დავით ჩუთლაშვილი: “გამარჯვებულთა ყრილობა“ და სისხლიანი ბანკეტი: როგორ გაჟლიტა სტალინმა 1934 წლის ყრილობის 1 108 დელეგატი
დავით ჩუთლაშვილი: კრემლის მისამართით გამოვლენილი ერთგულება არასოდეს ყოფილა სიცოცხლის შენარჩუნების გარანტია — ადამიანები, რომლებმაც სტალინს აბსოლუტური ძალაუფლება მოუტანეს და ამ ძალაუფლების შესანარჩუნებლად მილიონობით გლეხი, არისტოკრატი, ბიზნესმენი თუ მუშა წარბშეუხრელად გაწყვიტეს, ზუსტად ოთხ წელიწადში თავადვე იქცნენ „ხალხის მტრებად“, ისევე, როგორც მათი გამარჯვების ზეიმი იქცა მათივე დაკრძალვად.

ბლოგერი, დავით ჩუთლაშვილი:
“გამარჯვებულთა ყრილობა“ და სისხლიანი ბანკეტი: როგორ გაჟლიტა სტალინმა 1934 წლის ყრილობის 1 108 დელეგატი
1934 წლის იანვარ-თებერვალში, მოსკოვში, კერძოდ კრემლის სასახლეში, საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის მე-17 ყრილობა გაიმართა.
ოფიციალურმა პროპაგანდამ მას პომპეზურად უწოდა „გამარჯვებულთა ყრილობა“ — ბოლშევიკები პირველი ხუთწლედის „მიღწევებს“, სოფლის მეურნეობის ძალადობრივ კოლექტივიზაციასა და ქვეყანაზე სრული კონტროლის დამყარებას ზეიმობდნენ.
დარბაზში შეკრებილი 1 966 დელეგატი ფეხზე წამომდგარი, გაუთავებელი ოვაციებით ხვდებოდა იოსებ სტალინს.
პარტიულ ფუნქციონერებს ეგონათ, რომ სისხლიანი ბრძოლა უკვე მოგებული ჰქონდათ და წინ მხოლოდ ძალაუფლებით და პრივილეგიებით ტკბობა და სიხარულით სავსე ცხოვრება მოელოდათ. მათ წარმოდგენაც არ გააჩნდათ, რომ ეს „გამარჯვებულთა ბანკეტი“ სინამდვილეში სასიკვდილოდ განწირულთა შეკრება იყო.
ფარული კენჭისყრა, რომელიც დიქტატორმა არ დაივიწყა
დარბაზში სტალინის სადღეგრძელოებსა და ქება-დიდებას დასასრული არ უჩანდა, მაგრამ ყრილობის მთავარმა მოვლენამ კულისებში ჩაიარა. ცენტრალური კომიტეტის ფარული კენჭისყრის დროს დელეგატების დიდმა ნაწილმა სტალინის გვარი ბიულეტენებში გადახაზა, მაშინ როცა ლენინგრადის პარტიულმა ლიდერმა, სერგეი კიროვმა თითქმის ერთსულოვანი მხარდაჭერა მიიღო (მის წინააღმდეგ მხოლოდ სამი ხმა აღმოჩნდა).
სტალინის უახლოესმა გარემოცვამ — კაგანოვიჩმა და ყრილობის ხმის დამთვლელი კომისიის წევრებმა ბიულეტენების ნაწილი სასწრაფოდ გაანადგურეს და ოფიციალური შედეგები გააყალბეს, რათა ბელადის „უპირობო ტრიუმფი“ ეჩვენებინათ.
მაგრამ სტალინმა სიმართლე მაინც გაიგო — და ის არავის აპატია.
ზუსტად ათი თვის შემდეგ, 1934 წლის 1 დეკემბერს, “გამარჯვების ყრილობის” დელეგატების ფავორიტი, სერგეი კიროვი ლენინგრადში საეჭვო ვითარებაში მოკლეს, რამაც სტალინს „დიდი ტერორის“ დასაწყებად იდეალური საბაბი მისცა.
1 966 დელეგატიდან 1 108 „ხალხის მტერი“
მომდევნო ოთხი წლის განმავლობაში კრემლის სასახლეში გამართული ტრიუმფი სისხლიან სასაკლაოდ გადაიქცა.
1934 წლის ყრილობის 1 966 დელეგატიდან სტალინმა 1 108 ადამიანი „ხალხის მტრად“, „უცხო ქვეყნის ჯაშუშად“ და „ტერორისტად“ გამოაცხადა. მათი აბსოლუტური უმრავლესობა ენკავედეს სარდაფებში დახვრიტეს ან გულაგის საკონცენტრაციო ბანაკებში წამებით ამოხადეს სული.
კიდევ უფრო შემზარავი სურათი იყო პარტიის უმაღლეს ეშელონებში: ამავე ყრილობაზე არჩეული ცენტრალური კომიტეტის 139 წევრიდან და კანდიდატიდან 98 კაცი (70 პროცენტზე მეტი) დახვრიტეს.
განადგურდნენ თავად ის ჯალათები და ხმის დამთვლელი კომისიის წევრებიც, რომლებმაც 1934 წელს სტალინის სასარგებლოდ ბიულეტენები გააყალბეს — ბელადს ზედმეტი მოწმეები აღარ სჭირდებოდა.
მე-17 ყრილობის ისტორია ტოტალიტარული რეჟიმის დაუწერელი კანონის ყველაზე მკაფიო ილუსტრაციაა: ნებისმიერი ბოროტი სისტემა ბოლოს ყოველთვის საკუთარ შვილებსა და ყველაზე ერთგულ მონებს ჭამს.
კრემლის მისამართით გამოვლენილი ერთგულება არასოდეს ყოფილა სიცოცხლის შენარჩუნების გარანტია — ადამიანები, რომლებმაც სტალინს აბსოლუტური ძალაუფლება მოუტანეს და ამ ძალაუფლების შესანარჩუნებლად მილიონობით გლეხი, არისტოკრატი, ბიზნესმენი თუ მუშა წარბშეუხრელად გაწყვიტეს, ზუსტად ოთხ წელიწადში თავადვე იქცნენ „ხალხის მტრებად“, ისევე, როგორც მათი გამარჯვების ზეიმი იქცა მათივე დაკრძალვად.
მასალა მომზადებულია NEWS.GE-ის რედაქციის მიერ. news.ge-ის მუშაობის პრინციპებს გაეცანი პროექტის შესახებ გვერდზე.
კომენტარები
კომენტარები იტვირთება…