არომაპლექსი ნაჩვენებია დამხმარე თერაპიის სახით პოსტმენოპაუზურ ქალებში, რომლბესაც აღენიშნებათ ესტროგენურ რეცეპტორზე დადებითი, ძუძუს ინვაზიური ადრეული სტადიის კიბო, ტამოქსიფენით საწყისი დამხმარე თერაპიის 2-3 წლის შემდეგ. …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- ექსემესტანი (exemestane)
- ფორმა და შეფუთვა
- 25მგ აპკიანი გარსით დაფრული ტაბლეტი №30 (3X10)
- მწარმოებელი
- Genepharm S.A., საბერძნეთი
- გაცემის წესი
- II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- ენდოკრინული თერაპია, არომატაზას ინჰიბიტორები
- ATC კოდი
- L02BG06
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ-043900
- რეგისტრირებულია
- 25 აგვისტო 2025, მოქმედებს 25 აგვისტო 2030-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- Genepharm S.A. (საბერძნეთი)
- განმცხადებელი
- შპს „ეს კა იმპექსი“
- GMP
- აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
არომაპლექსი — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
არომაპლექსი ნაჩვენებია დამხმარე თერაპიის სახით პოსტმენოპაუზურ ქალებში, რომლბესაც აღენიშნებათ ესტროგენურ რეცეპტორზე დადებითი, ძუძუს ინვაზიური ადრეული სტადიის კიბო, ტამოქსიფენით საწყისი დამხმარე თერაპიის 2-3 წლის შემდეგ.
არომაპლექსი ნაჩვენებია ძუძუს შორსწასული კიბოს სამკურნალოდ, ქალებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ბუნებრივი ან ხელოვნურად გამოწვეული პოსტმენოპაუზური სტატუსი, რომელთა დაავადებამაც პროგრესი განიცადა ანტიესტროგენური თერაპიის შემდეგ. ეფექტურობა ნაჩვენები არ არის პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ესტროგენურ რეცეპტორზე ნეგატიური სტატუსი.
მიღების წესი და დოზირება
მოზრდილები და ხანდაზმულები
არომაპლექსის რეკომენდებული დოზაა ერთი 25მგ ტაბლეტი დღე-ღამეში ერთხელ, სასურველია ჭამის შემდეგ. ძუძუს კიბოს ადრეული სტადიის მქონე პაციენტებში, არომპალექსით მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს კომბინირებული დამხმარე ჰორმონული თერაპიის (ტამოქსიფენი შემდეგ არომაპლექსი) ხუთი წლის დასრულებამდე, ან სიმსივნის რეციდივის განვითარებამდე.
ძუძუს შორსწასული კიბოს მქონე პაციენტებში, არომაპლექსისთ მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს სიმსივნის პროგრესირებამდე.
ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში დოზის ცვლილება საჭირო არ არის (იხ. პარგრაფი 5.2)
პედიატრული პოპულაცია
რეკომენდებული არ არის ბავშვებში გამოყენებისთვის
უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან 6.1 პარაგრაფში ჩამოთვლილი რომელიმე შემავსებლის მიმართ.
პრე-მენოპაუზურ და ორსულ და მეძუძურ ქალებში.
სიფრთხილის ზომები
არომაპლექსი არ უნდა გამოიყენონ პრე-მენოპაუზური ენდოკრინული სტატუსის მქონე ქალეში. აქედან გამომდინარე კლინიკური ჩვენებისას პოსტ-მენოპაუზური სტატუსი უნდა დაზუსტდეს LH, FSH და ესტრადიოლის დონით.
არომაპლექსი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში.
არომაპლექსი არის ძლიერი ესტროგენ-დამაქვეითებელი აგენტი, გამოყენების შემდეგ აღწერილია ძვლის მინერალური სიმკვრივის შემცირება და მოტეხილობის სიხშირის ზრდა (იხ. პარაგრაფი 5.1). არომაპლექსით დამხმარე თერაპიის დასაწყისში, ოსტეოპოროზის რისკის მქონე ქალებში, დასაწყისში უნდა გაიზომოს ძვლის მინერალური სიმკვრივე, მიმდინარე კლინიკური გაიდლაინების და პრაქტიკის მიხედვით. შორსწასული დაავადების მქონე პაციენტებში, ძვლის მინერალური სიმკვრივე უნდა შეფასდეს შემთხვევების საფუძველზე. იმის გამო, რომ არ არსებობს ზუსტი მონაცემები არომაპლექსით გამოწვეული ძვლის მინერალური სიმკვრივის დაქვეითების მკურნალობის შესახებ, საჭიროა პაციენტების ინტენსიური მონიტორინგი და რისკის მქონე პირებში უნდა დაიწყოს ოსტეოპოროზის მკურნალობა ან პროფილაქტიკა.
უნდა გაითვალისწინონ 25 ჰიდროქსი ვიტამინ D დონის რუტინული შეფასება არომატაზას ინჰიბიტორებით მკურნალობის დაწტყებამდე, მწვავე დეფიციტის მაღალი გავრცელების გამო ძუძუს კიბოს ადრეული სტადიის მქონე ქალებში. D ვიტამინის დეფიციტის მქონე ქალებში საჭიროა D ვიტამინის დანამატების მიღება.
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
In vitro მტკიცებულებებმა აჩვენა, რომ პრეპარატი მეტაბოლიზდება ციტოქრომ P450 (CYP) 3A4-ით და ალდოკეტორედუქტაზით (იხ 5.2) და არ აინჰიბირებს დიდ CYP იზოენზიმებს. კლინიკურ ფარმაკოკინეტიკურ კვლევაში, კეტოკონაზოლით CYP 3A4-ის სპეციფიკურმა ინჰიბირებამ არ აჩვენა მნიშვნელოვანი ეფექტი ექსემესტანის ფარმაკოკინეტიკაზე.
რიფამპიცინით ურთიერთქმედების კვლევებში, რომელიც არის CYP450 ძლიერი ინდუქტორი, დღე-ღამეში 600მგ დოზის გამოყენებისას და ექსემესტანი 25მგ-ს გამოყენებისას, ექსემესტანის AUC შემცირდა 54%-ით და Cmax 41%-ით. რადგან ამ ურთიერთქმედების კლინიკური მნიშვნელობა შეფასებული არ არის, იმ პრეპარატების გამოეყნებამ როგორიცაა რიფამპიცინი, ანტიკონვულსანტები (მაგ., ფენიტოინი და კარბამაზეპინი) და Hypericum perforatum (St John's Wort) შემცველი პრეპარატები, რომლებიც წარმოადგენენ CYP3A4 ინდუქტორებს, შეიძლება ამცირებდეს ექსემესტანის ეფექტურობას.
არომაპლექსი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ იმ პრეპარატებთან ერთად, რომლებიც მეტაბოლიზდება CYP3A4 -ით და აქვთ ვიწრო თერაპიული ფანჯარა. ექსემესტანის კიბოს საწინააღმდეგო სხვა პრეპარატებთან ერთად გამოყენების კლინიკური გამოცდილება არ არსებობს.
არომაპლექსი არ უნდა გამოიყენონ ესტროგენ-შემცველ მედიკამენტებთან ერთად, რადგან ამან შეიძლება ხელი შეუშლაოს მის ფარმაკოლოგიურ მოქმედებას.
ორსულობა და ძუძუთი კვება
ორსულობის დროს ექსემესტანის გამოყენების კლინიკური მონაცემები არ არსებობს. ცხოველების კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. პარაგრაფი 5.3). აქედან გამომდინარე ორსულებში ექსემესტანი უკუნაჩვენებია.
ლაქტაცია
უცნობია გამოიყოფა თუ არა ექსემესტანი ლაქტატში. ექსემესტანი არ უნდა გამოიყენონ მეძუძურ ქალებში.
პერიმენოპაუზური სტატუსის და შვილოსნობის უნარის მქონე ქალები
ექიმმა ადექვატური კონტრაცეფციის აუცილებლობა უნდა განიხილოს იმ ქალებში, რომლებსაც აქვთ შვილოსნობის უნარი, პერიმენოპაუზური და იმ პირების ჩათვლით, რომლებიც ბოლო დროს გახდნენ პოსტმენოპაუზური, სანამ სრულად არ დადგინდება მათი პოსტმენოპაუზური სტატუსი (იხ. პარაგრაფი 4.3 უკუჩვენება და 4.4 განსაკთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის).
ეფექტი ავტომობილის მართვის და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე
ექსემესტანი საშუალო გავლენას ახდენს ავტომობილის მართვის და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე.
ექსემესტანი გამოყენებისას აღწერილია თავბრუსხვევა, ძილიანობა, ასთენია ან წონასწორობის დარღვევა, პაციენტებს უნდა ურჩიონ, რომ ამ მოვლენების შემთხვევაში შეიძლება დაზიანდეს მათი ფიზიკური და/ან მენტალური უნარები, რომლებიც საჭიროა ავტომობილის მართვის და მექანიზმების მართვისთვის.
გავლენა ავტომობილის მართვაზე
თუ არომაპლექსისი მიღების პერიოდში გრძნობთ ძილიანობას, თავბრუსხვევას ან სისუსტეს, თავი უნდა შეიკავოთ ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობისგან.
გვერდითი მოვლენები
ექსემესტანი ზოგადად კარგად აიტანებოდა ყველა კლინიკურ კვლევაში, სტანდარტული დოზით, 25მგ/დღე-ღამეში, არასასურველი ეფექტები ჩვეულებრივ მსუბუქი ან საშუალო იყო.
გვერდითი მოვლენების გამო მოხსნის სიხშირე შეადგენდა 7.4%-ს ძუძუს კიბოს ადრეული სტადიის დროს, ექსემესტანის გამოყენებისას ტამოქსიფენით საწყისი დამატებითი მკურნალობის შემდეგ. ყველაზე ხშირად აღწერილი გვერდითი რეაქციები იყო ალები (22%), ართრალგია (18%) და დაღლილობა (16%).
მოხსნის სიხშირე გვერდითი მოვლენების გამო იყო 2.8%, ძუძუს კიბოს შორსწასული სტადიის მქონე პაციენტების სრულ პოპულაციაში. ყველაზე ხშირად აღწერილი გვერდითი რეაქციები იყო ალები (14%) და გულისრევა (12%).
ყველაზე ხშირად აღწერილი გევრდითი რეაქციები შეიძლება დაკავშირებული იყოს ესტროგენების დათრგუნვის ნორმალურ ფარმაკოლოგიურ შედეგებთან (მაგ., ალები).
აღწერილი გვერდითი რეაქციები ჩამოთვლილია ქვემოთ, ორგანოთა სისტემის კლასის და სიხშირის მიხედვით.
სიხშირე განსზღვრულია როგორც: ძალიან ხშირი ≥10), ხშირი (≥1/100 - <1/10), ნაკლებად ხშირი (≥ 1/1000 - <1/100), იშვიათი (≥ 1/10000 -<1/1000), ძალიან იშვიათი (<1/10000), უცნობია (დადგენა შეუძლებელია არსებული მონაცემების მიხედვით)
სისხლის და ლიმფური სისტემის დარღვევები
ძალიან ხშირი
ლეიკოპენია (**)
ხშირი
თრომბოციტოპენია (**)
უცნობია
ლიმფოციტების რაოდენობის დაქვეითება (**)
იმუნური სისტემის დარღვევები:
ნაკლებად ხშირი
ჰიპერმგრძნობელობა
მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები
ხშირი
ანორექსია
ფსიქიატრული დარღვევები
ძალიან ხშირი
უძილობა, დეპრესია
ნერვული სისტემის დარღვევები
ძალიან ხშირი
თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა
ხშირი
კარპალური ტუნელის სინდრომი, პარესთეზია
იშვიათი
ძილიანობა
სისხლძარღვოვანი დარღვევები
ძალიან ხშირი
ალები
გასტროინტესტინური დარღვევები
ძალიან ხშირი
გულისრევა, მუცლის ტკივილი
ხშირი
ღებინება, ყაბზობა, დისპეფსია, დიარეა
ჰეპატობილიარული დარღვევები:
ძალიან ხშირი
ღვიძლის ენზიმების მომატება, სისხლში ბილირუბინის მომატება, სისხლში ტუტე ფოსფატაზას მომატება
იშვიათი
ჰეპატიტი(†), ქოლესტაზური ჰეპატიტი (†)
კანის და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები
ძალიან ხშირი
მომატებული ოფლიანობა
ხშირი
გამონაყარი, ალოპეცია, ურტიკარია, ქავილი
იშვათი
მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატოზური პუსტულოზი (†)
ძვალკუნთოვანი და ძვლის დარღვევები
ძალიან ხშირი
მომატებული ოფლიანობა
ხშირი
ოსტეოპოროზი, მოტეხილობა
ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობა შეყვანის ადგილას:
ძალიან ხშირი
დაღლილობა, ტკივილი
ხშირი
პერიფერიული შეშუპება, ასთენია
(*) მოიცავს შემდეგს: ართრალგია, ნაკლებად ხშირად კიდურების ტკივილი, ოსტეოართრიტი, ზურგის ტკივილი, ართრიტი, მიალგია და სახსრების შებოჭილობა.
(**)ძუძუს კიბოს შორსწასული სტადიის მქონე პაციენტებში თრომბოციტოპენია და ლეიკოპენია აღწერილია იშვიათად. ლიმფოციტების რაოდენობის დაქვეითების შრმთხვევები აღწერილია იმ პაციენტების დაახლოებით 20%-ში, რომლებიც იღებდნენ არომაზინს, განსაკუთრებით უკვე არსებული ლიმფოპენიის შემთხვევაში, თუმცა ლიმფოციტების საშუალო მაჩვენებელი ამ პაციენტებში მნიშვნელოვნად არ იცვლებოდა დროსთან ერთად და არ არინიშნა შესაბამისი ვირუსული ინფექციების ზრდა. ეს ეფექტები არ აღინიშნა ძუძუს კიბოს ადრეული სტადიის მქონე პაციენტების კვლევებში.
(†) სიხშირე გამოთვლილია 3/X წესით.
ქვემო ცხრილი წარმოადგენს პრე-სპეციფიური გვერდითი მოვლენების და დაავადებების სიხშირეს ძუძუს კიბოს ადრეული სტადიის დროს (IES), მიზეზის მიუხედავად, რაც აღწერილია პაციენტებში რომლებიც იღებდნენ საკვლევ თერაპიას და გამოსაკვლევი თერაპიის შეწყვეტიდან 30 დღის შემდეგ.
გვერდითი მოვლენები და დაავადება
ექსემესტანი
(N = 2249)
ტამოქსიფენი
(N = 2279)
ალები
491 (21.8%)
457 (20.1%)
დაღლილობა
367 (16.3%)
344 (15.1%)
თავის ტკივილი
305 (13.6%)
255 (11.2%)
უძილობა
290 (12.9%)
204 (9,0%)
მომატებული ოფლიანობა
270 (12.0%)
242 (10,6%)
გინეკოლოგიური
235 (10.5%)
340 (14,9%)
თავბრუსხვევა
224 (10.0%)
200 (8,8%)
გულისრევა
200 (8.9%)
208 (9.1%)
ოსტეოპოროზი
116 (5.2%)
66 (2,9%)
ვაგინალური ჰემორაგია
90 (4.0%)
121 (5,3%)
სხვა პირველადი კიბო
84 (3.6%)
125 (5,3%)
ღებინება
50 (2.2%)
54 (2,4%)
ვიზუალური დარღვევები
45 (2.0%)
53 (2,3%)
თრომბოემოლიზმი
16 (0.7%)
42 (1.8%)
ოსტეოპოროზული მოტეხილობა
14 (0.6%)
12 (0,5%)
მიოკარდიუმის ინფარქტი
13(0.6%)
4 (0,2%)
IES კვლევაში, გულის იშემიური მოვლენების სიხშირე ექსემესტანის და ტამოქსიფენის ხაზში იყო 4.5 და 4.2%. მნიშვნელოვანი განსხვავება არ აღინიშნა ინდივიდუალური კარდიოვასკულური მოვლენების მხრივ ჰიპერტენზიის (9.9% და 8.4%), მიოკიარდიუმის ინფარქტის (0.6% და 0.2%) და გულის უკმარისობის (1.1% და 0.7%) ჩათვლით.
IES კვლევაში,ექსემესტანი დაკავშირებული იყო ჰიპერქოელსტეროლემიის უფრო მაღალ სიხშირესთან ტამოქსიფენთან შედარებით (3.7% და 2.1%).
ცალკე ორმაგად-ბრმა, რანდომიზებულ კვლევაში, ძუძუს კიბოს ადრეული სტადიის მქონე პოსტმენოპაუზურ ქალებში, ექსემესტანის (N=73) ან პლაცებოს გამოყენებისას (N=73) 24 თვის განმავლობაში, ექსემესტანი დაკავშირებულ იყო პლაზმაში HDL-ქოლესტეროლის საშუალოდ 7-9%-ით შემცირებასთან, პლაცებოს შემთხვევაში 1%-იან ზრდასTან შედარებით. ასევე აღინიშნა აპოლიპოპროტეინის A1 5-6%-ით შემცირება ექსემესტანის ჯგუფში, პლაცებოს 0-2%-თან შედარებით. სხვა ლიპიდური პარამეტრების ანალიზზე ეფექტი (ტოტალური ქოლესტეროლი, LDL ქოლესტეროლი, ტრიგლიცერიდები, აპოლიპოპროტეინ-B და ლიპოპროტეინი-a) მსგავსი იყო მკურნალობის ორ ჯგუფში. ამ შედეგების კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია.
IES კვლევაში, კუჭის წყლული უფრო ხშირი იყო ექსემესტანის ხაზში, ტამოქსიფენთან შედარებით (0.7% და <0.1%). პაციენტების უმრავლესობა ექსემესტანის ჯგუფში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ კუჭის წყლული, იტარებდა ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული აგენტებით და/ან აღენიშნებოდათ წინა ანამნეზი.
პოსტ-მარკეტინგული გამოცდილების გვერდითი რეაქციები
სამედიცინო პროდუქტის ლიცენზირების შემდეგ მნიშვნელოვანია საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება; ეს იძლევა სამედიცინო პროდუქტის სარგებლის/რისკის მონიტორინგის საშუალებას.
ჭარბი დოზა
ექსემესტანით (800მგ ერთჯერადი დოზის სახით ჯანმთელ მოხალისე ქალებში) ჩატარდა კლინიკური კვლევები და 600მგ-მდე დღე-ღამეში ძუძუს კიბოს შორსწასული სტადიის მქონე პაციენტებში; ეს დოზირება ჩვეულებრივ კარგად აიტანებოდა. ექსემესტანი ერთჯერადი დოზა, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს სიცოცხლისთვის სახიფათო სიმპტომები უცნობია. ვირთაგვებში და ძაღლებში, ლეტალობა აღინიშნა ერთჯრერადი ორალური დოზის შემდეგ რაც 2000 და 4000-ჯერ აღემატებოდა ადამიანისთვის რეკომენდებულ დოზას მგ/მ2 გაანგარიშებით. არ არსებობს დოზის გადაჭარბების სპეციფიკური ანტიდოტი და მკურნალობა უნდა იყოს სიმპტომური. ნაჩვენებია ზოგადი დამხმარე მკურნალობა სასიცოცხლო ნიშნების ხშირი მონიტორინგის და პაციენტის ინტენსიური დაკვირვების სახით.
ფარმაკოლოგიური მახასიათებლები
შემადგენლობა
ყოველი ტაბლეტი აქტიური ინგრედიენტის სახით შეიცას 25მგ ექსემესტანს.
შემავსებლები იხ. პარაგრაფში 6.1.
ფარმავეტული ფორმა
აპკიანი გარსით დაფარული, თეთრი, მრგვალი, ორმხრივამოზნექილი, ტაბლეტები, ასო “E” ნაჭდევით ერთ მხარეს
შენახვის პირობები
36 თვე
- 4
განსაკუთრებული უსაფრთხოების ზომები შენახვისთვის
შენახვის განსაკუთრებული უსაფრთხოების ზომები არ არსებობს.
- 5
კონტეინერის აღწერა და შემადგენლობა
თეთრი პვქ/პე/პვდქ/ალუმინის ბლისტერული სტრიპი, თითოეულში 30 აპკიანი გარსით დაფარული
ტაბლეტი.
თეთრი პვქ/პვდქ/ალუმინის ბლისტერული სტრიპი, თითოეულში 30 აპკიანი გარსით დაფარული
ტაბლეტი.
- 6 განსაკუთრებული უსაფრთხოების ზომები შენახვის და სხვა განკარგვისთვის
განსაკუთრებული მოთხოვნები არ არსებობს
ფარმაკოლოგიური თვისებები
არომატაზას სტეროიდული ინჰიბიტორები; ანტი-ნეოპლაზიური აგენტი
ათქ კოდი: L02BG06
ექსემესტანი არის, არომატაზას სტეროიდული შეუქცევადი ინჰიბიტორი, სტრუქტურულად დაკავშირებული ბუნებრივ ანდროსტენედიონთან. პოსტ-მენოპაუზურ ქალებში ესტროგენი ძირითადად წარმოიქმნება ანდროგენების გარდაქმნით ესტროგენებად პერიფერიულ ქსოვილებში, არომატაზას ენზიმის საშუალებით. არომატაზას ინჰიბიტორებით ესტროგენების დათრგუნვა და სელექციური მკურნალობა ეფექტურია ჰორმონდამოკიდებული ძუძუს კიბოს დროს პოსტმენოპაუზურ ქალებში. პოსტმენოპაუზირ ქალებში, ექსემესტანი p.o. მნიშვნელოვნად აქვეითებდა შრატში ესტროგენების კონცენტრაციას 5მგ დოზით დაწყებული, მაქსიმალური სუპრესია მიღწეული იყო (>90%) 10-25მგ დოზით. ძუძუს კიბოთი დაავადებულ პოსტმენოპაუზურ ქალებში რომელთა მკურნალობაც ხდებოდა 25მგ სადღეღამისო დოზებით, ორგანიზმის სრული არომატიზაცია შემცირებული იყო 98%-ით.
ექსემესტანი არ ამჟღავნებს პროგესტოგენურ ან ესტროგენურ აქტივობას. მსუბუქი ანდროგენური აქტივობა, სავარაუდოდ 17-ჰიდრო წარმოებულის გამო, აღინიშნა ძირითადად მაღალი დოზების გამოყენებისას. მრავლობითი სადღეღამისო დოზების კვლევაში, ექზემესტანს არ ჰქონდა აღმოჩენადი დეფექტი, კორტიზოლის ან ალდოსტერონის ადრენალურ ბიოსინთეზზე, რაც იზომებოდა ACTH დატვირთვამდე და მის შემდეგ, აქედან გამომდინარე მისი სეელქციურობა ვლინდებოდა სხვა ენზიმებთან ერთად, რომლებიც ჩართულია სტეროიდოგენურ გზაში.
გლუკოკორტიკოიდები ან მინერალკორტიკოიდებით ჩანაცვლება აქედან გამომდინარე საჭირო არ არის. შრატში LH და FSH დონის არა-დოზადამოკიდებული მცირე მატება აღინიშნა დაბალი დოზის გამოყენების დროსაც: ეს ეფექტი მოსალოდნელია ფარმაკოლოგიური კლასისთვის და სავარაუდოდ ჰიპოფიზის დონეზე ფონის არსებობის გამო ესტროგენის დონის შემცირების შედეგად, რაც ასტიმულირებს ჰიპოფიზში გონადოტროპინების სეკრეციას ასევე პოსტ-მენოპაუზურ ქალებში.
დამხმარე თერაპია ძუძუს კიბოს ადრეულ სტადიაზე
მულტიცენტრულ, რანზომიზებულ, ორმაგად-ბრმა კვლევაში, რომელიც ჩატარდა 4724 პოსტმენოპაუზურ პაციენტში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ ესტროგენ-რეცეპტორზე დადებითი ან უცნობი პირველადი ძუძუს კიბო, პაციენტებში, რომლებსაც დაავადება არ აღენიშნებოდათ ტამოქსიფენით დამხმარე თერაპიის 2-3 წლის შემდეგ, რანდომიზებული იყვნენ და იღებდნენ 2-3 წლის განმავლობაში ექზემესტანს (25მგ/კგ) (25მგ დღე/ღამეში) ან ტამოქსიფენს (20 ან 30მგ/დღე-ღამეში), საერთო ჯამში 5 წლიანი ჰორმონალური თერაპიის დასრულებისთვის.
IES საშუალოდ 52-თვიანი შემდგომი დაკვირვება
დაახლოებით 30-თვიანი თერაპიის და დაახლოებით 52 თვიანი შემდგომიდ აკვირვების შემდეგ, შედეგებმა აჩვენა, რომ ტამოქსიფენით 2-3 წლიანი დამხმარე თერაპიის შემდეგ, ექსემესტანით მკურნალობა დაკავშირებული იყო დაავადებისგან-თავისუფალი გადარჩენის (DFS) კლინიკურად და სტატისტიკურად გაუმჯობესებასთან. ტამოქსიფენით თერაპიის გაგრძელებასთან შედარებით ანალიზებმა აჩვენა, რომ ექსემესტანი კვლევის პერიოდი ამცირებდა ძუძუს კიბოს რეციდივის რისკს 24%-ით, ტამოქსიფენთან შედარებით (საფრთხის წილი 0.76; p=0.00015). ექსემესტანი სასარგებლო ეფექტი ტამოქსიფენთან შედარებით DFS მხრივ, აშკარა იყო nodal სტატუსის ან წინა ქიმიოთერაპიის მიუხედავად.
ექსემესტანი მნიშვნელოვნად ამცირებდა კონტრალატერალური ძუძუს კიბოს რისკს (საფრთხის წილი 0.57, p=0.04158).
კვლევის მთელ პოპულაციაში, საერთო გადარჩენის გაუმჯობესების ტენდენცია აღინიშნა ექსემესტანისთვის (222 გარდაცვალება) ტამოქსიფენთან შედარებით (262 გარდაცვალება) საფრთხის წილით 0.85 (log-rank ტესტი: p = 0.07362), რაც წარმოადგენდა გარდაცვალების რისკის 15%-ით შემცირებას ექზემესტანთან შედარებით. გარდაცვალების რისკის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი-23%-ით შემცირება (საფრთხის წილი საერთო გადარჩენისთვის 0.77; Wald chi square ტესტი p = 0.0069) აღინიშნა ექზემესტანსითვის, ტამოფქსიფენთან შედარებით, პრე-სპეციფიური დიაგნოსტიკური ფაქტორების კორექციისთვის (მაგ. ER სტატუსი nodal სტატუსი, ქიმიოთერაპიამდე, HRT გამოყენება და ბიფოსფონატების გამოყენება).
ეფექტურობის მთავარი შედეგები ყველა პაციენტისთვის მკურნალობისთვის განკუთვნილი პოპილაცია) და ესტროგენ-რეცეპტორ დადებითი პაციენტები შეჯამებულაი ქვედა ცხრილში.
ენდპოინტი პოპულაცია
ექსემესტანი
მოვლენები/N (%)
ტამოქსიფენი
მოვლენები/N (%)
საფრთხის წილი
(95% CI)
p-მნიშვნელობა*
დაავადებისგან თავისუფალი გადარჩენა a
ყველა პაციენტი
354 /2352 (15.1%)
453 /2372 (19.1%)
- 76 (0.67-0.88)
- 00015
ER+ პაციენტები
289 /2023 (14.3%)
370 /2021 (18.3%)
- 75 (0.65-0.88)
- 00030
კონტრალატერალური ძუძუს კიბო
ყველა პაციენტი
20 /2352 (0.9%)
35 /2372 (1.5%)
- 57 (0.33-0.99)
- 04158
ER+ პაციენტები
18 /2023 (0.9%)
33 /2021 (1.6%)
- 54 (0.30-0.95)
- 03048
ძუძუს კიბოსგან თავისუფალი გადარჩენა b
ყველა პაციენტი
289/2352 (12.3%)
373 /2372 (15.7%)
- 76 (0.65-0.89)
0,00041
ER+ პაციენტები
232/2023 (11.5%)
305 /2021 (15.1%)
- 73 (0.62-0.87)
0,00038
დისტანციური რეციდივისგან თვისუფალი გადარჩენა c
ყველა პაციენტი
248/2352 (10.5%)
297 /2372 (12.5%)
- 83 (0.70-0.98)
0,02621
ER+ პაციენტები
194/2023 (9.6%)
242 /2021 (12.0%)
- 78 (0.65-0.95)
0,01123
საერთო გადარჩენაd
ყველა პაციენტი
222/2352 (9.4%)
262 /2372 (11.0%)
- 85 (0.71-1.02)
0,07362
ER+ პაციენტები
178/2023 (8.8%)
211 /2021 (10.4%)
- 84 (0.68-1.02)
0,07569
- Log-rank ტესტი; ER+პაციენტები = ესტროგენ-რეცეპტორზე დადებითი პაციენტები
a დაავადებისგა-თავისუფალი გაადრჩენა განსაზღვრულია როგორც ადგილობრივი ან შორეული პირველი რეციდივი, კონტრალატერალური ძუძუს კიბო ან სხვა მიზეზით გამოწვეული გარდაცვალება;
b ძუძუს კიბოსგან თავისუფალი გადარჩენა განსაზღვრულია როგორც ადგილობრივი ან დისტალური პირველადი რეციდივი, კონტრალატერალური ძუძუს კიბო ან გარდაცვალება;
c შორეული რეციდივისგან თავისუფალი გადარჩენა განსაზღვრულია როგორც დისტალური რეციდივის პირველი განვითარება ან ძუძუს კიბოთი გამოწვეული გარდაცვალება;
d საერთო გადარჩენა განისაზღვრება როგორც ნებისმიერი მიზეზით გამოწვეული გარდაცვალება
იმ პაციენტების სუბერთეულის დამატებით ანალიზში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ ესტროგენ-რეცეპტორზე დადებითი ან უცნობი სტატუსი, არაკორექტირებული საერთო საფრთხის წილი იყო 0.83 (log-rank ტესტი p = 0.04250), რაც ასახავდა კლინიკურად ან სტატისტიკურად მნიშვნელოვან 17%-იან შემცირებას გარდაცვალების რისკის.
ძვლის ქვეკვლევის შედეგებმა აჩვენა რომ ექსემესტანით ნამკურნალებ ქალებში ტამოქსიფენით მკურნალობის 2-3 წლის შედმეგ აღინიშნებოდა ძვლის მინერალური სიმკვრივის საშუალო შემცირება. საერთო კვლევაში, მკურნალობის დროს განვითარებული მოტეხულობის სიხშირე, რომელიც შეფასდა მკურნალობის 30-თვიანი პერიოდის განმავლობაში, უფრო მაღალი იყო ექსემესტანით მკურნალობის დროს, ტამოქსიფენთან შედარებთ (4.5% და 3.3% p=0.038).
ენდომეტრიული ქვეკვლევის შედეგები აჩვენებს, რომ 2-წლიანი მკურნალობის შემდეგ, საშუალოდ 30%-ით შემცირდა ენდომეტრიუმის სისქე ექსემესტანით ნამკურნალებ პაციენტებში. გამოსაკვლევი მკურნალობის დასაწყისში, ენდომეტრიუმის აღნიშნული გასქელება, ნორმას დაუბრუნდა (<5მმ) ექსემესტანით ნამკურნალები პაციენტების 54%-ში.
IES საშუალოდ 87-თვიანი შემდგომი დაკვირვების პერიოდი
საშუალოდ, 30-თვიანი მკურნალობის და 87-თვიანი შემდგომი დაკვირვების შემდეგ, შედეგებმა აჩვენა, რომ ტამოქსიფენით 2-3 წლიანი დამხმარე თერაპიის შემდეგ, ექსემესტანით მკურნალობა დაკავშირებული იყო DFS კლინიკურად და სტატისტიკურად მნიშვნელოვან გაუმჯობესებასთან, ტამოქსიფენით თერაპიის გაგრძელებასთან შედარებით. შედეგებმა აჩვენა, რომ კვლევის აღნიშნულ პერიოდში ექსემესტანი მნიშვენლოვნად ამცირებდა ძუძუს კიბოს რეციდივის რისკს 16%-ით ტამოქსიფენთან შედარებით (საფრთხის წილი 0.84; p = 0.002).
საერთო ჯამში ექსემესტანი სასარგებლო ეფექტი ტამოქსიფენთან შედარებით DFS მხრივ აღინიშნა კვანძოვანი სტატუსის ან წინა ქიმიო ან ჰორმონალური თერაპიის მიხუედავად. სტატისტიკური მნიშვნელობა შენარჩუნებული არ იყო რამდენიმე ქვეჯგუში პაციენტების ნიმუშების მცირე ზომით. ამან აჩვენა ექსემესტანის სასასრგებლო ტენდენცია პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ 9-ზე ემტი დადებითი კვანძი ან წინა ქიმიოთერაპია CMF.
პაციენტებში, უცნობი კვანძოვანი სტატუსით, წინამორბედი ქიმიოთერაპიით, ასევე წინამორბედი ჰორმონული თერაპიის უცნობი/არ არსებული სტატუსით, შეიმჩნეოდა სტატისტიკურად უმნიშვნელო ტენდენცია, ტამოქსიფენის სასარგებლოდ.
დამატებით, ექსემესტანი მნიშვნელოვნად ახანგრძლივებდა ძუძუს კიბოსგან-თავისუფალ გადარჩენას (საფრთხის წილი 0.82, p = 0.00263) და დისტალური რეციდივისგან თავისუფალ გადარჩენას (საფრთხის წილი 0.85, p = 0.02425). ექსემესტანი ასევე ამცირებდა კონტრალატერალური ძუძუს კიბოს რისკს, თუმცა ეფექტი სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი არ იყო კვლევის ამ პერიოდში (საფრთხის წილი 0.74, p = 0.12983). კვლევის მთელ პოპულაციაში აღინიშნა საერთო გადარჩენის გაუმჯობესების ტენდენცია ექსემესტანი (373 გარდაცვალება) ტამოქსიფენთან შედარებით (420 გარდაცვვალება), საფრთხის წილი 0.89 (log rank ტესტი: p = 0.08972), რაც ასახავდა გარდაცვალების რისკის 11%-იან შემცირებას ექსემესტანის სასარგებლოდ. პრე-სპეციფიკური პროგნოზული ფაქტორებისთვის კორექციისას (მაგ., ER სტატუსი, კვანძოვანი სტატუსი, წინა ქიმიოთერაპია, HRT გამოყენება და ბიფოსფონატების გამოყენება), აღინიშნა გარდაცვალების რისკის სტატისტიკრუად მნიშვნელოვანი - 18% შემცირება (საფრთხის წილი საერთო გადარჩენისთვის 0.82; Wald chi square ტესტი p = 0.0082)ექსემესტანიდ დროს ტამოქსიფენთან შედარებით, კვლევის მთელ პოპულაციაში.
დამატებით, პაციენტების სუბერთეულის კვლევაში, რომლებსაც აქვთ ესტროგენურ რეცეპტორზე დადებითი ან უცნობი სტატუსი, არაკორექტირებული საერთო გადარჩენის საფრთხის წილი იყო 0.86 (log-rank ტესტი p = 0.04262), რაც ასახავდა გარდაცვალების რისკის კლინიკურად და სტატისტიკურად ნიშვნელოვან 14%-იან შემცირებას.
ძვლის ქვეკვლევის მონაცემები აჩვენებს, რომ ექსემესტანით მკურნალობა 2-3 წლის განმავლობაში, ტამოქსიფენით მკურნალობის 2-3 წლის შემდეგ, ზრდიდა ძვლის სიმკვრივის დაკარგვას მკურნალობის დროს (საბაზისო მაჩვენებლის საშუალო % ცვლილება BMD-სთვის 36 თვეზე: -3.37 [ხერხემალი], -2.96 ბარძაყი მთლიანად)] ექსემესტანითვის და 1.29 [ხერხემალი], -2.02 [ბარძაყი მთლიანად], ტამოქსიფენისთვის. თუმცა 24 თვიანი მკურნალობისშემდგომი პერიოდის დასრულების შემდეგ მინმალური განსხვავება იყო საბაზისო მაჩვენებელთან შედარებით BMD ცვლილებაში მკურნალობის ორიფე ჯგუფში, ტამოქსიფენის ხაზში ოდნავ უფრო მაღალი იყო BMD საბოლოო შემცირება ყველა ადგილას ( საბაზისო მაჩვენებლის საშუალო % ცვლილება BMD-სთვის მკურნალობის სემდგომ 24-ე თვეზე- -2.17 [ხერხემალი], -3.06 [ბარძაყი მთლიანად ] ეგზანესტაბუსთვის და-3.44 [ხერხემალი], 4.15 [ბარძაყი მთლიანად] ტამოქსიფენისთვის)
მკურნალობის დროს და შემდგომი დაკვირვებისას აღწერილი მოტეხილობები მნიშვნელოვნად მაღალი იყო ექსემესტანის ჯგუფში, ტამოქსიფენთან შედარებით (169 [7.3%] და 122 [5.2%]; p = 0.004), მაგრამ არ აღინიშნა ოსტეოპოროზით გამოწვეული მოტეხილობების სიხშირის განსხვავება
IES 119-თვიანი საბოლოო შემდგომი დაკვირვება
საშუალოდ, 30-თვიანი მკურნალობის და 119-თვიანი შემდგომი დაკვირვების შემდეგ, შედეგებმა აჩვენა რომ ტამოქსიფენით 2-3 წლიანი დამხმარე თერაპია მკურნალობა დაკავშირებული იყო DFS კლინიკურად და სტატისტიკურად მნიშვნელოვან გაუმჯობესებასთან, ტამოქსიფენით თერაპიის გაგრძელებასთან შედარებით. ანალიზმა აჩვენა, რომ კვლევის აღნიშნულ პერიოდში ექსემესტანი მნიშვენლოვნად ამცირებდა ძუძუს კიბოს რეციდივის რისკს 14%-ით, ტამოქსიფენთან შედარებით (საფრთხის წილი 0.86; 0.00393).
საერთო ჯამში ექსემესტანის სასარგებლო ეფექტი ტამოქსიფენთან შედარებით DFS მხრივ, აღინიშნა კვანძოვანი სტატუსის ან წინა ქიმიოთერაპიის მიუხედავად.
ექსემესტანი ასევე მნიშვნელოვნად ახანგრძლივებდა ძუძუს კიბოსგან თავისუფალ გადარჩენას
(საფრთხის წილი 0.83, p<0.00152), და დისტანციური რეციდივისგან თავისუფალ გადარჩენას (საფრთხის წილი 0.86, p = 0.02213). ექსემესტანი ასევე ამცირებდა კონტრალატერალური ძუძუს კიბოს რისკს; თუმცა ეფექტი სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი აღარ იყო (საფრთხის წილი 0.75, p = 0.10707).
კვლევის მთელ პოპულაციაში, საერთო გადარჩენის სიხშირე მნიშვნელოვნად არ განსხვავდება ორ ჯგუფში, 467 გარდაცვალება (19.9%) აღინიშნა ექსემესტანი ჯგუფში და 510 გარდაცვალება (21.5%) ტამოქსიფენის ჯგუფში (საფრთხის წილი 0.91, p = 0.15737, შეცვლილი არ არის მრავლობითი ტესტირებისთვის). პაციენტების სუბერთეულში, რომლებიც იყვნენ ესტროგენ რეცეპტორ დადებითი ან უცნობი სტატუსის, საეთო გადარჩენის შეუცვლელი საფრთხის წილი იყო 0.89 (log-rank ტესტი: p = 0.07881) ექსემესტანი ჯგუფში ტამოქსიფენის ჯგუფთან შედარებით.
კვლევის სრულ პოპულაციაში, აღინიშნა გარდაცვალების რისკის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი - 14% შემცირება (საფრთხის წილი OS-თვის 0.86; Wald chi square ტესტი p = 0.0257) ექსემესტანის ჯგუფში ტამოქსიფენთან შედარებით, პრე-სპეციფიკური პროგნოზული ფაქტორებისთვის ცვლილებისას (მაგ., ER სტატუსი, კვანძოვანი სტატუსი, ქიმიოთერაპიის წინ; HRT და ბიფოსფონატების გამოყენება).
სხვა მეორე (არა-ძუძუს) პირველადი კიბოს სიხშირე აღინიშნა ექსემესტანით ნამკურნალებ ჯგუფში მხოლოდ ტამოქსიფენით ნამკურნალებ პაციენტებთან შედარებით (9.9% და 12.4%).
მთავარ კვლევაში, რომელშიც ყველა მონაწილეზე ხორციელდებოდა საშუალოდ 119 თვიანი შემდგომი დაკვირვება (0 – 163.94)და ექსემესტანითთ მკურნალობის საშუალო ხანგრძლივობა იყო 30 თვე (0 – 40.41),ძვლის მოტეხილობების სიხშირე აღინიშნა 169 პაციენტში (7.3%) ექსემესტანის ჯგუფში 122 პაციენტთან შედარებით (5.2%) ტამოქსიფენის ჯგუფში (p=0.004).
ეფექტურობის შედეგები IES-დან პოსტმენოპაუზურ ქალებში ძუძუს კიბოს ადრეულ სტადიაზე (ITT)
მოვლენების N
საფრთხის წილი
ექსემესტანი
ტამოქსიფენი
საფრთხის წილი
p-მნიშვნელობა
30-თვიანი საშალო მკურნალობა და 34.5-თვიანი შემდგომი დაკვირვება
დაავადებისგან თავისუფალი
გადარჩენაa
213
306
- 69 (95% CI:
- 58-0.82)
- 00003
ძუძუს კიბოსგან თავისუფალი
გადარჩენაb
171
262
- 65 (95% CI:
- 54-0.79)
<0.00001
კონტრალატერალური ძუძუს კიბო
8
25
- 32 (95% CI:
- 15-0.72)
- 00340
დისტალური რეციდივისგან თავისუფალი გადარჩენა
142
204
- 70 (95% CI:
- 56-0.86)
- 00083
საერთო გადარჩენა
116
137
- 86 (95% CI:
- 67-1.10)
- 07362
30-თვიანი საშუალო მკურნალობა და 52 თვიანი შემდგომი დაკვირვების პერიოდი
დაავადებისგან თავისუფალი
გადარჩენაa
354
453
- 77 (95% CI:
- 67-0.88)
- 00015
ძუძუს კიბოსგან თავისუფალი
გადარჩენაb
289
373
- 76 (95% CI:
- 65-0.89)
- 00041
კონტრალატერალური ძუძუს კიბო
20
35
- 57 (95% CI:
- 33-0.99)
- 04158
დისტალური რეციდივისგან თავისუფალი გადარჩენა
248
297
- 83 (95% CI:
- 70-0.98)
- 02621
საერთო გადარჩენაd
222
262
- 85 (95% CI:
- 71-1.02)
- 07362
30-თვიანი საშუალო მკურნალობა და 87 თვიანი შემდგომი დაკვირვების პერიოდი
დაავადებისგან თავისუფალი
გადარჩენაa
552
641
- 84 (95% CI:
- 75-0.94)
- 002
ძუძუს კიბოსგან თავისუფალი
გადარჩენაb
434
513
- 82 (95% CI:
- 72-0.94)
- 00263
კონტრალატერალური ძუძუს კიბო
43
58
- 74 (95% CI:
- 50-1.10)
- 12983
დისტალური რეციდივისგან თავისუფალი გადარჩენა
353
409
- 85 ((95% CI:
- 74-0.98)
- 02425
საერთო გადარჩენაd
373
420
- 89 (95% CI:
- 77-1.02)
- 08972
30-თვიანი საშუალო მკურნალობა და 119 თვიანი შემდგომი დაკვირვების პერიოდი
დაავადებისგან თავისუფალი
გადარჩენაa
672
761
- 86 (95% CI:
- 77-0.95)
- 00393
ძუძუს კიბოსგან თავისუფალი
გადარჩენაb
517
608
- 83 (95% CI:
- 74-0.93)
- 00152
კონტრალატერალური ძუძუს კიბო
57
75
- 75 (95% CI:
- 53-1.06)
- 10707
დისტალური რეციდივისგან თავისუფალი გადარჩენა
411
472
- 86 (95% CI:
- 75-0.98)
- 00152
საერთო გადარჩენაd
467
510
- 91 (95% CI:
- 81-1.04)
- 15737
CI = სანდოობის ინტერვალი; IES = ექსემესტანის ჯგუფებს შორის კვლევა; ITT = მკურნალობისთვის განკუთვნილი
a დაავადებისგან-თავისუფალი გაადრჩენა განსაზღვრულია როგორც ადგილობრივი ან შორეული პირველი რეციდივი, კონტრალატერალური ძუძუს კიბო ან სხვა მიზეზით გამოწვეული გარდაცვალება;
b ძუძუს კიბოსგან თავისუფალი გადარჩენა განსაზღვრულია როგორც ადგილობრივი ან დისტალური პირველადი რეციდივი, კონტრალატერალური ძუძუს კიბო ან გარდაცვალება;
c შორეული რეციდივისგან თავისუფალი გადარჩენა განსაზღვრულია როგორც დისტალური რეციდივის პირველი განვითარება ან ძუძუს კბიოთი გამოწვეული გარდაცვალება;
d საერთო გადარჩენა განისაზღვრება როგორც ნებისმიერი მიზეზით გამოწვეული გარდაცვალება
ძუძუს შორსწასული კიბოს მკურნალობა
რანდომიზებულ, თანატოლების განხილულ კონტროლირებულ კლინიკურ კვლევაში, ექზემესტანმა დღე-ღამეში 25მგ დოზით გამოავლინა გადარჩენის სტატისტიკრუად მნიშვნელოვანი გახანგრძლივება, პროგრესირებამდე დროის განხაგრძლივება (TTP), მკურნალობის წარუმატებლობამდე დროის გახანგრძლივება (TTF) მეგესტროლ აცეტატით სტანდარტულ ჰორმონალურ მკურნალობასთან შედარებით პოსტმენოპაუზურ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ ძუძუს შორსწასული კიბო, რომელმაც პროგრესი განიცადა ტამოქსიფენით მკურნალობის დროს ან მის შემდეგ, დამხმარე თერაპიის სახით ან პირველი ხაზის მკურნალობის სახით გამოყენებისას შორსწასული დაავადების
- 2 ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები
აბსორბცია:
არომაპლექსის ტაბლეტების ორალური მიღების შემდეგ, ექსემესტანი სწრაფად შეიწოვება. გასტროინტესტინური ტრაქტიდან შეწოვილი დოზის ფრაქცია მაღალია. ადამიანებში აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა უცნობია, თუმცა ითვლება, რომ შეზღუდულია ექსტენსიური პირველი გავლის ეფექტით. მსგავსმა ეფექტმა გამოიწვია ვირთაგვებში და ძაღლებში აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა-5%; 25მგ-ს ერთჟერადი დოზის მიღების შემდეგ ლაზმაში მაქსიმალური დონე 18ნგ/მლ მიიღწევა 2 საათში. საკვებთან ერთად მიღება ბიოშეღწევადობას ზრდის 40%-ით.
განაწილება:
ექსემესტანი განაწილების მოცულობა, რაც კორექტირებული არ არის ორალური ბიოშეღწევადობისთვის არის ca 20000 ლ. კინეტიკა ხაზოვანია და ტერმინალური ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 24 საათს. პლაზმის ცილებთან კავშირი შეადგენს 90%-ს და კონცენტრაციაზე დამოკიდებული არ არის. ექსემესტანი და მისი მეტაბოლიტები არ უკავშირდება სისხლის წითელ უჯრედებს.
ექსემესტანი არ კუმულირდება გაუთვალისწინებელი განმეორებითი დოზის შემდეგ.
მეტაბოლიზმი და გამოყოფა
ექსემესტანი მეტაბოლიზდება მეთიელნ ნაწილის დაჟანგვით მე-6 პოზიციაზე, CYP 3A4 იზოენზიმით და/ან 17-კეტო ჯგუფის შემცირებით ალდოკეტორედუქტაზათი, რასაც მოყვება კონიუგაცია. ექსემესტანის კლირენსი არის ca ლ/სთ, არა კორეგირებული ორალური ბიომიშეღწევადობისთვის.
მეტაბოლიტები არააქტიური ან არომატაზას ინჰიბირება უფრო ნალებია ვიდრე წინაპარი შენაერთის.
შარდში უცვლელად გამოყოფილი რაოდენობა შეადგენს დოზის 1%-ს. შარდში და ფეკალურ მასებში 14C-ნიშნული თანაბარი რაოდენობა (40%) გამოიყოფოდა ერთი კვირის განმავლობაში.
განსაკუთრებული პოპულაციები
ასაკი: მნიშვნელოვანი კორელაცია ექსემესტანის სისტემურ ექსპოზიციას და სუბიექტების ასაკს შორის არ აღინიშნა.
თირკმლის უკმარისობა:
თირკმლის მწვავე უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში (CLcr < 30 მლ/წთ) ექსემესტანისადმი სისტემური ექსპოზიცია 2-ჯერ უფრო მაღალი იყო ჯანმრთელ მოხალისეებთან შედარებით.
ექსემესტანის უსაფრთხოების პროფილის გათვალისწინებით, დოზის ცვლილება აუცილებელი არ აყო.
ღვიძლის უკმარისობა:
ღვიძლის საშუალო ან მწვავე უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში ექსემესტანის ექსპოზიცია 2-3 პუნქტით უფრო მაღალი იყო ჯანმრთელ მოხალისეებთან შედარებით. ექსემესტანის უსაფრთხოების პროფილის გათვალისწინებით, დოზის ცვლილება აუცილებელი არ არის.
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · ინსტრუქცია პაციენტისთვის
პროდუქტის შემაჯამებელი დახასიათება
სამედიცინო პროდუქტის დასახელება
არომაპლექსი 25მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები
- ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა
ყოველი ტაბლეტი აქტიური ინგრედიენტის სახით შეიცას 25მგ ექსემესტანს.
შემავსებლები იხ. პარაგრაფში 6.1.
ფარმავეტული ფორმა
აპკიანი გარსით დაფარული, თეთრი, მრგვალი, ორმხრივამოზნექილი, ტაბლეტები, ასო “E” ნაჭდევით ერთ მხარეს
- კლინიკური მახასიათებლები
- 1 თერაპიული ჩვენება
არომაპლექსი ნაჩვენებია დამხმარე თერაპიის სახით პოსტმენოპაუზურ ქალებში, რომლბესაც აღენიშნებათ ესტროგენურ რეცეპტორზე დადებითი, ძუძუს ინვაზიური ადრეული სტადიის კიბო, ტამოქსიფენით საწყისი დამხმარე თერაპიის 2-3 წლის შემდეგ.
არომაპლექსი ნაჩვენებია ძუძუს შორსწასული კიბოს სამკურნალოდ, ქალებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ბუნებრივი ან ხელოვნურად გამოწვეული პოსტმენოპაუზური სტატუსი, რომელთა დაავადებამაც პროგრესი განიცადა ანტიესტროგენური თერაპიის შემდეგ. ეფექტურობა ნაჩვენები არ არის პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ესტროგენურ რეცეპტორზე ნეგატიური სტატუსი.
დოზირება და გამოყენების მეთოდი
მოზრდილები და ხანდაზმულები
არომაპლექსის რეკომენდებული დოზაა ერთი 25მგ ტაბლეტი დღე-ღამეში ერთხელ, სასურველია ჭამის შემდეგ. ძუძუს კიბოს ადრეული სტადიის მქონე პაციენტებში, არომპალექსით მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს კომბინირებული დამხმარე ჰორმონული თერაპიის (ტამოქსიფენი შემდეგ არომაპლექსი) ხუთი წლის დასრულებამდე, ან სიმსივნის რეციდივის განვითარებამდე.
ძუძუს შორსწასული კიბოს მქონე პაციენტებში, არომაპლექსისთ მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს სიმსივნის პროგრესირებამდე.
ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში დოზის ცვლილება საჭირო არ არის (იხ. პარგრაფი 5.2)
პედიატრული პოპულაცია
რეკომენდებული არ არის ბავშვებში გამოყენებისთვის
უკუჩვენება
ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან 6.1 პარაგრაფში ჩამოთვლილი რომელიმე შემავსებლის მიმართ.
პრე-მენოპაუზურ და ორსულ და მეძუძურ ქალებში.
განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის
არომაპლექსი არ უნდა გამოიყენონ პრე-მენოპაუზური ენდოკრინული სტატუსის მქონე ქალეში. აქედან გამომდინარე კლინიკური ჩვენებისას პოსტ-მენოპაუზური სტატუსი უნდა დაზუსტდეს LH, FSH და ესტრადიოლის დონით.
არომაპლექსი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში.
არომაპლექსი არის ძლიერი ესტროგენ-დამაქვეითებელი აგენტი, გამოყენების შემდეგ აღწერილია ძვლის მინერალური სიმკვრივის შემცირება და მოტეხილობის სიხშირის ზრდა (იხ. პარაგრაფი 5.1). არომაპლექსით დამხმარე თერაპიის დასაწყისში, ოსტეოპოროზის რისკის მქონე ქალებში, დასაწყისში უნდა გაიზომოს ძვლის მინერალური სიმკვრივე, მიმდინარე კლინიკური გაიდლაინების და პრაქტიკის მიხედვით. შორსწასული დაავადების მქონე პაციენტებში, ძვლის მინერალური სიმკვრივე უნდა შეფასდეს შემთხვევების საფუძველზე. იმის გამო, რომ არ არსებობს ზუსტი მონაცემები არომაპლექსით გამოწვეული ძვლის მინერალური სიმკვრივის დაქვეითების მკურნალობის შესახებ, საჭიროა პაციენტების ინტენსიური მონიტორინგი და რისკის მქონე პირებში უნდა დაიწყოს ოსტეოპოროზის მკურნალობა ან პროფილაქტიკა.
უნდა გაითვალისწინონ 25 ჰიდროქსი ვიტამინ D დონის რუტინული შეფასება არომატაზას ინჰიბიტორებით მკურნალობის დაწტყებამდე, მწვავე დეფიციტის მაღალი გავრცელების გამო ძუძუს კიბოს ადრეული სტადიის მქონე ქალებში. D ვიტამინის დეფიციტის მქონე ქალებში საჭიროა D ვიტამინის დანამატების მიღება.
ურთიერთქმედება სხვა სამედიცინო პროდუქტებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
In vitro მტკიცებულებებმა აჩვენა, რომ პრეპარატი მეტაბოლიზდება ციტოქრომ P450 (CYP) 3A4-ით და ალდოკეტორედუქტაზით (იხ 5.2) და არ აინჰიბირებს დიდ CYP იზოენზიმებს. კლინიკურ ფარმაკოკინეტიკურ კვლევაში, კეტოკონაზოლით CYP 3A4-ის სპეციფიკურმა ინჰიბირებამ არ აჩვენა მნიშვნელოვანი ეფექტი ექსემესტანის ფარმაკოკინეტიკაზე.
რიფამპიცინით ურთიერთქმედების კვლევებში, რომელიც არის CYP450 ძლიერი ინდუქტორი, დღე-ღამეში 600მგ დოზის გამოყენებისას და ექსემესტანი 25მგ-ს გამოყენებისას, ექსემესტანის AUC შემცირდა 54%-ით და Cmax 41%-ით. რადგან ამ ურთიერთქმედების კლინიკური მნიშვნელობა შეფასებული არ არის, იმ პრეპარატების გამოეყნებამ როგორიცაა რიფამპიცინი, ანტიკონვულსანტები (მაგ., ფენიტოინი და კარბამაზეპინი) და Hypericum perforatum (St John's Wort) შემცველი პრეპარატები, რომლებიც წარმოადგენენ CYP3A4 ინდუქტორებს, შეიძლება ამცირებდეს ექსემესტანის ეფექტურობას.
არომაპლექსი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ იმ პრეპარატებთან ერთად, რომლებიც მეტაბოლიზდება CYP3A4 -ით და აქვთ ვიწრო თერაპიული ფანჯარა. ექსემესტანის კიბოს საწინააღმდეგო სხვა პრეპარატებთან ერთად გამოყენების კლინიკური გამოცდილება არ არსებობს.
არომაპლექსი არ უნდა გამოიყენონ ესტროგენ-შემცველ მედიკამენტებთან ერთად, რადგან ამან შეიძლება ხელი შეუშლაოს მის ფარმაკოლოგიურ მოქმედებას.
- 6 ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა
ორსულობის დროს ექსემესტანის გამოყენების კლინიკური მონაცემები არ არსებობს. ცხოველების კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. პარაგრაფი 5.3). აქედან გამომდინარე ორსულებში ექსემესტანი უკუნაჩვენებია.
ლაქტაცია
უცნობია გამოიყოფა თუ არა ექსემესტანი ლაქტატში. ექსემესტანი არ უნდა გამოიყენონ მეძუძურ ქალებში.
პერიმენოპაუზური სტატუსის და შვილოსნობის უნარის მქონე ქალები
ექიმმა ადექვატური კონტრაცეფციის აუცილებლობა უნდა განიხილოს იმ ქალებში, რომლებსაც აქვთ შვილოსნობის უნარი, პერიმენოპაუზური და იმ პირების ჩათვლით, რომლებიც ბოლო დროს გახდნენ პოსტმენოპაუზური, სანამ სრულად არ დადგინდება მათი პოსტმენოპაუზური სტატუსი (იხ. პარაგრაფი 4.3 უკუჩვენება და 4.4 განსაკთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის).
ეფექტი ავტომობილის მართვის და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე
ექსემესტანი საშუალო გავლენას ახდენს ავტომობილის მართვის და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე.
ექსემესტანი გამოყენებისას აღწერილია თავბრუსხვევა, ძილიანობა, ასთენია ან წონასწორობის დარღვევა, პაციენტებს უნდა ურჩიონ, რომ ამ მოვლენების შემთხვევაში შეიძლება დაზიანდეს მათი ფიზიკური და/ან მენტალური უნარები, რომლებიც საჭიროა ავტომობილის მართვის და მექანიზმების მართვისთვის.
არასასურველი ეფექტები
ექსემესტანი ზოგადად კარგად აიტანებოდა ყველა კლინიკურ კვლევაში, სტანდარტული დოზით, 25მგ/დღე-ღამეში, არასასურველი ეფექტები ჩვეულებრივ მსუბუქი ან საშუალო იყო.
გვერდითი მოვლენების გამო მოხსნის სიხშირე შეადგენდა 7.4%-ს ძუძუს კიბოს ადრეული სტადიის დროს, ექსემესტანის გამოყენებისას ტამოქსიფენით საწყისი დამატებითი მკურნალობის შემდეგ. ყველაზე ხშირად აღწერილი გვერდითი რეაქციები იყო ალები (22%), ართრალგია (18%) და დაღლილობა (16%).
მოხსნის სიხშირე გვერდითი მოვლენების გამო იყო 2.8%, ძუძუს კიბოს შორსწასული სტადიის მქონე პაციენტების სრულ პოპულაციაში. ყველაზე ხშირად აღწერილი გვერდითი რეაქციები იყო ალები (14%) და გულისრევა (12%).
ყველაზე ხშირად აღწერილი გევრდითი რეაქციები შეიძლება დაკავშირებული იყოს ესტროგენების დათრგუნვის ნორმალურ ფარმაკოლოგიურ შედეგებთან (მაგ., ალები).
აღწერილი გვერდითი რეაქციები ჩამოთვლილია ქვემოთ, ორგანოთა სისტემის კლასის და სიხშირის მიხედვით.
სიხშირე განსზღვრულია როგორც: ძალიან ხშირი ≥10), ხშირი (≥1/100 - <1/10), ნაკლებად ხშირი (≥ 1/1000 - <1/100), იშვიათი (≥ 1/10000 -<1/1000), ძალიან იშვიათი (<1/10000), უცნობია (დადგენა შეუძლებელია არსებული მონაცემების მიხედვით)
სისხლის და ლიმფური სისტემის დარღვევები
ძალიან ხშირი
ლეიკოპენია (**)
ხშირი
თრომბოციტოპენია (**)
უცნობია
ლიმფოციტების რაოდენობის დაქვეითება (**)
იმუნური სისტემის დარღვევები:
ნაკლებად ხშირი
ჰიპერმგრძნობელობა
მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები
ხშირი
ანორექსია
ფსიქიატრული დარღვევები
ძალიან ხშირი
უძილობა, დეპრესია
ნერვული სისტემის დარღვევები
ძალიან ხშირი
თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა
ხშირი
კარპალური ტუნელის სინდრომი, პარესთეზია
იშვიათი
ძილიანობა
სისხლძარღვოვანი დარღვევები
ძალიან ხშირი
ალები
გასტროინტესტინური დარღვევები
ძალიან ხშირი
გულისრევა, მუცლის ტკივილი
ხშირი
ღებინება, ყაბზობა, დისპეფსია, დიარეა
ჰეპატობილიარული დარღვევები:
ძალიან ხშირი
ღვიძლის ენზიმების მომატება, სისხლში ბილირუბინის მომატება, სისხლში ტუტე ფოსფატაზას მომატება
იშვიათი
ჰეპატიტი(†), ქოლესტაზური ჰეპატიტი (†)
კანის და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები
ძალიან ხშირი
მომატებული ოფლიანობა
ხშირი
გამონაყარი, ალოპეცია, ურტიკარია, ქავილი
იშვათი
მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატოზური პუსტულოზი (†)
ძვალკუნთოვანი და ძვლის დარღვევები
ძალიან ხშირი
მომატებული ოფლიანობა
ხშირი
ოსტეოპოროზი, მოტეხილობა
ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობა შეყვანის ადგილას:
ძალიან ხშირი
დაღლილობა, ტკივილი
ხშირი
პერიფერიული შეშუპება, ასთენია
(*) მოიცავს შემდეგს: ართრალგია, ნაკლებად ხშირად კიდურების ტკივილი, ოსტეოართრიტი, ზურგის ტკივილი, ართრიტი, მიალგია და სახსრების შებოჭილობა.
(**)ძუძუს კიბოს შორსწასული სტადიის მქონე პაციენტებში თრომბოციტოპენია და ლეიკოპენია აღწერილია იშვიათად. ლიმფოციტების რაოდენობის დაქვეითების შრმთხვევები აღწერილია იმ პაციენტების დაახლოებით 20%-ში, რომლებიც იღებდნენ არომაზინს, განსაკუთრებით უკვე არსებული ლიმფოპენიის შემთხვევაში, თუმცა ლიმფოციტების საშუალო მაჩვენებელი ამ პაციენტებში მნიშვნელოვნად არ იცვლებოდა დროსთან ერთად და არ არინიშნა შესაბამისი ვირუსული ინფექციების ზრდა. ეს ეფექტები არ აღინიშნა ძუძუს კიბოს ადრეული სტადიის მქონე პაციენტების კვლევებში.
(†) სიხშირე გამოთვლილია 3/X წესით.
ქვემო ცხრილი წარმოადგენს პრე-სპეციფიური გვერდითი მოვლენების და დაავადებების სიხშირეს ძუძუს კიბოს ადრეული სტადიის დროს (IES), მიზეზის მიუხედავად, რაც აღწერილია პაციენტებში რომლებიც იღებდნენ საკვლევ თერაპიას და გამოსაკვლევი თერაპიის შეწყვეტიდან 30 დღის შემდეგ.
გვერდითი მოვლენები და დაავადება
ექსემესტანი
(N = 2249)
ტამოქსიფენი
(N = 2279)
ალები
491 (21.8%)
457 (20.1%)
დაღლილობა
367 (16.3%)
344 (15.1%)
თავის ტკივილი
305 (13.6%)
255 (11.2%)
უძილობა
290 (12.9%)
204 (9,0%)
მომატებული ოფლიანობა
270 (12.0%)
242 (10,6%)
გინეკოლოგიური
235 (10.5%)
340 (14,9%)
თავბრუსხვევა
224 (10.0%)
200 (8,8%)
გულისრევა
200 (8.9%)
208 (9.1%)
ოსტეოპოროზი
116 (5.2%)
66 (2,9%)
ვაგინალური ჰემორაგია
90 (4.0%)
121 (5,3%)
სხვა პირველადი კიბო
84 (3.6%)
125 (5,3%)
ღებინება
50 (2.2%)
54 (2,4%)
ვიზუალური დარღვევები
45 (2.0%)
53 (2,3%)
თრომბოემოლიზმი
16 (0.7%)
42 (1.8%)
ოსტეოპოროზული მოტეხილობა
14 (0.6%)
12 (0,5%)
მიოკარდიუმის ინფარქტი
13(0.6%)
4 (0,2%)
IES კვლევაში, გულის იშემიური მოვლენების სიხშირე ექსემესტანის და ტამოქსიფენის ხაზში იყო 4.5 და 4.2%. მნიშვნელოვანი განსხვავება არ აღინიშნა ინდივიდუალური კარდიოვასკულური მოვლენების მხრივ ჰიპერტენზიის (9.9% და 8.4%), მიოკიარდიუმის ინფარქტის (0.6% და 0.2%) და გულის უკმარისობის (1.1% და 0.7%) ჩათვლით.
IES კვლევაში,ექსემესტანი დაკავშირებული იყო ჰიპერქოელსტეროლემიის უფრო მაღალ სიხშირესთან ტამოქსიფენთან შედარებით (3.7% და 2.1%).
ცალკე ორმაგად-ბრმა, რანდომიზებულ კვლევაში, ძუძუს კიბოს ადრეული სტადიის მქონე პოსტმენოპაუზურ ქალებში, ექსემესტანის (N=73) ან პლაცებოს გამოყენებისას (N=73) 24 თვის განმავლობაში, ექსემესტანი დაკავშირებულ იყო პლაზმაში HDL-ქოლესტეროლის საშუალოდ 7-9%-ით შემცირებასთან, პლაცებოს შემთხვევაში 1%-იან ზრდასTან შედარებით. ასევე აღინიშნა აპოლიპოპროტეინის A1 5-6%-ით შემცირება ექსემესტანის ჯგუფში, პლაცებოს 0-2%-თან შედარებით. სხვა ლიპიდური პარამეტრების ანალიზზე ეფექტი (ტოტალური ქოლესტეროლი, LDL ქოლესტეროლი, ტრიგლიცერიდები, აპოლიპოპროტეინ-B და ლიპოპროტეინი-a) მსგავსი იყო მკურნალობის ორ ჯგუფში. ამ შედეგების კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია.
IES კვლევაში, კუჭის წყლული უფრო ხშირი იყო ექსემესტანის ხაზში, ტამოქსიფენთან შედარებით (0.7% და <0.1%). პაციენტების უმრავლესობა ექსემესტანის ჯგუფში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ კუჭის წყლული, იტარებდა ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული აგენტებით და/ან აღენიშნებოდათ წინა ანამნეზი.
პოსტ-მარკეტინგული გამოცდილების გვერდითი რეაქციები
სამედიცინო პროდუქტის ლიცენზირების შემდეგ მნიშვნელოვანია საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება; ეს იძლევა სამედიცინო პროდუქტის სარგებლის/რისკის მონიტორინგის საშუალებას.
ჭარბი დოზირება
ექსემესტანით (800მგ ერთჯერადი დოზის სახით ჯანმთელ მოხალისე ქალებში) ჩატარდა კლინიკური კვლევები და 600მგ-მდე დღე-ღამეში ძუძუს კიბოს შორსწასული სტადიის მქონე პაციენტებში; ეს დოზირება ჩვეულებრივ კარგად აიტანებოდა. ექსემესტანი ერთჯერადი დოზა, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს სიცოცხლისთვის სახიფათო სიმპტომები უცნობია. ვირთაგვებში და ძაღლებში, ლეტალობა აღინიშნა ერთჯრერადი ორალური დოზის შემდეგ რაც 2000 და 4000-ჯერ აღემატებოდა ადამიანისთვის რეკომენდებულ დოზას მგ/მ2 გაანგარიშებით. არ არსებობს დოზის გადაჭარბების სპეციფიკური ანტიდოტი და მკურნალობა უნდა იყოს სიმპტომური. ნაჩვენებია ზოგადი დამხმარე მკურნალობა სასიცოცხლო ნიშნების ხშირი მონიტორინგის და პაციენტის ინტენსიური დაკვირვების სახით.
ფარმაკოლოგიური მახასიათებლები
- 1 ფარმაკოდინამიკური მახასიათებლები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: არომატაზას სტეროიდული ინჰიბიტორები; ანტი-ნეოპლაზიური აგენტი
ათქ კოდი: L02BG06
ექსემესტანი არის, არომატაზას სტეროიდული შეუქცევადი ინჰიბიტორი, სტრუქტურულად დაკავშირებული ბუნებრივ ანდროსტენედიონთან. პოსტ-მენოპაუზურ ქალებში ესტროგენი ძირითადად წარმოიქმნება ანდროგენების გარდაქმნით ესტროგენებად პერიფერიულ ქსოვილებში, არომატაზას ენზიმის საშუალებით. არომატაზას ინჰიბიტორებით ესტროგენების დათრგუნვა და სელექციური მკურნალობა ეფექტურია ჰორმონდამოკიდებული ძუძუს კიბოს დროს პოსტმენოპაუზურ ქალებში. პოსტმენოპაუზირ ქალებში, ექსემესტანი p.o. მნიშვნელოვნად აქვეითებდა შრატში ესტროგენების კონცენტრაციას 5მგ დოზით დაწყებული, მაქსიმალური სუპრესია მიღწეული იყო (>90%) 10-25მგ დოზით. ძუძუს კიბოთი დაავადებულ პოსტმენოპაუზურ ქალებში რომელთა მკურნალობაც ხდებოდა 25მგ სადღეღამისო დოზებით, ორგანიზმის სრული არომატიზაცია შემცირებული იყო 98%-ით.
ექსემესტანი არ ამჟღავნებს პროგესტოგენურ ან ესტროგენურ აქტივობას. მსუბუქი ანდროგენური აქტივობა, სავარაუდოდ 17-ჰიდრო წარმოებულის გამო, აღინიშნა ძირითადად მაღალი დოზების გამოყენებისას. მრავლობითი სადღეღამისო დოზების კვლევაში, ექზემესტანს არ ჰქონდა აღმოჩენადი დეფექტი, კორტიზოლის ან ალდოსტერონის ადრენალურ ბიოსინთეზზე, რაც იზომებოდა ACTH დატვირთვამდე და მის შემდეგ, აქედან გამომდინარე მისი სეელქციურობა ვლინდებოდა სხვა ენზიმებთან ერთად, რომლებიც ჩართულია სტეროიდოგენურ გზაში.
გლუკოკორტიკოიდები ან მინერალკორტიკოიდებით ჩანაცვლება აქედან გამომდინარე საჭირო არ არის. შრატში LH და FSH დონის არა-დოზადამოკიდებული მცირე მატება აღინიშნა დაბალი დოზის გამოყენების დროსაც: ეს ეფექტი მოსალოდნელია ფარმაკოლოგიური კლასისთვის და სავარაუდოდ ჰიპოფიზის დონეზე ფონის არსებობის გამო ესტროგენის დონის შემცირების შედეგად, რაც ასტიმულირებს ჰიპოფიზში გონადოტროპინების სეკრეციას ასევე პოსტ-მენოპაუზურ ქალებში.
დამხმარე თერაპია ძუძუს კიბოს ადრეულ სტადიაზე
მულტიცენტრულ, რანზომიზებულ, ორმაგად-ბრმა კვლევაში, რომელიც ჩატარდა 4724 პოსტმენოპაუზურ პაციენტში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ ესტროგენ-რეცეპტორზე დადებითი ან უცნობი პირველადი ძუძუს კიბო, პაციენტებში, რომლებსაც დაავადება არ აღენიშნებოდათ ტამოქსიფენით დამხმარე თერაპიის 2-3 წლის შემდეგ, რანდომიზებული იყვნენ და იღებდნენ 2-3 წლის განმავლობაში ექზემესტანს (25მგ/კგ) (25მგ დღე/ღამეში) ან ტამოქსიფენს (20 ან 30მგ/დღე-ღამეში), საერთო ჯამში 5 წლიანი ჰორმონალური თერაპიის დასრულებისთვის.
IES საშუალოდ 52-თვიანი შემდგომი დაკვირვება
დაახლოებით 30-თვიანი თერაპიის და დაახლოებით 52 თვიანი შემდგომიდ აკვირვების შემდეგ, შედეგებმა აჩვენა, რომ ტამოქსიფენით 2-3 წლიანი დამხმარე თერაპიის შემდეგ, ექსემესტანით მკურნალობა დაკავშირებული იყო დაავადებისგან-თავისუფალი გადარჩენის (DFS) კლინიკურად და სტატისტიკურად გაუმჯობესებასთან. ტამოქსიფენით თერაპიის გაგრძელებასთან შედარებით ანალიზებმა აჩვენა, რომ ექსემესტანი კვლევის პერიოდი ამცირებდა ძუძუს კიბოს რეციდივის რისკს 24%-ით, ტამოქსიფენთან შედარებით (საფრთხის წილი 0.76; p=0.00015). ექსემესტანი სასარგებლო ეფექტი ტამოქსიფენთან შედარებით DFS მხრივ, აშკარა იყო nodal სტატუსის ან წინა ქიმიოთერაპიის მიუხედავად.
ექსემესტანი მნიშვნელოვნად ამცირებდა კონტრალატერალური ძუძუს კიბოს რისკს (საფრთხის წილი 0.57, p=0.04158).
კვლევის მთელ პოპულაციაში, საერთო გადარჩენის გაუმჯობესების ტენდენცია აღინიშნა ექსემესტანისთვის (222 გარდაცვალება) ტამოქსიფენთან შედარებით (262 გარდაცვალება) საფრთხის წილით 0.85 (log-rank ტესტი: p = 0.07362), რაც წარმოადგენდა გარდაცვალების რისკის 15%-ით შემცირებას ექზემესტანთან შედარებით. გარდაცვალების რისკის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი-23%-ით შემცირება (საფრთხის წილი საერთო გადარჩენისთვის 0.77; Wald chi square ტესტი p = 0.0069) აღინიშნა ექზემესტანსითვის, ტამოფქსიფენთან შედარებით, პრე-სპეციფიური დიაგნოსტიკური ფაქტორების კორექციისთვის (მაგ. ER სტატუსი nodal სტატუსი, ქიმიოთერაპიამდე, HRT გამოყენება და ბიფოსფონატების გამოყენება).
ეფექტურობის მთავარი შედეგები ყველა პაციენტისთვის მკურნალობისთვის განკუთვნილი პოპილაცია) და ესტროგენ-რეცეპტორ დადებითი პაციენტები შეჯამებულაი ქვედა ცხრილში.
ენდპოინტი პოპულაცია
ექსემესტანი
მოვლენები/N (%)
ტამოქსიფენი
მოვლენები/N (%)
საფრთხის წილი
(95% CI)
p-მნიშვნელობა*
დაავადებისგან თავისუფალი გადარჩენა a
ყველა პაციენტი
354 /2352 (15.1%)
453 /2372 (19.1%)
- 76 (0.67-0.88)
- 00015
ER+ პაციენტები
289 /2023 (14.3%)
370 /2021 (18.3%)
- 75 (0.65-0.88)
- 00030
კონტრალატერალური ძუძუს კიბო
ყველა პაციენტი
20 /2352 (0.9%)
35 /2372 (1.5%)
- 57 (0.33-0.99)
- 04158
ER+ პაციენტები
18 /2023 (0.9%)
33 /2021 (1.6%)
- 54 (0.30-0.95)
- 03048
ძუძუს კიბოსგან თავისუფალი გადარჩენა b
ყველა პაციენტი
289/2352 (12.3%)
373 /2372 (15.7%)
- 76 (0.65-0.89)
0,00041
ER+ პაციენტები
232/2023 (11.5%)
305 /2021 (15.1%)
- 73 (0.62-0.87)
0,00038
დისტანციური რეციდივისგან თვისუფალი გადარჩენა c
ყველა პაციენტი
248/2352 (10.5%)
297 /2372 (12.5%)
- 83 (0.70-0.98)
0,02621
ER+ პაციენტები
194/2023 (9.6%)
242 /2021 (12.0%)
- 78 (0.65-0.95)
0,01123
საერთო გადარჩენაd
ყველა პაციენტი
222/2352 (9.4%)
262 /2372 (11.0%)
- 85 (0.71-1.02)
0,07362
ER+ პაციენტები
178/2023 (8.8%)
211 /2021 (10.4%)
- 84 (0.68-1.02)
0,07569
- Log-rank ტესტი; ER+პაციენტები = ესტროგენ-რეცეპტორზე დადებითი პაციენტები
a დაავადებისგა-თავისუფალი გაადრჩენა განსაზღვრულია როგორც ადგილობრივი ან შორეული პირველი რეციდივი, კონტრალატერალური ძუძუს კიბო ან სხვა მიზეზით გამოწვეული გარდაცვალება;
b ძუძუს კიბოსგან თავისუფალი გადარჩენა განსაზღვრულია როგორც ადგილობრივი ან დისტალური პირველადი რეციდივი, კონტრალატერალური ძუძუს კიბო ან გარდაცვალება;
c შორეული რეციდივისგან თავისუფალი გადარჩენა განსაზღვრულია როგორც დისტალური რეციდივის პირველი განვითარება ან ძუძუს კიბოთი გამოწვეული გარდაცვალება;
d საერთო გადარჩენა განისაზღვრება როგორც ნებისმიერი მიზეზით გამოწვეული გარდაცვალება
იმ პაციენტების სუბერთეულის დამატებით ანალიზში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ ესტროგენ-რეცეპტორზე დადებითი ან უცნობი სტატუსი, არაკორექტირებული საერთო საფრთხის წილი იყო 0.83 (log-rank ტესტი p = 0.04250), რაც ასახავდა კლინიკურად ან სტატისტიკურად მნიშვნელოვან 17%-იან შემცირებას გარდაცვალების რისკის.
ძვლის ქვეკვლევის შედეგებმა აჩვენა რომ ექსემესტანით ნამკურნალებ ქალებში ტამოქსიფენით მკურნალობის 2-3 წლის შედმეგ აღინიშნებოდა ძვლის მინერალური სიმკვრივის საშუალო შემცირება. საერთო კვლევაში, მკურნალობის დროს განვითარებული მოტეხულობის სიხშირე, რომელიც შეფასდა მკურნალობის 30-თვიანი პერიოდის განმავლობაში, უფრო მაღალი იყო ექსემესტანით მკურნალობის დროს, ტამოქსიფენთან შედარებთ (4.5% და 3.3% p=0.038).
ენდომეტრიული ქვეკვლევის შედეგები აჩვენებს, რომ 2-წლიანი მკურნალობის შემდეგ, საშუალოდ 30%-ით შემცირდა ენდომეტრიუმის სისქე ექსემესტანით ნამკურნალებ პაციენტებში. გამოსაკვლევი მკურნალობის დასაწყისში, ენდომეტრიუმის აღნიშნული გასქელება, ნორმას დაუბრუნდა (<5მმ) ექსემესტანით ნამკურნალები პაციენტების 54%-ში.
IES საშუალოდ 87-თვიანი შემდგომი დაკვირვების პერიოდი
საშუალოდ, 30-თვიანი მკურნალობის და 87-თვიანი შემდგომი დაკვირვების შემდეგ, შედეგებმა აჩვენა, რომ ტამოქსიფენით 2-3 წლიანი დამხმარე თერაპიის შემდეგ, ექსემესტანით მკურნალობა დაკავშირებული იყო DFS კლინიკურად და სტატისტიკურად მნიშვნელოვან გაუმჯობესებასთან, ტამოქსიფენით თერაპიის გაგრძელებასთან შედარებით. შედეგებმა აჩვენა, რომ კვლევის აღნიშნულ პერიოდში ექსემესტანი მნიშვენლოვნად ამცირებდა ძუძუს კიბოს რეციდივის რისკს 16%-ით ტამოქსიფენთან შედარებით (საფრთხის წილი 0.84; p = 0.002).
საერთო ჯამში ექსემესტანი სასარგებლო ეფექტი ტამოქსიფენთან შედარებით DFS მხრივ აღინიშნა კვანძოვანი სტატუსის ან წინა ქიმიო ან ჰორმონალური თერაპიის მიხუედავად. სტატისტიკური მნიშვნელობა შენარჩუნებული არ იყო რამდენიმე ქვეჯგუში პაციენტების ნიმუშების მცირე ზომით. ამან აჩვენა ექსემესტანის სასასრგებლო ტენდენცია პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ 9-ზე ემტი დადებითი კვანძი ან წინა ქიმიოთერაპია CMF.
პაციენტებში, უცნობი კვანძოვანი სტატუსით, წინამორბედი ქიმიოთერაპიით, ასევე წინამორბედი ჰორმონული თერაპიის უცნობი/არ არსებული სტატუსით, შეიმჩნეოდა სტატისტიკურად უმნიშვნელო ტენდენცია, ტამოქსიფენის სასარგებლოდ.
დამატებით, ექსემესტანი მნიშვნელოვნად ახანგრძლივებდა ძუძუს კიბოსგან-თავისუფალ გადარჩენას (საფრთხის წილი 0.82, p = 0.00263) და დისტალური რეციდივისგან თავისუფალ გადარჩენას (საფრთხის წილი 0.85, p = 0.02425). ექსემესტანი ასევე ამცირებდა კონტრალატერალური ძუძუს კიბოს რისკს, თუმცა ეფექტი სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი არ იყო კვლევის ამ პერიოდში (საფრთხის წილი 0.74, p = 0.12983). კვლევის მთელ პოპულაციაში აღინიშნა საერთო გადარჩენის გაუმჯობესების ტენდენცია ექსემესტანი (373 გარდაცვალება) ტამოქსიფენთან შედარებით (420 გარდაცვვალება), საფრთხის წილი 0.89 (log rank ტესტი: p = 0.08972), რაც ასახავდა გარდაცვალების რისკის 11%-იან შემცირებას ექსემესტანის სასარგებლოდ. პრე-სპეციფიკური პროგნოზული ფაქტორებისთვის კორექციისას (მაგ., ER სტატუსი, კვანძოვანი სტატუსი, წინა ქიმიოთერაპია, HRT გამოყენება და ბიფოსფონატების გამოყენება), აღინიშნა გარდაცვალების რისკის სტატისტიკრუად მნიშვნელოვანი - 18% შემცირება (საფრთხის წილი საერთო გადარჩენისთვის 0.82; Wald chi square ტესტი p = 0.0082)ექსემესტანიდ დროს ტამოქსიფენთან შედარებით, კვლევის მთელ პოპულაციაში.
დამატებით, პაციენტების სუბერთეულის კვლევაში, რომლებსაც აქვთ ესტროგენურ რეცეპტორზე დადებითი ან უცნობი სტატუსი, არაკორექტირებული საერთო გადარჩენის საფრთხის წილი იყო 0.86 (log-rank ტესტი p = 0.04262), რაც ასახავდა გარდაცვალების რისკის კლინიკურად და სტატისტიკურად ნიშვნელოვან 14%-იან შემცირებას.
ძვლის ქვეკვლევის მონაცემები აჩვენებს, რომ ექსემესტანით მკურნალობა 2-3 წლის განმავლობაში, ტამოქსიფენით მკურნალობის 2-3 წლის შემდეგ, ზრდიდა ძვლის სიმკვრივის დაკარგვას მკურნალობის დროს (საბაზისო მაჩვენებლის საშუალო % ცვლილება BMD-სთვის 36 თვეზე: -3.37 [ხერხემალი], -2.96 ბარძაყი მთლიანად)] ექსემესტანითვის და 1.29 [ხერხემალი], -2.02 [ბარძაყი მთლიანად], ტამოქსიფენისთვის. თუმცა 24 თვიანი მკურნალობისშემდგომი პერიოდის დასრულების შემდეგ მინმალური განსხვავება იყო საბაზისო მაჩვენებელთან შედარებით BMD ცვლილებაში მკურნალობის ორიფე ჯგუფში, ტამოქსიფენის ხაზში ოდნავ უფრო მაღალი იყო BMD საბოლოო შემცირება ყველა ადგილას ( საბაზისო მაჩვენებლის საშუალო % ცვლილება BMD-სთვის მკურნალობის სემდგომ 24-ე თვეზე- -2.17 [ხერხემალი], -3.06 [ბარძაყი მთლიანად ] ეგზანესტაბუსთვის და-3.44 [ხერხემალი], 4.15 [ბარძაყი მთლიანად] ტამოქსიფენისთვის)
მკურნალობის დროს და შემდგომი დაკვირვებისას აღწერილი მოტეხილობები მნიშვნელოვნად მაღალი იყო ექსემესტანის ჯგუფში, ტამოქსიფენთან შედარებით (169 [7.3%] და 122 [5.2%]; p = 0.004), მაგრამ არ აღინიშნა ოსტეოპოროზით გამოწვეული მოტეხილობების სიხშირის განსხვავება
IES 119-თვიანი საბოლოო შემდგომი დაკვირვება
საშუალოდ, 30-თვიანი მკურნალობის და 119-თვიანი შემდგომი დაკვირვების შემდეგ, შედეგებმა აჩვენა რომ ტამოქსიფენით 2-3 წლიანი დამხმარე თერაპია მკურნალობა დაკავშირებული იყო DFS კლინიკურად და სტატისტიკურად მნიშვნელოვან გაუმჯობესებასთან, ტამოქსიფენით თერაპიის გაგრძელებასთან შედარებით. ანალიზმა აჩვენა, რომ კვლევის აღნიშნულ პერიოდში ექსემესტანი მნიშვენლოვნად ამცირებდა ძუძუს კიბოს რეციდივის რისკს 14%-ით, ტამოქსიფენთან შედარებით (საფრთხის წილი 0.86; 0.00393).
საერთო ჯამში ექსემესტანის სასარგებლო ეფექტი ტამოქსიფენთან შედარებით DFS მხრივ, აღინიშნა კვანძოვანი სტატუსის ან წინა ქიმიოთერაპიის მიუხედავად.
ექსემესტანი ასევე მნიშვნელოვნად ახანგრძლივებდა ძუძუს კიბოსგან თავისუფალ გადარჩენას
(საფრთხის წილი 0.83, p<0.00152), და დისტანციური რეციდივისგან თავისუფალ გადარჩენას (საფრთხის წილი 0.86, p = 0.02213). ექსემესტანი ასევე ამცირებდა კონტრალატერალური ძუძუს კიბოს რისკს; თუმცა ეფექტი სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი აღარ იყო (საფრთხის წილი 0.75, p = 0.10707).
კვლევის მთელ პოპულაციაში, საერთო გადარჩენის სიხშირე მნიშვნელოვნად არ განსხვავდება ორ ჯგუფში, 467 გარდაცვალება (19.9%) აღინიშნა ექსემესტანი ჯგუფში და 510 გარდაცვალება (21.5%) ტამოქსიფენის ჯგუფში (საფრთხის წილი 0.91, p = 0.15737, შეცვლილი არ არის მრავლობითი ტესტირებისთვის). პაციენტების სუბერთეულში, რომლებიც იყვნენ ესტროგენ რეცეპტორ დადებითი ან უცნობი სტატუსის, საეთო გადარჩენის შეუცვლელი საფრთხის წილი იყო 0.89 (log-rank ტესტი: p = 0.07881) ექსემესტანი ჯგუფში ტამოქსიფენის ჯგუფთან შედარებით.
კვლევის სრულ პოპულაციაში, აღინიშნა გარდაცვალების რისკის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი - 14% შემცირება (საფრთხის წილი OS-თვის 0.86; Wald chi square ტესტი p = 0.0257) ექსემესტანის ჯგუფში ტამოქსიფენთან შედარებით, პრე-სპეციფიკური პროგნოზული ფაქტორებისთვის ცვლილებისას (მაგ., ER სტატუსი, კვანძოვანი სტატუსი, ქიმიოთერაპიის წინ; HRT და ბიფოსფონატების გამოყენება).
სხვა მეორე (არა-ძუძუს) პირველადი კიბოს სიხშირე აღინიშნა ექსემესტანით ნამკურნალებ ჯგუფში მხოლოდ ტამოქსიფენით ნამკურნალებ პაციენტებთან შედარებით (9.9% და 12.4%).
მთავარ კვლევაში, რომელშიც ყველა მონაწილეზე ხორციელდებოდა საშუალოდ 119 თვიანი შემდგომი დაკვირვება (0 – 163.94)და ექსემესტანითთ მკურნალობის საშუალო ხანგრძლივობა იყო 30 თვე (0 – 40.41),ძვლის მოტეხილობების სიხშირე აღინიშნა 169 პაციენტში (7.3%) ექსემესტანის ჯგუფში 122 პაციენტთან შედარებით (5.2%) ტამოქსიფენის ჯგუფში (p=0.004).
ეფექტურობის შედეგები IES-დან პოსტმენოპაუზურ ქალებში ძუძუს კიბოს ადრეულ სტადიაზე (ITT)
მოვლენების N
საფრთხის წილი
ექსემესტანი
ტამოქსიფენი
საფრთხის წილი
p-მნიშვნელობა
30-თვიანი საშალო მკურნალობა და 34.5-თვიანი შემდგომი დაკვირვება
დაავადებისგან თავისუფალი
გადარჩენაa
213
306
- 69 (95% CI:
- 58-0.82)
- 00003
ძუძუს კიბოსგან თავისუფალი
გადარჩენაb
171
262
- 65 (95% CI:
- 54-0.79)
<0.00001
კონტრალატერალური ძუძუს კიბო
8
25
- 32 (95% CI:
- 15-0.72)
- 00340
დისტალური რეციდივისგან თავისუფალი გადარჩენა
142
204
- 70 (95% CI:
- 56-0.86)
- 00083
საერთო გადარჩენა
116
137
- 86 (95% CI:
- 67-1.10)
- 07362
30-თვიანი საშუალო მკურნალობა და 52 თვიანი შემდგომი დაკვირვების პერიოდი
დაავადებისგან თავისუფალი
გადარჩენაa
354
453
- 77 (95% CI:
- 67-0.88)
- 00015
ძუძუს კიბოსგან თავისუფალი
გადარჩენაb
289
373
- 76 (95% CI:
- 65-0.89)
- 00041
კონტრალატერალური ძუძუს კიბო
20
35
- 57 (95% CI:
- 33-0.99)
- 04158
დისტალური რეციდივისგან თავისუფალი გადარჩენა
248
297
- 83 (95% CI:
- 70-0.98)
- 02621
საერთო გადარჩენაd
222
262
- 85 (95% CI:
- 71-1.02)
- 07362
30-თვიანი საშუალო მკურნალობა და 87 თვიანი შემდგომი დაკვირვების პერიოდი
დაავადებისგან თავისუფალი
გადარჩენაa
552
641
- 84 (95% CI:
- 75-0.94)
- 002
ძუძუს კიბოსგან თავისუფალი
გადარჩენაb
434
513
- 82 (95% CI:
- 72-0.94)
- 00263
კონტრალატერალური ძუძუს კიბო
43
58
- 74 (95% CI:
- 50-1.10)
- 12983
დისტალური რეციდივისგან თავისუფალი გადარჩენა
353
409
- 85 ((95% CI:
- 74-0.98)
- 02425
საერთო გადარჩენაd
373
420
- 89 (95% CI:
- 77-1.02)
- 08972
30-თვიანი საშუალო მკურნალობა და 119 თვიანი შემდგომი დაკვირვების პერიოდი
დაავადებისგან თავისუფალი
გადარჩენაa
672
761
- 86 (95% CI:
- 77-0.95)
- 00393
ძუძუს კიბოსგან თავისუფალი
გადარჩენაb
517
608
- 83 (95% CI:
- 74-0.93)
- 00152
კონტრალატერალური ძუძუს კიბო
57
75
- 75 (95% CI:
- 53-1.06)
- 10707
დისტალური რეციდივისგან თავისუფალი გადარჩენა
411
472
- 86 (95% CI:
- 75-0.98)
- 00152
საერთო გადარჩენაd
467
510
- 91 (95% CI:
- 81-1.04)
- 15737
CI = სანდოობის ინტერვალი; IES = ექსემესტანის ჯგუფებს შორის კვლევა; ITT = მკურნალობისთვის განკუთვნილი
a დაავადებისგან-თავისუფალი გაადრჩენა განსაზღვრულია როგორც ადგილობრივი ან შორეული პირველი რეციდივი, კონტრალატერალური ძუძუს კიბო ან სხვა მიზეზით გამოწვეული გარდაცვალება;
b ძუძუს კიბოსგან თავისუფალი გადარჩენა განსაზღვრულია როგორც ადგილობრივი ან დისტალური პირველადი რეციდივი, კონტრალატერალური ძუძუს კიბო ან გარდაცვალება;
c შორეული რეციდივისგან თავისუფალი გადარჩენა განსაზღვრულია როგორც დისტალური რეციდივის პირველი განვითარება ან ძუძუს კბიოთი გამოწვეული გარდაცვალება;
d საერთო გადარჩენა განისაზღვრება როგორც ნებისმიერი მიზეზით გამოწვეული გარდაცვალება
ძუძუს შორსწასული კიბოს მკურნალობა
რანდომიზებულ, თანატოლების განხილულ კონტროლირებულ კლინიკურ კვლევაში, ექზემესტანმა დღე-ღამეში 25მგ დოზით გამოავლინა გადარჩენის სტატისტიკრუად მნიშვნელოვანი გახანგრძლივება, პროგრესირებამდე დროის განხაგრძლივება (TTP), მკურნალობის წარუმატებლობამდე დროის გახანგრძლივება (TTF) მეგესტროლ აცეტატით სტანდარტულ ჰორმონალურ მკურნალობასთან შედარებით პოსტმენოპაუზურ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ ძუძუს შორსწასული კიბო, რომელმაც პროგრესი განიცადა ტამოქსიფენით მკურნალობის დროს ან მის შემდეგ, დამხმარე თერაპიის სახით ან პირველი ხაზის მკურნალობის სახით გამოყენებისას შორსწასული დაავადების
- 2 ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები
აბსორბცია:
არომაპლექსის ტაბლეტების ორალური მიღების შემდეგ, ექსემესტანი სწრაფად შეიწოვება. გასტროინტესტინური ტრაქტიდან შეწოვილი დოზის ფრაქცია მაღალია. ადამიანებში აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა უცნობია, თუმცა ითვლება, რომ შეზღუდულია ექსტენსიური პირველი გავლის ეფექტით. მსგავსმა ეფექტმა გამოიწვია ვირთაგვებში და ძაღლებში აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა-5%; 25მგ-ს ერთჟერადი დოზის მიღების შემდეგ ლაზმაში მაქსიმალური დონე 18ნგ/მლ მიიღწევა 2 საათში. საკვებთან ერთად მიღება ბიოშეღწევადობას ზრდის 40%-ით.
განაწილება:
ექსემესტანი განაწილების მოცულობა, რაც კორექტირებული არ არის ორალური ბიოშეღწევადობისთვის არის ca 20000 ლ. კინეტიკა ხაზოვანია და ტერმინალური ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 24 საათს. პლაზმის ცილებთან კავშირი შეადგენს 90%-ს და კონცენტრაციაზე დამოკიდებული არ არის. ექსემესტანი და მისი მეტაბოლიტები არ უკავშირდება სისხლის წითელ უჯრედებს.
ექსემესტანი არ კუმულირდება გაუთვალისწინებელი განმეორებითი დოზის შემდეგ.
მეტაბოლიზმი და გამოყოფა
ექსემესტანი მეტაბოლიზდება მეთიელნ ნაწილის დაჟანგვით მე-6 პოზიციაზე, CYP 3A4 იზოენზიმით და/ან 17-კეტო ჯგუფის შემცირებით ალდოკეტორედუქტაზათი, რასაც მოყვება კონიუგაცია. ექსემესტანის კლირენსი არის ca ლ/სთ, არა კორეგირებული ორალური ბიომიშეღწევადობისთვის.
მეტაბოლიტები არააქტიური ან არომატაზას ინჰიბირება უფრო ნალებია ვიდრე წინაპარი შენაერთის.
შარდში უცვლელად გამოყოფილი რაოდენობა შეადგენს დოზის 1%-ს. შარდში და ფეკალურ მასებში 14C-ნიშნული თანაბარი რაოდენობა (40%) გამოიყოფოდა ერთი კვირის განმავლობაში.
განსაკუთრებული პოპულაციები
ასაკი: მნიშვნელოვანი კორელაცია ექსემესტანის სისტემურ ექსპოზიციას და სუბიექტების ასაკს შორის არ აღინიშნა.
თირკმლის უკმარისობა:
თირკმლის მწვავე უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში (CLcr < 30 მლ/წთ) ექსემესტანისადმი სისტემური ექსპოზიცია 2-ჯერ უფრო მაღალი იყო ჯანმრთელ მოხალისეებთან შედარებით.
ექსემესტანის უსაფრთხოების პროფილის გათვალისწინებით, დოზის ცვლილება აუცილებელი არ აყო.
ღვიძლის უკმარისობა:
ღვიძლის საშუალო ან მწვავე უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში ექსემესტანის ექსპოზიცია 2-3 პუნქტით უფრო მაღალი იყო ჯანმრთელ მოხალისეებთან შედარებით. ექსემესტანის უსაფრთხოების პროფილის გათვალისწინებით, დოზის ცვლილება აუცილებელი არ არის.
- 3 წინაკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები:
ტოქსიკოლოგიური კვლევები: ვირთაგვებში და ძაღლებში განმეორებითი დოზის ტოქსიკოლოგიური კვლევების აღმოჩენები ჩვეულებრივ დაკავშირბეული იყო ექსემესტანის ფარმაკოლოგიურ მოქმედებასთან, როგორიცაა ეფექტი რეპროდუქციულ და დამატებით ორგანოებზე. სხვა ტოქსიკოლოგიური ეფექტები (ღვიძლზე, თირკმელზე ან ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე) აღნიშნა მხოლოდ ექსპოზიციისას რომელიც საკმარისად მიიჩნეოდა ადამიანისთვის მაქსიმალური ექსპოზიციისთვის, რაც კლინიკური გამოყენების დაბალ მნიშვნელობაზე მიუთითებს.
მუტაგენობა: ექსემესტანი არ იყო გენოტოქსიკური ბაქტერიებში (Ames ტესტი) V79 ჩინური ზღვის გოჭის უჯრედებში, ვირთაგვების ჰეპატოციტებში ან თაგვების მიკრონუკლეუსის შეფასებაში, თუმცა ექსემესტანი კლასტოგენური იყო ლიმფოციტებში in vitro, კლასტოგენური არ იყო in vivo კვლევებში.
რეპროდუქციული ტოქსიკურობა: ექსემესტანი ემბრიოტოქსიკური იყო ვირთაგვებში და ბოცვრებში სისტემური ექსპოზიციის დონისას რაც მსგავსი იყო ადამიანებში 25მგ/დღე-ღამეში მიღებისას. არ აღინიშნა ტერატოგენობის მტკიცებულება.
კარცინოგენობა: მდედრ ვირთაგვებში ორწლიან კარცინოგენობის კვლევაში მკურნალობასთან დაკავშირებული სიმსივნეები არ აღინიშნა. მამრ ვირთაგვებში კვლევა დასრულდა 92-ე კვირას, ქრონიკული ნეფროპათიით ნაადრევი სიკვდილის გამო. თაგვებში კარცინოგენობის ორწლიან კვლევაში აღინიშნა ღვიძლის ნეოპლაზმების ზრდა ორივე სქესში, საშუალო და მაღალი დოზების გამოყენებისას (150 და 450მგ/კგ/დღე-ღამეში). ეს აღმოჩენები მიჩეულია ღვიძლის მიკროსომალური ენზიმების ინდუქციასთან დაკავშირებულად, ეფექტი რომელიც აღინიშნება თაგვებში, მაგრამ არა კლინიკურ კვლევებში. თირკმლის მილაკოვანი ადენომების სიხშირის ზრდა ასევე აღინიშნა მამრ თაგვებში მაღალი დოზის გამოყენებისას (450მგ/კგ დღე-ღამეში). ეს ცვლილება მიიჩნევა სახეობა და სქეს-სპეციფიურად და ვითარდებოდა იმ დოზის გამოყენებისას, რომელიც 63 პუნქტით აღემატება ადამიანის თერაპიულ დოზას. არც ერთი ეს ეფექტი კლინიკურად მნიშვნელოვანი არ არის პაციენტების ექსემესტანით მკურნალობის დროს.
6.
ფარმაცევტული მახასიათებლები
- 1
შემავსებლების ჩამონათვალი
მიკროკრისტალური ცელულოზა (E460)
კოლოიდური უწყლო სილიციუმი
კროსპოვიდონი
ჰიპრომელოზა (E464)
მანიტოლი
ნატრიუმის სტეარილ გლიკოლატი
მაგნიუმის სტეარატი
პოლისორბატი 80
გარსი
ოპადრაი თეთრი OYS 9622 შემადგენლობა:
ჰიპრომელოზა
პროპილენგლიკოლი
ტიტანის დიოქსიდი (E171)
- 2
შეუთავსებლობა
უცნობია
- 3
შენახვის ვადა
36 თვე
- 4
განსაკუთრებული უსაფრთხოების ზომები შენახვისთვის
შენახვის განსაკუთრებული უსაფრთხოების ზომები არ არსებობს.
- 5
კონტეინერის აღწერა და შემადგენლობა
თეთრი პვქ/პე/პვდქ/ალუმინის ბლისტერული სტრიპი, თითოეულში 30 აპკიანი გარსით დაფარული
ტაბლეტი.
თეთრი პვქ/პვდქ/ალუმინის ბლისტერული სტრიპი, თითოეულში 30 აპკიანი გარსით დაფარული
ტაბლეტი.
- 6 განსაკუთრებული უსაფრთხოების ზომები შენახვის და სხვა განკარგვისთვის
განსაკუთრებული მოთხოვნები არ არსებობს
- სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი
ჯენეფარმ ს.ა.
მე-18 კმ მარათონ ავენიუ, 15351 პალინი საბერძნეთი
ტელ: +30 2106039336
- სარეგისტრაციიო მოწმობის ნომერი
31848/29-11-2013
- პირველი ლიცენზირების/ლიცენზიის განახლების თარიღი
1/03/2012
ტექსტის რევიზიის თარიღი
01/2020
გაცემის წესი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.


