პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
ანტინეოპლაზური საშუალებები

მეთოტრექსატი კოცაკ

METHOTREXATE KOCAK

რეცეპტით500მგინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება

კიბოს სამკურნალო საშუალება ავთვისებიანი კიბოს დაავადებების მკურნალობა, მაგალითად; მწვავე ლიმფოციტური ლეიკემია, მენინგეალური ლეიკემია, არაჰოჯკინის ლიმფომა, თავისა და ყელის, საკვერცხის, შარდის ბუშტის, საშვილოსნოს ყელის, კუჭის, მსხვილი ნაწლავის, სათესლე ჯირკვლის კიბო, სარძევე ჯირკვლის კიბო, ოსტეოსარკომა, ქორიოკარცინომა …

სრულად
მოქმედი ნივთიერება
მეთოტრექსატი (methotrexate)
ფორმა და შეფუთვა
500მგ/20მლ საინექციო ხსნარი ფლაკონი №1
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ინეოპლაზური საშუალებები, ფოლის მჟავას ანალოგები
ATC კოდი
L01BA01
რეგისტრაციის ნომერი
რ/ა-P-0027
რეგისტრირებულია
23 მარტი 2022, მოქმედებს 23 მარტი 2027-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
()
GMP
-
ურთიერთქმედების შემოწმებამეთოტრექსატი კოცაკ და სხვა წამალი ერთად

მეთოტრექსატი კოცაკ — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

კიბოს სამკურნალო საშუალება

ავთვისებიანი კიბოს დაავადებების მკურნალობა, მაგალითად; მწვავე ლიმფოციტური ლეიკემია, მენინგეალური ლეიკემია, არაჰოჯკინის ლიმფომა, თავისა და ყელის, საკვერცხის, შარდის ბუშტის, საშვილოსნოს ყელის, კუჭის, მსხვილი ნაწლავის, სათესლე ჯირკვლის კიბო, სარძევე ჯირკვლის კიბო, ოსტეოსარკომა, ქორიოკარცინომა და სხვა ტროფობლასტური სიმსივნეები, ბრონქონომატოგენური კარცინომა, კარცინომატოგენური და კარცინომა. ცენტრალური ნერვული სისტემის სიმსივნეები. მეთოტრექსატი შეიძლება დაინიშნოს ცალკე ან სხვა ციტოსტატიკურ პრეპარატებთან, ჰორმონებთან, რადიოთერაპიასთან და ქირურგიასთან ერთად კომბინაციაში.

მიღების წესი და დოზირება

შენიშვნა: მეთოტრექსატი კოჩაკი 500 მგ/20 მლ საინექციო ხსნარი არის ჰიპერტონული ხსნარი. ამიტომ, ის არ არის განკუთვნილი ინტრათეკალური და ინტრავენტრიკულური გამოყენებისთვის.

გამოყენება კიბოს მკურნალობის დროს

მოზრდილები და ბავშვები

დოზა ეფუძნება პაციენტის სხეულის წონას ან სხეულის ზედაპირის ფართობს, გარდა ინტრათეკალური ან ინტრავენტრიკულური შეყვანისა, რომლის დროსაც რეკომენდებულია მაქსიმალური დოზა 15 მგ და მაქსიმალური კონცენტრაცია 5 მგ/მლ. დოზები უნდა შემცირდეს ჰემატოლოგიური უკმარისობის და ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობის შემთხვევაში. უფრო დიდი დოზები (100 მგ-ზე მეტი) ჩვეულებრივ ინიშნება ინტრავენური ინფუზიით არა უმეტეს 24 საათის განმავლობაში. დოზის ნაწილი შეიძლება თავდაპირველად მიღებულ იქნას სწრაფი ინტრავენური ინექციით.

დოზირების სქემა მნიშვნელოვნად განსხვავდება კლინიკური გამოყენების მიხედვით. მეთოტრექსატი წარმატებით გამოიყენება სხვადასხვა სიმსივნური დაავადებების სამკურნალოდ, ცალკე და სხვა ციტოტოქსიურ პრეპარატებთან, ჰორმონებთან, რადიოთერაპიასთან ან ქირურგიასთან ერთად. ამრიგად, დოზირების სქემა მნიშვნელოვნად ცვალებადია კლინიკური გამოყენების მიხედვით, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც გამოიყენება 150 მგ/მ2-ზე მეტი. მკურნალობის ამ რეჟიმებს მოჰყვება კალციუმის ფოლინატის გამოყენება ნორმალური უჯრედების ტოქსიკური ზემოქმედებისგან დასაცავად.

კალციუმის ფოლინატის დოზა იცვლება მეთოტრექსატის შეყვანილი დოზის მიხედვით. ჩვეულებრივ, 150 მგ-მდე ინიშნება ინტრამუსკულური ინექციით, ინტრავენური ბოლუსური ინექციით ან ინტრავენური ინფუზიით, ან პერორალურად გაყოფილი დოზებით 12-24 საათის განმავლობაში. 12-25 მგ ინტრამუსკულარულად, ინტრავენურად ან 15 მგ პერორალურად (ერთი კაფსულა) ყოველ 6 საათში მომდევნო 48 საათის განმავლობაში. შემანარჩუნებელი თერაპია ჩვეულებრივ იწყება მეთოტრექსატის ინფუზიის დაწყებიდან 8-24 საათის შემდეგ. დაბალი დოზით (100 მგ-ზე ნაკლები) მეთოტრექსატის შეყვანისას, კალციუმის ფოლინატის ერთი კაფსულა (15 მგ) ყოველ 6 საათში 48-72 საათის განმავლობაში შეიძლება საკმარისი იყოს. შემდეგი დოზები მოცემულია მხოლოდ საორიენტაციოდ:

ლეიკემია

  • 3 მგ/მ2 სხვა ციტოსტატიკურ საშუალებებთან კომბინაციაში ერთხელ დღეში 4-6 კვირის განმავლობაში.
  • 5 მგ/კგ ყოველ მეორე კვირაში.

30 მგ/მ2 კვირაში შემანარჩუნებელ თერაპიაში.

მაღალი დოზის რეჟიმი არის 1-12 გ/მ2 (IV 1-6 საათი) შორის, მეორდება ყოველ 1-3 კვირაში.

20 მგ/მ2 სხვა ციტოსტატიკურ საშუალებებთან ერთად კვირაში ერთხელ.

არაჰოჯკინის ლიმფომა

კომბინირებული თერაპია მონაცვლეობს 500 მგ/მ2-დან 2000 მგ/მ2-მდე კვირაში ერთხელ ან 3-კვირიანი ინტერვალით.

7500 მგ/მ2 IV კვირაში ერთხელ.

მკერდის კიბო

40 მგ/მ2 IV 1 ან 1-3 დღეს ციტოსტატიკური საშუალებებით. დღეში ან 1-8. 3 ჯერ დღეში ან წელიწადში.

ქორიოკარცინომა და სხვა ტროფობლასტური სიმსივნეები

15-30 მგ დღეში 5 დღის განმავლობაში მკურნალობის დროს ერთი კვირის ან მეტი ინტერვალით.

გამოყენების მეთოდი

მოზრდილები და ბავშვები შეიყვანება მეტოტრექსატი 500 მგ/20 მლ ინტრამუსკულურად, მისი შეყვანა შესაძლებელია ინტრავენურად (ბოლუსური ინექციის ან ინფუზიის სახით) და ინტრა-არტერიულად.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

თირკმელების/ღვიძლის უკმარისობა

თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში საჭიროა დოზის შემცირება. (იხ. პუნქტი 4.4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას).

ის სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის შემთხვევაში.

ის არ უნდა იქნას გამოყენებული ღვიძლის მძიმე დისფუნქციის დროს (იხ. პუნქტი 4.3. უკუჩვენებები და პუნქტი 4.4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას).

პედიატრიული მოსახლეობა

არ არსებობს დოზირების რეკომენდაციები ბავშვებში მეთოტრექსატის გამოყენების შესახებ.

გერიატრიული მოსახლეობა

ხანდაზმულებში შეიძლება საჭირო გახდეს დოზის შემცირება.

სიფრთხილის ზომები

მეთოტრექსატის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ ანტინეოპლასტიურ ქიმიოთერაპიაში გამოცდილი ონკოლოგების მეთვალყურეობის ქვეშ.

მკურნალობის დაწყებამდე შეიძლება რეკომენდებული იყოს გულმკერდის რენტგენი.

ფატალური ან სერიოზული ტოქსიკური რეაქციის შესაძლებლობის გამო, პაციენტებს ექიმმა დეტალურად უნდა აცნობოს რისკების შესახებ.

პაციენტი უნდა იყოს მუდმივი დაკვირვების ქვეშ.

მკურნალობის დაწყებამდე, მის დროს და მის შემდეგ აუცილებელია სისხლის სრული ანალიზის მონიტორინგი. თუ განვითარდა სისხლის თეთრი უჯრედების ან თრომბოციტების რაოდენობის კლინიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება, მეტოტრექსატი დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს. პაციენტებს უნდა მიეცეთ რჩევა, შეატყობინონ ექიმს ინფექციის ყველა გამოვლენილი ნიშნისა და სიმპტომის შესახებ. მეთოტრექსატი შეიძლება იყოს ჰეპატოტოქსიური, განსაკუთრებით მაღალი დოზებით ან ხანგრძლივი თერაპიის დროს. აღინიშნა ღვიძლის ატროფია, ნეკროზი, ციროზი, ცხიმოვანი ბალანსის ცვლილებები და პერიპორტალური ფიბროზი. ვინაიდან ცვლილებები შეიძლება მოხდეს კუჭ-ნაწლავის ან ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის წინა ნიშნების გარეშე, აუცილებელია ღვიძლის ფუნქციის გამოვლენა თერაპიის დაწყებამდე და რეგულარულად დაკვირვება მთელი თერაპიის განმავლობაში. თუ განვითარდა ღვიძლის ფუნქციის მნიშვნელოვანი დარღვევები, მეთოტრექსატის დოზები უნდა გადაიდოს მინიმუმ ორი კვირით. ღვიძლის ადრე არსებული დაზიანების ან დისფუნქციის არსებობა განსაკუთრებულ ყურადღებას მოითხოვს. თავიდან უნდა იქნას აცილებული მედიკამენტებთან ერთდროული გამოყენება, რომლებიც შეიძლება იყოს ჰეპატოტოქსიური (ალკოჰოლის ჩათვლით). ნაჩვენებია, რომ მეთოტრექსატი არის ტერატოგენული. მან გამოიწვია თანდაყოლილი ანომალიები და/ან ნაყოფის სიკვდილი. ამიტომ, არ არის რეკომენდებული რეპროდუქციული ასაკის ქალებში გამოყენება, თუ არ არსებობს საკმარისი სამედიცინო მტკიცებულება, რომ სარგებელი აღემატება რისკებს. მეტოტრექსატი არ უნდა მიეცეს ორსულ ფსორიაზულ პაციენტებს.

თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი უნდა მოხდეს თირკმელების ფუნქციის ტესტებით და შარდის ანალიზით:

თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი უნდა მოხდეს მკურნალობის დაწყებამდე, მის დროს და მის შემდეგ. სიფრთხილეა საჭირო თირკმელების მნიშვნელოვანი უკმარისობის შემთხვევაში. თირკმელების ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებს უნდა დაენიშნოთ უფრო დაბალი დოზები. მაღალმა დოზებმა შეიძლება გამოიწვიოს მეთოტრექსატის ან მისი მეტაბოლიტების დალექვა თირკმლის მილაკებში. პრევენციული ღონისძიენების სახით რეკომენდებულია, სითხი ჭარბი რაოდენობით მიღება და შარდის გატუტოვნება pH 6,5-7,0 პერორალური ან ინტრავენური ნატრიუმის ბიკარბონატით (5 x 625 მგ ტაბლეტი, ყოველ 3 საათში) ან აცეტაზოლამიდით (500 მგ პერორალურად 4-ჯერ დღეში).

მეთოტრექსატი ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით. მისი გამოყენება თირკმელების დისფუნქციის არსებობისას შეიძლება გამოიწვიოს ტოქსიკური რაოდენობით დაგროვება ან თირკმლის დამატებითი დაზიანება.

თირკმელების ფუნქციის დარღვევის შემთხვევაში (მაგ. ხანდაზმულები), მეთვალყურეობა უფრო ხშირი უნდა იყოს. ეს განსაკუთრებით ეხება იმ წამლების ერთდროულ გამოყენებას, რომლებიც გავლენას ახდენენ მეტოტრექსატის ექსკრეციაზე, რაც იწვევს თირკმლის დაზიანებას (მაგ. არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები) ან სისხლის შემცველობის პოტენციურ დარღვევას. დეჰიდრატაციამ ასევე შეიძლება გაზარდოს მეტოტრექსატის ტოქსიკურობის სიმძიმე.

დიარეა და წყლულოვანი სტომატიტი ჩვეულებრივი ტოქსიკური ეფექტია და საჭიროებს თერაპიის შეწყვეტას, წინააღმდეგ შემთხვევაში შესაძლოა განვითარდეს ლეტალური შედეგი ჰემორაგიული ენტერიტის და ნაწლავის პერფორაციის შედეგად.

მეტოტრექსატი გავლენას ახდენს გამეტოგენეზზე მკურნალობის დროს და შეიძლება გამოიწვიოს ნაყოფიერების დაქვეითება, რომელიც ითვლება შექცევადად მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ. პაციენტებს და მათ პარტნიორებს უნდა მიეცეთ რჩევა, მოერიდონ დაორსულებას მეტოტრექსატით მკურნალობის დროს და მინიმუმ 6 თვის განმავლობაში მისი დასრულებიდან.

მეტოტრექსატმა შეიძლება გამოიწვიოს ნაყოფიერების დაქვეითება, ოლიგოსპერმია, მენსტრუალური დისფუნქცია და ამენორეა. როგორც ჩანს, ეს ეფექტი შექცევადია პრეპარატის მიღების შეწყვეტის შემდეგ. გარდა ამისა, მეთოტრექსატი იწვევს ადამიანებში ემბრიოტოქსიკურობას და ნაყოფის დეფექტებს და შეიძლება გამოიწვიოს ორსულობის მოშლა. თუ რომელიმე პარტნიორი იყენებს მეტოტრექსატს, ორსულობა თავიდან უნდა იქნას აცილებული მკურნალობის დროს და მკურნალობის შეწყვეტიდან სულ მცირე 3 თვის განმავლობაში.

მეტოტრექსატს აქვს გარკვეული იმუნოსუპრესიული აქტივობა და შეუძლია შეამციროს იმუნოლოგიური პასუხი თანმხლები ვაქცინაზე და გავლენა მოახდინოს იმუნოანალიზის შედეგებზე. ასევე, განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები უნდა იქნას მიღებული არააქტიური, ქრონიკული ინფექციების არსებობისას (მაგ. ჰერპეს ზოსტერი, ტუბერკულოზი, B ან C ჰეპატიტი) შესაძლო გააქტიურების გამო. ცოცხალ ვაქცინებთან ერთდროული ვაქცინაცია არ უნდა ჩატარდეს. მეტოტრექსატის იმუნოსუპრესიული ეფექტი უნდა იყოს გათვალისწინებული, როდესაც პაციენტის იმუნური პასუხი მნიშვნელოვანია ან აუცილებელია.

პაციენტებს, რომლებიც იღებენ მეტოტრექსატის დაბალ დოზებს, შეიძლება განუვითარდეთ ავთვისებიანი ლიმფომები, რომლებიც საჭიროებენ თერაპიის შეწყვეტას. ლიმფომის უკმარისობა, რომელიც აჩვენებს სპონტანური რეგრესიის ნიშნებს, მოითხოვს ციტოტოქსიური თერაპიის დაწყებას.

პოტენციურად ფატალური ოპორტუნისტული ინფექციები, მათ შორის Pneumocystis carinii პნევმონია, შეიძლება განვითარდეს მეტოტრექსატით თერაპიის დროს. ფილტვების დარღვევების სიმპტომების მქონე პაციენტებში გასათვალისწინებელია Pneumocystis carinii-ს გამოვლენის შესაძლებლობა. პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ პლევრალური გამონაჟონი ან ასციტი მუცლის არეში, სითხეების დრენაჟი ან მკურნალობა უნდა შეწყდეს მკურნალობის დაწყებამდე, თუ ეს მიზანშეწონილად ჩაითვლება. მეტოტრექსატის გამოყენებისას დაფიქსირდა სიკვდილიანობა. სერიოზული გვერდითი რეაქციები, სიკვდილის ჩათვლით, დაფიქსირდა მეტოტრექსატის (ჩვეულებრივ მაღალი დოზებით) და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ერთდროული მიღებისას (იხ. 4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები). ფოლიუმის მჟავების ანტაგონისტების, როგორიცაა ტრიმეტოპრიმი/სულფამეთოქსაზოლის ერთდროული გამოყენებისას იშვიათად აღინიშნა მწვავე მეგალობლასტური პანციტოპენია. მეტოტრექსატის მწვავე ტოქსიკურობის შემთხვევაში პაციენტებს შესაძლოა დასჭირდეთ ფოლინის მჟავას დამატება.

წინასწარი მკურნალობა და პერიოდული ჰემატოლოგიური გამოკვლევები მნიშვნელოვანია ქიმიოთერაპიაში მეთოტრექსატის გამოყენებისას, ჰემოპოეტური სუპრესიის საერთო გვერდითი ეფექტის გამო. მეტოტრექსატით გამოწვეული ჰემოპოეტური დათრგუნვა შეიძლება გამოვლინდეს მოულოდნელად და გამოხატულად უსაფრთხო დოზებით გამოყენების დროსაც. ლეიკოციტების ან თრომბოციტების რაოდენობის ნებისმიერი მნიშვნელოვანი შემცირება მოითხოვს პრეპარატის დაუყოვნებლივ შეწყვეტას და შესაბამის დამხმარე თერაპიას. ის სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ავთვისებიანი დაავადებით და ძვლის ტვინის უკვე არსებული აპლაზიით, ლეიკოპენიის, თრომბოციტოპენიის ან ანემიის მქონე პაციენტებში.

მეტოტრექსატით თერაპიის დაწყებამდე და დასვენების პერიოდის შემდეგ მეთოტრექსატის განახლებამდე უნდა შეფასდეს თირკმლის ფუნქცია, ღვიძლის ფუნქცია და სისხლის ელემენტები პაციენტის ანამნეზთან, ფიზიკურ გამოკვლევასთან და ლაბორატორიულ ტესტებთან ერთად. სათანადო დაკვირვება უნდა განხორციელდეს პაციენტებზე, რომლებიც იღებენ მკურნალობას, რათა შესაძლებელი იყოს პოტენციური ტოქსიკური ეფექტების ან გვერდითი რეაქციების ნიშნების გამოვლენა და შეფასება მინიმალური დაგვიანებით.

შემდეგი ლაბორატორიული ტესტები აუცილებელია პაციენტების კლინიკური შეფასებისა და მონიტორინგისთვის, რომლებიც იღებენ მეთოტრექსატს: სრული ჰემატოლოგიური გამოკვლევა, შარდის ანალიზი, თირკმლის ფუნქციის ტესტები, ღვიძლის ფუნქციის ტესტები, გულმკერდის რენტგენი და პლაზმაში მეთოტრექსატის დონე მაღალი დოზების მიღებისას. მიზანია ნებისმიერი ორგანოს დისფუნქციის ან სისტემური აშლილობის იდენტიფიცირება; ტესტები უნდა ჩატარდეს მკურნალობის დაწყებამდე, მკურნალობის დროს და მის შემდეგ გარკვეული ინტერვალებით.

1,5 გრამზე მეტი ჯამური დოზების შემთხვევაში, შეიძლება განიხილებოდეს ღვიძლის ბიოფსია, თუ მკურნალობის შემდეგ ღვიძლის უკმარისობის საეჭვოა.

ვიტამინის პრეპარატებმა ან პროდუქტებმა, რომლებიც შეიცავს ფოლიუმის მჟავას, ფოლინის მჟავას და მათ წარმოებულებს, შეიძლება შეამცირონ მეტოტრექსატის ეფექტურობა.

მეთოტრექსატი უნდა იქნას გამოყენებული უკიდურესი სიფრთხილით ჰემატოლოგიური დეპრესიის, თირკმლის უკმარისობის, ინფექციის, პეპტიური წყლულის, წყლულოვანი კოლიტის, წყლულოვანი სტომატიტის, დიარეის, ზოგადი დაღლილობის მქონე პაციენტებში, აგრეთვე ბავშვებში და ხანდაზმულებში.

მეთოტრექსატის ერთდროულმა გამოყენებამ რადიოთერაპიასთან შეიძლება გაზარდოს რბილი ქსოვილების ნეკროზისა და ოსტეონეკროზის რისკი.

შეიძლება განვითარდეს მწვავე ან ქრონიკული ინტერსტიციული პნევმონია, რომელიც ხშირად ასოცირდება ეოზინოფილიასთან და ასევე დაფიქსირებულია სიკვდილი. ცხელება, ხველა (განსაკუთრებით მშრალი არაპროდუქტიული ხველა) და ქოშინი არის თვალსაჩინო სიმპტომები პაციენტებისთვის, რომლებსაც უნდა აკონტროლონ ყოველი გამოკვლევა. პაციენტები უნდა იყვნენ ინფორმირებული პნევმონიის რისკის შესახებ და უნდა იცოდნენ, რომ დაუყოვნებლივ აცნობონ ექიმს ქოშინის ან მუდმივი ხველების გამოვლენის შემთხვევაში.

მეტოტრექსატით თერაპია უნდა შეწყდეს იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ფილტვის სიმპტომები და უნდა ჩატარდეს საფუძვლიანი გამოკვლევა, გულმკერდის რენტგენის ჩათვლით, რათა გამოირიცხოს ინფექციის შესაძლებლობა. მეტოტრექსატით გამოწვეული ფილტვის უკმარისობის ეჭვის შემთხვევაში, უნდა დაიწყოს კორტიკოსტეროიდებით მკურნალობა.

განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს ღვიძლის ტოქსიკურობის გამოვლენას, რომელიც შეიძლება მოხდეს ღვიძლის ფუნქციური ტესტების ცვლილების გარეშე. მკურნალობა არ უნდა დაიწყოს ან შეწყდეს, თუ რაიმე ადრე არსებული ან განვითარდა მკურნალობის დროს ღვიძლის ფუნქციური ტესტების ან ღვიძლის ბიოფსიის დარღვევები. ასეთი დარღვევები უბრუნდება ნორმას ექიმის შეხედულებისამებრ რეკომენდებული მკურნალობიდან 2 კვირის განმავლობაში.

ციტოსტატიკის გამოყენება უნდა მოხდეს ეროვნული გაიდლაინების მიხედვით. მეთოტრექსატი-კოჩაკი შეიცავს 38,1 მგ ნატრიუმს ყოველ 20 მლ დოზაზე. ეს გასათვალისწინებელია პაციენტებისთვის, რომლებიც იცავენ ნატრიუმის დიეტას.

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

ორალური ანტიბიოტიკები

ტეტრაციკლინი, ქლორამფენიკოლი და არაშეწოვადი ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკები შეიძლება ურთიერთქმედებდეს ენტერო-ჰეპატური მოცირკულირე მეტოტრექსატთან ნაწლავური ფლორის დათრგუნვის ან ბაქტერიული მეტაბოლიზმის დათრგუნვის გამო.

ანტიბიოტიკები

ანტიბიოტიკებმა, როგორიცაა პენიცილინი, გლიკოპეპტიდი, სულფონამიდი, ციპროფლოქსაცინი და ცეფალოტინი, შეიძლება ცალკეულ შემთხვევებში შეამცირონ მეტოტრექსატის თირკმლის კლირენსი; ეს იწვევს თანმხლებ ჰემატოლოგიურ/კუჭ-ნაწლავის ტოქსიკურობას შრატში მეთოტრექსატის კონცენტრაციის გაზრდით.

წამლები, რომლებიც ძლიერად უკავშირდება პლაზმის ცილებს

ცილებთან შეკრული მეთოტრექსატი შეიძლება შეიცვალოს სალიცილატებით, ჰიპოგლიკემიური საშუალებებით, დიურეზულებით, სულფონამიდებით, დიფენილჰიდანტოინებით, ფენიტოინით, ტეტრაციკლინებით, ქლორამფენიკოლით, სულფაზოლით, დოქსორუბიცინით, ციკლოფოსფამიდით, პარაამინობენზოინის მჟავით, ბარბიტურატებით. მეთოტრექსატის უფრო მაღალმა დონემ პლაზმაში, რომელიც არ არის დაკავშირებული ცილებთან, შეიძლება გამოიწვიოს ტოქსიკურობის გაზრდა.

მედიკამენტები, რომლებიც იწვევენ ფოლიუმის მჟავას დეფიციტს

ფოლიუმის მჟავის ანტაგონისტებთან, როგორიცაა ტრიმეტოპრიმი და სულფამეთოქსაზოლი, ერთდროულმა გამოყენებამ იშვიათ შემთხვევებში შეიძლება გამოიწვიოს მწვავე პანციტოპენია. ფოლიუმის მჟავას დეფიციტის გამომწვევ პრეპარატებთან (როგორიცაა სულფონამიდები, ტრიმეტოპრიმსულფამეთოქსაზოლი) ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს მეტოტრექსატის ტოქსიკურობა. განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს პაციენტებს ფოლიუმის მჟავას დეფიციტით ანამნეზში.

პროტონული დგუშის ინჰიბიტორები

მეთოტრექსატის და ომეპრაზოლის ერთდროული მიღება ანელებს მეტოტრექსატის თირკმელებით ელიმინაციას.

ფოლიუმის მჟავას შემცველი რკინის პრეპარატებმა შეიძლება შეამცირონ მეტოტრექსატის ეფექტურობა.

მეტოტრექსატს ასევე აქვს იმუნოსუპრესიული მოქმედება, ამიტომ იმუნოლოგიური პასუხი ვაქცინაციაზე შეიძლება შემცირდეს. გარდა ამისა, ცოცხალი ვაქცინის გამოყენებამ მკურნალობასთან ერთად შეიძლება გამოიწვიოს მძიმე ანტიგენური რეაქცია.

თავიდან უნდა იქნას აცილებული ნეფროტოქსიურობისა და ჰეპატოტოქსიურობის პოტენციურ პრეპარატებთან (მათ შორის ალკოჰოლთან) ერთდროული გამოყენება.

მეტოტრექსატი ააქტიურებს თირკმლის სეკრეციას. ის ხშირად ურთიერთქმედებს სხვა წამლებთან, რომლებსაც აქვთ იგივე ექსკრეციული გზა და ეს ურთიერთქმედება იწვევს პლაზმაში მეტოტრექსატის დონის მატებას.

არასტეროიდულმა ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებმა და სალიცილატებმა შეიძლება დაარღვიონ მეტოტრექსატის თირკმლის კლირენსი და გამოიწვიოს სერიოზული ტოქსიკურობა.

პრობენეციდმა და სუსტმა მჟავებმა შეიძლება შეამცირონ მეტოტრექსატის ელიმინაცია; შეიძლება გამოიწვიოს დოზის არაპირდაპირი ზრდა. მეთოტრექსატის დოზა უნდა შემცირდეს პრობენეციდთან ერთად მიღებისას.

ვინკას ალკალოიდებს შეუძლიათ გაზარდონ უჯრედშიდა მეთოტრექსატი და მეტოტრექსატის პოლიგლუტამატები.

შრატში მეთოტრექსატის დონე შეიძლება გაიზარდოს ეტრეტინატით და დაფიქსირდა მძიმე ჰეპატიტი ერთდროული გამოყენების შემდეგ.

სტომატიტი და მსგავსი გვერდითი მოვლენები შეიძლება შეინიშნოს აზოტის ოქსიდის გამოყენებისას. ფენიტოინმა, ტრანკვილიზატორებმა და ორალურმა კონტრაცეპტივებმა შეიძლება შეამცირონ მეტოტრექსატის თირკმლის კლირენსი; ეს იწვევს მეთოტრექსატი გაზრდილ კონცენტრაციებს და შეიძლება გამოიწვიოს ჰემატოლოგიური/კუჭ-ნაწლავის ტოქსიკურობა.

აციტრეტინთან ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ჰეპატიტი.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

არ არსებობს ურთიერთქმედების კვლევები სპეციალურ პოპულაციებში.

პედიატრიული მოსახლეობა

პედიატრიულ პოპულაციაში ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

ზოგადი რჩევები

ორსულობის კატეგორია: X.

რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია

მეთოტრექსატ კოჩაკს აქვს მავნე ფარმაკოლოგიური მოქმედება ორსულობაზე და/ან ნაყოფზე/ახალშობილზე. ამიტომ, რეპროდუქციული ასაკის ქალებს უნდა ურჩიონ, რომ არ დაორსულდნენ და თუ დაორსულდნენ, დაუყოვნებლივ უნდა აცნობონ მკურნალ ექიმს. (იხ. ნაწილი 4.3. უკუჩვენებები).

ორსულობის პერიოდი

ნაჩვენებია, რომ მეტოტრექსატი არის ტერატოგენული; ამიტომ არ არის რეკომენდებული რეპროდუქციული ასაკის ქალებისთვის, თუ მკურნალობის სარგებელი არ აღემატება რისკს. თუ მეთოტრექსატი გამოიყენება ორსულობის დროს ანტინეოპლასტიკური ჩვენებისთვის, ან თუ პაციენტი დაორსულდა პრეპარატის მიღების დროს, პაციენტი უნდა იყოს ინფორმირებული ნაყოფისათვის შესაძლო ზიანის შესახებ.

ლაქტაციის პერიოდი

ძუძუთი კვება უკუნაჩვენებია მკურნალობის დროს, რადგან მეთოტრექსატი გამოიყოფა დედის რძეში.

რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება

მეტოტრექსატს შეუძლია გამოიწვიოს რამდენიმე სახეობის ტერატოგენული და ემბრიოლეტალური ეფექტი დოზის დონეზე, რომლებიც არ არის ტოქსიკური დედა ცხოველისთვის.

გავლენა ავტომობილის მართვაზე

ინდივიდუალური მგრძნობელობიდან გამომდინარე, პაციენტის სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარი შეიძლება დაქვეითდეს.

გვერდითი მოვლენები

ზოგადად, გვერდითი მოვლენების სიხშირე და სიმძიმე კავშირშია დოზასთან. წამლის გვერდითი რეაქციები ჩამოთვლილია ქვემოთ სიხშირის მიხედვით. სიხშირეები განისაზღვრება შემდეგნაირად: ძალიან ხშირი (1/10); ხშირი ( 1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (1/1000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (1/10000-დან <1/1000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10,000), უცნობია (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით).

ინფექციები და ინვაზიები:

ძალიან ხშირი: ინფექციისადმი წინააღმდეგობის დაქვეითება, ფარინგიტი.

ხშირი: ცხელება

არახშირი: ჰერპეს ზოსტერი, Pneumocytis carini პნევმონია, ინფექცია ან სეპტიცემია შეიძლება განვითარდეს სხვადასხვა ადგილას.

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ხშირი: ლეიკოპენია, ძვლის ტვინის დათრგუნვა ლეიკოპენიით არის ყველაზე გავრცელებული ეფექტი, მაგრამ თრომბოციტოპენია, ანემია ან სხვა შეიძლება აღინიშნოს ასევე თანხლები სახით.

არახშირი: თრომბოციტოპენია, პანციტოპენია

ძალიან იშვიათი: ​​აგრანულოციტოზი, ძვლის ტვინის მძიმე დეპრესია.

იმუნური სისტემის დაავადებები

არახშირი: ჰიპოგამაგლობულინემია

ძალიან იშვიათი: ​​ანაფილაქსიური რეაქციები

მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები

ხშირი: ანორექსია

ძალიან იშვიათი: ​​შაქრიანი დიაბეტი

ფსიქიატრიული დაავადებები

არახშირი: დეპრესია, დაბნეულობა, განწყობის ცვლილებები

ნერვული სისტემის დაავადებები

ძალიან ხშირი: აფაზია, მსუბუქი კუნთების დამბლა და ჰემიპარეზი განვითარდა მაღალი დოზის მიღების შემდეგ.

ხშირი: ძილიანობა, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი

არახშირი: დაბნეულობა, თავბრუსხვევა, დეპრესია, წვრილი კოგნიტური ფუნქციის გარდამავალი დარღვევა, უჩვეულო კრანიალური შეგრძნებები დაფიქსირდა მეთოტრექსატის დაბალი დოზის მიღების შემდეგ.

ძალიან იშვიათი: ​​მხედველობის დაქვეითება, ტკივილი, კიდურების კუნთოვანი ასთენია ან პარესთეზია, გემოს შეგრძნების შეცვლა (მეტალის გემო), კრუნჩხვები, მენინგიზმი, დამბლა.

თვალის დაავადებები

ხშირი: ბუნდოვანი ხედვა

არახშირი: თვალის გაღიზიანება

იშვიათი: მხედველობის დარღვევები

ძალიან იშვიათი: ​​რეტინოპათია

გულის დაავადებები

ხშირი: პერიკარდიტი, პერიკარდიული ეფუზია, პერიკარდიული ტამპონადა, ჰიპოტენზია, თრომბოემბოლიური მოვლენა

სისხლძარღვთა დაავადებები

ხშირი: ვასკულიტი, სისხლდენა შეიძლება მოხდეს სხვადასხვა ადგილას.

სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები

ხშირი: მწვავე ან ქრონიკული ინტერსტიციული პნევმონია, რომელიც ხშირად ასოცირდება ეოზინოფილიასთან და ასევე აღინიშნა სიკვდილის შემთხვევები. სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებს ფილტვების პოტენციურად მძიმე დაზიანებაზე: სიმშრალე, არაპროდუქტიული ხველა, ქოშინი, ცხელება. ასევე აღინიშნა ფილტვის მწვავე შეშუპება პერორალური და ინტრათეკალური მიღების შემდეგ.

არახშირი: ეპისტაქსია, პნევმონია, ალვეოლიტი

იშვიათი: ფილტვის ფიბროზი, Pneumocystis carnii პნევმონია, ქოშინი, ბრონქული ასთმა, პლევრალური გამონაჟონი

ძალიან იშვიათი: მაღალი დოზების მიღების შემდეგ დაფიქსირდა პლევრის გასქელების და პლევრის წარმოშობის ტკივილის სინდრომი.

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

ძალიან ხშირი: მუცლის დისკომფორტი, წყლულოვანი სტომატიტი, დისპეფსია, გულისრევა, მადის დაკარგვა, ლორწოვანი გარსების ანთება (ყველაზე ხშირად სტომატიტი, გინგივიტი და ენტერიტიც კი, ნაწლავის წყლული და სისხლდენა)

ხშირი: გულისრევა, ღებინება, სტომატიტი, დიარეა, პირის ღრუს წყლული

არახშირი: ფარინგიტი, ენტერიტი, ღებინება

იშვიათი: კუჭ-ნაწლავის წყლულები, მალაბსორბცია

ძალიან იშვიათი: ჰემატამეზი, ჰემატურია, მეთოტრექსატის ზემოქმედება ნაწლავის ლორწოვანზე იწვევს მალაბსორბციას ან ტოქსიკურ მეგაკოლონს.

ჰეპატობილიარული დაავადებები

ძალიან ხშირი: ღვიძლის ფერმენტების (ALT, AST), ტუტე ფოსფატაზას და ბილირუბინის მნიშვნელოვანი მატება

არახშირი: ცხიმოვანი მეტამორფოზი, ღვიძლის ქრონიკული ფიბროზი, ციროზი, შრატის ალბუმინის დაქვეითება, ღვიძლის ატროფია

იშვიათი: მწვავე ჰეპატიტი და ჰეპატოტოქსიურობა

ძალიან იშვიათად: ​​ქრონიკული ჰეპატიტის რეაქტივაცია, ღვიძლის მწვავე ნეკროზი, ღვიძლის მწვავე უკმარისობა, ღვიძლის უკმარისობა. ღვიძლის უკმარისობის გარდა, ჰერპეს სიმპლექსის ჰეპატიტი ასევე დაფიქსირდა მისი გამოყენებისას რევმატოლოგიასა და დერმატოლოგიაში (იხ. სექცია 4.4. განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას).

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ხშირი: ქავილი, ეგზანთემა, ერითემა

არახშირი: თმის ცვენა, რევმატიული კვანძების მომატება, ჰერპეს ზოსტერი, ვასკულიტი, კანის ჰერპეტიფორმული გამონაყარი, ფოტომგრძნობელობა, ჭინჭრის ციება, ჭრილობების შეხორცების დარღვევა.

იშვიათი: აკნე, ექიმოზი, მულტიფორმული ერითემა, კვანძების წარმოქმნა, ონიქოლიზი, კანის პიგმენტაციის მომატება

ძალიან იშვიათად: ​​სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (ლაიელის სინდრომი), ფრჩხილების პიგმენტაციის მომატება, ფურონკულოზი, ტალენექტაზი, მწვავე პარონიქია.

ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

ხშირი: ართრალგია

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

გამოყენება ონკოლოგიაში

ძალიან ხშირი: კრეატინინის კლირენსის დაქვეითება არახშირი: მძიმე ნეფროპათია, თირკმლის უკმარისობა, ცისტიტი წყლულებით, შარდვის დარღვევა, დიზურია, ოლიგურია, ანურია იშვიათი: ჰიპერურიკემია, შრატში შარდოვანას და კრეატინინის კონცენტრაციის მომატება. ძალიან იშვიათად: ​​აზოტემია, ჰემატურია, პროტეინურია

რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლების დაავადებები

არახშირი: ვაგინიტი, საშოს წყლული და ანთება.

ძალიან იშვიათად: ​​ლიბიდოს/იმპოტენციის დაქვეითება, ოლიგოსპერმია, ოოგენეზის დეფექტი, სპერმატოგენეზის დეფექტი, უნაყოფობა, მენსტრუაციის დარღვევა, ვაგინალური ცვლილება.

ზოგადი დარღვევები და გართულებები შეყვანის ადგილას

ძალიან ხშირი: ი.ვ. ან ი.მ. ადგილობრივი კანის რეაქციები (წვის შეგრძნება, სიწითლე) შეყვანის ადგილზე გამოყენების შემდეგ. ამ რეაქციების უმეტესობა მსუბუქი ხასიათისაა.

ხშირი: შემცივნება, დაღლილობა, სისუსტე, ნეკროზი.

იშვიათი: ალერგიული რეაქციები, ანაფილაქსიური შოკი, ალერგიული ვასკულიტი, ცხელება, კონიუნქტივიტი, ინფექცია, სეფსისი, ჭრილობების შეხორცების დარღვევა, ჰიპოგამაგლობულინემია.

ძალიან იშვიათად: ი.ვ. ან ი.მ. ადგილობრივი დაზიანება (სტერილური აბსცესის წარმოქმნა, ლიპოდისტროფია) შეყვანის ადგილზე შეყვანის შემდეგ.

კვლევები

ძალიან ხშირი: ტრანსამინაზების შექცევადი მატება,

ხშირი: ღვიძლის ფერმენტების მნიშვნელოვანი მატება, ცისტიტი.

ძალიან იშვიათად: ​​ფურონკულოზი.

დაზიანება და მოწამვლა

ძალიან იშვიათი: "Recall"-ფენომენი დაფიქსირდა როგორც ულტრაიისფერი დასხივების, ასევე მზის სხივებით ზემოქმედებისას დაზიანებულ კანზე.

კეთილთვისებიანი, ავთვისებიანი ან არაკლასიფიცირებული ნეოპლაზმები

ძალიან იშვიათი: არის შემთხვევები ლიმფომის შესახებ, რომელიც რეგრესირდება მეთოტრექსატის შეწყვეტის შემდეგ. ბოლო კვლევამ არ აჩვენა, რომ მეთოტრექსატით მკურნალობა ზრდის ლიმფომის სიხშირეს. არასასურველი ეფექტების ხარისხი ან გაჩენა დამოკიდებულია შეყვანილ დოზაზე და მიღების სიხშირეზე. თუმცა, არასასურველი ეფექტები შეიძლება იყოს მძიმე დაბალ დოზებშიც და ამ შემთხვევებს ექიმმა უნდა ჩაატაროს დაკვირვება მოკლე ინტერვალებით.

გვერდითი მოვლენები ინტრათეკალური შეყვანის შემდეგ

მწვავე: ქიმიური არაქნოიდიტი, რომელსაც ახასიათებს თავის ტკივილი, ზურგისა და მხრების ტკივილი, კისრის სიმტკიცე და ცხელება.

ქვემწვავე: შეიძლება მოიცავდეს კუნთების მსუბუქ დამბლას (ჩვეულებრივ დროებით), პარაპლეგიას, ნერვის დამბლას და ცერებრული დისფუნქციას.

ქრონიკული: ეს არის ლეიკოენცეფალოპათია გაღიზიანების ნიშნებით, დაბნეულობა, ატაქსია, სპასტიურობა, იშვიათად კრუნჩხვები, დემენცია, ძილიანობა, კომა და ძალიან იშვიათად სიკვდილი.

არსებობს მტკიცებულება, რომ კრანიალური გამოსხივების და ინტრათეკალური მეთოტრექსატის ერთობლივი გამოყენება ზრდის ლეიკოენცეფალოპათიის სიხშირეს. ოსტეოპოროზი, ერითროციტების პათოლოგიური მორფოლოგია (ჩვეულებრივ მეგალობლასტური), დიაბეტის დაწყება, სხვა მეტაბოლური ცვლილებები და უეცარი სიკვდილი დაფიქსირდა მეთოტრექსატის გამოყენებასთან დაკავშირებით.

კანცეროგენეზი, მუტაგენეზი და ნაყოფიერების დარღვევა

ცნობილია, რომ მეტოტრექსატი იწვევს ცხოველებში სომატური უჯრედების ქრომოსომულ დაზიანებას და ადამიანებში ძვლის ტვინის უჯრედებს. ეს ეფექტები დროებითია და შექცევადია. ის იწვევს ნეოპლაზიის (ლიმფომის, ჩვეულებრივ შექცევადი) გაზრდის რისკს პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ მეთოტრექსატით, მაგრამ მტკიცებულებები არასაკმარისია სრული შეფასებისთვის. ცნობილია, რომ მეთოტრექსატი იწვევს ნაყოფიერების დაქვეითებას, ოლიგოსპერმიას, მენსტრუალური დისფუნქციას და ამენორეას ადამიანებში მკურნალობის დროს და მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ მცირე ხნით. გარდა ამისა, მეტოტრექსატი იწვევს ადამიანებში ემბრიოტოქსიკურობას, სპონტანურ აბორტს და ნაყოფის დარღვევებს. ამიტომ, რეპროდუქციული ასაკის პაციენტებს უნდა მიეცეთ კონსულტაცია რეპროდუქციაზე ზემოქმედების პოტენციური რისკის შესახებ.

ჭარბი დოზა

კალციუმის ლეიკოვორინი არის ანტიდოტი, რომელიც ანეიტრალებს მეტოტრექსატის უშუალო ტოქსიკურ ეფექტებს ჰემატოპოეზის სისტემაზე. მისი შეყვანა შესაძლებელია პერორალურად, ინტრამუსკულარულად ან ინტრავენურად ბოლუსური ინექციის ან ინფუზიის სახით. ძალიან მაღალი დოზების შემთხვევითი მიღების შემთხვევაში, 75 მგ-მდე კალციუმის ფოლინატი (კალციუმის ლეიკოვორინი) უნდა შეიყვანოთ ინტრავენური ინფუზიით 12 საათის განმავლობაში, რასაც მოჰყვება 4 დოზა 12 მგ ინტრამუსკულურად ყოველ 6 საათში. მეთოტრექსატის ნორმალური დოზებისთვის, რომლებმაც შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი მოვლენები, შეიძლება დაინიშნოს 6-12 მგ კალციუმის ფოლინატის 4 დოზა ინტრამუსკულურად ყოველ 6 საათში. ზოგადად, კალციუმის ლეიკოვორინის დოზა, რომელიც ექვივალენტურია ან აღემატება მეტოტრექსატის შეყვანილ დოზას, უნდა შეიყვანოთ ერთი საათის განმავლობაში და დოზირება გაგრძელდეს მანამ, სანამ მეთოტრექსატის დონე შრატში არ დაეცემა 10-7 მ-ზე დაბლა. შეიძლება საჭირო გახდეს სხვა დამხმარე მკურნალობა, როგორიცაა სისხლის გადასხმა და თირკმლის დიალიზი.

შემადგენლობა

თითოეულ მლ შეიცავს:

აქტიური ნივთიერება: მეტოტრექსატი 25 მგ

დამხმარე ნივთიერებები: ნატრიუმის ქლორიდი 4,84 მგ

დამხმარე ნივთიერებებისთვის იხ 6.1.

შენახვის პირობები

24 თვე

  • 4. შენახვის განსაკუთრებული პირობები

ინახება ოთახის პირობებშ არაუმეტეს 25°C-ზე ტემპერატურაზე, შეინახეთ საწყის შეფუთვაში სინათლისგან დაცვის მიზნით

  • 5. შეფუთვის ფორმა და შემადგენლობა

გამჭვირვალე I ტიპის შუშის 20 მლ ფლაკონი დახურული რეზინის საცობით და Flip-off-თავსახურით შეიცავს 500 მგ მეთოტრექსატს.

  • 6. სამკურნალო პროდუქტის ნარჩენების უტილიზაცია და სხვა სპეციალური ღონისძიებები

პარენტერალური მეთოტრექსატის პრეპარატი არ შეიცავს კონსერვირებისათვის ანტიმიკრობულ ნივთიერებას. ნებისმიერი გამოუყენებელი კონცენტრირებული საინექციო ხსნარი უნდა განადგურდეს. პარენტერალური მეთოტრექსატის პრეპარატები სტაბილურია 24 საათის განმავლობაში ოთახის ტემპერატურაზე, როდესაც გაზავება განხორციელდა შემდეგი ინტრავენური საინფუზიო სითხეებით: 0,9% ნატრიუმის ქლორიდი, გლუკოზა, ნატრიუმის ქლორიდი და გლუკოზა. სხვა პრეპარატები არ უნდა იყოს შერეული მეტოტრექსატთან იმავე საინფუზიო ჭურჭელში.

ციტოტოქსიური პრეპარატების გამოყენება

ციტოტოქსიური პრეპარატების გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ სპეციალურ სივრცეში და გამოცდილი პერსონალის მიერ. სამუშაო მაგიდა დაფარული უნდა იყოს ერთჯერადი ქაღალდით, რომლესაც გააჩნია პოლიეთლენის უკანა ფენა. უნდა იქნას გამოყენებული დამცავი ხელთათმანები და სათვალეები, რათა პრეპარატი შემთხვევით არ მოხვდეს თვალებთან და კანთან კონტაქტში. მეტოტრექსატი არ არის გამაღიზიანებელი ნივთერება და არ აზიანებს კანს მასთან შეხებისას. მაგრამ ის დაუყოვნებლივ უნდა დაიბანოთ წყლით. დროებითი წვა შეიძლება განიკურნოს კრემით. თუ არსებობს მეთოტრექსატის გარკვეული რაოდენობის სისტემური შეწოვის საფრთხე ნებისმიერი გზით, უნდა მოხდეს კალციუმის ლეიკოვორინის გამოყენება. ორსულმა პერსონალმა არ უნდა გამოიყენოს ციტოციტური პრეპარატები. ნებისმიერი დაღვრილი ან ნარჩენი მასალა უნდა დაიწვას. წვის ტემპერატურაზე კონკრეტული რეკომენდაცია არ გვაქვს. გამოიყენება ხდება ციტოსტაზური საშუალებების შესახებ არსებული გაიდლაინის მიხედვით.

  • ლიცენზიის მფლობელი

კოჩაკ ფარმა ფარმასიუტიკალს ენდ ქემიკალს ინდასტრი ინჩ.

KOÇAK FARMA PHARMACEUTICALS AND CHEMICALS INDUSTRY INC.

ბალარბასი, გაზი ქად. No: 40 81130 იუზკუდატ/სტამბოლი

ტელ: 0216 492 57 08

ფაქსი: 0216 334 78 88

  • ლიცენზიის ნომერი

251/88

  • პირველი ლიცენზიის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი

პირველი ლიცენზიის თარიღი: 05.07.2013

ლიცენზიის განახლების თარიღი:

  • SCU-ს განახლების თარიღი

თარგმანი სწორია:

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ანტიმეტაბოლიტები.

ათქ კოდი: L01B A01.

მეთოტრექსატი არის ფოლიუმის მჟავას წარმოებული ციტოტოქსიური აგენტების კლასიდან, რომლებიც ცნობილია როგორც ანტიმეტაბოლიტები. ის განსაკუთრებით მოქმედებს უჯრედების გაყოფის "S" ფაზაში, დიჰიდროფოლატ რედუქტაზას ფერმენტის კონკურენტული ინჰიბიციით, რაც ხელს უშლის დიჰიდროფოლატის ტეტრაჰიდროფოლატად გარდაქმნას, რაც აუცილებელია დნმ-ის სინთეზისა და უჯრედული რეპლიკაციის ფუნქციის საფეხურებში. აქტიურად პროლიფერირებული ქსოვილები, როგორიცაა ავთვისებიანი უჯრედები, ძვლის ტვინი, ნაყოფის უჯრედები, ბუკალის და ნაწლავის ლორწოვანი გარსი და შარდის ბუშტის უჯრედები, ზოგადად უფრო მგრძნობიარეა მეტოტრექსატის ზემოქმედების მიმართ. როდესაც უჯრედების პროლიფერაცია უფრო მეტია ავთვისებიან ქსოვილებში, ვიდრე ნორმალურ ქსოვილებში, ამან შეიძლება შეაფერხოს ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარება ნორმალური ქსოვილების შეუქცევადი დაზიანების გარეშე.

  • 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

აბსორბცია

მეთოტრექსატი ჩვეულებრივ მთლიანად შეიწოვება პარენტერალური მიღებისას. შრატში პიკური დონე მიიღწევა ინტრამუსკულარული შეყვანიდან 30-60 წუთში.

განაწილება

ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, განაწილების საწყისი მოცულობა არის დაახლოებით 0,18 ლ/კგ (სხეულის წონის 18%) და Steady-State-განაწილების მოცულობა არის დაახლოებით 0,4-0,8 ლ/კგ (სხეულის წონის 40-80%). მეტოტრექსატი კონკურენციას უწევს გამოფიტულ ფოლიატებს უჯრედულ მემბრანებში აქტიური გადასვლისას აქტიური ტრანსპორტირების ფუნქციის მეშვეობით, რომელიც ერთადერთ ტრანსპორტერზეა შეკავშირებული. შრატში 100 მიკრომოლარზე მაღალი კონცენტრაციის დროს პასიური დიფუზია წარმოადგენს უჯრედშიდა ეფექტური კონცენტრაციების მიღწევის მთავარ საშუალებას. შრატში მეთოტრექსატის დაახლოებით 50% უკავშირდება ცილებს. მეტოტრექსატი არ კვეთს ჰემატოენცეფალურ ბარიერს თერაპიული რაოდენობით პერორალურად ან პარენტერალურად მიღებისას. პრეპარატის მაღალი CSF კონცენტრაცია მიიღწევა ინტრათეკალური შეყვანით. მეტოტრექსატი შექცევადად უკავშირდება პლევრის ექსუდატებს ან მჟავებს მუცლის ღრუში, ამდენად მისი გამოდევნა ორგანიზმიდან შეიძლება მკვეთრად შეფერხდეს (იხ. პუნქტი 4.4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას).

ბიოტრანსფორმაცია

მეთოტრექსატის ტერმინალური მეტაბოლიზმი ძირითადად სამი ფორმით ხდება; 7-ჰიდროქსი- მეთოტრექსატის პროდუცირება ხდება ღვიძლის ალდეჰიდის ოქსიდაზას საშუალებით, განსაკუთრებით მაღალი დოზების გადასხმის შემდეგ. მიუხედავად იმისა, რომ მეთოტრექსატს გააჩნია 200-ჯერ ნაკლები აფინურობა დიჰიდროფოლატის რედუქტაზასთან, მან შეიძლება ითამაშოს გარკვეული როლი მეთოტრექსატის უჯრედოვანი შეწოვის პროცესში, პოლიგლუტამილაციასა და დნმ-ის სინთეზის ინჰიბირებაში. 2,4დიამინო-N-მეთილპტეროის მჟავა (DAMPA) მიიღება ენტერალური ბაქტერიული კარბოქსიპეპტიდაზის საშუალებით. მეთოტრექსატის ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, DAMPA წარმოდგენილია შარდში გამოყოფილი მეტაბოლიტების მხოლოდ 6%-ში. მეთოტრექსატის პოლიგლუტამიზაციის შედეგად ხდება პრეპარატის უჯრედშიდა დაგროვება, რომელიც არ არის სტაბილური მეთოტრექსატის უჯრედის გარე კონცენტრაციის მიმართ. იმის გამო, რომ მეთოტრექსატი და ბუნებრივი ფოლატები კონკურირებენ ფერმენტის პოლიგლუტამილ სინტეტაზასთვის, უჯრედშიდა მეთოტრექსატის მაღალი კონცენტრაციები იწვევს მეთოტრექსატის პოლიგლუტამატის სინთეზის ზრდას, და შესაბამისად, ზრდის პრეპარატის ციტოტოქსიკურ ეფექტს.

ელიმინაცია

მეთოტრექსატის საბოლოო ნახევარგამოყოფის პერიოდი არსებული ცნობების თანახმად, შეადგენს დაახლოებით 3-10 საათს ფსორიაზის ან რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტების მკურნალობის დროს, ან დაბალი (<30მგ/მ2-ზე) დოზების გამოყენებისას სიმსივნის საწინააღმდეგო მკუნალობის დროს. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ მაღალ სამკურნალო დოზებს, მეთოტრექსატის საბოლოო ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 8-15 საათს. ორგანიზმიდან მეთოტრექსატის ელიმინაცია ძირითადად ხდება თირკმლის ექსკრეციის საშუალებით და დამოკიდებულია დოზაზე და პრეპარატის მიღების გზაზე. მეთოტრექსატის ინტრავენურად შეყვანის შემდეგ, დოზის 80-90% გამოიყოფა შარდში უცვლელი სახით 24 საათის განმავლობაში. არსებული მონაცემებით, მიღებული დოზის 10%-ზე ნაკლები გამოიყოფა ნაღვლის საშუალებით. არსებობს ვარაუდი მეთოტრექსატის ენტეროჰეპატური რეცირკულაციის შესახებ.

წრფივობა/არაწრფივობა

არ არის მონაცემები.

  • 3. მონაცემები პრეპარატის კლინიკამდელი უსაფრთხოების შესახებ

მეტოტრექსატი ძირითადად მოქმედებს სწრაფად გამრავლებულ ქსოვილებზე. ცხოველებში კანცეროგენეზის კვლევებმა აჩვენა, რომ მეტოტრექსატს არ გააჩნია კანცეროგენული პოტენციალი. მეტოტრექსატი იწვევს ცხოველებში სომატური უჯრედების ქრომოსომულ დაზიანებას და ადამიანებში ძვლის ტვინის უჯრედებს. მოხსენებულია. ეს ეფექტები დროებითია და შექცევადია. ის იწვევს ნეოპლაზიის გაზრდილ რისკს პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ მეტოტრექსატით, მაგრამ მტკიცებულებები არასაკმარისია სრული შეფასებისთვის.

მუტაგენურობა

მეთოტრექსატი გენოტოქსიურია ძუძუმწოვრების მრავალ in vitro და in vivo ტესტირების სისტემაში.

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · პროდუქტის მახასიათებლები (ექიმისთვის)

მეთოტრექსატი კოჩაკი საინექციო ხსნარის შემცველი ფლაკონი

500 მგ/20 მლ

KOÇAK

პროდუქტის მოკლე ინფორმაცია

  • სამკურნალო საშუალების დასახელება

მეთოტრექსატი კოჩაკი 500 მგ/20 მლ საინექციო ხსნარის შემცველი ფლაკონი.

  • ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

თითოეულ მლ შეიცავს:

აქტიური ნივთიერება: მეტოტრექსატი 25 მგ

დამხმარე ნივთიერებები: ნატრიუმის ქლორიდი 4,84 მგ

დამხმარე ნივთიერებებისთვის იხ 6.1.

  • ფარმაცევტული ფორმა

საინფუზიო კონცენტრირებული ხსნარი.

ყვითელი გამჭვირვალე ხსნარი.

  • კლინიკური მახასიათებლები
  • 1. თერაპიული ჩვენებები

კიბოს სამკურნალო საშუალება

ავთვისებიანი კიბოს დაავადებების მკურნალობა, მაგალითად; მწვავე ლიმფოციტური ლეიკემია, მენინგეალური ლეიკემია, არაჰოჯკინის ლიმფომა, თავისა და ყელის, საკვერცხის, შარდის ბუშტის, საშვილოსნოს ყელის, კუჭის, მსხვილი ნაწლავის, სათესლე ჯირკვლის კიბო, სარძევე ჯირკვლის კიბო, ოსტეოსარკომა, ქორიოკარცინომა და სხვა ტროფობლასტური სიმსივნეები, ბრონქონომატოგენური კარცინომა, კარცინომატოგენური და კარცინომა. ცენტრალური ნერვული სისტემის სიმსივნეები. მეთოტრექსატი შეიძლება დაინიშნოს ცალკე ან სხვა ციტოსტატიკურ პრეპარატებთან, ჰორმონებთან, რადიოთერაპიასთან და ქირურგიასთან ერთად კომბინაციაში.

  • 2. დოზირება და მიღების წესი

დოზირება/შეყვანის სიხშირე და ხანგრძლივობა

შენიშვნა: მეთოტრექსატი კოჩაკი 500 მგ/20 მლ საინექციო ხსნარი არის ჰიპერტონული ხსნარი. ამიტომ, ის არ არის განკუთვნილი ინტრათეკალური და ინტრავენტრიკულური გამოყენებისთვის.

გამოყენება კიბოს მკურნალობის დროს

მოზრდილები და ბავშვები

დოზა ეფუძნება პაციენტის სხეულის წონას ან სხეულის ზედაპირის ფართობს, გარდა ინტრათეკალური ან ინტრავენტრიკულური შეყვანისა, რომლის დროსაც რეკომენდებულია მაქსიმალური დოზა 15 მგ და მაქსიმალური კონცენტრაცია 5 მგ/მლ. დოზები უნდა შემცირდეს ჰემატოლოგიური უკმარისობის და ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობის შემთხვევაში. უფრო დიდი დოზები (100 მგ-ზე მეტი) ჩვეულებრივ ინიშნება ინტრავენური ინფუზიით არა უმეტეს 24 საათის განმავლობაში. დოზის ნაწილი შეიძლება თავდაპირველად მიღებულ იქნას სწრაფი ინტრავენური ინექციით.

დოზირების სქემა მნიშვნელოვნად განსხვავდება კლინიკური გამოყენების მიხედვით. მეთოტრექსატი წარმატებით გამოიყენება სხვადასხვა სიმსივნური დაავადებების სამკურნალოდ, ცალკე და სხვა ციტოტოქსიურ პრეპარატებთან, ჰორმონებთან, რადიოთერაპიასთან ან ქირურგიასთან ერთად. ამრიგად, დოზირების სქემა მნიშვნელოვნად ცვალებადია კლინიკური გამოყენების მიხედვით, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც გამოიყენება 150 მგ/მ2-ზე მეტი. მკურნალობის ამ რეჟიმებს მოჰყვება კალციუმის ფოლინატის გამოყენება ნორმალური უჯრედების ტოქსიკური ზემოქმედებისგან დასაცავად.

კალციუმის ფოლინატის დოზა იცვლება მეთოტრექსატის შეყვანილი დოზის მიხედვით. ჩვეულებრივ, 150 მგ-მდე ინიშნება ინტრამუსკულური ინექციით, ინტრავენური ბოლუსური ინექციით ან ინტრავენური ინფუზიით, ან პერორალურად გაყოფილი დოზებით 12-24 საათის განმავლობაში. 12-25 მგ ინტრამუსკულარულად, ინტრავენურად ან 15 მგ პერორალურად (ერთი კაფსულა) ყოველ 6 საათში მომდევნო 48 საათის განმავლობაში. შემანარჩუნებელი თერაპია ჩვეულებრივ იწყება მეთოტრექსატის ინფუზიის დაწყებიდან 8-24 საათის შემდეგ. დაბალი დოზით (100 მგ-ზე ნაკლები) მეთოტრექსატის შეყვანისას, კალციუმის ფოლინატის ერთი კაფსულა (15 მგ) ყოველ 6 საათში 48-72 საათის განმავლობაში შეიძლება საკმარისი იყოს. შემდეგი დოზები მოცემულია მხოლოდ საორიენტაციოდ:

ლეიკემია

  • 3 მგ/მ2 სხვა ციტოსტატიკურ საშუალებებთან კომბინაციაში ერთხელ დღეში 4-6 კვირის განმავლობაში.
  • 5 მგ/კგ ყოველ მეორე კვირაში.

30 მგ/მ2 კვირაში შემანარჩუნებელ თერაპიაში.

მაღალი დოზის რეჟიმი არის 1-12 გ/მ2 (IV 1-6 საათი) შორის, მეორდება ყოველ 1-3 კვირაში.

20 მგ/მ2 სხვა ციტოსტატიკურ საშუალებებთან ერთად კვირაში ერთხელ.

არაჰოჯკინის ლიმფომა

კომბინირებული თერაპია მონაცვლეობს 500 მგ/მ2-დან 2000 მგ/მ2-მდე კვირაში ერთხელ ან 3-კვირიანი ინტერვალით.

7500 მგ/მ2 IV კვირაში ერთხელ.

მკერდის კიბო

40 მგ/მ2 IV 1 ან 1-3 დღეს ციტოსტატიკური საშუალებებით. დღეში ან 1-8. 3 ჯერ დღეში ან წელიწადში.

ქორიოკარცინომა და სხვა ტროფობლასტური სიმსივნეები

15-30 მგ დღეში 5 დღის განმავლობაში მკურნალობის დროს ერთი კვირის ან მეტი ინტერვალით.

გამოყენების მეთოდი

მოზრდილები და ბავშვები შეიყვანება მეტოტრექსატი 500 მგ/20 მლ ინტრამუსკულურად, მისი შეყვანა შესაძლებელია ინტრავენურად (ბოლუსური ინექციის ან ინფუზიის სახით) და ინტრა-არტერიულად.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

თირკმელების/ღვიძლის უკმარისობა

თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში საჭიროა დოზის შემცირება. (იხ. პუნქტი 4.4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას).

ის სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის შემთხვევაში.

ის არ უნდა იქნას გამოყენებული ღვიძლის მძიმე დისფუნქციის დროს (იხ. პუნქტი 4.3. უკუჩვენებები და პუნქტი 4.4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას).

პედიატრიული მოსახლეობა

არ არსებობს დოზირების რეკომენდაციები ბავშვებში მეთოტრექსატის გამოყენების შესახებ.

გერიატრიული მოსახლეობა

ხანდაზმულებში შეიძლება საჭირო გახდეს დოზის შემცირება.

  • 3. უკუჩვენებები

ორსულობა და ლაქტაცია

ღვიძლის მნიშვნელოვანი დისფუნქცია, მათ შორის ფიბროზი, ციროზი ან ჰეპატიტი

თირკმელების მნიშვნელოვანი დისფუნქცია

სისხლის დისკრაზია, როგორიცაა ძვლის ტვინის ჰიპოპლაზია, ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია, ანემია

აქტიური ინფექციური დაავადებები, იმუნოდეფიციტის სინდრომის დიაგნოსტიკა

ჰიპერმგრძნობელობა მეთოტრექსატის ან პრეპარატის სხვა ინგრედიენტების მიმართ

გაზრდილი ალკოჰოლის მოხმარება

ცნობილი აქტიური კუჭ-ნაწლავის წყლულები და პირის ღრუს წყლულები

დაღლილობის ზოგადი მდგომარეობა

ცოცხალ ვაქცინასთან ერთდროული მიღება

  • 4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

მეთოტრექსატის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ ანტინეოპლასტიურ ქიმიოთერაპიაში გამოცდილი ონკოლოგების მეთვალყურეობის ქვეშ.

მკურნალობის დაწყებამდე შეიძლება რეკომენდებული იყოს გულმკერდის რენტგენი.

ფატალური ან სერიოზული ტოქსიკური რეაქციის შესაძლებლობის გამო, პაციენტებს ექიმმა დეტალურად უნდა აცნობოს რისკების შესახებ.

პაციენტი უნდა იყოს მუდმივი დაკვირვების ქვეშ.

მკურნალობის დაწყებამდე, მის დროს და მის შემდეგ აუცილებელია სისხლის სრული ანალიზის მონიტორინგი. თუ განვითარდა სისხლის თეთრი უჯრედების ან თრომბოციტების რაოდენობის კლინიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება, მეტოტრექსატი დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს. პაციენტებს უნდა მიეცეთ რჩევა, შეატყობინონ ექიმს ინფექციის ყველა გამოვლენილი ნიშნისა და სიმპტომის შესახებ. მეთოტრექსატი შეიძლება იყოს ჰეპატოტოქსიური, განსაკუთრებით მაღალი დოზებით ან ხანგრძლივი თერაპიის დროს. აღინიშნა ღვიძლის ატროფია, ნეკროზი, ციროზი, ცხიმოვანი ბალანსის ცვლილებები და პერიპორტალური ფიბროზი. ვინაიდან ცვლილებები შეიძლება მოხდეს კუჭ-ნაწლავის ან ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის წინა ნიშნების გარეშე, აუცილებელია ღვიძლის ფუნქციის გამოვლენა თერაპიის დაწყებამდე და რეგულარულად დაკვირვება მთელი თერაპიის განმავლობაში. თუ განვითარდა ღვიძლის ფუნქციის მნიშვნელოვანი დარღვევები, მეთოტრექსატის დოზები უნდა გადაიდოს მინიმუმ ორი კვირით. ღვიძლის ადრე არსებული დაზიანების ან დისფუნქციის არსებობა განსაკუთრებულ ყურადღებას მოითხოვს. თავიდან უნდა იქნას აცილებული მედიკამენტებთან ერთდროული გამოყენება, რომლებიც შეიძლება იყოს ჰეპატოტოქსიური (ალკოჰოლის ჩათვლით). ნაჩვენებია, რომ მეთოტრექსატი არის ტერატოგენული. მან გამოიწვია თანდაყოლილი ანომალიები და/ან ნაყოფის სიკვდილი. ამიტომ, არ არის რეკომენდებული რეპროდუქციული ასაკის ქალებში გამოყენება, თუ არ არსებობს საკმარისი სამედიცინო მტკიცებულება, რომ სარგებელი აღემატება რისკებს. მეტოტრექსატი არ უნდა მიეცეს ორსულ ფსორიაზულ პაციენტებს.

თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი უნდა მოხდეს თირკმელების ფუნქციის ტესტებით და შარდის ანალიზით:

თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი უნდა მოხდეს მკურნალობის დაწყებამდე, მის დროს და მის შემდეგ. სიფრთხილეა საჭირო თირკმელების მნიშვნელოვანი უკმარისობის შემთხვევაში. თირკმელების ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებს უნდა დაენიშნოთ უფრო დაბალი დოზები. მაღალმა დოზებმა შეიძლება გამოიწვიოს მეთოტრექსატის ან მისი მეტაბოლიტების დალექვა თირკმლის მილაკებში. პრევენციული ღონისძიენების სახით რეკომენდებულია, სითხი ჭარბი რაოდენობით მიღება და შარდის გატუტოვნება pH 6,5-7,0 პერორალური ან ინტრავენური ნატრიუმის ბიკარბონატით (5 x 625 მგ ტაბლეტი, ყოველ 3 საათში) ან აცეტაზოლამიდით (500 მგ პერორალურად 4-ჯერ დღეში).

მეთოტრექსატი ძირითადად გამოიყოფა თირკმელებით. მისი გამოყენება თირკმელების დისფუნქციის არსებობისას შეიძლება გამოიწვიოს ტოქსიკური რაოდენობით დაგროვება ან თირკმლის დამატებითი დაზიანება.

თირკმელების ფუნქციის დარღვევის შემთხვევაში (მაგ. ხანდაზმულები), მეთვალყურეობა უფრო ხშირი უნდა იყოს. ეს განსაკუთრებით ეხება იმ წამლების ერთდროულ გამოყენებას, რომლებიც გავლენას ახდენენ მეტოტრექსატის ექსკრეციაზე, რაც იწვევს თირკმლის დაზიანებას (მაგ. არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები) ან სისხლის შემცველობის პოტენციურ დარღვევას. დეჰიდრატაციამ ასევე შეიძლება გაზარდოს მეტოტრექსატის ტოქსიკურობის სიმძიმე.

დიარეა და წყლულოვანი სტომატიტი ჩვეულებრივი ტოქსიკური ეფექტია და საჭიროებს თერაპიის შეწყვეტას, წინააღმდეგ შემთხვევაში შესაძლოა განვითარდეს ლეტალური შედეგი ჰემორაგიული ენტერიტის და ნაწლავის პერფორაციის შედეგად.

მეტოტრექსატი გავლენას ახდენს გამეტოგენეზზე მკურნალობის დროს და შეიძლება გამოიწვიოს ნაყოფიერების დაქვეითება, რომელიც ითვლება შექცევადად მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ. პაციენტებს და მათ პარტნიორებს უნდა მიეცეთ რჩევა, მოერიდონ დაორსულებას მეტოტრექსატით მკურნალობის დროს და მინიმუმ 6 თვის განმავლობაში მისი დასრულებიდან.

მეტოტრექსატმა შეიძლება გამოიწვიოს ნაყოფიერების დაქვეითება, ოლიგოსპერმია, მენსტრუალური დისფუნქცია და ამენორეა. როგორც ჩანს, ეს ეფექტი შექცევადია პრეპარატის მიღების შეწყვეტის შემდეგ. გარდა ამისა, მეთოტრექსატი იწვევს ადამიანებში ემბრიოტოქსიკურობას და ნაყოფის დეფექტებს და შეიძლება გამოიწვიოს ორსულობის მოშლა. თუ რომელიმე პარტნიორი იყენებს მეტოტრექსატს, ორსულობა თავიდან უნდა იქნას აცილებული მკურნალობის დროს და მკურნალობის შეწყვეტიდან სულ მცირე 3 თვის განმავლობაში.

მეტოტრექსატს აქვს გარკვეული იმუნოსუპრესიული აქტივობა და შეუძლია შეამციროს იმუნოლოგიური პასუხი თანმხლები ვაქცინაზე და გავლენა მოახდინოს იმუნოანალიზის შედეგებზე. ასევე, განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები უნდა იქნას მიღებული არააქტიური, ქრონიკული ინფექციების არსებობისას (მაგ. ჰერპეს ზოსტერი, ტუბერკულოზი, B ან C ჰეპატიტი) შესაძლო გააქტიურების გამო. ცოცხალ ვაქცინებთან ერთდროული ვაქცინაცია არ უნდა ჩატარდეს. მეტოტრექსატის იმუნოსუპრესიული ეფექტი უნდა იყოს გათვალისწინებული, როდესაც პაციენტის იმუნური პასუხი მნიშვნელოვანია ან აუცილებელია.

პაციენტებს, რომლებიც იღებენ მეტოტრექსატის დაბალ დოზებს, შეიძლება განუვითარდეთ ავთვისებიანი ლიმფომები, რომლებიც საჭიროებენ თერაპიის შეწყვეტას. ლიმფომის უკმარისობა, რომელიც აჩვენებს სპონტანური რეგრესიის ნიშნებს, მოითხოვს ციტოტოქსიური თერაპიის დაწყებას.

პოტენციურად ფატალური ოპორტუნისტული ინფექციები, მათ შორის Pneumocystis carinii პნევმონია, შეიძლება განვითარდეს მეტოტრექსატით თერაპიის დროს. ფილტვების დარღვევების სიმპტომების მქონე პაციენტებში გასათვალისწინებელია Pneumocystis carinii-ს გამოვლენის შესაძლებლობა. პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ პლევრალური გამონაჟონი ან ასციტი მუცლის არეში, სითხეების დრენაჟი ან მკურნალობა უნდა შეწყდეს მკურნალობის დაწყებამდე, თუ ეს მიზანშეწონილად ჩაითვლება. მეტოტრექსატის გამოყენებისას დაფიქსირდა სიკვდილიანობა. სერიოზული გვერდითი რეაქციები, სიკვდილის ჩათვლით, დაფიქსირდა მეტოტრექსატის (ჩვეულებრივ მაღალი დოზებით) და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ერთდროული მიღებისას (იხ. 4.5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები). ფოლიუმის მჟავების ანტაგონისტების, როგორიცაა ტრიმეტოპრიმი/სულფამეთოქსაზოლის ერთდროული გამოყენებისას იშვიათად აღინიშნა მწვავე მეგალობლასტური პანციტოპენია. მეტოტრექსატის მწვავე ტოქსიკურობის შემთხვევაში პაციენტებს შესაძლოა დასჭირდეთ ფოლინის მჟავას დამატება.

წინასწარი მკურნალობა და პერიოდული ჰემატოლოგიური გამოკვლევები მნიშვნელოვანია ქიმიოთერაპიაში მეთოტრექსატის გამოყენებისას, ჰემოპოეტური სუპრესიის საერთო გვერდითი ეფექტის გამო. მეტოტრექსატით გამოწვეული ჰემოპოეტური დათრგუნვა შეიძლება გამოვლინდეს მოულოდნელად და გამოხატულად უსაფრთხო დოზებით გამოყენების დროსაც. ლეიკოციტების ან თრომბოციტების რაოდენობის ნებისმიერი მნიშვნელოვანი შემცირება მოითხოვს პრეპარატის დაუყოვნებლივ შეწყვეტას და შესაბამის დამხმარე თერაპიას. ის სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ავთვისებიანი დაავადებით და ძვლის ტვინის უკვე არსებული აპლაზიით, ლეიკოპენიის, თრომბოციტოპენიის ან ანემიის მქონე პაციენტებში.

მეტოტრექსატით თერაპიის დაწყებამდე და დასვენების პერიოდის შემდეგ მეთოტრექსატის განახლებამდე უნდა შეფასდეს თირკმლის ფუნქცია, ღვიძლის ფუნქცია და სისხლის ელემენტები პაციენტის ანამნეზთან, ფიზიკურ გამოკვლევასთან და ლაბორატორიულ ტესტებთან ერთად. სათანადო დაკვირვება უნდა განხორციელდეს პაციენტებზე, რომლებიც იღებენ მკურნალობას, რათა შესაძლებელი იყოს პოტენციური ტოქსიკური ეფექტების ან გვერდითი რეაქციების ნიშნების გამოვლენა და შეფასება მინიმალური დაგვიანებით.

შემდეგი ლაბორატორიული ტესტები აუცილებელია პაციენტების კლინიკური შეფასებისა და მონიტორინგისთვის, რომლებიც იღებენ მეთოტრექსატს: სრული ჰემატოლოგიური გამოკვლევა, შარდის ანალიზი, თირკმლის ფუნქციის ტესტები, ღვიძლის ფუნქციის ტესტები, გულმკერდის რენტგენი და პლაზმაში მეთოტრექსატის დონე მაღალი დოზების მიღებისას. მიზანია ნებისმიერი ორგანოს დისფუნქციის ან სისტემური აშლილობის იდენტიფიცირება; ტესტები უნდა ჩატარდეს მკურნალობის დაწყებამდე, მკურნალობის დროს და მის შემდეგ გარკვეული ინტერვალებით.

1,5 გრამზე მეტი ჯამური დოზების შემთხვევაში, შეიძლება განიხილებოდეს ღვიძლის ბიოფსია, თუ მკურნალობის შემდეგ ღვიძლის უკმარისობის საეჭვოა.

ვიტამინის პრეპარატებმა ან პროდუქტებმა, რომლებიც შეიცავს ფოლიუმის მჟავას, ფოლინის მჟავას და მათ წარმოებულებს, შეიძლება შეამცირონ მეტოტრექსატის ეფექტურობა.

მეთოტრექსატი უნდა იქნას გამოყენებული უკიდურესი სიფრთხილით ჰემატოლოგიური დეპრესიის, თირკმლის უკმარისობის, ინფექციის, პეპტიური წყლულის, წყლულოვანი კოლიტის, წყლულოვანი სტომატიტის, დიარეის, ზოგადი დაღლილობის მქონე პაციენტებში, აგრეთვე ბავშვებში და ხანდაზმულებში.

მეთოტრექსატის ერთდროულმა გამოყენებამ რადიოთერაპიასთან შეიძლება გაზარდოს რბილი ქსოვილების ნეკროზისა და ოსტეონეკროზის რისკი.

შეიძლება განვითარდეს მწვავე ან ქრონიკული ინტერსტიციული პნევმონია, რომელიც ხშირად ასოცირდება ეოზინოფილიასთან და ასევე დაფიქსირებულია სიკვდილი. ცხელება, ხველა (განსაკუთრებით მშრალი არაპროდუქტიული ხველა) და ქოშინი არის თვალსაჩინო სიმპტომები პაციენტებისთვის, რომლებსაც უნდა აკონტროლონ ყოველი გამოკვლევა. პაციენტები უნდა იყვნენ ინფორმირებული პნევმონიის რისკის შესახებ და უნდა იცოდნენ, რომ დაუყოვნებლივ აცნობონ ექიმს ქოშინის ან მუდმივი ხველების გამოვლენის შემთხვევაში.

მეტოტრექსატით თერაპია უნდა შეწყდეს იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ფილტვის სიმპტომები და უნდა ჩატარდეს საფუძვლიანი გამოკვლევა, გულმკერდის რენტგენის ჩათვლით, რათა გამოირიცხოს ინფექციის შესაძლებლობა. მეტოტრექსატით გამოწვეული ფილტვის უკმარისობის ეჭვის შემთხვევაში, უნდა დაიწყოს კორტიკოსტეროიდებით მკურნალობა.

განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს ღვიძლის ტოქსიკურობის გამოვლენას, რომელიც შეიძლება მოხდეს ღვიძლის ფუნქციური ტესტების ცვლილების გარეშე. მკურნალობა არ უნდა დაიწყოს ან შეწყდეს, თუ რაიმე ადრე არსებული ან განვითარდა მკურნალობის დროს ღვიძლის ფუნქციური ტესტების ან ღვიძლის ბიოფსიის დარღვევები. ასეთი დარღვევები უბრუნდება ნორმას ექიმის შეხედულებისამებრ რეკომენდებული მკურნალობიდან 2 კვირის განმავლობაში.

ციტოსტატიკის გამოყენება უნდა მოხდეს ეროვნული გაიდლაინების მიხედვით. მეთოტრექსატი-კოჩაკი შეიცავს 38,1 მგ ნატრიუმს ყოველ 20 მლ დოზაზე. ეს გასათვალისწინებელია პაციენტებისთვის, რომლებიც იცავენ ნატრიუმის დიეტას.

  • 5. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

ორალური ანტიბიოტიკები

ტეტრაციკლინი, ქლორამფენიკოლი და არაშეწოვადი ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკები შეიძლება ურთიერთქმედებდეს ენტერო-ჰეპატური მოცირკულირე მეტოტრექსატთან ნაწლავური ფლორის დათრგუნვის ან ბაქტერიული მეტაბოლიზმის დათრგუნვის გამო.

ანტიბიოტიკები

ანტიბიოტიკებმა, როგორიცაა პენიცილინი, გლიკოპეპტიდი, სულფონამიდი, ციპროფლოქსაცინი და ცეფალოტინი, შეიძლება ცალკეულ შემთხვევებში შეამცირონ მეტოტრექსატის თირკმლის კლირენსი; ეს იწვევს თანმხლებ ჰემატოლოგიურ/კუჭ-ნაწლავის ტოქსიკურობას შრატში მეთოტრექსატის კონცენტრაციის გაზრდით.

წამლები, რომლებიც ძლიერად უკავშირდება პლაზმის ცილებს

ცილებთან შეკრული მეთოტრექსატი შეიძლება შეიცვალოს სალიცილატებით, ჰიპოგლიკემიური საშუალებებით, დიურეზულებით, სულფონამიდებით, დიფენილჰიდანტოინებით, ფენიტოინით, ტეტრაციკლინებით, ქლორამფენიკოლით, სულფაზოლით, დოქსორუბიცინით, ციკლოფოსფამიდით, პარაამინობენზოინის მჟავით, ბარბიტურატებით. მეთოტრექსატის უფრო მაღალმა დონემ პლაზმაში, რომელიც არ არის დაკავშირებული ცილებთან, შეიძლება გამოიწვიოს ტოქსიკურობის გაზრდა.

მედიკამენტები, რომლებიც იწვევენ ფოლიუმის მჟავას დეფიციტს

ფოლიუმის მჟავის ანტაგონისტებთან, როგორიცაა ტრიმეტოპრიმი და სულფამეთოქსაზოლი, ერთდროულმა გამოყენებამ იშვიათ შემთხვევებში შეიძლება გამოიწვიოს მწვავე პანციტოპენია. ფოლიუმის მჟავას დეფიციტის გამომწვევ პრეპარატებთან (როგორიცაა სულფონამიდები, ტრიმეტოპრიმსულფამეთოქსაზოლი) ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს მეტოტრექსატის ტოქსიკურობა. განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს პაციენტებს ფოლიუმის მჟავას დეფიციტით ანამნეზში.

პროტონული დგუშის ინჰიბიტორები

მეთოტრექსატის და ომეპრაზოლის ერთდროული მიღება ანელებს მეტოტრექსატის თირკმელებით ელიმინაციას.

ფოლიუმის მჟავას შემცველი რკინის პრეპარატებმა შეიძლება შეამცირონ მეტოტრექსატის ეფექტურობა.

მეტოტრექსატს ასევე აქვს იმუნოსუპრესიული მოქმედება, ამიტომ იმუნოლოგიური პასუხი ვაქცინაციაზე შეიძლება შემცირდეს. გარდა ამისა, ცოცხალი ვაქცინის გამოყენებამ მკურნალობასთან ერთად შეიძლება გამოიწვიოს მძიმე ანტიგენური რეაქცია.

თავიდან უნდა იქნას აცილებული ნეფროტოქსიურობისა და ჰეპატოტოქსიურობის პოტენციურ პრეპარატებთან (მათ შორის ალკოჰოლთან) ერთდროული გამოყენება.

მეტოტრექსატი ააქტიურებს თირკმლის სეკრეციას. ის ხშირად ურთიერთქმედებს სხვა წამლებთან, რომლებსაც აქვთ იგივე ექსკრეციული გზა და ეს ურთიერთქმედება იწვევს პლაზმაში მეტოტრექსატის დონის მატებას.

არასტეროიდულმა ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებმა და სალიცილატებმა შეიძლება დაარღვიონ მეტოტრექსატის თირკმლის კლირენსი და გამოიწვიოს სერიოზული ტოქსიკურობა.

პრობენეციდმა და სუსტმა მჟავებმა შეიძლება შეამცირონ მეტოტრექსატის ელიმინაცია; შეიძლება გამოიწვიოს დოზის არაპირდაპირი ზრდა. მეთოტრექსატის დოზა უნდა შემცირდეს პრობენეციდთან ერთად მიღებისას.

ვინკას ალკალოიდებს შეუძლიათ გაზარდონ უჯრედშიდა მეთოტრექსატი და მეტოტრექსატის პოლიგლუტამატები.

შრატში მეთოტრექსატის დონე შეიძლება გაიზარდოს ეტრეტინატით და დაფიქსირდა მძიმე ჰეპატიტი ერთდროული გამოყენების შემდეგ.

სტომატიტი და მსგავსი გვერდითი მოვლენები შეიძლება შეინიშნოს აზოტის ოქსიდის გამოყენებისას. ფენიტოინმა, ტრანკვილიზატორებმა და ორალურმა კონტრაცეპტივებმა შეიძლება შეამცირონ მეტოტრექსატის თირკმლის კლირენსი; ეს იწვევს მეთოტრექსატი გაზრდილ კონცენტრაციებს და შეიძლება გამოიწვიოს ჰემატოლოგიური/კუჭ-ნაწლავის ტოქსიკურობა.

აციტრეტინთან ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ჰეპატიტი.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

არ არსებობს ურთიერთქმედების კვლევები სპეციალურ პოპულაციებში.

პედიატრიული მოსახლეობა

პედიატრიულ პოპულაციაში ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.

  • 6. ორსულობა და ლაქტაცია

ზოგადი რჩევები

ორსულობის კატეგორია: X.

რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია

მეთოტრექსატ კოჩაკს აქვს მავნე ფარმაკოლოგიური მოქმედება ორსულობაზე და/ან ნაყოფზე/ახალშობილზე. ამიტომ, რეპროდუქციული ასაკის ქალებს უნდა ურჩიონ, რომ არ დაორსულდნენ და თუ დაორსულდნენ, დაუყოვნებლივ უნდა აცნობონ მკურნალ ექიმს. (იხ. ნაწილი 4.3. უკუჩვენებები).

ორსულობის პერიოდი

ნაჩვენებია, რომ მეტოტრექსატი არის ტერატოგენული; ამიტომ არ არის რეკომენდებული რეპროდუქციული ასაკის ქალებისთვის, თუ მკურნალობის სარგებელი არ აღემატება რისკს. თუ მეთოტრექსატი გამოიყენება ორსულობის დროს ანტინეოპლასტიკური ჩვენებისთვის, ან თუ პაციენტი დაორსულდა პრეპარატის მიღების დროს, პაციენტი უნდა იყოს ინფორმირებული ნაყოფისათვის შესაძლო ზიანის შესახებ.

ლაქტაციის პერიოდი

ძუძუთი კვება უკუნაჩვენებია მკურნალობის დროს, რადგან მეთოტრექსატი გამოიყოფა დედის რძეში.

რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება

მეტოტრექსატს შეუძლია გამოიწვიოს რამდენიმე სახეობის ტერატოგენული და ემბრიოლეტალური ეფექტი დოზის დონეზე, რომლებიც არ არის ტოქსიკური დედა ცხოველისთვის.

  • 7. ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე

ინდივიდუალური მგრძნობელობიდან გამომდინარე, პაციენტის სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარი შეიძლება დაქვეითდეს.

  • 8. არასასურველი ეფექტები

ზოგადად, გვერდითი მოვლენების სიხშირე და სიმძიმე კავშირშია დოზასთან. წამლის გვერდითი რეაქციები ჩამოთვლილია ქვემოთ სიხშირის მიხედვით. სიხშირეები განისაზღვრება შემდეგნაირად: ძალიან ხშირი (1/10); ხშირი ( 1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (1/1000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (1/10000-დან <1/1000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10,000), უცნობია (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით).

ინფექციები და ინვაზიები:

ძალიან ხშირი: ინფექციისადმი წინააღმდეგობის დაქვეითება, ფარინგიტი.

ხშირი: ცხელება

არახშირი: ჰერპეს ზოსტერი, Pneumocytis carini პნევმონია, ინფექცია ან სეპტიცემია შეიძლება განვითარდეს სხვადასხვა ადგილას.

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ხშირი: ლეიკოპენია, ძვლის ტვინის დათრგუნვა ლეიკოპენიით არის ყველაზე გავრცელებული ეფექტი, მაგრამ თრომბოციტოპენია, ანემია ან სხვა შეიძლება აღინიშნოს ასევე თანხლები სახით.

არახშირი: თრომბოციტოპენია, პანციტოპენია

ძალიან იშვიათი: ​​აგრანულოციტოზი, ძვლის ტვინის მძიმე დეპრესია.

იმუნური სისტემის დაავადებები

არახშირი: ჰიპოგამაგლობულინემია

ძალიან იშვიათი: ​​ანაფილაქსიური რეაქციები

მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები

ხშირი: ანორექსია

ძალიან იშვიათი: ​​შაქრიანი დიაბეტი

ფსიქიატრიული დაავადებები

არახშირი: დეპრესია, დაბნეულობა, განწყობის ცვლილებები

ნერვული სისტემის დაავადებები

ძალიან ხშირი: აფაზია, მსუბუქი კუნთების დამბლა და ჰემიპარეზი განვითარდა მაღალი დოზის მიღების შემდეგ.

ხშირი: ძილიანობა, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი

არახშირი: დაბნეულობა, თავბრუსხვევა, დეპრესია, წვრილი კოგნიტური ფუნქციის გარდამავალი დარღვევა, უჩვეულო კრანიალური შეგრძნებები დაფიქსირდა მეთოტრექსატის დაბალი დოზის მიღების შემდეგ.

ძალიან იშვიათი: ​​მხედველობის დაქვეითება, ტკივილი, კიდურების კუნთოვანი ასთენია ან პარესთეზია, გემოს შეგრძნების შეცვლა (მეტალის გემო), კრუნჩხვები, მენინგიზმი, დამბლა.

თვალის დაავადებები

ხშირი: ბუნდოვანი ხედვა

არახშირი: თვალის გაღიზიანება

იშვიათი: მხედველობის დარღვევები

ძალიან იშვიათი: ​​რეტინოპათია

გულის დაავადებები

ხშირი: პერიკარდიტი, პერიკარდიული ეფუზია, პერიკარდიული ტამპონადა, ჰიპოტენზია, თრომბოემბოლიური მოვლენა

სისხლძარღვთა დაავადებები

ხშირი: ვასკულიტი, სისხლდენა შეიძლება მოხდეს სხვადასხვა ადგილას.

სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები

ხშირი: მწვავე ან ქრონიკული ინტერსტიციული პნევმონია, რომელიც ხშირად ასოცირდება ეოზინოფილიასთან და ასევე აღინიშნა სიკვდილის შემთხვევები. სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებს ფილტვების პოტენციურად მძიმე დაზიანებაზე: სიმშრალე, არაპროდუქტიული ხველა, ქოშინი, ცხელება. ასევე აღინიშნა ფილტვის მწვავე შეშუპება პერორალური და ინტრათეკალური მიღების შემდეგ.

არახშირი: ეპისტაქსია, პნევმონია, ალვეოლიტი

იშვიათი: ფილტვის ფიბროზი, Pneumocystis carnii პნევმონია, ქოშინი, ბრონქული ასთმა, პლევრალური გამონაჟონი

ძალიან იშვიათი: მაღალი დოზების მიღების შემდეგ დაფიქსირდა პლევრის გასქელების და პლევრის წარმოშობის ტკივილის სინდრომი.

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

ძალიან ხშირი: მუცლის დისკომფორტი, წყლულოვანი სტომატიტი, დისპეფსია, გულისრევა, მადის დაკარგვა, ლორწოვანი გარსების ანთება (ყველაზე ხშირად სტომატიტი, გინგივიტი და ენტერიტიც კი, ნაწლავის წყლული და სისხლდენა)

ხშირი: გულისრევა, ღებინება, სტომატიტი, დიარეა, პირის ღრუს წყლული

არახშირი: ფარინგიტი, ენტერიტი, ღებინება

იშვიათი: კუჭ-ნაწლავის წყლულები, მალაბსორბცია

ძალიან იშვიათი: ჰემატამეზი, ჰემატურია, მეთოტრექსატის ზემოქმედება ნაწლავის ლორწოვანზე იწვევს მალაბსორბციას ან ტოქსიკურ მეგაკოლონს.

ჰეპატობილიარული დაავადებები

ძალიან ხშირი: ღვიძლის ფერმენტების (ALT, AST), ტუტე ფოსფატაზას და ბილირუბინის მნიშვნელოვანი მატება

არახშირი: ცხიმოვანი მეტამორფოზი, ღვიძლის ქრონიკული ფიბროზი, ციროზი, შრატის ალბუმინის დაქვეითება, ღვიძლის ატროფია

იშვიათი: მწვავე ჰეპატიტი და ჰეპატოტოქსიურობა

ძალიან იშვიათად: ​​ქრონიკული ჰეპატიტის რეაქტივაცია, ღვიძლის მწვავე ნეკროზი, ღვიძლის მწვავე უკმარისობა, ღვიძლის უკმარისობა. ღვიძლის უკმარისობის გარდა, ჰერპეს სიმპლექსის ჰეპატიტი ასევე დაფიქსირდა მისი გამოყენებისას რევმატოლოგიასა და დერმატოლოგიაში (იხ. სექცია 4.4. განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას).

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ხშირი: ქავილი, ეგზანთემა, ერითემა

არახშირი: თმის ცვენა, რევმატიული კვანძების მომატება, ჰერპეს ზოსტერი, ვასკულიტი, კანის ჰერპეტიფორმული გამონაყარი, ფოტომგრძნობელობა, ჭინჭრის ციება, ჭრილობების შეხორცების დარღვევა.

იშვიათი: აკნე, ექიმოზი, მულტიფორმული ერითემა, კვანძების წარმოქმნა, ონიქოლიზი, კანის პიგმენტაციის მომატება

ძალიან იშვიათად: ​​სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (ლაიელის სინდრომი), ფრჩხილების პიგმენტაციის მომატება, ფურონკულოზი, ტალენექტაზი, მწვავე პარონიქია.

ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

ხშირი: ართრალგია

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

გამოყენება ონკოლოგიაში

ძალიან ხშირი: კრეატინინის კლირენსის დაქვეითება არახშირი: მძიმე ნეფროპათია, თირკმლის უკმარისობა, ცისტიტი წყლულებით, შარდვის დარღვევა, დიზურია, ოლიგურია, ანურია იშვიათი: ჰიპერურიკემია, შრატში შარდოვანას და კრეატინინის კონცენტრაციის მომატება. ძალიან იშვიათად: ​​აზოტემია, ჰემატურია, პროტეინურია

რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლების დაავადებები

არახშირი: ვაგინიტი, საშოს წყლული და ანთება.

ძალიან იშვიათად: ​​ლიბიდოს/იმპოტენციის დაქვეითება, ოლიგოსპერმია, ოოგენეზის დეფექტი, სპერმატოგენეზის დეფექტი, უნაყოფობა, მენსტრუაციის დარღვევა, ვაგინალური ცვლილება.

ზოგადი დარღვევები და გართულებები შეყვანის ადგილას

ძალიან ხშირი: ი.ვ. ან ი.მ. ადგილობრივი კანის რეაქციები (წვის შეგრძნება, სიწითლე) შეყვანის ადგილზე გამოყენების შემდეგ. ამ რეაქციების უმეტესობა მსუბუქი ხასიათისაა.

ხშირი: შემცივნება, დაღლილობა, სისუსტე, ნეკროზი.

იშვიათი: ალერგიული რეაქციები, ანაფილაქსიური შოკი, ალერგიული ვასკულიტი, ცხელება, კონიუნქტივიტი, ინფექცია, სეფსისი, ჭრილობების შეხორცების დარღვევა, ჰიპოგამაგლობულინემია.

ძალიან იშვიათად: ი.ვ. ან ი.მ. ადგილობრივი დაზიანება (სტერილური აბსცესის წარმოქმნა, ლიპოდისტროფია) შეყვანის ადგილზე შეყვანის შემდეგ.

კვლევები

ძალიან ხშირი: ტრანსამინაზების შექცევადი მატება,

ხშირი: ღვიძლის ფერმენტების მნიშვნელოვანი მატება, ცისტიტი.

ძალიან იშვიათად: ​​ფურონკულოზი.

დაზიანება და მოწამვლა

ძალიან იშვიათი: "Recall"-ფენომენი დაფიქსირდა როგორც ულტრაიისფერი დასხივების, ასევე მზის სხივებით ზემოქმედებისას დაზიანებულ კანზე.

კეთილთვისებიანი, ავთვისებიანი ან არაკლასიფიცირებული ნეოპლაზმები

ძალიან იშვიათი: არის შემთხვევები ლიმფომის შესახებ, რომელიც რეგრესირდება მეთოტრექსატის შეწყვეტის შემდეგ. ბოლო კვლევამ არ აჩვენა, რომ მეთოტრექსატით მკურნალობა ზრდის ლიმფომის სიხშირეს. არასასურველი ეფექტების ხარისხი ან გაჩენა დამოკიდებულია შეყვანილ დოზაზე და მიღების სიხშირეზე. თუმცა, არასასურველი ეფექტები შეიძლება იყოს მძიმე დაბალ დოზებშიც და ამ შემთხვევებს ექიმმა უნდა ჩაატაროს დაკვირვება მოკლე ინტერვალებით.

გვერდითი მოვლენები ინტრათეკალური შეყვანის შემდეგ

მწვავე: ქიმიური არაქნოიდიტი, რომელსაც ახასიათებს თავის ტკივილი, ზურგისა და მხრების ტკივილი, კისრის სიმტკიცე და ცხელება.

ქვემწვავე: შეიძლება მოიცავდეს კუნთების მსუბუქ დამბლას (ჩვეულებრივ დროებით), პარაპლეგიას, ნერვის დამბლას და ცერებრული დისფუნქციას.

ქრონიკული: ეს არის ლეიკოენცეფალოპათია გაღიზიანების ნიშნებით, დაბნეულობა, ატაქსია, სპასტიურობა, იშვიათად კრუნჩხვები, დემენცია, ძილიანობა, კომა და ძალიან იშვიათად სიკვდილი.

არსებობს მტკიცებულება, რომ კრანიალური გამოსხივების და ინტრათეკალური მეთოტრექსატის ერთობლივი გამოყენება ზრდის ლეიკოენცეფალოპათიის სიხშირეს. ოსტეოპოროზი, ერითროციტების პათოლოგიური მორფოლოგია (ჩვეულებრივ მეგალობლასტური), დიაბეტის დაწყება, სხვა მეტაბოლური ცვლილებები და უეცარი სიკვდილი დაფიქსირდა მეთოტრექსატის გამოყენებასთან დაკავშირებით.

კანცეროგენეზი, მუტაგენეზი და ნაყოფიერების დარღვევა

ცნობილია, რომ მეტოტრექსატი იწვევს ცხოველებში სომატური უჯრედების ქრომოსომულ დაზიანებას და ადამიანებში ძვლის ტვინის უჯრედებს. ეს ეფექტები დროებითია და შექცევადია. ის იწვევს ნეოპლაზიის (ლიმფომის, ჩვეულებრივ შექცევადი) გაზრდის რისკს პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ მეთოტრექსატით, მაგრამ მტკიცებულებები არასაკმარისია სრული შეფასებისთვის. ცნობილია, რომ მეთოტრექსატი იწვევს ნაყოფიერების დაქვეითებას, ოლიგოსპერმიას, მენსტრუალური დისფუნქციას და ამენორეას ადამიანებში მკურნალობის დროს და მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ მცირე ხნით. გარდა ამისა, მეტოტრექსატი იწვევს ადამიანებში ემბრიოტოქსიკურობას, სპონტანურ აბორტს და ნაყოფის დარღვევებს. ამიტომ, რეპროდუქციული ასაკის პაციენტებს უნდა მიეცეთ კონსულტაცია რეპროდუქციაზე ზემოქმედების პოტენციური რისკის შესახებ.

  • 9. დოზის გადაჭარბება და მისი მკურნალობა

კალციუმის ლეიკოვორინი არის ანტიდოტი, რომელიც ანეიტრალებს მეტოტრექსატის უშუალო ტოქსიკურ ეფექტებს ჰემატოპოეზის სისტემაზე. მისი შეყვანა შესაძლებელია პერორალურად, ინტრამუსკულარულად ან ინტრავენურად ბოლუსური ინექციის ან ინფუზიის სახით. ძალიან მაღალი დოზების შემთხვევითი მიღების შემთხვევაში, 75 მგ-მდე კალციუმის ფოლინატი (კალციუმის ლეიკოვორინი) უნდა შეიყვანოთ ინტრავენური ინფუზიით 12 საათის განმავლობაში, რასაც მოჰყვება 4 დოზა 12 მგ ინტრამუსკულურად ყოველ 6 საათში. მეთოტრექსატის ნორმალური დოზებისთვის, რომლებმაც შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი მოვლენები, შეიძლება დაინიშნოს 6-12 მგ კალციუმის ფოლინატის 4 დოზა ინტრამუსკულურად ყოველ 6 საათში. ზოგადად, კალციუმის ლეიკოვორინის დოზა, რომელიც ექვივალენტურია ან აღემატება მეტოტრექსატის შეყვანილ დოზას, უნდა შეიყვანოთ ერთი საათის განმავლობაში და დოზირება გაგრძელდეს მანამ, სანამ მეთოტრექსატის დონე შრატში არ დაეცემა 10-7 მ-ზე დაბლა. შეიძლება საჭირო გახდეს სხვა დამხმარე მკურნალობა, როგორიცაა სისხლის გადასხმა და თირკმლის დიალიზი.

  • ფარმაკოლოგიური თვისებები
  • 1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანტიმეტაბოლიტები.

ათქ კოდი: L01B A01.

მეთოტრექსატი არის ფოლიუმის მჟავას წარმოებული ციტოტოქსიური აგენტების კლასიდან, რომლებიც ცნობილია როგორც ანტიმეტაბოლიტები. ის განსაკუთრებით მოქმედებს უჯრედების გაყოფის "S" ფაზაში, დიჰიდროფოლატ რედუქტაზას ფერმენტის კონკურენტული ინჰიბიციით, რაც ხელს უშლის დიჰიდროფოლატის ტეტრაჰიდროფოლატად გარდაქმნას, რაც აუცილებელია დნმ-ის სინთეზისა და უჯრედული რეპლიკაციის ფუნქციის საფეხურებში. აქტიურად პროლიფერირებული ქსოვილები, როგორიცაა ავთვისებიანი უჯრედები, ძვლის ტვინი, ნაყოფის უჯრედები, ბუკალის და ნაწლავის ლორწოვანი გარსი და შარდის ბუშტის უჯრედები, ზოგადად უფრო მგრძნობიარეა მეტოტრექსატის ზემოქმედების მიმართ. როდესაც უჯრედების პროლიფერაცია უფრო მეტია ავთვისებიან ქსოვილებში, ვიდრე ნორმალურ ქსოვილებში, ამან შეიძლება შეაფერხოს ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარება ნორმალური ქსოვილების შეუქცევადი დაზიანების გარეშე.

  • 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

აბსორბცია

მეთოტრექსატი ჩვეულებრივ მთლიანად შეიწოვება პარენტერალური მიღებისას. შრატში პიკური დონე მიიღწევა ინტრამუსკულარული შეყვანიდან 30-60 წუთში.

განაწილება

ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, განაწილების საწყისი მოცულობა არის დაახლოებით 0,18 ლ/კგ (სხეულის წონის 18%) და Steady-State-განაწილების მოცულობა არის დაახლოებით 0,4-0,8 ლ/კგ (სხეულის წონის 40-80%). მეტოტრექსატი კონკურენციას უწევს გამოფიტულ ფოლიატებს უჯრედულ მემბრანებში აქტიური გადასვლისას აქტიური ტრანსპორტირების ფუნქციის მეშვეობით, რომელიც ერთადერთ ტრანსპორტერზეა შეკავშირებული. შრატში 100 მიკრომოლარზე მაღალი კონცენტრაციის დროს პასიური დიფუზია წარმოადგენს უჯრედშიდა ეფექტური კონცენტრაციების მიღწევის მთავარ საშუალებას. შრატში მეთოტრექსატის დაახლოებით 50% უკავშირდება ცილებს. მეტოტრექსატი არ კვეთს ჰემატოენცეფალურ ბარიერს თერაპიული რაოდენობით პერორალურად ან პარენტერალურად მიღებისას. პრეპარატის მაღალი CSF კონცენტრაცია მიიღწევა ინტრათეკალური შეყვანით. მეტოტრექსატი შექცევადად უკავშირდება პლევრის ექსუდატებს ან მჟავებს მუცლის ღრუში, ამდენად მისი გამოდევნა ორგანიზმიდან შეიძლება მკვეთრად შეფერხდეს (იხ. პუნქტი 4.4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას).

ბიოტრანსფორმაცია

მეთოტრექსატის ტერმინალური მეტაბოლიზმი ძირითადად სამი ფორმით ხდება; 7-ჰიდროქსი- მეთოტრექსატის პროდუცირება ხდება ღვიძლის ალდეჰიდის ოქსიდაზას საშუალებით, განსაკუთრებით მაღალი დოზების გადასხმის შემდეგ. მიუხედავად იმისა, რომ მეთოტრექსატს გააჩნია 200-ჯერ ნაკლები აფინურობა დიჰიდროფოლატის რედუქტაზასთან, მან შეიძლება ითამაშოს გარკვეული როლი მეთოტრექსატის უჯრედოვანი შეწოვის პროცესში, პოლიგლუტამილაციასა და დნმ-ის სინთეზის ინჰიბირებაში. 2,4დიამინო-N-მეთილპტეროის მჟავა (DAMPA) მიიღება ენტერალური ბაქტერიული კარბოქსიპეპტიდაზის საშუალებით. მეთოტრექსატის ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, DAMPA წარმოდგენილია შარდში გამოყოფილი მეტაბოლიტების მხოლოდ 6%-ში. მეთოტრექსატის პოლიგლუტამიზაციის შედეგად ხდება პრეპარატის უჯრედშიდა დაგროვება, რომელიც არ არის სტაბილური მეთოტრექსატის უჯრედის გარე კონცენტრაციის მიმართ. იმის გამო, რომ მეთოტრექსატი და ბუნებრივი ფოლატები კონკურირებენ ფერმენტის პოლიგლუტამილ სინტეტაზასთვის, უჯრედშიდა მეთოტრექსატის მაღალი კონცენტრაციები იწვევს მეთოტრექსატის პოლიგლუტამატის სინთეზის ზრდას, და შესაბამისად, ზრდის პრეპარატის ციტოტოქსიკურ ეფექტს.

ელიმინაცია

მეთოტრექსატის საბოლოო ნახევარგამოყოფის პერიოდი არსებული ცნობების თანახმად, შეადგენს დაახლოებით 3-10 საათს ფსორიაზის ან რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტების მკურნალობის დროს, ან დაბალი (<30მგ/მ2-ზე) დოზების გამოყენებისას სიმსივნის საწინააღმდეგო მკუნალობის დროს. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ მაღალ სამკურნალო დოზებს, მეთოტრექსატის საბოლოო ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 8-15 საათს. ორგანიზმიდან მეთოტრექსატის ელიმინაცია ძირითადად ხდება თირკმლის ექსკრეციის საშუალებით და დამოკიდებულია დოზაზე და პრეპარატის მიღების გზაზე. მეთოტრექსატის ინტრავენურად შეყვანის შემდეგ, დოზის 80-90% გამოიყოფა შარდში უცვლელი სახით 24 საათის განმავლობაში. არსებული მონაცემებით, მიღებული დოზის 10%-ზე ნაკლები გამოიყოფა ნაღვლის საშუალებით. არსებობს ვარაუდი მეთოტრექსატის ენტეროჰეპატური რეცირკულაციის შესახებ.

წრფივობა/არაწრფივობა

არ არის მონაცემები.

  • 3. მონაცემები პრეპარატის კლინიკამდელი უსაფრთხოების შესახებ

მეტოტრექსატი ძირითადად მოქმედებს სწრაფად გამრავლებულ ქსოვილებზე. ცხოველებში კანცეროგენეზის კვლევებმა აჩვენა, რომ მეტოტრექსატს არ გააჩნია კანცეროგენული პოტენციალი. მეტოტრექსატი იწვევს ცხოველებში სომატური უჯრედების ქრომოსომულ დაზიანებას და ადამიანებში ძვლის ტვინის უჯრედებს. მოხსენებულია. ეს ეფექტები დროებითია და შექცევადია. ის იწვევს ნეოპლაზიის გაზრდილ რისკს პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ მეტოტრექსატით, მაგრამ მტკიცებულებები არასაკმარისია სრული შეფასებისთვის.

მუტაგენურობა

მეთოტრექსატი გენოტოქსიურია ძუძუმწოვრების მრავალ in vitro და in vivo ტესტირების სისტემაში.

  • ფარმაცევტული თვისებები
  • 1. დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი

ნატრიუმის ქლორიდი

საინექციო წყალი

  • 2. შეუთავსებლობა

შეუთავსებელია ძლიერ ოქსიდანტებთან და ძლიერ მჟავებთან. ქლორპრომაზინის ჰიდროქლორიდთან, დროპერიდოლთან, იდარუბიცინთან, მეტოკლოპრამიდის ჰიდროქლორიდთან, ჰეპარინის ხსნართან, პრედნიზოლონის ნატრიუმის ფოსფატთან და პრომეთაზინის ჰიდროქლორიდთან შერწყმისას შეინიშნება მოღრუბლული ხსნარის ან ნალექის წარმოქმნა.

  • 3. შენახვის ვადა

24 თვე

  • 4. შენახვის განსაკუთრებული პირობები

ინახება ოთახის პირობებშ არაუმეტეს 25°C-ზე ტემპერატურაზე, შეინახეთ საწყის შეფუთვაში სინათლისგან დაცვის მიზნით

  • 5. შეფუთვის ფორმა და შემადგენლობა

გამჭვირვალე I ტიპის შუშის 20 მლ ფლაკონი დახურული რეზინის საცობით და Flip-off-თავსახურით შეიცავს 500 მგ მეთოტრექსატს.

  • 6. სამკურნალო პროდუქტის ნარჩენების უტილიზაცია და სხვა სპეციალური ღონისძიებები

პარენტერალური მეთოტრექსატის პრეპარატი არ შეიცავს კონსერვირებისათვის ანტიმიკრობულ ნივთიერებას. ნებისმიერი გამოუყენებელი კონცენტრირებული საინექციო ხსნარი უნდა განადგურდეს. პარენტერალური მეთოტრექსატის პრეპარატები სტაბილურია 24 საათის განმავლობაში ოთახის ტემპერატურაზე, როდესაც გაზავება განხორციელდა შემდეგი ინტრავენური საინფუზიო სითხეებით: 0,9% ნატრიუმის ქლორიდი, გლუკოზა, ნატრიუმის ქლორიდი და გლუკოზა. სხვა პრეპარატები არ უნდა იყოს შერეული მეტოტრექსატთან იმავე საინფუზიო ჭურჭელში.

ციტოტოქსიური პრეპარატების გამოყენება

ციტოტოქსიური პრეპარატების გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ სპეციალურ სივრცეში და გამოცდილი პერსონალის მიერ. სამუშაო მაგიდა დაფარული უნდა იყოს ერთჯერადი ქაღალდით, რომლესაც გააჩნია პოლიეთლენის უკანა ფენა. უნდა იქნას გამოყენებული დამცავი ხელთათმანები და სათვალეები, რათა პრეპარატი შემთხვევით არ მოხვდეს თვალებთან და კანთან კონტაქტში. მეტოტრექსატი არ არის გამაღიზიანებელი ნივთერება და არ აზიანებს კანს მასთან შეხებისას. მაგრამ ის დაუყოვნებლივ უნდა დაიბანოთ წყლით. დროებითი წვა შეიძლება განიკურნოს კრემით. თუ არსებობს მეთოტრექსატის გარკვეული რაოდენობის სისტემური შეწოვის საფრთხე ნებისმიერი გზით, უნდა მოხდეს კალციუმის ლეიკოვორინის გამოყენება. ორსულმა პერსონალმა არ უნდა გამოიყენოს ციტოციტური პრეპარატები. ნებისმიერი დაღვრილი ან ნარჩენი მასალა უნდა დაიწვას. წვის ტემპერატურაზე კონკრეტული რეკომენდაცია არ გვაქვს. გამოიყენება ხდება ციტოსტაზური საშუალებების შესახებ არსებული გაიდლაინის მიხედვით.

  • ლიცენზიის მფლობელი

კოჩაკ ფარმა ფარმასიუტიკალს ენდ ქემიკალს ინდასტრი ინჩ.

KOÇAK FARMA PHARMACEUTICALS AND CHEMICALS INDUSTRY INC.

ბალარბასი, გაზი ქად. No: 40 81130 იუზკუდატ/სტამბოლი

ტელ: 0216 492 57 08

ფაქსი: 0216 334 78 88

  • ლიცენზიის ნომერი

251/88

  • პირველი ლიცენზიის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი

პირველი ლიცენზიის თარიღი: 05.07.2013

ლიცენზიის განახლების თარიღი:

  • SCU-ს განახლების თარიღი

თარგმანი სწორია:

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა