კეტია ინიშნება შიზოფრენიის სამკურნალოდ კეტია ინიშნება ბიპოლარული აშლილობისას სამკურნალოდ ზომიერი და მძიმე მანიაკალური ეპიზოდების მკურნალობა ბიპოლარული აშლილობის დროს ბიპოლარული აშლილობის თანმხლები ძირითადი დეპრესიული ეპიზოდების მკურნალობა მანიაკალური ან დეპრესიული ეპიზოდების განმეორების თავიდან ასაცილებლად ბიპოლარული …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- კვეტიაპინი (quetiapine)
- ფორმა და შეფუთვა
- 100მგ გარსით დაფარული ტაბლეტი №30 (3X10)
- მწარმოებელი
- Abdi Ibrahim Ilac San. ve Tic A.S., თურქეთი
- გაცემის წესი
- II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- ფსიქოლეფსური საშუალებები, დიაზეპინები, ოქსაზეპინები, თიაზეპინები და ოქსეპინები
- ATC კოდი
- N05AH04
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ-044981
- რეგისტრირებულია
- 12 მარტი 2026, მოქმედებს 12 მარტი 2031-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- Abdi Ibrahim Ilac San. ve Tic A.S. (თურქეთი)
- განმცხადებელი
- სს აბდი იბრაჰიმ ილაჩ სანაი ვე თიჯარეთის ფილიალი საქართველოში
- GMP
- აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
კეტია — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
კეტია ინიშნება შიზოფრენიის სამკურნალოდ
კეტია ინიშნება ბიპოლარული აშლილობისას სამკურნალოდ
ზომიერი და მძიმე მანიაკალური ეპიზოდების მკურნალობა ბიპოლარული აშლილობის დროს
ბიპოლარული აშლილობის თანმხლები ძირითადი დეპრესიული ეპიზოდების მკურნალობა
მანიაკალური ან დეპრესიული ეპიზოდების განმეორების თავიდან ასაცილებლად ბიპოლარული აშლილობის მქონე პაციენტებში, რომლებიც ადრე რეაგირებდნენ კვეტიაპინის თერაპიაზე
მიღების წესი და დოზირება
თითოეული ჩვენებისთვის ხელმისაწვდომია დოზირების განსხვავებული სქემა. ამ მიზეზით, მკაფიო ინფორმაცია უნდა იყოს მიწოდებული, რათა პაციენტებმა მიიღონ შესაბამისი დოზა მათი მდგომარეობისთვის.
კეტიას მიღება შესაძლებელია საკვებთან ერთად ან მის გარეშე
მოზრდილები:
შიზოფრენიის მკურნალობაში:
შიზოფრენიის მკურნალობისას კეტია მიიღება 2-ჯერ დღეში. საერთო სადღეღამისო დოზები, რომლებიც უნდა იქნას მიღებული მკურნალობის პირველი 4 დღის განმავლობაში, არის 50 მგ პირველ დღეს, 100 მგ მე-2 დღეს, 200 მგ მე-3 დღეს და 300 მგ მე-4 დღეს.
მე-4 დღის შემდეგ, ჩვეულებრივ უნდა მოხდეს დოზის ტიტრირება, 300-450 მგ დღეში ეფექტური დოზის ლიმიტებს შორის. დოზა შეიძლება დარეგულირდეს 150-750 მგ დიაპაზონში, თითოეული პაციენტის კლინიკური პასუხისა და პაციენტის გამოვლენილი ტოლერანტობის მიხედვით.
ბიპოლარული აშლილობის ზომიერი და მძიმე მანიაკალური ეპიზოდების მკურნალობისას
ბიპოლარული აშლილობის თანმხლები ზომიერი და მძიმე მანიაკალური ეპიზოდების სამკურნალოდ, კეტია მიიღება დღეში ორჯერ. საერთო დღიური დოზები, რომლებიც უნდა იქნას მიღებული მკურნალობის პირველი 4 დღის განმავლობაში, არის 100 მგ 1-ელ დღეს, 200 მგ მე-2 დღეს, 300 მგ მე-3 დღეს და 400 მგ მე-4 დღეს. კორექტირებისტვის უნდა მოხდეს დოზის 800 მგ-მდე გაზრდა. მე-6 დღეს, სადრეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 200 მგ-ს.
კლინიკური პასუხისა და პაციენტების ტოლერანტობიდან გამომდინარე, დოზა შეიძლება განსხვავდებოდეს 200-800 მგ დღეში. ეფექტური დოზა ჩვეულებრივ შეადგენს 400 მგ-დან 800 მგ-მდე დღეში.
ბიპოლარული აშლილობის დეპრესიული ეპიზოდების მკურნალობისას
კეტია მიიღება დღეში ერთხელ ძილის წინ. საერთო დღიური დოზები, რომლებიც უნდა იქნას მიღებული მკურნალობის პირველი 4 დღის განმავლობაში, არის 50 მგ 1-ელ დღეს, 100 მგ მე-2 დღეს, 200 მგ მე-3 დღეს და 300 მგ მე-4 დღეს. რეკომენდებული დღიური დოზაა 300 მგ. დამატებითი სარგებელი არ დაფიქსირებულა 600 მგ ჯგუფში კლინიკურ კვლევებში, 300 მგ ჯგუფთან შედარებით (იხ. ნაწილი 5.1). ინდივიდუალური სარგებელის მიღება შეიძლება 600 მგ-ით. ბიპოლარული აშლილობის მკურნალობისას 300 მგ-ზე მეტი დოზების მიღება უნდა დაიწყოს სპეციალისტის მეთვალყურეობის ქვეშ. კლინიკური კვლევები ვარაუდობენ, რომ შესაძლებელია დოზის შემცირება მინიმუმ 200 მგ-მდე, თუ არსებობს საშიშროება ცალკეულ პაციენტებში ამტანობასთან დაკავშირებით.
ბიპოლარული აშლილობის რეციდივების პროფილაქტიკური მკურნალობისას
მწვავე ბიპოლარული აშლილობის მკურნალობისას კეტიას მიღება უნდა გაგრძელდეს იმავე დოზით პაციენტებში, რომლებსაც გააჩნდათ პასუხი სექველზე, ბიპოლარული აშლილობის რეციდივების თავიდან ასაცილებლად. კეტიას დოზა შეიძლება განსხვავდებოდეს დღეში ორჯერ დოზებიდან 300-800 მგ/დღეში, დამოკიდებულია თითოეული პაციენტის კლინიკურ პასუხზე და ტოლერანტობაზე. შემანარჩუნებელი მკურნალობისთვის მნიშვნელოვანია ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზის გამოყენება.
მიღების მეთოდი:
შეგიძლიათ მიიღოთ კეტია საკვებთან ერთად ან მის გარეშე.
პერორალური მიღების ტაბლეტები იყლაპება გარკვეული რაოდენობის წყლის დაყოლებით.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ:
თირკმლის უკმარისობა:
თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის.
ღვიძლის უკმარისობა:
კვეტიაპინი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში. ამიტომ კეტია სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით, განსაკუთრებით მკურნალობის საწყის ფაზაში. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში აუცილებელია მკურნალობის დაწყება 25 მგ-ით დღეში. შემდეგ დოზა შეიძლება გაიზარდოს ეფექტურ დოზამდე 25-50 მგ დღეში, კლინიკური პასუხისა და პაციენტის ტოლერანტობის მიხედვით.
პედიატრიული პოპულაცია:
კეტიას გამოყენება ბავშვებში და 18 წლამდე მოზარდებში არ არის რეკომენდებული, რადგან არ არის საკმარისი მონაცემები ამ ასაკობრივ ჯგუფში მისი გამოყენების დასადასტურებლად. პლაცებო კონტროლირებადი კლინიკური კვლევებიდან ხელმისაწვდომი ინფორმაცია მოცემულია 4.4, 4.8, 5.1 და 5.2 განყოფილებებში.
გერიატრიული პოპულაცია
სხვა ანტიფსიქოზური საშუალებების მსგავსად, კეტია სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ხანდაზმულებში, განსაკუთრებით საწყისი დოზის პერიოდში. ხანდაზმულ პაციენტებში შესაძლოა საჭირო გახდეს კეტიას დოზის უფრო ნელი ტიტრირება ვიდრე ახალგაზრდა პაციენტებში და დღიური თერაპიული დოზის შენარჩუნება. ხანდაზმულ პაციენტებში კვეტიაპინის საშუალო პლაზმური კლირენსი მცირდება 30-50%-ით ახალგაზრდა პაციენტებთან შედარებით.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში დეპრესიული ეპიზოდების ეფექტურობა და უსაფრთხოება არ არის შეფასებული ბიპოლარული აშლილობის ფარგლებში.
უკუჩვენებები
კეტია უკუნაჩვენებია წამლის სუბსტანციაზე ან რომელიმე ექსციპიენტზე ჰიპერმგრძნობელობის დროს.
კეტიას ერთდროული დანიშვნა ციტოქრომ P450 3A4 ინჰიბიტორებთან, მაგალითად აივ-პროტეაზას ინჰიბიტორები, აზოლურ ანტიფუნგურ საშუალებები, ერითრომიცინი, კლარითრომიცინი და ნეფაზოდონი, უკუნაჩვენებია (იხ. ნაწილი 4.5).
სიფრთხილის ზომები
ვინაიდან სექველს აქვს მრავალი ჩვენება, მისი უსაფრთხოების პროფილი უნდა შეფასდეს პაციენტის დიაგნოზისა და შეყვანილი დოზის მიხედვით.
კეტია არ არის დამტკიცებული დემენციასთან დაკავშირებული ფსიქოზის სამკურნალოდ. ჩვეულებრივი და ატიპიური ანტიფსიქოზური საშუალებები იწვევს სიკვდილის რისკს მათი გამოყენებისას დემენციასთან დაკავშირებული ფსიქოზის მქონე ხანდაზმული პაციენტების სამკურნალოდ.
პედიატრიული პოპულაცია
ბავშვებში და 24 წლამდე ახალგაზრდებში ანტიდეპრესანტების გამოყენებამ შესაძლოა გაზარდოს სუიციდური აზრები ან ქცევები. ამ მიზეზით, აუცილებელია პაციენტის ინტენსიური მონიტორინგი მის ოჯახთან და თერაპევტებთან ერთად ისეთი მიზეზების გამო, როგორიცაა მოუსვენრობა, მოულოდნელი ქცევითი ცვლილებები, როგორიცაა ჰიპერაქტიურობა ან სუიციდის შესაძლებლობა, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში ან პირველ თვეებში. პრეპარატის დოზის გაზრდა/შემცირების ან შეწყვეტის დროს.
კვეტიაპინის გამოყენება 18 წლამდე ასაკის ბავშვებში და მოზარდებში არ არის რეკომენდებული, რადგან არ არსებობს მონაცემები ამ ასაკობრივ ჯგუფში მისი გამოყენების დასადასტურებლად. კვეტიაპინის კლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა დამატებითი არასასურველი ეფექტები მოზრდილებში აღწერილი უსაფრთხოების ცნობილი პროფილის გარდა (იხ. ნაწილი 4.8); ზოგიერთი გვერდითი მოვლენა (მადის მომატება, შრატში პროლაქტინის მომატება, ღებინება, რინიტი და სინკოპე) უფრო ხშირია ბავშვებში და მოზარდებში, ვიდრე მოზრდილებში, ან განსხვავებული შედეგები (ექსტრაპირამიდული სიმპტომები და გაღიზიანება) შეიძლება განვითარდეს ბავშვებსა და მოზარდებში. მაგალითად, აღწერილია მოვლენა (არტერიული წნევის მატება), რომელიც ადრე არ ვლინდებოდა მოზრდილებში. ასევე დაფიქსირდა ცვლილებები ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის ტესტებში, ბავშვებსა და მოზარდებში.
გარდა ამისა, კვეტიაპინის მკურნალობის გრძელვადიანი, 26 კვირაზე მეტი, უსაფრთხოების შედეგები ასაკზე, ზრდაზე და მომწიფებაზე შესწავლილი არ არის. კოგნიტური და ქცევითი განვითარების გრძელვადიანი შედეგები უცნობია.
პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში პედიატრიულ და მოზარდ პაციენტებში, კვეტიაპინი ასოცირებული იყო ექსტრაპირამიდული სიმპტომების (EPS) გაზრდილ სიხშირესთან, პლაცებოსთან შედარებით, პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ შიზოფრენიასთან, ბიპოლარულ მანიასტან და ბიპოლარული დეპრესიასტან დაკავშირებით (იხ. ნაწილი 4.8).
სუიციდი/სუიციდური აზრები ან კლინიკური გაუარესება
ის ასოცირდება დეპრესიის, სუიციდური აზრების, თვითდაზიანების და თვითმკვლელობის რისკთან (თვითმკვლელობასთან დაკავშირებული მოვლენები). ეს რისკი გრძელდება მანამ, სანამ არ მიიღწევა მნიშვნელოვანი რემისია. ვინაიდან გაუმჯობესება არ შეიძლება მიღწეული იყოს მკურნალობის პირველ რამდენიმე კვირაში ან მის შემდგომ პერიოდში, პაციენტები უნდა იყვნენ ყურადღებით დაკვირვებაზე გაუმჯობესების ნიშნების გამოვლენამდე. გამოჯანმრთელების პირველ ეტაპებზე თვითმკვლელობის შესაძლო რისკის გაზრდა ზოგადი წაროადგენს ზოგად კლინიკურ გამოცდილებას.
გარდა ამისა, ნამკურნალევი დაავადების ცნობილი რისკ-ფაქტორებიდან გამომდინარე, ექიმმა უნდა შეაფასოს სუიციდთან დაკავშირებული მოვლენების შესაძლო რისკი კვეტიაპინის მკურნალობის უეცარი შეწყვეტის შემდეგ.
კვეტიაპინი ასევე შეიძლება ასოცირებული იყოს სუიციდთან დაკავშირებული მოვლენების გაზრდილ რისკთან, როდესაც ინიშნება სხვა ფსიქიატრიული მდგომარეობისთვის. გარდა ამისა, ამ პირობებს შეიძლება თან ახლდეს ზოგადი დეპრესიული ეპიზოდები. შესაბამისად, იგივე სიფრთხილის ზომები უნდა იქნას დაცული, როდესაც სხვა ფსიქიატრიული აშლილობების მქონე პაციენტები მკურნალობენ დაფიქსირებული ძირითადი დეპრესიული ეპიზოდებისთვის.
ცნობილია, რომ პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ თვითმკვლელობასთან დაკავშირებული მოვლენების ანამნეზი და რომლებსაც აქვთ სუიციდური აზრები მკურნალობის დაწყებამდე, სუიციდური აზრების ან სუიციდის მცდელობის უფრო დიდი რისკის ქვეშ არიან და მკურნალობის განმავლობაში უნდა იყვნენ ინტენსიურ მონიტორინგზე. ფსიქიატრიული აშლილობის მქონე ზრდასრული პაციენტების პლაცებო-კონტროლირებადმა მეტა-ანალიზმა აჩვენა სუიციდური ქცევის გაზრდილი რისკი ანტიდეპრესანტებთან მიმართებაში, პლაცებოსთან შედარებით, 25 წლამდე ასაკის პაციენტებში.
პაციენტები, განსაკუთრებით მკურნალობის ადრეულ სტადიაზე არსებული რისკით, უნდა უნდა იმყოფებოდნენ ინტენსიური მეთვალყურეობის ქვეშ, დოზის ცვლილების შემდეგ. პაციენტები (და მომვლელები) უნდა გააფრთხილონ, რომ ნებისმიერი კლინიკური გაუარესება, სუიციდური ქცევა ან აზრები და ქცევის მოულოდნელი ცვლილებები უნდა გაკონტროლდეს და დაუყოვნებლივ უნდა მიმართონ ექიმს, თუ ეს სიმპტომები გამოჩნდება.
კლინიკურ კვლევებში ბიპოლარული აშლილობის ძირითადი დეპრესიული ეპიზოდების მქონე პაციენტებში, სუიციდური მოვლენების გაზრდილი რისკი დაფიქსირდა 25 წელზე ნაკლები ასაკის ახალგაზრდებში, რომლებიც მკურნალობდნენ კვეტიაპინთან შედარებით პლაცებოთი მკურნალობით (3% და 0%, შესაბამისად).
კვეტიაპინის პოპულაციაზე დაფუძნებულმა რეტროსპექტულმა კვლევამ, რომელიც გამოიყენება ძირითადი დეპრესიული აშლილობის მქონე პაციენტების მკურნალობაში, აჩვენა თვითდაზიანების და თვითმკვლელობის გაზრდილი რისკი 25-დან 64 წლამდე ასაკის პაციენტებში, რომლებსაც არ ჰქონდათ თვითდაზიანების ისტორია, როდესაც კვეტიაპინი გამოიყენებოდა სხვა ანტიდეპრესანტებთან ერთად.
მეტაბოლური რისკი
მათი მეტაბოლური პროფილის გაუარესების რისკის შეფასებისას, მათ შორის წონის, სისხლში გლუკოზის (იხ. ჰიპერგლიკემია) და ლიპიდური ცვლილებები, რომლებიც შეინიშნება კლინიკურ კვლევებში, პაციენტების მეტაბოლური პარამეტრები უნდა შეფასდეს მკურნალობის დაწყებისას და უნდა მოხდეს ამ პარამეტრების ცვლილებები ხოლო ამ პარამეტრების ცვლილებები რეგულარულად უნდა შემოწმდეს მკურნალობის მიომდინარეობისას. ამ პარამეტრების გაუარესების მართვა უნდა მოხდეს კლინიკური ჩვენების შესაბამისად (იხ. ნაწილი 4.8).
ექსტრაპირამიდული სიმპტომები
პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში ზრდასრულ პაციენტებში, კვეტიაპინი ასოცირებული იყო ექსტრაპირამიდული სიმპტომების (EPS) ზრდასთან, პლაცებოსთან შედარებით, პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ კვეტიაპინით, ბიპოლარული აშლილობის თანმხლები დეპრესიული ეპიზოდებთან დაკავშირებთ (იხ. განყოფილებები 4.8 და 5.1).
კვეტიაპინის გამოყენება ასოცირდება აკათიზიასთან, რომელიც ხასიათდება სუბიექტური უკმაყოფილების განვითარებით ან მოუსვენრობის უხერხული მდგომარეობით და ხშირი გადაადგილების აუცილებლობით, რომელსაც თან ახლავს ჯდომის ან დგომის უუნარობა. ეს სავარაუდოდ ვითარდება მკურნალობის პირველი რამდენიმე კვირის განმავლობაში. ამ სიმპტომების მქონე პაციენტებში დოზის გაზრდა შეიძლება იყოს საზიანო.
გვიანი დისკინეზია
თუ განვითარდება დაგვიანებული დისკინეზიის ნიშნები და სიმპტომები, უნდა განიხილებოდეს კვეტიაპინის დოზის შემცირება ან მოხსნა. დაგვიანებული დისკინეზიის სიმპტომები შეიძლება გაუარესდეს ან გაიზარდოს მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ (იხ. ნაწილი 4.8).
ძილიანობა
კვეტიაპინით მკურნალობა არ იყო დაკავშირებული ძილიანობასთან და მასთან დაკავშირებულ სიმპტომებთან, როგორიცაა სედაცია. (იხ. ნაწილი 4.8) კლინიკურ კვლევებში, რომლებიც ჩატარდა ბიპოლარული დეპრესიის მქონე პაციენტების სამკურნალოდ, შეყვანა ჩვეულებრივ ხდება მკურნალობის პირველი 3 დღის განმავლობაში და უპირატესად მსუბუქიდან საშუალო სიმძიმის. ბიპოლარული დეპრესიის მქონე პაციენტებს, რომლებსაც აღენიშნებათ ჭარბი ძილიანობა, შეიძლება დასჭირდეთ მეტი კონტაქტი ძილიანობის დაწყებიდან მინიმუმ 2 კვირის განმავლობაში ან სანამ სიმპტომები არ გამოჯანმრთელდება ან შეიძლება საჭირო გახდეს მკურნალობის შეწყვეტის შეფასება.
ორთოსტატული ჰიპოტენზია
კვეტიაპინით თერაპია ზოგადად ასოცირებულია ორთოსტატულ ჰიპოტენზიასთან და ასოცირებულ თავბრუსხვევასთან, როგორიცაა ძილიანობა საწყისი დოზის კორექტირების საწყისი პერიოდიდან (იხ. ნაწილი 4.8). ამან შეიძლება გაზარდოს შემთხვევითი დაზიანების (დაცემის) სიხშირე, განსაკუთრებით ხანდაზმულ პაციენტებში. ამიტომ, პაციენტებს უნდა მიეცეთ რჩევა, გამოიჩინონ სიფრთხილე, სანამ არ გაეცნობიან მკურნალობის პოტენციურ ეფექტს.
კვეტიაპინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, ცნობილი გულ-სისხლძარღვთა დაავადების, ცერებროვასკულური დაავადების ან ჰიპოტენზიისადმი მიდრეკილი სხვა პირობებით. უნდა განიხილებოდეს დოზის შემცირება ან უფრო თანდათანობითი დოზის ტიტრაცია, განსაკუთრებით თუ ვითარდება ორთოსტატული ჰიპოტენზია, გულ-სისხლძარღვთა დაავადების მქონე პაციენტებში.
ძილის აპნოეს სინდრომი
პაციენტებში, რომლებიც იყენებდნენ კვეტიაპინს დაფიქსირდა ძილის აპნოეს სინდრომი. სიფრთხილეა საჭირო კვეტიაპინის გამოყენებისას პაციენტებში, რომლებიც იმავდროულად იღებენ ცენტრალური ნერვული სისტემის დეპრესანტებს და ჭარბწონიან/მსუქან ან მამრობითი სქესის პაციენტებში ძილის აპნოეთი ანამნეზში ან ძილის აპნოეს რისკის ქვეშ.
კრუნჩხვები
კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში არ იყო განსხვავებები კრუნჩხვების სიხშირეში პაციენტებს შორის, რომლებსაც იღებდნენ კვეტიაპინს ან პლაცებოს. არ არსებობს მონაცემები კრუნჩხვების სიხშირის შესახებ პაციენტებში, კრუნჩხვითი აშლილობის ანამნეზით. ისევე როგორც სხვა ანტიფსიქოზური საშუალებების შემთხვევაში, სიფრთხილეა რეკომენდებული კრუნჩხვების ანამნეზის მქონე პაციენტების მკურნალობისას (იხ. ნაწილი 4.8).
ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი
ცნობილია, რომ ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი შეიძლება თან ახლდეს ანტიფსიქოზურ მედიკამენტურ თერაპიას, მათ შორის კვეტიაპინით (იხ. სექცია 4.8). კლინიკური გამოვლინებები მოიცავს ჰიპერთერმიას, შეცვლილ ფსიქიკურ მდგომარეობას, კუნთების სიმტკიცეს, ავტონომიურ არასტაბილურობას და კრეატინინფოსფოკინაზას დონის ამაღლებას. ამ შემთხვევაში კვეტიაპინით მკურნალობა უნდა შეწყდეს და ჩატარდეს აუცილებელი სამედიცინო მკურნალობა.
მძიმე ნეიტროპენია და აგრანულოციტოზი
მძიმე ნეიტროპენია (<0,5 x 109/ლ) დაფიქსირდა კვეტიაპინის კლინიკურ კვლევებში. მძიმე ნეიტროპენიის შემთხვევების უმეტესობა განვითარდა კვეტიაპინით მკურნალობის დაწყებიდან რამდენიმე თვეში. არ არსებობს მნიშვნელოვანი კავშირი დოზასთან. პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებაში, ზოგიერთი შემთხვევა იყო ფატალური. ნეიტროპენიის შესაძლო რისკ-ფაქტორებს მიეკუთვნება ადრე არსებული ლეიკოციტების დაბალი რაოდენობა (WBC) და მედიკამენტებით გამოწვეული ნეიტროპენიის ისტორია. თუმცა, ზოგიერთი შემთხვევა დაფიქსირდა პაციენტებში წინასწარ არსებული რისკ-ფაქტორების გარეშე. ნეიტროფილების რაოდენობის <1.0x109/ლ-ის მქონე პაციენტებში კვეტიაპინის თერაპია უნდა შეწყდეს. თუმცა, ზოგიერთი შემთხვევა დაფიქსირდა პაციენტებში წინასწარ არსებული რისკ-ფაქტორების გარეშე. პაციენტები უნდა შემოწმდეს ინფექციის ნიშნებისა და საჭიროა სიმპტომების და ნეიტროფილების რაოდენობის მონიტორინგი (სანამ არ გადააჭარბებს 1.5x109/ლ) (იხ. პუნქტი 5.1).
ნეიტროპენია უნდა იყოს საეჭვო იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ინფექცია ან ცხელება, განსაკუთრებით აშკარა მიდრეკილების ფაქტორების არარსებობის შემთხვევაში, და უნდა განხორციელდეს ამ პაციენტების მართვა, მჭიდრო მონიტორინგისა და გადაუდებელი მეთვალყურეობის ქვეშ.
პაციენტებს უნდა მიეცეთ ინსტრუქცია, დაუყოვნებლივ შეატყობინონ აგრანულოციტოზის ან ინფექციის შესაბამისი ნებისმიერი ნიშნის/სიმპტომის შესახებ (მაგ., ცხელება, სისუსტე, მოთენთილობა ან ყელის ტკივილი), რომელიც შეიძლება განვითარდეს ნებისმიერ დროს, კეტიათი მკურნალობის დროს. ამ პაციენტებში უნდა ლეიკოციტების და ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობის (ANC) დაუყოვნებლივი დათვლა, განსაკუთრებით წინასწარგანწყობის ფაქტორების არარსებობის შემთხვევაში.
ნორკეტიაპინს, კვეტიაპინის აქტიური მეტაბოლიტს, აქვს ზომიერი ან ძლიერი აფინობა მუსკარინული რეცეპტორების რამდენიმე ქვეტიპის მიმართ. ეს ეფექტი ხელს უწყობს ADR-ებს, რომლებიც ასახავს ანტიქოლინერგულ ეფექტს, როდესაც კვეტიაპინი გამოიყენება რეკომენდებული დოზებით, ანტიქოლინერგული ეფექტის მქონე სხვა პრეპარატებთან ერთად და დოზის გადაჭარბებისას. კვეტიაპინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, რომლებიც იღებენ პრეპარატებს ანტიქოლინერგული (მუსკარინული) ეფექტებით. კვეტიაპინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ დიაგნოზირებული ან შარდის შეკავების ისტორია, პროსტატის კლინიკურად მნიშვნელოვანი ჰიპერტროფია, ნაწლავის გაუვალობა ან დაკავშირებული პირობები, გაზრდილი ინტრაოკულური წნევა ან ვიწროკუთხოვანი გლაუკომა (იხ. განყოფილებები 4.5, 4.8, 5.1 და 4.9).
ურთიერთქმედებები
იხილეთ ნაწილი 4.5.
კვეტიაპინის ერთდროული გამოყენება ღვიძლის ფერმენტების ძლიერ ინდუქტორთან, როგორიცაა კარბამაზეპინი ან ფენიტოინი, იწვევს კვეტიაპინის პლაზმური კონცენტრაციის მნიშვნელოვან შემცირებას, რამაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს კვეტიაპინის თერაპიის ეფექტურობაზე. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ღვიძლის ფერმენტების ინდუქტორებს, კვეტიაპინით თერაპიის დაწყება უნდა დაიწყოს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ექიმი ჩათვლის, რომ კვეტიაპინის სარგებელი აღემატება ღვიძლის ფერმენტების ინდუქტორის მიღების შეწყვეტის რისკს. მნიშვნელოვანია, რომ ინდუქტორის ნებისმიერი ცვლილება იყოს თანდათანობითი და, საჭიროების შემთხვევაში, შეიცვალოს არაინდუქტორული წამლით (მაგ. ნატრიუმის ვალპროატი).
წონის მომატება
წონის მომატება დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კვეტიაპინს. ასეთმა პაციენტებმა უნდა გაიარონ დაკვირვება და მენეჯმენტი კლინიკურად სათანადოდ გამოყენებული ანტიფსიქოზური გაიდლაინების შესაბამისად (იხ. განყოფილებები 4.8 და 5.1).
ჰიპერგლიკემია
ჰიპერგლიკემიის განვითარება და/ან უკვე არსებული დიაბეტის გამწვავება კვეტიაპინით თერაპიის დროს, ზოგჯერ ასოცირებულია კეტოაციდოზთან. იშვიათად დაფიქსირდა კომა, რამდენიმე ფატალური შემთხვევის ჩათვლით, (იხ. ნაწილი 4.8). ზოგიერთ შემთხვევაში დაფიქსირდა წონის მატება, რაც შეიძლება იყოს წინასწარგანწყობის ფაქტორი. გამოყენებული ანტიფსიქოზური გაიდლაინებიდან გამომდინარე, შეიძლება რეკომენდებული იყოს შესაბამისი კლინიკური მონიტორინგი. პაციენტები, რომლებიც იღებენ ნებისმიერ ანტიფსიქოზურ პრეპარატს, მათ შორის კვეტიაპინს, უნდა იყვნენ მონიტორინგზე ჰიპერგლიკემიის ნიშნებისა და სიმპტომების გამო (პოლიდიფსია, პოლიურია, პოლიფაგია და სისუსტე), ხოლო შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტები ან შპაციენტები აქრიანი დიაბეტის რისკიტ, რეგულარულად უნდა მოქმდებოდნენ მათი მდგომარეობის გაუარესების საგანზე. გლუკოზის კონტროლი. ასევე რეგულარულად უნდა აკონტროლოთ წონა.
ლიპიდები
ტრიგლიცერიდების, LDL და საერთო ქოლესტერინის მომატება და HDL ქოლესტერინის შემცირება დაფიქსირდა კვეტიაპინის კლინიკურ კვლევებში (იხ. ნაწილი 4.8). ლიპიდების დონის ცვლილებების მკურნალობა უნდა მოხდეს კლინიკურად.
QT ინტერვალის გახანგრძლივება
კვეტიაპინი არ იწვევს აბსოლუტური QT ინტერვალიოს მდგრად გახანგრძლივებას, კლინიკურ კვლევებში გამოყენებისას და პროდუქტის შემაჯამებელი დახასიათების შესაბამისად. პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებაში, QT გახანგრძლივება დაფიქსირდა კვეტიაპინის თერაპიული დოზების (იხ. პუნქტი 4.8) და დოზის გადაჭარბებისას (იხ. ნაწილი 4.9). ისევე როგორც სხვა ანტიფსიქოზური საშუალებების შემთხვევაში, კვეტიაპინი სიფრთხილით უნდა დაინიშნოს პაციენტებში, ოჯახურ ანამნეზში გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებით ან QT გახანგრძლივებით. გარდა ამისა, სიფრთხილეა საჭირო, როდესაც კვეტიაპინი ინიშნება QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელ წამლებთან ან ნეიროლეფსიურებთან ერთად გამოყენებისას, განსაკუთრებით ხანდაზმულ პაციენტებში, თანდაყოლილი QT გახნგრძლივებული სინდრომით, გულის შეგუბებითი უკმარისობით, გულის ჰიპერტროფიით, ჰიპოკალიემიით ან ჰიპომაგნიემიით (იხ. ნაწილი 4.5).
კარდიომიოპათია და მიოკარდიტი
კარდიომიოპათია და მიოკარდიტი აღწერილია კლინიკურ კვლევებში და პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებაში; თუმცა, კვეტიაპინთან მიზეზობრივი კავშირი დადგენილი არ არის. კვეტიაპინის თერაპია უნდა გადაიხედოს პაციენტებში, საეჭვო კარდიომიოპათიით ან მიოკარდიტით.
მოხსნა
მოხსნის მწვავე სიმპტომები, როგორიცაა უძილობა, გულისრევა, თავის ტკივილი, დიარეა, ღებინება, ძილიანობა და ჰიპერმგრძნობელობა აღწერილია კვეტიაპინის მიღების უეცარი შეწყვეტის შემდეგ. რეკომენდებულია მკურნალობის თანდათანობითი შეწყვეტა, მინიმუმ ერთიდან ორ კვირამდე (იხ. ნაწილი 4.8).
ხანდაზმული პაციენტები დემენციასთან დაკავშირებული ფსიქოზით
კვეტიაპინი არ არის დამტკიცებული დემენციასთან დაკავშირებული ფსიქოზის სამკურნალოდ გამოსაყენებლად.
ცერებროვასკულური გვერდითი მოვლენების დაახლოებით 3-ჯერ გაზრდილი რისკი დაფიქსირდა რანდომიზებულ, პლაცებო-კონტროლირებად კვლევებში, ზოგიერთი ატიპიური ანტიფსიქოზური საშუალებით, დემენციის მქონე პაციენტების პოპულაციაში. ამ გაზრდილი რისკის მექანიზმი უცნობია. გაზრდილი რისკის შესაძლებლობა არ შეიძლება გამოირიცხოს სხვა ანტიფსიქოზურებთან ან სხვა პაციენტების პოპულაციაში. კვეტიაპინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ინსულტის რისკ-ფაქტორებით.
ატიპიური ანტიფსიქოზური პრეპარატების მეტა-ანალიზმა აჩვენა, რომ ატიპიური ანტიფსიქოზური საშუალებები სავარაუდოდ იწვევენ სიკვდილის რისკს, პლაცებოსთან შედარებით, ხანდაზმულ პაციენტებში, დემენციასთან დაკავშირებული ფსიქოზით. თუმცა, ორ 10-კვირიან, პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში, რომლებიც იყენებდნენ კვეთიაპინს იმავე პაციენტთა პოპულაციაში (n=710; საშუალო ასაკი 83 წელი, დიაპაზონი 56-99 წელი), სიკვდილიანობის სიხშირე იყო 5.5% კვეთიაპინით ნამკურნალევ პაციენტებში და 3.2% პლაცებოთი ნამკურნალევ პაციენტებში. ამ კვლევებში მონაწილე პაციენტები გარდაიცვალენ ამ პოპულაციაში მოსალოდნელი მიზეზების გამო.
დისფაგია
კვეტიაპინის მიღებისას დაფიქსირდა დისფაგია (იხ. ნაწილი 4.8). კვეტიაპინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ასპირაციული პნევმონიის რისკის მქონე პაციენტებში.
ყაბზობა და ნაწლავის გაუვალობა
ყაბზობა შეიძლება იყოს ნაწლავის გაუვალობის რისკ-ფაქტორი. კვეტიპინის მიღებისას დაფიქსირდა ყაბზობა და ნაწლავის გაუვალობა (იხ. ნაწილი 4.8). ეს მოიცავს ფატალურ შეტყობინებებს ნაწლავის გაუვალობის მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში, მათ შორის იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ რამდენიმე თანმხლებ მკურნალობას, რაც იწვევს ნაწლავის მოძრაობის დაქვეითებას და/ან ყაბზობას. ნაწლავის ობსტრუქციის/ილეუსის მქონე პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ ინტენსიურ მონიტორინგზე და უნდა ჩატარდეს გადაუდებელი დახმარება.
ვენური თრომბოემბოლია (VTE)
ცნობილია, რომ ანტიფსიქოზურმა პრეპარატებმა შეიძლება იშვიათად გამოიწვიონ ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენების (VTE) რისკი, მათი გამოყენებისას. იმის გამო, რომ პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობენ ანტიფსიქოზურებით, ხშირად აღენიშნებათ VTE-ის რისკ-ფაქტორები, VTE-ის ყველა შესაძლო რისკ-ფაქტორი უნდა იყოს იდენტიფიცირებული და საჭიროა შესაბამისი ზომების მიღება კვეტიაპინით მკურნალობის დაწყებამდე და მის დროს.
პანკრეატიტი
პანკრეატიტი დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში და პოსტმარკეტინგული გამოცდილების დროს. მიუხედავად იმისა, რომ ყველა შემთხვევა არ შეიძლება იყოს დაკავშირებული რისკ ფაქტორებთან პოსტმარკეტინგულ ანგარიშებში, პაციენტების უმეტესობას ჰქონდა პანკრეატიტთან დაკავშირებული ფაქტორები, როგორიცაა ტრიგლიცერიდების მომატებული დონე (იხ. განყოფილება 4.4), ნაღვლის ბუშტში კენჭები და ალკოჰოლის მოხმარება.
დამატებითი ინფორმაცია
მონაცემები კვეტიაპინის დივალპროექსთან ან ლითიუმთან ერთად გამოყენების შესახებ ზომიერი და მძიმე მანიაკალური ეპიზოდების დროს შეზღუდულია. თუმცა, ეს კომბინირებული თერაპიები კარგად გადაიტანეს (იხ. განყოფილებები 4.8 და 5.1). მიღებული მონაცემების მიხედვით, ადიტიური ეფექტი გაჩნდა მე-3 კვირაში.
არასწორად და ბოროტად გამოყენება
დაფიქსირდა არასწორად და ბოროტად გამოყენების შემთხვევები. სიფრთხილე შეიძლება საჭირო გახდეს კვეტიაპინის დანიშვნისას პაციენტებში ანამნეზში ალკოჰოლის ან ნარკოტიკების ბოროტად გამოყენებით.
ლაქტოზა
კეტიას ტაბლეტები შეიცავს ლაქტოზას. პაციენტებმა იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემებით გალაქტოზას აუტანლობით, ლაპ ლაქტაზას დეფიციტით ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციით, ეს წამალიარ უნდა მიიღონ.
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
ვინაიდან კვეტიაპინი პირველ რიგში მოქმედებს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე, კვეტიაპინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული სხვა სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც ასევე გავლენას ახდენენ ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე და ალკოჰოლთან ერთად.
სიფრთხილეა საჭირო განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც კეტია ინიშნება სხვა პრეპარატებთან ერთად, რომლებიც გავლენას ახდენენ ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე.
ციტოქრომ P450 (CYP) 3A4 არის მთავარი ფერმენტი, რომელიც პასუხისმგებელია კვეტიაპინის მეტაბოლიზმზე ციტოქრომ P450 ფერმენტული სისტემის მეშვეობით. ჯანსაღი სუბიექტების ურთიერთქმედების კვლევებში, კეტოკონაზოლთან 25მგ კვეტიაპინის გამოყენებამ, CYP3A4 ინჰიბიტორთან ერთად, გამოიწვია კვეტიაპინის AUC დონის 5-8-ჯერ გაზრდა. ამ მიზეზით, კვეტიაპინის გამოყენება CYP3A4 ინჰიბიტორებთან ერთად უკუნაჩვენებია. კვეტიაპინი ასევე არ არის რეკომენდებული გრეიფრუტის წვენთან ერთად.
კარბამაზეპინით მკურნალობის დროს, რომელიც არის ღვიძლის ფერმენტების ცნობილი ინდუქტორი, დაფიქსირდა, რომ კარბამაზეპინთან ერთდროული მიღება მნიშვნელოვნად ზრდის კვეტიაპინის კლირენსს. კლირენსის ამ მატებასთან ერთად, AUC მნიშვნელობით გაზომილი, კარბამაზეპინთან ერთდროულად გამოყენებული კვეტიაპინის სისტემური ეფექტი საშუალოდ მცირდება 13%-მდე, კვეტიაპინის ჩვეულებრივად მიღებასთან შედარებით, თუმცა, ეს დაქვეითება ზოგიერთ პაციენტებში დაფიქსირდა ბევრად უფრო მაღალ მაჩვენებლებში. ამ ურთიერთქმედების შედეგად შეიძლება შემცირდეს კვეტიაპინის კონცენტრაცია პლაზმაში და შემცირდეს კვეტიაპინის მკურნალობის ეფექტურობა. კვეტიაპინის გამოყენებამ მიკროსომური ფერმენტის სხვა ინდუქტორთან, ფენიტოინთან ერთად, გამოიწვია კვეტიაპინის კლირენსის მაღალი დონე (450%). კვეტიაპინით მკურნალობა იმ პაციენტებში, რომლებიც იყენებენ ღვიძლის ფერმენტის ინდუქტორს უნდა დაიწყოს მხოლოდ მაშინთუ ექიმი ფიქრობს, რომ კვეტიაპინის მკურნალობის სარგებელი უფრო მაღალია, ვიდრე ღვიძლის ფერმენტების ინდუქტორებით მკურნალობის შეწყვეტით გამოწვეული რისკები. ინდუქტორ პრეპარატში ნებისმიერი ცვლილება უნდა განხორციელდეს ნელა და საჭიროების შემთხვევაში, მის ნაცვლად უნდა დაინიშნოს მედიკამენტი, რომელიც არ არის ღვიძლის ფერმენტის ინდუქტორი (მაგ. ნატრიუმის ვალპროატი). (იხ. ნაწილი 4.4).
კვეტიაპინის ფარმაკოკინეტიკა მნიშვნელოვნად არ შეცვლილა ცნობილ CYP2D6 ინჰიბიტორთან, ანტიდეპრესანტ იმიპრამინთან ან CYP 3A4 და CYP2D6 ცნობილ ინჰიბიტორთან, ფლუოქსეტინთან ერთად მიღებისას.
ანტიფსიქოზურ საშუალებებთან რისპერიდონთან ან ჰალოპერიდოლთან ერთდროულმა გამოყენებამ არ გამოიწვია მნიშვნელოვანი ცვლილებები კვეტიაპინის ფარმაკოკინეტიკაში. კვეტიაპინის და თიორიდაზინის ერთდროულმა გამოყენებამ გაზარდა კვეტიაპინის კლირენსი დაახლოებით 70%-ით.
ციმეტიდინთან ერთდროული მიღების შემდეგ, კვეტიაპინის ფარმაკოკინეტიკაში ცვლილებები არ მომხდარა.
ლითიუმის კვეტიაპინთან ერთად გამოყენებისას ფარმაკოკინეტიკა არ შეცვლილა.
მონაცემები კვეტიაპინის დივალპროექსთან ან ლითიუმთან ერთდროული გამოყენების შესახებ ზომიერი და მძიმე მანიაკალური ეპიზოდების დროს შეზღუდულია; თუმცა, ეს კომბინირებული მკურნალობა კარგად გადაიტანება. (იხ. ნაწილი 4.8 და 5.1) მონაცემებმა აჩვენა ადიტიური ეფექტი მესამე კვირას. მეორე კვლევაში მეექვსე კვირაში არანაირი ადიტიური ეფექტი არ დაფიქსირებულა.
ნატრიუმის ვალპროატის და კვეტიაპინის ერთდროული გამოყენების ფარმაკოკინეტიკა არ შეცვლილა რაიმე კლინიკური მნიშვნელობის გამოსავლენად.
ჰიპოტენზიის გამომწვევი პოტენციალის გამო, კვეტიაპინმა შეიძლება გაზარდოს ზოგიერთი ანტიჰიპერტენზიული საშუალების მოქმედება.
კვეტიაპინი არ უნდა იქნას გამოყენებული მედიკამენტებთან ერთად, რომლებიც იწვევენ ელექტროლიტურ დისბალანსს ან QTc ინტერვალის გახანგრძლივებას.
ნატრიუმის ვალპროატისა და კვეტიაპინის ფარმაკოკინეტიკა, როდესაც ისინი ერთად გამოიყენება, არ შეცვლილა კლინიკური მნიშვნელობისთვის. ბავშვებში და მოზარდებში, რომლებიც იღებდნენ ვალპროატს, კვეტიაპინს ან ორივეს, ლეიკოპენიის და ნეიტროპენიის სიხშირე უფრო მაღალი იყო კომბინაციით, ვიდრე მონოთერაპიის ჯგუფებში.
ოფიციალური ურთიერთქმედების კვლევები ფართოდ გამოყენებულ გულ-სისხლძარღვთა სამკურნალო საშუალებებთან არ ჩატარებულა. ქვეთიაპინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული წამლებთან, რომლებიც ცნობილია როგორც ელექტროლიტური დისბალანსის ან QT ინტერვალის გახანგრძლივების გამომწვევი საშუალებები.
ცრუ-დადებითი შედეგები დაფიქსირდა მეთადონისა და ტრიციკლური ანტიდეპრესანტების ფერმენტის იმუნოანალიზში, პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კვეტიაპინს. რეკომენდებულია იმუნოანალიზის საეჭვო სკრინინგის შედეგების დადასტურება შესაბამისი ქრომატოგრაფიული ტექნიკით.
ორსულობა და ძუძუთი კვება
ზოგადი რჩევა
ორსულობის კატეგორია C
რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალები / ჩასახვის კონტროლი (კონტრაცეფცია)
ინფორმაცია კვეტიაპინის გამოყენების შესახებ რეპროდუქციული ასაკის ქალებში და კონტრაცეფციაზე საკმარისი არ არის.
ორსულობა
არ არსებობს ადეკვატური მონაცემები ორსულ ქალებში კვეტიაპინის გამოყენების შესახებ.
ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. ნაწილი 5.3). პოტენციურად რამდენად მნიშვნელოვანია ცხოველებში მიღებული შედეგები ადამიანისთვის, უცნობია.
პირველი ტრიმესტრი
ცალკეულ მოხსენებებში და ზოგიერთ ობსერვაციულ დაკვირვებაშიც კი, გამოქვეყნებულია დაუცველი ორსულობის შესახებ მოკრძალებული მონაცემები (ანუ 300-1000 ორსულობის შედეგი) არ მიუთითებს მკურნალობით გამოწვეული დეფექტების გაზრდილ რისკზე. თუმცა, არსებული მონაცემების საფუძველზე არ შეიძლება გარკვეული დასკვნების გამოტანა. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. ნაწილი 5.3). ამიტომ კვეტიაპინი ორსულობისას უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ მაშინ თუ მოსალოდნელი სარგებელი აშკარად აღემატება რისკებს.
მესამე ტრიმესტრი
ორსულობის მესამე ტრიმესტრში ანტიფსიქოზური საშუალებების ზემოქმედების ქვეშ მყოფ ახალშობილებს ემუქრებათ კუნთების არანორმალური მოძრაობები (ექსტრაპირამიდული ნიშნები/ექსტრაპირამიდული სიმპტომები) და/ან წამლის მოხსნის სიმპტომები, რომლებიც შეიძლება განსხვავდებოდეს მშობიარობის შემდეგ. ეს სიმპტომებია აგზნება, ჰიპერტონია, ჰიპოტონია, ტრემორი, ძილიანობა, რესპირატორული დისტრესი ან კვების დარღვევა. ამიტომ ახალშობილები ფრთხილად უნდა გააკონტროლდნენ.
ლაქტაციის პერიოდი
კვეტიაპინის ლაქტატში თერაპიული დოზებით ექსკრეცია არ არის მუდმივი, გამოქვეყნებულ ანგარიშებში კვეტიაპინის ადამიანის ექსკრეციის ძალიან შეზღუდულ მონაცემებზე დაყრდნობით. იმის გამო, რომ სარწმუნო მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი, უნდა იქნას მიღებული გადაწყვეტილება იმის შესახებ, უნდა შეწყდეს ძუძუთი კვება თუ მოიხსნას პერეპარატი კეტია, ბავშვისთვის ძუძუთი კვების სარგებელისა და ქალისთვის მკურნალობის სარგებელის გათვალისწინებით.
რეპროდუქციული უნარი / ფერტილობა
კვეტიაპინის ეფექტი ადამიანის ფერტილობაზე შესწავლილი არ არის. პროლაქტინის მომატებულ დონესთან დაკავშირებული ეფექტები დაფიქსირდა ვირთაგვებში; თუმცა, ეს ეფექტები უშუალოდ არ ეხება ადამიანებს (იხ. ნაწილი 5.3).
გავლენა ავტომობილის მართვაზე
ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე მისი პირველადი ზემოქმედების გამო, კვეტიაპინმა შეიძლება გამოიწვიოს დარღვევები აქტივობებში, რომლებიც საჭიროებენ გონებრივ ყურადღებას. ამ მიზეზით, პაციენტებს უნდა ურჩიონ, არ მართონ ავტომობილი ან იმუშაონ მექანიზმებთან, სანამ არ გახდება ცნობილი მათი ინდივიდუალური დამოკიდებულება.
გვერდითი მოვლენები
წამლისმიერი გვერდითი რეაქციები (ADR) უმეტესად მოხსენებული იყო კვეტიაპინთან (≥10%) ძილიანობით, თავბრუსხვევით, თავის ტკივილით, პირის სიმშრალით, მოხსნის (მოხსნის) სიმპტომებით, შრატში ტრიგლიცერიდების დონის ამაღლებით, მთლიანი ქოლესტერინის მომატებით (ძირითადად LDL ქოლესტერინი), HDL ქოლესტერინის წონის დაქვეითებით, მომატება, ჰემოგლობინის დაქვეითება და ექსტრაპირამიდული სიმპტომები.
კვეტიაპინთან დაფიქსირებული გვერდითი მოვლენები კლასიფიცირდება შემდეგნაირად სხეულის სისტემებში.
ძალიან ხშირი (≥1/10); ხშირი (≥1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (≥1/1000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (≥1/10.000-დან <1/1.000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10.000), უცნობი (შეუძლებელია შეფასდეს არსებული მონაცემებით).
სისხლისა და ლიმფური სისტემის დარღვევები:
ძალიან ხშირი: ჰემოგლობინის დაქვეითება22
ხშირი: ლეიკოპენია 1.28, ნეიტროფილების რაოდენობის შემცირება, ეოზინოფილების მომატება 27
არახშირი: თრომბოციტოპენია, ანემია, თრომბოციტების რაოდენობის შემცირება13, ნეიროპენია1
იშვიათი: აგრანულოციტოზი27
იმუნური სისტემის დარღვევები
არახშირი: ჰიპერმგრძნობელობა (კანის ალერგიული რეაქციების ჩათვლით)
ძალიან იშვიათად: ანაფილაქსიური რეაქცია 5
ენდოკრინული დარღვევები
ხშირი: ჰიპერპროლაქტინემია15, შემცირებული საერთო T424, დაქვეითებული თავისუფალი T424, დაქვეითებული საერთო T324, გაზრდილი TSH24
არახშირი: თავისუფალი T324-ის დაქვეითება, ჰიპოთირეოზი21
ძალიან იშვიათი: ანტიდიურეზული ჰორმონის არასათანადო სეკრეცია
მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები
ძალიან ხშირად: შრატში ტრიგლიცერიდების მატება 10,30, საერთო ქოლესტერინის დონის მომატება
საერთო LDL ქოლესტერინი)11.30, HDL ქოლესტერინის დაქვეითებული დონე 17.30
წონის მომატება 8.30
ხშირი: მადის მომატება, სისხლში გლუკოზის მომატება ჰიპერგლიკემიურ დონემდე 6,30
არახშირი: ჰიპონატრიემია19, შაქრიანი დიაბეტი 1.5, უკვე არსებული დიაბეტის გამწვავება
იშვიათი: მეტაბოლური სინდრომი29
ფსიქიატრიული დარღვევები
ხშირი: არანორმალური სიზმრები და კოშმარები, სუიციდური აზრები და სუიციდური
ქცევა20
იშვიათი: ძილში სიარული და მასთან დაკავშირებული რეაქციები, როგორიცაა ძილში ლაპარაკი და ძილთან დაკავშირებული კვების დარღვევები
ნერვული სისტემის დარღვევები
ძალიან ხშირი: ძილიანობა4,16, ძილიანობა 2,16, თავის ტკივილი, ექსტრაპირამიდული სიმპტომები 1, 21
ხშირი: დიზართრია
არახშირი: კრუნჩხვები 1, მოუსვენარი ფეხის სინდრომი, გვიანი დისკინეზია 1.5, სინკოპე 4, 16
თვალის მხრივ დარღვევები
ხშირი: ბუნდოვანი ხედვა
გულის მხრივ დარღვევები
ხშირი: ტაქიკარდია4, პალპიტაცია23
არახშირი: გახანგრძლივებული QT ინტერვალი 1,12,18, ბრადიკარდია32
სისხლძარღვთა მხრივ დარღვევები
ხშირი: ორთოსტატული ჰიპოტენზია4,16
იშვიათი: ვენური თრომბოემბოლია 1
უცნობი: ინსულტი 33
სასუნთქი სისტემის დარღვევები
ხშირი: ქოშინი23
არახშირი: რინიტი
იშვიათი: ძილის აპნოეს სინდრომი
კუჭ-ნაწლავის დარღვევები
ძალიან ხშირი: პირის სიმშრალე
ხშირი: ყაბზობა, დისპეფსია, ღებინება25
არახშირი: დისფაგია 7
იშვიათი: პანკრეატიტი1, ნაწლავის გაუვალობა/ილეუსი
ჰეპატობილიარული დარღვევები
ხშირი: შრატის ალანინამინოტრანსამინაზას (ALT) დონის მომატება 3, მომატებული გამა-GT დონე 3
არახშირი: შრატის ასპარტატამინოტრანსფერაზას (AST) დონის მომატება3
იშვიათი: სიყვითლე 5, ჰეპატიტი
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები
ძალიან იშვიათად: ანგიონევროზული შეშუპება5, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი5
უცნობი: წამალთან დაკავშირებული გამონაყარი (DRESS) ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზით, მულტიფორმული ერითემა, ეოზინოფილია და სისტემური სიმპტომები
ჩონჩხ-კუნთოვანი დარღვევები
ძალიან იშვიათად: რაბდომიოლიზი
თანდაყოლილი და მემკვიდრეობითი/გენეტიკური დაავადებები
უცნობია: ახალშობილებში წამლის მოხსნის სინდრომი 31
რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლის დარღვევები
არახშირი: სექსუალური აქტივობის დარღვევა
იშვიათად: პრიაპიზმი, გალაქტორეა, სარძევე ჯირკვლის შეშუპება, მენსტრუაციის დარღვევა
ზოგადი დარღვევები და პირობები, რომლებიც დაკავშირებულია შეყვანის ადგილზე
ძალიან ხშირი: მოხსნის (წამლის შეწყვეტის) სიმპტომები1,9
ხშირი: მსუბუქი ასთენია, პერიფერიული შეშუპება, გაღიზიანება, ცხელება
იშვიათი: ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი 1, ჰიპოთერმია
ლაბორატორიული დასკვნები
იშვიათი: სისხლში კრეატინინფოსფოკინაზას დონის მომატება14
(1) იხილეთ 4.4
(2) ძილიანობა შეინიშნება განსაკუთრებით მკურნალობის პირველ ორ კვირაში და მისი ეფექტი ჩვეულებრივ ქრება კვეტიაპინის მიღების შეწყვეტის შემდეგ.
(3) შრატის ტრანსამინაზების (ALT, AST) ან გამა-GT დონის ასიმპტომური მომატება (ნორმალური დონიდან ≥ 3X ULN-ზე გადასვლა ნებისმიერ დროს) დაფიქსირდა ზოგიერთ პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ კვეტიაპინს. ეს მაჩვენებლები ზოგადად აღდგება კვეტიაპინის მკურნალობის გაგრძელებით.
(4) როგორც სხვა ანტიფსიქოზურებმა, ალფა-1 ადრენომაბლოკირებელი აქტივობით, კვეტიაპინმა შეიძლება გამოიწვიოს გონების დაკარგვა, ტაქიკარდია და სინკოპე და ორთოსტატული ჰიპოტენზია ზოგიერთ პაციენტში, განსაკუთრებით საწყის ტიტრირების პერიოდში. (იხ. განყოფილება 4.4)
(5) წამლის ამ გვერდითი რეაქციების სიხშირე გამოითვლება კვეტიაპინის გარსით დაფარული ტაბლეტის (დაუყოვნებელი გამოთავისუფლების ტაბლეტის) ფორმულირების პოსტმარკეტინგული გამოყენების მონაცემებზე დაყრდნობით.
(6) სისხლში გლუკოზის უზმოზე გაზომვა ≥ 126 მგ/დლ (≥ 7.0 მმოლ/ლ) ან ჭამის შემდეგ სისხლში გლუკოზის ≥ 200 მგ/დლ (≥ 11.1 მმოლ/ლ) ერთხელ მაინც.
(7) დისფაგიის სიხშირის მატება კვეტიაპინის გამოყენებისას, პლაცებოსთან შედარებით დაფიქსირდა მხოლოდ ბიპოლარული დეპრესიის კლინიკურ კვლევებში.
(8) დაფუძვნებულია საწყისთან შედარებით 7%-ზე მეტი წონის მომატებაზე. განსაკუთრებით ვლინდება მკურნალობის პირველ კვირებში.
(9) მოხსნის შემდეგი სიმპტომები ხშირად დაფიქსირდა მწვავე, პლაცებო-კონტროლირებად, მონოთერაპიის კლინიკურ კვლევებში, რომლებიც აფასებდნენ მკურნალობის შეწყვეტის სიმპტომებს, მათ შორის უძილობას, გულისრევას, თავის ტკივილს, დიარეას, ღებინებას, თავბრუსხვევას და გაღიზიანებას. ამ რეაქციების სიხშირე მნიშვნელოვნად შემცირდა მკურნალობის შეწყვეტიდან 1 კვირის შემდეგ.
(10) ტრიგლიცერიდების დონის გაზომვა ≥ 200 მგ/დლ (≥ 2,258 მმოლ/ლ) ერთხელ მაინც.
(11) ქოლესტერინის დონის გაზომვა ერთხელ მაინც ≥ 240 მგ/დლ (≥ 6,2064 მმოლ/ლ). ძალიან ხშირია LDL ქოლესტერინის ≥ 30 მგ/დლ (≥ 0,769 მმოლ/ლ) მატება. პაციენტებში ამ ზრდის საშუალო მაჩვენებელი იყო ≥ 41.7 მგ/დლ (≥ 1.07 მმოლ/ლ).
(12) იხილეთ ტექსტი ქვემოთ.
(13) თრომბოციტების გაზომვა ერთხელ მაინც ≤ 100 x 109/ლ.
(14) დაფუძნებული კლინიკური კვლევის გვერდითი მოვლენის შესახებ მოხსენებებზე სისხლის კრეატინ ფოსფოკინაზას შესახებ, რომელიც არ არის დაკავშირებული ნეიროლეფსიურ ავთვისებიან სინდრომთან.
(15) პროლაქტინის დონე (18 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში) ნებისმიერ დროს: >20 მკგ/ლ (>869.56 პმოლ/ლ) მამაკაცებში; >30 მკგ/ლ (>1304.34 პმოლ/ლ) ქალები.
(16) შეიძლება გამოიწვიოს დაცემა.
(17) HDL ქოლესტერინი ნებისმიერ დროს: < 40 მგ/დლ (1,025 მმოლ/ლ) მამაკაცებში; <50 მგ/დლ (1.282 მმოლ/ლ) ქალებში
(18) პაციენტების სიხშირე QTC-ის გადახრით <450 msec-დან ≥450 msec-მდე ≥30 msec ზრდით. პლაცებო-კონტროლირებად კვლევებში კვეტიაპინთან ერთად, კლინიკურად მნიშვნელოვანი გადახრების მქონე პაციენტების საშუალო ცვლილება და სიხშირე მსგავსი იყო კვეტიაპინსა და პლაცებოს შორის.
(19) გადასვლა > 132 მმოლ/ლ-დან ≤ 132 მმოლ/ლ-მდე ერთხელ მაინც.
(20) კვეტიაპინი XR სუიციდური აზრებისა და სუიციდური ქცევის შემთხვევები დაფიქსირდა კვეტიაპინთან მკურნალობის დროს ან მკურნალობის შეწყვეტის ადრეულ პერიოდში (იხ. პუნქტები 4.4 და 5.1).
(21) იხ. ნაწილი 5.1
(22) ყველა კვლევაში, მათ შორის ღია-ეტიკეტირებული გაფართოებულის ჩათვლით, პაციენტების 11%-ს, რომლებიც იყენებდნენ კვეტიაპინს, ჰქონდა მინიმუმ ერთ შემთხვევაში ჰემოგლობინის დონე <13 გ/დლ (8,07 მმოლ/ლ) მამაკაცებში და < 12 გ/დლ (7,45 მმოლ/ლ). ) ქალებში. L)-მდე დაკლება მოხდა. ამ პაციენტებში ჰემოგლობინის საშუალო ყველაზე მაღალი ვარდნა ნებისმიერ დროს იყო 1,5 გ/დლ.
(23) ეს რეაქციები ხშირად ვლინდებოდა ტაქიკარდიის, თავბრუსხვევის, ორთოსტატული ჰიპოტენზიის და/ან გულის/რესპირატორული დაავადების ფონზე.
(24) გადასვლა ნორმალური საწყის მდგომარეობიდან შესაძლო კლინიკურად მნიშვნელოვანზე ნებისმიერ დროს, ყველა კვლევაში. მთლიანი T4, თავისუფალი T4, საერთო T3 და თავისუფალი T3 ცვლილებები განისაზღვრა როგორც <0.8 x LLN (pmol/L) ნებისმიერ დროს და ცვლილებები TSH >5 მლU/ლ ნებისმიერ დროს.
(25) ხანდაზმულ პაციენტებში ღებინების გაზრდილი სიხშირის საფუძველზე (≥ 65 წელი).
(26) ნეიტროფილების რაოდენობის ცვლილება საწყისიდან ≥ 0,5 x 109/ლ < 1,5 x 109/ლ-მდე მკურნალობის დროს ნებისმიერ დროს (იხ. ნაწილი 4.4).
(27) გადასვლა ნორმალური საწყის მდგომარეობიდან შესაძლო კლინიკურად მნიშვნელოვანზე ნებისმიერ დროს, ყველა კვლევაში. ეოზინოფილებში ცვლილებები განისაზღვრა როგორც ≥ 1 x 109 უჯრედი/ლ ნებისმიერ დროს.
(28) გადასვლა ნორმალური საბაზისოდან შესაძლო კლინიკურად მნიშვნელოვანზე, ნებისმიერ დროს, ყველა კვლევაში. WBC-ებში ცვლილებები განისაზღვრა როგორც ≤ 3 x 109 უჯრედი/ლ ნებისმიერ დროს.
(29) ყველა კლინიკურ კვლევაში კვეტიაპინის მეტაბოლური გვერდითი მოვლენების შესახებ მოხსენებების საფუძველზე.
(30) კლინიკურ კვლევებში, ზოგიერთ პაციენტში დაფიქსირდა ერთზე მეტი მეტაბოლური ფაქტორის გაუარესება, მათ შორის წონა, სისხლში გლუკოზა და ლიპიდები (იხ. ნაწილი 4.4).
(31) იხ. ნაწილი 4.6
(32) ვლინდება მკურნალობის დასაწყისში ან მკურნალობის დროს და ასოცირდება ჰიპერტენზიასთან და/ან გაბრუებასთან. მისი სიხშირე დამოკიდებულია ბრადიკარდიის გვერდით ეფექტზე და მასთან დაკავშირებულ მოვლენებზე კვეტიაპინის კლინიკურ კვლევებში.
(33) რეტროსპექტული, არარანდომიზებული ეპიდემიოლოგიური კვლევის საფუძველზე.
QT ინტერვალის გახანგრძლივება, პარკუჭოვანი არითმია, უეცარი აუხსნელი სიკვდილი, გულის გაჩერება და torsades de pointes არის ნეიროლეფსიური საშუალებების გამოყენებისას აღწერილი შემთხვევები და ითვლება კლასის ეფექტებად.
კვეტიაპინით თერაპიასთან დაკავშირებით დაფიქსირებულია კანის მძიმე გვერდითი რეაქციები (SCAR), მათ შორის სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (SJS), ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (TEN), ეოზინოფილია და სისტემური სიმპტომებით წამლისმიერი რეაქცია (DRESS).
პედიატრიული პოპულაცია:
უნდა აღინიშნოს, რომ იგივე გვერდითი მოვლენები, რაც აღწერილია ზემოთ მოზრდილებში, ბავშვებსა და მოზარდებშიც ვლინდება. ქვემოთ მოცემულ ცხრილში შეჯამებულია გვერდითი მოვლენები, რომლებიც უფრო ხშირია ბავშვებსა და მოზარდებში (10-17 წლის ასაკი), ვიდრე მოზრდილებში ან რომლებიც არ არის გამოვლენილი ზრდასრულ პოპულაციაში.
კვეტიაპინთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენები ბავშვებსა და მოზარდებში, რომლებიც უფრო ხშირად გვხვდება, ვიდრე მოზრდილებში, ან არ არის გამოვლენილი ზრდასრულ პოპულაციაში.
ძალიან ხშირი (≥1/10); ხშირი (≥1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (≥1/1.000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (≥1/10.000-დან <1/1.000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10.000), უცნობია (არსებული მონაცემებით შეფასება შეუძლებელია).
ენდოკრინული დარღვევები
ძალიან ხშირი: პროლაქტინის მომატება1
მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები
ძალიან ხშირი: მადის მომატება
ნერვული სისტემის დარღვევები
ძალიან ხშირი: ექსტრაპირამიდული სიმპტომები1
ხშირი: სინკოპე
სისხლძარღვოვანი დარღვევები
ძალიან ხშირი: არტერიული წნევის მომატება2
სასუნთქი გზების, გულმკერდის და შუასაყრის დარღვევები
ხშირი: რინიტი
კუჭ-ნაწლავის მხრივ დარღვევები
ძალიან ხშირი: ღებინება
ზოგადი დაავადებები და შეყვანის ადგილის დარღვევები
ხშირი: გაღიზიანება2
(1)პროლაქტინის დონე (პაციენტები < 18 წლის) ნებისმიერ დროს: >20 მკგ/ლ (>869.56 პმოლ/ლ) მამაკაცებში; >26 მკგ/ლ (>1130.428 პმოლ/ლ) გოგონებში. პაციენტების 1%-ზე ნაკლებს პროლაქტინის დონე >100 მკგ/ლ ჰქონდა.
(2) დიასტოლური არტერიული წნევა > 20 მმ.ვწყ.სვ. სისტოლური ან >10 მმ.ვწყ.სვ. ნებისმიერ დროს, კლინიკურად მნიშვნელოვან ზღურბლებს ზემოთ მყოფი ჯგუფების მიხედვით (ადაპტირებულია ჯანმრთელობის ეროვნული ინსტიტუტების კრიტერიუმებიდან) ბავშვებსა და მოზარდებში (6 კვირა) პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში.
(3) შენიშვნა: სიხშირე შეინიშნება მოზრდილებში, მაგრამ შეიძლება დაკავშირებული იყოს სხვადასხვა კლინიკურ კვლევებთან, შეიძლება დავასკვნათ, რომ ბავშვები და მოზარდები შედარებადია მოზრდილებთან.
(4) იხილეთ. ნაწილი 5.1
გვერდითი მოვლენების შესახებ შეტყობინება
ავტორიზაციის შემდეგ პრეპარატის სავარაუდო გვერდითი მოვლენების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. შეტყობინება იძლევა პრეპარატის სარგებლისა და რისკის ბალანსის უწყვეტი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის სპეციალისტები ვალდებულნი არიან, ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ შეატყობინონ თურქეთის ფარმაკოზედამხედველობის ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).
ჭარბი დოზა
სიმპტომები
დოზის გადაჭარბებისას მოხსენებული ნიშნები და სიმპტომები, როგორც წესი, წარმოადგენს პრეპარატის ცნობილი ფარმაკოლოგიური ეფექტების გაზვიადებას (ძილიანობა, სედაცია, ტაქიკარდია და ჰიპოტენზია). დოზის გადაჭარბებამ შეიძლება გამოიწვიოს QT ინტერვალის გახანგრძლივება, კრუნჩხვები, მდგრადი ეპილეფსია, რაბდომიოლიზი, რესპირატორული დეპრესია, შარდის შეკავება, დაბნეულობა, დელირიუმი და/ან აგზნება, კომა და სიკვდილი. ადრე არსებული მძიმე გულ-სისხლძარღვთა დაავადების მქონე პაციენტები შეიძლება იმყოფებოდნენ ჭარბი დოზირების შედეგების რისკის ქვეშ (იხ. განყოფილება 4.4 ორთოსტატული ჰიპოტენზია).
დოზის გადაჭარბების მკურნალობა
კვეტიაპინის სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს. დოზის გადაჭარბების მძიმე ნიშნების ფონზე, გასათვალისწინებელია, რომ პაციენტს შესაძლოა მიღებული ჰქონდეს რამდენიმე სხვადასხვა პრეპარატი და უნდა ჩატარდეს ინტენსიური მკურნალობა. სასუნთქი გზების გამტარობის უზრუნველყოფა და შენარჩუნება, საკმარისი ჟანგბადითა და ვენტილაციის უზრუნველყოფა, გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მონიტორინგი და მხარდაჭერა არის ზომები, რომლებიც უნდა იქნას მიღებული ასეთ შემთხვევებში.
ლიტერატურის მიხედვით, პაციენტების ბოდვით და აგზნებით და აშკარა ანტიქოლინერგული სინდრომის მქონე პაციენტების მკურნალობა შეიძლება 1-2 მგ ფიზოსტიგმინით მკურნალობა (ეკგ მუდმივი მონიტორინგის ქვეშ). გულის გამტარობაზე ფიზოსტიგმინის შესაძლო გვერდითი ეფექტების გამო, ეს არ არის რეკომენდებული, როგორც სტანდარტული თერაპია. ფიზოსტიგმინის გამოყენება შესაძლებელია, თუ არ არის ეკგ ელევაციები. ფიზოსტიგმინი არ გამოიყენება დიზარითმიის, ნებისმიერი ხარისხის გულის გაჩერების ან QRS გაფართოების შემთხვევაში.
აბსორბციის პრევენცია არ იყო გამოკვლეული დოზის გადაჭარბებისას, მაგრამ სერიოზული მოწამვლისას უნდა ჩატარდეს კუჭის ამორეცხვა და ის უნდა იქნას გამოყენებული მიღებიდან პირველ საათში, თუ ეს შესაძლებელია. გასათვალისწინებელია აქტივირებული ნახშირის მიღება.
კვეტიაპინის დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში რეფრაქტერული ჰიპოტენზია უნდა განიხილებოდეს შესაბამისი ზომებით, როგორიცაა ინტრავენური სითხეები და/ან სიმპათომიმეტური საშუალებები. კვეტიაპინის მიერ გამოწვეული ალფა ბლოკადის დროს თავიდან უნდა იქნას აცილებული ეპინეფრინი და დოფამინი, რადგან ბეტა სტიმულაციამ შეიძლება გააუარესოს ჰიპოტენზია.
პაციენტი გამოჯანმრთელებამდე უნდა იმყოფებოდეს მჭიდრო დაკვირვების და მონიტორინგის ქვეშ.
შემადგენლობა
აქტიური სუბსტანცია
100მგ კვეტიაპინი (115,132მგ კვეტიაპინის ფუმარატის სახით)
ექსციპიენტები:
ლაქტოზა (ძროხის რძის) (41,638მგ)
ექსციპიენტებისტვის იხილეთ 6.1.
შენახვის პირობები
48 თვე
- 4 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას.
შეინახეთ 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე.
- 5 შეფუთვის კვალიფიკაცია და შინაარსი
30 აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი ალ/პვქ ბლისტერულ შეფუთვაში.
- 6 სამედიცინო პროდუქტებიდან დარჩენილი ნივთიერებების განადგურება და სხვა სპეციალური ღონისძიებები.
ნებისმიერი გამოუყენებელი პროდუქტი ან ნარჩენი მასალა უნდა განადგურდეს „სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის დებულების“ და „შეფუთვისა და შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის დებულების“ შესაბამისად.
გაცემის წესი - ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.
- ლიცენზიის მფლობელი
Abdi İbrahim İlaç San. and Tic. A.Ş.
Reşitpaşa Mah. Eski Büyükdere Cad. No:4 34467
Maslak /Sarıyer/İstanbul
ტელ: (0212) 366 84 00
ფაქსი: (0212) 276 20 20
- ლიცენზიის No
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ანტიფსიქოტური საშუალებები, დიაზეპინები, ოქსაზეპინები, თიაზეპინები.
ათქ კოდი: N05A H04.
მოქმედების მექანიზმი
კვეტიაპინი არის ატიპიური ანტიფსიქოზური საშუალება. კვეტიაპინი და მისი აქტიური მეტაბოლიტი ადამიანებში, ნორკეტიაპინი, ურთიერთქმედებს მრავალ ნეიროტრანსმიტერ რეცეპტორებთან. კვეტიაპინს და ნორკეტიაპინს აქვთ აფინობა ტვინის სეროტონინის (5HT2), დოფამინის D1 და D2 რეცეპტორების მიმართ. 5HT2 რეცეპტორების უფრო მაღალი სელექციურობის ანტაგონიზმის ეს კომბინაცია D2 რეცეპტორებთან შედარებით, მიჩნეულია, რომ ხელს უწყობს კვეტიაპინის კლინიკურ ანტიფსიქოზურ თვისებებს და დაბალ ექსტრაპირამიდულ გვერდით ეფექტს (EPS) ტიპურ ანტიფსიქოტიკებთან შედარებით. კვეტიაპინს და ნორკეტიაპინს არ გააჩნიათ მნიშვნელოვანი აფინურობა ბენზოდიაზეპინის რეცეპტორებთან; თუმცა, მას აქვს მაღალი აფინურობა ჰისტამინერგული და ადრენერგული ალფა1 რეცეპტორების მიმართ, ზომიერი აფინურობა ადრენერგული ალფა2 რეცეპტორების მიმართ და ზომიერი ან მაღალი აფინურობა ზოგიერთი მუსკარინული რეცეპტორების მიმართ. ნორკეტიაპინის ნაწილობრივი აგონისტური ეფექტი 5HT1A დომენებზე და NET ინჰიბიცია შეიძლება ხელი შეუწყოს კვეტიაპინის, როგორც ანტიდეპრესანტის თერაპიულ ეფექტურობას.
ფარმაკოდინამიკური ეფექტი
კვეტიაპინი აქტიურია ანტიფსიქოზური აქტივობის ტესტებში, როგორიცაა არიდებითი ქცევა. ის ბლოკავს დოფამინის აგონისტების ქცევით და ელექტროფიზიოლოგიურად გაზომილ ეფექტებს და ზრდის დოფამინის მეტაბოლიტის კონცენტრაციას, D2-რეცეპტორის ბლოკადის ნეიროქიმიურ ინდექსს.
კვეტიაპინი EPS-ის შესაფასებლად პრეკლინიკურ ტესტირებაში განსხვავდება ტიპიური ანტიფსიქოტიკისგან და აქვს ატიპიური პროფილი. კვეტიაპინი იმ დოზებით, რომლებიც ეფექტურად ბლოკავს დოფამინის D2 რეცეპტორებს, ის იწვევს მხოლოდ მსუბუქ კატალეფსიას. ქრონიკული შეყვანის შემდეგ დეპოლარიზაციის ბლოკადის უზრუნველყოფით, ის აჩვენებს სელექციურობას ლიმბური სისტემისთვის, მაგრამ არა ნიგროსტრიატალური დოფამინის შემცველი ნეირონებისთვის. ქუეტიაპინმა გამოიწვია მინიმალური დისტონია ჰალოპერიდოლის მიმართ მგრძნობიარობის ან წამლის მიმართ გულუბრყვილო ცებუს მაიმუნებში მწვავე და ქრონიკული შეყვანის შემდეგ (იხ. ნაწილი 4.8).
კლინიკური ეფექტურობა
შიზოფრენია
სამ პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში შიზოფრენიით დაავადებულ პაციენტებში, კვეტიაპინის სხვადასხვა დოზების გამოყენებით, არ იყო განსხვავება კვეტიაპინისა და პლაცებოს სამკურნალო ჯგუფებს შორის EPS სიხშირის ან ანტიქოლინერგულ საშუალებებთან ერთდროული გამოყენების თვალსაზრისით. კვეტიაპინის ფიქსირებული დოზები 75-დან 750 მგ/დღეში კვეტიაპინი, რომელიც შესწავლილი იყო პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში, არ აჩვენებდა EPS-ის ზრდას ან ანტიქოლინერგული გამოყენების ერთდროულ გამოყენებას. კვეტიაპინის გარსით დაფარული ტაბლეტის გრძელვადიანი ეფექტურობა შიზოფრენიული რეციდივების პროფილაქტიკაში არ არის დადასტურებული ბრმა კლინიკურ კვლევებში. ღია კვლევებში შიზოფრენიით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებიც პასუხობდნენ მკურნალობას საწყის ეტაპზე, კვეტიაპინი ეფექტური იყო კლინიკური გაუმჯობესების დემონსტრირებაში; ეს მიუთითებს გრძელვადიან ეფექტურობაზე.
ბიპოლარული მანია
ოთხ პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში შესწავლილი იყო კვთიაპინის დოზები 800 მგ-მდე/დღეში ზომიერი და მძიმე მანიაკალური ეპიზოდების სამკურნალოდ; ორი იყო მონოთერაპია და კომბინირებული თერაპია ლითიუმით ან დივალპროექსით. არ იყო განსხვავება კვეტიაპინისა და პლაცებოს ჯგუფებს შორის EPS სიხშირის ან ანტიქოლინერგულ საშუალებებთან ერთდროული გამოყენების თვალსაზრისით.
ზომიერი და მძიმე მანიაკალური ეპიზოდების მკურნალობისას კვეტიაპინმა აჩვენა უმაღლესი ეფექტურობა პლაცებოსთან შედარებით მანიაკალური სიმპტომების შესამცირებლად 3 და 12 კვირაში მონოთერაპიის ორ კვლევაში. არ არსებობს გრძელვადიანი კვლევის მონაცემები, რომლებიც აჩვენებენ კვეტიაპინის ეფექტურობას შემდგომი მანიაკალური ან დეპრესიული ეპიზოდების პრევენციაში. კვეტიაპინის შესახებ მონაცემები დივალპროექსთან ან ლითიუმთან კომბინირებული მწვავე ზომიერი და მძიმე მანიაკალური ეპიზოდების დროს შემოიფარგლება 3 და 6 კვირამდე. თუმცა, კომბინირებული თერაპია კარგად გადაიტანა. მონაცემებმა აჩვენა ადიტიური ეფექტი მე-3 კვირაში. მეორე კვლევაში, ადიტიური ეფექტი არ გამოვლენილა მე-6 კვირაში.
გასულ კვირას კვეტიაპინის მედიანური დოზა მკურნალობაზე რეაგირების ადამიანებში იყო დაახლოებით 600 მგ/დღეში, დაახლოებით 85% პასუხისმგებელი იყო 400-დან 800 მგ/დღეში დოზის დიაპაზონში.
კვეტიაპინის 4 დამატებით კლინიკურ კვლევაში, პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ საშუალო ან მძიმე დეპრესიული ეპიზოდები ბიპოლარული I ან ბიპოლარული II აშლილობის დროს, 300 მგ და 600 მგ კვეტიაპინის აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტების დოზა 8 კვირის განმავლობაში პლაცებოთი მკურნალობასთან პაციენტებთან შედარებით; მან მიაღწია მნიშვნელოვან უპირატესობას, რომელიც განისაზღვრა, როგორც MADRS-ის საშუალო გაუმჯობესება და მინიმუმ 50%-იანი გაუმჯობესება MADRS-ის საერთო საწყის ქულასთან შედარებით. არ იყო განსხვავება ეფექტის სიმძიმეში იმ პაციენტებს შორის, რომლებმაც მიიღეს 600 მგ კვეტიაპინის აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი და 300 მგ დოზა.
ამ ორი კვლევის გაგრძელების ფაზაში, გრძელვადიანი მკურნალობა პაციენტებში, რომლებიც პასუხობდნენ 300 ან 600 მგ კვეტიაპინის შემოგარსულ ტაბლეტებს, მოქმედებდა დეპრესიის სიმპტომებზე, მაგრამ არა მანიაკალურ სიმპტომებზე, პლაცებოსთან შედარებით.
ორ რეციდივის პრევენციულ კვლევაში, რომლებიც აფასებდნენ კვეტიაპინის გამოყენებას განწყობის მასტაბილიზირებელ საშუალებებთან, კვეტიაპინის კომბინაციამ აჩვენა, რომ გაზრდის დროს განწყობის ნებისმიერი მოვლენის (მანიაკალური, შერეული ტიპის განწყობა) პრევენციის დროს, განწყობის სტაბილიზირებელ მონოთერაპიასთან შედარებით პაციენტებში მანიაკალური, დეპრესიული, ან შერეული განწყობის ეპიზოდები ან დეპრესიული) ნაჩვენებია უფრო მაღალი. კვეტიაპინი შეყვანილი იყო ლითიუმთან ან ვალპროატთან ერთად საერთო დოზით 400 მგ-დან 800 მგ/დღეში ორჯერ დღეში.
ექვსკვირიან, რანდომიზებულ კვლევაში, ლითიუმი და კვეტიაპინი XR შედარებული იყო პლაცებოსთან და კვეტიაპინი XR-თან მწვავე მანიის მქონე მოზრდილ პაციენტებში. საშუალო სხვაობა YMRS (ახალგაზრდა მანიის შეფასების სკალა) გაუმჯობესებისას იყო 2.8 ლითიუმით დამატებულ ჯგუფსა და პლაცებოს დამატებულ ჯგუფს შორის და ეს განსხვავება იყო 11% იმ პაციენტებისთვის, რომლებიც რეაგირებდნენ მკურნალობაზე (50% გაუმჯობესება YMRS-ში საწყისთან შედარებით) (79% ლითიუმის დამატებულ ჯგუფში; 68% პლაცებოს დამატებულ ჯგუფში).
მანიაკალურ, დეპრესიულ ან შერეული განწყობის ეპიზოდების მქონე პაციენტებში რეციდივის პროფილაქტიკის გრძელვადიან (2 წლამდე მკურნალობა) კვლევაში, კვეტიაპინი აღემატებოდა პლაცებოს, ბიპოლარული I აშლილობის მქონე პაციენტებში განწყობის ნებისმიერი მოვლენის რეციდივის დროის გაზრდით. პაციენტების რაოდენობა, რომლებსაც განუვითარდათ გუნება-განწყობის მოვლენები იყო 91 (22.5%) კვეტიაპინის ჯგუფში, 208 (51.5%) პლაცებოს ჯგუფში და 95 (26.1%) ლითიუმის ჯგუფში. პაციენტებში, რომლებიც პასუხობდნენ კვეტიაპინს იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც გადავიდნენ მიმდინარე კვეტიაპინიდან ლითიუმზე, ეს შედეგი ვარაუდობს, რომ ლითიუმით თერაპიაზე გადასვლა არ იყო დაკავშირებული გუნება-განწყობის მოვლენის განმეორებამდე დროის ზრდასთან.
კლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ კვეტიაპინი ეფექტურია შიზოფრენიისა და მანიის დროს დღეში ორჯერ მიღებისას, თუმცა კვეტიაპინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 7 საათს. ამას შემდგომში დაუჭირა მხარი კვეტიაპინის პოზიტრონის ემისიური ტომოგრაფიის (PET) კვლევამ, რომელმაც განსაზღვრა მისი არსებობა 5HT2- და D-რეცეპტორებზე 12 საათამდე. უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის შესწავლილი 800 მგ/დღეზე მეტი დოზებით.
კლინიკური უსაფრთხოება
ხანმოკლე, პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, ექსტრაპირამიდული სიმპტომების სიხშირე შიზოფრენიითა და ბიპოლარული მანიის მქონე პაციენტებში იყო პლაცებოს მსგავსი (შიზოფრენია: 7.8% კეტიაპინით, 8% პლაცებოთი; ბიპოლარული მანია: 11.2% კვეტიაპინით, 11.4%. პლაცებოსთან ერთად). MDD-ისა და ბიპოლარული დეპრესიის მოკლევადიანი პლაცებო-კონტროლირებად კვლევებში, ექსტრაპირამიდული სიმპტომების სიხშირე უფრო მაღალი იყო პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ კვეტიაპინით, პლაცებოსთან შედარებით. ბიპოლარული დეპრესიის კვლევადიან, პლაცებო-კონტროლირებად კვლევებში, ექსტრაპირამიდული სიმპტომების სიხშირე იყო 8.9% კვეტიაპინთან და 3.8% პლაცებოსთან ერთად. მოკლევადიანი, პლაცებო-კონტროლირებადი, მონოთერაპიის კლინიკურ კვლევებში ძირითადი დეპრესიული აშლილობის დროს, ექსტრაპირამიდული სიმპტომების სიხშირე იყო 5.4% კვეტიაპინი XR-ით და 3.2% პლაცებოსთან ერთად. მოკლევადიანი პლაცებო-კონტროლირებადი ხანდაზმული პაციენტების ძირითადი დეპრესიული აშლილობის კვლევებში, ექსტრაპირამიდული სიმპტომების სიხშირე იყო 9% კვეტიაპინი XR-ით და 2.3% პლაცებოსთან ერთად. როგორც ბიპოლარული დეპრესიის, ასევე MDD-ის დროს გვერდითი მოვლენების სიხშირე (აკათიზია, ექსტრაპირამიდული აშლილობა, ტრემორი, დისკინეზია, დისტონია, მოუსვენრობა, კუნთების უნებლიე კრუნჩხვა, ფსიქომოტორული ჰიპერაქტიურობა და კუნთების სიმტკიცე) არ აღემატებოდა 4%-ს სამკურნალო ჯგუფებში.
მოკლევადიანი ფიქსირებული დოზით (50 მგ/დღე-დან 800 მგ/დღე-ღამეში) პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში (3-დან 8 კვირამდე), საშუალო წონის მომატება კვ0ეთიაპინის ნამკურნალებ პაციენტებში იყო 0,8 კგ 50 მგ-დან 1,4 კგ-მდე დოზით 600 მგ დოზა (დაბალი 800 მგ/დღეში); პლაცებოს ჯგუფში ეს იყო 0,2 კგ. პაციენტთა პროპორცია, რომლებსაც მკურნალობდნენ კვეტიაპინით, რომლებსაც აღენიშნებოდათ წონის მომატება სხეულის წონის ≥7%-ზე, იყო 5.3% 50 მგ/დღეში დოზით და 15.5% 400 მგ/დღეში დოზით (მცირე 600 და 800 მგ/დღეში დოზებით); ეს იყო 3.7% პლაცებოსთან ერთად.
ექვსკვირიან, რანდომიზებულ კვლევაში, ლითიუმთან კომბინირებულმა მკურნალობამ გამოიწვია უფრო მეტი გვერდითი მოვლენა მოზრდილ პაციენტებში მწვავე მანიის მქონე პაციენტებში, რომლებსაც მიიღეს პლაცებო და კვეტიაპინი XR ლითიუმთან და კვეტიაპინი XR-თან შედარებით (63% ლითიუმით დამატებულ ჯგუფში, 48% პლაცებოსთან შედარებით. დამატებული ჯგუფი). ამ სიმპტომების უმრავლესობა იყო ტრემორი, როგორც მოხსენებული იყო 15.6% ლითიუმის ჯგუფში და 4.9% პლაცებოს ჯგუფში. ძილიანობის სიხშირე ასევე უფრო მაღალი იყო კვეტიაპინის XR ჯგუფში დამატებული ლითიუმით (12.7%), ვიდრე კვეტიაპინი XR-ის ჯგუფში პლაცებოს დამატებით (5.5%). გარდა ამისა, უფრო მეტ პაციენტს (8%) ლითიუმით დამატებულ ჯგუფში ჰქონდა წონის მომატება მკურნალობის შემდეგ (≥7%) პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით (4.7%).
რეციდივის პრევენციის გრძელვადიან კვლევებს ჰქონდა ღია ფაზა (4-დან 36 კვირამდე), რომელშიც პაციენტები მკურნალობდნენ კვეტიაპინით და რანდომიზებული მოხსნის ფაზა, რომელშიც პაციენტები რანდომიზებულნი იყვნენ კვეტიაპინზე ან პლაცებოზე. წონის საშუალო მატება ღია ფაზაში პაციენტებში, რომლებიც რანდომიზებულნი იყვნენ კვეტიაპინზე, იყო 2,56 კგ; 48 კვირისთვის, საშუალო წონის მომატება რანდომიზაციის პერიოდში იყო 3.22 კგ ღია ეტიკეტირების საბაზისო ფაზასთან შედარებით. პლაცებო-რანდომიზებულ პაციენტებში, წონის საშუალო მომატება ღია ფაზაში იყო 2.39 კგ; 48 კვირისთვის პაციენტი იყო 0.89 კგ ღია ეტიკეტირების საწყის ფაზასთან შედარებით.
დემენციასთან დაკავშირებული ფსიქოზის მქონე ხანდაზმული პაციენტების პლაცებო კონტროლირებად კვლევებში, ცერებროვასკულური გვერდითი მოვლენების სიხშირე 100 პაციენტი წელიწადში არ იყო უფრო მაღალი კვეტიაპინის ჯგუფში პლაცებოსთან შედარებით.
ყველა მოკლევადიანი, პლაცებო-კონტროლირებადი მონოთერაპიის კვლევებში პაციენტებში ნეიტროფილების საწყისი რაოდენობა ≥ 1.5x109/ლ, გარდაქმნის კოეფიციენტი <1.5x109/ლ ერთხელ მაინც იყო 1.9% პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ კვეტიაპინთან შედარებით 1.5% პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებოთი. ნეიტროფილების რაოდენობის გარდაქმნის სიხშირე > 0,5-დან < 1x109/ლ-მდე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ კვეტიაპინითა და პლაცებოთი იყო იგივე (0,2%). ყველა კლინიკურ კვლევაში (პლაცებო-კონტროლირებადი, ღია ეტიკეტირებული, აქტიური შედარებითი თერაპია) პაციენტებში ნეიტროფილების საწყისი რაოდენობა ≥ 1.5x109/ლ, ნეიტროფილების რაოდენობის მინიმუმ ერთი გადახრის სიხშირე <1.5x109/ლ იყო 2.9% პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ კვეტიაპინი და იგივე მაჩვენებელი იყო <0.21% 0.5x109/ლ მნიშვნელობისთვის.
კვეტიაპინის მკურნალობა ასოცირებული იყო ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების დონის დოზადამოკიდებულ შემცირებასთან. TSH დონის ცვლილებების სიხშირე იყო 3.2% კვეტიაპინის ჯგუფში და 2.7% პლაცებოს ჯგუფში. საპასუხო და შესაძლოა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ცვლილებები T3 ან T4 და TSH დონეებში იშვიათად გამოვლინდა ამ კვლევებში და ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების დონის დაფიქსირებული ცვლილებები არ იყო დაკავშირებული კლინიკურად სიმპტომურ ჰიპოთირეოზისთან.
მთლიანი და თავისუფალი T4-ის მაქსიმალური შემცირება კვეტიაპინთან მკურნალობის პირველი 6 კვირის განმავლობაში არ შენარჩუნებულა ხანგრძლივი მკურნალობისას. ყველა შემთხვევის დაახლოებით ორ მესამედში კვეტიაპინის თერაპიის შეწყვეტა დაკავშირებული იყო შექცევად ეფექტთან საერთო და თავისუფალ T4-ზე, მკურნალობის ხანგრძლივობის მიუხედავად.
კატარაქტა/ბროლის გამჭვირვალეობა
ბროლის დაბინდვის გაზრდილი ხარისხის მქონე პაციენტების პროცენტი შიზოფრენიით ან შიზოაფექტური აშლილობის მქონე პაციენტებში გრძელვადიან კლინიკურ კვლევაში, რომელიც შექმნილია კვეტიაპინის (200-800 მგ/დღეში) კატარაქტოგენური პოტენციალის შესაფასებლად რისპერიდონის წინააღმდეგ (2). -8 მგ/დღეში) რისპერიდონთან შედარებით (10%) არ იყო უფრო მაღალი კვეტიაპინთან (4%).
პედიატრიული პოპულაცია
კლინიკური ეფექტურობა
კვეტიაპინის ეფექტურობა და უსაფრთხოება შეფასდა 3-კვირიან პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში მანიის მკურნალობისას (n=284 პაციენტი, აშშ; 10-17 წელი). ADHD დიაგნოზი დაუსვეს პაციენტების მოსახლეობის დაახლოებით 45%-ს. თუმცა, ჩატარდა 6-კვირიანი პლაცებო კონტროლირებადი შიზოფრენიის მკურნალობის კვლევა (n=222, ასაკი 13-17). ორივე კვლევაში გამორიცხული იყო პაციენტები, რომლებიც არ რეაგირებდნენ კვეტიაპინზე. კვეტიაპინის მკურნალობა დაიწყო დოზით 50 მგ/დღეში და დოზა გაიზარდა 100 მგ/დღეში მე-2 დღეს. შემდგომში დოზა ტიტრირებულ იქნა სამიზნე დოზამდე (მანია 400-600 მგ/დღეში; შიზოფრენია 400-800 მგ/დღეში); დოზა გაიზარდა 100 მგ-მდე დღეში ორჯერ ან სამჯერ.
მანიის კვლევაში, განსხვავება LS (დაბალი მარილის) საშუალო ცვლილებაში საწყისიდან YMRS (აქტიური მინუს პლაცებო) საერთო ქულაში იყო -5.21 კვეტიაპინისთვის 400 მგ/დღეში და -6.56 კვეტიაპინისთვის 600 მგ/დღეში. რეაგირების სიხშირე (YMRS გაუმჯობესება ≥50%) იყო 64% კვეტიაპინისთვის 400 მგ/დღეში, 58% 600 მგ/დღეში და 37% პლაცებო ჯგუფისთვის.
შიზოფრენიის კვლევაში, განსხვავება LS საშუალო ცვლილებას საწყისიდან PANSS (პოზიტიური და უარყოფითი სინდრომის სკალა) საერთო ქულაში (აქტიური მინუს პლაცებო) იყო -8,16 კვეტიაპინისთვის 400 მგ/დღეში და -9,29 კვეტიაპინისთვის 800 მგ/დღეში. დაბალი დოზით (400 მგ/დღეში) ან მაღალი დოზებით კვეტიაპინის რეჟიმი (800 მგ/დღეში) არ აღემატებოდა პლაცებოს იმ პაციენტთა პროცენტში, რომლებიც მიაღწიეს პასუხს, განსაზღვრული, როგორც ≥30% შემცირება PANSS საერთო საწყისი ქულიდან. როგორც მანიის, ასევე შიზოფრენიის დროს, უფრო მაღალი დოზები იწვევდა რიცხობრივად დაბალ პასუხს.
სამ მოკლევადიანი, პლაცებო-კონტროლირებადი მონოთერაპიის კვლევაში, კვეტიაპინი XR არ აჩვენებდა ეფექტურობას ბავშვებსა და მოზარდებში (10-17 წელი) ბიპოლარული დეპრესიით.
ამ ასაკობრივ ჯგუფში არ არის ხელმისაწვდომი მონაცემები ეფექტურობის შენარჩუნების ან რეციდივის პრევენციის შესახებ.
კლინიკური უსაფრთხოება
კვეტიაპინის ზემოხსენებულ ხანმოკლე პედიატრიულ კვლევებში, EPS-ის სიხშირე აქტიური მკურნალობის ჯგუფში პლაცებოსთან შედარებით იყო 12.9% შიზოფრენიის კვლევაში 5.3%-თან შედარებით; ეს იყო 3.6% ბიპოლარული მანიის კვლევაში 1.1%-თან შედარებით და ბიპოლარული დეპრესიის კვლევაში 1.1% 0%-თან შედარებით. წონის მომატება საწყისი წონის ≥7%-ით აქტიური მკურნალობის ჯგუფში პლაცებოსთან შედარებით იყო 17% შიზოფრენიისა და ბიპოლარული კვლევების დროს 2.5%-თან შედარებით და 13.7%-თან შედარებით 6.8%-თან შედარებით ბიპოლარული დეპრესიის კვლევაში. სუიციდთან დაკავშირებული მოვლენების მაჩვენებელი აქტიური მკურნალობის ჯგუფში პლაცებოსთან შედარებით იყო 1.4% vs. 1.3% შიზოფრენიის კვლევაში, 1% vs. 0% ბიპოლარული მანიის კვლევაში და 1.1% vs. 0% ბიპოლარული დეპრესიის კვლევაში. ბიპოლარული დეპრესიის კვლევის შემდგომი მკურნალობის შემდგომი შემდგომი ფაზაში, ორ პაციენტში თვითმკვლელობასთან დაკავშირებული ორი დამატებითი მოვლენა მოხდა; ერთ-ერთი ასეთი პაციენტი ინციდენტის დროს იღებდა კვეტიაპინით მკურნალობას.
გრძელვადიანი უსაფრთხოება
26-კვირიან ღია გაფართოების ფაზის მწვავე კვლევებში (n=380), კვეტიაპინი 400-800 მგ/დღეში შეყვანილი იყო დოზის მოქნილი დიაპაზონით, რაც უზრუნველყოფს უსაფრთხოების დამატებით მონაცემებს. ბავშვებში და მოზარდებში აღინიშნა არტერიული წნევის მომატება და მადის მომატება; ექსტრაპირამიდული სიმპტომები და შრატში პროლაქტინის დონის მომატება უფრო ხშირი იყო ბავშვებში და მოზარდებში, ვიდრე მოზრდილ პაციენტებში (იხ. განყოფილებები 4.4 და 4.8). წონის მატების თვალსაზრისით, სხეულის მასის საწყის ინდექსის (BMI) სტანდარტული გადახრის ზრდა მინიმუმ 0,5-ით გამოიყენებოდა, როგორც კლინიკურად მნიშვნელოვანი ცვლილების საზომი, როდესაც შეფასდა გრძელვადიანი ნორმალური ზრდის თვალსაზრისით; ამ კრიტერიუმს აკმაყოფილებდა პაციენტთა 18.3%, რომლებიც მკურნალობდნენ კვეტიაპინით სულ მცირე 26 კვირის განმავლობაში.
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · პროდუქტის მახასიათებლები (ექიმისთვის)
პროდუქტის შემაჯამებელი დახასიათება
- ადამიანის სამედიცინო პროდუქტის დასახელება
კეტია 100მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები
- ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა
აქტიური სუბსტანცია
100მგ კვეტიაპინი (115,132მგ კვეტიაპინის ფუმარატის სახით)
ექსციპიენტები:
ლაქტოზა (ძროხის რძის) (41,638მგ)
ექსციპიენტებისტვის იხილეთ 6.1.
- ფარმაცევტული ფორმა
აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები
ყვითელი მრგვალი ტაბლეტები
- კლინიკური მონაცემები
- 1. თერაპიული ჩვენებები
კეტია ინიშნება შიზოფრენიის სამკურნალოდ
კეტია ინიშნება ბიპოლარული აშლილობისას სამკურნალოდ
ზომიერი და მძიმე მანიაკალური ეპიზოდების მკურნალობა ბიპოლარული აშლილობის დროს
ბიპოლარული აშლილობის თანმხლები ძირითადი დეპრესიული ეპიზოდების მკურნალობა
მანიაკალური ან დეპრესიული ეპიზოდების განმეორების თავიდან ასაცილებლად ბიპოლარული აშლილობის მქონე პაციენტებში, რომლებიც ადრე რეაგირებდნენ კვეტიაპინის თერაპიაზე
- 2. დოზირება და მიღების წესი
თითოეული ჩვენებისთვის ხელმისაწვდომია დოზირების განსხვავებული სქემა. ამ მიზეზით, მკაფიო ინფორმაცია უნდა იყოს მიწოდებული, რათა პაციენტებმა მიიღონ შესაბამისი დოზა მათი მდგომარეობისთვის.
კეტიას მიღება შესაძლებელია საკვებთან ერთად ან მის გარეშე
მოზრდილები:
შიზოფრენიის მკურნალობაში:
შიზოფრენიის მკურნალობისას კეტია მიიღება 2-ჯერ დღეში. საერთო სადღეღამისო დოზები, რომლებიც უნდა იქნას მიღებული მკურნალობის პირველი 4 დღის განმავლობაში, არის 50 მგ პირველ დღეს, 100 მგ მე-2 დღეს, 200 მგ მე-3 დღეს და 300 მგ მე-4 დღეს.
მე-4 დღის შემდეგ, ჩვეულებრივ უნდა მოხდეს დოზის ტიტრირება, 300-450 მგ დღეში ეფექტური დოზის ლიმიტებს შორის. დოზა შეიძლება დარეგულირდეს 150-750 მგ დიაპაზონში, თითოეული პაციენტის კლინიკური პასუხისა და პაციენტის გამოვლენილი ტოლერანტობის მიხედვით.
ბიპოლარული აშლილობის ზომიერი და მძიმე მანიაკალური ეპიზოდების მკურნალობისას
ბიპოლარული აშლილობის თანმხლები ზომიერი და მძიმე მანიაკალური ეპიზოდების სამკურნალოდ, კეტია მიიღება დღეში ორჯერ. საერთო დღიური დოზები, რომლებიც უნდა იქნას მიღებული მკურნალობის პირველი 4 დღის განმავლობაში, არის 100 მგ 1-ელ დღეს, 200 მგ მე-2 დღეს, 300 მგ მე-3 დღეს და 400 მგ მე-4 დღეს. კორექტირებისტვის უნდა მოხდეს დოზის 800 მგ-მდე გაზრდა. მე-6 დღეს, სადრეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 200 მგ-ს.
კლინიკური პასუხისა და პაციენტების ტოლერანტობიდან გამომდინარე, დოზა შეიძლება განსხვავდებოდეს 200-800 მგ დღეში. ეფექტური დოზა ჩვეულებრივ შეადგენს 400 მგ-დან 800 მგ-მდე დღეში.
ბიპოლარული აშლილობის დეპრესიული ეპიზოდების მკურნალობისას
კეტია მიიღება დღეში ერთხელ ძილის წინ. საერთო დღიური დოზები, რომლებიც უნდა იქნას მიღებული მკურნალობის პირველი 4 დღის განმავლობაში, არის 50 მგ 1-ელ დღეს, 100 მგ მე-2 დღეს, 200 მგ მე-3 დღეს და 300 მგ მე-4 დღეს. რეკომენდებული დღიური დოზაა 300 მგ. დამატებითი სარგებელი არ დაფიქსირებულა 600 მგ ჯგუფში კლინიკურ კვლევებში, 300 მგ ჯგუფთან შედარებით (იხ. ნაწილი 5.1). ინდივიდუალური სარგებელის მიღება შეიძლება 600 მგ-ით. ბიპოლარული აშლილობის მკურნალობისას 300 მგ-ზე მეტი დოზების მიღება უნდა დაიწყოს სპეციალისტის მეთვალყურეობის ქვეშ. კლინიკური კვლევები ვარაუდობენ, რომ შესაძლებელია დოზის შემცირება მინიმუმ 200 მგ-მდე, თუ არსებობს საშიშროება ცალკეულ პაციენტებში ამტანობასთან დაკავშირებით.
ბიპოლარული აშლილობის რეციდივების პროფილაქტიკური მკურნალობისას
მწვავე ბიპოლარული აშლილობის მკურნალობისას კეტიას მიღება უნდა გაგრძელდეს იმავე დოზით პაციენტებში, რომლებსაც გააჩნდათ პასუხი სექველზე, ბიპოლარული აშლილობის რეციდივების თავიდან ასაცილებლად. კეტიას დოზა შეიძლება განსხვავდებოდეს დღეში ორჯერ დოზებიდან 300-800 მგ/დღეში, დამოკიდებულია თითოეული პაციენტის კლინიკურ პასუხზე და ტოლერანტობაზე. შემანარჩუნებელი მკურნალობისთვის მნიშვნელოვანია ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზის გამოყენება.
მიღების მეთოდი:
შეგიძლიათ მიიღოთ კეტია საკვებთან ერთად ან მის გარეშე.
პერორალური მიღების ტაბლეტები იყლაპება გარკვეული რაოდენობის წყლის დაყოლებით.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ:
თირკმლის უკმარისობა:
თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის.
ღვიძლის უკმარისობა:
კვეტიაპინი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში. ამიტომ კეტია სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით, განსაკუთრებით მკურნალობის საწყის ფაზაში. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში აუცილებელია მკურნალობის დაწყება 25 მგ-ით დღეში. შემდეგ დოზა შეიძლება გაიზარდოს ეფექტურ დოზამდე 25-50 მგ დღეში, კლინიკური პასუხისა და პაციენტის ტოლერანტობის მიხედვით.
პედიატრიული პოპულაცია:
კეტიას გამოყენება ბავშვებში და 18 წლამდე მოზარდებში არ არის რეკომენდებული, რადგან არ არის საკმარისი მონაცემები ამ ასაკობრივ ჯგუფში მისი გამოყენების დასადასტურებლად. პლაცებო კონტროლირებადი კლინიკური კვლევებიდან ხელმისაწვდომი ინფორმაცია მოცემულია 4.4, 4.8, 5.1 და 5.2 განყოფილებებში.
გერიატრიული პოპულაცია
სხვა ანტიფსიქოზური საშუალებების მსგავსად, კეტია სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ხანდაზმულებში, განსაკუთრებით საწყისი დოზის პერიოდში. ხანდაზმულ პაციენტებში შესაძლოა საჭირო გახდეს კეტიას დოზის უფრო ნელი ტიტრირება ვიდრე ახალგაზრდა პაციენტებში და დღიური თერაპიული დოზის შენარჩუნება. ხანდაზმულ პაციენტებში კვეტიაპინის საშუალო პლაზმური კლირენსი მცირდება 30-50%-ით ახალგაზრდა პაციენტებთან შედარებით.
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში დეპრესიული ეპიზოდების ეფექტურობა და უსაფრთხოება არ არის შეფასებული ბიპოლარული აშლილობის ფარგლებში.
- 3. უკუჩვენებები
კეტია უკუნაჩვენებია წამლის სუბსტანციაზე ან რომელიმე ექსციპიენტზე ჰიპერმგრძნობელობის დროს.
კეტიას ერთდროული დანიშვნა ციტოქრომ P450 3A4 ინჰიბიტორებთან, მაგალითად აივ-პროტეაზას ინჰიბიტორები, აზოლურ ანტიფუნგურ საშუალებები, ერითრომიცინი, კლარითრომიცინი და ნეფაზოდონი, უკუნაჩვენებია (იხ. ნაწილი 4.5).
- 4. განსაკუთრებული მითითებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას
ვინაიდან სექველს აქვს მრავალი ჩვენება, მისი უსაფრთხოების პროფილი უნდა შეფასდეს პაციენტის დიაგნოზისა და შეყვანილი დოზის მიხედვით.
კეტია არ არის დამტკიცებული დემენციასთან დაკავშირებული ფსიქოზის სამკურნალოდ. ჩვეულებრივი და ატიპიური ანტიფსიქოზური საშუალებები იწვევს სიკვდილის რისკს მათი გამოყენებისას დემენციასთან დაკავშირებული ფსიქოზის მქონე ხანდაზმული პაციენტების სამკურნალოდ.
პედიატრიული პოპულაცია
ბავშვებში და 24 წლამდე ახალგაზრდებში ანტიდეპრესანტების გამოყენებამ შესაძლოა გაზარდოს სუიციდური აზრები ან ქცევები. ამ მიზეზით, აუცილებელია პაციენტის ინტენსიური მონიტორინგი მის ოჯახთან და თერაპევტებთან ერთად ისეთი მიზეზების გამო, როგორიცაა მოუსვენრობა, მოულოდნელი ქცევითი ცვლილებები, როგორიცაა ჰიპერაქტიურობა ან სუიციდის შესაძლებლობა, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში ან პირველ თვეებში. პრეპარატის დოზის გაზრდა/შემცირების ან შეწყვეტის დროს.
კვეტიაპინის გამოყენება 18 წლამდე ასაკის ბავშვებში და მოზარდებში არ არის რეკომენდებული, რადგან არ არსებობს მონაცემები ამ ასაკობრივ ჯგუფში მისი გამოყენების დასადასტურებლად. კვეტიაპინის კლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა დამატებითი არასასურველი ეფექტები მოზრდილებში აღწერილი უსაფრთხოების ცნობილი პროფილის გარდა (იხ. ნაწილი 4.8); ზოგიერთი გვერდითი მოვლენა (მადის მომატება, შრატში პროლაქტინის მომატება, ღებინება, რინიტი და სინკოპე) უფრო ხშირია ბავშვებში და მოზარდებში, ვიდრე მოზრდილებში, ან განსხვავებული შედეგები (ექსტრაპირამიდული სიმპტომები და გაღიზიანება) შეიძლება განვითარდეს ბავშვებსა და მოზარდებში. მაგალითად, აღწერილია მოვლენა (არტერიული წნევის მატება), რომელიც ადრე არ ვლინდებოდა მოზრდილებში. ასევე დაფიქსირდა ცვლილებები ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის ტესტებში, ბავშვებსა და მოზარდებში.
გარდა ამისა, კვეტიაპინის მკურნალობის გრძელვადიანი, 26 კვირაზე მეტი, უსაფრთხოების შედეგები ასაკზე, ზრდაზე და მომწიფებაზე შესწავლილი არ არის. კოგნიტური და ქცევითი განვითარების გრძელვადიანი შედეგები უცნობია.
პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში პედიატრიულ და მოზარდ პაციენტებში, კვეტიაპინი ასოცირებული იყო ექსტრაპირამიდული სიმპტომების (EPS) გაზრდილ სიხშირესთან, პლაცებოსთან შედარებით, პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ შიზოფრენიასთან, ბიპოლარულ მანიასტან და ბიპოლარული დეპრესიასტან დაკავშირებით (იხ. ნაწილი 4.8).
სუიციდი/სუიციდური აზრები ან კლინიკური გაუარესება
ის ასოცირდება დეპრესიის, სუიციდური აზრების, თვითდაზიანების და თვითმკვლელობის რისკთან (თვითმკვლელობასთან დაკავშირებული მოვლენები). ეს რისკი გრძელდება მანამ, სანამ არ მიიღწევა მნიშვნელოვანი რემისია. ვინაიდან გაუმჯობესება არ შეიძლება მიღწეული იყოს მკურნალობის პირველ რამდენიმე კვირაში ან მის შემდგომ პერიოდში, პაციენტები უნდა იყვნენ ყურადღებით დაკვირვებაზე გაუმჯობესების ნიშნების გამოვლენამდე. გამოჯანმრთელების პირველ ეტაპებზე თვითმკვლელობის შესაძლო რისკის გაზრდა ზოგადი წაროადგენს ზოგად კლინიკურ გამოცდილებას.
გარდა ამისა, ნამკურნალევი დაავადების ცნობილი რისკ-ფაქტორებიდან გამომდინარე, ექიმმა უნდა შეაფასოს სუიციდთან დაკავშირებული მოვლენების შესაძლო რისკი კვეტიაპინის მკურნალობის უეცარი შეწყვეტის შემდეგ.
კვეტიაპინი ასევე შეიძლება ასოცირებული იყოს სუიციდთან დაკავშირებული მოვლენების გაზრდილ რისკთან, როდესაც ინიშნება სხვა ფსიქიატრიული მდგომარეობისთვის. გარდა ამისა, ამ პირობებს შეიძლება თან ახლდეს ზოგადი დეპრესიული ეპიზოდები. შესაბამისად, იგივე სიფრთხილის ზომები უნდა იქნას დაცული, როდესაც სხვა ფსიქიატრიული აშლილობების მქონე პაციენტები მკურნალობენ დაფიქსირებული ძირითადი დეპრესიული ეპიზოდებისთვის.
ცნობილია, რომ პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ თვითმკვლელობასთან დაკავშირებული მოვლენების ანამნეზი და რომლებსაც აქვთ სუიციდური აზრები მკურნალობის დაწყებამდე, სუიციდური აზრების ან სუიციდის მცდელობის უფრო დიდი რისკის ქვეშ არიან და მკურნალობის განმავლობაში უნდა იყვნენ ინტენსიურ მონიტორინგზე. ფსიქიატრიული აშლილობის მქონე ზრდასრული პაციენტების პლაცებო-კონტროლირებადმა მეტა-ანალიზმა აჩვენა სუიციდური ქცევის გაზრდილი რისკი ანტიდეპრესანტებთან მიმართებაში, პლაცებოსთან შედარებით, 25 წლამდე ასაკის პაციენტებში.
პაციენტები, განსაკუთრებით მკურნალობის ადრეულ სტადიაზე არსებული რისკით, უნდა უნდა იმყოფებოდნენ ინტენსიური მეთვალყურეობის ქვეშ, დოზის ცვლილების შემდეგ. პაციენტები (და მომვლელები) უნდა გააფრთხილონ, რომ ნებისმიერი კლინიკური გაუარესება, სუიციდური ქცევა ან აზრები და ქცევის მოულოდნელი ცვლილებები უნდა გაკონტროლდეს და დაუყოვნებლივ უნდა მიმართონ ექიმს, თუ ეს სიმპტომები გამოჩნდება.
კლინიკურ კვლევებში ბიპოლარული აშლილობის ძირითადი დეპრესიული ეპიზოდების მქონე პაციენტებში, სუიციდური მოვლენების გაზრდილი რისკი დაფიქსირდა 25 წელზე ნაკლები ასაკის ახალგაზრდებში, რომლებიც მკურნალობდნენ კვეტიაპინთან შედარებით პლაცებოთი მკურნალობით (3% და 0%, შესაბამისად).
კვეტიაპინის პოპულაციაზე დაფუძნებულმა რეტროსპექტულმა კვლევამ, რომელიც გამოიყენება ძირითადი დეპრესიული აშლილობის მქონე პაციენტების მკურნალობაში, აჩვენა თვითდაზიანების და თვითმკვლელობის გაზრდილი რისკი 25-დან 64 წლამდე ასაკის პაციენტებში, რომლებსაც არ ჰქონდათ თვითდაზიანების ისტორია, როდესაც კვეტიაპინი გამოიყენებოდა სხვა ანტიდეპრესანტებთან ერთად.
მეტაბოლური რისკი
მათი მეტაბოლური პროფილის გაუარესების რისკის შეფასებისას, მათ შორის წონის, სისხლში გლუკოზის (იხ. ჰიპერგლიკემია) და ლიპიდური ცვლილებები, რომლებიც შეინიშნება კლინიკურ კვლევებში, პაციენტების მეტაბოლური პარამეტრები უნდა შეფასდეს მკურნალობის დაწყებისას და უნდა მოხდეს ამ პარამეტრების ცვლილებები ხოლო ამ პარამეტრების ცვლილებები რეგულარულად უნდა შემოწმდეს მკურნალობის მიომდინარეობისას. ამ პარამეტრების გაუარესების მართვა უნდა მოხდეს კლინიკური ჩვენების შესაბამისად (იხ. ნაწილი 4.8).
ექსტრაპირამიდული სიმპტომები
პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში ზრდასრულ პაციენტებში, კვეტიაპინი ასოცირებული იყო ექსტრაპირამიდული სიმპტომების (EPS) ზრდასთან, პლაცებოსთან შედარებით, პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ კვეტიაპინით, ბიპოლარული აშლილობის თანმხლები დეპრესიული ეპიზოდებთან დაკავშირებთ (იხ. განყოფილებები 4.8 და 5.1).
კვეტიაპინის გამოყენება ასოცირდება აკათიზიასთან, რომელიც ხასიათდება სუბიექტური უკმაყოფილების განვითარებით ან მოუსვენრობის უხერხული მდგომარეობით და ხშირი გადაადგილების აუცილებლობით, რომელსაც თან ახლავს ჯდომის ან დგომის უუნარობა. ეს სავარაუდოდ ვითარდება მკურნალობის პირველი რამდენიმე კვირის განმავლობაში. ამ სიმპტომების მქონე პაციენტებში დოზის გაზრდა შეიძლება იყოს საზიანო.
გვიანი დისკინეზია
თუ განვითარდება დაგვიანებული დისკინეზიის ნიშნები და სიმპტომები, უნდა განიხილებოდეს კვეტიაპინის დოზის შემცირება ან მოხსნა. დაგვიანებული დისკინეზიის სიმპტომები შეიძლება გაუარესდეს ან გაიზარდოს მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ (იხ. ნაწილი 4.8).
ძილიანობა
კვეტიაპინით მკურნალობა არ იყო დაკავშირებული ძილიანობასთან და მასთან დაკავშირებულ სიმპტომებთან, როგორიცაა სედაცია. (იხ. ნაწილი 4.8) კლინიკურ კვლევებში, რომლებიც ჩატარდა ბიპოლარული დეპრესიის მქონე პაციენტების სამკურნალოდ, შეყვანა ჩვეულებრივ ხდება მკურნალობის პირველი 3 დღის განმავლობაში და უპირატესად მსუბუქიდან საშუალო სიმძიმის. ბიპოლარული დეპრესიის მქონე პაციენტებს, რომლებსაც აღენიშნებათ ჭარბი ძილიანობა, შეიძლება დასჭირდეთ მეტი კონტაქტი ძილიანობის დაწყებიდან მინიმუმ 2 კვირის განმავლობაში ან სანამ სიმპტომები არ გამოჯანმრთელდება ან შეიძლება საჭირო გახდეს მკურნალობის შეწყვეტის შეფასება.
ორთოსტატული ჰიპოტენზია
კვეტიაპინით თერაპია ზოგადად ასოცირებულია ორთოსტატულ ჰიპოტენზიასთან და ასოცირებულ თავბრუსხვევასთან, როგორიცაა ძილიანობა საწყისი დოზის კორექტირების საწყისი პერიოდიდან (იხ. ნაწილი 4.8). ამან შეიძლება გაზარდოს შემთხვევითი დაზიანების (დაცემის) სიხშირე, განსაკუთრებით ხანდაზმულ პაციენტებში. ამიტომ, პაციენტებს უნდა მიეცეთ რჩევა, გამოიჩინონ სიფრთხილე, სანამ არ გაეცნობიან მკურნალობის პოტენციურ ეფექტს.
კვეტიაპინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, ცნობილი გულ-სისხლძარღვთა დაავადების, ცერებროვასკულური დაავადების ან ჰიპოტენზიისადმი მიდრეკილი სხვა პირობებით. უნდა განიხილებოდეს დოზის შემცირება ან უფრო თანდათანობითი დოზის ტიტრაცია, განსაკუთრებით თუ ვითარდება ორთოსტატული ჰიპოტენზია, გულ-სისხლძარღვთა დაავადების მქონე პაციენტებში.
ძილის აპნოეს სინდრომი
პაციენტებში, რომლებიც იყენებდნენ კვეტიაპინს დაფიქსირდა ძილის აპნოეს სინდრომი. სიფრთხილეა საჭირო კვეტიაპინის გამოყენებისას პაციენტებში, რომლებიც იმავდროულად იღებენ ცენტრალური ნერვული სისტემის დეპრესანტებს და ჭარბწონიან/მსუქან ან მამრობითი სქესის პაციენტებში ძილის აპნოეთი ანამნეზში ან ძილის აპნოეს რისკის ქვეშ.
კრუნჩხვები
კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში არ იყო განსხვავებები კრუნჩხვების სიხშირეში პაციენტებს შორის, რომლებსაც იღებდნენ კვეტიაპინს ან პლაცებოს. არ არსებობს მონაცემები კრუნჩხვების სიხშირის შესახებ პაციენტებში, კრუნჩხვითი აშლილობის ანამნეზით. ისევე როგორც სხვა ანტიფსიქოზური საშუალებების შემთხვევაში, სიფრთხილეა რეკომენდებული კრუნჩხვების ანამნეზის მქონე პაციენტების მკურნალობისას (იხ. ნაწილი 4.8).
ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი
ცნობილია, რომ ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი შეიძლება თან ახლდეს ანტიფსიქოზურ მედიკამენტურ თერაპიას, მათ შორის კვეტიაპინით (იხ. სექცია 4.8). კლინიკური გამოვლინებები მოიცავს ჰიპერთერმიას, შეცვლილ ფსიქიკურ მდგომარეობას, კუნთების სიმტკიცეს, ავტონომიურ არასტაბილურობას და კრეატინინფოსფოკინაზას დონის ამაღლებას. ამ შემთხვევაში კვეტიაპინით მკურნალობა უნდა შეწყდეს და ჩატარდეს აუცილებელი სამედიცინო მკურნალობა.
მძიმე ნეიტროპენია და აგრანულოციტოზი
მძიმე ნეიტროპენია (<0,5 x 109/ლ) დაფიქსირდა კვეტიაპინის კლინიკურ კვლევებში. მძიმე ნეიტროპენიის შემთხვევების უმეტესობა განვითარდა კვეტიაპინით მკურნალობის დაწყებიდან რამდენიმე თვეში. არ არსებობს მნიშვნელოვანი კავშირი დოზასთან. პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებაში, ზოგიერთი შემთხვევა იყო ფატალური. ნეიტროპენიის შესაძლო რისკ-ფაქტორებს მიეკუთვნება ადრე არსებული ლეიკოციტების დაბალი რაოდენობა (WBC) და მედიკამენტებით გამოწვეული ნეიტროპენიის ისტორია. თუმცა, ზოგიერთი შემთხვევა დაფიქსირდა პაციენტებში წინასწარ არსებული რისკ-ფაქტორების გარეშე. ნეიტროფილების რაოდენობის <1.0x109/ლ-ის მქონე პაციენტებში კვეტიაპინის თერაპია უნდა შეწყდეს. თუმცა, ზოგიერთი შემთხვევა დაფიქსირდა პაციენტებში წინასწარ არსებული რისკ-ფაქტორების გარეშე. პაციენტები უნდა შემოწმდეს ინფექციის ნიშნებისა და საჭიროა სიმპტომების და ნეიტროფილების რაოდენობის მონიტორინგი (სანამ არ გადააჭარბებს 1.5x109/ლ) (იხ. პუნქტი 5.1).
ნეიტროპენია უნდა იყოს საეჭვო იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ინფექცია ან ცხელება, განსაკუთრებით აშკარა მიდრეკილების ფაქტორების არარსებობის შემთხვევაში, და უნდა განხორციელდეს ამ პაციენტების მართვა, მჭიდრო მონიტორინგისა და გადაუდებელი მეთვალყურეობის ქვეშ.
პაციენტებს უნდა მიეცეთ ინსტრუქცია, დაუყოვნებლივ შეატყობინონ აგრანულოციტოზის ან ინფექციის შესაბამისი ნებისმიერი ნიშნის/სიმპტომის შესახებ (მაგ., ცხელება, სისუსტე, მოთენთილობა ან ყელის ტკივილი), რომელიც შეიძლება განვითარდეს ნებისმიერ დროს, კეტიათი მკურნალობის დროს. ამ პაციენტებში უნდა ლეიკოციტების და ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობის (ANC) დაუყოვნებლივი დათვლა, განსაკუთრებით წინასწარგანწყობის ფაქტორების არარსებობის შემთხვევაში.
ნორკეტიაპინს, კვეტიაპინის აქტიური მეტაბოლიტს, აქვს ზომიერი ან ძლიერი აფინობა მუსკარინული რეცეპტორების რამდენიმე ქვეტიპის მიმართ. ეს ეფექტი ხელს უწყობს ADR-ებს, რომლებიც ასახავს ანტიქოლინერგულ ეფექტს, როდესაც კვეტიაპინი გამოიყენება რეკომენდებული დოზებით, ანტიქოლინერგული ეფექტის მქონე სხვა პრეპარატებთან ერთად და დოზის გადაჭარბებისას. კვეტიაპინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, რომლებიც იღებენ პრეპარატებს ანტიქოლინერგული (მუსკარინული) ეფექტებით. კვეტიაპინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ დიაგნოზირებული ან შარდის შეკავების ისტორია, პროსტატის კლინიკურად მნიშვნელოვანი ჰიპერტროფია, ნაწლავის გაუვალობა ან დაკავშირებული პირობები, გაზრდილი ინტრაოკულური წნევა ან ვიწროკუთხოვანი გლაუკომა (იხ. განყოფილებები 4.5, 4.8, 5.1 და 4.9).
ურთიერთქმედებები
იხილეთ ნაწილი 4.5.
კვეტიაპინის ერთდროული გამოყენება ღვიძლის ფერმენტების ძლიერ ინდუქტორთან, როგორიცაა კარბამაზეპინი ან ფენიტოინი, იწვევს კვეტიაპინის პლაზმური კონცენტრაციის მნიშვნელოვან შემცირებას, რამაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს კვეტიაპინის თერაპიის ეფექტურობაზე. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ღვიძლის ფერმენტების ინდუქტორებს, კვეტიაპინით თერაპიის დაწყება უნდა დაიწყოს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ექიმი ჩათვლის, რომ კვეტიაპინის სარგებელი აღემატება ღვიძლის ფერმენტების ინდუქტორის მიღების შეწყვეტის რისკს. მნიშვნელოვანია, რომ ინდუქტორის ნებისმიერი ცვლილება იყოს თანდათანობითი და, საჭიროების შემთხვევაში, შეიცვალოს არაინდუქტორული წამლით (მაგ. ნატრიუმის ვალპროატი).
წონის მომატება
წონის მომატება დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კვეტიაპინს. ასეთმა პაციენტებმა უნდა გაიარონ დაკვირვება და მენეჯმენტი კლინიკურად სათანადოდ გამოყენებული ანტიფსიქოზური გაიდლაინების შესაბამისად (იხ. განყოფილებები 4.8 და 5.1).
ჰიპერგლიკემია
ჰიპერგლიკემიის განვითარება და/ან უკვე არსებული დიაბეტის გამწვავება კვეტიაპინით თერაპიის დროს, ზოგჯერ ასოცირებულია კეტოაციდოზთან. იშვიათად დაფიქსირდა კომა, რამდენიმე ფატალური შემთხვევის ჩათვლით, (იხ. ნაწილი 4.8). ზოგიერთ შემთხვევაში დაფიქსირდა წონის მატება, რაც შეიძლება იყოს წინასწარგანწყობის ფაქტორი. გამოყენებული ანტიფსიქოზური გაიდლაინებიდან გამომდინარე, შეიძლება რეკომენდებული იყოს შესაბამისი კლინიკური მონიტორინგი. პაციენტები, რომლებიც იღებენ ნებისმიერ ანტიფსიქოზურ პრეპარატს, მათ შორის კვეტიაპინს, უნდა იყვნენ მონიტორინგზე ჰიპერგლიკემიის ნიშნებისა და სიმპტომების გამო (პოლიდიფსია, პოლიურია, პოლიფაგია და სისუსტე), ხოლო შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტები ან შპაციენტები აქრიანი დიაბეტის რისკიტ, რეგულარულად უნდა მოქმდებოდნენ მათი მდგომარეობის გაუარესების საგანზე. გლუკოზის კონტროლი. ასევე რეგულარულად უნდა აკონტროლოთ წონა.
ლიპიდები
ტრიგლიცერიდების, LDL და საერთო ქოლესტერინის მომატება და HDL ქოლესტერინის შემცირება დაფიქსირდა კვეტიაპინის კლინიკურ კვლევებში (იხ. ნაწილი 4.8). ლიპიდების დონის ცვლილებების მკურნალობა უნდა მოხდეს კლინიკურად.
QT ინტერვალის გახანგრძლივება
კვეტიაპინი არ იწვევს აბსოლუტური QT ინტერვალიოს მდგრად გახანგრძლივებას, კლინიკურ კვლევებში გამოყენებისას და პროდუქტის შემაჯამებელი დახასიათების შესაბამისად. პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებაში, QT გახანგრძლივება დაფიქსირდა კვეტიაპინის თერაპიული დოზების (იხ. პუნქტი 4.8) და დოზის გადაჭარბებისას (იხ. ნაწილი 4.9). ისევე როგორც სხვა ანტიფსიქოზური საშუალებების შემთხვევაში, კვეტიაპინი სიფრთხილით უნდა დაინიშნოს პაციენტებში, ოჯახურ ანამნეზში გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებით ან QT გახანგრძლივებით. გარდა ამისა, სიფრთხილეა საჭირო, როდესაც კვეტიაპინი ინიშნება QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელ წამლებთან ან ნეიროლეფსიურებთან ერთად გამოყენებისას, განსაკუთრებით ხანდაზმულ პაციენტებში, თანდაყოლილი QT გახნგრძლივებული სინდრომით, გულის შეგუბებითი უკმარისობით, გულის ჰიპერტროფიით, ჰიპოკალიემიით ან ჰიპომაგნიემიით (იხ. ნაწილი 4.5).
კარდიომიოპათია და მიოკარდიტი
კარდიომიოპათია და მიოკარდიტი აღწერილია კლინიკურ კვლევებში და პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებაში; თუმცა, კვეტიაპინთან მიზეზობრივი კავშირი დადგენილი არ არის. კვეტიაპინის თერაპია უნდა გადაიხედოს პაციენტებში, საეჭვო კარდიომიოპათიით ან მიოკარდიტით.
მოხსნა
მოხსნის მწვავე სიმპტომები, როგორიცაა უძილობა, გულისრევა, თავის ტკივილი, დიარეა, ღებინება, ძილიანობა და ჰიპერმგრძნობელობა აღწერილია კვეტიაპინის მიღების უეცარი შეწყვეტის შემდეგ. რეკომენდებულია მკურნალობის თანდათანობითი შეწყვეტა, მინიმუმ ერთიდან ორ კვირამდე (იხ. ნაწილი 4.8).
ხანდაზმული პაციენტები დემენციასთან დაკავშირებული ფსიქოზით
კვეტიაპინი არ არის დამტკიცებული დემენციასთან დაკავშირებული ფსიქოზის სამკურნალოდ გამოსაყენებლად.
ცერებროვასკულური გვერდითი მოვლენების დაახლოებით 3-ჯერ გაზრდილი რისკი დაფიქსირდა რანდომიზებულ, პლაცებო-კონტროლირებად კვლევებში, ზოგიერთი ატიპიური ანტიფსიქოზური საშუალებით, დემენციის მქონე პაციენტების პოპულაციაში. ამ გაზრდილი რისკის მექანიზმი უცნობია. გაზრდილი რისკის შესაძლებლობა არ შეიძლება გამოირიცხოს სხვა ანტიფსიქოზურებთან ან სხვა პაციენტების პოპულაციაში. კვეტიაპინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ინსულტის რისკ-ფაქტორებით.
ატიპიური ანტიფსიქოზური პრეპარატების მეტა-ანალიზმა აჩვენა, რომ ატიპიური ანტიფსიქოზური საშუალებები სავარაუდოდ იწვევენ სიკვდილის რისკს, პლაცებოსთან შედარებით, ხანდაზმულ პაციენტებში, დემენციასთან დაკავშირებული ფსიქოზით. თუმცა, ორ 10-კვირიან, პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში, რომლებიც იყენებდნენ კვეთიაპინს იმავე პაციენტთა პოპულაციაში (n=710; საშუალო ასაკი 83 წელი, დიაპაზონი 56-99 წელი), სიკვდილიანობის სიხშირე იყო 5.5% კვეთიაპინით ნამკურნალევ პაციენტებში და 3.2% პლაცებოთი ნამკურნალევ პაციენტებში. ამ კვლევებში მონაწილე პაციენტები გარდაიცვალენ ამ პოპულაციაში მოსალოდნელი მიზეზების გამო.
დისფაგია
კვეტიაპინის მიღებისას დაფიქსირდა დისფაგია (იხ. ნაწილი 4.8). კვეტიაპინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ასპირაციული პნევმონიის რისკის მქონე პაციენტებში.
ყაბზობა და ნაწლავის გაუვალობა
ყაბზობა შეიძლება იყოს ნაწლავის გაუვალობის რისკ-ფაქტორი. კვეტიპინის მიღებისას დაფიქსირდა ყაბზობა და ნაწლავის გაუვალობა (იხ. ნაწილი 4.8). ეს მოიცავს ფატალურ შეტყობინებებს ნაწლავის გაუვალობის მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში, მათ შორის იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ რამდენიმე თანმხლებ მკურნალობას, რაც იწვევს ნაწლავის მოძრაობის დაქვეითებას და/ან ყაბზობას. ნაწლავის ობსტრუქციის/ილეუსის მქონე პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ ინტენსიურ მონიტორინგზე და უნდა ჩატარდეს გადაუდებელი დახმარება.
ვენური თრომბოემბოლია (VTE)
ცნობილია, რომ ანტიფსიქოზურმა პრეპარატებმა შეიძლება იშვიათად გამოიწვიონ ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენების (VTE) რისკი, მათი გამოყენებისას. იმის გამო, რომ პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობენ ანტიფსიქოზურებით, ხშირად აღენიშნებათ VTE-ის რისკ-ფაქტორები, VTE-ის ყველა შესაძლო რისკ-ფაქტორი უნდა იყოს იდენტიფიცირებული და საჭიროა შესაბამისი ზომების მიღება კვეტიაპინით მკურნალობის დაწყებამდე და მის დროს.
პანკრეატიტი
პანკრეატიტი დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში და პოსტმარკეტინგული გამოცდილების დროს. მიუხედავად იმისა, რომ ყველა შემთხვევა არ შეიძლება იყოს დაკავშირებული რისკ ფაქტორებთან პოსტმარკეტინგულ ანგარიშებში, პაციენტების უმეტესობას ჰქონდა პანკრეატიტთან დაკავშირებული ფაქტორები, როგორიცაა ტრიგლიცერიდების მომატებული დონე (იხ. განყოფილება 4.4), ნაღვლის ბუშტში კენჭები და ალკოჰოლის მოხმარება.
დამატებითი ინფორმაცია
მონაცემები კვეტიაპინის დივალპროექსთან ან ლითიუმთან ერთად გამოყენების შესახებ ზომიერი და მძიმე მანიაკალური ეპიზოდების დროს შეზღუდულია. თუმცა, ეს კომბინირებული თერაპიები კარგად გადაიტანეს (იხ. განყოფილებები 4.8 და 5.1). მიღებული მონაცემების მიხედვით, ადიტიური ეფექტი გაჩნდა მე-3 კვირაში.
არასწორად და ბოროტად გამოყენება
დაფიქსირდა არასწორად და ბოროტად გამოყენების შემთხვევები. სიფრთხილე შეიძლება საჭირო გახდეს კვეტიაპინის დანიშვნისას პაციენტებში ანამნეზში ალკოჰოლის ან ნარკოტიკების ბოროტად გამოყენებით.
ლაქტოზა
კეტიას ტაბლეტები შეიცავს ლაქტოზას. პაციენტებმა იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემებით გალაქტოზას აუტანლობით, ლაპ ლაქტაზას დეფიციტით ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციით, ეს წამალიარ უნდა მიიღონ.
- 5. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
ვინაიდან კვეტიაპინი პირველ რიგში მოქმედებს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე, კვეტიაპინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული სხვა სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც ასევე გავლენას ახდენენ ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე და ალკოჰოლთან ერთად.
სიფრთხილეა საჭირო განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც კეტია ინიშნება სხვა პრეპარატებთან ერთად, რომლებიც გავლენას ახდენენ ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე.
ციტოქრომ P450 (CYP) 3A4 არის მთავარი ფერმენტი, რომელიც პასუხისმგებელია კვეტიაპინის მეტაბოლიზმზე ციტოქრომ P450 ფერმენტული სისტემის მეშვეობით. ჯანსაღი სუბიექტების ურთიერთქმედების კვლევებში, კეტოკონაზოლთან 25მგ კვეტიაპინის გამოყენებამ, CYP3A4 ინჰიბიტორთან ერთად, გამოიწვია კვეტიაპინის AUC დონის 5-8-ჯერ გაზრდა. ამ მიზეზით, კვეტიაპინის გამოყენება CYP3A4 ინჰიბიტორებთან ერთად უკუნაჩვენებია. კვეტიაპინი ასევე არ არის რეკომენდებული გრეიფრუტის წვენთან ერთად.
კარბამაზეპინით მკურნალობის დროს, რომელიც არის ღვიძლის ფერმენტების ცნობილი ინდუქტორი, დაფიქსირდა, რომ კარბამაზეპინთან ერთდროული მიღება მნიშვნელოვნად ზრდის კვეტიაპინის კლირენსს. კლირენსის ამ მატებასთან ერთად, AUC მნიშვნელობით გაზომილი, კარბამაზეპინთან ერთდროულად გამოყენებული კვეტიაპინის სისტემური ეფექტი საშუალოდ მცირდება 13%-მდე, კვეტიაპინის ჩვეულებრივად მიღებასთან შედარებით, თუმცა, ეს დაქვეითება ზოგიერთ პაციენტებში დაფიქსირდა ბევრად უფრო მაღალ მაჩვენებლებში. ამ ურთიერთქმედების შედეგად შეიძლება შემცირდეს კვეტიაპინის კონცენტრაცია პლაზმაში და შემცირდეს კვეტიაპინის მკურნალობის ეფექტურობა. კვეტიაპინის გამოყენებამ მიკროსომური ფერმენტის სხვა ინდუქტორთან, ფენიტოინთან ერთად, გამოიწვია კვეტიაპინის კლირენსის მაღალი დონე (450%). კვეტიაპინით მკურნალობა იმ პაციენტებში, რომლებიც იყენებენ ღვიძლის ფერმენტის ინდუქტორს უნდა დაიწყოს მხოლოდ მაშინთუ ექიმი ფიქრობს, რომ კვეტიაპინის მკურნალობის სარგებელი უფრო მაღალია, ვიდრე ღვიძლის ფერმენტების ინდუქტორებით მკურნალობის შეწყვეტით გამოწვეული რისკები. ინდუქტორ პრეპარატში ნებისმიერი ცვლილება უნდა განხორციელდეს ნელა და საჭიროების შემთხვევაში, მის ნაცვლად უნდა დაინიშნოს მედიკამენტი, რომელიც არ არის ღვიძლის ფერმენტის ინდუქტორი (მაგ. ნატრიუმის ვალპროატი). (იხ. ნაწილი 4.4).
კვეტიაპინის ფარმაკოკინეტიკა მნიშვნელოვნად არ შეცვლილა ცნობილ CYP2D6 ინჰიბიტორთან, ანტიდეპრესანტ იმიპრამინთან ან CYP 3A4 და CYP2D6 ცნობილ ინჰიბიტორთან, ფლუოქსეტინთან ერთად მიღებისას.
ანტიფსიქოზურ საშუალებებთან რისპერიდონთან ან ჰალოპერიდოლთან ერთდროულმა გამოყენებამ არ გამოიწვია მნიშვნელოვანი ცვლილებები კვეტიაპინის ფარმაკოკინეტიკაში. კვეტიაპინის და თიორიდაზინის ერთდროულმა გამოყენებამ გაზარდა კვეტიაპინის კლირენსი დაახლოებით 70%-ით.
ციმეტიდინთან ერთდროული მიღების შემდეგ, კვეტიაპინის ფარმაკოკინეტიკაში ცვლილებები არ მომხდარა.
ლითიუმის კვეტიაპინთან ერთად გამოყენებისას ფარმაკოკინეტიკა არ შეცვლილა.
მონაცემები კვეტიაპინის დივალპროექსთან ან ლითიუმთან ერთდროული გამოყენების შესახებ ზომიერი და მძიმე მანიაკალური ეპიზოდების დროს შეზღუდულია; თუმცა, ეს კომბინირებული მკურნალობა კარგად გადაიტანება. (იხ. ნაწილი 4.8 და 5.1) მონაცემებმა აჩვენა ადიტიური ეფექტი მესამე კვირას. მეორე კვლევაში მეექვსე კვირაში არანაირი ადიტიური ეფექტი არ დაფიქსირებულა.
ნატრიუმის ვალპროატის და კვეტიაპინის ერთდროული გამოყენების ფარმაკოკინეტიკა არ შეცვლილა რაიმე კლინიკური მნიშვნელობის გამოსავლენად.
ჰიპოტენზიის გამომწვევი პოტენციალის გამო, კვეტიაპინმა შეიძლება გაზარდოს ზოგიერთი ანტიჰიპერტენზიული საშუალების მოქმედება.
კვეტიაპინი არ უნდა იქნას გამოყენებული მედიკამენტებთან ერთად, რომლებიც იწვევენ ელექტროლიტურ დისბალანსს ან QTc ინტერვალის გახანგრძლივებას.
ნატრიუმის ვალპროატისა და კვეტიაპინის ფარმაკოკინეტიკა, როდესაც ისინი ერთად გამოიყენება, არ შეცვლილა კლინიკური მნიშვნელობისთვის. ბავშვებში და მოზარდებში, რომლებიც იღებდნენ ვალპროატს, კვეტიაპინს ან ორივეს, ლეიკოპენიის და ნეიტროპენიის სიხშირე უფრო მაღალი იყო კომბინაციით, ვიდრე მონოთერაპიის ჯგუფებში.
ოფიციალური ურთიერთქმედების კვლევები ფართოდ გამოყენებულ გულ-სისხლძარღვთა სამკურნალო საშუალებებთან არ ჩატარებულა. ქვეთიაპინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული წამლებთან, რომლებიც ცნობილია როგორც ელექტროლიტური დისბალანსის ან QT ინტერვალის გახანგრძლივების გამომწვევი საშუალებები.
ცრუ-დადებითი შედეგები დაფიქსირდა მეთადონისა და ტრიციკლური ანტიდეპრესანტების ფერმენტის იმუნოანალიზში, პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კვეტიაპინს. რეკომენდებულია იმუნოანალიზის საეჭვო სკრინინგის შედეგების დადასტურება შესაბამისი ქრომატოგრაფიული ტექნიკით.
- 6 ორსულობა და ლაქტაცია
ზოგადი რჩევა
ორსულობის კატეგორია C
რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალები / ჩასახვის კონტროლი (კონტრაცეფცია)
ინფორმაცია კვეტიაპინის გამოყენების შესახებ რეპროდუქციული ასაკის ქალებში და კონტრაცეფციაზე საკმარისი არ არის.
ორსულობა
არ არსებობს ადეკვატური მონაცემები ორსულ ქალებში კვეტიაპინის გამოყენების შესახებ.
ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. ნაწილი 5.3). პოტენციურად რამდენად მნიშვნელოვანია ცხოველებში მიღებული შედეგები ადამიანისთვის, უცნობია.
პირველი ტრიმესტრი
ცალკეულ მოხსენებებში და ზოგიერთ ობსერვაციულ დაკვირვებაშიც კი, გამოქვეყნებულია დაუცველი ორსულობის შესახებ მოკრძალებული მონაცემები (ანუ 300-1000 ორსულობის შედეგი) არ მიუთითებს მკურნალობით გამოწვეული დეფექტების გაზრდილ რისკზე. თუმცა, არსებული მონაცემების საფუძველზე არ შეიძლება გარკვეული დასკვნების გამოტანა. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. ნაწილი 5.3). ამიტომ კვეტიაპინი ორსულობისას უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ მაშინ თუ მოსალოდნელი სარგებელი აშკარად აღემატება რისკებს.
მესამე ტრიმესტრი
ორსულობის მესამე ტრიმესტრში ანტიფსიქოზური საშუალებების ზემოქმედების ქვეშ მყოფ ახალშობილებს ემუქრებათ კუნთების არანორმალური მოძრაობები (ექსტრაპირამიდული ნიშნები/ექსტრაპირამიდული სიმპტომები) და/ან წამლის მოხსნის სიმპტომები, რომლებიც შეიძლება განსხვავდებოდეს მშობიარობის შემდეგ. ეს სიმპტომებია აგზნება, ჰიპერტონია, ჰიპოტონია, ტრემორი, ძილიანობა, რესპირატორული დისტრესი ან კვების დარღვევა. ამიტომ ახალშობილები ფრთხილად უნდა გააკონტროლდნენ.
ლაქტაციის პერიოდი
კვეტიაპინის ლაქტატში თერაპიული დოზებით ექსკრეცია არ არის მუდმივი, გამოქვეყნებულ ანგარიშებში კვეტიაპინის ადამიანის ექსკრეციის ძალიან შეზღუდულ მონაცემებზე დაყრდნობით. იმის გამო, რომ სარწმუნო მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი, უნდა იქნას მიღებული გადაწყვეტილება იმის შესახებ, უნდა შეწყდეს ძუძუთი კვება თუ მოიხსნას პერეპარატი კეტია, ბავშვისთვის ძუძუთი კვების სარგებელისა და ქალისთვის მკურნალობის სარგებელის გათვალისწინებით.
რეპროდუქციული უნარი / ფერტილობა
კვეტიაპინის ეფექტი ადამიანის ფერტილობაზე შესწავლილი არ არის. პროლაქტინის მომატებულ დონესთან დაკავშირებული ეფექტები დაფიქსირდა ვირთაგვებში; თუმცა, ეს ეფექტები უშუალოდ არ ეხება ადამიანებს (იხ. ნაწილი 5.3).
- 7 ზემოქმედება ავტომობილის მართვასა და მექანიზმებთან მუშაობაზე
ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე მისი პირველადი ზემოქმედების გამო, კვეტიაპინმა შეიძლება გამოიწვიოს დარღვევები აქტივობებში, რომლებიც საჭიროებენ გონებრივ ყურადღებას. ამ მიზეზით, პაციენტებს უნდა ურჩიონ, არ მართონ ავტომობილი ან იმუშაონ მექანიზმებთან, სანამ არ გახდება ცნობილი მათი ინდივიდუალური დამოკიდებულება.
- 8 არასასურველი ეფექტები
წამლისმიერი გვერდითი რეაქციები (ADR) უმეტესად მოხსენებული იყო კვეტიაპინთან (≥10%) ძილიანობით, თავბრუსხვევით, თავის ტკივილით, პირის სიმშრალით, მოხსნის (მოხსნის) სიმპტომებით, შრატში ტრიგლიცერიდების დონის ამაღლებით, მთლიანი ქოლესტერინის მომატებით (ძირითადად LDL ქოლესტერინი), HDL ქოლესტერინის წონის დაქვეითებით, მომატება, ჰემოგლობინის დაქვეითება და ექსტრაპირამიდული სიმპტომები.
კვეტიაპინთან დაფიქსირებული გვერდითი მოვლენები კლასიფიცირდება შემდეგნაირად სხეულის სისტემებში.
ძალიან ხშირი (≥1/10); ხშირი (≥1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (≥1/1000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (≥1/10.000-დან <1/1.000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10.000), უცნობი (შეუძლებელია შეფასდეს არსებული მონაცემებით).
სისხლისა და ლიმფური სისტემის დარღვევები:
ძალიან ხშირი: ჰემოგლობინის დაქვეითება22
ხშირი: ლეიკოპენია 1.28, ნეიტროფილების რაოდენობის შემცირება, ეოზინოფილების მომატება 27
არახშირი: თრომბოციტოპენია, ანემია, თრომბოციტების რაოდენობის შემცირება13, ნეიროპენია1
იშვიათი: აგრანულოციტოზი27
იმუნური სისტემის დარღვევები
არახშირი: ჰიპერმგრძნობელობა (კანის ალერგიული რეაქციების ჩათვლით)
ძალიან იშვიათად: ანაფილაქსიური რეაქცია 5
ენდოკრინული დარღვევები
ხშირი: ჰიპერპროლაქტინემია15, შემცირებული საერთო T424, დაქვეითებული თავისუფალი T424, დაქვეითებული საერთო T324, გაზრდილი TSH24
არახშირი: თავისუფალი T324-ის დაქვეითება, ჰიპოთირეოზი21
ძალიან იშვიათი: ანტიდიურეზული ჰორმონის არასათანადო სეკრეცია
მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები
ძალიან ხშირად: შრატში ტრიგლიცერიდების მატება 10,30, საერთო ქოლესტერინის დონის მომატება
საერთო LDL ქოლესტერინი)11.30, HDL ქოლესტერინის დაქვეითებული დონე 17.30
წონის მომატება 8.30
ხშირი: მადის მომატება, სისხლში გლუკოზის მომატება ჰიპერგლიკემიურ დონემდე 6,30
არახშირი: ჰიპონატრიემია19, შაქრიანი დიაბეტი 1.5, უკვე არსებული დიაბეტის გამწვავება
იშვიათი: მეტაბოლური სინდრომი29
ფსიქიატრიული დარღვევები
ხშირი: არანორმალური სიზმრები და კოშმარები, სუიციდური აზრები და სუიციდური
ქცევა20
იშვიათი: ძილში სიარული და მასთან დაკავშირებული რეაქციები, როგორიცაა ძილში ლაპარაკი და ძილთან დაკავშირებული კვების დარღვევები
ნერვული სისტემის დარღვევები
ძალიან ხშირი: ძილიანობა4,16, ძილიანობა 2,16, თავის ტკივილი, ექსტრაპირამიდული სიმპტომები 1, 21
ხშირი: დიზართრია
არახშირი: კრუნჩხვები 1, მოუსვენარი ფეხის სინდრომი, გვიანი დისკინეზია 1.5, სინკოპე 4, 16
თვალის მხრივ დარღვევები
ხშირი: ბუნდოვანი ხედვა
გულის მხრივ დარღვევები
ხშირი: ტაქიკარდია4, პალპიტაცია23
არახშირი: გახანგრძლივებული QT ინტერვალი 1,12,18, ბრადიკარდია32
სისხლძარღვთა მხრივ დარღვევები
ხშირი: ორთოსტატული ჰიპოტენზია4,16
იშვიათი: ვენური თრომბოემბოლია 1
უცნობი: ინსულტი 33
სასუნთქი სისტემის დარღვევები
ხშირი: ქოშინი23
არახშირი: რინიტი
იშვიათი: ძილის აპნოეს სინდრომი
კუჭ-ნაწლავის დარღვევები
ძალიან ხშირი: პირის სიმშრალე
ხშირი: ყაბზობა, დისპეფსია, ღებინება25
არახშირი: დისფაგია 7
იშვიათი: პანკრეატიტი1, ნაწლავის გაუვალობა/ილეუსი
ჰეპატობილიარული დარღვევები
ხშირი: შრატის ალანინამინოტრანსამინაზას (ALT) დონის მომატება 3, მომატებული გამა-GT დონე 3
არახშირი: შრატის ასპარტატამინოტრანსფერაზას (AST) დონის მომატება3
იშვიათი: სიყვითლე 5, ჰეპატიტი
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები
ძალიან იშვიათად: ანგიონევროზული შეშუპება5, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი5
უცნობი: წამალთან დაკავშირებული გამონაყარი (DRESS) ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზით, მულტიფორმული ერითემა, ეოზინოფილია და სისტემური სიმპტომები
ჩონჩხ-კუნთოვანი დარღვევები
ძალიან იშვიათად: რაბდომიოლიზი
თანდაყოლილი და მემკვიდრეობითი/გენეტიკური დაავადებები
უცნობია: ახალშობილებში წამლის მოხსნის სინდრომი 31
რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლის დარღვევები
არახშირი: სექსუალური აქტივობის დარღვევა
იშვიათად: პრიაპიზმი, გალაქტორეა, სარძევე ჯირკვლის შეშუპება, მენსტრუაციის დარღვევა
ზოგადი დარღვევები და პირობები, რომლებიც დაკავშირებულია შეყვანის ადგილზე
ძალიან ხშირი: მოხსნის (წამლის შეწყვეტის) სიმპტომები1,9
ხშირი: მსუბუქი ასთენია, პერიფერიული შეშუპება, გაღიზიანება, ცხელება
იშვიათი: ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი 1, ჰიპოთერმია
ლაბორატორიული დასკვნები
იშვიათი: სისხლში კრეატინინფოსფოკინაზას დონის მომატება14
(1) იხილეთ 4.4
(2) ძილიანობა შეინიშნება განსაკუთრებით მკურნალობის პირველ ორ კვირაში და მისი ეფექტი ჩვეულებრივ ქრება კვეტიაპინის მიღების შეწყვეტის შემდეგ.
(3) შრატის ტრანსამინაზების (ALT, AST) ან გამა-GT დონის ასიმპტომური მომატება (ნორმალური დონიდან ≥ 3X ULN-ზე გადასვლა ნებისმიერ დროს) დაფიქსირდა ზოგიერთ პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ კვეტიაპინს. ეს მაჩვენებლები ზოგადად აღდგება კვეტიაპინის მკურნალობის გაგრძელებით.
(4) როგორც სხვა ანტიფსიქოზურებმა, ალფა-1 ადრენომაბლოკირებელი აქტივობით, კვეტიაპინმა შეიძლება გამოიწვიოს გონების დაკარგვა, ტაქიკარდია და სინკოპე და ორთოსტატული ჰიპოტენზია ზოგიერთ პაციენტში, განსაკუთრებით საწყის ტიტრირების პერიოდში. (იხ. განყოფილება 4.4)
(5) წამლის ამ გვერდითი რეაქციების სიხშირე გამოითვლება კვეტიაპინის გარსით დაფარული ტაბლეტის (დაუყოვნებელი გამოთავისუფლების ტაბლეტის) ფორმულირების პოსტმარკეტინგული გამოყენების მონაცემებზე დაყრდნობით.
(6) სისხლში გლუკოზის უზმოზე გაზომვა ≥ 126 მგ/დლ (≥ 7.0 მმოლ/ლ) ან ჭამის შემდეგ სისხლში გლუკოზის ≥ 200 მგ/დლ (≥ 11.1 მმოლ/ლ) ერთხელ მაინც.
(7) დისფაგიის სიხშირის მატება კვეტიაპინის გამოყენებისას, პლაცებოსთან შედარებით დაფიქსირდა მხოლოდ ბიპოლარული დეპრესიის კლინიკურ კვლევებში.
(8) დაფუძვნებულია საწყისთან შედარებით 7%-ზე მეტი წონის მომატებაზე. განსაკუთრებით ვლინდება მკურნალობის პირველ კვირებში.
(9) მოხსნის შემდეგი სიმპტომები ხშირად დაფიქსირდა მწვავე, პლაცებო-კონტროლირებად, მონოთერაპიის კლინიკურ კვლევებში, რომლებიც აფასებდნენ მკურნალობის შეწყვეტის სიმპტომებს, მათ შორის უძილობას, გულისრევას, თავის ტკივილს, დიარეას, ღებინებას, თავბრუსხვევას და გაღიზიანებას. ამ რეაქციების სიხშირე მნიშვნელოვნად შემცირდა მკურნალობის შეწყვეტიდან 1 კვირის შემდეგ.
(10) ტრიგლიცერიდების დონის გაზომვა ≥ 200 მგ/დლ (≥ 2,258 მმოლ/ლ) ერთხელ მაინც.
(11) ქოლესტერინის დონის გაზომვა ერთხელ მაინც ≥ 240 მგ/დლ (≥ 6,2064 მმოლ/ლ). ძალიან ხშირია LDL ქოლესტერინის ≥ 30 მგ/დლ (≥ 0,769 მმოლ/ლ) მატება. პაციენტებში ამ ზრდის საშუალო მაჩვენებელი იყო ≥ 41.7 მგ/დლ (≥ 1.07 მმოლ/ლ).
(12) იხილეთ ტექსტი ქვემოთ.
(13) თრომბოციტების გაზომვა ერთხელ მაინც ≤ 100 x 109/ლ.
(14) დაფუძნებული კლინიკური კვლევის გვერდითი მოვლენის შესახებ მოხსენებებზე სისხლის კრეატინ ფოსფოკინაზას შესახებ, რომელიც არ არის დაკავშირებული ნეიროლეფსიურ ავთვისებიან სინდრომთან.
(15) პროლაქტინის დონე (18 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში) ნებისმიერ დროს: >20 მკგ/ლ (>869.56 პმოლ/ლ) მამაკაცებში; >30 მკგ/ლ (>1304.34 პმოლ/ლ) ქალები.
(16) შეიძლება გამოიწვიოს დაცემა.
(17) HDL ქოლესტერინი ნებისმიერ დროს: < 40 მგ/დლ (1,025 მმოლ/ლ) მამაკაცებში; <50 მგ/დლ (1.282 მმოლ/ლ) ქალებში
(18) პაციენტების სიხშირე QTC-ის გადახრით <450 msec-დან ≥450 msec-მდე ≥30 msec ზრდით. პლაცებო-კონტროლირებად კვლევებში კვეტიაპინთან ერთად, კლინიკურად მნიშვნელოვანი გადახრების მქონე პაციენტების საშუალო ცვლილება და სიხშირე მსგავსი იყო კვეტიაპინსა და პლაცებოს შორის.
(19) გადასვლა > 132 მმოლ/ლ-დან ≤ 132 მმოლ/ლ-მდე ერთხელ მაინც.
(20) კვეტიაპინი XR სუიციდური აზრებისა და სუიციდური ქცევის შემთხვევები დაფიქსირდა კვეტიაპინთან მკურნალობის დროს ან მკურნალობის შეწყვეტის ადრეულ პერიოდში (იხ. პუნქტები 4.4 და 5.1).
(21) იხ. ნაწილი 5.1
(22) ყველა კვლევაში, მათ შორის ღია-ეტიკეტირებული გაფართოებულის ჩათვლით, პაციენტების 11%-ს, რომლებიც იყენებდნენ კვეტიაპინს, ჰქონდა მინიმუმ ერთ შემთხვევაში ჰემოგლობინის დონე <13 გ/დლ (8,07 მმოლ/ლ) მამაკაცებში და < 12 გ/დლ (7,45 მმოლ/ლ). ) ქალებში. L)-მდე დაკლება მოხდა. ამ პაციენტებში ჰემოგლობინის საშუალო ყველაზე მაღალი ვარდნა ნებისმიერ დროს იყო 1,5 გ/დლ.
(23) ეს რეაქციები ხშირად ვლინდებოდა ტაქიკარდიის, თავბრუსხვევის, ორთოსტატული ჰიპოტენზიის და/ან გულის/რესპირატორული დაავადების ფონზე.
(24) გადასვლა ნორმალური საწყის მდგომარეობიდან შესაძლო კლინიკურად მნიშვნელოვანზე ნებისმიერ დროს, ყველა კვლევაში. მთლიანი T4, თავისუფალი T4, საერთო T3 და თავისუფალი T3 ცვლილებები განისაზღვრა როგორც <0.8 x LLN (pmol/L) ნებისმიერ დროს და ცვლილებები TSH >5 მლU/ლ ნებისმიერ დროს.
(25) ხანდაზმულ პაციენტებში ღებინების გაზრდილი სიხშირის საფუძველზე (≥ 65 წელი).
(26) ნეიტროფილების რაოდენობის ცვლილება საწყისიდან ≥ 0,5 x 109/ლ < 1,5 x 109/ლ-მდე მკურნალობის დროს ნებისმიერ დროს (იხ. ნაწილი 4.4).
(27) გადასვლა ნორმალური საწყის მდგომარეობიდან შესაძლო კლინიკურად მნიშვნელოვანზე ნებისმიერ დროს, ყველა კვლევაში. ეოზინოფილებში ცვლილებები განისაზღვრა როგორც ≥ 1 x 109 უჯრედი/ლ ნებისმიერ დროს.
(28) გადასვლა ნორმალური საბაზისოდან შესაძლო კლინიკურად მნიშვნელოვანზე, ნებისმიერ დროს, ყველა კვლევაში. WBC-ებში ცვლილებები განისაზღვრა როგორც ≤ 3 x 109 უჯრედი/ლ ნებისმიერ დროს.
(29) ყველა კლინიკურ კვლევაში კვეტიაპინის მეტაბოლური გვერდითი მოვლენების შესახებ მოხსენებების საფუძველზე.
(30) კლინიკურ კვლევებში, ზოგიერთ პაციენტში დაფიქსირდა ერთზე მეტი მეტაბოლური ფაქტორის გაუარესება, მათ შორის წონა, სისხლში გლუკოზა და ლიპიდები (იხ. ნაწილი 4.4).
(31) იხ. ნაწილი 4.6
(32) ვლინდება მკურნალობის დასაწყისში ან მკურნალობის დროს და ასოცირდება ჰიპერტენზიასთან და/ან გაბრუებასთან. მისი სიხშირე დამოკიდებულია ბრადიკარდიის გვერდით ეფექტზე და მასთან დაკავშირებულ მოვლენებზე კვეტიაპინის კლინიკურ კვლევებში.
(33) რეტროსპექტული, არარანდომიზებული ეპიდემიოლოგიური კვლევის საფუძველზე.
QT ინტერვალის გახანგრძლივება, პარკუჭოვანი არითმია, უეცარი აუხსნელი სიკვდილი, გულის გაჩერება და torsades de pointes არის ნეიროლეფსიური საშუალებების გამოყენებისას აღწერილი შემთხვევები და ითვლება კლასის ეფექტებად.
კვეტიაპინით თერაპიასთან დაკავშირებით დაფიქსირებულია კანის მძიმე გვერდითი რეაქციები (SCAR), მათ შორის სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (SJS), ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (TEN), ეოზინოფილია და სისტემური სიმპტომებით წამლისმიერი რეაქცია (DRESS).
პედიატრიული პოპულაცია:
უნდა აღინიშნოს, რომ იგივე გვერდითი მოვლენები, რაც აღწერილია ზემოთ მოზრდილებში, ბავშვებსა და მოზარდებშიც ვლინდება. ქვემოთ მოცემულ ცხრილში შეჯამებულია გვერდითი მოვლენები, რომლებიც უფრო ხშირია ბავშვებსა და მოზარდებში (10-17 წლის ასაკი), ვიდრე მოზრდილებში ან რომლებიც არ არის გამოვლენილი ზრდასრულ პოპულაციაში.
კვეტიაპინთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენები ბავშვებსა და მოზარდებში, რომლებიც უფრო ხშირად გვხვდება, ვიდრე მოზრდილებში, ან არ არის გამოვლენილი ზრდასრულ პოპულაციაში.
ძალიან ხშირი (≥1/10); ხშირი (≥1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (≥1/1.000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (≥1/10.000-დან <1/1.000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10.000), უცნობია (არსებული მონაცემებით შეფასება შეუძლებელია).
ენდოკრინული დარღვევები
ძალიან ხშირი: პროლაქტინის მომატება1
მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები
ძალიან ხშირი: მადის მომატება
ნერვული სისტემის დარღვევები
ძალიან ხშირი: ექსტრაპირამიდული სიმპტომები1
ხშირი: სინკოპე
სისხლძარღვოვანი დარღვევები
ძალიან ხშირი: არტერიული წნევის მომატება2
სასუნთქი გზების, გულმკერდის და შუასაყრის დარღვევები
ხშირი: რინიტი
კუჭ-ნაწლავის მხრივ დარღვევები
ძალიან ხშირი: ღებინება
ზოგადი დაავადებები და შეყვანის ადგილის დარღვევები
ხშირი: გაღიზიანება2
(1)პროლაქტინის დონე (პაციენტები < 18 წლის) ნებისმიერ დროს: >20 მკგ/ლ (>869.56 პმოლ/ლ) მამაკაცებში; >26 მკგ/ლ (>1130.428 პმოლ/ლ) გოგონებში. პაციენტების 1%-ზე ნაკლებს პროლაქტინის დონე >100 მკგ/ლ ჰქონდა.
(2) დიასტოლური არტერიული წნევა > 20 მმ.ვწყ.სვ. სისტოლური ან >10 მმ.ვწყ.სვ. ნებისმიერ დროს, კლინიკურად მნიშვნელოვან ზღურბლებს ზემოთ მყოფი ჯგუფების მიხედვით (ადაპტირებულია ჯანმრთელობის ეროვნული ინსტიტუტების კრიტერიუმებიდან) ბავშვებსა და მოზარდებში (6 კვირა) პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში.
(3) შენიშვნა: სიხშირე შეინიშნება მოზრდილებში, მაგრამ შეიძლება დაკავშირებული იყოს სხვადასხვა კლინიკურ კვლევებთან, შეიძლება დავასკვნათ, რომ ბავშვები და მოზარდები შედარებადია მოზრდილებთან.
(4) იხილეთ. ნაწილი 5.1
გვერდითი მოვლენების შესახებ შეტყობინება
ავტორიზაციის შემდეგ პრეპარატის სავარაუდო გვერდითი მოვლენების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. შეტყობინება იძლევა პრეპარატის სარგებლისა და რისკის ბალანსის უწყვეტი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის სპეციალისტები ვალდებულნი არიან, ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ შეატყობინონ თურქეთის ფარმაკოზედამხედველობის ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).
- 9 დოზის გადაჭარბება და მკურნალობა
სიმპტომები
დოზის გადაჭარბებისას მოხსენებული ნიშნები და სიმპტომები, როგორც წესი, წარმოადგენს პრეპარატის ცნობილი ფარმაკოლოგიური ეფექტების გაზვიადებას (ძილიანობა, სედაცია, ტაქიკარდია და ჰიპოტენზია). დოზის გადაჭარბებამ შეიძლება გამოიწვიოს QT ინტერვალის გახანგრძლივება, კრუნჩხვები, მდგრადი ეპილეფსია, რაბდომიოლიზი, რესპირატორული დეპრესია, შარდის შეკავება, დაბნეულობა, დელირიუმი და/ან აგზნება, კომა და სიკვდილი. ადრე არსებული მძიმე გულ-სისხლძარღვთა დაავადების მქონე პაციენტები შეიძლება იმყოფებოდნენ ჭარბი დოზირების შედეგების რისკის ქვეშ (იხ. განყოფილება 4.4 ორთოსტატული ჰიპოტენზია).
დოზის გადაჭარბების მკურნალობა
კვეტიაპინის სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს. დოზის გადაჭარბების მძიმე ნიშნების ფონზე, გასათვალისწინებელია, რომ პაციენტს შესაძლოა მიღებული ჰქონდეს რამდენიმე სხვადასხვა პრეპარატი და უნდა ჩატარდეს ინტენსიური მკურნალობა. სასუნთქი გზების გამტარობის უზრუნველყოფა და შენარჩუნება, საკმარისი ჟანგბადითა და ვენტილაციის უზრუნველყოფა, გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მონიტორინგი და მხარდაჭერა არის ზომები, რომლებიც უნდა იქნას მიღებული ასეთ შემთხვევებში.
ლიტერატურის მიხედვით, პაციენტების ბოდვით და აგზნებით და აშკარა ანტიქოლინერგული სინდრომის მქონე პაციენტების მკურნალობა შეიძლება 1-2 მგ ფიზოსტიგმინით მკურნალობა (ეკგ მუდმივი მონიტორინგის ქვეშ). გულის გამტარობაზე ფიზოსტიგმინის შესაძლო გვერდითი ეფექტების გამო, ეს არ არის რეკომენდებული, როგორც სტანდარტული თერაპია. ფიზოსტიგმინის გამოყენება შესაძლებელია, თუ არ არის ეკგ ელევაციები. ფიზოსტიგმინი არ გამოიყენება დიზარითმიის, ნებისმიერი ხარისხის გულის გაჩერების ან QRS გაფართოების შემთხვევაში.
აბსორბციის პრევენცია არ იყო გამოკვლეული დოზის გადაჭარბებისას, მაგრამ სერიოზული მოწამვლისას უნდა ჩატარდეს კუჭის ამორეცხვა და ის უნდა იქნას გამოყენებული მიღებიდან პირველ საათში, თუ ეს შესაძლებელია. გასათვალისწინებელია აქტივირებული ნახშირის მიღება.
კვეტიაპინის დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში რეფრაქტერული ჰიპოტენზია უნდა განიხილებოდეს შესაბამისი ზომებით, როგორიცაა ინტრავენური სითხეები და/ან სიმპათომიმეტური საშუალებები. კვეტიაპინის მიერ გამოწვეული ალფა ბლოკადის დროს თავიდან უნდა იქნას აცილებული ეპინეფრინი და დოფამინი, რადგან ბეტა სტიმულაციამ შეიძლება გააუარესოს ჰიპოტენზია.
პაციენტი გამოჯანმრთელებამდე უნდა იმყოფებოდეს მჭიდრო დაკვირვების და მონიტორინგის ქვეშ.
- ფარმაკოლოგიური თვისებები
- 1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანტიფსიქოტური საშუალებები, დიაზეპინები, ოქსაზეპინები, თიაზეპინები.
ათქ კოდი: N05A H04.
მოქმედების მექანიზმი
კვეტიაპინი არის ატიპიური ანტიფსიქოზური საშუალება. კვეტიაპინი და მისი აქტიური მეტაბოლიტი ადამიანებში, ნორკეტიაპინი, ურთიერთქმედებს მრავალ ნეიროტრანსმიტერ რეცეპტორებთან. კვეტიაპინს და ნორკეტიაპინს აქვთ აფინობა ტვინის სეროტონინის (5HT2), დოფამინის D1 და D2 რეცეპტორების მიმართ. 5HT2 რეცეპტორების უფრო მაღალი სელექციურობის ანტაგონიზმის ეს კომბინაცია D2 რეცეპტორებთან შედარებით, მიჩნეულია, რომ ხელს უწყობს კვეტიაპინის კლინიკურ ანტიფსიქოზურ თვისებებს და დაბალ ექსტრაპირამიდულ გვერდით ეფექტს (EPS) ტიპურ ანტიფსიქოტიკებთან შედარებით. კვეტიაპინს და ნორკეტიაპინს არ გააჩნიათ მნიშვნელოვანი აფინურობა ბენზოდიაზეპინის რეცეპტორებთან; თუმცა, მას აქვს მაღალი აფინურობა ჰისტამინერგული და ადრენერგული ალფა1 რეცეპტორების მიმართ, ზომიერი აფინურობა ადრენერგული ალფა2 რეცეპტორების მიმართ და ზომიერი ან მაღალი აფინურობა ზოგიერთი მუსკარინული რეცეპტორების მიმართ. ნორკეტიაპინის ნაწილობრივი აგონისტური ეფექტი 5HT1A დომენებზე და NET ინჰიბიცია შეიძლება ხელი შეუწყოს კვეტიაპინის, როგორც ანტიდეპრესანტის თერაპიულ ეფექტურობას.
ფარმაკოდინამიკური ეფექტი
კვეტიაპინი აქტიურია ანტიფსიქოზური აქტივობის ტესტებში, როგორიცაა არიდებითი ქცევა. ის ბლოკავს დოფამინის აგონისტების ქცევით და ელექტროფიზიოლოგიურად გაზომილ ეფექტებს და ზრდის დოფამინის მეტაბოლიტის კონცენტრაციას, D2-რეცეპტორის ბლოკადის ნეიროქიმიურ ინდექსს.
კვეტიაპინი EPS-ის შესაფასებლად პრეკლინიკურ ტესტირებაში განსხვავდება ტიპიური ანტიფსიქოტიკისგან და აქვს ატიპიური პროფილი. კვეტიაპინი იმ დოზებით, რომლებიც ეფექტურად ბლოკავს დოფამინის D2 რეცეპტორებს, ის იწვევს მხოლოდ მსუბუქ კატალეფსიას. ქრონიკული შეყვანის შემდეგ დეპოლარიზაციის ბლოკადის უზრუნველყოფით, ის აჩვენებს სელექციურობას ლიმბური სისტემისთვის, მაგრამ არა ნიგროსტრიატალური დოფამინის შემცველი ნეირონებისთვის. ქუეტიაპინმა გამოიწვია მინიმალური დისტონია ჰალოპერიდოლის მიმართ მგრძნობიარობის ან წამლის მიმართ გულუბრყვილო ცებუს მაიმუნებში მწვავე და ქრონიკული შეყვანის შემდეგ (იხ. ნაწილი 4.8).
კლინიკური ეფექტურობა
შიზოფრენია
სამ პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში შიზოფრენიით დაავადებულ პაციენტებში, კვეტიაპინის სხვადასხვა დოზების გამოყენებით, არ იყო განსხვავება კვეტიაპინისა და პლაცებოს სამკურნალო ჯგუფებს შორის EPS სიხშირის ან ანტიქოლინერგულ საშუალებებთან ერთდროული გამოყენების თვალსაზრისით. კვეტიაპინის ფიქსირებული დოზები 75-დან 750 მგ/დღეში კვეტიაპინი, რომელიც შესწავლილი იყო პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში, არ აჩვენებდა EPS-ის ზრდას ან ანტიქოლინერგული გამოყენების ერთდროულ გამოყენებას. კვეტიაპინის გარსით დაფარული ტაბლეტის გრძელვადიანი ეფექტურობა შიზოფრენიული რეციდივების პროფილაქტიკაში არ არის დადასტურებული ბრმა კლინიკურ კვლევებში. ღია კვლევებში შიზოფრენიით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებიც პასუხობდნენ მკურნალობას საწყის ეტაპზე, კვეტიაპინი ეფექტური იყო კლინიკური გაუმჯობესების დემონსტრირებაში; ეს მიუთითებს გრძელვადიან ეფექტურობაზე.
ბიპოლარული მანია
ოთხ პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში შესწავლილი იყო კვთიაპინის დოზები 800 მგ-მდე/დღეში ზომიერი და მძიმე მანიაკალური ეპიზოდების სამკურნალოდ; ორი იყო მონოთერაპია და კომბინირებული თერაპია ლითიუმით ან დივალპროექსით. არ იყო განსხვავება კვეტიაპინისა და პლაცებოს ჯგუფებს შორის EPS სიხშირის ან ანტიქოლინერგულ საშუალებებთან ერთდროული გამოყენების თვალსაზრისით.
ზომიერი და მძიმე მანიაკალური ეპიზოდების მკურნალობისას კვეტიაპინმა აჩვენა უმაღლესი ეფექტურობა პლაცებოსთან შედარებით მანიაკალური სიმპტომების შესამცირებლად 3 და 12 კვირაში მონოთერაპიის ორ კვლევაში. არ არსებობს გრძელვადიანი კვლევის მონაცემები, რომლებიც აჩვენებენ კვეტიაპინის ეფექტურობას შემდგომი მანიაკალური ან დეპრესიული ეპიზოდების პრევენციაში. კვეტიაპინის შესახებ მონაცემები დივალპროექსთან ან ლითიუმთან კომბინირებული მწვავე ზომიერი და მძიმე მანიაკალური ეპიზოდების დროს შემოიფარგლება 3 და 6 კვირამდე. თუმცა, კომბინირებული თერაპია კარგად გადაიტანა. მონაცემებმა აჩვენა ადიტიური ეფექტი მე-3 კვირაში. მეორე კვლევაში, ადიტიური ეფექტი არ გამოვლენილა მე-6 კვირაში.
გასულ კვირას კვეტიაპინის მედიანური დოზა მკურნალობაზე რეაგირების ადამიანებში იყო დაახლოებით 600 მგ/დღეში, დაახლოებით 85% პასუხისმგებელი იყო 400-დან 800 მგ/დღეში დოზის დიაპაზონში.
კვეტიაპინის 4 დამატებით კლინიკურ კვლევაში, პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ საშუალო ან მძიმე დეპრესიული ეპიზოდები ბიპოლარული I ან ბიპოლარული II აშლილობის დროს, 300 მგ და 600 მგ კვეტიაპინის აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტების დოზა 8 კვირის განმავლობაში პლაცებოთი მკურნალობასთან პაციენტებთან შედარებით; მან მიაღწია მნიშვნელოვან უპირატესობას, რომელიც განისაზღვრა, როგორც MADRS-ის საშუალო გაუმჯობესება და მინიმუმ 50%-იანი გაუმჯობესება MADRS-ის საერთო საწყის ქულასთან შედარებით. არ იყო განსხვავება ეფექტის სიმძიმეში იმ პაციენტებს შორის, რომლებმაც მიიღეს 600 მგ კვეტიაპინის აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი და 300 მგ დოზა.
ამ ორი კვლევის გაგრძელების ფაზაში, გრძელვადიანი მკურნალობა პაციენტებში, რომლებიც პასუხობდნენ 300 ან 600 მგ კვეტიაპინის შემოგარსულ ტაბლეტებს, მოქმედებდა დეპრესიის სიმპტომებზე, მაგრამ არა მანიაკალურ სიმპტომებზე, პლაცებოსთან შედარებით.
ორ რეციდივის პრევენციულ კვლევაში, რომლებიც აფასებდნენ კვეტიაპინის გამოყენებას განწყობის მასტაბილიზირებელ საშუალებებთან, კვეტიაპინის კომბინაციამ აჩვენა, რომ გაზრდის დროს განწყობის ნებისმიერი მოვლენის (მანიაკალური, შერეული ტიპის განწყობა) პრევენციის დროს, განწყობის სტაბილიზირებელ მონოთერაპიასთან შედარებით პაციენტებში მანიაკალური, დეპრესიული, ან შერეული განწყობის ეპიზოდები ან დეპრესიული) ნაჩვენებია უფრო მაღალი. კვეტიაპინი შეყვანილი იყო ლითიუმთან ან ვალპროატთან ერთად საერთო დოზით 400 მგ-დან 800 მგ/დღეში ორჯერ დღეში.
ექვსკვირიან, რანდომიზებულ კვლევაში, ლითიუმი და კვეტიაპინი XR შედარებული იყო პლაცებოსთან და კვეტიაპინი XR-თან მწვავე მანიის მქონე მოზრდილ პაციენტებში. საშუალო სხვაობა YMRS (ახალგაზრდა მანიის შეფასების სკალა) გაუმჯობესებისას იყო 2.8 ლითიუმით დამატებულ ჯგუფსა და პლაცებოს დამატებულ ჯგუფს შორის და ეს განსხვავება იყო 11% იმ პაციენტებისთვის, რომლებიც რეაგირებდნენ მკურნალობაზე (50% გაუმჯობესება YMRS-ში საწყისთან შედარებით) (79% ლითიუმის დამატებულ ჯგუფში; 68% პლაცებოს დამატებულ ჯგუფში).
მანიაკალურ, დეპრესიულ ან შერეული განწყობის ეპიზოდების მქონე პაციენტებში რეციდივის პროფილაქტიკის გრძელვადიან (2 წლამდე მკურნალობა) კვლევაში, კვეტიაპინი აღემატებოდა პლაცებოს, ბიპოლარული I აშლილობის მქონე პაციენტებში განწყობის ნებისმიერი მოვლენის რეციდივის დროის გაზრდით. პაციენტების რაოდენობა, რომლებსაც განუვითარდათ გუნება-განწყობის მოვლენები იყო 91 (22.5%) კვეტიაპინის ჯგუფში, 208 (51.5%) პლაცებოს ჯგუფში და 95 (26.1%) ლითიუმის ჯგუფში. პაციენტებში, რომლებიც პასუხობდნენ კვეტიაპინს იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც გადავიდნენ მიმდინარე კვეტიაპინიდან ლითიუმზე, ეს შედეგი ვარაუდობს, რომ ლითიუმით თერაპიაზე გადასვლა არ იყო დაკავშირებული გუნება-განწყობის მოვლენის განმეორებამდე დროის ზრდასთან.
კლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ კვეტიაპინი ეფექტურია შიზოფრენიისა და მანიის დროს დღეში ორჯერ მიღებისას, თუმცა კვეტიაპინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 7 საათს. ამას შემდგომში დაუჭირა მხარი კვეტიაპინის პოზიტრონის ემისიური ტომოგრაფიის (PET) კვლევამ, რომელმაც განსაზღვრა მისი არსებობა 5HT2- და D-რეცეპტორებზე 12 საათამდე. უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის შესწავლილი 800 მგ/დღეზე მეტი დოზებით.
კლინიკური უსაფრთხოება
ხანმოკლე, პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, ექსტრაპირამიდული სიმპტომების სიხშირე შიზოფრენიითა და ბიპოლარული მანიის მქონე პაციენტებში იყო პლაცებოს მსგავსი (შიზოფრენია: 7.8% კეტიაპინით, 8% პლაცებოთი; ბიპოლარული მანია: 11.2% კვეტიაპინით, 11.4%. პლაცებოსთან ერთად). MDD-ისა და ბიპოლარული დეპრესიის მოკლევადიანი პლაცებო-კონტროლირებად კვლევებში, ექსტრაპირამიდული სიმპტომების სიხშირე უფრო მაღალი იყო პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ კვეტიაპინით, პლაცებოსთან შედარებით. ბიპოლარული დეპრესიის კვლევადიან, პლაცებო-კონტროლირებად კვლევებში, ექსტრაპირამიდული სიმპტომების სიხშირე იყო 8.9% კვეტიაპინთან და 3.8% პლაცებოსთან ერთად. მოკლევადიანი, პლაცებო-კონტროლირებადი, მონოთერაპიის კლინიკურ კვლევებში ძირითადი დეპრესიული აშლილობის დროს, ექსტრაპირამიდული სიმპტომების სიხშირე იყო 5.4% კვეტიაპინი XR-ით და 3.2% პლაცებოსთან ერთად. მოკლევადიანი პლაცებო-კონტროლირებადი ხანდაზმული პაციენტების ძირითადი დეპრესიული აშლილობის კვლევებში, ექსტრაპირამიდული სიმპტომების სიხშირე იყო 9% კვეტიაპინი XR-ით და 2.3% პლაცებოსთან ერთად. როგორც ბიპოლარული დეპრესიის, ასევე MDD-ის დროს გვერდითი მოვლენების სიხშირე (აკათიზია, ექსტრაპირამიდული აშლილობა, ტრემორი, დისკინეზია, დისტონია, მოუსვენრობა, კუნთების უნებლიე კრუნჩხვა, ფსიქომოტორული ჰიპერაქტიურობა და კუნთების სიმტკიცე) არ აღემატებოდა 4%-ს სამკურნალო ჯგუფებში.
მოკლევადიანი ფიქსირებული დოზით (50 მგ/დღე-დან 800 მგ/დღე-ღამეში) პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში (3-დან 8 კვირამდე), საშუალო წონის მომატება კვ0ეთიაპინის ნამკურნალებ პაციენტებში იყო 0,8 კგ 50 მგ-დან 1,4 კგ-მდე დოზით 600 მგ დოზა (დაბალი 800 მგ/დღეში); პლაცებოს ჯგუფში ეს იყო 0,2 კგ. პაციენტთა პროპორცია, რომლებსაც მკურნალობდნენ კვეტიაპინით, რომლებსაც აღენიშნებოდათ წონის მომატება სხეულის წონის ≥7%-ზე, იყო 5.3% 50 მგ/დღეში დოზით და 15.5% 400 მგ/დღეში დოზით (მცირე 600 და 800 მგ/დღეში დოზებით); ეს იყო 3.7% პლაცებოსთან ერთად.
ექვსკვირიან, რანდომიზებულ კვლევაში, ლითიუმთან კომბინირებულმა მკურნალობამ გამოიწვია უფრო მეტი გვერდითი მოვლენა მოზრდილ პაციენტებში მწვავე მანიის მქონე პაციენტებში, რომლებსაც მიიღეს პლაცებო და კვეტიაპინი XR ლითიუმთან და კვეტიაპინი XR-თან შედარებით (63% ლითიუმით დამატებულ ჯგუფში, 48% პლაცებოსთან შედარებით. დამატებული ჯგუფი). ამ სიმპტომების უმრავლესობა იყო ტრემორი, როგორც მოხსენებული იყო 15.6% ლითიუმის ჯგუფში და 4.9% პლაცებოს ჯგუფში. ძილიანობის სიხშირე ასევე უფრო მაღალი იყო კვეტიაპინის XR ჯგუფში დამატებული ლითიუმით (12.7%), ვიდრე კვეტიაპინი XR-ის ჯგუფში პლაცებოს დამატებით (5.5%). გარდა ამისა, უფრო მეტ პაციენტს (8%) ლითიუმით დამატებულ ჯგუფში ჰქონდა წონის მომატება მკურნალობის შემდეგ (≥7%) პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით (4.7%).
რეციდივის პრევენციის გრძელვადიან კვლევებს ჰქონდა ღია ფაზა (4-დან 36 კვირამდე), რომელშიც პაციენტები მკურნალობდნენ კვეტიაპინით და რანდომიზებული მოხსნის ფაზა, რომელშიც პაციენტები რანდომიზებულნი იყვნენ კვეტიაპინზე ან პლაცებოზე. წონის საშუალო მატება ღია ფაზაში პაციენტებში, რომლებიც რანდომიზებულნი იყვნენ კვეტიაპინზე, იყო 2,56 კგ; 48 კვირისთვის, საშუალო წონის მომატება რანდომიზაციის პერიოდში იყო 3.22 კგ ღია ეტიკეტირების საბაზისო ფაზასთან შედარებით. პლაცებო-რანდომიზებულ პაციენტებში, წონის საშუალო მომატება ღია ფაზაში იყო 2.39 კგ; 48 კვირისთვის პაციენტი იყო 0.89 კგ ღია ეტიკეტირების საწყის ფაზასთან შედარებით.
დემენციასთან დაკავშირებული ფსიქოზის მქონე ხანდაზმული პაციენტების პლაცებო კონტროლირებად კვლევებში, ცერებროვასკულური გვერდითი მოვლენების სიხშირე 100 პაციენტი წელიწადში არ იყო უფრო მაღალი კვეტიაპინის ჯგუფში პლაცებოსთან შედარებით.
ყველა მოკლევადიანი, პლაცებო-კონტროლირებადი მონოთერაპიის კვლევებში პაციენტებში ნეიტროფილების საწყისი რაოდენობა ≥ 1.5x109/ლ, გარდაქმნის კოეფიციენტი <1.5x109/ლ ერთხელ მაინც იყო 1.9% პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ კვეტიაპინთან შედარებით 1.5% პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებოთი. ნეიტროფილების რაოდენობის გარდაქმნის სიხშირე > 0,5-დან < 1x109/ლ-მდე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ კვეტიაპინითა და პლაცებოთი იყო იგივე (0,2%). ყველა კლინიკურ კვლევაში (პლაცებო-კონტროლირებადი, ღია ეტიკეტირებული, აქტიური შედარებითი თერაპია) პაციენტებში ნეიტროფილების საწყისი რაოდენობა ≥ 1.5x109/ლ, ნეიტროფილების რაოდენობის მინიმუმ ერთი გადახრის სიხშირე <1.5x109/ლ იყო 2.9% პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ კვეტიაპინი და იგივე მაჩვენებელი იყო <0.21% 0.5x109/ლ მნიშვნელობისთვის.
კვეტიაპინის მკურნალობა ასოცირებული იყო ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების დონის დოზადამოკიდებულ შემცირებასთან. TSH დონის ცვლილებების სიხშირე იყო 3.2% კვეტიაპინის ჯგუფში და 2.7% პლაცებოს ჯგუფში. საპასუხო და შესაძლოა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ცვლილებები T3 ან T4 და TSH დონეებში იშვიათად გამოვლინდა ამ კვლევებში და ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონების დონის დაფიქსირებული ცვლილებები არ იყო დაკავშირებული კლინიკურად სიმპტომურ ჰიპოთირეოზისთან.
მთლიანი და თავისუფალი T4-ის მაქსიმალური შემცირება კვეტიაპინთან მკურნალობის პირველი 6 კვირის განმავლობაში არ შენარჩუნებულა ხანგრძლივი მკურნალობისას. ყველა შემთხვევის დაახლოებით ორ მესამედში კვეტიაპინის თერაპიის შეწყვეტა დაკავშირებული იყო შექცევად ეფექტთან საერთო და თავისუფალ T4-ზე, მკურნალობის ხანგრძლივობის მიუხედავად.
კატარაქტა/ბროლის გამჭვირვალეობა
ბროლის დაბინდვის გაზრდილი ხარისხის მქონე პაციენტების პროცენტი შიზოფრენიით ან შიზოაფექტური აშლილობის მქონე პაციენტებში გრძელვადიან კლინიკურ კვლევაში, რომელიც შექმნილია კვეტიაპინის (200-800 მგ/დღეში) კატარაქტოგენური პოტენციალის შესაფასებლად რისპერიდონის წინააღმდეგ (2). -8 მგ/დღეში) რისპერიდონთან შედარებით (10%) არ იყო უფრო მაღალი კვეტიაპინთან (4%).
პედიატრიული პოპულაცია
კლინიკური ეფექტურობა
კვეტიაპინის ეფექტურობა და უსაფრთხოება შეფასდა 3-კვირიან პლაცებო-კონტროლირებად კვლევაში მანიის მკურნალობისას (n=284 პაციენტი, აშშ; 10-17 წელი). ADHD დიაგნოზი დაუსვეს პაციენტების მოსახლეობის დაახლოებით 45%-ს. თუმცა, ჩატარდა 6-კვირიანი პლაცებო კონტროლირებადი შიზოფრენიის მკურნალობის კვლევა (n=222, ასაკი 13-17). ორივე კვლევაში გამორიცხული იყო პაციენტები, რომლებიც არ რეაგირებდნენ კვეტიაპინზე. კვეტიაპინის მკურნალობა დაიწყო დოზით 50 მგ/დღეში და დოზა გაიზარდა 100 მგ/დღეში მე-2 დღეს. შემდგომში დოზა ტიტრირებულ იქნა სამიზნე დოზამდე (მანია 400-600 მგ/დღეში; შიზოფრენია 400-800 მგ/დღეში); დოზა გაიზარდა 100 მგ-მდე დღეში ორჯერ ან სამჯერ.
მანიის კვლევაში, განსხვავება LS (დაბალი მარილის) საშუალო ცვლილებაში საწყისიდან YMRS (აქტიური მინუს პლაცებო) საერთო ქულაში იყო -5.21 კვეტიაპინისთვის 400 მგ/დღეში და -6.56 კვეტიაპინისთვის 600 მგ/დღეში. რეაგირების სიხშირე (YMRS გაუმჯობესება ≥50%) იყო 64% კვეტიაპინისთვის 400 მგ/დღეში, 58% 600 მგ/დღეში და 37% პლაცებო ჯგუფისთვის.
შიზოფრენიის კვლევაში, განსხვავება LS საშუალო ცვლილებას საწყისიდან PANSS (პოზიტიური და უარყოფითი სინდრომის სკალა) საერთო ქულაში (აქტიური მინუს პლაცებო) იყო -8,16 კვეტიაპინისთვის 400 მგ/დღეში და -9,29 კვეტიაპინისთვის 800 მგ/დღეში. დაბალი დოზით (400 მგ/დღეში) ან მაღალი დოზებით კვეტიაპინის რეჟიმი (800 მგ/დღეში) არ აღემატებოდა პლაცებოს იმ პაციენტთა პროცენტში, რომლებიც მიაღწიეს პასუხს, განსაზღვრული, როგორც ≥30% შემცირება PANSS საერთო საწყისი ქულიდან. როგორც მანიის, ასევე შიზოფრენიის დროს, უფრო მაღალი დოზები იწვევდა რიცხობრივად დაბალ პასუხს.
სამ მოკლევადიანი, პლაცებო-კონტროლირებადი მონოთერაპიის კვლევაში, კვეტიაპინი XR არ აჩვენებდა ეფექტურობას ბავშვებსა და მოზარდებში (10-17 წელი) ბიპოლარული დეპრესიით.
ამ ასაკობრივ ჯგუფში არ არის ხელმისაწვდომი მონაცემები ეფექტურობის შენარჩუნების ან რეციდივის პრევენციის შესახებ.
კლინიკური უსაფრთხოება
კვეტიაპინის ზემოხსენებულ ხანმოკლე პედიატრიულ კვლევებში, EPS-ის სიხშირე აქტიური მკურნალობის ჯგუფში პლაცებოსთან შედარებით იყო 12.9% შიზოფრენიის კვლევაში 5.3%-თან შედარებით; ეს იყო 3.6% ბიპოლარული მანიის კვლევაში 1.1%-თან შედარებით და ბიპოლარული დეპრესიის კვლევაში 1.1% 0%-თან შედარებით. წონის მომატება საწყისი წონის ≥7%-ით აქტიური მკურნალობის ჯგუფში პლაცებოსთან შედარებით იყო 17% შიზოფრენიისა და ბიპოლარული კვლევების დროს 2.5%-თან შედარებით და 13.7%-თან შედარებით 6.8%-თან შედარებით ბიპოლარული დეპრესიის კვლევაში. სუიციდთან დაკავშირებული მოვლენების მაჩვენებელი აქტიური მკურნალობის ჯგუფში პლაცებოსთან შედარებით იყო 1.4% vs. 1.3% შიზოფრენიის კვლევაში, 1% vs. 0% ბიპოლარული მანიის კვლევაში და 1.1% vs. 0% ბიპოლარული დეპრესიის კვლევაში. ბიპოლარული დეპრესიის კვლევის შემდგომი მკურნალობის შემდგომი შემდგომი ფაზაში, ორ პაციენტში თვითმკვლელობასთან დაკავშირებული ორი დამატებითი მოვლენა მოხდა; ერთ-ერთი ასეთი პაციენტი ინციდენტის დროს იღებდა კვეტიაპინით მკურნალობას.
გრძელვადიანი უსაფრთხოება
26-კვირიან ღია გაფართოების ფაზის მწვავე კვლევებში (n=380), კვეტიაპინი 400-800 მგ/დღეში შეყვანილი იყო დოზის მოქნილი დიაპაზონით, რაც უზრუნველყოფს უსაფრთხოების დამატებით მონაცემებს. ბავშვებში და მოზარდებში აღინიშნა არტერიული წნევის მომატება და მადის მომატება; ექსტრაპირამიდული სიმპტომები და შრატში პროლაქტინის დონის მომატება უფრო ხშირი იყო ბავშვებში და მოზარდებში, ვიდრე მოზრდილ პაციენტებში (იხ. განყოფილებები 4.4 და 4.8). წონის მატების თვალსაზრისით, სხეულის მასის საწყის ინდექსის (BMI) სტანდარტული გადახრის ზრდა მინიმუმ 0,5-ით გამოიყენებოდა, როგორც კლინიკურად მნიშვნელოვანი ცვლილების საზომი, როდესაც შეფასდა გრძელვადიანი ნორმალური ზრდის თვალსაზრისით; ამ კრიტერიუმს აკმაყოფილებდა პაციენტთა 18.3%, რომლებიც მკურნალობდნენ კვეტიაპინით სულ მცირე 26 კვირის განმავლობაში.
- 2 ფარმაცევტული თვისებები
ზოგადი თვისებები
აბსორბცია:
კვეტიაპინი კარგად შეიწოვება პერორალური მიღების შემდეგ. დაახლოებით 6 საათის შემდეგ კვეტიაპინი XR-ის შეყვანის შემდეგ, კვეტიაპინის და N-დეზალილკვეტიაპინის პიკური პლაზმური დონეები (tmax) მიიღწევა. კვეტიაპინის აქტიური მეტაბოლიტის, N-დესალკილ კვეტიაპინის მაქსიმალური მოლური კონცენტრაცია არის კვეტიაპინის 35% წონასწორულ მდგომარეობაში.
განაწილება:
იგი უკავშირდება პლაზმის ცილებს 83% თანაფარდობით, თერაპიული კონცენტრაციით.
ბიოტრანსფორმაცია:
კვეტიაპინი მეტაბოლიზდება ღვიძლში და რადიოაქტიურად ნიშნული კვთიაპინის შეყვანის შემდეგ, უცვლელი პრეპარატის რაოდენობა, რომელიც გამოიყოფა შარდით ან განავლით, ძირითადი ნაერთის სახით, 5%-ზე ნაკლებია.
ინ ვიტრო კვლევებში ნაჩვენებია, რომ ციტოქრომ P450-ის მეშვეობით კვეტიაპინის მეტაბოლიზმზე პასუხისმგებელი ძირითადი ფერმენტი არის CYP3A4. ნორკვეტიაპინის ფორმირება და ელიმინაცია ხორციელდება ძირითადად CYP3A4 ფერმენტის მიერ.
რადიოაქტიურობის დაახლოებით 73% გამოიყოფა შარდით და 21% განავლით.
ინ ვიტრო იყო ნაჩვენები, რომ კვეტიაპინი და მრავალი მეტაბოლიტი, მათ შორის ნორკვეტიაპინი, არის ადამიანის ციტოქრომ P450 1A2, 2C9, 2C19, 2D6 და 3A4 აქტივობის სუსტი ინჰიბიტორები. ინ ვიტრო CYP ინჰიბირება ხდება ადამიანებში მხოლოდ 5-50-ჯერ უფრო მაღალი კონცენტრაციით, ვიდრე პლაზმური კონცენტრაციები, რომლებიც თან ახლავს კვეტიაპინის სხვადასხვა დოზებს 300-800 მგ დღეში. ამ ინ ვიტრო შედეგების მიხედვით, შეუძლებელია კვეტიაპინის ერთდროულმა გამოყენებამ სხვა მედიკამენტებთან გავლენა მოახდინოს ციტოქრომ P450 სისტემის მეშვეობით მეტაბოლიზებული სხვა მედიკამენტების მეტაბოლიზმზე კლინიკურად მნიშვნელოვან დონეზე. ცხოველების კვლევებში, როგორც ჩანს, კვეტიაპინი იწვევს ციტოქრომ P450 ფერმენტების ინდუქციას. მიუხედავად ამისა, არ დადგინდა ციტოქრომ P450-ის აქტივობის მომატება კვეტიაპინის მიღების შემდეგ სპეციფიურ ურთიერთქმედების კვლევაში, რომელიც ჩატარდა ფსიქოზურ პაციენტებში.
გამოყოფა:
კვეტიაპინის და ნორკვეტიაპინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 7 და 12 საათს, შესაბამისად. ადამიანის პლაზმაში თავისუფალი კვეტიაპინის და ნორკვეტიაპინის აქტიური მეტაბოლიტის საშუალო მოლარული დოზის ფრაქციის 5%-ზე ნაკლები გამოიყოფა შარდით.
ხაზოვნების /არარახაზოვნების სტატუსი:
800 მგ-მდე კვეტიაპინის და ნორკვეტიაპინის დოზების დღეში ერთხელ მიღების ფარმაკოკინეტიკა არის ხაზოვანი და დოზის პროპორციული.
დამახასიათებელი თვისებები პაციენტებში
სქესი:
არ არსებობს განსხვავება კვეტიაპინის ფარმაკოკინეტიკაში მამაკაცებსა და ქალებს შორის.
ხანდაზმულები:
კვეტიაპინის საშუალო კლირენსი ხანდაზმულებში დაახლოებით 30-50%-ით დაბალია, ვიდრე 18-65 წლის მოზრდილებში განსაზღვრული დონე.
თირკმლის უკმარისობა:
კვეტიაპინის საშუალო პლაზმური კლირენსი შემცირდა დაახლოებით 25%-ით პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი < 30 მლ/წთ/1,73 მ2), მაგრამ ინდივიდუალური კლირენსის მნიშვნელობები ნორმალური ადამიანების ფარგლებში იყო.
ღვიძლის უკმარისობა:
საშუალო პლაზმური კლირენსი დაახლოებით 25%-ით მცირდება ღვიძლის ცნობილი უკმარისობის შემთხვევაში (სტაბილური ალკოჰოლური ციროზი). ვინაიდან კვეტიაპინი მეტაბოლიზდება ღვიძლის მეშვეობით, ღვიძლის უკმარისობის მქონე ადამიანებში მოსალოდნელია პლაზმური დონის მომატება. შესაძლოა საჭირო გახდეს დოზის კორექცია პაციენტების ამ ჯგუფში (იხ. ნაწილი 4.2).
პედიატრიული პოპულაცია
ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები მიღებული იყო 9 ბავშვისა და 12 მოზარდისგან 10-დან 12 წლამდე, რომლებიც მკურნალობდნენ კვეტიაპინი 400 მგ ორჯერ დღეში წონასწორულ მდგომარეობაში. წონასწორულ მდგომარეობაში, დოზის ნორმალიზებადი პლაზმური ნაერთის კვეტიაპინის დონე ბავშვებში და მოზარდებში (10-17 წელი) მსგავსი იყო მოზრდილებში; თუმცა, Cmax ბავშვებში იყო დაკვირვებული დიაპაზონის უფრო მაღალ ბოლოზე, ვიდრე მოზრდილებში. ნორკეთიაპინის აქტიური მეტაბოლიტის AUC და Cmax ასევე უფრო მაღალი იყო ბავშვებში (10-12 წელი) მოზრდილებთან შედარებით (62% და 49%, შესაბამისად); მოზარდებში (13-17 წელი), ეს მნიშვნელობები იყო შესაბამისად 28% და 14%.
- 3 პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები
მწვავე ტოქსიკურობის კვლევები:
არ იყო გენოტოქსიურობის მტკიცებულება in vitro და in vivo კვლევების სერიებში. გადახრები დაფიქსირდა ლაბორატორიულ ცხოველებში კლინიკურად შესაბამისი დოზების შემდეგ, მაგრამ ეს არ იყო დადასტურებული გრძელვადიანი კლინიკური კვლევებით.
ფარისებრი ჯირკვალში გაჩენილი პიგმენტაცია დაფიქსირდა ვირთაგვებში; ფარისებრი ჯირკვლის ფოლიკულის უჯრედების ჰიპერტროფია, T3 დონის დაქვეითება, ჰემოგლობინის კონცენტრაციის დაქვეითება და სისხლის წითელი და თეთრი უჯრედების რაოდენობის შემცირება ცინომოლგუს მაიმუნებში; ლინზების გამჭვირვალობა და კატარაქტა დაფიქსირდა ძაღლებში (იხ. განყოფილება 5.1. კატარაქტა/ბროლის გამჭვირვალეობა).
ბოცვრებში ემბრიოფეტალური ტოქსიკურობის კვლევაში გაიზარდა კარპალური/ტარსალური მოქნილობის ნაყოფის სიხშირე. ეს ეფექტი გამოვლინდა აშკარა დედობრივი ეფექტების არსებობისას, როგორიცაა სხეულის წონის მომატების შემცირება. ეს ეფექტები გამოვლინდა დედის ექსპოზიციის დონეზე, რომელიც მსგავსია ან ოდნავ აღემატება ადამიანის ექსპოზიციას მაქსიმალური თერაპიული დოზით. უცნობია არის თუ არა ეს აღმოჩენა რელევანტური ადამიანებისთვის.
ვირთაგვებში ნაყოფიერების კვლევაში დაფიქსირდა მამრობითი ნაყოფიერების და ცრუ ორსულობა, დიესტრუსის გახანგრძლივებული პერიოდები, პრეკოიტალური ინტერვალის გახანგრძლივება და ორსულობის სიხშირის შემცირება. ეს ეფექტები ასოცირდება პროლაქტინის ამაღლებულ დონეებთან და არ წარმოადგენს უშუალო შეშფოთებას ადამიანებს, რადგან ჰორმონალური რეპროდუქციული კონტროლი განსხვავდება სახეობებში.
- ფარმაცევტული თვისებები
- 1 დამხმარე ნივთიერებების სია
ლაქტოზა (ძროხის რძე)
პოვიდონი K-30
მიკროკრისტალური ცელულოზა
კალციუმის ჰიდროფოსფატი
ნატრიუმის სახამებლის გლიკოლატი
სილიციუმის კოლოიდური დიოქსიდი
მაგნიუმის სტეარატი
Opadry II ყვითელი
პოლივინილის სპირტი
ტიტანის დიოქსიდი (E171)
PEG 3350
ტალკი
რკინის წითელი ოქსიდი (E172)
რკინის ყვითელი ოქსიდი (E172)
ყვითელი ქინოლონი ალუმინის ლაქი
- 2 შეუთავსებლობა
არ არის ცნობილი შეუთავსებლობა.
- 3. შენახვის ვადა
48 თვე
- 4 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას.
შეინახეთ 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე.
- 5 შეფუთვის კვალიფიკაცია და შინაარსი
30 აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი ალ/პვქ ბლისტერულ შეფუთვაში.
- 6 სამედიცინო პროდუქტებიდან დარჩენილი ნივთიერებების განადგურება და სხვა სპეციალური ღონისძიებები.
ნებისმიერი გამოუყენებელი პროდუქტი ან ნარჩენი მასალა უნდა განადგურდეს „სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის დებულების“ და „შეფუთვისა და შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის დებულების“ შესაბამისად.
გაცემის წესი - ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.
- ლიცენზიის მფლობელი
Abdi İbrahim İlaç San. and Tic. A.Ş.
Reşitpaşa Mah. Eski Büyükdere Cad. No:4 34467
Maslak /Sarıyer/İstanbul
ტელ: (0212) 366 84 00
ფაქსი: (0212) 276 20 20
- ლიცენზიის No
- პირველი რეგისტრაციის თარიღი / ხელახალი რეგისტრაციის თარიღი
პირველი რეგისტრაციის თარიღი:
ხელახალი რეგისტრაციის თარიღი:
- პროდუქტის შემაჯამებელი დახასიათების განახლების თარიღი
- 05.2021
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.


