქციის გაუმჯობესებით ALIMTA/ცისპლატინის ჯგუფში და ფილტვის ფუნქციის გაუარესებით დროთა განმავლობაში საკონტროლო ჯგუფში.

ძალიან შეზღუდული მონაცემები ხელმისაწვდომია პაციენტებში ავთვისებიანი მეზოთელიომით, რომლებიც მკურნალობენ მხოლოდ ალიმტათი. ალიმტა 500 მგ/მ2 დოზით შესწავლილი იყო როგორც ერთჯერადი აგენტი ავთვისებიანი პლევრის მეზოთელიომის მქონე 64 პაციენტში, რომლებსაც მანამდე არ მიუღიათ ქიმიოთერაპია. საერთო პასუხის მაჩვენებელია 14.1%.

მეორე რიგის არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბო

მედიანური გადარჩენა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ადგილობრივად განვითარებული ან მეტასტაზური არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბო, მულტიცენტრული, რანდომიზებული, ღია 3 ფაზის კვლევის შედეგებში, რომელიც ადარებს ალიმტას დოცეტაქსელს წინა ქიმიოთერაპიის შემდეგ, არის 8,3 თვე ALIMTA-ს მქონე პაციენტებში (მკურნალობის ქვეშ მყოფი მოსახლეობა (ITT)) n=283) იყო 7.9 თვე (ITT n=288) პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ დოცეტაქსელით. წინა ქიმიოთერაპია არ შეიცავს ALIMTA-ს. მკურნალობის გავლენის ანალიზმა მთლიან გადარჩენაზე NSCLC ჰისტოლოგიით აჩვენა, რომ NSCLC პაციენტებში, გარდა უპირატესად ბრტყელუჯრედოვანი კარცინომის ჰისტოლოგიის მქონე პაციენტებში, ალიმტა დოცეტაქსელის წინააღმდეგ სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად აღემატებოდა (399 პაციენტი, 9.3 vs. 8.0). თვე შესწორებული HR = 0.78; 95% CI = 0.61-1.00, p = 0.047, დოცეტაქსელის სასარგებლოდ ბრტყელუჯრედოვანი კარცინომის ჰისტოლოგიის მქონე პაციენტებში (172 პაციენტი, 7.4 vs 6.2 თვე, მორგებული HR = 1.56, 95% CI =1.08-2.21, p= ჰისტოლოგიურ ქვეჯგუფებს შორის ალიმტას უსაფრთხოების პროფილში კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავებები არ დაფიქსირებულა.

შეზღუდული კლინიკური მონაცემები ცალკე რანდომიზებული, მე-3 ფაზის, კონტროლირებადი კვლევისგან მოიცავდა ეფექტურობის მონაცემებს (საერთო გადარჩენა, პროგრესირების გარეშე გადარჩენა) პემეტრექსედისთვის პაციენტებს შორის, რომლებიც ადრე მკურნალობდნენ დოცეტაქსელით (n = 41) და პაციენტებს შორის, რომლებიც ადრე არ მკურნალობდნენ დოცეტაქსელით (n = 540). აჩვენებს, რომ ისინი მსგავსია.

პემეტრექსედის ეფექტურობა დოცეტაქსელის წინააღმდეგ NSCLC-ITT პოპულაციაში

ალიმტა

დოცეტაქსელი

გადარჩენის დრო (თვეები)

  • მედიანა (მ)
  • 95% CI მედიანასთვის
  • HR
  • 95% CI HR
  • არასრულფასოვნების p-სიდიდის ლიმიტი (HR)

(n=283)

8,3 (7,0-9,4)

(n=288)

7,9 (6,3-9,2)

0,99 (0,82-1,20)

0,226

პროგრესირების გარეშე გადარჩენა (თვეები)

  • მედიანა

(n=283)

2,9

(n=288)

2,9

  • HR (95% CI)

0,97 (0,82-1,16)

მკურნალობის წარუმატებლობის დრო (TTTF-თვეები)

  • მედიანა
  • HR (95% CI)

(n=283)

2,3

(n=288)

2,1

0,84 (0,71-,997)

პასუხი (n: პასუხისთვის შესაფერისი)

  • რეაგირების მაჩვენებელი (%) (95% CI)
  • სტაბილური დაავადება (%)

(n=264)

9,1 (5,9-13,2)

45,8

(n=274)

8,8 (5,7-12,8)

46,4

აბრევიატურები: CI = ნდობის ინტერვალი HR = საშიშროების კოეფიციენტი ITT = პოპულაცია მკურნალობისას n = პოპულაციის მთლიანი ზომა

პირველადი ხაზის არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბო

მულტიცენტრულ, რანდომიზებულ, ღია 3 ფაზის კვლევაში პაციენტებში ლოკალურად მოწინავე ან მეტასტაზური (სტადია IIIb ან IV) NSCLC, რომლებსაც არ მიუღიათ მანამდე ქიმიოთერაპია, ალიმტა პლუს ცისპლატინით მკურნალობა შედარებული იყო გემციტაბინთან და ცისპლატინით მკურნალობასთან ITT პოპულაციაში (862 პაციენტები). დადგინდა, რომ აქვს მსგავსი კლინიკური ეფექტურობა გემციტაბინს პლუს ცისპლატინის საერთო გადარჩენის თვალსაზრისით, რაც აკმაყოფილებს პირველადი საბოლოო წერტილის. ამ კვლევაში ჩართულ ყველა პაციენტს ჰქონდა ECOG (აღმოსავლეთის კოოპერატივის ონკოლოგიური ჯგუფი) მუშაობის სტატუსი 0 ან 1.

პირველადი ეფექტურობის ანალიზი დაფუძნებულია ITT პოპულაციაზე. გარდა ამისა, ეფექტურობის ძირითადი საბოლოო წერტილების მგრძნობელობის ანალიზი შეფასდა PQ პოპულაციაში. ეფექტურობის ანალიზები PQ პოპულაციის გამოყენებით შეესაბამება ITT პოპულაციის ანალიზს და ადასტურებს, რომ ALIMTA/ცისპლატინის (AC) ეფექტურობა არ არის გემციტაბინზე/ცისპლატინის (GC)-ზე ნაკლები.

პროგრესირების გარეშე გადარჩენა (PFS) და საერთო პასუხის მაჩვენებელი მსგავსი იყო მკურნალობის ჯგუფებში: მედიანური PFS იყო 4.8 თვე ალიმტას პლუს ცისპლატინისთვის, წინააღმდეგ 5.1 თვე გემციტაბინისთვის პლუს ცისპლატინი (მორგებული HR 1.04; 95% CI=0.94-1, 15), პასუხის საერთო მაჩვენებელი იყო 30.6% (95% CI 27.3-33.9) ალიმტა პლუს ცისპლატინი 28.2% (95% CI=25.0-31.4) გემციტაბინისთვის პლუს ცისპლატინი. PFS მონაცემები ნაწილობრივ დადასტურდა დამოუკიდებელი შეფასებით (1725 პაციენტიდან 400 შემთხვევით შეირჩა შეფასებისთვის).

NSCLC ჰისტოლოგიის ზემოქმედების ანალიზი საერთო გადარჩენაზე კლინიკურად განსხვავდება ჰისტოლოგიის მიხედვით, იხილეთ ქვემოთ მოცემული ცხრილი.

ალიმტა + ცისპლატინი გემციტაბინის + ცისპლატინის ეფექტურობის შედარება NSCLC-IIT პოპულაციისა და ჰისტოლოგიური ქვეჯგუფების პირველი რიგის მკურნალობაში

IIT პოპულაცია და ჰისტოლოგიური ქვეჯგუფები

საშუალო საერთო გადარჩენა თვეებში (95% CI)

შესწორებული საფრთხის თანაფარდობა (HR) (95% CI)

p- მნიშვნელობა უპირატესობისთვის

ალიმტა + ცისპლატინი

გემციტაბინი + ცისპლატინი

IIT პოპულაცია (N=1725)

10,3

(9,8-11,2)

N=862

10,3

(9,6-10,9)

N=863

0,94a

(0,84-1,05)

0,259

ადენოკარცინომა (N=847)

12,6

(10,7-13,6)

N=436

10,9

(10,2-11,9)

N=411

0,84

(0,71-0,99)

0,033

დიდი უჯედი (N=153)

10,4

(8,6-14,1)

N=76

6,7

(5,5-9,0)

N=77

0,67

(0,48-0,96)

0,027

სხვა (N=252)

8,6

(6,8-10,2)

N=106

9,2

(8,1-10,6)

N=146

1,08

(0,81-1,45)

0,586

ბრტყელუჯრედოვანი უჯრედი (N=473)

9,4

(8,4-10,2)

N=2.4

10,8

(9,5-12,1)

N=229

1,23

(1,00-1,51)

0,050

აბრევიატურები: CI = ნდობის ინტერვალი; ITT = მკურნალობაში მყოფი მოსახლეობა; N = პოპულაციის მთლიანი ზომა a არსებობს სტატისტიკური მნიშვნელობა არანაკლებ ეფექტური ზღვრისთვის, საერთო ნდობის ინტერვალი HR კოეფიციენტისთვის საკმაოდ დაბალია არანაკლებ 1,17645-ზე. (p<0.0001)

კაპლან მაიერის მრუდები საერთო გადარჩენისთვის ჰისტოლოგიის მიხედვით

ჰისტოლოგიურ ქვეჯგუფებში ალიმტა პლუს ცისპლატინის უსაფრთხოების პროფილში კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავებები არ დაფიქსირებულა.

პაციენტებს, რომლებსაც მკურნალობდნენ ალიმტა პლუს ცისპლატინით, ჰქონდათ ნაკლები ტრანსფუზია (28.9% 16.4%-ის წინააღმდეგ, p<0.001), სისხლის წითელი უჯრედების ტრანსფუზია (27.3% 16.1%-ის წინააღმდეგ, p<0.001) და თრომბოციტების გადასხმა. (4.5% vs. 1.8%, p=0.002). გარდა ამისა, ამ პაციენტებმა მიიღეს ნაკლები ერითროპოეტინი/დარბოპოეტინი (18.1% vs 10.4%, p<0.001), G CSF/GM-CSF (6.1% v. 3.1%, p=0.004) და რკინის პრეპარატები (4.3% vs 7.0% p=0.021) უნდა მიეცეს.

NSCLC, შემანარჩუნებელი თერაპია

JMEN

ალიმტა პლუს საუკეთესო დამხმარე დახმარება (BSC (n=441) vs. BSC (n=222) არის მულტიცენტრული, რანდომიზებული, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებადი მე-3 ფაზის კვლევა (JMEN), რომელმაც შეადარა შემანარჩუნებელი თერაპიის ეფექტურობა და უსაფრთხოება. პირველი -ალიმტათი ხაზის ორმაგი თერაპია გამოირიცხა კვლევაში. ამ კვლევაში ჩართულ ყველა პაციენტს ჰქონდა ECOG შესრულების სტატუსი 0 ან 1. პაციენტები იღებდნენ შემანარჩუნებელ თერაპიას დაავადების პროგრესირებამდე. ეფექტურობა და უსაფრთხოება გაზომილი იყო რანდომიზაციის დღიდან პირველი - ხაზის (ინდუქციური) თერაპია. პაციენტებმა მიიღეს ალიმტას 5 კურსის მედიანა და პლაცებოს მედიანური 3.5 კურსით. სულ 213 პაციენტმა 6 კურსი (48.3%) და სულ 103 პაციენტმა (23.4%) დაასრულა ALIMTA-ს 10 კურსი. .

კვლევამ დააკმაყოფილა პირველადი საბოლოო წერტილი და აჩვენა PFS-ის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება ალიმტა ჯგუფში პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით (n=581, დამოუკიდებლად შესწავლილი პოპულაცია; მედიანური 4.0 თვე და 2.0 თვე, შესაბამისად) (HR=0.60, 95%) CI= 0,49-0,73, p<0,00001). პაციენტის სკანირების დამოუკიდებელმა მიმოხილვამ დაადასტურა მკვლევარის PFS შეფასების შედეგები. საშუალო OS (Overall Survival) (n=663) ზოგადი პოპულაციისთვის იყო 13.4 თვე ალიმტა ჯგუფში და 10.6 თვე პლაცებოს ჯგუფში; HR=0.79 (95% CI=0.65-0.95, p=0.01192).

სხვა ალიმტა კვლევებთან შესაბამისობაში, სხვაობა ეფექტურობაში NSCLC ჰისტოლოგიის მიხედვით ასევე დაფიქსირდა JMEN-ში. პაციენტებში NSCLC-ით, გარდა უპირატესად ბრტყელუჯრედოვანი ჰისტოლოგისა (n=430, დამოუკიდებლად შესწავლილი პოპულაცია), მედიანური PFS იყო 4.4 თვე ალიმტა ჯგუფისთვის და 1.8 თვე პლაცებო ჯგუფისთვის; HR=0.47 (95% CI=0.37-0.60, p=0.00001). მედიანა OS (n=481) NSCLC პაციენტებში, გარდა უპირატესად ბრტყელუჯრედოვანი ჰისტოლოგიის მქონე პაციენტებში, იყო 15.5 თვე ალიმტა ჯგუფისთვის და 10.3 თვე პლაცებოს ჯგუფისთვის; HR=0.70 (95% CI=0.56-0.88, p=0.002). NSCLC პაციენტებში, უპირატესად ბრტყელუჯრედოვანი ჰისტოლოგიის გარდა, მედიანური OS ინდუქციის ფაზის ჩათვლით იყო 18.6 თვე ალიმტა ჯგუფისთვის და 13.6 თვე პლაცებოსთვის; HR=0.71 (95% CI=0.56-0.88, p=0.002). PFS და OS შედეგებმა ბრტყელუჯრედოვანი ჰისტოლოგიის მქონე პაციენტებში არ აჩვენა ალიმტას რაიმე უპირატესობა პლაცებოსთან შედარებით. ჰისტოლოგიურ ქვეჯგუფებში ალიმტას უსაფრთხოების პროფილში კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება არ დაფიქსირებულა.

JMEN: კაპლან მაიერი ასახავს პროგრესირების გარეშე გადარჩენას (PFS) და საერთო გადარჩენას ალიმტასთან შედარებით პლაცებოსთან შედარებით NSCLC პაციენტებში, გარდა უპირატესად ბრტყელუჯრედოვანი ჰისტოლოგიის მქონე პაციენტებისა:

Paramount

ALIMTA/ცისპლატინის ორმაგი თერაპიის პირველი რიგის 4 კურსის შემდეგ, ალიმტა პლუს BSC (n=359) და პლაცებო პლუს BSC (n=180) შემანარჩუნებელი თერაპიის შემდეგ ადგილობრივად მოწინავე (სტადია IIIB) ან მეტასტაზური (IV სტადია) NSCLC პაციენტებში გარდა არაპროგრესული ბრტყელუჯრედოვანი ჰისტოლოგია. ეს არის მულტიცენტრული, რანდომიზებული, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებადი მე-3 ფაზის კვლევა (PARAMOUNT), რომელმაც შეადარა მისი ეფექტურობა და უსაფრთხოება. 939 პაციენტიდან, რომლებიც მკურნალობდნენ ალიმტა პლუს ცისპლატინის ინდუქციით, 539 რანდომიზირებული იყო შემანარჩუნებელ თერაპიაზე პემეტრექსედით ან პლაცებოთი. მაშინ როცა რანდომიზებული პაციენტების 44.9%-ს ჰქონდა სრული/ნაწილობრივი პასუხი ალიმტას პლუს ცისპლატინის ინდუქციაზე, 51.9%-ს ჰქონდა დაავადების სტაბილური პასუხი. შემანარჩუნებელ თერაპიაზე რანდომიზირებულ პაციენტებს ჰქონდათ ECOG ეფექტურობის სტატუსი 0 ან 1. ალიმტა პლუს ცისპლატინის ინდუქციური თერაპიის დაწყებიდან შემანარჩუნებელი თერაპიის დაწყებამდე იყო 2.96 თვე, როგორც პემეტრექსედის, ასევე პლაცებოს ჯგუფში. რანდომიზებული პაციენტები იღებდნენ შემანარჩუნებელ თერაპიას დაავადების პროგრესირებამდე. ეფექტურობა და უსაფრთხოება გაზომილი იყო რანდომიზაციის დღიდან პირველი რიგის (ინდუქციური) თერაპიის დასრულებამდე. პაციენტები იღებდნენ შემანარჩუნებელ თერაპიას მედიანური 4 ციკლისთვის ალიმტასა და პლაცებოს ჯგუფში. სულ 169 პაციენტმა (47.1%) დაასრულა ALIMTA-ს შემანარჩუნებელი თერაპიის 6 ციკლი, რაც სულ მცირე 10 ციკლია ALIMTA-სთვის.

კვლევამ დააკმაყოფილა პირველადი საბოლოო წერტილი და აჩვენა PFS-ის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება ალიმტა ჯგუფში პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით (n=472, დამოუკიდებლად შესწავლილი პოპულაცია; მედიანური 3.9 თვე და 2.6 თვე, შესაბამისად) (HR=0.64, 95%). CI=0.51-0.81, p=0.0002). პაციენტის სკანირების დამოუკიდებელმა მიმოხილვამ დაადასტურა მკვლევარის PFS შეფასების შედეგები. რანდომიზირებულ პაციენტებში, მედიანური მკვლევარის მიერ შეფასებული PFS გაზომილი საწყის ეტაპზე ალიმტა პლუს ცისპლატინის პირველი რიგის ინდუქციური თერაპიის იყო 6.9 თვე ალიმტა ჯგუფისთვის და 5.6 თვე პლაცებო ჯგუფისთვის (HR=0.59 95% CI=0.47- 0.74).

ალიმტას პლუს ცისპლატინის ინდუქციის შემდეგ (4 ციკლი), ალიმტათი მკურნალობა სტატისტიკურად აღემატებოდა პლაცებოს OS-სთვის (მედიანა 13.9 თვე 11.0 თვის წინააღმდეგ, HR=0.78, 95% CI=0.64-0, 96, p=0.0195). გადარჩენის ამ საბოლოო ანალიზის დროს, ალიმტას ჯგუფში პაციენტების 28.7% იყო ცოცხალი ან არ იყო თვალყური, 21.7% პლაცებოს ჯგუფში. ალიმტას ფარდობითი მკურნალობის ეფექტი თანმიმდევრული იყო ქვეჯგუფებში (დაავადების სტადიის, ინდუქციური პასუხის, ECOG PS, მოწევის სტატუსი, სქესი, ჰისტოლოგია და ასაკი) და იყო მსგავსი, რაც დაფიქსირდა დაურეგულირებელ OS და PFS ანალიზებში. 1 წლიანი და 2 წლიანი გადარჩენის მაჩვენებლები ალიმტა ჯგუფში პაციენტებისთვის იყო 58% და 32%, შესაბამისად, პლაცებო ჯგუფში 45% და 21%-თან შედარებით. ალიმტა პლუს ცისპლატინის პირველი რიგის ინდუქციური თერაპიის დასაწყისში, პაციენტებში OS-ის მედიანური მაჩვენებელი იყო 16.9 თვე ალიმტა ჯგუფისთვის და 14.0 თვე პლაცებოს ჯგუფისთვის (HR=0.78 95% CI=0.64-0.96). პაციენტების პროცენტი, რომლებიც მკურნალობდნენ კვლევის შემდგომ იყო 64.3% ალიმტასთვის და 71.7% პლაცებოსთვის.

PARAMOUNT: კაპლან მეიერის ნაკვეთი PFS და OS ალიმტას შესანარჩუნებლად NSCLC პაციენტებში, გარდა ბრტყელუჯრედოვანი ჰისტოლოგიის მქონეთა (გაზომილი რანდომიზაციით)

ალიმტას შემანარჩუნებელი თერაპიის უსაფრთხოების პროფილები JMEN და PARAMOUNT კვლევებიდან მსგავსი იყო.

  • 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

ზოგადი მახასიათებლები

შეწოვა

პემეტრექსედის ფარმაკოკინეტიკა შეფასებული იყო ინფუზიიდან 10 წუთის შემდეგ, როგორც ერთჯერადი აგენტი 426 კიბოს პაციენტში სხვადასხვა მყარი სიმსივნეებით 0.2-დან 838 მგ/მ2-მდე დოზებით. პემეტრექსედის მთლიანი ფართობი მრუდის ქვეშ (AUC) და პლაზმაში პიკური კონცენტრაცია იზრდება დოზის პირდაპირპროპორციულად. პემეტრექსედის ფარმაკოკინეტიკა არ იცვლება თერაპიის განმეორებით კურსებზე.

განაწილება

სტაბილურ მდგომარეობაში პემეტრექსედის განაწილების მოცულობა შეადგენს 9 ლ/მ2. ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ პემეტრექსედი დაახლოებით 81% უკავშირდება პლაზმის ცილებს. თირკმელების დარღვევები სხვადასხვა სტადიაზე მნიშვნელოვან გავლენას არ ახდენდა ამ შეკავშირებაზე.

ბიოტრანსფორმაცია

პემეტრექსედი განიცდის შეზღუდულ მეტაბოლიზმს ღვიძლში. ელიმინაცია პემეტრექსედი ძირითადად გამოიყოფა შარდით, შეყვანილი დოზის 70%-დან 90%-მდე უცვლელი რჩება შარდში მიღებიდან 24 საათის განმავლობაში. ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ პემეტრექსედი აქტიურად გამოიყოფა ორგანული ანიონის გადამტანი OAT3. პემეტრექსედის საერთო სისტემური კლირენსი არის 91,8 მლ/წთ, ხოლო პლაზმიდან ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 3,5 საათს თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 90 მლ/წთ). პაციენტთაშორისი კლირენსის ცვალებადობა ზომიერია 19.3%.

წრფივობა/არაწრფივობა

პემეტრექსედის მთლიანი ფართობი მრუდის ქვეშ (AUC) და პლაზმაში პიკური კონცენტრაცია იზრდება დოზის პირდაპირპროპორციულად. პემეტრექსედის ფარმაკოკინეტიკა არ იცვლება თერაპიის განმეორებით კურსებზე.

ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური ურთიერთობები

პემეტრექსედის ფარმაკოკინეტიკაზე არ მოქმედებს ცისპლატინის თანმხლები გამოყენება. ფოლიუმის მჟავას პერორალური მიღება და ვიტამინი B12 ინტრამუსკულური დანამატები არ იმოქმედებს პემეტრექსედის ფარმაკოკინეტიკაზე.

  • 3. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები ორსულ თაგვებზე პემეტრექსედის შეყვანამ გამოიწვია ნაყოფის სიცოცხლისუნარიანობის დაქვეითება, ნაყოფის წონის დაქვეითება, ზოგიერთი ჩონჩხის სტრუქტურის არასრული ოსიფიკაცია და სასის ნაპრალი.

მამრ თაგვებზე პემეტრექსედის შეყვანამ გამოიწვია რეპროდუქციული ტოქსიკურობა, რომელიც ხასიათდება შემცირებული ნაყოფიერებით და სათესლე ჯირკვლების ატროფიით. სათესლე ჯირკვლის გამოვლინებები (თესლისებრი ეპითელიუმის დეგენერაცია/ნეკროზი) დაფიქსირდა კვლევაში ბიგლ ძაღლებში, რომლებიც იღებდნენ ინტრავენური ბოლუსის ინექციას 9 თვის განმავლობაში. ეს დასკვნები ვარაუდობს, რომ პემეტრექსედმა შეიძლება შეამციროს/დაარღვიოს მამაკაცის ნაყოფიერება. ქალის ნაყოფიერება არ არის შესწავლილი.

პემეტრექსედის მუტაგენური ეფექტი არ დაფიქსირებულა ინ ვიტრო ქრომოსომული აბერაციის ტესტში ან ეიმსის ტესტში ჩინური ზაზუნის საკვერცხის უჯრედებში. პემეტრექსედი აჩვენა, რომ არის კლასტოგენური მიკრობირთვული ტესტის in vivo თაგვებში.

არ ჩატარებულა კვლევები პემეტრექსედის კანცეროგენული პოტენციალის შესაფასებლად.

  • ფარმაცევტული თვისებები
  • 1. დამხმარე ნივთიერებები
  • მანიტოლი
  • მარილმჟავა
  • ნატრიუმის ჰიდროქსიდი
  • 2. შეუთავსებლობა

პემეტრექსედი ფიზიკურად შეუთავსებელია კალციუმის შემცველ ყველა გამხსნელთან, მათ შორის ლაქტატური რინგერის და რინგერის ინექციის ჩათვლით. ვინაიდან პემეტრექსედთან სხვა პრეპარატებთან და გამხსნელებთან თავსებადობის სხვა კვლევები არ ჩატარებულა, ეს სამკურნალო პროდუქტი არ უნდა იყოს შერეული სხვა სამკურნალო საშუალებებთან.

  • 3. შენახვის ვადა

გაუხსნელი ფლაკონი

36 თვე

აღდგენილი საინფუზიო ხსნარები

ალიმტა საინფუზიო ხსნარები აღდგენილი, როგორც აღწერილია, არ შეიცავს ანტიბაქტერიულ კონსერვანტებს. პემეტრექსედის საინფუზიო ხსნარების ქიმიური და ფიზიკური სტაბილურობა გამოყენებისას მაცივარში 24 საათია. მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით პროდუქტი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული. თუ დაუყოვნებლივ არ გამოიყენება, გამოყენებისას შენახვის დრო და პირობები გამოყენებამდე არის მომხმარებლის პასუხისმგებლობა და არ უნდა იყოს 24 საათზე მეტი 2°C-დან 8°C-მდე.

  • 4. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

გაუხსნელი ფლაკონი

არ არსებობს სპეციალური მოთხოვნები ამ სამკურნალო პროდუქტის შესანახად.

აღდგენილი საინფუზიო ხსნარები

აღდგენილი სამკურნალო საშუალებების შენახვის პირობების შესახებ იხილეთ ნაწილი 6.3.

  • 5. შეფუთვა და შიგთავსი

ფხვნილი 1 ტიპის მინის ფლაკონში რეზინის საცობით, რომელიც შეიცავს 500 მგ პემეტრექსედს.

1 ფლაკონის შეფუთვაში.

ყველა დოზირების ფორმა არ შეიძლება იყოს ბაზრობა

  • 6. სამკურნალო პროდუქტის ნარჩენების განადგურება ადამიანის გამოყენებისთვის და სხვა სპეციალური ღონისძიებები

გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს "სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის რეგლამენტისა და "შეფუთვისა და შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის" წესების შესაბამისად.

  • გამოიყენეთ შესაბამისი ასეპტიკური ტექნიკა პემეტრექსედის აღდგენისა და შემდგომი განზავებისას ინტრავენური ინფუზიისთვის.
  • გამოთვალეთ საჭირო დოზა და ალიმტა ფლაკონების რაოდენობა. თითოეული ფლაკონი შეიცავს პემეტრექსედის ჭარბი რაოდენობას ეტიკეტზე მითითებული თანხის მოსახერხებელი ამოღებისთვის.
  • აღადგინეთ 50 მლ ფლაკონი 20 მლ 9 მგ/მლ (0.9%) კონსერვანტების გარეშე ნატრიუმის ქლორიდის საინექციო ხსნარით.

მიიღება 25 მგ/მლ პემეტრექსედის შემცველი ხსნარი. ნაზად გადააბრუნეთ ფლაკონები, სანამ ფხვნილი მთლიანად არ დაიშლება. საბოლოო ხსნარი არის გამჭვირვალე და უფერო-მოყვითალო ან მწვანე-ყვითელი ფერის, პროდუქტის ხარისხზე უარყოფითი ზემოქმედების გარეშე. მომზადებული ხსნარის pH არის 6,6-7,8 შორის. საჭიროა შემდგომი განზავება.

  • მომზადებული პემეტრექსედის ხსნარის შესაბამისი მოცულობა უნდა განზავდეს 100 მლ-მდე 9 მგ/მლ (0.9%) ნატრიუმის ქლორიდის საინექციო ხსნარით კონსერვანტების გარეშე და შეიყვანოთ ინტრავენური ინფუზიის სახით 10 წუთის განმავლობაში.
  • პემეტრექსედის საინფუზიო ხსნარები, რომლებიც მომზადებულია ზემოთ აღწერილი სახით, დაფარულია პოლივინილ ქლორიდით და პოლიოლეფინით.

თავსებადია ადმინისტრირების კომპლექტებთან და საინფუზიო ჩანთებთან.

  • პარენტერალური წამლის პროდუქტების მიღებამდე ვიზუალურად უნდა შემოწმდეს ნაწილაკების შემცველობა და გაუფერულება. თუ შეინიშნება ნაწილაკები, არ უნდა იქნას გამოყენებული.
  • პემეტრექსედის ხსნარები განკუთვნილია მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისთვის. გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს "სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის რეგლამენტის" და "შეფუთვისა და შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის წესების" შესაბამისად.

ისევე როგორც სხვა პოტენციურად ტოქსიკური კიბოს საწინააღმდეგო საშუალებების შემთხვევაში, სიფრთხილეა საჭირო პემეტრექსედის საინფუზიო ხსნარების მომზადებასა და გამოყენებაში. რეკომენდირებულია ხელთათმანების გამოყენება. პემეტრექსედის ხსნარის კანთან კონტაქტის შემთხვევაში, კანი დაუყოვნებლივ უნდა დაიბანოთ საპნითა და წყლით. თუ პემეტრექსედის ხსნარი მოხვდება ლორწოვან გარსებთან, ის კარგად უნდა ჩამოიბანოთ წყლის სპრეით. პემეტრექსედი არ არის ვეზიკანტი. პემეტრექსედის ექსტრავაზაციის სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს. პემეტრექსედის ექსტრავაზაციის შესახებ მოხსენებული რამდენიმე შემთხვევა მკვლევარმა არ ჩათვალა სერიოზულად. ისევე როგორც სხვა არავეზიკანტებთან, ექსტრავაზაციისთვის უნდა იქნას გამოყენებული ადგილობრივი სტანდარტული პრაქტიკა.

  • ლიცენზიის მფლობელი

Lilly İlaç Ticaret Ltd Sti Acıbadem Mah. ჩეჩენის ქუჩა Akasya Acıbadem City Stage

A Block Floor: 3 34660 Uskudar/Istanbul

ტელ: 0 216 554 00 00

ფაქსი: 0 216 474 71 99

  • ლიცენზიის ნომერი

122/54

  • პირველი ლიცენზიის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი

პირველი ლიცენზიის თარიღი: 22.05.2007წ

ლიცენზიის განახლების თარიღი: 18.03.2015წ

  • ინსტრუქციის განახლების თარიღი
  • 09.2019

თარგმანი სწორია:

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა