აზაციტიდინი საინექციო
Azacitidine For Injection
1.1 მიელოდისპლაზიური სინდრომები (MDS) საინექციო აზაციტიდინი ნაჩვენებია შემდეგი ფრანგულ-ამერიკულ-ბრიტანული (FAB) მიელოდისპლაზიური სინდრომის ქვეტიპების მქონე მოზრდილი პაციენტების სამკურნალოდ: რეფრაქტერული ანემია (RA) ან რეფრაქტერული ანემია რგოლისებრი სიდერობლასტებით (თუ თან ახლავს ნეიტროპენია ან თრომბოციტოპენია ან …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- აზაციტიდინი (azacitidine)
- ფორმა და შეფუთვა
- 100მგ ლიოფილიზებული ფხვნილი ი.ვ. საინფუზიო და კანქვეშ შესაყვანი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად ფლაკონი №1
- მწარმოებელი
- Dr. Reddy’s Laboratories Ltd., ინდოეთი
- გაცემის წესი
- II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- ანტინეოპლაზური საშუალებები, პირიმიდინის ანალოგები
- ATC კოდი
- L01BC07
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ-045086
- რეგისტრირებულია
- 25 მარტი 2026, მოქმედებს 25 მარტი 2031-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- ()
- განმცხადებელი
- შპს „მერმისი“
აზაციტიდინი საინექციო — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
- 1 მიელოდისპლაზიური სინდრომები (MDS)
საინექციო აზაციტიდინი ნაჩვენებია შემდეგი ფრანგულ-ამერიკულ-ბრიტანული (FAB) მიელოდისპლაზიური სინდრომის ქვეტიპების მქონე მოზრდილი პაციენტების სამკურნალოდ: რეფრაქტერული ანემია (RA) ან რეფრაქტერული ანემია რგოლისებრი სიდერობლასტებით (თუ თან ახლავს ნეიტროპენია ან თრომბოციტოპენია ან საჭიროებს ტრანსფუზიებს), რეფრაქტერული ანემია ბლასტების სიჭარბით (RAEB), რეფრაქტერული ანემია ტრანსფორმაციის პროცესში მყოფი ბლასტების სიჭარბით (RAEB-T) და ქრონიკული მიელომონოციტური ლეიკემია (CMMoL).
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
2 პრეპარატის დოზირება და მიღება
- 1 პრეპარატის შეყვანის შესახებ მნიშვნელოვანი ინფორმაცია
არ ჩაანაცვლოთ პერორალური აზაციტიდინი საინექციო აზაციტიდინით. საინექციო აზაციტიდინის ჩვენებები და დოზირების რეჟიმი განსხვავდება პერორალური აზაციტიდინის ჩვენებებისა და დოზირების რეჟიმისგან [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.1)]
- 2 მკურნალობის პირველი ციკლი მოზრდილებისთვის
რეკომენდებული საწყისი დოზა პირველი მკურნალობის ციკლისთვის, ყველა პაციენტისთვის, ჰემატოლოგიური ლაბორატორიული 2 საბაზისო მაჩვენებლის მიუხედავად, არის 75 მგ/მ² კანქვეშ ან ინტრავენურად, ყოველდღიურად 7 დღის განმავლობაში. გულისრევისა და ღებინების შემთხვევაში პაციენტებს პრემედიკაცია უტარდებათ. პირველი დოზის მიღებამდე საჭიროა სისხლის საერთო ანალიზი, ღვიძლის ბიოქიმიური ანალიზები და შრატის კრეატინინი.
- 3 მკურნალობის შემდგომი ციკლები მოზრდილებისთვის
ციკლები მეორდება ყოველ 4 კვირაში. დოზა შეიძლება გაიზარდოს 100 მგ/მ²-მდე, თუ მკურნალობის 2 ციკლის შემდეგ არ აღინიშნება სასარგებლო ეფექტი და თუ გულისრევისა და ღებინების გარდა სხვა ტოქსიკურობა არ გამოვლინდა. რეკომენდებულია, რომ პაციენტებს ჩაუტარდეთ მინიმუმ 4-6 მკურნალობის ციკლი. თუმცა, სრული ან ნაწილობრივი ეფექტის მისაღწევად შეიძლება საჭირო გახდეს მკურნალობის დამატებითი ციკლები. მკურნალობა შეიძლება გაგრძელდეს, ვიდრე პაციენტი კვლავ იღებს სარგებელს.
საჭიროა პაციენტების მონიტორინგი ჰემატოლოგიური პასუხსა და თირკმლის ტოქსიკურობაზე [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.4)] და საჭიროების შემთხვევაში ხდება დოზის შეყოვნება ან შემცირება [იხილეთ პრეპარატის დოზირება და მიღების წესი (2.6)].
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
- 5 დოზის კორექცია ჰემატოლოგიური ლაბორატორიული მაჩვენებლების მიხედვით
- მოზრდილი პაციენტებისთვის, რომელთა საბაზისო (მკურნალობის დასაწყისი) ლეიკოციტების რაოდენობაა 3 x10/ლ, ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა (ANC) მეტია ან უდრის 1.5 x109/ლ-ს და თრომბოციტები მეტია ან უდრის 75 x109/ლ-ს, დოზა დარეგულირდება შემდეგნაირად, ნებისმიერი ციკლის ყველაზე დაბალი რაოდენობის მიხედვით:
ყველაზე დაბალი რაოდენობა
შემდეგი კურსის დოზის %
ANC (x109/ლ)
ნაკლებია 0.5-ზე
- 5 –1.5
მეტია 1.5-ზე
თრომბოციტები (x109/ლ)
ნაკლებია 25-ზე
25 –50
მეტია 50-ზე
50%
67%
100%
- მოზრდილი პაციენტებისთვის, რომელთა საბაზისო რაოდენობა არის შემდეგი: ლეიკოციტების რაოდენობა 3 x10/ლ-ზე ნაკლებია, ნეიტროფილების აბსოლიტური რაოდენობა 1.5 x10/ლ-ზე ნაკლებია ან თრომბოციტების რაოდენობა 9 x10/ლ-ზე ნაკლებია, საჭიროა საბაზისო დოზის კორექცია ყველაზე დაბალი რაოდენობისა და ძვლის ტვინის ბიოფსიის უჯრედებით გაჯერების მიხედვით ყველაზე დაბალი რაოდენობით, როგორც ეს ქვემოთ არის მითითებული, თუ შემდეგი ციკლის დროს არ არის დიფერენციაციის აშკარა გაუმჯობესება (მწიფე გრანულოციტების პროცენტული მაჩვენებელი უფრო მაღალია და ნეიტროფილების აბსოლიტური რაოდენობა უფრო მაღალია, ვიდრე ამ კურსის დასაწყისში), ამ შემთხვევაში მიმდინარე დოზა გაგრძელდება.
ლეიკოციტების ან თრომბოციტების ყველაზე დაბალი დონის % შემცირება საბაზისო მაჩვენებელთან შედარებით
ძვლის ტვინის ბიოფსიის უჯრედებით გაჯერება ყველაზე დაბალი დონის (%) დროს
30-60
15-30
15-ზე ნაკლები
50 - 75
75-ზე მეტი
დოზის % შემდეგი კურსის დროს
100
50
33
75
50
33
თუ ზემოთ მოცემულ ცხრილში განსაზღვრული ყველაზე დაბალი დონე დაფიქსირდა, შემდეგი კურსი ჩატარდება წინა კურსის დაწყებიდან 28 დღის შემდეგ, იმ პირობით, რომ როგორც ლეიკოციტების, ასევე თრომბოციტების რაოდენობა 25%-ზე მეტია ყველაზე დაბალ დონესთან შედარებით და იზრდება. თუ 28-ე დღისთვის ყველაზე დაბალ დონესთან შედარებით 25%-იან მატებაზე მეტი არ შეინიშნება, ყოველ 7 დღეში ერთხელ ხელახლა შეფასდება მაჩვენებლები. თუ 42-ე დღისთვის 25%-იანი მატება არ შეინიშნება, დანიშნული დოზა 50%-ით შემცირდება.
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
- 6 დოზის კორექცია შრატში ელექტროლიტებისა და თირკმლის ტოქსიკურობის მიხედვით
თუ შრატში ბიკარბონატის დონე აუხსნელი მიზეზით შემცირდა და გახდა 20 მეკვ/ლ-ზე ნაკლები, შემდეგი კურსისთვის დოზა შემცირდება 50%-ით. ანალოგიურად, თუ შარდოვანას ან შრატის კრეატინინის დონე აუხსნელი მიზეზით მოიმატებს, შემდეგი ციკლი შეყოვნდება, ვიდრე მაჩვენებლები ნორმალურ ან საბაზისო დონეს არ დაუბრუნდება და შემდეგი კურსისთვის დოზა შემცირდება 50%-ით [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.4)].
- 7 გამოყენება გერიატრიულ პაციენტებში
ცნობილია, რომ აზაციტიდინი და მისი მეტაბოლიტები ძირითადად თირკმლებით გამოიყოფა და ამ პრეპარატის მიმართ ტოქსიკური რეაქციების რისკი შეიძლება უფრო მაღალი იყოს თირკმლის დისფუნქციის მქონე პაციენტებში. რადგან ხანდაზმულ პაციენტებს უფრო მეტად აქვთ თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, დოზა ფრთხილად უნდა შეირჩეს და საჭიროა თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.4) და გამოყენება სპეციფიკურ პოპულაციებში (8.5)].
- 8 საინექციო აზაციტიდინის მომზადება
საინექციო აზაციტიდინი სახიფათო პრეპარატია. დაიცავით სპეციალური მოპყრობისა და განადგურების შესაბამისი პროცედურები.
საინექციო აზაციტიდინის ფლაკონი შეიცავს ერთჯერად დოზას და არ შეიცავს კონსერვანტებს. თითოეული ფლაკონის გამოუყენებელი ნაწილები სათანადოდ უნდა გამადგურდეს [იხილეთ მიწოდების წესი/შენახვა და მოპყრობა (16)]. არ შეინახოთ გამოუყენებელი ნაწილები შემდგომი მიღების მიზნით.
- 9 პრეპარატის კანქვეშ შეყვანის ინსტრუქციები
საინექციო აზაციტიდინი ასეპტიკურად გახსენით 4 მლ სტერილურ საინექციო წყალში, USP, 25 მგ/მლ კონცენტრაციის მისაღებად. გამხსნელი ნელა შეიყვანეთ ფლაკონში. ენერგიულად შეანჯღრიეთ ან ატრიალეთ ფლაკონი ერთგვაროვანი სუსპენზიის მიღებამდე. სუსპენზია მღვრიე იქნება. გახსნის შემდეგ სუსპენზია არ გაფილტროთ. ამან შეიძლება აქტიური ნივთიერება გამოდევნოს.
დაუყოვნებლივი კანქვეშა შეყვანისთვის მომზადება: 1-ზე მეტი ფლაკონის საჭიროების შემთხვევაში, დოზა თანაბრად გადაანაწილეთ შპრიცებში (მაგ., დოზა 150 მგ = 6 მლ, 2 შპრიცი 3 მლ თითოეულ შპრიცში) და ინექცია გააკეთეთ ორ სხვადასხვა ადგილას. ფლაკონსა და ნემსში შეკავების გამო, შესაძლოა ფლაკონიდან სუსპენზიის მთლიანად ამოღება შეუძლებელი გახდეს. პრეპარატის შენახვა შეიძლება ოთახის ტემპერატურაზე 1 საათამდე პერიოდში, მაგრამ ის უნდა შეიყვანონ გახსნიდან 1 საათის განმავლობაში.
დაგვიანებული კანქვეშა შეყვანისთვის მომზადება: გახსნილი პრეპარატი შეიძლება შეინახოთ ფლაკონში ან შპრიცში. 1 ფლაკონზე მეტი დოზის საჭიროებისას, დოზა თანაბრად იყოფა შპრიცებში (მაგ., დოზა 150 მგ = 6 მლ, 2 შპრიცი 3 მლ თითოეულ შპრიცში) და შეიყვანება ორ სხვადასხვა ადგილას. ფლაკონსა და ნემსში შეკავების გამო, შესაძლოა ფლაკონიდან სუსპენზიის მთლიანად ამოღება შეუძლებელი გახდეს. პრეპარატი დაუყოვნებლივ უნდა შეინახოთ მაცივარში. იხილეთ ცხრილი 2 სუსპენზიის მდგრადობის შენახვის ვადების შესახებ, გამხსნელის ტემპერატურის მიხედვით, დაგვიანებული კანქვეშა შეყვანის შემთხვევაში.
მაცივრიდან გამოღების შემდეგ, გამოყენებამდე სუსპენზია შეიძლება ოთახის ტემპერატურამდე 30 წუთის განმავლობაში გააჩეროთ.
პრეპარატის კანქვეშ მიღება
ერთგვაროვანი სუსპენზიის მისაღებად, შპრიცის შიგთავსი ხელახლა უნდა გაიხსნას შპრიცის 2-3-ჯერ გადაბრუნებით და შეყვანამდე 30 წამის განმავლობაში ხელისგულებს შორის ენერგიული მოძრაობით.
საინექციო აზაციტიდინის სუსპენზია კანქვეშ შეჰყავთ. თითოეული ინექციის ადგილი უნდა შეიცვალოს (ბარძაყის, მუცლის ან მხრის ზედა ნაწილი). ახალი ინექციები უნდა გაკეთდეს ძველი ადგილიდან სულ მცირე 2.5 სმ-ის დაშორებით და არასდროს იმ ადგილებში, სადაც ადგილი მტკივნეულია, დალურჯებული, წითელი ან გამაგრებულია.
ცხრილი 2 სუსპენზიის მდგრადობა: შენახვის ვადები გამხსნელის ტემპერატურის მიხედვით სუსპენზიის მდგრადობის შესანახად:
სუსპენზიის მდგრადობის შენახვის ვადები
გამხსნელი
მიღების წესი და დოზირება
ლიოფილიზებული ფხვნილი 100 მგ ერთჯერადი დოზის ფლაკონები (3)
უკუჩვენებები
- 1 ღვიძლის შორსწასული ავთვისებიანი სიმსივნეები
საინექციო აზაციტიდინი უკუნაჩვენებია ღვიძლის შორსწასული ავთვისებიანი სიმსივნეების მქონე პაციენტებში [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.3)].
- 2 ჰიპერმგრძნობელობა აზაციტიდინის ან მანიტოლის მიმართ
საინექციო აზაციტიდინი უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ცნობილი ჰიპერმგრძნობელობა აზაციტიდინის ან მანიტოლის მიმართ.
სიფრთხილის ზომები
- 1 აზაციტიდინის სხვა პროდუქტებით ჩანაცვლების რისკები
ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების მნიშვნელოვანი განსხვავებების გამო [იხ. კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)], აზაციტიდინის რეკომენდებული დოზა და მიღების გრაფიკი ინექციისთვის განსხვავდება აზაციტიდინის პერორალური პროდუქტებისგან. პაციენტების მკურნალობამ, რომლებიც აზაციტიდინს ინექციისთვის იყენებენ პერორალური აზაციტიდინის რეკომენდებული დოზით, შეიძლება გამოიწვიოს ფატალური გვერდითი რეაქცია. პაციენტების მკურნალობამ, რომლებიც აზაციტიდინს ინექციისთვის რეკომენდებული დოზებით იყენებენ, შესაძლოა არ იყოს ეფექტური.
არ ჩაანაცვლოთ პერორალური აზაციტიდინი ინექციის სახით აზაციტიდინის სახით [იხილეთ დოზირება და მიღების წესი (2.1)]
- 2 ანემია, ნეიტროპენია და თრომბოციტოპენია
საინექციო აზაციტიდინი იწვევს ანემიას, ნეიტროპენიას და თრომბოციტოპენიას მიელოპლაზმური სინდრომის მქონე მოზრდილ პაციენტებში. საჭიროა სისხლის საერთო ანალიზის ხშირი მონიტორინგი პასუხზე და/ან ტოქსიკურობაზე, სულ მცირე, თითოეული დოზირების ციკლის წინ.
MDS-ის მქონე მოზრდილ პაციენტებში, პირველი ციკლისთვის რეკომენდებული დოზის მიღების შემდეგ, შემდგომი ციკლებისთვის დოზა უნდა დარეგულირდეს ყველაზე დაბალი დონის და ჰემატოლოგიური პასუხის მიხედვით [იხილეთ პრეპარატის დოზირება და მიღების წესი (2.5)].
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
- 3 ჰეპატოტოქსიურობა ღვიძლის უკვე არსებული მძიმე დისფუნქციის მქონე პაციენტებში
რადგან აზაციტიდინი პოტენციურად ჰეპატოტოქსიურია ღვიძლის უკვე არსებული მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში, საჭიროა სიფრთხილის გამოჩენა ღვიძლის დაავადების მქონე პაციენტებში დანიშვნისას. მეტასტაზური დაავადების გამო ფართო სიმსივნური ტვირთის მქონე პაციენტებში აზაციტიდინით მკურნალობის დროს აღინიშნა პროგრესირებადი ღვიძლის კომა და სიკვდილი, განსაკუთრებით იმ პაციენტებში, რომელთა საწყისი ალბუმინი <30 გ/ლ-ზე. აზაციტიდინი უკუნაჩვენებია ღვიძლის შორსწასული ავთვისებიანი სიმსივნეების მქონე პაციენტებში [იხილეთ უკუჩვენებები (4.1)]. თერაპიის დაწყებამდე და თითოეული ციკლის განმავლობაში უნდა მოხდეს ღვიძლის ბიოქიმიური მაჩვენებლების მონიტორინგი.
საინექციო აზაციტიდინის უსაფრთხოება და ეფექტურობა MDS-ის და ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში არ არის შესწავლილი, რადგან ეს პაციენტები გამორიცხნენ კლინიკური კვლევებიდან.
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
- 4 თირკმლის ტოქსიკურობა
თირკმლის ტოქსიკურობა, რომელიც მერყეობს შრატის კრეატინინის მატებიდან თირკმლის უკმარისობამდე და სიკვდილამდე, გამოვლინდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ინტრავენური აზაციტიდინით სხვა ქიმიოთერაპიულ საშუალებებთან ერთად კომბინაციაში არა-MDS-ის დროს. გარდა ამისა, თირკმლის მილაკოვანი აციდოზი, რომელიც განისაზღვრება, როგორც შრატის ბიკარბონატის დონის დაქვეითება <20მექვ/ლ-მდე, ასოცირებული ტუტე შარდთან და ჰიპოკალიემიასთან (შრატის კალიუმი <3მექვ/ლ), განუვითარდა CML-ის მქონე 5 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ აზაციტიდინით და ეტოპოზიდით. თერაპიის დაწყებამდე და თითოეული ციკლის განმავლობაში, საჭიროა შრატის კრეატინინისა და ელექტროლიტების მონიტორინგი. თუ შრატის ბიკარბონატის აუხსნელი შემცირება <20მექვ/ლ-ზე ან შარდოვანას ან შრატის კრეატინინის მომატება მოხდა, საჭიროა შემცირდეს ან შეჩერდეს დოზის შეყვანა [იხილეთ პრეპარატის დოზირება და მიღების წესი (2.6)].
თირკმლის დისფუნქციის მქონე პაციენტებს შესაძლოა თირკმლის ტოქსიკურობის მომატებული რისკი ჰქონდეთ. ასევე, აზაციტიდინი და მისი მეტაბოლიტები ძირითადად თირკმლებით გამოიყოფა. შესაბამისად, საჭიროა ამ პაციენტების მჭიდრო მონიტორინგი ტოქსიკურობაზე [იხილეთ პრეპარატის დოზირება და მიღების წესი (2.6, 2.7)]. კლინიკური კვლევებიდან გამორიცხნენ MDS-ის და თირკმლის დისფუნქციის მქონე პაციენტები.
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
- 5 სიმსივნის ლიზისის სინდრომი
საინექციო აზაციტიდინის გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ფატალური ან სერიოზული სიმსივნის ლიზისის სინდრომი, მათ შორის MDS-ით დაავადებულ პაციენტებში. სიმსივნის ლიზისის სინდრომი შეიძლება განვითარდეს ალოპურინოლის თანმხლები გამოყენების მიუხედავად. საჭიროა საწყისი რისკის შეფასება და შესაბამისი მონიტორინგი და მკურნალობა, საჭიროებისამებრ.
- 6 ემბრიო-ფეტალური ტოქსიკურობა
მოქმედების მექანიზმისა და ცხოველებში ჩატარებული კვლევების შედეგების მიხედვით, საინექციო აზაციტიდინს შეუძლია ნაყოფის დაზიანება ორსულ ქალებში გამოყენებისას. ორსულ ვირთხებში აზაციტიდინის ერთჯერადი ინტრაპერიტონეალური (IP) დოზით შეყვანამ, რომელიც ადამიანისთვის რეკომენდებული დღიური დოზის დაახლოებით 8%-ს შეადგენდა, გამოიწვია ნაყოფის სიკვდილი და ანომალიები.
ორსულ ქალებს უნდა მიეწოდოტ ინფორმაცია ნაყოფისთვის პოტენციური რისკის შესახებ. რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებს ურჩიეთ ეფექტური კონტრაცეფციის გამოყენება საინექციო აზაციტიდინით მკურნალობის დროს და ბოლო დოზის მიღებიდან 6 თვის განმავლობაში. მამაკაცებს, რომლებსაც ჰყავთ რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალი პარტნიორები, ურჩიეთ ეფექტური კონტრაცეფციის გამოყენება საინექციო აზაციტიდინით მკურნალობის დროს და ბოლო დოზის მიღებიდან 3 თვის განმავლობაში [იხილეთ პრეპარატის გამოყენება სპეციფიკურ პოპულაციებში (8.1, 8.3)].
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
აზაციტიდინთან წამალთაშორისი ურთიერთქმედების ოფიციალური კლინიკური კვლევები არ ჩატარებულა.
ინ ვიტრო კვლევები
ციტოქრომ P450 (CYP) ფერმენტები: ადამიანის ღვიძლის მიკროსომებში აზაციტიდინის 100 µM-მდე (ი/ვ Cmax = 10.6 µM) კონცენტრაციით ჩატარებულმა ინ ვიტრო კვლევამ აჩვენა, რომ აზაციტიდინი კლინიკურად მისაღწევ კონცენტრაციებში არ იწვევს CYP იზოფორმების CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4 ან CYP2E1 ინჰიბირებას.
ადამიანის ჰეპატოციტების კულტივირების გამოყენებით ჩატარებულმა ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ აზაციტიდინი 1.0 μM-დან 100 μM-მდე კონცენტრაციით არ ახდენს CYP1A2, 2C19 ან 3A4/5-ის სტიმულაციას.
გადამტანი სისტემები: ინ ვიტრო კვლევამ, რომელიც ჩატარდა LLC-PK1 უჯრედებზე, რომლებიც ახდენენ P-გლიკოპროტეინის (P-gp) ექსპრესიას, აჩვენა, რომ აზაციტიდინი არ არის P-gp-ის სუბსტრატი ან ინჰიბიტორი.
კლინიკურად მნიშვნელოვან კონცენტრაციებში აზაციტიდინი არ თრგუნავს სარძევე ჯირკვლის კიბოს რეზისტენტობის ცილას (BCRP), ორგანული ანიონების გადამტანებს (OAT) OAT1 და OAT3, ორგანული ანიონების გადამტანის პოლიპეპტიდებს (OATP) OATP1B1 და OATP1B3, ან ორგანული კათიონების გადამტანს (OCT) OCT2.
13 არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია
- 1 კანცეროგენეზი, მუტაგენეზი, ფერტილობის გაუარესება
აზაციტიდინის პოტენციური კანცეროგენულობა შეფასდა თაგვებსა და ვირთხებში. აზაციტიდინმა გამოიწვია ჰემატოპოეტური სიმსივნეები მდედრ თაგვებში, როდესაც იგი ინტრაპერიტონეალურად შეიყვანეს დოზით 2.2 მგ/კგ (6.6 მგ/მ2, რაც შეადგენს ადამიანისთვის რეკომენდებული დღიური დოზის დაახლოებით 8%-ს 2 მგ/მ2-ზე გადაანგარიშებით) კვირაში სამჯერ, 52 კვირის განმავლობაში. ლიმფორეტიკულურ სისტემაში, ფილტვებში, სარძევე ჯირკვალსა და კანში სიმსივნეების გახშირებული შემთხვევები აღინიშნა, როდესაც აზაციტიდინი შეიყვანეს ინტრაპერიტონეალურად თაგვებში 50 კვირის განმავლობაში კვირაში ერთხელ დოზით 2.0 მგ/კგ (6.0 მგ/მ2, რაც მგ/მ2-ზე გადაანგარიშებით ადამიანისთვის რეკომენდებული დღიური დოზის დაახლოებით 8%-ს შეადგენს). ვირთხებში ჩატარებულმა ონკოგენობის კვლევამ, რომლის დროსაც პრეპარატი მიიღეს კვირაში ორჯერ დოზით 15 ან 60 მგ/მ2 (ადამიანებისთვის რეკომენდებული დღიური დოზის დაახლოებით 20–80%, 2 მგ/მ2-ზე გადაანგარიშებით), აჩვენა სათესლე ჯირკვლის სიმსივნეების გაზრდილი შემთხვევები საკონტროლო ჯგუფთან შედარებით.
აზაციტიდინის მუტაგენური და კლასტოგენური პოტენციალი შემოწმდა ინ ვიტრო ბაქტერიულ სისტემებში: Salmonella typhimurium-ის შტამები TA100 და trpE8-ის რამდენიმე შტამი, Escherichia coli-ის შტამები WP14 Pro, WP3103P, WP3104P და CC103; თაგვის ლიმფომის უჯრედებსა და ადამიანის ლიმფობლასტურ უჯრედებში გენის მუტაციის პირდაპირი ანალიზი ინ ვიტრო; და L5178Y თაგვის ლიმფომის უჯრედებსა და სირიული ზაზუნას ემბრიონულ უჯრედებში მიკრონუკლეარული ანალიზი ინ ვიტრო. აზაციტიდინი მუტაგენური იყო ბაქტერიული და ძუძუმწოვრების უჯრედულ სისტემებში. აზაციტიდინის კლასტოგენური ეფექტი ნაჩვენები იყო მიკრობირთვების ინდუქციით L5178Y თაგვის უჯრედებსა და სირიული ზაზუნას ემბრიონულ უჯრედებში.
მამრ თაგვებში აზაციტიდინის დოზით 9.9 მგ/მ² (ადამიანებისთვის რეკომენდებული დღიური დოზის დაახლოებით 9% 2 მგ/მ²-ზე გადაანგარიშებით) ყოველდღიურად მიღებამ არანამკურნალებ მდედრ თაგვებთან შეწყვილებამდე 3 დღის განმავლობაში გამოიწვია ფერტილობის შემცირება და შთამომავლობის დაკარგვა შემდგომი ემბრიონული და პოსტნატალური განვითარების დროს. მამრი ვირთხების კვირაში 3-ჯერ, 11 ან 16 კვირის განმავლობაში, 15-30 მგ/მ2 დოზით მკურნალობამ (მგ/მ2-ზე გადაანგარიშებით ადამიანისთვის რეკომენდებული დღიური დოზის დაახლოებით 20-40%) გამოიწვია სათესლე ჯირკვლების და ეპიდიდიმური წონის შემცირება, სპერმის რაოდენობის შემცირება, ორსულობის მაჩვენებლის შემცირება და ემბრიონების დაკარგვის ზრდა შეწყვილებულ მდედრებში. მსგავს კვლევაში, მამრ ვირთხებს, რომლებსაც 16 კვირის განმავლობაში მიეცათ 24 მგ/მ2, ორსულობის მე-2 დღეს გამოკვლევისას შეჯვარებულ მდედრებში ანომალიური ემბრიონების რაოდენობის ზრდა აღენიშნებოდათ.
14 კლინიკური კვლევები
- 1 მიელოდისპლაზიური სინდრომები (MDS)
1-ელი კვლევა წარმოადგენდა რანდომიზებულ, ღია, კონტროლირებად კვლევას, რომელიც ჩატარდა აშშ-ს 53 კვლევის ცენტრში, რომლის ფარგლებშიც შედარდა კანქვეშა საინექციო აზაციტიდინის პლუს დამხმარე თერაპიის უსაფრთხოება და ეფექტურობა მხოლოდ დამხმარე თერაპიასთან („დაკვირვება“) მოზრდილ პაციენტებში, რომელტაც ქონდათ მიელოდისპლაზიური სინდრომების (MDS) ხუთი FAB ქვეტიპიდან რომელიმე: რეფრაქტერული ანემია (RA), რგოლისებრი სიდერობლასტებიანი RA (RARS), ჭარბი ბლასტური RA (RAEB), ტრანსფორმაციის მყოფი RAEB (RAEB-T) და ქრონიკული მიელომონოციტური ლეიკემია (CMMoL). RA-ისა და RARS-ის მქონე პაციენტები კვლევაში ჩაერთვნენ, თუ ისინი აკმაყოფილებდნენ შემდეგი კრიტერიუმებიდან ერთ ან მეტს: საჭირო იყო ერითროციტების ტრანსფუზიის 9 შეფუთვა; თრომბოციტების რაოდენობა ≤50.0 x 103/ლ-ზე; საჭირო იყო თრომბოციტების ტრანსფუზია; ან ჰქონდათ ნეიტროპენია (ANC <1.0 x109/ლ) ინფექციებთან ერთად, რომელიც საჭიროებდა ანტიბიოტიკებით მკურნალობას. მწვავე მიელოგენური ლეიკემიის (AML) მქონე პაციენტების კვლევაში ჩართვა არ იყო დაგეგმილი. ამ კვლევაში დაშვებული დამხმარე თერაპია მოიცავდა სისხლის გადასხმის პროდუქტებს, ანტიბიოტიკებს, ღებინების საწინააღმდეგო საშუალებებს, ტკივილგამაყუჩებლებს და სიცხის დამწევ საშუალებებს. ჰემატოპოეტური ზრდის ფაქტორების გამოყენება აკრძალული იყო. პაციენტისა და დაავადების საწყისი მახასიათებლები შეჯამებულია მე-6 ცხრილში. 2 ჯგუფი მსგავსი იყო.
საინექციო აზაციტიდინი შეიყვანეს კანქვეშ დოზით 75 მგ/მ² დღეში ერთხელ 7 დღის განმავლობაში, ყოველ 4 კვირაში ერთხელ. თუ მკურნალობის 2 ციკლის შემდეგ სასარგებლო ეფექტი არ აღინიშნებოდა, მეორე დოზა იზრდებოდა 100 მგ/მ²-მდე. დოზა მცირდებოდა და/ან ყოვნდებოდა ჰემატოლოგიური პასუხის ან თირკმლის ტოქსიკურობის მტკიცებულების მიხედვით. დაკვირვების სამკურნალო ჯგუფში მყოფ პაციენტებს პროტოკოლის მიხედვით, საინექციო აზაციტიდინზე გადასვლის უფლება მიეცათ, თუ მათ აღენიშნებოდათ ძვლის ტვინის ბლასტური უჯრედების რაოდენობის მატება, ჰემოგლობინის შემცირება, ერითროციტების გადასხმის საჭიროების ზრდა ან თრომბოციტების შემცირება, ან თუ მათ სჭირდებოდათ თრომბოციტების გადასხმა ან განუვითარდათ კლინიკური ინფექცია, რომელიც ანტიბიოტიკებით მკურნალობას მოითხოვდა. ეფექტურობის შეფასების მიზნით, პირველადი საბოლოო წერტილი იყო პასუხის მაჩვენებელი (როგორც ეს განსაზღვრულია ცხრილში 7).
კვლევაში ჩართული 191 პაციენტიდან, დამოუკიდებელმა მიმოხილვამ (დადასტურებული დიაგნოზი) აჩვენა, რომ 19-ს საბაზისო ეტაპზე მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის დიაგნოზი დაუსვეს. ეს პაციენტები გამოირიცხნენ პასუხის მაჩვენებლის პირველადი ანალიზიდან, თუმცა ისინი ჩართეს დანიშნული მკურნალობის მქონე პაციენტების შერჩევის (ITT) ანალიზში. დაკვირვებისთვის რანდომიზებულ პაციენტთა დაახლოებით 55% გადავიდა ინექციურ მკურნალობაზე, რომ მიეღოთ აზაციტიდინი.
ცხრილი 6. საბაზისო დემოგრაფიული მონაცემები და დაავადების მახასიათებლები
საინექციო აზაციტიდინი (N=99)
დაკვირვება
(N=92)
სქესი (და%)
მამრობითი
72 (72.7)
60 (65.2)
მდედრობითი
27 (27.3)
32 (34.8)
რასა (n%)
თეთრკანიანი
93 (93.9)
85 (92.4)
შავკანიანი
1 (1.0)
1 (1.1)
ესპანური წარმოშობის
3 (3.0)
5 (5.4)
აზიელი/აღმოსავლეთი
2 (2.0)
1 (1.1)
ასაკი (წლები)
N
99
91
საშუალო ± SD
- 3 ± 10.39
- 0 ± 10.23
დიაპაზონი
31 - 92
35 - 88
კვლევაში ჩართვისას MDS-ის დიაგნოზის დასმა (n%
RA
21 (21.2)
18 (19.6)
RARS
6 (6.1)
5 (5.4)
RAEB
38 (38.4)
39 (42.4)
RAEB-T
16 (16.2)
14 (15.2)
CMMoL
8 (8.1)
7 (7.6)
AML
10 (10.1)
9 (9.8)
კვლევაში ჩართვამდე 3 თვით ადრე გამოყენებული ტრანსფუზიური პროდუქტი (n%)
ნებისმიერი ტრანსფუზიის პროდუქტი
70 (70.7)
59 (64.1)
სისხლის უჯრედები, შეფუთული ადამიანის
66 (66.7)
55 (59.8)
თრომბოციტები, ადამიანის სისხლი
15 (15.2)
12 (13.0)
ჰეტასტარქი
0 (0.0)
1 (1.1)
პლაზმის ცილის ფრაქცია
1 (1.0)
0 (0.0)
სხვა
2 (2.0)
2 (2.2)
ცხრილი 7. პასუხის კრიტერიუმები
RA
RARS
RAEB
RAEB-T
CMMoL
სრული პასუხი (CR), ხანგრძლივობა ≥4 კვირა
ძვლის ტვინი
<5% ბლასტები
პერიფერიული სისხლი
ნორმალური სისხლის საერთო ანალიზი, თუ საბაზისო ეტაპზე პათოლოგიურია
ბლასტების არარსებობა პერიფერიულ ცირკულაციაში
ნაწილობრივი პასუხი (PR), ხანგრძლივობა ≥4 კვირა
ძვლის ტვინი
ძვლის ტვინის საჭიროება არ არსებობს
ბლასტების ≥50%-ით შემცირება
ძვლის ტვინის დისპოეზის გაუმჯობესება
პერიფერიული სისხლი
თუ საბაზისო ეტაპზე პათოლოგიურია, ლეიკოციტების, ჰემოგლობინის და თრომბოციტების ნორმალური დონეებიდან დეფიციტის ≥ 50%-იანი აღდგენა
პერიფერიულ სისხლში ბლასტები არ არის
CMMoL-ის შემთხვევაში, თუ ლეიკოციტების რაოდენობა საბაზისო ეტაპზე მომატებულია, ჭარბი რაოდენობის ≥75%-იანი შემცირება ნორმის ზედა ზღვართან შედარებით
საინექციო აზაციტიდინით ნამკურნალებ პაციენტებში AML-ის გარეშე საერთო პასუხის სიხშირე (CR + PR) იყო 15.7% (16.2% საინექციო აზაციტიდინისთვის ყველა რანდომიზებული პაციენტის შემთხვევაში, AML-ის ჩათვლით), რაც სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად მაღალი იყო დაკვირვების ჯგუფში 0%-იან პასუხის სიხშირეზე (p<0.0001) (ცხრილი 8). პაციენტთა უმრავლესობას, რომლებმაც მიაღწიეს CR-ს ან PR-ს, საბაზისო ეტაპზე ჰქონდათ უჯრედული ხაზის 2 ან 3 ანომალია (79%; 11/14) და ძვლის ტვინის ბლასტების მომატებული დონე ან საბაზისო ეტაპზე იყვნენ ტრანსფუზიაზე დამოკიდებულნი.
პაციენტებში, რომლებსაც საინექციო აზაციტიდინის მკურნალობაზე პასუხი განუვითარდათ, ძვლის ტვინის ბლასტური უჯრედების პროცენტული მაჩვენებელი შემცირდა ან თრომბოციტების, ჰემოგლობინის ან ლეიკოციტების რაოდენობა გაიზარდა. მკურნალობის 5 ციკლის დროს ეს ცვლილებები თავდაპირველად პასუხის მქონე პაციენტთა 90%-ზე მეტს აღენიშნებოდა. ყველა პაციენტი, რომელიც ტრანსფუზიაზე იყო დამოკიდებული, გათავისუფლდა ამ დამოკიდებულებისგან PR ან CR შემთხვევაში. სრული რეაქციის ან უკეთესი კლინიკური პასუხის საშუალო და მედიანური ხანგრძლივობა შეფასდა, შესაბამისად, 512 და 330 დღით; მკურნალობის დასრულებისას პასუხის მქონე პაციენტების 75% კვლავ სრული რეაქციის ან უკეთესი მდგომარეობის პირობებში იყო. პასუხი გამოვლინდა MDS ქვეტიპებში, ასევე პაციენტებში, რომლებსაც საბაზისო ეტაპზე დაუდგინდათ AML-ის დიაგნოზი.
ცხრილი 8. პასუხის სიხშირე
საინექციო აზაციტიდინი (N=89)
დაკვირვება გადასვლამდე (N=83)
პასუხი
n (%)
n (%)
P მნიშვნელობა
საერთო (CR+PR)
14 (15.7)
0 (0.0)
(<0.0001)
სრული (CR)
5 (5.6)
0 (0.0)
(0.06)
ნაწილობრივი (PR)
9 (10.1)
0 (0.0)
–
დაკვირვების ჯგუფის პაციენტებს, რომლებიც გადავიდნენ აზაციტიდინის ინექციური თერაპიის მისაღებად (47 პაციენტი), ჰქონდათ 12.8%-იანი პასუხის მაჩვენებელი. ასევე ჩატარდა კვლევა 2, რომელიც წარმოადგენდა მრავალცენტრიან, ღია, ერთჯგუფიან კვლევას 72 პაციენტზე, რომლებსაც აღენიშნებოდათ RAEB, RAEB-T, CMMoL ან AML. კანქვეშა ინექციური აზაციტიდინით მკურნალობის შედეგად, ზემოთ აღწერილი კრიტერიუმების მსგავსი, პასუხის მაჩვენებელი (CR + PR) 13.9% იყო. კლინიკური პასუხის საშუალო და მედიანური ხანგრძლივობა PR ან უკეთესი შეფასდა, შესაბამისად, 810 და 430 დღით; კვლევაში მონაწილეობის მაჩვენებლის მქონე პაციენტების 80% კვლევაში მონაწილეობის დასრულების დროს კვლავ PR ან უკეთეს მდგომარეობაში იმყოფებოდა. კვლევა 3-ში, რომელიც RAEB, RAEB-T ან მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის მქონე 48 პაციენტის მონაწილეობით ჩატარებულ კიდევ ერთ ღია, ერთჯგუფიან კვლევას წარმოადგენდა, ინტრავენური აზაციტიდინით ინექციის სახით მკურნალობამ 18.8%-იანი პასუხის მაჩვენებელი აჩვენა, კვლავ ზემოთ აღწერილი კრიტერიუმების მსგავსი კრიტერიუმების გამოყენებით. კლინიკური პასუხის საშუალო და მედიანური ხანგრძლივობა PR ან უკეთესი შეფასდა, შესაბამისად, 389 და 281 დღით; მკურნალობის დასრულების დროს პაციენტების 67% კვლავ PR ან უკეთეს მდგომარეობაში იმყოფებოდა. ორივე კვლევაში პასუხი დაფიქსირდა MDS ქვეტიპებში, ასევე პაციენტებში, რომლებსაც საწყის ეტაპზე მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის დიაგნოზი დაუსვეს. ამ 2 კვლევაში ინექციისთვის აზაციტიდინის დოზირების რეჟიმები მსგავსი იყო კონტროლირებად კვლევაში გამოყენებული რეჟიმისა.
სარგებელი აღინიშნა იმ პაციენტებში, რომლებიც არ აკმაყოფილებდნენ PR ან უკეთეს კრიტერიუმებს, მაგრამ ითვლებოდნენ „გაუმჯობესებულად“. საინექციო აზაციტიდინით ნამკურნალები პაციენტების დაახლოებით 24% ჩაიტვალა გაუმჯობესებულად და მათგან დაახლოებით 2/3-მა დაკარგა ტრანსფუზიაზე დამოკიდებულება. დაკვირვების ჯგუფში მხოლოდ 83 პაციენტიდან 5 აკმაყოფილებდა გაუმჯობესების კრიტერიუმებს; არცერთს არ დაუკარგავს ტრანსფუზიაზე დამოკიდებულება. სამივე კვლევაში პაციენტების დაახლოებით 19%-მა დააკმაყოფილა გაუმჯობესების კრიტერიუმები 195-დღიანი საშუალო ხანგრძლივობის პერიოდში.
მე-4 კვლევა წარმოადგენდა საერთაშორისო, მულტიცენტრულ, ღია, რანდომიზებულ კვლევას, რომელშიც მონაწილეობდნენ MDS-ის მქონე პაციენტები RAEB, RAEB-T-ით ან მოდიფიცირებული CMMoL-ით FAB კლასიფიკაციის მიხედვით და შუალედური-2 და მაღალი რისკის მქონე პაციენტები IPSS კლასიფიკაციის მიხედვით. კვლევაში ჩართული 358 პაციენტიდან 179 რანდომიზდა აზაციტიდინის პლუს საუკეთესო დამხმარე თერაპიის (BSC) ჯგუფში, ხოლო 179 რანდომიზდა, რომ მიეღო სტანდარტული მკურნალობის რეჟიმები (CCR) პლუს BSC (105 -მხოლოდ BSC, 49 - დაბალი დოზის ციტარაბინი და 25 - ციტარაბინისა და ანტრაციკლინის შემცველი ქიმიოთერაპია). ეფექტურობის ძირითადი საბოლოო წერტილი იყო საერთო გადარჩენის მაჩვენებელი.
აზაციტიდინისა და CCR ჯგუფები შედარდა საწყისი პარამეტრების მიხედვით. პაციენტების საშუალო ასაკი იყო 69 წელი (დიაპაზონი 38-88 წელი), 98% იყო კავკასიელი და 70% - მამრობითი სქესის. საბაზისო ეტაპზე, პაციენტების 95%-ს ჰქონდა მაღალი რისკი FAB კლასიფიკაციის მიხედვით: RAEB (58%), RAEB-T (34%) და CMMoL (3%). IPSS კლასიფიკაციის მიხედვით, 87%-ს ჰქონდა მაღალი რისკი: Int-2 (41%), მაღალი (47%). საბაზისო ეტაპზე, პაციენტების 32% აკმაყოფილებდა ჯანმო-ს კრიტერიუმებს AML-ის სამკურნალოდ.
აზაციტიდინი შეიყვანეს კანქვეშ დოზით 75 მგ/მ² დღეში ერთხელ 7 დღის განმავლობაში, ზედიზედ ყოველ 28 დღეში (რაც თერაპიის ერთ ციკლს წარმოადგენდა). პაციენტები მკურნალობას აგრძელებდნენ დაავადების პროგრესირებამდე, პასუხის შემდეგ რეციდივამდე ან მიუღებელ ტოქსიკურობამდე. აზაციტიდინის მიმღებ პაციენტებს საშუალოდ 9 ციკლი (დიაპაზონი 1-დან 39-მდე), ხოლო BSC-ის მიმღებ პაციენტებს საშუალოდ 7 ციკლი (დიაპაზონი 1-დან 26-მდე), ციტარაბინის დაბალი დოზის მიმღებ პაციენტებს საშუალოდ 4.5 ციკლი (დიაპაზონი 1-დან 15-მდე), ხოლო ციტარაბინით და ანტრაციკლინით მიმღებ პაციენტებს საშუალოდ 1 ციკლი (დიაპაზონი 1-დან 3-მდე, ანუ ინდუქცია პლუს 1 ან 2 კონსოლიდაციის ციკლი) ჩაუტარდათ.
ყველა პაციენტის ანალიზის დროს, ვინც მკურნალობა დაიწყო, აზაციტიდინით ნამკურნალებ პაციენტებს აღენიშნებოდათ სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება საერთო გადარჩენის მაჩვენებელში, CCR-ით ნამკურნალებ პაციენტებთან შედარებით (საშუალო გადარჩენის მაჩვენებელი 24.5 თვე vs. 15.0 თვე; სტრატიფიცირებული ლოგ-რანგის მეთოდით p=0.0001). მკურნალობის ამ ეფექტის აღმწერი რისკის თანაფარდობა იყო 0.58 (95% CI: 0.43, 0.77).
კაპლან-მაიერის მრუდი ნებისმიერი მიზეზით სიკვდილამდე დროის მიხედვით: (ყველა პაციენტის შერჩევა, ვინც მკურნალობა დაიწყო)
left24638000
ძირითადი: AZA = აზაციტიდინი; CCR = ტრადიციული მკურნალობის რეჟიმები; CI = სანდოობის ინტერვალი; HR = რისკის თანაფარდობა
აზაციტიდინით მკურნალობამ გამოიწვია სისხლის წითელი უჯრედების გადასხმის საჭიროების შემცირება (იხილეთ ცხრილი 8).
აზაციტიდინით ნამკურნალებ პაციენტებში, რომლებიც საბაზისო ეტაპზე ერითროციტების ტრანსფუზიაზე დამოკიდებულნი იყვნენ და ტრანსფუზიისგან დამოუკიდებლები გახდნენ, ერითროციტების ტრანსფუზიისგან დამოუკიდებლობის საშუალო ხანგრძლივობა 13.0 თვე იყო.
ცხრილი 9. აზაციტიდინის გავლენა ერითროციტების ტრანსფუზიაზე MDS-ით დაავადებულ პაციენტებში
ეფექტურობის პარამეტრი
აზაციტიდინი პლუს BSC (n= 179)
ტრადიციული მკურნალობის რეჟიმები
(n= 179)
პაციენტების რაოდენობა და პროცენტი, რომლებიც საწყის ეტაპზე იყვნენ ტრანსფუზიაზე დამოკიდებულნი და გახდნენ ტრანსფუზიაზე დამოუკიდებლები მკურნალობის პროცესში1
პაციენტების რაოდენობა და პროცენტი, რომლებიც საბაზისო ეტაპზე არ იყვნენ ტრანსფუზიაზე დამოუკიდებლები და გახდნენ ტრანსფუზიაზე დამოკიდებულნი მკურნალობის დროს
50/111 (45.0%)
(95% CI: 35.6%, 54.8%)
10/68 (14.7%)
(95% CI: 7.3%, 25.4%)
13/114 (11.4%)
(95% CI: 6.2%, 18.7%)
28/65 (43.1%)
(95% CI: 30.9%, 56.0%)
1 პაციენტი მკურნალობის პერიოდში ერითროციტების ტრანსფუზიისგან დამოუკიდებლად ითვლებოდა, თუ მკურნალობის პერიოდში პაციენტს ზედიზედ 56 ან მეტი დღის განმავლობაში არ ჰქონდა ერითროციტების ტრანსფუზია. სხვა შემთხვევაში, პაციენტი ტრანსფუზიაზე დამოკიდებულად ითვლებოდა.
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
15 ლიტერატურა
- “OSHA Hazardous Drugs.” OSHA. http://www.osha.gov/SLTC/hazardousdrugs/index.html
16 მიწოდების/შენახვის და მოპყრობის წესი
მიწოდების წესი
საინექციო აზაციტიდინი მიეწოდება ლიოფილიზირებული ფხვნილის სახით 100 მგ ერთჯერადი დოზის ფლაკონებში, შეფუთული მუყაოს კოლოში, რომელიც შეიცავს 1 ფლაკონს (NDC 43598-305-62).
შენახვა
ინახება განუზავებელი ფლაკონები 20°C-დან 25°C-მდე (68°F-დან 77°F-მდე) ტემპერატურაზე; [იხილეთ USP კონტროლირებადი ოთახის ტემპერატურა].
პრეპარატთან მოპყრობა და განადგურება
საინექციო აზაციტიდინი სახიფათო პრეპარატია. დაიცავით მოპყრობისა და განადგურების შესაბამისი სპეციალური პროცედურები.
17 საკონსულტაციო ინფორმაცია პაციენტისთვის
ჰეპატოტოქსიკურობა პაციენტებში, რომლებსაც უკვე აქვთ ღვიძლის მძიმე დისფუნქცია
პაციენტებს უნდა მიეცეთ მითითება, რომ აცნობონ ექიმს ღვიძლის ნებისმიერი თანმხლები დაავადების შესახებ [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.3)].
თირკმლის ტოქსიკურობა
პაციენტებს მიეცით მითითება, რომ აცნობონ ექიმს თირკმლის ნებისმიერი თანმხლები დაავადების შესახებ [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.4)].
ემბრიო-ფეტალური ტოქსიკურობა
ორსულ ქალებს აცნობეთ ნაყოფისთვის პოტენციური რისკის შესახებ [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.6) და პრეპარატის გამოყენება სპეციფიურ პოპულაციებში (8.1)].
რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებს ურჩიეთ ეფექტური კონტრაცეფციის გამოყენება საინექციო აზაციტიდინის გამოყენებისას და ბოლო დოზის მიღებიდან 6 თვის განმავლობაში. რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალ პარტნიორებთან ერთად მამაკაცებს ურჩიეთ ეფექტური კონტრაცეფციის გამოყენება საინექციო აზაციტიდინის დროს და ბოლო დოზის მიღებიდან 3 თვის განმავლობაში. პაციენტებს ურჩიეთ, დაუყოვნებლივ აცნობონ ექიმს ორსულობის შესახებ ან ორსულობაზე ეჭვის შესახებ [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.6) და პრეპარატის გამოყენება სპეციფიურ პოპულაციებში (8.3)].
ლაქტაცია
ურჩიეთ პაციენტებს, თავი შეიკავონ ძუძუთი კვებისგან საინექციო აზაციტიდინის მიღების დროს და ბოლო დოზის მიღებიდან 1 კვირის განმავლობაში [იხილეთ პრეპარატის გამოყენება სპეციფიურ პოპულაციებში (8.2)].
უნაყოფობა
ურჩიეთ მამაკაცებსა და ქალებს, რომ საინექციო აზაციტიდინმა შეიძლება გავლენა მოახდინოს ფერტილობაზე [იხილეთ პრეპარატის გამოყენება სპეციფიურ პოპულაციებში (8.3) და არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია (13.1)].
გაცემის წესი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
დისტრიბუტორი:
Dr. Reddy's Laboratories Inc.,
Princeton, NJ 08540
დამზადებულია ინდოეთში
რევიზია: 07/2024 წელს
ორსულობა და ძუძუთი კვება
რისკის შეჯამება
მოქმედების მექანიზმისა და ცხოველებში ჩატარებული კვლევების მიხედვით, საინექციო აზაციტიდინს შეუძლია ნაყოფის დაზიანება ორსულ ქალებში გამოყენებისას [იხილეთ კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.1)]. არ არსებობს მონაცემები ორსულ ქალებში აზაციტიდინის გამოყენების შესახებ. აზაციტიდინი ტერატოგენული იყო და იწვევდა ემბრიონისა და ნაყოფის ლეტალობას ცხოველებში ადამიანისთვის რეკომენდებულ დღიურ დოზაზე დაბალი დოზების გამოყენებისას (იხილეთ მონაცემები). საჭიროა ნაყოფისთვის პოტენციური რისკის შესახებ ინფორმაციის მიწოდება ორსული ქალებისთვის.
მითითებულ პოპულაციაში ძირითადი თანდაყოლილი დეფექტებისა და აბორტის ფონური სიხშირე უცნობია. ყველა ორსულობას თან ახლავს თანდაყოლილი დეფექტის, ორსულობის დაკარგვის ან სხვა არასასურველი შედეგების ფონური რისკი. აშშ-ის ზოგად პოპულაციაში, კლინიკურად აღიარებულ ორსულობებში ძირითადი თანდაყოლილი დეფექტებისა და აბორტის სავარაუდო ფონური რისკი შესაბამისად 2%-4% და 15%-20%-ია.
მონაცემები
ცხოველების მონაცემები
თაგვებში ჩატარებულმა ადრეულმა ემბრიოტოქსიკურობის კვლევებით გამოვლინდა საშვილოსნოსშიდა ემბრიონის სიკვდილის (რეზორბციის მატება) 44%-იანი სიხშირე გესტაციის მე-10 დღეს აზაციტიდინის დოზით 6 მგ/მ² (ადამიანისთვის რეკომენდებული დღიური დოზის დაახლოებით 8%) ერთჯერადი IP (ინტრაპერიტონეალური) ინექციის შემდეგ.
თაგვებში, რომლებსაც მისცეს გესტაციის მე-15 დღეს ან მანამდე აზაციტიდინი, დოზით ~3-12 მგ/მ² (მგ/მ²-ზე გადაანგარიშებით ადამიანისთვის რეკომენდებული დღიური დოზის დაახლოებით 4%-16%), ტვინის განვითარების ანომალიები გამოვლინდა.
ვირთხებში აზაციტიდინი აშკარად ემბრიოტოქსიკური იყო, როდესაც მისცეს დოზით 6 მგ/მ² ინტრავენურად (მგ/მ²-ზე გადაანგარიშებით რეკომენდებული ადამიანის დღიური დოზის დაახლოებით 8%) გესტაციის 4-8 დღეს (პოსტიმპლანტაცია), თუმცა იმპლანტაციამდელ პერიოდში (გესტაციის 1-3 დღეს) მკურნალობას ემბრიონებზე უარყოფითი გავლენა არ მოუხდენია. აზაციტიდინმა ვირთხებში ნაყოფის მრავლობითი ანომალიები გამოიწვია 3-12 მგ/მ² ერთჯერადი ინტრავენური დოზის (მგ/მ²-ის მიხედვით ადამიანისთვის რეკომენდებული დღიური დოზის დაახლოებით 8%) შეყვანის შემდეგ, რომელიც მისცეს ორსულობის მე-9, მე-10, მე-11 ან მე-12 დღეს. ამ კვლევაში, აზაციტიდინმა გამოიწვია ნაყოფის სიკვდილი, როდესაც იგი მისცეს დოზით 3-12 მგ/მ² ორსულობის მე-9 და მე-10 დღეს; ცოცხალი ცხოველების საშუალო რაოდენობა ერთ შთამომავლობაში შემცირდა საკონტროლო ჯგუფის 9%-მდე, როდესაც ყველაზე მაღალი დოზა შეიყვანეს გესტაციის მე-9 დღეს. ნაყოფის ანომალიები მოიცავდა: ცენტრალური ნერვული სისტემის ანომალიებს (ეგზენცეფალია/ენცეფალოცელე), კიდურების ანომალიებს (მიკრომელია, ტერფის სახსრის ფრთის დეფექტი, სინდაქტილია, ოლიგოდაქტილია) და სხვა (მიკროგნათია, გასტროშიზისი, შეშუპება და ნეკნების ანომალიები).
- 2 ლაქტაცია
რისკის შეჯამება
არ მოიპოვება ინფორმაცია აზაციტიდინის გამოყოფაზე ადამიანის რძეში, ძუძუთი კვებაზე მყოფ ახალაშობილზე საინექციო აზაციტიდინის მოქმედების ან რძის გამომუშავებაზე საინექციო აზაციტიდინის ეფექტის შესახებ. რადგან ბევრი პრეპარატი გამოიყოფა ადამიანის რძეში და ცხოველებში ჩატარებულ კვლევებში აზაციტიდინის სიმსივნის განვითარების პოტენციალის გამო [იხ. არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია (13.1)] და საინექციო აზაციტიდინის გამოყენებისას ძუძუთი კვების პერიოდში ჩვილებში სერიოზული გვერდითი რეაქციების პოტენციალის გამო, პაციენტებს ურჩიეთ, რომ საინექციო აზაციტიდინით მკურნალობის დროს და ბოლო დოზის მიღებიდან 1 კვირის განმავლობაში ძუძუთი კვება არ შეწყვიტონ.
- 3 რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალები და მამაკაცები
მოქმედების მექანიზმისა და ცხოველებში ჩატარებული კვლევების მიხედვით, საინექციო აზაციტიდინს შეუძლია ორსულ ქალებში გამოყენებისას ნაყოფის დაზიანება გამოიწვიოს [იხილეთ პრეპარატის გამოყენება სპეციფიურ პოპულაციებში (8.1)].
ორსულობაზე ტესტირება
საინექციო აზაციტიდინის დაწყებამდე გადაამოწმეთ რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალების ორსულობის სტატუსი.
კონტრაცეფცია
ქალები
ორსულ ქალებს მიაწოდეთ ინფორმაცია ნაყოფისთვის პოტენციური რისკის შესახებ. რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებს ურჩიეთ გამოიყენონ ეფექტური კონტრაცეფცია აზაციტიდინით ინექციის დროს და ბოლო დოზის მიღებიდან 6 თვის განმავლობაში.
მამაკაცები
რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალ პარტნიორებთან ერთად მამაკაცებს ურჩიეთ ეფექტური კონტრაცეფციის გამოყენება საინექციო აზაციტიდინით მკურნალობის დროს და ბოლო დოზის მიღებიდან 3 თვის განმავლობაში.
უნაყოფობა
ცხოველებში ჩატარებული კვლევების მონაცემების საფუძველზე, აზაციტიდინს შესაძლოა გავლენა ჰქონდეს მამაკაცის ან ქალის ფერტილობაზე [იხილეთ არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია (13.1)].
- 4 გამოყენება ბავშვებში
MDS-ის მქონე პედიატრიულ პაციენტებში საინექციო აზაციტიდინის უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის.
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
- 5 გერიატრიული გამოყენება
1-ელ, მე-2 და მე-3 კვლევებში მონაწილე პაციენტების საერთო რაოდენობიდან 62% 65 წლის და უფროსი ასაკის იყო, ხოლო 21% - 75 წლის და უფროსი ასაკის. ამ პაციენტებსა და ახალგაზრდა პაციენტებს შორის ეფექტურობის მხრივ საერთო განსხვავებები არ დაფიქსირებულა. გარდა ამისა, 65 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში ახალგაზრდა პაციენტებთან შედარებით გვერდითი მოვლენების სიხშირეში მნიშვნელოვანი განსხვავებები არ გამოვლენილა.
მე-4 კვლევაში აზაციტიდინის ჯგუფში რანდომიზებული 179 პაციენტიდან 68% 65 წლის და უფროსი ასაკის იყო, ხოლო 21% - 75 წლის და უფროსი ასაკის. 65 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტების გადარჩენის მონაცემები შეესაბამებოდა საერთო გადარჩენის შედეგებს. გვერდითი რეაქციების უმეტესობა მსგავსი სიხშირით გამოვლინდა 65 წლამდე ასაკის პაციენტებში და 65 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში.
ხანდაზმულ პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება უფრო მეტად სავარაუდოა. ამ პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი აუცილებელია [იხილეთ პრეპარატის დოზირება და მიღების წესი (2.7) და გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.4)].
გვერდითი მოვლენები
შემდეგი გვერდითი რეაქციები აღწერილია სხვა ეტიკეტირების ნაწილებში:
o ანემია, ნეიტროპენია და თრომბოციტოპენია [იხ. გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.2)]
o ჰეპატოტოქსიურობა პაციენტებში, რომლებსაც უკვე აქვთ ღვიძლის მძიმე დისფუნქცია [იხ. გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.3)]
o თირკმლის ტოქსიკურობა [იხ. გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.4)]
o სიმსივნის ლიზისის სინდრომი [იხ. გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.5)]
- 1 კლინიკური კვლევებით მიღებული გამოცდილება
რადგან კლინიკური კვლევები ტარდება მნიშვნელოვნად განსხვავებულ პირობებში, ერთი პრეპარატის კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირებული გვერდითი რეაქციების სიხშირის პირდაპირ შედარება სხვა პრეპარატის კლინიკურ კვლევებში გამოვლენილ რეაქციებთან არ შეიძლება და შესაძლოა არ ასახავდეს პრაქტიკაში დაფიქსირებულ სიხშირის მაჩვენებლებს.
MDS
ქვემოთ აღწერილი მონაცემები ასახავს საინექციო აზაციტიდინის ექსპოზიციას 4 კლინიკური კვლევის MDS-ით დაავადებულ 443 პაციენტში. 1-ელი კვლევა იყო კონტროლირებადი, შემანარჩუნებელი კვლევა (კანქვეშ შეყვანა), მე-2 და მე-3 კვლევები იყო ერთი სამკურნალო ჯგუფის კვლევები (ერთი კანქვეშა შეყვანით და ერთი ინტრავენური შეყვანით) და მე-4 კვლევა იყო საერთაშორისო რანდომიზებული კვლევა (კანქვეშ შეყვანა) [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.1)].
1-ელ, მე-2 და მე-3 კვლევებში, აზაციტიდინი ინექციის სახით სულ 268 პაციენტს მიეწოდა, მათ შორის 116 პაციენტს 6 ციკლის (დაახლოებით 6 თვე) ან მეტი ხნის განმავლობაში და 60 პაციენტს 12 ციკლზე მეტი ხნის განმავლობაში (დაახლოებით ერთი წელი). საინექციო აზაციტიდინი ძირითადად შეისწავლეს კონტროლირებად და არაკონტროლირებად შემანარჩუნებელი თერაპიის კვლევებში (n=150 და n=118, შესაბამისად). კანქვეშა კვლევებში მონაწილე პოპულაცია (n=220) იყო 23-დან 92 წლამდე ასაკის (საშუალოდ 66.4 წელი), 68% მამაკაცი და 94% თეთრკანიანი, რომლებსაც ჰქონდათ MDS ან AML. ინტრავენური კვლევის პოპულაცია (n=48) იყო 35-დან 81 წლამდე ასაკის (საშუალოდ 63.1 წელი), 65% მამაკაცი და 100% თეთრკანიანი. პაციენტების უმეტესობა იღებდა საშუალო დღიურ დოზებს 50-დან 100 მგ/მ²-მდე.
მე-4 კვლევაში, მაღალი რისკის მქონე MDS-ით დაავადებულმა სულ 175 პაციენტმა (ძირითადად RAEB და RAEB-T ქვეტიპებს) მიიღო საინექციო აზაციტიდინი. ამ პაციენტებიდან 119-ს ჩაუტარდა თერაპია 6 ან მეტი ციკლის განმავლობაში, ხოლო 63-ს - მინიმუმ 12 ციკლის განმავლობაში. ამ პოპულაციის საშუალო ასაკი იყო 68.1 წელი (42-დან 83 წლამდე), 74% იყო მამაკაცი და 99% თეთრკანიანი. პაციენტების უმეტესობას ყოველდღიურად იღებდა საინექციო აზაციტიდინს დოზით 75 მგ/მ². MDS-ით დაავადებულ მოზრდილ პაციენტებში ყველაზე ხშირად გამოვლენილი გვერდითი რეაქციები (კანქვეშა ან ინტრავენური გზით): გულისრევა, ანემია, თრომბოციტოპენია, ღებინება, პირექსია, ლეიკოპენია, დიარეა, ინექციის ადგილას ერითემა, ყაბზობა, ნეიტროპენია, ეკქიმოზი. ინტრავენური შეყვანისას ყველაზე გავრცელებული გვერდითი რეაქციები ასევე იყო პეტექიები, შემცივნება, სისუსტე და ჰიპოკალიემია.
გვერდითი რეაქციები, რომლებიც ყველაზე ხშირად (>2%) იწვევს კლინიკურ ჩარევას (კანქვეშა ან ინტრავენური გზით) MDS-ის მქონე მოზრდილ პაციენტებში:
შეწყვეტა: ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია, ნეიტროპენია.
დოზა არ შეიცვალა: ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, თრომბოციტოპენია, პირექსია, პნევმონია, ფებრილური ნეიტროპენია. დოზის შემცირება: ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, თრომბოციტოპენია.
მე-3 ცხრილში მოცემულია გვერდითი რეაქციები, რომლებიც გამოვლინდა პაციენტების სულ მცირე 5%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ საინექციო აზაციტიდინით (კანქვეშ) 1-ელ და მე-2 კვლევებში. მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ ექსპოზიციის ხანგრძლივობა უფრო ხანგრძლივი იყო საინექციო აზაციტიდინის სამკურნალო ჯგუფში, ვიდრე დაკვირვების ჯგუფში: პაციენტები იღებდნენ საინექციო აზაციტიდინს საშუალოდ 11.4 თვის განმავლობაში, ხოლო დაკვირვების ჯგუფში საშუალო დრო იყო 6.1 თვე.
ცხრილი 3: ყველაზე ხშირად გამოვლენილი გვერდითი რეაქციები (≥5% კანქვეშა საინექციო აზაციტიდინით ნამკურნალებ ყველა პაციენტში; კვლევები 1 და 2)
პაციენტთა რაოდენობა (%)
ორგანოთა სისტემის კლასის უპირატესი ტერმინია
ყველა საინექციო აზაციტიდინი
(N=220)
დაკვირვებაგ (N=92)
სისხლისა და ლიმფური სისტემის დარღვევები
ანემია
153 (70)
59 (64)
მძიმე ანემია
12 (6)
5 (5)
ფებრილური ნეიტროპენია
36 (16)
4 (4)
ლეიკოპენია
106 (48)
27 (29)
ნეიტროპენია
71 (32)
10 (11)
თრომბოციტოპენია
144 (66)
42 (46)
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დარღვევები
მუცლის მგრძნობელობა
26 (12)
1 (1)
ყაზბობა
74 (34)
6 (7)
დიარეა
80 (36)
13 (14)
ღრძილებიდან სისხლდენა
21 (10)
4 (4)
თხიერი განავალი
12 (6)
0
პირიდან სისხლდენა
11 (5)
1 (1)
გულისრევა
155 (71)
16 (17)
სტომატიტი
17 (8)
0
ღებინება
119 (54)
5 (5)
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილას მდგომარეობები
გულმკერდის არეში ტკივილი
36 (16)
5 (5)
ინექციის ადგილას სისხლჩაქცევები
31 (14)
0
ინექციის ადგილას ერითემა
77 (35)
0
ინექციის ადგილას გრანულომა
11 (5)
0
ინექციის ადგილას ტკივილი
50 (23)
0
ინექციის ადგილას პიგმენტაციის ცვლილებები
11 (5)
0
ინექციის ადგილის ქავილი
15 (7)
0
ინექციის ადგილის რეაქცია
30 (14)
0
ინექციის ადგილის შეშუპება
11 (5)
0
ლეთარგია
17 (8)
2 (2)
შეუძლოდ ყოფნა
24 (11)
1 (1)
პირექსია
114 (52)
28 (30)
ინფექციები და ინვაზიები
ნაზოფარინგიტი
32 (15)
3 (3)
პნევმონია
24 (11)
5 (5)
ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია
28 (13)
4 (4)
დაზიანება, მოწამვლა და პროცედურული გართულებები
პროცედურის შემდგომი სისხლდენა
13 (6)
1 (1)
მეტაბოლიზმისა და კვებითი დარღვევები
ანორექსია
45 (21)
6 (7)
ჩონჩხ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები
ართრალგია
49 (22)
3 (3)
გულმკერდის კედლის ტკივილი
11 (5)
0
მიალგია
35 (16)
2 (2)
ნერვული სისტემის დარღვევები
თავბრუსხვევა
41 (19)
5 (5)
თავის ტკივილი
48 (22)
10 (11)
ფსიქიატრიული დარღვევები
შფოთვა
29 (13)
3 (3)
უძილობა
24 (11)
4 (4)
სასუნთქი გზების, გულმკერდის და შუასაყრის დარღვევები
დისპნეა
64 (29)
11 (12)
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები
კანის სიმშრალე
11 (5)
1 (1)
ეკქიმოზი
67 (31)
14 (15)
ერითემა
37 (17)
4 (4)
გამონაყარი
31 (14)
9 (10)
კანის კვანძი
11 (5)
1 (1)
ჭინჭრის ციება
13 (6)
1 (1)
ვასკულარული დარღვევები
ჰემატომა
19 (9)
0
ჰიპოტენზია
15 (7)
2 (2)
პეტექიები
52 (24)
8 (9)
ა პაციენტისთვის ერთი და იგივე სასურველი ტერმინის მრავალი ტერმინი მხოლოდ ერთხელ ითვლება თითოეულ სამკურნალო ჯგუფში.
ბ მოიცავს ყველა პაციენტის გვერდით რეაქციებს, რომლებიც ინექციისთვის აზაციტიდინს იღებდნენ, მათ შორის პაციენტებს დაკვირვებიდან გადასვლის შემდეგ.
გ მოიცავს მხოლოდ დაკვირვების პერიოდის გვერდით რეაქციებს; გამორიცხავს ნებისმიერ გვერდით მოვლენას ინექციისთვის აზაციტიდინზე გადასვლის შემდეგ.
მე-4 ცხრილში მოცემულია გვერდითი რეაქციები, რომლებიც გამოვლინდა მე-4 კვლევის საინექციო აზაციტიდინით ნამკურნალები პაციენტების სულ მცირე 5%-ში. ზემოთ აღწერილი 1-ელი და მე-2 კვლევების მსგავსად, საინექციო აზაციტიდინით მკურნალობის ხანგრძლივობა უფრო ხანგრძლივი იყო (საშუალოდ 12.2 თვე) საუკეთესო შემანარჩუნებელ თერაპიასთან შედარებით (საშუალოდ 7.5 თვე).
ცხრილი 4: ყველაზე ხშირად გამოვლენილი გვერდითი რეაქციები (≥5% საინექციო აზაციტიდინით ნამკურნალებ პაციენტებში და NCI CTC 3/4 ხარისხის რეაქციების პროცენტული მაჩვენებელი; კვლევა 4)
პაციენტების რაოდენობა (%)
ნებისმიერი ხარისხი
ხარისხი 3/4
ორგანოთა სისტემის კლასის უპირატესი ტერმინია
საინექციო აზაციტიდინი (N=175)
მხოლოდ საუკეთესო დამხმარე მკურნალობა (N=102)
საინექციო აზაციტიდინი (N=175)
მხოლოდ საუკეთესო დამხმარე მკურნალობა (N=102)
სისხლისა და ლიმფური სისტემის დარღვევები
ანემია
90 (51)
45 (44)
24 (14)
9 (9)
ფებრილური ნეიტროპენია
24 (14)
10 (10)
22 (13)
7 (7)
ლეიკოპენია
32 (18)
2 (2)
26 (15)
1 (1)
ნეიტროპენია
115 (66)
29 (28)
107 (61)
22 (22)
თრომბოციტოპენია
122 (70)
35 (34)
102 (58)
29 (28)
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დარღვევები
მუცლის ტკივილი
22 (13)
7 (7)
7 (4)
0
ყაბზობა
88 (50)
8 (8)
2 (1)
0
დისპეფსია
10 (6)
2 (2)
0
0
გულისრევა
84 (48)
12 (12)
3 (2)
0
ღებინება
47 (27)
7 (7)
0
0
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილას მდგომარეობები
დაღლილობა
42 (24)
12 (12)
6 (3)
2 (2)
ინექციის ადგილის სისხლჩაქცევები
9 (5)
0
0
0
ინექციის ადგილის ერითემა
75 (43)
0
0
0
ინექციის ადგილის ჰემატომა
11 (6)
0
0
0
ინექციის ადგილის ინდურაცია
9 (5)
0
0
0
ინექციის ადგილის ტკივილი
33 (19)
0
0
0
ინექციის ადგილის გამონაყარი
10 (6)
0
0
0
ინექციის ადგილის რეაქცია
51 (29)
0
1 (1)
0
პირექსია
53 (30)
18 (18)
8 (5)
1 (1)
ინფექციები და ინვაზიები
რინიტი
10 (6)
1 (1)
0
0
ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია
16 (9)
4 (4)
3 (2)
0
საშარდე გზების ინფექცია
15 (9)
3 (3)
3 (2)
0
გამოკვლევები
წონის კლება
14 (8)
0
1 (1)
0
მეტაბოლიზმისა და კვებითი დარღვევები
ჰიპოკალიემია
11 (6)
3 (3)
3 (2)
3 (3)
ნერვული სისტემის დარღვევები
ლეთარგია
13 (7)
2 (2)
0
1 (1)
ფსიქიატრიული დარღვევები
შფოთვა
9 (5)
1 (1)
0
0
უძილობა
15 (9)
3 (3)
0
0
თირკმლის და საშარდე გზების დარღვევები
ჰემატურია
11 (6)
2 (2)
4 (2)
1 (1)
სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის და შუასაყრის დარღვევები
ქოშინი
26 (15)
5 (5)
6 (3)
2 (2)
ქოშინი ფიზიკური დატვირთვის დროს
9 (5)
1 (1)
0
0
ფარინგოლარინგეალური ტკივილი
11 (6)
3 (3)
0
0
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები
ერითემა
13 (7)
3 (3)
0
0
პეტექიები
20 (11)
4 (4)
2 (1)
0
ქავილი
21 (12)
2 (2)
0
0
გამონაყარი
18 (10)
1 (1)
0
0
სისხლძარღვოვანი დარღვევები
ჰიპერტენზია
15 (9)
4 (4)
2 (1)
2 (2)
ა პაციენტისგან ერთი და იგივე სასურველი ტერმინის მრავალი შეტყობინება თითოეული მკურნალობის ფარგლებში მხოლოდ ერთხელ იქნა გათვალისწინებული.
1-ელ, მე-2 და მე-4 კვლევებში, სადაც საინექციო აზაციტიდინის კანქვეშ შეყვანა მოხდა, ნეიტროპენიის, თრომბოციტოპენიის, ანემიის, გულისრევის, ღებინების, დიარეის, ყაბზობის და ინექციის ადგილას ერითემის/რეაქციის შემთხვევები იზრდებოდა საინექციო აზაციტიდინის უფრო მაღალი დოზების გამოყენებისას. კანქვეშა მკურნალობის პირველი 1-2 ციკლის განმავლობაში, შემდგომ ციკლებთან შედარებით, უფრო გამოხატული გვერდითი რეაქციები მოიცავდა თრომბოციტოპენიას, ნეიტროპენიას, ანემიას, გულისრევას, ღებინებას, ინექციის ადგილას ერითემას/ტკივილს/სისხლჩაქცევებს/რეაქციას, ყაბზობას, პეტექიებს, თავბრუსხვევას, შფოთვას, ჰიპოკალიემიას და უძილობას. მკურნალობის პერიოდში არ დაფიქსირებულა რაიმე გვერდითი რეაქცია, რომლის სიხშირემ მოიმატა.
საერთო ჯამში, გვერდითი რეაქციები ინტრავენურ და კანქვეშ შეყვანის კვლევებში თვისობრივად მსგავსი იყო. გვერდითი რეაქციები, რომლებიც, როგორც ჩანს, კონკრეტულად ინტრავენური შეყვანის გზასთან იყო დაკავშირებული, მოიცავდა ინფუზიის ადგილას რეაქციებს (მაგ., ერითემა ან ტკივილი) და კათეტერის ადგილას რეაქციებს (მაგ., ინფექცია, ერითემა ან სისხლდენა).
კანქვეშა ან ინტრავენური საინექციო აზაციტიდინის კლინიკურ კვლევებში შემდეგი სერიოზული გვერდითი რეაქციები გამოვლინდა, რომელთა სიხშირე <5%-ზე (და არ არის აღწერილი ცხრილებში 2 ან 3):
სისხლის და ლიმფური სისტემის დარღვევები: აგრანულოციტოზი, ძვლის ტვინის უკმარისობა, პანციტოპენია, სპლენომეგალია.
გულის დარღვევები: წინაგულების ფიბრილაცია, გულის უკმარისობა, გულის შეგუბებითი უკმარისობა, კარდიო-რესპირატორული გაჩერება, შეგუბებითი კარდიომიოპათია.
თვალის დარღვევები: თვალის ჰემორაგია.
კუჭ-ნაწლავის დარღვევები: დივერტიკულიტი, კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა, მელენა, პერირექტალური აბსცესი.
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილას მდგომარეობები: კათეტერის ადგილას სისხლდენა, ზოგადი ფიზიკური ჯანმრთელობის გაუარესება, სისტემური ანთებითი რეაქციის სინდრომი.
ჰეპატობილიარული დარღვევები: ქოლეცისტიტი.
იმუნური სისტემის დარღვევები: ანაფილაქსიური შოკი, ჰიპერმგრძნობელობა.
ინფექციები და ინვაზიები: კიდურის აბსცესი, ბაქტერიული ინფექცია, ცელულიტი, ბლასტომიკოზი, ინექციის ადგილას ინფექცია, კლებსიელათი გამოწვეული სეფსისი, ნეიტროპენიური სეფსისი, სტრეპტოკოკური ფარინგიტი, კლებსიელათი გამოწვეული პნევმონია, სეფსისი, სეპტიური შოკი, სტაფილოკოკური ბაქტერიემია, სტაფილოკოკური ინფექცია, ტოქსოპლაზმოზი.
ნივთიერებათა ცვლისა და კვების დარღვევები: დეჰიდრატაცია.
ჩონჩხ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები: ძვლების ტკივილის გამწვავება, კუნთების სისუსტე, კისრის არეში ტკივილი.
კეთილთვისებიანი, ავთვისებიანი და დაუზუსტებელი ნეოპლაზმები: კანის დაზიანება ლეიკემიის დროს.
ნერვული სისტემის დარღვევები: ცერებრული სისხლდენა, კრუნჩხვები, ქალასშიდა სისხლდენა.
თირკმლისა და საშარდე გზების დარღვევები: წელის არეში ტკივილი, თირკმლის უკმარისობა.
სასუნთქი გზების, გულმკერდისა და შუასაყრის დარღვევები: ჰემოპტიზი, ფილტვის ინფილტრაცია, პნევმონიტი, სუნთქვის გაძნელება.
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები: განგრენული პიოდერმია, გამონაყარი, ქავილი, კანის გასქელება.
ქირურგიული და სამედიცინო პროცედურები: ქოლეცისტექტომია.
სისხლძარღვოვანი დარღვევები: ორთოსტატიკური ჰიპოტენზია.
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
- 2 პოსტმარკეტინგული გამოცდილება
საინექციო აზაციტიდინის პოსტმარკეტინგული გამოყენებისას გამოვლინდა ქვემოთ მოცემული გვერდითი რეაქციები. რადგან ეს რეაქციები ნებაყოფლობით არის შეწტყობინებული გაურკვეველი ზომის პოპულაციის მიერ, ყოველთვის არ არის შესაძლებელი შეფასდეს მათი სიხშირის სანდოობა ან პრეპარატის ზემოქმედებასთან მიზეზ-შედეგობრივი კავშირის დადგენა.
- ფილტვის ინტერსტიციული დაავადება
- სიმსივნის ლიზისის სინდრომი
- ინექციის ადგილას ნეკროზი
- სვიტის სინდრომი (მწვავე ფებრილური ნეიტროფილური დერმატოზი)
- ნეკროზული ფასციიტი (მათ შორის ლეტალური შემთხვევები)
- დიფერენციაციის სინდრომი
- პერიკარდიული გამონაჟონი
- პერიკარდიტი
- კანის ვასკულიტი
8 პრეპარატის გამოყენება სპეციფიურ პოპულაციებში
ჭარბი დოზა
კლინიკური კვლევების დროს დაფიქსირდა საინექციო აზაციტიდინის ზედოზირების ერთი შემთხვევა. პაციენტს განუვითარდა დიარეა, გულისრევა და ღებინება დაახლოებით 290 მგ/მ² ერთჯერადი ინტრავენური დოზის შეყვანის შემდეგ, რაც რეკომენდებულ საწყის დოზას თითქმის 4-ჯერ აღემატება. მოვლენები გართულებების გარეშე ალაგდა და სწორი დოზის მიღება მომდევნო დღეს განახლდა. ზედოზირების შემთხვევაში, პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს მონიტორინგის ქვეშ და ჩაუტარდეს შესაბამისი სისხლის ანალიზი და საჭიროების შემთხვევაში, უნდა მიიღოს დამხმარე მკურნალობა. ინექციის დროს აზაციტიდინის ზედოზირების სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს.
11 აღწერა
საინექციო აზაციტიდინი შეიცავს აზაციტიდინს, რომელიც წარმოადგენს ნუკლეოზიდის მეტაბოლურ ინჰიბიტორს. აზაციტიდინი არის 4-ამინო-1-β-D რიბოფურანოზილ-1,3,5-ტრიაზინ-2(1H)-ერთი. სტრუქტურული ფორმულა შემდეგია:
ემპირიული ფორმულაა CHNO. მოლეკულური წონაა 244.20. აზაციტიდინი არის თეთრიდან მოთეთრომდე შეფერილობის ფხვნილი.
აღმოჩნდა, რომ აზაციტიდინი ხსნადია დიმეთილსულფოქსიდში, ოდნავ ხსნადია წყალში და უხსნადია აცეტონსა და ეთანოლში.
მზა პროდუქტი მიეწოდება სტერილურ ფორმით განსაზავებლად, კანქვეშა ინექციისთვის სუსპენზიის სახით ან ინტრავენური ინფუზიისთვის ხსნარის სახით შემდგომი განზავებით. საინექციო აზაციტიდინის ფლაკონები შეიცავს 100 მგ აზაციტიდინს და 100 მგ მანიტოლს სტერილური ლიოფილიზირებული ფხვნილის სახით.
12 კლინიკური ფარმაკოლოგია
- 1 მოქმედების მექანიზმი
საინექციო აზაციტიდინი ციტიდინის პირიმიდინის ნუკლეოზიდის ანალოგია. ითვლება, რომ საინექციო აზაციტიდინი სიმსივნის საწინააღმდეგო ეფექტს დნმ-ის ჰიპომეთილირების და ძვლის ტვინში ანომალიურ ჰემატოპოეტურ უჯრედებზე პირდაპირი ციტოტოქსიკურობის გამოწვევით ახდენს. დნმ-ის მეთილირების მაქსიმალური ინჰიბირებისთვის საჭირო აზაციტიდინის კონცენტრაცია ინ ვიტრო არ იწვევს დნმ-ის სინთეზის მნიშვნელოვან დათრგუნვას.
ჰიპომეთილირებამ შესაძლოა აღადგინოს დიფერენციაციისა და პროლიფერაციისთვის კრიტიკულად მნიშვნელოვანი გენების ნორმალური ფუნქცია. აზაციტიდინის ციტოტოქსიკური ეფექტები იწვევს სწრაფად გამყოფი უჯრედების სიკვდილს, მათ შორის კიბოს უჯრედების, რომლებიც აღარ რეაგირებენ ნორმალური ზრდის კონტროლის მექანიზმებზე.
არაპროლიფერირებადი უჯრედები შედარებით არამგრძნობიარეა აზაციტიდინის მიმართ.
შემადგენლობა
1 პრეპარატის ჩვენებები და გამოყენება
- 1 მიელოდისპლაზიური სინდრომები (MDS)
2 პრეპარატის დოზირება და მიღება
- 1 მნიშვნელოვანი ინფორმაცია პრეპარატის მიღების შესახებ
- 2 მოზრდილებისთვის მკურნალობის პირველი ციკლი
- 3 მოზრდილებისთვის მკურნალობის შემდგომი ციკლები
- 5 დოზის კორექცია ჰემატოლოგიური ლაბორატორიული მაჩვენებლების მიხედვით
- 6 დოზის კორექცია შრატის ელექტროლიტებისა და თირკმლის ტოქსიკურობის მიხედვით
- 7 გამოყენება გერიატრიულ პაციენტებში
- 8 საინექციო აზაციტიდინის მომზადება
- 9 კანქვეშა შეყვანის ინსტრუქცია
- 10 ინტრავენური შეყვანის ინსტრუქცია
3 სამკურნალო ფორმა და დოზირება
შენახვის პირობები
ოთახის ტემპერატურის (25°C / 77°F) სტერილური საინექციო წყალი USP
შენახვა ოთახის ტემპერატურაზე 25°C (77°F) 1 საათამდე პერიოდით ან მაცივარში 2°C-დან 8°C-მდე (36°F-დან 46°F-მდე) ტემპერატურაზე 8 საათამდე ვადით.
ცივი (2°C-დან 8°C-მდე / 36°F-დან 46°F-მდე) სტერილური საინექციო წყალი, USP
შენახვა მაცივარში 2°C-დან 8°C-მდე (36°F-დან 46°F-მდე) ტემპერატურაზე 22 საათამდე
- 10 პრეპარატის ინტრავენური შეყვანის ინსტრუქციები
პარენტერალური სამკურნალო პრეპარატი გამოყენებამდე უნდა შემოწმდეს ვიზუალურად ნაწილაკების და ფერის შეცვლის არსებობაზე, როდესაც ხსნარი და კონტეინერი ამის საშუალებას იძლევა. არ გამოიყენოთ პრეპარატი, თუ არსებობს ნაწილაკების ან ფერის შეცვლის ნიშნები.
MDS-ის მქონე მოზრდილი პაციენტები
სასურველი დოზის მისაღწევად უნდა გაიხსნას საინექციო აზაციტიდინის შესაბამისი რაოდენობის ფლაკონები. თითოეული ფლაკონი გახსენით 10 მლ სტერილურ საინექციო წყალში, USP. ენერგიულად შეანჯღრიეთ ან ატრიალეთ ფლაკონი ყველა მყარი ნივთიერების გახსნამდე. მიღებული ხსნარი შეიცავს აზაციტიდინს დოზით 10 მგ/მლ. ხსნარი უნდა იყოს გამჭვირვალე.
სასურველი დოზის მისაღებად ამოიღეთ საინექციო აზაციტიდინის ხსნარისთვის საჭირო რაოდენობა და შეიყვანეთ 50-100 მლ-იან საინფუზიო ჩანთაში, რომელიც შეიცავს 0.9%-იან საინექციო ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარს (USP) ან რინგერის საინექციო ლაქტატის ხსნარს (USP).
ინტრავენური ხსნარის შეუთავსებლობა
საინექციო აზაციტიდინი შეუთავსებელია 5%-იან საინექციო დექსტროზის ხსნართან, USP ხსნარებთან, Hespan-თან ან ბიკარბონატის შემცველ ხსნარებთან. ამ ხსნარებს შეუძლიათ გაზარდონ საინექციო აზაციტიდინის დაშლის სიჩქარე და შესაბამისად, მათი გამოყენება თავიდან უნდა აიცილონ.
პრეპარატის ინტრავენური შეყვანა
საინექციო აზაციტიდინის ხსნარი შეჰყავთ ინტრავენურად. მთლიანი დოზა შეჰყავთ 10-40 წუთის განმავლობაში. შეყვანა უნდა დასრულდეს საინექციო აზაციტიდინის ფლაკონის გახსნიდან 1 საათის განმავლობაში.
ხსნარის მდგრადობა: ინტრავენური შეყვანისთვის გახსნილი და განზავებული საინექციო აზაციტიდინი შეიძლება ინახებოდეს 25°C (77°F) ტემპერატურაზე, მაგრამ შეყვანა უნდა დასრულდეს გახსნიდან 1 საათის განმავლობაში.
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
3 პრეპარატის დოზირების ფორმები და სამკურნალო ფორმა
საინექციო აზაციტიდინი მიეწოდება ლიოფილიზებული ფხვნილის სახით 100 მგ ერთჯერადი დოზის ფლაკონებში.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
- 3 ფარმაკოკინეტიკა
აზაციტიდინის ფარმაკოკინეტიკა შეისწავლეს MDS-იდ მწონრ 6 მოზრდილ პაციენტში 75 მგ/მ² კანქვეშ ერთჯერადი დოზის და 75 მგ/მ² ინტრავენური ერთჯერადი დოზის შეყვანის შედეგად.
შეწოვა
აზაციტიდინი სწრაფად შეიწოვება კანქვეშ შეყვანის შემდეგ; აზაციტიდინის პიკური კონცენტრაცია პლაზმაში 750 ± 403 ნგ/მლ დაფიქსირდა კანქვეშ შეყვანიდან 0.5 საათში.
განაწილება
კანქვეშა აზაციტიდინის ბიოშეღწევადობა ინტრავენურ აზაციტიდინთან შედარებით დაახლოებით 89%-ია, მრუდის ქვეშ ფართობის მიხედვით. ინტრავენური დოზის მიღების შემდეგ განაწილების საშუალო მოცულობაა 76 ± 26 ლიტრი. კანქვეშა კლირენსის საშუალო მაჩვენებელია 167 ± 49 ლ/სთ, ხოლო კანქვეშა მიღების შემდეგ ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდია 41 ± 8 წუთი. აზაციტიდინის კანქვეშა შეყვანის AUC და Cmax კიბოთი დაავადებულ 21 პაციენტში დაახლოებით დოზის პროპორციული იყო 2-დან 100 მგ/მ²-მდე დოზირების დიაპაზონში. რეკომენდებული დოზირების რეჟიმით მრავალჯერადი დოზირება არ იწვევს პრეპარატის კუმულაციას ინტრავენური ან კანქვეშა შეყვანისას.
ელიმინაცია
მეტაბოლიზმი
ადამიანის ღვიძლის ფრაქციებში აზაციტიდინის ინ ვიტრო ინკუბაციის კვლევამ აჩვენა, რომ აზაციტიდინი არ მეტაბოლიზდება ციტოქრომ P450 (CYP) ფერმენტებით. აზაციტიდინი განიცდის სპონტანურ ჰიდროლიზს და დეამინაციას ციტიდინ დეამინაზას მიერ.
ექსკრეცია
გამოქვეყნებული კვლევები მიუთითებს, რომ შარდის გამოყოფა აზაციტიდინის და მისი მეტაბოლიტების ელიმინაციის ძირითადი გზაა. კიბოთი დაავადებულ 5 პაციენტში რადიოაქტიური აზაციტიდინის ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, შარდის კუმულაციური გამოყოფა რადიოაქტიური დოზის 85%-ს შეადგენდა. განავლით გამოყოფა შეადგენდა შეყვანილი რადიოაქტიურობის <1%-ს 3 დღის განმავლობაში. 14-C-აზაციტიდინის კანქვეშა შეყვანის შემდეგ შარდში რადიოაქტიურობის საშუალო აღდგენა იყო 50%. მთლიანი რადიოაქტიურობის (აზაციტიდინი და მისი მეტაბოლიტები) საშუალო ნახევარგამოყოფის პერიოდი მსგავსი იყო ინტრავენური და კანქვეშა შეყვანის შემდეგ და შეადგენდა დაახლოებით 4 საათს.
სპეციფიური პოპულაციები
ღვიძლის დისფუნქციის, სქესის ან რასის/ეთნიკური კუთვნილების გავლენა ინტრავენური და კანქვეშა აზაციტიდინის ფარმაკოკინეტიკაზე არ არის შესწავლილი.
პედიატრიული პაციენტები
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
თირკმლის დისფუნქციის მქონე პაციენტები
კიბოთი დაავადებულ მოზრდილ პაციენტებში, აზაციტიდინის ფარმაკოკინეტიკა შეადარეს თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე 6 პაციენტსა (CLcr >80 მლ/წთ) და თირკმლის მძიმე დისფუნქციის მქონე 6 პაციენტს (CLcr <30 მლ/წთ) შორის 75 მგ/მ²/დღეში ყოველდღიური კანქვეშა 2 დოზირების შემდეგ (1-დან 5 დღემდე).
თირკმლის მძიმე დისფუნქციამ აზაციტიდინის ექსპოზიცია გაზარდა დაახლოებით 70%-ით ერთჯერადი კანქვეშა შეყვანის შემდეგ და 41%-ით -მრავალჯერადი კანქვეშა შეყვანის შემდეგ. ექსპოზიციის ეს ზრდა არ იყო კორელაციაში გვერდითი მოვლენების ზრდასთან. ექსპოზიცია მსგავსი იყო თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ 100 მგ/მ²-ს.
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · ინსტრუქცია პაციენტისთვის
სარეკომენდაციო
სამკურნალო პრეპარატის გამოყენების შესახებ სრული ინფორმაცია
1 ჩვენებები და გამოყენება
- 1 მიელოდისპლაზიური სინდრომები (MDS)
საინექციო აზაციტიდინი ნაჩვენებია შემდეგი ფრანგულ-ამერიკულ-ბრიტანული (FAB) მიელოდისპლაზიური სინდრომის ქვეტიპების მქონე მოზრდილი პაციენტების სამკურნალოდ: რეფრაქტერული ანემია (RA) ან რეფრაქტერული ანემია რგოლისებრი სიდერობლასტებით (თუ თან ახლავს ნეიტროპენია ან თრომბოციტოპენია ან საჭიროებს ტრანსფუზიებს), რეფრაქტერული ანემია ბლასტების სიჭარბით (RAEB), რეფრაქტერული ანემია ტრანსფორმაციის პროცესში მყოფი ბლასტების სიჭარბით (RAEB-T) და ქრონიკული მიელომონოციტური ლეიკემია (CMMoL).
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
2 პრეპარატის დოზირება და მიღება
- 1 პრეპარატის შეყვანის შესახებ მნიშვნელოვანი ინფორმაცია
არ ჩაანაცვლოთ პერორალური აზაციტიდინი საინექციო აზაციტიდინით. საინექციო აზაციტიდინის ჩვენებები და დოზირების რეჟიმი განსხვავდება პერორალური აზაციტიდინის ჩვენებებისა და დოზირების რეჟიმისგან [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.1)]
- 2 მკურნალობის პირველი ციკლი მოზრდილებისთვის
რეკომენდებული საწყისი დოზა პირველი მკურნალობის ციკლისთვის, ყველა პაციენტისთვის, ჰემატოლოგიური ლაბორატორიული 2 საბაზისო მაჩვენებლის მიუხედავად, არის 75 მგ/მ² კანქვეშ ან ინტრავენურად, ყოველდღიურად 7 დღის განმავლობაში. გულისრევისა და ღებინების შემთხვევაში პაციენტებს პრემედიკაცია უტარდებათ. პირველი დოზის მიღებამდე საჭიროა სისხლის საერთო ანალიზი, ღვიძლის ბიოქიმიური ანალიზები და შრატის კრეატინინი.
- 3 მკურნალობის შემდგომი ციკლები მოზრდილებისთვის
ციკლები მეორდება ყოველ 4 კვირაში. დოზა შეიძლება გაიზარდოს 100 მგ/მ²-მდე, თუ მკურნალობის 2 ციკლის შემდეგ არ აღინიშნება სასარგებლო ეფექტი და თუ გულისრევისა და ღებინების გარდა სხვა ტოქსიკურობა არ გამოვლინდა. რეკომენდებულია, რომ პაციენტებს ჩაუტარდეთ მინიმუმ 4-6 მკურნალობის ციკლი. თუმცა, სრული ან ნაწილობრივი ეფექტის მისაღწევად შეიძლება საჭირო გახდეს მკურნალობის დამატებითი ციკლები. მკურნალობა შეიძლება გაგრძელდეს, ვიდრე პაციენტი კვლავ იღებს სარგებელს.
საჭიროა პაციენტების მონიტორინგი ჰემატოლოგიური პასუხსა და თირკმლის ტოქსიკურობაზე [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.4)] და საჭიროების შემთხვევაში ხდება დოზის შეყოვნება ან შემცირება [იხილეთ პრეპარატის დოზირება და მიღების წესი (2.6)].
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
- 5 დოზის კორექცია ჰემატოლოგიური ლაბორატორიული მაჩვენებლების მიხედვით
- მოზრდილი პაციენტებისთვის, რომელთა საბაზისო (მკურნალობის დასაწყისი) ლეიკოციტების რაოდენობაა 3 x10/ლ, ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა (ANC) მეტია ან უდრის 1.5 x109/ლ-ს და თრომბოციტები მეტია ან უდრის 75 x109/ლ-ს, დოზა დარეგულირდება შემდეგნაირად, ნებისმიერი ციკლის ყველაზე დაბალი რაოდენობის მიხედვით:
ყველაზე დაბალი რაოდენობა
შემდეგი კურსის დოზის %
ANC (x109/ლ)
ნაკლებია 0.5-ზე
- 5 –1.5
მეტია 1.5-ზე
თრომბოციტები (x109/ლ)
ნაკლებია 25-ზე
25 –50
მეტია 50-ზე
50%
67%
100%
- მოზრდილი პაციენტებისთვის, რომელთა საბაზისო რაოდენობა არის შემდეგი: ლეიკოციტების რაოდენობა 3 x10/ლ-ზე ნაკლებია, ნეიტროფილების აბსოლიტური რაოდენობა 1.5 x10/ლ-ზე ნაკლებია ან თრომბოციტების რაოდენობა 9 x10/ლ-ზე ნაკლებია, საჭიროა საბაზისო დოზის კორექცია ყველაზე დაბალი რაოდენობისა და ძვლის ტვინის ბიოფსიის უჯრედებით გაჯერების მიხედვით ყველაზე დაბალი რაოდენობით, როგორც ეს ქვემოთ არის მითითებული, თუ შემდეგი ციკლის დროს არ არის დიფერენციაციის აშკარა გაუმჯობესება (მწიფე გრანულოციტების პროცენტული მაჩვენებელი უფრო მაღალია და ნეიტროფილების აბსოლიტური რაოდენობა უფრო მაღალია, ვიდრე ამ კურსის დასაწყისში), ამ შემთხვევაში მიმდინარე დოზა გაგრძელდება.
ლეიკოციტების ან თრომბოციტების ყველაზე დაბალი დონის % შემცირება საბაზისო მაჩვენებელთან შედარებით
ძვლის ტვინის ბიოფსიის უჯრედებით გაჯერება ყველაზე დაბალი დონის (%) დროს
30-60
15-30
15-ზე ნაკლები
50 - 75
75-ზე მეტი
დოზის % შემდეგი კურსის დროს
100
50
33
75
50
33
თუ ზემოთ მოცემულ ცხრილში განსაზღვრული ყველაზე დაბალი დონე დაფიქსირდა, შემდეგი კურსი ჩატარდება წინა კურსის დაწყებიდან 28 დღის შემდეგ, იმ პირობით, რომ როგორც ლეიკოციტების, ასევე თრომბოციტების რაოდენობა 25%-ზე მეტია ყველაზე დაბალ დონესთან შედარებით და იზრდება. თუ 28-ე დღისთვის ყველაზე დაბალ დონესთან შედარებით 25%-იან მატებაზე მეტი არ შეინიშნება, ყოველ 7 დღეში ერთხელ ხელახლა შეფასდება მაჩვენებლები. თუ 42-ე დღისთვის 25%-იანი მატება არ შეინიშნება, დანიშნული დოზა 50%-ით შემცირდება.
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
- 6 დოზის კორექცია შრატში ელექტროლიტებისა და თირკმლის ტოქსიკურობის მიხედვით
თუ შრატში ბიკარბონატის დონე აუხსნელი მიზეზით შემცირდა და გახდა 20 მეკვ/ლ-ზე ნაკლები, შემდეგი კურსისთვის დოზა შემცირდება 50%-ით. ანალოგიურად, თუ შარდოვანას ან შრატის კრეატინინის დონე აუხსნელი მიზეზით მოიმატებს, შემდეგი ციკლი შეყოვნდება, ვიდრე მაჩვენებლები ნორმალურ ან საბაზისო დონეს არ დაუბრუნდება და შემდეგი კურსისთვის დოზა შემცირდება 50%-ით [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.4)].
- 7 გამოყენება გერიატრიულ პაციენტებში
ცნობილია, რომ აზაციტიდინი და მისი მეტაბოლიტები ძირითადად თირკმლებით გამოიყოფა და ამ პრეპარატის მიმართ ტოქსიკური რეაქციების რისკი შეიძლება უფრო მაღალი იყოს თირკმლის დისფუნქციის მქონე პაციენტებში. რადგან ხანდაზმულ პაციენტებს უფრო მეტად აქვთ თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, დოზა ფრთხილად უნდა შეირჩეს და საჭიროა თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.4) და გამოყენება სპეციფიკურ პოპულაციებში (8.5)].
- 8 საინექციო აზაციტიდინის მომზადება
საინექციო აზაციტიდინი სახიფათო პრეპარატია. დაიცავით სპეციალური მოპყრობისა და განადგურების შესაბამისი პროცედურები.
საინექციო აზაციტიდინის ფლაკონი შეიცავს ერთჯერად დოზას და არ შეიცავს კონსერვანტებს. თითოეული ფლაკონის გამოუყენებელი ნაწილები სათანადოდ უნდა გამადგურდეს [იხილეთ მიწოდების წესი/შენახვა და მოპყრობა (16)]. არ შეინახოთ გამოუყენებელი ნაწილები შემდგომი მიღების მიზნით.
- 9 პრეპარატის კანქვეშ შეყვანის ინსტრუქციები
საინექციო აზაციტიდინი ასეპტიკურად გახსენით 4 მლ სტერილურ საინექციო წყალში, USP, 25 მგ/მლ კონცენტრაციის მისაღებად. გამხსნელი ნელა შეიყვანეთ ფლაკონში. ენერგიულად შეანჯღრიეთ ან ატრიალეთ ფლაკონი ერთგვაროვანი სუსპენზიის მიღებამდე. სუსპენზია მღვრიე იქნება. გახსნის შემდეგ სუსპენზია არ გაფილტროთ. ამან შეიძლება აქტიური ნივთიერება გამოდევნოს.
დაუყოვნებლივი კანქვეშა შეყვანისთვის მომზადება: 1-ზე მეტი ფლაკონის საჭიროების შემთხვევაში, დოზა თანაბრად გადაანაწილეთ შპრიცებში (მაგ., დოზა 150 მგ = 6 მლ, 2 შპრიცი 3 მლ თითოეულ შპრიცში) და ინექცია გააკეთეთ ორ სხვადასხვა ადგილას. ფლაკონსა და ნემსში შეკავების გამო, შესაძლოა ფლაკონიდან სუსპენზიის მთლიანად ამოღება შეუძლებელი გახდეს. პრეპარატის შენახვა შეიძლება ოთახის ტემპერატურაზე 1 საათამდე პერიოდში, მაგრამ ის უნდა შეიყვანონ გახსნიდან 1 საათის განმავლობაში.
დაგვიანებული კანქვეშა შეყვანისთვის მომზადება: გახსნილი პრეპარატი შეიძლება შეინახოთ ფლაკონში ან შპრიცში. 1 ფლაკონზე მეტი დოზის საჭიროებისას, დოზა თანაბრად იყოფა შპრიცებში (მაგ., დოზა 150 მგ = 6 მლ, 2 შპრიცი 3 მლ თითოეულ შპრიცში) და შეიყვანება ორ სხვადასხვა ადგილას. ფლაკონსა და ნემსში შეკავების გამო, შესაძლოა ფლაკონიდან სუსპენზიის მთლიანად ამოღება შეუძლებელი გახდეს. პრეპარატი დაუყოვნებლივ უნდა შეინახოთ მაცივარში. იხილეთ ცხრილი 2 სუსპენზიის მდგრადობის შენახვის ვადების შესახებ, გამხსნელის ტემპერატურის მიხედვით, დაგვიანებული კანქვეშა შეყვანის შემთხვევაში.
მაცივრიდან გამოღების შემდეგ, გამოყენებამდე სუსპენზია შეიძლება ოთახის ტემპერატურამდე 30 წუთის განმავლობაში გააჩეროთ.
პრეპარატის კანქვეშ მიღება
ერთგვაროვანი სუსპენზიის მისაღებად, შპრიცის შიგთავსი ხელახლა უნდა გაიხსნას შპრიცის 2-3-ჯერ გადაბრუნებით და შეყვანამდე 30 წამის განმავლობაში ხელისგულებს შორის ენერგიული მოძრაობით.
საინექციო აზაციტიდინის სუსპენზია კანქვეშ შეჰყავთ. თითოეული ინექციის ადგილი უნდა შეიცვალოს (ბარძაყის, მუცლის ან მხრის ზედა ნაწილი). ახალი ინექციები უნდა გაკეთდეს ძველი ადგილიდან სულ მცირე 2.5 სმ-ის დაშორებით და არასდროს იმ ადგილებში, სადაც ადგილი მტკივნეულია, დალურჯებული, წითელი ან გამაგრებულია.
ცხრილი 2 სუსპენზიის მდგრადობა: შენახვის ვადები გამხსნელის ტემპერატურის მიხედვით სუსპენზიის მდგრადობის შესანახად:
სუსპენზიის მდგრადობის შენახვის ვადები
გამხსნელი
შენახვის ტემპერატურა/ხანგრძლივობა
ოთახის ტემპერატურის (25°C / 77°F) სტერილური საინექციო წყალი USP
შენახვა ოთახის ტემპერატურაზე 25°C (77°F) 1 საათამდე პერიოდით ან მაცივარში 2°C-დან 8°C-მდე (36°F-დან 46°F-მდე) ტემპერატურაზე 8 საათამდე ვადით.
ცივი (2°C-დან 8°C-მდე / 36°F-დან 46°F-მდე) სტერილური საინექციო წყალი, USP
შენახვა მაცივარში 2°C-დან 8°C-მდე (36°F-დან 46°F-მდე) ტემპერატურაზე 22 საათამდე
- 10 პრეპარატის ინტრავენური შეყვანის ინსტრუქციები
პარენტერალური სამკურნალო პრეპარატი გამოყენებამდე უნდა შემოწმდეს ვიზუალურად ნაწილაკების და ფერის შეცვლის არსებობაზე, როდესაც ხსნარი და კონტეინერი ამის საშუალებას იძლევა. არ გამოიყენოთ პრეპარატი, თუ არსებობს ნაწილაკების ან ფერის შეცვლის ნიშნები.
MDS-ის მქონე მოზრდილი პაციენტები
სასურველი დოზის მისაღწევად უნდა გაიხსნას საინექციო აზაციტიდინის შესაბამისი რაოდენობის ფლაკონები. თითოეული ფლაკონი გახსენით 10 მლ სტერილურ საინექციო წყალში, USP. ენერგიულად შეანჯღრიეთ ან ატრიალეთ ფლაკონი ყველა მყარი ნივთიერების გახსნამდე. მიღებული ხსნარი შეიცავს აზაციტიდინს დოზით 10 მგ/მლ. ხსნარი უნდა იყოს გამჭვირვალე.
სასურველი დოზის მისაღებად ამოიღეთ საინექციო აზაციტიდინის ხსნარისთვის საჭირო რაოდენობა და შეიყვანეთ 50-100 მლ-იან საინფუზიო ჩანთაში, რომელიც შეიცავს 0.9%-იან საინექციო ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარს (USP) ან რინგერის საინექციო ლაქტატის ხსნარს (USP).
ინტრავენური ხსნარის შეუთავსებლობა
საინექციო აზაციტიდინი შეუთავსებელია 5%-იან საინექციო დექსტროზის ხსნართან, USP ხსნარებთან, Hespan-თან ან ბიკარბონატის შემცველ ხსნარებთან. ამ ხსნარებს შეუძლიათ გაზარდონ საინექციო აზაციტიდინის დაშლის სიჩქარე და შესაბამისად, მათი გამოყენება თავიდან უნდა აიცილონ.
პრეპარატის ინტრავენური შეყვანა
საინექციო აზაციტიდინის ხსნარი შეჰყავთ ინტრავენურად. მთლიანი დოზა შეჰყავთ 10-40 წუთის განმავლობაში. შეყვანა უნდა დასრულდეს საინექციო აზაციტიდინის ფლაკონის გახსნიდან 1 საათის განმავლობაში.
ხსნარის მდგრადობა: ინტრავენური შეყვანისთვის გახსნილი და განზავებული საინექციო აზაციტიდინი შეიძლება ინახებოდეს 25°C (77°F) ტემპერატურაზე, მაგრამ შეყვანა უნდა დასრულდეს გახსნიდან 1 საათის განმავლობაში.
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
3 პრეპარატის დოზირების ფორმები და სამკურნალო ფორმა
საინექციო აზაციტიდინი მიეწოდება ლიოფილიზებული ფხვნილის სახით 100 მგ ერთჯერადი დოზის ფლაკონებში.
4 უკუჩვენებები
- 1 ღვიძლის შორსწასული ავთვისებიანი სიმსივნეები
საინექციო აზაციტიდინი უკუნაჩვენებია ღვიძლის შორსწასული ავთვისებიანი სიმსივნეების მქონე პაციენტებში [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.3)].
- 2 ჰიპერმგრძნობელობა აზაციტიდინის ან მანიტოლის მიმართ
საინექციო აზაციტიდინი უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ცნობილი ჰიპერმგრძნობელობა აზაციტიდინის ან მანიტოლის მიმართ.
5 გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები
- 1 აზაციტიდინის სხვა პროდუქტებით ჩანაცვლების რისკები
ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების მნიშვნელოვანი განსხვავებების გამო [იხ. კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)], აზაციტიდინის რეკომენდებული დოზა და მიღების გრაფიკი ინექციისთვის განსხვავდება აზაციტიდინის პერორალური პროდუქტებისგან. პაციენტების მკურნალობამ, რომლებიც აზაციტიდინს ინექციისთვის იყენებენ პერორალური აზაციტიდინის რეკომენდებული დოზით, შეიძლება გამოიწვიოს ფატალური გვერდითი რეაქცია. პაციენტების მკურნალობამ, რომლებიც აზაციტიდინს ინექციისთვის რეკომენდებული დოზებით იყენებენ, შესაძლოა არ იყოს ეფექტური.
არ ჩაანაცვლოთ პერორალური აზაციტიდინი ინექციის სახით აზაციტიდინის სახით [იხილეთ დოზირება და მიღების წესი (2.1)]
- 2 ანემია, ნეიტროპენია და თრომბოციტოპენია
საინექციო აზაციტიდინი იწვევს ანემიას, ნეიტროპენიას და თრომბოციტოპენიას მიელოპლაზმური სინდრომის მქონე მოზრდილ პაციენტებში. საჭიროა სისხლის საერთო ანალიზის ხშირი მონიტორინგი პასუხზე და/ან ტოქსიკურობაზე, სულ მცირე, თითოეული დოზირების ციკლის წინ.
MDS-ის მქონე მოზრდილ პაციენტებში, პირველი ციკლისთვის რეკომენდებული დოზის მიღების შემდეგ, შემდგომი ციკლებისთვის დოზა უნდა დარეგულირდეს ყველაზე დაბალი დონის და ჰემატოლოგიური პასუხის მიხედვით [იხილეთ პრეპარატის დოზირება და მიღების წესი (2.5)].
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
- 3 ჰეპატოტოქსიურობა ღვიძლის უკვე არსებული მძიმე დისფუნქციის მქონე პაციენტებში
რადგან აზაციტიდინი პოტენციურად ჰეპატოტოქსიურია ღვიძლის უკვე არსებული მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში, საჭიროა სიფრთხილის გამოჩენა ღვიძლის დაავადების მქონე პაციენტებში დანიშვნისას. მეტასტაზური დაავადების გამო ფართო სიმსივნური ტვირთის მქონე პაციენტებში აზაციტიდინით მკურნალობის დროს აღინიშნა პროგრესირებადი ღვიძლის კომა და სიკვდილი, განსაკუთრებით იმ პაციენტებში, რომელთა საწყისი ალბუმინი <30 გ/ლ-ზე. აზაციტიდინი უკუნაჩვენებია ღვიძლის შორსწასული ავთვისებიანი სიმსივნეების მქონე პაციენტებში [იხილეთ უკუჩვენებები (4.1)]. თერაპიის დაწყებამდე და თითოეული ციკლის განმავლობაში უნდა მოხდეს ღვიძლის ბიოქიმიური მაჩვენებლების მონიტორინგი.
საინექციო აზაციტიდინის უსაფრთხოება და ეფექტურობა MDS-ის და ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში არ არის შესწავლილი, რადგან ეს პაციენტები გამორიცხნენ კლინიკური კვლევებიდან.
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
- 4 თირკმლის ტოქსიკურობა
თირკმლის ტოქსიკურობა, რომელიც მერყეობს შრატის კრეატინინის მატებიდან თირკმლის უკმარისობამდე და სიკვდილამდე, გამოვლინდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ინტრავენური აზაციტიდინით სხვა ქიმიოთერაპიულ საშუალებებთან ერთად კომბინაციაში არა-MDS-ის დროს. გარდა ამისა, თირკმლის მილაკოვანი აციდოზი, რომელიც განისაზღვრება, როგორც შრატის ბიკარბონატის დონის დაქვეითება <20მექვ/ლ-მდე, ასოცირებული ტუტე შარდთან და ჰიპოკალიემიასთან (შრატის კალიუმი <3მექვ/ლ), განუვითარდა CML-ის მქონე 5 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ აზაციტიდინით და ეტოპოზიდით. თერაპიის დაწყებამდე და თითოეული ციკლის განმავლობაში, საჭიროა შრატის კრეატინინისა და ელექტროლიტების მონიტორინგი. თუ შრატის ბიკარბონატის აუხსნელი შემცირება <20მექვ/ლ-ზე ან შარდოვანას ან შრატის კრეატინინის მომატება მოხდა, საჭიროა შემცირდეს ან შეჩერდეს დოზის შეყვანა [იხილეთ პრეპარატის დოზირება და მიღების წესი (2.6)].
თირკმლის დისფუნქციის მქონე პაციენტებს შესაძლოა თირკმლის ტოქსიკურობის მომატებული რისკი ჰქონდეთ. ასევე, აზაციტიდინი და მისი მეტაბოლიტები ძირითადად თირკმლებით გამოიყოფა. შესაბამისად, საჭიროა ამ პაციენტების მჭიდრო მონიტორინგი ტოქსიკურობაზე [იხილეთ პრეპარატის დოზირება და მიღების წესი (2.6, 2.7)]. კლინიკური კვლევებიდან გამორიცხნენ MDS-ის და თირკმლის დისფუნქციის მქონე პაციენტები.
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
- 5 სიმსივნის ლიზისის სინდრომი
საინექციო აზაციტიდინის გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ფატალური ან სერიოზული სიმსივნის ლიზისის სინდრომი, მათ შორის MDS-ით დაავადებულ პაციენტებში. სიმსივნის ლიზისის სინდრომი შეიძლება განვითარდეს ალოპურინოლის თანმხლები გამოყენების მიუხედავად. საჭიროა საწყისი რისკის შეფასება და შესაბამისი მონიტორინგი და მკურნალობა, საჭიროებისამებრ.
- 6 ემბრიო-ფეტალური ტოქსიკურობა
მოქმედების მექანიზმისა და ცხოველებში ჩატარებული კვლევების შედეგების მიხედვით, საინექციო აზაციტიდინს შეუძლია ნაყოფის დაზიანება ორსულ ქალებში გამოყენებისას. ორსულ ვირთხებში აზაციტიდინის ერთჯერადი ინტრაპერიტონეალური (IP) დოზით შეყვანამ, რომელიც ადამიანისთვის რეკომენდებული დღიური დოზის დაახლოებით 8%-ს შეადგენდა, გამოიწვია ნაყოფის სიკვდილი და ანომალიები.
ორსულ ქალებს უნდა მიეწოდოტ ინფორმაცია ნაყოფისთვის პოტენციური რისკის შესახებ. რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებს ურჩიეთ ეფექტური კონტრაცეფციის გამოყენება საინექციო აზაციტიდინით მკურნალობის დროს და ბოლო დოზის მიღებიდან 6 თვის განმავლობაში. მამაკაცებს, რომლებსაც ჰყავთ რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალი პარტნიორები, ურჩიეთ ეფექტური კონტრაცეფციის გამოყენება საინექციო აზაციტიდინით მკურნალობის დროს და ბოლო დოზის მიღებიდან 3 თვის განმავლობაში [იხილეთ პრეპარატის გამოყენება სპეციფიკურ პოპულაციებში (8.1, 8.3)].
6 გვერდითი რეაქციები
შემდეგი გვერდითი რეაქციები აღწერილია სხვა ეტიკეტირების ნაწილებში:
o ანემია, ნეიტროპენია და თრომბოციტოპენია [იხ. გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.2)]
o ჰეპატოტოქსიურობა პაციენტებში, რომლებსაც უკვე აქვთ ღვიძლის მძიმე დისფუნქცია [იხ. გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.3)]
o თირკმლის ტოქსიკურობა [იხ. გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.4)]
o სიმსივნის ლიზისის სინდრომი [იხ. გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.5)]
- 1 კლინიკური კვლევებით მიღებული გამოცდილება
რადგან კლინიკური კვლევები ტარდება მნიშვნელოვნად განსხვავებულ პირობებში, ერთი პრეპარატის კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირებული გვერდითი რეაქციების სიხშირის პირდაპირ შედარება სხვა პრეპარატის კლინიკურ კვლევებში გამოვლენილ რეაქციებთან არ შეიძლება და შესაძლოა არ ასახავდეს პრაქტიკაში დაფიქსირებულ სიხშირის მაჩვენებლებს.
MDS
ქვემოთ აღწერილი მონაცემები ასახავს საინექციო აზაციტიდინის ექსპოზიციას 4 კლინიკური კვლევის MDS-ით დაავადებულ 443 პაციენტში. 1-ელი კვლევა იყო კონტროლირებადი, შემანარჩუნებელი კვლევა (კანქვეშ შეყვანა), მე-2 და მე-3 კვლევები იყო ერთი სამკურნალო ჯგუფის კვლევები (ერთი კანქვეშა შეყვანით და ერთი ინტრავენური შეყვანით) და მე-4 კვლევა იყო საერთაშორისო რანდომიზებული კვლევა (კანქვეშ შეყვანა) [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.1)].
1-ელ, მე-2 და მე-3 კვლევებში, აზაციტიდინი ინექციის სახით სულ 268 პაციენტს მიეწოდა, მათ შორის 116 პაციენტს 6 ციკლის (დაახლოებით 6 თვე) ან მეტი ხნის განმავლობაში და 60 პაციენტს 12 ციკლზე მეტი ხნის განმავლობაში (დაახლოებით ერთი წელი). საინექციო აზაციტიდინი ძირითადად შეისწავლეს კონტროლირებად და არაკონტროლირებად შემანარჩუნებელი თერაპიის კვლევებში (n=150 და n=118, შესაბამისად). კანქვეშა კვლევებში მონაწილე პოპულაცია (n=220) იყო 23-დან 92 წლამდე ასაკის (საშუალოდ 66.4 წელი), 68% მამაკაცი და 94% თეთრკანიანი, რომლებსაც ჰქონდათ MDS ან AML. ინტრავენური კვლევის პოპულაცია (n=48) იყო 35-დან 81 წლამდე ასაკის (საშუალოდ 63.1 წელი), 65% მამაკაცი და 100% თეთრკანიანი. პაციენტების უმეტესობა იღებდა საშუალო დღიურ დოზებს 50-დან 100 მგ/მ²-მდე.
მე-4 კვლევაში, მაღალი რისკის მქონე MDS-ით დაავადებულმა სულ 175 პაციენტმა (ძირითადად RAEB და RAEB-T ქვეტიპებს) მიიღო საინექციო აზაციტიდინი. ამ პაციენტებიდან 119-ს ჩაუტარდა თერაპია 6 ან მეტი ციკლის განმავლობაში, ხოლო 63-ს - მინიმუმ 12 ციკლის განმავლობაში. ამ პოპულაციის საშუალო ასაკი იყო 68.1 წელი (42-დან 83 წლამდე), 74% იყო მამაკაცი და 99% თეთრკანიანი. პაციენტების უმეტესობას ყოველდღიურად იღებდა საინექციო აზაციტიდინს დოზით 75 მგ/მ². MDS-ით დაავადებულ მოზრდილ პაციენტებში ყველაზე ხშირად გამოვლენილი გვერდითი რეაქციები (კანქვეშა ან ინტრავენური გზით): გულისრევა, ანემია, თრომბოციტოპენია, ღებინება, პირექსია, ლეიკოპენია, დიარეა, ინექციის ადგილას ერითემა, ყაბზობა, ნეიტროპენია, ეკქიმოზი. ინტრავენური შეყვანისას ყველაზე გავრცელებული გვერდითი რეაქციები ასევე იყო პეტექიები, შემცივნება, სისუსტე და ჰიპოკალიემია.
გვერდითი რეაქციები, რომლებიც ყველაზე ხშირად (>2%) იწვევს კლინიკურ ჩარევას (კანქვეშა ან ინტრავენური გზით) MDS-ის მქონე მოზრდილ პაციენტებში:
შეწყვეტა: ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია, ნეიტროპენია.
დოზა არ შეიცვალა: ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, თრომბოციტოპენია, პირექსია, პნევმონია, ფებრილური ნეიტროპენია. დოზის შემცირება: ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, თრომბოციტოპენია.
მე-3 ცხრილში მოცემულია გვერდითი რეაქციები, რომლებიც გამოვლინდა პაციენტების სულ მცირე 5%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ საინექციო აზაციტიდინით (კანქვეშ) 1-ელ და მე-2 კვლევებში. მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ ექსპოზიციის ხანგრძლივობა უფრო ხანგრძლივი იყო საინექციო აზაციტიდინის სამკურნალო ჯგუფში, ვიდრე დაკვირვების ჯგუფში: პაციენტები იღებდნენ საინექციო აზაციტიდინს საშუალოდ 11.4 თვის განმავლობაში, ხოლო დაკვირვების ჯგუფში საშუალო დრო იყო 6.1 თვე.
ცხრილი 3: ყველაზე ხშირად გამოვლენილი გვერდითი რეაქციები (≥5% კანქვეშა საინექციო აზაციტიდინით ნამკურნალებ ყველა პაციენტში; კვლევები 1 და 2)
პაციენტთა რაოდენობა (%)
ორგანოთა სისტემის კლასის უპირატესი ტერმინია
ყველა საინექციო აზაციტიდინი
(N=220)
დაკვირვებაგ (N=92)
სისხლისა და ლიმფური სისტემის დარღვევები
ანემია
153 (70)
59 (64)
მძიმე ანემია
12 (6)
5 (5)
ფებრილური ნეიტროპენია
36 (16)
4 (4)
ლეიკოპენია
106 (48)
27 (29)
ნეიტროპენია
71 (32)
10 (11)
თრომბოციტოპენია
144 (66)
42 (46)
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დარღვევები
მუცლის მგრძნობელობა
26 (12)
1 (1)
ყაზბობა
74 (34)
6 (7)
დიარეა
80 (36)
13 (14)
ღრძილებიდან სისხლდენა
21 (10)
4 (4)
თხიერი განავალი
12 (6)
0
პირიდან სისხლდენა
11 (5)
1 (1)
გულისრევა
155 (71)
16 (17)
სტომატიტი
17 (8)
0
ღებინება
119 (54)
5 (5)
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილას მდგომარეობები
გულმკერდის არეში ტკივილი
36 (16)
5 (5)
ინექციის ადგილას სისხლჩაქცევები
31 (14)
0
ინექციის ადგილას ერითემა
77 (35)
0
ინექციის ადგილას გრანულომა
11 (5)
0
ინექციის ადგილას ტკივილი
50 (23)
0
ინექციის ადგილას პიგმენტაციის ცვლილებები
11 (5)
0
ინექციის ადგილის ქავილი
15 (7)
0
ინექციის ადგილის რეაქცია
30 (14)
0
ინექციის ადგილის შეშუპება
11 (5)
0
ლეთარგია
17 (8)
2 (2)
შეუძლოდ ყოფნა
24 (11)
1 (1)
პირექსია
114 (52)
28 (30)
ინფექციები და ინვაზიები
ნაზოფარინგიტი
32 (15)
3 (3)
პნევმონია
24 (11)
5 (5)
ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია
28 (13)
4 (4)
დაზიანება, მოწამვლა და პროცედურული გართულებები
პროცედურის შემდგომი სისხლდენა
13 (6)
1 (1)
მეტაბოლიზმისა და კვებითი დარღვევები
ანორექსია
45 (21)
6 (7)
ჩონჩხ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები
ართრალგია
49 (22)
3 (3)
გულმკერდის კედლის ტკივილი
11 (5)
0
მიალგია
35 (16)
2 (2)
ნერვული სისტემის დარღვევები
თავბრუსხვევა
41 (19)
5 (5)
თავის ტკივილი
48 (22)
10 (11)
ფსიქიატრიული დარღვევები
შფოთვა
29 (13)
3 (3)
უძილობა
24 (11)
4 (4)
სასუნთქი გზების, გულმკერდის და შუასაყრის დარღვევები
დისპნეა
64 (29)
11 (12)
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები
კანის სიმშრალე
11 (5)
1 (1)
ეკქიმოზი
67 (31)
14 (15)
ერითემა
37 (17)
4 (4)
გამონაყარი
31 (14)
9 (10)
კანის კვანძი
11 (5)
1 (1)
ჭინჭრის ციება
13 (6)
1 (1)
ვასკულარული დარღვევები
ჰემატომა
19 (9)
0
ჰიპოტენზია
15 (7)
2 (2)
პეტექიები
52 (24)
8 (9)
ა პაციენტისთვის ერთი და იგივე სასურველი ტერმინის მრავალი ტერმინი მხოლოდ ერთხელ ითვლება თითოეულ სამკურნალო ჯგუფში.
ბ მოიცავს ყველა პაციენტის გვერდით რეაქციებს, რომლებიც ინექციისთვის აზაციტიდინს იღებდნენ, მათ შორის პაციენტებს დაკვირვებიდან გადასვლის შემდეგ.
გ მოიცავს მხოლოდ დაკვირვების პერიოდის გვერდით რეაქციებს; გამორიცხავს ნებისმიერ გვერდით მოვლენას ინექციისთვის აზაციტიდინზე გადასვლის შემდეგ.
მე-4 ცხრილში მოცემულია გვერდითი რეაქციები, რომლებიც გამოვლინდა მე-4 კვლევის საინექციო აზაციტიდინით ნამკურნალები პაციენტების სულ მცირე 5%-ში. ზემოთ აღწერილი 1-ელი და მე-2 კვლევების მსგავსად, საინექციო აზაციტიდინით მკურნალობის ხანგრძლივობა უფრო ხანგრძლივი იყო (საშუალოდ 12.2 თვე) საუკეთესო შემანარჩუნებელ თერაპიასთან შედარებით (საშუალოდ 7.5 თვე).
ცხრილი 4: ყველაზე ხშირად გამოვლენილი გვერდითი რეაქციები (≥5% საინექციო აზაციტიდინით ნამკურნალებ პაციენტებში და NCI CTC 3/4 ხარისხის რეაქციების პროცენტული მაჩვენებელი; კვლევა 4)
პაციენტების რაოდენობა (%)
ნებისმიერი ხარისხი
ხარისხი 3/4
ორგანოთა სისტემის კლასის უპირატესი ტერმინია
საინექციო აზაციტიდინი (N=175)
მხოლოდ საუკეთესო დამხმარე მკურნალობა (N=102)
საინექციო აზაციტიდინი (N=175)
მხოლოდ საუკეთესო დამხმარე მკურნალობა (N=102)
სისხლისა და ლიმფური სისტემის დარღვევები
ანემია
90 (51)
45 (44)
24 (14)
9 (9)
ფებრილური ნეიტროპენია
24 (14)
10 (10)
22 (13)
7 (7)
ლეიკოპენია
32 (18)
2 (2)
26 (15)
1 (1)
ნეიტროპენია
115 (66)
29 (28)
107 (61)
22 (22)
თრომბოციტოპენია
122 (70)
35 (34)
102 (58)
29 (28)
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დარღვევები
მუცლის ტკივილი
22 (13)
7 (7)
7 (4)
0
ყაბზობა
88 (50)
8 (8)
2 (1)
0
დისპეფსია
10 (6)
2 (2)
0
0
გულისრევა
84 (48)
12 (12)
3 (2)
0
ღებინება
47 (27)
7 (7)
0
0
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილას მდგომარეობები
დაღლილობა
42 (24)
12 (12)
6 (3)
2 (2)
ინექციის ადგილის სისხლჩაქცევები
9 (5)
0
0
0
ინექციის ადგილის ერითემა
75 (43)
0
0
0
ინექციის ადგილის ჰემატომა
11 (6)
0
0
0
ინექციის ადგილის ინდურაცია
9 (5)
0
0
0
ინექციის ადგილის ტკივილი
33 (19)
0
0
0
ინექციის ადგილის გამონაყარი
10 (6)
0
0
0
ინექციის ადგილის რეაქცია
51 (29)
0
1 (1)
0
პირექსია
53 (30)
18 (18)
8 (5)
1 (1)
ინფექციები და ინვაზიები
რინიტი
10 (6)
1 (1)
0
0
ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია
16 (9)
4 (4)
3 (2)
0
საშარდე გზების ინფექცია
15 (9)
3 (3)
3 (2)
0
გამოკვლევები
წონის კლება
14 (8)
0
1 (1)
0
მეტაბოლიზმისა და კვებითი დარღვევები
ჰიპოკალიემია
11 (6)
3 (3)
3 (2)
3 (3)
ნერვული სისტემის დარღვევები
ლეთარგია
13 (7)
2 (2)
0
1 (1)
ფსიქიატრიული დარღვევები
შფოთვა
9 (5)
1 (1)
0
0
უძილობა
15 (9)
3 (3)
0
0
თირკმლის და საშარდე გზების დარღვევები
ჰემატურია
11 (6)
2 (2)
4 (2)
1 (1)
სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის და შუასაყრის დარღვევები
ქოშინი
26 (15)
5 (5)
6 (3)
2 (2)
ქოშინი ფიზიკური დატვირთვის დროს
9 (5)
1 (1)
0
0
ფარინგოლარინგეალური ტკივილი
11 (6)
3 (3)
0
0
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები
ერითემა
13 (7)
3 (3)
0
0
პეტექიები
20 (11)
4 (4)
2 (1)
0
ქავილი
21 (12)
2 (2)
0
0
გამონაყარი
18 (10)
1 (1)
0
0
სისხლძარღვოვანი დარღვევები
ჰიპერტენზია
15 (9)
4 (4)
2 (1)
2 (2)
ა პაციენტისგან ერთი და იგივე სასურველი ტერმინის მრავალი შეტყობინება თითოეული მკურნალობის ფარგლებში მხოლოდ ერთხელ იქნა გათვალისწინებული.
1-ელ, მე-2 და მე-4 კვლევებში, სადაც საინექციო აზაციტიდინის კანქვეშ შეყვანა მოხდა, ნეიტროპენიის, თრომბოციტოპენიის, ანემიის, გულისრევის, ღებინების, დიარეის, ყაბზობის და ინექციის ადგილას ერითემის/რეაქციის შემთხვევები იზრდებოდა საინექციო აზაციტიდინის უფრო მაღალი დოზების გამოყენებისას. კანქვეშა მკურნალობის პირველი 1-2 ციკლის განმავლობაში, შემდგომ ციკლებთან შედარებით, უფრო გამოხატული გვერდითი რეაქციები მოიცავდა თრომბოციტოპენიას, ნეიტროპენიას, ანემიას, გულისრევას, ღებინებას, ინექციის ადგილას ერითემას/ტკივილს/სისხლჩაქცევებს/რეაქციას, ყაბზობას, პეტექიებს, თავბრუსხვევას, შფოთვას, ჰიპოკალიემიას და უძილობას. მკურნალობის პერიოდში არ დაფიქსირებულა რაიმე გვერდითი რეაქცია, რომლის სიხშირემ მოიმატა.
საერთო ჯამში, გვერდითი რეაქციები ინტრავენურ და კანქვეშ შეყვანის კვლევებში თვისობრივად მსგავსი იყო. გვერდითი რეაქციები, რომლებიც, როგორც ჩანს, კონკრეტულად ინტრავენური შეყვანის გზასთან იყო დაკავშირებული, მოიცავდა ინფუზიის ადგილას რეაქციებს (მაგ., ერითემა ან ტკივილი) და კათეტერის ადგილას რეაქციებს (მაგ., ინფექცია, ერითემა ან სისხლდენა).
კანქვეშა ან ინტრავენური საინექციო აზაციტიდინის კლინიკურ კვლევებში შემდეგი სერიოზული გვერდითი რეაქციები გამოვლინდა, რომელთა სიხშირე <5%-ზე (და არ არის აღწერილი ცხრილებში 2 ან 3):
სისხლის და ლიმფური სისტემის დარღვევები: აგრანულოციტოზი, ძვლის ტვინის უკმარისობა, პანციტოპენია, სპლენომეგალია.
გულის დარღვევები: წინაგულების ფიბრილაცია, გულის უკმარისობა, გულის შეგუბებითი უკმარისობა, კარდიო-რესპირატორული გაჩერება, შეგუბებითი კარდიომიოპათია.
თვალის დარღვევები: თვალის ჰემორაგია.
კუჭ-ნაწლავის დარღვევები: დივერტიკულიტი, კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა, მელენა, პერირექტალური აბსცესი.
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილას მდგომარეობები: კათეტერის ადგილას სისხლდენა, ზოგადი ფიზიკური ჯანმრთელობის გაუარესება, სისტემური ანთებითი რეაქციის სინდრომი.
ჰეპატობილიარული დარღვევები: ქოლეცისტიტი.
იმუნური სისტემის დარღვევები: ანაფილაქსიური შოკი, ჰიპერმგრძნობელობა.
ინფექციები და ინვაზიები: კიდურის აბსცესი, ბაქტერიული ინფექცია, ცელულიტი, ბლასტომიკოზი, ინექციის ადგილას ინფექცია, კლებსიელათი გამოწვეული სეფსისი, ნეიტროპენიური სეფსისი, სტრეპტოკოკური ფარინგიტი, კლებსიელათი გამოწვეული პნევმონია, სეფსისი, სეპტიური შოკი, სტაფილოკოკური ბაქტერიემია, სტაფილოკოკური ინფექცია, ტოქსოპლაზმოზი.
ნივთიერებათა ცვლისა და კვების დარღვევები: დეჰიდრატაცია.
ჩონჩხ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები: ძვლების ტკივილის გამწვავება, კუნთების სისუსტე, კისრის არეში ტკივილი.
კეთილთვისებიანი, ავთვისებიანი და დაუზუსტებელი ნეოპლაზმები: კანის დაზიანება ლეიკემიის დროს.
ნერვული სისტემის დარღვევები: ცერებრული სისხლდენა, კრუნჩხვები, ქალასშიდა სისხლდენა.
თირკმლისა და საშარდე გზების დარღვევები: წელის არეში ტკივილი, თირკმლის უკმარისობა.
სასუნთქი გზების, გულმკერდისა და შუასაყრის დარღვევები: ჰემოპტიზი, ფილტვის ინფილტრაცია, პნევმონიტი, სუნთქვის გაძნელება.
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები: განგრენული პიოდერმია, გამონაყარი, ქავილი, კანის გასქელება.
ქირურგიული და სამედიცინო პროცედურები: ქოლეცისტექტომია.
სისხლძარღვოვანი დარღვევები: ორთოსტატიკური ჰიპოტენზია.
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
- 2 პოსტმარკეტინგული გამოცდილება
საინექციო აზაციტიდინის პოსტმარკეტინგული გამოყენებისას გამოვლინდა ქვემოთ მოცემული გვერდითი რეაქციები. რადგან ეს რეაქციები ნებაყოფლობით არის შეწტყობინებული გაურკვეველი ზომის პოპულაციის მიერ, ყოველთვის არ არის შესაძლებელი შეფასდეს მათი სიხშირის სანდოობა ან პრეპარატის ზემოქმედებასთან მიზეზ-შედეგობრივი კავშირის დადგენა.
- ფილტვის ინტერსტიციული დაავადება
- სიმსივნის ლიზისის სინდრომი
- ინექციის ადგილას ნეკროზი
- სვიტის სინდრომი (მწვავე ფებრილური ნეიტროფილური დერმატოზი)
- ნეკროზული ფასციიტი (მათ შორის ლეტალური შემთხვევები)
- დიფერენციაციის სინდრომი
- პერიკარდიული გამონაჟონი
- პერიკარდიტი
- კანის ვასკულიტი
8 პრეპარატის გამოყენება სპეციფიურ პოპულაციებში
- 1 ორსულობა
რისკის შეჯამება
მოქმედების მექანიზმისა და ცხოველებში ჩატარებული კვლევების მიხედვით, საინექციო აზაციტიდინს შეუძლია ნაყოფის დაზიანება ორსულ ქალებში გამოყენებისას [იხილეთ კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.1)]. არ არსებობს მონაცემები ორსულ ქალებში აზაციტიდინის გამოყენების შესახებ. აზაციტიდინი ტერატოგენული იყო და იწვევდა ემბრიონისა და ნაყოფის ლეტალობას ცხოველებში ადამიანისთვის რეკომენდებულ დღიურ დოზაზე დაბალი დოზების გამოყენებისას (იხილეთ მონაცემები). საჭიროა ნაყოფისთვის პოტენციური რისკის შესახებ ინფორმაციის მიწოდება ორსული ქალებისთვის.
მითითებულ პოპულაციაში ძირითადი თანდაყოლილი დეფექტებისა და აბორტის ფონური სიხშირე უცნობია. ყველა ორსულობას თან ახლავს თანდაყოლილი დეფექტის, ორსულობის დაკარგვის ან სხვა არასასურველი შედეგების ფონური რისკი. აშშ-ის ზოგად პოპულაციაში, კლინიკურად აღიარებულ ორსულობებში ძირითადი თანდაყოლილი დეფექტებისა და აბორტის სავარაუდო ფონური რისკი შესაბამისად 2%-4% და 15%-20%-ია.
მონაცემები
ცხოველების მონაცემები
თაგვებში ჩატარებულმა ადრეულმა ემბრიოტოქსიკურობის კვლევებით გამოვლინდა საშვილოსნოსშიდა ემბრიონის სიკვდილის (რეზორბციის მატება) 44%-იანი სიხშირე გესტაციის მე-10 დღეს აზაციტიდინის დოზით 6 მგ/მ² (ადამიანისთვის რეკომენდებული დღიური დოზის დაახლოებით 8%) ერთჯერადი IP (ინტრაპერიტონეალური) ინექციის შემდეგ.
თაგვებში, რომლებსაც მისცეს გესტაციის მე-15 დღეს ან მანამდე აზაციტიდინი, დოზით ~3-12 მგ/მ² (მგ/მ²-ზე გადაანგარიშებით ადამიანისთვის რეკომენდებული დღიური დოზის დაახლოებით 4%-16%), ტვინის განვითარების ანომალიები გამოვლინდა.
ვირთხებში აზაციტიდინი აშკარად ემბრიოტოქსიკური იყო, როდესაც მისცეს დოზით 6 მგ/მ² ინტრავენურად (მგ/მ²-ზე გადაანგარიშებით რეკომენდებული ადამიანის დღიური დოზის დაახლოებით 8%) გესტაციის 4-8 დღეს (პოსტიმპლანტაცია), თუმცა იმპლანტაციამდელ პერიოდში (გესტაციის 1-3 დღეს) მკურნალობას ემბრიონებზე უარყოფითი გავლენა არ მოუხდენია. აზაციტიდინმა ვირთხებში ნაყოფის მრავლობითი ანომალიები გამოიწვია 3-12 მგ/მ² ერთჯერადი ინტრავენური დოზის (მგ/მ²-ის მიხედვით ადამიანისთვის რეკომენდებული დღიური დოზის დაახლოებით 8%) შეყვანის შემდეგ, რომელიც მისცეს ორსულობის მე-9, მე-10, მე-11 ან მე-12 დღეს. ამ კვლევაში, აზაციტიდინმა გამოიწვია ნაყოფის სიკვდილი, როდესაც იგი მისცეს დოზით 3-12 მგ/მ² ორსულობის მე-9 და მე-10 დღეს; ცოცხალი ცხოველების საშუალო რაოდენობა ერთ შთამომავლობაში შემცირდა საკონტროლო ჯგუფის 9%-მდე, როდესაც ყველაზე მაღალი დოზა შეიყვანეს გესტაციის მე-9 დღეს. ნაყოფის ანომალიები მოიცავდა: ცენტრალური ნერვული სისტემის ანომალიებს (ეგზენცეფალია/ენცეფალოცელე), კიდურების ანომალიებს (მიკრომელია, ტერფის სახსრის ფრთის დეფექტი, სინდაქტილია, ოლიგოდაქტილია) და სხვა (მიკროგნათია, გასტროშიზისი, შეშუპება და ნეკნების ანომალიები).
- 2 ლაქტაცია
რისკის შეჯამება
არ მოიპოვება ინფორმაცია აზაციტიდინის გამოყოფაზე ადამიანის რძეში, ძუძუთი კვებაზე მყოფ ახალაშობილზე საინექციო აზაციტიდინის მოქმედების ან რძის გამომუშავებაზე საინექციო აზაციტიდინის ეფექტის შესახებ. რადგან ბევრი პრეპარატი გამოიყოფა ადამიანის რძეში და ცხოველებში ჩატარებულ კვლევებში აზაციტიდინის სიმსივნის განვითარების პოტენციალის გამო [იხ. არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია (13.1)] და საინექციო აზაციტიდინის გამოყენებისას ძუძუთი კვების პერიოდში ჩვილებში სერიოზული გვერდითი რეაქციების პოტენციალის გამო, პაციენტებს ურჩიეთ, რომ საინექციო აზაციტიდინით მკურნალობის დროს და ბოლო დოზის მიღებიდან 1 კვირის განმავლობაში ძუძუთი კვება არ შეწყვიტონ.
- 3 რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალები და მამაკაცები
მოქმედების მექანიზმისა და ცხოველებში ჩატარებული კვლევების მიხედვით, საინექციო აზაციტიდინს შეუძლია ორსულ ქალებში გამოყენებისას ნაყოფის დაზიანება გამოიწვიოს [იხილეთ პრეპარატის გამოყენება სპეციფიურ პოპულაციებში (8.1)].
ორსულობაზე ტესტირება
საინექციო აზაციტიდინის დაწყებამდე გადაამოწმეთ რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალების ორსულობის სტატუსი.
კონტრაცეფცია
ქალები
ორსულ ქალებს მიაწოდეთ ინფორმაცია ნაყოფისთვის პოტენციური რისკის შესახებ. რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებს ურჩიეთ გამოიყენონ ეფექტური კონტრაცეფცია აზაციტიდინით ინექციის დროს და ბოლო დოზის მიღებიდან 6 თვის განმავლობაში.
მამაკაცები
რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალ პარტნიორებთან ერთად მამაკაცებს ურჩიეთ ეფექტური კონტრაცეფციის გამოყენება საინექციო აზაციტიდინით მკურნალობის დროს და ბოლო დოზის მიღებიდან 3 თვის განმავლობაში.
უნაყოფობა
ცხოველებში ჩატარებული კვლევების მონაცემების საფუძველზე, აზაციტიდინს შესაძლოა გავლენა ჰქონდეს მამაკაცის ან ქალის ფერტილობაზე [იხილეთ არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია (13.1)].
- 4 გამოყენება ბავშვებში
MDS-ის მქონე პედიატრიულ პაციენტებში საინექციო აზაციტიდინის უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის.
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
- 5 გერიატრიული გამოყენება
1-ელ, მე-2 და მე-3 კვლევებში მონაწილე პაციენტების საერთო რაოდენობიდან 62% 65 წლის და უფროსი ასაკის იყო, ხოლო 21% - 75 წლის და უფროსი ასაკის. ამ პაციენტებსა და ახალგაზრდა პაციენტებს შორის ეფექტურობის მხრივ საერთო განსხვავებები არ დაფიქსირებულა. გარდა ამისა, 65 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში ახალგაზრდა პაციენტებთან შედარებით გვერდითი მოვლენების სიხშირეში მნიშვნელოვანი განსხვავებები არ გამოვლენილა.
მე-4 კვლევაში აზაციტიდინის ჯგუფში რანდომიზებული 179 პაციენტიდან 68% 65 წლის და უფროსი ასაკის იყო, ხოლო 21% - 75 წლის და უფროსი ასაკის. 65 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტების გადარჩენის მონაცემები შეესაბამებოდა საერთო გადარჩენის შედეგებს. გვერდითი რეაქციების უმეტესობა მსგავსი სიხშირით გამოვლინდა 65 წლამდე ასაკის პაციენტებში და 65 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში.
ხანდაზმულ პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება უფრო მეტად სავარაუდოა. ამ პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი აუცილებელია [იხილეთ პრეპარატის დოზირება და მიღების წესი (2.7) და გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.4)].
10 ჭარბი დოზირება
კლინიკური კვლევების დროს დაფიქსირდა საინექციო აზაციტიდინის ზედოზირების ერთი შემთხვევა. პაციენტს განუვითარდა დიარეა, გულისრევა და ღებინება დაახლოებით 290 მგ/მ² ერთჯერადი ინტრავენური დოზის შეყვანის შემდეგ, რაც რეკომენდებულ საწყის დოზას თითქმის 4-ჯერ აღემატება. მოვლენები გართულებების გარეშე ალაგდა და სწორი დოზის მიღება მომდევნო დღეს განახლდა. ზედოზირების შემთხვევაში, პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს მონიტორინგის ქვეშ და ჩაუტარდეს შესაბამისი სისხლის ანალიზი და საჭიროების შემთხვევაში, უნდა მიიღოს დამხმარე მკურნალობა. ინექციის დროს აზაციტიდინის ზედოზირების სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს.
11 აღწერა
საინექციო აზაციტიდინი შეიცავს აზაციტიდინს, რომელიც წარმოადგენს ნუკლეოზიდის მეტაბოლურ ინჰიბიტორს. აზაციტიდინი არის 4-ამინო-1-β-D რიბოფურანოზილ-1,3,5-ტრიაზინ-2(1H)-ერთი. სტრუქტურული ფორმულა შემდეგია:
ემპირიული ფორმულაა CHNO. მოლეკულური წონაა 244.20. აზაციტიდინი არის თეთრიდან მოთეთრომდე შეფერილობის ფხვნილი.
აღმოჩნდა, რომ აზაციტიდინი ხსნადია დიმეთილსულფოქსიდში, ოდნავ ხსნადია წყალში და უხსნადია აცეტონსა და ეთანოლში.
მზა პროდუქტი მიეწოდება სტერილურ ფორმით განსაზავებლად, კანქვეშა ინექციისთვის სუსპენზიის სახით ან ინტრავენური ინფუზიისთვის ხსნარის სახით შემდგომი განზავებით. საინექციო აზაციტიდინის ფლაკონები შეიცავს 100 მგ აზაციტიდინს და 100 მგ მანიტოლს სტერილური ლიოფილიზირებული ფხვნილის სახით.
12 კლინიკური ფარმაკოლოგია
- 1 მოქმედების მექანიზმი
საინექციო აზაციტიდინი ციტიდინის პირიმიდინის ნუკლეოზიდის ანალოგია. ითვლება, რომ საინექციო აზაციტიდინი სიმსივნის საწინააღმდეგო ეფექტს დნმ-ის ჰიპომეთილირების და ძვლის ტვინში ანომალიურ ჰემატოპოეტურ უჯრედებზე პირდაპირი ციტოტოქსიკურობის გამოწვევით ახდენს. დნმ-ის მეთილირების მაქსიმალური ინჰიბირებისთვის საჭირო აზაციტიდინის კონცენტრაცია ინ ვიტრო არ იწვევს დნმ-ის სინთეზის მნიშვნელოვან დათრგუნვას.
ჰიპომეთილირებამ შესაძლოა აღადგინოს დიფერენციაციისა და პროლიფერაციისთვის კრიტიკულად მნიშვნელოვანი გენების ნორმალური ფუნქცია. აზაციტიდინის ციტოტოქსიკური ეფექტები იწვევს სწრაფად გამყოფი უჯრედების სიკვდილს, მათ შორის კიბოს უჯრედების, რომლებიც აღარ რეაგირებენ ნორმალური ზრდის კონტროლის მექანიზმებზე.
არაპროლიფერირებადი უჯრედები შედარებით არამგრძნობიარეა აზაციტიდინის მიმართ.
- 2 ფარმაკოდინამიკა
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
- 3 ფარმაკოკინეტიკა
აზაციტიდინის ფარმაკოკინეტიკა შეისწავლეს MDS-იდ მწონრ 6 მოზრდილ პაციენტში 75 მგ/მ² კანქვეშ ერთჯერადი დოზის და 75 მგ/მ² ინტრავენური ერთჯერადი დოზის შეყვანის შედეგად.
შეწოვა
აზაციტიდინი სწრაფად შეიწოვება კანქვეშ შეყვანის შემდეგ; აზაციტიდინის პიკური კონცენტრაცია პლაზმაში 750 ± 403 ნგ/მლ დაფიქსირდა კანქვეშ შეყვანიდან 0.5 საათში.
განაწილება
კანქვეშა აზაციტიდინის ბიოშეღწევადობა ინტრავენურ აზაციტიდინთან შედარებით დაახლოებით 89%-ია, მრუდის ქვეშ ფართობის მიხედვით. ინტრავენური დოზის მიღების შემდეგ განაწილების საშუალო მოცულობაა 76 ± 26 ლიტრი. კანქვეშა კლირენსის საშუალო მაჩვენებელია 167 ± 49 ლ/სთ, ხოლო კანქვეშა მიღების შემდეგ ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდია 41 ± 8 წუთი. აზაციტიდინის კანქვეშა შეყვანის AUC და Cmax კიბოთი დაავადებულ 21 პაციენტში დაახლოებით დოზის პროპორციული იყო 2-დან 100 მგ/მ²-მდე დოზირების დიაპაზონში. რეკომენდებული დოზირების რეჟიმით მრავალჯერადი დოზირება არ იწვევს პრეპარატის კუმულაციას ინტრავენური ან კანქვეშა შეყვანისას.
ელიმინაცია
მეტაბოლიზმი
ადამიანის ღვიძლის ფრაქციებში აზაციტიდინის ინ ვიტრო ინკუბაციის კვლევამ აჩვენა, რომ აზაციტიდინი არ მეტაბოლიზდება ციტოქრომ P450 (CYP) ფერმენტებით. აზაციტიდინი განიცდის სპონტანურ ჰიდროლიზს და დეამინაციას ციტიდინ დეამინაზას მიერ.
ექსკრეცია
გამოქვეყნებული კვლევები მიუთითებს, რომ შარდის გამოყოფა აზაციტიდინის და მისი მეტაბოლიტების ელიმინაციის ძირითადი გზაა. კიბოთი დაავადებულ 5 პაციენტში რადიოაქტიური აზაციტიდინის ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, შარდის კუმულაციური გამოყოფა რადიოაქტიური დოზის 85%-ს შეადგენდა. განავლით გამოყოფა შეადგენდა შეყვანილი რადიოაქტიურობის <1%-ს 3 დღის განმავლობაში. 14-C-აზაციტიდინის კანქვეშა შეყვანის შემდეგ შარდში რადიოაქტიურობის საშუალო აღდგენა იყო 50%. მთლიანი რადიოაქტიურობის (აზაციტიდინი და მისი მეტაბოლიტები) საშუალო ნახევარგამოყოფის პერიოდი მსგავსი იყო ინტრავენური და კანქვეშა შეყვანის შემდეგ და შეადგენდა დაახლოებით 4 საათს.
სპეციფიური პოპულაციები
ღვიძლის დისფუნქციის, სქესის ან რასის/ეთნიკური კუთვნილების გავლენა ინტრავენური და კანქვეშა აზაციტიდინის ფარმაკოკინეტიკაზე არ არის შესწავლილი.
პედიატრიული პაციენტები
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
თირკმლის დისფუნქციის მქონე პაციენტები
კიბოთი დაავადებულ მოზრდილ პაციენტებში, აზაციტიდინის ფარმაკოკინეტიკა შეადარეს თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე 6 პაციენტსა (CLcr >80 მლ/წთ) და თირკმლის მძიმე დისფუნქციის მქონე 6 პაციენტს (CLcr <30 მლ/წთ) შორის 75 მგ/მ²/დღეში ყოველდღიური კანქვეშა 2 დოზირების შემდეგ (1-დან 5 დღემდე).
თირკმლის მძიმე დისფუნქციამ აზაციტიდინის ექსპოზიცია გაზარდა დაახლოებით 70%-ით ერთჯერადი კანქვეშა შეყვანის შემდეგ და 41%-ით -მრავალჯერადი კანქვეშა შეყვანის შემდეგ. ექსპოზიციის ეს ზრდა არ იყო კორელაციაში გვერდითი მოვლენების ზრდასთან. ექსპოზიცია მსგავსი იყო თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ 100 მგ/მ²-ს.
წამალთაშორისი ურთიერთქმედება
აზაციტიდინთან წამალთაშორისი ურთიერთქმედების ოფიციალური კლინიკური კვლევები არ ჩატარებულა.
ინ ვიტრო კვლევები
ციტოქრომ P450 (CYP) ფერმენტები: ადამიანის ღვიძლის მიკროსომებში აზაციტიდინის 100 µM-მდე (ი/ვ Cmax = 10.6 µM) კონცენტრაციით ჩატარებულმა ინ ვიტრო კვლევამ აჩვენა, რომ აზაციტიდინი კლინიკურად მისაღწევ კონცენტრაციებში არ იწვევს CYP იზოფორმების CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4 ან CYP2E1 ინჰიბირებას.
ადამიანის ჰეპატოციტების კულტივირების გამოყენებით ჩატარებულმა ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ აზაციტიდინი 1.0 μM-დან 100 μM-მდე კონცენტრაციით არ ახდენს CYP1A2, 2C19 ან 3A4/5-ის სტიმულაციას.
გადამტანი სისტემები: ინ ვიტრო კვლევამ, რომელიც ჩატარდა LLC-PK1 უჯრედებზე, რომლებიც ახდენენ P-გლიკოპროტეინის (P-gp) ექსპრესიას, აჩვენა, რომ აზაციტიდინი არ არის P-gp-ის სუბსტრატი ან ინჰიბიტორი.
კლინიკურად მნიშვნელოვან კონცენტრაციებში აზაციტიდინი არ თრგუნავს სარძევე ჯირკვლის კიბოს რეზისტენტობის ცილას (BCRP), ორგანული ანიონების გადამტანებს (OAT) OAT1 და OAT3, ორგანული ანიონების გადამტანის პოლიპეპტიდებს (OATP) OATP1B1 და OATP1B3, ან ორგანული კათიონების გადამტანს (OCT) OCT2.
13 არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია
- 1 კანცეროგენეზი, მუტაგენეზი, ფერტილობის გაუარესება
აზაციტიდინის პოტენციური კანცეროგენულობა შეფასდა თაგვებსა და ვირთხებში. აზაციტიდინმა გამოიწვია ჰემატოპოეტური სიმსივნეები მდედრ თაგვებში, როდესაც იგი ინტრაპერიტონეალურად შეიყვანეს დოზით 2.2 მგ/კგ (6.6 მგ/მ2, რაც შეადგენს ადამიანისთვის რეკომენდებული დღიური დოზის დაახლოებით 8%-ს 2 მგ/მ2-ზე გადაანგარიშებით) კვირაში სამჯერ, 52 კვირის განმავლობაში. ლიმფორეტიკულურ სისტემაში, ფილტვებში, სარძევე ჯირკვალსა და კანში სიმსივნეების გახშირებული შემთხვევები აღინიშნა, როდესაც აზაციტიდინი შეიყვანეს ინტრაპერიტონეალურად თაგვებში 50 კვირის განმავლობაში კვირაში ერთხელ დოზით 2.0 მგ/კგ (6.0 მგ/მ2, რაც მგ/მ2-ზე გადაანგარიშებით ადამიანისთვის რეკომენდებული დღიური დოზის დაახლოებით 8%-ს შეადგენს). ვირთხებში ჩატარებულმა ონკოგენობის კვლევამ, რომლის დროსაც პრეპარატი მიიღეს კვირაში ორჯერ დოზით 15 ან 60 მგ/მ2 (ადამიანებისთვის რეკომენდებული დღიური დოზის დაახლოებით 20–80%, 2 მგ/მ2-ზე გადაანგარიშებით), აჩვენა სათესლე ჯირკვლის სიმსივნეების გაზრდილი შემთხვევები საკონტროლო ჯგუფთან შედარებით.
აზაციტიდინის მუტაგენური და კლასტოგენური პოტენციალი შემოწმდა ინ ვიტრო ბაქტერიულ სისტემებში: Salmonella typhimurium-ის შტამები TA100 და trpE8-ის რამდენიმე შტამი, Escherichia coli-ის შტამები WP14 Pro, WP3103P, WP3104P და CC103; თაგვის ლიმფომის უჯრედებსა და ადამიანის ლიმფობლასტურ უჯრედებში გენის მუტაციის პირდაპირი ანალიზი ინ ვიტრო; და L5178Y თაგვის ლიმფომის უჯრედებსა და სირიული ზაზუნას ემბრიონულ უჯრედებში მიკრონუკლეარული ანალიზი ინ ვიტრო. აზაციტიდინი მუტაგენური იყო ბაქტერიული და ძუძუმწოვრების უჯრედულ სისტემებში. აზაციტიდინის კლასტოგენური ეფექტი ნაჩვენები იყო მიკრობირთვების ინდუქციით L5178Y თაგვის უჯრედებსა და სირიული ზაზუნას ემბრიონულ უჯრედებში.
მამრ თაგვებში აზაციტიდინის დოზით 9.9 მგ/მ² (ადამიანებისთვის რეკომენდებული დღიური დოზის დაახლოებით 9% 2 მგ/მ²-ზე გადაანგარიშებით) ყოველდღიურად მიღებამ არანამკურნალებ მდედრ თაგვებთან შეწყვილებამდე 3 დღის განმავლობაში გამოიწვია ფერტილობის შემცირება და შთამომავლობის დაკარგვა შემდგომი ემბრიონული და პოსტნატალური განვითარების დროს. მამრი ვირთხების კვირაში 3-ჯერ, 11 ან 16 კვირის განმავლობაში, 15-30 მგ/მ2 დოზით მკურნალობამ (მგ/მ2-ზე გადაანგარიშებით ადამიანისთვის რეკომენდებული დღიური დოზის დაახლოებით 20-40%) გამოიწვია სათესლე ჯირკვლების და ეპიდიდიმური წონის შემცირება, სპერმის რაოდენობის შემცირება, ორსულობის მაჩვენებლის შემცირება და ემბრიონების დაკარგვის ზრდა შეწყვილებულ მდედრებში. მსგავს კვლევაში, მამრ ვირთხებს, რომლებსაც 16 კვირის განმავლობაში მიეცათ 24 მგ/მ2, ორსულობის მე-2 დღეს გამოკვლევისას შეჯვარებულ მდედრებში ანომალიური ემბრიონების რაოდენობის ზრდა აღენიშნებოდათ.
14 კლინიკური კვლევები
- 1 მიელოდისპლაზიური სინდრომები (MDS)
1-ელი კვლევა წარმოადგენდა რანდომიზებულ, ღია, კონტროლირებად კვლევას, რომელიც ჩატარდა აშშ-ს 53 კვლევის ცენტრში, რომლის ფარგლებშიც შედარდა კანქვეშა საინექციო აზაციტიდინის პლუს დამხმარე თერაპიის უსაფრთხოება და ეფექტურობა მხოლოდ დამხმარე თერაპიასთან („დაკვირვება“) მოზრდილ პაციენტებში, რომელტაც ქონდათ მიელოდისპლაზიური სინდრომების (MDS) ხუთი FAB ქვეტიპიდან რომელიმე: რეფრაქტერული ანემია (RA), რგოლისებრი სიდერობლასტებიანი RA (RARS), ჭარბი ბლასტური RA (RAEB), ტრანსფორმაციის მყოფი RAEB (RAEB-T) და ქრონიკული მიელომონოციტური ლეიკემია (CMMoL). RA-ისა და RARS-ის მქონე პაციენტები კვლევაში ჩაერთვნენ, თუ ისინი აკმაყოფილებდნენ შემდეგი კრიტერიუმებიდან ერთ ან მეტს: საჭირო იყო ერითროციტების ტრანსფუზიის 9 შეფუთვა; თრომბოციტების რაოდენობა ≤50.0 x 103/ლ-ზე; საჭირო იყო თრომბოციტების ტრანსფუზია; ან ჰქონდათ ნეიტროპენია (ANC <1.0 x109/ლ) ინფექციებთან ერთად, რომელიც საჭიროებდა ანტიბიოტიკებით მკურნალობას. მწვავე მიელოგენური ლეიკემიის (AML) მქონე პაციენტების კვლევაში ჩართვა არ იყო დაგეგმილი. ამ კვლევაში დაშვებული დამხმარე თერაპია მოიცავდა სისხლის გადასხმის პროდუქტებს, ანტიბიოტიკებს, ღებინების საწინააღმდეგო საშუალებებს, ტკივილგამაყუჩებლებს და სიცხის დამწევ საშუალებებს. ჰემატოპოეტური ზრდის ფაქტორების გამოყენება აკრძალული იყო. პაციენტისა და დაავადების საწყისი მახასიათებლები შეჯამებულია მე-6 ცხრილში. 2 ჯგუფი მსგავსი იყო.
საინექციო აზაციტიდინი შეიყვანეს კანქვეშ დოზით 75 მგ/მ² დღეში ერთხელ 7 დღის განმავლობაში, ყოველ 4 კვირაში ერთხელ. თუ მკურნალობის 2 ციკლის შემდეგ სასარგებლო ეფექტი არ აღინიშნებოდა, მეორე დოზა იზრდებოდა 100 მგ/მ²-მდე. დოზა მცირდებოდა და/ან ყოვნდებოდა ჰემატოლოგიური პასუხის ან თირკმლის ტოქსიკურობის მტკიცებულების მიხედვით. დაკვირვების სამკურნალო ჯგუფში მყოფ პაციენტებს პროტოკოლის მიხედვით, საინექციო აზაციტიდინზე გადასვლის უფლება მიეცათ, თუ მათ აღენიშნებოდათ ძვლის ტვინის ბლასტური უჯრედების რაოდენობის მატება, ჰემოგლობინის შემცირება, ერითროციტების გადასხმის საჭიროების ზრდა ან თრომბოციტების შემცირება, ან თუ მათ სჭირდებოდათ თრომბოციტების გადასხმა ან განუვითარდათ კლინიკური ინფექცია, რომელიც ანტიბიოტიკებით მკურნალობას მოითხოვდა. ეფექტურობის შეფასების მიზნით, პირველადი საბოლოო წერტილი იყო პასუხის მაჩვენებელი (როგორც ეს განსაზღვრულია ცხრილში 7).
კვლევაში ჩართული 191 პაციენტიდან, დამოუკიდებელმა მიმოხილვამ (დადასტურებული დიაგნოზი) აჩვენა, რომ 19-ს საბაზისო ეტაპზე მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის დიაგნოზი დაუსვეს. ეს პაციენტები გამოირიცხნენ პასუხის მაჩვენებლის პირველადი ანალიზიდან, თუმცა ისინი ჩართეს დანიშნული მკურნალობის მქონე პაციენტების შერჩევის (ITT) ანალიზში. დაკვირვებისთვის რანდომიზებულ პაციენტთა დაახლოებით 55% გადავიდა ინექციურ მკურნალობაზე, რომ მიეღოთ აზაციტიდინი.
ცხრილი 6. საბაზისო დემოგრაფიული მონაცემები და დაავადების მახასიათებლები
საინექციო აზაციტიდინი (N=99)
დაკვირვება
(N=92)
სქესი (და%)
მამრობითი
72 (72.7)
60 (65.2)
მდედრობითი
27 (27.3)
32 (34.8)
რასა (n%)
თეთრკანიანი
93 (93.9)
85 (92.4)
შავკანიანი
1 (1.0)
1 (1.1)
ესპანური წარმოშობის
3 (3.0)
5 (5.4)
აზიელი/აღმოსავლეთი
2 (2.0)
1 (1.1)
ასაკი (წლები)
N
99
91
საშუალო ± SD
- 3 ± 10.39
- 0 ± 10.23
დიაპაზონი
31 - 92
35 - 88
კვლევაში ჩართვისას MDS-ის დიაგნოზის დასმა (n%
RA
21 (21.2)
18 (19.6)
RARS
6 (6.1)
5 (5.4)
RAEB
38 (38.4)
39 (42.4)
RAEB-T
16 (16.2)
14 (15.2)
CMMoL
8 (8.1)
7 (7.6)
AML
10 (10.1)
9 (9.8)
კვლევაში ჩართვამდე 3 თვით ადრე გამოყენებული ტრანსფუზიური პროდუქტი (n%)
ნებისმიერი ტრანსფუზიის პროდუქტი
70 (70.7)
59 (64.1)
სისხლის უჯრედები, შეფუთული ადამიანის
66 (66.7)
55 (59.8)
თრომბოციტები, ადამიანის სისხლი
15 (15.2)
12 (13.0)
ჰეტასტარქი
0 (0.0)
1 (1.1)
პლაზმის ცილის ფრაქცია
1 (1.0)
0 (0.0)
სხვა
2 (2.0)
2 (2.2)
ცხრილი 7. პასუხის კრიტერიუმები
RA
RARS
RAEB
RAEB-T
CMMoL
სრული პასუხი (CR), ხანგრძლივობა ≥4 კვირა
ძვლის ტვინი
<5% ბლასტები
პერიფერიული სისხლი
ნორმალური სისხლის საერთო ანალიზი, თუ საბაზისო ეტაპზე პათოლოგიურია
ბლასტების არარსებობა პერიფერიულ ცირკულაციაში
ნაწილობრივი პასუხი (PR), ხანგრძლივობა ≥4 კვირა
ძვლის ტვინი
ძვლის ტვინის საჭიროება არ არსებობს
ბლასტების ≥50%-ით შემცირება
ძვლის ტვინის დისპოეზის გაუმჯობესება
პერიფერიული სისხლი
თუ საბაზისო ეტაპზე პათოლოგიურია, ლეიკოციტების, ჰემოგლობინის და თრომბოციტების ნორმალური დონეებიდან დეფიციტის ≥ 50%-იანი აღდგენა
პერიფერიულ სისხლში ბლასტები არ არის
CMMoL-ის შემთხვევაში, თუ ლეიკოციტების რაოდენობა საბაზისო ეტაპზე მომატებულია, ჭარბი რაოდენობის ≥75%-იანი შემცირება ნორმის ზედა ზღვართან შედარებით
საინექციო აზაციტიდინით ნამკურნალებ პაციენტებში AML-ის გარეშე საერთო პასუხის სიხშირე (CR + PR) იყო 15.7% (16.2% საინექციო აზაციტიდინისთვის ყველა რანდომიზებული პაციენტის შემთხვევაში, AML-ის ჩათვლით), რაც სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად მაღალი იყო დაკვირვების ჯგუფში 0%-იან პასუხის სიხშირეზე (p<0.0001) (ცხრილი 8). პაციენტთა უმრავლესობას, რომლებმაც მიაღწიეს CR-ს ან PR-ს, საბაზისო ეტაპზე ჰქონდათ უჯრედული ხაზის 2 ან 3 ანომალია (79%; 11/14) და ძვლის ტვინის ბლასტების მომატებული დონე ან საბაზისო ეტაპზე იყვნენ ტრანსფუზიაზე დამოკიდებულნი.
პაციენტებში, რომლებსაც საინექციო აზაციტიდინის მკურნალობაზე პასუხი განუვითარდათ, ძვლის ტვინის ბლასტური უჯრედების პროცენტული მაჩვენებელი შემცირდა ან თრომბოციტების, ჰემოგლობინის ან ლეიკოციტების რაოდენობა გაიზარდა. მკურნალობის 5 ციკლის დროს ეს ცვლილებები თავდაპირველად პასუხის მქონე პაციენტთა 90%-ზე მეტს აღენიშნებოდა. ყველა პაციენტი, რომელიც ტრანსფუზიაზე იყო დამოკიდებული, გათავისუფლდა ამ დამოკიდებულებისგან PR ან CR შემთხვევაში. სრული რეაქციის ან უკეთესი კლინიკური პასუხის საშუალო და მედიანური ხანგრძლივობა შეფასდა, შესაბამისად, 512 და 330 დღით; მკურნალობის დასრულებისას პასუხის მქონე პაციენტების 75% კვლავ სრული რეაქციის ან უკეთესი მდგომარეობის პირობებში იყო. პასუხი გამოვლინდა MDS ქვეტიპებში, ასევე პაციენტებში, რომლებსაც საბაზისო ეტაპზე დაუდგინდათ AML-ის დიაგნოზი.
ცხრილი 8. პასუხის სიხშირე
საინექციო აზაციტიდინი (N=89)
დაკვირვება გადასვლამდე (N=83)
პასუხი
n (%)
n (%)
P მნიშვნელობა
საერთო (CR+PR)
14 (15.7)
0 (0.0)
(<0.0001)
სრული (CR)
5 (5.6)
0 (0.0)
(0.06)
ნაწილობრივი (PR)
9 (10.1)
0 (0.0)
–
დაკვირვების ჯგუფის პაციენტებს, რომლებიც გადავიდნენ აზაციტიდინის ინექციური თერაპიის მისაღებად (47 პაციენტი), ჰქონდათ 12.8%-იანი პასუხის მაჩვენებელი. ასევე ჩატარდა კვლევა 2, რომელიც წარმოადგენდა მრავალცენტრიან, ღია, ერთჯგუფიან კვლევას 72 პაციენტზე, რომლებსაც აღენიშნებოდათ RAEB, RAEB-T, CMMoL ან AML. კანქვეშა ინექციური აზაციტიდინით მკურნალობის შედეგად, ზემოთ აღწერილი კრიტერიუმების მსგავსი, პასუხის მაჩვენებელი (CR + PR) 13.9% იყო. კლინიკური პასუხის საშუალო და მედიანური ხანგრძლივობა PR ან უკეთესი შეფასდა, შესაბამისად, 810 და 430 დღით; კვლევაში მონაწილეობის მაჩვენებლის მქონე პაციენტების 80% კვლევაში მონაწილეობის დასრულების დროს კვლავ PR ან უკეთეს მდგომარეობაში იმყოფებოდა. კვლევა 3-ში, რომელიც RAEB, RAEB-T ან მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის მქონე 48 პაციენტის მონაწილეობით ჩატარებულ კიდევ ერთ ღია, ერთჯგუფიან კვლევას წარმოადგენდა, ინტრავენური აზაციტიდინით ინექციის სახით მკურნალობამ 18.8%-იანი პასუხის მაჩვენებელი აჩვენა, კვლავ ზემოთ აღწერილი კრიტერიუმების მსგავსი კრიტერიუმების გამოყენებით. კლინიკური პასუხის საშუალო და მედიანური ხანგრძლივობა PR ან უკეთესი შეფასდა, შესაბამისად, 389 და 281 დღით; მკურნალობის დასრულების დროს პაციენტების 67% კვლავ PR ან უკეთეს მდგომარეობაში იმყოფებოდა. ორივე კვლევაში პასუხი დაფიქსირდა MDS ქვეტიპებში, ასევე პაციენტებში, რომლებსაც საწყის ეტაპზე მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის დიაგნოზი დაუსვეს. ამ 2 კვლევაში ინექციისთვის აზაციტიდინის დოზირების რეჟიმები მსგავსი იყო კონტროლირებად კვლევაში გამოყენებული რეჟიმისა.
სარგებელი აღინიშნა იმ პაციენტებში, რომლებიც არ აკმაყოფილებდნენ PR ან უკეთეს კრიტერიუმებს, მაგრამ ითვლებოდნენ „გაუმჯობესებულად“. საინექციო აზაციტიდინით ნამკურნალები პაციენტების დაახლოებით 24% ჩაიტვალა გაუმჯობესებულად და მათგან დაახლოებით 2/3-მა დაკარგა ტრანსფუზიაზე დამოკიდებულება. დაკვირვების ჯგუფში მხოლოდ 83 პაციენტიდან 5 აკმაყოფილებდა გაუმჯობესების კრიტერიუმებს; არცერთს არ დაუკარგავს ტრანსფუზიაზე დამოკიდებულება. სამივე კვლევაში პაციენტების დაახლოებით 19%-მა დააკმაყოფილა გაუმჯობესების კრიტერიუმები 195-დღიანი საშუალო ხანგრძლივობის პერიოდში.
მე-4 კვლევა წარმოადგენდა საერთაშორისო, მულტიცენტრულ, ღია, რანდომიზებულ კვლევას, რომელშიც მონაწილეობდნენ MDS-ის მქონე პაციენტები RAEB, RAEB-T-ით ან მოდიფიცირებული CMMoL-ით FAB კლასიფიკაციის მიხედვით და შუალედური-2 და მაღალი რისკის მქონე პაციენტები IPSS კლასიფიკაციის მიხედვით. კვლევაში ჩართული 358 პაციენტიდან 179 რანდომიზდა აზაციტიდინის პლუს საუკეთესო დამხმარე თერაპიის (BSC) ჯგუფში, ხოლო 179 რანდომიზდა, რომ მიეღო სტანდარტული მკურნალობის რეჟიმები (CCR) პლუს BSC (105 -მხოლოდ BSC, 49 - დაბალი დოზის ციტარაბინი და 25 - ციტარაბინისა და ანტრაციკლინის შემცველი ქიმიოთერაპია). ეფექტურობის ძირითადი საბოლოო წერტილი იყო საერთო გადარჩენის მაჩვენებელი.
აზაციტიდინისა და CCR ჯგუფები შედარდა საწყისი პარამეტრების მიხედვით. პაციენტების საშუალო ასაკი იყო 69 წელი (დიაპაზონი 38-88 წელი), 98% იყო კავკასიელი და 70% - მამრობითი სქესის. საბაზისო ეტაპზე, პაციენტების 95%-ს ჰქონდა მაღალი რისკი FAB კლასიფიკაციის მიხედვით: RAEB (58%), RAEB-T (34%) და CMMoL (3%). IPSS კლასიფიკაციის მიხედვით, 87%-ს ჰქონდა მაღალი რისკი: Int-2 (41%), მაღალი (47%). საბაზისო ეტაპზე, პაციენტების 32% აკმაყოფილებდა ჯანმო-ს კრიტერიუმებს AML-ის სამკურნალოდ.
აზაციტიდინი შეიყვანეს კანქვეშ დოზით 75 მგ/მ² დღეში ერთხელ 7 დღის განმავლობაში, ზედიზედ ყოველ 28 დღეში (რაც თერაპიის ერთ ციკლს წარმოადგენდა). პაციენტები მკურნალობას აგრძელებდნენ დაავადების პროგრესირებამდე, პასუხის შემდეგ რეციდივამდე ან მიუღებელ ტოქსიკურობამდე. აზაციტიდინის მიმღებ პაციენტებს საშუალოდ 9 ციკლი (დიაპაზონი 1-დან 39-მდე), ხოლო BSC-ის მიმღებ პაციენტებს საშუალოდ 7 ციკლი (დიაპაზონი 1-დან 26-მდე), ციტარაბინის დაბალი დოზის მიმღებ პაციენტებს საშუალოდ 4.5 ციკლი (დიაპაზონი 1-დან 15-მდე), ხოლო ციტარაბინით და ანტრაციკლინით მიმღებ პაციენტებს საშუალოდ 1 ციკლი (დიაპაზონი 1-დან 3-მდე, ანუ ინდუქცია პლუს 1 ან 2 კონსოლიდაციის ციკლი) ჩაუტარდათ.
ყველა პაციენტის ანალიზის დროს, ვინც მკურნალობა დაიწყო, აზაციტიდინით ნამკურნალებ პაციენტებს აღენიშნებოდათ სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება საერთო გადარჩენის მაჩვენებელში, CCR-ით ნამკურნალებ პაციენტებთან შედარებით (საშუალო გადარჩენის მაჩვენებელი 24.5 თვე vs. 15.0 თვე; სტრატიფიცირებული ლოგ-რანგის მეთოდით p=0.0001). მკურნალობის ამ ეფექტის აღმწერი რისკის თანაფარდობა იყო 0.58 (95% CI: 0.43, 0.77).
კაპლან-მაიერის მრუდი ნებისმიერი მიზეზით სიკვდილამდე დროის მიხედვით: (ყველა პაციენტის შერჩევა, ვინც მკურნალობა დაიწყო)
left24638000
ძირითადი: AZA = აზაციტიდინი; CCR = ტრადიციული მკურნალობის რეჟიმები; CI = სანდოობის ინტერვალი; HR = რისკის თანაფარდობა
აზაციტიდინით მკურნალობამ გამოიწვია სისხლის წითელი უჯრედების გადასხმის საჭიროების შემცირება (იხილეთ ცხრილი 8).
აზაციტიდინით ნამკურნალებ პაციენტებში, რომლებიც საბაზისო ეტაპზე ერითროციტების ტრანსფუზიაზე დამოკიდებულნი იყვნენ და ტრანსფუზიისგან დამოუკიდებლები გახდნენ, ერითროციტების ტრანსფუზიისგან დამოუკიდებლობის საშუალო ხანგრძლივობა 13.0 თვე იყო.
ცხრილი 9. აზაციტიდინის გავლენა ერითროციტების ტრანსფუზიაზე MDS-ით დაავადებულ პაციენტებში
ეფექტურობის პარამეტრი
აზაციტიდინი პლუს BSC (n= 179)
ტრადიციული მკურნალობის რეჟიმები
(n= 179)
პაციენტების რაოდენობა და პროცენტი, რომლებიც საწყის ეტაპზე იყვნენ ტრანსფუზიაზე დამოკიდებულნი და გახდნენ ტრანსფუზიაზე დამოუკიდებლები მკურნალობის პროცესში1
პაციენტების რაოდენობა და პროცენტი, რომლებიც საბაზისო ეტაპზე არ იყვნენ ტრანსფუზიაზე დამოუკიდებლები და გახდნენ ტრანსფუზიაზე დამოკიდებულნი მკურნალობის დროს
50/111 (45.0%)
(95% CI: 35.6%, 54.8%)
10/68 (14.7%)
(95% CI: 7.3%, 25.4%)
13/114 (11.4%)
(95% CI: 6.2%, 18.7%)
28/65 (43.1%)
(95% CI: 30.9%, 56.0%)
1 პაციენტი მკურნალობის პერიოდში ერითროციტების ტრანსფუზიისგან დამოუკიდებლად ითვლებოდა, თუ მკურნალობის პერიოდში პაციენტს ზედიზედ 56 ან მეტი დღის განმავლობაში არ ჰქონდა ერითროციტების ტრანსფუზია. სხვა შემთხვევაში, პაციენტი ტრანსფუზიაზე დამოკიდებულად ითვლებოდა.
პედიატრიულ პრაქტიკაში გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Celgene Corporation-ის ვიდაზას (საინექციო აზაციტიდინი) სამკურნალოდ. თუმცა, Celgene Corporation-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს ინფორმაცია არ არის მოცემული ამ პრეპარატის ეტიკეტზე.
15 ლიტერატურა
- “OSHA Hazardous Drugs.” OSHA. http://www.osha.gov/SLTC/hazardousdrugs/index.html
16 მიწოდების/შენახვის და მოპყრობის წესი
მიწოდების წესი
საინექციო აზაციტიდინი მიეწოდება ლიოფილიზირებული ფხვნილის სახით 100 მგ ერთჯერადი დოზის ფლაკონებში, შეფუთული მუყაოს კოლოში, რომელიც შეიცავს 1 ფლაკონს (NDC 43598-305-62).
შენახვა
ინახება განუზავებელი ფლაკონები 20°C-დან 25°C-მდე (68°F-დან 77°F-მდე) ტემპერატურაზე; [იხილეთ USP კონტროლირებადი ოთახის ტემპერატურა].
პრეპარატთან მოპყრობა და განადგურება
საინექციო აზაციტიდინი სახიფათო პრეპარატია. დაიცავით მოპყრობისა და განადგურების შესაბამისი სპეციალური პროცედურები.
17 საკონსულტაციო ინფორმაცია პაციენტისთვის
ჰეპატოტოქსიკურობა პაციენტებში, რომლებსაც უკვე აქვთ ღვიძლის მძიმე დისფუნქცია
პაციენტებს უნდა მიეცეთ მითითება, რომ აცნობონ ექიმს ღვიძლის ნებისმიერი თანმხლები დაავადების შესახებ [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.3)].
თირკმლის ტოქსიკურობა
პაციენტებს მიეცით მითითება, რომ აცნობონ ექიმს თირკმლის ნებისმიერი თანმხლები დაავადების შესახებ [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.4)].
ემბრიო-ფეტალური ტოქსიკურობა
ორსულ ქალებს აცნობეთ ნაყოფისთვის პოტენციური რისკის შესახებ [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.6) და პრეპარატის გამოყენება სპეციფიურ პოპულაციებში (8.1)].
რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებს ურჩიეთ ეფექტური კონტრაცეფციის გამოყენება საინექციო აზაციტიდინის გამოყენებისას და ბოლო დოზის მიღებიდან 6 თვის განმავლობაში. რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალ პარტნიორებთან ერთად მამაკაცებს ურჩიეთ ეფექტური კონტრაცეფციის გამოყენება საინექციო აზაციტიდინის დროს და ბოლო დოზის მიღებიდან 3 თვის განმავლობაში. პაციენტებს ურჩიეთ, დაუყოვნებლივ აცნობონ ექიმს ორსულობის შესახებ ან ორსულობაზე ეჭვის შესახებ [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.6) და პრეპარატის გამოყენება სპეციფიურ პოპულაციებში (8.3)].
ლაქტაცია
ურჩიეთ პაციენტებს, თავი შეიკავონ ძუძუთი კვებისგან საინექციო აზაციტიდინის მიღების დროს და ბოლო დოზის მიღებიდან 1 კვირის განმავლობაში [იხილეთ პრეპარატის გამოყენება სპეციფიურ პოპულაციებში (8.2)].
უნაყოფობა
ურჩიეთ მამაკაცებსა და ქალებს, რომ საინექციო აზაციტიდინმა შეიძლება გავლენა მოახდინოს ფერტილობაზე [იხილეთ პრეპარატის გამოყენება სპეციფიურ პოპულაციებში (8.3) და არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია (13.1)].
გაცემის წესი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
დისტრიბუტორი:
Dr. Reddy's Laboratories Inc.,
Princeton, NJ 08540
დამზადებულია ინდოეთში
რევიზია: 07/2024 წელს
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.



