პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
ანტითრომბოზული საშუალებები

ექსოპინი

EXOPINE

რეცეპტით60მგინსტრუქცია ქართულადთურქეთი
რისთვის გამოიყენება

• ექსოპინი შეიცავს აქტიურ ნივთიერებას 60 მგ ენოქსაპარინის ნატრიუმს 0.6 მლ-ში. ყოველი 1 მლ სტერილური ხსნარი შეიცავს 10000 ანტი-Xa სე-ს, რომელიც 100 მგ ენოქსაპარინის ნატრიუმის ექვივალენტურია. 1 მგ (0.01 მლ) ენოქსაპარინის ნატრიუმი შეესაბამება დაახლოებით 100 ანტი-Xa სე-ს. …

სრულად
მოქმედი ნივთიერება
ენოქსაპარინი (enoxaparin)
ფორმა და შეფუთვა
60მგ/0.6მლ ((6 000 ანტი-Xa სე)/0.6მლ) 0.6მლ ი.ვ. და კანქვეშ შესაყვანი საინექციო ხსნარი მზა შპრიცი №2 (1X2)
მწარმოებელი
VEM Ilac San. Ve Tic. A.S., თურქეთი
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ანტითრომბოზული საშუალებები, ჰეპარინის ჯგუფი
ATC კოდი
B01AB05
რეგისტრაციის ნომერი
რ-036054
რეგისტრირებულია
3 აგვისტო 2022, მოქმედებს 3 აგვისტო 2027-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
VEM Ilac San. Ve Tic. A.S. (თურქეთი)
განმცხადებელი
შპს „იუნაითედ კომპანი”
GMP
აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
ურთიერთქმედების შემოწმებაექსოპინი და სხვა წამალი ერთად

ექსოპინი — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

  • ექსოპინი შეიცავს აქტიურ ნივთიერებას 60 მგ ენოქსაპარინის ნატრიუმს 0.6 მლ-ში. ყოველი 1 მლ სტერილური ხსნარი შეიცავს 10000 ანტი-Xa სე-ს, რომელიც 100 მგ ენოქსაპარინის ნატრიუმის ექვივალენტურია. 1 მგ (0.01 მლ) ენოქსაპარინის ნატრიუმი შეესაბამება დაახლოებით 100 ანტი-Xa სე-ს.
  • ენოქსაპარინის ნატრიუმი არის ბიოლოგიური ნივთიერება, რომელიც მიიღება ღორის ნაწლავის ლორწოვანიდან მიღებული ჰეპარინის ბენზილესტერის ტუტე დეპოლიმერიზაციით.
  • ექსოპინი არის 60 მგ ენოქსაპარინის ნატრიუმის ექვივალენტური. პრეპარატის კოლოფში მოთავსებულია 2 წინასწარ შევსებული შპრიცი 0,6 მლ ტევადობით.
  • ექსოპინი მიეკუთვნება დაბალი მოლეკულური წონის ჰეპარინის სახელწოდების მქონე მედიკამენტების ჯგუფს. გამოიყენება არასასურველი სისხლის კოლტების წარმოქმნის თავიდან ასაცილებლად და/ან ვენებში არსებული თრომბების სამკურნალოდ.
  • ეს პროდუქტი ბიოანალოგიურია.

ექსოპინი გამოიყენება სამკურნალოდ ერთი ან რამდენიმე შემდეგი მიზეზის გამო:

  • ზოგადი ქირურგიული ჩარევის ან ორთოპედიული ქირურგიული ჩარევის შემდეგ ვენებში არასასურველი თრომბის წარმოქმნის თავიდან ასაცილებლად,
  • ვენაში არასასურველი სისხლის კოლტების თავიდან ასაცილებლად უეცარი დაავადებების დროს (მაგალითად, გულის უკმარისობა, სუნთქვის უკმარისობა, ინფექციები და რევმატული დაავადებები) და როდესაც ხართ საწოლს მიჯაჭვული,
  • კლინიკური მდგომარეობის სამკურნალოდ სახელწოდებით ღრმა ვენის თრომბოზი, რომელიც ვითარდება ძირითადად ფეხის ვენების შეგუბებით თრომბით, მიუხედავად იმისა, ადგილი აქვს თუ არა ბლოკირებას ფილტვის სისხლძარღვებში თრომბით,
  • არასტაბილური სტენოკარდიის (გულმკერდის ტკივილი, რომელიც ვითარდება გულის ვენებში ემბოლიის გამო) და გარკვეული ტიპის გულის შეტევის (არა Q-ტალღოვანი მიოკარდიუმის ინფარქტი) სამკურნალოდ, ასპირინთან ერთად მიღებისას,
  • თრომბის წარმოქმნის თავიდან ასაცილებლად, როდესაც სისხლი გადის აპარატის მილებში დიალიზის დროს (დიალიზი არის პროცედურა, რომლის დროსაც პაციენტის სისხლი იწმინდება სპეციალური აპარატის გავლით გარკვეული ინტერვალებით, როდესაც თირკმელები ვერ ასრულებენ სისხლის გამწმენდ ფუნქციას),
  • კლინიკური მდგომარეობის სამკურნალოდ სახელწოდებით ST სეგმენტის ელევაციით მიმდინარე მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტი (STEMI), რომელიც ვლინდება ST სეგმენტის ზრდით ეკგ-ზე და გამოწვეულია გულის კუნთში სისხლის ნაკლებობით (ექიმმა შეიძლება დაგინიშნოთ ეს პრეპარატი მიუხედავად იმისა, რომ ჩატარებული გაქვთ სამედიცინო მკურნალობა ან პერკუტანული კორონარული ინტერვენცია [PCI]).
  • ექსოპინის გამოყენებამდე

მიღების წესი და დოზირება

ინსტრუქციები სათანადო გამოყენების და გამოყენების დოზის/სიხშირის შესახებ:

ექსოპინის დოზა, რომელიც უნდა გამოიყენოთ, შეიძლება შეიცვალოს დარღვევის ტიპის მიხედვით.

სისხლში არსებული თრომბების მკურნალობა

  • ჩვეულებრივი დოზა არის 150 სე (1,5 მგ) თქვენი წონის ყოველ კილოგრამზე დღეში ან 100 სე/მგ (1 მგ) თქვენი წონის ყოველ კილოგრამზე ორჯერ დღეში.
  • თქვენი ექიმი გადაწყვეტს, რამდენ ხანს უნდა მიიღოთ ექსოპინი.

სისხლში თრომბის წარმოქმნის შეჩერება შემდეგ სიტუაციებში:

ოპერაცია ან ავადმყოფობის გამო შეზღუდული მობილობის პერიოდები

  • დოზა დამოკიდებული იქნება იმაზე, თუ რამდენად სავარაუდოა თრომბის განვითარება. თქვენ მოგეცემათ 2000 სე (20 მგ) ან 4000 სე (40 მგ) ექსოპინი ყოველ დღე.
  • თუ აპირებთ ოპერაციის გაკეთებას, თქვენი პირველი ინექცია ჩვეულებრივ გაკეთდება ოპერაციამდე 2 საათით ან 12 საათით ადრე.
  • თუ ავადმყოფობის გამო შეზღუდული გაქვთ მობილურობა, ჩვეულებრივ მოგცემენ 4000 სე (40 მგ) ექსოპინის ყოველ დღე.
  • თქვენი ექიმი გადაწყვეტს, რამდენ ხანს უნდა მიიღოთ ექსოპინი.

გულის შეტევის შემდეგ

  • ექსოპინი შეიძლება გამოყენებული იყოს ორი სხვადასხვა ტიპის გულის შეტევისთვის, სახელწოდებით STEMI (ST სეგმენტის ელევაციით მიოკარდიუმის ინფარქტი) ან არა-STEMI (NSTEMI). თქვენ მიერ მისაღები ექსოპინის რაოდენობა დამოკიდებული იქნება თქვენს ასაკზე და გულის შეტევის სახეობაზე.

გულის შეტევის არა- ST სეგმენტის ელევაციით მიოკარდიუმის ინფარქტის ტიპი:

  • ჩვეულებრივი დოზა არის 100 სე (1 მგ) ყოველ კილოგრამ წონაზე ყოველ 12 საათში.
  • თქვენი ექიმი ჩვეულებრივ მოგთხოვთ ასპირინის (აცეტილსალიცილის მჟავას) მიღებასაც.
  • თქვენი ექიმი გადაწყვეტს, რამდენ ხანს უნდა მიიღოთ ექსოპინი.

გულის შეტევის ST სეგმენტის ელევაციით მიოკარდიუმის ინფარქტის ტიპი, თუ ხართ 75 წლამდე ასაკის:

  • ექსოპინის საწყისი დოზა 3000 სე (30 მგ) მიიღება ინექციის სახით ვენაში.
  • ამავდროულად თქვენ ასევე გაგიკეთდებათ ექსოპინი კანის ქვეშ ინექციის სახით (კანქვეშა ინექცია). ჩვეულებრივი დოზა არის 100 სე (1 მგ) თქვენი წონის ყოველ კილოგრამზე, ყოველ 12 საათში.
  • თქვენი ექიმი ჩვეულებრივ გთხოვთ ასპირინის (აცეტილსალიცილის მჟავას) მიღებასაც.
  • თქვენი ექიმი გადაწყვეტს, რამდენ ხანს უნდა მიიღოთ ექსოპინი.

გულის შეტევის STEMI ტიპი, თუ ხართ 75 წლის ან უფროსი ასაკის:

  • ჩვეულებრივი დოზა არის 75 სე (0.75 მგ) თქვენი წონის ყოველ კილოგრამზე, ყოველ 12 საათში.
  • პირველი ორი ინექციისთვის გამოყენებული ექსოპინის მაქსიმალური რაოდენობა არის 7500 სე (75 მგ).
  • თქვენი ექიმი გადაწყვეტს, რამდენ ხანს უნდა მიიღოთ ექსოპინი.

პაციენტებისთვის, რომლებსაც ჩატარებული აქვთ ოპერაცია სახელწოდებით პერკუტანული კორონარული ინტერვენცია (PCI):

  • იმის მიხედვით, თუ როდის მიიღეთ ბოლოს ექსოპინი, თქვენმა ექიმმა შეიძლება გადაწყვიტოს ექსოპინის დამატებითი დოზის გამოყენება პერკუტანული კორონარული ინტერვენციის ოპერაციამდე. პრპარატის შეყვანა მოხდება ვენაში ინექციით.

დიალიზის აპარატის მილებში სისხლის კოლტების წარმოქმნის შეჩერება

  • ჩვეულებრივი დოზა არის 100 სე (1 მგ) თქვენი წონის ყოველ კილოგრამზე.
  • ექსოპინი ემატება მილს, რომელიც სხეულიდან გამოდის (არტერიული ხაზი) ​​დიალიზის სესიის დაწყებისას. ეს რაოდენობა ჩვეულებრივ საკმარისია 4 საათიანი სეანსისთვის. თუმცა, საჭიროების შემთხვევაში, ექიმმა შეიძლება გაგიკეთოთ დამატებითი დოზა 50 სე-დან 100 სე-მდე (0,5-დან 1 მგ-მდე) თქვენი წონის ყოველ კილოგრამზე.

შეყვანის გზა და მეთოდი:

ექსოპინი ინიშნება კანის ქვეშ ინექციით.

  • ექსოპინის შეყვანა კუნთში არ შეიძლება.
  • ექსოპინის შეყვანა შესაძლებელია აგრეთვე ვენაში ზოგიერთი გულის შეტევის ან ოპერაციის შემდეგ
  • ექსოპინი შეიძლება დაემატოს სხეულიდან გამომავალ მილში (არტერიული ხაზი) ​​დიალიზის სეანსის დაწყებისას.

თუ თქვენ იმყოფებით საავადმყოფოში, თქვენი ექიმი ან ექთანი გაგიკეთებთ ექსოპინის ინექციას. შეიძლება დაგჭირდეთ თვითინექცია სახლში თქვენი დაბრუნებისას მკურნალობის გაგრძელების მიზნით. თქვენი ექიმი ან ექთანი გასწავლით, თუ როგორ უნდა გაიკეთოთ ინექცია. თუ გაქვთ შეკითხვები, შეგიძლიათ მიმართოთ თქვენს ექიმს ან ექთანს.

კანქვეშ ინექციის სათანადო წესით გაკეთება მნიშვნელოვანია ინექციის ადგილზე სისხლჩაქცევებისა და ტკივილის შესამცირებლად.

ქვემოთ მოცემულია ინსტრუქციები, რომლებიც დაგეხმარებათ დაიმახსოვროთ ის, რაც ამ ტიპის ტრენინგზე შეისწავლეთ.

ექსოპინის გამოყენებამდე შეამოწმეთ ვარგისიანობის ვადა, არ გამოიყენოთ ვადაგასული პრეპარატი. დარწმუნდით, რომ წინასწარ შევსებული შპრიცი არ არის დაზიანებული და ფლაკონში არსებული ხსნარი გამჭვირვალეა. თუ ეს ასე არ არის, გამოიყენეთ სხვა წინასწარ შევსებული შპრიცი.

სად უნდა გაკეთდეს ექსოპინის ინექცია?

ექსოპინის ინექცია უნდა გაკეთდეს კანის ქვეშ მუცლის არეში.

არ შეიყვანოთ ექსოპინი ინექციით კუნთში. შეიძლება გამოიწვიოს სისხლდენა კუნთში.

ნაზად მოაქციეთ კანი თითებს შორის და ასე გააგრძელეთ ინექციის დროს. ამრიგად, პრეპარატის შეყვანა მოხდება ცხიმოვან ქსოვილში მუცლის კანზე და არა კუნთში.

საინექციო ადგილი უნდა იყოს მინიმუმ 5 სანტიმეტრი დაშორებით ჭიპიდან გვერდებისკენ, მუცლის მარჯვენა ან მარცხენა მხარეს.

ინექციის ადგილის შერჩევისას ყურადღება მიაქციეთ:

  • ინექციის ადგილი ადვილად ხელმისაწვდომი უნდა იყოს.
  • ის არ უნდა იყოს ძალიან ახლოს ჭიპთან ან არსებულ ნაწიბურებთან და სისხლჩაქცევებთან.

ინექციის ადგილი უნდა იცვლებოდეს მუცლის მარცხენა და მარჯვენა მხარეებს შორის. შეამოწმეთ საინექციო უბანი, რომ ნახოთ ბოლო ინექციამ გამოიწვია თუ არა რაიმე სიწითლე, ტკივილი, შეშუპება, კანის ფერის შეცვლა, შეშუპება, გამონადენი, ანთებითი ან კანის რეაქცია. თუ აღინიშნება რომელიმე მათგანი, დაუყოვნებლივ აცნობეთ თქვენს ექიმს.

როგორ ხდება ექსოპინის თვითინექცირება კანქვეშ?

არ შეურიოთ ექსოპინი სხვა საინექციო სითხეს.

თქვენ უნდა გაიაროთ ტრენინგი ექსოპინის თვითინექციის სათანადო ტექნიკის შესახებ. თქვენ უნდა მიიღოთ ტრენინგთან დაკავშირებული ინსტრუქციები თქვენი ექიმისგან ან კომპეტენტური ჯანდაცვის სპეციალისტისგან. თუ გაქვთ შეკითხვები მედიკამენტთან ან თვითინექციასთან დაკავშირებით, გთხოვთ, მიმართოთ ექიმს.

მიჰყევით ქვემოთ მოცემულ 8 ნაბიჯს

  • დაიბანეთ ხელები და გასაკეთებელი ადგილი საპნით და გააშრეთ.
  • დაჯექით ან დაწექით კომფორტულ მდგომარეობაში. დარწმუნდით, რომ შეგიძლიათ დაინახოთ და მიწყვდეთ იმ ადგილს, სადაც აპირებთ ინექციის გაკეთებას. შეგიძლიათ დაწვეთ დივანზე ან საწოლზე აწეულ მდგომარეობაში ბალიშების გამოყენებით.
  • აირჩიეთ ადგილი მუცლის მარჯვენა ან მარცხენა მხარეს. ეს უნდა იყოს მინიმუმ 5 სანტიმეტრის დაშორებით ჭიპიდან და გვერდებისკენ.

არ დაგავიწყდეთ:

ინექცია უნდა გაიკეთოთ მუცლიდან ან არსებული სისხლჩაქცევებისგან ან ნაწიბურებისგან მინიმუმ 5 სანტიმეტრის დაშორებით. ადგილი მუცლის უნდა შეცვალოთ ინექციის მარცხენა და მარჯვენა მხარეს შორის.

  • ექსოპინის შპრიცს მოხსენით ნემსის თავსახური. თავსახური შეგიძლიათ გადააგდოთ. შპრიცი ახლა სავსეა და მზადაა გამოსაყენებლად.

თვითინექციამდე არ დააჭიროთ დგუშს ჰაერის ბუშტუკების გამოსადევნად, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს პრეპარატის დაკარგვა. თავსახურის მოხსნის შემდეგ, დარწმუნდით, რომ ის არაფერს ეხება, რათა ნემსი სტერილური იყოს.

  • აიღეთ და დაიჭირეთ შპრიცი ერთ ხელში, ისე როგორც კალამი და მეორე ხელით, საჩვენებელი და ცერა თითებით, ნაზად მოუჭირეთ კანს ისე, რომ წარმოქმნას კანის ნაკეცი.

წარმოქმნილ კანის ნაკეცს ხელ არ გაუშვათ ინექციის მთელი პერიოდის განმავლობაში.

  • შეიყვანეთ ნემსი მთელ სიგრძეზე კანის ნაკეცში (ვერტიკალურად 90° კუთხით).
  • მიაწექით შპრიცის დგუშს ცერა თითით. ეს უზრუნველყოფს პრეპარატის შეყვანას მუცლის ცხიმოვან ქსოვილში. შეინარჩუნეთ კანის ნაკეცები ინექციის დროს.
  • ამოიღეთ ნემსი ინექციის ადგილიდან მისი პირდაპირ ამოქაჩვით. ახლა შეგიძლიათ ხელი გაუშვათ კანის ნაკეცს.

სისხლჩაქცევების თავიდან ასაცილებლად, არ დაზილოთ ინექციის ადგილი ინექციის შემდეგ.

  • უსაფრთხოდ მოათავსეთ გამოყენებული შპრიცი კონტეინერში. მჭიდროდ დახურეთ კონტეინერის სახურავი და მოათავსეთ კონტეინერი ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. არ ჩააგდოთ ის ურნებში, რომლებიც გამოიყენება საყოფაცხოვრებო ნარჩენებისთვის. როდესაც საჭიროა ექსოპინის ერთხელ გაკეთება შპრიცით, ეს პროცესი განხორციელდება საავადმყოფოში და ჩატარდება ექთნის ან ექიმის მიერ, რომელმაც იცის აღნიშნული ინექციის გაკეთების მეთოდი.

ანტიკოაგულანტური მკურნალობის შეცვლა

  • ექსოპინიდან გადასვლა სისხლის გამათხელებლებზე სახელწოდებით ვიტამინი-K ანტაგონისტები (მაგ. ვარფარინი)

ექიმი მოგთხოვთ სისხლის ანალიზების ჩატარებას სახელწოდებით საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდება (INR) და შესაბამისად გეტყვით, თუ როდის უნდა შეწყვიტოთ ექსოპინი.

  • სისხლის გამათხელებლებიდან, ვიტამინი-K ანტაგონისტებიდან (მაგ. ვარფარინი) გადასვლა ექსოპინზე

შეწყვიტეთ K ვიტამინის ანტაგონისტის მიღება. ექიმი მოგთხოვთ სისხლის ანალიზების ჩატარებას სახელწოდებით საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდება (INR) და შესაბამისად გეტყვით, თუ როდის უნდა შეწყვიტოთ ექსოპინი.

  • ექსოპინიდან გადასვლა პირდაპირი პერორალური ანტიკოაგულანტით მკურნალობაზე

შეწყვიტეთ ექსოპინის მიღება. დაიწყეთ პირდაპირი პერორალური ანტიკოაგულანტის მიღება მომდევნო ინექციის გაკეთებამდე 0-2 საათით ადრე, შემდეგ გააგრძელეთ ჩვეულებრივად.

  • პირდაპირი პერორალური ანტიკოაგულანტით მკურნალობიდან გადასვლა ექსოპინზე

შეწყვიტეთ პირდაპირი პერორალური ანტიკოაგულანტის მიღება. არ დაიწყოთ მკურნალობა ექსოპინით, ვიდრე არ გავა 12 საათი პირდაპირი პერორალური ანტიკოაგულანტის საბოლოო დოზის მიღების შემდეგ.

სხვადასხვა ასაკობრივი ჯგუფები:

გამოყენება ბავშვებში:

უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვებში შეფასებული არ არის. რეკომენდებული არ არის ბავშვებში გამოყენება.

გამოყენება ხანდაზმულებში:

თუ ხართ 75 წელზე მეტი ასაკის და დასმული გაქვთ მიოკარდიუმის ინფარქტის დიაგნოზი, სახელწოდებით ST სეგმენტის ელევაციით მიმდინარე მიოკარდიუმის ინფარქტი, რეკომენდირებული არ არის პრეპარატის შეყვანა ვენაში მკურნალობის დასაწყისში.

სპეციალური გამოყენების შემთხვევები:

თირკმლის უკმარისობა:

თუ გაქვთ თირკმელების პრობლემები, თქვენი ექიმი გამოკვლევებით საკმარისი დონის დადგენის შემდეგ შეარჩევს თქვენთვის შესაბამის დოზას.

ღვიძლის უკმარისობა:

სიფრთხილეა საჭირო ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში.

თუ გაქვთ შთაბეჭდილება, რომ ექსოპინის ეფექტი ძალიან ძლიერი ან სუსტია, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

თუ მიიღეთ საჭიროზე მეტი ექსოპინი:

თუ მიიღეთ საჭიროზე მეტი ექსოპინი, უნდა მიმართოთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

თუ ბავშვმა შემთხვევით ინექციით გაიკეთა ან გადაყლაპა ექსოპინი, სასწრაფოდ გადაიყვანეთ საავადმყოფოში.

თქვენი ექიმი მიიღებს გადაწყვეტილებას სათანადო მკურნალობის შესახებ.

თუ დაგავიწყდათ ექსოპინის მიღება

არ მიიღოთ ორმაგი დოზა გამოტოვებული დოზების კომპენსირების მიზნით.

თუ დაგავიწყდათ დოზის გაკეთება, გაიკეთეთ როგორც კი გახსოვთ. არ გაიკეთოთ ორმაგი დოზა იმავე დღეს გამოტოვებული დოზის ასანაზღაურებლად. ინექციები, რომლებსაც ყოველდღიურად იკეთებთ, შეგიძლიათ ჩაიწეროთ, რათა თავიდან აიცილოთ დოზის გამოტოვება და საჭიროზე მეტის მიღება.

ეფექტები, რომლებიც შეიძლება განვითარდეს ექსოპინით მკურნალობის შეწყვეტისას

თუ შეწყვეტთ ექსოპინი თქვენი ექიმის თანხმობის გარეშე, დამცავი და თერაპიული ეფექტი შეიძლება გაქრეს. შეიძლება განვითარდეს ზოგიერთი დარღვევა, რომელიც დაკავშირებულია ვენებში წარმოქმნილ თრომბთან.

უკუჩვენებები

თუ;

  • ალერგიული ხართ ენოქსაპარინის ნატრიუმის ან ამ პრეპარატის რომელიმე სხვა ინგრედიენტის მიმართ. (იხ. დამხმარე ნივთიერებები). ალერგიული რეაქციის ნიშნებია: გამონაყარი, ყლაპვის ან სუნთქვის გაძნელება, ტუჩების, სახის, ყელის ან ენის შეშუპება,
  • ალერგიული ხართ ჰეპარინის ან სხვა დაბალი მოლეკულური წონის ჰეპარინის წარმოებულების მიმართ, როგორიცაა ნადროპარინი, ტინზაპარინი ან დალტეპარინი,
  • გქონდათ რეაქცია ჰეპარინზე (რომელსაც ეწოდება ჰეპარინით გამოწვეული თრომბოციტოპენია), რამაც გამოიწვია შემადედებელი უჯრედების (თრომბოციტების) რაოდენობის მკვეთრი ვარდნა ბოლო 100 დღის განმავლობაში,
  • გაქვთ სისხლში ენოქსაპარინის საწინააღმდეგო ანტისხეულები,
  • გაქვთ ძლიერი სისხლდენა ან გაქვთ მდგომარეობა სისხლდენის მაღალი რისკით (როგორიცაა კუჭის წყლული, ტვინზე ან თვალებზე ცოტა ხნის ჩატარებული ოპერაცია) და ბოლო დროს გქონდათ სისხლდენით გამოწვეული ინსულტი,
  • იყენებთ ენოქსაპარინს სისხლის შედედების სამკურნალოდ და თუ აპირებთ სპინალურ ან ეპიდურულ ანესთეზიას ან წელის პუნქციას 24 საათის განმავლობაში.

გამოიჩინეთ განსაკუთრებული სიფრთხილე ექსოპინის გამოყენებისას შემდეგ შემთხვევებში

ექსოპინი არ უნდა იქნას გამოყენებული სხვა პრეპარატებთან, რომლებიც მიეკუთვნებიან დაბალი მოლეკულური წონის ჰეპარინების ჯგუფს, რადგან ისინი არ არიან ზუსტად იგივე და არ აქვთ იგივე აქტივობა და გამოყენების ინსტრუქციები.

ექსოპინის გამოყენებამდე მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს, თუ რომელიმე ქვემოთ ჩამოთვლილი გაფრთხილება ვრცელდება თქვენზე:

თუ;

  • გაქვთ გულის სარქველის მექანიკური პროთეზი, განსაკუთრებით ორსულ ქალებში შეიძლება არსებობდეს თრომბოემბოლიის რისკი
  • გაქვთ ენდოკარდიტი (გულის შიდა გარსის ინფექცია)
  • გაქვთ ან ცოტა ხნის წინ გქონდათ კუჭის წყლული
  • გაქვთ თირკმელების პრობლემები ან თირკმლის უკმარისობა
  • გაქვთ ღვიძლის პრობლემები ან ღვიძლის უკმარისობა
  • ადრე გადატანილი გაქვთ ინსულტი
  • გაქვთ მაღალი არტერიული წნევა
  • გაქვთ დიაბეტი ან დიაბეტით გამოწვეული თვალის პრობლემები (დიაბეტური რეტინოპათია)
  • ცოტა ხნის წინ გაგიკეთდათ ოპერაცია თვალებზე ან ტვინზე
  • ხართ ხანდაზმული ასაკის (65 წლის ზემოთ) და განსაკუთრებით 75 წელზე მეტი ასაკის
  • გაქვთ ნორმაზე დაბალი წონა ან ხართ ჭარბწონიანი
  • გაქვთ სისხლში კალიუმის მაღალი დონე (რაც შეიძლება შემოწმდეს სისხლის ანალიზით)
  • გაქვთ კოაგულაციის დარღვევა (ჰემოსტაზი) გაზრდილი სისხლდენით და მძიმე ჰიპერტენზიით
  • ამჟამად იყენებთ სხვა მედიკამენტებს, რომლებიც გავლენას ახდენენ თქვენს ორგანიზმში სისხლდენის პრევენციის მექანიზმებზე (მათ შეიძლება შეცვალოს თქვენი პრეპარატის მოქმედება ან ექსოპინმა შეიძლება შეცვალოს ამ მედიკამენტების მოქმედება)
  • უნდა მიიღოთ საანესთეზიო საშუალება ექსოპინის გამოყენებისას (სპინალური ან ეპიდურული, ეს საანესთეზიო საშუალება შეჰყავთ ნემსით ზურგის ტვინის გარშემო წელის მიდამოში) (არის შემთხვევები, როდესაც აღინიშნა ხანგრძლივი დამბლა ან მუდმივი დამბლა). დაბალმოლეკულური წონის ჰეპარინის ინექციასა და სპინალური/ეპიდურული კათეტერის ან ნემსის მოთავსებას ან ამოღებას შორის ინტერვალი უნდა იყოს მინიმუმ 12 საათი პროფილაქტიკური დოზისთვის და 24 საათი თერაპიული დოზებისთვის პაციენტებში, რომლებსაც უკეთდებათ სპინალური ლუმბარული პუნქცია, სპინალური ანესთეზია ან ეპიდურული ანესთეზია. შეიძლება განხილული იყოს, რომ თირკმელების უკმარისობის მქონე პაციენტებში დროის ინტერვალი უფრო გრძელი იყოს. პაციენტებზე აუცილებელია ხშირი მონიტორინგი ნევროლოგიური დარღვევების ნიშნებსა და სიმპტომებზე. ნევროლოგიური რისკის არსებობის შემთხვევაში აუცილებელია სასწრაფო მკურნალობა. გარდა ამისა, აცნობეთ ექიმს, თუ გაქვთ ხერხემლის პრობლემა და ჩატარებული გაქვთ ხერხემალზე ოპერაცია.
  • მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს კანის ნეკროზის ან კანის სისხლის ვენების ანთების შემთხვევაში (კანის ვასკულიტი)
  • გქონდათ ჰეპარინის გამოყენებასთან დაკავშირებული უჯრედების თრომბოციტების რაოდენობის მკვეთრი ვარდნა,
  • ჩატარებული გაქვთ ოპერაცია პერკუტანული კორონარული ჩარევა კორონარულ არტერიებში თრომბის მოსაცილებლად და ხელახლა საკმარისი სისხლის ნაკადის უზრუნველსაყოფად

თუ გჭირდებათ ქირურგიული ჩარევა ან ანესთეზია, უთხარით თქვენს ექიმს ან სტომატოლოგს, რომ იყენებთ ექსოპინინს, ექიმმა შეიძლება შეცვალოს თქვენი მკურნალობა იმ მედიკამენტის მიხედვით, რომელსაც იღებთ.

შეიძლება ჩაგიტარდეთ სისხლის ანალიზი ამ მედიკამენტის გამოყენებამდე და მისი გამოყენების დროს პერიოდულად სისხლის შემადედებელი უჯრედების (თრომბოციტების) და კალიუმის დონის შემოწმების მიზნით.

არსებობს ექსოპინის პოტენციური იმუნოგენურობის რისკი, ისევე როგორც ყველა სხვა თერაპიული ცილის შემთხვევაში.

გთხოვთ, მიმართოთ ექიმს, თუ რომელიმე გაფრთხილება ვრცელდება თქვენზე, თუნდაც ნებისმიერ დროს წარსულში.

გამოყენებული პროდუქტის სავაჭრო დასახელება და პარტიის ნომერი აუცილებლად უნდა იყოს ჩაწერილი პაციენტის საქმეში, რათა უზრუნველყოფილი იყოს ბიოლოგიური სამკურნალო საშუალებების მიკვლევადობა.

ექსოპინის გამოყენება საკვებთან და სასმელთან ერთად

არ აღინიშნება ექსოპინის ურთიერთქმედება საკვებთან და სასმელებთან.

სიფრთხილის ზომები

ისევე როგორც ყველა სხვა თერაპიული ცილის მსგავსად, იმუნოგენურობის პოტენციური რისკი კითხვის ნიშნის ქვეშ დგას ექსოპინისთვისაც.

ზოგადი:

ენოქსაპარინის ნატრიუმის გამოყენება შეუძლებელია (ერთეული ერთეულისთვის) სხვა LMWH-ებთან. ეს სამკურნალო პროდუქტები განსხვავდება მათი წარმოების პროცესით, მოლეკულური წონით, სპეციფიური ანტი-Xa და ანტი-IIa მოქმედებით, ერთეულებით, დოზირებით და კლინიკური ეფექტურობითა და უსაფრთხოებით. ეს იწვევს განსხვავებებს ფარმაკოკინეტიკასა და მასთან დაკავშირებულ ბიოლოგიურ აქტივობაში (მაგ. ანტითრომბინის აქტივობა და თრომბოციტების ურთიერთქმედება). ამიტომ საჭიროა განსაკუთრებული ყურადღება და შესაბამისობა გამოყენების ინსტრუქციასთან, რომელიც სპეციფიკურია თითოეული საკუთრების სამკურნალო პროდუქტისთვის.

ჰეპარინით გამოწვეული (HIT) თრომბოციტოპენიის ისტორია (>100 დღე)

ენოქსაპარინის ნატრიუმის გამოყენება პაციენტებში იმუნური შუამავლობით გამოწვეული HIT-ის ანამნეზში ბოლო 100 დღის განმავლობაში ან მოცირკულირე ანტისხეულების არსებობისას უკუნაჩვენებია (იხ. ნაწილი 4.3). მოცირკულირე ანტისხეულები შეიძლება გაგრძელდეს რამდენიმე წლის განმავლობაში.

ენოქსაპარინის ნატრიუმი უნდა იქნას გამოყენებული უკიდურესი სიფრთხილით პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ჰეპარინით გამოწვეული თრომბოციტოპენია ანამნეზში (>100 დღე), ანტისხეულების ცირკულირების გარეშე. გადაწყვეტილება ენოქსაპარინის ნატრიუმის გამოყენებაზე ასეთ შემთხვევაში უნდა იქნას მიღებული მხოლოდ სარგებლის რისკის ფრთხილად შეფასების და არაჰეპარინის ალტერნატიული მკურნალობის განხილვის შემდეგ (მაგ. დანაპაროიდი ნატრიუმი ან ლეპირუდინი).

თრომბოციტების რაოდენობის მონიტორინგი

ანტისხეულების შუამავლობით გამოწვეული HIT-ის რისკი ასევე არსებობს LMWH-ებთან ერთად. თუ თრომბოციტოპენია ვითარდება, ის ჩვეულებრივ ვლინდება ენოქსაპარინის ნატრიუმის მკურნალობის დაწყებიდან მე-5-დან 21-ე დღეს შორის.

HIT-ის რისკი უფრო მაღალია პოსტოპერაციულ პაციენტებში და ძირითადად გულის ოპერაციის შემდეგ და კიბოს მქონე პაციენტებში.

ამიტომ, რეკომენდებულია თრომბოციტების რაოდენობის გაზომვა ენოქსაპარინ ნატრიუმით თერაპიის დაწყებამდე და შემდეგ რეგულარულად მკურნალობის დროს.

თუ არსებობს კლინიკური სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებენ HIT-ზე (არტერიული და/ან ვენური თრომბოემბოლიის ნებისმიერი ახალი ეპიზოდი, კანის რაიმე მტკივნეული დაზიანება ინექციის ადგილზე, ნებისმიერი ალერგიული ან ანაფილაქტოიდური რეაქცია მკურნალობისას), უნდა გაიზომოს თრომბოციტების რაოდენობა. პაციენტებმა უნდა იცოდნენ, რომ ეს სიმპტომები შეიძლება მოხდეს და თუ ასეა, უნდა აცნობონ პირად ექიმს.

პრაქტიკაში, თუ შეინიშნება თრომბოციტების რაოდენობის დადასტურებული მნიშვნელოვანი შემცირება (საწყისი მნიშვნელობის 30-დან 50%-მდე), ენოქსაპარინით მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და პაციენტი გადავიდეს სხვა არაჰეპარინულ ანტიკოაგულანტულ ალტერნატიულ მკურნალობაზე.

ჰემორაგია

სხვა ანტიკოაგულანტების მსგავსად, სისხლდენა შეიძლება მოხდეს ნებისმიერ ადგილას. თუ სისხლდენა მოხდა, უნდა გამოიკვლიოს სისხლდენის წარმოშობა და დაინიშნოს შესაბამისი მკურნალობა.

ენოქსაპარინის ნატრიუმი, ისევე როგორც ნებისმიერი სხვა ანტიკოაგულანტული თერაპიის დროს, სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული სისხლდენის გაზრდილი პოტენციალის პირობებში, როგორიცაა:

o ჰემოსტაზის დარღვევა,

o პეპტიური წყლულის ისტორია,

o ბოლოდროინდელი იშემიური ინსულტი,

o მძიმე არტერიული ჰიპერტენზია,

o ბოლოდროინდელი დიაბეტური რეტინოპათია,

o ნეირო ან ოფთალმოლოგიური ქირურგია,

o ჰემოსტაზზე მოქმედი მედიკამენტების ერთდროული გამოყენება (იხ. ნაწილი 4.5).

ზურგის/ეპიდურული ანესთეზია ან წელის პუნქცია

პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ზურგის წელის პუნქცია, სპინალური ანესთეზია ან ეპიდურული ანესთეზია, მინიმუმ 12 საათი პროფილაქტიკური დოზისთვის და 24 საათი სამკურნალო დოზა უნდა დარჩეს დაბალი მოლეკულური წონის ჰეპარინის ინექციასა და სპინალური/ეპიდურული კათეტერის ან ნემსის ჩადგმას ან მოხსნას შორის. თირკმელების უკმარისობის მქონე პაციენტებში შეიძლება განიხილებოდეს უფრო ხანგრძლივი პერიოდი.

პაციენტებს ხშირად უნდა აკონტროლონ ნევროლოგიური აშლილობის ნიშნები და სიმპტომები. ნევროლოგიური საშიშროების არსებობის შემთხვევაში საჭიროა სასწრაფო მკურნალობა.

სპინალური/ეპიდურული ანესთეზია ან წელის პუნქცია არ უნდა ჩატარდეს ენოქსაპარინის ნატრიუმის თერაპიული დოზების მიღებიდან 24 საათის განმავლობაში (იხ. აგრეთვე პუნქტი 4.3).

აღინიშნა ნეირაქსიალური ჰემატომის შემთხვევები ნატრიუმის ენოქსაპარინისა და სპინალური/ეპიდურული ანესთეზიის ან ზურგის პუნქციის პროცედურების ერთდროული გამოყენებისას, რამაც გამოიწვია ხანგრძლივი ან მუდმივი დამბლა. ეს მოვლენები იშვიათია ენოქსაპარინის ნატრიუმის დოზირების რეჟიმით 4000 სე (40 მგ) დღეში ერთხელ ან უფრო დაბალი. ამ მოვლენების რისკი უფრო მაღალია პოსტოპერაციული მუდმივი ეპიდურული კათეტერების გამოყენებისას, ჰემოსტაზზე მოქმედი დამატებითი მედიკამენტების ერთდროული გამოყენებისას, როგორიცაა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები), ტრავმული ან განმეორებითი ეპიდურული ან ზურგის პუნქცია, ან პაციენტებში ანამნეზში ზურგის ოპერაცია ან ხერხემლის დეფორმაცია.

ენოქსაპარინის ნატრიუმის და ეპიდურული ან სპინალური ანესთეზიის/ანალგეზიის ან ზურგის პუნქციის ერთდროულ გამოყენებასთან დაკავშირებული სისხლდენის პოტენციური რისკის შესამცირებლად, გაითვალისწინეთ ენოქსაპარინის ნატრიუმის ფარმაკოკინეტიკური პროფილი (იხ. ნაწილი 5.2). ეპიდურული კათეტერის ან წელის პუნქციის მოთავსება ან მოხსნა საუკეთესოა, როდესაც ნატრიუმის ენოქსაპარინის ანტიკოაგულანტული ეფექტი დაბალია; თუმცა, თითოეულ პაციენტში საკმარისად დაბალი ანტიკოაგულანტული ეფექტის მიღწევის ზუსტი დრო ცნობილი არ არის. კრეატინინის კლირენსის მქონე პაციენტებისთვის [15-30 მლ/წთ], საჭიროა დამატებითი მოსაზრებები, რადგან ენოქსაპარინის ნატრიუმის ელიმინაცია უფრო ხანგრძლივია (იხ. პუნქტი 4.2).

თუ ექიმი გადაწყვეტს ანტიკოაგულაციის გამოყენებას ეპიდურული ან სპინალური ანესთეზიის/ანალგეზიის ან წელის პუნქციის კონტექსტში, უნდა განხორციელდეს ხშირი მონიტორინგი ნევროლოგიური დარღვევის ნიშნებისა და სიმპტომების გამოსავლენად, როგორიცაა შუა ხაზის ტკივილი, სენსორული და საავტომობილო დეფიციტი (დაბუჟება ან სისუსტე ქვედა კიდურები), ნაწლავის და/ან ბუშტის დისფუნქცია. აცნობეთ პაციენტებს დაუყოვნებლივ შეატყობინონ, თუ აღენიშნებათ რომელიმე ზემოთ ჩამოთვლილი ნიშანი ან სიმპტომი. თუ ხერხემლის ჰემატომის ნიშნები ან სიმპტომებია საეჭვო, დაიწყეთ სასწრაფო დიაგნოსტიკა და მკურნალობა ზურგის ტვინის დეკომპრესიის განხილვის ჩათვლით, მიუხედავად იმისა, რომ ასეთმა მკურნალობამ შეიძლება არ შეაფერხოს ან შეცვალოს ნევროლოგიური შემდგომი.

კანის ნეკროზი/კანის ვასკულიტი

კანის ნეკროზი და კანის ვასკულიტი დაფიქსირდა დაბალი მოლეკულური წონის ჰეპარინებით და მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს ამ პირობებში.

პერკუტანული კორონარული რევასკულარიზაციის პროცედურები

არასტაბილური სტენოკარდიის, არა Q ტალღის მიოკარდიუმის ინფარქტის და ST სეგმენტის ამაღლების მწვავე ინფარქტის მკურნალობის დროს სისხლძარღვთა ინსტრუმენტების შემდეგ სისხლდენის რისკის შესამცირებლად, ექსოპინის საინექციო დოზებს შორის რეკომენდებული ინტერვალები ზუსტად უნდა იყოს დაცული. მნიშვნელოვანია ჰემოსტაზის მიღწევა პუნქციის ადგილზე პერკუტანული კორონარული ჩარევის შემდეგ. დახურული მოწყობილობის გამოყენების შემთხვევაში, გარსი შეიძლება დაუყოვნებლივ მოიხსნას. თუ გამოიყენება ხელით შეკუმშვის მეთოდი, გარსი უნდა მოიხსნას ენოქსაპარინის ნატრიუმის ბოლო IV/SC ინექციიდან 6 საათის შემდეგ. თუ ენოქსაპარინის ნატრიუმით მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს, შემდეგი დაგეგმილი დოზა უნდა მიეცეს გარსის მოცილებიდან არა უადრეს 6-8 საათისა. პროცედურის ადგილის დაკვირვება უნდა მოხდეს სისხლდენის ან ჰემატომის წარმოქმნის ნიშნებზე.

მწვავე ინფექციური ენდოკარდიტი

ჰეპარინის გამოყენება ჩვეულებრივ არ არის რეკომენდებული მწვავე ინფექციური ენდოკარდიტის მქონე პაციენტებში ცერებრალური სისხლდენის რისკის გამო. თუ ასეთი გამოყენება ჩაითვლება აბსოლუტურად აუცილებელად, გადაწყვეტილება უნდა იქნას მიღებული მხოლოდ ინდივიდუალური სარგებელი რისკის ფრთხილად შეფასების შემდეგ.

ორსული ქალები გულის მექანიკური პროთეზით

ენოქსაპარინის ნატრიუმის გამოყენება თრომბოპროფილაქტიკისთვის ორსულ ქალებში, რომლებსაც აქვთ გულის მექანიკური პროთეზირება, ადეკვატურად არ არის შესწავლილი. თრომბოემბოლიის რისკის შესამცირებლად ორსულ ქალებზე მექანიკური პროთეზირებული გულის სარქველების მქონე ორსულ ქალებზე ჩატარებულ კლინიკურ კვლევაში, რომლებსაც ენოქსაპარინის ნატრიუმი მიიღეს (100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ორჯერ დღეში) თრომბოემბოლიის რისკის შესამცირებლად, 8 ქალიდან 2-ს განუვითარდა თრომბები, რამაც გამოიწვია სარქვლის ბლოკირება. დედისა და ნაყოფის სიკვდილამდე. იყო ცალკეული პოსტმარკეტინგული შეტყობინებები სარქვლის თრომბოზის შესახებ ორსულ ქალებში, რომლებსაც აქვთ გულის მექანიკური პროთეზი, თრომბოპროფილაქტიკის მიზნით ნატრიუმის ენოქსაპარინის მიღებისას. თრომბოემბოლიის მაღალი რისკის ქვეშ იმყოფებიან ორსული ქალები, რომლებსაც აქვთ გულის მექანიკური პროთეზირება.

ლაბორატორიული ტესტები

ვენური თრომბოემბოლიის პროფილაქტიკისთვის გამოყენებული დოზებით, ნატრიუმის ენოქსპარინი არ ახდენს არსებით გავლენას სისხლდენის დროზე და სისხლის კოაგულაციის გლობალურ ტესტებზე, არც თრომბოციტების აგრეგაციაზე ან ფიბრინოგენის თრომბოციტებთან შეკავშირებაზე.

უფრო მაღალი დოზებით, შეიძლება მოხდეს გააქტიურებული ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დროის (aPTT) და გააქტიურებული შედედების დროის (ACT) გაზრდა. aPTT და ACT-ის მატება არ არის წრფივი კორელაციაში ენოქსაპარინის ნატრიუმის ანტითრომბოზული აქტივობის გაზრდასთან და, შესაბამისად, შეუსაბამო და არასანდოა ენოქსაპარინის ნატრიუმის აქტივობის მონიტორინგისთვის.

მექანიკური პროთეზირება გულის სარქველები

ენოქსაპარინის ნატრიუმის გამოყენება ადეკვატურად არ არის შესწავლილი თრომბოპროფილაქტიკისთვის პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ გულის მექანიკური პროთეზირება. გულის სარქვლის პროთეზური თრომბოზის ცალკეული შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ მექანიკური პროთეზირებული გულის სარქველები, რომლებმაც მიიღეს ნატრიუმის ენოქსაპარინი თრომბოპროფილაქტიკის მიზნით. დამაბნეველი ფაქტორები, მათ შორის ძირითადი დაავადება და არასაკმარისი კლინიკური მონაცემები, ზღუდავს ამ შემთხვევების შეფასებას. ამ შემთხვევებიდან ზოგიერთი იყო ორსული ქალები, რომლებშიც თრომბოზმა დედისა და ნაყოფის სიკვდილი გამოიწვია.

სისხლდენა ხანდაზმულებში

პროფილაქტიკური დოზირების დიაპაზონში ხანდაზმულებში სისხლდენის მომატებული ტენდენცია არ შეინიშნება. ხანდაზმულ პაციენტებს (განსაკუთრებით ოთხმოცი წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებს) შეიძლება ჰქონდეთ სისხლდენის გართულებების გაზრდილი რისკი თერაპიული დოზების დიაპაზონში. რეკომენდებულია ფრთხილად კლინიკური მონიტორინგი 75 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ მიოკარდიუმის მწვავე ST სეგმენტის ამაღლების ინფარქტით (STEMI) და შეიძლება განიხილებოდეს დოზის შემცირება (იხ. პუნქტები 4.2 და 5.2).

თირკმლის უკმარისობა

თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში აღინიშნება ენოქსაპარინის ნატრიუმის ექსპოზიციის ზრდა, რაც ზრდის სისხლდენის რისკს. ამ პაციენტებში რეკომენდირებულია ფრთხილად კლინიკური მონიტორინგი და შეიძლება ჩაითვალოს ბიოლოგიური მონიტორინგი ანტი-Xa აქტივობის გაზომვით (იხ. განყოფილებები 4.2 და 5.2).

ენოქსაპარინის ნატრიუმი არ არის რეკომენდებული თირკმელების დაავადების ბოლო სტადიის მქონე პაციენტებისთვის (კრეატინინის კლირენსი <15 მლ/წთ) ამ პოპულაციაში მონაცემების ნაკლებობის გამო ჰემოდიალიზის დროს ექსტრაკორპორალურ ცირკულაციაში თრომბის წარმოქმნის პრევენციის მიღმა.

თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 15-30 მლ/წთ), ვინაიდან ნატრიუმის ენოქსაპარინის ექსპოზიცია მნიშვნელოვნად გაიზარდა, რეკომენდებულია დოზის კორექცია თერაპიული და პროფილაქტიკური დოზირების დიაპაზონისთვის (იხ. პუნქტი 4.2).

არ არის რეკომენდებული დოზის კორექცია პაციენტებში ზომიერი (კრეატინინის კლირენსი 30-50 მლ/წთ) და მსუბუქი (კრეატინინის კლირენსი 50-80 მლ/წთ) თირკმლის უკმარისობით.

ღვიძლის უკმარისობა

ენოქსაპარინის ნატრიუმი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში სისხლდენის გაზრდილი პოტენციალის გამო. დოზის კორექცია ანტი-Xa დონის მონიტორინგზე დაფუძნებული არასანდოა ღვიძლის ციროზის მქონე პაციენტებში და არ არის რეკომენდებული (იხ. ნაწილი 5.2).

დაბალი წონა

ენოქსაპარინის ნატრიუმის ექსპოზიციის გაზრდა პროფილაქტიკური დოზებით (წონის არაკორექტირებულად) დაფიქსირდა დაბალი წონის ქალებში (<45 კგ) და დაბალი წონის მამაკაცებში (<57 კგ), რამაც შეიძლება გამოიწვიოს სისხლდენის მაღალი რისკი. ამიტომ, ამ პაციენტებში რეკომენდებულია ფრთხილად კლინიკური მონიტორინგი (იხ. ნაწილი 5.2).

სიმსუქნე პაციენტები

მსუქანი პაციენტები თრომბოემბოლიის უფრო მაღალი რისკის ქვეშ არიან. პროფილაქტიკური დოზების უსაფრთხოება და ეფექტურობა სიმსუქნე პაციენტებში (BMI >30 კგ/მ2) ბოლომდე არ არის განსაზღვრული და არ არსებობს კონსენსუსი დოზის კორექციასთან დაკავშირებით. ამ პაციენტებში ყურადღებით უნდა მოხდეს დაკვირვება თრომბოემბოლიის ნიშნებისა და სიმპტომებზე.

ჰიპერკალიემია

ჰეპარინებს შეუძლიათ დათრგუნონ ალდოსტერონის თირკმელზედა სეკრეცია, რაც იწვევს ჰიპერკალემიას (იხ. პუნქტი 4.8), განსაკუთრებით პაციენტებში, როგორიცაა შაქრიანი დიაბეტი, თირკმლის ქრონიკული უკმარისობა, ადრე არსებული მეტაბოლური აციდოზი, იღებენ მედიკამენტებს, რომლებიც აძლიერებენ კალიუმს (იხ. ნაწილი 4.5). პლაზმური კალიუმის შემცველობა რეგულარულად უნდა შემოწმდეს, განსაკუთრებით რისკის ქვეშ მყოფ პაციენტებში.

მიკვლევადობა

დაბალი მოლეკულური წონის ჰეპარინები ბიოლოგიური სამკურნალო პროდუქტია.

ბიოლოგიური სამკურნალო საშუალებების მიკვლევადობის უზრუნველსაყოფად, რეკომენდირებულია ჯანდაცვის პროფესიონალებმა ჩაწერონ შეყვანილი პროდუქტის სავაჭრო დასახელება და სერიის ნომერი პაციენტის ფაილში.

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

აცნობეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს, თუ ამჟამად იყენებთ ან შეიძლება გამოიყენოთ გამოიყენოთ ან ცოტა ხნის წინ გამოიყენეთ სხვა მედიკამენტები.

  • რეკომენდებულია, რომ იმ მედიკამენტების მიღება, რომლებიც გავლენას ახდენენ სისხლის შედედებაზე, უნდა შეწყდეს ენოქსაპარინის ნატრიუმით მკურნალობამდე, თუ ისინი არსებოთად საჭირო არ არის თქვენი მკურნალობისთვის. ეს საშუალებები შედის შემდეგ მედიკამენტებში:
  • სისხლის გამათხელებელი ტაბლეტები (როგორიცაა ასპირინი, დიპირიდამოლი) ან მედიკამენტები, რომლებიც ხელს უშლიან სისხლის შედედებას (მაგ. ალტეპლაზა, სტრეპტოკინაზა, ტენექტეპლაზა, უროკინაზა, ვარფარინი),
  • მედიკამენტები (როგორიცაა იბუპროფენი, დიკლოფენაკი, კეტოროლაკი), რომლებიც ცნობილია როგორც არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები, რომლებიც გამოიყენება სახსრებთან დაკავშირებული ანთებითი დაავადების დროს ტკივილისა და შეშუპების სამკურნალოდ;
  • დექსტრანი 40, რომელიც კეთდება ინექციით (ძლიერი შრატი),
  • ტიკლოპიდინი და კლოპიდოგრელი (მედიკამენტები, რომლებიც ამცირებენ სისხლის შედედებას უჯრედების თრომბოციტების შეკრების თავიდან აცილების გზით, რომლებიც გვხვდება სისხლში და დაკავშირებულია შედედებასთან),
  • გლიკოპროტეინი IIb/IIIa ინჰიბიტორების შემცველი მედიკამენტები, რომლებიც გამოიყენება იმ დაავადების დროს,რომელიც ვითარდება მკვეთრი და შემცირებული სისხლის ნაკადით;
  • სისტემური გლუკოკორტიკოიდები (მაგ. პრედნიზოლონი, დექსამეტაზონი), რომლებიც გამოიყენება ასთმის, რევმატოიდული ართრიტის და სხვა მდგომარეობების სამკურნალოდ;
  • ეპილეფსიის სამკურნალო საშუალებები, როგორიცაა დივალპროექსი, ვალპროის მჟავა,
  • დიურეტიკები, როგორიცაა სპირონოლაქტონი, ტრიამტერენი ან ამილორიდი (თუ ეს პრეპარატები გამოიყენება ექსოპინინთან ერთად, შეიძლება გაიზარდოს კალიუმის დონე სისხლში),
  • პლიკამიცინი (ეს არის პრეპარატი, რომელიც გამოიყენება მომატებული კალციუმის და კიბოს სამკურნალოდ), სულფინპირაზონი (პრეპარატი, რომელიც გამოიყენება პოდაგრის სამკურნალოდ).

მომავალში, თუ დაგჭირდებათ სხვა მედიკამენტის მიღება ექსოპინით მკურნალობის პერიოდში, აცნობეთ თქვენს ექიმს.

თუ თქვენ იყენებთ ან ცოტა ხნის წინ იყენებდით რომელიმე რეცეპტით ან რეცეპტის გარეშე გასაცემ პრეპარატს, გთხოვთ, აცნობეთ ამის ტაობაზე თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

პრეპარატის გამოყენებამდე კონსულტაციისთვის მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

თუ ორსულად ხართ ან ფიქრობთ, რომ შეიძლება ორსულად იყოთ, ამ პრეპარატის გამოყენებამდე მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

  • ორსულობის დროს ეს პრეპარატი გამოყენებული უნდა იყოს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ექიმი განსაზღვრავს ამის აუცილებლობას.
  • ქალებში, რომლებსაც აქვთ გულის სარქველების მექანიკური პროთეზი, არსებობს ორსულობის დროს სისხლის შედედების (თრომბოემბოლიის) განვითარების მაღალი რისკი. ექიმმა ეს საკითხი თქვენთან ერთად უნდა განიხილოს.

თუ მკურნალობის დროს შეამჩნევთ, რომ ორსულად ხართ, დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

ძუძუთი კვება

პრეპარატის გამოყენებამდე კონსულტაციისთვის მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

თუ ძუძუთი კვებავთ ან გეგმავთ ძუძუთი კვებას, ექსოპინის გამოყენებამდე კონსულტაციისთის უნდა მიმართოთ თქვენს ექიმს.

გავლენა ავტომობილის მართვაზე

ცნობილი არ არის ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე ზემოქმედების შესახებ.

მნიშვნელოვანი ინფორმაცია ექსოპინინში არსებული ზოგიერთი დამხმარე ნივთიერების შესახებ

არ შეიცავს რაიმე დამხმარე ნივთიერებას, რომელიც საჭიროებს გაფრთხილებას.

გვერდითი მოვლენები

ყველა მედიკამენტის მსგავსად, ექსოპინის შემცველი ნივთიერებების მიმართ მგრძნობიარე ადამიანებში შეიძლება აღინიშნოს გვერდითი ეფექტები.

თუ განვითარდა რომელიმე ქვემოთ ჩამოთვლილი სიმპტომი, შეწყვიტეთ ექსოპინი

გამოყენება და დაუყოვნებლივ აცნობეთ თქვენს ექიმს ან მიმართეთ უახლოესი საავადმყოფოს სასწრაფო დახმარების განყოფილებას:

თუ განვითარდა მძიმე ალერგიული რეაქციის ნიშნები (სუნთქვის გაძნელება, ტუჩების, პირის ღრუს, ყელის ან თვალების შეშუპება), შეწყვიტეთ ექსოპინის გამოყენება და დაუყოვნებლივ აცნობეთ ექიმს ან ექთანს.

ყველა ეს მოვლენა ძალიან სერიოზული გვერდითი ეფექტებია.

თუ განვითარდა ერთ-ერთი ასეთი რეაქცია, ეს ნიშნავს, რომ გაქვთ მძიმე ალერგია ექსოპინზე. შეიძლება დაგჭირდეთ სასწრაფო სამედიცინო ჩარევა ან ჰოსპიტალიზაცია.

სხვა ანალოგიური პრეპარატების მსგავსად (სისხლის შედედების შესამცირებელი მედიკამენტები), ექსოპინმა შეიძლება გამოიწვიოს სისხლდენა, რომელიც შესაძლოა სიცოცხლისთვის საშიში იყოს. ზოგიერთ შემთხვევაში სისხლდენა შეიძლება არ იყოს აშკარა.

თუ გაქვთ რაიმე სისხლდენითი მოვლენა, რომელიც თავისთავად არ ჩერდება, ან თუ გაქვთ ჭარბი სისხლდენის ნიშნები (განსაკუთრებული სისუსტე, დაღლილობა, სიფერმკრთალე, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი ან აუხსნელი შეშუპება), დაუყოვნებლივ მიმართეთ თქვენს ექიმს.

თქვენმა ექიმმა შეიძლება გადაწყვიტოს თქვენი დაკვირვების ქვეშ ყოფნა ან პრეპარატის შეცვლა.

თუ განვითარდა რომელიმე ქვემოთ ჩამოთვლილი მოვლენა, დაუყოვნებლივ აცნობეთ ექიმს.

  • თუ გაქვთ თრომბის მიერ სისხლძარღვის ბლოკირების რაიმე ნიშანი, როგორიცაა:
  • თუ გაქვთ კრუნჩხვითი ტკივილი, სიწითლე, სითბოს შეგრძნება ან შეშუპება ერთ-ერთ ფეხში - ეს ღრმა ვენების თრომბოზის სიმპტომებია.
  • თუ გაქვთ სუნთქვის გაძნელება, გულმკერდის არეში ტკივილი, სისუსტე ან სისხლიანი ხველა - ეს არის ფილტვის ემბოლიის სიმპტომები;
  • თუ გაქვთ ტკივილით მიმდინარე გამონაყარი კანქვეშ მუქი წითელი ლაქებით, რომლებიც არ ქრება მათზე ზეწოლის დროს.

ექიმმა შეიძლება მოითხოვოს სისხლის ანალიზის ჩატარება თრომბოციტების რაოდენობის შესამოწმებლად.

შესაძლო გვერდითი ეფექტების საერთო ჩამონათვალი:

გვერდითი მოვლენები ჩამოთვლილია შემდეგი კატეგორიებით:

ძალიან ხშირი: შეიძლება გამოვლინდეს 10-დან მინიმუმ 1 პაციენტში

ხშირი: შეიძლება გამოვლინდეს 10-დან ერთზე ნაკლებ პაციენტში, მაგრამ 100-დან ერთზე მეტ პაციენტში.

არახშირი: შეიძლება გამოვლინდეს 100-დან ერთზე ნაკლებ პაციენტში, მაგრამ 1000-დან ერთზე მეტ პაციენტში.

იშვიათი: შეიძლება გამოვლინდეს 1000-დან ერთზე ნაკლებ პაციენტში, მაგრამ 10000-დან ერთზე მეტ პაციენტში.

ძალიან იშვიათი: შეიძლება გამოვლინდეს 10000-დან ერთზე ნაკლებ პაციენტში.

უცნობი: სიხშირის შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემებით.

ძალიან ხშირი

  • სისხლდენა (სხეულის ჭრილობიდან ჭარბი სისხლდენა)
  • თრომბოციტოზი (სისხლში თრომბოციტების ნორმაზე მეტი რაოდენობა, რომელიც მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ორგანიზმში სისხლის შედედებაში)
  • ღვიძლში ტრანსამინაზას ფერმენტის მატება

ხშირი

  • ჰემატომა (კანის ქვეშ მუქი წითელი ლაქების სახით გამონაყარის წარმოქმნა ტკივილით, რომელიც არ ქრება მათზე ზეწოლის დროს ან კანზე ვარდისფერი ლაქები). გამონაყარი შეიძლება აღინიშნოს ექსოპინის ინექცირების უბნის გვერდებზე.
  • სისხლჩაქცევების ჩვეულებრივზე უფრო მარტივად განვითარება. ეს შეიძლება გამოწვეული იყოს სისხლის პრობლემის გამო თრომბოციტების დაბალი შემცველობით (უჯრედები, რომლებიც უზრუნველყოფენ სისხლის შედედებას) (თრომბოციტოპენია).
  • ტკივილი, შეშუპება ან ჰიპერმგრძნობელობა, ანთება, გავრცელებული ტკივილი ექსოპინის ინექციის უბანზე (ჩვეულებრივ, ეს ნიშნები უნდა გაქრეს რამდენიმე დღეში).
  • ალერგიული რეაქცია, ჭინჭრის ციება (ჭინჭრის ციება), ქავილი, ერითემა (სიწითლე კანზე)
  • ჰემორაგიული ანემია (სისხლის წითელი უჯრედების (ერითროციტების) რაოდენობის შემცირება)
  • თავის ტკივილი

არახშირი

  • სისხლდენა პერიტონიუმის უკან (რეტროპერიტონეალური სისხლდენა)
  • ქალასშიდა სისხლდენა
  • ბულოზური დერმატიტი (კანze დიდი წითელი, არარეგულარული ფორმის დაზიანებები ბუშტუკებით ან მის გარეშე)
  • კანის გაღიზიანება (ადგილობრივი გაღიზიანება)
  • ჰეპატოცელულარული ღვიძლის დაზიანება (კანის ან თვალების გაყვითლება და შარდის გამუქება – ეს შეიძლება იყოს ღვიძლის პრობლემა).

იშვიათი

  • ანაფილაქსური/ანაფილაქტოიდური რეაქციები (შოკის ჩათვლით) (მძიმე ალერგიული რეაქცია. თუ გაქვთ სუნთქვის გაძნელება ან სტვენით სუნთქვა; სახის, ენის ან ყელის შეშუპება, რაც იწვევს ყლაპვის ან სუნთქვის გაძნელებას და გამონაყარი სხეულზე).
  • ხერხემლის არეში ჰემატომა (სისხლდენა) აღინიშნა ზოგიერთ პაციენტში, რომლებსაც ჩაუტარდათ ეპიდურული ან სპინალური ანესთეზია (საანესთეზიო საშუალების ინექცია ზურგის ტვინის გარშემო ნემსით წელის არეშუი) ექსოპინით მკურნალობის დროს. თუ გიტარდებათ ასეთი ანესთეზია და იყენებთ ექსოპინის; დაუყოვნებლივ აცნობეთ ექიმს, თუ გაქვთ ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა ჩხვლეტა, მგრძნობელობის დაკარგვა, კუნთების სისუსტე, განსაკუთრებით ქვედა ტანისა და ფეხების არეში, შარდის ან განავლის შეუკავებლობა.
  • ღვიძლის ქოლესტაზური დაზიანება (დაავადება, რომელიც წარმოიქმნება ღვიძლის ან ნაღვლის ბუშტისგან)
  • სისხლში კალიუმის დონის ცვლილებები (ეს ცვლილებები უფრო სავარაუდოა თირკმელების პრობლემების ან დიაბეტის მქონე ადამიანებში. ექიმმა შეიძლება შეამოწმოს ეს ცვლილებები სისხლის ანალიზის ჩატარებით).
  • სისხლში ეოზინოფილების რაოდენობის ზრდა. ექიმმა შეიძლება შეამოწმოს ეს ცვლილებები სისხლის ანალიზის ჩატარებით).
  • აღინიშნა პაციენტებში თრომბოზით (ვენაში ან გულში სისხლის შედედება) და იმუნო-ალერგიული (იმუნურ სისტემასთან დაკავშირებული) თრომბოციტოპენიით (თრომბოციტების რაოდენობის შემცირება) (ორგანოს ინფარქტი ან კიდურების იშემია (ხელის-ტერფის-ფეხის უკმარისობა) ზოგიერთ პაციენტში ვენაში ან გულში სისხლის შედედებასთან ერთად).
  • ალოპეცია (თმის ცვენა)
  • კანის ვასკულიტი (კანის სისხლძარღვის ანთება)
  • კანის ნეკროზი (ზოგადად მტკივნეული და ინფილტრაციული პურპურა [მცირე წითელი გამონაყარი გამოწვეული კანის შიგნით სისხლდენით ან სისხლდენის მიდრეკილებით გამოწვეული სისხლჩაქცევების ადვილად წარმოქმნით], ვიდრე კანი გახდება უსიცოცხლო ან განვითარდება ერითემატოზული ფირფიტები)
  • ოსტეოპოროზი (მდგომარეობა, რომლის დროსაც აღინიშნება ძვლები უფრო მეტად მოტეხილობა) ხანგრძლივი გამოყენების შემდეგ (თუ მკურნალობის ხანგრძლივობა 3 თვეზე მეტია).
  • მყარი მასა ან ამონაბურცი ინექციის ადგილზე.

თუ შეამჩნევთ ისეთ გვერდით ეფექტს, რომელიც ჩამოთვლილი არ არის ამ შეფუთვის ფურცელში, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

გვერდითი ეფექტების ინფორმირება

თუ განვითარდა რაიმე გვერდითი ეფექტი, რომელიც მითითებულია ან არ არის მითითებული შეფუთვის ფურცელში, მიმართეთ თქვენს ექიმს, ფარმაცევტს ან ექთანს. გარდა ამისა, გვერდითი ეფექტების შესახებ აცნობეთ თურქეთის ფარმაკოზედამხედველობის ცენტრს (TÜFAM) „გვერდითი ეფექტების ინფორმირების“ მეშვეობით ვებგვერდზე www.titck.gov.tr ​​ან დარეკეთ 0 800 314 00 08, რომელიც არის გვერდითუ ეფექტების ინფორმირების ხაზი. გვერდითი ეფექტების შეტყობინებით, თქვენ ხელს შეუწყობთ უფრო მეტი ინფორმაციის მოპოვებას იმ პრეპარატის უსაფრთხოების შესახებ, რომელსაც იყენებთ.

ჭარბი დოზა

ენოქსაპარინის ნატრიუმის შემთხვევითმა გადაჭარბებამ ინტრავენური, ექსტრაკორპორალური ან კანქვეშა შეყვანის შემდეგ შეიძლება გამოიწვიოს ჰემორაგიული გართულებები. თუნდაც დიდი დოზების პერორალური მიღების შემდეგ, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ენოქსაპარინის ნატრიუმი შეიწოვება.

ანტიდოტი და მკურნალობა:

ანტიკოაგულანტული ეფექტები შეიძლება დიდწილად განეიტრალდეს პროტამინის ნელი ინტრავენური ინექციით. პროტამინის დოზა დამოკიდებულია შეყვანილი ენოქსაპარინის ნატრიუმის დოზაზე; 1 მგ პროტამინი ანეიტრალებს 1 მგ ენოქსაპარინის ნატრიუმის ანტიკოაგულანტულ ეფექტს, თუ ენოქსაპარინის ნატრიუმი შეყვანილი იყო წინა 8 საათის განმავლობაში. 0,5 მგ პროტამინის ინფუზია 1 მგ ენოქსაპარინის ნატრიუმზე შეიძლება შეყვანილი იქნას, თუ ენოქსაპარინის ნატრიუმი შეყვანილი იყო პროტამინის მიღებამდე 8 საათით ადრე, ან თუ დადგინდა, რომ საჭიროა პროტამინის მეორე დოზა. ენოქსაპარინის ნატრიუმის ინექციიდან 12 საათის შემდეგ პროტამინის მიღება შეიძლება არ იყოს საჭირო. თუმცა, პროტამინის მაღალი დოზებითაც კი, ენოქსაპარინის ნატრიუმის ანტი-Xa აქტივობა არასოდეს განეიტრალება მთლიანად (მაქსიმუმ დაახლოებით 60%) (იხილეთ პროტამინის მარილების რეცეპტის ინფორმაცია).

შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება:

ენოქსაპარინის ნატრიუმი: 60 მგ (ექვივალენტურია 6000 ანტი-Xa სე)

ენოქსაპარინის ნატრიუმი არის ბიოლოგიური ნივთიერება, რომელიც მიიღება ღორის ნაწლავის ლორწოვანიდან მიღებული ჰეპარინის ბენზილ ესტერის ტუტე დეპოლიმერიზაციით.

დამხმარე ნივთიერება(ები):

იხილეთ ნაწილი 6.1 დამხმარე ნივთიერებებისთვის.

შენახვის პირობები

შეინახეთ ექსოპინი ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას და საკუთარ შეფუთვაში.

პრეპარატი უნდა ინახებოდეს 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე და ორიგინალურ შეფუთვაში.

არ შეურიოთ ექსოპინი სხვა საინექციო ან საინფუზიო სითხეებს.

გაზავებული საინფუზიო ხსნარი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული.

გამოიყენეთ ვარგისბის ვადის შესაბამისად.

არ გამოიყენოთ ექსოპინი შეფუთვაზე მითითებული ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.

არ გამოიყენოთ ექსოპინი, თუ შეამჩნევთ რაიმე დეფექტს პროდუქტის ან/და შეფუთვის მხრივ.

არ გადაყაროთ ვადაგასული ან გამოუყენებელი პრეპარატები! პრეპარატები მიიტანეთ გარემოს დაცვისა და ურბანიზმის სამინისტროს მიერ განსაზღვრულ საკოლექციო სისტემაში.

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ეს პროდუქტი ბიოიდენტურია.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანტითრომბოზული საშუალებები, ჰეპარინის ჯგუფი

ათქ კოდი: B01AB05

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები

ენოქსაპარინი არის LMWH საშუალო მოლეკულური მასით დაახლოებით 4500 დალტონი, რომელშიც დისოცირებულია სტანდარტული ჰეპარინის ანტითრომბოზული და ანტიკოაგულანტული აქტივობა. წამლის ნივთიერება არის ნატრიუმის მარილი.

ინ ვიტრო გაწმენდილ სისტემაში ენოქსაპარინის ნატრიუმს აქვს მაღალი ანტი-Xa აქტივობა (დაახლოებით 100 სე/მგ) და დაბალი ანტი-IIa ან ანტითრომბინის აქტივობა (დაახლოებით 28 სე/მგ), თანაფარდობით 3.6. ეს ანტიკოაგულანტული აქტივობები განპირობებულია ანტითრომბინ III (ATIII) საშუალებით, რაც იწვევს ადამიანებში ანტითრომბოზულ აქტივობას.

მისი ანტი-Xa/IIa აქტივობის გარდა, ენოქსაპარინის შემდგომი ანტითრომბოზული და ანთების საწინააღმდეგო თვისებები გამოვლენილია ჯანმრთელ სუბიექტებსა და პაციენტებში, ისევე როგორც არაკლინიკურ მოდელებში.

ეს მოიცავს სხვა კოაგულაციის ფაქტორების ATIII-დამოკიდებულ ინჰიბირებას, როგორიცაა ფაქტორი VIIa, ქსოვილოვანი ფაქტორის ენდოგენური გზის ინჰიბიტორის (TFPI) გამოთავისუფლების ინდუქციას, ასევე ფონ ვილბრანდის ფაქტორის (vWF) შემცირებულ გამოყოფას სისხლძარღვთა ენდოთელიუმიდან სისხლის მიმოქცევაში. ცნობილია, რომ ეს ფაქტორები ხელს უწყობენ ენოქსაპარინის ნატრიუმის საერთო ანტითრომბოზულ ეფექტს.

პროფილაქტიკური სამკურნალოდ გამოყენებისას ნატრიუმის ენოქსაპარინი მნიშვნელოვან გავლენას არ ახდენს aPTT-ზე. სამკურნალოდ გამოყენებისას aPTT შეიძლება გახანგრძლივდეს 1,5-2,2-ჯერ მეტი საკონტროლო დროით პიკური აქტივობის დროს.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

ქირურგიასთან დაკავშირებული ვენური თრომბოემბოლიური დაავადების პროფილაქტიკა

‒ VTE-ის გაფართოებული პროფილაქტიკა ორთოპედიული ქირურგიის შემდეგ

გაფართოებული პროფილაქტიკის ორმაგ ბრმა კვლევაში პაციენტებისთვის, რომლებსაც უტარდებათ ბარძაყის ჩანაცვლების ოპერაცია. თავდაპირველად მკურნალობდა 179 პაციენტი ვენური თრომბოემბოლიური დაავადების გარეშე. საავადმყოფოში ყოფნისას. ენოქსაპარინ ნატრიუმთან ერთად 4.000 სე (40 მგ) SC. რანდომიზებული იყვნენ გამოწერის შემდგომ რეჟიმზე ან ენოქსაპარინის ნატრიუმის 4.000 სე (40 მგ) (n=90) დღეში ერთხელ SC ან პლაცებოზე (n=89) 3 კვირის განმავლობაში. გაფართოებული პროფილაქტიკის დროს DVT-ის სიხშირე მნიშვნელოვნად დაბალი იყო ენოქსაპარინის ნატრიუმისთვის პლაცებოსთან შედარებით. არ იყო მოხსენებული PE. დიდი სისხლდენა არ მომხდარა.

ეფექტურობის მონაცემები მოცემულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში.

ენოქსაპარინის ნატრიუმი 4000 სე (40 მგ) დღეში ერთხელ SC

n (%)

პლაცებო დღეში ერთხელ SC

n (%)

ყველა მკურნალი გაფართოებული პროფილაქტიკის მქონე პაციენტი

90 (100)

89 (100)

სულ VTE

6 (6.6)

18 (20.2)

სულ DVT (%)

6 (6.6)*

18 (20.2)

პროქსიმალური DVT (%)

5 (5.6)#

7 (8.8)

  • p მნიშვნელობა პლაცებოსთან შედარებით =0.008

#p მნიშვნელობა პლაცებოსთან შედარებით =0.537

მეორე ორმაგად ბრმა კვლევაში, 262 პაციენტზე VTE დაავადების გარეშე ჩაუტარდათ ბარძაყის ჩანაცვლების ოპერაცია, ჰოსპიტალში ყოფნისას, თავდაპირველად მკურნალობისას, ენოქსაპარინის ნატრიუმის 4000 სე (40 მგ) SC იყო რანდომიზებული გამოწერის შემდგომ რეჟიმზე ენოქსაპარინის ნატრიუმის 4000 სე (40). მგ) (n=131) დღეში ერთხელ SC ან პლაცებოში (n=131) 3 კვირის განმავლობაში. პირველი კვლევის მსგავსად, VTE-ის სიხშირე გაფართოებული პროფილაქტიკის დროს მნიშვნელოვნად დაბალი იყო ენოქსაპარინის ნატრიუმისთვის პლაცებოსთან შედარებით, როგორც მთლიანი VTE-სთვის (ენოქსაპარინის ნატრიუმი 21 [16%] პლაცებოსთან შედარებით 45 [34.4%]; p=0.001) და პროქსიმალური DVT (ენოქსაპარინი). ნატრიუმი 8 [6.1%] პლაცებოს წინააღმდეგ 28 [21.4%]; p=<0.001). ენოქსაპარინის ნატრიუმის და პლაცებოს ჯგუფს შორის ძირითადი სისხლდენის განსხვავება არ დაფიქსირებულა.

‒ DVT-ის გაფართოებული პროფილაქტიკა კიბოს ოპერაციის შემდეგორმაგად ბრმა, მულტიცენტრულმა კვლევამ შეადარა ენოქსაპარინის ნატრიუმის პროფილაქტიკის ოთხკვირიანი და ერთკვირიანი რეჟიმი უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის თვალსაზრისით 332 პაციენტში, რომლებიც იტარებდნენ არჩევით ოპერაციას მუცლის ან მენჯის კიბოსთვის. პაციენტები იღებდნენ ენოქსაპარინის ნატრიუმს (4000 სე (40 მგ) SC) ყოველდღიურად 6-დან 10 დღის განმავლობაში და შემდეგ შემთხვევით მიიღეს ნატრიუმის ენოქსაპარინი ან პლაცებო კიდევ 21 დღის განმავლობაში. ორმხრივი ვენოგრაფია ჩატარდა 25-დან 31 დღემდე, ან უფრო ადრე, თუ გამოვლინდა ვენური თრომბოემბოლიის სიმპტომები. პაციენტებს სამი თვის განმავლობაში აკვირდებოდნენ. ენოქსაპარინის ნატრიუმის პროფილაქტიკა მუცლის ან მენჯის კიბოს ოპერაციიდან ოთხი კვირის განმავლობაში მნიშვნელოვნად ამცირებს ვენოგრაფიულად გამოვლენილი თრომბოზის სიხშირეს, ენოქსაპარინის ნატრიუმის პროფილაქტიკასთან შედარებით ერთი კვირის განმავლობაში. ვენური თრომბოემბოლიის სიხშირე ორმაგად ბრმა ფაზის ბოლოს იყო 12.0 % (n=20) პლაცებოს ჯგუფში და 4.8% (n=8) ენოქსაპარინის ნატრიუმის ჯგუფში; p=0.02. ეს განსხვავება შენარჩუნდა სამი თვის განმავლობაში [13.8% 5.5%–ის წინააღმდეგ (n=23 vs 9), p=0.01]. არ იყო განსხვავებები სისხლდენის ან სხვა გართულებების სიხშირეში ორმაგად ბრმა ან შემდგომი დაკვირვების პერიოდებში.

ვენური თრომბოემბოლიური დაავადების პროფილაქტიკა სამედიცინო პაციენტებში მწვავე დაავადებით, რომლებსაც მოსალოდნელია მობილობის შეზღუდვა

ორმაგ ბრმა მულტიცენტრში. პარალელური ჯგუფის შესწავლა. ენოქსაპარინის ნატრიუმი 2.000 სე (20 მგ) ან 4.000 სე (40 მგ) დღეში ერთხელ SC შედარებული იყო პლაცებოსთან DVT-ის პროფილაქტიკაში სამედიცინო პაციენტებში, მძიმედ შეზღუდული მობილურობით მწვავე დაავადების დროს (განსაზღვრულია, როგორც ფეხით დისტანცია <10 მეტრი ≤3-ისთვის. დღეები). ეს კვლევა მოიცავდა პაციენტებს გულის უკმარისობით (NYHA კლასი III ან IV); მწვავე რესპირატორული უკმარისობა ან გართულებული ქრონიკული რესპირატორული უკმარისობა. და მწვავე ინფექცია ან მწვავე რევმატული; თუ ასოცირდება სულ მცირე ერთ VTE რისკ-ფაქტორთან (ასაკი ≥75 წელი. კიბო. წინა VTE. სიმსუქნე. ვარიკოზული ვენები. ჰორმონოთერაპია. და ქრონიკული გულის ან სუნთქვის უკმარისობა).

სულ 1102 პაციენტი იყო ჩართული კვლევაში. და მკურნალობდა 1073 პაციენტი. მკურნალობა გაგრძელდა 6-დან 14 დღემდე (საშუალო ხანგრძლივობა 7 დღე). 4000 სე დოზით (40 მგ) დღეში ერთხელ მიღებისას SC. ენოქსაპარინის ნატრიუმმა მნიშვნელოვნად შეამცირა VTE-ის სიხშირე პლაცებოსთან შედარებით. ეფექტურობის მონაცემები მოცემულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში.

ენოქსაპარინის ნატრიუმი 2.000 სე (20 მგ) დღეში ერთხელ SC

n (%)

ენოქსაპარინის ნატრიუმი 4000 სე (40 მგ) დღეში ერთხელ SC

n (%)

პლაცებო

n (%)

ყველა მკურნალი გაფართოებული პროფილაქტიკის მქონე პაციენტი

287 (100)

291 (100)

288 (100)

სულ VTE (%)

43(15.0)

16 (5.5)*

43 (14.9)

სულ DVT (%)

43 (15.0)

16 (5.5)

40 (13.9)

პროქსიმალური DVT (%)

13 (4.5)

5 (1.7)

14 (4.9)

VTE = ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენები, რომელიც მოიცავდა DVT, PE და სიკვდილს, რომელიც ითვლება თრომბოემბოლიურ წარმოშობად

  • p მნიშვნელობა პლაცებოსთან შედარებით =0.0002

დაახლოებით შემდეგი 3 თვის განმავლობაში VTE-ის სიხშირე მნიშვნელოვნად დაბალი იყო ენოქსაპარინის ნატრიუმის 4000 სე (40 მგ) მკურნალობის ჯგუფში პლაცებოს მკურნალობის ჯგუფთან შედარებით.

მთლიანი და ძირითადი სისხლდენის შემთხვევები იყო შესაბამისად 8.6% და 1.1% პლაცებოს ჯგუფში. 11.7% და 0.3% ენოქსაპარინის ნატრიუმის 2000 სე (20 მგ) ჯგუფში და 12.6% და 1.7% ენოქსაპარინის ნატრიუმის 4000 სე (40 მგ) ჯგუფში.

ღრმა ვენების თრომბოზის მკურნალობა ფილტვის ემბოლიით ან მის გარეშე

მულტიცენტრულ, პარალელურ ჯგუფურ კვლევაში, 900 პაციენტი მწვავე ქვედა კიდურების DVT-ით PE-ით ან მის გარეშე, რანდომიზირებული იყო სტაციონარულ (საავადმყოფო) მკურნალობაზე ან (i) ენოქსაპარინის ნატრიუმის 150 სე/კგ (1.5 მგ/კგ) დღეში ერთხელ SC, (ii) ენოქსაპარინის ნატრიუმი 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ყოველ 12 საათში SC, ან (iii) ჰეპარინის IV ბოლუსი (5000 სე), რასაც მოჰყვება უწყვეტი ინფუზია (შეყვანილი aPTT 55-დან 85 წამამდე). კვლევაში რანდომიზირებული იყო 900 პაციენტი და ყველა პაციენტი მკურნალობდა. ყველა პაციენტი ასევე იღებდა ვარფარინს ნატრიუმს (დოზა მორგებული პროთრომბინის დროის მიხედვით INR 2.0-დან 3.0-მდე მიღწევისთვის), დაწყებული ენოქსაპარინის ნატრიუმის ან სტანდარტული ჰეპარინით თერაპიის დაწყებიდან 72 საათის განმავლობაში და გაგრძელდა 90 დღის განმავლობაში. ენოქსაპარინის ნატრიუმის ან სტანდარტული ჰეპარინით თერაპია შეყვანილი იყო მინიმუმ 5 დღის განმავლობაში და სანამ მიზანმიმართული ვარფარინის ნატრიუმის INR არ მიიღწევა. ენოქსაპარინის ნატრიუმის ორივე რეჟიმი ექვივალენტური იყო სტანდარტული ჰეპარინით თერაპიისა მორეციდივე ვენური თრომბოემბოლიის (DVT და/ან PE) რისკის შესამცირებლად. ეფექტურობის მონაცემები მოცემულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში.

ენოქსაპარინის ნატრიუმი 150 სე/კგ (1.5 მგ/კგ) დღეში ერთხელ SC

n (%)

ენოქსაპარინის ნატრიუმი 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ორჯერ დღეში SC

n (%)

ჰეპარინით aPTT მორგებული IV თერაპია

n (%)

ყველა ნამკურნალევი DVT პაციენტი PE-ით ან მის გარეშე

298 (100)

312 (100)

290 (100)

სულ VTE (%)

13 (4.4)*

9 (2.9)*

12 (4.1)

მხოლოდ DVT (%)

11 (3.7)

7 (2.2)

8 (2.8)

პროქსიმალური DVT (%)

9 (3.0)

6 (1.9)

7 (2.4)

PE (%)

2 (0.7)

2 (0.6)

4 (1.4)

VTE = ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენა (DVT და/ან PE)

  • 95% მტკიცე ინტერვალები მკურნალობის განსხვავებების საერთო VTE-სთვის იყო:
  • ენოქსაპარინის ნატრიუმი დღეში ერთხელ ჰეპარინის წინააღმდეგ (-3.0-დან 3.5-მდე)
  • ენოქსაპარინის ნატრიუმი ყოველ 12 საათში ჰეპარინის წინააღმდეგ (-4,2-დან 1,7-მდე).-

ძირითადი სისხლდენა იყო შესაბამისად 1.7% ენოქსაპარინის ნატრიუმის 150 სე/კგ (1.5 მგ/კგ) დღეში ერთხელ ჯგუფში, 1.3% ენოქსაპარინის ნატრიუმის 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ორჯერ დღეში და 2.1% ჯგუფში. ჰეპარინის ჯგუფი.

არასტაბილური სტენოკარდიისა და მიოკარდიუმის ინფარქტის არასტაბილური სტენოკარდიის მკურნალობა

დიდ მულტიცენტრულ კვლევაში, 3,171 პაციენტი, ჩაერთო არასტაბილური სტენოკარდიის მწვავე ფაზით ან არა Q-ტალღის მიოკარდიუმის ინფარქტით რანდომიზირებული იყო აცეტილსალიცილის მჟავასთან (100-დან 325 მგ-მდე დღეში ერთხელ), ან SC ენოქსაპარინის ნატრიუმის 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ყოველ 12 საათში ან IV არაფრაქციული ჰეპარინი მორგებული aPTT-ის საფუძველზე. პაციენტები გადიოდნენ მკურნალობას საავადმყოფოში მინიმუმ 2 დღის განმავლობაში და მაქსიმუმ 8 დღის განმავლობაში, კლინიკურ სტაბილიზაციამდე, რევასკულარიზაციის პროცედურებამდე ან საავადმყოფოდან გაწერამდე. პაციენტებს 30 დღემდე დასჭირდათ მეთვალყურეობა. ჰეპარინთან შედარებით, ენოქსპარინის ნატრიუმმა მნიშვნელოვნად შეამცირა სტენოკარდიის, მიოკარდიუმის ინფარქტის და სიკვდილის ერთობლივი სიხშირე, 19.8-დან 16.6%-მდე შემცირებით (ფარდობითი რისკის შემცირება 16.2%) მე-14 დღეს. კომბინირებული სიხშირის ეს შემცირება შენარჩუნდა შემდეგი 30 დღე (23.3-დან 19.8%-მდე; ფარდობითი რისკის შემცირება 15%).

არ იყო მნიშვნელოვანი განსხვავებები დიდ სისხლდენებში, თუმცა სისხლდენა სკ ინექციის ადგილზე უფრო ხშირი იყო.

მიოკარდიუმის მწვავე ST სეგმენტის ელევაციის ინფარქტის მკურნალობა:

დიდ მულტიცენტრულ კვლევაში, 20,479 პაციენტი STEMI-ით, რომლებიც უფლებას იღებდნენ ფიბრინოლიზური თერაპიისთვის, რანდომიზებული იყო ენოქსაპარინის ნატრიუმის მიღებაზე ერთ 3000 სე (30 მგ) IV ბოლუსში პლუს 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) SC დოზით. SC ინექცია 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ყოველ 12 საათში ან IV არაფრაქციული ჰეპარინი მორგებული aPTT-ის საფუძველზე 48 საათის განმავლობაში. ყველა პაციენტი ასევე მკურნალობდა აცეტილსალიცილის მჟავით მინიმუმ 30 დღის განმავლობაში. ენოქსაპარინის ნატრიუმის დოზირების სტრატეგია მორგებული იყო თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის და მინიმუმ 75 წლის ასაკის მოხუცებისთვის. ენოქსაპარინის ნატრიუმის SC ინექციები გაკეთდა საავადმყოფოდან გაწერამდე ან მაქსიმუმ რვა დღის განმავლობაში( დამოკიდებულია იმაზე, რა უძღოდა წინ)

4,716 პაციენტს ჩაუტარდა პერკუტანული კორონარული ჩარევა, რომლებიც იღებდნენ ანტითრომბოზულ მხარდაჭერას დაბრმავებული საკვლევი წამლით. ამიტომ, პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებენ ნატრიუმს ენოქსაპარინს, PCI უნდა განხორციელებულიყო ენოქსაპარინის ნატრიუმზე (გადამრთველის გარეშე) წინა კვლევებში დადგენილი რეჟიმის გამოყენებით, ანუ დამატებითი დოზირების გარეშე, თუ ბოლო SC შეყვანა მიცემული იყო ბალონის გაბერვამდე 8 საათით ადრე, IV ბოლუსი 30 სე/კგ (0.3 მგ/კგ) ენოქსაპარინის ნატრიუმი, თუ ბოლო SC შეყვანა მიცემულია ბალონის გაბერვამდე 8 საათით ადრე.

ენოქსაპარინის ნატრიუმმა არაფრაქციულ ჰეპარინთან შედარებით მნიშვნელოვნად შეამცირა პირველადი საბოლოო წერტილის სიხშირე, სიკვდილის კომპოზიტი ნებისმიერი მიზეზით ან მიოკარდიუმის განმეორებითი ინფარქტი რანდომიზაციის შემდეგ პირველი 30 დღის განმავლობაში [9.9 პროცენტი ენოქსაპარინის ნატრიუმის ჯგუფში, 12.0 პროცენტთან შედარებით არაფრაქციული ჰეპარინის ჯგუფი] 17 პროცენტიანი ფარდობითი რისკის შემცირებით (p<0.001).

ნატრიუმის ენოქსაპარინის სამკურნალო სარგებელი, რომელიც აშკარა იყო ეფექტურობის მთელი რიგი შედეგებისთვის, გამოვლინდა 48 საათში, ამ დროს დაფიქსირდა მიოკარდიუმის განმეორებითი ინფარქტის შედარებითი რისკის 35 პროცენტით შემცირება, არაფრაქციული ჰეპარინით მკურნალობასთან შედარებით (p<0.001). ).

ნატრიუმის ენოქსაპარინის სასარგებლო ეფექტი პირველად საბოლოო წერტილზე თანმიმდევრული იყო საკვანძო ქვეჯგუფებში, მათ შორის ასაკი, სქესი, ინფარქტის მდებარეობა, დიაბეტის ისტორია, წინა მიოკარდიუმის ინფარქტის ისტორია, შეყვანილი ფიბრინოლიზური საშუალების ტიპი და საკვლევი წამლით მკურნალობის დრო.

იყო ენოქსაპარინის ნატრიუმის მნიშვნელოვანი სამკურნალო სარგებელი, არაფრაქციულ ჰეპარინთან შედარებით, პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდათ პერკუტანული კორონარული ჩარევა რანდომიზაციიდან 30 დღის განმავლობაში (23 პროცენტი შემცირების ფარდობითი რისკი) ან რომლებიც მკურნალობდნენ სამედიცინო გზით (15 პროცენტი შემცირების ფარდობითი რისკი, p. =0.27 ურთიერთქმედებისთვის).

სიკვდილის 30 დღის კომპოზიციური საბოლოო წერტილის სიხშირე, მიოკარდიუმის განმეორებითი ინფარქტი ან ინტრაკრანიალური სისხლდენა (წმინდა კლინიკური სარგებლის საზომი) იყო მნიშვნელოვნად დაბალი (p<0.0001) ენოქსაპარინის ნატრიუმის ჯგუფში (10.1%) ჰეპარინის ჯგუფთან შედარებით ( 12.2%), რაც წარმოადგენს 17%-ით ფარდობითი რისკის შემცირებას ენოქსაპარინის ნატრიუმით მკურნალობის სასარგებლოდ.

ძირითადი სისხლდენის სიხშირე 30 დღეში იყო მნიშვნელოვნად მაღალი (p<0.0001) ენოქსაპარინის ნატრიუმის ჯგუფში (2.1%) ჰეპარინის ჯგუფთან შედარებით (1.4%). დაფიქსირდა კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის უფრო მაღალი სიხშირე ენოქსაპარინის ნატრიუმის ჯგუფში (0.5%) ჰეპარინის ჯგუფთან შედარებით (0.1%), ხოლო ინტრაკრანიალური სისხლდენის სიხშირე მსგავსი იყო ორივე ჯგუფში (0.8% ენოქსაპარინის ნატრიუმთან შედარებით 0.7% ჰეპარინთან).

ენოქსაპარინის ნატრიუმის სასარგებლო ეფექტი პირველ 30 დღის განმავლობაში დაფიქსირებულ პირველ საბოლოო წერტილზე შენარჩუნდა 12 თვის შემდგომი პერიოდის განმავლობაში.

ღვიძლის უკმარისობა

ლიტერატურულ მონაცემებზე დაყრდნობით, ენოქსაპარინის ნატრიუმის 4000 სე (40 მგ) გამოყენება ციროზულ პაციენტებში (Child-Pugh კლასი B-C) ​​უსაფრთხო და ეფექტური ჩანს პორტალური ვენის თრომბოზის პროფილაქტიკაში. Ეს უნდა უნდა აღინიშნოს, რომ ლიტერატურის კვლევებს შეიძლება ჰქონდეს შეზღუდვები. სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, რადგან ამ პაციენტებს აქვთ სისხლდენის გაზრდილი პოტენციალი (იხ. პუნქტი 4.4) და არ ჩატარებულა ოფიციალური დოზის გამოკვლევები ციროზულ პაციენტებში (Child Pugh კლასი A, B და C).

  • 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

ზოგადი მახასიათებლები

ნატრიუმის ენოქსაპარინის ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები შესწავლილია ძირითადად პლაზმაში ანტი-Xa აქტივობის დროის კურსის და ასევე ანტი-IIa აქტივობის მიხედვით, რეკომენდებული დოზების დიაპაზონში ერთჯერადი და განმეორებითი SC მიღების შემდეგ და ერთჯერადი IV მიღების შემდეგ.

ანტი-Xa და ანტი-IIa ფარმაკოკინეტიკური აქტივობის რაოდენობრივი განსაზღვრა ჩატარდა ვალიდირებული ამიდოლიზური მეთოდებით.

აბსორბცია

ენოქსაპარინის ნატრიუმის აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა SC ინექციის შემდეგ, ანტი-Xa აქტივობის საფუძველზე, უახლოვდება 100%-ს. შეიძლება გამოყენებულ იქნას სხვადასხვა დოზები და ფორმულირებები და დოზირების რეჟიმი.

პლაზმური ანტი-Xa აქტივობის საშუალო მაქსიმალური დონე აღინიშნება SC ინექციიდან 3-5 საათის შემდეგ და აღწევს დაახლოებით 0.2, 0.4, 1.0 და 1.3 ანტი-Xa სე/მლ SC ერთჯერადი მიღების შემდეგ 2000 სე, 4000 სე, 100 სე/კგ და 150 სე/კგ (20 მგ, 40 მგ, 1 მგ/კგ და 1,5 მგ/კგ) დოზა, შესაბამისად.

3000 სე (30 მგ) IV ბოლუსი დაუყოვნებლივ მოჰყვა 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) SC ყოველ 12 საათში, უზრუნველყოფდა საწყისი მაქსიმალური ანტი-Xa აქტივობის დონეს 1.16 სე/მლ (n=16) და საშუალო ექსპოზიციას, რომელიც შეესაბამება სტაბილური დონის 88%. სტაბილური მდგომარეობა მიიღწევა მკურნალობის მეორე დღეს.

ჯანმრთელ მოხალისეებში 4000 სე (40 მგ) დღეში ერთხელ და 150 სე/კგ (1.5 მგ/კგ) ერთხელ დღეში ერთხელ მიღების შემდეგ, წონასწორული მდგომარეობა მიიღწევა მე-2 დღეს საშუალო ექსპოზიციის კოეფიციენტით დაახლოებით 15%-ით მეტი ერთჯერადი დოზის შემდეგ. 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ორჯერ დღეში რეჟიმის განმეორებითი SC შეყვანის შემდეგ, წონასწორული მდგომარეობა მიიღწევა მე-3-დან მე-4 დღიდან საშუალო ექსპოზიციით დაახლოებით 65%-ით მეტი, ვიდრე ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ და საშუალო მაქსიმუმი და მიღწეული ანტი- Xa აქტივობის დონეები დაახლოებით 1.2 და 0.52 სე/მლ, შესაბამისად.

ინექციის მოცულობა და დოზის კონცენტრაცია 100-200 მგ/მლ დიაპაზონში არ მოქმედებს ჯანმრთელ მოხალისეებში ფარმაკოკინეტიკურ პარამეტრებზე.

ენოქსაპარინის ნატრიუმის ფარმაკოკინეტიკა, როგორც ჩანს, ხაზოვანია რეკომენდებული დოზირების დიაპაზონში.

პაციენტთა და პაციენტთაშორისი ცვალებადობა დაბალია. SC განმეორებითი მიღების შემდეგ არ ხდება დაგროვება.

პლაზმის ანტი-IIa აქტივობა SC შეყვანის შემდეგ დაახლოებით ათჯერ დაბალია, ვიდრე ანტი-Xa აქტივობა. საშუალო მაქსიმალური ანტი-IIa აქტივობის დონე შეინიშნება SC ინექციიდან დაახლოებით 3-4 საათის შემდეგ და აღწევს 0,13 სე/მლ და 0,19 სე/მლ 100 სე/კგ (1 მგ/კგ) ორჯერ დღეში და 150 სე/კგ განმეორებითი მიღების შემდეგ. (1.5 მგ/კგ) დღეში ერთხელ, შესაბამისად.

დისტრიბუცია

ენოქსაპარინის ნატრიუმის ანტი-Xa აქტივობის განაწილების მოცულობა შეადგენს დაახლოებით 4,3 ლიტრს და ახლოსაა სისხლის მოცულობასთან.

ბიოტრანსფორმაცია

ენოქსაპარინის ნატრიუმი ძირითადად მეტაბოლიზდება ღვიძლში დესულფაციით და/ან დეპოლიმერიზაციით დაბალი მოლეკულური წონის სახეობებამდე გაცილებით შემცირებული ბიოლოგიური პოტენციალით.

აღმოფხვრა

ენოქსაპარინის ნატრიუმი არის დაბალი კლირენსის პრეპარატი, რომლის საშუალო ანტი-Xa პლაზმური კლირენსია 0,74 ლ/სთ 150 სე/კგ (1,5 მგ/კგ) 6-საათიანი IV ინფუზიის შემდეგ.

ელიმინაცია ვლინდება მონოფაზურად, ნახევარგამოყოფის პერიოდით დაახლოებით 5 საათის განმავლობაში ერთჯერადი SC დოზის მიღებიდან დაახლოებით 7 საათამდე განმეორებითი დოზირების შემდეგ.

აქტიური ფრაგმენტების თირკმლის კლირენსი წარმოადგენს შეყვანილი დოზის დაახლოებით 10%-ს, ხოლო აქტიური და არააქტიური ფრაგმენტების მთლიანი თირკმლის ექსკრეცია დოზის 40%-ს.

სპეციალური პოპულაციები

მოხუცები

პოპულაციის ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის შედეგებზე დაყრდნობით, ენოქსაპარინის ნატრიუმის კინეტიკური პროფილი არ განსხვავდება ხანდაზმულ სუბიექტებში ახალგაზრდა სუბიექტებთან შედარებით, როდესაც თირკმლის ფუნქცია ნორმალურია. თუმცა, ვინაიდან ცნობილია, რომ თირკმელების ფუნქციის დაქვეითება ასაკთან ერთად, ხანდაზმულ პაციენტებში შეიძლება აჩვენონ ენოქსაპარინის ნატრიუმის შემცირებული ელიმინაცია (იხ. განყოფილებები 4.2 და 4.4).

ღვიძლის უკმარისობა

შორსწასული ციროზის მქონე პაციენტებში ჩატარებულ კვლევაში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენოქსაპარინის ნატრიუმის 4000 სე (40 მგ) დღეში ერთხელ, ანტი-Xa მაქსიმალური აქტივობის დაქვეითება დაკავშირებული იყო ღვიძლის უკმარისობის სიმძიმის მატებასთან (შეფასებული Child-Pugh კატეგორიების მიხედვით). ეს შემცირება ძირითადად გამოწვეული იყო ATIII დონის დაქვეითებით, ATIII-ის შემცირებული სინთეზის გამო ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში.

თირკმლის უკმარისობა

დაფიქსირდა წრფივი კავშირი ანტი-Xa პლაზმურ კლირენსსა და კრეატინინის კლირენსს შორის წონასწორულ მდგომარეობაში, რაც მიუთითებს ენოქსაპარინის ნატრიუმის დაქვეითებულ კლირენსზე პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებით. ანტი-Xa ექსპოზიცია წარმოდგენილი AUC-ით, წონასწორულ მდგომარეობაში, ზღვრულად იზრდება მსუბუქი (კრეატინინის კლირენსი 50-80 მლ/წთ) და ზომიერი (კრეატინინის კლირენსი 30-50 მლ/წთ) თირკმლის უკმარისობის განმეორებითი SC 4000 სე (40 მგ) შემდეგ. ) დღეში ერთხელ დოზებით. პაციენტებში თირკმელების მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი <30 მლ/წთ), AUC წონასწორულ მდგომარეობაში მნიშვნელოვნად იზრდება საშუალოდ 65%-ით SC 4000 სე (40 მგ) დღეში ერთხელ განმეორებითი დოზების შემდეგ (იხ. განყოფილებები 4.2 და 4.4).

წონა

განმეორებითი SC 150 სე/კგ (1.5 მგ/კგ) დღეში ერთხელ დოზის მიღების შემდეგ, ანტი-Xa აქტივობის საშუალო AUC არის უმნიშვნელოდ მაღალი წონასწორობის დროს სიმსუქნე ჯანმრთელ მოხალისეებში (BMI 30-48 კგ/მ2) არა სიმსუქნის საკონტროლო სუბიექტებთან შედარებით. პლაზმაში ანტი-Xa აქტივობის მაქსიმალური დონე არ არის გაზრდილი. სიმსუქნე სუბიექტებში SC დოზირებით არის უფრო დაბალი წონაზე მორგებული კლირენსი.

წონის არაკორექტირებული დოზის მიღებისას, აღმოჩნდა, რომ ერთჯერადი SC 4000 სე (40 მგ) დოზის შემდეგ, ანტი-Xa ექსპოზიცია 52%-ით მაღალია დაბალწონიან ქალებში (<45 კგ) და 27%-ით მაღალი დაბალი წონის ქალებში. -წონიანი მამაკაცები (<57 კგ) ნორმალური წონის კონტროლის სუბიექტებთან შედარებით (იხ. ნაწილი 4.4).

ჰემოდიალიზი

ენოქსაპარინის ნატრიუმის ფარმაკოკინეტიკა მსგავსი იყო საკონტროლო პოპულაციასთან შედარებით, ერთჯერადი 25 სე, 50 სე ან 100 სე/კგ (0.25, 0.50 ან 1.0 მგ/კგ) ინტრავენური დოზის შემდეგ, თუმცა, AUC იყო ორჯერ უფრო მაღალი ვიდრე კონტროლი.

ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება

არ დაფიქსირებულა ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება ნატრიუმის ენოქსაპარინსა და თრომბოლიზურ საშუალებებს შორის ერთდროული გამოყენებისას.

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · სამედიცინო ინსტრუქცია

შეფუთვის ფურცელი

ექსოპინი, 6000 ანტი-Xa სე/ 0.6 მლ საინექციო ხსნარი წინასწარ შევსებულ შპრიცებში კანქვეშ ან ვენაში ინექციით შესაყვანად

სტერილური

  • აქტიური ნივთიერება: თითოეული წინასწარ შევსებული შპრიცი შეიცავს 60 მგ ენოქსაპარინის ნატრიუმს, რაც 6000 ანტი-Xa სე-ს ექვივალენტია.
  • დამხმარე ნივთიერება(ები): საინექციო წყალი

ეს პრეპარატი ექვემდებარება დამატებით მონიტორინგს. ეს უსაფრთხოების შესახებ ახალი ინფორმაციის სწრაფი იდენტიფიცირების საშუალებას იძლევა. თქვენ შეგიძლიათ წვლილი შეიტანოთ ნებისმიერი განვითარებული გვერდითი ეფექტის ინფორმირებით. გვერდითი ეფექტების შესახებ ინფორმაციის მიწოდებაზე იხილეთ მე-4 ნაწილის ბოლო.

ამ პრეპარატის გამოყენების დაწყებამდე ყურადღებით წაიკითხეთ ეს შეფუთვის ფურცელი, ვინაიდან მასში მოცემულია თქვენთვის მნიშვნელოვანი ინფორმაცია

შეინახეთ ეს ფურცელი. შეიძლება დაგჭირდეთ მისი ხელახლა წაკითხვა.

დამატებითი კითხვების შემთხვევაში, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

ეს პრეპარატი დაგენიშნათ მხოლოდ თქვენ. არ მისცეთ ის სხვებს.

ამ პრეპარატის გამოყენებისას ექიმთან ვიზიტის ან საავადმყოფოში მოხვედრისას, უთხარით თქვენს ექიმს, რომ იღებთ ამ პრეპარატს.

ზუსტად დაიცავით ამ ფურცელში მოცემული ინსტრუქციები. არ გამოიყენოთ თქვენთვის რეკომენდებულზე უფრო მაღალი ან დაბალი დოზები.

ეს ფურცელი მოიცავს შემდეგ თემებს:

  • რა არის ექსოპინი და რისთვის გამოიყენება?
  • ექსოპინის გამოყენებამდე
  • როგორ გამოიყენება ექსოპინი?
  • შესაძლო გვერდითი ეფექტები
  • როგორ ინახება ექსოპინი?
  • რა არის ექსოპინი და რისთვის გამოიყენება?
  • ექსოპინი შეიცავს აქტიურ ნივთიერებას 60 მგ ენოქსაპარინის ნატრიუმს 0.6 მლ-ში. ყოველი 1 მლ სტერილური ხსნარი შეიცავს 10000 ანტი-Xa სე-ს, რომელიც 100 მგ ენოქსაპარინის ნატრიუმის ექვივალენტურია. 1 მგ (0.01 მლ) ენოქსაპარინის ნატრიუმი შეესაბამება დაახლოებით 100 ანტი-Xa სე-ს.
  • ენოქსაპარინის ნატრიუმი არის ბიოლოგიური ნივთიერება, რომელიც მიიღება ღორის ნაწლავის ლორწოვანიდან მიღებული ჰეპარინის ბენზილესტერის ტუტე დეპოლიმერიზაციით.
  • ექსოპინი არის 60 მგ ენოქსაპარინის ნატრიუმის ექვივალენტური. პრეპარატის კოლოფში მოთავსებულია 2 წინასწარ შევსებული შპრიცი 0,6 მლ ტევადობით.
  • ექსოპინი მიეკუთვნება დაბალი მოლეკულური წონის ჰეპარინის სახელწოდების მქონე მედიკამენტების ჯგუფს. გამოიყენება არასასურველი სისხლის კოლტების წარმოქმნის თავიდან ასაცილებლად და/ან ვენებში არსებული თრომბების სამკურნალოდ.
  • ეს პროდუქტი ბიოანალოგიურია.

ექსოპინი გამოიყენება სამკურნალოდ ერთი ან რამდენიმე შემდეგი მიზეზის გამო:

  • ზოგადი ქირურგიული ჩარევის ან ორთოპედიული ქირურგიული ჩარევის შემდეგ ვენებში არასასურველი თრომბის წარმოქმნის თავიდან ასაცილებლად,
  • ვენაში არასასურველი სისხლის კოლტების თავიდან ასაცილებლად უეცარი დაავადებების დროს (მაგალითად, გულის უკმარისობა, სუნთქვის უკმარისობა, ინფექციები და რევმატული დაავადებები) და როდესაც ხართ საწოლს მიჯაჭვული,
  • კლინიკური მდგომარეობის სამკურნალოდ სახელწოდებით ღრმა ვენის თრომბოზი, რომელიც ვითარდება ძირითადად ფეხის ვენების შეგუბებით თრომბით, მიუხედავად იმისა, ადგილი აქვს თუ არა ბლოკირებას ფილტვის სისხლძარღვებში თრომბით,
  • არასტაბილური სტენოკარდიის (გულმკერდის ტკივილი, რომელიც ვითარდება გულის ვენებში ემბოლიის გამო) და გარკვეული ტიპის გულის შეტევის (არა Q-ტალღოვანი მიოკარდიუმის ინფარქტი) სამკურნალოდ, ასპირინთან ერთად მიღებისას,
  • თრომბის წარმოქმნის თავიდან ასაცილებლად, როდესაც სისხლი გადის აპარატის მილებში დიალიზის დროს (დიალიზი არის პროცედურა, რომლის დროსაც პაციენტის სისხლი იწმინდება სპეციალური აპარატის გავლით გარკვეული ინტერვალებით, როდესაც თირკმელები ვერ ასრულებენ სისხლის გამწმენდ ფუნქციას),
  • კლინიკური მდგომარეობის სამკურნალოდ სახელწოდებით ST სეგმენტის ელევაციით მიმდინარე მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტი (STEMI), რომელიც ვლინდება ST სეგმენტის ზრდით ეკგ-ზე და გამოწვეულია გულის კუნთში სისხლის ნაკლებობით (ექიმმა შეიძლება დაგინიშნოთ ეს პრეპარატი მიუხედავად იმისა, რომ ჩატარებული გაქვთ სამედიცინო მკურნალობა ან პერკუტანული კორონარული ინტერვენცია [PCI]).
  • ექსოპინის გამოყენებამდე

არ გამოიყენოთ ექსოპინი შემდეგ შემთხვევებში

თუ;

  • ალერგიული ხართ ენოქსაპარინის ნატრიუმის ან ამ პრეპარატის რომელიმე სხვა ინგრედიენტის მიმართ. (იხ. დამხმარე ნივთიერებები). ალერგიული რეაქციის ნიშნებია: გამონაყარი, ყლაპვის ან სუნთქვის გაძნელება, ტუჩების, სახის, ყელის ან ენის შეშუპება,
  • ალერგიული ხართ ჰეპარინის ან სხვა დაბალი მოლეკულური წონის ჰეპარინის წარმოებულების მიმართ, როგორიცაა ნადროპარინი, ტინზაპარინი ან დალტეპარინი,
  • გქონდათ რეაქცია ჰეპარინზე (რომელსაც ეწოდება ჰეპარინით გამოწვეული თრომბოციტოპენია), რამაც გამოიწვია შემადედებელი უჯრედების (თრომბოციტების) რაოდენობის მკვეთრი ვარდნა ბოლო 100 დღის განმავლობაში,
  • გაქვთ სისხლში ენოქსაპარინის საწინააღმდეგო ანტისხეულები,
  • გაქვთ ძლიერი სისხლდენა ან გაქვთ მდგომარეობა სისხლდენის მაღალი რისკით (როგორიცაა კუჭის წყლული, ტვინზე ან თვალებზე ცოტა ხნის ჩატარებული ოპერაცია) და ბოლო დროს გქონდათ სისხლდენით გამოწვეული ინსულტი,
  • იყენებთ ენოქსაპარინს სისხლის შედედების სამკურნალოდ და თუ აპირებთ სპინალურ ან ეპიდურულ ანესთეზიას ან წელის პუნქციას 24 საათის განმავლობაში.

გამოიჩინეთ განსაკუთრებული სიფრთხილე ექსოპინის გამოყენებისას შემდეგ შემთხვევებში

ექსოპინი არ უნდა იქნას გამოყენებული სხვა პრეპარატებთან, რომლებიც მიეკუთვნებიან დაბალი მოლეკულური წონის ჰეპარინების ჯგუფს, რადგან ისინი არ არიან ზუსტად იგივე და არ აქვთ იგივე აქტივობა და გამოყენების ინსტრუქციები.

ექსოპინის გამოყენებამდე მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს, თუ რომელიმე ქვემოთ ჩამოთვლილი გაფრთხილება ვრცელდება თქვენზე:

თუ;

  • გაქვთ გულის სარქველის მექანიკური პროთეზი, განსაკუთრებით ორსულ ქალებში შეიძლება არსებობდეს თრომბოემბოლიის რისკი
  • გაქვთ ენდოკარდიტი (გულის შიდა გარსის ინფექცია)
  • გაქვთ ან ცოტა ხნის წინ გქონდათ კუჭის წყლული
  • გაქვთ თირკმელების პრობლემები ან თირკმლის უკმარისობა
  • გაქვთ ღვიძლის პრობლემები ან ღვიძლის უკმარისობა
  • ადრე გადატანილი გაქვთ ინსულტი
  • გაქვთ მაღალი არტერიული წნევა
  • გაქვთ დიაბეტი ან დიაბეტით გამოწვეული თვალის პრობლემები (დიაბეტური რეტინოპათია)
  • ცოტა ხნის წინ გაგიკეთდათ ოპერაცია თვალებზე ან ტვინზე
  • ხართ ხანდაზმული ასაკის (65 წლის ზემოთ) და განსაკუთრებით 75 წელზე მეტი ასაკის
  • გაქვთ ნორმაზე დაბალი წონა ან ხართ ჭარბწონიანი
  • გაქვთ სისხლში კალიუმის მაღალი დონე (რაც შეიძლება შემოწმდეს სისხლის ანალიზით)
  • გაქვთ კოაგულაციის დარღვევა (ჰემოსტაზი) გაზრდილი სისხლდენით და მძიმე ჰიპერტენზიით
  • ამჟამად იყენებთ სხვა მედიკამენტებს, რომლებიც გავლენას ახდენენ თქვენს ორგანიზმში სისხლდენის პრევენციის მექანიზმებზე (მათ შეიძლება შეცვალოს თქვენი პრეპარატის მოქმედება ან ექსოპინმა შეიძლება შეცვალოს ამ მედიკამენტების მოქმედება)
  • უნდა მიიღოთ საანესთეზიო საშუალება ექსოპინის გამოყენებისას (სპინალური ან ეპიდურული, ეს საანესთეზიო საშუალება შეჰყავთ ნემსით ზურგის ტვინის გარშემო წელის მიდამოში) (არის შემთხვევები, როდესაც აღინიშნა ხანგრძლივი დამბლა ან მუდმივი დამბლა). დაბალმოლეკულური წონის ჰეპარინის ინექციასა და სპინალური/ეპიდურული კათეტერის ან ნემსის მოთავსებას ან ამოღებას შორის ინტერვალი უნდა იყოს მინიმუმ 12 საათი პროფილაქტიკური დოზისთვის და 24 საათი თერაპიული დოზებისთვის პაციენტებში, რომლებსაც უკეთდებათ სპინალური ლუმბარული პუნქცია, სპინალური ანესთეზია ან ეპიდურული ანესთეზია. შეიძლება განხილული იყოს, რომ თირკმელების უკმარისობის მქონე პაციენტებში დროის ინტერვალი უფრო გრძელი იყოს. პაციენტებზე აუცილებელია ხშირი მონიტორინგი ნევროლოგიური დარღვევების ნიშნებსა და სიმპტომებზე. ნევროლოგიური რისკის არსებობის შემთხვევაში აუცილებელია სასწრაფო მკურნალობა. გარდა ამისა, აცნობეთ ექიმს, თუ გაქვთ ხერხემლის პრობლემა და ჩატარებული გაქვთ ხერხემალზე ოპერაცია.
  • მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს კანის ნეკროზის ან კანის სისხლის ვენების ანთების შემთხვევაში (კანის ვასკულიტი)
  • გქონდათ ჰეპარინის გამოყენებასთან დაკავშირებული უჯრედების თრომბოციტების რაოდენობის მკვეთრი ვარდნა,
  • ჩატარებული გაქვთ ოპერაცია პერკუტანული კორონარული ჩარევა კორონარულ არტერიებში თრომბის მოსაცილებლად და ხელახლა საკმარისი სისხლის ნაკადის უზრუნველსაყოფად

თუ გჭირდებათ ქირურგიული ჩარევა ან ანესთეზია, უთხარით თქვენს ექიმს ან სტომატოლოგს, რომ იყენებთ ექსოპინინს, ექიმმა შეიძლება შეცვალოს თქვენი მკურნალობა იმ მედიკამენტის მიხედვით, რომელსაც იღებთ.

შეიძლება ჩაგიტარდეთ სისხლის ანალიზი ამ მედიკამენტის გამოყენებამდე და მისი გამოყენების დროს პერიოდულად სისხლის შემადედებელი უჯრედების (თრომბოციტების) და კალიუმის დონის შემოწმების მიზნით.

არსებობს ექსოპინის პოტენციური იმუნოგენურობის რისკი, ისევე როგორც ყველა სხვა თერაპიული ცილის შემთხვევაში.

გთხოვთ, მიმართოთ ექიმს, თუ რომელიმე გაფრთხილება ვრცელდება თქვენზე, თუნდაც ნებისმიერ დროს წარსულში.

გამოყენებული პროდუქტის სავაჭრო დასახელება და პარტიის ნომერი აუცილებლად უნდა იყოს ჩაწერილი პაციენტის საქმეში, რათა უზრუნველყოფილი იყოს ბიოლოგიური სამკურნალო საშუალებების მიკვლევადობა.

ექსოპინის გამოყენება საკვებთან და სასმელთან ერთად

არ აღინიშნება ექსოპინის ურთიერთქმედება საკვებთან და სასმელებთან.

ორსულობა

პრეპარატის გამოყენებამდე კონსულტაციისთვის მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

თუ ორსულად ხართ ან ფიქრობთ, რომ შეიძლება ორსულად იყოთ, ამ პრეპარატის გამოყენებამდე მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

  • ორსულობის დროს ეს პრეპარატი გამოყენებული უნდა იყოს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ექიმი განსაზღვრავს ამის აუცილებლობას.
  • ქალებში, რომლებსაც აქვთ გულის სარქველების მექანიკური პროთეზი, არსებობს ორსულობის დროს სისხლის შედედების (თრომბოემბოლიის) განვითარების მაღალი რისკი. ექიმმა ეს საკითხი თქვენთან ერთად უნდა განიხილოს.

თუ მკურნალობის დროს შეამჩნევთ, რომ ორსულად ხართ, დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

ძუძუთი კვება

პრეპარატის გამოყენებამდე კონსულტაციისთვის მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

თუ ძუძუთი კვებავთ ან გეგმავთ ძუძუთი კვებას, ექსოპინის გამოყენებამდე კონსულტაციისთის უნდა მიმართოთ თქვენს ექიმს.

ავტომობილის და მექანიზმების მართვა

ცნობილი არ არის ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე ზემოქმედების შესახებ.

მნიშვნელოვანი ინფორმაცია ექსოპინინში არსებული ზოგიერთი დამხმარე ნივთიერების შესახებ

არ შეიცავს რაიმე დამხმარე ნივთიერებას, რომელიც საჭიროებს გაფრთხილებას.

გამოყენება სხვა პრეპარატებთან ერთად

აცნობეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს, თუ ამჟამად იყენებთ ან შეიძლება გამოიყენოთ გამოიყენოთ ან ცოტა ხნის წინ გამოიყენეთ სხვა მედიკამენტები.

  • რეკომენდებულია, რომ იმ მედიკამენტების მიღება, რომლებიც გავლენას ახდენენ სისხლის შედედებაზე, უნდა შეწყდეს ენოქსაპარინის ნატრიუმით მკურნალობამდე, თუ ისინი არსებოთად საჭირო არ არის თქვენი მკურნალობისთვის. ეს საშუალებები შედის შემდეგ მედიკამენტებში:
  • სისხლის გამათხელებელი ტაბლეტები (როგორიცაა ასპირინი, დიპირიდამოლი) ან მედიკამენტები, რომლებიც ხელს უშლიან სისხლის შედედებას (მაგ. ალტეპლაზა, სტრეპტოკინაზა, ტენექტეპლაზა, უროკინაზა, ვარფარინი),
  • მედიკამენტები (როგორიცაა იბუპროფენი, დიკლოფენაკი, კეტოროლაკი), რომლებიც ცნობილია როგორც არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები, რომლებიც გამოიყენება სახსრებთან დაკავშირებული ანთებითი დაავადების დროს ტკივილისა და შეშუპების სამკურნალოდ;
  • დექსტრანი 40, რომელიც კეთდება ინექციით (ძლიერი შრატი),
  • ტიკლოპიდინი და კლოპიდოგრელი (მედიკამენტები, რომლებიც ამცირებენ სისხლის შედედებას უჯრედების თრომბოციტების შეკრების თავიდან აცილების გზით, რომლებიც გვხვდება სისხლში და დაკავშირებულია შედედებასთან),
  • გლიკოპროტეინი IIb/IIIa ინჰიბიტორების შემცველი მედიკამენტები, რომლებიც გამოიყენება იმ დაავადების დროს,რომელიც ვითარდება მკვეთრი და შემცირებული სისხლის ნაკადით;
  • სისტემური გლუკოკორტიკოიდები (მაგ. პრედნიზოლონი, დექსამეტაზონი), რომლებიც გამოიყენება ასთმის, რევმატოიდული ართრიტის და სხვა მდგომარეობების სამკურნალოდ;
  • ეპილეფსიის სამკურნალო საშუალებები, როგორიცაა დივალპროექსი, ვალპროის მჟავა,
  • დიურეტიკები, როგორიცაა სპირონოლაქტონი, ტრიამტერენი ან ამილორიდი (თუ ეს პრეპარატები გამოიყენება ექსოპინინთან ერთად, შეიძლება გაიზარდოს კალიუმის დონე სისხლში),
  • პლიკამიცინი (ეს არის პრეპარატი, რომელიც გამოიყენება მომატებული კალციუმის და კიბოს სამკურნალოდ), სულფინპირაზონი (პრეპარატი, რომელიც გამოიყენება პოდაგრის სამკურნალოდ).

მომავალში, თუ დაგჭირდებათ სხვა მედიკამენტის მიღება ექსოპინით მკურნალობის პერიოდში, აცნობეთ თქვენს ექიმს.

თუ თქვენ იყენებთ ან ცოტა ხნის წინ იყენებდით რომელიმე რეცეპტით ან რეცეპტის გარეშე გასაცემ პრეპარატს, გთხოვთ, აცნობეთ ამის ტაობაზე თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

  • როგორ გამოიყენება ექსოპინი?

ინსტრუქციები სათანადო გამოყენების და გამოყენების დოზის/სიხშირის შესახებ:

ექსოპინის დოზა, რომელიც უნდა გამოიყენოთ, შეიძლება შეიცვალოს დარღვევის ტიპის მიხედვით.

სისხლში არსებული თრომბების მკურნალობა

  • ჩვეულებრივი დოზა არის 150 სე (1,5 მგ) თქვენი წონის ყოველ კილოგრამზე დღეში ან 100 სე/მგ (1 მგ) თქვენი წონის ყოველ კილოგრამზე ორჯერ დღეში.
  • თქვენი ექიმი გადაწყვეტს, რამდენ ხანს უნდა მიიღოთ ექსოპინი.

სისხლში თრომბის წარმოქმნის შეჩერება შემდეგ სიტუაციებში:

ოპერაცია ან ავადმყოფობის გამო შეზღუდული მობილობის პერიოდები

  • დოზა დამოკიდებული იქნება იმაზე, თუ რამდენად სავარაუდოა თრომბის განვითარება. თქვენ მოგეცემათ 2000 სე (20 მგ) ან 4000 სე (40 მგ) ექსოპინი ყოველ დღე.
  • თუ აპირებთ ოპერაციის გაკეთებას, თქვენი პირველი ინექცია ჩვეულებრივ გაკეთდება ოპერაციამდე 2 საათით ან 12 საათით ადრე.
  • თუ ავადმყოფობის გამო შეზღუდული გაქვთ მობილურობა, ჩვეულებრივ მოგცემენ 4000 სე (40 მგ) ექსოპინის ყოველ დღე.
  • თქვენი ექიმი გადაწყვეტს, რამდენ ხანს უნდა მიიღოთ ექსოპინი.

გულის შეტევის შემდეგ

  • ექსოპინი შეიძლება გამოყენებული იყოს ორი სხვადასხვა ტიპის გულის შეტევისთვის, სახელწოდებით STEMI (ST სეგმენტის ელევაციით მიოკარდიუმის ინფარქტი) ან არა-STEMI (NSTEMI). თქვენ მიერ მისაღები ექსოპინის რაოდენობა დამოკიდებული იქნება თქვენს ასაკზე და გულის შეტევის სახეობაზე.

გულის შეტევის არა- ST სეგმენტის ელევაციით მიოკარდიუმის ინფარქტის ტიპი:

  • ჩვეულებრივი დოზა არის 100 სე (1 მგ) ყოველ კილოგრამ წონაზე ყოველ 12 საათში.
  • თქვენი ექიმი ჩვეულებრივ მოგთხოვთ ასპირინის (აცეტილსალიცილის მჟავას) მიღებასაც.
  • თქვენი ექიმი გადაწყვეტს, რამდენ ხანს უნდა მიიღოთ ექსოპინი.

გულის შეტევის ST სეგმენტის ელევაციით მიოკარდიუმის ინფარქტის ტიპი, თუ ხართ 75 წლამდე ასაკის:

  • ექსოპინის საწყისი დოზა 3000 სე (30 მგ) მიიღება ინექციის სახით ვენაში.
  • ამავდროულად თქვენ ასევე გაგიკეთდებათ ექსოპინი კანის ქვეშ ინექციის სახით (კანქვეშა ინექცია). ჩვეულებრივი დოზა არის 100 სე (1 მგ) თქვენი წონის ყოველ კილოგრამზე, ყოველ 12 საათში.
  • თქვენი ექიმი ჩვეულებრივ გთხოვთ ასპირინის (აცეტილსალიცილის მჟავას) მიღებასაც.
  • თქვენი ექიმი გადაწყვეტს, რამდენ ხანს უნდა მიიღოთ ექსოპინი.

გულის შეტევის STEMI ტიპი, თუ ხართ 75 წლის ან უფროსი ასაკის:

  • ჩვეულებრივი დოზა არის 75 სე (0.75 მგ) თქვენი წონის ყოველ კილოგრამზე, ყოველ 12 საათში.
  • პირველი ორი ინექციისთვის გამოყენებული ექსოპინის მაქსიმალური რაოდენობა არის 7500 სე (75 მგ).
  • თქვენი ექიმი გადაწყვეტს, რამდენ ხანს უნდა მიიღოთ ექსოპინი.

პაციენტებისთვის, რომლებსაც ჩატარებული აქვთ ოპერაცია სახელწოდებით პერკუტანული კორონარული ინტერვენცია (PCI):

  • იმის მიხედვით, თუ როდის მიიღეთ ბოლოს ექსოპინი, თქვენმა ექიმმა შეიძლება გადაწყვიტოს ექსოპინის დამატებითი დოზის გამოყენება პერკუტანული კორონარული ინტერვენციის ოპერაციამდე. პრპარატის შეყვანა მოხდება ვენაში ინექციით.

დიალიზის აპარატის მილებში სისხლის კოლტების წარმოქმნის შეჩერება

  • ჩვეულებრივი დოზა არის 100 სე (1 მგ) თქვენი წონის ყოველ კილოგრამზე.
  • ექსოპინი ემატება მილს, რომელიც სხეულიდან გამოდის (არტერიული ხაზი) ​​დიალიზის სესიის დაწყებისას. ეს რაოდენობა ჩვეულებრივ საკმარისია 4 საათიანი სეანსისთვის. თუმცა, საჭიროების შემთხვევაში, ექიმმა შეიძლება გაგიკეთოთ დამატებითი დოზა 50 სე-დან 100 სე-მდე (0,5-დან 1 მგ-მდე) თქვენი წონის ყოველ კილოგრამზე.

შეყვანის გზა და მეთოდი:

ექსოპინი ინიშნება კანის ქვეშ ინექციით.

  • ექსოპინის შეყვანა კუნთში არ შეიძლება.
  • ექსოპინის შეყვანა შესაძლებელია აგრეთვე ვენაში ზოგიერთი გულის შეტევის ან ოპერაციის შემდეგ
  • ექსოპინი შეიძლება დაემატოს სხეულიდან გამომავალ მილში (არტერიული ხაზი) ​​დიალიზის სეანსის დაწყებისას.

თუ თქვენ იმყოფებით საავადმყოფოში, თქვენი ექიმი ან ექთანი გაგიკეთებთ ექსოპინის ინექციას. შეიძლება დაგჭირდეთ თვითინექცია სახლში თქვენი დაბრუნებისას მკურნალობის გაგრძელების მიზნით. თქვენი ექიმი ან ექთანი გასწავლით, თუ როგორ უნდა გაიკეთოთ ინექცია. თუ გაქვთ შეკითხვები, შეგიძლიათ მიმართოთ თქვენს ექიმს ან ექთანს.

კანქვეშ ინექციის სათანადო წესით გაკეთება მნიშვნელოვანია ინექციის ადგილზე სისხლჩაქცევებისა და ტკივილის შესამცირებლად.

ქვემოთ მოცემულია ინსტრუქციები, რომლებიც დაგეხმარებათ დაიმახსოვროთ ის, რაც ამ ტიპის ტრენინგზე შეისწავლეთ.

ექსოპინის გამოყენებამდე შეამოწმეთ ვარგისიანობის ვადა, არ გამოიყენოთ ვადაგასული პრეპარატი. დარწმუნდით, რომ წინასწარ შევსებული შპრიცი არ არის დაზიანებული და ფლაკონში არსებული ხსნარი გამჭვირვალეა. თუ ეს ასე არ არის, გამოიყენეთ სხვა წინასწარ შევსებული შპრიცი.

სად უნდა გაკეთდეს ექსოპინის ინექცია?

ექსოპინის ინექცია უნდა გაკეთდეს კანის ქვეშ მუცლის არეში.

არ შეიყვანოთ ექსოპინი ინექციით კუნთში. შეიძლება გამოიწვიოს სისხლდენა კუნთში.

ნაზად მოაქციეთ კანი თითებს შორის და ასე გააგრძელეთ ინექციის დროს. ამრიგად, პრეპარატის შეყვანა მოხდება ცხიმოვან ქსოვილში მუცლის კანზე და არა კუნთში.

საინექციო ადგილი უნდა იყოს მინიმუმ 5 სანტიმეტრი დაშორებით ჭიპიდან გვერდებისკენ, მუცლის მარჯვენა ან მარცხენა მხარეს.

ინექციის ადგილის შერჩევისას ყურადღება მიაქციეთ:

  • ინექციის ადგილი ადვილად ხელმისაწვდომი უნდა იყოს.
  • ის არ უნდა იყოს ძალიან ახლოს ჭიპთან ან არსებულ ნაწიბურებთან და სისხლჩაქცევებთან.

ინექციის ადგილი უნდა იცვლებოდეს მუცლის მარცხენა და მარჯვენა მხარეებს შორის. შეამოწმეთ საინექციო უბანი, რომ ნახოთ ბოლო ინექციამ გამოიწვია თუ არა რაიმე სიწითლე, ტკივილი, შეშუპება, კანის ფერის შეცვლა, შეშუპება, გამონადენი, ანთებითი ან კანის რეაქცია. თუ აღინიშნება რომელიმე მათგანი, დაუყოვნებლივ აცნობეთ თქვენს ექიმს.

როგორ ხდება ექსოპინის თვითინექცირება კანქვეშ?

არ შეურიოთ ექსოპინი სხვა საინექციო სითხეს.

თქვენ უნდა გაიაროთ ტრენინგი ექსოპინის თვითინექციის სათანადო ტექნიკის შესახებ. თქვენ უნდა მიიღოთ ტრენინგთან დაკავშირებული ინსტრუქციები თქვენი ექიმისგან ან კომპეტენტური ჯანდაცვის სპეციალისტისგან. თუ გაქვთ შეკითხვები მედიკამენტთან ან თვითინექციასთან დაკავშირებით, გთხოვთ, მიმართოთ ექიმს.

მიჰყევით ქვემოთ მოცემულ 8 ნაბიჯს

  • დაიბანეთ ხელები და გასაკეთებელი ადგილი საპნით და გააშრეთ.
  • დაჯექით ან დაწექით კომფორტულ მდგომარეობაში. დარწმუნდით, რომ შეგიძლიათ დაინახოთ და მიწყვდეთ იმ ადგილს, სადაც აპირებთ ინექციის გაკეთებას. შეგიძლიათ დაწვეთ დივანზე ან საწოლზე აწეულ მდგომარეობაში ბალიშების გამოყენებით.
  • აირჩიეთ ადგილი მუცლის მარჯვენა ან მარცხენა მხარეს. ეს უნდა იყოს მინიმუმ 5 სანტიმეტრის დაშორებით ჭიპიდან და გვერდებისკენ.

არ დაგავიწყდეთ:

ინექცია უნდა გაიკეთოთ მუცლიდან ან არსებული სისხლჩაქცევებისგან ან ნაწიბურებისგან მინიმუმ 5 სანტიმეტრის დაშორებით. ადგილი მუცლის უნდა შეცვალოთ ინექციის მარცხენა და მარჯვენა მხარეს შორის.

  • ექსოპინის შპრიცს მოხსენით ნემსის თავსახური. თავსახური შეგიძლიათ გადააგდოთ. შპრიცი ახლა სავსეა და მზადაა გამოსაყენებლად.

თვითინექციამდე არ დააჭიროთ დგუშს ჰაერის ბუშტუკების გამოსადევნად, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს პრეპარატის დაკარგვა. თავსახურის მოხსნის შემდეგ, დარწმუნდით, რომ ის არაფერს ეხება, რათა ნემსი სტერილური იყოს.

  • აიღეთ და დაიჭირეთ შპრიცი ერთ ხელში, ისე როგორც კალამი და მეორე ხელით, საჩვენებელი და ცერა თითებით, ნაზად მოუჭირეთ კანს ისე, რომ წარმოქმნას კანის ნაკეცი.

წარმოქმნილ კანის ნაკეცს ხელ არ გაუშვათ ინექციის მთელი პერიოდის განმავლობაში.

  • შეიყვანეთ ნემსი მთელ სიგრძეზე კანის ნაკეცში (ვერტიკალურად 90° კუთხით).
  • მიაწექით შპრიცის დგუშს ცერა თითით. ეს უზრუნველყოფს პრეპარატის შეყვანას მუცლის ცხიმოვან ქსოვილში. შეინარჩუნეთ კანის ნაკეცები ინექციის დროს.
  • ამოიღეთ ნემსი ინექციის ადგილიდან მისი პირდაპირ ამოქაჩვით. ახლა შეგიძლიათ ხელი გაუშვათ კანის ნაკეცს.

სისხლჩაქცევების თავიდან ასაცილებლად, არ დაზილოთ ინექციის ადგილი ინექციის შემდეგ.

  • უსაფრთხოდ მოათავსეთ გამოყენებული შპრიცი კონტეინერში. მჭიდროდ დახურეთ კონტეინერის სახურავი და მოათავსეთ კონტეინერი ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. არ ჩააგდოთ ის ურნებში, რომლებიც გამოიყენება საყოფაცხოვრებო ნარჩენებისთვის. როდესაც საჭიროა ექსოპინის ერთხელ გაკეთება შპრიცით, ეს პროცესი განხორციელდება საავადმყოფოში და ჩატარდება ექთნის ან ექიმის მიერ, რომელმაც იცის აღნიშნული ინექციის გაკეთების მეთოდი.

ანტიკოაგულანტური მკურნალობის შეცვლა

  • ექსოპინიდან გადასვლა სისხლის გამათხელებლებზე სახელწოდებით ვიტამინი-K ანტაგონისტები (მაგ. ვარფარინი)

ექიმი მოგთხოვთ სისხლის ანალიზების ჩატარებას სახელწოდებით საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდება (INR) და შესაბამისად გეტყვით, თუ როდის უნდა შეწყვიტოთ ექსოპინი.

  • სისხლის გამათხელებლებიდან, ვიტამინი-K ანტაგონისტებიდან (მაგ. ვარფარინი) გადასვლა ექსოპინზე

შეწყვიტეთ K ვიტამინის ანტაგონისტის მიღება. ექიმი მოგთხოვთ სისხლის ანალიზების ჩატარებას სახელწოდებით საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდება (INR) და შესაბამისად გეტყვით, თუ როდის უნდა შეწყვიტოთ ექსოპინი.

  • ექსოპინიდან გადასვლა პირდაპირი პერორალური ანტიკოაგულანტით მკურნალობაზე

შეწყვიტეთ ექსოპინის მიღება. დაიწყეთ პირდაპირი პერორალური ანტიკოაგულანტის მიღება მომდევნო ინექციის გაკეთებამდე 0-2 საათით ადრე, შემდეგ გააგრძელეთ ჩვეულებრივად.

  • პირდაპირი პერორალური ანტიკოაგულანტით მკურნალობიდან გადასვლა ექსოპინზე

შეწყვიტეთ პირდაპირი პერორალური ანტიკოაგულანტის მიღება. არ დაიწყოთ მკურნალობა ექსოპინით, ვიდრე არ გავა 12 საათი პირდაპირი პერორალური ანტიკოაგულანტის საბოლოო დოზის მიღების შემდეგ.

სხვადასხვა ასაკობრივი ჯგუფები:

გამოყენება ბავშვებში:

უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვებში შეფასებული არ არის. რეკომენდებული არ არის ბავშვებში გამოყენება.

გამოყენება ხანდაზმულებში:

თუ ხართ 75 წელზე მეტი ასაკის და დასმული გაქვთ მიოკარდიუმის ინფარქტის დიაგნოზი, სახელწოდებით ST სეგმენტის ელევაციით მიმდინარე მიოკარდიუმის ინფარქტი, რეკომენდირებული არ არის პრეპარატის შეყვანა ვენაში მკურნალობის დასაწყისში.

სპეციალური გამოყენების შემთხვევები:

თირკმლის უკმარისობა:

თუ გაქვთ თირკმელების პრობლემები, თქვენი ექიმი გამოკვლევებით საკმარისი დონის დადგენის შემდეგ შეარჩევს თქვენთვის შესაბამის დოზას.

ღვიძლის უკმარისობა:

სიფრთხილეა საჭირო ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში.

თუ გაქვთ შთაბეჭდილება, რომ ექსოპინის ეფექტი ძალიან ძლიერი ან სუსტია, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

თუ მიიღეთ საჭიროზე მეტი ექსოპინი:

თუ მიიღეთ საჭიროზე მეტი ექსოპინი, უნდა მიმართოთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

თუ ბავშვმა შემთხვევით ინექციით გაიკეთა ან გადაყლაპა ექსოპინი, სასწრაფოდ გადაიყვანეთ საავადმყოფოში.

თქვენი ექიმი მიიღებს გადაწყვეტილებას სათანადო მკურნალობის შესახებ.

თუ დაგავიწყდათ ექსოპინის მიღება

არ მიიღოთ ორმაგი დოზა გამოტოვებული დოზების კომპენსირების მიზნით.

თუ დაგავიწყდათ დოზის გაკეთება, გაიკეთეთ როგორც კი გახსოვთ. არ გაიკეთოთ ორმაგი დოზა იმავე დღეს გამოტოვებული დოზის ასანაზღაურებლად. ინექციები, რომლებსაც ყოველდღიურად იკეთებთ, შეგიძლიათ ჩაიწეროთ, რათა თავიდან აიცილოთ დოზის გამოტოვება და საჭიროზე მეტის მიღება.

ეფექტები, რომლებიც შეიძლება განვითარდეს ექსოპინით მკურნალობის შეწყვეტისას

თუ შეწყვეტთ ექსოპინი თქვენი ექიმის თანხმობის გარეშე, დამცავი და თერაპიული ეფექტი შეიძლება გაქრეს. შეიძლება განვითარდეს ზოგიერთი დარღვევა, რომელიც დაკავშირებულია ვენებში წარმოქმნილ თრომბთან.

  • შესაძლო გვერდითი ეფექტები

ყველა მედიკამენტის მსგავსად, ექსოპინის შემცველი ნივთიერებების მიმართ მგრძნობიარე ადამიანებში შეიძლება აღინიშნოს გვერდითი ეფექტები.

თუ განვითარდა რომელიმე ქვემოთ ჩამოთვლილი სიმპტომი, შეწყვიტეთ ექსოპინი

გამოყენება და დაუყოვნებლივ აცნობეთ თქვენს ექიმს ან მიმართეთ უახლოესი საავადმყოფოს სასწრაფო დახმარების განყოფილებას:

თუ განვითარდა მძიმე ალერგიული რეაქციის ნიშნები (სუნთქვის გაძნელება, ტუჩების, პირის ღრუს, ყელის ან თვალების შეშუპება), შეწყვიტეთ ექსოპინის გამოყენება და დაუყოვნებლივ აცნობეთ ექიმს ან ექთანს.

ყველა ეს მოვლენა ძალიან სერიოზული გვერდითი ეფექტებია.

თუ განვითარდა ერთ-ერთი ასეთი რეაქცია, ეს ნიშნავს, რომ გაქვთ მძიმე ალერგია ექსოპინზე. შეიძლება დაგჭირდეთ სასწრაფო სამედიცინო ჩარევა ან ჰოსპიტალიზაცია.

სხვა ანალოგიური პრეპარატების მსგავსად (სისხლის შედედების შესამცირებელი მედიკამენტები), ექსოპინმა შეიძლება გამოიწვიოს სისხლდენა, რომელიც შესაძლოა სიცოცხლისთვის საშიში იყოს. ზოგიერთ შემთხვევაში სისხლდენა შეიძლება არ იყოს აშკარა.

თუ გაქვთ რაიმე სისხლდენითი მოვლენა, რომელიც თავისთავად არ ჩერდება, ან თუ გაქვთ ჭარბი სისხლდენის ნიშნები (განსაკუთრებული სისუსტე, დაღლილობა, სიფერმკრთალე, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი ან აუხსნელი შეშუპება), დაუყოვნებლივ მიმართეთ თქვენს ექიმს.

თქვენმა ექიმმა შეიძლება გადაწყვიტოს თქვენი დაკვირვების ქვეშ ყოფნა ან პრეპარატის შეცვლა.

თუ განვითარდა რომელიმე ქვემოთ ჩამოთვლილი მოვლენა, დაუყოვნებლივ აცნობეთ ექიმს.

  • თუ გაქვთ თრომბის მიერ სისხლძარღვის ბლოკირების რაიმე ნიშანი, როგორიცაა:
  • თუ გაქვთ კრუნჩხვითი ტკივილი, სიწითლე, სითბოს შეგრძნება ან შეშუპება ერთ-ერთ ფეხში - ეს ღრმა ვენების თრომბოზის სიმპტომებია.
  • თუ გაქვთ სუნთქვის გაძნელება, გულმკერდის არეში ტკივილი, სისუსტე ან სისხლიანი ხველა - ეს არის ფილტვის ემბოლიის სიმპტომები;
  • თუ გაქვთ ტკივილით მიმდინარე გამონაყარი კანქვეშ მუქი წითელი ლაქებით, რომლებიც არ ქრება მათზე ზეწოლის დროს.

ექიმმა შეიძლება მოითხოვოს სისხლის ანალიზის ჩატარება თრომბოციტების რაოდენობის შესამოწმებლად.

შესაძლო გვერდითი ეფექტების საერთო ჩამონათვალი:

გვერდითი მოვლენები ჩამოთვლილია შემდეგი კატეგორიებით:

ძალიან ხშირი: შეიძლება გამოვლინდეს 10-დან მინიმუმ 1 პაციენტში

ხშირი: შეიძლება გამოვლინდეს 10-დან ერთზე ნაკლებ პაციენტში, მაგრამ 100-დან ერთზე მეტ პაციენტში.

არახშირი: შეიძლება გამოვლინდეს 100-დან ერთზე ნაკლებ პაციენტში, მაგრამ 1000-დან ერთზე მეტ პაციენტში.

იშვიათი: შეიძლება გამოვლინდეს 1000-დან ერთზე ნაკლებ პაციენტში, მაგრამ 10000-დან ერთზე მეტ პაციენტში.

ძალიან იშვიათი: შეიძლება გამოვლინდეს 10000-დან ერთზე ნაკლებ პაციენტში.

უცნობი: სიხშირის შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემებით.

ძალიან ხშირი

  • სისხლდენა (სხეულის ჭრილობიდან ჭარბი სისხლდენა)
  • თრომბოციტოზი (სისხლში თრომბოციტების ნორმაზე მეტი რაოდენობა, რომელიც მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ორგანიზმში სისხლის შედედებაში)
  • ღვიძლში ტრანსამინაზას ფერმენტის მატება

ხშირი

  • ჰემატომა (კანის ქვეშ მუქი წითელი ლაქების სახით გამონაყარის წარმოქმნა ტკივილით, რომელიც არ ქრება მათზე ზეწოლის დროს ან კანზე ვარდისფერი ლაქები). გამონაყარი შეიძლება აღინიშნოს ექსოპინის ინექცირების უბნის გვერდებზე.
  • სისხლჩაქცევების ჩვეულებრივზე უფრო მარტივად განვითარება. ეს შეიძლება გამოწვეული იყოს სისხლის პრობლემის გამო თრომბოციტების დაბალი შემცველობით (უჯრედები, რომლებიც უზრუნველყოფენ სისხლის შედედებას) (თრომბოციტოპენია).
  • ტკივილი, შეშუპება ან ჰიპერმგრძნობელობა, ანთება, გავრცელებული ტკივილი ექსოპინის ინექციის უბანზე (ჩვეულებრივ, ეს ნიშნები უნდა გაქრეს რამდენიმე დღეში).
  • ალერგიული რეაქცია, ჭინჭრის ციება (ჭინჭრის ციება), ქავილი, ერითემა (სიწითლე კანზე)
  • ჰემორაგიული ანემია (სისხლის წითელი უჯრედების (ერითროციტების) რაოდენობის შემცირება)
  • თავის ტკივილი

არახშირი

  • სისხლდენა პერიტონიუმის უკან (რეტროპერიტონეალური სისხლდენა)
  • ქალასშიდა სისხლდენა
  • ბულოზური დერმატიტი (კანze დიდი წითელი, არარეგულარული ფორმის დაზიანებები ბუშტუკებით ან მის გარეშე)
  • კანის გაღიზიანება (ადგილობრივი გაღიზიანება)
  • ჰეპატოცელულარული ღვიძლის დაზიანება (კანის ან თვალების გაყვითლება და შარდის გამუქება – ეს შეიძლება იყოს ღვიძლის პრობლემა).

იშვიათი

  • ანაფილაქსური/ანაფილაქტოიდური რეაქციები (შოკის ჩათვლით) (მძიმე ალერგიული რეაქცია. თუ გაქვთ სუნთქვის გაძნელება ან სტვენით სუნთქვა; სახის, ენის ან ყელის შეშუპება, რაც იწვევს ყლაპვის ან სუნთქვის გაძნელებას და გამონაყარი სხეულზე).
  • ხერხემლის არეში ჰემატომა (სისხლდენა) აღინიშნა ზოგიერთ პაციენტში, რომლებსაც ჩაუტარდათ ეპიდურული ან სპინალური ანესთეზია (საანესთეზიო საშუალების ინექცია ზურგის ტვინის გარშემო ნემსით წელის არეშუი) ექსოპინით მკურნალობის დროს. თუ გიტარდებათ ასეთი ანესთეზია და იყენებთ ექსოპინის; დაუყოვნებლივ აცნობეთ ექიმს, თუ გაქვთ ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა ჩხვლეტა, მგრძნობელობის დაკარგვა, კუნთების სისუსტე, განსაკუთრებით ქვედა ტანისა და ფეხების არეში, შარდის ან განავლის შეუკავებლობა.
  • ღვიძლის ქოლესტაზური დაზიანება (დაავადება, რომელიც წარმოიქმნება ღვიძლის ან ნაღვლის ბუშტისგან)
  • სისხლში კალიუმის დონის ცვლილებები (ეს ცვლილებები უფრო სავარაუდოა თირკმელების პრობლემების ან დიაბეტის მქონე ადამიანებში. ექიმმა შეიძლება შეამოწმოს ეს ცვლილებები სისხლის ანალიზის ჩატარებით).
  • სისხლში ეოზინოფილების რაოდენობის ზრდა. ექიმმა შეიძლება შეამოწმოს ეს ცვლილებები სისხლის ანალიზის ჩატარებით).
  • აღინიშნა პაციენტებში თრომბოზით (ვენაში ან გულში სისხლის შედედება) და იმუნო-ალერგიული (იმუნურ სისტემასთან დაკავშირებული) თრომბოციტოპენიით (თრომბოციტების რაოდენობის შემცირება) (ორგანოს ინფარქტი ან კიდურების იშემია (ხელის-ტერფის-ფეხის უკმარისობა) ზოგიერთ პაციენტში ვენაში ან გულში სისხლის შედედებასთან ერთად).
  • ალოპეცია (თმის ცვენა)
  • კანის ვასკულიტი (კანის სისხლძარღვის ანთება)
  • კანის ნეკროზი (ზოგადად მტკივნეული და ინფილტრაციული პურპურა [მცირე წითელი გამონაყარი გამოწვეული კანის შიგნით სისხლდენით ან სისხლდენის მიდრეკილებით გამოწვეული სისხლჩაქცევების ადვილად წარმოქმნით], ვიდრე კანი გახდება უსიცოცხლო ან განვითარდება ერითემატოზული ფირფიტები)
  • ოსტეოპოროზი (მდგომარეობა, რომლის დროსაც აღინიშნება ძვლები უფრო მეტად მოტეხილობა) ხანგრძლივი გამოყენების შემდეგ (თუ მკურნალობის ხანგრძლივობა 3 თვეზე მეტია).
  • მყარი მასა ან ამონაბურცი ინექციის ადგილზე.

თუ შეამჩნევთ ისეთ გვერდით ეფექტს, რომელიც ჩამოთვლილი არ არის ამ შეფუთვის ფურცელში, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

გვერდითი ეფექტების ინფორმირება

თუ განვითარდა რაიმე გვერდითი ეფექტი, რომელიც მითითებულია ან არ არის მითითებული შეფუთვის ფურცელში, მიმართეთ თქვენს ექიმს, ფარმაცევტს ან ექთანს. გარდა ამისა, გვერდითი ეფექტების შესახებ აცნობეთ თურქეთის ფარმაკოზედამხედველობის ცენტრს (TÜFAM) „გვერდითი ეფექტების ინფორმირების“ მეშვეობით ვებგვერდზე www.titck.gov.tr ​​ან დარეკეთ 0 800 314 00 08, რომელიც არის გვერდითუ ეფექტების ინფორმირების ხაზი. გვერდითი ეფექტების შეტყობინებით, თქვენ ხელს შეუწყობთ უფრო მეტი ინფორმაციის მოპოვებას იმ პრეპარატის უსაფრთხოების შესახებ, რომელსაც იყენებთ.

  • როგორ ინახება ექსოპინი

შეინახეთ ექსოპინი ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას და საკუთარ შეფუთვაში.

პრეპარატი უნდა ინახებოდეს 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე და ორიგინალურ შეფუთვაში.

არ შეურიოთ ექსოპინი სხვა საინექციო ან საინფუზიო სითხეებს.

გაზავებული საინფუზიო ხსნარი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული.

გამოიყენეთ ვარგისბის ვადის შესაბამისად.

არ გამოიყენოთ ექსოპინი შეფუთვაზე მითითებული ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.

არ გამოიყენოთ ექსოპინი, თუ შეამჩნევთ რაიმე დეფექტს პროდუქტის ან/და შეფუთვის მხრივ.

არ გადაყაროთ ვადაგასული ან გამოუყენებელი პრეპარატები! პრეპარატები მიიტანეთ გარემოს დაცვისა და ურბანიზმის სამინისტროს მიერ განსაზღვრულ საკოლექციო სისტემაში.

სავაჭრო ნებართვის მფლობელი:

VEM Ilaç San. ve Tic A. Ş.

Maslak Mahallesi AOS 55. Sokak

42 Maslak A Blok Sit. No: 2/134

Sariyer/სტამბოლი/თურქეთი

საწარმოო ქარხანა:

VEM İlaç San. ve Tic. A.Ş.

Çerkezköy Organize Sanayi Bölgesi

Karaağaç Mahallesi Fatih Bulvarı No: 38

Kapaklı/თექირდაღი/თურქეთი

ეს ინსტრუქციის ფურცელი დამტკიცდა 24/06/2021.

415014HM02190-00

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა