დულესტინი

დულესტინი ნაჩვენებია ძირითადი დეპრესიული აშლილობის (MDD), გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობის (GAD), დიაბეტური პერიფერიული ნეიროპათიური ტკივილის (DPNP), ფიბრომიალგიის (FM), ქრონიკული კუნთოვანი სისტემის (MP), ქრონიკული წელის ტკივილის და ქრონიკული ასოცირებული ოსტეოართრიტთან ტკივილის სამკურნალოდ 18 წლის და უფროსი ასაკის მოზრდილებში.

• მოსალოდნელი გვერდით ეფექტები
• დულესტინის შენახვის პირობები
• რას წარმოადგენს დულესტინი და რისთვის გამოიყენება?

დულესტინი წარმოადგენს მყარიჟელატინის კაფსულას გაუმჭვირვალე თეთრი კორპუსით და მუქი ლურჯი გაუმჭვირვალე თავსახურით, რომელიც შეიცავს კრემისფერი მარცვლებს. დულესტინის შეფუთვა შეიცავს 28 კაფსულას.

დულესტინი შეიცავს აქტიურ ნივთიერებას დულოქსეტინს. დულესტინი ზრდის სეროტონინის და ნორადრენალინის დონეს ნერვულ სისტემაში.

დულესტინი ნაჩვენებია (მოზრდილებში) შემდეგი დაავადებების სამკურნალოდ:

დეპრესია

დიაბეტური ნეიროპათიური ტკივილი (ხშირად ვლინდება, როგორც წვა, სპაზმი, ჩხვლეტა, დარტყმა ან ელექტროშოკის მსგავსი ტკივილი. შესაძლოა დაზიანებულ მხარეში აღინიშნოს შეგრძნების დაკარგვა, ან ისეთი შეგრძნებები, როგორიცაა შეხება, სიცხე, სიცივე ან წნევა, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ტკივილი)

გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა (შფოთვის ან ნერვიულობის ქრონიკული განცდა)

ფიბრომიალგია (ფიბრომიალგია არის საყრდენ-მამოძრავებელი სისტემის დაავადება, რომელიც ხასიათდება ტკივილით, დაღლილობით, რომელიც ვლინდება განსაკუთრებით ზურგის, კისრისა და მხრების არეში და შეიძლება გამოვლინდეს მთელ სხეულში.)

ქრონიკული ტკივილი (ტკივილის ქრონიკული შეგრძნება ძვლებში, სახსრებში ან კუნთებში, დაძაბულობის მუდმივი, განმეორებადი შეგრძნება, ტკივილი და/ან სიმტკიცე).

დულესტინის მოქმედების ეფექტი დგება დეპრესიის ან შფოთვის მქონე ადამიანების უმეტესობაში მკურნალობის დაწყებიდან ორი კვირის განმავლობაში, მაგრამ შეიძლება დასჭირდეს 2-4 კვირა სანამ გამოვლინდება გაუმჯობესება.

ექიმმა შეიძლება დაგინიშნოთ დულესტინის გამოყენება მდგომარეობის გაუმჯობესების შემდეგაც დეპრესიის ან შფოთური მდგომარეობის რეციდივის პრევენციის მიზნით. დიაბეტური ნეიროპათიური ტკივილის მქონე ადამიანებში შეიძლება საჭირო გახდეს რამოდენიმე კვირა მდგომარეობის გაუმჯობესების დადგომამდე.

მიმართეთ ექიმს, თუ 2 თვის შემდეგ არ იგრძნობთ თავს უკეთ.

• დულესტინის გამოყენებამდე

დულესტინი გამოიყენება მხოლოდ ექიმის დანიშნულებით.

ანტიდეპრესანტების გამოყენებამ ბავშვებში და 24 წლამდე მოზარდებში შესაძლოა გაზარდოს სუიციდური აზრები ან ქცევა. ამიტომ, განსაკუთრებით პრეპარატის დოზის დაწყების და გაზრდის/შემცირებისას მკურნალობის ან პრეპარატის შეწყვეტის პირველ თვეებში პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს ოჯახის წევრების ან ახლობლების მეთვალყურეობის ქვეშ, პაციენტებმა შეიძლება გამოავლინონ ქცევის მოულოდნელი ცვლილებები, როგორიცაა არეულობა, ჰიპერაქტიურობა ან თვითმკვლელობის მცდელობა.

არ შეიძლება დულესტინის მიღება შემდეგ შემთხვევებში:

თუ:

ხართ ალერგიული (ჰიპერმგრძნობიარე) დულოქსეტინის ან დულესტინის რომელიმე სხვა დამხმარე ნივთიერების მიმართ (იხ. ნაწილი „დამხმარე ნივთიერებები“),

გაქვთ ღვიძლის დაავადება,

გაქვთ თირკმლის მძიმე დაავადება,

ღებულობთ ან იღებდით ბოლო 14 დღის განმავლობაში სხვა წამალს, რომელიც ცნობილია როგორც მონოამინ ოქსიდაზას ინჰიბიტორი (MAOI) (იხ. ნაწილი „გამოყენება სხვა მედიკამენტებთან ერთად“)

იღებთ ფლუვოქსამინს, რომელიც ჩვეულებრივ გამოიყენება დეპრესიის სამკურნალოდ, ციპროფლოქსაცინს ან ენოქსაცინს, რომლებიც გამოიყენება ზოგიერთი ინფექციის სამკურნალოდ,

იღებთ დულოქსეტინის შემცველ სხვა პრეპარატებს (იხ. ნაწილი „გამოყენება სხვა პრეპარატებთან ერთად“).

გაქვთ უკონტროლო ვიწროკუთხოვანი გლაუკომა.

მიმართეთ ექიმს, თუ გაქვთ მაღალი წნევა ან გულის დაავადება. თქვენი ექიმი გირჩევთ, უნდა მიიღოთ თუ არა დულესტინი.

საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილე დულესტინის გამოყენებისას

ქვემოთ მოცემულია მიზეზები, რომლებიც მიუთითებს იმაზე, თუ რატომ არ შეიძლება იყოს დულესტინის თქვენთვის შესაფერისი. დულესტინის მიღებამდე გაესაუბრეთ თქვენს ექიმს, თუ:

იღებთ სხვა სამკურნალო საშუალებებს დეპრესიის სამკურნალოდ (იხ. ნაწილი „გამოყენება სხვა პრეპარატებთან“);

იღებთ კრაზანას, მცენარეული სამკურნალო საშუალება,

გაქვთ თირკმლის დაავადება,

ჰქონდა კრუნჩხვები,

გამოვლინდა მანია,

გაწუხებთ ბიპოლარული აშლილობა (მანიაკალურ დეპრესიული დაავადება),

გაქვთ თვალის პრობლემები, როგორიცაა გარკვეული სახის გლაუკომა (თვალში წნევის მომატება),

გაქვს სისხლდენის დარღვევების ისტორია (სისხლჩაქცევების განვითარების ტენდენცია),

სახეზეა ნატრიუმის დაბალი დონის რისკი (მაგალითად, თუ იღებთ დიურეტიკებს, განსაკუთრებით თუ ხართ ხანდაზმული),

ამჟამად მკურნალობთ სხვა მედიკამენტით, რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს ღვიძლის დაზიანება,

გაქვს ჰეპატიტი, ღვიძლის ფერმენტების მატება,

იღებთ დულოქსეტინის შემცველ სხვა პრეპარატებს (იხ. ნაწილი „გამოყენება სხვა პრეპარატებთან ერთად“).

გაქვს აკათიზია, რომელსაც ახასიათებს არასასურველი ან მტკივნეული დისკომფორტი და ჯდომისას მოუსვენრობა.

დულესტინმა შეიძლება გამოიწვიოს მოუსვენრობის შეგრძნება ან ჯდომის ან დგომის უუნარობა. თქვენ უნდა აცნობოთ ექიმს, თუ გამოვლინდება ეს ეფექტები.

სუიციდური აზრები და თქვენი დეპრესიის ან შფოთვითი აშლილობის გაუარესება

თუ თქვენ ხართ დეპრესიული და/ან გაქვთ შფოთვითი აშლილობა, ზოგჯერ შეიძლება გქონდეთ აზრები საკუთარი თავის ზიანის მიყენების ან მოკვლის შესახებ. ეს შეიძლება გაიზარდოს ანტიდეპრესანტების პირველად დაწყებისას, რადგან ამ მედიკამენტებს მოქმედებისთვის საჭიროა დრო, როგორც წესი, დაახლოებით 2 კვირა, მაგრამ ზოგჯერ უფრო მეტიც.

მსგავსი აზრების და ფიქრების გამოვლენას შესაძლოა უფრო მეტად ადგილი ჰქონდეს, თუ:

ადრე უკვე გახასიათებდათ სუიციდური აზრები ან თვით ზიანის მიყენების ფიქრები

თუ ხართ ახალგაზრდა. კლინიკური კვლევების მონაცემებმა აჩვენა, რომ სუიციდური ქცევის რისკი უფრო მეტია 25 წელზე ნაკლები ასაკის მოზრდილებში ფსიქიატრიული პირობებით, რომლებიც მკურნალობდნენ ანტიდეპრესანტებით.

თუ ნებისმიერ დროს გაგიჩნდათ სუიციდური აზრები ან თვითზიანის მიყენების ფიქრები, დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს.

შეიძლება სასარგებლო იყოს, რომ ნათესავს ან ახლო მეგობარს უთხრათ, რომ გაქვთ დეპრესიული მდგომარეობა ან შფოთვითი აშლილობა და სთხოვოთ წაიკითხონ ეს ინსტრუქცია. კარგი იქნება სთხოვოთ მათ გაგაფრთხილონ, თუკი შენიშნავენ, რომ თქვენი დეპრესია ან შფოთვითი მდგომარეობა უარესდება, ან თუ შეაშფოთებთ თქვენს ქცევაში გამოვლენილი ცვლილებები.

18 წლამდე ასაკის ბავშვები და მოზარდები

დულესტინი ჩვეულებრივ არ უნდა იქნას გამოყენებული 18 წლამდე ასაკის ბავშვებში და მოზარდებში. ასევე, უნდა იცოდეთ, რომ 18 წლამდე პაციენტებს აქვთ ისეთი გვერდითი ეფექტების გაზრდილი რისკი, როგორიცაა სუიციდის მცდელობა, სუიციდური აზრები და მტრობა (ძირითადად აგრესია, წინააღმდეგობრივი ქცევა და ბრაზი), როდესაც ისინი იღებენ ამ კლასის მედიკამენტებს. ამის მიუხედავად, ექიმმა შეიძლება დანიშნოს დულესტინი 18 წლამდე პაციენტებისთვის, თუკი ის გადაწყვეტს, რომ მისი გამოყენება უკიდურესად აუცილებელი და სარგებლის მომტანია. თუ თქვენმა ექიმმა დაუნიშნა დულესტინი 18 წლამდე ასაკის პაციენტს და გსურთ ამის განხილვა, გთხოვთ, მიმართოთ ექიმს. უნდა აცნობოთ ექიმს, თუ ზემოთ ჩამოთვლილი სიმპტომებიდან რომელიმე განვითარდება ან გაუარესდება, როდესაც 18 წლამდე პაციენტები იღებენ დულესტინს. დულესტინის გრძელვადიანი უსაფრთხოების ეფექტი ზრდაზე, მომწიფებაზე და კოგნიტურ და ქცევით განვითარებაზე ამ ასაკობრივ ჯგუფში ჯერ არ არის დადგენილი.

თუ ამ მოვლენებიდან რომელიმე შეგემთხვათ წარსულში, ნებისმიერ დროს, გთხოვთ, მიმართოთ ექიმს.

დულესტინის მიღება საკვებთან და სასმელთან ერთად

დულესტინის მიღება შესაძლებელია საკვებთან ერთად ან მის გარეშე. სიფრთხილეა საჭირო, თუ იღებთ ალკოჰოლს დულესტინით მკურნალობის დროს.

ლიცენზიის მფლობელი

Ilko Ilac San. ve Tic. A. S.

Veysel Karani Mah. Colakoglu Sok.

No: 10, 34885, Sancaktepe/Istanbul-Turkey

მწარმოებელი ქარხანა:

Ilko Ilac San. Ve Tic. A. S.

• Organize Sanayi Bolgesi Kuddusi Cad., 23. Sok.,

No: 1, 42050, Selcuklu/Konya-Turkey

გაცემის წესი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

ანტიდეპრესანტების გამოყენებამ ბავშვებში და 24 წლამდე მოზარდებში შესაძლოა გაზარდოს სუიციდური აზრები ან ქცევა. ამიტომ, განსაკუთრებით პრეპარატის დოზის დაწყების და გაზრდის/შემცირებისას მკურნალობის ან პრეპარატის შეწყვეტის პირველ თვეებში პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს ოჯახის წევრების ან ახლობლების მეთვალყურეობის ქვეშ, პაციენტებმა შეიძლება გამოავლინონ ქცევის მოულოდნელი ცვლილებები, როგორიცაა არეულობა, ჰიპერაქტიურობა ან თვითმკვლელობის მცდელობა.

მანია და კრუნჩხვები

დულესტინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, რომლებთაც ანამნეზში აღენიშნებათ მანიის ან ბიპოლარული აშლილობის ან/და კრუნჩხვების დიაგნოზი.

მიდრიაზი

დაფიქსირდა მიდრიაზი დულოქსეტინის გამოყენებასთან დაკავშირებით; ამიტომ, სიფრთხილეა საჭირო დულესტინის დანიშვნისას პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ გაზრდილი თვალშიდა წნევა ან მწვავე ვიწროკუთხოვანი გლაუკომის რისკი.

არტერიული წნევა და გულისცემა

ზოგიერთ პაციენტში დულოქსეტინის გამოყენება დაკავშირებულია არტერიული წნევის მატებასთან და კლინიკურად მნიშვნელოვან ჰიპერტენზიასთან. ეს შეიძლება გამოწვეული იყოს დულოქსეტინის ნორადრენერგული ეფექტით. ჰიპერტენზიული კრიზისის შემთხვევები დაფიქსირდა დულოქსეტინის გამოყენებისას, განსაკუთრებით პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ადრე არსებული ჰიპერტენზია. ამიტომ, ცნობილი ჰიპერტენზიის და/ან გულის სხვა დაავადების მქონე პაციენტებში რეკომენდებულია არტერიული წნევის მონიტორინგი, განსაკუთრებით მკურნალობის პირველი თვის განმავლობაში. დულოქსეტინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული იმ პაციენტებში, რომელთა მდგომარეობა შეიძლება გაუარესდეს გულისცემის გაზრდით ან არტერიული წნევის მატებით. ასევე სიფრთხილეა საჭირო, როდესაც დულოქსეტინი გამოიყენება სამკურნალო საშუალებებთან ერთად, რომლებმაც შეიძლება დაარღვიონ მისი მეტაბოლიზმი (იხ. ნაწილი 4.5). იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ არტერიული წნევის მდგრადი მატება დულოქსეტინის მიღებისას, უნდა განიხილებოდეს დოზის შემცირება ან თანდათანობით შეწყვეტა (იხ. ნაწილი 4.8). უკონტროლო ჰიპერტენზიის მქონე პაციენტებში დულოქსეტინი არ უნდა დაინიშნოს (იხ. პუნქტი 4.3).

თირკმლის უკმარისობა

დულოქსეტინის პლაზმური კონცენტრაციის მომატება ვლინდება ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი <30 მლ/წთ). თირკმელების მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის იხილეთ ნაწილი 4.3.

თირკმლის მსუბუქი ან ზომიერი დისფუნქციის მქონე პაციენტების შესახებ ინფორმაციისთვის იხილეთ ნაწილი 4.2.

სეროტონინის სინდრომი

ისევე როგორც სხვა სეროტონერგული ნივთიერებების გამოყენების შემთხვევაში, სეროტონინის სინდრომი, რომელიც არის პოტენციურად სიცოცხლისათვის საშიში მდგომარეობა, შეიძლება განვითარდეს დულოქსეტინით მკურნალობისას, განსაკუთრებით სხვა სეროტონერგული საშუალებების (SSRIs, SNRIs ტრიციკლური ანტიდეპრესანტების ან ტრიპტანების ჩათვლით) ერთდროული გამოყენებისას, რომლებიც აფერხებენ სეროტონინის მეტაბოლიზმს, როგორიცაა MAOI, ან ანტიფსიქოტიკებთან ან სხვა დოფამინის ანტაგონისტებთან ერთად, რომლებმაც შეიძლება გავლენა მოახდინონ სეროტონერგულ ნეიროტრანსმიტერულ სისტემებზე (იხ. ნაწილი 4.3 და 4.5).

სეროტონინის სინდრომის სიმპტომები შეიძლება მოიცავდეს ფსიქიკური მდგომარეობის ცვლილებას (მაგ., აგზნება, ჰალუცინაციები, კომა), ავტონომიური არასტაბილურობა (მაგ., ტაქიკარდია, ლაბილური არტერიული წნევა, ჰიპერთერმია), ნეირომუსკულური აბერაციები (მაგ. ჰიპერრეფლექსია, კოორდინაცია) და/ან კუჭ-ნაწლავის სიმპტომები (მაგ. ღებინება, დიარეა). თუ კლინიკურად გამართლებულია დულოქსეტინით და სხვა სეროტონერგული საშუალებებით ერთდროული მკურნალობა, რომლებმაც შეიძლება გავლენა მოახდინონ სეროტონერგულ და/ან დოფამინერგულ ნეიროტრანსმიტერულ სისტემებზე, რეკომენდებულია პაციენტზე ფრთხილად დაკვირვება, განსაკუთრებით მკურნალობის დაწყებისას და დოზის გაზრდისას.

კრაზანა (Hypericum perforatum)

გვერდითი რეაქციები შეიძლება უფრო ხშირი იყოს დულესტინისა და კრაზანას (Hypericum perforatum) შემცველი მცენარეული პრეპარატების ერთდროული გამოყენებისას.

სუიციდი

ძირითადი დეპრესიული აშლილობა და გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა: დეპრესია ასოცირდება სუიციდური აზრების, თვითდაზიანების და თვითმკვლელობის გაზრდილ რისკთან (თვითმკვლელობასთან დაკავშირებული მოვლენები). ეს რისკი გრძელდება მანამ, სანამ არ მოხდება მნიშვნელოვანი რემისია. ვინაიდან გაუმჯობესება შეიძლება არ აღინიშნოს მკურნალობის პირველი რამდენიმე კვირის ან მეტი ხნის განმავლობაში, პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ მჭიდრო დაკვირვების ქვეშ, სანამ ასეთი გაუმჯობესება არ დადგება. ზოგადი კლინიკური გამოცდილებაა, რომ თვითმკვლელობის რისკი შეიძლება გაიზარდოს გამოჯანმრთელების ადრეულ ეტაპებზე.

სხვა ფსიქიატრიული მდგომარეობები, რომელთა გამოც ინიშნება დულესტინი, ასევე შეიძლება ასოცირებული იყოს თვითმკვლელობასთან დაკავშირებული მოვლენების გაზრდილ რისკთან. გარდა ამისა, ამ მდომარეობებს შეიძლება თან ახლდეს დეპრესიული აშლილობა. ამიტომ, იგივე სიფრთხილის ზომები, რომლებიც მითითებულია ძირითადი დეპრესიული აშლილობის მქონე პაციენტების მკურნალობისას, უნდა იქნას დაცული სხვა ფსიქიატრიული აშლილობის მქონე პაციენტების მკურნალობის დროსაც.

პაციენტები, რომლებსაც აღენიშნებათ თვითმკვლელობასთან დაკავშირებული მოვლენები ანამნეზი, ან მათ, რომლებსაც აქვთ სუიციდური აზრების მნიშვნელოვანი ხარისხი მკურნალობის დაწყებამდე, ცნობილია, რომ სუიციდური აზრების ან სუიციდური ქცევის უფრო მაღალი რისკის ქვეშ არიან, და უნდა იმყოფებოდნენ მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ მკურნალობის დროს. ანტიდეპრესანტული მედიკამენტების პლაცებოზე კონტროლირებადი კლინიკური კვლევების მეტა-ანალიზმა ფსიქიატრიულ აშლილობებში აჩვენა სუიციდური ქცევის გაზრდილი რისკი ანტიდეპრესანტებთან შედარებით პლაცებოსთან შედარებით 25 წელზე ნაკლები ასაკის პაციენტებში.

სუიციდური აზრებისა და სუიციდური ქცევის შემთხვევები დაფიქსირდა დულოქსეტინით თერაპიის დროს ან მკურნალობის შეწყვეტის ადრეულ პერიოდში (იხ. ნაწილი 4.8). პაციენტების და განსაკუთრებით მაღალი რისკის ქვეშ მყოფ პაციენტებში მედიკამენტური თერაპია უნდა მიმდონარეობდეს მკაცრი მონიტორინგის თანხლებით, განსაკუთრებით მკურნალობის ადრეულ ფაზაში და დოზის ცვლილების შემდეგ. პაციენტები (და პაციენტების მომვლელები) უნდა იყვნენ გაფრთხილებული კლინიკური გაუარესების, სუიციდური ქცევის ან აზრების და ქცევის უჩვეულო ცვლილებების მონიტორინგის აუცილებლობის შესახებ და დაუყოვნებლივ მიმართონ სამედიცინო დახმარებას ამ სიმპტომების გამოვლენის შემთხვევაში.

დიაბეტური პერიფერიული ნეიროპათიური ტკივილი: ისევე როგორც სხვა მსგავსი ფარმაკოლოგიური მოქმედების მქონე სამკურნალო საშუალებების შემთხვევაში (ანტიდეპრესანტები), დაფიქსირდა სუიციდური აზრებისა და სუიციდური ქცევის ცალკეული შემთხვევები დულოქსეტინით თერაპიის დროს ან მკურნალობის შეწყვეტის ადრეულ პერიოდში. დეპრესიის დროს თვითმკვლელობის რისკის ფაქტორების შესახებ იხილეთ ზემოთ. ექიმებმა უნდა დაარწმუნონ პაციენტები, რომ მათ ნებისმიერ დროს შეატყობინონ რაიმე შემაშფოთებელი ფიქრის ან გრძნობის შესახებ.

გამოყენება ბავშვებში და 18 წლამდე მოზარდებში

დულესტინი არ უნდა იქნას გამოყენებული 18 წლამდე ასაკის ბავშვებისა და მოზარდების სამკურნალოდ. თვითმკვლელობასთან დაკავშირებული ქცევები (თვითმკვლელობის მცდელობები და სუიციდური აზრები) და აგრესია (ძირითადად აგრესია, ოპოზიციური ქცევა და ბრაზი) უფრო ხშირად დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში ბავშვებში და მოზარდებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ანტიდეპრესანტებით, ვიდრე მათ, ვინც მკურნალობდა პლაცებოთი. თუ კლინიკური საჭიროებიდან გამომდინარე, მაინც მიიღება გადაწყვეტილება მკურნალობის შესახებ, პაციენტს უნდა ჩაუტარდეს გულდასმით მეთვალყურეობა სუიციდური სიმპტომების გამოვლენაზე (იხ. ნაწილი 5.1). გარდა ამისა, არ არსებობს გრძელვადიანი უსაფრთხოების მონაცემები ბავშვებში და მოზარდებში ზრდის, მომწიფების და კოგნიტური და ქცევითი განვითარების შესახებ (იხ. ნაწილი 4.8).

ჰემორაგია

არსებობს ცნობები სისხლდენის ანომალიების შესახებ, როგორიცაა ექიმოზები, პურპურა და კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა, სეროტონინის უკუმიტაცების შერჩევითი ინჰიბიტორებით (SSRIs) და სეროტონინის/ნორადრენალინის უკუმიტაცების ინჰიბიტორებით (SNRIs) დულოქსეტინის ჩათვლით. სიფრთხილეა რეკომენდებული პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ანტიკოაგულანტებს და/ან სამკურნალო საშუალებებს, რომლებიც ცნობილია, რომ ზემოქმედებენ თრომბოციტების ფუნქციონირებაზე (მაგ., NS შიდსი ან აცეტილსალიცილის მჟავა (ASA)) და პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ სისხლდენის ცნობილი ტენდენცია.

ჰიპონატრიემია

ჰიპონატრიემია დაფიქსირდა დულესტინის მიღებისას, მათ შორის შემთხვევები, როდესაც შრატში ნატრიუმი 110 მმოლ/1-ზე ნაკლები იყო. ჰიპერნატრიემია შეიძლება გამოწვეული იყოს ანტიდიურეზული ჰორმონის (SIADH) შეუსაბამო სეკრეციის სინდრომით. ჰიპერნატრიემიის შემთხვევების უმეტესობა დაფიქსირდა ხანდაზმულებში, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც თან ახლავს სითხის ბალანსის შეცვლილი ბალანსის ბოლოდროინდელი ისტორია ან წინაპირობა. სიფრთხილეა საჭირო ჰიპერნატრემიის გაზრდილი რისკის მქონე პაციენტებში, როგორიცაა ხანდაზმულები, ციროზული ან დეჰიდრატირებული პაციენტები ან პაციენტები, რომლებიც მკურნალობენ დიურეზულებით.

მკურნალობის შეწყვეტა

მკურნალობის შეწყვეტის დროს მოხსნის სიმპტომები ხშირია, განსაკუთრებით თუ შეწყვეტა მოხდება სპონტანურად (იხ. ნაწილი 4.8). კლინიკურ კვლევებში გვერდითი რეაქციების სიხშირე იყო 23% იმ სუბიექტებში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს, პაციენტების 45%-თან შედარებით, რომლებიც მკურნალობნენ დულოქსეტინით. SSRI-ებით და SNRI-ებით გამოვლენილი მოხსნის სიმპტომების რისკი შეიძლება დამოკიდებული იყოს რამდენიმე ფაქტორზე, მათ შორის თერაპიის ხანგრძლივობასა და დოზაზე და დოზის შემცირების სიჩქარეზე. ყველაზე ხშირად მოხსენებული რეაქციები ჩამოთვლილია ნაწილში 4.8. ზოგადად, ეს სიმპტომები მსუბუქიდან ზომიერამდეა, თუმცა ზოგიერთ პაციენტში შეიძლება იყოს მძიმე ინტენსივობით. ისინი ჩვეულებრივ ჩნდება მკურნალობის შეწყვეტიდან რამდენიმე დღეში; მაგრამ იყო ძალიან იშვიათი შეტყობინებები ასეთი სიმპტომების შესახებ პაციენტებში, რომლებმაც უნებლიედ გამოტოვეს დოზა. ასეთი რეაქციები ძირითადად თვითრევერსირებადია და ქრება 2 კვირაში. თუმცა, ზოგიერთ პაციენტში აღინიშნოს ხანგრძლივად (2-3 თვე ან მეტი). ამიტომ რეკომენდებულია, რომ დულოქსეტინი თანდათან უნდა შემცირდეს მკურნალობის შეწყვეტისას არანაკლებ 2 კვირის განმავლობაში, პაციენტის საჭიროებების შესაბამისად (იხ. ნაწილი 4.3).

ხანდაზმულები

მონაცემები 120 მგ დულოქსეტინის გამოყენების შესახებ ხანდაზმულ სუბიექტებში დიდი დეპრესიული აშლილობისა და ზოგადი შფოთვითი აშლილობის მქონე პაციენტებში შეზღუდულია. ამიტომ, სიფრთხილე უნდა გამოიჩინოთ ხანდაზმულებში მაქსიმალური დოზით მკურნალობისას (იხ. ნაწილი 4.2. და 5.2.).

აკათიზია/ფსიქომოტორული მოუსვენრობა

დულოქსეტინის გამოყენება დაკავშირებულია აკათიზიის განვითარებასთან, რომელსაც ახასიათებს სუბიექტურად უსიამოვნო ან შემაშფოთებელი მოუსვენრობა და გადაადგილების საჭიროება, რომელსაც ხშირად თან ახლავს ჯდომის ან დგომის უუნარობა. ეს ყველაზე მეტად განვითარდება მკურნალობის პირველი რამდენიმე კვირის განმავლობაში. პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ ეს სიმპტომები, დოზის გაზრდა შეიძლება საზიანო იყოს.

დულოქსეტინის შემცველი სამკურნალო საშუალებები

დულოქსეტინი გამოიყენება სხვადასხვა სავაჭრო ნიშნით სხვადასხვა ჩვენებებისათვის (DPNA, MDD, GAD და სტრესული შეუკავებლობა). თავიდან უნდა იქნას აცილებული ამ პროდუქტებიდან ერთზე მეტის ერთდროულად გამოყენება.

ჰეპატიტი/ღვიძლის ფერმენტების მომატება

ღვიძლის დაზიანების შემთხვევები, მათ შორის ღვიძლის ფერმენტების მკვეთრი მატება (ნორმის ზედა ზღვარზე 10-ჯერ მეტი), ჰეპატიტი და სიყვითლე დაფიქსირდა დულოქსეტინით მკურნალობისას (იხ. ნაწილი 4.8). მათი უმეტესობა დაფიქსირდა მკურნალობის პირველ თვეებში. ღვიძლის დაზიანების ნიმუში უპირატესად ჰეპატოცელულური იყო. დულოქსეტინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ღვიძლის დაზიანებასთან ასოცირებული სხვა სამკურნალო საშუალებებით.

საქაროზა

დულესტინის კაფსულები შეიცავს საქაროზას. პაციენტებმა ფრუქტოზის აუტანლობის იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემებით, გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციით ან საქაროზა-იზომალტაზას უკმარისობით არ უნდა მიიღონ ეს წამალი.

დულესტინის აქტიური ნივთიერება, დულოქსეტინი, გამოიყენება სხვა სამკურნალო საშუალებებში სხვა პირობებისთვის: დიაბეტური ნეიროპათიური ტკივილი, ფიბრომიალგია, ქრონიკული ტკივილი სახსრებში, კუნთებში ან ძვლებში, დეპრესია, შფოთვა და შარდის შეუკავებლობა. თავიდან უნდა იქნას აცილებული ამ მედიკამენტებიდან ერთზე მეტის ერთდროულად გამოყენება. მიმართეთ ექიმს, თუ უკვე იღებთ დულოქსეტინის შემცველ სხვა პრეპარატებს. თქვენმა ექიმმა უნდა გადაწყვიტოს, შეგიძლიათ თუ არა დულესტინის მიღება სხვა პრეპარატებთან ერთად. არ დაიწყოთ ან შეწყვიტოთ რაიმე მედიკამენტის, მათ შორის რეცეპტის გარეშე შეძენილი მედიკამენტების და მცენარეული საშუალებების, მიღება ექიმთან კონსულტაციის გარეშე.

თქვენ ასევე უნდა აცნობოთ ექიმს, თუ იღებთ რომელიმე ქვემოთ ჩამოთვლილ პრეპარატს:

მონოამინ ოქსიდაზას ინჰიბიტორები (MAOI): არ უნდა მიიღოთ დულესტინი, თუ იღებთ ან ახლახან მიიღეთ (ბოლო 14 დღის განმავლობაში) სხვა ანტიდეპრესანტული პრეპარატი, რომელსაც ეწოდება მონოამინ ოქსიდაზას ინჰიბიტორი (MAOI). MAOI-ების მაგალითებია მოკლობემიდი (ანტიდეპრესანტი) და ლინზოლიდი (ანტიბიოტიკი). მაოი-ს მიღებამ მრავალ რეცეპტით გაცემულ მედიკამენტთან ერთად, მათ შორის დულესტინთან, შეიძლება გამოიწვიოს სერიოზული ან სიცოცხლისთვის საშიში გვერდითი მოვლენები. დულესტინის მიღებამდე უნდა დაელოდოთ მინიმუმ 14 დღე მას შემდეგ, რაც შეწყვეტთ MAOI-ს მიღებას. ასევე, თქვენ უნდა დაელოდოთ სულ მცირე 5 დღე დულესტინის მიღების შეწყვეტიდან მაოი-ს მიღებამდე.

მედიკამენტები, რომლებიც იწვევენ ძილიანობას: ეს მოიცავს თქვენი ექიმის მიერ დანიშნულ მედიკამენტებს, მათ შორის ბენზოდიაზეპინებს, ძლიერ ტკივილგამაყუჩებლებს, ანტიფსიქოტიკებს, ფენობარბიტალს და ანტიჰისტამინებს.

მედიკამენტები, რომლებიც ზრდიან სეროტონინის დონეს: ტრიპტანები, ტრამადოლი, ტრიპტოფანი, SSRI (როგორიცაა პაროქსეტინი და ფლუოქსეტინი), SNRI (როგორიცაა ვენლაფაქსინი), ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები (როგორიცაა კლომიპრამინი, ამიტრიპტილინი), პეტიდინი, წმინდა იოანეს ვორტი და MAOIs (როგორიცაა მოკლობემიდი და ლინზოლიდი). ეს მედიკამენტები ზრდიან გვერდითი ეფექტების რისკს; თუ თქვენ გაქვთ რაიმე უჩვეულო სიმპტომი დულესტინთან ერთად რომელიმე ამ მედიკამენტის მიღებისას, უნდა მიმართოთ ექიმს.

პერორალური ანტიკოაგულანტები ან ანტითრომბოციტების აგენტები: მედიკამენტები, რომლებიც ათხელებენ სისხლს ან ხელს უშლიან სისხლის შედედებას. ამ მედიკამენტებმა შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის რისკი.

CYP1A2 ინჰიბიტორები, როგორიცაა ფლუვოქსამინი: დულესტინი არ გამოიყენება CYP1A2 ინჰიბიტორებთან ერთად, როგორიცაა ფლუვოქსამინი.

CYP1A2 ინდუქტორები: თამბაქოს მოწევა იწვევს ფერმენტ CYP1A2-ის აქტივობის გაზრდას, რომელიც მონაწილეობს დულოქსეტინის მეტაბოლიზმში. ამიტომ მწეველებში დულოქსეტინის პლაზმური კონცენტრაცია 50%-ით დაბალია, ვიდრე არამწეველებში.

გთხოვთ, აცნობეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს, თუ იღებთ ან ახლახან იღებდით სხვა პრეპარატებს, მათ შორის ურეცეპტოდ გაცემულ მედიკამენტებს

პრეპარატის მიღებამდე მიმართეთ რჩევისთვის თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

დულესტინის გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ ექიმთან მკურნალობის სარგებლისა და ნაყოფის მიმართ პოტენციური რისკის განხილვის შემდეგ. არ გამოიყენოთ დულესტინი ორსულობის დროს, გარდა განსაკუთრებული აუცილებლობისა.

დარწმუნდით, რომ თქვენმა ექიმმა იცის, რომ იღებთ დულესტინს. ორსულობის დროს მსგავსი პრეპარატების მიღებისას (SSRIs) შეიძლება გაზარდოს ჩვილებში სერიოზული მდგომარეობის რისკი, რომელსაც ეწოდება ახალშობილის მუდმივი ფილტვის ჰიპერტენზია (PPHN), რაც იწვევს ბავშვში გახშირებულ სუნთქვას და ლურჯ შეფერილობას. ეს სიმპტომები ჩვეულებრივ იწყება ბავშვის დაბადებიდან პირველი 24 საათის განმავლობაში. თუ ეს გამოუვლინდება თქვენს ჩვილს, დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოთ ექიმს.

თუ თქვენ იღებთ დულესტინს ორსულობის ბოლოს, თქვენს ბავშვს შეიძლება ჰქონდეს გარკვეული სიმპტომები, როდესაც ის დაიბადება. ეს ჩვეულებრივ იწყება დაბადებიდან ან თქვენი ბავშვის დაბადებიდან რამდენიმე დღეში. ეს სიმპტომები შეიძლება მოიცავდეს კუნთების მოდუნებას, კანკალს, მოუსვენრობას, არასწორად კვებას, სუნთქვის გაძნელებას და კრუნჩხვას. თუ თქვენს ბავშვს აქვს ჩამოთვლილიდან რომელიმე სიმპტომი, როდესაც ის დაიბადება, ან თქვენ გაწუხებთ თქვენი ბავშვის ჯანმრთელობა, მიმართეთ ექიმს, რომელიც შეძლებს მოგცეთ რჩევა.

თუ მკურნალობის დროს შეამჩნევთ, რომ ხართ ორსულად ან გეგმავთ დაორსულებას, დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს.

ლაქტაციის პერიოდი

პრეპარატის მიღებამდე რჩევისთვის მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს. აცნობეთ ექიმს, თუ ძუძუთი კვებავთ ჩვილს. დულესტინის გამოყენება არ არის რეკომენდებული ლაქტაციის დროს.

დულესტინმა შეიძლება გამოიწვიოს ძილიანობა ან თავბრუსხვევა. არ მართოთ მანქანა და არ გამოიყენოთ რაიმე ხელსაწყოები ან მექანიზმები მანამ, სანამ არ გაიგებთ, თუ როგორ იმოქმედებს დულესტინი თქვენზე.

მნიშვნელოვანი ინფორმაცია დულესტინის ზოგიერთი ინგრედიენტის შესახებ

დულესტინი შეიცავს საქაროზას. თუ ექიმმა გითხრათ, რომ გაქვთ აუტანლობა ზოგიერთი შაქრის მიმართ, ამ სამკურნალო პროდუქტის მიღებამდე მიმართეთ ექიმს.

ისევე როგორც ყველა მედიკამენტმა, დულესტინმაც შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი მოვლენები ზოგიერთ პაციენტში, რომლებიც მგრძნობიარეა დულესტინის შემცველი ნივთიერებების მიმართ.

ქვემოთ ჩამოთვლილი შესაძლო გვერდითი ეფექტების სიხშირე განისაზღვრება შემდეგი კატეგორიების გამოყენებით:

ძალიან ხშირი (ვლინდება 10 პაციენტიდან 1-მდე)

ხშირი (ვლინდება 100 პაციენტიდან 1-დან 10-მდე)

არახშირი (ვლინდება 1,000 პაციენტიდან 1-დან 10-მდე)

იშვიათი (ვლინდება 10,000 პაციენტიდან 1-დან 10-მდე)

ძალიან იშვიათი (ვლინდება 10,000 პაციენტიდან 1-ზე ნაკლებში)

უცნობი: არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით.

ძალიან ხშირი

თავის ტკივილი, ძილიანობის შეგრძნება

გულისრევა, პირის სიმშრალე

ხშირი

მადის ნაკლებობა

უძილობა, აჟიტირება, სექსუალური სურვილის დაქვეითება, შფოთვა, ორგაზმის გაძნელება ან გამოუცდელობა, უჩვეულო სიზმრები

თავბრუსხვევა, ლეთარგია, ტრემორი, დაბუჟება, კანის დაბუჟების, ჩხვლეტის ან ჟრიალის შეგრძნების ჩათვლით

მხედველობის დაბინდვა

ურებში ხმაური (ყურში არ არსებული ხმების გაგონება)

მკერდში გულისცემის შეგრძნება,

არტერიული წნევის მომატება, ცხელება

გაძლიერებული მთქნარება

ყაბზობა, დიარეა, კუჭის ტკივილი, გულისრევა (ღებინება), გულძმარვა ან საჭმლის მონელების დარღვევა, შებერილობა.

ჭარბი ოფლიანობა, გამონაყარი (ქავილით)

კუნთების ტკივილი, კუნთების სპაზმი

მტკივნეული შარდვა, გახშირებული შარდვა

ერექციის მიღწევის პრობლემები, ეაკულაციის ცვლილებები

წაქცევები (ძირითადად ხანდაზმულებში), დაღლილობა

წონის დაკლება

18 წლამდე დეპრესიის მქონე ბავშვებსა და მოზარდებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ამ მედიკამენტით, აღინიშნა გარკვეული წონის დაკლება ამ მედიკამენტის მიღების დაწყებისას. წონის მატება აღინიშნა მკურნალობის 6 თვის შემდეგ და შეესაბამებოდა სხვა მათი ასაკისა და სქესის ბავშვებისა და მოზარდების წონას.

არახშირი

ყელის ანთება, რომელიც იწვევს ხმის დაბოხებას

სუიციდური აზრები, ძილის გაძნელება, კბილების ხახუნი და კრაჭუნი, დეზორიენტაციის შეგრძნება, მოტივაციის ნაკლებობა

კუნთების უეცარი უნებლიე კრთომა ან კრუნჩხვები, მოუსვენრობის შეგრძნება ან ჯდომის ან დგომის უუნარობისა, ნერვიულობის შეგრძნება, კონცენტრაციის გაძნელება, გემოვნების შეგრძნების ცვლილება, მოძრაობის კონტროლის გაძნელება, მაგ. კუნთების კოორდინაციის ნაკლებობა ან უნებლიე მოძრაობები, მოუსვენარი ფეხების სინდრომი, ცუდი ძილის ხარისხი

გუგების გაფართოვება (თვალის მუქი ცენტრი), მხედველობის პრობლემები

თავბრუსხვევის ან „ტრიალის“ შეგრძნება (ვერტიგო), ყურის ტკივილი

სწრაფი და/ან არარეგულარული გულისცემა (წინაგულების ფიბრილაცია)

დაღლილობა, თავბრუსხვევა, გულყრა ან უღონობა ფეხზე წამოდგომისას, ხელის და/ან ფეხის თითების გაციება

ყელის შებოჭილობა, ცხვირიდან სისხლდენა

სისხლიანი ღებინება, ან შავი ფერის თხელი განავალი, გასტროენტერიტი, რეფლუქსი, ყლაპვის გაძნელება

ღვიძლის ანთება, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს მუცლის ტკივილი და კანის ან თვალების სიყვითლე

ღამის ოფლიანობა, ჭინჭრის ციება, ცივი ოფლიანობა, მგრძნობელობა მზის მიმართ, სისხლჩაქცევებისადმი მიდრეკილება.

კუნთების დაჭიმულობა, კუნთების კრუნჩხვა

შარდის გამოყოფის გაძნელება ან უუნარობა, შარდვის გაძნელება, ღამის განმავლობაში შარდის გამოყოფის საჭიროება, ნორმაზე მეტი შარდის გამოყოფა, შარდის ნაკადის შემცირება.

არანორმალური ვაგინალური სისხლდენა, პათოლოგიური მენსტრუაცია, მათ შორის მძიმე, მტკივნეული, არარეგულარული ან გახანგრძლივებული მენსტრუაცია, უჩვეულოდ მსუბუქი ან გამოტოვებული მენსტრუაცია, ტკივილი სათესლე ჯირკვალში ან სკროტუმში

გულმკერდის ტკივილი, სიცივის შეგრძნება, წყურვილი, კანკალი, სიცხის შეგრძნება, სიარულის დარღვევა

წონის მომატება

დულესტინმა შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი ეფექტები, რომლებიც შესაძლოა არ იცოდეთ, როგორიცაა ღვიძლის ფერმენტების ან სისხლში კალიუმის, კრეატინ ფოსფოკინაზას, შაქრის (ჰიპერგლიკემია) ან ქოლესტერინის დონის მომატება.

იშვიათი:

სერიოზული ალერგიული რეაქცია, რომელიც იწვევს სუნთქვის გაძნელებას ან თავბრუსხვევას ენის ან ტუჩების შეშუპებით, ალერგიული რეაქციები

ფარისებრი ჯირკვლის აქტივობის დაქვეითება, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს დაღლილობა ან წონის მომატება

დეჰიდრატაცია, სისხლში ნატრიუმის დაბალი დონე (ძირითადად ხანდაზმულებში; სიმპტომები შეიძლება მოიცავდეს თავბრუსხვევას, სისუსტეს, დაბნეულობას, ძილიანობას ან ძალიან დაღლილობას, ან შეუძლოდ ყოფნას ან მის შეგრძნებას, უფრო სერიოზული სიმპტომებია სისუსტე, კრუნჩხვები ან დაცემა), ანტიდიურეზული ჰორმონის (SIADH) არასათანადო სეკრეციის სინდრომი

სუიციდური ქცევა, მანია (გადაჭარბებული აქტივობა, აჩქარებული აზრები და ძილის მოთხოვნილების დაქვეითება), ჰალუცინაციები, აგრესია და ბრაზი

სეროტონინის სინდრომი (იშვიათი რეაქცია, რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს აჟიტირება, ძილიანობა, დისკომფორტი, მოუსვენრობა, სიმთვრალის შეგრძნება, ცხელება, ოფლიანობა ან კუნთების რიგიდულობა).

გაზრდილი წნევა თვალში (გლაუკომა)

ჰიპერტონული კრიზისი

პირის ღრუს ანთება, სისხლიანი განავალი, ცუდი სუნი, მსხვილი ნაწლავის ანთება (ძლიერი დიარეა)

ღვიძლის უკმარისობა, კანის ან თვალების სიყვითლე (ქოლესტაზი)

სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (სერიოზული დაავადება კანის, პირის ღრუზე, თვალებისა და სასქესო ორგანოებზე ბუშტუკებით), სერიოზული ალერგიული რეაქცია, რომელიც იწვევს სახის ან ყელის შეშუპებას (ანგიოედემა)

ყბის კუნთის შეკუმშვა

შარდის არანორმალური სუნი

მენოპაუზის სიმპტომები, მამაკაცებში ან ქალებში რძის პათოლოგიური პროდუქცია

ძალიან იშვიათი:

კანის სისხლძარღვების ანთება (კანის ვასკულიტი)

თუ შეამჩნევთ რაიმე გვერდით ეფექტს, რომელიც არ არის ჩამოთვლილი ამ ინსტრუქციაში, გთხოვთ, აცნობოთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

არასასურველი რეაქციების შეტყობინება

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება მნიშვნელოვანია პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ. ის იძლევა სამკურნალო პროდუქტის სარგებელი/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის პროფესიონალებს მოეთხოვებათ შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ მოხსენების ეროვნული სისტემის მეშვეობით.

• დულესტინის შენახვის პირობები

შეინახეთ საწყის შეფუთვაში და ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

შეინახეთ ეს წამალი ოთახის არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.

გამოიყენეთ ვარგისიანობის ვადის შესაბამისად.

არსებობს ცნობები დულოქსეტინის 5400 მგ-მდე დოზის გადაჭარბების, როგორც მონოთერაპიის ასევე სხვა პრეპარატებთან ერთად გამოყენებისას. დაფიქსირდა ზოგიერთი ფატალური შემთხვევები, ძირითადად, შერეული დოზის გადაჭარბებისას, მაგრამ ასევე მხოლოდ დულოქსეტინის, დაახლოებით 1000 მგ დოზით გამოყენებისას. დოზის გადაჭარბების ნიშნები და სიმპტომები (დულოქსეტინი ცალკე ან სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთად) მოიცავს ძილიანობას, კომას, სეროტონინის სინდრომს, კრუნჩხვებს, ღებინებას და ტაქიკარდიას.

დოზის გადაჭარბების მკურნალობა

დულოქსეტინის სპეციფიური ანტიდოტი არ არის ცნობილი, მაგრამ თუ სეროტონინის სინდრომი დაფიქსირდა, შეიძლება განიხილებოდეს სპეციფიური მკურნალობა (როგორიცაა ციპროჰეპტადინით და/ან ტემპერატურის კონტროლით). უნდა მოხდეს თავისუფალი სასუნთქი გზების უზრუნველყოფა.

რეკომენდებულია გულის და სასიცოცხლო ნიშნების მონიტორინგი, შესაბამისი სიმპტომატური და დამხმარე ღონისძიებების პარალელურად. კუჭის ამორეცხვა შეიძლება ნაჩვენები იყოს მიღებიდან მალევე ან სიმპტომურ პაციენტებში. გააქტიურებული ნახშირი შეიძლება სასარგებლო იყოს შეწოვის შეზღუდვისთვის. დულოქსეტინს ახასიათებს დიდი მოცულობის განაწილება და ფორსირებული დიურეზი, ჰემოპერფუზია და გაცვლითი პერფუზია სავარაუდოდ ნაკლებად სასარგებლოა.

48 თვე

• 4. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

ინახება ოთახის ტემპერატურაზე არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.

• 5. შეფუთვის ფორმა და შემცველობა

28 კაფსულა Al/Al ბლისტერულ შეფუთვაში.

• 6. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები უტილიზაციის შესახებ

გამოუყენებელი სამკურნალო საშუალებები უნდა განადგურდეს ადგილობრივი წესების შესაბამისად.

• სავაჭრო ნებართვის მფლობელი

Ilko Ilac San. ve Tic. A. S.

Veysel Karani Mah. Colakoglu Sok.

No: 10, 34885, Sancaktepe/Istanbul-Turkey

ტელეფონის ნომერი: +90 (216) 564 80 00

ფაქსი: +90 (216) 564 80 99

• სავაჭრო ნებართვის ნომერი

2014/148

• პირველადი ნებართვის გაცემის თარიღი/ხელახალი ნებართვის გაცემის თარიღი

პირველადი ნებართვის გაცემის თარიღი: 19.02.2014

ხელახალი ნებართვის გაცემის თარიღი:

• გამოყენების ინსტრუქციის ტექსტის ბოლო გადახედვის თარიღი

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

ათქ კოდი: N06AX21

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: სხვა ანტიდეპრესანტები

მოქმედების მექანიზმი

დულოქსეტინი არის სეროტონინის (5-HT) და ნორადრენალინის (NA) უკუმიტაცების კომბინირებული ინჰიბიტორი. ის სუსტად აფერხებს დოფამინის უკუმიტაცებას, ჰისტამინერგული, დოფამინერგული, ქოლინერგული და ადრენერგული რეცეპტორების მიმართ მნიშვნელოვანი აფინურობის გარეშე. დულოქსეტინი დოზაზე დამოკიდებულად ზრდის სეროტონინისა და ნორადრენალინის უჯრედგარე დონეს ცხოველთა ტვინის სხვადასხვა უბანში.

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები

დულოქსეტინი ახდენს ტკივილის ზღვარის ნორმალიზებას ნეიროპათიური და ანთებითი ტკივილის რამდენიმე პრეკლინიკურ მოდელში და ახდენს ტკივილის ქცევის შესუსტებას მუდმივი ტკივილის მოდელში. ითვლება, რომ დულოქსეტინის ტკივილგამაყუჩებელი მოქმედება განპირობებულია ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში დაღმავალი ინჰიბიტორული ტკივილის გზების გაძლიერებით.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

ძირითადი დეპრესიული აშლილობა: დულოქსეტინი შეფასებული იყო კლინიკურ პროგრამაში, რომელშიც ჩართული იყო სულ 3158 პაციენტი (1285 პაციენტი-წელი ექსპოზიცია), რომლებიც აკმაყოფილებდნენ DSM-IV კრიტერიუმებს ძირითადი დეპრესიისთვის. დულოქსეტინის რეკომენდებული დოზის (60 მგ დღეში ერთხელ) ეფექტურობა დიდი დეპრესიული აშლილობის მქონე მოზრდილ პაციენტებში ნაჩვენები იყო სამივე რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებად, ფიქსირებული დოზით მწვავე მკურნალობის კვლევებში. საერთო ჯამში, 7 რანდომიზებული, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებადი, ფიქსირებული დოზით მწვავე მკურნალობის ცდებიდან 5-მა კვლევამ აჩვენა დულოქსეტინის დღეში 60-დან 120 მგ-ის ეფექტურობა დიდი დეპრესიული აშლილობის მქონე ზრდასრული ამბულატორიული პაციენტების მკურნალობაში.

დულოქსეტინის სტატისტიკური უპირატესობა პლაცებოსთან შედარებით გამოვლინდა 17-პუნქტიანი HAM-D (ჰამილტონის დ ეპრესიის სკალა) საერთო ქულის გაუმჯობესებით, დეპრესიის ემოციური და სომატური სიმპტომების ჩათვლით. პლაცებოსთან შედარებით რეაგირებისა და რემისიის სიხშირეებთან მიმართებაში, სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად უფრო მაღალი პასუხის და რემისიის სიხშირე იყო მიღწეული დულოქსეტინით. ძირითად კლინიკურ კვლევებში, მძიმე დეპრესიის მქონე პაციენტების მხოლოდ მცირე რაოდენობა იყო ჩართული (საწყისი HAM-D > 25).

რეციდივის პრევენციის კვლევაში, პაციენტები, რომლებიც პასუხობდნენ 12-კვირიან მწვავე მკურნალობას ღია ეტიკეტით , დღეში ერთხელ 60 მგ დულოქსეტინით, რანდომიზებული იყვნენ 60 მგ დულოქსეტინის დღეში ერთხელ ან პლაცებოს მისაღებად 6 დამატებითი თვის განმავლობაში. დღეში ერთხელ 60 მგ დულოქსეტინი აჩვენებდა სტატისტიკურად მნიშვნელოვან უპირატესობას პლაცებოსთან შედარებით პირველადი შედეგის თვალსაზრისით, რაც იყო რეციდივის დრო (p=0.004). 6 თვიანი ორმაგად ბრმა პერიოდის განმავლობაში, რეციდივის სიხშირე დულოქსეტინისა და პლაცებოს ჯგუფებში იყო 17% და 29%, შესაბამისად. პლაცებოზე კონტროლირებადი ორმაგად ბრმა მკურნალობის 52 კვირის განმავლობაში, დულოქსეტინით მკურნალობდნენ პაციენტებს მორეციდივე MDD-ით, ჰქონდათ მნიშვნელოვნად უფრო გრძელი პერიოდი სიმპტომის გარეშე (p<0.001) პლაცებოზე რანდომიზებულ პაციენტებთან შედარებით. ყველა პაციენტმა ადრე უპასუხა დულოქსეტინზე ღია დულოქსეტინით მკურნალობის დროს (28-დან 34 კვირამდე) 60-დან 120 მგ/დღეში დოზით. 52-კვირიანი პლაცებოზე კონტროლირებადი ორმაგად ბრმა მკურნალობის ფაზაში, დულოქსეტინით ნამკურნალები პაციენტების 14.4%-ს და პლაცებოთი ნამკურნალებ პაციენტების 33.1%-ს აღენიშნებოდა დეპრესიის სიმპტომების დაბრუნება (p<0.001).

დულოქსეტინის 60 მგ დღეში ერთხელ გამოყენების ეფექტი ხანდაზმულ დეპრესიულ პაციენტებში (>65 წელზე მეტი) სპეციალურად იქნა შესწავლილი კვლევაში, რომელმაც აჩვენა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება HAM-D17 ქულის შემცირებაში დულოქსეტინით ნამკურნალები პაციენტებისთვის პლაცებოსთან შედარებით. ხანდაზმულ პაციენტებში Cymbalta-ს 60 მგ დღეში ერთხელ ტოლერანტობა შედარებული იყო ახალგაზრდა მოზრდილებთან. თუმცა, მონაცემები ხანდაზმულ პაციენტებზე, რომლებიც ექვემდებარებიან მაქსიმალურ დოზას (120 მგ დღეში) შეზღუდულია და, შესაბამისად, სიფრთხილეა რეკომენდებული ამ პოპულაციის მკურნალობისას.

გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა: ყველა 5 კვლევაში, რომლებიც ადარებდნენ დულოქსეტინს პლაცებოსთან (4 რანდომიზებული, ორმაგად ბრმა, პლაცებო კონტროლირებადი მწვავე მკურნალობის კვლევა და 1 კვლევა მოზრდილებში რეციდივის პროფილაქტიკისთვის) ნაჩვენები იყო დულოქსეტინის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი უპირატესობა პლაცებოსთან შედარებით.

დულოქსეტინმა აჩვენა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი უპირატესობა პლაცებოსთან შედარებით, რაც იზომება HAM-A (ჰამილტონის შფოთვის სკალა) საერთო ქულების გაუმჯობესებით და შიჰანის ინვალიდობის სკალის (SDS) გაუმჯობესებით. ასევე, რეაგირებისა და რემისიის სიხშირე უფრო მაღალი იყო დულოქსეტინით, ვიდრე პლაცებოსთან შედარებით. დულოქსეტინმა აჩვენა ვენლაფაქსინის შედარებითი ეფექტურობის შედეგები HAM-A საერთო ქულის გაუმჯობესების თვალსაზრისით.

რეციდივის პრევენციის კვლევაში, პაციენტები, რომლებიც პასუხობდნენ 6 თვიან მწვავე მკურნალობას ღია ციმბალტათი, რანდომიზებული იყვნენ ციმბალტაზე ან პლაცებოზე შემდგომი 6 თვის განმავლობაში. ციმბალტამ 60 მგ-დან 120 მგ-მდე დღეში ერთხელ აჩვენა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი უპირატესობა პლაცებოსთან შედარებით (p<0.001) რეციდივის პრევენციაში, რაც იზომება რეციდივის დროით. რეციდივის სიხშირე 6-თვიანი ორმაგად ბრმა, შემდგომი დაკვირვების პერიოდში იყო 14% ციმბალტასთვის და 42% პლაცებოსთვის.

ციმბალტას 30-120 მგ (მოქნილი დოზირება) დღეში ერთხელ ეფექტურობა ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი ასაკის) გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობის მქონე შეფასებული იყო კვლევაში, რომელმაც აჩვენა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება HAM-A საერთო ქულაში დულოქსეტინით ნამკურნალებ პაციენტებში. პლაცებოთი ნამკურნალევ პაციენტებთან შედარებით. ციმბალტას 30-120 მგ დღეში ერთხელ ეფექტურობა და უსაფრთხოება გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობის მქონე ხანდაზმულ პაციენტებში მსგავსი იყო ახალგაზრდა მოზრდილ პაციენტებში ჩატარებულ კვლევებში. თუმცა, მონაცემები ხანდაზმულ პაციენტებზე, რომლებიც ექვემდებარებიან მაქსიმალურ დოზას (120 მგ დღეში) შეზღუდულია და, შესაბამისად, სიფრთხილეა რეკომენდებული ხანდაზმულ მოსახლეობაში ამ დოზის გამოყენებისას.

დიაბეტური პერიფერიული ნეიროპათიური ტკივილი: 2 რანდომიზებულ, 12-კვირიან, ორმაგად ბრმა, პლაცებო კონტროლირებად, ფიქსირებული დოზით კვლევაში, რომლებშიც მონაწილეობდნენ ზრდასრული პაციენტები დიაბეტური ნეიროპათიური ტკივილის არანაკლებ 6 თვიანი ისტორიით (ასაკი: 22-88 წელი), შემოწმებული იყო დულოქსეტინის ეფექტურობა. პაციენტები ძირითადი დეპრესიული აშლილობის დიაგნოზით გამოირიცხნენ ამ კვლევებიდან. პირველადი შედეგის საზომი იყო ყოველკვირეული 24-საათიანი ტკივილის ქულები, რომლებიც ყოველდღიურად იღებდნენ პაციენტებს 11-ბალიანი ლიკერტის სკალის გამოყენებით.

ორივე კვლევაში, პლაცებოსთან შედარებით, დულოქსეტინის ერთჯერადი (60 მგ) ან ორჯერ დღეში (60 მგ, დღე-ღამეში) დოზით მკურნალობამ გამოიწვია ტკივილის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება. ზოგიერთ პაციენტში ეფექტი აშკარა იყო მკურნალობის პირველ კვირაში. განსხვავება საშუალო გაუმჯობესებაში ორ აქტიურ სამკურნალო ჯგუფს შორის არ იყო მნიშვნელოვანი. სულ მცირე 30% მოხსენებული ტკივილის შემცირება დაფიქსირდა დულოქსეტინით ნამკურნალები პაციენტების დაახლოებით 65%-ში, პლაცებოს 40%-ის წინააღმდეგ. შესაბამისი მაჩვენებლები პაციენტებისთვის, რომლებიც აფიქსირებდნენ ტკივილის მინიმუმ 50%-ით შემცირებას, იყო 50% და 26%. კლინიკური პასუხის მაჩვენებლები (ტკივილის 50% ან მეტი გაუმჯობესება) გაანალიზებული იყო იმის მიხედვით, განიცდიდა თუ არა პაციენტს ძილიანობა მკურნალობის დროს. პაციენტებისთვის, რომლებსაც არ აღენიშნებოდათ ძილიანობა, კლინიკური პასუხი დაფიქსირდა პაციენტების 47%-ში, რომლებიც იღებდნენ დულოქსეტინს და 27%-ს პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს. კლინიკური პასუხის სიხშირე პაციენტებში, რომლებიც განიცდიდნენ ძილიანობას, იყო 60% დულოქსეტინზე და 30% პლაცებოზე. პაციენტები, რომლებიც არ აჩვენებდნენ ტკივილის შემცირებას 30%-ით მკურნალობიდან 60 დღის განმავლობაში, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ მიაღწიონ ამ დონეს შემდგომი მკურნალობის დროს.

ღია ეტიკეტირებულ, ხანგრძლივ უკონტროლო კვლევაში, ტკივილის შემცირება პაციენტებში, რომლებიც პასუხობდნენ 8 კვირიან მწვავე მკურნალობას დულოქსეტინით 60 მგ დღეში ერთხელ, შენარჩუნებული იყო შემდგომი 6 თვის განმავლობაში, როგორც გაზომილი იყო ტკივილის მოკლე ინვენტარის (BPI) ცვლილების მიხედვით 24 -საათის საშუალო ტკივილის ერთეული.

დულოქსეტინი არ არის შესწავლილი 7 წლამდე ასაკის პაციენტებში. ორი რანდომიზებული, ორმაგად ბრმა, პარალელური კლინიკური კვლევა ჩატარდა 7-დან 17 წლამდე ასაკის ძირითადი დეპრესიული აშლილობის მქონე 800 პედიატრიულ პაციენტზე (იხ. ნაწილი 4.2). ეს ორი კვლევა მოიცავდა 10 კვირიან პლაცებოს და აქტიურ (ფლუოქსეტინით) კონტროლირებად მწვავე ფაზას, რასაც მოჰყვა აქტიური კონტროლირებადი გაგრძელების ექვსთვიანი პერიოდი. არც დულოქსეტინის (30-120 მგ) და არც აქტიური საკონტროლო ჯგუფი (ფლუოქსეტინი 20-40 მგ) სტატისტიკურად არ იყო განცალკევებული პლაცებოსგან საბაზისოდან საბოლოო წერტილამდე ცვლილებისას ბავშვთა დეპრესიის რეიტინგის შესწორებული სკალის (CDRS-R) საერთო ქულაში. გვერდითი მოვლენების გამო მკურნალობის შეწყვეტა უფრო მაღალი იყო პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ დულოქსეტინს, ვიდრე მათ, ვინც მკურნალობდა ფლუოქსეტინით, ძირითადად გულისრევის გამო. 10-კვირიანი მწვავე მკურნალობის პერიოდში დაფიქსირდა სუიციდური ქცევები (დულოქსეტინი 0/333 [0%], ფლუოქსეტინი 2/225 [0,9%], პლაცებო 1/220 [0,5%). კვლევის მთელი 36-კვირიანი კურსის განმავლობაში, 333 პაციენტიდან 6-ს, რომელიც თავდაპირველად რანდომიზებული იყო დულოქსეტინზე და 225 პაციენტიდან 3-ს, რომელიც თავდაპირველად რანდომიზირებული იყო ფლუოქსეტინზე, განუვითარდა სუიციდური ქცევა (ექსპოზიციის მორგებული სიხშირე 0.039 მოვლენა პაციენტში წელიწადში დულოქსეტინისთვის და 0.026 ფლუოქსეტინი). გარდა ამისა, ერთ პაციენტს, რომელიც პლაცებოდან დულოქსეტინზე გადავიდა, განიცადა სუიციდური ქცევა დულოქსეტინის მიღებისას.

რანდომიზებული, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებადი კვლევა ჩატარდა 7-17 წლის ასაკის გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობის მქონე 272 პაციენტში. კვლევა მოიცავდა 10 კვირიან პლაცებოზე კონტროლირებად მწვავე ფაზას, რასაც მოჰყვა 18 კვირიანი გახანგრძლივებული მკურნალობის პერიოდი. ამ კვლევაში გამოყენებული იყო დოზის მოქნილი რეჟიმი, რათა შესაძლებელი ყოფილიყო დოზის ნელი ზრდა 30 მგ-დან დღეში ერთხელ უფრო მაღალ დოზებამდე (მაქსიმუმ 60 მგ დღეში ერთხელ). დულოქსეტინით მკურნალობამ აჩვენა სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად უფრო დიდი გაუმჯობესება GAD-ის სიმპტომების, როგორც გაზომილი იყო PARS-ის სიმძიმის ქულით GAD-ისთვის (დულოქსეტინისა და პლაცებოს საშუალო განსხვავება 2,7 ქულა [95% CI 1,3-4,0]), მკურნალობის 10 კვირის შემდეგ. ეფექტის შენარჩუნება არ არის შეფასებული. არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება დულოქსეტინისა და პლაცებოს ჯგუფებს შორის არასასურველი მოვლენების შეწყვეტაში 10-კვირიანი მწვავე მკურნალობის ფაზაში. ორ პაციენტს, რომლებიც გადავიდნენ პლაცებოდან დულოქსეტინზე მწვავე ფაზის შემდეგ, განუვითარდათ სუიციდური ქცევა დულოქსეტინის მიღებისას გაფართოების ფაზაში. ამ ასაკობრივ ჯგუფში საერთო სარგებელი/რისკის შესახებ დასკვნა დადგენილი არ არის (იხ. აგრეთვე ნაწილი 4.2 და 4.8).

• 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

ზოგადი მახასიათებლები

დულოქსეტინი შეიყვანება როგორც ერთჯერადი ენათიომერი. დულოქსეტინი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ოქსიდაციური ფერმენტებით (CYP1A2 და პოლიმორფული CYP2D6), რასაც მოჰყვება კონიუგაცია. დულოქსეტინის ფარმაკოკინეტიკა აჩვენებს დიდ ცვალებადობას სუბიექტებს შორის (ზოგადად 50-60%), ნაწილობრივ სქესის, ასაკის, მოწევის სტატუსის და CYP2D6 მეტაბოლიზის სტატუსის მიხედვით.

აბსორბცია

დულოქსეტინი კარგად შეიწოვება პერორალური მიღების შემდეგ, მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაციით (Cmax) მიიღწევა 6 საათის განმავლობაში. დულოქსეტინის აბსოლუტური პერორალური ბიოშეღწევადობა მერყეობდა 32%-დან 80%-მდე (საშუალოდ: 50%). საკვების ერთდროული მიღება ახანგრძლივებს დროს მაქსიმალურ კონცენტრაციამდე 6 საათიდან 10 საათამდე და ამცირებს აბსორბციას (დაახლოებით 11%). ამ ცვლილებებს არანაირი კლინიკური მნიშვნელობა არ გააჩნია.

განაწილება

დულოქსეტინი დაახლოებით 96% უკავშირდება ადამიანის პლაზმის ცილებს. დულოქსეტინი უკავშირდება როგორც ალბუმინს, ასევე ალფა-1-მჟავას გლიკოპროტეინს. ცილებთან შეკავშირებაზე გავლენას არ ახდენს თირკმელების ან ღვიძლის უკმარისობა.

ბიოტრანსფორმაცია

დულოქსეტინი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება და მეტაბოლიტები გამოიყოფა ძირითადად შარდით. ორივე ციტოქრომი P450-2D6 და lA2 ახორციელებს ორი ძირითადი მეტაბოლიტის, 4-ჰიდროქსი დულოქსეტინის გლუკურონიდის კონიუგატის და 5-ჰიდროქსი 6-მეთოქსი დულოქსეტინის სულფატის კონიუგატის წარმოქმნას. ინ ვიტრო კვლევების საფუძველზე, დულოქსეტინის მოცირკულირე მეტაბოლიტები ფარმაკოლოგიურად არააქტიურად ითვლება. დულოქსეტინის ფარმაკოკინეტიკა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ცუდი მეტაბოლიზმი CYP2D6-თან მიმართებაში, კონკრეტულად არ არის გამოკვლეული. შეზღუდული მონაცემები მიუთითებს იმაზე, რომ დულოქსეტინის პლაზმური დონე უფრო მაღალია ამ პაციენტებში.

ელიმინაცია

დულოქსეტინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 8-დან 17 საათამდე (დაახლოებით 12 სთ). ინტრავენური დოზის შემდეგ დულოქსეტინის პლაზმური კლირენსი მერყეობს 22 ლ/სთ-დან 46 ლ/სთ-მდე (საშუალოდ 36 ლ/სთ). პერორალური დოზის შემდეგ, აშკარა პლაზმური კლირენსი არის 33-დან 261 ლ/სთ-მდე (საშუალოდ 101 ლ/სთ).

წრფივობა/არაწრფივობა

მონაცემები არ არის.

პაციენტის მახასიათებლები

სქესი

დაფიქსირდა ფარმაკოკინეტიკური განსხვავებები მამაკაცებსა და ქალებს შორის (სავარაუდო პლაზმური კლირენსი დაახლოებით 50%-ით დაბალია ქალებში). კლირენსის დიაპაზონში კვეთის საფუძველზე, სქესზე დაფუძნებული ფარმაკოკინეტიკური განსხვავებები არ ამართლებს რეკომენდაციას უფრო დაბალი დოზის გამოყენების შესახებ ქალი პაციენტებისთვის.

ასაკი

ფარმაკოკინეტიკური განსხვავებები გამოვლენილია ახალგაზრდა და ხანდაზმულ ქალებს შორის (65 წელზე მეტი) (AUC იზრდება დაახლოებით 25%-ით და ნახევარგამოყოფის პერიოდი ხანდაზმულებში დაახლოებით 25%-ით მეტია), თუმცა ამ ცვლილებების სიდიდე არ არის საკმარისი დოზის კორექტირების გასამართლებლად. როგორც ზოგადი რეკომენდაცია, სიფრთხილეა საჭირო ხანდაზმულთა მკურნალობისას (იხ. ნაწილი 4.2 და 4.4).

თირკმლის უკმარისობა

თირკმელების დაავადების ბოლო სტადიის (ESRD) პაციენტებს, რომლებიც იღებდნენ დიალიზს, ჰქონდათ 2-ჯერ უფრო მაღალი დულოქსეტინის Cmax და AUC მნიშვნელობები ჯანმრთელ სუბიექტებთან შედარებით. ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები თირკმლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებზე შეზღუდულია.

ღვიძლის უკმარისობა

ღვიძლის ზომიერი დაავადება (Child Pugh, კლასი B) ზემოქმედებდა დულოქსეტინის ფარმაკოკინეტიკაზე. ჯანმრთელ სუბიექტებთან შედარებით, დულოქსეტინის აშკარა პლაზმური კლირენსი იყო 79%-ით დაბალი, აშკარა ტერმინალური ნახევარგამოყოფის პერიოდი იყო 2.3-ჯერ უფრო გრძელი და AUC იყო 3.7-ჯერ მაღალი ღვიძლის ზომიერი დაავადების მქონე პაციენტებში. დულოქსეტინის და მისი მეტაბოლიტების ფარმაკოკინეტიკა არ არის შესწავლილი პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი ან მძიმე უკმარისობით.

მეძუძური დედები

დულოქსეტინის ზეგავლენა შესწავლილი იყო 6 მეძუძურ ქალში მშობიარობიდან სულ მცირე 12 კვირის შემდეგ. დულოქსეტინი გამოვლენილია დედის რძეში და წონასწორული კონცენტრაცია დედის რძეში დაახლოებით მეოთხედია, ვიდრე პლაზმაში. დულოქსეტინის რაოდენობა დედის რძეში შეადგენს დაახლოებით 7 პგ/დღეში 40 მგ დოზით დღეში ორჯერ მიღებისას. ლაქტაცია არ ახდენს გავლენას დულოქსეტინის ფარმაკოკინეტიკაზე.

პედიატრიული პოპულაცია

დულოქსეტინის ფარმაკოკინეტიკა 7-დან 17 წლამდე პედიატრიულ პაციენტებში ძირითადი დეპრესიული აშლილობის მქონე 20-დან 120 მგ დღეში ერთხელ პერორალური მიღების შემდეგ დახასიათებული იყო პოპულაციის მოდელის ანალიზის გამოყენებით სამი კვლევის მონაცემებზე დაყრდნობით. დულოქსეტინის პლაზმური წონასწორული კონცენტრაციები, რომლებიც პროგნოზირებულია მოდელის მიერ პედიატრიულ პაციენტებში, დიდწილად იყო მოზრდილ პაციენტებში დაფიქსირებულ კონცენტრაციის დიაპაზონში.

• 3. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

დულოქსეტინმა არ გამოავლინა გენოტოქსიურობა ტესტების სტანდარტულ სერიაში და არ იყო კანცეროგენული ვირთხებში.

კანცეროგენული ეფექტი:

ვირთხების კანცეროგენურობის კვლევაში, მრავალბირთვიანი უჯრედები დაფიქსირდა ღვიძლში სხვა ჰისტოპათოლოგიური ცვლილებების გარეშე. ძირითადი მექანიზმი და კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია. მდედრ თაგვებში, რომლებიც იღებდნენ დულოქსეტინს 2 წლის განმავლობაში, აღინიშნა ჰეპატოცელულარული ადენომების და კარცინომაების სიხშირე მხოლოდ მაღალი დოზით (144 მგ/კგ/დღეში), მაგრამ ეს ჩათვლილი იყო ღვიძლის მიკროსომური ფერმენტის ინდუქციის მეორადად. თაგვის ამ მონაცემების ადამიანებთან შესაბამისობა უცნობია.

ზეგავლენა ნაყოფიერებაზე:

მდედრ ვირთხებში, რომლებიც იღებდნენ დულოქსეტინს (45 მგ/კგ/დღეში) შეჯვარებამდე და ორსულობის დროს და ორსულობის ადრეულ პერიოდში დაფიქსირდა დედის საკვების მოხმარების და სხეულის წონის შემცირება, ესტროზული ციკლის დარღვევა, ცოცხალი დაბადების ინდექსის და შთამომავლობის გადარჩენის დაქვეითება და შთამომავლობის ზრდის შეფერხება სისტემური ექსპოზიციის დონეზე, რომელიც შეფასებულია მაქსიმუმ მაქსიმალურ კლინიკურ ექსპოზიციაზე (AUC). კურდღელზე ემბრიონის ტოქსიკურობის კვლევაში, გულ-სისხლძარღვთა და ჩონჩხის მალფორმაციების უფრო მაღალი სიხშირე დაფიქსირდა მაქსიმალური კლინიკური ექსპოზიციის (AUC) ქვემოთ სისტემური ექსპოზიციის დონეზე. სხვა კვლევაში, რომელიც ამოწმებდა დულოქსეტინის სხვა მარილის უფრო მაღალ დოზას, არ დაფიქსირებულა რაიმე დეფექტი. ვირთაგვებში პრენატალურ/პოსტნატალურ ტოქსიკურობის კვლევებში დულოქსეტინი იწვევდა შთამომავლობაში ქცევის არასასურველ ეფექტებს მაქსიმალური კლინიკურ ექსპოზიციაზე (AUC) დაბალი ექსპოზიციის დროს.

მცირეწლოვან ვირთაგვებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა გარდამავალი ეფექტები ნეიროქცევაზე, ასევე მნიშვნელოვნად შემცირდა სხეულის წონა და საკვების მოხმარება ღვიძლის ფერმენტის ინდუქცია და ჰეპატოცელულური ვაკუოლაცია 45 მგ/კგ/დღეში. დულოქსეტინის ზოგადი ტოქსიკურობის პროფილი მცირეწლოვან ვირთხებში მსგავსი იყო ზრდასრულ ვირთხების პროფილის. არასასურველი ეფექტის დონე განისაზღვრა 20 მგ/კგ/დღეში.

• ფარმაცევტული მონაცემები
• 1. დამხმარე ნივთიერებების სია

კაფსულის შიგთავსი:

შაქრის მარცვლები, ჰიდროქსიპროპილ მეთილცელულოზა, მეთილენქლორიდი, ტალკი, იზოპროპილის სპირტი, სახამებელი, ტიტანის ოქსიდი, ტრიაცეტინი, PEG 400, ჰიპრომელოზის ფტალატი

კაფსულის გარსი:

შავი რკინის ოქსიდი, FD&C წითელი 3, FD&C ლურჯი 2, ტიტანის დიოქსიდი, ჟელატინი.

• 2. შეუთავსებლობა

არ აღინიშნება