პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
ანტინეოპლაზური საშუალებები

ვიდაზა

VIDAZA

რეცეპტით100მგინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება

ზრდასრულ პაციენტებში, რომლებისთვისაც ვიდაზა შეუსაბამოა, ჰემატოპური ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაცია: საშუალო 2 და მაღალი რისკის მიელოდისპლასტიკური სინდრომი (MDS) საერთაშორისო პროგნოზული ქულების სისტემის (IPSS) მიხედვით) ქრონიკული მიელომონოციტური ლეიკემია (CMML) ძვლის ტვინის 10-29% ბლასტებით მიელოპროლიფერაციული …

სრულად
მოქმედი ნივთიერება
აზაციტიდინი (azacitidine)
ფორმა და შეფუთვა
100მგ ფხვნილი კანქვეშ შესაყვანი სუსპენზის მოსამზადებლად ფლაკონი №1
მწარმოებელი
_
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ანტინეოპლაზური საშუალებები, პირიმიდინის ანალოგები
ATC კოდი
L01BC07
რეგისტრაციის ნომერი
რ/ა-P-0252
რეგისტრირებულია
3 ივნისი 2022, მოქმედებს 3 ივნისი 2027-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
()
GMP
-
ურთიერთქმედების შემოწმებავიდაზა და სხვა წამალი ერთად

ვიდაზა — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

ზრდასრულ პაციენტებში, რომლებისთვისაც ვიდაზა შეუსაბამოა, ჰემატოპური ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაცია:

საშუალო 2 და მაღალი რისკის მიელოდისპლასტიკური სინდრომი (MDS) საერთაშორისო პროგნოზული ქულების სისტემის (IPSS) მიხედვით)

ქრონიკული მიელომონოციტური ლეიკემია (CMML) ძვლის ტვინის 10-29% ბლასტებით მიელოპროლიფერაციული დარღვევის გარეშე

მწვავე მიელოიდური ლეიკემია (AML) 20-30% ბლასტური და მრავალხაზოვანი დისპლაზიით ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის (WHO) კლასიფიკაციით

მითითებულია მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის (AML) სამკურნალოდ, ძვლის ტვინის 30%-ზე მეტი აფეთქებით ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის (WHO) კლასიფიკაციის მიხედვით.

მიღების წესი და დოზირება

ვიდაზა თერაპიის დაწყება და მონიტორინგი უნდა მოხდეს ქიმიოთერაპიულ აგენტებში გამოცდილი ექიმის მიერ. მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტებს უნდა ჩაუტარდეთ ღებინების საწინააღმდეგო პრემედიკაცია გულისრევისა და ღებინების საწინააღმდეგოდ.

დოზირება/შეყვანის სიხშირე და ხანგრძლივობა

რეკომენდებული საწყისი დოზა მკურნალობის პირველ ციკლში არის 75 მგ/მ2 სხეულის ზედაპირზე ყველა პაციენტისთვის, ჰემატოლოგიური ლაბორატორიული მნიშვნელობების მიუხედავად, კანქვეშა ინექციებით 7 დღის განმავლობაში, რასაც მოჰყვება 21-დღიანი შესვენება (28 დღიანი მკურნალობის ციკლი).

რეკომენდებულია, რომ პაციენტებმა მიიღონ მკურნალობის მინიმუმ 6 ციკლი. მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს მანამ, სანამ პაციენტისთვის სასარგებლოა მკურნალობა, ან დაავადების პროგრესირებამდე.

პაციენტები უნდა იყვნენ შემოწმებულები ჰემატოლოგიურ რეაქციაზე/ტოქსიკურობაზე და თირკმლის ტოქსიკურობაზე (იხ. ნაწილი 4.4); შემდეგი ციკლის დაწყებისას შეიძლება საჭირო გახდეს ქვემოთ აღწერილის დაყოვნება ან დოზის შემცირება..

ვიდაზა და პერორალური აზაციტიდინი არ უნდა იქნას გამოყენებული ურთიერთმონაცვლეობით. ექსპოზიციის განსხვავებების გამო, პერორალური აზაციტიდინის დოზისა და დროის რეკომენდაციები განსხვავდება საინექციო აზაციტიდინისგან. რეკომენდირებულია რომ ჯანდაცვის პროფესიონალებმა დაადასტურონ სამკურნალო პროდუქტის დასახელება, დოზა და შეყვანის გზა.

ლაბორატორიული ტესტები

მკურნალობის დაწყებამდე და ყოველი მკურნალობის ციკლის წინ; უნდა გაიზომოს ღვიძლის ფუნქციები, შრატის კრეატინინის და შრატის ბიკარბონატის დონე. თერაპიის დაწყებამდე და ყოველი მკურნალობის ციკლის წინ მაინც უნდა ჩატარდეს სისხლის სრული ანალიზი, რადგან აუცილებელია რეაგირებისა და ტოქსიკურობის მონიტორინგი.

დოზის კორექცია ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის გამო

დოზის კორექციაში ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის გამო; ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობა განისაზღვრება, როგორც "ყველაზე დაბალი მნიშვნელობა" (ყველაზე დაბალი) მიღწეული ციკლში, თუ თრომბოციტების რაოდენობა არის < 50.0 x 109/ლ და/ან ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა (ANC) არის <1 x 109/ლ.

აღდგენა განისაზღვრება, როგორც აბსოლუტური სხვაობის მინიმუმ ნახევრად ზრდა საბაზისო მნიშვნელობებს შორის და ყველაზე დაბალი მნიშვნელობის უჯრედულ ხაზებში, რომლებშიც შეინიშნება ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობა. (განკურნება > ყველაზე დაბალი რაოდენობა + (0,5 x [|საწყისი რაოდენობა-უმცირესი რაოდენობა|] ).

პაციენტებში, რომელთა სისხლის ანალიზის მნიშვნელობები არ შემცირდა საწყისიდან მკურნალობამდე (მაგ. სისხლის თეთრი უჯრედები-WBC-WHR-> 3,0 x 10 9/ლ და ANC >1,5 x 10 9/ლ და თრომბოციტები > 75,0 x 10 9/ლ) თუ ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობა დაფიქსირდა ვიდაზათი მკურნალობის გამო, შემდეგი მკურნალობის ციკლი უნდა გადაიდოს თრომბოციტების რაოდენობისა და ANC მნიშვნელობების აღდგენამდე. თუ მაჩვენებლები გაუმჯობესდა 14 დღის განმავლობაში, დოზის შეცვლა საჭირო არ არის. თუმცა, თუ 14 დღის განმავლობაში არ არის გაუმჯობესება, მაშინ დოზა უნდა შემცირდეს ქვემოთ მოცემული ცხრილის მიხედვით. დოზის კორექტირების შემდეგ უნდა მოხდეს ციკლის როტაცია 28 დღეზე.

ყველაზე დაბალი ღირებულება ციკლში

თუ 14 დღის განმავლობაში არ მოხდა მნიშვნელობების გაუმჯობესება, შემდეგი

დოზის რაოდენობა, რომელიც შეიძლება მიეცეს ციკლში (%)

MNS

(x 10 9/l)

თრომბოციტი

(x 10 9/l)

≤1

≤50

%50

>1

>50

%100

  • განკურნება = რაოდენობა > ყველაზე დაბალი რაოდენობა + (0,5 x [დაწყების რაოდენობა-ყველაზე დაბალი რაოდენობა])

პაციენტებში, რომელთა სისხლის მაჩვენებლები საწყისიდან შემცირდა მკურნალობამდე (მაგალითად, სისხლის თეთრი უჯრედები-WBC-WHR-<3 x 10 9/ლ ან ANC<1,5 x 10 9/ლ ან თრომბოციტები<75 x 10 9/ლ

თუ ვიდაზათი მკურნალობის შემდეგ შეინიშნება WBC, ან ANC, ან თრომბოციტების რაოდენობის 50%-ით შემცირება, ან ნებისმიერი უჯრედული ხაზის დიფერენციაციის გაუმჯობესება, მიუხედავად წინასწარი მიღებისა 50%-ით ან 50%-ზე მეტით, არ არის საჭირო დოზის კორექცია ან მკურნალობის დაგვიანება.

თუ WMD ან ANC ან თრომბოციტების რაოდენობის შემცირება 50%-ზე მეტია წინა მიღებასთან შედარებით და არ შეინიშნება უჯრედული ხაზის დიფერენციაციის გაუმჯობესება, ვიდაზათი თერაპიის შემდეგი ციკლი უნდა გადაიდოს თრომბოციტების რაოდენობისა და ANC პრობლემის გადაწყვეტამდე. თუ გაუმჯობესება მიიღწევა 14 დღის განმავლობაში, დოზის კორექცია საჭირო არ არის. თუმცა, თუ გაუმჯობესება არ შეინიშნება 14 დღის განმავლობაში, უნდა შეფასდეს ძვლის ტვინის უჯრედული სტრუქტურა. თუ ძვლის ტვინის უჯრედების დონე 50%-ზე მეტია, დოზის შეცვლა საჭირო არ არის. თუ ძვლის ტვინის უჯრედების დონე არის 50%, მკურნალობა უნდა გადაიდოს და დოზა შემცირდეს ქვემოთ მოყვანილი ცხრილის მიხედვით:

ძვლის ტვინის უჯრედის დონე

თუ 14 დღის განმავლობაში არ შეინიშნება მაჩვენებლების გაუმჯობესება, დოზის შეცვლა უნდა მოხდეს (%)

გაუმჯობესება *

≤21 დღეში

გაუმჯობესება*

>21 დღეში

%15-50

%100

%50

<%15

%100

%33

  • აღდგენა = რაოდენობა > ყველაზე დაბალი რაოდენობა + (0.5 x [საწყისი რაოდენობა - უმცირესი რაოდენობა]) ციკლი უნდა დაუბრუნდეს 28 დღეს დოზის კორექტირების შემდეგ.

მიღების მეთოდი

აღდგენილი ვიდაზა; ის კანქვეშ უნდა შეიყვანოთ მკლავის ზედა მიდამოში, ბარძაყში ან მუცელში. ინექციის ადგილები მონაცვლეობით უნდა შეიცვალოს. ახალი ინექციები უნდა გაკეთდეს არანაკლებ 2,5 სმ დაშორებით წინა ინექციიდან და არ უნდა იქნას გამოყენებული მტკივნეულობის, სისხლჩაქცევების, სიწითლის ან გამკვრივების ადგილებში. რეკონსტიტუციის შემდეგ სუსპენზია არ უნდა იყოს გაფილტრული. ვიდაზას რეკონსტიტუციის და გამოყენების პროცედურის დეტალური ინსტრუქციები მოცემულია 6.6 ნაწილში.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

თირკმლის უკმარისობა

აზაციტიდინი შეიძლება დაინიშნოს პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით დოზის საწყისი კორექტირების გარეშე (იხ. ნაწილი 5.2). თუ მოხდა შრატის ბიკარბონატის აუხსნელი შემცირება 20 მმოლ/ლ-ზე ქვემოთ, დოზა უნდა შემცირდეს 50%-ით მომდევნო ციკლში. თუ შრატში კრეატინინის ან სისხლის შარდოვანას აზოტის (BUN) მნიშვნელობები აუხსნელად მოიმატებს >2-ჯერ საწყისზე და ნორმის ზედა ზღვარზე (ULN), შემდეგი ციკლი უნდა გადაიდოს მანამ, სანამ მნიშვნელობები არ დაუბრუნდება ნორმალურ ან საწყის დონეს და შემდგომი მკურნალობა ციკლის განმავლობაში უნდა შემცირდეს 50%-ით (იხ. ნაწილი 4.4).

ღვიძლის უკმარისობა

არ ჩატარებულა კვლევები ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.4). პაციენტები ღვიძლის მძიმე უკმარისობით უნდა იმყოფებოდნენ გულდასმით მონიტორინგი გვერდითი მოვლენებისთვის. თერაპიის დაწყებამდე ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში საწყისი დოზის სპეციფიკური დოზის შეცვლა არ არის რეკომენდებული; დოზის შემდგომი ცვლილებები უნდა ეფუძნებოდეს ჰემატოლოგიურ ლაბორატორიულ მაჩვენებლებს. ვიდაზა უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ღვიძლის ავთვისებიანი სიმსივნეები (იხ. ნაწილები 4.3 და 4.4).

პედიატრიული პოპულაცია

ვიდაზას გამოყენება არ არის რეკომენდებული 18 წლამდე ასაკის ბავშვებში და მოზარდებში უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის ადეკვატური მონაცემების არარსებობის გამო.

ამჟამად ხელმისაწვდომი მონაცემები აღწერილია 4.8, 5.1 და 5.2 ნაწილებში, მაგრამ დოზირების შესახებ რეკომენდაციები არ არის გაცემული.

გერიატრიული პოპულაცია

არ არის რეკომენდებული დოზის სპეციფიკური კორექცია ხანდაზმული პაციენტებისთვის. თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი შეიძლება სასარგებლო იყოს ხანდაზმულებში, რადგან მათი თირკმლის ფუნქცია უკვე შემცირებულია.

უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აზაციტიდინის ან მისი რომელიმე კომპონენტის მიმართ, რომელიც ჩამოთვლილია 6.1 ნაწილში,

ღვიძლის ავთვისებიანი სიმსივნეების მქონე პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.4),

ლაქტაციის პერიოდში (იხ. ნაწილი 4.6).

სიფრთხილის ზომები

ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობა

ანემია, ნეიტროპენია და თრომბოციტოპენია ხშირია აზაციტიდინით მკურნალობის დროს, განსაკუთრებით პირველი 2 ციკლის განმავლობაში (იხ. ნაწილი 4.8). სისხლის სრული ანალიზი უნდა ჩატარდეს ყოველი მკურნალობის ციკლის წინ მაინც, რადგან აუცილებელია რეაქციის და ტოქსიკურობის მონიტორინგი. პირველი ციკლისთვის რეკომენდებული დოზის შეყვანის შემდეგ, დოზა შეიძლება შემცირდეს ან შეყვანა გადაიდოს შემდგომი ციკლებისთვის, ყველაზე დაბალი რაოდენობისა და ჰემატოლოგიური პასუხის საფუძველზე (იხ. ნაწილი 4.2).

პაციენტებს უნდა მიეცეთ რჩევა, რომ დაუყონებლივ შეატყობინონ ფებრილური შეტევის შესახებ. პაციენტებს და ექიმებს ასევე ურჩევენ სიფრთხილით მოვეკიდოთ სისხლდენის ნიშნებსა და სიმპტომებს.

ღვიძლის უკმარისობა

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში კვლევები არ ჩატარებულა. პროგრესირებადი ღვიძლის კომა და სიკვდილი იშვიათად აღინიშნა აზაციტიდინით თერაპიის დროს პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ სიმსივნური დატვირთვა მეტასტაზური დაავადების გამო, განსაკუთრებით პაციენტებში ალბუმინის ქვედა ზღვრული მნიშვნელობით <30 გ/ლ. აზაციტიდინი უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ღვიძლის ავთვისებიანი სიმსივნეები (იხ. ნაწილი 4.3).

თირკმლის უკმარისობა

ქიმიოთერაპიულ საშუალებებთან კომბინაციაში ი.ვ. პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ აზაციტიდინით, აღინიშნა შრატში კრეატინინის დონის მომატება, თირკმლის უკმარისობა და თირკმლის დისფუნქცია, რამაც გამოიწვია სიკვდილი. გარდა ამისა, თირკმლის მილაკოვანი აციდოზი, რომელიც განისაზღვრება, როგორც შრატის ბიკარბონატების შემცირება <20 მმოლ/ლ-მდე ტუტე შარდით და ჰიპოკალიემიით (შრატის კალიუმი <3 მმოლ/ლ), განვითარდა 5 ქრონიკული მიელოიდური ლეიკემიით (CML) პაციენტში, რომლებიც მკურნალობდნენ აზაციტიდინით და ეტოპოზიდით. თუ მოხდა შრატის კრეატინინის ან BUN-ის აუხსნელი მატება ან შრატის ბიკარბონატის შემცირება (<20 მმოლ/ლ), დოზა უნდა შემცირდეს ან შეყვანა უნდა გადაიდოს (იხ. ნაწილი 4.2).

პაციენტები უნდა გააფრთხილონ, რომ დაუყოვნებლივ აცნობონ ექიმს ოლიგურიის და ანურიის შემთხვევაში.

მიუხედავად იმისა, რომ არ არსებობს კლინიკური განსხვავება გვერდითი ეფექტების სიხშირეში თირკმელების ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებსა და თირკმელების ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებს შორის, თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტები ყურადღებით უნდა აკონტროლონ, რადგან აზაციტიდინი და/ან მისი მეტაბოლიტები ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით (იხ. ნაწილი 4.2).

ლაბორატორიული ტესტები

ღვიძლის ფუნქციური ტესტები, შრატის კრეატინინის და შრატის ბიკარბონატის დონე უნდა განისაზღვროს თერაპიის დაწყებამდე და ყოველი მკურნალობის ციკლის წინ.

უნდა ჩატარდეს სისხლის სრული ანალიზი, რადგან აუცილებელია პასუხის და ტოქსიკუ რობის მონიტორინგი მკურნალობის დასაწყისში და ყოველი მკურნალობის ციკლის წინ (იხ. ნაწილი 4.8).

გულის და ფილტვების დაავადება

პაციენტები გულის მძიმე შეგუბებითი უკმარისობით, კლინიკურად არასტაბილური გულის დაავადებით ან ფილტვის დაავადებით არ იყვნენ ჩართული აზაციტიდინის ჩვენების კვლევებში (AZA PH GL 2003 CL 001 და AZA-AML-001) და ამიტომ ამ პაციენტებში ვიდაზას უსაფრთხოება და ეფექტურობა ვერ შეფასდა. კლინიკური კვლევის ბოლო მონაცემებმა პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აქვთ გულის ან ფილტვის დაავადება, აჩვენა ვიდაზას გამოყენებისას გულის მოვლენების სიხშირის მნიშვნელოვანი ზრდა (იხ. ნაწილი 4.8). ამიტომ რეკომენდებულია სიფრთხილე ვიდაზას გამოყენებისას პაციენტების ამ ჯგუფში. გულისა და ფილტვის შეფასება უნდა განიხილებოდეს ვიდაზათი მკურნალობის დაწყებამდე და მის დროს.

ნეკროზული ფაშიტიტი

ნეკროზული ფაშიტიტი, ფატალური შემთხვევების ჩათვლით, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ვიდაზათი. პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ ნეკროზული ფაშიტიტი, ვიდაზათი თერაპია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და შესაბამისი თერაპია დაუყოვნებლივ უნდა დაიწყოს.

სიმსივნის ლიზისის სინდრომი

პაციენტები, რომლებსაც აქვთ სიმსივნის მაღალი დატვირთვა მკურნალობამდე, იმყოფებიან სიმსივნის ლიზისის სინდრომის რისკის ქვეშ. ეს პაციენტები ყურადღებით უნდა იყვნენ დაკვირვების ქვეშ და შესაბამისი სიფრთხილის ზომები უნდა იქნას მიღებული...

დიფერენციაციის სინდრომი

დიფერენციაციის სინდრომის შემთხვევები (ასევე ცნობილი როგორც რეტინოინის მჟავას სინდრომი) დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ აზაციტიდინის ინექციებს. დიფერენციაციის სინდრომი შეიძლება იყოს ფატალური და სიმპტომები და კლინიკური გამოვლინებები მოიცავს რესპირატორულ დისტრესს, ფილტვის ინფილტრატებს, ცხელებას, გამონაყარს, ფილტვის შეშუპებას, პერიფერიულ შეშუპებას, წონის სწრაფი მატებას, პლევრალურ გამონაყარს, პერიკარდიულ გამონაყარს, ჰიპოტენზიას და თირკმლის უკმარისობას (იხ. ნაწილი 4.8). მაღალი დოზებით IV კორტიკოსტეროიდებით მკურნალობა და ჰემოდინამიკური მონიტორინგი უნდა განიხილებოდეს დიფერენციაციის სინდრომის დამახასიათებელი სიმპტომების ან ნიშნების პირველი დაწყებისას. გასათვალისწინებელია ინექციური აზაციტიდინის დროებითი შეწყვეტა სიმპტომების გაქრობამდე და სიფრთხილეა რეკომენდებული გაგრძელების შემთხვევაში.

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

İn vitro მონაცემები, როგორც ჩანს, არ მოიცავს ციტოქრომ P450 იზოფერმენტებს (CYPs), UDP-გლუკურონოსილტრანსფერაზებს (UGTs), სულფოტრანსფერაზებს (SULTs) და გლუტათიონ ტრანსფერაზებს (GSTs) აზაციტიდინის მეტაბოლიზმში; ამიტომ, ითვლება, რომ არ არსებობს ამ მეტაბოლურ ფერმენტებთან in vivo ურთიერთქმედების შესაძლებლობა..

აზაციტიდინის კლინიკურად მნიშვნელოვანი ინჰიბიტორული ან ინდუქციური ეფექტი ციტოქრომ P450 ფერმენტებზე ნაკლებად სავარაუდოა (იხ. ნაწილი 5.2).

აზაციტიდინთან წამლებთან ურთიერთქმედების კლინიკური კვლევები არ ჩატარებულა.

დამატებითი ინფორმაცია განსაკურებული პოპულაციების შესახებ

ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.

პედიატრიული პოპულაცია

ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

ზოგადი რჩევა

ორსულობის კატეგორია: D.

რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია)

რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა უნდა გამოიყენონ კონტრაცეფციის ეფექტური მეთოდები მკურნალობის დროს და მკურნალობიდან სულ მცირე 6 თვის განმავლობაში. მამაკაცებს უნდა ურჩიონ, რომ არ გააჩინონ ბავშვები მკურნალობის დროს და გამოიყენონ კონტრაცეფციის ეფექტური მეთოდები მკურნალობის დროს და მკურნალობიდან სულ მცირე 3 თვის განმავლობაში.

ორსულობის პერიოდი

არ არის საკმარისი მონაცემები ორსულებში აზაციტიდინის გამოყენების შესახებ. თაგვებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. ნაწილი 5.3). პოტენციური რისკი ადამიანებისთვის უცნობია. პოტენციური რისკი ადამიანებისთვის უცნობია. ცხოველებზე ჩატარებული კვლევების მექანიზმსა და შედეგებზე დაყრდნობით, აზაციტიდინი არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს, განსაკუთრებით პირველ ტრიმესტრში, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც აშკარად აუცილებელია. დედისთვის მკურნალობის უპირატესობები უნდა შეფასდეს თითოეულ შემთხვევაში ნაყოფისთვის შესაძლო რისკებთან.

ლაქტაციის პერიოდი

უცნობია გამოიყოფა თუ არა აზაციტიდინის მეტაბოლიტები დედის რძეში. ძუძუთი კვებაზე მყოფ ახალშობილში სერიოზული გვერდითი რეაქციების პოტენციალის გამო, აზაციტიდინით თერაპიის დროს ძუძუთი კვება უკუნაჩვენებია.

რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება

არ არსებობს მონაცემები აზაციტიდინის გავლენის შესახებ ადამიანებში ნაყოფიერებაზე. ცხოველებში აზაციტიდინის გამოყენებისას დაფიქსირდა არასასურველი რეაქციები მამაკაცის ფერტილობაზე (იხ. ნაწილი 5.3).

მკურნალობის დაწყებამდე მამრობითი სქესის პაციენტებს უნდა მიეცეთ რჩევა რომ მიიღონ კონსულტაცია სპერმის შენახვასთან დაკავშირებით.

გავლენა ავტომობილის მართვაზე

აზაციტიდინს აქვს მსუბუქი და ზომიერი გავლენა მანქანის ან მექანიზმების მართვის უნარზე. დაღლილობა დაფიქსირდა აზაციტიდინის გამოყენებისას. ამიტომ, სიფრთხილეა საჭირო ავტომობილის მართვისას ან მექანიზმებთან მუშაობისას.

გვერდითი მოვლენები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

Mმოზრდილები DS, CMML და AML-ით 20-30% ძვლის ტვინის ბლასტებით

ვიდაზას მიღებასთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციები დაფიქსირდა პაციენტების 97%-ში.

ყველაზე გავრცელებული სერიოზული გვერდითი რეაქციები აზაციტიდინის ჩვენების კვლევაში (AZA PH GL 2003 CL 001) იყო ფებრილური ნეიტროპენია (8.0%) და ანემია (2.3%) და მსგავსი სერიოზული გვერდითი რეაქციები დაფიქსირდა ამ კვლევის მხარდამჭერ კვლევებში (CALGB 9221 და CALGB 8921). სხვა ნაკლებად ხშირად მოხსენებული სერიოზული გვერდითი რეაქციები იყო ნეიტროპენიური ინფექციები, როგორიცაა სეფსისი (0.8%) და ზოგჯერ ფატალური პნევმონია (2.5%), თრომბოციტოპენია (3.5%), ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები (0.25%) და სისხლდენის მოვლენები [მაგალითად, ცერებრალური სისხლდენა (0.5). %), კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა (0.8%) და ინტრაკრანიალური სისხლდენა (0.5%)].

აზაციტიდინით თერაპიის ძალიან ხშირი გვერდითი რეაქციებია ჰემატოლოგიური რეაქციები (71.4%), მათ შორის თრომბოციტოპენია, ნეიტროპენია და ლეიკოპენია (ჩვეულებრივ 3-4 ხარისხი), კუჭ-ნაწლავის მოვლენები (60.6%) გულისრევის, ღებინების ჩათვლით (ჩვეულებრივ 1-2 ხარისხის), ან ინექციის ადგილზე რეაქციები. (77.1%; ჩვეულებრივ 1-2 კლასი).

ძვლის ტვინის 30%-ზე მეტი ბლასტის მქონე 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში

ძალიან ხშირი სერიოზული გვერდითი რეაქციები (≥10%) გამოვლენილი AZA-AML-001 კვლევაში აზაციტიდინით მკურნალობის ჯგუფში მოიცავდა ფებრილურ ნეიტროპენიას (25%), პნევმონიას (20.3%) და პირექსიას (10.6%). ასევე, ნაკლებად ხშირად მოხსენებული სერიოზული გვერდითი რეაქციები მოიცავს სეფსისს (5.1%), ანემიას (4.2%), ნეიტროპენიურ სეფსისს (3.0%), საშარდე გზების ინფექციას (3.0%), თრომბოციტოპენიას (2%, 5), ნეიტროპენიას (2.1%), ცელულიტი (2.1%), თავბრუსხვევა (2.1%) და ქოშინი (2.1%).

ყველაზე ხშირად მოხსენებული გვერდითი რეაქციები აზაციტიდინით მკურნალობისას (გამოვლენილი კვლევაში მონაწილე პაციენტთა 30%-ში) იყო კუჭ-ნაწლავის მოვლენები (36.9%; ჩვეულებრივ 1 ხარისხი), მათ შორის ყაბზობა (41.9%), გულისრევა (39.8%) და დიარეა. -2), ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მდგომარეობა, მათ შორის პირექსია (37.7%; ჩვეულებრივ 1-2 ხარისხი) და ფებრილური ნეიტროპენია (32.2%) და ნეიტროპენია (30.1%; ჩვეულებრივ 3-4 ხარისხი). ჰემატოლოგიური მოვლენების ჩათვლით.

გვერდითი რეაქციების ცხრილის სია

ქვემოთ მოყვანილი ცხრილი შეიცავს არასასურველ რეაქციებს, რომლებიც შეიძლება დაკავშირებული იყოს აზაციტიდინით მკურნალობასთან. სიხშირეები ეფუძნება MDS და AML-ის ძირითად კლინიკურ კვლევებს და პოსტმარკეტინგულ დაკვირვებებს.

სიხშირეები განისაზღვრება შემდეგნაირად: ძალიან ხშირი (≥1/10), ხშირი (≥1/100-<1/10), არახშირი (≥1/1000-<1/100), იშვიათი (≥1/10,000-<1 /1000), ძალიან იშვიათი (<1/10000), უცნობია (შეუძლებელია შეფასდეს არსებული მონაცემებით). სიხშირის თითოეულ ჯგუფში, გვერდითი რეაქციები წარმოდგენილია კლების სიმძიმის მიხედვით.

გვერდითი რეაქციები წარმოდგენილია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში ყველაზე მაღალი სიხშირის მიხედვით, რომელიც დაფიქსირდა ნებისმიერ ძირითად კლინიკურ კვლევაში.

ცხრილი 1: გვერდითი რეაქციები მოხსენებული პაციენტებში MDS ან AML, რომლებიც მკურნალობდნენ აზაციტიდინით (კლინიკური კვლევები და პოსტმარკეტინგული გამოცდილება)

სისტემის ორგანოთა კლასი

ძალიან ხშირი

ხშირი

არახშირი

იშვიათი

უცნობი

ინფექციები და ინფესტაციები

პნევმონია* (მათ შორის ბაქტერიული, ვირუსული და სოკოვანი)

ნაზოფარინგიტი

სეფსისი* (მათ შორის ბაქტერიული, ვირუსული და სოკოვანი) ნეიტროპენიური სეფსისი* სასუნთქი გზების ინფექცია (ზედა სასუნთქი გზების და ბრონქიტის ჩათვლით)

საშარდე გზების ინფექციები

ცელულიტი

დივერტიკულიტი

პირის ღრუს სოკოვანი ინფექცია

სინუსიტი

ფარინგიტი

რინიტი

მარტივი ჰერპესი

კანის ინფექცია

დივერტიკულიტი

პირის ღრუს სოკოვანი ინფექცია

სინუსიტი

ფარინგიტი

რინიტი

მარტივი ჰერპეს კანის ინფექცია

ნეკროზული ფაშიტიტი *

კეთილთვისებიანი და ავთვისებიანი ნეოპლაზმები (კისტებისა და პოლიპების ჩათვლით)

დიფერენციაციის სინდრომი *,ა

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ფებრილური ნეიტროპენია*

ნეიტროპენია

ლეიკოპენია

თრომბოციტოპენია

პანციტოპენია *

ძვლის ტვინის უკმარისობა

უკიდურესი

დაავადებები

მგრძნობელობის

რეაქციები

მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები

ანორექსია

მადის დაკარგვა ჰიპოკალიემია

დეჰიდრატაცია

სიმსივნის ლიზისის სინდრომი

ფსიქიატრიული დაავადებები

უძილობა

დაბნეული მდგომარეობა შფოთვა

ნერვული სისტემის დაავადებები

თავბრუსხვევა თავის ტკივილი

ინტრაკრანიალური სისხლდენა* გულისცემა

მძინარე მდგომარეობა

ლეთარგია

თვალის დაავადებები

თვალის სისხლდენა კონიუნქტივალური სისხლდენა

გულის დაავადებები

პერიკარდიული ეფუზია

პერიკარდიტი

სისხლძარღვთა დაავადებები

ჰიპოტენზია* ჰიპერტენზია ორთოსტატული ჰიპოტენზია

ჰემატომა

სუნთქვა, მკერდი

დაავადებები და შუასაყარის დაავადებები

ქოშინი

ცხვირიდან სისხლდენა

პლევრალური გამონაჟონის ექსერციული ქოშინი

ფარინგოლარინგეალური ტკივილი

ინტერსტიციული

ფილტვის დაავადება

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

დიარეა, ღებინება ყაბზობა გულისრევა

მუცლის ტკივილი (ზედა მუცლის ტკივილი და მათ შორის მუცლის დისკომფორტი)

კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა* (მათ შორის პირის ღრუს სისხლდენა) ჰემოროიდული სისხლდენა სტომატიტი

ღრძილებიდან სისხლდენა

დისპეფსია

ჰეპატო-ბილიარული დაავადებები

ღვიძლის უკმარისობა* პროგრესირებადი ღვიძლის კომა

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

პეტექია მთელ სხეულზე

ქავილი

ნადები

ექიმოზი

პურპურა ალოპეცია ურტიკარია ერითემა

მაკულარული გამონაყარი

მწვავე ფებრილური ნეიტროფილური დერმატოზი განგრენოზული პიოდერმა

კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

ართრალგია

კუნთოვანი ტკივილი (მათ შორის ტკივილი ზურგის, ძვლებისა და კიდურების არეში)

კუნთების სპაზმი მიალგია

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

თირკმლის უკმარისობა * ჰემატურია

შრატის კრეატინინის

დონის მატება

თირკმლის მილაკოვანი აციდოზი

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მდგომარეობა

პირექსია *

დაღლილობა

ასთენია

მკერდის ტკივილი

ერითემა ინექციის ადგილზე

ტკივილი ინექციის ადგილზე რეაქცია ინექციის ადგილზე

(არასპეციფიკური)

ინექციის ადგილი: სისხლჩაქცევები, ჰემატომა, ინდურაცია, გამონაყარი, ქავილი, ანთება, ფერის შეცვლა, კვანძი და სისხლდენა

ცხელება კანკალი კათეტერის ადგილზე სისხლდენა

ნეკროზი ინექციის ადგილზე

კვლევები

წონის კლება

  • = დაფიქსირდა იშვიათი ფატალური შემთხვევები.

a = იხ. ნაწილი 4.4

შერჩეული გვერდითი რეაქციების რეიტინგი

ჰემატოლოგიური გვერდითი მოვლენები

ყველაზე ხშირად მოხსენებული (≥10%) ჰემატოლოგიური გვერდითი რეაქციები, რომლებიც დაკავშირებულია აზაციტიდინით მკურნალობასთან, არის ჩვეულებრივ მე-3 ან 4 ხარისხის ანემია, თრომბოციტოპენია, ნეიტროპენია, ფებრილური ნეიტროპენია და ლეიკოპენია.

ამ მოვლენების გაჩენის ყველაზე მაღალი რისკია პირველი 2 ციკლის განმავლობაში და ნაკლებად ხშირად გვხვდება პაციენტებში, რომელთა ჰემატოლოგიური ფუნქცია შემდგომ უბრუნდება ნორმას. ჰემატოლოგიური გვერდითი რეაქციების უმეტესობა მკურნალობს საჭიროებისამებრ, სისხლის სრული ანალიზის რუტინული მონიტორინგით და აზაციტიდინის შეყვანის დაგვიანებით მომდევნო ციკლში, პროფილაქტიკური ანტიბიოტიკებით და/ან ზრდის ფაქტორის დამატებით (მაგ. G-CSF) ნეიტროპენიისთვის და ტრანსფუზიით ანემიის ან თრომბოციტოპენიის დროს.

ინფექციები

მიელოსუპრესიამ შეიძლება გამოიწვიოს ნეიტროპენია და ინფექციის გაზრდილი რისკი. სერიოზული გვერდითი რეაქციები, ზოგიერთი ფატალური შედეგით, როგორიცაა სეფსისი და პნევმონია, ნეიტროპენიური სეფსისის ჩათვლით, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ აზაციტიდინს. ინფექციების კონტროლი შესაძლებელია ანტიინფექციური აგენტების გამოყენებით და ზრდის ფაქტორის დამატებით (მაგ. G-CSF) ნეიტროპენიის დროს.

სისხლდენა

სისხლდენა შეიძლება მოხდეს პაციენტებში, რომლებიც იღებენ აზაციტიდინს. დაფიქსირდა სერიოზული გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა და ინტრაკრანიალური სისხლდენა. კერძოდ, ადრე არსებული თრომბოციტოპენიის მქონე პაციენტები ან რომლებსაც განუვითარდათ მკურნალობასთან დაკავშირებული თრომბოციტოპენია, უნდა იყვნენ მონიტორინგის ქვეშ სისხლდენის ნიშნებისა და სიმპტომების გამო.

ჰიპერმგრძნობელობა

სერიოზული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ აზაციტიდინს. ანაფილაქსიური რეაქციის შემთხვევაში აზაციტიდინის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი სიმპტომური თერაპია.

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

კანქვეშა და კანქვეშა გვერდითი მოვლენების უმეტესობა დაკავშირებულია ინექციის ადგილთან. არცერთ ამ არასასურველ მოვლენას არ მოჰყოლია აზაციტიდინის მიღების შეწყვეტა ან აზაციტიდინის დოზის შემცირება ძირითად კვლევებში. გვერდითი რეაქციების უმეტესი ნაწილი განვითარდა მკურნალობის პირველი 2 ციკლის განმავლობაში და კლებულობდა შემდგომ ციკლებთან ერთად. კანქვეშა არასასურველი რეაქციები, როგორიცაა გამონაყარი/ანთება/ქავილი, გამონაყარი, ერითემა და კანის დაზიანება ინექციის ადგილზე შეიძლება მოითხოვოს ისეთი მედიკამენტების ერთდროული გამოყენება, როგორიცაა ანტიჰისტამინები, კორტიკოსტეროიდები და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (NSAIIs). ეს კანის რეაქციები უნდა იყოს დიფერენცირებული რბილი ქსოვილების ინფექციებისგან, რომლებიც ზოგჯერ ხდება ინექციის ადგილზე. პოსტმარკეტინგულ დაკვირვებებში; რბილი ქსოვილების ინფექციები, როგორიცაა ცელულიტი და ნეკროზული ფაშიტიტი, იშვიათ შემთხვევებში აღინიშნა აზაციტიდინით, რაც იწვევს სიკვდილს. ინფექციური გვერდითი რეაქციების კლინიკური მართვისთვის იხილეთ ნაწილი 4.8 ინფექციები.

კუჭ-ნაწლავის მხრივ გვერდითი მოვლენები

აზაციტიდინით მკურნალობისას ყველაზე ხშირად მოხსენებული გვერდითი მოვლენებია ყაბზობა, დიარეა, გულისრევა და ღებინება. გულისრევისა და ღებინების საწინააღმდეგოდ ღებინების საწინააღმდეგო საშუალებები უნდა იყოს გამოყენებული; მათ უნდა ჩაუტარდეთ სიმპტომატური მკურნალობა დიარეის საწინააღმდეგო საშუალებებით და საფაღარათო საშუალებებით და/ან განავლის დამარბილებელი საშუალებებით ყაბზობისთვის.

თირკმლის გვერდითი მოვლენები

პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ აზაციტიდინით, დაფიქსირდა თირკმლის დარღვევები, დაწყებული შრატში კრეატინინის მომატებით და ჰემატურიით, თირკმლის მილაკოვანი აციდოზით დამთავრებული, თირკმლის უკმარისობით და სიკვდილით (იხ. ნაწილი 4.4).

ღვიძლის მხრივ გვერდითი მოვლენები

ღვიძლის უკმარისობა, პროგრესირებადი ღვიძლის კომა და სიკვდილი დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ სიმსივნის მაღალი დატვირთვა მეტასტაზური დაავადების გამო აზაციტიდინით მკურნალობის დროს (იხ. ნაწილი 4.4).

გულის მხრივ მოვლენები

კლინიკური კვლევების მონაცემებმა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ცნობილი ისტორია გულ-სისხლძარღვთა ან ფილტვის დაავადების, აჩვენა გულის მოვლენების ზრდა პაციენტებში, რომლებსაც ახლად დიაგნოზირებული ჰქონდათ AML, და მკურნალობდნენ ვიდაზათი (იხ. ნაწილი 4.4).

ხანდაზმული პაციენტები

შეზღუდულია ინფორმაცია აზაციტიდინის უსაფრთხოებასთან დაკავშირებით 85 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში (AZA-AML-001 კვლევაში მკურნალობდა 85 წლის და უფროსი ასაკის 14 [5.9%] პაციენტი.)

პედიატრიული პოპულაცია

კვლევაში AZA-JMML-001, 28 პედიატრიულ პაციენტს (1 თვიდან 18 წლამდე) მკურნალობდნენ ვიდაზათი MDS (n = 10) ან არასრულწლოვანთა მიელომონოციტური ლეიკემიისთვის (JMML) (n = 18) (იხ. ნაწილი 5.1).

28-ვე პაციენტს განუვითარდა მინიმუმ 1 გვერდითი მოვლენა და 17-მა (60.7%) განიცადა სულ მცირე 1 მკურნალობასთან დაკავშირებული მოვლენა. ყველაზე ხშირად მოხსენებული გვერდითი მოვლენები ზოგად პედიატრიულ პოპულაციაში არის ჰემატოლოგიური მოვლენები, მათ შორის ცხელება, ანემია, თრომბოციტოპენია და ფებრილური ნეიტროპენია და კუჭ-ნაწლავის მოვლენები, მათ შორის ყაბზობა და ღებინება.

სამ (3) პაციენტს კლინიკურ კვლევაში განუვითარდა მკურნალობასთან დაკავშირებული მოვლენა (ცხელება, დაავადების პროგრესირება და მუცლის ტკივილი), რამაც გამოიწვია წამლის შეწყვეტა).

კვლევაში AZA-AML-004, 7 პედიატრიული პაციენტი (2-12 წელი) მოლეკულური რეციდივით მკურნალობდნენ ვიდაზათი პირველი სრული რემისიიდან [CR1] (იხ. განყოფილება 5.1).

7-ვე პაციენტს განუვითარდა სულ მცირე 1 მკურნალობასთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენა. ყველაზე ხშირად დაფიქსირებული გვერდითი მოვლენებია ნეიტროპენია, გულისრევა, ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია, დიარეა და ალანინის ამინოტრანსფერაზას (ALT) მომატება. ორ პაციენტს განუვითარდა მკურნალობასთან დაკავშირებული მოვლენა, რამაც გამოიწვია დოზის შეწყვეტა (ნეიტროპენია ცხელებით, ნეიტროპენია).

არ გამოვლენილა უსაფრთხოების ახალი სიგნალები შეზღუდული რაოდენობის პედიატრიულ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ვიდაზათი კლინიკური კვლევის დროს. უსაფრთხოების საერთო პროფილი შეესაბამება ზრდასრული მოსახლეობის უსაფრთხოების პროფილს.

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება

პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. მოხსენება წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას იძლევა. ჯანდაცვის პროფესიონალები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოვიგილანციის ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).

ჭარბი დოზა

აზაციტიდინის დოზის გადაჭარბება დაფიქსირდა ერთ შემთხვევაში კლინიკურ კვლევებში. პაციენტმა მიიღო ერთჯერადი ი.ვ. დოზა დაახლოებით 290 მგ/მ2, რეკომენდებულ საწყის დოზაზე თითქმის 4-ჯერ მეტი. დოზის მიღების შემდეგ პაციენტს განუვითარდა დიარეა, გულისრევა და ღებინება.

დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში საჭიროა პაციენტის მონიტორინგი შესაბამისი სისხლის ანალიზით და საჭიროების შემთხვევაში დამხმარე მკურნალობით. არ არსებობს ცნობილი სპეციფიური ანტიდოტი აზაციტიდინის დოზის გადაჭარბებისთვის.

შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება: თითოეული ფლაკონი შეიცავს 100 მგ აზაციტიდინს.

მომზადების შემდეგ მიღებული სუსპენზია შეიცავს 25 მგ აზაციტიდინს მლ-ზე.

დამხმარე ნივთიერებები: დამხმარე ნივთიერებების სანახავად იხ. ნაწილი 6.1

შენახვის პირობები

გაუხსნელი ფლაკონი

48 თვე

მომზადების შემდეგ

როდესაც ვიდაზა მზადდება საინექციო წყლით, რომელიც არ ინახება მაცივარში, მომზადებული სამკურნალო პროდუქტი ინარჩუნებს თავის ქიმიურ და ფიზიკურ სტაბილურობას 45 წუთის განმავლობაში 25°C ტემპერატურაზე და 8 საათის განმავლობაში 2-8°C ტემპერატურაზე.

მომზადებული სამკურნალო პროდუქტის ვარგისიანობის ვადა შეიძლება გაგრძელდეს მაცივარში შენახული საინექციო წყლით (2-8°C). როდესაც ვიდაზა მზადდება საინექციო წყალთან ერთად, ინახება მაცივარში (2-8°C), მომზადებული სამკურნალო პროდუქტი ინარჩუნებს თავის ქიმიურ და ფიზიკურ სტაბილურობას 22 საათის განმავლობაში 2-8°C ტემპერატურაზე..

მიკრობიოლოგიურად მომზადებული პროდუქტი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული. თუ დაუყოვნებლივ არ იქნა გამოყენებული, გამოყენებისას შენახვის დრო და პირობები ეკისრება მომხმარებლის პასუხისმგებლობას და არის 8 საათზე მეტი 2-8°C ტემპერატურაზე, როდესაც მზადდება საინექციო წყლით, რომელიც არ არის მაცივარში, და 2-8°C, როდესაც მაცივარშია (2 -8°C) საინექციო წყალთან ერთად. არა უმეტეს 22 საათისა.

განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

შეინახეთ 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე.

მომზადებული სამკურნალო პროდუქტის შენახვის პირობების შესახებ იხილეთ ნაწილი 6.3.

შეფუთვის ბუნება და შემადგენლობა

უფერო I ტიპის 30 მლ მინის ფლაკონი პოლიპროპილენის პლასტმასის ღილაკით, დახურული ბუტილის რეზინის საცობით და ალუმინის თავსახურით. შეფუთვის ზომა: 100 მგ აზაციტიდინი 1 ფლაკონში.

სამედიცინო პროდუქტის ნარჩენების განადგურება და სხვა სპეციალური მითითებები

ინსტრუქციის სახელმძღვანელო

უსაფრთხოების რეკომენდაციები

ვიდაზა არის ციტოტოქსიკური პრეპარატი და, როგორც სხვა პოტენციურად ტოქსიკური ნაერთების შემთხვევაში, სიფრთხილეა საჭირო აზაციტიდინის სუსპენზიების მომზადებისა და გამოყენებისას.

კიბოს საწინააღმდეგო პრეპარატების განადგურებისა და სათანადო მოპყრობის პროცედურები უნდა იყოს დაცული. თუ მომზადებული აზაციტიდინის სუსპენზია კანთან მოხვდება, ის დაუყოვნებლივ და კარგად უნდა დაიბანოთ საპნითა და წყლით. ლორწოვან გარსებთან შეხების შემთხვევაში კარგად უნდა ჩამოიბანოთ წყლით.

მომზადების პროცედურა

შემდეგი მასალები უნდა მომზადდეს:

აზაციტიდინის ფლაკონი: საინექციო წყალი ფლაკონი(ები); არასტერილური ქირურგიული ხელთათმანები; სპირტიანი საწმენდები; 5 მლ საინექციო შპრიცი(ებ)ი ნემსით.

  • 4 მლ საინექციო წყალი უნდა შეიყვანოთ შპრიცში, არ უნდა იყოს ჰაერი შპრიცში.
  • შპრიცის ნემსი, რომელიც შეიცავს 4 მლ საინექციო წყალს, უნდა შეიყვანოთ პლასტმასის თავსახურში აზაციტიდინის ფლაკონში და საინექციო წყალი უნდა შეიყვანოთ ფლაკონში.

ნემსისა და შპრიცის ამოღების შემდეგ აზაციტიდინის ფლაკონიდან, აზაციტიდინის ფლაკონი უნდა შეანჯღრიოთ ენერგიულად, რათა მიიღოთ ბუნდოვანი, ერთგვაროვანი სუსპენზია. ამ ეტაპზე სუსპენზიის თითოეული მლ შეიცავს 25 მგ აზაციტიდინს (100 მგ/4 მლ). მიღებული პრეპარატი არის ერთგვაროვანი, ბუნდოვანი სუსპენზია, ის არ უნდა შეიცავდეს გუნდებს. თუ დიდი ნაწილაკები ან გუნდებია, პროდუქტი უნდა განადგურდეს. არ გაფილტროთ სუსპენზია, რადგან ამან შეიძლება ამოიღოს აქტიური ნივთიერება. უნდა აღინიშნოს, რომ ზოგიერთ გადამყვანს, შპრიცს და დოზირების სისტემას აქვს ფილტრები. ამიტომ, ასეთი სისტემები არ უნდა იქნას გამოყენებული წამლის მომზადების შემდეგ.

  • აზაციტიდინის ფლაკონის პლასტიკური თავსახური უნდა გაიწმინდოს და ჩასვათ ახალი შპრიცი. ფლაკონი უნდა გადატრიალდეს თავდაყირა, დარწმუნდით, რომ ნემსის წვერი სითხის დონის ქვემოთაა. შპრიცის დგუშის გამოჭერით უნდა გამოიტანოთ წამლის საჭირო რაოდენობა დოზისთვის და უნდა უზრუნველყოთ შპრიცში ჰაერის არარსებობა. შემდეგ შპრიცი და ნემსი უნდა მოიხსნას ფლაკონიდან და შპრიცის ნემსი გადააგდოთ.
  • შპრიცზე მიმაგრებულია ნემსის ახალი კანქვეშა წვერი (რეკომენდებულია 25 კალიბრი). ნემსის წვერი არ უნდა გაიწმინდოს ინექციის წინ ადგილობრივი რეაქციების სიხშირის შესამცირებლად ინექციის ადგილზე.
  • როდესაც საჭიროა 1 ფლაკონზე მეტი, ახალი წამლის სუსპენზია მზადდება ზემოაღნიშნული ნაბიჯების დაცვით. 1 ფლაკონზე მეტის საჭირო დოზებში, დოზა უნდა გაიყოს თანაბრად (მაგალითად, თუ დოზაა 150 მგ = 6 მლ, 2 შპრიციდან თითოეული უნდა შეიცავდეს 3 მლ სუსპენზიას). ფლაკონის და ნემსის შეფერხების გამო შესაძლოა შეუძლებელი იყოს ფლაკონიდან მთელი სუსპენზიის ამოღება.
  • დოზირების შპრიცის შიგთავსი კვლავ უნდა შეირყეს პაციენტში შეყვანამდე. ინექციის დროს სუსპენზიის ტემპერატურა უნდა იყოს დაახლოებით 20°C-25°C. სუსპენზიის შერყევა ხდება ორ ხელს შორის ენერგიულად სრიალით, სანამ არ გახდება ბუნდოვანი. თუ დიდი ნაწილაკები ან გუნდებია, პროდუქტი უნდა განადგურდეს.

ვიდაზას სუსპენზია უნდა მომზადდეს გამოყენებამდე, ხოლო მიღებული სუსპენზია უნდა იქნას გამოყენებული 45 წუთის განმავლობაში. თუ სუსპენზიის მომზადებიდან 45 წუთზე მეტი გავიდა, პრეპარატი სათანადოდ უნდა განადგურდეს და მომზადდეს ახალი დოზა. ალტერნატიულად, როდესაც სუსპენზიის მომზადება საჭიროა პაციენტიში შეყვანამდე, მზა პრეპარატი მომზადებისთანავე უნდა მოათავსოთ მაცივარში (2-8°C). ამგვარად სუსპენზია მაცივარში მაქსიმუმ 8 საათის განმავლობაში შეიძლება გაჩერდეს. თუ პრეპარატი ინახება მაცივარში 8 საათზე მეტი ხნის განმავლობაში, სუსპენზია სათანადოდ უნდა განადგურდეს და მომზადდეს ახალი დოზა..

მაცივარში შენახული საინექციო წყლით (2-8°C), მომზადების შემდეგ დაუყოვნებლივ უნდა მოათავსოთ მაცივარში (2-8°C). სუსპენზია შეიძლება გაჩერდეს მაცივარში მაქსიმუმ 22 საათის განმავლობაში. თუ პრეპარატი ინახება მაცივარში 22 საათზე მეტი ხნის განმავლობაში, სუსპენზია სათანადოდ უნდა განადგურდეს და მომზადდეს ახალი დოზა.

სუსპენზიის შემცველი შპრიცი პაციენტში შეყვანამდე უნდა ინახებოდეს მაცივრის გარეთ 30 წუთამდე, რათა მისმა ტემპერატურამ მიაღწიოს დაახლოებით 20-25°C-ს. თუ ეს დრო მაცივრიდან 30 წუთს აღემატება, სუსპენზია სათანადოდ უნდა გადააგდოთ და მოამზადოთ ახალი დოზა.

ერთჯერადი დოზის გაანგარიშება

მთლიანი დოზა დამოკიდებული სხეულის ზედაპირის ფართობზე (BSA) შეიძლება გამოითვალოს შემდეგნაირად:

სრული დოზა (მგ)= დოზა (მგ/მ2) x BSA (მ2)

ქვემოთ მოცემული ცხრილი მაგალითია, თუ როგორ უნდა დაფუძნდეს აზაციტიდინის დოზები BSA-ს საშუალო მნიშვნელობაზე 1.8 მ2.

მოზა მგ/მ2

(რეკომენდებული საწყისი დოზის %)

  • 8 მ2 BSA

მთლიანი დოზის ღირებულება

საჭირო ფლაკონების რაოდენობა

საჭირო სუსპენზიის მთლიანი მოცულობა

75 მგ/მ2 (%100)

135 მგ

2 ფლაკონი

  • 4 მლ
  • 5 მგ/მ2 (%50)
  • 5 მგ

1 ფლაკონი

  • 7 მლ

25 მგ/მ2 (%33)

45 მგ

1 ფლაკონი

  • 8 მლ

გაკეთების მეთოდი

არ გაფილტროთ სუსპენზია მომზადების შემდეგ!

მომზადებული ვიდაზა უნდა შეიყვანოთ კანქვეშ მკლავის ზედა ნაწილში, ბარძაყში ან მუცელში 25 დიამეტრის ნემსის გამოყენებით (ნემსი დაიჭირეთ 45-90o კუთხით).

4 მლ-ზე მეტი დოზები უნდა შეიყვანოთ ორ სხვადასხვა ადგილას.

ინექციის ადგილი უნდა შეიცვალოს. ახალი ინექციები უნდა გაკეთდეს არანაკლებ 2.5 სმ-ის დაშორებით ძველი ინექციის ადგილიდან და არ უნდა მოხდეს ინექცია რბილ, დაბეჟილ, წითელ ან გამაგრებულ ადგილებზე.

ის უნდა განადგურდეს სამედიცინო ნარჩენების კონტროლისა და შეფუთვისა და შესაფუთი ნარჩენების კონტროლის შესახებ დებულების შესაბამისად.

გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს „სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის დებულების“ და „შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის რეგლამენტის“ შესაბამისად.

ციტოტოქსიური და ციტოსტატიკური ადამიანის სამკურნალო საშუალებების გამოყენების შედეგად დაცარიელებული შიდა შეფუთვის ნარჩენები არის სახიფათო ნარჩენები და ამ ნარჩენების მართვა ხდება ნარჩენების მართვის დებულების შესაბამისად, რომელიც გამოქვეყნებულია ოფიციალურ გაზეთში 2/4/2015 ნომრით 29314.

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ანტინეოპლასტიკური საშუალებები. პირიმიდინის ანალოგები.

ATC კოდი: L01BC07

მოქმედების მექანიზმი

ითვლება, რომ აზაციტიდინი ავლენს თავის ანტინეოპლასტიკურ ეფექტს მრავალი მექანიზმით, მათ შორისაა ციტოტოქსიკურობა ძვლის ტვინში პათოლოგიურ ჰემატოპოეზურ უჯრედებზე და დნმ-ის ჰიპომეთილაციაზე. აზაციტიდინის ციტოტოქსიური მოქმედება შეიძლება გამოწვეული იყოს შემდეგი მექანიზმებით: დნმ-ის, რნმ-ის და ცილების სინთეზის დათრგუნვა, რნმ-თან და დნმ-თან შეერთება და დნმ-ის დეგრადაციის გზების გააქტიურება. არაპროლიფერაციული უჯრედები შედარებით მდგრადია აზაციტიდინის მიმართ. აზაციტიდინის დნმ-ში ინკორპორაცია იწვევს დნმ-ის მეთილტრანსფერაზას ინაქტივაციას და დნმ-ის ჰიპომეთილაციას. არანორმალურად მეთილირებული გენების დნმ-ის ჰიპომეთილაციამ, რომელიც ჩართულია უჯრედული ციკლის ნორმალურ კონტროლში, დიფერენციაციასა და სიკვდილის გზებში, შეიძლება გამოიწვიოს გენის რეექსპრესია და კიბოს დამთრგუნველი ფუნქციების აღდგენა. დნმ-ის ჰიპომეთილაციის და აზაციტიდინის ციტოტოქსიური ან სხვა აქტივობების შედარებითი მნიშვნელობა კლინიკურ შედეგებზე ჯერ არ არის ცნობილი.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

ზრდასრულები MDS, CMML და AML-ით 20-30% ბლასტებით ძვლის ტვინში

ვიდაზას ეფექტურობა და უსაფრთხოება შეფასებული იყო საერთაშორისო, მულტიცენტრულ, კონტროლირებად, ღია, რანდომიზებულ, პარალელურ ჯგუფში, 3 ფაზის შედარებით კვლევაში (AZA PH GL 2003 CL 001). MDS პაციენტები საშუალო-2 და მაღალი რისკის MDS-ით საერთაშორისო პროგნოზული ქულების სისტემის (UPSS) და RAEB, RAEB-T (21-30% ბლასტი) და mCMML მიხედვით ფრანგულ-ამერიკული ინგლისური (FAB) კლასიფიკაციის სისტემები ჩართული იყო კვლევაში. რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტები არ იყვნენ ჩართული კვლევაში. აზაციტიდინი (n=179) შეადარეს ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმს (n=179). ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმები შედგებოდა მხოლოდ დამხმარე მკურნალობისგან (n=105), ციტარაბინის დაბალი დოზით თანმხლები დამხმარე მკურნალობით (n=49) ან დამხმარე მკურნალობა სტანდარტული ინდუქციური ქიმიოთერაპიისგან (n=25). პაციენტები შერჩეულები იყვნენ მათი ექიმების მიერ 3 ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმიდან ერთ-ერთზე რანდომიზაციამდე. თუ პაციენტი არ იყო რანდომიზირებული ვიდაზას ჯგუფში, მან მიიღო ეს წინასწარ შერჩეული რეჟიმი. კვლევაში პაციენტის ჩართვის ერთ-ერთი კრიტერიუმია, რომ „აღმოსავლეთის კოოპერატივის ონკოლოგიური ჯგუფის“ (ECOG) მაჩვენებლები 0-2-ს შორის იყოს. მეორადი MDS-ის მქონე პაციენტები არ იყვნენ ჩართული კვლევაში. კვლევის პირველადი საბოლოო წერტილი იყო გადარჩენის მთლიანი დრო. ვიდაზა შეყვანილი იყო დღიური დოზით 75 მგ/მ2 კანქვეშ 7 დღის განმავლობაში მედიანური 9 ციკლით (დიაპაზონი 1-39 ციკლი) და საშუალოდ 10.2 ციკლით, 21-დღიანი შესვენებით (28 დღიანი მკურნალობის ციკლი). . მკურნალობის განზრახვის პოპულაციაში (ITT) საშუალო ასაკი არის 69 წელი (38-88 წელი).

731520105727500358 პაციენტის ITT ანალიზმა (179 აზაციტიდინი და 179 ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმი) აჩვენა საშუალო გადარჩენა 24,46 თვე ვიდაზასთან შედარებით 15,02 თვე ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმებზე. სხვაობა იყო 9.4 თვე (p<0.0001). ორწლიანი გადარჩენის კოეფიციენტი იყო 50.8%, ხოლო 26.2% იყო პაციენტებში ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმით (p<0.0001).

წყარო: AZA= აზაციტიდინი;

KT = ჩვეულებრივი თერაპია;

CI = ნდობის ინტერვალი;

TO = საშიშროების თანაფარდობა

ვიდაზას გადარჩენის სარგებელი თანმიმდევრულია, მიუხედავად ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმისა, რომელიც გამოიყენება საკონტროლო ჯგუფში (მხოლოდ საუკეთესო დამხმარე მკურნალობა, დაბალი დოზა ციტარაბინი პლუს საუკეთესო დამხმარე მკურნალობა ან სტანდარტული ინდუქციური ქიმიოთერაპია პლუს საუკეთესო დამხმარე მკურნალობა).

მსგავსი შედეგები საშუალო საერთო გადარჩენაში ყველა ჯგუფში (კარგი, ზომიერი, ცუდი ციტოგენეტიკა, მონოსომიის ჩათვლით) UPSS (საერთაშორისო პროგნოსტიკური ქულების სისტემა) ციტოგენეტიკური ქვეჯგუფის ანალიზის დროს. როდესაც ასაკობრივი ქვეჯგუფები გაანალიზდა, მედიანური საერთო გადარჩენის ზრდა დაფიქსირდა ყველა ჯგუფში (<65 წელი, ≥65 წელი და ≥75 წელი).

მედიანური დრო სიკვდილამდე ან AML-ზე გადაქცევამდე ვიდაზას ჯგუფში იყო 13 თვე; ეს პერიოდი იყო 7.6 თვე ჩვეულებრივი რეჟიმის მკურნალობის ჯგუფში. ვიდაზამ უზრუნველყო 5.4-თვიანი სარგებელი p-მნიშვნელობით 0.0025. გარდა ამისა, ვიდაზას მკურნალობა დაკავშირებული იყო ციტოპენიის და სიმპტომების შემცირებასთან. ვიდაზას თერაპია იწვევს სისხლის წითელი უჯრედების (CHC) და თრომბოციტების გადასხმის საჭიროების შემცირებას. მიუხედავად იმისა, რომ აზაციტიდინის ჯგუფში მყოფი პაციენტების 45.0%, რომლებიც საწყის ეტაპზე იყვნენ CCH ტრანსფუზიაზე დამოკიდებული, გახდნენ CCH ტრანსფუზია დამოუკიდებელი მკურნალობის პერიოდში, სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი (p<0) კომბინირებულ CCR ჯგუფებში ((33.6% (95% CI: 22.4, 44.6)) ,0001) სხვაობა)) მყოფი პაციენტების 11.4%-ში განსხვავება იყო 33.6%. პაციენტებში, რომლებიც თავდაპირველად იყვნენ CHD ტრანსფუზიაზე დამოკიდებული და გახდნენ დამოუკიდებლები, CHD ტრანსფუზიის დამოუკიდებლობამდე მედიანური დრო აზაციტიდინის ჯგუფში იყო 13 თვე.

საერთო პასუხი (სრული რემისია [TR] + ნაწილობრივი რემისია [PR]) მიღწეული იყო აზაციტიდინის ჯგუფში 29%, შედარებით 12% კომბინირებული მკურნალობის რეჟიმების ჯგუფთან (p= 0.0001). საერთო პასუხი (TR + PR) მიღწეული დამოუკიდებელი განხილვის კომიტეტის მიერ AZA PH GL 2003 CL1 კვლევაში იყო 7% (12/179) აზაციტიდინის ჯგუფში, 1% (2/179) კომბინირებული მკურნალობის ჯგუფებთან შედარებით ( p=0.0113). განსხვავებები დამოუკიდებელ განხილვის კომიტეტსა და მკვლევარის შეფასების პასუხებს შორის არის საერთაშორისო სამუშაო ჯგუფის (IWG) კრიტერიუმების შედეგი, რომელიც მოითხოვს პერიფერიული სისხლის დათვლის გაუმჯობესებას და ასეთი გაუმჯობესების შენარჩუნებას მინიმუმ 56 დღის განმავლობაში. გადარჩენის უპირატესობა ასევე დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებმაც ვერ მიაღწიეს TR და PR-ს აზაციტიდინით მკურნალობის შემდეგ. დამოუკიდებელი განხილვის კომიტეტის შეფასებით, პაციენტების 49%-ს, რომლებიც იღებდნენ აზაციტიდინს, აღენიშნებოდათ ჰემატოლოგიური გაუმჯობესება (ძირითადი ან მცირე), იმ პაციენტების 29%-თან შედარებით, რომლებიც მკურნალობდნენ კომბინირებული მკურნალობის სქემებით (p<0.0001).

პაციენტებში ერთი ან მეტი ციტოგენეტიკური ანომალიით საწყის ეტაპზე, ძლიერი ციტოგენეტიკური პასუხის მქონე პაციენტების პროპორცია მსგავსი იყო აზაციტიდინისა და კომბინირებული ჩვეულებრივი რეჟიმის ჯგუფებში. მცირე ციტოგენეტიკური პასუხი იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად მაღალი აზაციტიდინის ჯგუფში (34%) კომბინირებული მკურნალობის რეჟიმის ჯგუფთან შედარებით (10%) (P= 0.0015).

პაციენტები მწვავე მიელოიდური ლეიკემიით (AML) 65 წლის და უფროსი ასაკის ძვლის ტვინის ბლასტების 30%-ზე მეტით

კლინიკურ კვლევაში AZA-AML-001 ჩართული პაციენტების განზრახვის მქონე პაციენტების შედეგები წარმოდგენილია ქვემოთ. იხ 4.1. თერაპიული ჩვენებები).

ვიდაზას ეფექტურობა და უსაფრთხოება არის საერთაშორისო, მულტიცენტრული, კონტროლირებადი, ღია, პაციენტებში, რომლებსაც არ ექვემდებარებიან ჰემატოპოეზური ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაციას, არიან 65 წლის და უფროსი ასაკის, ახლად დიაგნოზირებული, ან აქვთ მეორადი AML ძვლის 30%-ზე მეტით. ტვინის ბლასტები, ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის კლასიფიკაციის მიხედვით ჩატარდა პარალელური ჯგუფის მე-3 ფაზის კვლევა. საუკეთესო დამხმარე მკურნალობა (n=241) ვიდაზათი შედარებული იყო მკურნალობის ტრადიციულ რეჟიმებთან. ტრადიციული მკურნალობის სქემები შედგება მხოლოდ დამხმარე მკურნალობისგან (n=45), ციტარაბინის დაბალი დოზით პლუს დამხმარე მკურნალობა (n=158) ან სტანდარტული გაძლიერებული ქიმიოთერაპია ციტარაბინით და ანტრაციკლინებით პლუს დამხმარე მკურნალობა (n=44). 3 პაციენტიდან 1, რომლებიც იღებდნენ ტრადიციული მკურნალობის რეჟიმს რანდომიზაციამდე, აირჩია მათმა ექიმმა. პაციენტები განაგრძობდნენ წინასწარ შერჩეული მკურნალობის რეჟიმის მიღებას, თუ რანდომიზებულები არ იყვნენ ვიდაზა ჯგუფში. ჩართვის კრიტერიუმები იყო პაციენტები ECOG შესრულების სტატუსით 0-დან 2-მდე და ზომიერი ან დაბალი რისკის ციტოგენეტიკური ანომალიით. კვლევის პირველადი საბოლოო წერტილი იყო საერთო გადარჩენა..

67056078613000მათთვის, ვინც ღებულობდა ვიდაზას, მედიანური 6 ციკლით (1-28 ციკლი) 75 მგ/მ2 კანქვეშ 7 დღის განმავლობაში (მკურნალობის 28-დღიანი ციკლი), რასაც მოჰყვება 21-დღიანი დასვენების პერიოდი, 3 ციკლის მედიანასთან შედარებით (1-20 ციკლი), მათ, ვინც იღებდა მხოლოდ საუკეთესო დამხმარე მკურნალობას, ჩაუტარდა მედიანური 4 ციკლი (1-25 ციკლი) მათ, ვინც იღებდა ციტარაბინს დაბალ დოზას და მედიანური 2 ციკლი (1-3 ინდუქციური ციკლი პლუს 1 ან 2 კონსოლიდაციის ციკლები) მათში, ვინც ღებულობდა სტანდარტულ გაძლიერებულ ქიმიოთერაპიას.

ტრადიციული მკურნალობის რეჟიმის ჯგუფები შედარებადი იყო ვიდაზასთან ინდივიდუალური საბაზისო პარამეტრების მიხედვით. პაციენტების საშუალო ასაკი იყო 75 წელი (დიაპაზონი 64-დან 91 წლამდე). პაციენტების 75.2% იყო თეთრკანიანი, ხოლო 59% მამაკაცი. ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის კლასიფიკაციის მიხედვით, პაციენტების 60.7% თავდაპირველად იყო კატეგორიზებული როგორც AML, 32.4% როგორც AML მილოდისპლაზიის გამო ცვლილებებით, 4.1% როგორც თერაპიასთან დაკავშირებული მიელოიდური ნეოპლაზმა და 2.9% როგორც AML მორეციდივე გენეტიკური ანომალიებით. 488 პაციენტის ITT ანალიზში (241 პაციენტი მკურნალობდა ვიდაზათი და 247 პაციენტი ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმით), გადარჩენის მედიანური მაჩვენებელი პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებდნენ ვიდაზას მკურნალობას და პაციენტებს, რომლებიც იღებდნენ ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმს, შესაბამისად, იყო 10.4 თვე და 6.5 თვე. სხვაობა იყო 3.8 თვე (p=0.1009). მკურნალობის ეფექტის რისკის თანაფარდობა იყო 0.85 (95% CI=0.69, 1.03). ერთწლიანი გადარჩენის მაჩვენებელი იყო 46.5% პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ვიდაზას და 34.3% პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ტრადიციულ მკურნალობას.

Cox-ის PH მოდელის კორექტირებით წინასწარ განსაზღვრული საბაზისო პროგნოზული ფაქტორებისთვის, საშიშროების თანაფარდობა ვიდაზათი მკურნალობის ჩვეულებრივი რეჟიმების წინააღმდეგ იყო 0.8 (95% CI=0.66.0.99; p=0.0355).

გარდა ამისა, პაციენტებს, რომლებიც იყენებენ ვიდაზას, აქვთ გადარჩენის უფრო მაღალი მაჩვენებელი, ვიდრე პაციენტებს, რომლებიც იღებენ დამხმარე მკურნალობას და დაბალი დოზებით ციტარაბინს პლუს დამხმარე თერაპიას, ტრადიციული მკურნალობის რეჟიმის ვარიანტებს შორის, თუმცა კვლევამ არ აჩვენა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება პაციენტების შედარებისას, რომლებმაც მიიღეს წინასწარ შერჩეული ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმი აზაციტიდინთან ერთად. იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებმაც მიიღეს ინტენსიური ქიმიოთერაპია და დამხმარე მკურნალობა, გადარჩენის მაჩვენებელი მსგავსია.

არსებობს ტენდენცია გადარჩენის საერთო სარგებლის თვალსაზრისით ვიდაზას სასარგებლოდ, ყველა წინასწარ შერჩეულ ქვეჯგუფში ასაკი [(<75 წელი და >75 წელი), სქესი, რასა, ECOG მუშაობის სტატუსი (0 ან 1 და 2), საწყისი ციტოგენეტიკური რისკი (ზომიერი ან დაბალი) , გეოგრაფიული რეგიონი, ჯანმო-ს კლასიფიკაცია AML (AML ჩათვლით მიელოდისპლაზიის გამო ცვლილებებით), ლეიკოციტების საწყისი რაოდენობა (≤5 x 109/ლ და >5 x 109/ლ), საწყისი ძვლის ტვინის ბლასტი (50% და ნაკლები) ნაკლები და > 50%), წინა MDS ისტორია. მხოლოდ ძალიან მცირე ჯგუფში მიაღწია საერთო გადარჩენის რისკის კოეფიციენტმა სტატისტიკურ მნიშვნელობას. ამ ჯგუფებში შედის დაბალი ციტოგენეტიკური რისკის მქონე პაციენტები, AML პაციენტები მიელოდისპლაზიის გამო ცვლილებებით, 75 წლამდე ასაკის პაციენტები, ქალი პაციენტები და თეთრკანიანი პაციენტები.

ჰემატოლოგიური და ციტოგენეტიკური პასუხები შეფასებული იყო მკვლევარების და IRC-ის მიერ მსგავსი შედეგებით. სრული პასუხების მაჩვენებელი (სრული რემისია [CR] და სრული რემისია სისხლის ანალიზის აღდგენის გარეშე [CRi]) განისაზღვრა IRC-ის მიერ, როგორც 27.8% ვიდაზას ჯგუფისთვის და 25.1% კომბინირებული მკურნალობის რეჟიმისთვის (p=0.5384). პაციენტებში, რომლებმაც მიაღწიეს CR და Cri-ს, რემისიის მედიანური დრო იყო 10.4 თვე (95% CI =7.5, 15.2) პაციენტებისთვის, რომლებიც იყენებდნენ ვიდაზას და 12.3 თვე (95% CI =9.0, 17.0) პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებდნენ ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმს. გადარჩენის უპირატესობა გამოვლინდა ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმებთან შედარებით იმ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ვიდაზათი, რომლებმაც ვერ მიაღწიეს სრულ რეაქციას.

ვიდაზათი მკურნალობამ გააუმჯობესა პერიფერიული სისხლის მაჩვენებლები და შეამცირა სისხლის წითელი უჯრედების და თრომბოციტების გადასხმის საჭიროება. თუ პაციენტმა მიიღო სისხლის წითელი უჯრედების ან თრომბოციტების ერთი ან მეტი ტრანსფუზია 56 დღის განმავლობაში (8 კვირის განმავლობაში), შესაბამისად, ან რანდომიზაციამდე, იგი თავდაპირველად ჩაითვალა, რომ იყო RBC ან თრომბოციტების ტრანსფუზია დამოკიდებული. პაციენტი ითვლება არაწითელ უჯრედებზე ან თრომბოციტების ტრანსფუზიაზე დამოკიდებული, თუ ისინი არ იღებენ სისხლის წითელი უჯრედების ან თრომბოციტების ტრანსფუზიას ზედიზედ 56 დღის განმავლობაში მკურნალობის პერიოდში და საანგარიშო პერიოდში, შესაბამისად.

ვიდაზას ჯგუფის პაციენტებიდან, რომლებიც თავდაპირველად იყვნენ ერითროციტების ტრანსფუზიაზე დამოკიდებულნი, 38.5% (95% CI=31.1, 46.2) დარჩა ერითროციტების ტრანსფუზიაზე დამოკიდებული მკურნალობის პერიოდში. ეს მაჩვენებელი იყო 27.6% (95% CI=20.9, 35.1) პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კომბინირებულ ტრადიციულ მკურნალობას. პაციენტებისთვის, რომლებიც თავდაპირველად იყვნენ დამოკიდებულნი ერითროციტების ტრანსფუზიაზე და გახდნენ ტრანსფუზიისგან დამოუკიდებელი მკურნალობით, ტრანსფუზიის დამოუკიდებლობის მედიანური დრო იყო 13,9 თვე ვიდაზას ჯგუფში, მაშინ როცა ეს დრო არ იყო მიღწეული პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ჩვეულებრივ მკურნალობის რეჟიმს.

ვიდაზას ჯგუფის პაციენტებიდან, რომლებიც კვლევის დასაწყისში იყვნენ დამოკიდებული თრომბოციტების ტრანსფუზიაზე, 40.6% (95% CI=30.9, 50.8) დარჩნენ თრომბოციტების ტრანსფუზიაზე დამოკიდებულნი მკურნალობის პერიოდში. ეს მაჩვენებელი იყო 29.3% (95% CI=19.7, 40.4) პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კომბინირებულ ტრადიციულ მკურნალობას. პაციენტებისთვის, რომლებიც თავდაპირველად იყვნენ დამოკიდებულნი თრომბოციტების ტრანსფუზიაზე და გახდნენ ტრანსფუზიისგან დამოუკიდებელი მკურნალობით, ტრანსფუზიის დამოუკიდებლობის მედიანური დრო იყო 10,8 თვე ვიდაზას ჯგუფში, ვიდრე 19,2 თვე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმს.

ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ცხოვრების ხარისხი (HRQoL) განისაზღვრა კიბოს კვლევისა და მკურნალობის ევროპული ორგანიზაციის ცხოვრების ხარისხის ძირითადი (EORTC QLQ-C30) კითხვარის გამოყენებით. HRQoL მონაცემები შეიძლება გაანალიზდეს მთელი პოპულაციის ქვეჯგუფისთვის ტესტის დროს. მიუხედავად იმისა, რომ არსებობს გარკვეული შეზღუდვები ანალიზში, არსებული მონაცემები ვარაუდობს, რომ პაციენტები არ განიცდიან ცხოვრების ხარისხის მნიშვნელოვან დაკარგვას ვიდაზათი მკურნალობის დროს.

პედიატრიული პოპულაცია

AZA-JMML-001 კვლევა ჩატარდა ვიდაზას ფარმაკოკინეტიკის, ფარმაკოდინამიკის, უსაფრთხოებისა და აქტივობის შესაფასებლად HSCT-მდე პედიატრიულ პაციენტებში ახლად დიაგნოზირებული მოწინავე MDS ან JMML; ფაზა 2 არის საერთაშორისო, მულტიცენტრული, ღია ეტიკეტის კვლევა. კლინიკური კვლევის პირველადი მიზანი იყო ვიდაზას ეფექტის შეფასება პასუხის მაჩვენებელზე მე-3 ციკლზე, 28 დღეს.

პაციენტებში (MDS, n = 10; JMML, n = 18, 3 თვიდან 15 წლამდე; 71% მამაკაცი) ვიდაზა 75 მგ/მ2 ინტრავენურად დღეში 28-დღიანი ციკლის პირველი 7 დღის განმავლობაში, მინიმუმ 3 ციკლისთვის და გამოყენებული იყო მაქსიმუმ 6 ციკლის დოზა.

MDS-ის ჯგუფში რეკრუტირება შეწყდა 10 MDS პაციენტის შემდეგ ეფექტურობის ნაკლებობის გამო: ამ 10 პაციენტში დადასტურებული პასუხი არ დაფიქსირებულა.

JMML კვლევის ჯგუფში ჩაირიცხა 18 პაციენტი (13 PTPN11, 3 NRAS, 1 KRAS სომატური მუტაცია და 1 ტიპის ნეიროფიბრომატოზის 1 კლინიკური დიაგნოზი [NF 1]). თექვსმეტმა პაციენტმა დაასრულა 3 ციკლი და 5 პაციენტმა დაასრულა მკურნალობის 6 ციკლი. სულ 11 JMML პაციენტმა მიაღწია კლინიკურ პასუხს მე-3 ციკლის 28 დღეს. დადასტურებული კლინიკური პასუხი დაფიქსირდა ამ 11 პაციენტიდან 9-ში (50%) (cCR-დადასტურებული სრული პასუხი 3 პაციენტში და cPR-დადასტურებული ნაწილობრივი პასუხი 6 პაციენტში). ვიდაზათი ნამკურნალევ პაციენტთა კოჰორტაში, 7 (43.8%) პაციენტს ჰქონდა თრომბოციტების მდგრადი პასუხი (მონაცემები ≥ 100 × 109/ლ) და 7 (43.8%) პაციენტს HSCT-ზე ესაჭიროებოდა ტრანსფუზია. 18 პაციენტიდან 17 გადავიდა HSCT-ზე.

კვლევის დიზაინის გამო (პაციენტების მცირე რაოდენობა და რამდენიმე დამაბნეველი ფაქტორი), ამ კლინიკური კვლევიდან არ შეიძლება დავასკვნათ, რომ ვიდაზა HSCT-მდე აუმჯობესებს გადარჩენას პაციენტებში JMML-ით თუ არა.

AZA-AML-004 კვლევა იყო ფაზა 2, მულტიცენტრული, მულტიცენტრული კვლევა ვიდაზას უსაფრთხოების, ფარმაკოდინამიკისა და ეფექტურობის შესაფასებლად კიბოს საწინააღმდეგო თერაპიასთან შედარებით პედიატრიულ პაციენტებში AML-ით, რომლებსაც უვითარდებათ მოლეკულური რეციდივი პირველი სრული რემისიის შემდეგ და ბავშვებში და ახალგაზრდა ზრდასრულებში AML-ით მოლეკულური რეციდივის დროს. ეს არის ღია ეტიკეტის კვლევა.

ვიდაზას მაქსიმუმ 3 ციკლი გამოიყენებოდა 7 პაციენტში (2-დან 12 წლამდე, საშუალო 6.7 წელი და 71.4% მამაკაცი), 100 მგ/მ2 ყოველი 28-დღიანი ციკლის პირველ 7 დღეში.

84-ე დღეს, 5 პაციენტს ჰქონდა მინიმალური ნარჩენი დაავადების (MRD) შეფასება და 4 პაციენტს ჰქონდა ან (n=3) მოლეკულური სტაბილიზაცია ან (n=1) მოლეკულური აღდგენა და ერთ პაციენტს ჰქონდა კლინიკური რეციდივი. 7 პაციენტიდან ექვსს (90% [95% CI = 0.4; 1]), რომლებიც მკურნალობდნენ აზაციტიდინით, ჩაუტარდა HSCT.

ამ მცირე ზომის ნიმუშის გამო, ვიდაზას ეფექტურობა პედიატრიულ AML-ში არ შეიძლება განისაზღვროს.

უსაფრთხოების ინფორმაციისთვის იხ. ნაწილი 4.8

ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

ზოგადი მახასიათებლები

შეწოვა

აზაციტიდინის ერთჯერადი 75 მგ/მ2 კანქვეშა დოზის შემდეგ, აზაციტიდინი სწრაფად შეიწოვება პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაციით 750±403 ნგ/მლ, რომელიც მიიღწევა 0,5 საათში (საწყისი ნიმუშის აღების წერტილი)..

მრუდის ქვეშ არსებული ფართობის (AUC) საფუძველზე, აზაციტიდინი I.V. კანქვეშა შეყვანის შემდეგ. აზაციტიდინთან დაკავშირებული ბიოშეღწევადობა (ერთჯერადი 75 მგ/მ2 დოზა) არის დაახლოებით 89%, როგორც ფართობი მრუდის ქვეშ (AUC).

მრუდის ქვეშ არსებული ფართობი და აზაციტიდინის კანქვეშა შეყვანის მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია (Cmax) დაახლოებით პროპორციულია დოზის დიაპაზონში 25-100 მგ/მ2.

განაწილება

განაწილების საშუალო მოცულობა IV შეყვანის შემდეგ არის 76±26 ლ და სისტემური კლირენსი არის 147±47 ლ/სთ.

ბიოტრანსფორმაცია

İn vitro მონაცემებზე დაყრდნობით, ციტოქრომ P450 იზოფერმენტები (CYPs), UDP-გლუკურონოსილტრანსფერაზები (UGTs), სულფოტრანსფერაზები (SULTs) და გლუტათიონ ტრანსფერაზები (GSTs) არ მონაწილეობენ აზაციტიდინის მეტაბოლიზმში.

აზაციტიდინის მეტაბოლიზმი ხდება დეამინაციით, ციტიდინდეამინაზასა და სპონტანური ჰიდროლიზის შუამავლობით. დაფიქსირდა, რომ მეტაბოლიტების წარმოქმნა ადამიანის ღვიძლში S9 ფრაქციებში დამოუკიდებელი იყო NADPH-ისგან, რაც მიუთითებს იმაზე, რომ მეტაბოლური საფეხურები კატალიზებულია ციტოზოლური ფერმენტებით. ადამიანის ჰეპატოციტების კულტურებზე in vitro კვლევებმა აჩვენა, რომ აზაციტიდინის 1.0-100 μM კონცენტრაციები (ანუ კლინიკურად მისაღწევ კონცენტრაციებზე დაახლოებით 30-ჯერ მაღალი კონცენტრაციით) არ აინდუცირებს ციტოქრომ P450 იზოფერმენტებს (CYPs) "1A2, 2C19 ან 33A5A4". ის არ თრგუნავს P450 იზოფერმენტების სერიას (CYP 1A2, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 და 3A4) ინკუბირებული 100 μM აზაციტიდინით. ამიტომ, ფერმენტის ინჰიბირების შესაძლებლობა აზაციტიდინის პლაზმაში კლინიკურად მისაღწევი კონცენტრაციით არ არის გათვალისწინებული.

გამოყოფა

აზაციტიდინი ს.კ. იგი სწრაფად გამოიყოფა პლაზმიდან, ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდით t (1/2) შეყვანიდან 41±8 წუთის განმავლობაში. არ ხდება აკუმულაცია 75 მგ/მ2 აზაციტიდინის კანქვეშა ადმინისტრაციის შემდეგ დღეში ერთხელ 7 დღის განმავლობაში.

აზაციტიდინი და/ან მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა ძირითადად შარდით.

14C-აზაციტიდინი ს.კ. და ი.ვ. შეყვანის შემდეგ, შეყვანილი რადიოაქტიურობის <1% გამოიყოფა განავლით, ხოლო 50-85% გამოიყოფა შარდით.

მახასიათებლები პაციენტებში

სპეციალური პოპულაციები

ღვიძლის უკმარისობის (იხ. ნაწილი 4.2), სქესის, ასაკის ან რასის ეფექტი აზაციტიდინის ფარმაკოკინეტიკაზე არ არის შესწავლილი.

პედიატრიული პოპულაცია

კვლევაში AZA-JMML-001, ფარმაკოკინეტიკური ანალიზი ჩატარდა 10 MDS და 18 JMML პედიატრიულ პაციენტზე 1 ციკლის მე-7 დღეს. (იხ. ნაწილი 5.1). საშუალო ასაკი იყო 13.3 (ასაკობრივი დიაპაზონი 1.9-15) MDS პაციენტებისთვის და 2.1 (ასაკობრივი დიაპაზონი 0.2-6.9) JMML პაციენტებისთვის.

75 მგ/მ2 დოზის ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, ვიდაზამ სწრაფად მიაღწია Cmax-ს 0.083 საათის განმავლობაში როგორც MDS, ასევე JMML პოპულაციაში. MDS და JMML პაციენტებისთვის, Cmax-ის გეომეტრიული საშუალო იყო 1797.5 და 1066.3 ნგ/მლ, შესაბამისად, ხოლო AUC0∞ -ის გეომეტრიული საშუალო იყო 606.9 და 240.2 ნგ სთ/მლ. განაწილების საშუალო გეომეტრიული მოცულობა პაციენტებში MDS და JMML არის 103.9 და 61.1 ლ, შესაბამისად. ვიდაზას მთლიანი პლაზმური ექსპოზიცია უფრო მაღალი იყო MDS პაციენტებში; თუმცა, პაციენტთა შორის ზომიერი ცვალებადობა აღინიშნა როგორც AUC, ასევე Cmax მნიშვნელობებისთვის.

t½ გეომეტრიული საშუალო MDS და JMML არის 0.4 და 0.3 საათი, შესაბამისად, ხოლო კლირენსების გეომეტრიული საშუალო არის 166.4 და 148.3 ლ/სთ, შესაბამისად.

ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები კვლევის AZA-JMML-001 იყო გაერთიანებული და შედარებული იყო ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები 6 ზრდასრული პაციენტის MDS-ით, რომლებმაც მიიღეს 75 მგ/მ2 ინტრავენური ვიდაზა კვლევაში AZA-2002-BA-002. ვიდაზას Cmax და AUC0-t საშუალო იყო მსგავსი ზრდასრულ და პედიატრიულ პაციენტებს შორის ინტრავენური შეყვანის შემდეგ (2750 ნგ/მლ 2841 ნგ/მლ და 1025 ნგ/მლ 882,1 ნგ, •სთ/მლ, შესაბამისად).

ფარმაკოკინეტიკური ანალიზი კვლევაში AZA-AML-004 ჩატარდა შვიდიდან ექვსი პაციენტის მონაცემებით, რომლებმაც შეძლეს გამოეჩინათ …

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · ინსტრუქცია პაციენტისთვის

ვიდაზა® SC სუსპენზიის მოსამზადებელი ფხვნილი ფლაკონი 100 მლ

(BAXTER-ALMANYA) ER-KİM

პროდუქტის მოკლე შეჯამება

სამედიცინო პროდუქტის დასახელება

ვიდაზა® SC სუსპენზიის მოსამზადებელი ფხვნილი ფლაკონში 100 მლ

სტერილური

ციტოტოქსიკური.

თვისობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება: თითოეული ფლაკონი შეიცავს 100 მგ აზაციტიდინს.

მომზადების შემდეგ მიღებული სუსპენზია შეიცავს 25 მგ აზაციტიდინს მლ-ზე.

დამხმარე ნივთიერებები: დამხმარე ნივთიერებების სანახავად იხ. ნაწილი 6.1

ფარმაცევტული ფორმა

საინექციო ხსნარის ფხვნილი.

თეთრი ლიპოლიზირებული ფხვნილი.

კლინიკური მახასიათებლები

თერაპიული ჩვენებები

ზრდასრულ პაციენტებში, რომლებისთვისაც ვიდაზა შეუსაბამოა, ჰემატოპური ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაცია:

საშუალო 2 და მაღალი რისკის მიელოდისპლასტიკური სინდრომი (MDS) საერთაშორისო პროგნოზული ქულების სისტემის (IPSS) მიხედვით)

ქრონიკული მიელომონოციტური ლეიკემია (CMML) ძვლის ტვინის 10-29% ბლასტებით მიელოპროლიფერაციული დარღვევის გარეშე

მწვავე მიელოიდური ლეიკემია (AML) 20-30% ბლასტური და მრავალხაზოვანი დისპლაზიით ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის (WHO) კლასიფიკაციით

მითითებულია მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის (AML) სამკურნალოდ, ძვლის ტვინის 30%-ზე მეტი აფეთქებით ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის (WHO) კლასიფიკაციის მიხედვით.

დოზირება და მიღების წესი

ვიდაზა თერაპიის დაწყება და მონიტორინგი უნდა მოხდეს ქიმიოთერაპიულ აგენტებში გამოცდილი ექიმის მიერ. მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტებს უნდა ჩაუტარდეთ ღებინების საწინააღმდეგო პრემედიკაცია გულისრევისა და ღებინების საწინააღმდეგოდ.

დოზირება/შეყვანის სიხშირე და ხანგრძლივობა

რეკომენდებული საწყისი დოზა მკურნალობის პირველ ციკლში არის 75 მგ/მ2 სხეულის ზედაპირზე ყველა პაციენტისთვის, ჰემატოლოგიური ლაბორატორიული მნიშვნელობების მიუხედავად, კანქვეშა ინექციებით 7 დღის განმავლობაში, რასაც მოჰყვება 21-დღიანი შესვენება (28 დღიანი მკურნალობის ციკლი).

რეკომენდებულია, რომ პაციენტებმა მიიღონ მკურნალობის მინიმუმ 6 ციკლი. მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს მანამ, სანამ პაციენტისთვის სასარგებლოა მკურნალობა, ან დაავადების პროგრესირებამდე.

პაციენტები უნდა იყვნენ შემოწმებულები ჰემატოლოგიურ რეაქციაზე/ტოქსიკურობაზე და თირკმლის ტოქსიკურობაზე (იხ. ნაწილი 4.4); შემდეგი ციკლის დაწყებისას შეიძლება საჭირო გახდეს ქვემოთ აღწერილის დაყოვნება ან დოზის შემცირება..

ვიდაზა და პერორალური აზაციტიდინი არ უნდა იქნას გამოყენებული ურთიერთმონაცვლეობით. ექსპოზიციის განსხვავებების გამო, პერორალური აზაციტიდინის დოზისა და დროის რეკომენდაციები განსხვავდება საინექციო აზაციტიდინისგან. რეკომენდირებულია რომ ჯანდაცვის პროფესიონალებმა დაადასტურონ სამკურნალო პროდუქტის დასახელება, დოზა და შეყვანის გზა.

ლაბორატორიული ტესტები

მკურნალობის დაწყებამდე და ყოველი მკურნალობის ციკლის წინ; უნდა გაიზომოს ღვიძლის ფუნქციები, შრატის კრეატინინის და შრატის ბიკარბონატის დონე. თერაპიის დაწყებამდე და ყოველი მკურნალობის ციკლის წინ მაინც უნდა ჩატარდეს სისხლის სრული ანალიზი, რადგან აუცილებელია რეაგირებისა და ტოქსიკურობის მონიტორინგი.

დოზის კორექცია ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის გამო

დოზის კორექციაში ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის გამო; ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობა განისაზღვრება, როგორც "ყველაზე დაბალი მნიშვნელობა" (ყველაზე დაბალი) მიღწეული ციკლში, თუ თრომბოციტების რაოდენობა არის < 50.0 x 109/ლ და/ან ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა (ANC) არის <1 x 109/ლ.

აღდგენა განისაზღვრება, როგორც აბსოლუტური სხვაობის მინიმუმ ნახევრად ზრდა საბაზისო მნიშვნელობებს შორის და ყველაზე დაბალი მნიშვნელობის უჯრედულ ხაზებში, რომლებშიც შეინიშნება ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობა. (განკურნება > ყველაზე დაბალი რაოდენობა + (0,5 x [|საწყისი რაოდენობა-უმცირესი რაოდენობა|] ).

პაციენტებში, რომელთა სისხლის ანალიზის მნიშვნელობები არ შემცირდა საწყისიდან მკურნალობამდე (მაგ. სისხლის თეთრი უჯრედები-WBC-WHR-> 3,0 x 10 9/ლ და ANC >1,5 x 10 9/ლ და თრომბოციტები > 75,0 x 10 9/ლ) თუ ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობა დაფიქსირდა ვიდაზათი მკურნალობის გამო, შემდეგი მკურნალობის ციკლი უნდა გადაიდოს თრომბოციტების რაოდენობისა და ANC მნიშვნელობების აღდგენამდე. თუ მაჩვენებლები გაუმჯობესდა 14 დღის განმავლობაში, დოზის შეცვლა საჭირო არ არის. თუმცა, თუ 14 დღის განმავლობაში არ არის გაუმჯობესება, მაშინ დოზა უნდა შემცირდეს ქვემოთ მოცემული ცხრილის მიხედვით. დოზის კორექტირების შემდეგ უნდა მოხდეს ციკლის როტაცია 28 დღეზე.

ყველაზე დაბალი ღირებულება ციკლში

თუ 14 დღის განმავლობაში არ მოხდა მნიშვნელობების გაუმჯობესება, შემდეგი

დოზის რაოდენობა, რომელიც შეიძლება მიეცეს ციკლში (%)

MNS

(x 10 9/l)

თრომბოციტი

(x 10 9/l)

≤1

≤50

%50

>1

>50

%100

  • განკურნება = რაოდენობა > ყველაზე დაბალი რაოდენობა + (0,5 x [დაწყების რაოდენობა-ყველაზე დაბალი რაოდენობა])

პაციენტებში, რომელთა სისხლის მაჩვენებლები საწყისიდან შემცირდა მკურნალობამდე (მაგალითად, სისხლის თეთრი უჯრედები-WBC-WHR-<3 x 10 9/ლ ან ANC<1,5 x 10 9/ლ ან თრომბოციტები<75 x 10 9/ლ

თუ ვიდაზათი მკურნალობის შემდეგ შეინიშნება WBC, ან ANC, ან თრომბოციტების რაოდენობის 50%-ით შემცირება, ან ნებისმიერი უჯრედული ხაზის დიფერენციაციის გაუმჯობესება, მიუხედავად წინასწარი მიღებისა 50%-ით ან 50%-ზე მეტით, არ არის საჭირო დოზის კორექცია ან მკურნალობის დაგვიანება.

თუ WMD ან ANC ან თრომბოციტების რაოდენობის შემცირება 50%-ზე მეტია წინა მიღებასთან შედარებით და არ შეინიშნება უჯრედული ხაზის დიფერენციაციის გაუმჯობესება, ვიდაზათი თერაპიის შემდეგი ციკლი უნდა გადაიდოს თრომბოციტების რაოდენობისა და ANC პრობლემის გადაწყვეტამდე. თუ გაუმჯობესება მიიღწევა 14 დღის განმავლობაში, დოზის კორექცია საჭირო არ არის. თუმცა, თუ გაუმჯობესება არ შეინიშნება 14 დღის განმავლობაში, უნდა შეფასდეს ძვლის ტვინის უჯრედული სტრუქტურა. თუ ძვლის ტვინის უჯრედების დონე 50%-ზე მეტია, დოზის შეცვლა საჭირო არ არის. თუ ძვლის ტვინის უჯრედების დონე არის 50%, მკურნალობა უნდა გადაიდოს და დოზა შემცირდეს ქვემოთ მოყვანილი ცხრილის მიხედვით:

ძვლის ტვინის უჯრედის დონე

თუ 14 დღის განმავლობაში არ შეინიშნება მაჩვენებლების გაუმჯობესება, დოზის შეცვლა უნდა მოხდეს (%)

გაუმჯობესება *

≤21 დღეში

გაუმჯობესება*

>21 დღეში

%15-50

%100

%50

<%15

%100

%33

  • აღდგენა = რაოდენობა > ყველაზე დაბალი რაოდენობა + (0.5 x [საწყისი რაოდენობა - უმცირესი რაოდენობა]) ციკლი უნდა დაუბრუნდეს 28 დღეს დოზის კორექტირების შემდეგ.

მიღების მეთოდი

აღდგენილი ვიდაზა; ის კანქვეშ უნდა შეიყვანოთ მკლავის ზედა მიდამოში, ბარძაყში ან მუცელში. ინექციის ადგილები მონაცვლეობით უნდა შეიცვალოს. ახალი ინექციები უნდა გაკეთდეს არანაკლებ 2,5 სმ დაშორებით წინა ინექციიდან და არ უნდა იქნას გამოყენებული მტკივნეულობის, სისხლჩაქცევების, სიწითლის ან გამკვრივების ადგილებში. რეკონსტიტუციის შემდეგ სუსპენზია არ უნდა იყოს გაფილტრული. ვიდაზას რეკონსტიტუციის და გამოყენების პროცედურის დეტალური ინსტრუქციები მოცემულია 6.6 ნაწილში.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

თირკმლის უკმარისობა

აზაციტიდინი შეიძლება დაინიშნოს პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით დოზის საწყისი კორექტირების გარეშე (იხ. ნაწილი 5.2). თუ მოხდა შრატის ბიკარბონატის აუხსნელი შემცირება 20 მმოლ/ლ-ზე ქვემოთ, დოზა უნდა შემცირდეს 50%-ით მომდევნო ციკლში. თუ შრატში კრეატინინის ან სისხლის შარდოვანას აზოტის (BUN) მნიშვნელობები აუხსნელად მოიმატებს >2-ჯერ საწყისზე და ნორმის ზედა ზღვარზე (ULN), შემდეგი ციკლი უნდა გადაიდოს მანამ, სანამ მნიშვნელობები არ დაუბრუნდება ნორმალურ ან საწყის დონეს და შემდგომი მკურნალობა ციკლის განმავლობაში უნდა შემცირდეს 50%-ით (იხ. ნაწილი 4.4).

ღვიძლის უკმარისობა

არ ჩატარებულა კვლევები ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.4). პაციენტები ღვიძლის მძიმე უკმარისობით უნდა იმყოფებოდნენ გულდასმით მონიტორინგი გვერდითი მოვლენებისთვის. თერაპიის დაწყებამდე ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში საწყისი დოზის სპეციფიკური დოზის შეცვლა არ არის რეკომენდებული; დოზის შემდგომი ცვლილებები უნდა ეფუძნებოდეს ჰემატოლოგიურ ლაბორატორიულ მაჩვენებლებს. ვიდაზა უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ღვიძლის ავთვისებიანი სიმსივნეები (იხ. ნაწილები 4.3 და 4.4).

პედიატრიული პოპულაცია

ვიდაზას გამოყენება არ არის რეკომენდებული 18 წლამდე ასაკის ბავშვებში და მოზარდებში უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის ადეკვატური მონაცემების არარსებობის გამო.

ამჟამად ხელმისაწვდომი მონაცემები აღწერილია 4.8, 5.1 და 5.2 ნაწილებში, მაგრამ დოზირების შესახებ რეკომენდაციები არ არის გაცემული.

გერიატრიული პოპულაცია

არ არის რეკომენდებული დოზის სპეციფიკური კორექცია ხანდაზმული პაციენტებისთვის. თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი შეიძლება სასარგებლო იყოს ხანდაზმულებში, რადგან მათი თირკმლის ფუნქცია უკვე შემცირებულია.

უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აზაციტიდინის ან მისი რომელიმე კომპონენტის მიმართ, რომელიც ჩამოთვლილია 6.1 ნაწილში,

ღვიძლის ავთვისებიანი სიმსივნეების მქონე პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.4),

ლაქტაციის პერიოდში (იხ. ნაწილი 4.6).

სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისთვის

ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობა

ანემია, ნეიტროპენია და თრომბოციტოპენია ხშირია აზაციტიდინით მკურნალობის დროს, განსაკუთრებით პირველი 2 ციკლის განმავლობაში (იხ. ნაწილი 4.8). სისხლის სრული ანალიზი უნდა ჩატარდეს ყოველი მკურნალობის ციკლის წინ მაინც, რადგან აუცილებელია რეაქციის და ტოქსიკურობის მონიტორინგი. პირველი ციკლისთვის რეკომენდებული დოზის შეყვანის შემდეგ, დოზა შეიძლება შემცირდეს ან შეყვანა გადაიდოს შემდგომი ციკლებისთვის, ყველაზე დაბალი რაოდენობისა და ჰემატოლოგიური პასუხის საფუძველზე (იხ. ნაწილი 4.2).

პაციენტებს უნდა მიეცეთ რჩევა, რომ დაუყონებლივ შეატყობინონ ფებრილური შეტევის შესახებ. პაციენტებს და ექიმებს ასევე ურჩევენ სიფრთხილით მოვეკიდოთ სისხლდენის ნიშნებსა და სიმპტომებს.

ღვიძლის უკმარისობა

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში კვლევები არ ჩატარებულა. პროგრესირებადი ღვიძლის კომა და სიკვდილი იშვიათად აღინიშნა აზაციტიდინით თერაპიის დროს პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ სიმსივნური დატვირთვა მეტასტაზური დაავადების გამო, განსაკუთრებით პაციენტებში ალბუმინის ქვედა ზღვრული მნიშვნელობით <30 გ/ლ. აზაციტიდინი უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ღვიძლის ავთვისებიანი სიმსივნეები (იხ. ნაწილი 4.3).

თირკმლის უკმარისობა

ქიმიოთერაპიულ საშუალებებთან კომბინაციაში ი.ვ. პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ აზაციტიდინით, აღინიშნა შრატში კრეატინინის დონის მომატება, თირკმლის უკმარისობა და თირკმლის დისფუნქცია, რამაც გამოიწვია სიკვდილი. გარდა ამისა, თირკმლის მილაკოვანი აციდოზი, რომელიც განისაზღვრება, როგორც შრატის ბიკარბონატების შემცირება <20 მმოლ/ლ-მდე ტუტე შარდით და ჰიპოკალიემიით (შრატის კალიუმი <3 მმოლ/ლ), განვითარდა 5 ქრონიკული მიელოიდური ლეიკემიით (CML) პაციენტში, რომლებიც მკურნალობდნენ აზაციტიდინით და ეტოპოზიდით. თუ მოხდა შრატის კრეატინინის ან BUN-ის აუხსნელი მატება ან შრატის ბიკარბონატის შემცირება (<20 მმოლ/ლ), დოზა უნდა შემცირდეს ან შეყვანა უნდა გადაიდოს (იხ. ნაწილი 4.2).

პაციენტები უნდა გააფრთხილონ, რომ დაუყოვნებლივ აცნობონ ექიმს ოლიგურიის და ანურიის შემთხვევაში.

მიუხედავად იმისა, რომ არ არსებობს კლინიკური განსხვავება გვერდითი ეფექტების სიხშირეში თირკმელების ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებსა და თირკმელების ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებს შორის, თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტები ყურადღებით უნდა აკონტროლონ, რადგან აზაციტიდინი და/ან მისი მეტაბოლიტები ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით (იხ. ნაწილი 4.2).

ლაბორატორიული ტესტები

ღვიძლის ფუნქციური ტესტები, შრატის კრეატინინის და შრატის ბიკარბონატის დონე უნდა განისაზღვროს თერაპიის დაწყებამდე და ყოველი მკურნალობის ციკლის წინ.

უნდა ჩატარდეს სისხლის სრული ანალიზი, რადგან აუცილებელია პასუხის და ტოქსიკუ რობის მონიტორინგი მკურნალობის დასაწყისში და ყოველი მკურნალობის ციკლის წინ (იხ. ნაწილი 4.8).

გულის და ფილტვების დაავადება

პაციენტები გულის მძიმე შეგუბებითი უკმარისობით, კლინიკურად არასტაბილური გულის დაავადებით ან ფილტვის დაავადებით არ იყვნენ ჩართული აზაციტიდინის ჩვენების კვლევებში (AZA PH GL 2003 CL 001 და AZA-AML-001) და ამიტომ ამ პაციენტებში ვიდაზას უსაფრთხოება და ეფექტურობა ვერ შეფასდა. კლინიკური კვლევის ბოლო მონაცემებმა პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აქვთ გულის ან ფილტვის დაავადება, აჩვენა ვიდაზას გამოყენებისას გულის მოვლენების სიხშირის მნიშვნელოვანი ზრდა (იხ. ნაწილი 4.8). ამიტომ რეკომენდებულია სიფრთხილე ვიდაზას გამოყენებისას პაციენტების ამ ჯგუფში. გულისა და ფილტვის შეფასება უნდა განიხილებოდეს ვიდაზათი მკურნალობის დაწყებამდე და მის დროს.

ნეკროზული ფაშიტიტი

ნეკროზული ფაშიტიტი, ფატალური შემთხვევების ჩათვლით, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ვიდაზათი. პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ ნეკროზული ფაშიტიტი, ვიდაზათი თერაპია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და შესაბამისი თერაპია დაუყოვნებლივ უნდა დაიწყოს.

სიმსივნის ლიზისის სინდრომი

პაციენტები, რომლებსაც აქვთ სიმსივნის მაღალი დატვირთვა მკურნალობამდე, იმყოფებიან სიმსივნის ლიზისის სინდრომის რისკის ქვეშ. ეს პაციენტები ყურადღებით უნდა იყვნენ დაკვირვების ქვეშ და შესაბამისი სიფრთხილის ზომები უნდა იქნას მიღებული...

დიფერენციაციის სინდრომი

დიფერენციაციის სინდრომის შემთხვევები (ასევე ცნობილი როგორც რეტინოინის მჟავას სინდრომი) დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ აზაციტიდინის ინექციებს. დიფერენციაციის სინდრომი შეიძლება იყოს ფატალური და სიმპტომები და კლინიკური გამოვლინებები მოიცავს რესპირატორულ დისტრესს, ფილტვის ინფილტრატებს, ცხელებას, გამონაყარს, ფილტვის შეშუპებას, პერიფერიულ შეშუპებას, წონის სწრაფი მატებას, პლევრალურ გამონაყარს, პერიკარდიულ გამონაყარს, ჰიპოტენზიას და თირკმლის უკმარისობას (იხ. ნაწილი 4.8). მაღალი დოზებით IV კორტიკოსტეროიდებით მკურნალობა და ჰემოდინამიკური მონიტორინგი უნდა განიხილებოდეს დიფერენციაციის სინდრომის დამახასიათებელი სიმპტომების ან ნიშნების პირველი დაწყებისას. გასათვალისწინებელია ინექციური აზაციტიდინის დროებითი შეწყვეტა სიმპტომების გაქრობამდე და სიფრთხილეა რეკომენდებული გაგრძელების შემთხვევაში.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

İn vitro მონაცემები, როგორც ჩანს, არ მოიცავს ციტოქრომ P450 იზოფერმენტებს (CYPs), UDP-გლუკურონოსილტრანსფერაზებს (UGTs), სულფოტრანსფერაზებს (SULTs) და გლუტათიონ ტრანსფერაზებს (GSTs) აზაციტიდინის მეტაბოლიზმში; ამიტომ, ითვლება, რომ არ არსებობს ამ მეტაბოლურ ფერმენტებთან in vivo ურთიერთქმედების შესაძლებლობა..

აზაციტიდინის კლინიკურად მნიშვნელოვანი ინჰიბიტორული ან ინდუქციური ეფექტი ციტოქრომ P450 ფერმენტებზე ნაკლებად სავარაუდოა (იხ. ნაწილი 5.2).

აზაციტიდინთან წამლებთან ურთიერთქმედების კლინიკური კვლევები არ ჩატარებულა.

დამატებითი ინფორმაცია განსაკურებული პოპულაციების შესახებ

ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.

პედიატრიული პოპულაცია

ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.

ორსულობა და ლაქტაცია

ზოგადი რჩევა

ორსულობის კატეგორია: D.

რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია)

რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა უნდა გამოიყენონ კონტრაცეფციის ეფექტური მეთოდები მკურნალობის დროს და მკურნალობიდან სულ მცირე 6 თვის განმავლობაში. მამაკაცებს უნდა ურჩიონ, რომ არ გააჩინონ ბავშვები მკურნალობის დროს და გამოიყენონ კონტრაცეფციის ეფექტური მეთოდები მკურნალობის დროს და მკურნალობიდან სულ მცირე 3 თვის განმავლობაში.

ორსულობის პერიოდი

არ არის საკმარისი მონაცემები ორსულებში აზაციტიდინის გამოყენების შესახებ. თაგვებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. ნაწილი 5.3). პოტენციური რისკი ადამიანებისთვის უცნობია. პოტენციური რისკი ადამიანებისთვის უცნობია. ცხოველებზე ჩატარებული კვლევების მექანიზმსა და შედეგებზე დაყრდნობით, აზაციტიდინი არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს, განსაკუთრებით პირველ ტრიმესტრში, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც აშკარად აუცილებელია. დედისთვის მკურნალობის უპირატესობები უნდა შეფასდეს თითოეულ შემთხვევაში ნაყოფისთვის შესაძლო რისკებთან.

ლაქტაციის პერიოდი

უცნობია გამოიყოფა თუ არა აზაციტიდინის მეტაბოლიტები დედის რძეში. ძუძუთი კვებაზე მყოფ ახალშობილში სერიოზული გვერდითი რეაქციების პოტენციალის გამო, აზაციტიდინით თერაპიის დროს ძუძუთი კვება უკუნაჩვენებია.

რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება

არ არსებობს მონაცემები აზაციტიდინის გავლენის შესახებ ადამიანებში ნაყოფიერებაზე. ცხოველებში აზაციტიდინის გამოყენებისას დაფიქსირდა არასასურველი რეაქციები მამაკაცის ფერტილობაზე (იხ. ნაწილი 5.3).

მკურნალობის დაწყებამდე მამრობითი სქესის პაციენტებს უნდა მიეცეთ რჩევა რომ მიიღონ კონსულტაცია სპერმის შენახვასთან დაკავშირებით.

ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე

აზაციტიდინს აქვს მსუბუქი და ზომიერი გავლენა მანქანის ან მექანიზმების მართვის უნარზე. დაღლილობა დაფიქსირდა აზაციტიდინის გამოყენებისას. ამიტომ, სიფრთხილეა საჭირო ავტომობილის მართვისას ან მექანიზმებთან მუშაობისას.

გვერდითი მოვლენები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

Mმოზრდილები DS, CMML და AML-ით 20-30% ძვლის ტვინის ბლასტებით

ვიდაზას მიღებასთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციები დაფიქსირდა პაციენტების 97%-ში.

ყველაზე გავრცელებული სერიოზული გვერდითი რეაქციები აზაციტიდინის ჩვენების კვლევაში (AZA PH GL 2003 CL 001) იყო ფებრილური ნეიტროპენია (8.0%) და ანემია (2.3%) და მსგავსი სერიოზული გვერდითი რეაქციები დაფიქსირდა ამ კვლევის მხარდამჭერ კვლევებში (CALGB 9221 და CALGB 8921). სხვა ნაკლებად ხშირად მოხსენებული სერიოზული გვერდითი რეაქციები იყო ნეიტროპენიური ინფექციები, როგორიცაა სეფსისი (0.8%) და ზოგჯერ ფატალური პნევმონია (2.5%), თრომბოციტოპენია (3.5%), ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები (0.25%) და სისხლდენის მოვლენები [მაგალითად, ცერებრალური სისხლდენა (0.5). %), კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა (0.8%) და ინტრაკრანიალური სისხლდენა (0.5%)].

აზაციტიდინით თერაპიის ძალიან ხშირი გვერდითი რეაქციებია ჰემატოლოგიური რეაქციები (71.4%), მათ შორის თრომბოციტოპენია, ნეიტროპენია და ლეიკოპენია (ჩვეულებრივ 3-4 ხარისხი), კუჭ-ნაწლავის მოვლენები (60.6%) გულისრევის, ღებინების ჩათვლით (ჩვეულებრივ 1-2 ხარისხის), ან ინექციის ადგილზე რეაქციები. (77.1%; ჩვეულებრივ 1-2 კლასი).

ძვლის ტვინის 30%-ზე მეტი ბლასტის მქონე 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში

ძალიან ხშირი სერიოზული გვერდითი რეაქციები (≥10%) გამოვლენილი AZA-AML-001 კვლევაში აზაციტიდინით მკურნალობის ჯგუფში მოიცავდა ფებრილურ ნეიტროპენიას (25%), პნევმონიას (20.3%) და პირექსიას (10.6%). ასევე, ნაკლებად ხშირად მოხსენებული სერიოზული გვერდითი რეაქციები მოიცავს სეფსისს (5.1%), ანემიას (4.2%), ნეიტროპენიურ სეფსისს (3.0%), საშარდე გზების ინფექციას (3.0%), თრომბოციტოპენიას (2%, 5), ნეიტროპენიას (2.1%), ცელულიტი (2.1%), თავბრუსხვევა (2.1%) და ქოშინი (2.1%).

ყველაზე ხშირად მოხსენებული გვერდითი რეაქციები აზაციტიდინით მკურნალობისას (გამოვლენილი კვლევაში მონაწილე პაციენტთა 30%-ში) იყო კუჭ-ნაწლავის მოვლენები (36.9%; ჩვეულებრივ 1 ხარისხი), მათ შორის ყაბზობა (41.9%), გულისრევა (39.8%) და დიარეა. -2), ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მდგომარეობა, მათ შორის პირექსია (37.7%; ჩვეულებრივ 1-2 ხარისხი) და ფებრილური ნეიტროპენია (32.2%) და ნეიტროპენია (30.1%; ჩვეულებრივ 3-4 ხარისხი). ჰემატოლოგიური მოვლენების ჩათვლით.

გვერდითი რეაქციების ცხრილის სია

ქვემოთ მოყვანილი ცხრილი შეიცავს არასასურველ რეაქციებს, რომლებიც შეიძლება დაკავშირებული იყოს აზაციტიდინით მკურნალობასთან. სიხშირეები ეფუძნება MDS და AML-ის ძირითად კლინიკურ კვლევებს და პოსტმარკეტინგულ დაკვირვებებს.

სიხშირეები განისაზღვრება შემდეგნაირად: ძალიან ხშირი (≥1/10), ხშირი (≥1/100-<1/10), არახშირი (≥1/1000-<1/100), იშვიათი (≥1/10,000-<1 /1000), ძალიან იშვიათი (<1/10000), უცნობია (შეუძლებელია შეფასდეს არსებული მონაცემებით). სიხშირის თითოეულ ჯგუფში, გვერდითი რეაქციები წარმოდგენილია კლების სიმძიმის მიხედვით.

გვერდითი რეაქციები წარმოდგენილია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში ყველაზე მაღალი სიხშირის მიხედვით, რომელიც დაფიქსირდა ნებისმიერ ძირითად კლინიკურ კვლევაში.

ცხრილი 1: გვერდითი რეაქციები მოხსენებული პაციენტებში MDS ან AML, რომლებიც მკურნალობდნენ აზაციტიდინით (კლინიკური კვლევები და პოსტმარკეტინგული გამოცდილება)

სისტემის ორგანოთა კლასი

ძალიან ხშირი

ხშირი

არახშირი

იშვიათი

უცნობი

ინფექციები და ინფესტაციები

პნევმონია* (მათ შორის ბაქტერიული, ვირუსული და სოკოვანი)

ნაზოფარინგიტი

სეფსისი* (მათ შორის ბაქტერიული, ვირუსული და სოკოვანი) ნეიტროპენიური სეფსისი* სასუნთქი გზების ინფექცია (ზედა სასუნთქი გზების და ბრონქიტის ჩათვლით)

საშარდე გზების ინფექციები

ცელულიტი

დივერტიკულიტი

პირის ღრუს სოკოვანი ინფექცია

სინუსიტი

ფარინგიტი

რინიტი

მარტივი ჰერპესი

კანის ინფექცია

დივერტიკულიტი

პირის ღრუს სოკოვანი ინფექცია

სინუსიტი

ფარინგიტი

რინიტი

მარტივი ჰერპეს კანის ინფექცია

ნეკროზული ფაშიტიტი *

კეთილთვისებიანი და ავთვისებიანი ნეოპლაზმები (კისტებისა და პოლიპების ჩათვლით)

დიფერენციაციის სინდრომი *,ა

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ფებრილური ნეიტროპენია*

ნეიტროპენია

ლეიკოპენია

თრომბოციტოპენია

პანციტოპენია *

ძვლის ტვინის უკმარისობა

უკიდურესი

დაავადებები

მგრძნობელობის

რეაქციები

მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები

ანორექსია

მადის დაკარგვა ჰიპოკალიემია

დეჰიდრატაცია

სიმსივნის ლიზისის სინდრომი

ფსიქიატრიული დაავადებები

უძილობა

დაბნეული მდგომარეობა შფოთვა

ნერვული სისტემის დაავადებები

თავბრუსხვევა თავის ტკივილი

ინტრაკრანიალური სისხლდენა* გულისცემა

მძინარე მდგომარეობა

ლეთარგია

თვალის დაავადებები

თვალის სისხლდენა კონიუნქტივალური სისხლდენა

გულის დაავადებები

პერიკარდიული ეფუზია

პერიკარდიტი

სისხლძარღვთა დაავადებები

ჰიპოტენზია* ჰიპერტენზია ორთოსტატული ჰიპოტენზია

ჰემატომა

სუნთქვა, მკერდი

დაავადებები და შუასაყარის დაავადებები

ქოშინი

ცხვირიდან სისხლდენა

პლევრალური გამონაჟონის ექსერციული ქოშინი

ფარინგოლარინგეალური ტკივილი

ინტერსტიციული

ფილტვის დაავადება

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

დიარეა, ღებინება ყაბზობა გულისრევა

მუცლის ტკივილი (ზედა მუცლის ტკივილი და მათ შორის მუცლის დისკომფორტი)

კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა* (მათ შორის პირის ღრუს სისხლდენა) ჰემოროიდული სისხლდენა სტომატიტი

ღრძილებიდან სისხლდენა

დისპეფსია

ჰეპატო-ბილიარული დაავადებები

ღვიძლის უკმარისობა* პროგრესირებადი ღვიძლის კომა

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

პეტექია მთელ სხეულზე

ქავილი

ნადები

ექიმოზი

პურპურა ალოპეცია ურტიკარია ერითემა

მაკულარული გამონაყარი

მწვავე ფებრილური ნეიტროფილური დერმატოზი განგრენოზული პიოდერმა

კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

ართრალგია

კუნთოვანი ტკივილი (მათ შორის ტკივილი ზურგის, ძვლებისა და კიდურების არეში)

კუნთების სპაზმი მიალგია

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

თირკმლის უკმარისობა * ჰემატურია

შრატის კრეატინინის

დონის მატება

თირკმლის მილაკოვანი აციდოზი

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მდგომარეობა

პირექსია *

დაღლილობა

ასთენია

მკერდის ტკივილი

ერითემა ინექციის ადგილზე

ტკივილი ინექციის ადგილზე რეაქცია ინექციის ადგილზე

(არასპეციფიკური)

ინექციის ადგილი: სისხლჩაქცევები, ჰემატომა, ინდურაცია, გამონაყარი, ქავილი, ანთება, ფერის შეცვლა, კვანძი და სისხლდენა

ცხელება კანკალი კათეტერის ადგილზე სისხლდენა

ნეკროზი ინექციის ადგილზე

კვლევები

წონის კლება

  • = დაფიქსირდა იშვიათი ფატალური შემთხვევები.

a = იხ. ნაწილი 4.4

შერჩეული გვერდითი რეაქციების რეიტინგი

ჰემატოლოგიური გვერდითი მოვლენები

ყველაზე ხშირად მოხსენებული (≥10%) ჰემატოლოგიური გვერდითი რეაქციები, რომლებიც დაკავშირებულია აზაციტიდინით მკურნალობასთან, არის ჩვეულებრივ მე-3 ან 4 ხარისხის ანემია, თრომბოციტოპენია, ნეიტროპენია, ფებრილური ნეიტროპენია და ლეიკოპენია.

ამ მოვლენების გაჩენის ყველაზე მაღალი რისკია პირველი 2 ციკლის განმავლობაში და ნაკლებად ხშირად გვხვდება პაციენტებში, რომელთა ჰემატოლოგიური ფუნქცია შემდგომ უბრუნდება ნორმას. ჰემატოლოგიური გვერდითი რეაქციების უმეტესობა მკურნალობს საჭიროებისამებრ, სისხლის სრული ანალიზის რუტინული მონიტორინგით და აზაციტიდინის შეყვანის დაგვიანებით მომდევნო ციკლში, პროფილაქტიკური ანტიბიოტიკებით და/ან ზრდის ფაქტორის დამატებით (მაგ. G-CSF) ნეიტროპენიისთვის და ტრანსფუზიით ანემიის ან თრომბოციტოპენიის დროს.

ინფექციები

მიელოსუპრესიამ შეიძლება გამოიწვიოს ნეიტროპენია და ინფექციის გაზრდილი რისკი. სერიოზული გვერდითი რეაქციები, ზოგიერთი ფატალური შედეგით, როგორიცაა სეფსისი და პნევმონია, ნეიტროპენიური სეფსისის ჩათვლით, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ აზაციტიდინს. ინფექციების კონტროლი შესაძლებელია ანტიინფექციური აგენტების გამოყენებით და ზრდის ფაქტორის დამატებით (მაგ. G-CSF) ნეიტროპენიის დროს.

სისხლდენა

სისხლდენა შეიძლება მოხდეს პაციენტებში, რომლებიც იღებენ აზაციტიდინს. დაფიქსირდა სერიოზული გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა და ინტრაკრანიალური სისხლდენა. კერძოდ, ადრე არსებული თრომბოციტოპენიის მქონე პაციენტები ან რომლებსაც განუვითარდათ მკურნალობასთან დაკავშირებული თრომბოციტოპენია, უნდა იყვნენ მონიტორინგის ქვეშ სისხლდენის ნიშნებისა და სიმპტომების გამო.

ჰიპერმგრძნობელობა

სერიოზული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ აზაციტიდინს. ანაფილაქსიური რეაქციის შემთხვევაში აზაციტიდინის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი სიმპტომური თერაპია.

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

კანქვეშა და კანქვეშა გვერდითი მოვლენების უმეტესობა დაკავშირებულია ინექციის ადგილთან. არცერთ ამ არასასურველ მოვლენას არ მოჰყოლია აზაციტიდინის მიღების შეწყვეტა ან აზაციტიდინის დოზის შემცირება ძირითად კვლევებში. გვერდითი რეაქციების უმეტესი ნაწილი განვითარდა მკურნალობის პირველი 2 ციკლის განმავლობაში და კლებულობდა შემდგომ ციკლებთან ერთად. კანქვეშა არასასურველი რეაქციები, როგორიცაა გამონაყარი/ანთება/ქავილი, გამონაყარი, ერითემა და კანის დაზიანება ინექციის ადგილზე შეიძლება მოითხოვოს ისეთი მედიკამენტების ერთდროული გამოყენება, როგორიცაა ანტიჰისტამინები, კორტიკოსტეროიდები და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (NSAIIs). ეს კანის რეაქციები უნდა იყოს დიფერენცირებული რბილი ქსოვილების ინფექციებისგან, რომლებიც ზოგჯერ ხდება ინექციის ადგილზე. პოსტმარკეტინგულ დაკვირვებებში; რბილი ქსოვილების ინფექციები, როგორიცაა ცელულიტი და ნეკროზული ფაშიტიტი, იშვიათ შემთხვევებში აღინიშნა აზაციტიდინით, რაც იწვევს სიკვდილს. ინფექციური გვერდითი რეაქციების კლინიკური მართვისთვის იხილეთ ნაწილი 4.8 ინფექციები.

კუჭ-ნაწლავის მხრივ გვერდითი მოვლენები

აზაციტიდინით მკურნალობისას ყველაზე ხშირად მოხსენებული გვერდითი მოვლენებია ყაბზობა, დიარეა, გულისრევა და ღებინება. გულისრევისა და ღებინების საწინააღმდეგოდ ღებინების საწინააღმდეგო საშუალებები უნდა იყოს გამოყენებული; მათ უნდა ჩაუტარდეთ სიმპტომატური მკურნალობა დიარეის საწინააღმდეგო საშუალებებით და საფაღარათო საშუალებებით და/ან განავლის დამარბილებელი საშუალებებით ყაბზობისთვის.

თირკმლის გვერდითი მოვლენები

პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ აზაციტიდინით, დაფიქსირდა თირკმლის დარღვევები, დაწყებული შრატში კრეატინინის მომატებით და ჰემატურიით, თირკმლის მილაკოვანი აციდოზით დამთავრებული, თირკმლის უკმარისობით და სიკვდილით (იხ. ნაწილი 4.4).

ღვიძლის მხრივ გვერდითი მოვლენები

ღვიძლის უკმარისობა, პროგრესირებადი ღვიძლის კომა და სიკვდილი დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ სიმსივნის მაღალი დატვირთვა მეტასტაზური დაავადების გამო აზაციტიდინით მკურნალობის დროს (იხ. ნაწილი 4.4).

გულის მხრივ მოვლენები

კლინიკური კვლევების მონაცემებმა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ცნობილი ისტორია გულ-სისხლძარღვთა ან ფილტვის დაავადების, აჩვენა გულის მოვლენების ზრდა პაციენტებში, რომლებსაც ახლად დიაგნოზირებული ჰქონდათ AML, და მკურნალობდნენ ვიდაზათი (იხ. ნაწილი 4.4).

ხანდაზმული პაციენტები

შეზღუდულია ინფორმაცია აზაციტიდინის უსაფრთხოებასთან დაკავშირებით 85 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში (AZA-AML-001 კვლევაში მკურნალობდა 85 წლის და უფროსი ასაკის 14 [5.9%] პაციენტი.)

პედიატრიული პოპულაცია

კვლევაში AZA-JMML-001, 28 პედიატრიულ პაციენტს (1 თვიდან 18 წლამდე) მკურნალობდნენ ვიდაზათი MDS (n = 10) ან არასრულწლოვანთა მიელომონოციტური ლეიკემიისთვის (JMML) (n = 18) (იხ. ნაწილი 5.1).

28-ვე პაციენტს განუვითარდა მინიმუმ 1 გვერდითი მოვლენა და 17-მა (60.7%) განიცადა სულ მცირე 1 მკურნალობასთან დაკავშირებული მოვლენა. ყველაზე ხშირად მოხსენებული გვერდითი მოვლენები ზოგად პედიატრიულ პოპულაციაში არის ჰემატოლოგიური მოვლენები, მათ შორის ცხელება, ანემია, თრომბოციტოპენია და ფებრილური ნეიტროპენია და კუჭ-ნაწლავის მოვლენები, მათ შორის ყაბზობა და ღებინება.

სამ (3) პაციენტს კლინიკურ კვლევაში განუვითარდა მკურნალობასთან დაკავშირებული მოვლენა (ცხელება, დაავადების პროგრესირება და მუცლის ტკივილი), რამაც გამოიწვია წამლის შეწყვეტა).

კვლევაში AZA-AML-004, 7 პედიატრიული პაციენტი (2-12 წელი) მოლეკულური რეციდივით მკურნალობდნენ ვიდაზათი პირველი სრული რემისიიდან [CR1] (იხ. განყოფილება 5.1).

7-ვე პაციენტს განუვითარდა სულ მცირე 1 მკურნალობასთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენა. ყველაზე ხშირად დაფიქსირებული გვერდითი მოვლენებია ნეიტროპენია, გულისრევა, ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია, დიარეა და ალანინის ამინოტრანსფერაზას (ALT) მომატება. ორ პაციენტს განუვითარდა მკურნალობასთან დაკავშირებული მოვლენა, რამაც გამოიწვია დოზის შეწყვეტა (ნეიტროპენია ცხელებით, ნეიტროპენია).

არ გამოვლენილა უსაფრთხოების ახალი სიგნალები შეზღუდული რაოდენობის პედიატრიულ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ვიდაზათი კლინიკური კვლევის დროს. უსაფრთხოების საერთო პროფილი შეესაბამება ზრდასრული მოსახლეობის უსაფრთხოების პროფილს.

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება

პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. მოხსენება წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას იძლევა. ჯანდაცვის პროფესიონალები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოვიგილანციის ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).

ჭარბი დოზირება და მკურნალობა

აზაციტიდინის დოზის გადაჭარბება დაფიქსირდა ერთ შემთხვევაში კლინიკურ კვლევებში. პაციენტმა მიიღო ერთჯერადი ი.ვ. დოზა დაახლოებით 290 მგ/მ2, რეკომენდებულ საწყის დოზაზე თითქმის 4-ჯერ მეტი. დოზის მიღების შემდეგ პაციენტს განუვითარდა დიარეა, გულისრევა და ღებინება.

დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში საჭიროა პაციენტის მონიტორინგი შესაბამისი სისხლის ანალიზით და საჭიროების შემთხვევაში დამხმარე მკურნალობით. არ არსებობს ცნობილი სპეციფიური ანტიდოტი აზაციტიდინის დოზის გადაჭარბებისთვის.

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანტინეოპლასტიკური საშუალებები. პირიმიდინის ანალოგები.

ATC კოდი: L01BC07

მოქმედების მექანიზმი

ითვლება, რომ აზაციტიდინი ავლენს თავის ანტინეოპლასტიკურ ეფექტს მრავალი მექანიზმით, მათ შორისაა ციტოტოქსიკურობა ძვლის ტვინში პათოლოგიურ ჰემატოპოეზურ უჯრედებზე და დნმ-ის ჰიპომეთილაციაზე. აზაციტიდინის ციტოტოქსიური მოქმედება შეიძლება გამოწვეული იყოს შემდეგი მექანიზმებით: დნმ-ის, რნმ-ის და ცილების სინთეზის დათრგუნვა, რნმ-თან და დნმ-თან შეერთება და დნმ-ის დეგრადაციის გზების გააქტიურება. არაპროლიფერაციული უჯრედები შედარებით მდგრადია აზაციტიდინის მიმართ. აზაციტიდინის დნმ-ში ინკორპორაცია იწვევს დნმ-ის მეთილტრანსფერაზას ინაქტივაციას და დნმ-ის ჰიპომეთილაციას. არანორმალურად მეთილირებული გენების დნმ-ის ჰიპომეთილაციამ, რომელიც ჩართულია უჯრედული ციკლის ნორმალურ კონტროლში, დიფერენციაციასა და სიკვდილის გზებში, შეიძლება გამოიწვიოს გენის რეექსპრესია და კიბოს დამთრგუნველი ფუნქციების აღდგენა. დნმ-ის ჰიპომეთილაციის და აზაციტიდინის ციტოტოქსიური ან სხვა აქტივობების შედარებითი მნიშვნელობა კლინიკურ შედეგებზე ჯერ არ არის ცნობილი.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

ზრდასრულები MDS, CMML და AML-ით 20-30% ბლასტებით ძვლის ტვინში

ვიდაზას ეფექტურობა და უსაფრთხოება შეფასებული იყო საერთაშორისო, მულტიცენტრულ, კონტროლირებად, ღია, რანდომიზებულ, პარალელურ ჯგუფში, 3 ფაზის შედარებით კვლევაში (AZA PH GL 2003 CL 001). MDS პაციენტები საშუალო-2 და მაღალი რისკის MDS-ით საერთაშორისო პროგნოზული ქულების სისტემის (UPSS) და RAEB, RAEB-T (21-30% ბლასტი) და mCMML მიხედვით ფრანგულ-ამერიკული ინგლისური (FAB) კლასიფიკაციის სისტემები ჩართული იყო კვლევაში. რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტები არ იყვნენ ჩართული კვლევაში. აზაციტიდინი (n=179) შეადარეს ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმს (n=179). ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმები შედგებოდა მხოლოდ დამხმარე მკურნალობისგან (n=105), ციტარაბინის დაბალი დოზით თანმხლები დამხმარე მკურნალობით (n=49) ან დამხმარე მკურნალობა სტანდარტული ინდუქციური ქიმიოთერაპიისგან (n=25). პაციენტები შერჩეულები იყვნენ მათი ექიმების მიერ 3 ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმიდან ერთ-ერთზე რანდომიზაციამდე. თუ პაციენტი არ იყო რანდომიზირებული ვიდაზას ჯგუფში, მან მიიღო ეს წინასწარ შერჩეული რეჟიმი. კვლევაში პაციენტის ჩართვის ერთ-ერთი კრიტერიუმია, რომ „აღმოსავლეთის კოოპერატივის ონკოლოგიური ჯგუფის“ (ECOG) მაჩვენებლები 0-2-ს შორის იყოს. მეორადი MDS-ის მქონე პაციენტები არ იყვნენ ჩართული კვლევაში. კვლევის პირველადი საბოლოო წერტილი იყო გადარჩენის მთლიანი დრო. ვიდაზა შეყვანილი იყო დღიური დოზით 75 მგ/მ2 კანქვეშ 7 დღის განმავლობაში მედიანური 9 ციკლით (დიაპაზონი 1-39 ციკლი) და საშუალოდ 10.2 ციკლით, 21-დღიანი შესვენებით (28 დღიანი მკურნალობის ციკლი). . მკურნალობის განზრახვის პოპულაციაში (ITT) საშუალო ასაკი არის 69 წელი (38-88 წელი).

731520105727500358 პაციენტის ITT ანალიზმა (179 აზაციტიდინი და 179 ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმი) აჩვენა საშუალო გადარჩენა 24,46 თვე ვიდაზასთან შედარებით 15,02 თვე ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმებზე. სხვაობა იყო 9.4 თვე (p<0.0001). ორწლიანი გადარჩენის კოეფიციენტი იყო 50.8%, ხოლო 26.2% იყო პაციენტებში ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმით (p<0.0001).

წყარო: AZA= აზაციტიდინი;

KT = ჩვეულებრივი თერაპია;

CI = ნდობის ინტერვალი;

TO = საშიშროების თანაფარდობა

ვიდაზას გადარჩენის სარგებელი თანმიმდევრულია, მიუხედავად ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმისა, რომელიც გამოიყენება საკონტროლო ჯგუფში (მხოლოდ საუკეთესო დამხმარე მკურნალობა, დაბალი დოზა ციტარაბინი პლუს საუკეთესო დამხმარე მკურნალობა ან სტანდარტული ინდუქციური ქიმიოთერაპია პლუს საუკეთესო დამხმარე მკურნალობა).

მსგავსი შედეგები საშუალო საერთო გადარჩენაში ყველა ჯგუფში (კარგი, ზომიერი, ცუდი ციტოგენეტიკა, მონოსომიის ჩათვლით) UPSS (საერთაშორისო პროგნოსტიკური ქულების სისტემა) ციტოგენეტიკური ქვეჯგუფის ანალიზის დროს. როდესაც ასაკობრივი ქვეჯგუფები გაანალიზდა, მედიანური საერთო გადარჩენის ზრდა დაფიქსირდა ყველა ჯგუფში (<65 წელი, ≥65 წელი და ≥75 წელი).

მედიანური დრო სიკვდილამდე ან AML-ზე გადაქცევამდე ვიდაზას ჯგუფში იყო 13 თვე; ეს პერიოდი იყო 7.6 თვე ჩვეულებრივი რეჟიმის მკურნალობის ჯგუფში. ვიდაზამ უზრუნველყო 5.4-თვიანი სარგებელი p-მნიშვნელობით 0.0025. გარდა ამისა, ვიდაზას მკურნალობა დაკავშირებული იყო ციტოპენიის და სიმპტომების შემცირებასთან. ვიდაზას თერაპია იწვევს სისხლის წითელი უჯრედების (CHC) და თრომბოციტების გადასხმის საჭიროების შემცირებას. მიუხედავად იმისა, რომ აზაციტიდინის ჯგუფში მყოფი პაციენტების 45.0%, რომლებიც საწყის ეტაპზე იყვნენ CCH ტრანსფუზიაზე დამოკიდებული, გახდნენ CCH ტრანსფუზია დამოუკიდებელი მკურნალობის პერიოდში, სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი (p<0) კომბინირებულ CCR ჯგუფებში ((33.6% (95% CI: 22.4, 44.6)) ,0001) სხვაობა)) მყოფი პაციენტების 11.4%-ში განსხვავება იყო 33.6%. პაციენტებში, რომლებიც თავდაპირველად იყვნენ CHD ტრანსფუზიაზე დამოკიდებული და გახდნენ დამოუკიდებლები, CHD ტრანსფუზიის დამოუკიდებლობამდე მედიანური დრო აზაციტიდინის ჯგუფში იყო 13 თვე.

საერთო პასუხი (სრული რემისია [TR] + ნაწილობრივი რემისია [PR]) მიღწეული იყო აზაციტიდინის ჯგუფში 29%, შედარებით 12% კომბინირებული მკურნალობის რეჟიმების ჯგუფთან (p= 0.0001). საერთო პასუხი (TR + PR) მიღწეული დამოუკიდებელი განხილვის კომიტეტის მიერ AZA PH GL 2003 CL1 კვლევაში იყო 7% (12/179) აზაციტიდინის ჯგუფში, 1% (2/179) კომბინირებული მკურნალობის ჯგუფებთან შედარებით ( p=0.0113). განსხვავებები დამოუკიდებელ განხილვის კომიტეტსა და მკვლევარის შეფასების პასუხებს შორის არის საერთაშორისო სამუშაო ჯგუფის (IWG) კრიტერიუმების შედეგი, რომელიც მოითხოვს პერიფერიული სისხლის დათვლის გაუმჯობესებას და ასეთი გაუმჯობესების შენარჩუნებას მინიმუმ 56 დღის განმავლობაში. გადარჩენის უპირატესობა ასევე დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებმაც ვერ მიაღწიეს TR და PR-ს აზაციტიდინით მკურნალობის შემდეგ. დამოუკიდებელი განხილვის კომიტეტის შეფასებით, პაციენტების 49%-ს, რომლებიც იღებდნენ აზაციტიდინს, აღენიშნებოდათ ჰემატოლოგიური გაუმჯობესება (ძირითადი ან მცირე), იმ პაციენტების 29%-თან შედარებით, რომლებიც მკურნალობდნენ კომბინირებული მკურნალობის სქემებით (p<0.0001).

პაციენტებში ერთი ან მეტი ციტოგენეტიკური ანომალიით საწყის ეტაპზე, ძლიერი ციტოგენეტიკური პასუხის მქონე პაციენტების პროპორცია მსგავსი იყო აზაციტიდინისა და კომბინირებული ჩვეულებრივი რეჟიმის ჯგუფებში. მცირე ციტოგენეტიკური პასუხი იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად მაღალი აზაციტიდინის ჯგუფში (34%) კომბინირებული მკურნალობის რეჟიმის ჯგუფთან შედარებით (10%) (P= 0.0015).

პაციენტები მწვავე მიელოიდური ლეიკემიით (AML) 65 წლის და უფროსი ასაკის ძვლის ტვინის ბლასტების 30%-ზე მეტით

კლინიკურ კვლევაში AZA-AML-001 ჩართული პაციენტების განზრახვის მქონე პაციენტების შედეგები წარმოდგენილია ქვემოთ. იხ 4.1. თერაპიული ჩვენებები).

ვიდაზას ეფექტურობა და უსაფრთხოება არის საერთაშორისო, მულტიცენტრული, კონტროლირებადი, ღია, პაციენტებში, რომლებსაც არ ექვემდებარებიან ჰემატოპოეზური ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაციას, არიან 65 წლის და უფროსი ასაკის, ახლად დიაგნოზირებული, ან აქვთ მეორადი AML ძვლის 30%-ზე მეტით. ტვინის ბლასტები, ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის კლასიფიკაციის მიხედვით ჩატარდა პარალელური ჯგუფის მე-3 ფაზის კვლევა. საუკეთესო დამხმარე მკურნალობა (n=241) ვიდაზათი შედარებული იყო მკურნალობის ტრადიციულ რეჟიმებთან. ტრადიციული მკურნალობის სქემები შედგება მხოლოდ დამხმარე მკურნალობისგან (n=45), ციტარაბინის დაბალი დოზით პლუს დამხმარე მკურნალობა (n=158) ან სტანდარტული გაძლიერებული ქიმიოთერაპია ციტარაბინით და ანტრაციკლინებით პლუს დამხმარე მკურნალობა (n=44). 3 პაციენტიდან 1, რომლებიც იღებდნენ ტრადიციული მკურნალობის რეჟიმს რანდომიზაციამდე, აირჩია მათმა ექიმმა. პაციენტები განაგრძობდნენ წინასწარ შერჩეული მკურნალობის რეჟიმის მიღებას, თუ რანდომიზებულები არ იყვნენ ვიდაზა ჯგუფში. ჩართვის კრიტერიუმები იყო პაციენტები ECOG შესრულების სტატუსით 0-დან 2-მდე და ზომიერი ან დაბალი რისკის ციტოგენეტიკური ანომალიით. კვლევის პირველადი საბოლოო წერტილი იყო საერთო გადარჩენა..

67056078613000მათთვის, ვინც ღებულობდა ვიდაზას, მედიანური 6 ციკლით (1-28 ციკლი) 75 მგ/მ2 კანქვეშ 7 დღის განმავლობაში (მკურნალობის 28-დღიანი ციკლი), რასაც მოჰყვება 21-დღიანი დასვენების პერიოდი, 3 ციკლის მედიანასთან შედარებით (1-20 ციკლი), მათ, ვინც იღებდა მხოლოდ საუკეთესო დამხმარე მკურნალობას, ჩაუტარდა მედიანური 4 ციკლი (1-25 ციკლი) მათ, ვინც იღებდა ციტარაბინს დაბალ დოზას და მედიანური 2 ციკლი (1-3 ინდუქციური ციკლი პლუს 1 ან 2 კონსოლიდაციის ციკლები) მათში, ვინც ღებულობდა სტანდარტულ გაძლიერებულ ქიმიოთერაპიას.

ტრადიციული მკურნალობის რეჟიმის ჯგუფები შედარებადი იყო ვიდაზასთან ინდივიდუალური საბაზისო პარამეტრების მიხედვით. პაციენტების საშუალო ასაკი იყო 75 წელი (დიაპაზონი 64-დან 91 წლამდე). პაციენტების 75.2% იყო თეთრკანიანი, ხოლო 59% მამაკაცი. ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის კლასიფიკაციის მიხედვით, პაციენტების 60.7% თავდაპირველად იყო კატეგორიზებული როგორც AML, 32.4% როგორც AML მილოდისპლაზიის გამო ცვლილებებით, 4.1% როგორც თერაპიასთან დაკავშირებული მიელოიდური ნეოპლაზმა და 2.9% როგორც AML მორეციდივე გენეტიკური ანომალიებით. 488 პაციენტის ITT ანალიზში (241 პაციენტი მკურნალობდა ვიდაზათი და 247 პაციენტი ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმით), გადარჩენის მედიანური მაჩვენებელი პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებდნენ ვიდაზას მკურნალობას და პაციენტებს, რომლებიც იღებდნენ ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმს, შესაბამისად, იყო 10.4 თვე და 6.5 თვე. სხვაობა იყო 3.8 თვე (p=0.1009). მკურნალობის ეფექტის რისკის თანაფარდობა იყო 0.85 (95% CI=0.69, 1.03). ერთწლიანი გადარჩენის მაჩვენებელი იყო 46.5% პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ვიდაზას და 34.3% პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ტრადიციულ მკურნალობას.

Cox-ის PH მოდელის კორექტირებით წინასწარ განსაზღვრული საბაზისო პროგნოზული ფაქტორებისთვის, საშიშროების თანაფარდობა ვიდაზათი მკურნალობის ჩვეულებრივი რეჟიმების წინააღმდეგ იყო 0.8 (95% CI=0.66.0.99; p=0.0355).

გარდა ამისა, პაციენტებს, რომლებიც იყენებენ ვიდაზას, აქვთ გადარჩენის უფრო მაღალი მაჩვენებელი, ვიდრე პაციენტებს, რომლებიც იღებენ დამხმარე მკურნალობას და დაბალი დოზებით ციტარაბინს პლუს დამხმარე თერაპიას, ტრადიციული მკურნალობის რეჟიმის ვარიანტებს შორის, თუმცა კვლევამ არ აჩვენა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება პაციენტების შედარებისას, რომლებმაც მიიღეს წინასწარ შერჩეული ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმი აზაციტიდინთან ერთად. იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებმაც მიიღეს ინტენსიური ქიმიოთერაპია და დამხმარე მკურნალობა, გადარჩენის მაჩვენებელი მსგავსია.

არსებობს ტენდენცია გადარჩენის საერთო სარგებლის თვალსაზრისით ვიდაზას სასარგებლოდ, ყველა წინასწარ შერჩეულ ქვეჯგუფში ასაკი [(<75 წელი და >75 წელი), სქესი, რასა, ECOG მუშაობის სტატუსი (0 ან 1 და 2), საწყისი ციტოგენეტიკური რისკი (ზომიერი ან დაბალი) , გეოგრაფიული რეგიონი, ჯანმო-ს კლასიფიკაცია AML (AML ჩათვლით მიელოდისპლაზიის გამო ცვლილებებით), ლეიკოციტების საწყისი რაოდენობა (≤5 x 109/ლ და >5 x 109/ლ), საწყისი ძვლის ტვინის ბლასტი (50% და ნაკლები) ნაკლები და > 50%), წინა MDS ისტორია. მხოლოდ ძალიან მცირე ჯგუფში მიაღწია საერთო გადარჩენის რისკის კოეფიციენტმა სტატისტიკურ მნიშვნელობას. ამ ჯგუფებში შედის დაბალი ციტოგენეტიკური რისკის მქონე პაციენტები, AML პაციენტები მიელოდისპლაზიის გამო ცვლილებებით, 75 წლამდე ასაკის პაციენტები, ქალი პაციენტები და თეთრკანიანი პაციენტები.

ჰემატოლოგიური და ციტოგენეტიკური პასუხები შეფასებული იყო მკვლევარების და IRC-ის მიერ მსგავსი შედეგებით. სრული პასუხების მაჩვენებელი (სრული რემისია [CR] და სრული რემისია სისხლის ანალიზის აღდგენის გარეშე [CRi]) განისაზღვრა IRC-ის მიერ, როგორც 27.8% ვიდაზას ჯგუფისთვის და 25.1% კომბინირებული მკურნალობის რეჟიმისთვის (p=0.5384). პაციენტებში, რომლებმაც მიაღწიეს CR და Cri-ს, რემისიის მედიანური დრო იყო 10.4 თვე (95% CI =7.5, 15.2) პაციენტებისთვის, რომლებიც იყენებდნენ ვიდაზას და 12.3 თვე (95% CI =9.0, 17.0) პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებდნენ ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმს. გადარჩენის უპირატესობა გამოვლინდა ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმებთან შედარებით იმ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ვიდაზათი, რომლებმაც ვერ მიაღწიეს სრულ რეაქციას.

ვიდაზათი მკურნალობამ გააუმჯობესა პერიფერიული სისხლის მაჩვენებლები და შეამცირა სისხლის წითელი უჯრედების და თრომბოციტების გადასხმის საჭიროება. თუ პაციენტმა მიიღო სისხლის წითელი უჯრედების ან თრომბოციტების ერთი ან მეტი ტრანსფუზია 56 დღის განმავლობაში (8 კვირის განმავლობაში), შესაბამისად, ან რანდომიზაციამდე, იგი თავდაპირველად ჩაითვალა, რომ იყო RBC ან თრომბოციტების ტრანსფუზია დამოკიდებული. პაციენტი ითვლება არაწითელ უჯრედებზე ან თრომბოციტების ტრანსფუზიაზე დამოკიდებული, თუ ისინი არ იღებენ სისხლის წითელი უჯრედების ან თრომბოციტების ტრანსფუზიას ზედიზედ 56 დღის განმავლობაში მკურნალობის პერიოდში და საანგარიშო პერიოდში, შესაბამისად.

ვიდაზას ჯგუფის პაციენტებიდან, რომლებიც თავდაპირველად იყვნენ ერითროციტების ტრანსფუზიაზე დამოკიდებულნი, 38.5% (95% CI=31.1, 46.2) დარჩა ერითროციტების ტრანსფუზიაზე დამოკიდებული მკურნალობის პერიოდში. ეს მაჩვენებელი იყო 27.6% (95% CI=20.9, 35.1) პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კომბინირებულ ტრადიციულ მკურნალობას. პაციენტებისთვის, რომლებიც თავდაპირველად იყვნენ დამოკიდებულნი ერითროციტების ტრანსფუზიაზე და გახდნენ ტრანსფუზიისგან დამოუკიდებელი მკურნალობით, ტრანსფუზიის დამოუკიდებლობის მედიანური დრო იყო 13,9 თვე ვიდაზას ჯგუფში, მაშინ როცა ეს დრო არ იყო მიღწეული პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ჩვეულებრივ მკურნალობის რეჟიმს.

ვიდაზას ჯგუფის პაციენტებიდან, რომლებიც კვლევის დასაწყისში იყვნენ დამოკიდებული თრომბოციტების ტრანსფუზიაზე, 40.6% (95% CI=30.9, 50.8) დარჩნენ თრომბოციტების ტრანსფუზიაზე დამოკიდებულნი მკურნალობის პერიოდში. ეს მაჩვენებელი იყო 29.3% (95% CI=19.7, 40.4) პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კომბინირებულ ტრადიციულ მკურნალობას. პაციენტებისთვის, რომლებიც თავდაპირველად იყვნენ დამოკიდებულნი თრომბოციტების ტრანსფუზიაზე და გახდნენ ტრანსფუზიისგან დამოუკიდებელი მკურნალობით, ტრანსფუზიის დამოუკიდებლობის მედიანური დრო იყო 10,8 თვე ვიდაზას ჯგუფში, ვიდრე 19,2 თვე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ჩვეულებრივი მკურნალობის რეჟიმს.

ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ცხოვრების ხარისხი (HRQoL) განისაზღვრა კიბოს კვლევისა და მკურნალობის ევროპული ორგანიზაციის ცხოვრების ხარისხის ძირითადი (EORTC QLQ-C30) კითხვარის გამოყენებით. HRQoL მონაცემები შეიძლება გაანალიზდეს მთელი პოპულაციის ქვეჯგუფისთვის ტესტის დროს. მიუხედავად იმისა, რომ არსებობს გარკვეული შეზღუდვები ანალიზში, არსებული მონაცემები ვარაუდობს, რომ პაციენტები არ განიცდიან ცხოვრების ხარისხის მნიშვნელოვან დაკარგვას ვიდაზათი მკურნალობის დროს.

პედიატრიული პოპულაცია

AZA-JMML-001 კვლევა ჩატარდა ვიდაზას ფარმაკოკინეტიკის, ფარმაკოდინამიკის, უსაფრთხოებისა და აქტივობის შესაფასებლად HSCT-მდე პედიატრიულ პაციენტებში ახლად დიაგნოზირებული მოწინავე MDS ან JMML; ფაზა 2 არის საერთაშორისო, მულტიცენტრული, ღია ეტიკეტის კვლევა. კლინიკური კვლევის პირველადი მიზანი იყო ვიდაზას ეფექტის შეფასება პასუხის მაჩვენებელზე მე-3 ციკლზე, 28 დღეს.

პაციენტებში (MDS, n = 10; JMML, n = 18, 3 თვიდან 15 წლამდე; 71% მამაკაცი) ვიდაზა 75 მგ/მ2 ინტრავენურად დღეში 28-დღიანი ციკლის პირველი 7 დღის განმავლობაში, მინიმუმ 3 ციკლისთვის და გამოყენებული იყო მაქსიმუმ 6 ციკლის დოზა.

MDS-ის ჯგუფში რეკრუტირება შეწყდა 10 MDS პაციენტის შემდეგ ეფექტურობის ნაკლებობის გამო: ამ 10 პაციენტში დადასტურებული პასუხი არ დაფიქსირებულა.

JMML კვლევის ჯგუფში ჩაირიცხა 18 პაციენტი (13 PTPN11, 3 NRAS, 1 KRAS სომატური მუტაცია და 1 ტიპის ნეიროფიბრომატოზის 1 კლინიკური დიაგნოზი [NF 1]). თექვსმეტმა პაციენტმა დაასრულა 3 ციკლი და 5 პაციენტმა დაასრულა მკურნალობის 6 ციკლი. სულ 11 JMML პაციენტმა მიაღწია კლინიკურ პასუხს მე-3 ციკლის 28 დღეს. დადასტურებული კლინიკური პასუხი დაფიქსირდა ამ 11 პაციენტიდან 9-ში (50%) (cCR-დადასტურებული სრული პასუხი 3 პაციენტში და cPR-დადასტურებული ნაწილობრივი პასუხი 6 პაციენტში). ვიდაზათი ნამკურნალევ პაციენტთა კოჰორტაში, 7 (43.8%) პაციენტს ჰქონდა თრომბოციტების მდგრადი პასუხი (მონაცემები ≥ 100 × 109/ლ) და 7 (43.8%) პაციენტს HSCT-ზე ესაჭიროებოდა ტრანსფუზია. 18 პაციენტიდან 17 გადავიდა HSCT-ზე.

კვლევის დიზაინის გამო (პაციენტების მცირე რაოდენობა და რამდენიმე დამაბნეველი ფაქტორი), ამ კლინიკური კვლევიდან არ შეიძლება დავასკვნათ, რომ ვიდაზა HSCT-მდე აუმჯობესებს გადარჩენას პაციენტებში JMML-ით თუ არა.

AZA-AML-004 კვლევა იყო ფაზა 2, მულტიცენტრული, მულტიცენტრული კვლევა ვიდაზას უსაფრთხოების, ფარმაკოდინამიკისა და ეფექტურობის შესაფასებლად კიბოს საწინააღმდეგო თერაპიასთან შედარებით პედიატრიულ პაციენტებში AML-ით, რომლებსაც უვითარდებათ მოლეკულური რეციდივი პირველი სრული რემისიის შემდეგ და ბავშვებში და ახალგაზრდა ზრდასრულებში AML-ით მოლეკულური რეციდივის დროს. ეს არის ღია ეტიკეტის კვლევა.

ვიდაზას მაქსიმუმ 3 ციკლი გამოიყენებოდა 7 პაციენტში (2-დან 12 წლამდე, საშუალო 6.7 წელი და 71.4% მამაკაცი), 100 მგ/მ2 ყოველი 28-დღიანი ციკლის პირველ 7 დღეში.

84-ე დღეს, 5 პაციენტს ჰქონდა მინიმალური ნარჩენი დაავადების (MRD) შეფასება და 4 პაციენტს ჰქონდა ან (n=3) მოლეკულური სტაბილიზაცია ან (n=1) მოლეკულური აღდგენა და ერთ პაციენტს ჰქონდა კლინიკური რეციდივი. 7 პაციენტიდან ექვსს (90% [95% CI = 0.4; 1]), რომლებიც მკურნალობდნენ აზაციტიდინით, ჩაუტარდა HSCT.

ამ მცირე ზომის ნიმუშის გამო, ვიდაზას ეფექტურობა პედიატრიულ AML-ში არ შეიძლება განისაზღვროს.

უსაფრთხოების ინფორმაციისთვის იხ. ნაწილი 4.8

ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

ზოგადი მახასიათებლები

შეწოვა

აზაციტიდინის ერთჯერადი 75 მგ/მ2 კანქვეშა დოზის შემდეგ, აზაციტიდინი სწრაფად შეიწოვება პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაციით 750±403 ნგ/მლ, რომელიც მიიღწევა 0,5 საათში (საწყისი ნიმუშის აღების წერტილი)..

მრუდის ქვეშ არსებული ფართობის (AUC) საფუძველზე, აზაციტიდინი I.V. კანქვეშა შეყვანის შემდეგ. აზაციტიდინთან დაკავშირებული ბიოშეღწევადობა (ერთჯერადი 75 მგ/მ2 დოზა) არის დაახლოებით 89%, როგორც ფართობი მრუდის ქვეშ (AUC).

მრუდის ქვეშ არსებული ფართობი და აზაციტიდინის კანქვეშა შეყვანის მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია (Cmax) დაახლოებით პროპორციულია დოზის დიაპაზონში 25-100 მგ/მ2.

განაწილება

განაწილების საშუალო მოცულობა IV შეყვანის შემდეგ არის 76±26 ლ და სისტემური კლირენსი არის 147±47 ლ/სთ.

ბიოტრანსფორმაცია

İn vitro მონაცემებზე დაყრდნობით, ციტოქრომ P450 იზოფერმენტები (CYPs), UDP-გლუკურონოსილტრანსფერაზები (UGTs), სულფოტრანსფერაზები (SULTs) და გლუტათიონ ტრანსფერაზები (GSTs) არ მონაწილეობენ აზაციტიდინის მეტაბოლიზმში.

აზაციტიდინის მეტაბოლიზმი ხდება დეამინაციით, ციტიდინდეამინაზასა და სპონტანური ჰიდროლიზის შუამავლობით. დაფიქსირდა, რომ მეტაბოლიტების წარმოქმნა ადამიანის ღვიძლში S9 ფრაქციებში დამოუკიდებელი იყო NADPH-ისგან, რაც მიუთითებს იმაზე, რომ მეტაბოლური საფეხურები კატალიზებულია ციტოზოლური ფერმენტებით. ადამიანის ჰეპატოციტების კულტურებზე in vitro კვლევებმა აჩვენა, რომ აზაციტიდინის 1.0-100 μM კონცენტრაციები (ანუ კლინიკურად მისაღწევ კონცენტრაციებზე დაახლოებით 30-ჯერ მაღალი კონცენტრაციით) არ აინდუცირებს ციტოქრომ P450 იზოფერმენტებს (CYPs) "1A2, 2C19 ან 33A5A4". ის არ თრგუნავს P450 იზოფერმენტების სერიას (CYP 1A2, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 და 3A4) ინკუბირებული 100 μM აზაციტიდინით. ამიტომ, ფერმენტის ინჰიბირების შესაძლებლობა აზაციტიდინის პლაზმაში კლინიკურად მისაღწევი კონცენტრაციით არ არის გათვალისწინებული.

გამოყოფა

აზაციტიდინი ს.კ. იგი სწრაფად გამოიყოფა პლაზმიდან, ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდით t (1/2) შეყვანიდან 41±8 წუთის განმავლობაში. არ ხდება აკუმულაცია 75 მგ/მ2 აზაციტიდინის კანქვეშა ადმინისტრაციის შემდეგ დღეში ერთხელ 7 დღის განმავლობაში.

აზაციტიდინი და/ან მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა ძირითადად შარდით.

14C-აზაციტიდინი ს.კ. და ი.ვ. შეყვანის შემდეგ, შეყვანილი რადიოაქტიურობის <1% გამოიყოფა განავლით, ხოლო 50-85% გამოიყოფა შარდით.

მახასიათებლები პაციენტებში

სპეციალური პოპულაციები

ღვიძლის უკმარისობის (იხ. ნაწილი 4.2), სქესის, ასაკის ან რასის ეფექტი აზაციტიდინის ფარმაკოკინეტიკაზე არ არის შესწავლილი.

პედიატრიული პოპულაცია

კვლევაში AZA-JMML-001, ფარმაკოკინეტიკური ანალიზი ჩატარდა 10 MDS და 18 JMML პედიატრიულ პაციენტზე 1 ციკლის მე-7 დღეს. (იხ. ნაწილი 5.1). საშუალო ასაკი იყო 13.3 (ასაკობრივი დიაპაზონი 1.9-15) MDS პაციენტებისთვის და 2.1 (ასაკობრივი დიაპაზონი 0.2-6.9) JMML პაციენტებისთვის.

75 მგ/მ2 დოზის ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, ვიდაზამ სწრაფად მიაღწია Cmax-ს 0.083 საათის განმავლობაში როგორც MDS, ასევე JMML პოპულაციაში. MDS და JMML პაციენტებისთვის, Cmax-ის გეომეტრიული საშუალო იყო 1797.5 და 1066.3 ნგ/მლ, შესაბამისად, ხოლო AUC0∞ -ის გეომეტრიული საშუალო იყო 606.9 და 240.2 ნგ სთ/მლ. განაწილების საშუალო გეომეტრიული მოცულობა პაციენტებში MDS და JMML არის 103.9 და 61.1 ლ, შესაბამისად. ვიდაზას მთლიანი პლაზმური ექსპოზიცია უფრო მაღალი იყო MDS პაციენტებში; თუმცა, პაციენტთა შორის ზომიერი ცვალებადობა აღინიშნა როგორც AUC, ასევე Cmax მნიშვნელობებისთვის.

t½ გეომეტრიული საშუალო MDS და JMML არის 0.4 და 0.3 საათი, შესაბამისად, ხოლო კლირენსების გეომეტრიული საშუალო არის 166.4 და 148.3 ლ/სთ, შესაბამისად.

ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები კვლევის AZA-JMML-001 იყო გაერთიანებული და შედარებული იყო ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები 6 ზრდასრული პაციენტის MDS-ით, რომლებმაც მიიღეს 75 მგ/მ2 ინტრავენური ვიდაზა კვლევაში AZA-2002-BA-002. ვიდაზას Cmax და AUC0-t საშუალო იყო მსგავსი ზრდასრულ და პედიატრიულ პაციენტებს შორის ინტრავენური შეყვანის შემდეგ (2750 ნგ/მლ 2841 ნგ/მლ და 1025 ნგ/მლ 882,1 ნგ, •სთ/მლ, შესაბამისად).

ფარმაკოკინეტიკური ანალიზი კვლევაში AZA-AML-004 ჩატარდა შვიდიდან ექვსი პაციენტის მონაცემებით, რომლებმაც შეძლეს გამოეჩინათ მინიმუმ ერთი გაზომვადი ფარმაკოკინეტიკური კონცენტრაცია დოზის შემდგომ. (იხ. ნაწილი 5.1). AML პაციენტების მედიანური ასაკი იყო 6.7 წელი და ასაკობრივი დიაპაზონი იყო 2-12.

100 მგ/მ2 მრავალჯერადი დოზის მრავალჯერადი შეყვანის შემდეგ, Cmax და AUC0-tau-ის საშუალო გეომეტრიული მაჩვენებელი 1 ციკლის მე-7 დღეს იყო 1557 ნგ/მლ და 899.6 ნგ-სთ/მლ, შესაბამისად. დაფიქსირდა მაღალი პაციენტთაშორისი ცვალებადობა Cmax-ში და AUC0-tau-ში (CV-ის პროცენტული მაჩვენებელი იყო 201.6% და 87.8% Cmax-ისთვის და AUC0-tau-სთვის, შესაბამისად). აზაციტიდინმა სწრაფად მიაღწია Cmax-ს ინტრავენური შეყვანიდან მედიანური დროით 0,09 საათის შემდეგ და მცირდება საშუალო გეომეტრიული ნახევარგამოყოფის პერიოდით (t1/2) 0,38 საათის განმავლობაში. კლირენსისა და დისპერსიული მოცულობის გეომეტრიული საშუალო არის 127.2 ლ/სთ და 70.2 ლ, შესაბამისად.

ფარმაკოკინეტიკური (აზაციტიდინის) ექსპოზიცია, რომელიც დაფიქსირდა მოლეკულური რეციდივის დროს პირველი სრული რემისიის შემდეგ (CR1) ბავშვებში AML-ით, მსგავსია 10 ბავშვის MDS-ით და 18 ბავშვის JMML-ით დაავადებულთა გაერთიანებული მონაცემების ექსპოზიციის და ასევე მსგავსია MDS დონის აზაციტიდინთან ექსპოზიციის მოზრდილებში.

თირკმლის უკმარისობა

თირკმლის უკმარისობას მნიშვნელოვანი გავლენა არ ჰქონდა აზაციტიდინის ფარმაკოკინეტიკური ექსპოზიციაზე ერთჯერადი და მრავალჯერადი კანქვეშა შეყვანის შემდეგ. 75 მგ/მ2 ერთჯერადი კანქვეშა დოზის მიღების შემდეგ, თირკმელების მსუბუქი, ზომიერი და მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტების საშუალო ექსპოზიციის მნიშვნელობები (AUC და Cmax) თირკმელების ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებთან შედარებით გაიზარდა 11-21%, 15-27% და 41-66% შესაბამისად. თუმცა, ექსპოზიცია არის იმავე ზოგადი ექსპოზიციის დიაპაზონში, რომელიც აღინიშნება თირკმელების ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში. ვინაიდან აზაციტიდინი და/ან მისი მეტაბოლიტები ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით, აზაციტიდინი შეიძლება დაინიშნოს თირკმელების ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში დოზის საწყისი კორექტირების გარეშე, იმ პირობით, რომ თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტები ყურადღებით დაკვირვების ქვეშ არიან.

ფარმაკოგენომიკა

ცნობილი ციტიდინდეამინაზას პოლიმორფიზმის ეფექტი აზაციტიდინის მეტაბოლიზმზე არ არის შესწავლილი.

პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

აზასიტიდინი იწვევს როგორც გენურ მუტაციებს, ასევე ქრომოსომულ აბერაციებს ბაქტერიების და ძუძუმწოვრების უჯრედულ სისტემებში in vitro. აზაციტიდინის პოტენციური კანცეროგენობა შესწავლილია თაგვებსა და ვირთხებში. აზაციტიდინმა გამოიწვია ჰემატოპოეტიკური სისტემის სიმსივნე მდედრ თაგვებში, როდესაც შეყვანილი იყო კვირაში 3-ჯერ ინტრაპერიტონეალურად (ი.პ.) 52 კვირის განმავლობაში. ი.პ. 50 კვირის განმავლობაში ლიმფორეთიკულური სისტემის, ფილტვის, სარძევე ჯირკვლის და კანის სიმსივნეების გაზრდილი სიხშირე დაფიქსირდა თაგვებში, რომლებიც მკურნალობდნენ აზაციტიდინით სიფრთხილის მიზნით. ვირთაგვებში სიმსივნური წარმოშობის კვლევისას გაიზარდა სათესლე ჯირკვლის სიმსივნეების სიხშირე.

თაგვებში ემბრიოტოქსიურობის პირველ კვლევებში აზაციტიდინი იქნა შემჩნეული ერთი ი.პ. ინექციის შემდეგ, დაფიქსირდა ემბრიონის ინტრაუტერიული სიკვდილი 44% სიხშირით (გაზრდილი რეზორბცია).

თაგვებში, რომლებსაც აზაციტიდინს აძლევდნენ, აღმოჩნდა თავის ტვინში განვითარების ანომალიები მაგარი სასის დახურვის დროს ან მის წინ. ვირთხებისთვის მიცემისას პრეიმპლანტაციის პერიოდში, აზაციტიდინმა არ გამოავლინა არასასურველი რეაქციები; მაგრამ იყო აშკარად ემბრიოტოქსიური, როდესაც მოეცათ ორგანოგენეზის დროს. ნაყოფის ანომალიები, რომლებიც წარმოიქმნება ვირთხებში ორგანოგენეზის დროს, არის: ცნს-ის ანომალიები (ექსენცეფალია, ენცეფალოცელა), კიდურების ანომალიები (მიკრომელია, ცერებროტოტი, სინდაქტილია, ოლიგოდაქტილია) და სხვა (მიკროფთალმია, მიკროგნაზია, გასტროშიზი, შეშუპება და ნეკნების ანომალიები).

მამრ თაგვზე აზაციტიდინის შეყვანამ არანამკურნალევ მდედრ თაგვთან შეჯვარებამდე გამოიწვია ნაყოფიერების დაქვეითება და შთამომავლობის დაკარგვა ემბრიონული და პოსტნატალური განვითარების დროს. მამრ ვირთხებში შეყვანამ გამოიწვია სათესლეების და ეპიდიდიმის წონის შემცირება, სპერმის რაოდენობის დაქვეითება, ორსულობის სიხშირის დაქვეითება, ემბრიონის დაკარგვა შეწყვილებულ მდედრებში და ემბრიონის არანორმალური ზრდა (იხ. ნაწილი 4.4).

  • ფარმაცევტული თვისებები

დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი

მანიტოლი (E421)

შეუთავსებლობები

ეს პროდუქტი არ უნდა იყოს შერეული სხვა პროდუქტებთან, გარდა 6.6-ში მითითებული სამკურნალო საშუალებებისა.

ვარგისიანობის ვადა

გაუხსნელი ფლაკონი

48 თვე

მომზადების შემდეგ

როდესაც ვიდაზა მზადდება საინექციო წყლით, რომელიც არ ინახება მაცივარში, მომზადებული სამკურნალო პროდუქტი ინარჩუნებს თავის ქიმიურ და ფიზიკურ სტაბილურობას 45 წუთის განმავლობაში 25°C ტემპერატურაზე და 8 საათის განმავლობაში 2-8°C ტემპერატურაზე.

მომზადებული სამკურნალო პროდუქტის ვარგისიანობის ვადა შეიძლება გაგრძელდეს მაცივარში შენახული საინექციო წყლით (2-8°C). როდესაც ვიდაზა მზადდება საინექციო წყალთან ერთად, ინახება მაცივარში (2-8°C), მომზადებული სამკურნალო პროდუქტი ინარჩუნებს თავის ქიმიურ და ფიზიკურ სტაბილურობას 22 საათის განმავლობაში 2-8°C ტემპერატურაზე..

მიკრობიოლოგიურად მომზადებული პროდუქტი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული. თუ დაუყოვნებლივ არ იქნა გამოყენებული, გამოყენებისას შენახვის დრო და პირობები ეკისრება მომხმარებლის პასუხისმგებლობას და არის 8 საათზე მეტი 2-8°C ტემპერატურაზე, როდესაც მზადდება საინექციო წყლით, რომელიც არ არის მაცივარში, და 2-8°C, როდესაც მაცივარშია (2 -8°C) საინექციო წყალთან ერთად. არა უმეტეს 22 საათისა.

განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

შეინახეთ 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე.

მომზადებული სამკურნალო პროდუქტის შენახვის პირობების შესახებ იხილეთ ნაწილი 6.3.

შეფუთვის ბუნება და შემადგენლობა

უფერო I ტიპის 30 მლ მინის ფლაკონი პოლიპროპილენის პლასტმასის ღილაკით, დახურული ბუტილის რეზინის საცობით და ალუმინის თავსახურით. შეფუთვის ზომა: 100 მგ აზაციტიდინი 1 ფლაკონში.

სამედიცინო პროდუქტის ნარჩენების განადგურება და სხვა სპეციალური მითითებები

ინსტრუქციის სახელმძღვანელო

უსაფრთხოების რეკომენდაციები

ვიდაზა არის ციტოტოქსიკური პრეპარატი და, როგორც სხვა პოტენციურად ტოქსიკური ნაერთების შემთხვევაში, სიფრთხილეა საჭირო აზაციტიდინის სუსპენზიების მომზადებისა და გამოყენებისას.

კიბოს საწინააღმდეგო პრეპარატების განადგურებისა და სათანადო მოპყრობის პროცედურები უნდა იყოს დაცული. თუ მომზადებული აზაციტიდინის სუსპენზია კანთან მოხვდება, ის დაუყოვნებლივ და კარგად უნდა დაიბანოთ საპნითა და წყლით. ლორწოვან გარსებთან შეხების შემთხვევაში კარგად უნდა ჩამოიბანოთ წყლით.

მომზადების პროცედურა

შემდეგი მასალები უნდა მომზადდეს:

აზაციტიდინის ფლაკონი: საინექციო წყალი ფლაკონი(ები); არასტერილური ქირურგიული ხელთათმანები; სპირტიანი საწმენდები; 5 მლ საინექციო შპრიცი(ებ)ი ნემსით.

  • 4 მლ საინექციო წყალი უნდა შეიყვანოთ შპრიცში, არ უნდა იყოს ჰაერი შპრიცში.
  • შპრიცის ნემსი, რომელიც შეიცავს 4 მლ საინექციო წყალს, უნდა შეიყვანოთ პლასტმასის თავსახურში აზაციტიდინის ფლაკონში და საინექციო წყალი უნდა შეიყვანოთ ფლაკონში.

ნემსისა და შპრიცის ამოღების შემდეგ აზაციტიდინის ფლაკონიდან, აზაციტიდინის ფლაკონი უნდა შეანჯღრიოთ ენერგიულად, რათა მიიღოთ ბუნდოვანი, ერთგვაროვანი სუსპენზია. ამ ეტაპზე სუსპენზიის თითოეული მლ შეიცავს 25 მგ აზაციტიდინს (100 მგ/4 მლ). მიღებული პრეპარატი არის ერთგვაროვანი, ბუნდოვანი სუსპენზია, ის არ უნდა შეიცავდეს გუნდებს. თუ დიდი ნაწილაკები ან გუნდებია, პროდუქტი უნდა განადგურდეს. არ გაფილტროთ სუსპენზია, რადგან ამან შეიძლება ამოიღოს აქტიური ნივთიერება. უნდა აღინიშნოს, რომ ზოგიერთ გადამყვანს, შპრიცს და დოზირების სისტემას აქვს ფილტრები. ამიტომ, ასეთი სისტემები არ უნდა იქნას გამოყენებული წამლის მომზადების შემდეგ.

  • აზაციტიდინის ფლაკონის პლასტიკური თავსახური უნდა გაიწმინდოს და ჩასვათ ახალი შპრიცი. ფლაკონი უნდა გადატრიალდეს თავდაყირა, დარწმუნდით, რომ ნემსის წვერი სითხის დონის ქვემოთაა. შპრიცის დგუშის გამოჭერით უნდა გამოიტანოთ წამლის საჭირო რაოდენობა დოზისთვის და უნდა უზრუნველყოთ შპრიცში ჰაერის არარსებობა. შემდეგ შპრიცი და ნემსი უნდა მოიხსნას ფლაკონიდან და შპრიცის ნემსი გადააგდოთ.
  • შპრიცზე მიმაგრებულია ნემსის ახალი კანქვეშა წვერი (რეკომენდებულია 25 კალიბრი). ნემსის წვერი არ უნდა გაიწმინდოს ინექციის წინ ადგილობრივი რეაქციების სიხშირის შესამცირებლად ინექციის ადგილზე.
  • როდესაც საჭიროა 1 ფლაკონზე მეტი, ახალი წამლის სუსპენზია მზადდება ზემოაღნიშნული ნაბიჯების დაცვით. 1 ფლაკონზე მეტის საჭირო დოზებში, დოზა უნდა გაიყოს თანაბრად (მაგალითად, თუ დოზაა 150 მგ = 6 მლ, 2 შპრიციდან თითოეული უნდა შეიცავდეს 3 მლ სუსპენზიას). ფლაკონის და ნემსის შეფერხების გამო შესაძლოა შეუძლებელი იყოს ფლაკონიდან მთელი სუსპენზიის ამოღება.
  • დოზირების შპრიცის შიგთავსი კვლავ უნდა შეირყეს პაციენტში შეყვანამდე. ინექციის დროს სუსპენზიის ტემპერატურა უნდა იყოს დაახლოებით 20°C-25°C. სუსპენზიის შერყევა ხდება ორ ხელს შორის ენერგიულად სრიალით, სანამ არ გახდება ბუნდოვანი. თუ დიდი ნაწილაკები ან გუნდებია, პროდუქტი უნდა განადგურდეს.

ვიდაზას სუსპენზია უნდა მომზადდეს გამოყენებამდე, ხოლო მიღებული სუსპენზია უნდა იქნას გამოყენებული 45 წუთის განმავლობაში. თუ სუსპენზიის მომზადებიდან 45 წუთზე მეტი გავიდა, პრეპარატი სათანადოდ უნდა განადგურდეს და მომზადდეს ახალი დოზა. ალტერნატიულად, როდესაც სუსპენზიის მომზადება საჭიროა პაციენტიში შეყვანამდე, მზა პრეპარატი მომზადებისთანავე უნდა მოათავსოთ მაცივარში (2-8°C). ამგვარად სუსპენზია მაცივარში მაქსიმუმ 8 საათის განმავლობაში შეიძლება გაჩერდეს. თუ პრეპარატი ინახება მაცივარში 8 საათზე მეტი ხნის განმავლობაში, სუსპენზია სათანადოდ უნდა განადგურდეს და მომზადდეს ახალი დოზა..

მაცივარში შენახული საინექციო წყლით (2-8°C), მომზადების შემდეგ დაუყოვნებლივ უნდა მოათავსოთ მაცივარში (2-8°C). სუსპენზია შეიძლება გაჩერდეს მაცივარში მაქსიმუმ 22 საათის განმავლობაში. თუ პრეპარატი ინახება მაცივარში 22 საათზე მეტი ხნის განმავლობაში, სუსპენზია სათანადოდ უნდა განადგურდეს და მომზადდეს ახალი დოზა.

სუსპენზიის შემცველი შპრიცი პაციენტში შეყვანამდე უნდა ინახებოდეს მაცივრის გარეთ 30 წუთამდე, რათა მისმა ტემპერატურამ მიაღწიოს დაახლოებით 20-25°C-ს. თუ ეს დრო მაცივრიდან 30 წუთს აღემატება, სუსპენზია სათანადოდ უნდა გადააგდოთ და მოამზადოთ ახალი დოზა.

ერთჯერადი დოზის გაანგარიშება

მთლიანი დოზა დამოკიდებული სხეულის ზედაპირის ფართობზე (BSA) შეიძლება გამოითვალოს შემდეგნაირად:

სრული დოზა (მგ)= დოზა (მგ/მ2) x BSA (მ2)

ქვემოთ მოცემული ცხრილი მაგალითია, თუ როგორ უნდა დაფუძნდეს აზაციტიდინის დოზები BSA-ს საშუალო მნიშვნელობაზე 1.8 მ2.

მოზა მგ/მ2

(რეკომენდებული საწყისი დოზის %)

  • 8 მ2 BSA

მთლიანი დოზის ღირებულება

საჭირო ფლაკონების რაოდენობა

საჭირო სუსპენზიის მთლიანი მოცულობა

75 მგ/მ2 (%100)

135 მგ

2 ფლაკონი

  • 4 მლ
  • 5 მგ/მ2 (%50)
  • 5 მგ

1 ფლაკონი

  • 7 მლ

25 მგ/მ2 (%33)

45 მგ

1 ფლაკონი

  • 8 მლ

გაკეთების მეთოდი

არ გაფილტროთ სუსპენზია მომზადების შემდეგ!

მომზადებული ვიდაზა უნდა შეიყვანოთ კანქვეშ მკლავის ზედა ნაწილში, ბარძაყში ან მუცელში 25 დიამეტრის ნემსის გამოყენებით (ნემსი დაიჭირეთ 45-90o კუთხით).

4 მლ-ზე მეტი დოზები უნდა შეიყვანოთ ორ სხვადასხვა ადგილას.

ინექციის ადგილი უნდა შეიცვალოს. ახალი ინექციები უნდა გაკეთდეს არანაკლებ 2.5 სმ-ის დაშორებით ძველი ინექციის ადგილიდან და არ უნდა მოხდეს ინექცია რბილ, დაბეჟილ, წითელ ან გამაგრებულ ადგილებზე.

ის უნდა განადგურდეს სამედიცინო ნარჩენების კონტროლისა და შეფუთვისა და შესაფუთი ნარჩენების კონტროლის შესახებ დებულების შესაბამისად.

გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს „სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის დებულების“ და „შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის რეგლამენტის“ შესაბამისად.

ციტოტოქსიური და ციტოსტატიკური ადამიანის სამკურნალო საშუალებების გამოყენების შედეგად დაცარიელებული შიდა შეფუთვის ნარჩენები არის სახიფათო ნარჩენები და ამ ნარჩენების მართვა ხდება ნარჩენების მართვის დებულების შესაბამისად, რომელიც გამოქვეყნებულია ოფიციალურ გაზეთში 2/4/2015 ნომრით 29314.

  • სავაჭრო ნებართვის მფლობელი

Er-Kim Ilac Industry and Trade Inc. ბეშიქთაში – სტამბული

ტელ: (0212) 275 39 69

ფაქსი: (0212) 211 29 77

ელ.ფოსტა: [email protected]

  • ლიცენზიის ნომერი(ები)

123/18

  • პირველი ლიცენზიის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი

პირველი ლიცენზიის თარიღი: 10.10.2007

ლიცენზიის განახლების თარიღი: 17.02.2014

  • ტექსტის განახლების თარიღი
  • 12.2022

თარგმანი სწორია:

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა