პაკლიტერო

საკვერცხის კიბო:

საკვერცხის კიბოს პირველი ხაზის ქიმიოთერაპიის დროს, პაკლიტერო ნაჩვენებია პაციენტების სამკურნალოდ, რომლებსაც აქვთ შორსწასული დაავადება ან ნარჩენი დაავადება (> 1 სმ) საწყისი ლაპაროტომიის შემდეგ, ცისპლატინთან კომბინაციაში. საკვერცხის კიბოს მეორე ხაზის ქიმიოთერაპიის დროს, პაკლიტერო ნაჩვენებია საკვერცხის მეტასტაზური კარცინომის სამკურნალოდ, პლატინის შემცველი სტანდარტული თერაპიის არაეფექტურობის შემდეგ.

სარძევე ჯირკვლის კიბო:

დამხმარე თერაპიის დროს, პაკლიტერო ნაჩვენებია ანტრაციკლინით და ციკლოფოსფამიდით თერაპიის შემდეგ კვანძ-დადებითი სარძევე ჯირკვლის კარცინომის მქონე პაციენტების სამკურნალოდ. პაკლიტეროთი ადიუვანტური მკურნალობა განხილული უნდა იყოს, როგორც გახანგრძლივებული ანტრაციკლინით და ციკლოფოსფამიდით თერაპიის ალტერნატივა.

პაკლიტერო ნაჩვენებია ადგილობრივად შორსწასული ან მეტასტაზური სარძევე ჯირკვლის კიბოს საწყისი მკურნალობისთვის, ან ანტრაციკლინთან კომბინაციაში იმ პაციენტებში, რომელთათვისაც ანტრაციკლინით თერაპია შესაფერისია, ან ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში იმ პაციენტებში, რომლებშიც ჭარბად არის გამოხატული ადამიანის ეპიდერმული ზრდის ფაქტორის რეცეპტორ 2 (HER-2) 3+ დონეზე, რაც განისაზღვრება იმუნოჰისტოქიმიით და რომელთათვისაც ანტრაციკლინი არ არის შესაფერისი (იხილეთ ნაწილები 4.4 და 5.1).

მონოთერაპიის სახით, სარძევე ჯირკვლის მეტასტაზური კარცინომის მკურნალობა იმ პაციენტებში, რომლებიც ადეკვატურად არ რეაგირებდნენ ანტრაციკლინებით სტანდარტულ მკურნალობაზე ან რომლებშიც ანტრაციკლინით თერაპია არ იყო შესაბამისი.

შორსწასული ფილტვის არაწვრილუჯრედოვანი კიბო:

პაკლიტერო, ცისპლატინთან კომბინაციაში, ნაჩვენებია არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბოს სამკურნალოდ იმ პაციენტებში, რომლებიც არ არიან პოტენციურად სამკურნალო ქირურგიული ჩარევის და/ან სხივური თერაპიის კანდიდატები.

შიდსთან დაკავშირებული კაპოშის სარკომა:

პაკლიტერო ნაჩვენებია შიდსთან დაკავშირებული კაპოშის სარკომის მქონე პაციენტების სამკურნალოდ, რომლებშიც არაეფექტური იყოს ლიპოსომური ანტრაციკლინებით წინა თერაპია.

შეზღუდული ეფექტურობის მონაცემები ამყარებს ამ ჩვენებას; შესაბამისი კვლევების შეჯამება მოცემულია 5.1 ნაწილში.

პრემედიკაცია: ყველა პაციენტს უნდა მიეცეს პრემედიკაცია, რომელიც შედგება კორტიკოსტეროიდების, ანტიჰისტამინური საშუალებების და H2-რეცეპტორების ანტაგონისტებისგან, პაკლიტეროს მიღებამდე, მძიმე ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების თავიდან ასაცილებლად. ასეთი პრემედიკაცია შეიძლება მოიცავდეს შემდეგს:

ცხრილი 1: პრემედიკაციის განრიგი

პრემედიკაცია

დოზა

მიღება პაკლიტეროს მიღებამდე

დექსამეტაზონი

20 მგ პერორალურად* ან ინტრავენურად**

პერორალურად: დაახლოებით 12 და 6 საათი

ინტრავენურად: 30 – 60 წთ

დიფენჰიდრამინი ***

50 მგ ინტრავენურად

30-60 წთ

ციმეტიდინი ან

რანიტიდინი

300 მგ ინტრავენურად

50 მგ ინტრავენურად

30-60 წთ

• 8-20 მგ კაპოშის სარკომის პაციენტებისთვის
• * ინტრავენურად
• ** ან ექვივალენტური ანტიჰისტამინური საშუალება, მაგ. ქლორფენამინი 10 მგ ინტრავენურად, შეყვანილი პაკლიტეროს მიღებამდე 30-60 წუთით ადრე

პაკლიტერო უნდა შეიყვანოთ ჩაშენებული ფილტრის გამოყენებით, რომელსაც აქვს მიკროფოროვანი მემბრანა ≤0.22 მიკრონი.

ექსტრავაზაციის შესაძლებლობის გამო, რეკომენდებულია შეყვანის დროს ინფუზიის ადგილის მჭიდრო მონიტორინგი შესაძლო ინფილტრაციის გამოსავლენად.

საკვერცხის კიბოს პირველი ხაზის მკურნალობა: მიუხედავად იმისა, რომ ამჟამად პაკლიტეროს ალტერნატიული მედიკამენტების რეჟიმები შესწავლის პროცესშია, რეკომენდებულია პაკლიტეროს და ცისპლატინის კომბინირებული თერაპია.

ინფუზიის ხანგრძლივობიდან გამომდინარე, პაკლიტეროთი მკურნალობისთვის რეკომენდებულია ორი განსხვავებული დოზა: 175 მგ/მ2 პაკლიტერო შეჰყავთ ინტრავენური ინფუზიის სახით სამი საათის განმავლობაში, შემდეგ 75 მგ/მ2 ცისპლატინი და თერაპია მეორდება 3-კვირიანი ინტერვალებით, ან 135 მგ/მ2 პაკლიტერო შეჰყავთ ინტრავენური ინფუზიის სახით 24 საათის განმავლობაში, შემდეგ 75 მგ/მ2 ცისპლატინი და თერაპია მეორდება 3-კვირიანი ინტერვალებით (იხილეთ ნაწილი 5.1).

საკვერცხის კიბოს მეორე ხაზის მკურნალობა: პაკლიტეროს რეკომენდებული დოზაა 175 მგ/მ2, რომელიც შეჰყავთ 3 საათის განმავლობაში, კურსებს შორის 3-კვირიანი ინტერვალით.

სარძევე ჯირკვლის კარცინომის დამხმარე ქიმიოთერაპია: პაკლიტეროს რეკომენდებული დოზაა 175 მგ/მ2, რომელიც მიიღება 3 საათის განმავლობაში ყოველ 3 კვირაში ოთხი კურსის განმავლობაში, ანტრაციკლინით და ციკლოფოსფამიდით თერაპიის შემდეგ.

სარძევე ჯირკვლის კარცინომის პირველი ხაზის ქიმიოთერაპია: დოქსორუბიცინთან (50 მგ/მ2) კომბინაციაში გამოყენებისას, პაკლიტერო უნდა დაინიშნოს დოქსორუბიცინის შეყვანიდან 24 საათის შემდეგ. პაკლიტეროს რეკომენდებული დოზაა 220 მგ/მ2, რომელიც მიიღება ინტრავენურად 3 საათის განმავლობაში, კურსებს შორის 3-კვირიანი ინტერვალით (იხ. ნაწილი 4.5 და 5.1).

ტრასტუზუმაბთან ერთად გამოყენებისას, პაკლიტეროს რეკომენდებული დოზაა 175 მგ/მ2, რომელიც შეჰყავთ ინტრავენურად 3 საათის განმავლობაში, კურსებს შორის 3-კვირიანი ინტერვალით. პაკლიტეროს ინფუზია შეიძლება დაიწყოს ტრასტუზუმაბის პირველი დოზის მიღებიდან მეორე დღეს ან ტრასტუზუმაბის შემდგომი დოზების მიღებისთანავე, თუ ტრასტუზუმაბის წინა დოზა კარგად აიტანებოდა.

სარძევე ჯირკვლის კარცინომის მეორე ხაზის ქიმიოთერაპია: პაკლიტეროს რეკომენდებული დოზაა 175 მგ/მ2, რომელიც შეჰყავთ 3 საათის განმავლობაში, კურსებს შორის 3-კვირიანი ინტერვალით.

შორსწასული ფილტვის არაწვრილუჯრედოვანი კიბო: პაკლიტეროს რეკომენდებული დოზაა 175 მგ/მ2, რომელიც შეჰყავთ 3 საათის განმავლობაში, შემდეგ 80 მგ/მ2 ცისპლატინი, კურსებს შორის 3-კვირიანი ინტერვალით.

შიდსთან დაკავშირებული კაპოშის სარკომის მკურნალობა: პაკლიტეროს რეკომენდებული დოზაა 100 მგ/მ², რომელიც მიიღება 3-საათიანი ინტრავენური ინფუზიის სახით ყოველ ორ კვირაში ერთხელ.

დოზის კორექტირება: პაკლიტეროს შემდგომი დოზები უნდა შეიყვანოთ პაციენტის ინდივიდუალური ამტანობის მიხედვით. პაკლიტეროს ხელახლა მიღება არ შეიძლება მანამ, სანამ ნეიტროფილების რაოდენობა არ გახდება ≥ 1.5 x 109/ლ (≥ 1 x 109/ლ კაპოშის სარკომით დაავადებული პაციენტებისთვის) და თრომბოციტების რაოდენობა არ იქნება ≥ 100 x 109/ლ (≥ 75 x 109/ლ კაპოშის სარკომით დაავადებული პაციენტებისთვის).

პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ მძიმე ნეიტროპენია (ნეიტროფილების რაოდენობა < 0.5 x 109/ლ მინიმუმ 7 დღის განმავლობაში) ან მძიმე პერიფერიული ნეიროპათია, შემდგომი კურსების დროს დოზა უნდა შემცირდეს 20%-ით (25%-ით კაპოშის სარკომით დაავადებული პაციენტებისთვის) (იხ. ნაწილი 4.4).

ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტები: არ არსებობს საკმარისი მონაცემები დოზის შეცვლის რეკომენდაციისთვის ღვიძლის მსუბუქი და საშუალო უკმარისობის მქონე პაციენტებში (იხ. ნაწილები 4.4 და 5.2). პაკლიტერო არ გამოიყენება ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტების სამკურნალოდ.

პედიატრიული გამოყენება: პაკლიტეროს გამოყენება რეკომენდებული არ არის 18 წლამდე ასაკის ბავშვებში უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის შესახებ მონაცემების ნაკლებობის გამო.

მიღების წესი

ამკურნალო პროდუქტის გამოყენებამდე ან მიღებამდე მიიღება სიფრთხილის ზომები.

საინფუზიო ხსნარის კონცენტრატი გამოყენებამდე უნდა გაზავდეს (იხ. ნაწილი 6.6) და უნდა შეიყვანოთ მხოლოდ ინტრავენურად.

თუ გაქვთ ალერგია პაკლიტაქსელზე, მაკროგოლგლიცეროლის რიცინოლეატზე (პოლიოქსილის აბუსალათინის ზეთი) ან პაკლიტეროს სხვა რომელიმე ინგრედიენტზე.

თუ ძუძუთი კვებავთ ბავშვს

თუ ლეიკოციტების ან თრომბოციტების რაოდენობა ძალიან დაბალია (მოწმდება სისხლის ანალიზებით)

თუ გაქვთ სერიოზული, უკონტროლო ინფექცია და პაკლიტაქსელი უნდა მიიღოთ კაპოშის სარკომის სამკურნალოდ

თუ გაქვთ ღვიძლის მძიმე პრობლემები

პაკლიტეროს გამოყენებამდე მიმართეთ ექიმს, ფარმაცევტს ან ექთანს.

თუ შეამჩნევთ გამოხატულ ალერგიულ რეაქციას, რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს ქოშინი, თავბრუსხვევა (გამოწვეული დაბალი არტერიული წნევით), სახის შეშუპება ან გამონაყარი. ზოგიერთი ეს ალერგიული რეაქცია შეიძლება ფატალური იყოს.

თუ გაქვთ გულის დაავადება ან ღვიძლის პრობლემები (თუ ღვიძლის დაზიანება მძიმეა, არ უნდა მიიღოთ პაკლიტაქსელი).

თუ დარღვევულია სისხლის უჯრედების რაოდენობა.

თუ მკურნალობის დროს გაქვთ არარეგულარული გულისცემა, თავბრუსხვევა ან გონების დაკარგვა.

თუ ხელის და/ან ფეხის თითებში გაქვთ ჩხვლეტის, წვისა და დაბუჟების შეგრძნებას

თუ ამ პროდუქტს იღებთ ფილტვების სხივურ თერაპიასთან (რადიოთერაპია) ერთად (იხილეთ ნაწილი 4 „შესაძლო გვერდითი მოვლენები“)

თუ ამ პროდუქტით მკურნალობის დროს ან მკურნალობის დასრულებიდან მალევე განვითარდება დიარეა, რადგან შესაძლოა გქონდეთ მსხვილი ნაწლავის ანთება

თუ გაქვთ კაპოშის სარკომა და გაქვთ პირის ღრუში ტკივილი ან ანთება.

თუ განვითარდა მხედველობის დარღვევები.

ეს პროდუქტი არ არის რეკომენდებული 18 წლამდე ასაკის ბავშვებში გამოსაყენებლად

განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო, თუ იღებთ სხვა სამკურნალო საშუალებებს, რომლებიც შეიძლება ურთიერთქმედებდნენ პაკლიტაქსელთან. პაკლიტაქსელის შემდეგ პრეპარატებთან ერთად გამოყენებისას მიმართეთ ექიმს:

• ინფექციების სამკურნალო მედიკამენტები (მაგ., ანტიბიოტიკები, როგორიცაა ერითრომიცინი, რიფამპიცინი, ტრიმეტოპრიმი და ა.შ.; მიმართეთ ექიმს, ექთანს ან ფარმაცევტს, თუ არ ხართ დარწმუნებული, არის თუ არა თქვენს მიერ მიღებული მედიკამენტი ანტიბიოტიკი), მათ შორის სოკოვანი ინფექციების სამკურნალო მედიკამენტები (მაგ., კეტოკონაზოლი)
• ჭარბი რაოდენობის რკინის სამკურნალო მედიკამენტები, როგორიცაა დეფერასიროქსი
• განწყობის სტაბილიზაციისთვის გამოყენებული მედიკამენტები, რომლებსაც ზოგჯერ ანტიდეპრესანტებსაც უწოდებენ (მაგ., ფლუოქსეტინი, კრაზანა)
• კრუნჩხვების (ეპილეფსიის) სამკურნალო მედიკამენტები (მაგ., კარბამაზეპინი, ფენიტოინი)
• სისხლში ლიპიდების დონის შესამცირებლად გამოყენებული მედიკამენტები (მაგ., გემფიბროზილი)
• გულძმარვის ან კუჭის წყლულის სამკურნალო მედიკამენტები (მაგ., ციმეტიდინი)
• აივ ინფექციის და შიდსის სამკურნალო მედიკამენტები (მაგ., რიტონავირი, საკვინავირი, ინდინავირი, ნელფინავირი, ეფავირენცი, ნევირაპინი)
• პრეპარატი, სახელწოდებით კლოპიდოგრელი, რომელიც გამოიყენება სისხლის შედედების თავიდან ასაცილებლად.

თუ ხართ ორსულად ან ძუძუთი კვებავთ ბავშვს, ფიქრობთ, რომ შესაძლოა იყოთ ორსულად ან გეგმავთ ბავშვის გაჩენას, ამ პრეპარატის მიღებამდე მიმართეთ ექიმს.

პაკლიტაქსელის საინფუზიო ხსნარის კონცენტრატი არ უნდა მიიღოთ ორსულობის შემთხვევაში, თუ არ არის მკაფიოდ რეკომენდებული. ამ პრეპარატმა შეიძლება გამოიწვიოს თანდაყოლილი დეფექტები, ამიტომ, პაკლიტაქსელით მკურნალობის დროს არ უნდა დაორსულდეთ და თქვენ და/ან თქვენმა პარტნიორმა უნდა გამოიყენოთ კონტრაცეფციის ეფექტური მეთოდი პაკლიტაქსელით მკურნალობის დროს და მკურნალობის დასრულებიდან ექვსი თვის განმავლობაში. თუ ორსულობა დადგა მკურნალობის დროს ან მკურნალობის დასრულებიდან ექვსი თვის განმავლობაში, დაუყოვნებლივ აცნობეთ ექიმს.

ეს პრეპარატი შეიცავს სპირტს (ეთანოლს). თუ ხართ ორსულად, ამ პრეპარატის მიღებამდე უნდა მიმართოთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

თუ ძუძუთი კვებავთ ბავშვს, აცნობეთ ექიმს. უცნობია, გადადის თუ არა პაკლიტაქსელი დედის რძეში. ჩვილისთვის ზიანის მიყენების შესაძლებლობის გამო, შეწყვიტეთ ძუძუთი კვება, თუ იღებთ პაკლიტაქსელს. არ განაახლოთ ძუძუთი კვება ექიმის ნებართვის გარეშე.

ეს პრეპარატი შეიცავს სპირტს (ეთანოლს). თუ ძუძუთი კვებავთ ბავშვს, ამ პრეპარატის მიღებამდე უნდა მიმართოთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

პაკლიტაქსელს შეიძლება ჰქონდეს ნაყოფიერების საწინააღმდეგო მოქმედება, რომელიც შეიძლება შეუქცევადი იყოს. ამიტომ, მამრობითი სქესის პაციენტებს ურჩევენ, მკურნალობამდე გაიარონ კონსულტაცია სპერმის კონსერვაციასთან დაკავშირებით.

ეს პრეპარატი შეიცავს ალკოჰოლის (ეთანოლის) გარკვეულ რაოდენობას, რომელმაც შეიძლება ზემოქმედება მოახდინოს ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე, რადგან შეიძლება გავლენა მოახდინოს თქვენი განსჯის უნარზე და რეაგირების სიჩქარეზე. გარდა ამისა, პაკლიტაქსელით გამოწვეულმა ზოგიერთმა გვერდითმა ეფექტმა, როგორიცაა თავბრუსხვევა, გულისრევა ან დაღლილობა, ასევე შეიძლება გავლენა მოახდინოს ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე.

პაკლიტერო შეიცავს მაკროგოლგლიცეროლიცინოლეატს (პოლიოქსილ აბუსალათინის ზეთი) და ეთანოლს.

ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს მაკროგოლგლიცეროლის რიცინოლეატს (პოლიოქსილის აბუსალათინის ზეთი), რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს მძიმე ალერგიული რეაქციები.

ეს სამკურნალო პროდუქტი ასევე შეიცავს 393 მგ სპირტს (ეთანოლს) ყოველ მლ-ში (49.7% v/v).

ამ მედიკამენტის ერთი დოზის რაოდენობა 650 მლ ლუდის ან 260 მლ ღვინის ექვივალენტურია.

თუ გაქვთ ეპილეფსია ან ღვიძლის პრობლემები, ამ მედიკამენტის მიღებამდე მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

თუ გაქვთ ალკოჰოლზე დამოკიდებულება, ამ მედიკამენტის მიღებამდე მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

ამ მედიკამენტში ალკოჰოლის რაოდენობამ შეიძლება შეცვალოს სხვა მედიკამენტების ეფექტი. თუ იღებთ სხვა მედიკამენტებს, მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

• როგორ გამოიყენება პაკლიტერო

მკურნალობა, როგორც წესი, ჩაგიტარდებათ საავადმყოფოში. პაკლიტაქსელი მიიღება ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ, რომელსაც შეუძლია მოგაწოდოთ დამატებითი ინფორმაცია.

პაკლიტაქსელის ინექციის მიღებამდე ალერგიული რეაქციების თავიდან ასაცილებლად მოგცემენ სხვა მედიკამენტებს (კორტიკოსტეროიდი, მაგ. დექსამეტაზონი, ანტიჰისტამინური, მაგ. დიფენჰიდრამინი და H2-რეცეპტორების ანტაგონისტი, მაგ. ციმეტიდინი ან რანიტიდინი).

პაკლიტაქსელი შეიძლება მიღებულ იქნას ცალკე ან სხვა კიბოს საწინააღმდეგო მედიკამენტებთან კომბინაციაში. ექიმი გადაწყვეტს, თუ რა დოზა და რამდენი დოზა უნდა მიიღოთ. პაკლიტაქსელითა და ცისპლატინით კომბინირებული მკურნალობისას, გვერდითი მოვლენების შესაძლებლობის შესამცირებლად, პაკლიტაქსელი ცისპლატინის მიღებამდე უნდა მიიღოთ. პაკლიტაქსელითა და დოქსორუბიცინით კომბინირებული მკურნალობისას, პაკლიტაქსელი უნდა მიიღოთ დოქსორუბიცინის მიღებიდან 24 საათის შემდეგ.

პაკლიტაქსელი ვენაში ინფუზიის სახით (ნელი ინექცია წვეთოვანი გზით) შეჰყავთ. დაუყოვნებლივ აცნობეთ ექიმს ან ექთანს, თუ ინექციის ადგილას ტკივილს შეამჩნევთ მკურნალობის დროს ან შემდეგ მალევე. ინექციის ადგილის გარშემო ტკივილი შეიძლება ნიშნავდეს, რომ ნემსი ვენაში სწორად არ არის შეყვანილი.

პაკლიტაქსელის დოზა დამოკიდებული იქნება იმ დაავადებაზე, რომლის გამოც მკურნალობთ, სისხლის ანალიზების შედეგებზე და წინა დოზებთან დაკავშირებულ ნებისმიერ გვერდით ეფექტზე. დოზა ასევე დამოკიდებულია თქვენი სხეულის ზედაპირის ფართობზე (გამოხატული მგ/მ2-ში), რომელიც გამოითვლება სიმაღლისა და წონის მიხედვით. თქვენი დაავადების მიხედვით, დოზირება, როგორც წესი, მერყეობს პაკლიტაქსელის 100 მგ/მ2-დან 220 მგ/მ2-მდე 3 ან 24 საათის განმავლობაში და მეორდება ყოველ ორ ან სამ კვირაში.

რადგან პაკლიტაქსელი, სავარაუდოდ, საავადმყოფოში, ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ გეძლევათ, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ არასწორი დოზა მიიღოთ. თუმცა, თუ გაქვთ რაიმე წუხილი მიღებულ დოზასთან დაკავშირებით, გთხოვთ, აცნობოთ ექიმს.

• როგორ ინახება პაკლიტერო
• შეფუთვის შიგთავსი და სხვა ინფორმაცია
• რა არის პაკლიტერო და რისთვის გამოიყენება:

პაკლიტერო გამოიყენება სხვადასხვა ტიპის კიბოს, მათ შორის საკვერცხის და სარძევე ჯირკვლის კიბოს (ოპერაციის შემდეგ ან შორსწასული/გავრცელების სტადიაზე) და არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბოს (შორსწასულ სტადიაზე) სამკურნალოდ,. მისი გამოყენება შესაძლებელია სხვა მკურნალობასთან ერთად ან სხვა არაეფექტური მკურნალობის შემდეგ. მისი გამოყენება ასევე შესაძლებელია შიდსთან (შეძენილი იმუნოდეფიციტის სინდრომი) დაკავშირებული კაპოშის სარკომის მქონე პაციენტების სამკურნალოდ, როდესაც სხვა წინა მკურნალობა არაეფექტური იყო. პაკლიტაქსელი მოქმედებს გარკვეული კიბოს უჯრედების ზრდის პრევენციის გზით.

• რა უნდა იცოდეთ პაკლიტეროს გამოყენებამდე

შესაძლოა დაგჭირდეთ ლაბორატორიული ტესტების ჩატარება (მაგ. სისხლის ანალიზები) იმის უზრუნველსაყოფად, რომ თქვენ შეგიძლიათ გამოიყენოთ ეს სამკურნალო პროდუქტი. ზოგიერთ პაციენტს ასევე შეიძლება დასჭირდეს გულის ტესტების ჩატარება.

პაკლიტეროს დოზის გადაჭარბების საწინააღმდეგო ცნობილი ანტიდოტი არ არსებობს.

დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში, პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. მკურნალობა მიმართული უნდა იყოს პირველადი მოსალოდნელი ტოქსიკურობისკენ, რომლებიც მოიცავს ძვლის ტვინის სუპრესიას, პერიფერიულ ნეიროტოქსიკურობას და მუკოზიტს.

პედიატრიულ პაციენტებში დოზის გადაჭარბებამ შეიძლება გამოიწვიოს ეთანოლით მწვავე ინტოქსიკაცია.

აქტიური ნივთიერება არის პაკლიტაქსელი. ყოველი მლ შეიცავს 6 მგ პაკლიტაქსელს.

დამხმარე ნივთიერებები: მაკროგოლგლიცეროლის რიცინოლეატი, უწყლო ლიმონმჟავა, უწყლო ეთანოლი.

პაკლიტეროს გარეგნული აღწერა და შეფუთვის შიგთავსი

ეს სამკურნალო პროდუქტი არის ხსნარის კონცენტრატი (სტერილური კონცენტრატი). ეს ნიშნავს, რომ ფლაკონში კონცენტრირებული ხსნარი გამოყენებამდე უნდა გაზავდეს. გაზავების შემდეგ, ის შეჰყავთ ვენაში ნელი ინექციის სახით.

გამჭვირვალე, უფეროდან ოდნავ მოყვითალო ფერის ბლანტი ხსნარი, ხილული ნაწილაკების გარეშე.

ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს 6 მგ პაკლიტაქსელს კონცენტრატის ყოველ მლ-ზე. ის ხელმისაწვდომია ოთხი ზომის ფლაკონში: 30 მგ/5 მლ, 100 მგ/16.7 მლ, 150 მგ/25 მლ ან 300 მგ/50 მლ. თითოეულ შეფუთვაში მოთავსებულია ერთი ფლაკონი. შესაძლოა, ყველა შეფუთვა არ იყოს ბაზარზე გაყიდვაში.

სავაჭრო ნებართვის მფლობელი

Hetero Drugs Limited

M/s. Hetero corporate,

7-2-A2, Industrial Estates

Sanath Nagar, Hyderabad-500 082

Andhra Pradesh, INDIA.

ტელ: +91-40-23704923/24/25

ფაქსი: +91-40-23704926.

ელ. ფოსტა: [email protected]

შემდეგი ინფორმაცია განკუთვნილია მხოლოდ სამედიცინო ან ჯანდაცვის სპეციალისტებისთვის:

მე-3 ნაწილში მოცემული ინფორმაციის გარდა, აქ წარმოდგენილია პრაქტიკული ინფორმაცია სამკურნალო პროდუქტის მომზადების/დამუშავების შესახებ.

გამოყენების, დამუშავებისა და განადგურების ინსტრუქცია.

დამუშავება: პაკლიტაქსელი არის ციტოტოქსიკური კიბოს საწინააღმდეგო სამკურნალო საშუალება და პაკლიტაქსელთან მუშაობისას საჭიროა სიფრთხილე. გაზავება უნდა მოხდეს ასეპტიკურ პირობებში, გაწვრთნილი პერსონალის მიერ სპეციალურად გამოყოფილ ადგილას. აუცილებელია შესაბამისი ხელთათმანების გამოყენება. თავიდან უნდა იქნას აცილებული პაკლიტაქსელის კანთან და ლორწოვან გარსებთან შეხება.

პაკლიტაქსელის ხსნარის კანზე მოხვედრის შემთხვევაში, დაუყოვნებლივ და კარგად ჩამოიბანეთ კანი საპნითა და წყლით. ადგილობრივი ზემოქმედების შემდეგ, აღინიშნა ჩხვლეტა, წვა და სიწითლე. პაკლიტაქსელის მოხვედრისას ლორწოვან გარსებთან, აუცილებელია შესაბამისი უბნების წყლით კარგად ჩამობანვა. ინჰალაციისას აღინიშნა ქოშინი, ტკივილი გულმკერდის არეში, ყელის წვა და გულისრევა.

პაკლიტაქსელის საინფუზიო ხსნარის მომზადებისას დაცვის ინსტრუქცია

• აუცლებელია დამცავი კამერის და დამცავი ხელთათმანების, ასევე დამცავი ხალათის გამოყენება. თუ დამცავი კამერა არ არის ხელმისაწვდომი, გამოყენებული უნდა იქნას პირის დამცავი და სათვალე.
• ორსულმა ქალებმა ან ქალებმა, რომლებიც შესაძლოა დაორსულდნენ, არ უნდა იმუშავონ ამ პროდუქტთან.
• გახსნილი კონტეინერები, როგორიცაა ინექციის ფლაკონები და საინფუზიო ბოთლები და გამოყენებული კანულები, შპრიცები, კათეტერები, მილები და ციტოსტატიკების ნარჩენები, უნდა ჩაითვალოს სახიფათო ნარჩენებად და განადგურდეს სახიფათო ნარჩენების დამუშავების შესახებ ადგილობრივი ინსტრუქციების შესაბამისად.
• დაღვრის შემთხვევაში, დაიცავით ქვემოთ მოცემული ინსტრუქციები:
• უნდა გეცვათ დამცავი ტანსაცმელი
• უნდა შეგროვდეს გატეხილი მინა და მოთავსდეს სახიფათო ნარჩენების კონტეინერში
• დაბინძურებული ზედაპირები სათანადოდ უნდა გაირეცხოს დიდი რაოდენობით ცივი წყლით
• გარეცხილი ზედაპირები შემდეგ კარგად უნდა გაიწმინდოს და გასაწმენდად გამოყენებული მასალები უნდა გადაიყაროს, როგორც სახიფათო ნარჩენი
• პაკლიტაქსელის კანთან კონტაქტის შემთხვევაში, ეს უბანი უნდა ჩამოიბანოთ დიდი რაოდენობით გამდინარე წყლით და შემდეგ დაობანოთ საპნითა და წყლით. ლორწოვან გარსებთან კონტაქტის შემთხვევაში, კარგად ჩამოიბანეთ შესაბამისი ადგილი წყლით. დისკომფორტის შემთხვევაში, მიმართეთ ექიმს.
• პაკლიტაქსელის თვალებთან კონტაქტის შემთხვევაში, კარგად ამოირეცხეთ თვალები დიდი რაოდენობით ცივი წყლით.

დაუყოვნებლივ დაუკავშირდით ოფთალმოლოგს.

მომზადება ინტრავენური შეყვანისთვის: საინფუზიო კონცენტრატის გაზავების დროს, ციტოსტატიკური დოზირებადი ნემსები ან მსგავსი მოწყობილობები წვეტებით არ უნდა იქნას გამოყენებული პაკლიტაქსელის ფლაკონებთან, რადგან შეიძლება გამოიწვიონ საცობის დაშლა, რაც იწვევს ხსნარის სტერილური მთლიანობის დაკარგვას.

ინფუზიამდე, პაკლიტაქსელი უნდა გაზავდეს ასეპტიკური ტექნიკის გამოყენებით, ერთ-ერთი შემდეგი ხსნარით:

ნატრიუმის ქლორიდის 9 მგ/მლ (0.9%) ხსნარი ინფუზიისთვის,

გლუკოზის 50 მგ/მლ (5%) ხსნარი ინფუზიისთვის,

გლუკოზის 50 მგ/მლ (5%) და ნატრიუმის ქლორიდის 9 მგ/მლ (0.9%) ხსნარი ინფუზიისთვის,

ან

რინგერის ხსნარი, რომელიც შეიცავს 50 მგ/მლ გლუკოზას.

გაზავების შემდეგ, მზა ინფუზიები განკუთვნილია მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისთვის.

გაზავების შემდეგ, გამოყენებისას ნაჩვენებია შემდეგი ქიმიური და ფიზიკური სტაბილურობა:

გამხსნელი

სამიზნე კონცენტრაცია

დროის პერიოდი

ნატრიუმის ქლორიდის 9 მგ/მლ (0.9%)

საინფუზიო ხსნარი

• 3 მგ/მლ და 1.2 მგ/მლ

2-8°C ტემპერატურაზე სინათლის არარსებობისას არა-პვქ (პოლიოლეფინის) საინფუზიო პარკებში

28 დღე

გლუკოზას 50 მგ/მლ (5%) საინფუზიო ხსნარი

• 3 მგ/მლ და 1.2 მგ/მლ

2-8°C ტემპერატურაზე სინათლის არარსებობისას არა-პვქ (პოლიოლეფინის) საინფუზიო პარკებში

14 დღე

ნატრიუმის ქლორიდის 9 მგ/მლ (0.9%)

საინფუზიო ხსნარი

• 3 მგ/მლ და 1.2 მგ/მლ

25°C ტემპერატურაზე ნორმალური განათების პირობებში არა-პვქ (პოლიოლეფინის) საინფუზიო პარკებში

72 საათი

გლუკოზას 50 მგ/მლ (5%)

საინფუზიო ხსნარი

• 3 მგ/მლ და 1.2 მგ/მლ

25°C ნორმალური განათების პირობებში არა-პვქ (პოლიოლეფინის) საინფუზიო პაკეტებში

72 საათი

გლუკოზას 50 მგ/მლ (5%) და ნატრიუმის ქლორიდი 9 მგ/მლ (0.9%) საინფუზიო ხსნარი

• 3 მგ/მლ და 1.2 მგ/მლ

25°C ნორმალური განათების პირობებში არა-პვქ (პოლიოლეფინის) საინფუზიო პაკეტებში

72 საათი

რინგერის ხსნარი, რომელიც შეიცავს გლუკოზას 50 მგ/მლ (5%)

• 3 მგ/მლ და 1.2 მგ/მლ

25°C ნორმალური განათების პირობებში არა-პვქ (პოლიოლეფინის) საინფუზიო პაკეტებში

72 საათი

მიუხედავად იმისა, რომ ეს პროდუქტი შეიცავს ეთანოლს, ის არ შეიძლება ჩაითვალოს მიკრობიოლოგიური მთლიანობის გარანტიად. მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით, გაზავებული პროდუქტი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული. თუ დაუყოვნებლივ არ გამოიყენება, გამოყენებამდე შენახვის ვადა და პირობები მომხმარებლის პასუხისმგებლობაა და ჩვეულებრივ არ უნდა აღემატებოდეს 24 საათს 2-დან 8°C-მდე ტემპერატურაზე, თუ გახსნა/განზავება არ განხორციელდა კონტროლირებად და ვალიდირებულ ასეპტიკურ პირობებში.

პირველი გამოყენების შემდეგ და ნემსის მრავალჯერადი შეყვანისა და პროდუქტის ამოღების შემდეგ, ნებისმიერი გამოუყენებელი კონცენტრატი ინარჩუნებს მიკრობულ, ქიმიურ და ფიზიკურ სტაბილურობას 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე, სინათლისგან დაცულ ადგილას 28 დღემდე შენახვისას. გამოყენებისას სხვა შენახვის დრო და პირობები მომხმარებლის პასუხისმგებლობაა.

გამოყენებისთვის მზა ინფუზია ვიზუალურად უნდა შემოწმდეს ნაწილაკების არსებობაზე და ფერის შეცვლაზე.

მომზადების შემდეგ, ხსნარები შეიძლება გახდეს ბუნდოვანი, რაც განპირობებულია გამხსნელით და არ შორდება ფილტრაციით. თუმცა, ბუნდოვანება გავლენას არ ახდენს პროდუქტის სიმძლავრეზე. საინფუზიო ხსნარი უნდა შეიყვანოთ ჩაშენებული ფილტრის მეშვეობით, რომლის მიკროფოროვანი მემბრანა არ აღემატება 0.22 მიკრონს. სიმძლავრის მნიშვნელოვანი დანაკარგები არ დაფიქსირებულა ხსნარის ინტრავენური მილის მეშვეობით მიწოდებისას, რომელიც შეიცავს ჩაშენებულ (0.22 მიკრონი) ფილტრს.

პაკლიტაქსელის ინფუზიების დროს ნალექის წარმოქმნის შესახებ რამდენიმე შეტყობინება არსებობს, რომელიც, როგორც წესი, 24-საათიანი ინფუზიის პერიოდის ბოლოს ხდება. ნალექის წარმოქმნის რისკის შესამცირებლად, პაკლიტაქსელი გამოყენებული უნდა იქნას განზავების შემდეგ რაც შეიძლება მალე და თავიდან უნდა იქნას აცილებული ზედმეტი შენჯღრევა. ინფუზიის დროს საინფუზიო ხსნარი რეგულარულად უნდა შემოწმდეს და ნალექის წარმოქმნის შემთხვევაში, ინფუზია უნდა შეწყდეს.

პაციენტზე DEHP-ის ზემოქმედების მინიმიზაციის მიზნით, რომელმაც შეიძლება გამოჟონოს პლასტიზირებული პვქ ინფუზიური პარკებიდან, ნაკრებებიდან ან სხვა სამედიცინო ინსტრუმენტებიდან, გაზავებული პაკლიტაქსელის ხსნარები უნდა ინახებოდეს არა-პვქ ბოთლებში (მინა, პოლიპროპილენი) ან პლასტმასის პარკებში (პოლიპროპილენი, პოლიოლეფინი) და შეყვანილი უნდა იყოს პოლიეთილენით დაფარული შეყვანის ნაკრებების მეშვეობით. ფილტრის მოწყობილობების გამოყენებამ, რომლებიც მოიცავს მოკლე შესასვლელ და/ან გამოსასვლელ პლასტიზირებულ პვქ მილებს, არ გამოიწვია DEHP-ის მნიშვნელოვანი გამოჟონვა.

განადგურება: ყველა ნივთი, რომელიც გამოიყენება მომზადებისას, შეყვანისას, ინფუზირებისას ან სხვაგვარად შედის პაკლიტაქსელთან კონტაქტში, უნდა მოთავსდეს შესაბამის უსაფრთხოების კონტეინერში და განადგურდეს ციტოტოქსიური ნაერთების დამუშავების შესახებ ადგილობრივი ინსტრუქციების შესაბამისად.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

ანტინეოპლასტური საშუალება/ტაქსანები

ათქ კოდი: L01C D01

მოქმედების მექანიზმი

პაკლიტერო არის ანტიმიკროტუბული საშუალება, რომელიც ხელს უწყობს ტუბულინის დიმერებიდან მიკროტუბულების აწყობას და ასტაბილურებს მიკროტუბულებს დეპოლიმერიზაციის თავიდან აცილებით. ეს სტაბილურობა თრგუნავს მიკროტუბულების ქსელის ნორმალურ დინამიურ რეორგანიზაციას, რაც მნიშვნელოვანია სასიცოცხლო ფაზური და მიტოზური უჯრედული ფუნქციებისთვის. გარდა ამისა, პაკლიტერო იწვევს მიკროტუბულების ანომალიურ მასივებს ან კონებს მთელი უჯრედული ციკლის განმავლობაში და მიკროტუბულების მრავალჯერად ასტერებს მიტოზის დროს.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

საკვერცხის კიბოს პირველი ხაზის მკურნალობისას, პაკლიტეროს უსაფრთხოება და ეფექტურობა შეფასდა ორ მსხვილ, რანდომიზებულ, კონტროლირებად კვლევაში (ციკლოფოსფამიდით 750 მგ/მ2 + ცისპლატინით 75 მგ/მ2 თერაპიასთან შედარებით).

ჯგუფთაშორის კვლევაში (BMS CA 139-209), IIb-c, III ან IV სტადიის პირველადი საკვერცხის კიბოს მქონე 650-ზე მეტ პაციენტს ჩაუტარდა პაკლიტეროთი მკურნალობის მაქსიმუმ 9 კურსი (175 მგ/მ2 3-საათიანი პერიოდის განმავლობაში), რასაც მოჰყვა ცისპლატინით (75 მგ/მ2) თერაპია ან საკონტროლო თერაპია. კიდევ ერთ მსხვილ კვლევაში (GOG 111/B-MS CA139-022), პაკლიტეროთი მკურნალობის მაქსიმუმ 6 კურსი (135 მგ/მ2, 24-საათიანი ინფუზიის დროს) გამოიყენებოდა ცისპლატინთან (75 მგ/მ2) ან საკონტროლო თერაპიასთან ერთად; კვლევაში მონაწილეობდა 400-ზე მეტი პაციენტი III ან IV სტადიის პირველადი საკვერცხის კიბოთი, ლაპაროტომიის შემდეგ 1 სმ-ზე მეტი ნარჩენი სიმსივნით, ან შორეული მეტასტაზებით. მიუხედავად იმისა, რომ ორი განსხვავებული დოზირება პირდაპირ არ შედარებულა ერთმანეთთან, ორივე კვლევაში პაკლიტეროსა და ცისპლატინის მიმღებ პაციენტებში მნიშვნელოვნად უფრო მაღალი იყო რეაქციის მაჩვენებელი, დაავადების გვიანი პროგრესირება და გადარჩენის უფრო ხანგრძლივი პერიოდი, ვიდრე სტანდარტულ თერაპიაზე მყოფ პაციენტებში. შორსწასული საკვერცხის კიბოს მქონე პაციენტებში, რომლებსაც პაკლიტეროს/ცისპლატინის 3-საათიანი ინფუზია ჩაუტარდათ, დაფიქსირდა მომატებული ნეიროტოქსიკურობა, ართრალგია/მიალგია, მაგრამ შემცირებული მიელოსუპრესია, ციკლოფოსფამიდის/ცისპლატინის მიმღებ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ ციკლოფოსფამიდს.

სარძევე ჯირკვლის კიბოს დამხმარე მკურნალობის დროს, კვანძ-დადებითი სარძევე ჯირკვლის კარცინომის მქონე 3121 პაციენტი მკურნალობდა დამხმარე პაკლიტეროთი ან ქიმიოთერაპიის გარეშე დოქსორუბიცინისა და ციკლოფოსფამიდის ოთხი კურსის შემდეგ (CALGB 9344, BMS CA 139-223). საშუალო დაკვირვების ხანგრძლივობა იყო 69 თვე. საერთო ჯამში, პაკლიტეროს მიმღებ პაციენტებში დაავადების რეციდივის რისკი მნიშვნელოვნად შემცირდა 18%-ით, მხოლოდ ანტრაციკლინის და ციკლოფოსფამიდის მიმღებ პაციენტებთან შედარებით (p = 0.0014) და სიკვდილის რისკი მნიშვნელოვნად შემცირდა 19%-ით (p = 0.0044) მხოლოდ ანტრაციკლინის და ციკლოფოსფამიდის მიმღებ პაციენტებთან შედარებით. რეტროსპექტული ანალიზი აჩვენებს სარგებელს პაციენტების ყველა ქვეჯგუფში. ჰორმონ-რეცეპტორ-უარყოფითი/უცნობი სიმსივნეების მქონე პაციენტებში დაავადების რეციდივის რისკის შემცირება იყო 28% (95% CI: 0.59-0.86). ჰორმონ-რეცეპტორ-პოზიტიური სიმსივნეების მქონე პაციენტების ქვეჯგუფში დაავადების რეციდივის რისკის შემცირება იყო 9% (95% CI: 0.78-1.07). თუმცა, კვლევის დიზაინში არ იყო გამოკვლეული ანტრაციკლინით და ციკლოფოსფამიდით თერაპიის 4 ციკლზე მეტი ხნის განმავლობაში გახანგრძლივების ეფექტი. მხოლოდ ამ კვლევის საფუძველზე არ შეიძლება გამოირიცხოს, რომ გამოვლენილი ეფექტები ნაწილობრივ შეიძლება განპირობებული იყოს ქიმიოთერაპიის ხანგრძლივობის სხვაობით ორ ჯგუფს შორის (ანტრაციკლინის და ციკლოფოსფამიდის 4 ციკლი; ანტრაციკლინი და ციკლოფოსფამიდი + პაკლიტერო - 8 ციკლი). ამიტომ, პაკლიტეროთი ადიუვანტური მკურნალობა უნდა განიხილებოდეს, როგორც გახანგრძლივებული ანტრაციკლინით და ციკლოფოსფამიდით თერაპიის ალტერნატივა.

მსგავსი დიზაინის მქონე მეორე მასშტაბურ კლინიკურ კვლევაში, რომელიც ადიუვანტურ კვანძ-დადებით სარძევე ჯირკვლის კიბოს ადიუვანტურ მკურნალობას მოიცავდა, 3060 პაციენტი რანდომიზებულად შეირჩა პაკლიტეროს ოთხი კურსის მისაღებად უფრო მაღალი დოზით, 225 მგ/მ², ანტრაციკლინის და ციკლოფოსფამიდის ოთხი კურსის შემდეგ (NSABP B-28, BMS CA139-270). 64 თვის საშუალო დაკვირვების დროს, პაკლიტეროთი ნამკურნალებ პაციენტებში დაავადების რეციდივის რისკი მნიშვნელოვნად,17%-ით შემცირდა იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც მხოლოდ ანტრაციკლინს და ციკლოფოსფამიდს იღებდნენ (p = 0.006); პაკლიტეროთით მკურნალობა დაკავშირებული იყო სიკვდილის რისკის 7%-ით შემცირებასთან (95% CI: 0.78-1.12). ყველა ქვეჯგუფის ანალიზი პაკლიტეროს ჯგუფს სასრგებლოდ იყო. ამ კვლევაში ჰორმონ-რეცეპტორ-დადებითი სიმსივნის მქონე პაციენტებში დაავადების რეციდივის რისკი 23%-ით შემცირდა (95% CI: 0.6-0.92); ჰორმონ-რეცეპტორ-უარყოფითი სიმსივნის მქონე პაციენტთა ქვეჯგუფში დაავადების რეციდივის შემცირების რისკი 10% იყო (95% CI: 0.7-1.11).

მეტასტაზური სარძევე ჯირკვლის კიბოს პირველი ხაზის მკურნალობისას, პაკლიტეროს ეფექტურობა და უსაფრთხოება შეფასდა ორ საკვანძო, III ფაზის, რანდომიზებულ, კონტროლირებად ღია კვლევაში.

პირველ კვლევაში (BMS CA139-278), ბოლუსური დოქსორუბიცინის (50 მგ/მ²) კომბინაცია, რომელსაც 24 საათის შემდეგ მოჰყვა პაკლიტერო (220 მგ/მ² 3-საათიანი ინფუზიით) (AT), შედარებული იქნა სტანდარტულ FAC რეჟიმთან (5-FU 500 მგ/მ², დოქსორუბიცინი 50 მგ/მ², ციკლოფოსფამიდი 500 მგ/მ²), ორივე შეყვანილი იყო ყოველ სამ კვირაში რვა კურსის განმავლობაში. ამ რანდომიზებულ კვლევაში მონაწილეობდა მეტასტაზური სარძევე ჯირკვლის კიბოს მქონე 267 პაციენტი, რომლებსაც ან არ მიუღიათ ქიმიოთერაპია, ან მხოლოდ არაანტრაციკლინის ქიმიოთერაპია ადიუვანტურ რეჟიმში. შედეგებმა აჩვენა პროგრესირების დროის მნიშვნელოვანი განსხვავება AT-ის მიმღებ პაციენტებსა და FAC-ის მიმღებ პაციენტებს შორის (8.2 თვე vs 6.2 თვე; p= 0.029). გადარჩენის საშუალო მაჩვენებელი პაკლიტერო/დოქსორუბიცინის სასარგებლოდ იყო FAC-ის წინააღმდეგ (23.0 თვე vs. 18.3 თვე; p= 0.004). AT და FAC მკურნალობის ჯგუფში პაციენტების 44%-მა და 48%-მა შესაბამისად მიიღო შემდგომი ქიმიოთერაპია, რომელიც მოიცავდა ტაქსანებს (7%-ში და 50%-ში). საერთო პასუხის მაჩვენებელი ასევე მნიშვნელოვნად მაღალი იყო AT ჯგუფში FAC ჯგუფთან შედარებით (68% 55%-ის წინააღმდეგ). სრული პასუხი დაფიქსირდა პაკლიტერო/დოქსორუბიცინის ჯგუფის პაციენტების 19%-ში FAC ჯგუფის პაციენტების 8%-თან შედარებით. ეფექტურობის ყველა შედეგი შემდგომში დადასტურდა ბრმა დამოუკიდებელი მიმოხილვით.

მეორე კვლევაში, პაკლიტეროსა და ტრასტუზუმაბის კომბინაციის ეფექტურობა და უსაფრთხოება შეფასდა HO648g კვლევის დაგეგმილი ქვეჯგუფის ანალიზით (მეტასტაზური სარძევე ჯირკვლის კიბოთი დაავადებული პაციენტები, რომლებიც ადრე იღებდნენ ადიუვანტურ ანტრაციკლინებს). ტრასტუზუმაბის პაკლიტეროსთან კომბინაციაში ეფექტურობა იმ პაციენტებში, რომლებიც ადრე არ იღებდნენ ადიუვანტურ ანტრაციკლინებს, არ არის დადასტურებული. ტრასტუზუმაბის (4 მგ/კგ დატვირთვის დოზა, შემდეგ 2 მგ/კგ კვირაში ერთხელ) და პაკლიტეროს (175 მგ/მ²) 3-საათიანი ინფუზიის კომბინაცია, ყოველ სამ კვირაში, შედარებული იყო პაკლიტეროს (175 მგ/მ²) 3-საათიანი ინფუზიის მონოთერაპიასთან, ყოველ სამ კვირაში, 188 პაციენტში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ HER2-ის ჭარბად გამოხატვის მქონე მეტასტაზური სარძევე ჯირკვლის კიბო (2+ ან 3+ იმუნოჰისტოქიმიური მეთოდით გაზომვის მიხედვით), რომლებიც ადრე მკურნალობდნენ ანტრაციკლინებით. პაკლიტერო შეჰყავდათ ყოველ სამ კვირაში, სულ მცირე, ექვსი კურსის განმავლობაში, ხოლო ტრასტუზუმაბი - ყოველკვირეულად, დაავადების პროგრესირებამდე. კვლევამ აჩვენა პაკლიტერო/ტრასტუზუმაბის კომბინაციის მნიშვნელოვანი სარგებელი პროგრესირების დროის (6.9 3.0 თვის წინააღმდეგ), პასუხის მაჩვენებლის (41% 17%-ის წინააღმდეგ) და პასუხის ხანგრძლივობის (10.5 4.5 თვის წინააღმდეგ) თვალსაზრისით, მხოლოდ პაკლიტეროსთან შედარებით. პაკლიტერო/ტრასტუზუმაბის კომბინაციის ყველაზე მნიშვნელოვანი ტოქსიკურობა გულის დისფუნქცია იყო (იხილეთ ნაწილი 4.8).

ძალიან შორსწასული არაწვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბოს მკურნალობისას, პაკლიტეროს 175 მგ/მ2 და ცისპლატინის 80 მგ/მ2 (მიცემული პაკლიტეროთი მკურნალობის შემდეგ) კომბინაცია შესწავლილი იყო ორ III ფაზის კვლევაში (367 პაციენტი, რომლებიც იღებდნენ პაკლიტეროთი თერაპიას). ორივე კვლევა რანდომიზებული იყო. ერთ-ერთ კვლევაში საკონტროლო ჯგუფმა მიიღო ცისპლატინი (100 მგ/მ2), ხოლო მეორემ - 100 მგ/მ2 ტენიპოზიდი, რასაც მოჰყვა 80 მგ/მ2 ცისპლატინი (367 პაციენტი საკონტროლო ჯგუფში). ორივე კვლევის შედეგები მსგავსი იყო. პაკლიტეროთი თერაპიასა და საკონტროლო თერაპიას შორის მნიშვნელოვანი განსხვავებები არ იყო სიკვდილიანობის, პირველადი საბოლოო მოვლენის თვალსაზრისით (პაკლიტეროთი ჯგუფებში გადარჩენის საშუალო დრო იყო 8.1 და 9.5 თვე, ხოლო საკონტროლო ჯგუფებში 8.6 და 9.9 თვე). დაავადების პროგრესირების საშუალო დროშიც მნიშვნელოვანი განსხვავებები არ იყო თერაპიებს შორის. სარგებელი მნიშვნელოვანი იყო კლინიკური პასუხის თვალსაზრისით. ცხოვრების ხარისხის შესახებ კვლევები მიუთითებს, რომ პაკლიტეროს შემცველი კომბინირებული მკურნალობით გამოწვეული მადის ნაკლებობა უფრო მცირეა, მაგრამ ისინი ასევე მიუთითებენ პერიფერიული ნეიროპათიის შემთხვევების ზრდაზე (p<0.008) კომბინირებული მკურნალობისას.

შიდსთან დაკავშირებული კაპოშის სარკომის მკურნალობისას, პაკლიტეროს ეფექტურობა და უსაფრთხოება შესწავლილ იქნა არაშედარებით კვლევაში პაციენტებში, რომლებსაც ჰქონდათ კაპოშის სარკომის შორსწასული სტადია, რომლებიც ადრე მკურნალობდნენ სისტემური ქიმიოთერაპიით. პირველადი საბოლოო წერტილი იყო სიმსივნის საუკეთესო პასუხი. 107 პაციენტიდან 63 ითვლებოდა ლიპოსომური ანტრაციკლინების მიმართ რეზისტენტულად. ეს ქვეჯგუფი ითვლება ძირითადი ეფექტურობის პოპულაციის შემადგენელ ნაწილად. მკურნალობის 15 ციკლის შემდეგ, ლიპოსომური ანტრაციკლინების მიმართ რეზისტენტულ პაციენტებში საერთო წარმატების მაჩვენებელი (სრული/ნაწილობრივი პასუხი) 57% იყო (საიმედოობის ინტერვალი (CI) 44 - 70%). პირველი 3 ციკლის შემდეგ რეაქციების 50%-ზე მეტი აშკარა იყო. ლიპოსომური ანტრაციკლინების მიმართ რეზისტენტულ პაციენტებში, პასუხის მაჩვენებლები ისეთივე იყო, როგორიც იმ პაციენტებში, რომლებსაც არასდროს მიუღიათ პროტეაზას ინჰიბიტორი (55.6%) და იმ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს პროტეაზას ინჰიბიტორი პაკლიტეროთი მკურნალობამდე სულ მცირე 2 თვით ადრე (60.9%). ძირითად პოპულაციაში პროგრესირების საშუალო დრო იყო 468 დღე (95% CI 257 - შეფასება შეუძლებელია). საშუალო გადარჩენის გამოთვლა შეუძლებელი იყო, მაგრამ ძირითად პაციენტებში ქვედა 95%-იანი ზღვარი 617 დღე იყო.

• 2 ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

შეწოვა

ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, პაკლიტერო ავლენს პლაზმური კონცენტრაციების ორფაზიან შემცირებას. პაკლიტეროს ფარმაკოკინეტიკა განისაზღვრა 135 და 175 მგ/მ2 დოზებით 3 და 24-საათიანი ინფუზიების შემდეგ. საშუალო ნახევარგამოყოფის პერიოდი იყო 3.0-დან 52.7 საათამდე, ხოლო ორგანიზმიდან საერთო კლირენსის საშუალო არაკომპარტამენტურად მიღებული მნიშვნელობა იყო 11.6-დან 24.0 ლ/სთ/მ2-მდე. ორგანიზმიდან საერთო კლირენსი, როგორც ჩანს, შემცირდა პლაზმური კონცენტრაციების ზრდასთან ერთად. განაწილების საშუალო სტაბილური მოცულობა იყო 198-დან 688 ლ/მ2-მდე, რაც მიუთითებს ვრცელ ექსტრავასკულარულ განაწილებაზე და/ან ქსოვილებთან შეკავშირებაზე. 3-საათიან ინფუზიასთან დაკავშირებული დოზის ზრდა იწვევდა არაწრფივ ფარმაკოკინეტიკას. როდესაც დოზა გაიზარდა 30%-ით 135 მგ/მ2-დან 175 მგ/მ2-მდე, მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია (Cmax) გაიზარდა 75%-ით, ხოლო პლაზმური კონცენტრაციის მრუდის ქვეშ არსებული ფართობი (AUC0-∞) - 81%-ით.

პაკლიტეროს სისტემური ზემოქმედების ვარიაცია ერთსა და იმავე პაციენტში მინიმალური აღმოჩნდა. პაკლიტეროს შემთხვევაში, მკურნალობის მრავალჯერად კურსთან დაკავშირებით, კუმულაციური ეფექტების ნიშნები არ დაფიქსირებულა.

განაწილება

შრატის ცილებთან შეკავშირების in vitro კვლევები აჩვენებს, რომ პაკლიტეროს 89-98% უკავშირდება ცილებს. ციმეტიდინი, რანიტიდინი, დექსამეტაზონი ან დიფენჰიდრამინი არ ახდენენ გავლენას პაკლიტეროს ცილებთან შეკავშირებაზე.

ბიოტრანსფორმაცია და ელიმინაცია

პაკლიტეროს განაწილება და მეტაბოლიზმი ადამიანებში სრულად არ არის შესწავლილი. შარდში უცვლელი პაკლიტეროს კუმულაციური გამოყოფა საშუალოდ დოზის 1.3%-დან 12.6%-მდე იყო, რაც მიუთითებს ფართო არათირკმლისმიერ კლირენსზე. ღვიძლისმიერი მეტაბოლიზმი და სანაღვლე გზების კლირენსი შესაძლოა პაკლიტეროს გამოყოფის ძირითადი მექანიზმები იყოს. პაკლიტერო ძირითადად მეტაბოლიზდება CYP450 ფერმენტის მოქმედებით. პაკლიტეროს რადიოაქტიურად მონიშნული დოზის საშუალოდ 26% გამოიყოფა განავლით 6α-ჰიდროქსიპაკლიტეროს, 2% 3'pდიჰიდროქსიპაკლიტეროს და 6% 6α-3'p-დიჰიდროქსიპაკლიტეროს სახით. 6α-ჰიდროქსიპაკლიტერო წარმოიქმნება CYP2C8-ის, 3'ფჰიდროქსიპაკლიტეროს CYP3A4-ის და 6α-3'p-დიჰიდროქსიპაკლიტეროს CYP2C8-ისა და CYP3A4-ის ზემოქმედებით. თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის გავლენა პაკლიტეროს გამოყოფაზე 3-საათიანი ინფუზიის შემდეგ არ არის შესწავლილი. ჰემოდიალიზზე მყოფი პაციენტის ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები მსგავსი იყო დიალიზზე არმყოფი პაციენტების მაჩვენებლებისა, როდესაც პაკლიტეროს მიღების სიჩქარე იყო 135 მგ/მ2 3-საათიანი ინფუზიის სახით.

კაპოშის სარკომით დაავადებულ 19პაციენტში 3-საათიანი ინფუზიის სახით 100 მგ/მ2 ინტრავენური დოზის შეყვანის შემდეგ, საშუალო Cmax იყო 1,530 ნგ/მლ (დიაპაზონი 761 - 2,860 ნგ/მლ) და საშუალო AUC 5,619 ნგ.სთ/მლ (დიაპაზონი 2,609 - 9,428 ნგ.სთ/მლ). კლირენსი იყო 20.6 ლ/სთ/მ² (დიაპაზონი 11-38) და განაწილების მოცულობა 291 ლ/მ² (დიაპაზონი 121-638). ტერმინალური ნახევარგამოყოფის პერიოდი საშუალოდ 23.7 საათს შეადგენდა (დიაპაზონი 12-33).

კლინიკურ კვლევებში, სადაც პაკლიტერო და დოქსორუბიცინი ერთდროულად გამოიყენებოდა, დოქსორუბიცინის და მისი მეტაბოლიტების განაწილება და ელიმინაცია გახანგრძლივდა. დოქსორუბიცინის პლაზმური ზემოქმედება 30%-ით უფრო მეტი იყო, როდესაც პაკლიტერო დოქსორუბიცინის მიღებისთანავე მიიღებოდა, ვიდრე მაშინ, როდესაც პრეპარატების მიღებებს შორის 24-საათიანი ინტერვალი იყო.

პაკლიტეროს სხვა თერაპიებთან ერთად გამოყენებისთვის, გთხოვთ, იხილოთ ცისპლატინის, დოქსორუბიცინის ან ტრასტუზუმაბის პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება ამ სამკურნალო პროდუქტების გამოყენების შესახებ ინფორმაციის მისაღებად.

• 3 პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

შეჯვარებამდე ან მის დროს მიღებამ გამოიწვია ნაყოფიერების დარღვევა მამრ და მდედრ ვირთხებში. გარდა ამისა, პაკლიტერომ გამოიწვია ნაყოფიერების და რეპროდუქციული მაჩვენებლების შემცირება, ასევე ემბრიო- და ფეტოტოქსიკურობის გაზრდა.

პაკლიტეროს კანცეროგენული პოტენციალი არ არის შესწავლილი. თუმცა, მისი ფარმაკოდინამიკური მოქმედების მექანიზმის მიხედვით, პაკლიტერო წარმოადგენს პოტენციურ კანცეროგენულ და გენოტოქსიკურ აგენტს. პაკლიტერო მუტაგენურია როგორც in vitro, ასევე in vivo ძუძუმწოვრების ტესტირების სისტემებში.

• ფარმაცევტული მახასიათებლები
• 1 დამხმარე ნივთიერებების სია

მაკროგოლგლიცეროლის რიცინოლეატი (პოლიოქსილის აბუსალათინის ზეთი)

ეთანოლი, უწყლო

ლიმონმჟავა, უწყლო

• 2 შეუთავსებლობა

მაკროგოლგლიცეროლის რიცინოლეატმა (პოლიოქსილის აბუსალათინის ზეთი) შეიძლება გამოიწვიოს დი-(2-ეთილჰექსილ)ფთალატის [DEHP] გამოჟონვა პლასტიზირებული პოლივინილქლორიდის (PVC) კონტეინერებიდან, რომლის დონეც იზრდება დროის და კონცენტრაციის მიხედვით. შესაბამისად, პაკლიტეროს მომზადება, შენახვა და გამოყენება უნდა მოხდეს არა-პვქ-ს შემცველ აღჭურვილობაში, როგორიცაა მინა, პოლიპროპილენი ან პოლიოლეფინი.