პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
ანტინეოპლაზური საშუალებები

მაბტერა

MabThera®

რეცეპტით100მგინსტრუქცია ქართულადგერმანია
რისთვის გამოიყენება

რა არის მაბტერა მაბტერა შეიცავს აქტიურ ნივთიერებას სახელწოდებით „რიტუქსიმაბი“. ეს არის გარკვეული ტიპის ცილა, რომელსაც „მონოკლონური ანტისხეული“ ეწოდება. ის ეკვრის გარკვეული ტიპის სისხლის თეთრი უჯრედის - „B-ლიმფოციტის“ ზედაპირს. როდესაც რიტუქსიმაბი ამ უჯრედის ზედაპირს ეკვრის, ეს უჯრედი კვდება. …

სრულად
მოქმედი ნივთიერება
რიტუქსიმაბი (rituximab)
ფორმა და შეფუთვა
100მგ/10მლ 10მლ კონცენტრატი ი.ვ. საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებელად მინის ფლაკონი №2
მწარმოებელი
Roche Diagnostics GmbH, გერმანია
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ანტინეოპლაზური საშუალებები, მონოკლონური ანტისხეულები და ანტისხეულების და პრეპარატების კონიუგატები
ATC კოდი
L01FA01
რეგისტრაციის ნომერი
რ-037412
რეგისტრირებულია
23 თებერვალი 2023, მოქმედებს 23 თებერვალი 2028-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
F. Hoffmann-La Roche Ltd (შვეიცარია)
განმცხადებელი
შპს „როშ ჯორჯია“
GMP
აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
ურთიერთქმედების შემოწმებამაბტერა და სხვა წამალი ერთად

მაბტერა — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

რა არის მაბტერა

მაბტერა შეიცავს აქტიურ ნივთიერებას სახელწოდებით „რიტუქსიმაბი“. ეს არის გარკვეული ტიპის ცილა, რომელსაც „მონოკლონური ანტისხეული“ ეწოდება. ის ეკვრის გარკვეული ტიპის სისხლის თეთრი უჯრედის - „B-ლიმფოციტის“ ზედაპირს. როდესაც რიტუქსიმაბი ამ უჯრედის ზედაპირს ეკვრის, ეს უჯრედი კვდება.

რისთვის გამოიყენება მაბტერა

მაბტერას გამოყენება შესაძლებელია რამდენიმე სხვადასხვა დაავადების სამკურნალოდ ზრდასრულებსა და ბავშვებში. თქვენმა ექიმმა შეიძლება დანიშნოს მაბტერათი მკურნალობა შემდეგი დაავადებებისთვის:

ა) არაჰოჯკინის ლიმფომა

ეს არის ლიმფური ქსოვილის (იმუნური სისტემის ნაწილის) დაავადება, რომელიც მოქმედებს გარკვეული ტიპის სისხლის თეთრ უჯრედზე სახელწოდებით „B-ლიმფოციტი“.

ზრდასრულებში მაბტერას გამოყენება შეიძლება დამოუკიდებლად ან სხვა პრეპარატებთან, ე. წ. „ქიმიოთერაპიულ“ მედიკამენტებთან ერთად.

როდესაც ზრდასრულ პაციენტებში მკურნალობა ეფექტურია, მაბტერას გამოყენება შესაძლებელია შემნარჩუნებელი თერაპიის სახით საწყისი მკურნალობის დამთავრებიდან 2 წლის განმავლობაში.

ბავშვებში და მოზარდებში მაბტერა გამოიყენება „ქიმიოთერაპიასთან“ ერთად კომბინაციაში.

ბ) ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემია

ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემია (ქლლ) არის ლეიკემიის ყველაზე გავრცელებული ფორმა ზრდასრულებში. ქლლ მოქმედებს კონკრეტულ ლიმფოციტზე - B უჯრედზე, რომელიც წარმოიშვება ძვლის ტვინში და ვითარდება ლიმფურ კვანძებში. ქლლ-ით დაავადებულ პაციენტებს პათოლოგიური ლიმფოციტების ძალიან დიდი რაოდენობა აქვთ და ისინი ძირითადად ძვლის ტვინში და სისხლში გროვდებიან. ამ პათოლოგიური Bლიმფოციტების პროლიფერაცია იწვევს იმ სიმპტომებს, რომლებიც შესაძლოა გქონდეთ. მაბტერა ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში ანადგურებს ამ უჯრედებს, რომლებიც შემდგომ ორგანიზმიდან თანდათანობით ბიოლოგიური პროცესების საშუალებით გამოიყოფიან.

გ) რევმატოიდული ართრიტი

მაბტერა გამოიყენება რევმატოიდული ართრიტის სამკურნალოდ. რევმატოიდული ართრიტი სახსრების დაავადებაა. Bლიმფოციტები ზოგიერთი იმ სიმპტომის განვითარების მიზეზები არიან, რომლებიც გაქვთ. მაბტერა გამოიყენება რევმატოიდული ართრიტის სამკურნალოდ იმ ადამიანებში, რომლებმაც უკვე სცადეს ზოგიერთი სხვა მედიკამენტით მკურნალობა, მაგრამ ამ მედიკამენტებმა ან მოქმედება შეწყვიტა, ან არ იყო საკმარისად ეფექტური, ან გვერდითი მოვლენები გამოიწვია. მაბტერა ჩვეულებრივ მიიღება მეორე მედიკამენტთან ერთად, რომელსაც მეტოტრექსატი ეწოდება.

მაბტერა ამცირებს რევმატოიდული ართრიტით გამოწვეული სახსრების დაზიანების სიჩქარეს და აუმჯობესებს ჩვეული ყოველდღიური აქტივობის უნარს.

მაბტერათი მკურნალობაზე საუკეთესოდ რეაგირებენ ის პაციენტები, ვისაც დადებითი აქვთ ტესტი რევმატოიდულ ფაქტორზე (RF) და/ან ციკლური ციტრულინირებული პეპტიდის ანტისხეულზე (anti-CCP). ორივე აღნიშნული ტესტი ხშირად დადებითია რევმატოიდული ართრიტის დროს და ხელს უწყობს დიაგნოზის დასაბუთებას.

დ) გრანულომატოზი პოლიანგიიტით ან მიკროსკოპული პოლიანგიიტი

მაბტერა კორტიკოსტეროიდებთან კომბინაციაში გამოიყენება ზრდასრულების და 2 წლის და მეტი ასაკის ბავშვების სამკურნალოდ, რომლებსაც აქვთ გრანულომატოზი პოლიანგიიტით (წარსულში ცნობილი ვეგენერის გრანულომატოზის სახელით) ან მიკროსკოპული პოლიანგიიტი.

გრანულომატოზი პოლიანგიიტით და მიკროსკოპული პოლიანგიიტი წარმოადგენს სისხლძარღვების ანთების ორ ფორმას, რომლებიც ძირითადად აზიანებენ ფილტვებს და თირკმელებს, მაგრამ მათ შეიძლება სხვა ორგანოების დაზიანებაც გამოიწვიონ. ამ დაავადებების განვითარებაში Bლიმფოციტები მონაწილეობენ.

ე) ვულგარული პემფიგუსი

მაბტერა გამოიყენება ზომიერი სიმძიმის ან მძიმე ვულგარული პემფიგუსით დაავადებული პაციენტების სამკურნალოდ. ვულგარული პემფიგუსი ავტოიმუნური დაავადებაა, რომელიც იწვევს მტკივნეული ბუშტუკების გაჩენას კანზე და პირის ღრუს, ცხვირის, ყელის და სასქესო ორგანოების ლორწოვანზე.

მიღების წესი და დოზირება

მაბტერას მიღება უნდა დაინიშნოს გამოცდილი ჯანდაცვის სპეციალისტის მჭიდრო მეთვალყურეობის ქვეშ და გარემოში, სადაც დაუყოვნებლივ ხელმისაწვდომი იქნება სრული რეანიმაციული საშუალებები (იხ. ქვეავი 4.4).

პრემედიკაცია და პროფილაქტიკური მედიკამენტები:

ყველა ჩვენება

მაბტერას ყოველი მიღების წინ ყოველთვის უნდა ჩატარდეს პრემედიკაცია, რომელიც შედგება ანტიპრეზიული და ანტიჰისტამინური საშუალებისგან, მაგალითად: პარაცეტამოლისა და დიფენჰიდრამინისგან.

არაჰოჯკინის ლიმფომა და ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემია

არაჰოჯკინის ლიმფომით დაავადებულ (NHL) ან CLL-ის მქონე მოზრდილ პაციენტებს, ასევე უნდა ჩაუტარდეთ გლუკოკორტიკოიდებით პრემედიკაცია, კერძოდ როდესაც მაბტერას კურსი არ ტარდება სტეროიდების შემცველ ქიმიოთერპაიასთან კომბინაციაში.

არაჰოჯკინის ლიმფომის მქონე პედიატრიულ პაციენტებში, პრემედიკაცია პარაცეტამოლით და H1 ანტიჰისტამინით (= დიფენჰიდრამინი ან ექვივალენტი) უნდა ჩატარდეს მაბტერას ინფუზიის დაწყებამდე 30-60 წუთით ადრე. გარდა ამისა, პრედნიზონი უნდა დაინიშნოს, როგორც ეს მოცემულია ცხრილში 1.

CLL-ის მქონე პაციენტებში სიმსივნური ლიზისის სინდრომის რისკის შესამცირებლად რეკომენდებულია მაბტერას მიღებამდე 48 საათით ადრე ადექვატური ჰიდრატაცია და ურიკოსტატიკების მიღებასაპროფილაქტიკოდ. CLL პაციენტებისთვის, რომელთა ლიმფოციტების რაოდენობა არის> 25 × 109/L,ინფუზიასთან დაკავშირებული მწვავე რეაქციების და/ან ციტოკინების გამოთავისუფლების სინდრომის სიხშირისა და სიმწვავის ხარისხის შემცირების მიზნით რეკომენდებულია ინტრავენურად 100 მგ პრედნიზონ/პრედნიზოლონის მიღება მაბტერას შეყვანამდე ცოტა ხნით ადრე.

რევმატოიდული ართრიტი, გრანულომატოზი პოლიანგიიტით (GPA) და მიკროსკოპული პოლიანგიიტით(MPA) და ვულგარული პემფიგუსი

რევმატოიდული ართრიტით, GPA ან MPA ან ვულგარული პემფიგუსით დაავადებულ პაციენტებში, პრემედიკაცია 100 მგ ინტრავენური მეთილპრედნიზოლონით უნდა დასრულდეს მაბტერა-ს ყოველ ინფუზიამდე 30 წუთით ადრე, რათა შემცირდეს ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების (IRRs)სიხშირე და სიმძიმე.

GPA ან MPA-ის მქონე ზრდასრულ პაციენტებში, მეთილპრედნიზოლონის შეყვანა ინტრავენურად 1-დან 3 დღემდე, 1000 მგ დღეში, რეკომენდებულია მაბტერას პირველი ინფუზიის წინ (მეთილპრედნიზოლონის ბოლო დოზა შეიძლება მიღებულ იქნას იმავე დღეს, როგორც მაბტერას პირველი ინფუზია). ამას უნდა მოჰყვეს პერორალური პრედნიზონი 1 მგ/კგ/დღეში (არაუმეტეს 80 მგ/დღეში და შემცირდეს რაც შეიძლება სწრაფად კლინიკური საჭიროებიდან გამომდინარე) მაბტერათი მკურნალობის 4 კვირიანი საინდუქციო კურსის განმავლობაში და მის შემდეგ.

პნევმოცისტური პნევმონიის(Pneumocystis jirovecii pneumonia (PJP)) პროფილაქტიკა რეკომენდირებულია GPA ან MPA-ით დაავადებულ პედიატრიულ პაციენტებში, MabThera-ით მკურნალობის დროს და შემდგომ, საჭიროებისამებრ.

GPA ან MPA-ით დაავადებულ პედიატრიულ პაციენტებში, მაბტერა IV-ის პირველ ინფუზიამდე, მეთილპრედნიზოლონი უნდამიეცეს IV (ინტრავენურად) სამი დღიური დოზის სახით- 30 მგ/კგ/დღეში (არაუმეტეს 1 გ/დღეში) მძიმე/მწვავე ვასკულიტის სიმპტომების სამკურნალოდ. სამამდე დამატებითი დღიური დოზა 30 მგ/კგ IV მეთილპრედნიზოლონი შეიძლება დაინიშნოს მაბტერას პირველ ინფუზიამდე.

მეთილპრედნიზოლონის IV მიღების დასრულების შემდეგ, პაციენტებმა უნდა მიიღონ პერორალური პრედნიზონი 1 მგ/კგ/დღეში (არაუმეტეს 60 მგ/დღე-ღამეში) და რაც შეიძლება სწრაფად შემცირდეს კლინიკური საჭიროების მიხედვით (იხ. ქვეთავი 5.1).

დოზირება

მნიშვნელოვანია, შემოწმდეს მედიკამენტების ეტიკეტები, რათა დარწმუნდეთ, რომ შესაბამისი ფორმულირება (ინტრავენური ან კანქვეშა ფორმულირება) მიეცემა პაციენტს დადგენილი წესით.

მკურნალობის დროს დოზის კორექცია

მაბტერას დოზის შემცირება რეკომენდებული არ არის. როდესაც მაბტერა ქიმიოთერაპიასთან ერთად გამოიყენება, უნდა იქნას გამოყენებული ქიმიოთერაპიული პრეპარატების დოზის სტანდარტული შემცირება.

არაჰოჯკინის ლიმფომა

ფოლიკულური არაჰოჯკინის ლიმფომა

კომბინირებული თერაპია

მაბტერას რეკომენდებული დოზა ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში ფოლიკულური ლიმფომით ადრე არანამკურნალევი ან მორეციდივე/რეფრაქტერული პაციენტების ინდუქციური მკურნალობისთვის არის: 375 მგ/მ2 სხეულის ზედაპირის ფართობის მიხედვით ყოველი ციკლისთვის, საერთო ჯამში მიიღება 8 ციკლამდე.

მაბტერა უნდა დაინიშნოს ყოველი ქიმიოთერაპიის ციკლის პირველ დღეს, ქიმიოთერაპიის გლუკოკორტიკოიდური კომპონენტის ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, თუ ეს შესაძლებელია.

შემანარჩუნებელი თერაპია

ადრე არანამკურნალევი ფოლიკულური ლიმფომა

მაბტერას რეკომენდირებული დოზა, რომელიც გამოიყენება როგორც შემანარჩუნებელი მკურნალობა ადრე არანამკურნალევი ფოლიკულური ლიმფომით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებმაც უპასუხეს ინდუქციურ მკურნალობას, არის: 375 მგ/მ2 სხეულის ზედაპირის ფართობის მიხედვით 2 თვეში ერთხელ (დაწყებული ინდუქციური თერაპიის ბოლო დოზიდან 2 თვისშემდეგ) დაავადებისპროგრესირებამდე ან მაქსიმუმ ორი წლის განმავლობაში (სულ 12 ინფუზია).

მორეციდივე/რეფრაქტერული ფოლიკულური ლიმფომა

მაბტერას რეკომენდირებული დოზა, რომელიც გამოიყენება როგორც შემანარჩუნებელი მკურნალობა მორეციდივე/რეფრაქტერული ფოლიკულური ლიფომით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებმაც უპასუხეს ინდუქციურ მკურნალობას, არის: 375 მგ/მ2 სხეულის ზედაპირის ფართობის მიხედვით 3 თვეში ერთხელ (დაწყებული ინდუქციური თერაპიის ბოლო დოზიდან 3 თვის შემდეგ) დაავადების პროგრესირებამდე ან მაქსიმუმ ორი წლის განმავლობაში (სულ 8 ინფუზია).

მონოთერაპია

მორეციდივე/რეფრაქტერული ფოლიკულური ლიმფომა

მაბტერას მონოთერაპიის რეკომენდებული დოზა, რომელიც გამოიყენება, როგორც ინდუქციური მკურნალობა III -IV სტადიის ფოლიკულური ლიმფომის მქონე ზრდასრული პაციენტებისთვის, რომლებიც არიან ქიმიორეზისტენტული ან აღენიშნებათ მეორე ან მომდევნო რეციდივი ქიმიოთერაპიის შემდეგ არის: 375 მგ/მ2 სხეულის ზედაპირის ფართობი, შეყვანილი ინტრავენური ინფუზიის სახით კვირაში ერთხელ ოთხიკვირის განმავლობაში.

მაბტერას მონოთერაპიით განმეორებითი მკურნალობისთვის პაციენტებისთვის, რომლებმაც უპასუხეს წინა მკურნალობას მაბტერას მონოთერაპიაზე მორეციდივე/რეფრაქტერული ფოლიკულური ლიმფომის დროს, რეკომენდებული დოზაა: 375 მგ/მ2 სხეულის ზედაპირის ფართობი, შეყვანილი ინტრავენური ინფუზიის სახით კვირაში ერთხელ ოთხი კვირის განმავლობაში (იხ. ქვეთავი5.1).

ზრდასრულთა დიფუზური მსხვილი B უჯრედოვანი არაჰოჯკინის ლიმფომა

მაბტერა უნდა იქნას გამოყენებული CHOP ქიმიოთერაპიასთან ერთად კომბინაციაში. რეკომენდებული დოზაა 375 მგ/მ2 სხეულის ზედაპირის ფართობის მიხედვით, შეყვანილი ყოველი ქიმიოთერაპიის ციკლის პირველ დღეს 8 ციკლის განმავლობაში CHOP-ის გლუკოკორტიკოიდური კომპონენტის ინტრავენური ინფუზიის შემდეგ. მაბტერას უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის დადგენილი სხვაქიმიოთერაპიულ კურსებთან კომბინაციაში გამოყენებისას დიფუზური B-უჯრედოვანი არაჰოჯკინის ლიმფომის სამკურნალოდ.

ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემია

მაბტერას რეკომენდებული დოზა ი.ვ(IV) გზით შეყვანისას ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში იქამდე არანამკურნალები და რეციდიული/რეზისტენტული CLL -ის მქონე პაციენტებისათვის არის 375 მგ/მ2 სხეულის ზედაპირის ფართობის (BSA) მიხედვით პირველი ციკლის 0-ან დღეს, რასაც მოსდევს 500 მგ/მ2--ს სხეულის ზედაპირის ფართობის (BSA) მიხედვით მედიკამენტის მიღება ყოველი მომდევნო ციკლის 1-ელ დღეს საერთო ჯამში 6 ციკლის განმავლობაში. ქიმიოთერაპიის კურსი ინიშნება მაბტერას ინფუზიის შემდეგ.

რევმატოიდული ართრიტი

პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობენ მაბტერათი უნდა მიეცეს პაციენტის გაფრთხილების ბარათი ყოველი ინფუზიის დროს.

ინტრავენური (IV ) მაბტერას კურსი მოიცავს ორ, 1000 მგ-იან ი.ვ. ინფუზიას. მაბტერას რეკომენდებული დოზირება არის 1000 მგ, ი.ვ. ინფუზიის გზით, რომელსაც მოყვება მეორე 1000 მგ-ის ინფუზია ორი კვირის შემდეგ.

შემდგომი კურსების ჩატარების საჭიროება უნდა განისაზღვროს წინა კურსიდან 24 კვირის შემდეგ. განმეორებითი მკურნალობა უნდა ჩატარდეს იმ დროს, თუ დაავადების ნარჩენი აქტივობა კვლავ ნარჩუნდება, წინააღმდეგ შემთხვევაში განმეორებითი მკურნალობა უნდა გადაიდოს დაავადების შემდგომ გააქტიურებამდე.

არსებული მონაცემები მიუთითებს, რომ კლინიკური პასუხი ჩვეულებრივ მიიღწევა საწყისი მკურნალობის კურსიდან 16 - 24 კვირაში. თერაპიის გაგრძელება სიფრთხილით/ყურადღებით უნდა განიხილებოდეს იმ პაციენტებში, რომლებმაც არ აღენიშნებათ თერაპიული სარგებელი ამ დროის განმავლობაში.

გრანულომატოზი პოლიანგიიტით (GPA- Granulomatosis with polyangiitis) და მიკროსკოპული პოლიანგიიტით (MPA- microscopic polyangiitis)

პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობენ მაბტერათი უნდა მიეცეს პაციენტის გაფრთხილების ბარათი ყოველი ინფუზიის დროს.

ზრდასრულთა რემისიის ინდუქცია

მაბტერას რეკომენდებული დოზირება გაპ-ის (GPA) და მპ-ის (MPA) მკურნალობისთვის არის 375 მგ/მ2 სხეულის ზედაპირის ფართობზე ი.ვ. ინფუზიის გზით, კვირაში ერთჯერ, 4 კვირის განმავლობაში (სრული ინფუზია).

ზრდასრულთა შემანარჩუნებელი მკურნალობა

მაბტერათი რემისიის ინდუქციის შემდეგ, შემანარჩუნებელი მკურნალობა GPA და MPA -ის მქონე მოზრდილ პაციენტებში უნდა დაიწყოს არაუახლოეს 16 კვირისა მაბტერას ბოლო ინფუზიიდან.

სხვა სტანდარტული იმუნოსუპრესანტებით რემისიის ინდუქციის შემდეგ, მაბტერათი შემანარჩუნებელი მკურნალობა უნდა დაიწყოს დაავადების რემისიის შემდეგ 4 კვირის განმავლობაში.

მაბტერა უნდა დაინიშნოს ორი 500 მგ ინტრავენური ინფუზიის სახით, ორკვირიანი ინტერვალით , რასაც მოჰყვება 500 მგ IV ინფუზია ყოველ 6 თვეში ერთხელ. პაციენტებმა უნდა მიიღონ მაბტერა რემისიის მიღწევიდან მინიმუმ 24 თვის განმავლობაში (კლინიკური ნიშნებისა და სიმპტომების არარსებობა). პაციენტებისთვის, რომლებსაც შეიძლება ჰქონდეთ რეციდივის უფრო მაღალი რისკი, ექიმმა უნდა განიხილოს მაბტერას შემანარჩუნებელი თერაპიის უფრო მეტი ხანგრძლივობა, კერძოდ -5 წლამდე.

ვულგარული პემფიგუსი(Pemphigus vulgaris)

პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობენ მაბტერათი უნდა მიეცეს პაციენტის გაფრთხილების ბარათი ყოველი ინფუზიის დროს.

მაბტერას რეკომენდებული დოზა პემფიგუს ვულგარისის სამკურნალოდ არის 1000 მგ, შეყვანილი ინტრავენური ინფუზიის სახით, რასაც მოჰყვება ორი კვირის შემდეგ მეორე 1000 მგ IV (ინტრავენური) ინფუზია გლუკოკორტიკოიდების შემცირებულ კურსთან ერთად.

შემანარჩუნებელი მკურნალობა

500 მგ IV (ინტრავენურად) შემანარჩუნებელი ინფუზია უნდა ჩატარდეს 12 და 18 თვეში, შემდეგ კი ყოველ 6 თვეში, საჭიროების შემთხვევაში, კლინიკური შეფასების საფუძველზე.

რეციდივის მკურნალობა

რეციდივის შემთხვევაში, პაციენტებმა შეიძლება მიიღონ 1000 მგ IV(ინტრავენურად). ჯანდაცვის პროფესიონალებმა(ექიმებმა) ასევე უნდა განიხილონ პაციენტისთვის გლუკოკორტიკოიდის დოზის განახლება ან გაზრდა კლინიკური შეფასების საფუძველზე.

შემდგომი ინფუზიები შეიძლება ჩატარდეს არაუახლოეს 16 კვირისა წინა ინფუზიიდან.

განსაკუთრებული პოპულაციები

პედიატრიული პოპულაცია

არაჰოჯკინის ლიმფომა

ადრე არანამკურნალევ, შორსწასული სტადიის, CD20 დადებითი DLBCL/BL/BAL/BLL-ის მქონე პედიატრიულ პაციენტებში ასაკით ≥ 6 თვიდან < 18 წლამდე, მაბტერა უნდა იქნას გამოყენებული სისტემურ ,,ლიმფომა მალინ B” (LMB) ქიმიოთერაპიასთან ერთად (იხ. ცხრილები 1 და 2. ). მაბტერას რეკომენდებული დოზაა 375 მგ/მ2 BSA, შეყვანილი IV ინფუზიის სახით. არ არის საჭირო MabThera-ს დოზის კორექცია, გარდა BSA-ის მიხედვით ჩატარებული კორექციისა.

მაბტერას უსაფრთხოება და ეფექტურობა ≥ 6 თვიდან < 18 წლამდე პედიატრიულ პაციენტებში გამოყენებისას არ არის დადგენილი სხვა ჩვენებებში, გარდა ადრე არანამკურნალევი შორსწასული სტადიის CD20 დადებითი DLBCL/BL/BAL/BLL. მხოლოდ შეზღუდული მონაცემებია ხელმისაწვდომი 3 წლამდე ასაკის პაციენტებისთვის. დამატებითიინფორმაციისთვისიხილეთქვეთავი 5.1.

მაბტერა არ უნდა იქნას გამოყენებული CD20 დადებითი დიფუზური B-უჯრედოვანი ლიმფომით დაავადებულ პედიატრიულ პაციენტებში დაბადებიდან <6 თვემდე ასაკამდე (იხ. ქვეთავი5.1).

ცხრილი 1 მაბტერას მიღების დოზირება არაჰოჯკინის ლიმფომის მქონე პედიატრიულ პაციენტებში

ციკლი

მკურნალობის დღე

ადმინისტრაციის დეტალები

პრეფაზა (COP)

მაბტერა არ არის მიცემული

-

საინდუქციო კურსი 1

(COPDAM1)

დღე -2

(შეესაბამება პრეფაზის მე-6 დღეს)

მაბტერას 1-ლი ინფუზია

პირველი ინდუქციური კურსის დროს, პრედნიზონი ინიშნება ქიმიოთერაპიის კურსის ფარგლებში და უნდა დაინიშნოს მაბტერამდე

დღე1

მაბტერას მე-2ინფუზია

მაბტერა მიიღება მაბტერას პირველი ინფუზიიდან 48 საათის შემდეგ.

საინდუქციო კურსი 2

(COPDAM2)

დღე -2

მაბტერას მე-3 ინფუზია

მე-2 საინდუქციო კურსში პრედნიზონი არ ინიშნება მაბტერას მიღების დროს.

დღე 1

მაბტერას მე-4 ინფუზია

მაბტერა მიიღება მაბტერას მესამე ინფუზიიდან 48 საათის შემდეგ

კონსოლიდაციის კურსი 1

(CYM/CYVE)

დღე1

მაბტერას მე-5 ინფუზია

პრედნიზონი არ ინიშნება მაბტერას

მიღების დროს.

კონსოლიდაციის კურსი 2

(CYM/CYVE)

დღე 1

მაბტერას მე-6 ინფუზია

პრედნიზონი არ ინიშნება მაბტერას მიღების დროს.

მოვლის კურსი 1 (M1)

კონსოლიდაციის მე-2 კურსის 25-დან 28-მდე დღე (CYVE)

მაბტერა არ არის მიცემული

იწყება, როდესაც პერიფერიული რაოდენობა აღდგება კონსოლიდაციის მე-2 კურსიდან (CYVE) ANC> 1.0 x 109/ლ და თრომბოციტები > 100 x 109/ლ

მოვლის კურსი 2 (M2)

შენარჩუნების 1-ლი კურსის 28 დღე (M1)

მაბტერა არ არის მიცემული

-

ANC = ნეიტროფილების აბსოლუტური რიცხვი; COP =ციკლოფოსფამიდი; ვინკრისტინი, პრედნიზონი; COPDAM = ციკლოფოსფამიდი, ვინკრისტინი, პრედნიზოლონი, დოქსორუბიცინი, მეტოტრექსატი; CYM = CYtarabine (Aracytine, Ara-C), მეტოტრექსატი; CYVE = CYtarabine (Aracytine, Ara-C), VEposide (VP16)

ცხრილი 2 მკურნალობის გეგმა არაჰოჯკინის ლიმფომის მქონე პედიატრიულ პაციენტებში: მაბტერასთან თანმხლები ქიმიოთერაპია

მკურნალობის გეგმა

პაციენტის დადგმა

ადმინისტრაციის დეტალები

ჯგუფი B

III სტადია მაღალი LDH დონით (> N x 2),

IV სტადია CNS უარყოფითი

პრეფაზას მოჰყვება 4 კურსი:

2 ინდუქციური კურსი (COPADM) HDMTX 3გ/მ2 და 2 კონსოლიდაციის კურსი (CYM)

ჯგუფიC

ჯგუფი C1:

B- AL CNS უარყოფითი, IV სტადია და BAL CNS დადებითი და CSF უარყოფითი

პრეფაზას მოჰყვა 6 კურსი:

2 ინდუქციური კურსი (COPADM) HDMTX 8გ/მ²-ით, 2 კონსოლიდაციის კურსი (CYVE) და 2 ტექნიკური კურსი (M1 და M2)

ჯგუფი C3:

BAL CSF დადებითი, IV ეტაპი CSF დადებითი

თანმიმდევრული კურსები უნდა ჩატარდეს როგორც კი სისხლის ანალიზი დაუბრუნდება ნორმას და აღდგება უჯრედების რაოდენობა და ასევე, როცა პაციენტის მდგომარეობა ამის საშუალებას იძლევა, გარდა შემანარჩუნებელი კურსებისა, რომლებიც ტარდება 28 დღის ინტერვალით.

BAL = ბერკიტის ლეიკემია (მომწიფებული B-უჯრედული მწვავე ლეიკემია); CSF = ცერებროსპინალური სითხე; ცნს = ცენტრალური ნერვული სისტემა; HDMTX = მეტოტრექსატი მაღალი დოზით; LDH = რძემჟავა დეჰიდროგენაზა

გრანულომატოზი პოლიანგიიტით (GPA-) და მიკროსკოპული პოლიანგიიტი (MPA- )

მაბტერას რეკომენდებული დოზა რემისიული თერაპიის ინდუქციისთვის მწვავე/მძიმე, აქტიური GPA ან MPA-ის მქონე პედიატრიული პაციენტებისთვის არის 375 მგ/მ2 BSA-ის მიხედვით, შეყვანილი IV ინფუზიის სახით კვირაში ერთხელ 4 კვირის განმავლობაში.

მაბტერას უსაფრთხოება და ეფექტურობა პედიატრიულ პაციენტებში (≥ 2-დან< 18 წლამდე) არ არის დადგენილი მძიმე, აქტიური GPA ან MPA -ის გარდა სხვა ჩვენებებში.

მაბტერა არ უნდა იქნას გამოყენებული 2 წელზე ნაკლები ასაკის მძიმე, აქტიური GPA ან MPA-ის მქონე პედიატრიულ პაციენტებში, რადგან არსებობს არაადეკვატური იმუნური პასუხის გამოვლენის შესაძლებლობა ბავშვთა ვაქცინაციის დროს, რასაც მიმართავენ პრევენციული მიზნით ბავშვთა დაავადებების თავიდან ასაცილებლად (მაგ. წითელა, ყბაყურა, წითურა და პოლიომიელიტი) (იხ. ქვეთავი5.1).

ხანდაზმულები

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზემეტიასაკის) დოზისკორექცია საჭირო არ არის.

მიღების მეთოდი

ყველა ჩვენება

მომზადებული მაბტერას ხსნარი უნდა შეიყვანოთ ინტრავენური ინფუზიის სახით სპეციალური ხაზით. არ უნდა იქნას შეყვანილი ინტრავენური ბიძგის ან ბოლუსის სახით.

პაციენტები უნდა იყვნენ მჭიდრო მონიტორინგის ქვეშ ციტოკინის გამოთავისუფლების სინდრომის გამოვლინების თვალსაზრებით (იხ. ქვეთავი 4.4). პაციენტებს, რომლებსაც უვითარდებათ მძიმე რეაქციების ნიშნები, განსაკუთრებით მძიმე დისპნოე, ბრონქოსპაზმი ან ჰიპოქსია, მათ შემთხვევაში ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს. პაციენტები არაჰოჯკინის ლიმფომით უნდა შეფასდნენ სიმსივნის ლიზისის სინდრომის არსებობაზე შესაბამისი დამადასტურებელი მეთოდების დახმარებით, მათ შორის ლაბორატორიული ტესტების ჩათვლით და, ფილტვის ინფილტრაციისთვის, გულმკერდის რენტგენით. პაციენტებში ინფუზია არ უნდა განახლდეს ყველა სიმპტომის სრულ გაქრობამდე და ლაბორატორიული მაჩვენებლების და გულმკერდის რენტგენოლოგიური გამოკვლევებით ნაჩვენები სიმპტომების სრულ ნორმალიზებამდე. ამ მომენტისთვის, ინფუზია შეიძლება განახლდეს წინა სიჩქარის არაუმეტეს ნახევარი მაჩვენებლით. თუ იგივე ტიპის მძიმე გვერდითი რეაქციები განმეორდება მეორედ, მკურნალობის შეწყვეტის გადაწყვეტილება სერიოზულად უნდა იქნას განხილული თითოეულ შემთხვევაში.

მსუბუქი ან ზომიერი ხარისხის ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების (IRR) (ქვეთავი 4.8) სიხშირე ჩვეულებრივ რეაგირებს ინფუზიის სიჩქარის შემცირებაზე. ინფუზიის სიჩქარე შეიძლება გაიზარდოს სიმპტომების გაუმჯობესებისას.

მოზრდილთა არაჰოჯკინის ლიმფომა, ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემია, რევმატოიდული ართრიტი, ვულგარული პემფიგუსი, მოზრდილთა და ბავშვთა გრანულომატოზი პოლიანგიიტით (GPA) და მიკროსკოპული პოლიანგიიტით (MPA)

პირველი ინფუზია

ინფუზიის რეკომენდებული საწყისი სიჩქარეა 50 მგ/სთ; პირველი 30 წუთის შემდეგ, ის შეიძლება გაიზარდოს 50 მგ/სთ-ით (მატებით) ყოველ 30 წუთში, მაქსიმუმ 400 მგ/სთ-მდე.

შემდგომი ინფუზიები

მაბტერას შემდგომი დოზების შეყვანა შესაძლებელია საწყისი სიჩქარით 100 მგ/სთ და გაიზარდოს 100 მგ/სთ მატებით 30 წუთის ინტერვალით, მაქსიმუმ 400 მგ/სთ-მდე.

პედიატრიული პაციენტები - არაჰოჯკინის ლიმფომა

პირველი ინფუზია

ინფუზიის რეკომენდირებული საწყისი სიჩქარეა 0,5 მგ/კგ/სთ (მაქსიმუმ 50 მგ/სთ); ის შეიძლება გაიზარდოს 0,5 მგ/კგ/სთ-ით ყოველ 30 წუთში, მაქსიმუმ 400 მგ/სთ-მდე თუ არ ვლინდება ჰიპერმგრძნობელობა ან ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები.

შემდგომი ინფუზიები

მაბტერას შემდგომი დოზების შეყვანა შესაძლებელია საწყისი სიჩქარით 1 მგ/კგ/სთ (მაქსიმუმ 50 მგ/სთ); ის შეიძლება გაიზარდოს 1 მგ/კგ/სთ-ით ყოველ 30 წუთში მაქსიმუმ 400 მგ/სთ-მდე.

რევმატოიდული ართრიტი

ალტერნატიული შემდგომი, უფრო სწრაფი, ინფუზიის განრიგი

თუ პაციენტებს არ განუცდიათ ინფუზიასთან დაკავშირებული სერიოზული გვერდითი რეაქცია მათი პირველი ან მომდევნო ინფუზიის დროს მაბტერას 1000 მგ დოზის სტანდარტული საინფუზიო სქემის მიხედვით, უფრო სწრაფი ინფუზია შეიძლება დაინიშნოს მეორე და შემდგომ ინფუზიებში იგივე კონცენტრაციის გამოყენებით, როგორც წინა ინფუზიებში (4 მგ. / მლ 250 მლ მოცულობაში). დაიწყეთ 250 მგ/სთ სიჩქარით პირველი 30 წუთის განმავლობაში და შემდეგ 600 მგ/სთ მომდევნო 90 წუთის განმავლობაში. თუ პაციენტი კარგად აიტანს უფრო სწრაფ ინფუზიას, ინფუზიის ეს სქემა შეიძლება გამოყენებულ იქნას შემდგომი ინფუზიების შეყვანისას.

პაციენტებს, რომლებსაც აღენიშნებათ კლინიკურად მნიშვნელოვანი გულ-სისხლძარღვთა დაავადება, მათ შორის არითმიები, ან აღენიშნებათ წინაინფუზიასთან დაკავშირებული სერიოზული გვერდითი რეაქციები რაიმე წინა ბიოლოგიურ თერაპიაზე ან რიტუქსიმაბზე, არ უნდა მიიღონ უფრო სწრაფი ინფუზია.

უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან თაგვის ცილების, ან რომელიმე სხვა დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომლებიც ჩამოთვლილია ქვეთავში 6.1

აქტიური, მძიმე ინფექციები (იხ. ქვეთავი 4.4).

პაციენტები მძიმე იმუნოკომპრომეტირებულ მდგომარეობაში.

გულის მძიმე უკმარისობა (ნიუ-იორკის გულის ასოციაციის IV კლასი) ან მძიმე, უკონტროლო გულის დაავადება (იხილეთ ქვეთავი 4.4 სხვა გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებთან დაკავშირებით).

სიფრთხილის ზომები

მიკვლევადობა

ბიოლოგიური სამკურნალო საშუალებების მიკვლევადობის გასაუმჯობესებლად, მიღებული/ადმინისტრირებული პროდუქტის სავაჭრო სახელი და სერიული ნომერი მკაფიოდ უნდა იყოს დაფიქსირებული.

პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია

ყველა პაციენტს, რომლებიც მკურნალობენ მაბტერათი რევმატოიდული ართრიტით, GPA, MPA ან პემფიგუს ვულგარისით დაავადების შემთხვევაში, უნდა მიეცეს პაციენტის გაფრთხილების ბარათი ყოველი ინფუზიის დროს. გაფრთხილების ბარათი შეიცავს მნიშვნელოვან უსაფრთხოების ინფორმაციას პაციენტებისთვის ინფექციების პოტენციური გაზრდილი რისკის შესახებ, მათ შორის პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათიის (PML) თაობაზეც.

რევმატოიდული ართრიტის და აუტოიმუნური დაავადებების [მათ შორის სისტემური წითელი მგლურას (SLE) და ვასკულიტის] სამკურნალოდ და ასევე NHL-ისა და CLL-ის მკურნალობისთის პოსტმარკეტინგულად მაბტერას გამოყენების შემდეგ (სადაც პაციენტების უმრავლესობას მაბტერა ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში ან ჰემატოპოეტური ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაციის ნაწილად ჰქონდა მიღებული) დაფიქსირდა ფატალური PML-ის ძალიან იშვიათი შემთხვევები. პაციენტები რეგულარულად უნდა იმყოფებოდნენ მონიტორინგის ქვეშ ნებისმიერი ახალი ან გაუარესებული ნევროლოგიური სიმპტომის ან ნიშნის გამოვლენის მიზნით, რომლებიც შეიძლება PML-ზე მიუთითებდეს. თუ PML-ზე ეჭვი არსებობს, შემდგომი დოზირება უნდა შეწყდეს PML-ის გამორიცხვამდე. კლინიცისტმა უნდა შეაფასოს პაციენტი, რათა დაადგინოს, მიუთითებს თუ არა სიმპტომები ნევროლოგიურ დისფუნქციაზე და თუ ასეა, შესაძლოა თუ არა ეს სიმპტომები PML-ზე მიუთითებდეს. კლინიკური ჩვენების შემთხვევაში, უნდა განიხილებოდეს ნევროლოგთან კონსულტაცია.

თუ რაიმე ეჭვი არსებობს, რეკომენდებული შემდგომი კვლევები/შეფასება, მათ შორის MRI სკანირება სასურველია კონტრასტით, ცერებროსპინალური სითხის (CSF) ტესტირება JC ვირუსული დნმ-ისთვის და განმეორებითი ნევროლოგიური შეფასებები.

ექიმი განსაკუთრებით ფრთხილად/ყურადღებით უნდა იყოს PML-ის დამახასიათებელი სიმპტომების ამოსაცნობად, რომლებიც პაციენტმა შეიძლება ვერ შეამჩნიოს (მაგ. კოგნიტური, ნევროლოგიური ან ფსიქიატრიული სიმპტომები). პაციენტებს ასევე უნდა მიეცეთ რჩევა, აცნობონ პარტნიორს ან მომვლელებს მათი მკურნალობის შესახებ, რადგან მათ შეიძლება შეამჩნიონ სიმპტომები, რომლებიც პაციენტმა არ იცის.

თუ პაციენტს განუვითარდა PML, მაბტერას მიღება/დოზირება სამუდამოდ უნდა შეწყდეს.

იმუნური სისტემის აღდგენის შემდეგ PML-ით დაავადებულ იმუნოდეფიციტის მქონე პაციენტებში, დაფიქსირდა მდგომარეობის სტაბილიზაცია ან გაუმჯობესებული შედეგი. უცნობია, შეიძლება თუ არა PML-ის ადრეულმა გამოვლენამ და მაბტერათი თერაპიის შეჩერებამ გამოიწვიოს მსგავსი სტაბილიზაცია ან გაუმჯობესებული შედეგი.

გულის მხრივ (კარდიოლოგიური) დარღვევები

სტენოკარდია, გულის არითმიები, როგორიცაა წინაგულების თრთოლვა და ფიბრილაცია, გულის უკმარისობა და/ან მიოკარდიუმის ინფარქტი აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერათი. ამიტომ პაციენტები, რომლებსაც ანამნეზში აქვთ გულის დაავადება და/ან კარდიოტოქსიური ქიმიოთერაპია, უნდა იმყოფებოდნენ ყურადღებით.

ინფექციები

გამომდინარე მაბტერას მოქმედების მექანიზმიდან და იმის ცოდნით, რომ B უჯრედები მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ ნორმალური იმუნური პასუხის შენარჩუნებაში, პაციენტებს აქვთ ინფექციის გაზრდილი რისკი მაბტერათი თერაპიის შემდეგ (იხ. ქვეთავი 5.1). მაბტერათი თერაპიის დროს შეიძლება გამოვლინდეს სერიოზული ინფექციები, მათ შორის ფატალური შემთხვევები (იხ. ქვეთავი 4.8). მაბტერა არ უნდა დაინიშნოს პაციენტებში რომელთაც აქვთ აქტიური, მძიმე ინფექცია (მაგ. ტუბერკულოზი, სეფსისი და ოპორტუნისტული ინფექციები, იხილეთ ქვეთავი 4.3) ან მძიმე იმუნოკომპრომეტირებულ პაციენტებში (მაგ., სადაც CD4 ან CD8 დონე ძალიან დაბალია). ექიმებმა სიფრთხილე უნდა გამოიჩინონ, როდესაც განიხილავენ მაბტერას გამოყენებას პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ განმეორებითი ან ქრონიკული ინფექციების ანამნეზი ან აღენიშნებათ თანმხლები მდგომარეობები, რამაც შეიძლება უბიძგოს პაციენტებში სერიოზული ინფექციი განვითარების პროცესს, მაგ. ჰიპოგამაგლობულინემია (იხ. ქვეთავი 4.8). რეკომენდებულია იმუნოგლობულინის დონის განსაზღვრა მაბტერათი მკურნალობის დაწყებამდე.

პაციენტები, რომლებსაც დაუფიქსირდათ ინფექციის ნიშნები და სიმპტომები მაბტერათი თერაპიის შემდეგ, დაუყოვნებლივ უნდა შეფასდეს და დაენიშნოს სათანადო მკურნალობა. მაბტერათი მკურნალობის შემდგომ კურსამდე პაციენტები ხელახლა უნდა შემოწმდნენ ინფექციების პოტენციურ რისკზე.

პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათიის (PML) შესახებ ინფორმაციისთვის იხილეთ ზემოთ მოცემული PML განყოფილება.

რიტუქსიმაბის გამოყენების შემდეგ დაფიქსირებულია ენტეროვირუსული მენინგოენცეფალიტის შემთხვევები, მათ შორის ფატალური შემთხვევები.

B ჰეპატიტის ინფექციები

B ჰეპატიტის რეაქტივაციის შემთხვევები, მათ შორის ფატალური შედეგით, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მაბტერას. ამ პაციენტების უმეტესობას ასევე ჩაუტარდა ციტოტოქსიკური ქიმიოთერაპია. რეციდივის/რეფრაქტერული ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემიის მქონე პაციენტებში ჩატარებული ერთი კვლევიდან მიღებული შეზღუდული ინფორმაცია მიუთითებს, რომ მაბტერათი მკურნალობამ ასევე შეიძლება გააუარესოს B ჰეპატიტის პირველადი ინფექციების შედეგი.

B ჰეპატიტის ვირუსის (HBV) სკრინინგი უნდა ჩატარდეს ყველა პაციენტში მაბტერათი მკურნალობის დაწყებამდე. ეს მინიმუმ უნდა მოიცავდეს HBsAg სტატუსის და HBcAb სტატუსის განსაზღვრას, რასაც შეიძლება დაემატოს სხვა შესაბამისი მარკერების განსაზღვრა, რაც დადგენილია ადგილობრივი გაიდლაინების მიხედვით. აქტიური B ჰეპატიტის დაავადების მქონე პაციენტებმა არ უნდა მიიღონ MabThera-ით მკურნალობა. B ჰეპატიტის დადებითი სეროლოგიის მქონე პაციენტებმა (HBsAg ან HBcAb) უნდა გაიარონ კონსულტაცია ღვიძლის დაავადების ექსპერტებთან მკურნალობის დაწყებამდე და უნდა გაეწიოთ მონიტორინგი და დაავადების სწორი მართვა ადგილობრივი სამედიცინო სტანდარტების შესაბამისად, B ჰეპატიტის რეაქტივაციის თავიდან ასაცილებლად.

ინფექციების ცრუ უარყოფითი სეროლოგიური ტესტირება

ინფექციების ცრუ უარყოფითი სეროლოგიური ტესტირების რისკის გამო, ალტერნატიული სადიაგნოსტიკო საშუალებები უნდა იქნას გათვალისწინებული იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ იშვიათი ინფექციური დაავადების ნიშნები, მაგ. დასავლეთ ნილოსის ვირუსის არსებობა და ნეირობორელიოზი.

კანის რეაქციები

დაფიქსირდა კანის მძიმე რეაქციები, როგორიცაა ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (ლაიელის სინდრომი) და სტივენს ჯონსონის სინდრომი, ზოგიერთი ფატალური შედეგით (იხ. ქვეთავი 4.8). ასეთი მოვლენის გამოვლენისას, მაბტერასთან საეჭვო კავშირის შემთხვევაში, მკურნალობა სამუდამოდ უნდა შეწყდეს.

არაჰოჯკინის ლიმფომა და ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემია

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები

მაბტერა ასოცირდება ინფუზიასთან დაკავშირებულ რეაქციებთან, რომლებიც შეიძლება დაკავშირებული იყოს ციტოკინების და/ან სხვა ქიმიური შუამავლების გამოყოფასთან. ციტოკინის გამოთავისუფლების სინდრომი შეიძლება კლინიკურად არ განსხვავდებოდეს მწვავე ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციებისგან.

რეაქციების ეს ნაკრები, რომელიც მოიცავს ციტოკინის გამოთავისუფლების სინდრომს, სიმსივნის ლიზისის სინდრომს და ანაფილაქსიურ და ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციებს, აღწერილია ქვემოთ. ისინი კონკრეტულად არ არის დაკავშირებული მაბტერას შეყვანის გზასთან და შეიძლება აღინიშნოს ორივე ფორმის შემთხვევაში.

ინფუზიასთან დაკავშირებული მძიმე რეაქციები ფატალური შედეგით დაფიქსირდა მაბერას ინტრავენური ფორმის პოსტმარკეტინგული გამოყენებისას, აღნიშნული რეაქციების დაწყება მერყეობდა 30 წუთიდან 2 საათამდე მაბტერას პირველი ინტრავენური ინფუზიის დაწყებიდან. მათ შორის იყო ფილტვისმიერი მოვლენები და ზოგიერთ შემთხვევაში მოიცავდა სიმსივნის სწრაფ ლიზისს და სიმსივნის ლიზისის სინდრომის მახასიათებლებს, ასევე ცხელების, შემცივნების, სიმძიმის, ჰიპოტენზიის, ჭინჭრის ციების, ანგიონევროზის და სხვა სიმპტომებს (იხ. ქვეთავი 4.8).

ციტოკინის გამოთავისუფლების მძიმე ხარისხის სინდრომს ახასიათებს მძიმე ქოშინი, რომელსაც ხშირად თან ახლავს ბრონქოსპაზმი და ჰიპოქსია, ასევე ახლავს ცხელება, შემცივნება, კანკალი, ჭინჭრის ციება და ანგიონევროზი(ანგიოედემა). ეს სინდრომი შეიძლება ასოცირებული იყოს სიმსივნის ლიზისის სინდრომის ზოგიერთ მახასიათებელთან, როგორიცაა ჰიპერურიკემია, ჰიპერკალემია, ჰიპოკალციემია, ჰიპერფოსფატემია, თირკმლის მწვავე უკმარისობა, ლაქტატდეჰიდროგენაზას (LDH) მომატება და შეიძლება ასოცირებული იყოს მწვავე რესპირატორულ უკმარისობასთან და სიკვდილთან. მწვავე რესპირატორულ უკმარისობას შეიძლება თან ახლდეს ისეთი მოვლენები, როგორიცაა ფილტვის ინტერსტიციული ინფილტრაცია ან შეშუპება, რომელიც ჩანს გულმკერდის რენტგენზე. სინდრომი ხშირად ვლინდება პირველი ინფუზიის დაწყებიდან ერთი ან ორი საათის განმავლობაში. პაციენტები რომელთაც ანამნეზში არენიშნებათ ფილტვის უკმარისობა ან ფილტვის სიმსივნური ინფილტრაცი შეიძლება ქონდეთ ცუდი გამოსავლის/შედეგის უფრო დიდი რისკი და მათი მკურნალობისას მეტი სიფრთხილეა საჭირო. პაციენტებს, რომლებსაც განუვითარდებათ ციტოკინის გამოთავისუფლების მძიმე ხარისხის სინდრომი, დაუყოვნებლივ უნდა შეუწყდეთ ინფუზია (იხ. ქვეთავი 4.2) და უნდა მიიღონ/ჩაუტარდეთ აგრესიული სიმპტომური მკურნალობა. ვინაიდან კლინიკური სიმპტომების თავდაპირველ გაუმჯობესებას შეიძლება მოჰყვეს გაუარესება, ეს პაციენტები უნდა იყვნენ მჭიდრო დაკვირვების ქვეშ სიმსივნის ლიზისის სინდრომისა და ფილტვის ინფილტრაციის ალაგებამდე ან გამორიცხვამდე. პაციენტების შემდგომი მკურნალობა ნიშნებისა და სიმპტომების სრული გაქრობის შემდეგ იშვიათად იწვევს ციტოკინის განთავისუფლების განმეორებით მძიმე სინდრომს.

მაღალი სიმსივნური დატვირთვის ან დიდი რაოდენობით (≥25 x 109/ლ) მოცირკულირე ავთვისებიანი უჯრედების მქონე პაციენტებს, როგორიცაა CLL-ის მქონე პაციენტები, რომლებიც შეიძლება იყვნენ ციტოკინის გამოთავისუფლების განსაკუთრებით მძიმე სინდრომის მაღალი რისკის ქვეშ, უნდა ვუმკურნალოთ უკიდურესი სიფრთხილით. ეს პაციენტები უნდა იყვნენ ძალიან მჭიდრო მონიტორინგის ქვეშ პირველი ინფუზიის განმავლობაში. გასათვალისწინებელია ამ პაციენტებში პირველი ინფუზიისთვის შემცირებული ინფუზიის სიჩქარის გამოყენება ან დოზის გაყოფა ორი დღის განმავლობაში პირველი ციკლის და ნებისმიერი შემდგომი ციკლის განმავლობაში, თუ ლიმფოციტების რაოდენობა კვლავ >25 x 109/ლ-ია.

ინფუზიასთან დაკავშირებული ყველა სახის გვერდითი რეაქცია დაფიქსირდა პაციენტების 77%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერათი (ციტოკინის გამოთავისუფლების სინდრომის ჩათვლით, რომელსაც თან ახლავს ჰიპოტენზია და ბრონქოსპაზმი პაციენტების 10%-ში), იხილეთ ქვეთავი 4.8. ეს სიმპტომები ჩვეულებრივ შექცევადია მაბტერას ინფუზიის შეწყვეტის შემდეგ და ასევე სიცხის დამწევი, ანტიჰისტამინური და ზოგჯერ ჟანგბადის, ინტრავენური ფიზიოლოგიური ხსნარის ან ბრონქოდილატატორების და გლუკოკორტიკოიდების მიღებით, თუ საჭიროა. გთხოვთ, იხილოთ ციტოკინის გამოთავისუფლების სინდრომი მძიმე რეაქციებისთვის.

პაციენტებში ცილების ინტრავენური შეყვანის შემდეგ დაფიქსირდა ანაფილაქსიური და სხვა ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები. ციტოკინის გამოთავისუფლების სინდრომისგან განსხვავებით, ჭეშმარიტი ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები ჩვეულებრივ ვითარდება ინფუზიის დაწყებიდან რამდენიმე წუთში. ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების სამკურნალო მედიკამენტები, მაგ. ეპინეფრინი (ადრენალინი), ანტიჰისტამინური საშუალებები და გლუკოკორტიკოიდები ხელმისაწვდომი უნდა იყოს მაბტერას მიღებისას ალერგიული რეაქციის განვითარების შემთხვევაში მისი კუპირებისთვის. ანაფილაქსიის კლინიკური გამოვლინებები შეიძლება გამოიყურებოდეს ციტოკინის გამოთავისუფლების სინდრომის კლინიკური სურათის მსგავსად (ზემოთ აღწერილი). ჰიპერმგრძნობელობასთან დაკავშირებული რეაქციები დაფიქსირდა ნაკლებად ხშირად, ვიდრე ციტოკინის გამოყოფის სინდრომი.

ზოგიერთ შემთხვევაში მოხსენებული დამატებითი რეაქციები იყო მიოკარდიუმის ინფარქტი, წინაგულების ფიბრილაცია, ფილტვის შეშუპება და მწვავე შექცევადი თრომბოციტოპენია.

იმის გამო, რომ მაბტერას შეყვანის დროს შეიძლება განვითარდეს ჰიპოტენზია, მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ანტიჰიპერტენზიული მედიკამენტების შეწყვეტა მაბტერას ინფუზიამდე 12 საათით ადრე.

იმუნიზაცია

ცოცხალი ვირუსული ვაქცინებით იმუნიზაციის უსაფრთხოება, მაბტერათი თერაპიის შემდეგ, არ არის შესწავლილი NHL და CLL -ით დაავადებული პაციენტებისთვის და ამიტომ ცოცხალი ვირუსის ვაქცინებით ვაქცინაცია არ არის რეკომენდებული. პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობენ მაბტერათი შეუძლიათ ჩაიტარონ/მიიღონ არა ცოცხალი ვაქცინაცია; თუმცა, არაცოცხალი ვაქცინაციაზე პასუხის მაჩვენებელი (რეაგირების სიხშირე) შეიძლება იყოს შემცირებული. არარანდომიზებულ კვლევაში, დაბალი ხარისხის NHL-ით დაავადებულ ზრდასრულ პაციენტებს რეციდივის შემთხვევაში, რომლებიც იღებდნენ მაბტერას მონოთერაპიას ჯანსაღი არანამკურნალევ საკონტროლო პირებთან შედარებით, ჰქონდათ პასუხის დაბალი მაჩვენებელი ვაქცინაციაზე ტეტანუსის დამახსოვრების ანტიგენით (16% vs . 81%-ის წინააღმდეგ და Keyhole Limpet Haemocyanin (KLH) ნეოანტიგენით (4% vs. 76% ანტისხეულების ტიტრის >2-ჯერ გაზრდის შეფასებისას) ვაქცინირებისას. CLL პაციენტებისთვის მსგავსი შედეგები სავარაუდოა ორივე დაავადების მსგავსების გათვალისწინებით, მაგრამ ეს საკითხი არ არის გამოკვლეული კლინიკურ კვლევებში.

საშუალო პრეთერაპიული ანტისხეულების ტიტრები ანტიგენების პანელის მიმართ (Streptococcus pneumoniae, გრიპი A, ყბაყურა, წითურა, ჩუტყვავილა) შენარჩუნებული იყო მინიმუმ 6 თვის განმავლობაში მაბტერათი მკურნალობის შემდეგ.

პედიატრიული პოპულაცია

მხოლოდ შეზღუდული მონაცემებია ხელმისაწვდომი 3 წლამდე ასაკის პაციენტებისთვის. დამატებითი ინფორმაციისთვის იხილეთ ქვეთავი 5.1.

რევმატოიდული ართრიტი (რა), გრანულომატოზთან ასოცირებული პოლიანგიიტი (ვეგენერის პოლიანგიიტი)(გაპ) და მიკროსკოპული პოლიანგიიტი (MPA -მპ) და ვულგარის პემფიგუსი

რევმატოიდული ართრიტით დაავადებული პაციენტები, რომელთაც არ მიუღიათ მეტოტრექსატი (MTX)

მაბტერას გამოყენება არ არის რეკომენდებული პაციენტებისთვის, რომელთაც არ ჩაუტარებიათ MTX-ით მკურნალობა, ვინაიდან არ არის დადგენილი სარგებელი რისკის ხელსაყრელი კავშირი/ბალანსი.

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები

მაბტერა ასოცირდება ინფუზიასთან დაკავშირებულ რეაქციებთან (IRR), რომლებიც შეიძლება დაკავშირებული იყოს ციტოკინების და/ან სხვა ქიმიური შუამავლების გამოყოფასთან.

მძიმე IRR-ები ფატალური შედეგით დაფიქსირდა რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში პოსტმარკეტინგულ გარემოში. რევმატოიდული ართრიტის დროს ინფუზიასთან დაკავშირებული მოვლენების (IRR )უმეტესობა, რომელიც მოხსენებულია კლინიკურ კვლევებში, იყო მსუბუქი ან ზომიერი სიმძიმის. ყველაზე გავრცელებული სიმპტომები იყო ალერგიული რეაქციები, როგორიცაა თავის ტკივილი, ქავილი, ყელის გაღიზიანება, სიწითლე, გამონაყარი, ჭინჭრის ციება, ჰიპერტენზია და პირექსია. ზოგადად, პაციენტთა წილი, რომლებსაც აღენიშნებოდათ რომელიმე ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქცია, უფრო მაღალი იყო პირველი ინფუზიის შემდეგ, ვიდრე ნებისმიერი მკურნალობის კურსის მეორე ინფუზიის შემდეგ. IRR-ის სიხშირე შემცირდა შემდგომ თარაპიულ კურსებში (იხ. ქვეთავი 4.8). აღნიშნული/მოხსენებული რეაქციები ჩვეულებრივ შექცევადი იყო მაბტერას ინფუზიის სიჩქარის შემცირების ან შეწყვეტის შემდეგ და ასევე შექცევადი იყო, საჭიროების შემთხვევაში სიცხის დამწევი, ანტიჰისტამინური და ხანდახან ჟანგბადის, ინტრავენური ფიზიოლოგიური ხსნარის ან ბრონქოდილატორების და გლუკოკორტიკოიდების შეყვანის შედეგად. ყურადღებით დააკვირდით პაციენტებს წინასწარ არსებული გულის მდგომარეობით და მათ, ვინც ადრე გამოუვლინდათ ფილტვ-გულის მხრივ გვერდითი რეაქციები. IRR-ის სიმძიმის და საჭირო ინტერვენციების მიხედვით, მაბტერას მიღება დროებით ან სამუდამოდ უნდა შეწყდეს. უმეტეს შემთხვევაში, ინფუზია შეიძლება განახლდეს სიჩქარის 50%-ით შემცირებით (მაგ. 100 მგ/სთ-დან 50 მგ/სთ-მდე), როდესაც სიმპტომები მთლიანად ალაგდება/გაქრება.

ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების სამკურნალო მედიკამენტები, მაგ. ეპინეფრინი (ადრენალინი), ანტიჰისტამინური საშუალებები და გლუკოკორტიკოიდები ხელმისაწვდომი უნდა იყოს დაუყონებლივ გამოსაყენებლად მაბტერას მიღებისას ალერგიული რეაქციის განვითარების შემთხვევაში.

არ არსებობს მონაცემები მაბტერას უსაფრთხოების შესახებ ზომიერი გულის უკმარისობის (NYHA კლასი III) ან მძიმე, უკონტროლო გულ-სისხლძარღვთა დაავადების მქონე პაციენტებში . პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერათი, დაფიქსირდა ადრე არსებული გულის იშემიური მდგომარეობის შემთხვევები, რომლებიც სიმპტომატური გახდა, როგორიცაა სტენოკარდია, ასევე წინაგულების ფიბრილაცია და გულის ფრიალი. ამიტომ, პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აქვთ გულის მხრივ პრობლემები, და მათ, ვისაც ადრე განუვითარდა ფილტვის-გულის მხრივ გვერდითი რეაქციები, გულ-სისხლძარღვთა გართულებების რისკი საინფუზიო რეაქციების შედეგად უნდა იყოს გათვალისწინებული მაბტერათი მკურნალობის დაწყებამდე და ინფუზიის დროს პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ მონიტორინგის ქვეშ. ვინაიდან მაბტერას ინფუზიის დროს შეიძლება განვითარდეს ჰიპოტენზია, გასათვალისწინებელია ანტიჰიპერტენზიული მედიკამენტების მიღების შეწყვეტა მაბტერას ინფუზიამდე 12 საათით ადრე.

IRR GPA,MPA -ის და ვულგარული პემფიგუსით დაავდებულ პაციენტები იყო ისეთივე (მსგავსი) როგორც დამახასიათებელია რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებისთვის კლინიკურ კვლევებში და პოსტმარკეტინგულ პირობებში (იხ. ქვეთავი 4.8).

გვიანი ნეიტროპენია

გაზომეთ სისხლში ნეიტროფილების რაოდენობა მაბტერას ყოველი კურსის წინ და რეგულარულად მკურნალობის შეწყვეტიდან 6 თვემდე და ინფექციის ნიშნების ან სიმპტომების გამოვლენის შემთხვევაში (იხ. ქვეთავი 4.8).

იმუნიზაცია

ექიმებმა უნდა გადახედონ პაციენტის ვაქცინაციის სტატუსს და, თუ ეს შესაძლებელია, პაციენტები უნდა ხელახლა უნდა გაიარონ ყველა იმუნიზაციის პროცედურა იმუნიზაციის მიმდინარე გაიდლაინების მიხედვით მაბტერა თერაპიის დაწყებამდე. ვაქცინაცია უნდა დასრულდეს მაბტერას პირველ მიღებამდე მინიმუმ 4 კვირით ადრე.

მაბტერათი თერაპიის შემდეგ ცოცხალი ვირუსული ვაქცინებით იმუნიზაციის უსაფრთხოება შესწავლილი არ არის. ამიტომ ცოცხალი ვირუსის ვაქცინებით ვაქცინაცია არ არის რეკომენდებული მაბტერათი მკურნალობის პერიოდში ან პერიფერიული B უჯრედების რაოდენობის მკვეთრი შემცირების შემთხვევაში.

პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობენ მაბტერათი შეუძლიათ მიიღონ არა ცოცხალი ვაქცინაციები; თუმცა, არაცოცხალ ვაქცინაზე რეაგირების მაჩვენებელი შეიძლება შემცირდეს. რანდომიზებულ კვლევაში, რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებს, რომლებსაც მკურნალობდნენ მაბტერათი და მეთოტრექსატით, იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ მხოლოდ მეთოტრექსატს ჰქონდათ თანაზომვადი(მსგავსი) პასუხის სიხშირე ტეტანუსის დამახსოვრების ანტიგენზე (39% v. 42%), შემცირებული სიხშირე პნევმოკოკური პოლისაქარიდული ვაქცინის მიმართ (43% v. 82% წინააღმდეგ 82% მინიმუმ 2 pneocal antibody). სეროტიპები) და KLH ნეოანტიგენი (47% v. 93%), როდესაც პაციენტები მათ იღებდნენ მაბტერას მიღებიდან 6 თვის შემდეგ . თუ საჭიროა არაცოცხალი ვაქცინაციები მაბტერას თერაპიის მიღებისას, ისინი უნდა დასრულდეს მაბტერას შემდეგი კურსის დაწყებამდე მინიმუმ 4 კვირით ადრე.

მაბტერას განმეორებითი მკურნალობის საერთო გამოცდილებაში რევმატოიდული ართრიტის დროს ერთი წლის განმავლობაში, პაციენტების პროპორციები დადებითი ანტისხეულების ტიტრებით S. pneumoniae, გრიპი, ყბაყურა, წითურა, ვარიცელა და ტეტანუსის ტოქსოიდი, ზოგადად იყო მსგავსი პროპორციების საწყის ეტაპზე.

სხვა DMARD-ების ერთდროული/თანმიმდევრული გამოყენება რევმატოიდული ართრიტის დროს

არ არის რეკომენდებული მაბტერას და ანტირევმატული თერაპიების ერთდროული გამოყენება, იმის გარდა რაც რევმატოიდული ართრიტის ჩვენების და დოზების მიხედვით არის მითითებული,

არსებობს შეზღუდული მონაცემები კლინიკური კვლევებიდან, რათა სრულად შეფასდეს სხვა DMARD-ების (მათ შორის TNF ინჰიბიტორების და სხვა ბიოლოგიური საშუალებების) თანმიმდევრული გამოყენების უსაფრთხოება მაბტერას შემდეგ (იხ. ქვეთავი 4.5). არსებული მონაცემები მიუთითებს, რომ კლინიკურად მნიშვნელოვანი ინფექციის სიხშირე უცვლელია, როდესაც ასეთი თერაპია გამოიყენება პაციენტებში, რომლებიც ადრე მკურნალობდნენ მაბტერათი , თუმცა პაციენტები უნდა იყვნენ აქტიური დაკვირვების ქვეშ ინფექციის ნიშნების გამოვლენის კუთხით, თუ ბიოლოგიური აგენტები და/ან DMARDs გამოიყენება მაბტერას თერაპიის შემდეგ.

ავთვისებიანი სიმსივნე

იმუნომოდულატორებმა შეიძლება გაზარდონ ავთვისებიანი სიმსივნის რისკი. თუმცა, არსებული მონაცემები არ მიუთითებს ავთვისებიანობის გაზრდილ რისკზე რიტუქსიმაბისთვის, რომელიც გამოიყენება აუტოიმუნურ ჩვენებებში, ავთვისებიანი სიმსივნის რისკის მიღმა, რომელიც უკვე ასოცირებულია ძირითად აუტოიმუნურ მდგომარეობასთან.

დამხმარე ნივთიერებები

ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს 2,3 მმოლ (ან 52,6 მგ) ნატრიუმს 10 მლ ფლაკონზე და 11,5 მმოლ (ან 263,2 მგ) ნატრიუმს 50 მლ ფლაკონზე, რაც ექვივალენტურია 2,6% (10 მლ ფლაკონისთვის) და 13,2% (50 მლ ფლაკონისთვის) WHO -ს მიერ რეკომენდებული მაქსიმალური ყოველდღიური მისაღები 2 გ ნატრიუმისა ზრდასრული ადამიანისთვის.

ეს მედიკამენტი თითოეულ 10 მლ-ის ჯერადი (n) მოცულობის ფლაკონში შეიცავს 7.0 მგ პოლისორბატ 80-ს, რაც 0.7 მგ/მლ-ის ეკვივალენტურია, ხოლო თითოეულ 50 მლ-ის ჯერადი (n) მოცულობის ფლაკონში — 35.0 მგ პოლისორბატ 80-ს, რაც 0.7 მგ/მლ-ის ეკვივალენტურია. პოლისორბატებმა შეიძლება გამოიწვიოს ალერგიული რეაქციები.

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

ამჟამად შეზღუდულია მონაცემები მაბტერასთან შესაძლო წამლის ურთიერთქმედების შესახებ.

CLL პაციენტებში, მაბტერასთან ერთდროულმა გამოყენებამ არ იონია გავლენა ფლუდარაბინის ან ციკლოფოსფამიდის ფარმაკოკინეტიკაზე. გარდა ამისა, არ იყო დაფიქსირებული ფლუდარაბინის და ციკლოფოსფამიდის აშკარა ეფექტი მაბტერას ფარმაკოკინეტიკაზე.

მეთოტრექსატთან ერთდროულმა მიღებამ არ მოახდინა გავლენა მაბტერას ფარმაკოკინეტიკაზე რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში.

პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ ადამიანის ანტი - თაგვის ანტისხეულები (HAMA) ან წამლის საწინააღმდეგო ანტისხეულების (ADA) ტიტრები, შეიძლება ჰქონდეთ ალერგიული ან ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები სხვა დიაგნოსტიკური ან თერაპიული მონოკლონური ანტისხეულებით მკურნალობისას.

რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში, 283 პაციენტმა მიიღო შემდგომი თერაპია ბიოლოგიური DMARD-ით მაბტერას შემდეგ. ამ პაციენტებში კლინიკურად მნიშვნელოვანი ინფექციის სიხშირე მაბტერათი მკურნალობისას იყო 6,01 100 პაციენტ წელიწადში შედარებით 4,97 100-თან პაციენტ წელიწადში ბიოლოგიური DMARD-ით მკურნალობის შემდეგ.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

კონტრაცეფცია მამაკაცებსა და ქალებში

B უჯრედების დაქვეითებული რაოდენობის მქონე პაციენტებში რიტუქსიმაბის ხანგრძლივი შეკავების დროის გამო, მშობიარობის ასაკის ქალებმა უნდა გამოიყენონ ეფექტური კონტრაცეპტული მეთოდები მაბტერათი მკურნალობის დროს და მკურნალობის შემდეგ 12 თვის განმავლობაში.

ორსულობა

ცნობილია, რომ IgG იმუნოგლობულინები კვეთენ/გადიან პლაცენტურ ბარიერს.

B უჯრედების დონე ადამიანების ახალშობილებში დედის მაბტერას ზემოქმედების შემდეგ არ იყო შესწავლილი კლინიკურ კვლევებში. არ არსებობს ადექვატური და კარგად კონტროლირებადი მონაცემები ორსულ ქალებში ჩატარებული კვლევებიდან, თუმცა B უჯრედების შექცევადი რაოდენობის დაქვეითება და ლიმფოციტოპენია დაფიქსირდა ზოგიერთ ახალშობილში, რომლებიც დაბადებულები იყვნენ ორსულობის დროს მაბტერას ზემოქმედების ქვეშ მყოფ დედების მიერ. მსგავსი ეფექტები დაფიქსირდა ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში (იხ. ქვეთავი 5.3). ამ მიზეზების გამო მაბტერა არ უნდა დაინიშნოს ორსულ ქალებში, თუ შესაძლო სარგებელი არ აჭარბებს პოტენციურ რისკს.

ძუძუთი კვება

შეზღუდული მონაცემები რიტუქსიმაბის დედის რძეში ექსკრეციის შესახებ მიუთითებს რიტუქსიმაბის ძალიან დაბალ კონცენტრაციაზე რძეში (ჩვილის შედარებითი დოზა 0,4%-ზე ნაკლები). ძუძუთი კვებაზე მყოფი ჩვილების მეთვალყურეობის რამდენიმე შემთხვევა აღწერს ნორმალურ ზრდას და განვითარებას 2 წლამდე. თუმცა, რადგან ეს მონაცემები შეზღუდულია და ძუძუთი კვებაზე მყოფი ჩვილების გრძელვადიანი შედეგები უცნობი რჩება, ძუძუთი კვება არ არის რეკომენდებული რიტუქსიმაბით მკურნალობის დროს და ოპტიმალურად რიტუქსიმაბის მკურნალობიდან 6 თვის განმავლობაში.

ნაყოფიერება

ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ გამოავლინა რიტუქსიმაბის მავნე მოქმედება რეპროდუქციულ ორგანოებზე.

გავლენა ავტომობილის მართვაზე

არ ჩატარებულა კვლევები მაბტერას ზემოქმედების შესახებ მანქანისა და მექანიზმების მართვის უნარზე, თუმცა ფარმაკოლოგიური აქტივობა და გვერდითი რეაქციები მოხსენებული დღემდე ვარაუდობს, რომ მაბტერას არ ექნება ან უმნიშვნელო ზეგავლენა ექნება მანქანისა და მექანიზმების მართვის უნარზე.

გვერდითი მოვლენები

არაჰოჯკინის ლიმფომისა და ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემიის შეხასებ გამოცდილება მოზრდილებში

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

მაბტერას უსაფრთხოების საერთო პროფილი არაჰოჯკინის ლიმფომასა და CLL-ში ეფუძნება პაციენტების მონაცემებს კლინიკური კვლევებიდან და პოსტმარკეტინგული ზედამხედველობიდან. ეს პაციენტები მკურნალობდნენ ან მაბტერა მონოთერაპიის სახით (ინდუქციური ან შემანარჩუნებელი მკურნალობა ინდუქციური მკურნალობის შემდეგ) ან ქიმიოთერაპიასთან ერთად კომბინაციაში.

ყველაზე ხშირად გამოვლენილი გვერდითი რეაქციები (ADRs) პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მაბტერას იყო IRR-ები (ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები), რომლებიც განვითარდა პაციენტების უმრავლესობაში პირველი ინფუზიის დროს. ინფუზიასთან დაკავშირებული სიმპტომების სიხშირე არსებითად მცირდება შემდგომი ინფუზიების დროს და 1%-ზე ნაკლებია მაბტერას რვა დოზის შემდეგ.

ინფექციური მოვლენები (ძირითადად ბაქტერიული და ვირუსული) დაფიქსირდა პაციენტების დაახლოებით 30-55%-ში კლინიკური კვლევების დროს პაციენტებში NHL-ით და პაციენტების 30,50%-ში კლინიკურ კვლევებში CLL-ის მქონე პაციენტებში.

ყველაზე ხშირად მოხსენებული ან დაფიქსირებული სერიოზული გვერდითი რეაქციები იყო:

IRR-ები (ციტოკინის გამოთავისუფლების სინდრომის, სიმსივნის ლიზისის სინდრომის ჩათვლით), იხილეთ ქვეთავი 4.4.

ინფექციები, იხილეთ ქვეთავი 4.4.

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ მოვლენები, იხილეთ ქვეთავი 4.4.

აღწერილი/მოხსენებული სხვა სერიოზული ADR-ები მოიცავს B ჰეპატიტის რეაქტივაციას და PML-ს (იხ. ქვეთავი 4.4.).

გვერდითი რეაქციების ცხრილის ჩამონათვალი

წამლის გვერდითი რეაქციების (ADR-ების) სიხშირე, მოხსენებული მაბტერას გამოყენების დროს მარტო(მონო-) ან ქიმიოთერაპიასთან ერთად, შეჯამებულია ცხრილში 3. სიხშირე განისაზღვრება, როგორც ძალიან ხშირი (³ 1/10), ხშირი (³ 1/100-დან < 1/10), არახშირი (³ 1/1000-დან < 1/100-მდე), იშვიათი (³ 1/10,000-დან < 1/1000-მდე), ძალიან იშვიათი (< 1/10,000) და უცნობი (შეუძლებელია შეფასდეს არსებული მონაცემებით). სიხშირის თითოეული ჯგუფის ფარგლებში არასასურველი ეფექტები წარმოდგენილია სერიოზულობის კლების მიხედვით.

წამლის გვერდითი რეაქციები (ADR-ები), რომლებიც იდენტიფიცირებულია მხოლოდ მარკეტინგის შემდგომი ზედამხედველობის დროს და რომელთა სიხშირის დადგენა შეუძლებელია, ჩამოთვლილია „უცნობში“.

ცხრილი 3 ADR-ები მოხსენებული კლინიკურ კვლევებში ან პოსტმარკეტინგული მეთვალყურეობის დროს პაციენტებში NHL და CLL დაავადებით, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერას მონოთერაპიის/შემანარჩუნებელ თერაპიასთან ან ქიმიოთერაპიასთან ერთად

MedDRA

სისტემის ორგანოთა კლასი

ძალიან ხშირი

ხშირი

არახშირი

იშვიათი

ძალიან იშვიათი

უცნობი სიხხშრე

ინფექციები

და

ინვაზიები

ბაქტერიული

ინფექციები ვირუსული

ინფექციები,

+ ბრონქიტი

სეფსისი,

+ პნევმონია,

+ფებრილური ინფექცია,

+ჰერპეს ზოსტერი,

++ სასუნთქი გზები

ინფექცია, სოკოვანი

ინფექციები,

  • ის ინფექციები

უცნობი

ეტიოლოგია, +მწვავე

ბრონქიტი,

+სინუსიტი

ჰეპატიტი B1

სერიოზული ვირუსული

ინფექცია2

პნევმოცისტური პნევმონია

პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია

ენტეროვირუსული მენინგოენცეფალიტი2, 3

სისხლი და

ლიმფური

სისტემა

დარღვევები

ნეიტროპენია,

ლეიკოპენია,

+ფებრილური

ნეიტროპენია,

+თრომბოციტოპენია

ანემია,

+ პანციტოპენია

კოაგულაცია

დარღვევები

აპლასტიკური

ანემია,

ჰემოლიზური ანემია

ლიმფადენოპათია

გარდამავალი

გაზრდა

შრატის IgM

დონე 4

გვიან

ნეიტროპენია4

იმუნური სისტემის დარღვევები

ინფუზია-

დაკავშირებული

რეაქციები 5,

ანგიონევროზული შეშუპება

ჰიპერმგრძნობელობა

ანაფილაქსია

სიმსივნის ლიზისი

სინდრომი,

ციტოკინის გამოყოფა

სინდრომი 5,

შრატის დაავადება

ინფუზიასთან დაკავშირებული მწვავე

შექცევადი

თრომბოციტოპენია

5

მეტაბოლიზმი და კვებითი დარღვევები

ჰიპერგლიკემია,

წონის დაკლება,

პერიფერიული

შეშუპება, სახის

შეშუპება, გაზრდილი

LDH,

ჰიპოკალციემია

ფსიქიატრიული დარღვევები

დეპრესია,

ნერვიული

ნერვული სისტემის დარღვევები

პარესთეზია,

ჰიპოესთეზია,

აგიტაცია,

უძილობა,

ვაზოდილატაცია,

თავბრუსხვევა, შფოთვა

დისგეუზია

პერიფერიული

ნეიროპათია,

სახის ნერვი

დამბლა6

კრანიალური

ნეიროპათია,

დაკარგვა

სხვა

გრძნობების6

თვალის დარღვევები

ლაკრიმაციის დარღვევა,

კონიუნქტივიტი

მხედველობის მძიმე დაკარგვა6

ყურის და ლაბირინთის დარღვევები

ტინიტუსი, ყურის ტკივილი

სმენის დაკარგვა6

გულის

დარღვევები

+მიოკარდიუმის

ინფარქტი5.7,

არითმია, +წინაგულოვანი

ფიბრილაცია,

ტაქიკარდია,

+ გულის დარღვევა

++მარცხენა პარკუჭის

წარუმატებლობა,

+სუპრავენტრიკულური

ტაქიკარდია,

+პარკუჭოვანი

ტაქიკარდია,

+სტენოკარდია,

+მიოკარდიუმის ეშემია

ბრადიკარდია

მძიმე გულის

დარღვევები 4 და

6

გულის უკმარისობა 5,7

სისხლძარღვთა

დარღვევები

ჰიპერტენზია,

ორთოსტატული

ჰიპოტენზია,

ჰიპოტენზია

ვასკულიტი

(უპირატესად

კანის),

ლეიკოციტოკლასტური

ვასკულიტი

სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები

ბრონქოსპაზმი 5 , რესპირატორული დაავადება, ტკივილი გულმკერდის არეში, ქოშინი, გაძლიერებული ხველა,

რინიტი

ასთმა, ობსტრუქციული ბრონქიოლიტი, ფილტვების დარღვევა, ჰიპოქსია

ფილტვის ინტერსტიციული დაავადება 8

რესპირატორული

წარუმატებლობა 5

ფილტვის ინფილტრაცია

კუჭ-ნაწლავის დარღვევები

გულისრევა

ღებინება, დიარეა, მუცლის ტკივილი, დისფაგია, სტომატიტი, ყაბზობა, დისპეფსია,

ანორექსია, ყელის გაღიზიანება

მუცლის გაფართოება

კუჭ-ნაწლავის პერფორაცია 8

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

ქავილი, გამონაყარი,

+ ალოპეცია

ჭინჭრის ციება, ოფლიანობა, ღამის ოფლიანობა, + კანის დარღვევა

კანის მძიმე ბულოზური რეაქციები, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი,

ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი

(ლაიელის სინდრომი)8

კუნთოვანი, შემაერთებელი

ქსოვილის დარღვევები

ჰიპერტონია, მიალგია, ართრალგია, ზურგის

ტკივილი, კისრის ტკივილი, ტკივილი

თირკმლის და შარდის

დარღვევები

თირკმლის უკმარისობა 5

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის პირობები

ცხელება, შემცივნება, ასთენია, თავის ტკივილი

სიმსივნის ტკივილი, სიწითლე, სისუსტე, გაციების სინდრომი,

+ დაღლილობა,

+ კანკალი,

+მრავალორგანული

წარუმატებლობა 5

ტკივილი ინფუზიის ადგილზე

გამოკვლევები

შემცირებული IgG

დონეები

თითოეული ტერმინისთვის, სიხშირის რაოდენობა ეფუძნებოდა ყველა ხარისხის რეაქციას (მსუბუქიდან მძიმემდე), გარდა ტერმინებისა, რომლებიც მონიშნული იყო "+", სადაც სიხშირის რაოდენობა ეფუძნებოდა მხოლოდ მძიმე (≥ 3 ხარისხის NCI საერთო ტოქსიკურობის კრიტერიუმებს) რეაქციებს. მოხსენებულია მხოლოდ ცდებში დაფიქსირებული ყველაზე მაღალი სიხშირე

1 მოიცავს რეაქტივაციას და პირველად ინფექციებს; სიხშირე დაფუძნებული R-FC რეჟიმზე მორეციდივე/რეფრაქტერული CLL-ში

2 ასევე იხილეთ სექცია ინფექცია ქვემოთ

3 დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგული მეთვალყურეობის დროს

4 აგრეთვე იხილეთ სექცია ჰემატოლოგიური გვერდითი რეაქციები ქვემოთ

5 აგრეთვე იხილეთ ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები ქვემოთ. იშვიათად დაფიქსირდა ფატალური შემთხვევები

6კრანიალური ნეიროპათიის 5 ნიშანი და სიმპტომი. განვითარდა სხვადასხვა დროს მაბტერა თერაპიის დასრულებიდან რამდენიმე თვემდე

7 დაფიქსირდა ძირითადად პაციენტებში, რომლებსაც ჰქონდათ წინა გულის მდგომარეობა და/ან კარდიოტოქსიური ქიმიოთერაპია და ძირითადად დაკავშირებული იყო ინფუზიასთან დაკავშირებულ რეაქციებთან

8 მოიცავს ფატალურ შემთხვევებს

შემდეგი ტერმინები მოხსენებული იყო, როგორც გვერდითი მოვლენები კლინიკური კვლევების დროს, თუმცა, დაფიქსირდა მსგავსი ან დაბალი სიხშირე მაბტერას ჯგუფში საკონტროლო ჯგუფთან შედარებით, აღნიშნული ტერმინებია: ჰემატოტოქსიკურობა, ნეიტროპენიური ინფექცია, საშარდე გზების ინფექცია, მგრძნობელობის დარღვევა, პირექსია.

ნიშნები და სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებენ ინფუზიასთან დაკავშირებულ რეაქციაზე, დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში პაციენტების 50%-ზე მეტში და უპირატესად გამოვლინდა პირველი ინფუზიის დროს, როგორც წესი, პირველ ერთ-ორ საათში. ეს სიმპტომები ძირითადად მოიცავდა ცხელებას, შემცივნებას და კანკალს. სხვა სიმპტომები მოიცავდა სიწითლეს, ანგიონევროზს(ანგიოედემა), ბრონქოსპაზმს, ღებინებას, გულისრევას, ჭინჭრის ციება/გამონაყარს, დაღლილობას, თავის ტკივილს, ყელის გაღიზიანებას, რინიტს, ქავილს, ტკივილს, ტაქიკარდიას, ჰიპერტენზიას, ჰიპოტენზიას, დისპნოეს, დისპეფსიას, ასთენიას და სიმსივნის ლიზისის სინდრომისთის დამახასიათებელ ნიშნებს. ინფუზიასთან დაკავშირებული მძიმე ხარისხის რეაქციები (როგორიცაა ბრონქოსპაზმი, ჰიპოტენზია) განვითარდა შემთხვევების 12%-მდე. ზოგიერთ შემთხვევაში აღწერილი/მოხსენებული დამატებითი რეაქციები იყო მიოკარდიუმის ინფარქტი, წინაგულების ფიბრილაცია, ფილტვის შეშუპება და მწვავე შექცევადი თრომბოციტოპენია. წინა პერიოდში არსებული გულის მდგომარეობების გამწვავება, როგორიცაა სტენოკარდია ან გულის შეგუბებითი უკმარისობა ან გულის მძიმე დარღვევები (გულის უკმარისობა, მიოკარდიუმის ინფარქტი, წინაგულების ფიბრილაცია), ფილტვის შეშუპება, მრავალი ორგანოს(მულტიორგანული) უკმარისობა, სიმსივნის ლიზისის სინდრომი, ციტოკინის გამოთავისუფლების სინდრომი, თირკმლის უკმარისობა და სუნთქვის უკმარისობა დაფიქსირდა/მოხსენებული იყო დაბალ ან უცნობი სიხშირით. ინფუზიასთან დაკავშირებული სიმპტომების სიხშირე არსებითად შემცირდა შემდგომი ინფუზიების დროს და შეადგენდა <1% პაციენტების მაბტერათი (შემცველი) მკურნალობის მერვე ციკლისთვის.

შერჩეული გვერდითი რეაქციების აღწერა

ინფექციები

მაბტერა იწვევს B უჯრედების რაოდენობის დაქვეითებას პაციენტთა დაახლოებით 70- 80%-ში, მაგრამ ასოცირებული იყო შრატის იმუნოგლობულინების დაქვეითებასთან მხოლოდ პაციენტთა უმცირესობაში.

ლოკალიზებული კანდიდოზის ინფექციები და ჰერპეს ზოსტერი დაფიქსირდა უფრო მაღალი სიხშირით მაბტერას შემცველი რანდომიზებული კვლევების ჯგუფში. მძიმე ინფექციები დაფიქსირდა პაციენტთა დაახლოებით 4%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერას მონოთერაპიის კურსით. ინფექციების უფრო მაღალი სიხშირე მთლიანობაში, მათ შორის მე-3 ან მე-4 ხარისხის ინფექციები, დაფიქსირდა 2 წლამდე ხანგრძლივობით მიმდინარე მაბტერას შემანარჩუნებელი მკურნალობის დროს , დაკვირვებასთან შედარებით. არ იყო კუმულაციური ტოქსიკურობა ინფექციების თვალსაზრისით მოხსენებული მკურნალობის 2 წლის განმავლობაში. გარდა ამისა, სხვა სერიოზული ვირუსული ინფექციები, ახალი, ხელახალად გააქტიურებული ან გამწვავებული, რომელთაგან ზოგიერთი ფატალური იყო, დაფიქსირდა მაბტერას მკურნალობის დროს. პაციენტების უმრავლესობამ მიიღო მაბტერა ქიმიოთერაპიასთან ერთად ან როგორც ჰემატოპოეტური ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაციური კურსის ნაწილი. ამ სერიოზული ვირუსული ინფექციების მაგალითებია ჰერპეს ვირუსებით გამოწვეული ინფექციები (ციტომეგალოვირუსი, Varicella Zoster Virus და Herpes Simplex Virus), JC ვირუსი (პროგრესული მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია (PML)), ენტეროვირუსი (მენინგოენცეფალიტი) და C ჰეპატიტის ვირუსი (იხ. ქვეთავი 4.4.). ფატალური PML-ის შემთხვევები, რომლებიც განვითარდა დაავადების პროგრესირების და განმეორებითი მკურნალობის შემდეგ ასევე დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში. დაფიქსირდა B ჰეპატიტის რეაქტივაციის შემთხვევები, რომელთა უმეტესობა აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მაბტერას ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიასთან ერთად. მორეციდივე/რეფრაქტორული CLL-ით დაავადებულ პაციენტებში, 3/4 ხარისხის B ჰეპატიტის ინფექციის სიხშირე (რეაქტივაცია და პირველადი ინფექცია) იყო 2% R FC-ში vs 0% FC. კაპოშის სარკომის პროგრესირება დაფიქსირდა მაბტერით ნამკურნალევ პაციენტებში, რომლებსაც წარსულში ქონდათ კაპოშის სარკომა. ეს შემთხვევები დაფიქსირდა დაუმტკიცებელ ჩვენებებში და პაციენტების უმრავლესობა იყო აივ (HIV )დადებითი.

ჰემატოლოგიური გვერდითი მოვლენები

კლინიკურ კვლევებში მაბტერათი 4 კვირის განმავლობაში მიმდინარე მონოთერაპიის დროს, ჰემატოლოგიური დარღვევები აღინიშნა პაციენტების უმცირესობაში და, როგორც წესი, ისინი მსუბუქი და შექცევადი იყო. მძიმე (3/4 ხარისხის) ნეიტროპენია დაფიქსირდა პაციენტთა 4.2%-ში, ანემია 1.1%-ში და თრომბოციტოპენია 1.7%-ში. მაბტერას შემანარჩუნებელი მკურნალობის დროს 2 წლამდე ხანგრძლივობით, ლეიკოპენია (5% vs. 2%, ხარისხი 3/4) და ნეიტროპენია (10% vs. 4%, 3/4 ხარისხი) დაფიქსირდა უფრო მაღალი სიხშირით, დაკვირვების ჯგუფთანთან შედარებით. თრომბოციტოპენიის სიხშირე დაბალი იყო (<1%, ხარისხი 3/4) და არ განსხვავდებოდა მკურნალობის ჯგუფებს შორის. კვლევებში მაბტერათი ქიმიოთერაპიასთან ერთად ჩატარებული კომბინირებული მკურნალობის კურსის განმავლობაში, 3/4 ხარისხის ლეიკოპენია (R CHOP 88% vs. CHOP 79%, R FC 23% vs. FC 12%), ნეიტროპენია (R CVP 24% vs. CVP 14; R CHOP 97% vs. CHOP 88%, R FC 30% vs. FC 19% ადრე არანამკურნალევი CLL), პანციტოპენია (R FC 3% vs. FC 1% ადრე არანამკურნალევი CLL-ში) ჩვეულებრივ მოხსენებული იყო უფრო მაღალი სიხშირით, მარტო ქიმიოთერაპიის მიმღებ ჯგუფთან შედარებით. თუმცა, ნეიტროპენიის უფრო მაღალი სიხშირე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერათი და ქიმიოთერაპიით, არ იყო დაკავშირებული ინფექციების და ინვაზიების უფრო მაღალ სიხშირესთან, იმ პაციენტებისგან განსხვავებით, რომლებიც მკურნალობდნენ მხოლოდ ქიმიოთერაპიით. ადრე არანამკურნალევი და მორეციდივე/რეფრაქტერული CLL-ის მქონე პაციენტების მონაწილეობით ჩატარებულმა კვლევებმა დაადგინა, რომ R FC-ით ნამკურნალებ პაციენტთა 25%-მდე აღენიშნებოდა გახანგრძლივებული ნეიტროპენია (განსაზღვრულია, როგორც ნეიტროფილების რაოდენობა 1x109/ლ-ზე ქვემოთ, 24-დან 42 დღემდე ბოლო დოზის მიღებიდან) ან განვითარდა გვიან დაწყება (განსაზღვრულია, როგორც ნეიტროფილების რაოდენობა 1x109/ლ-ზე ქვემოთ, ბოლო დოზის მიღებიდან 42 დღის შემდეგ, პაციენტებში, რომლებსაც არ ჰქონდათ წინა გახანგრძლივებული ნეიტროპენია ან გამოჯანმრთელდნენ 42 დღემდე) მაბტერას პლუს FC-ით მკურნალობის შემდეგ. არ იყო აღწერილი/მოხსენებული განსხვავებები ანემიის სიხშირეში. დაფიქსირდა გვიანი ნეიტროპენიის ზოგიერთი შემთხვევა, რომელიც განვითარდა მაბტერას ბოლო ინფუზიიდან ოთხ კვირაზე მეტი ხნის შემდეგ. CLL პირველი ხაზის კვლევაში, Binet ის მიხედვით C სტადიის პაციენტებს განუვითარდათ მეტი გვერდითი მოვლენა R FC ჯგუფში, ვიდრე FC ჯგუფში (R FC 83% vs. FC 71%). მორეციდივე/რეფრაქტერული CLL -ის კვლევაში 3/4 ხარისხის თრომბოციტოპენია მოხსენებული იყო R FC ჯგუფში პაციენტთა 11%-ში, FC ჯგუფში პაციენტების 9%-თან შედარებით.

მაბტერას კვლევებში ვალდენსტრომის მაკროგლობულინემიის მქონე პაციენტებში, მკურნალობის დაწყების შემდეგ აღინიშნა შრატში IgM-ის დონის შექცევადი/გარდამავალი მატება, რაც შეიძლება ასოცირებული იყოს სიბლანტის მატებასთან და მასთან დაკავშირებულ სიმპტომებთან. IgM შექცევადი/გარდამავალი მატება ჩვეულებრივ უბრუნდება საწყის დონეს 4 თვის განმავლობაში.

გულ-სისხლძარღვთა გვერდითი მოვლენები

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ რეაქციები მაბტერათი მონოთერაპიის დროს კლინიკური კვლევების დროს დაფიქსირდა პაციენტების 18.8%-ში, აღნიშნული მოვლენებიდან ყველაზე ხშირი იყო ჰიპოტენზია და ჰიპერტენზია. მოხსენებული იყო 3 ან 4 ხარისხის არითმიის შემთხვევები (პარკუჭოვანი და სუპრავენტრიკულური ტაქიკარდიის ჩათვლით) და სტენოკარდია ინფუზიის დროს. შემანარჩუნებელი მკურნალობის დროს, 3/4 ხარისხის გულის დარღვევების სიხშირე ერთნაირი იყო პაციენტებს შორის, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერათი და ჩართულნი იყვნენ ობზერვაციულ (დაკვირვების) ჯგუფში. კარდიალური (გულის მხრივ) მოვლენები მოხსენებული იყო, როგორც სერიოზული გვერდითი მოვლენები (წინაგულების ფიბრილაციის ჩათვლით, მიოკარდიუმის ინფარქტი, მარცხენა პარკუჭის უკმარისობა, მიოკარდიუმის იშემია) პაციენტთა 3%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერათი , <1%-თან შედარებით იმ პაციენტებში, რომლებიც იყვნენ ობზერვაციულ ჯგუფში . კვლევებში, რომლებიც აფასებდნენ მაბტერას ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში, მე-3 და მე-4 ხარისხის გულის არითმიების სიხშირე, უპირატესად სუპრავენტრიკულური არითმიების, როგორიცაა ტაქიკარდია და წინაგულების თრთოლვა/ფიბრილაცია, უფრო მაღალი იყო R CHOP ჯგუფში (14 პაციენტი, 6.9%), CHOP ჯგუფთან შედარებით (3 პაციენტი, 1.5%). ყველა ეს არითმია ან განვითარდა მაბტერას ინფუზიის შემდგომ, ან დაკავშირებული იყო წინასწარგანწყობილ პირობებთან, როგორიცაა ცხელება, ინფექცია, მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტი ან ადრე არსებული რესპირატორული და გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები. სხვაობა R CHOP და CHOP ჯგუფს შორის არ დაფიქსირებულა სხვა მე- 3 და მე- 4 ხარისხის გულის მოვლენების სიხშირეში, როგორიცაა: გულის უკმარისობა, მიოკარდიუმის დაავადება და კორონარული არტერიის დაავადების გამოვლინებები. CLL-ის მქონე პაციენტებში მე-3 ან მე-4 ხარისხის გულის დარღვევების საერთო სიხშირე დაბალი იყო როგორც პირველი ხაზის კვლევაში (4% R FC, 3% FC) ისე რეციდივის/რეფრაქტერულ კვლევაში (4% R FC, 4% FC).

სასუნთქი სისტემა

დაფიქსირდა ფილტვების ინტერსტიციული დაავადების შემთხვევები, ზოგიერთი ფატალური შედეგით.

ნევროლოგიური დარღვევები

მკურნალობის პერიოდში (ინდუქციური მკურნალობის ფაზა, რომელიც მოიცავს R CHOP-ს მაქსიმუმ რვა ციკლისთვის), ოთხი პაციენტი (2%) მკურნალობდა R CHOP-ით, ყველა გულ-სისხლძარღვთა რისკის ფაქტორებით; აღნიშნულ პაციენტებს გამოუვლინდათ თრომბოემბოლიური ცერებროვასკულური მოვლენები/ეპიზოდები მკურნალობის პირველი ციკლის განმავლობაში. არ დაფიქსირებლა განსხვავება მკურნალობის ჯგუფებს შორის სხვა თრომბოემბოლიური მოვლენების სიხშირეში. ამის საპირისპიროდ, სამ პაციენტს (1.5%) ჰქონდა ცერებროვასკულარული მოვლენები CHOP ჯგუფში, რომლებიც განვითარდა შემდგომი პერიოდის განმავლობაში. CLL-ის მქონე პაციენტებში მე-3 ან მე-4 ხარისხის ნერვული სისტემის დარღვევების საერთო სიხშირე დაბალი იყო როგორც პირველი ხაზის კვლევაში (4% R FC, 4% FC) , ისე რეციდივის/რეფრაქტერულ კვლევაში (3% R FC, 3% FC).

აღწერილია უკანა შექცევადი ენცეფალოპათიის სინდრომის (PRES) / შექცევადი უკანა ლეიკოენცეფალოპათიის სინდრომის (RPLS) შემთხვევები. ნიშნები და სიმპტომები მოიცავდა მხედველობის დარღვევას, თავის ტკივილს, კრუნჩხვებს და ფსიქიკური მდგომარეობის შეცვლას, ასოცირებული ჰიპერტენზიით ან მის გარეშე. PRES/RPLS-ის დიაგნოზი საჭიროებს დადასტურებას ტვინის ვიზუალიზაციის კვლევების საშუალებით. მოხსენებულ შემთხვევებს ჰქონდათ აღიარებული რისკ-ფაქტორები PRES/RPLS-ისთვის, მათ შორის პაციენტების ძირითადი დაავადება, ჰიპერტენზია, იმუნოსუპრესიული თერაპია და/ან ქიმიოთერაპია.

კუჭ-ნაწლავის დარღვევები

ზოგიერთ შემთხვევაში, კუჭ-ნაწლავის პერფორაცია, რამაც გამოიწვია სიკვდილი, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მაბტერას არაჰოჯკინის ლიმფომის სამკურნალოდ. ამ შემთხვევების უმეტესობაში მაბტერა შეჰყავდათ ქიმიოთერაპიასთან ერთად.

IgG დონეები

კლინიკურ კვლევაში, რომელიც აფასებდა მაბტერას შემანარჩუნებელ მკურნალობას მორეციდივე/რეფრაქტორული ფოლიკულური ლიმფომის დროს, საშუალო IgG დონეები იყო ნორმის ქვედა ზღვარზე (LLN) (< 7 გ/ლ) ქვემოთ ინდუქციური მკურნალობის შემდეგ, როგორც ობზერვაციულ (დაკვირვების), ასევე მაბტერას ჯგუფში. დაკვირვების ჯგუფში, საშუალო IgG -ის დონე შემდგომში გაიზარდა LLN-ზე ზემოთ, მაგრამ მუდმივი დარჩა მაბტერას ჯგუფში. იმ პაციენტების პროპორცია, რომელთა IgG დონეები LLN-ზე დაბალი იყო, დაახლოებით 60% იყო მაბტერას ჯგუფში 2 წლის მკურნალობის პერიოდში, ხოლო ის შემცირდა დაკვირვების ჯგუფში (36% 2 წლის შემდეგ).

მცირე რაოდენობით ჰიპოგამაგლობულინემიის სპონტანური და ლიტერატურული შემთხვევები დაფიქსირდა პედიატრიულ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერათი; აღნიშნული შემთხვევები ზოგიერთ შემთხვევაში იყო საკმაოდ მძიმე და საჭიროებდა ხანგრძლივ იმუნოგლობულინის შემცვლელ თერაპიას. პედიატრიულ პაციენტებში B უჯრედების ხანგრძლივი დაქვეითების შედეგები უცნობია.

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (ლაიელის სინდრომი) და სტივენს ჯონსონის სინდრომი, ზოგიერთი ფატალური შედეგით, აღწერილია ძალიან იშვიათად.

პაციენტების სუბპოპულაციები -მაბტერა მონოთერაპია

ხანდაზმულები (≥ 65 წელი):

ყველა ხარისხის წამლის გვერდითი მოვლენების ( ADR-ების) და მე-3/მე-4 ხარისხის ADR-ების სიხშირე მსგავსი იყო ხანდაზმულ პაციენტებსა და ახალგაზრდა პაციენტების ჯგუფებში (<65 წელი).

მოცულობითი დაავადება

დაფიქსირდა მე-3/მე-4 ხარისხის ADR-ების უფრო მაღალი სიხშირე მოცულობითი დაავადების მქონე პაციენტებში, ვიდრე პაციენტებში, რომლებსაც არ ჰქონდათ ამ ტიპის დაავადება (25.6% vs. 15.4%). ნებისმიერი ხარისხის ADR-ების სიხშირე მსგავსი იყო ამ ორ ჯგუფში.

ხელახალი მკურნალობა

პაციენტთა პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებსაც დაუფიქსირდათ ADR-ები მაბტერას შემდგომი კურსების განმეორებით მკურნალობისას, მსგავსი იყო პაციენტების პროცენტული მაჩვენებლისა, რომლებსაც გამოუვლინდათ ADR-ები თავდაპირველი ექსპოზიციის დროს (ნებისმიერი ხარისხის და მე-3/მე-4 ხარისხის ADRs).

პაციენტების სუბპოპულაციები- მაბტერას კომბინირებული თერაპია

ხანდაზმულები (≥ 65 წელი)

მე-3/მე-4 ხარისხის სისხლისა და ლიმფური სისტემების მხრივ გამოვლენილი გვერდითი მოვლენების სიხშირე უფრო მაღალი იყო ხანდაზმულ პაციენტებში ახალგაზრდა პაციენტებთან შედარებით (<65 წელზე ნაკლები), ადრე არანამკურნალევი ან მორეციდივე/რეფრაქტერული CLL-ის შემთხვევაში.

გამოცდილება ბავშვთა DLBCL/BL/BAL/BLL-ის შემთვევებში

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

ლიმფომა Malin B -ის (LMB) სამკურნალოდ ქიმიოთერაპიის მაბტერასთან ერთდ ან მის გარეშე გამოყენების შემსწავლელი მულტიცენტრული, ღია რანდომიზებული კვლევა ჩატარდა პედიატრიულ პაციენტებში (ასაკი ≥ 6 თვიდან < 18 წლამდე) ადრე არანამკურნალევი შორსწასული/გავრცელებული სტადიის CD20 დადებითი სტატუსის მქონე DLBCL/BL/BAL/BLL -ის შემთხვევაში. .

სულ 309 პედიატრიულმა პაციენტმა მიიღო მაბტერა და ჩართული იყო უსაფრთხოების საანალიზო პოპულაციაში. პედიატრიულ პაციენტებს, რომლებიც რანდომიზებულნი იყვნენ LMB ქიმიოთერაპიის ჯგუფში მაბტერათი ან ჩარიცხულნი იყვნენ კვლევის ერთკომპონენტიან ჯგუფში, მიიღეს მაბტერა დოზით 375 მგ/მ2 BSA -ის მიხედვით და მიიღეს სულ მაბტერას ექვსი IV (ინტრავენური) ინფუზია (ორი თითოეული ორიდან საინდუქციო კურსები და ერთი LMB სქემის ორი კონსოლიდაციის კურსის განმავლობაში).

მაბტერას უსაფრთხოების პროფილი ადრე არანამკურნალევი შორსწასული/გავრცელებული სტადიის CD20 დადებითი DLBCL/BL/BAL/BLL -ის მქონე პედიატრიულ პაციენტებში (ასაკი ≥ 6 თვიდან < 18 წლამდე) ზოგადად შეესაბამებოდა ტიპის, ბუნებისა და სიმძიმის მიხედვით იქამდე უკვე ცნობილ უსაფრთხოების პროფილს რაც იყო დადგენილი ზრდასრულთა NHL-სა და CLL პაციენტები. მაბტერას ქიმიოთერაპიაში დამატებამ …

ჭარბი დოზა

მაბტერას ინტრავენური ფორმულირების დამტკიცებულ დოზაზე მაღალი დოზების

გამოყენების შეზღუდული გამოცდილება ხელმისაწვდომია ადამიანებში კლინიკური

კვლევების მონაცემებიდან. მაბტერას ყველაზე მაღალი ინტრავენური დოზა, რომელიც

გამოცდილია ადამიანებზე დღემდე არის 5000 მგ (2250 მგ/მ 2 ), რაც

ტესტირებულია/შემოწმებულია დოზის გაზრდის კვლევაში CLL-ის მქონე

პაციენტებში. დამატებითი უსაფრთხოების სიგნალები არ გამოვლენილა.

პაციენტებს, რომლებიც განიცდიან დოზის გადაჭარბებას, დაუყოვნებლივ უნდა

შეწყვიტონ ინფუზია და იმყოფებოდნენ მჭიდრო მონიტორინგის ქვეშ.

პოსტმარკეტინგულ გარემოში დაფიქსირდა მაბტერას დოზის გადაჭარბების ხუთი

შემთხვევა. სამ შემთხვევას არ ჰქონდა აღწერილი/მოხსენებული გვერდითი მოვლენა.

მოხსენებული ორი გვერდითი მოვლენა იყო გრიპის მსგავსი სიმპტომებით

გამოხატული, დოზით 1,8 გ რიტუქსიმაბზე და ასევე ფატალური სუნთქვის

უკმარისობა, 2 გ რიტუქსიმაბის დოზირებაზე.

შემადგენლობა

მაბტერას აქტიურ შემადგენელ ნივთიერებას ეწოდება რიტუქსიმაბი. თითოეული 10 მლ-იანი ფლაკონი შეიცავს 100 მგ რიტუქსიმაბს (10 მგ/მლ). თითოეული 50 მლ-იანი ფლაკონი შეიცავს 500 მგ რიტუქსიმაბს (10 მგ/მლ).

დანარჩენი ინგრედიენტებია ნატრიუმის ციტრატი (E 331), პოლისორბატი 80 (E 433), ნატრიუმის ქლორიდი, ნატრიუმის ჰიდროქსიდი (E 524), ქლორწყალბადმჟავა (E 507) და საინექციო წყალი. იხ. ქვეთავი 2 „მაბტერა შეიცავს ნატრიუმს“.

როგორ გამოიყურება მაბტერა და პაკეტების შემადგენლობა

მაბტერა 100 მგ კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის წარმოადგენს გამჭვირვალედან ოდნავ ოპალესცენტურამდე, უფეროდან ღია ყვითლამდე სითხეს, რომელიც მოთავსებულია უფერო მინის ფლაკონში ფტოროფისოვანი ლამინირებული რეზინის საცობით, ალუმინის დამცავი ბეჭდით და წითელი პლასტმასის მოსახდელი თავსახურით.

10 მლ-იანი ფლაკონი – პაკეტი 2 ფლაკონით

მაბტერა 500 მგ კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის წარმოადგენს გამჭვირვალედან ოდნავ ოპალესცენტურამდე, უფეროდან ღია ყვითლამდე სითხეს, რომელიც მოთავსებულია უფერო მინის ფლაკონში ფტოროფისოვანი ლამინირებული რეზინის საცობით, ალუმინის დამცავი ბეჭდით და ნაცრისფერი პლასტმასის მოსახდელი თავსახურით.

50 მლ-იანი ფლაკონი – პაკეტი 1 ფლაკონით

გაცემის რეჟიმი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

შენახვის პირობები

გაუხსნელი ფლაკონი

3 წელი

განზავებული სამკურნალო პროდუქტი

ასეპტიკური განზავების შემდეგ ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარში

მაბტერას მომზადებული საინფუზიო ხსნარი 0.9% ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარში

ფიზიკურად და ქიმიურად სტაბილურია 30 დღის განმავლობაში 2 °C 8 °C-ზე და

დამატებით 24 საათის განმავლობაში ≤ 30 °C-ზე.°C.

D-გლუკოზის ხსნარში ასეპტიკური განზავების შემდეგ

მაბტერას მომზადებული საინფუზიო ხსნარი 5% D-გლუკოზის ხსნარში ფიზიკურად

და ქიმიურად სტაბილურია 24 საათის განმავლობაში 2 °C - 8 °C-ზე და დამატებით 12

საათის განმავლობაში ოთახის ტემპერატურაზე.

მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით, მომზადებული საინფუზიო ხსნარი

დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული. თუ დაუყოვნებლივ არ იქნა

გამოყენებული, გამოყენებისას შენახვის დროა და გამოყენებამდე პირობებზე

პასუხისმგებლობა ეკისრება მომხმარებელს და ჩვეულებრივ არ უნდა აღემატებოდეს

24 საათს 2 °C – 8 °C ტემპერატურაზე, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც განზავება

მოხდა კონტროლირებად და დადასტურებულ ასეპტიკურ პირობებში.

  • 4 შენახვის განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები

შეინახეთ მაცივარში (2 °C - 8 °C). შეინახეთ კონტეინერი გარე მუყაოს კოლოფში

სინათლისგან დასაცავად.

სამკურნალო პროდუქტის განზავების შემდეგ შენახვის პირობების შესახებ იხილეთ

ქვეთავი 6.3.

  • 5 კოლოფის შემცეველობა

მაბტერა 100 მგ კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის

უფერო I ტიპის ბოროსილიკატური მინის ფლაკონი ფტოროფისოვანი ლამინირებული რეზინის საცობით და ალუმინის ბეჭდით წითელი პლასტმასის მოსახდელი თავსახურით, რომელიც შეიცავს 100 მგ რიტუქსიმაბს 10 მლ-ში.

შეფუთვაში 2 ფლაკონი.

მაბტერა 500 მგ კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის

უფერო I ტიპის ბოროსილიკატური მინის ფლაკონი ფტოროფისოვანი ლამინირებული რეზინის საცობით და ალუმინის ბეჭდით წითელი პლასტმასის მოსახდელი თავსახურით, რომელიც შეიცავს 500 მგრიტუქსიმაბს 50 მლ-ში.

შეფუთვაში 1 ფლაკონი.

  • 6 განკარგვის განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები

მაბტერა მოწოდებულია სტერილურ, კონსერვანტებისგან თავისუფალი, პიროგენული,

ერთჯერადი გამოყენების ფლაკონებში.

გამოიყენეთ სტერილური ნემსი და შპრიცი მაბტერას მოსამზადებლად. ასეპტიკურად

ამოიღეთ მაბტერას საჭირო რაოდენობა და განაზავეთ 1-დან 4 მგ/მლ რიტუქსიმაბის

გამოთვლილ კონცენტრაციამდე საინფუზიო პაკეტში, რომელიც შეიცავს სტერილურ,

აპიროგენულ თავისუფალი ნატრიუმის ქლორიდის 9 მგ/მლ (0.9%) საინექციო ხსნარს ან

5% D გლუკოზის წყალს. ხსნარის შერევისთვის ფრთხილად გადააბრუნეთ პაკეტი,

რათა თავიდან აიცილოთ ხსნარის აქაფება. სიფრთხილე უნდა გამოვიჩინოთ

მომზადებული ხსნარების სტერილურობის უზრუნველსაყოფად. ვინაიდან

სამკურნალო პროდუქტი არ შეიცავს ანტიმიკრობულ კონსერვანტებს ან

ბაქტერიოსტატულ საშუალებებს, დაცული უნდა იყოს ასეპტიკური ტექნიკა.

პარენტერალური მედიკამენტი მიღებამდე ვიზუალურად უნდა შემოწმდეს

ნაწილაკების და გაუფერულების კუთხით/თვალსაზრისით.

ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო პროდუქტი ან ნარჩენი მასალა უნდა

განადგურდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.

გაცემის რეჟიმი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

  • მარკეტინგის ავტორიზაციის მფლობელი

Roche Pharma (Schweiz) AG

Gartenstrasse 9

4052 ბაზელი, შვეიცარია

ან

F. Hoffmann-La Roche Ltd.

Grenzacherstrasse 124, CH-4070

ბაზელი, შვეიცარია

  • მარკეტინგის ავტორიზაციის მფლობელის ნომერი

მაბტერა 100 მგ კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის

EU/1/98/067/001

მაბტერა500 მგ კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის

EU/1/98/067/002

  • პირველი ავტორიზაციის თარიღი / ავტორიზაციის განახლება

პირველი ავტორიზაციის თარიღი: 2 ივნისი 1998

ბოლო განახლების თარიღი:: 20 მაისი 2008

  • ტექსტის განახლების/გადახედვის თარიღი

2026 წლის 12 თებერვალი

აღნიშნული მედიკამენტის შესახებ დეტალური ინფორმააცია მოცემულია ევროპის

წამლის სააგენტოს ვებგვერდზე (EMA) http://www.ema.europa.eu

პრეპარატის გამოყენების ინსტრუქცია: ინფორმაცია პაციენტისთვის

მაბტერა 100 მგ კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის

მაბტერა 500 მგ კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის

რიტუქსიმაბი

ყურადღებით წაიკითხეთ ეს ბროშურა თავიდან ბოლომდე, სანამ ამ წამლის მიღებას დაიწყებთ, რადგან ის თქვენთვის მნიშვნელოვან ინფორმაციას შეიცავს.

შეინახეთ ეს ბროშურა. შეიძლება მისი ხელმეორედ წაკითხვა დაგჭირდეთ.

თუ გაქვთ დამატებითი კითხვები, დაუსვით ისინი თქვენს ექიმს, პროვიზორს ან ექთანს.

თუ გექნებათ რაიმე სახის გვერდით მოვლენა, გაესაუბრეთ თქვენს ექიმს, პროვიზორს ან ექთანს. ეს შეიძლება იყოს ნებისმიერი შესაძლო გვერდით მოვლენები, რომლებიც ამ ბროშურაში არ არის ჩამოთვლილი. იხილეთ ქვეთავი 4.

რა შედის ამ ბროშურაში:

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ანტინეოპლასტიკური საშუალებები, მონოკლონური

ანტისხეულები, ATC კოდი: L01FA01

რიტუქსიმაბი სპეციფიურად უკავშირდება ტრანსმემბრანულ ანტიგენს, CD20-ს,

არაგლიკოზირებულ ფოსფოპროტეინს, რომელიც მდებარეობს პრე B და

მომწიფებული(ზრდასრული) B ლიმფოციტებზე. ანტიგენი ექსპრესირდება

(ვლინდება) ყველა B უჯრედული არაჰოჯკინის ლიმფომების 95%-ზე.

CD20 გვხვდება როგორც ნორმალურ, ასევე ავთვისებიან B უჯრედებზე, მაგრამ არა

ჰემატოპოეზურ ღეროვან უჯრედებზე, პრო B უჯრედებზე, ნორმალურ პლაზმურ

უჯრედებზე ან სხვა ნორმალურ ქსოვილში. ეს ანტიგენი არ იხსნება ანტისხეულების

შეერთებისას და არ გამოიყოფა უჯრედის ზედაპირიდან. CD20 არ ცირკულირებს

პლაზმაში, როგორც თავისუფალი ანტიგენი და, შესაბამისად, არ წარმოადგენს

კონკურენტს ანტისხეულების შებოჭვის/შეკავშირების კუთხით.

რიტუქსიმაბის Fab დომენი ბოჭავს B ლიმფოციტების CD20 ანტიგენს და Fc დომენს შეუძლია იმუნური ეფექტორების ფუნქციების ამოქმედება რაც განაპირობებს B უჯრედების ლიზს . ეფექტორებით გაშუალებული უჯრედების ლიზისის შესაძლო მექანიზმები მოიცავსკომპლემენტზე დამოკიდებულ ციტოტოქსიურობას (CDC), რომელიც გამოწვეულია C1q შეკავშირებით და ანტისხეულზე (ანტისხეულით განპირობებული) დამოკიდებული უჯრედული ციტოტოქსიკურობით (ADCC) , რაც თავის მხრივ გაშუალებულია გრანულოციტების, მაკროფაგების და NK უჯრედების ზედაპირზე განლაგებული ერთი ან მეტი Fc რეცეპტორთან ურთიერტქმედებით. რიტუქსიმაბის დაკავშირება B ლიმფოციტების CD 20 ანტიგენთან ასევე იწვევს უჯრედების სიკვდილს აპოპტოზის გზით.

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები

პერიფერიული B უჯრედების რაოდენობა შემცირდა ნორმალურ მაჩვენებელზე ქვემოთ

მაბტერას პირველი დოზის დასრულების შემდეგ. პაციენტებში, რომლებიც

მკურნალობდნენ ჰემატოლოგიურ ავთვისებიან სიმსივნეების არსებობის გამო, B უჯრედების აღდგენა დაიწყო მკურნალობიდან 6 თვის განმავლობაში და ჩვეულებრივ დაუბრუნდა ნორმალურ დონეს თერაპიის დასრულებიდან 12 თვის განმავლობაში, თუმცა

ზოგიერთ პაციენტში ამას შეიძლება უფრო მეტი დრო დასჭირდეს (აღდგენის საშუალო

დრო შეადგენს 23 თვემდე, ინდუქციური თერაპის შემდეგ). რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში, პერიფერიულ სისხლში B უჯრედების რაოდენობის დაუყოვნებელი დაქვეითება დაფიქსირდა 1000 მგ მაბტერას ორი ინფუზიის შემდეგ, 14-დღიანი

ინტერვალით. პერიფერიული სისხლის B უჯრედების რაოდენობა იწყებს მატებას 24

კვირიდან და მტკიცებულება ხელახალი პოპულაციის(ახალგაზრდა უჯრედების გამრავლება) შესახებ შეინიშნება პაციენტების უმრავლესობაში მე-40 კვირაში, იმის მიუხედავად, მაბტერა იყო შეყვანილი მონოთერაპიის სახით, თუ მეთოტრექსატთან ერთად კომბინაციაში. პაციენტთა მცირე ნაწილს აღენიშნებოდა პერიფერიული B უჯრედების რაოდენობის დაბალი მაჩვენებლის შენარჩუნების გახანგრძლივება, რომელიც გაგრძელდა 2 ან მეტი წლის განმავლობაში მაბტერას ბოლო დოზის შემდეგ. GPA ან

MPA-ით დაავადებულ პაციენტებში, პერიფერიული სისხლის B უჯრედების რაოდენობა შემცირდა <10 უჯრედი/μL -მდე რიტუქსიმაბის 375 მგ/მ2 ყოველკვირეული ინფუზიის შემდეგ და რჩებოდა ამ დონეზე უმეტეს პაციენტებში 6 თვის განმავლობაში. პაციენტების

უმრავლესობას (81%) აღენიშა B უჯრედების რაოდენობის აღდგენის ნიშნები, კერძოდ რაოდენობა შეადგენდა >10 cells/μL მე-12 თვისთვის, რაც გაიზარდა და დაფიქსირდა პაციენტების 87%-მდე მე-18 თვისთვის.

კლინიკური გამოცდილება არაჰოჯკინის ლიმფომისა და ქრონიკული ლიმფოციტური

ლეიკემიის დროს

ფოლიკულური ლიმფომა

მონოთერაპია

საწყისი მკურნალობა, კვირაში 4 დოზით

ძირითად კვლევაში, რეციდივირებული (რეციდივის სახით გამოვლენილი) ან

ქიმიორეზისტენტული დაბალი ხარისხის ან ფოლიკულური B უჯრედული NHL -ის

მქონე 166 პაციენტმა მიიღო 375 მგ/მ 2 მაბტერა ინტრავენური ინფუზიის სახით კვირაში

ერთხელ ოთხი კვირის განმავლობაში. საერთო პასუხის კოეფიციენტი (ORR)

მკურნალობის განზრახვის მქონე (ITT) პოპულაციაში იყო 48 % (CI95% 41% 56%) ,

აქედან 6% სრული პასუხით (CR) და 42% ნაწილობრივი პასუხის (PR) მაჩვენებლით.

პროგნოზირებული საშუალო დრო პროგრესირებამდე (TTP) მოპასუხე

პაციენტებისთვის იყო 13.0 თვე. ქვეჯგუფის ანალიზში ORR უფრო მაღალი იყო IWF B,

C და D ჰისტოლოგიური ქვეტიპების მქონე პაციენტებში IWF A ქვეტიპის

პაციენტებთან შედარებით (58 % 12%), უფრო მაღალი იმ პაციენტებში, რომელთა

უდიდესი დაზიანება(სიმსივნური უბანი) იყო ზომით &lt; 5 სმ &gt; 7-ის სმ უდიდესი

დიამეტრით (53% 38%-ის წინააღმდეგ), და უფრო მაღალი იყო ქიმიოსენსიტიური

რეციდივის მქონე პაციენტებში ქიმიორეზისტენტულ რეციდივის (50% 22%-ის

წინააღმდეგ) პაციენტებთან შედარებით (განსაზღვრულია როგორც პასუხის

ხანგრძლივობა &lt; 3 თვე). ORR პაციენტებში, რომლებიც ადრე მკურნალობდნენ ძვლის

ტვინის აუტოლოგიური გადანერგვით (ABMT) იყო 78% , ხოლო 43% - იმ პაციენტებში,

რომლებსაც არ ჰქონდათ ABMT ჩატარებული. არც ასაკს, სქესს, ლიმფომის ხარისხს,

თავდაპირველ დიაგნოზს, მოცულობითი დაავადების არსებობას ან არარსებობას,

ნორმალური ან მაღალი LDH -ით და არც ექსტრანოდალური დაავადების არსებობას არ

ჰქონდათ სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი (ფიშერის ზუსტი ტესტი)

მაბტერაზე პასუხის განვითარების კუთხით. დაფიქსირდა სტატისტიკურად

მნიშვნელოვანი კორელაცია პასუხის სიხშირესა და ძვლის ტვინის ჩართულობას

შორის. ძვლის ტვინის ჩართულობის მქონე პაციენტების 40%-მა უპასუხა,

პაციენტების 59%-თან შედარებით, რომლებსაც არ ჰქონდათ ძვლის ტვინის

ჩართულობა (p=0.0186). ეს დასკვნა არ იყო განმტკიცებული ეტაპობრივი

ლოგისტიკური რეგრესიის ანალიზით, რომელშიც შემდეგი ფაქტორები იყო

იდენტიფიცირებული, როგორც პროგნოზული ფაქტორები: ჰისტოლოგიური ტიპი, bcl 2

დადებითი სტატუსი საწყის ეტაპზე, წინააღმდეგობა ბოლო ქიმიოთერაპიის მიმართ

და მოცულობითი დაავადება.

საწყისი მკურნალობა, კვირაში 8 დოზით

მულტიცენტრულ, ერთჯგუფიან კვლევაში, მორეციდივე ან ქიმიორეზისტენტული,

დაბალი ხარისხის ან ფოლიკულური B უჯრედული NHL-ის მქონე 37 პაციენტმა

მიიღო 375 მგ/მ 2 მაბტერა ინტრავენური ინფუზიის სახით ყოველკვირეულად რვა

დოზით. ORR იყო 57% (95% ნდობის ინტერვალი (CI); 41% - 73%; CR 14%, PR 43%)

პროგნოზირებული საშუალო TTP მოპასუხე პაციენტებისთვის და შეადგენდა 19.4

თვეს (დიაპაზონი 5.3-დან 38.9 თვემდე).

საწყისი მკურნალობა, მოცულობითი დაავადება, კვირაში 4 დოზით

სამი კვლევის გაერთიანებულ მონაცემებში, მორეციდივე ან ქიმიორეზისტენტული,

მოცულობითი დაავადების მქონე (ერთჯერადი დაზიანება 10 სმ დიამეტრის) 39

პაციენტმა დაბალი ხარისხის ან ფოლიკულური B უჯრედის NHL-ით მიიღო 375 მგ/მ 2

მაბტერა ინტრავენური ინფუზიის სახით კვირაში ოთხი დოზით. ORR იყო 36% (CI 95 %

21% - 51%; CR 3%, PR 33%) საშუალო TTP-ით მოპასუხე პაციენტებისთვის რაც

შეადგენდა 9.6 თვეს (დიაპაზონი 4.5-დან 26.8 თვემდე).

განმეორებითი მკურნალობა, კვირაში 4 დოზით

მრავალცენტრულ, ერთჯგუფიან კვლევაში, მორეციდივე ან ქიმიორეზისტენტული

დაბალი ხარისხის ან ფოლიკულური B უჯრედული NHL-ით დავადებული 58

პაციენტი, რომლებმაც მიაღწიეს ობიექტურ კლინიკურ პასუხს მაბტერას წინა კურსზე,

ხელახლა მიიღეს 375 მგ/მ 2 მაბტერას ახალი კურსი ინტრავენური ინფუზიის სახით

კვირაში ოთხი დოზით. პაციენტთაგან სამს მიღებული ქონდა მაბტერას ორი კურსი

კვლევაში ჩართვამდე და, შესაბამისად, ჩაუტარდა მესამე კურსი აღნიშნულ კვლევაში.

ორი პაციენტი იღებდა განმეორებით მკურნალობას კვლევაში. კვლევის ხელახლად

ნამკურნალები 60 მონაწილისვის ORR იყო 38% (CI95% 26% - 51%; 10% CR, 28% PR) და

სავარაუდო საშუალო TTP მოპასუხე პაციენტებისთვის შეადგენდა 17.8 თვეს

(დიაპაზონი 5.4 - 26.6). ეს მიუთითებს გაუმჯობესებულ TTP-ზე, ვიდრე ეს მიღწეულ

იქნა მაბტერას წინა კურსის შემდეგ (12,4 თვე).

საწყისი მკურნალობა ქიმიოთერაპიასთან ერთად

ღია, რანდომიზებულ კვლევაში, ფოლიკულური ლიმფომით დაავადებული სულ 322

ადრე არანამკურნალევი პაციენტი, რანდომიზირებული იყო CVP ქიმიოთერაპიის

მისაღებად (ციკლოფოსფამიდი 750 მგ/მ 2 , ვინკრისტინი 1.4 მგ/მ 2 მაქსიმუმ 2 მგ პირველ

დღეს, და პრედნიზოლონი 40. მგ/მ - /დღეში 1- 5 დღეებში) ყოველ 3 კვირაში 8 ციკლის

განმავლობაშ ან 375 მგ/მ 2 მაბტერას CVP-თან (R CVP) კომბინაციაში მისაღებად.

მაბტერა შეყვანილი იყო ყოველი მკურნალობის ციკლის პირველ დღეს. სულ 321

პაციენტმა (162 R CVP, 159 CVP) მიიღო თერაპია და მირებული შედეგების საფუძველზე

გაანალიზდა ეფექტურობა. პაციენტების საშუალო დაკვირვების პეპრიოდი იყო 53 თვე.

R CVP -ს ქონდა მნიშვნელოვანი უპირატესობა(აჩვენა მეტი სარგებელი) CVP-თან

შედარებით პირველადი საბოლოო წერტილისთვის, რაც იყო მკურნალობის

წარუმატებლობის დრო (27 თვე 6.6 ​​თვესთან შედარებით, p &lt;0.0001, logrank test -ლოგის

რანგის ტესტი). სიმსივნური პასუხის მქონე პაციენტების პროპორცია (CR, CRu, PR)

მნიშვნელოვნად მაღალი იყო (p&lt;0.0001 Chi Square ტესტი) R CVP ჯგუფში (80.9%), ვიდრე

CVP ჯგუფში (57.2%). R CVP მკურნალობამ მნიშვნელოვნად გაახანგრძლივა დრო

დაავადების პროგრესირებამდე ან სიკვდილამდე CVP-თან შედარებით, 33.6 თვე და

  • 7 თვე, შესაბამისად (p &lt;0.0001, logrank test -ლოგის რანგის ტესტი). პასუხის საშუალო

ხანგრძლივობა იყო 37.7 თვე R CVP ჯგუფში და იყო 13.5 თვე CVP ჯგუფში (p &lt;0.0001,

logrank test -ლოგის რანგის ტესტი).

სხვაობამ მკურნალობის ჯგუფებს შორის საერთო გადარჩენასთან მიმართებაში აჩვენა

მნიშვნელოვანი კლინიკური განსხვავება (p=0.029, logrank test ლოგ რანგის ტესტი

სტრატიფიცირებული ცენტრის მიხედვით): გადარჩენის მაჩვენებელი 53 თვეზე იყო

  • 9% პაციენტებისთვის R CVP ჯგუფში, ხოლო CVP ჯგუფში ჩართული

პაციენტებისთვის კი შეადგენდა - 71.1%.

სამი სხვა რანდომიზებული კვლევის შედეგებმა მაბტერას გამოყენებით , CVP-ის

გარდა სხვა ქიმიოთერაპიის რეჟიმთან ერთად (CHOP, MCP, CHVP/ინტერფერონი α)

ასევე აჩვენა მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება პასუხების სიხშირეში, და დროზე

დამოკიდებულ პარამეტრებში, ისევე როგორც საერთო გადარჩენადობის

მაჩვენებელში. ოთხივე კვლევის ძირითადი შედეგები შეჯამებულია ცხრილში 8.

ცხრილი 8 ძირითადი შედეგების შეჯამება ოთხი III ფაზის რანდომიზებული კვლევიდან, რომლებიც აფასებენ მაბტერას სარგებელს სხვადასხვა ქიმიოთერაპიული რეჟიმით ნამკურნალებ ფოლიკულური ლიმფომით დაავადებულ პაციენტებში

სტადია

მკურნალობა,

N

საშუალო FU,

თვეები

ORR, %

CR, %

საშუალოTTF/PFS/ EFS, თვეები

OS მაჩვენებელი, %

M39021

CVP, 159

RCVP, 162

53

57

81

10

41

საშუალო TTP:

  • 7
  • 6

P<0.0001

53თვეები

  • 1
  • 9

p=0.029

GLSG’00

CHOP, 205 RCHOP, 223

18

90 96

17 20

საშუალო TTF: 2.6 წელი

არ არის მიღწეული p < 0.001

18თვეები

90 95 p = 0.016

OSHO39

MCP, 96 RMCP, 105

47

75 92

25 50

საშუალოPFS: 28.8

არ არის მიღწეული p < 0.0001

48თვეები

74 87 p = 0.0096

FL2000

CHVPIFN, 183 RCHVPIFN, 175

42

85 94

49 76

საშუალო EFS: 36 არ არის მიღწეული

p < 0.0001

42თვეები

84 91 p = 0.029

EFS – მოვლენის გარეშე გადარჩენადობა

TTP – დრო დაავადების პროგრესირებამდე ან სიკვდილის დადგომამდე PFS – პროგრესირების გარეშე გადარჩენადობა TTF – დრო მკურნალობის უშედეგობის გამოვლენამდე OS rates – გადარჩენადობის მაჩვენებლები ანალიზის დროს

შემანარჩუნებელი თერაპია

ადრე არანამკურნალევი ფოლიკულური ლიმფომა

პროსპექტულ, ღია , საერთაშორისო, მულტიცენტრულ, III ფაზის კვლევაში ჩართულმა

ადრე არანამკურნალევი შორსწასული/გავრცელებული ფოლიკულური ლიმფომით

დაავადებულმ 1193 პაციენტმა მიიღო ინდუქციური თერაპია R CHOP (n=881), R CVP

(n=268) ან R FCM (n=44) მკვლევარის შეხედულებისამებრ/არჩევანის მიხედვით. სულ

1078 პაციენტმა უპასუხა ინდუქციურ თერაპიას, რომელთაგან 1018

რანდომიზირებული იყო მაბტერას შემანარჩუნებელ თერაპიაზე (n=505) ან

ობზერვაციულ/დაკვირვების ჯგუფში (n=513). მკურნალობის ორი ჯგუფი კარგად იყო

დაბალანსებული საწყის მახასიათებლებთან და დაავადების სტატუსთან

მიმართებაში. მაბტერას შემანარჩუნებელი მკურნალობა მოიცავდა მაბტერას

ერთჯერადი ინფუზიას 375 მგ/მ 2 დოზით სხეულის ზედაპირის ფართობზე, ყოველ 2

თვეში დაავადების პროგრესირებამდე ან მაქსიმუმ ორი წლის განმავლობაში.

წინასწარ განსაზღვრული პირველადი ანალიზი ჩატარდა MabThera-ით

შემანარჩუნებელი თერაპიის, რასაც მოჰყვა მკვლევარის მიერ შეფასებული

პროგრესირების გარეშე გადარჩენის (PFS) პირველადი საბოლოო წერტილის

კლინიკურად რელევანტური და სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება

დაკვირვების ჯგუფში ჩართულ ადრე არანამკურნალევი ფოლიკულური ლიმფომის

მქონე პაციენტებთან შედარებით (ცხრილი 9).

მაბტერათი შემანარჩუნებელი თერაპიის მნიშვნელოვანი სარგებელი ასევე

დაფიქსირდა მეორადი მოვლენის გარეშე გადარჩენის (EFS), შემდეგი

ანტილიმფომური მკურნალობის დროის (TNLT), ასევე მომდევნო ქიმიოთერაპიამდე

დროის (TNCT) და პასუხის საერთო სიხშირის (ORR) საბოლოო წერტილებისთვის

პირველად ანალიზში (ცხრილი 9).

კვლევაში მონაწილე პაციენტების გახანგრძლივებული მეთვალყურეობის მონაცემებმა

(მედიანური დაკვირვება 9 წელი) დაადასტურა მაბტერას შემანარჩუნებელი თერაპიის

გრძელვადიანი სარგებელი PFS, EFS, TNLT და TNCT თვალსაზრისით (ცხრილი 9).

ცხრილი 9 პროტოკოლით განსაზღვრული პირველადი ანალიზით და საშუალო დაკვირვების 9 წლის შემდეგ (საბოლოო ანალიზი) მიღებული ეფექტურობის შედეგების მიმოხილვა მაბტერას შემანარჩუნებელი რეჟიმის vs. დაკვირვების/ობზერვაციულ ჯგუფთან მიმართებაში

პირველადი ანალიზები (საშუალო FU: 25 თვე)

საბოლოო ანალიზები (საშუალო FU: 9.0 წელი)

ობზერვაციული N=513

მაბტერა N=505

ობზერვაციული N=513

მაბტერა N=505

პირველადი ეფექტურობა

პროგრესირების გარეშე გადარჩენა (საშუალო)

NR

NR

  • 06 წელი
  • 49 წელი

log-rank p მნიშვნელობა

<0.0001

<0.0001

რისკია კოეფიციენტი (95% CI)

რისკის შემცირება

  • 50 (0.39, 0.64)

50%

  • 61 (0.52, 0.73)

39%

მეორადი ეფექტი

საერთო გადარჩენადობა (საშუალო)

NR

NR

NR

NR

log-rank p მნიშვნელობა

  • 7246
  • 7948

რისკია კოეფიციენტი (95% CI)

რისკის შემცირება

  • 89 (0.45, 1.74)

11%

  • 04 (0.77, 1.40)
  • 6%

მოვლენის გარეშე გადარჩენა (საშუალო)

38 თვე

NR

  • 04 წელი
  • 25 წელი

log-rank p მნიშვნელობა

<0.0001

<0.0001

რისკია კოეფიციენტი (95% CI)

რისკის შემცირება

  • 54 (0.43, 0.69)

46%

  • 64 (0.54, 0.76)

36%

TNLT ((საშუალო)

NR

NR

  • 11 years

NR

log-rank p მნიშვნელობა

  • 0003

<0.0001

რისკია კოეფიციენტი (95% CI)

რისკის შემცირება

  • 61 (0.46, 0.80)

39%

  • 66 (0.55, 0.78)

34%

TNCT (საშუალო)

NR

NR

  • 32 years

NR

log-rank p მნიშვნელობა

  • 0011
  • 0004

რისკია კოეფიციენტი (95% CI)

რისკის შემცირება

  • 60 (0.44, 0.82)

40%

  • 71 (0.59, 0.86)

39%

პასუხის საერთო მაჩვენებელი *

55%

74%

61%

79%

chi-squared ტესტი p მაჩვენებელი

chi-კვადრატის ტესტი p მნიშვნელობა

<0.0001

<0.0001

შანსების კოეფიციენტი (95% CI)

  • 33 (1.73, 3.15)
  • 43 (1.84, 3.22)

სრული პასუხის (CR/CRu) მაჩვენებელი*

48%

67%

53%

67%

chi-squared ტესტი p მაჩვენებელი

chi-კვადრატის ტესტი p მნიშვნელობა

<0.0001

<0.0001

შანსების კოეფიციენტი (95% CI)

  • 21 (1.65, 2.94)
  • 34 (1.80, 3.03)
  • შემანარჩუნებელი/ობზერვაციის ბოლოს; საბოლოო ანალიზის შედეგები ეფუძნება საშუალო დაკვირვებას 73 თვის განმავლობაში.

FU: დაკვირვები პერიოდ(follow-up); NR: not reached at time of clinical cut off, TNCT: დრო შემდეგ ქიმიოთერაპიულ მკურნალობის კურსამდე; TNLT: დრო შემდგომი ლიმფომის საწინააღმდეგო სამკურნალო რეჟიმის დაწყებამდე.

ინდუქციურ მკურნალობაზე პასუხის ხარისხის მიუხედავად (CR, CRu ან PR) მაბტერას

შემანარჩუნებელი მკურნალობა განაპირობებდა მყარ და თანმიმდევრულ სარგებელს

ყველა წინასწარ განსაზღვრულ ტესტირებულ ქვეჯგუფში, როგორიცაა: სქესი

(მამაკაცი, ქალი), ასაკი (< 60 წელი, >= 60 წელი), FLIPI ქულა (<=1, 2 ან >= 3),

ინდუქციური თერაპია (R CHOP, R CVP ან R FCM) . შემანარჩუნებელი მკურნალობის

სარგებლიანობის საძიებო ანალიზმა აჩვენა ნაკლებად გამოხატული ეფექტი

ხანდაზმულ პაციენტებში (70 წელზე მეტი ასაკის), თუმცა გასათვალისწინებელია, რომ

ნიმუშის ზომები იყო მცირე.

მორეციდივე/რეფრაქტორული ფოლიკულური ლიმფომა

პროსპექტულ, ღია, საერთაშორისო, მულტიცენტრულ, III ფაზის კვლევაში, 465

პაციენტი მორეციდივე/რეფრაქტორული ფოლიკულური ლიმფომით იყო

რანდომიზირებული პირველ ეტაპზე ინდუქციური თერაპიისთვის ან CHOP-ით

(ციკლოფოსფამიდი, დოქსორუბიცინი, ვინკრისტინი, პრედნიზოლონი; n=231) ან

მაბტერა პლუს CHOP-ის კურსით (R CHOP, n=234). მკურნალობის ორი ჯგუფი კარგად

იყო დაბალანსებული საწყის მახასიათებლებთან და დაავადების სტატუსთან

დაკავშირებით. სულ 334 პაციენტი, რომლებმაც მიაღწიეს სრულ ან ნაწილობრივ

რემისიას ინდუქციური თერაპიის შემდეგ, რანდომიზებული იქნა მეორე საფეხურზე

მაბტერას შემანარჩუნებელი თერაპიის მისაღებად (n=167) ან

ობზერვაციულ/დაკვირვების ჯგუფში (n=167). მაბტერას შემანარჩუნებელი

მკურნალობა შედგებოდა მაბტერას ერთჯერადი ინფუზიისგან 375 მგ/მ 2 სხეულის

ზედაპირის ფართობზე, ყოველ 3 თვეში ერთხელ დაავადების პროგრესირებამდე ან

მაქსიმუმ ორი წლის განმავლობაში.

საბოლოო ეფექტურობის ანალიზი მოიცავდა ყველა პაციენტს, რომლებიც

რანდომიზებულნი იყვნენ კვლევის ორივე ნაწილში. ინდუქციის ფაზაში

რანდომიზებული პაციენტებისთვის საშუალო დაკვირვების პერიოდის , კერძოდ კი

31 თვის შემდეგ, გაირკვა რომ R CHOP მნიშვნელოვნად აუმჯობესებდა

რეციდივის/რეფრაქტორული ფოლიკულური ლიმფომის მქონე პაციენტების შედეგებს

CHOP-თან შედარებით (იხ. ცხრილი 10).

ცხრილი 10 ინდუქციური ფაზა: ეფექტურობის შედეგების მიმოხილვა CHOP vs. R CHOP-ისთვის (დაკვირვების საშუალო დრო 31 თვე)

CHOP

RCHOP

pმნიშვნელობა

რისკის შემცირება1)

პირველადი ეფექტურობა

ORR2)

74 %

87 %

  • 0003

Na

CR2)

16 %

29 %

  • 0005

Na

PR2)

58 %

58 %

  • 9449

Na

  • შეფასებები გამოითვლებოდა რისკის კოეფიციენტების მიხედვით
  • სიმსივნის ბოლო პასუხი, როგორც შეფასებულია მკვლევარის მიერ. ,,პირველადი” სტატისტიკური ტესტი “პასუხისთვის” was the CR-ის ტრენდული ტესტი vs. PR vs. არა მოპასუხეებისა (p < 0.0001)

აბრევიატურები: NA, არ არის ხელმისაწვდომიe; ORR: საერთო პასუხის მაჩვენებელი; CR: სრული პასუხი; PR: ნაწილობრივი პასუხი

კვლევის შემანარჩუნებელ ფაზაში რანდომიზირებული პაციენტებისთვის,

დაკვირვების საშუალო დრო იყო 28 თვე შენარჩუნების რანდომიზირებიდან. მაბტერას

შემანარჩუნებელმა მკურნალობამ გამოიწვია პირველადი საბოლოო წერტილის და

PFS-ის კლინიკურად რელევანტური და სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი

გაუმჯობესება (დრო შემანარჩუნებელი რანდომიზირებიდან რეციდივამდე,

დაავადების პროგრესირებამდე ან სიკვდილამდე) მხოლოდ

ობზერვაციულ/დაკვირვების ჯგუფთან შედარებით (p&lt;0.0001 logrank test -ლოგ-რანგის

ტესტი). საშუალო PFS იყო 42.2 თვე მაბტერას შემანარჩუნებელ ჯგუფში, ხოლო 14.3

თვე ობზერვაციულ/დაკვირვების ჯგუფში. კოქსის რეგრესიის ანალიზის გამოყენებით,

პროგრესირებადი დაავადების ან სიკვდილის რისკი შემცირდა 61%-ით მაბტერას

შემანარჩუნებელი კურსის გავლენით (მკურნალობით) ობზერვაციულ/დაკვირვების

ჯგუფთან შედარებით (95% CI; 45% 72%). კაპლან მაიერის შეფასებით, პროგრესირების

გარეშე მაჩვენებლები მე-12 თვეზე იყო 78% მაბტერას შემანარჩუნებელ ჯგუფში და

57% დაკვირვების ჯგუფში. საერთო გადარჩენის ანალიზმა დაადასტურა მაბტერას

შემანარჩუნებელი კურსის მნიშვნელოვანი სარგებელი ობზრვაციული/დაკვირვების

ჯგუფიდან მიღებულ მონაცემებთან შედარებით (p=0.0039 logrank test -ლოგის რანგის

ტესტი). მაბტერას შემანარჩუნებელი მკურნალობა ამცირებს სიკვდილის რისკს 56%-

ით (95% CI; 22% 75%).

ცხრილი 11 შენარჩუნების ფაზა: ეფექტურობის შედეგების მიმოხილვა მაბტერა vs. დაკვირვების წინააღმდეგ (დაკვირვების საშუალო დრო 28 თვე)

ეფექტურობის პარამეტრი

კაპლან მაიერის შეფასება საშუალო დრო მოვლენამდე (თვეები)

რისკის შემცირება

დაკვირვება (N = 167)

მაბტერა (N=167)

Log-Rank p მნიშვნელობა

პროგრესირების გარეშე გადარჩენა (PFS)

  • 3
  • 2

< 0.0001

61 %

საერთო გადარჩენა

NR

NR

  • 0039

56 %

ლიმფომის ახალი მკურნალობის დროა

დაავადებისგან თავისუფლად გადარჩენა

  • 1
  • 8

< 0.0001

50 %

a

  • 5
  • 7
  • 0003

67 %

ქვეჯგუფის ანალიზი

PFS

CHOP

  • 6
  • 5

< 0.0001

71 %

R-CHOP

  • 1
  • 9
  • 0071

46 %

CR

  • 3
  • 8
  • 0008

64 %

PR

  • 3
  • 8

< 0.0001

54 %

OS

CHOP

NR

NR

  • 0348

55 %

R-CHOP

NR

NR

  • 0482

56 %

NR: არ არის მიღწეული; a: შეეხება მხოლოდ იმ ოაციენტებს რომლებსი მიღწეული იყო CR

მაბტერას შემანარჩუნებელი მკურნალობის უპირატესობა (მეტი სარგებელი)

დადასტურდა ყველა გაანალიზებულ ქვეჯგუფში, გარდა ინდუქციის რეჟიმისა (CHOP

ან R CHOP) ან იმ პქვეჯგუფისა სადაც შეისწავლებოდა ინდუქციურ მკურნალობაზე

პასუხის ხარისხი (CR ან PR) (ცხრილი 11). მაბტერას შემანარჩუნებელი მკურნალობა

მნიშვნელოვნად ახანგრძლივებს საშუალო PFS-ს პაციენტებში, რომლებიც

პასუხობდნენ CHOP ინდუქციურ თერაპიას (მედიანი PFS 37,5 თვე 11,6 თვის

წინააღმდეგ, p&lt;0,0001), ისევე როგორც მათ, ვინც პასუხობდა R CHOP ინდუქციურ

თერაპიას (საშუალო PFS 51,9 თვე vs. 22,1 თვე, p=p. 0.0071). მიუხედავად იმისა, რომ

ქვეჯგუფები მცირე იყო, მაბტერას შემანარჩუნებელ მკურნალობის დროს გამოვლინდა

მნიშვნელოვანი სარგებელი საერთო გადარჩენის თვალსაზრისით, როგორც

პაციენტებისთვის, რომლებიც პასუხობენ CHOP-ზე, ასევე იმ პაციენტებისთვის,

რომლებიც პასუხობენ R CHOP-ზე, თუმცა ამ მოსაზრების დასადასტურებლად საჭიროა

უფრო ხანგრძლივი დაკვირვება.

ზრდასრულთა დიფუზური დიდი B უჯრედული არაჰოჯკინის ლიმფომა

რანდომიზებულ, ღია კვლევაში დიფუზური დიდი B უჯრედული ლიმფომით

დაავადებული სულ 399 ადრე არანამკურნალევმა ხანდაზმულმა პაციენტმა (60-დან 80

წლამდე), მიიღო სტანდარტული CHOP ქიმიოთერაპია (ციკლოფოსფამიდი 750 მგ/მ 2 ,

დოქსორუბიცინი 50 მგ/მ 2 , ვინკრისტინი 1. 4 მგ/მ 2 მაქსიმუმ 2 მგ-მდე პირველ დღეს, და

პრედნიზოლონი 40 მგ/მ 2 /დღეში 1 -5 დღეებში) ყოველ 3 კვირაში რვა ციკლის მანძილზე,

ან მიიღეს მაბტერა 375 მგ/მ 2 პლუს CHOP (R CHOP) კომბინაცია. მაბტერა შეყვანილი იყო

მკურნალობის ციკლის პირველ დღეს.

საბოლოო ეფექტურობის ანალიზი მოიცავდა ყველა რანდომიზებულ პაციენტს (197

CHOP, 202 R CHOP) და ჰქონდა საშუალო დაკვირვების ხანგრძლივობა დაახლოებით 31

თვე. მკურნალობის ორი ჯგუფი კარგად იყო დაბალანსებული დაავადების საწყის

მახასიათებლების და დაავადების სტატუსის მიხედვით. საბოლოო ანალიზმა

დაადასტურა, რომ R CHOP მკურნალობა დაკავშირებული იყო კლინიკურად

რელევანტურ და სტატისტიკურად მნიშვნელოვან მოვლენის გარეშე

გადარჩენადობის ხანგრძლივობის გაუმჯობესებასთან (პირველადი ეფექტურობის

პარამეტრი; სადაც მოვლენები იყო სიკვდილი, რეციდივი ან ლიმფომის პროგრესირება,

ან ახალი ანტილიმფომის მკურნალობის დაწყება ) (p=0.0001). კაპლან მაიერის

შეფასებები მოვლენის გარეშე გადარჩენის საშუალო ხანგრძლივობის …

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · პროდუქტის მახასიათებლები (ექიმისთვის)

პროდუქტის მახასიათებლები

  • სამკურნალო პროდუქტის დასახელება

მაბტერა 100 მგ კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის

მაბტერა 500 მგ კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის

  • თვისობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

მაბტერა 100 მგ კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის

თითოეული მლ შეიცავს 10 მგ რიტუქსიმაბს.

თითოეული 10 მლ ფლაკონი შეიცავს 100 მგ რიტუქსიმაბს

მაბტერა 500 მგ კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის

თითოეული მლ შეიცავს 10 მგ რიტუქსიმაბს.

თითოეული 50 მლ ფლაკონი შეიცავს 500 მგ რიტუქსიმაბს

რიტუქსიმაბი არის გენეტიკურად შემუშავებული ქიმერული თაგვის/ადამიანის მონოკლონური ანტისხეული, რომელიც წარმოადგენს გლიკოზირებულ იმუნოგლობულინს ადამიანის IgG1 მუდმივი რეგიონებით და თაგვის მსუბუქი ჯაჭვისა და მძიმე ჯაჭვის ცვლადი რეგიონის თანმიმდევრობით. ანტისხეული იწარმოება ძუძუმწოვართა (ჩინური ზაზუნის საკვერცხე) უჯრედული სუსპენზიის კულტურით და იწმინდება აფინური ქრომატოგრაფიით და იონური გაცვლის გზით, ვირუსის სპეციფიური ინაქტივაციისა და მოცილების პროცედურების ჩათვლით.

დამხმარე ნივთიერებები ცნობილი ეფექტებით

თითოეული 10 მლ ფლაკონი შეიცავს 2.3 მმოლ (52.6 მგ) ნატრიუმს.

თითოეული 50 მლ ფლაკონი შეიცავს 11,5 მმოლ (263,2 მგ) ნატრიუმს.

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალისთვის იხილეთ ქვეთავი 6.1.

  • ფარმაცევტული ფორმა

კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარისთვის.

გამჭვირვალე ოპალესცენტურიდან ოდნავ ოპალესცენტურამდე, უფეროდან მოყვითალომდე სითხე pH 6,2 – 6,8 და ოსმოლარობა 324 – 396 mOsmol/kg.

  • ლინიკური მონაცემები
  • 1 თერაპიული ჩვენებები

არა-ჰოჯკინის ლიმფომა (NHL):

წინასწარარანამკურნალევი, III-IV სტადიის ფოლიკულური ლიმფომით დაავადებული პაციენტებისთვის ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში.

მაბტერათი მონოთერაპია ნაჩვენებია, ინდუქციურ თერაპიაზე რეაგირების მქონე ზრდასრული ფოლიკულური ლიმფომის მქონე პაციენტების სამკურნალოდ.

მაბტერათი მონოთერაპია ნაჩვენებია III -IV სტადიის ფოლიკულური ლიმფომის მქონე ზრდასრული პაციენტების სამკურნალოდ, რომლებიც ქიმიორეზისტენტულნი არიან ან აღენიშნებათ მეორე ან მომდევნო რეციდივი ქიმიოთერაპიის შემდეგ.

მაბტერა ნაჩვენებია ზრდასრული პაციენტების სამკურნალოდ CD20 დადებითი დიფუზური B მსხვილუჯრედოვანი არაჰოჯკინის ლიმფომით CHOP (ციკლოფოსფამიდი, დოქსორუბიცინი, ვინკრისტინი, პრედნიზოლონი) ქიმიოთერაპიასთან ერთად.

მაბტერა ქიმიოთერაპიასთან ერთად ნაჩვენებია ადრე არანამკურნალევი გავრცელებული/შორსწასული სტადიის, CD20 დადებითი დიფუზური B-უჯრედოვანილიმფომით (DLBCL), ბერკიტის ლიმფომით (BL)/ბერკიტის ლეიკემიით ( მომწიფებული B-უჯრედოვანიმწვაველეიკემია (BAL) ან ბერკიტის მსგავსი ლიმფომით (BLL)დაავადებული პედიატრიული პაციენტების სამკურნალოდ (ასაკი ≥ 6 თვიდან< 18 წლამდე).

ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემია:

მაბტერა ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში ნაჩვენებია წინასწარ არანამკურნალები და მორეციდივე/რეფრაქტერული ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემიით (CLL - ქლლ) დაავადებული პაციენტებისთვის. ეფექტურობისა და უსაფრთხოების შესახებ ხელმისაწვდომია მხოლოდ შეზღუდული მონაცემები იმ პაციენტებისთვის, რომლებიც ადრე მკურნალობდნენ მონოკლონური ანტისხეულებით, მათ შორის მაბტერათი ან პაციენტებისთვის, რომლებიც რეზისტენტულები იყვნენ (არ დაემორჩილნენ აღნიშნულ მკურნალობას) წინა მაბტერა პლუს ქიმიოთერაპიის მიმართ.

დამატებითი ინფორმაციისთვის იხილეთ ქვეთავი 5.1.

რევმატოიდული ართრიტი:

მაბტერა მეთოტრექსატთან კომბინაციაში ნაჩვენებია მძიმე აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მქონე ზრდასრული პაციენტების სამკურნალოდ, რომლებსაც ჰქონდათ არაადეკვატური პასუხი ან აუტანლობა სხვა დაავადების მამოდიფიცირებელ ანტირევმატულ საშუალებებზე (DMARD), მათ შორის ერთი ან მეტი სიმსივნის ნეკროზის ფაქტორის (TNF) ინჰიბიტორული თერაპიის ჩათვლით.

აღმოჩნდა, რომ მაბტერა, მეტოტრექსატთან კომბინაციაში მიღებისას, აფერხებს სახსრების დაზიანების პროგრესირების ტემპს, რისი განსაზღვრაც ხდება რენტგენოლოგიურად, აუმჯობესებს ფუნქციონალურ მდგომარეობას და იწვევს მნიშვნელოვან კლინიკურ გაუმჯობესებას.

გრანულომატოზთან ასოცირებული პოლიანგიიტი და მიკროსკოპული პოლიანგიიტი

მაბტერა, გლუკოკორტიკოიდებთან კომბინაციაში, ნაჩვენებია მძიმე, აქტიური გრანულომატოზის მქონე ზრდასრული პაციენტების სამკურნალოდ პოლიანგიიტით (ვეგენერის) (GPA) და მიკროსკოპული პოლიანგიიტით (MPA).

მაბტერა, გლუკოკორტიკოიდებთან ერთად, ნაჩვენებია რემისიის ინდუქციისთვის პედიატრიულ პაციენტებში (ასაკი ≥ 2-დან<18 წლამდე) მძიმე/მწვავე, აქტიური GPA (ვეგენერის) და MPA.

ვულგარული პემფიგუსი

მაბტერა ნაჩვენებია ზომიერი და მძიმე პემფიგუს ვულგარისის (PV) მქონე პაციენტების სამკურნალოდ.

  • 2 დოზირება და მიღების მეთოდი

მაბტერას მიღება უნდა დაინიშნოს გამოცდილი ჯანდაცვის სპეციალისტის მჭიდრო მეთვალყურეობის ქვეშ და გარემოში, სადაც დაუყოვნებლივ ხელმისაწვდომი იქნება სრული რეანიმაციული საშუალებები (იხ. ქვეავი 4.4).

პრემედიკაცია და პროფილაქტიკური მედიკამენტები:

ყველა ჩვენება

მაბტერას ყოველი მიღების წინ ყოველთვის უნდა ჩატარდეს პრემედიკაცია, რომელიც შედგება ანტიპრეზიული და ანტიჰისტამინური საშუალებისგან, მაგალითად: პარაცეტამოლისა და დიფენჰიდრამინისგან.

არაჰოჯკინის ლიმფომა და ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემია

არაჰოჯკინის ლიმფომით დაავადებულ (NHL) ან CLL-ის მქონე მოზრდილ პაციენტებს, ასევე უნდა ჩაუტარდეთ გლუკოკორტიკოიდებით პრემედიკაცია, კერძოდ როდესაც მაბტერას კურსი არ ტარდება სტეროიდების შემცველ ქიმიოთერპაიასთან კომბინაციაში.

არაჰოჯკინის ლიმფომის მქონე პედიატრიულ პაციენტებში, პრემედიკაცია პარაცეტამოლით და H1 ანტიჰისტამინით (= დიფენჰიდრამინი ან ექვივალენტი) უნდა ჩატარდეს მაბტერას ინფუზიის დაწყებამდე 30-60 წუთით ადრე. გარდა ამისა, პრედნიზონი უნდა დაინიშნოს, როგორც ეს მოცემულია ცხრილში 1.

CLL-ის მქონე პაციენტებში სიმსივნური ლიზისის სინდრომის რისკის შესამცირებლად რეკომენდებულია მაბტერას მიღებამდე 48 საათით ადრე ადექვატური ჰიდრატაცია და ურიკოსტატიკების მიღებასაპროფილაქტიკოდ. CLL პაციენტებისთვის, რომელთა ლიმფოციტების რაოდენობა არის> 25 × 109/L,ინფუზიასთან დაკავშირებული მწვავე რეაქციების და/ან ციტოკინების გამოთავისუფლების სინდრომის სიხშირისა და სიმწვავის ხარისხის შემცირების მიზნით რეკომენდებულია ინტრავენურად 100 მგ პრედნიზონ/პრედნიზოლონის მიღება მაბტერას შეყვანამდე ცოტა ხნით ადრე.

რევმატოიდული ართრიტი, გრანულომატოზი პოლიანგიიტით (GPA) და მიკროსკოპული პოლიანგიიტით(MPA) და ვულგარული პემფიგუსი

რევმატოიდული ართრიტით, GPA ან MPA ან ვულგარული პემფიგუსით დაავადებულ პაციენტებში, პრემედიკაცია 100 მგ ინტრავენური მეთილპრედნიზოლონით უნდა დასრულდეს მაბტერა-ს ყოველ ინფუზიამდე 30 წუთით ადრე, რათა შემცირდეს ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების (IRRs)სიხშირე და სიმძიმე.

GPA ან MPA-ის მქონე ზრდასრულ პაციენტებში, მეთილპრედნიზოლონის შეყვანა ინტრავენურად 1-დან 3 დღემდე, 1000 მგ დღეში, რეკომენდებულია მაბტერას პირველი ინფუზიის წინ (მეთილპრედნიზოლონის ბოლო დოზა შეიძლება მიღებულ იქნას იმავე დღეს, როგორც მაბტერას პირველი ინფუზია). ამას უნდა მოჰყვეს პერორალური პრედნიზონი 1 მგ/კგ/დღეში (არაუმეტეს 80 მგ/დღეში და შემცირდეს რაც შეიძლება სწრაფად კლინიკური საჭიროებიდან გამომდინარე) მაბტერათი მკურნალობის 4 კვირიანი საინდუქციო კურსის განმავლობაში და მის შემდეგ.

პნევმოცისტური პნევმონიის(Pneumocystis jirovecii pneumonia (PJP)) პროფილაქტიკა რეკომენდირებულია GPA ან MPA-ით დაავადებულ პედიატრიულ პაციენტებში, MabThera-ით მკურნალობის დროს და შემდგომ, საჭიროებისამებრ.

GPA ან MPA-ით დაავადებულ პედიატრიულ პაციენტებში, მაბტერა IV-ის პირველ ინფუზიამდე, მეთილპრედნიზოლონი უნდამიეცეს IV (ინტრავენურად) სამი დღიური დოზის სახით- 30 მგ/კგ/დღეში (არაუმეტეს 1 გ/დღეში) მძიმე/მწვავე ვასკულიტის სიმპტომების სამკურნალოდ. სამამდე დამატებითი დღიური დოზა 30 მგ/კგ IV მეთილპრედნიზოლონი შეიძლება დაინიშნოს მაბტერას პირველ ინფუზიამდე.

მეთილპრედნიზოლონის IV მიღების დასრულების შემდეგ, პაციენტებმა უნდა მიიღონ პერორალური პრედნიზონი 1 მგ/კგ/დღეში (არაუმეტეს 60 მგ/დღე-ღამეში) და რაც შეიძლება სწრაფად შემცირდეს კლინიკური საჭიროების მიხედვით (იხ. ქვეთავი 5.1).

დოზირება

მნიშვნელოვანია, შემოწმდეს მედიკამენტების ეტიკეტები, რათა დარწმუნდეთ, რომ შესაბამისი ფორმულირება (ინტრავენური ან კანქვეშა ფორმულირება) მიეცემა პაციენტს დადგენილი წესით.

მკურნალობის დროს დოზის კორექცია

მაბტერას დოზის შემცირება რეკომენდებული არ არის. როდესაც მაბტერა ქიმიოთერაპიასთან ერთად გამოიყენება, უნდა იქნას გამოყენებული ქიმიოთერაპიული პრეპარატების დოზის სტანდარტული შემცირება.

არაჰოჯკინის ლიმფომა

ფოლიკულური არაჰოჯკინის ლიმფომა

კომბინირებული თერაპია

მაბტერას რეკომენდებული დოზა ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში ფოლიკულური ლიმფომით ადრე არანამკურნალევი ან მორეციდივე/რეფრაქტერული პაციენტების ინდუქციური მკურნალობისთვის არის: 375 მგ/მ2 სხეულის ზედაპირის ფართობის მიხედვით ყოველი ციკლისთვის, საერთო ჯამში მიიღება 8 ციკლამდე.

მაბტერა უნდა დაინიშნოს ყოველი ქიმიოთერაპიის ციკლის პირველ დღეს, ქიმიოთერაპიის გლუკოკორტიკოიდური კომპონენტის ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, თუ ეს შესაძლებელია.

შემანარჩუნებელი თერაპია

ადრე არანამკურნალევი ფოლიკულური ლიმფომა

მაბტერას რეკომენდირებული დოზა, რომელიც გამოიყენება როგორც შემანარჩუნებელი მკურნალობა ადრე არანამკურნალევი ფოლიკულური ლიმფომით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებმაც უპასუხეს ინდუქციურ მკურნალობას, არის: 375 მგ/მ2 სხეულის ზედაპირის ფართობის მიხედვით 2 თვეში ერთხელ (დაწყებული ინდუქციური თერაპიის ბოლო დოზიდან 2 თვისშემდეგ) დაავადებისპროგრესირებამდე ან მაქსიმუმ ორი წლის განმავლობაში (სულ 12 ინფუზია).

მორეციდივე/რეფრაქტერული ფოლიკულური ლიმფომა

მაბტერას რეკომენდირებული დოზა, რომელიც გამოიყენება როგორც შემანარჩუნებელი მკურნალობა მორეციდივე/რეფრაქტერული ფოლიკულური ლიფომით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებმაც უპასუხეს ინდუქციურ მკურნალობას, არის: 375 მგ/მ2 სხეულის ზედაპირის ფართობის მიხედვით 3 თვეში ერთხელ (დაწყებული ინდუქციური თერაპიის ბოლო დოზიდან 3 თვის შემდეგ) დაავადების პროგრესირებამდე ან მაქსიმუმ ორი წლის განმავლობაში (სულ 8 ინფუზია).

მონოთერაპია

მორეციდივე/რეფრაქტერული ფოლიკულური ლიმფომა

მაბტერას მონოთერაპიის რეკომენდებული დოზა, რომელიც გამოიყენება, როგორც ინდუქციური მკურნალობა III -IV სტადიის ფოლიკულური ლიმფომის მქონე ზრდასრული პაციენტებისთვის, რომლებიც არიან ქიმიორეზისტენტული ან აღენიშნებათ მეორე ან მომდევნო რეციდივი ქიმიოთერაპიის შემდეგ არის: 375 მგ/მ2 სხეულის ზედაპირის ფართობი, შეყვანილი ინტრავენური ინფუზიის სახით კვირაში ერთხელ ოთხიკვირის განმავლობაში.

მაბტერას მონოთერაპიით განმეორებითი მკურნალობისთვის პაციენტებისთვის, რომლებმაც უპასუხეს წინა მკურნალობას მაბტერას მონოთერაპიაზე მორეციდივე/რეფრაქტერული ფოლიკულური ლიმფომის დროს, რეკომენდებული დოზაა: 375 მგ/მ2 სხეულის ზედაპირის ფართობი, შეყვანილი ინტრავენური ინფუზიის სახით კვირაში ერთხელ ოთხი კვირის განმავლობაში (იხ. ქვეთავი5.1).

ზრდასრულთა დიფუზური მსხვილი B უჯრედოვანი არაჰოჯკინის ლიმფომა

მაბტერა უნდა იქნას გამოყენებული CHOP ქიმიოთერაპიასთან ერთად კომბინაციაში. რეკომენდებული დოზაა 375 მგ/მ2 სხეულის ზედაპირის ფართობის მიხედვით, შეყვანილი ყოველი ქიმიოთერაპიის ციკლის პირველ დღეს 8 ციკლის განმავლობაში CHOP-ის გლუკოკორტიკოიდური კომპონენტის ინტრავენური ინფუზიის შემდეგ. მაბტერას უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის დადგენილი სხვაქიმიოთერაპიულ კურსებთან კომბინაციაში გამოყენებისას დიფუზური B-უჯრედოვანი არაჰოჯკინის ლიმფომის სამკურნალოდ.

ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემია

მაბტერას რეკომენდებული დოზა ი.ვ(IV) გზით შეყვანისას ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში იქამდე არანამკურნალები და რეციდიული/რეზისტენტული CLL -ის მქონე პაციენტებისათვის არის 375 მგ/მ2 სხეულის ზედაპირის ფართობის (BSA) მიხედვით პირველი ციკლის 0-ან დღეს, რასაც მოსდევს 500 მგ/მ2--ს სხეულის ზედაპირის ფართობის (BSA) მიხედვით მედიკამენტის მიღება ყოველი მომდევნო ციკლის 1-ელ დღეს საერთო ჯამში 6 ციკლის განმავლობაში. ქიმიოთერაპიის კურსი ინიშნება მაბტერას ინფუზიის შემდეგ.

რევმატოიდული ართრიტი

პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობენ მაბტერათი უნდა მიეცეს პაციენტის გაფრთხილების ბარათი ყოველი ინფუზიის დროს.

ინტრავენური (IV ) მაბტერას კურსი მოიცავს ორ, 1000 მგ-იან ი.ვ. ინფუზიას. მაბტერას რეკომენდებული დოზირება არის 1000 მგ, ი.ვ. ინფუზიის გზით, რომელსაც მოყვება მეორე 1000 მგ-ის ინფუზია ორი კვირის შემდეგ.

შემდგომი კურსების ჩატარების საჭიროება უნდა განისაზღვროს წინა კურსიდან 24 კვირის შემდეგ. განმეორებითი მკურნალობა უნდა ჩატარდეს იმ დროს, თუ დაავადების ნარჩენი აქტივობა კვლავ ნარჩუნდება, წინააღმდეგ შემთხვევაში განმეორებითი მკურნალობა უნდა გადაიდოს დაავადების შემდგომ გააქტიურებამდე.

არსებული მონაცემები მიუთითებს, რომ კლინიკური პასუხი ჩვეულებრივ მიიღწევა საწყისი მკურნალობის კურსიდან 16 - 24 კვირაში. თერაპიის გაგრძელება სიფრთხილით/ყურადღებით უნდა განიხილებოდეს იმ პაციენტებში, რომლებმაც არ აღენიშნებათ თერაპიული სარგებელი ამ დროის განმავლობაში.

გრანულომატოზი პოლიანგიიტით (GPA- Granulomatosis with polyangiitis) და მიკროსკოპული პოლიანგიიტით (MPA- microscopic polyangiitis)

პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობენ მაბტერათი უნდა მიეცეს პაციენტის გაფრთხილების ბარათი ყოველი ინფუზიის დროს.

ზრდასრულთა რემისიის ინდუქცია

მაბტერას რეკომენდებული დოზირება გაპ-ის (GPA) და მპ-ის (MPA) მკურნალობისთვის არის 375 მგ/მ2 სხეულის ზედაპირის ფართობზე ი.ვ. ინფუზიის გზით, კვირაში ერთჯერ, 4 კვირის განმავლობაში (სრული ინფუზია).

ზრდასრულთა შემანარჩუნებელი მკურნალობა

მაბტერათი რემისიის ინდუქციის შემდეგ, შემანარჩუნებელი მკურნალობა GPA და MPA -ის მქონე მოზრდილ პაციენტებში უნდა დაიწყოს არაუახლოეს 16 კვირისა მაბტერას ბოლო ინფუზიიდან.

სხვა სტანდარტული იმუნოსუპრესანტებით რემისიის ინდუქციის შემდეგ, მაბტერათი შემანარჩუნებელი მკურნალობა უნდა დაიწყოს დაავადების რემისიის შემდეგ 4 კვირის განმავლობაში.

მაბტერა უნდა დაინიშნოს ორი 500 მგ ინტრავენური ინფუზიის სახით, ორკვირიანი ინტერვალით , რასაც მოჰყვება 500 მგ IV ინფუზია ყოველ 6 თვეში ერთხელ. პაციენტებმა უნდა მიიღონ მაბტერა რემისიის მიღწევიდან მინიმუმ 24 თვის განმავლობაში (კლინიკური ნიშნებისა და სიმპტომების არარსებობა). პაციენტებისთვის, რომლებსაც შეიძლება ჰქონდეთ რეციდივის უფრო მაღალი რისკი, ექიმმა უნდა განიხილოს მაბტერას შემანარჩუნებელი თერაპიის უფრო მეტი ხანგრძლივობა, კერძოდ -5 წლამდე.

ვულგარული პემფიგუსი(Pemphigus vulgaris)

პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობენ მაბტერათი უნდა მიეცეს პაციენტის გაფრთხილების ბარათი ყოველი ინფუზიის დროს.

მაბტერას რეკომენდებული დოზა პემფიგუს ვულგარისის სამკურნალოდ არის 1000 მგ, შეყვანილი ინტრავენური ინფუზიის სახით, რასაც მოჰყვება ორი კვირის შემდეგ მეორე 1000 მგ IV (ინტრავენური) ინფუზია გლუკოკორტიკოიდების შემცირებულ კურსთან ერთად.

შემანარჩუნებელი მკურნალობა

500 მგ IV (ინტრავენურად) შემანარჩუნებელი ინფუზია უნდა ჩატარდეს 12 და 18 თვეში, შემდეგ კი ყოველ 6 თვეში, საჭიროების შემთხვევაში, კლინიკური შეფასების საფუძველზე.

რეციდივის მკურნალობა

რეციდივის შემთხვევაში, პაციენტებმა შეიძლება მიიღონ 1000 მგ IV(ინტრავენურად). ჯანდაცვის პროფესიონალებმა(ექიმებმა) ასევე უნდა განიხილონ პაციენტისთვის გლუკოკორტიკოიდის დოზის განახლება ან გაზრდა კლინიკური შეფასების საფუძველზე.

შემდგომი ინფუზიები შეიძლება ჩატარდეს არაუახლოეს 16 კვირისა წინა ინფუზიიდან.

განსაკუთრებული პოპულაციები

პედიატრიული პოპულაცია

არაჰოჯკინის ლიმფომა

ადრე არანამკურნალევ, შორსწასული სტადიის, CD20 დადებითი DLBCL/BL/BAL/BLL-ის მქონე პედიატრიულ პაციენტებში ასაკით ≥ 6 თვიდან < 18 წლამდე, მაბტერა უნდა იქნას გამოყენებული სისტემურ ,,ლიმფომა მალინ B” (LMB) ქიმიოთერაპიასთან ერთად (იხ. ცხრილები 1 და 2. ). მაბტერას რეკომენდებული დოზაა 375 მგ/მ2 BSA, შეყვანილი IV ინფუზიის სახით. არ არის საჭირო MabThera-ს დოზის კორექცია, გარდა BSA-ის მიხედვით ჩატარებული კორექციისა.

მაბტერას უსაფრთხოება და ეფექტურობა ≥ 6 თვიდან < 18 წლამდე პედიატრიულ პაციენტებში გამოყენებისას არ არის დადგენილი სხვა ჩვენებებში, გარდა ადრე არანამკურნალევი შორსწასული სტადიის CD20 დადებითი DLBCL/BL/BAL/BLL. მხოლოდ შეზღუდული მონაცემებია ხელმისაწვდომი 3 წლამდე ასაკის პაციენტებისთვის. დამატებითიინფორმაციისთვისიხილეთქვეთავი 5.1.

მაბტერა არ უნდა იქნას გამოყენებული CD20 დადებითი დიფუზური B-უჯრედოვანი ლიმფომით დაავადებულ პედიატრიულ პაციენტებში დაბადებიდან <6 თვემდე ასაკამდე (იხ. ქვეთავი5.1).

ცხრილი 1 მაბტერას მიღების დოზირება არაჰოჯკინის ლიმფომის მქონე პედიატრიულ პაციენტებში

ციკლი

მკურნალობის დღე

ადმინისტრაციის დეტალები

პრეფაზა (COP)

მაბტერა არ არის მიცემული

-

საინდუქციო კურსი 1

(COPDAM1)

დღე -2

(შეესაბამება პრეფაზის მე-6 დღეს)

მაბტერას 1-ლი ინფუზია

პირველი ინდუქციური კურსის დროს, პრედნიზონი ინიშნება ქიმიოთერაპიის კურსის ფარგლებში და უნდა დაინიშნოს მაბტერამდე

დღე1

მაბტერას მე-2ინფუზია

მაბტერა მიიღება მაბტერას პირველი ინფუზიიდან 48 საათის შემდეგ.

საინდუქციო კურსი 2

(COPDAM2)

დღე -2

მაბტერას მე-3 ინფუზია

მე-2 საინდუქციო კურსში პრედნიზონი არ ინიშნება მაბტერას მიღების დროს.

დღე 1

მაბტერას მე-4 ინფუზია

მაბტერა მიიღება მაბტერას მესამე ინფუზიიდან 48 საათის შემდეგ

კონსოლიდაციის კურსი 1

(CYM/CYVE)

დღე1

მაბტერას მე-5 ინფუზია

პრედნიზონი არ ინიშნება მაბტერას

მიღების დროს.

კონსოლიდაციის კურსი 2

(CYM/CYVE)

დღე 1

მაბტერას მე-6 ინფუზია

პრედნიზონი არ ინიშნება მაბტერას მიღების დროს.

მოვლის კურსი 1 (M1)

კონსოლიდაციის მე-2 კურსის 25-დან 28-მდე დღე (CYVE)

მაბტერა არ არის მიცემული

იწყება, როდესაც პერიფერიული რაოდენობა აღდგება კონსოლიდაციის მე-2 კურსიდან (CYVE) ANC> 1.0 x 109/ლ და თრომბოციტები > 100 x 109/ლ

მოვლის კურსი 2 (M2)

შენარჩუნების 1-ლი კურსის 28 დღე (M1)

მაბტერა არ არის მიცემული

-

ANC = ნეიტროფილების აბსოლუტური რიცხვი; COP =ციკლოფოსფამიდი; ვინკრისტინი, პრედნიზონი; COPDAM = ციკლოფოსფამიდი, ვინკრისტინი, პრედნიზოლონი, დოქსორუბიცინი, მეტოტრექსატი; CYM = CYtarabine (Aracytine, Ara-C), მეტოტრექსატი; CYVE = CYtarabine (Aracytine, Ara-C), VEposide (VP16)

ცხრილი 2 მკურნალობის გეგმა არაჰოჯკინის ლიმფომის მქონე პედიატრიულ პაციენტებში: მაბტერასთან თანმხლები ქიმიოთერაპია

მკურნალობის გეგმა

პაციენტის დადგმა

ადმინისტრაციის დეტალები

ჯგუფი B

III სტადია მაღალი LDH დონით (> N x 2),

IV სტადია CNS უარყოფითი

პრეფაზას მოჰყვება 4 კურსი:

2 ინდუქციური კურსი (COPADM) HDMTX 3გ/მ2 და 2 კონსოლიდაციის კურსი (CYM)

ჯგუფიC

ჯგუფი C1:

B- AL CNS უარყოფითი, IV სტადია და BAL CNS დადებითი და CSF უარყოფითი

პრეფაზას მოჰყვა 6 კურსი:

2 ინდუქციური კურსი (COPADM) HDMTX 8გ/მ²-ით, 2 კონსოლიდაციის კურსი (CYVE) და 2 ტექნიკური კურსი (M1 და M2)

ჯგუფი C3:

BAL CSF დადებითი, IV ეტაპი CSF დადებითი

თანმიმდევრული კურსები უნდა ჩატარდეს როგორც კი სისხლის ანალიზი დაუბრუნდება ნორმას და აღდგება უჯრედების რაოდენობა და ასევე, როცა პაციენტის მდგომარეობა ამის საშუალებას იძლევა, გარდა შემანარჩუნებელი კურსებისა, რომლებიც ტარდება 28 დღის ინტერვალით.

BAL = ბერკიტის ლეიკემია (მომწიფებული B-უჯრედული მწვავე ლეიკემია); CSF = ცერებროსპინალური სითხე; ცნს = ცენტრალური ნერვული სისტემა; HDMTX = მეტოტრექსატი მაღალი დოზით; LDH = რძემჟავა დეჰიდროგენაზა

გრანულომატოზი პოლიანგიიტით (GPA-) და მიკროსკოპული პოლიანგიიტი (MPA- )

მაბტერას რეკომენდებული დოზა რემისიული თერაპიის ინდუქციისთვის მწვავე/მძიმე, აქტიური GPA ან MPA-ის მქონე პედიატრიული პაციენტებისთვის არის 375 მგ/მ2 BSA-ის მიხედვით, შეყვანილი IV ინფუზიის სახით კვირაში ერთხელ 4 კვირის განმავლობაში.

მაბტერას უსაფრთხოება და ეფექტურობა პედიატრიულ პაციენტებში (≥ 2-დან< 18 წლამდე) არ არის დადგენილი მძიმე, აქტიური GPA ან MPA -ის გარდა სხვა ჩვენებებში.

მაბტერა არ უნდა იქნას გამოყენებული 2 წელზე ნაკლები ასაკის მძიმე, აქტიური GPA ან MPA-ის მქონე პედიატრიულ პაციენტებში, რადგან არსებობს არაადეკვატური იმუნური პასუხის გამოვლენის შესაძლებლობა ბავშვთა ვაქცინაციის დროს, რასაც მიმართავენ პრევენციული მიზნით ბავშვთა დაავადებების თავიდან ასაცილებლად (მაგ. წითელა, ყბაყურა, წითურა და პოლიომიელიტი) (იხ. ქვეთავი5.1).

ხანდაზმულები

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზემეტიასაკის) დოზისკორექცია საჭირო არ არის.

მიღების მეთოდი

ყველა ჩვენება

მომზადებული მაბტერას ხსნარი უნდა შეიყვანოთ ინტრავენური ინფუზიის სახით სპეციალური ხაზით. არ უნდა იქნას შეყვანილი ინტრავენური ბიძგის ან ბოლუსის სახით.

პაციენტები უნდა იყვნენ მჭიდრო მონიტორინგის ქვეშ ციტოკინის გამოთავისუფლების სინდრომის გამოვლინების თვალსაზრებით (იხ. ქვეთავი 4.4). პაციენტებს, რომლებსაც უვითარდებათ მძიმე რეაქციების ნიშნები, განსაკუთრებით მძიმე დისპნოე, ბრონქოსპაზმი ან ჰიპოქსია, მათ შემთხვევაში ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს. პაციენტები არაჰოჯკინის ლიმფომით უნდა შეფასდნენ სიმსივნის ლიზისის სინდრომის არსებობაზე შესაბამისი დამადასტურებელი მეთოდების დახმარებით, მათ შორის ლაბორატორიული ტესტების ჩათვლით და, ფილტვის ინფილტრაციისთვის, გულმკერდის რენტგენით. პაციენტებში ინფუზია არ უნდა განახლდეს ყველა სიმპტომის სრულ გაქრობამდე და ლაბორატორიული მაჩვენებლების და გულმკერდის რენტგენოლოგიური გამოკვლევებით ნაჩვენები სიმპტომების სრულ ნორმალიზებამდე. ამ მომენტისთვის, ინფუზია შეიძლება განახლდეს წინა სიჩქარის არაუმეტეს ნახევარი მაჩვენებლით. თუ იგივე ტიპის მძიმე გვერდითი რეაქციები განმეორდება მეორედ, მკურნალობის შეწყვეტის გადაწყვეტილება სერიოზულად უნდა იქნას განხილული თითოეულ შემთხვევაში.

მსუბუქი ან ზომიერი ხარისხის ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების (IRR) (ქვეთავი 4.8) სიხშირე ჩვეულებრივ რეაგირებს ინფუზიის სიჩქარის შემცირებაზე. ინფუზიის სიჩქარე შეიძლება გაიზარდოს სიმპტომების გაუმჯობესებისას.

მოზრდილთა არაჰოჯკინის ლიმფომა, ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემია, რევმატოიდული ართრიტი, ვულგარული პემფიგუსი, მოზრდილთა და ბავშვთა გრანულომატოზი პოლიანგიიტით (GPA) და მიკროსკოპული პოლიანგიიტით (MPA)

პირველი ინფუზია

ინფუზიის რეკომენდებული საწყისი სიჩქარეა 50 მგ/სთ; პირველი 30 წუთის შემდეგ, ის შეიძლება გაიზარდოს 50 მგ/სთ-ით (მატებით) ყოველ 30 წუთში, მაქსიმუმ 400 მგ/სთ-მდე.

შემდგომი ინფუზიები

მაბტერას შემდგომი დოზების შეყვანა შესაძლებელია საწყისი სიჩქარით 100 მგ/სთ და გაიზარდოს 100 მგ/სთ მატებით 30 წუთის ინტერვალით, მაქსიმუმ 400 მგ/სთ-მდე.

პედიატრიული პაციენტები - არაჰოჯკინის ლიმფომა

პირველი ინფუზია

ინფუზიის რეკომენდირებული საწყისი სიჩქარეა 0,5 მგ/კგ/სთ (მაქსიმუმ 50 მგ/სთ); ის შეიძლება გაიზარდოს 0,5 მგ/კგ/სთ-ით ყოველ 30 წუთში, მაქსიმუმ 400 მგ/სთ-მდე თუ არ ვლინდება ჰიპერმგრძნობელობა ან ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები.

შემდგომი ინფუზიები

მაბტერას შემდგომი დოზების შეყვანა შესაძლებელია საწყისი სიჩქარით 1 მგ/კგ/სთ (მაქსიმუმ 50 მგ/სთ); ის შეიძლება გაიზარდოს 1 მგ/კგ/სთ-ით ყოველ 30 წუთში მაქსიმუმ 400 მგ/სთ-მდე.

რევმატოიდული ართრიტი

ალტერნატიული შემდგომი, უფრო სწრაფი, ინფუზიის განრიგი

თუ პაციენტებს არ განუცდიათ ინფუზიასთან დაკავშირებული სერიოზული გვერდითი რეაქცია მათი პირველი ან მომდევნო ინფუზიის დროს მაბტერას 1000 მგ დოზის სტანდარტული საინფუზიო სქემის მიხედვით, უფრო სწრაფი ინფუზია შეიძლება დაინიშნოს მეორე და შემდგომ ინფუზიებში იგივე კონცენტრაციის გამოყენებით, როგორც წინა ინფუზიებში (4 მგ. / მლ 250 მლ მოცულობაში). დაიწყეთ 250 მგ/სთ სიჩქარით პირველი 30 წუთის განმავლობაში და შემდეგ 600 მგ/სთ მომდევნო 90 წუთის განმავლობაში. თუ პაციენტი კარგად აიტანს უფრო სწრაფ ინფუზიას, ინფუზიის ეს სქემა შეიძლება გამოყენებულ იქნას შემდგომი ინფუზიების შეყვანისას.

პაციენტებს, რომლებსაც აღენიშნებათ კლინიკურად მნიშვნელოვანი გულ-სისხლძარღვთა დაავადება, მათ შორის არითმიები, ან აღენიშნებათ წინაინფუზიასთან დაკავშირებული სერიოზული გვერდითი რეაქციები რაიმე წინა ბიოლოგიურ თერაპიაზე ან რიტუქსიმაბზე, არ უნდა მიიღონ უფრო სწრაფი ინფუზია.

  • 3 უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან თაგვის ცილების, ან რომელიმე სხვა დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომლებიც ჩამოთვლილია ქვეთავში 6.1

აქტიური, მძიმე ინფექციები (იხ. ქვეთავი 4.4).

პაციენტები მძიმე იმუნოკომპრომეტირებულ მდგომარეობაში.

გულის მძიმე უკმარისობა (ნიუ-იორკის გულის ასოციაციის IV კლასი) ან მძიმე, უკონტროლო გულის დაავადება (იხილეთ ქვეთავი 4.4 სხვა გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებთან დაკავშირებით).

  • 4 გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები

მიკვლევადობა

ბიოლოგიური სამკურნალო საშუალებების მიკვლევადობის გასაუმჯობესებლად, მიღებული/ადმინისტრირებული პროდუქტის სავაჭრო სახელი და სერიული ნომერი მკაფიოდ უნდა იყოს დაფიქსირებული.

პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია

ყველა პაციენტს, რომლებიც მკურნალობენ მაბტერათი რევმატოიდული ართრიტით, GPA, MPA ან პემფიგუს ვულგარისით დაავადების შემთხვევაში, უნდა მიეცეს პაციენტის გაფრთხილების ბარათი ყოველი ინფუზიის დროს. გაფრთხილების ბარათი შეიცავს მნიშვნელოვან უსაფრთხოების ინფორმაციას პაციენტებისთვის ინფექციების პოტენციური გაზრდილი რისკის შესახებ, მათ შორის პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათიის (PML) თაობაზეც.

რევმატოიდული ართრიტის და აუტოიმუნური დაავადებების [მათ შორის სისტემური წითელი მგლურას (SLE) და ვასკულიტის] სამკურნალოდ და ასევე NHL-ისა და CLL-ის მკურნალობისთის პოსტმარკეტინგულად მაბტერას გამოყენების შემდეგ (სადაც პაციენტების უმრავლესობას მაბტერა ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში ან ჰემატოპოეტური ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაციის ნაწილად ჰქონდა მიღებული) დაფიქსირდა ფატალური PML-ის ძალიან იშვიათი შემთხვევები. პაციენტები რეგულარულად უნდა იმყოფებოდნენ მონიტორინგის ქვეშ ნებისმიერი ახალი ან გაუარესებული ნევროლოგიური სიმპტომის ან ნიშნის გამოვლენის მიზნით, რომლებიც შეიძლება PML-ზე მიუთითებდეს. თუ PML-ზე ეჭვი არსებობს, შემდგომი დოზირება უნდა შეწყდეს PML-ის გამორიცხვამდე. კლინიცისტმა უნდა შეაფასოს პაციენტი, რათა დაადგინოს, მიუთითებს თუ არა სიმპტომები ნევროლოგიურ დისფუნქციაზე და თუ ასეა, შესაძლოა თუ არა ეს სიმპტომები PML-ზე მიუთითებდეს. კლინიკური ჩვენების შემთხვევაში, უნდა განიხილებოდეს ნევროლოგთან კონსულტაცია.

თუ რაიმე ეჭვი არსებობს, რეკომენდებული შემდგომი კვლევები/შეფასება, მათ შორის MRI სკანირება სასურველია კონტრასტით, ცერებროსპინალური სითხის (CSF) ტესტირება JC ვირუსული დნმ-ისთვის და განმეორებითი ნევროლოგიური შეფასებები.

ექიმი განსაკუთრებით ფრთხილად/ყურადღებით უნდა იყოს PML-ის დამახასიათებელი სიმპტომების ამოსაცნობად, რომლებიც პაციენტმა შეიძლება ვერ შეამჩნიოს (მაგ. კოგნიტური, ნევროლოგიური ან ფსიქიატრიული სიმპტომები). პაციენტებს ასევე უნდა მიეცეთ რჩევა, აცნობონ პარტნიორს ან მომვლელებს მათი მკურნალობის შესახებ, რადგან მათ შეიძლება შეამჩნიონ სიმპტომები, რომლებიც პაციენტმა არ იცის.

თუ პაციენტს განუვითარდა PML, მაბტერას მიღება/დოზირება სამუდამოდ უნდა შეწყდეს.

იმუნური სისტემის აღდგენის შემდეგ PML-ით დაავადებულ იმუნოდეფიციტის მქონე პაციენტებში, დაფიქსირდა მდგომარეობის სტაბილიზაცია ან გაუმჯობესებული შედეგი. უცნობია, შეიძლება თუ არა PML-ის ადრეულმა გამოვლენამ და მაბტერათი თერაპიის შეჩერებამ გამოიწვიოს მსგავსი სტაბილიზაცია ან გაუმჯობესებული შედეგი.

გულის მხრივ (კარდიოლოგიური) დარღვევები

სტენოკარდია, გულის არითმიები, როგორიცაა წინაგულების თრთოლვა და ფიბრილაცია, გულის უკმარისობა და/ან მიოკარდიუმის ინფარქტი აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერათი. ამიტომ პაციენტები, რომლებსაც ანამნეზში აქვთ გულის დაავადება და/ან კარდიოტოქსიური ქიმიოთერაპია, უნდა იმყოფებოდნენ ყურადღებით.

ინფექციები

გამომდინარე მაბტერას მოქმედების მექანიზმიდან და იმის ცოდნით, რომ B უჯრედები მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ ნორმალური იმუნური პასუხის შენარჩუნებაში, პაციენტებს აქვთ ინფექციის გაზრდილი რისკი მაბტერათი თერაპიის შემდეგ (იხ. ქვეთავი 5.1). მაბტერათი თერაპიის დროს შეიძლება გამოვლინდეს სერიოზული ინფექციები, მათ შორის ფატალური შემთხვევები (იხ. ქვეთავი 4.8). მაბტერა არ უნდა დაინიშნოს პაციენტებში რომელთაც აქვთ აქტიური, მძიმე ინფექცია (მაგ. ტუბერკულოზი, სეფსისი და ოპორტუნისტული ინფექციები, იხილეთ ქვეთავი 4.3) ან მძიმე იმუნოკომპრომეტირებულ პაციენტებში (მაგ., სადაც CD4 ან CD8 დონე ძალიან დაბალია). ექიმებმა სიფრთხილე უნდა გამოიჩინონ, როდესაც განიხილავენ მაბტერას გამოყენებას პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ განმეორებითი ან ქრონიკული ინფექციების ანამნეზი ან აღენიშნებათ თანმხლები მდგომარეობები, რამაც შეიძლება უბიძგოს პაციენტებში სერიოზული ინფექციი განვითარების პროცესს, მაგ. ჰიპოგამაგლობულინემია (იხ. ქვეთავი 4.8). რეკომენდებულია იმუნოგლობულინის დონის განსაზღვრა მაბტერათი მკურნალობის დაწყებამდე.

პაციენტები, რომლებსაც დაუფიქსირდათ ინფექციის ნიშნები და სიმპტომები მაბტერათი თერაპიის შემდეგ, დაუყოვნებლივ უნდა შეფასდეს და დაენიშნოს სათანადო მკურნალობა. მაბტერათი მკურნალობის შემდგომ კურსამდე პაციენტები ხელახლა უნდა შემოწმდნენ ინფექციების პოტენციურ რისკზე.

პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათიის (PML) შესახებ ინფორმაციისთვის იხილეთ ზემოთ მოცემული PML განყოფილება.

რიტუქსიმაბის გამოყენების შემდეგ დაფიქსირებულია ენტეროვირუსული მენინგოენცეფალიტის შემთხვევები, მათ შორის ფატალური შემთხვევები.

B ჰეპატიტის ინფექციები

B ჰეპატიტის რეაქტივაციის შემთხვევები, მათ შორის ფატალური შედეგით, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მაბტერას. ამ პაციენტების უმეტესობას ასევე ჩაუტარდა ციტოტოქსიკური ქიმიოთერაპია. რეციდივის/რეფრაქტერული ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემიის მქონე პაციენტებში ჩატარებული ერთი კვლევიდან მიღებული შეზღუდული ინფორმაცია მიუთითებს, რომ მაბტერათი მკურნალობამ ასევე შეიძლება გააუარესოს B ჰეპატიტის პირველადი ინფექციების შედეგი.

B ჰეპატიტის ვირუსის (HBV) სკრინინგი უნდა ჩატარდეს ყველა პაციენტში მაბტერათი მკურნალობის დაწყებამდე. ეს მინიმუმ უნდა მოიცავდეს HBsAg სტატუსის და HBcAb სტატუსის განსაზღვრას, რასაც შეიძლება დაემატოს სხვა შესაბამისი მარკერების განსაზღვრა, რაც დადგენილია ადგილობრივი გაიდლაინების მიხედვით. აქტიური B ჰეპატიტის დაავადების მქონე პაციენტებმა არ უნდა მიიღონ MabThera-ით მკურნალობა. B ჰეპატიტის დადებითი სეროლოგიის მქონე პაციენტებმა (HBsAg ან HBcAb) უნდა გაიარონ კონსულტაცია ღვიძლის დაავადების ექსპერტებთან მკურნალობის დაწყებამდე და უნდა გაეწიოთ მონიტორინგი და დაავადების სწორი მართვა ადგილობრივი სამედიცინო სტანდარტების შესაბამისად, B ჰეპატიტის რეაქტივაციის თავიდან ასაცილებლად.

ინფექციების ცრუ უარყოფითი სეროლოგიური ტესტირება

ინფექციების ცრუ უარყოფითი სეროლოგიური ტესტირების რისკის გამო, ალტერნატიული სადიაგნოსტიკო საშუალებები უნდა იქნას გათვალისწინებული იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ იშვიათი ინფექციური დაავადების ნიშნები, მაგ. დასავლეთ ნილოსის ვირუსის არსებობა და ნეირობორელიოზი.

კანის რეაქციები

დაფიქსირდა კანის მძიმე რეაქციები, როგორიცაა ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (ლაიელის სინდრომი) და სტივენს ჯონსონის სინდრომი, ზოგიერთი ფატალური შედეგით (იხ. ქვეთავი 4.8). ასეთი მოვლენის გამოვლენისას, მაბტერასთან საეჭვო კავშირის შემთხვევაში, მკურნალობა სამუდამოდ უნდა შეწყდეს.

არაჰოჯკინის ლიმფომა და ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემია

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები

მაბტერა ასოცირდება ინფუზიასთან დაკავშირებულ რეაქციებთან, რომლებიც შეიძლება დაკავშირებული იყოს ციტოკინების და/ან სხვა ქიმიური შუამავლების გამოყოფასთან. ციტოკინის გამოთავისუფლების სინდრომი შეიძლება კლინიკურად არ განსხვავდებოდეს მწვავე ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციებისგან.

რეაქციების ეს ნაკრები, რომელიც მოიცავს ციტოკინის გამოთავისუფლების სინდრომს, სიმსივნის ლიზისის სინდრომს და ანაფილაქსიურ და ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციებს, აღწერილია ქვემოთ. ისინი კონკრეტულად არ არის დაკავშირებული მაბტერას შეყვანის გზასთან და შეიძლება აღინიშნოს ორივე ფორმის შემთხვევაში.

ინფუზიასთან დაკავშირებული მძიმე რეაქციები ფატალური შედეგით დაფიქსირდა მაბერას ინტრავენური ფორმის პოსტმარკეტინგული გამოყენებისას, აღნიშნული რეაქციების დაწყება მერყეობდა 30 წუთიდან 2 საათამდე მაბტერას პირველი ინტრავენური ინფუზიის დაწყებიდან. მათ შორის იყო ფილტვისმიერი მოვლენები და ზოგიერთ შემთხვევაში მოიცავდა სიმსივნის სწრაფ ლიზისს და სიმსივნის ლიზისის სინდრომის მახასიათებლებს, ასევე ცხელების, შემცივნების, სიმძიმის, ჰიპოტენზიის, ჭინჭრის ციების, ანგიონევროზის და სხვა სიმპტომებს (იხ. ქვეთავი 4.8).

ციტოკინის გამოთავისუფლების მძიმე ხარისხის სინდრომს ახასიათებს მძიმე ქოშინი, რომელსაც ხშირად თან ახლავს ბრონქოსპაზმი და ჰიპოქსია, ასევე ახლავს ცხელება, შემცივნება, კანკალი, ჭინჭრის ციება და ანგიონევროზი(ანგიოედემა). ეს სინდრომი შეიძლება ასოცირებული იყოს სიმსივნის ლიზისის სინდრომის ზოგიერთ მახასიათებელთან, როგორიცაა ჰიპერურიკემია, ჰიპერკალემია, ჰიპოკალციემია, ჰიპერფოსფატემია, თირკმლის მწვავე უკმარისობა, ლაქტატდეჰიდროგენაზას (LDH) მომატება და შეიძლება ასოცირებული იყოს მწვავე რესპირატორულ უკმარისობასთან და სიკვდილთან. მწვავე რესპირატორულ უკმარისობას შეიძლება თან ახლდეს ისეთი მოვლენები, როგორიცაა ფილტვის ინტერსტიციული ინფილტრაცია ან შეშუპება, რომელიც ჩანს გულმკერდის რენტგენზე. სინდრომი ხშირად ვლინდება პირველი ინფუზიის დაწყებიდან ერთი ან ორი საათის განმავლობაში. პაციენტები რომელთაც ანამნეზში არენიშნებათ ფილტვის უკმარისობა ან ფილტვის სიმსივნური ინფილტრაცი შეიძლება ქონდეთ ცუდი გამოსავლის/შედეგის უფრო დიდი რისკი და მათი მკურნალობისას მეტი სიფრთხილეა საჭირო. პაციენტებს, რომლებსაც განუვითარდებათ ციტოკინის გამოთავისუფლების მძიმე ხარისხის სინდრომი, დაუყოვნებლივ უნდა შეუწყდეთ ინფუზია (იხ. ქვეთავი 4.2) და უნდა მიიღონ/ჩაუტარდეთ აგრესიული სიმპტომური მკურნალობა. ვინაიდან კლინიკური სიმპტომების თავდაპირველ გაუმჯობესებას შეიძლება მოჰყვეს გაუარესება, ეს პაციენტები უნდა იყვნენ მჭიდრო დაკვირვების ქვეშ სიმსივნის ლიზისის სინდრომისა და ფილტვის ინფილტრაციის ალაგებამდე ან გამორიცხვამდე. პაციენტების შემდგომი მკურნალობა ნიშნებისა და სიმპტომების სრული გაქრობის შემდეგ იშვიათად იწვევს ციტოკინის განთავისუფლების განმეორებით მძიმე სინდრომს.

მაღალი სიმსივნური დატვირთვის ან დიდი რაოდენობით (≥25 x 109/ლ) მოცირკულირე ავთვისებიანი უჯრედების მქონე პაციენტებს, როგორიცაა CLL-ის მქონე პაციენტები, რომლებიც შეიძლება იყვნენ ციტოკინის გამოთავისუფლების განსაკუთრებით მძიმე სინდრომის მაღალი რისკის ქვეშ, უნდა ვუმკურნალოთ უკიდურესი სიფრთხილით. ეს პაციენტები უნდა იყვნენ ძალიან მჭიდრო მონიტორინგის ქვეშ პირველი ინფუზიის განმავლობაში. გასათვალისწინებელია ამ პაციენტებში პირველი ინფუზიისთვის შემცირებული ინფუზიის სიჩქარის გამოყენება ან დოზის გაყოფა ორი დღის განმავლობაში პირველი ციკლის და ნებისმიერი შემდგომი ციკლის განმავლობაში, თუ ლიმფოციტების რაოდენობა კვლავ >25 x 109/ლ-ია.

ინფუზიასთან დაკავშირებული ყველა სახის გვერდითი რეაქცია დაფიქსირდა პაციენტების 77%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერათი (ციტოკინის გამოთავისუფლების სინდრომის ჩათვლით, რომელსაც თან ახლავს ჰიპოტენზია და ბრონქოსპაზმი პაციენტების 10%-ში), იხილეთ ქვეთავი 4.8. ეს სიმპტომები ჩვეულებრივ შექცევადია მაბტერას ინფუზიის შეწყვეტის შემდეგ და ასევე სიცხის დამწევი, ანტიჰისტამინური და ზოგჯერ ჟანგბადის, ინტრავენური ფიზიოლოგიური ხსნარის ან ბრონქოდილატატორების და გლუკოკორტიკოიდების მიღებით, თუ საჭიროა. გთხოვთ, იხილოთ ციტოკინის გამოთავისუფლების სინდრომი მძიმე რეაქციებისთვის.

პაციენტებში ცილების ინტრავენური შეყვანის შემდეგ დაფიქსირდა ანაფილაქსიური და სხვა ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები. ციტოკინის გამოთავისუფლების სინდრომისგან განსხვავებით, ჭეშმარიტი ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები ჩვეულებრივ ვითარდება ინფუზიის დაწყებიდან რამდენიმე წუთში. ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების სამკურნალო მედიკამენტები, მაგ. ეპინეფრინი (ადრენალინი), ანტიჰისტამინური საშუალებები და გლუკოკორტიკოიდები ხელმისაწვდომი უნდა იყოს მაბტერას მიღებისას ალერგიული რეაქციის განვითარების შემთხვევაში მისი კუპირებისთვის. ანაფილაქსიის კლინიკური გამოვლინებები შეიძლება გამოიყურებოდეს ციტოკინის გამოთავისუფლების სინდრომის კლინიკური სურათის მსგავსად (ზემოთ აღწერილი). ჰიპერმგრძნობელობასთან დაკავშირებული რეაქციები დაფიქსირდა ნაკლებად ხშირად, ვიდრე ციტოკინის გამოყოფის სინდრომი.

ზოგიერთ შემთხვევაში მოხსენებული დამატებითი რეაქციები იყო მიოკარდიუმის ინფარქტი, წინაგულების ფიბრილაცია, ფილტვის შეშუპება და მწვავე შექცევადი თრომბოციტოპენია.

იმის გამო, რომ მაბტერას შეყვანის დროს შეიძლება განვითარდეს ჰიპოტენზია, მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ანტიჰიპერტენზიული მედიკამენტების შეწყვეტა მაბტერას ინფუზიამდე 12 საათით ადრე.

იმუნიზაცია

ცოცხალი ვირუსული ვაქცინებით იმუნიზაციის უსაფრთხოება, მაბტერათი თერაპიის შემდეგ, არ არის შესწავლილი NHL და CLL -ით დაავადებული პაციენტებისთვის და ამიტომ ცოცხალი ვირუსის ვაქცინებით ვაქცინაცია არ არის რეკომენდებული. პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობენ მაბტერათი შეუძლიათ ჩაიტარონ/მიიღონ არა ცოცხალი ვაქცინაცია; თუმცა, არაცოცხალი ვაქცინაციაზე პასუხის მაჩვენებელი (რეაგირების სიხშირე) შეიძლება იყოს შემცირებული. არარანდომიზებულ კვლევაში, დაბალი ხარისხის NHL-ით დაავადებულ ზრდასრულ პაციენტებს რეციდივის შემთხვევაში, რომლებიც იღებდნენ მაბტერას მონოთერაპიას ჯანსაღი არანამკურნალევ საკონტროლო პირებთან შედარებით, ჰქონდათ პასუხის დაბალი მაჩვენებელი ვაქცინაციაზე ტეტანუსის დამახსოვრების ანტიგენით (16% vs . 81%-ის წინააღმდეგ და Keyhole Limpet Haemocyanin (KLH) ნეოანტიგენით (4% vs. 76% ანტისხეულების ტიტრის >2-ჯერ გაზრდის შეფასებისას) ვაქცინირებისას. CLL პაციენტებისთვის მსგავსი შედეგები სავარაუდოა ორივე დაავადების მსგავსების გათვალისწინებით, მაგრამ ეს საკითხი არ არის გამოკვლეული კლინიკურ კვლევებში.

საშუალო პრეთერაპიული ანტისხეულების ტიტრები ანტიგენების პანელის მიმართ (Streptococcus pneumoniae, გრიპი A, ყბაყურა, წითურა, ჩუტყვავილა) შენარჩუნებული იყო მინიმუმ 6 თვის განმავლობაში მაბტერათი მკურნალობის შემდეგ.

პედიატრიული პოპულაცია

მხოლოდ შეზღუდული მონაცემებია ხელმისაწვდომი 3 წლამდე ასაკის პაციენტებისთვის. დამატებითი ინფორმაციისთვის იხილეთ ქვეთავი 5.1.

რევმატოიდული ართრიტი (რა), გრანულომატოზთან ასოცირებული პოლიანგიიტი (ვეგენერის პოლიანგიიტი)(გაპ) და მიკროსკოპული პოლიანგიიტი (MPA -მპ) და ვულგარის პემფიგუსი

რევმატოიდული ართრიტით დაავადებული პაციენტები, რომელთაც არ მიუღიათ მეტოტრექსატი (MTX)

მაბტერას გამოყენება არ არის რეკომენდებული პაციენტებისთვის, რომელთაც არ ჩაუტარებიათ MTX-ით მკურნალობა, ვინაიდან არ არის დადგენილი სარგებელი რისკის ხელსაყრელი კავშირი/ბალანსი.

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები

მაბტერა ასოცირდება ინფუზიასთან დაკავშირებულ რეაქციებთან (IRR), რომლებიც შეიძლება დაკავშირებული იყოს ციტოკინების და/ან სხვა ქიმიური შუამავლების გამოყოფასთან.

მძიმე IRR-ები ფატალური შედეგით დაფიქსირდა რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში პოსტმარკეტინგულ გარემოში. რევმატოიდული ართრიტის დროს ინფუზიასთან დაკავშირებული მოვლენების (IRR )უმეტესობა, რომელიც მოხსენებულია კლინიკურ კვლევებში, იყო მსუბუქი ან ზომიერი სიმძიმის. ყველაზე გავრცელებული სიმპტომები იყო ალერგიული რეაქციები, როგორიცაა თავის ტკივილი, ქავილი, ყელის გაღიზიანება, სიწითლე, გამონაყარი, ჭინჭრის ციება, ჰიპერტენზია და პირექსია. ზოგადად, პაციენტთა წილი, რომლებსაც აღენიშნებოდათ რომელიმე ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქცია, უფრო მაღალი იყო პირველი ინფუზიის შემდეგ, ვიდრე ნებისმიერი მკურნალობის კურსის მეორე ინფუზიის შემდეგ. IRR-ის სიხშირე შემცირდა შემდგომ თარაპიულ კურსებში (იხ. ქვეთავი 4.8). აღნიშნული/მოხსენებული რეაქციები ჩვეულებრივ შექცევადი იყო მაბტერას ინფუზიის სიჩქარის შემცირების ან შეწყვეტის შემდეგ და ასევე შექცევადი იყო, საჭიროების შემთხვევაში სიცხის დამწევი, ანტიჰისტამინური და ხანდახან ჟანგბადის, ინტრავენური ფიზიოლოგიური ხსნარის ან ბრონქოდილატორების და გლუკოკორტიკოიდების შეყვანის შედეგად. ყურადღებით დააკვირდით პაციენტებს წინასწარ არსებული გულის მდგომარეობით და მათ, ვინც ადრე გამოუვლინდათ ფილტვ-გულის მხრივ გვერდითი რეაქციები. IRR-ის სიმძიმის და საჭირო ინტერვენციების მიხედვით, მაბტერას მიღება დროებით ან სამუდამოდ უნდა შეწყდეს. უმეტეს შემთხვევაში, ინფუზია შეიძლება განახლდეს სიჩქარის 50%-ით შემცირებით (მაგ. 100 მგ/სთ-დან 50 მგ/სთ-მდე), როდესაც სიმპტომები მთლიანად ალაგდება/გაქრება.

ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების სამკურნალო მედიკამენტები, მაგ. ეპინეფრინი (ადრენალინი), ანტიჰისტამინური საშუალებები და გლუკოკორტიკოიდები ხელმისაწვდომი უნდა იყოს დაუყონებლივ გამოსაყენებლად მაბტერას მიღებისას ალერგიული რეაქციის განვითარების შემთხვევაში.

არ არსებობს მონაცემები მაბტერას უსაფრთხოების შესახებ ზომიერი გულის უკმარისობის (NYHA კლასი III) ან მძიმე, უკონტროლო გულ-სისხლძარღვთა დაავადების მქონე პაციენტებში . პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერათი, დაფიქსირდა ადრე არსებული გულის იშემიური მდგომარეობის შემთხვევები, რომლებიც სიმპტომატური გახდა, როგორიცაა სტენოკარდია, ასევე წინაგულების ფიბრილაცია და გულის ფრიალი. ამიტომ, პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აქვთ გულის მხრივ პრობლემები, და მათ, ვისაც ადრე განუვითარდა ფილტვის-გულის მხრივ გვერდითი რეაქციები, გულ-სისხლძარღვთა გართულებების რისკი საინფუზიო რეაქციების შედეგად უნდა იყოს გათვალისწინებული მაბტერათი მკურნალობის დაწყებამდე და ინფუზიის დროს პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ მონიტორინგის ქვეშ. ვინაიდან მაბტერას ინფუზიის დროს შეიძლება განვითარდეს ჰიპოტენზია, გასათვალისწინებელია ანტიჰიპერტენზიული მედიკამენტების მიღების შეწყვეტა მაბტერას ინფუზიამდე 12 საათით ადრე.

IRR GPA,MPA -ის და ვულგარული პემფიგუსით დაავდებულ პაციენტები იყო ისეთივე (მსგავსი) როგორც დამახასიათებელია რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებისთვის კლინიკურ კვლევებში და პოსტმარკეტინგულ პირობებში (იხ. ქვეთავი 4.8).

გვიანი ნეიტროპენია

გაზომეთ სისხლში ნეიტროფილების რაოდენობა მაბტერას ყოველი კურსის წინ და რეგულარულად მკურნალობის შეწყვეტიდან 6 თვემდე და ინფექციის ნიშნების ან სიმპტომების გამოვლენის შემთხვევაში (იხ. ქვეთავი 4.8).

იმუნიზაცია

ექიმებმა უნდა გადახედონ პაციენტის ვაქცინაციის სტატუსს და, თუ ეს შესაძლებელია, პაციენტები უნდა ხელახლა უნდა გაიარონ ყველა იმუნიზაციის პროცედურა იმუნიზაციის მიმდინარე გაიდლაინების მიხედვით მაბტერა თერაპიის დაწყებამდე. ვაქცინაცია უნდა დასრულდეს მაბტერას პირველ მიღებამდე მინიმუმ 4 კვირით ადრე.

მაბტერათი თერაპიის შემდეგ ცოცხალი ვირუსული ვაქცინებით იმუნიზაციის უსაფრთხოება შესწავლილი არ არის. ამიტომ ცოცხალი ვირუსის ვაქცინებით ვაქცინაცია არ არის რეკომენდებული მაბტერათი მკურნალობის პერიოდში ან პერიფერიული B უჯრედების რაოდენობის მკვეთრი შემცირების შემთხვევაში.

პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობენ მაბტერათი შეუძლიათ მიიღონ არა ცოცხალი ვაქცინაციები; თუმცა, არაცოცხალ ვაქცინაზე რეაგირების მაჩვენებელი შეიძლება შემცირდეს. რანდომიზებულ კვლევაში, რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებს, რომლებსაც მკურნალობდნენ მაბტერათი და მეთოტრექსატით, იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ მხოლოდ მეთოტრექსატს ჰქონდათ თანაზომვადი(მსგავსი) პასუხის სიხშირე ტეტანუსის დამახსოვრების ანტიგენზე (39% v. 42%), შემცირებული სიხშირე პნევმოკოკური პოლისაქარიდული ვაქცინის მიმართ (43% v. 82% წინააღმდეგ 82% მინიმუმ 2 pneocal antibody). სეროტიპები) და KLH ნეოანტიგენი (47% v. 93%), როდესაც პაციენტები მათ იღებდნენ მაბტერას მიღებიდან 6 თვის შემდეგ . თუ საჭიროა არაცოცხალი ვაქცინაციები მაბტერას თერაპიის მიღებისას, ისინი უნდა დასრულდეს მაბტერას შემდეგი კურსის დაწყებამდე მინიმუმ 4 კვირით ადრე.

მაბტერას განმეორებითი მკურნალობის საერთო გამოცდილებაში რევმატოიდული ართრიტის დროს ერთი წლის განმავლობაში, პაციენტების პროპორციები დადებითი ანტისხეულების ტიტრებით S. pneumoniae, გრიპი, ყბაყურა, წითურა, ვარიცელა და ტეტანუსის ტოქსოიდი, ზოგადად იყო მსგავსი პროპორციების საწყის ეტაპზე.

სხვა DMARD-ების ერთდროული/თანმიმდევრული გამოყენება რევმატოიდული ართრიტის დროს

არ არის რეკომენდებული მაბტერას და ანტირევმატული თერაპიების ერთდროული გამოყენება, იმის გარდა რაც რევმატოიდული ართრიტის ჩვენების და დოზების მიხედვით არის მითითებული,

არსებობს შეზღუდული მონაცემები კლინიკური კვლევებიდან, რათა სრულად შეფასდეს სხვა DMARD-ების (მათ შორის TNF ინჰიბიტორების და სხვა ბიოლოგიური საშუალებების) თანმიმდევრული გამოყენების უსაფრთხოება მაბტერას შემდეგ (იხ. ქვეთავი 4.5). არსებული მონაცემები მიუთითებს, რომ კლინიკურად მნიშვნელოვანი ინფექციის სიხშირე უცვლელია, როდესაც ასეთი თერაპია გამოიყენება პაციენტებში, რომლებიც ადრე მკურნალობდნენ მაბტერათი , თუმცა პაციენტები უნდა იყვნენ აქტიური დაკვირვების ქვეშ ინფექციის ნიშნების გამოვლენის კუთხით, თუ ბიოლოგიური აგენტები და/ან DMARDs გამოიყენება მაბტერას თერაპიის შემდეგ.

ავთვისებიანი სიმსივნე

იმუნომოდულატორებმა შეიძლება გაზარდონ ავთვისებიანი სიმსივნის რისკი. თუმცა, არსებული მონაცემები არ მიუთითებს ავთვისებიანობის გაზრდილ რისკზე რიტუქსიმაბისთვის, რომელიც გამოიყენება აუტოიმუნურ ჩვენებებში, ავთვისებიანი სიმსივნის რისკის მიღმა, რომელიც უკვე ასოცირებულია ძირითად აუტოიმუნურ მდგომარეობასთან.

დამხმარე ნივთიერებები

ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს 2,3 მმოლ (ან 52,6 მგ) ნატრიუმს 10 მლ ფლაკონზე და 11,5 მმოლ (ან 263,2 მგ) ნატრიუმს 50 მლ ფლაკონზე, რაც ექვივალენტურია 2,6% (10 მლ ფლაკონისთვის) და 13,2% (50 მლ ფლაკონისთვის) WHO -ს მიერ რეკომენდებული მაქსიმალური ყოველდღიური მისაღები 2 გ ნატრიუმისა ზრდასრული ადამიანისთვის.

ეს მედიკამენტი თითოეულ 10 მლ-ის ჯერადი (n) მოცულობის ფლაკონში შეიცავს 7.0 მგ პოლისორბატ 80-ს, რაც 0.7 მგ/მლ-ის ეკვივალენტურია, ხოლო თითოეულ 50 მლ-ის ჯერადი (n) მოცულობის ფლაკონში — 35.0 მგ პოლისორბატ 80-ს, რაც 0.7 მგ/მლ-ის ეკვივალენტურია. პოლისორბატებმა შეიძლება გამოიწვიოს ალერგიული რეაქციები.

  • 5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

ამჟამად შეზღუდულია მონაცემები მაბტერასთან შესაძლო წამლის ურთიერთქმედების შესახებ.

CLL პაციენტებში, მაბტერასთან ერთდროულმა გამოყენებამ არ იონია გავლენა ფლუდარაბინის ან ციკლოფოსფამიდის ფარმაკოკინეტიკაზე. გარდა ამისა, არ იყო დაფიქსირებული ფლუდარაბინის და ციკლოფოსფამიდის აშკარა ეფექტი მაბტერას ფარმაკოკინეტიკაზე.

მეთოტრექსატთან ერთდროულმა მიღებამ არ მოახდინა გავლენა მაბტერას ფარმაკოკინეტიკაზე რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში.

პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ ადამიანის ანტი - თაგვის ანტისხეულები (HAMA) ან წამლის საწინააღმდეგო ანტისხეულების (ADA) ტიტრები, შეიძლება ჰქონდეთ ალერგიული ან ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები სხვა დიაგნოსტიკური ან თერაპიული მონოკლონური ანტისხეულებით მკურნალობისას.

რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში, 283 პაციენტმა მიიღო შემდგომი თერაპია ბიოლოგიური DMARD-ით მაბტერას შემდეგ. ამ პაციენტებში კლინიკურად მნიშვნელოვანი ინფექციის სიხშირე მაბტერათი მკურნალობისას იყო 6,01 100 პაციენტ წელიწადში შედარებით 4,97 100-თან პაციენტ წელიწადში ბიოლოგიური DMARD-ით მკურნალობის შემდეგ.

  • 6 ნაყოფიერება, ორსულობა და ლაქტაცია

კონტრაცეფცია მამაკაცებსა და ქალებში

B უჯრედების დაქვეითებული რაოდენობის მქონე პაციენტებში რიტუქსიმაბის ხანგრძლივი შეკავების დროის გამო, მშობიარობის ასაკის ქალებმა უნდა გამოიყენონ ეფექტური კონტრაცეპტული მეთოდები მაბტერათი მკურნალობის დროს და მკურნალობის შემდეგ 12 თვის განმავლობაში.

ორსულობა

ცნობილია, რომ IgG იმუნოგლობულინები კვეთენ/გადიან პლაცენტურ ბარიერს.

B უჯრედების დონე ადამიანების ახალშობილებში დედის მაბტერას ზემოქმედების შემდეგ არ იყო შესწავლილი კლინიკურ კვლევებში. არ არსებობს ადექვატური და კარგად კონტროლირებადი მონაცემები ორსულ ქალებში ჩატარებული კვლევებიდან, თუმცა B უჯრედების შექცევადი რაოდენობის დაქვეითება და ლიმფოციტოპენია დაფიქსირდა ზოგიერთ ახალშობილში, რომლებიც დაბადებულები იყვნენ ორსულობის დროს მაბტერას ზემოქმედების ქვეშ მყოფ დედების მიერ. მსგავსი ეფექტები დაფიქსირდა ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში (იხ. ქვეთავი 5.3). ამ მიზეზების გამო მაბტერა არ უნდა დაინიშნოს ორსულ ქალებში, თუ შესაძლო სარგებელი არ აჭარბებს პოტენციურ რისკს.

ძუძუთი კვება

შეზღუდული მონაცემები რიტუქსიმაბის დედის რძეში ექსკრეციის შესახებ მიუთითებს რიტუქსიმაბის ძალიან დაბალ კონცენტრაციაზე რძეში (ჩვილის შედარებითი დოზა 0,4%-ზე ნაკლები). ძუძუთი კვებაზე მყოფი ჩვილების მეთვალყურეობის რამდენიმე შემთხვევა აღწერს ნორმალურ ზრდას და განვითარებას 2 წლამდე. თუმცა, რადგან ეს მონაცემები შეზღუდულია და ძუძუთი კვებაზე მყოფი ჩვილების გრძელვადიანი შედეგები უცნობი რჩება, ძუძუთი კვება არ არის რეკომენდებული რიტუქსიმაბით მკურნალობის დროს და ოპტიმალურად რიტუქსიმაბის მკურნალობიდან 6 თვის განმავლობაში.

ნაყოფიერება

ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ გამოავლინა რიტუქსიმაბის მავნე მოქმედება რეპროდუქციულ ორგანოებზე.

  • 7 სატრანსპორტო საშუალების მართვის უნარი და სხვადასხვა მექანიზმების გამოყენება

არ ჩატარებულა კვლევები მაბტერას ზემოქმედების შესახებ მანქანისა და მექანიზმების მართვის უნარზე, თუმცა ფარმაკოლოგიური აქტივობა და გვერდითი რეაქციები მოხსენებული დღემდე ვარაუდობს, რომ მაბტერას არ ექნება ან უმნიშვნელო ზეგავლენა ექნება მანქანისა და მექანიზმების მართვის უნარზე.

  • 8 გვერდითი ეფექტები

არაჰოჯკინის ლიმფომისა და ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემიის შეხასებ გამოცდილება მოზრდილებში

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

მაბტერას უსაფრთხოების საერთო პროფილი არაჰოჯკინის ლიმფომასა და CLL-ში ეფუძნება პაციენტების მონაცემებს კლინიკური კვლევებიდან და პოსტმარკეტინგული ზედამხედველობიდან. ეს პაციენტები მკურნალობდნენ ან მაბტერა მონოთერაპიის სახით (ინდუქციური ან შემანარჩუნებელი მკურნალობა ინდუქციური მკურნალობის შემდეგ) ან ქიმიოთერაპიასთან ერთად კომბინაციაში.

ყველაზე ხშირად გამოვლენილი გვერდითი რეაქციები (ADRs) პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მაბტერას იყო IRR-ები (ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები), რომლებიც განვითარდა პაციენტების უმრავლესობაში პირველი ინფუზიის დროს. ინფუზიასთან დაკავშირებული სიმპტომების სიხშირე არსებითად მცირდება შემდგომი ინფუზიების დროს და 1%-ზე ნაკლებია მაბტერას რვა დოზის შემდეგ.

ინფექციური მოვლენები (ძირითადად ბაქტერიული და ვირუსული) დაფიქსირდა პაციენტების დაახლოებით 30-55%-ში კლინიკური კვლევების დროს პაციენტებში NHL-ით და პაციენტების 30,50%-ში კლინიკურ კვლევებში CLL-ის მქონე პაციენტებში.

ყველაზე ხშირად მოხსენებული ან დაფიქსირებული სერიოზული გვერდითი რეაქციები იყო:

IRR-ები (ციტოკინის გამოთავისუფლების სინდრომის, სიმსივნის ლიზისის სინდრომის ჩათვლით), იხილეთ ქვეთავი 4.4.

ინფექციები, იხილეთ ქვეთავი 4.4.

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ მოვლენები, იხილეთ ქვეთავი 4.4.

აღწერილი/მოხსენებული სხვა სერიოზული ADR-ები მოიცავს B ჰეპატიტის რეაქტივაციას და PML-ს (იხ. ქვეთავი 4.4.).

გვერდითი რეაქციების ცხრილის ჩამონათვალი

წამლის გვერდითი რეაქციების (ADR-ების) სიხშირე, მოხსენებული მაბტერას გამოყენების დროს მარტო(მონო-) ან ქიმიოთერაპიასთან ერთად, შეჯამებულია ცხრილში 3. სიხშირე განისაზღვრება, როგორც ძალიან ხშირი (³ 1/10), ხშირი (³ 1/100-დან < 1/10), არახშირი (³ 1/1000-დან < 1/100-მდე), იშვიათი (³ 1/10,000-დან < 1/1000-მდე), ძალიან იშვიათი (< 1/10,000) და უცნობი (შეუძლებელია შეფასდეს არსებული მონაცემებით). სიხშირის თითოეული ჯგუფის ფარგლებში არასასურველი ეფექტები წარმოდგენილია სერიოზულობის კლების მიხედვით.

წამლის გვერდითი რეაქციები (ADR-ები), რომლებიც იდენტიფიცირებულია მხოლოდ მარკეტინგის შემდგომი ზედამხედველობის დროს და რომელთა სიხშირის დადგენა შეუძლებელია, ჩამოთვლილია „უცნობში“.

ცხრილი 3 ADR-ები მოხსენებული კლინიკურ კვლევებში ან პოსტმარკეტინგული მეთვალყურეობის დროს პაციენტებში NHL და CLL დაავადებით, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერას მონოთერაპიის/შემანარჩუნებელ თერაპიასთან ან ქიმიოთერაპიასთან ერთად

MedDRA

სისტემის ორგანოთა კლასი

ძალიან ხშირი

ხშირი

არახშირი

იშვიათი

ძალიან იშვიათი

უცნობი სიხხშრე

ინფექციები

და

ინვაზიები

ბაქტერიული

ინფექციები ვირუსული

ინფექციები,

+ ბრონქიტი

სეფსისი,

+ პნევმონია,

+ფებრილური ინფექცია,

+ჰერპეს ზოსტერი,

++ სასუნთქი გზები

ინფექცია, სოკოვანი

ინფექციები,

  • ის ინფექციები

უცნობი

ეტიოლოგია, +მწვავე

ბრონქიტი,

+სინუსიტი

ჰეპატიტი B1

სერიოზული ვირუსული

ინფექცია2

პნევმოცისტური პნევმონია

პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია

ენტეროვირუსული მენინგოენცეფალიტი2, 3

სისხლი და

ლიმფური

სისტემა

დარღვევები

ნეიტროპენია,

ლეიკოპენია,

+ფებრილური

ნეიტროპენია,

+თრომბოციტოპენია

ანემია,

+ პანციტოპენია

კოაგულაცია

დარღვევები

აპლასტიკური

ანემია,

ჰემოლიზური ანემია

ლიმფადენოპათია

გარდამავალი

გაზრდა

შრატის IgM

დონე 4

გვიან

ნეიტროპენია4

იმუნური სისტემის დარღვევები

ინფუზია-

დაკავშირებული

რეაქციები 5,

ანგიონევროზული შეშუპება

ჰიპერმგრძნობელობა

ანაფილაქსია

სიმსივნის ლიზისი

სინდრომი,

ციტოკინის გამოყოფა

სინდრომი 5,

შრატის დაავადება

ინფუზიასთან დაკავშირებული მწვავე

შექცევადი

თრომბოციტოპენია

5

მეტაბოლიზმი და კვებითი დარღვევები

ჰიპერგლიკემია,

წონის დაკლება,

პერიფერიული

შეშუპება, სახის

შეშუპება, გაზრდილი

LDH,

ჰიპოკალციემია

ფსიქიატრიული დარღვევები

დეპრესია,

ნერვიული

ნერვული სისტემის დარღვევები

პარესთეზია,

ჰიპოესთეზია,

აგიტაცია,

უძილობა,

ვაზოდილატაცია,

თავბრუსხვევა, შფოთვა

დისგეუზია

პერიფერიული

ნეიროპათია,

სახის ნერვი

დამბლა6

კრანიალური

ნეიროპათია,

დაკარგვა

სხვა

გრძნობების6

თვალის დარღვევები

ლაკრიმაციის დარღვევა,

კონიუნქტივიტი

მხედველობის მძიმე დაკარგვა6

ყურის და ლაბირინთის დარღვევები

ტინიტუსი, ყურის ტკივილი

სმენის დაკარგვა6

გულის

დარღვევები

+მიოკარდიუმის

ინფარქტი5.7,

არითმია, +წინაგულოვანი

ფიბრილაცია,

ტაქიკარდია,

+ გულის დარღვევა

++მარცხენა პარკუჭის

წარუმატებლობა,

+სუპრავენტრიკულური

ტაქიკარდია,

+პარკუჭოვანი

ტაქიკარდია,

+სტენოკარდია,

+მიოკარდიუმის ეშემია

ბრადიკარდია

მძიმე გულის

დარღვევები 4 და

6

გულის უკმარისობა 5,7

სისხლძარღვთა

დარღვევები

ჰიპერტენზია,

ორთოსტატული

ჰიპოტენზია,

ჰიპოტენზია

ვასკულიტი

(უპირატესად

კანის),

ლეიკოციტოკლასტური

ვასკულიტი

სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები

ბრონქოსპაზმი 5 , რესპირატორული დაავადება, ტკივილი გულმკერდის არეში, ქოშინი, გაძლიერებული ხველა,

რინიტი

ასთმა, ობსტრუქციული ბრონქიოლიტი, ფილტვების დარღვევა, ჰიპოქსია

ფილტვის ინტერსტიციული დაავადება 8

რესპირატორული

წარუმატებლობა 5

ფილტვის ინფილტრაცია

კუჭ-ნაწლავის დარღვევები

გულისრევა

ღებინება, დიარეა, მუცლის ტკივილი, დისფაგია, სტომატიტი, ყაბზობა, დისპეფსია,

ანორექსია, ყელის გაღიზიანება

მუცლის გაფართოება

კუჭ-ნაწლავის პერფორაცია 8

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

ქავილი, გამონაყარი,

+ ალოპეცია

ჭინჭრის ციება, ოფლიანობა, ღამის ოფლიანობა, + კანის დარღვევა

კანის მძიმე ბულოზური რეაქციები, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი,

ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი

(ლაიელის სინდრომი)8

კუნთოვანი, შემაერთებელი

ქსოვილის დარღვევები

ჰიპერტონია, მიალგია, ართრალგია, ზურგის

ტკივილი, კისრის ტკივილი, ტკივილი

თირკმლის და შარდის

დარღვევები

თირკმლის უკმარისობა 5

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის პირობები

ცხელება, შემცივნება, ასთენია, თავის ტკივილი

სიმსივნის ტკივილი, სიწითლე, სისუსტე, გაციების სინდრომი,

+ დაღლილობა,

+ კანკალი,

+მრავალორგანული

წარუმატებლობა 5

ტკივილი ინფუზიის ადგილზე

გამოკვლევები

შემცირებული IgG

დონეები

თითოეული ტერმინისთვის, სიხშირის რაოდენობა ეფუძნებოდა ყველა ხარისხის რეაქციას (მსუბუქიდან მძიმემდე), გარდა ტერმინებისა, რომლებიც მონიშნული იყო "+", სადაც სიხშირის რაოდენობა ეფუძნებოდა მხოლოდ მძიმე (≥ 3 ხარისხის NCI საერთო ტოქსიკურობის კრიტერიუმებს) რეაქციებს. მოხსენებულია მხოლოდ ცდებში დაფიქსირებული ყველაზე მაღალი სიხშირე

1 მოიცავს რეაქტივაციას და პირველად ინფექციებს; სიხშირე დაფუძნებული R-FC რეჟიმზე მორეციდივე/რეფრაქტერული CLL-ში

2 ასევე იხილეთ სექცია ინფექცია ქვემოთ

3 დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგული მეთვალყურეობის დროს

4 აგრეთვე იხილეთ სექცია ჰემატოლოგიური გვერდითი რეაქციები ქვემოთ

5 აგრეთვე იხილეთ ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები ქვემოთ. იშვიათად დაფიქსირდა ფატალური შემთხვევები

6კრანიალური ნეიროპათიის 5 ნიშანი და სიმპტომი. განვითარდა სხვადასხვა დროს მაბტერა თერაპიის დასრულებიდან რამდენიმე თვემდე

7 დაფიქსირდა ძირითადად პაციენტებში, რომლებსაც ჰქონდათ წინა გულის მდგომარეობა და/ან კარდიოტოქსიური ქიმიოთერაპია და ძირითადად დაკავშირებული იყო ინფუზიასთან დაკავშირებულ რეაქციებთან

8 მოიცავს ფატალურ შემთხვევებს

შემდეგი ტერმინები მოხსენებული იყო, როგორც გვერდითი მოვლენები კლინიკური კვლევების დროს, თუმცა, დაფიქსირდა მსგავსი ან დაბალი სიხშირე მაბტერას ჯგუფში საკონტროლო ჯგუფთან შედარებით, აღნიშნული ტერმინებია: ჰემატოტოქსიკურობა, ნეიტროპენიური ინფექცია, საშარდე გზების ინფექცია, მგრძნობელობის დარღვევა, პირექსია.

ნიშნები და სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებენ ინფუზიასთან დაკავშირებულ რეაქციაზე, დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში პაციენტების 50%-ზე მეტში და უპირატესად გამოვლინდა პირველი ინფუზიის დროს, როგორც წესი, პირველ ერთ-ორ საათში. ეს სიმპტომები ძირითადად მოიცავდა ცხელებას, შემცივნებას და კანკალს. სხვა სიმპტომები მოიცავდა სიწითლეს, ანგიონევროზს(ანგიოედემა), ბრონქოსპაზმს, ღებინებას, გულისრევას, ჭინჭრის ციება/გამონაყარს, დაღლილობას, თავის ტკივილს, ყელის გაღიზიანებას, რინიტს, ქავილს, ტკივილს, ტაქიკარდიას, ჰიპერტენზიას, ჰიპოტენზიას, დისპნოეს, დისპეფსიას, ასთენიას და სიმსივნის ლიზისის სინდრომისთის დამახასიათებელ ნიშნებს. ინფუზიასთან დაკავშირებული მძიმე ხარისხის რეაქციები (როგორიცაა ბრონქოსპაზმი, ჰიპოტენზია) განვითარდა შემთხვევების 12%-მდე. ზოგიერთ შემთხვევაში აღწერილი/მოხსენებული დამატებითი რეაქციები იყო მიოკარდიუმის ინფარქტი, წინაგულების ფიბრილაცია, ფილტვის შეშუპება და მწვავე შექცევადი თრომბოციტოპენია. წინა პერიოდში არსებული გულის მდგომარეობების გამწვავება, როგორიცაა სტენოკარდია ან გულის შეგუბებითი უკმარისობა ან გულის მძიმე დარღვევები (გულის უკმარისობა, მიოკარდიუმის ინფარქტი, წინაგულების ფიბრილაცია), ფილტვის შეშუპება, მრავალი ორგანოს(მულტიორგანული) უკმარისობა, სიმსივნის ლიზისის სინდრომი, ციტოკინის გამოთავისუფლების სინდრომი, თირკმლის უკმარისობა და სუნთქვის უკმარისობა დაფიქსირდა/მოხსენებული იყო დაბალ ან უცნობი სიხშირით. ინფუზიასთან დაკავშირებული სიმპტომების სიხშირე არსებითად შემცირდა შემდგომი ინფუზიების დროს და შეადგენდა <1% პაციენტების მაბტერათი (შემცველი) მკურნალობის მერვე ციკლისთვის.

შერჩეული გვერდითი რეაქციების აღწერა

ინფექციები

მაბტერა იწვევს B უჯრედების რაოდენობის დაქვეითებას პაციენტთა დაახლოებით 70- 80%-ში, მაგრამ ასოცირებული იყო შრატის იმუნოგლობულინების დაქვეითებასთან მხოლოდ პაციენტთა უმცირესობაში.

ლოკალიზებული კანდიდოზის ინფექციები და ჰერპეს ზოსტერი დაფიქსირდა უფრო მაღალი სიხშირით მაბტერას შემცველი რანდომიზებული კვლევების ჯგუფში. მძიმე ინფექციები დაფიქსირდა პაციენტთა დაახლოებით 4%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერას მონოთერაპიის კურსით. ინფექციების უფრო მაღალი სიხშირე მთლიანობაში, მათ შორის მე-3 ან მე-4 ხარისხის ინფექციები, დაფიქსირდა 2 წლამდე ხანგრძლივობით მიმდინარე მაბტერას შემანარჩუნებელი მკურნალობის დროს , დაკვირვებასთან შედარებით. არ იყო კუმულაციური ტოქსიკურობა ინფექციების თვალსაზრისით მოხსენებული მკურნალობის 2 წლის განმავლობაში. გარდა ამისა, სხვა სერიოზული ვირუსული ინფექციები, ახალი, ხელახალად გააქტიურებული ან გამწვავებული, რომელთაგან ზოგიერთი ფატალური იყო, დაფიქსირდა მაბტერას მკურნალობის დროს. პაციენტების უმრავლესობამ მიიღო მაბტერა ქიმიოთერაპიასთან ერთად ან როგორც ჰემატოპოეტური ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაციური კურსის ნაწილი. ამ სერიოზული ვირუსული ინფექციების მაგალითებია ჰერპეს ვირუსებით გამოწვეული ინფექციები (ციტომეგალოვირუსი, Varicella Zoster Virus და Herpes Simplex Virus), JC ვირუსი (პროგრესული მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია (PML)), ენტეროვირუსი (მენინგოენცეფალიტი) და C ჰეპატიტის ვირუსი (იხ. ქვეთავი 4.4.). ფატალური PML-ის შემთხვევები, რომლებიც განვითარდა დაავადების პროგრესირების და განმეორებითი მკურნალობის შემდეგ ასევე დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში. დაფიქსირდა B ჰეპატიტის რეაქტივაციის შემთხვევები, რომელთა უმეტესობა აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მაბტერას ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიასთან ერთად. მორეციდივე/რეფრაქტორული CLL-ით დაავადებულ პაციენტებში, 3/4 ხარისხის B ჰეპატიტის ინფექციის სიხშირე (რეაქტივაცია და პირველადი ინფექცია) იყო 2% R FC-ში vs 0% FC. კაპოშის სარკომის პროგრესირება დაფიქსირდა მაბტერით ნამკურნალევ პაციენტებში, რომლებსაც წარსულში ქონდათ კაპოშის სარკომა. ეს შემთხვევები დაფიქსირდა დაუმტკიცებელ ჩვენებებში და პაციენტების უმრავლესობა იყო აივ (HIV )დადებითი.

ჰემატოლოგიური გვერდითი მოვლენები

კლინიკურ კვლევებში მაბტერათი 4 კვირის განმავლობაში მიმდინარე მონოთერაპიის დროს, ჰემატოლოგიური დარღვევები აღინიშნა პაციენტების უმცირესობაში და, როგორც წესი, ისინი მსუბუქი და შექცევადი იყო. მძიმე (3/4 ხარისხის) ნეიტროპენია დაფიქსირდა პაციენტთა 4.2%-ში, ანემია 1.1%-ში და თრომბოციტოპენია 1.7%-ში. მაბტერას შემანარჩუნებელი მკურნალობის დროს 2 წლამდე ხანგრძლივობით, ლეიკოპენია (5% vs. 2%, ხარისხი 3/4) და ნეიტროპენია (10% vs. 4%, 3/4 ხარისხი) დაფიქსირდა უფრო მაღალი სიხშირით, დაკვირვების ჯგუფთანთან შედარებით. თრომბოციტოპენიის სიხშირე დაბალი იყო (<1%, ხარისხი 3/4) და არ განსხვავდებოდა მკურნალობის ჯგუფებს შორის. კვლევებში მაბტერათი ქიმიოთერაპიასთან ერთად ჩატარებული კომბინირებული მკურნალობის კურსის განმავლობაში, 3/4 ხარისხის ლეიკოპენია (R CHOP 88% vs. CHOP 79%, R FC 23% vs. FC 12%), ნეიტროპენია (R CVP 24% vs. CVP 14; R CHOP 97% vs. CHOP 88%, R FC 30% vs. FC 19% ადრე არანამკურნალევი CLL), პანციტოპენია (R FC 3% vs. FC 1% ადრე არანამკურნალევი CLL-ში) ჩვეულებრივ მოხსენებული იყო უფრო მაღალი სიხშირით, მარტო ქიმიოთერაპიის მიმღებ ჯგუფთან შედარებით. თუმცა, ნეიტროპენიის უფრო მაღალი სიხშირე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერათი და ქიმიოთერაპიით, არ იყო დაკავშირებული ინფექციების და ინვაზიების უფრო მაღალ სიხშირესთან, იმ პაციენტებისგან განსხვავებით, რომლებიც მკურნალობდნენ მხოლოდ ქიმიოთერაპიით. ადრე არანამკურნალევი და მორეციდივე/რეფრაქტერული CLL-ის მქონე პაციენტების მონაწილეობით ჩატარებულმა კვლევებმა დაადგინა, რომ R FC-ით ნამკურნალებ პაციენტთა 25%-მდე აღენიშნებოდა გახანგრძლივებული ნეიტროპენია (განსაზღვრულია, როგორც ნეიტროფილების რაოდენობა 1x109/ლ-ზე ქვემოთ, 24-დან 42 დღემდე ბოლო დოზის მიღებიდან) ან განვითარდა გვიან დაწყება (განსაზღვრულია, როგორც ნეიტროფილების რაოდენობა 1x109/ლ-ზე ქვემოთ, ბოლო დოზის მიღებიდან 42 დღის შემდეგ, პაციენტებში, რომლებსაც არ ჰქონდათ წინა გახანგრძლივებული ნეიტროპენია ან გამოჯანმრთელდნენ 42 დღემდე) მაბტერას პლუს FC-ით მკურნალობის შემდეგ. არ იყო აღწერილი/მოხსენებული განსხვავებები ანემიის სიხშირეში. დაფიქსირდა გვიანი ნეიტროპენიის ზოგიერთი შემთხვევა, რომელიც განვითარდა მაბტერას ბოლო ინფუზიიდან ოთხ კვირაზე მეტი ხნის შემდეგ. CLL პირველი ხაზის კვლევაში, Binet ის მიხედვით C სტადიის პაციენტებს განუვითარდათ მეტი გვერდითი მოვლენა R FC ჯგუფში, ვიდრე FC ჯგუფში (R FC 83% vs. FC 71%). მორეციდივე/რეფრაქტერული CLL -ის კვლევაში 3/4 ხარისხის თრომბოციტოპენია მოხსენებული იყო R FC ჯგუფში პაციენტთა 11%-ში, FC ჯგუფში პაციენტების 9%-თან შედარებით.

მაბტერას კვლევებში ვალდენსტრომის მაკროგლობულინემიის მქონე პაციენტებში, მკურნალობის დაწყების შემდეგ აღინიშნა შრატში IgM-ის დონის შექცევადი/გარდამავალი მატება, რაც შეიძლება ასოცირებული იყოს სიბლანტის მატებასთან და მასთან დაკავშირებულ სიმპტომებთან. IgM შექცევადი/გარდამავალი მატება ჩვეულებრივ უბრუნდება საწყის დონეს 4 თვის განმავლობაში.

გულ-სისხლძარღვთა გვერდითი მოვლენები

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ რეაქციები მაბტერათი მონოთერაპიის დროს კლინიკური კვლევების დროს დაფიქსირდა პაციენტების 18.8%-ში, აღნიშნული მოვლენებიდან ყველაზე ხშირი იყო ჰიპოტენზია და ჰიპერტენზია. მოხსენებული იყო 3 ან 4 ხარისხის არითმიის შემთხვევები (პარკუჭოვანი და სუპრავენტრიკულური ტაქიკარდიის ჩათვლით) და სტენოკარდია ინფუზიის დროს. შემანარჩუნებელი მკურნალობის დროს, 3/4 ხარისხის გულის დარღვევების სიხშირე ერთნაირი იყო პაციენტებს შორის, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერათი და ჩართულნი იყვნენ ობზერვაციულ (დაკვირვების) ჯგუფში. კარდიალური (გულის მხრივ) მოვლენები მოხსენებული იყო, როგორც სერიოზული გვერდითი მოვლენები (წინაგულების ფიბრილაციის ჩათვლით, მიოკარდიუმის ინფარქტი, მარცხენა პარკუჭის უკმარისობა, მიოკარდიუმის იშემია) პაციენტთა 3%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერათი , <1%-თან შედარებით იმ პაციენტებში, რომლებიც იყვნენ ობზერვაციულ ჯგუფში . კვლევებში, რომლებიც აფასებდნენ მაბტერას ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში, მე-3 და მე-4 ხარისხის გულის არითმიების სიხშირე, უპირატესად სუპრავენტრიკულური არითმიების, როგორიცაა ტაქიკარდია და წინაგულების თრთოლვა/ფიბრილაცია, უფრო მაღალი იყო R CHOP ჯგუფში (14 პაციენტი, 6.9%), CHOP ჯგუფთან შედარებით (3 პაციენტი, 1.5%). ყველა ეს არითმია ან განვითარდა მაბტერას ინფუზიის შემდგომ, ან დაკავშირებული იყო წინასწარგანწყობილ პირობებთან, როგორიცაა ცხელება, ინფექცია, მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტი ან ადრე არსებული რესპირატორული და გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები. სხვაობა R CHOP და CHOP ჯგუფს შორის არ დაფიქსირებულა სხვა მე- 3 და მე- 4 ხარისხის გულის მოვლენების სიხშირეში, როგორიცაა: გულის უკმარისობა, მიოკარდიუმის დაავადება და კორონარული არტერიის დაავადების გამოვლინებები. CLL-ის მქონე პაციენტებში მე-3 ან მე-4 ხარისხის გულის დარღვევების საერთო სიხშირე დაბალი იყო როგორც პირველი ხაზის კვლევაში (4% R FC, 3% FC) ისე რეციდივის/რეფრაქტერულ კვლევაში (4% R FC, 4% FC).

სასუნთქი სისტემა

დაფიქსირდა ფილტვების ინტერსტიციული დაავადების შემთხვევები, ზოგიერთი ფატალური შედეგით.

ნევროლოგიური დარღვევები

მკურნალობის პერიოდში (ინდუქციური მკურნალობის ფაზა, რომელიც მოიცავს R CHOP-ს მაქსიმუმ რვა ციკლისთვის), ოთხი პაციენტი (2%) მკურნალობდა R CHOP-ით, ყველა გულ-სისხლძარღვთა რისკის ფაქტორებით; აღნიშნულ პაციენტებს გამოუვლინდათ თრომბოემბოლიური ცერებროვასკულური მოვლენები/ეპიზოდები მკურნალობის პირველი ციკლის განმავლობაში. არ დაფიქსირებლა განსხვავება მკურნალობის ჯგუფებს შორის სხვა თრომბოემბოლიური მოვლენების სიხშირეში. ამის საპირისპიროდ, სამ პაციენტს (1.5%) ჰქონდა ცერებროვასკულარული მოვლენები CHOP ჯგუფში, რომლებიც განვითარდა შემდგომი პერიოდის განმავლობაში. CLL-ის მქონე პაციენტებში მე-3 ან მე-4 ხარისხის ნერვული სისტემის დარღვევების საერთო სიხშირე დაბალი იყო როგორც პირველი ხაზის კვლევაში (4% R FC, 4% FC) , ისე რეციდივის/რეფრაქტერულ კვლევაში (3% R FC, 3% FC).

აღწერილია უკანა შექცევადი ენცეფალოპათიის სინდრომის (PRES) / შექცევადი უკანა ლეიკოენცეფალოპათიის სინდრომის (RPLS) შემთხვევები. ნიშნები და სიმპტომები მოიცავდა მხედველობის დარღვევას, თავის ტკივილს, კრუნჩხვებს და ფსიქიკური მდგომარეობის შეცვლას, ასოცირებული ჰიპერტენზიით ან მის გარეშე. PRES/RPLS-ის დიაგნოზი საჭიროებს დადასტურებას ტვინის ვიზუალიზაციის კვლევების საშუალებით. მოხსენებულ შემთხვევებს ჰქონდათ აღიარებული რისკ-ფაქტორები PRES/RPLS-ისთვის, მათ შორის პაციენტების ძირითადი დაავადება, ჰიპერტენზია, იმუნოსუპრესიული თერაპია და/ან ქიმიოთერაპია.

კუჭ-ნაწლავის დარღვევები

ზოგიერთ შემთხვევაში, კუჭ-ნაწლავის პერფორაცია, რამაც გამოიწვია სიკვდილი, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მაბტერას არაჰოჯკინის ლიმფომის სამკურნალოდ. ამ შემთხვევების უმეტესობაში მაბტერა შეჰყავდათ ქიმიოთერაპიასთან ერთად.

IgG დონეები

კლინიკურ კვლევაში, რომელიც აფასებდა მაბტერას შემანარჩუნებელ მკურნალობას მორეციდივე/რეფრაქტორული ფოლიკულური ლიმფომის დროს, საშუალო IgG დონეები იყო ნორმის ქვედა ზღვარზე (LLN) (< 7 გ/ლ) ქვემოთ ინდუქციური მკურნალობის შემდეგ, როგორც ობზერვაციულ (დაკვირვების), ასევე მაბტერას ჯგუფში. დაკვირვების ჯგუფში, საშუალო IgG -ის დონე შემდგომში გაიზარდა LLN-ზე ზემოთ, მაგრამ მუდმივი დარჩა მაბტერას ჯგუფში. იმ პაციენტების პროპორცია, რომელთა IgG დონეები LLN-ზე დაბალი იყო, დაახლოებით 60% იყო მაბტერას ჯგუფში 2 წლის მკურნალობის პერიოდში, ხოლო ის შემცირდა დაკვირვების ჯგუფში (36% 2 წლის შემდეგ).

მცირე რაოდენობით ჰიპოგამაგლობულინემიის სპონტანური და ლიტერატურული შემთხვევები დაფიქსირდა პედიატრიულ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერათი; აღნიშნული შემთხვევები ზოგიერთ შემთხვევაში იყო საკმაოდ მძიმე და საჭიროებდა ხანგრძლივ იმუნოგლობულინის შემცვლელ თერაპიას. პედიატრიულ პაციენტებში B უჯრედების ხანგრძლივი დაქვეითების შედეგები უცნობია.

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (ლაიელის სინდრომი) და სტივენს ჯონსონის სინდრომი, ზოგიერთი ფატალური შედეგით, აღწერილია ძალიან იშვიათად.

პაციენტების სუბპოპულაციები -მაბტერა მონოთერაპია

ხანდაზმულები (≥ 65 წელი):

ყველა ხარისხის წამლის გვერდითი მოვლენების ( ADR-ების) და მე-3/მე-4 ხარისხის ADR-ების სიხშირე მსგავსი იყო ხანდაზმულ პაციენტებსა და ახალგაზრდა პაციენტების ჯგუფებში (<65 წელი).

მოცულობითი დაავადება

დაფიქსირდა მე-3/მე-4 ხარისხის ADR-ების უფრო მაღალი სიხშირე მოცულობითი დაავადების მქონე პაციენტებში, ვიდრე პაციენტებში, რომლებსაც არ ჰქონდათ ამ ტიპის დაავადება (25.6% vs. 15.4%). ნებისმიერი ხარისხის ADR-ების სიხშირე მსგავსი იყო ამ ორ ჯგუფში.

ხელახალი მკურნალობა

პაციენტთა პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებსაც დაუფიქსირდათ ADR-ები მაბტერას შემდგომი კურსების განმეორებით მკურნალობისას, მსგავსი იყო პაციენტების პროცენტული მაჩვენებლისა, რომლებსაც გამოუვლინდათ ADR-ები თავდაპირველი ექსპოზიციის დროს (ნებისმიერი ხარისხის და მე-3/მე-4 ხარისხის ADRs).

პაციენტების სუბპოპულაციები- მაბტერას კომბინირებული თერაპია

ხანდაზმულები (≥ 65 წელი)

მე-3/მე-4 ხარისხის სისხლისა და ლიმფური სისტემების მხრივ გამოვლენილი გვერდითი მოვლენების სიხშირე უფრო მაღალი იყო ხანდაზმულ პაციენტებში ახალგაზრდა პაციენტებთან შედარებით (<65 წელზე ნაკლები), ადრე არანამკურნალევი ან მორეციდივე/რეფრაქტერული CLL-ის შემთხვევაში.

გამოცდილება ბავშვთა DLBCL/BL/BAL/BLL-ის შემთვევებში

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

ლიმფომა Malin B -ის (LMB) სამკურნალოდ ქიმიოთერაპიის მაბტერასთან ერთდ ან მის გარეშე გამოყენების შემსწავლელი მულტიცენტრული, ღია რანდომიზებული კვლევა ჩატარდა პედიატრიულ პაციენტებში (ასაკი ≥ 6 თვიდან < 18 წლამდე) ადრე არანამკურნალევი შორსწასული/გავრცელებული სტადიის CD20 დადებითი სტატუსის მქონე DLBCL/BL/BAL/BLL -ის შემთხვევაში. .

სულ 309 პედიატრიულმა პაციენტმა მიიღო მაბტერა და ჩართული იყო უსაფრთხოების საანალიზო პოპულაციაში. პედიატრიულ პაციენტებს, რომლებიც რანდომიზებულნი იყვნენ LMB ქიმიოთერაპიის ჯგუფში მაბტერათი ან ჩარიცხულნი იყვნენ კვლევის ერთკომპონენტიან ჯგუფში, მიიღეს მაბტერა დოზით 375 მგ/მ2 BSA -ის მიხედვით და მიიღეს სულ მაბტერას ექვსი IV (ინტრავენური) ინფუზია (ორი თითოეული ორიდან საინდუქციო კურსები და ერთი LMB სქემის ორი კონსოლიდაციის კურსის განმავლობაში).

მაბტერას უსაფრთხოების პროფილი ადრე არანამკურნალევი შორსწასული/გავრცელებული სტადიის CD20 დადებითი DLBCL/BL/BAL/BLL -ის მქონე პედიატრიულ პაციენტებში (ასაკი ≥ 6 თვიდან < 18 წლამდე) ზოგადად შეესაბამებოდა ტიპის, ბუნებისა და სიმძიმის მიხედვით იქამდე უკვე ცნობილ უსაფრთხოების პროფილს რაც იყო დადგენილი ზრდასრულთა NHL-სა და CLL პაციენტები. მაბტერას ქიმიოთერაპიაში დამატებამ გამოიწვია ზოგიერთი გვერდითი მოვლენის გაზრდილი რისკი, მათ შორის ინფექციების (სეფსისის ჩათვლით) მხოლოდ ქიმიოთერაპიასთან შედარებით.

გამოცდილება რევმატოიდული ართრიტის შემთხვევაში

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

მაბტერას ზოგადი უსაფრთხოების პროფილი რევმატოიდული ართრიტის დროს დაფუძნებულია პაციენტების მონაცემებზე კლინიკური კვლევებიდან და პოსტმარკეტინგული მეთვალყურეობიდან.

მაბტერას უსაფრთხოების პროფილი ზომიერი და მძიმე რევმატოიდული ართრიტის (RA) მქონე პაციენტებში შეჯამებულია ქვემოთ მოცემულ განყოფილებებში. კლინიკურ კვლევებში 3100-ზე მეტმა პაციენტმა მიიღო სულ მცირე ერთი მკურნალობის კურსი და დაკვირვების ქვეშ იმყოფებოდა 6 თვიდან 5 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში; დაახლოებით 2400 პაციენტმა მიიღო მკურნალობის ორი ან მეტი კურსი, 1000-ზე მეტმა მიიღო 5 ან მეტი კურსი. პოსტმარკეტინგული გამოცდილების დროს შეგროვებული უსაფრთხოების ინფორმაცია ასახავს მოსალოდნელი გვერდითი რეაქციების პროფილს, როგორც ეს ნაჩვენებია მაბტერას კლინიკურ კვლევებში (იხილეთ ქვეთავი 4.4).

მეთოტრექსატის (10 -25 მგ/კვირაში) შემდეგ პაციენტებმა მიიღეს 2 x 1000 მგ მაბტერა ორი კვირის ინტერვალით. მაბტერას ინფუზიები შეყვანილი იყო 100 მგ მეთილპრედნიზოლონის ინტრავენური ინფუზიის შემდეგ; პაციენტები ასევე იღებდნენ მკურნალობას ორალური პრედნიზონით 15 დღის განმავლობაში.

გვერდითი რეაქციების ცხრილი

გვერდითი რეაქციები ჩამოთვლილია ცხრილში 4. სიხშირე განისაზღვრება, როგორც ძალიან ხშირი (≥1/10), ხშირი (≥1/100-დან <1/10-მდე), იშვიათი (≥1/1000-დან <1/100-მდე) ძალიან იშვიათი (<1/10000) და უცნობი (შეუძლებელია შეფასდეს არსებული მონაცემებით). . სიხშირის თითოეული ჯგუფის ფარგლებში არასასურველი ეფექტები წარმოდგენილია კლების სიმძიმის მიხედვით.

ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები, რომლებიც განხილული იყო მაბტერათი მკურნალობის დროს იყო IRR(ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები). IRR-ების საერთო სიხშირე კლინიკურ კვლევებში იყო 23% პირველი ინფუზიის დროს და შემცირდა შემდგომი ინფუზიების შემთხვევაში. სერიოზული IRR-ები იშვიათი იყო (პაციენტთა 0.5%) და უპირატესად გამოვლინდა საწყისი კურსის დროს. გარდა იმ გვერდითი რეაქციებისა, რომელიც გამოვლინდა მაბტერას გამოყენებით მიმდინარე RA კლინიკურ კვლევებში, პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია (PML) (იხ. ქვეთავი 4.4) და შრატის დაავადების მსგავსი რეაქცია მოხსენებული იყო პოსტმარკეტინგული გამოცდილების დროს.

ცხრილი 4 გვერდითი რეაქციების შეჯამება, რომელიც მოხსენებული იყო რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მაბტერას კლინიკურ კვლევებში ან პოსტმარკეტინგული მეთვალყურეობის დროს

MedDRA სისტემის ორგანოთა კლასი

ძალიან ხშირი

ხშირი

არახშირი

იშვიათი

ძალიან იშვიათი

უცნობი სიხშირე

ინფექციები და ინვაზიები

ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია, საშარდე გზები

ინფექციები

ბრონქიტი, სინუსიტი, გასტროენტერიტი, სირსველი

პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია,

B ჰეპატიტის რეაქტივაცია

სერიოზული ვირუსული ინფექცია 1

ენტეროვირუსული მენინგოენცეფალიტი2

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დარღვევები

ნეიტროპენია 3

გვიანი ნეიტროპენია 4

შრატის ავადმყოფობის მსგავსი

რეაქცია

იმუნური სისტემის დარღვევები

5 ინფუზიასთან დაკავშირებული

რეაქციები (ჰიპერტენზია, გულისრევა, გამონაყარი, პირექსია, ქავილი, ჭინჭრის ციება, ყელის გაღიზიანება, სიცხე, ჰიპოტენზია, რინიტი, სიმძიმე, ტაქიკარდია, დაღლილობა, ოროფარინგეალური ტკივილი, პერიფერიული შეშუპება, ერითემა)

5ინფუზიასთან დაკავშირებული

რეაქციები (გენერალიზებული შეშუპება, ბრონქოსპაზმი, ხიხინი, ხორხის შეშუპება, ანგიონევროზული შეშუპება, გენერალიზებული ქავილი, ანაფილაქსია, ანაფილაქტოიდი

რეაქცია)

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მდგომარეობები

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

ჰიპერქოლესტერინემია

ფსიქიატრიული დარღვევები

დეპრესია, შფოთვა

ნერვული სისტემის დარღვევები

თავის ტკივილი

პარესთეზია, შაკიკი, თავბრუსხვევა,

რადიკულიტი

გულის დარღვევები

სტენოკარდია, წინაგულების ფიბრილაცია, გულის უკმარისობა, მიოკარდიუმი

ინფარქტი

წინაგულების თრთოლვა

კუჭ-ნაწლავის დარღვევები

დისპეფსია, დიარეა,

გასტროეზოფაგური რეფლუქსი, პირის ღრუს წყლული, ზედა

მუცლის ტკივილი

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

ალოპეცია

ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (ლაიელის სინდრომი),

სტივენს-ჯონსონის სინდრომი 7

კუნთოვანი სისტემის დარღვევები და

შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები

ართრალგია /

კუნთოვანი ტკივილი, ოსტეოართრიტი,

ბურსიტი

გამოკვლევები

შემცირდა IgM

დონეები6

შემცირებული IgG

დონეები6

1 ასევე იხილეთ განყოფილება ინფექციები ქვემოთ.

2 დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგული მეთვალყურეობის დროს

3 სიხშირის კატეგორია, მიღებული ლაბორატორიული მნიშვნელობებიდან, რომლებიც შეგროვებული იყო როგორც რუტინული ლაბორატორიული მონიტორინგის ნაწილი კლინიკურ კვლევებში

4 სიხშირის კატეგორია მიღებული პოსტმარკეტინგული მონაცემებიდან.

5 რეაქციები ვითარდება ინფუზიის დროს ან 24 საათის განმავლობაში. აგრეთვე იხილეთ ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები ქვემოთ. IRR შეიძლება მოხდეს ჰიპერმგრძნობელობის და/ან მოქმედების მექანიზმის შედეგად.

6 მოიცავს რუტინული ლაბორატორიული მონიტორინგის ფარგლებში შეგროვებულ დაკვირვებებს.

7 მოიცავს ფატალურ შემთხვევებს

მრავალჯერადი კურსი

მკურნალობის მრავალჯერადი კურსის დროს გამოვლენილი ADR პროფილი მსგავსია იმასთან, რომელიც დაფიქსირდა მაბტერას პირველი ექსპოზიციის შემდეგ. ყველა ADR-ის სიხშირე მაბტერას პირველი ექსპოზიციის შემდეგ ყველაზე მაღალი იყო პირველი 6 თვის განმავლობაში და შემდგომში სიხშირე შემცირდა. ეს ძირითადად გამოწვეულია IRR-ებით (ყველაზე ხშირი მკურნალობის პირველი კურსის დროს), RA გამწვავებით და ინფექციებით, რომლებიც უფრო ხშირი იყო მკურნალობის პირველ 6 თვეში.

შერჩეული გვერდითი რეაქციების აღწერა

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები

კლინიკურ კვლევებში მაბტერას მიღების შემდეგ ყველაზე ხშირი ADR(წამლის გვერდითი რეაქციები) იყო IRR (იხილეთ ცხრილი 4). 3189 პაციენტს შორის, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერათი 1135-მა (36%) -ს გამოუვლინდა მინიმუმ ერთი IRR, და 733/3189 (23%) პაციენტებს ჰქონდათ IRR (ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქცია) პირველი ინფუზიის შემდეგ მაბტერაზე, პირველი ექსპოზიციის შემდეგ. IRR-ების სიხშირე შემცირდა შემდგომ ინფუზიებთან ერთად. კლინიკურ კვლევებში პაციენტების 1%-ზე ნაკლებს (17/3189) გამოუვლინდა სერიოზული IRR. კლინიკურ კვლევებში არ იყო CTC მე-4 ხარისხის IRR-ები და სიკვდილის შემთხვევები IRR-ებით. CTC მე- 3 ხარისხის მოვლენების და IRR-ების პროპორცია, რომლებიც განაპირობებდნენ მაბტერას კურსის მოხსნას (შეჩერებას), შემცირდა კურსის მიხედვით და იშვიათი იყო მე-3 კურსიდან მოყოლებული. პრემედიკაცია ინტრავენური გლუკოკორტიკოიდით მნიშვნელოვნად ამცირებს IRR-ების სიხშირეს და სიმძიმეს (იხ. ქვეთავები 4.2 და 4.4). მძიმე IRR-ები ფატალური შედეგით დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგულ გარემოში.

რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში მაბტერას უფრო სწრაფი ინფუზიის უსაფრთხოების შესაფასებლად ჩატარებულ კვლევაში, ზომიერი და მძიმე აქტიური RA-ის მქონე პაციენტებს , რომლებსაც არ განუცდიათ სერიოზული IRR პირველი შესწავლილი ინფუზიის დროს ან 24 საათის განმავლობაში, მიეცათ საშუალება მიეღოთ მაბტერას 2-საათიანი ინტრავენური ინფუზია. პაციენტები, რომლებსაც ანამნეზში ჰქონდათ სერიოზული ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქცია RA-ს ბიოლოგიურ თერაპიაზე, არ დაიშვებოდნენ კვლევაში. IRR-ების სიხშირე, ტიპები და სიმძიმე შეესაბამებოდა წარსულში დაფიქსირებულს. სერიოზული IRR არ დაფიქსირებულა.

ინფექციები

ინფექციის საერთო სიხშირე მოხსენებული კლინიკური კვლევებიდან იყო დაახლოებით 94- 100 პაციენტ წელიწადში მაბტერათი მკურნალებ პაციენტებში. ინფექციები იყო უპირატესად მსუბუქიდან ზომიერ ხარისხამდე და ძირითადად შედგებოდა ზედა სასუნთქი გზების და საშარდე გზების ინფექციებისგან. ინფექციების სიხშირე, რომელიც იყო სერიოზული ან საჭიროებდა IV (ინტრავენურ) ანტიბიოტიკებს, იყო დაახლოებით 4 -100 პაციენტზე წელიწადში. სერიოზული ინფექციების სიხშირე არ აჩვენებდა რაიმე მნიშვნელოვან ზრდას მაბტერას მრავალჯერადი კურსის შემდეგ. ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები (პნევმონიის ჩათვლით) დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში, მსგავსი სიხშირით მაბტერას ჯგუფსა და საკონტროლო ჯგუფში.

პოსტმარკეტინგულ პირობებში, სერიოზული ვირუსული ინფექციები დაფიქსირდა RA პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ რიტუქსიმაბით.

დაფიქსირდა პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათიის შემთხვევები ფატალური შედეგით მაბტერას აუტოიმუნური დაავადებების სამკურნალოდ გამოყენების შემდეგ. ეს მოიცავს რევმატოიდულ ართრიტს და აუტოიმუნურ დაავადებებს, მათ შორის სისტემურ მგლურას ერითემატოზს (SLE) და ვასკულიტს.

არაჰოჯკინის ლიმფომის მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებენ მაბტერას ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიასთან ერთად, დაფიქსირდა B ჰეპატიტის რეაქტივაციის შემთხვევები (იხ. არაჰოჯკინის ლიმფომა). B ჰეპატიტის ინფექციის რეაქტივაცია ასევე ძალიან იშვიათად დაფიქსირდა RA პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მაბტერას (იხ. ქვეთავი 4.4).

გულ-სისხლძარღვთა გვერდითი მოვლენები

სერიოზული კარდიალური (გულის მხრივ) რეაქციები დაფიქსირდა სიხშირით 1.3 100 პაციენტ წელიწადში მაბტერათი ნამკურნალებ პაციენტებში, ხოლო პლაცებოს ჯგუფში ჩართულ პაციენტებში იგივე მაჩვენებელი შეადგენდა- 1.3 100 პაციენტ წელიწადში. პაციენტების პროპორციები, რომლებსაც აღენიშნებოდათ კარდიალური (გულის მხრივ) რეაქციები (ყველა ან სერიოზული) არ გაიზარდა მრავალჯერადი კურსის განმავლობაში.

ნევროლოგიური მოვლენები

აღწერილია უკანა შექცევადი ენცეფალოპათიის სინდრომის (PRES)/შექცევადი უკანა ლეიკოენცეფალოპათიის სინდრომის (RPLS) შემთხვევები. ნიშნები და სიმპტომები მოიცავდა მხედველობის დარღვევას, თავის ტკივილს, კრუნჩხვებს და ფსიქიკური მდგომარეობის შეცვლას, ასოცირებული ჰიპერტენზიით ან მის გარეშე. PRES/RPLS-ის დიაგნოზი საჭიროებს დადასტურებას ტვინის ვიზუალიზაციის კვლევების საშუალებით. მოხსენებულ შემთხვევებს ჰქონდათ უკვე დადგენილი (აღიარებული ) რისკ-ფაქტორები PRES/RPLS-ისთვის, მათ შორის პაციენტების ძირითადი დაავადება, ჰიპერტენზია, იმუნოსუპრესიული თერაპია და/ან ქიმიოთერაპია.

ნეიტროპენია

ნეიტროპენიის მოვლენები დაფიქსირდა მაბტერათი მკურნალობისას, რომელთა უმრავლესობა იყო გარდამავალი და მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის. ნეიტროპენია შეიძლება განვითარდეს მაბტერას მიღებიდან რამდენიმე თვის შემდეგ (იხ.ქვეთავი 4.4).

კლინიკური კვლევების პლაცებო კონტროლირებად პერიოდებში, მაბტერათი ნამკურნალები პაციენტების 0.94%-ს (13/1382) და პლაცებო ჯგუფის პაციენტთა 0.27%-ს (2/731) განუვითარდა მძიმე ნეიტროპენია.

ნეიტროპენიური მოვლენები, მათ შორის მძიმე ხარისხის გვიანი დაწყება და მუდმივი ნეიტროპენია, იშვიათად იყო მოხსენებული პოსტმარკეტინგულ გარემოში, რომელთაგან ზოგიერთი დაკავშირებული იყო ფატალურ ინფექციებთან.

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (ლაიელის სინდრომი) და სტივენს ჯონსონის სინდრომი, ზოგიერთი ფატალური შედეგით, აღწერილია ძალიან იშვიათად.

ლაბორატორიული დარღვევები

ჰიპოგამაგლობულინემია (IgG ან IgM ნორმის ქვედა ზღვარზე დაბალი) დაფიქსირდა RA პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერათი. არ იყო გაზრდილი საერთო ინფექციების ან სერიოზული ინფექციების სიხშირე IgG ან IgM დაბალი დონის განვითარების შემდეგ (იხ. ქვეთავი 4.4).

მცირე რაოდენობით ჰიპოგამაგლობულინემიის სპონტანური და ლიტერატურული შემთხვევები დაფიქსირდა პედიატრიულ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ მაბტერათი; აღნიშნული მოვლენები ზოგიერთ შემთხვევაში იყო მძიმე და საჭიროებდა ხანგრძლივ იმუნოგლობულინის შემცვლელ თერაპიას. პედიატრიულ პაციენტებში B უჯრედების ხანგრძლივი დაქვეითების შედეგები უცნობია.

პოლიანგიიტის თანხლებით მიმდინარე გრანულომატოზის (GPA) და მიკროსკოპული პოლიანგიიტის (MPA) შემთხვევაში დაგროვილი გამოცდილება

GPA/MPA-ს მქონე ზრდასრულ და პედიატრიულ პაციენტებში მაბტერას საერთო უსაფრთხოების პროფილი ეფუძნება 3 კლინიკური კვლევისა და მარკეტინგის შემდგომი დაკვირვების პაციენტების მონაცემებს.

ზრდასრულთა რემისიის ინდუქცია (GPA/MPA კვლევა 1)

GPA/MPA 1-ელ კვლევაში, 99 ზრდასრული პაციენტი მკურნალობდა GPA-ს და MPA-ს რემისიის ინდუქციისთვის მაბტერათი (375 მგ/მ2, კვირაში ერთხელ 4 კვირის განმავლობაში) და გლუკოკორტიკოიდებით (იხ. ქვეთავი5.1).

მე-5 ცხრილში ჩამოთვლილი ADR იყო ყველა გვერდითი მოვლენა, რომელიც განვითარდა ≥ 5% სიხშირით მაბტერას ჯგუფში და უფრო მაღალი სიხშირით, ვიდრე დაფიქსირებული იყო შესადარებელ ჯგუფში.

გვერდითი მოვლენები, რომლებიც გამოვლინდა მხოლოდ პოსტმარკეტინგული დაკვირვების დროს და რომელთა სიხშირის შეფასება შეუძლებელია, ჩამოთვლილია „უცნობი“ კატეგორიაში, იხილეთ სქოლიოები.

ცხრილი 5 გვერდითი რეაქციები, რომელიც დაფიქსირდა მე-6 თვეში უფრო მაღალი სიხშირით, ვიდრე შედარებითი ჯგუფი, ზრდასრული პაციენტების ≥ 5%-ში, რომლებიც იღებდნენ მაბტერას GPA/MPA კვლევა 1 -ში (რიტუქსიმაბის რაოდენობა=99)

MedDRA სისტემა-ორგანოს კლასი

ძალიან ხშირი

ხშირი

უცნობი სიხშირე

ინფექციები და ინვაზიები

საშარდე გზების ინფექცია,

ბრონქიტი,

ჰერპეს ზოსტერი,

ნაზოფარინგიტი

სერიოზული ვირუსული ინფექცია1,2,

ენტეროვირუსული მენინგოენცეფალიტი1

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დარღვევები

თრომბოციტოპენია

იმუნური სისტემის დარღვევები

ციტოკინების გამოთავისუფლების სინდრომი

მეტაბოლიზმისა და კვების დარღვევები

ჰიპერკალიემია

ფსიქიატრიული დარღვევები

უძილობა

ნერვული სისტემის დარღვევები

თავბრუსხვევა, ტრემორი

სისხლძარღვოვანი დარღვევები

ჰიპერტენზია

გამორეცხვა

სასუნთქი გზების, გულმკერდის და შუასაყრის დარღვევები

ხველა,

ქოშინი,

სისხლჩაქცევა

ცხვირის შეგუბება

კუჭ-ნაწლავის დარღვევები

დიარეა

დისპეფსია, ყაბზობა

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

აკნე

კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები

კუნთების სპაზმები, ართრალგია, ზურგის ტკივილი

კუნთების სისუსტე,

კუნთოვანი სისტემის ტკივილი,

ტკივილი კიდურებში

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მდგომარეობები

პერიფერიული შეშუპება

გამოკვლევები

შემცირებული ჰემოგლობინი

1 დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგული მეთვალყურეობის დროს.

2 აგრეთვე იხილეთ ინფექციების განყოფილება ქვემოთ.

ზრდასრულთა შემანარჩუნებელი მკურნალობა (GPA/MPA კვლევა 2)

GPA/MPA მე-2 კვლევაში, მძიმე ხარისხის, აქტიური GPA და MPA-ს მქონე სულ 57 ზრდასრული პაციენტი მკურნალობდა მაბტერათი რემისიის შესანარჩუნებლად (იხ. ქვეთავი 5.1).

ცხრილი 6 გვერდითი რეაქციები, რომელიც განვითარდა უფრო მაღალი სიხშირით, ვიდრე შედარებითი ჯგუფის ზრდასრული პაციენტების ≥ 5%-ში, რომლებიც იღებდნენ მაბტერას GPA/MPA კვლევა 2 -ში (რიტუქსიმაბის რაოდენობა=57)

MedDRA სისტემა-ორგანოს კლასი

ძალიან ხშირი

ხშირი

უცნობი სიხშირე

ინფექციები და ინვაზიები

ბრონქიტი

რინიტი

სერიოზული ვირუსული ინფექცია1,2,

ენტეროვირუსული მენინგოენცეფალიტი1

სასუნთქი გზების, გულმკერდის და შუასაყრის დარღვევები

ქოშინი

კუჭ-ნაწლავის დარღვევები

დიარეა

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მდგომარეობები

პირექსია,

გრიპის მსგავსი დაავადება,

პერიფერიული შეშუპება

დაზიანება, მოწამვლა და პროცედურული გართულებები

ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები3

1 დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგული დაკვირვების დროს.

2 იხილეთ აგრეთვე განყოფილება „ინფექციები“ ქვემოთ.

3 ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების შესახებ დეტალები მოცემულია შერჩეული გვერდითი რეაქციების აღწერილობის განყოფილებაში.

უსაფრთხოების საერთო პროფილი შეესაბამებოდა მაბტერას კარგად დამკვიდრებულ

უსაფრთხოების პროფილს უკვე დამტკიცებულ აუტოიმუნურ ჩვენებებში, მათ შორის

GPA/MPA. მთლიანობაში, მაბტერას ჯგუფის პაციენტების 4%-ს განუვითარდა

გვერდითი მოვლენები, რამაც გამოიწვია მისი მიღების შეწყვეტა. მაბტერას ჯგუფში

გვერდითი მოვლენების უმეტესობა იყო მსუბუქი ან საშუალო ინტენსივობის.

მაბტერას ჯგუფში არცერთ პაციენტს არ ჰქონია ფატალური გვერდითი მოვლენები.

ყველაზე ხშირად მოხსენებული მოვლენები, რომლებიც განიხილება, როგორც ADR

იყო ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები და ინფექციები.

გრძელვადიანი შემდგომი დაკვირვება (GPA/MPA კვლევა 3)

უსაფრთხოების გრძელვადიანი დაკვირვების კვლევაში, GPA/MPA-ით დაავადებულმა

97 პაციენტმა მიიღო მკურნალობა მაბტერათი (საშუალოდ 8 ინფუზია [დიაპაზონი 1-

28]) 4 წლამდე პერიოდის განმავლობაში, მათი ექიმის სტანდარტული პრაქტიკისა და

შეხედულებისამებრ. უსაფრთხოების საერთო პროფილი შეესაბამებოდა მაბტერას

კარგად დამკვიდრებულ უსაფრთხოების პროფილს RA და GPA/MPA-ში და არ იყო

აღწერილი/მოხსენებული ახალი გვერდითი რეაქციები.

პედიატრიული მოსახლეობა

ღია ერთ-ჯგუფიანი კვლევა ჩატარდა მძიმე ხარისხის, აქტიური GPA ან MPA-ით

დაავადებულ 25 პედიატრიულ პაციენტში. საერთო კვლევის პერიოდი შედგებოდა 6-

თვიანი რემისიის ინდუქციური ფაზისგან, მინიმალური 18-თვიანი შემდგომი

დაკვირვებით, მთლიანობაში 4,5 წლამდე. შემდგომი დაკვირვების ფაზის დროს,

მაბტერა მიცემული იყო მკვლევარის შეხედულებისამებრ (25 პაციენტიდან 17-მა მიიღო

დამატებითი მაბტერას მკურნალობა). ნებადართული იყო სხვა იმუნოსუპრესიულ

თერაპიასთან ერთდროული მკურნალობა (იხ. ქვეთავი 5.1).

ADR-ები განიხილებოდა, როგორც გვერდითი მოვლენები, რომლებიც განვითარდა ≥

10%-ის სიხშირით. ეს მოიცავდა: ინფექციებს (17 პაციენტი [68%] რემისიის ინდუქციის

ფაზაში; 23 პაციენტი [92%] საერთო კვლევის პერიოდში), IRR -ს(15 პაციენტი [60%]

რემისიის ინდუქციის ფაზაში; 17 პაციენტი [68%] საერთო კვლევის პერიოდში) და

გულისრევა -ს(4 პაციენტი [16%] რემისიის ინდუქციის ფაზაში; 5 პაციენტი [20%]

საერთო კვლევის პერიოდში).

საერთო კვლევის პერიოდში, მაბერას უს

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა