ენა-დენკ 20
Ena-Denk 20
ჰიპერტენზია კარდიალური უკმარისობა - გამოიყენება დამატებით დიურეტიკებთან ერთად, ხოლო გულის მწვავე უკმარისობის შემთხვევაში, დიგიტალისთან ერთად. ფოზოლოგია და გამოყენების მეთოდი ფოზოლოგია საკვები არ ახდენს გავლენას ენალაპრილის შეწოვაზე.. დოზის განსაზღვრა ინდივიდუალურია, პაციენტის მდგომარეობის (იხ. …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- ენალაპრილი (enalapril)
- ფორმა და შეფუთვა
- 20მგ ტაბლეტი №30 (3X10)
- მწარმოებელი
- Swiss Caps GmbH (შუალედური ფარმაცევტული პროდუქტის მწარმოებელი -DENK PHARMA GmbH & Co. KG(გერმანია)), გერმანია
- გაცემის წესი
- II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- რენინ-ანგიოტენზინ სისტემაზე მოქმედი საშუალებები, აგფ ინჰიბიტორები
- ATC კოდი
- C09AA02
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ-037199
- რეგისტრირებულია
- 26 იანვარი 2023, მოქმედებს 26 იანვარი 2028-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- DENK PHARMA GmbH & Co. KG (გერმანია)
- განმცხადებელი
- შპს „დენკ ფარმა კავკასია“
- GMP
- აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
ენა-დენკ 20 — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
ჰიპერტენზია
კარდიალური უკმარისობა - გამოიყენება დამატებით დიურეტიკებთან ერთად, ხოლო გულის მწვავე უკმარისობის შემთხვევაში, დიგიტალისთან ერთად.
ფოზოლოგია და გამოყენების მეთოდი
ფოზოლოგია
საკვები არ ახდენს გავლენას ენალაპრილის შეწოვაზე..
დოზის განსაზღვრა ინდივიდუალურია, პაციენტის მდგომარეობის (იხ. ნაწილი 4.4) და არტერიული წნევის შედეგიდან გამომდინარე.
ჰიპერტენზია
ჰიპერტენზიის ხარისხისა და პაციენტის მდგომარეობიდან გამომდინარე ენალაპრილ მალეატის საწყისი დოზა შეადგენს 5 მგ-ს, ხოლო მაქსიმალური 20 მგ-ს. ენა-დენკ 20 ინიშნება დღეში ერთხელ. ზომიერი ჰიპერტენზიის დროს რეკომენდებული საწყისი დოზაა 5-10 მგ. პაციენტებს, რომლებსაც მეტად აქვთ გააქტიურებული რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონი სისტემა (მაგალითად, რენოვასკულარული ჰიპერტენზია, მარილის ან / და მოცულობის შემცირება, გულის დეკომპენსაცია ან მწვავე ჰიპერტენზია) საწყისი დოზის მიღების შემდეგ შეიძლება განიცადონ არტერიული წნევის ვარდნა. ასეთ პაციენტებში ინიშნება 5 მგ ან საწყისი დოზის უფრო დაბალი დოზა და მკურნალობა უნდა ჩატარდეს სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ.
ენალაპრილის მკურნალობის დაწყებამდე, შარდმდენებით მაღალი დოზით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს მოცულობის შემცირება და ჰიპოტენზიის რისკი. ასეთ პაციენტებში ინიშნება საწყისი დოზის 5 მგ ან უფრო დაბალი. თუ შესაძლებელია, შარდმდენებით მკურნალობა უნდა შეწყდეს ენალაპრილით თერაპიის დაწყებამდე 2-3 დღის განმავლობაში. უნდა მოხდეს თირკმლის ფუნქციის და შრატის კალიუმის მონიტორინგი.
ყოველდღიურად ჩვეულებრივი შემანარჩუნებელი დოზა არის 20 მგ ენალაპრილის მალეატი. მაქსიმალური შემანარჩუნებელი დოზაა 40 მგ ენალაპრილის მალეატი, ყოველდღიურად.
გულის უკმარისობა / მარცხენა პარკუჭის ასიმპტომური დისფუნქცია
გულის სიმპტომური უკმარისობის დროს, ენალაპრილი გამოიყენება შარდმდენებთან ერთად და, საჭიროების შემთხვევაში, დიგიტალისთან ან ბეტა ბლოკატორებთან ერთად. ენალაპრილის მალეატის საწყისი დოზა იმ პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ გულის სიმპტომური უკმარისობა ან მარცხენა პარკუჭის ასიმპტომური დისფუნქცია შეადგენს 2.5 მგ-ს. მკურნალობა ინიშნება სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ, რათა დადგინდეს, ემორჩილება თუ არა არტერიული წნევა მკურნალობას. გულის უკმარისობის დროს, ენალაპრილ მალეატით თერაპიისას, თერაპიის დაწყების შემდეგ სიმპტომური ჰიპოტენზიის ეფექტური მკურნალობის არარსებობის შემთხვევაში დოზა უნდა გაიზარდოს თანდათანობით, 20 მგ ჩვეულებრივ შენარჩუნებულ დოზამდე. შემანარჩუნებელი დოზა შეიძლება დაინიშნოს ერთი დოზის სახით ან ორ გაყოფილ დოზად, რომელიც პაციენტისთვის იქნება მეტად ტოლერანტული. დოზის ტიტრაცია რეკომენდებულია 2-4 კვირის განმავლობაში. ყოველდღიური მაქსიმალური დოზა შეადგენს 40 მგ ორ დოზად გაყოფილი.
ენალაპრილის მალეატის რეკომენდებული დოზის ტიტრაცია გულის უკმარისობით / ასიმპტომური მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციის მქონე პაციენტებში:
კვირა
მიღების წესი და დოზირება
მგ/დღე
1 კვირა
დღე 1-3: 2.5 მგ/დღეში * ერთჯერადი დოზით
დღე 4-7: 5 მგ/დღეში ორ გაყოფილ დოზად
2 კვირა
10 მგ/დღეში ერთჯერადი დოზით ან ორ გაყოფილ დოზებად
3 და 4 კვირა
20 მგ/დღეში ერთჯერადი დოზით ან ორ გაყოფილ დოზად
განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები უნდა იქნას დაცული თირკმლის დაქვეითებული ფუნქციის მქონე პაციენტებში ან შარდმდენების მიღების დროს (იხ. პუნქტი 4.4).
ენალაპრილით მკურნალობის დაწყებამდე და ასევე მკურნალობის დასრულების შემდეგაც უნდა გადამოწმდეს არტერიული წნევა და თირკმლის ფუნქცია (იხ. პუნქტი 4.4), რადგან გამოვლინდა ჰიპოტენზიის და (უფრო იშვიათად) თირკმლების უკმარისობის შემთხვევები. თუ პაციენტს უტარდება დიურეტიკებით მკურნალობა, ასეთ შემთხვევაში დოზა უნდა შემცირდეს ენალაპრილით მკურნალობის დაწყებამდე. თუ ენალაპრილით მკურნალობის დაწყებისას გამოვლინდა ჰიპოტენზია, ეს არ ნიშნავს, რომ ჰიპოტენზია განმეორდება ენალაპრილით ქრონიკული მკურნალობის დროს და ამის გამო არ არის საჭირო მკურნალობის შეწყვეტა. ასევე უნდა გადამოწმდეს შრატის კალიუმის დონე და თირკმლის ფუნქცია.
დოზა თირკმლის უკმარისობის დროს
ზოგადად, ინტერვალები ენალაპრილის მიღებებს შორის უნდა გახანგრძლივდეს და/ან შემცირდეს დოზა.
კრეატინინის კლირენსი
(CrCL) მლ / წთ
საწყისი დოზა
მგ/დღეში
30 < CrCL < 80 მლ / წთ
5 - 10 მგ
10 < CrCL ≤ 30 მლ / წთ
- 5 მგ
CrCL ≤ 10 მლ / წთ
- 5 მგ დიალიზის დღეებში *
- იხილეთ პუნქტი 4.4.
ენალაპრილი დიალიზდება. არა დიალიზის დღეებში დოზირება დამოკიდებულია არტერიული წნევის პასუხზე.
ხანდაზმული პაციენტები
დოზა უნდა შეესაბამებოდეს პაციენტის თირკმლის ფუნქციონირებას (იხ. პუნქტი 4.4).
პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა
ჰიპერტონიულ პედიატრიულ პაციენტებში ენალაპრილის გამოყენებისას, არსებობს შეზღუდული კლინიკური კვლევის გამოცდილება (იხ. პუნქტები 4.4, 5.1 და 5.2).
იმ პაციენტებში, რომელთაც შეუძლიათ ტაბლეტის გადაყლაპვა, დოზა უნდა დარეგულირდეს პაციენტის ჯანმრთელობის მდგომარეობის და არტერიული წნევის შესაბამისად. რეკომენდებული საწყისი დოზაა 2,5 მგ იმ პაციენტებში, რომელთა სხეულის წონაც შეადგენს 20<50 კგ-ს და 5 მგ, რომელთა სხეულის წონაც მეტია > 50 კგ-ზე. ენა-დენკ 10 მიიღება დღეში ერთხელ. დოზის დარეგულირება ხდება პაციენტის მდგომარეობის შესაბამისად, პაციენტებში რომელთა სხეულის წონაც შეადგენს 20 დან 50 კგ-მდე, დღიური დოზაა 20 მგ და 50 კგ-ზე მეტი წონის შემთხვევაში, 40 მგ დღეში (იხ. პუნქტი 4.4).
რადგან, მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი, ენალაპრილის მიღება არ არის რეკომენდებული ახალშობილებში და პედიატრიულ პაციენტებში, რომელთა გლომერულური ფილტრაციის სიჩქარეა <30 მლ / წთ / 1.73 მ2.
გამოყენების მეთოდი
პერორალური გამოყენება.
უკუჩვენებები
თუ პაციენტი მგრძნობიარეა აქტიური ნივთიერების ან სხვა აგფ-ინჰიბიტორის ან სხვა დამხმარე ნივთიერებების მიმართ, რომელიც ჩამოთვლილია პუნქტში 6.1.
თუ პაციენტს ანამნეზში აღენიშნება ანგიონევროზული შეშუპება, რომელიც ასოცირდებოდა აგფ- ინჰიბიტორ თერაპიასთან.
მემკვიდრული ან იდიოპათიური ანგიონევროზული შეშუპება.
ენალაპრილის ერთდროული გამოყენება ალისკირინის შემცველ პროდუქტებთან, შაქრიანი დიაბეტის ან თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (GFR <60 მლ / წთ / 1.73 მ2) (იხ. პუნქტები 4.5 და 5.1)
ერთდროული გამოყენება საკუბიტრილთან/ვალსარტანთან კომბინირებულ თერაპიაში. ენალაპრილის მიღება არ უნდა მოხდეს უფრო ადრე, ვიდრე საკუბიტრილ / ვალსარტანის ბოლო დოზის მიღებიდან 36 საათის შემდეგ (იხ. აგრეთვე პუნქტები 4.4 და 4.5)
ორსულობის მეორე და მესამე ტრიმესტრი (იხ. პუნქტი 4.4 და 4.6)
სიფრთხილის ზომები
სიმპტომური ჰიპოტენზია
იშვიათად გვხვდება სიმპტომური ჰიპოტენზია გაურთულებელ ჰიპერტონიულ პაციენტებში.
ჰიპერტენზიული პაციენტები, რომლებიც იღებენ ენალაპრილს, თუ პაციენტის მოცულობის შემცირებისას, სიმპტომური ჰიპოტენზიის განვითარება უფრო სავარაუდოა, მაგალითად დიურეზული თერაპია, შეზღუდული მარილის დიეტა, დიალიზი, დიარეა ან პირღებინება ( იხ. პუნქტები 4.5 და 4.8). სიმპტომური ჰიპოტენზია აღინიშნა გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, თირკმლის თანდაყოლილი უკმარისობით ან მის გარეშე. ამის განვითარება შესაძლებელია მწვავე ფორმით გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, როგორც ეს გამოიხატულია მარყუჟოვანი დიურეზულების მაღალი დოზებით გამოყენების დროს, ჰიპონატრიემიის ან თირკმელების ფუნქციური უკმარისობისას. ასეთ პაციენტებს, მკურნალობა უტარდებათ სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ და პაციენტებს ექცევათ მეტი ყურადღება, როდესაც ხდება ენალაპრილის და/ან შარდმდენის დოზის დარეგულირება. ანალოგიური მოსაზრებები შეიძლება ეხებოდეს გულის იშემიური ან ცერებროვასკულური დაავადების მქონე პაციენტებს, რომლებშიც არტერიული წნევის მკვეთრმა ვარდნამ შეიძლება გამოიწვიოს მიოკარდიუმის ინფარქტი ან ცერებროვასკულური უბედური შემთხვევა.
ჰიპოტენზიის განვითარების შემთხვევაში, პაციენტი უნდა მოთავსდეს მწოლიარე მდგომარეობაში და აუცილებლობის შემთხვევაში, მიიღოს ნორმალური მარილიანი ინტრავენური ინფუზია. გარდამავალი ჰიპოტენზიური რეაქცია არ არის უკუნაჩვენები შემდგომი მკურნალობისთვის, რომელსაც ჩვეულებრივ შეიძლება მიეცეს მოცულობის გაფართოების შემდეგ არტერიული წნევის მომატება.
გულის უკმარისობის მქონე ზოგიერთ პაციენტში, რომლებსაც აქვთ ნორმალური ან დაბალი არტერიული წნევა, სისტემური არტერიული წნევის დამატებითი შემცირება, შეიძლება მოხდეს ენალაპრილით. ეს ეფექტი მოსალოდნელია, და, ჩვეულებრივ, ეს არ წარმოადგენს მკურნალობის შეწყვეტის მიზეზს. თუ ჰიპოტენზია სიმპტომური ხდება, შესაძლოა საჭირო გახდეს დოზის შემცირება და/ან შარდმდენის და/ან ენალაპრილის შეწყვეტა.
აორტის ან მიტრალური სარქვლის სტენოზი / ჰიპერტროფიული კარდიომიოპათია
როგორც ყველა ვაზოდილატატორთან, უკიდურესი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული აგფ-ინჰიბიტორები, მარცხენა პარკუჭის სარქველის და გადინების ტრაქტის ობსტრუქცის მქონე პაციენტებში. თავიდან უნდა იქნას აცილებული, კარდიოგენური შოკის და ჰემოდინამიკურად მნიშვნელოვანი ობსტრუქციის შემთხვევაში.
თირკმლის ფუნქციის უკმარისობა
თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი <80 მლ / წთ) ენალაპრილის საწყისი დოზა რეგულირდება პაციენტის კრეატინინის კლირენსის მიხედვით (იხ. პუნქტი 4.2). მკურნალობის დროს, შემანარჩუნებელი დოზა დამოკიდებულია პაციენტის მდგომარეობაზე. შრატში კალიუმის და შრატში კრეატინინის რუტინული მონიტორინგი, ამ პაციენტების ნორმალური სამედიცინო პრაქტიკის ნაწილია.
ენალაპრილით გამოვლენილი თირკმლის უკმარისობა, ძირითადად აღინიშნა ისეთ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ მწვავე გულის უკმარისობა ან თირკმლის ძირითადი დაავადება, მათ შორის თირკმლის არტერიის სტენოზი. თუ დაუყონებლივ იქნა აღმოჩენილი და მოხდა სათანადოდ მკურნალობა თირკმლის უკმარისობის, რომელიც დაკავშირებულია ენალაპრილით მკურნალობასთან, ჩვეულებრივ, შექცევადია.
ენალაპრილის ერთდროული დანიშვნით შარდმდენთან, ზოგიერთ ჰიპერტონიულ პაციენტში, რომელთაც არ აქვთ აშკარა თირკმლის ადრეული დაავადება, აღინიშნება სისხლში შარდოვანას და შრატში კრეატინინის ზრდის განვითარება. შეიძლება საჭირო გახდეს ენალაპრილის დოზის შემცირება და/ან შარდმდენი საშუალებების შეწყვეტა. ასეთ შემთხვევებში უნდა ჩაითვალოს თირკმლის არტერიის სტენოზის შესაძლებლობა (იხ. პუნქტი 4.4 "რენოვასკულარული ჰიპერტენზია").
რენოვასკულარული ჰიპერტენზია
იზრდება ჰიპოტენზიის და თირკმელების უკმარისობის რისკი, როდესაც პაციენტები, თირკმლის არტერიის ორმხრივი სტენოზის ან არტერიის სტენოზის ერთი ფუნქციური თირკმელით მკურნალობდნენ აგფ-ინჰიბიტორებით. შრატში კრეატინინის უმნიშვნელო ცვლილებებით შესაძლოა განვითარდეს თირკმელების ფუნქციის დაქვეითება. ასეთი პაციენტებში, მკურნალობის დაწყება ხდება დაბალი დოზებით, სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ, ფრთხილი ტიტრაციით და თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგით.
თირკმლის გადანერგვა
ახალი გადანერგილი თირკმელის მქონე პაციენტებში, არ არსებობს გამოცდილება ენალაპრილის მიღებასთან დაკავშირებით. ამიტომ, ასეთ პაციენტებში ენალაპრილით მკურნალობა არ არის რეკომენდებული.
ღვიძლის უკმარისობა
იშვიათად, აგფ-ინჰიბიტორები ასოცირდება სინდრომთან, რომელიც იწყება სიყვითლით ან ჰეპატიტით და მიმდინარეობს ღვიძლის ღრუს ნეკროზით და (ზოგჯერ) სრულდება სიკვდილით. ამ სინდრომის მექანიზმი გაუგებარია. პაციენტები, რომლებიც იღებენ აგფ ინჰიბიტორებს, რომლებსაც განუვითარდათ სიყვითლე ან აღენიშნათ მომატებული ღვიძლის ფერმენტები, უნდა შეწყვიტონ აგფ-ინჰიბიტორი და ჩაუტარდეთ შესაბამისი სამედიცინო მკურნალობა.
ნეიტროპენია / აგრანულოციტოზი
პაციენტები, რომლებიც მკურნალობდნენ აგფ ინჰიბიტორებით გამოუვლინდათ ნეიტროპენია / აგრანულოციტოზი, თრომბოციტოპენია და ანემია. ნეიტროპენია იშვიათად ვლინდება თირკმლის ნორმალურად ფუნქციონირების და სხვა გაურთულებელი ფაქტორების მქონე პაციენტებში. განსაკუთრებით თირკმელების ადრეული დაქვეითებული ფუნქციონირების მქონე პაციენტებში, ენალაპრილი გამოიყენება უკიდურესი სიფრთხილით კოლაგენის სისხლძარღვთა დაავადებების, იმუნოსუპრესორული თერაპიის, ალოპურინოლით ან პროკაინამიდით მკურნალობის ან ამ რთული ფაქტორების ერთობლიობის მქონე პაციენტებში. ზოგიერთ ამ პაციენტს განუვითარდა მწვავე ინფექციები, რომლებიც რამდენიმე შემთხვევაში არ რეაგირებდნენ ანტიბიოტიკებით ინტენსიურ მკურნალობაზე. ასეთ პაციენტებში ენალაპრილის მოხმარების დროს, რეკომენდებულია სისხლის თეთრი უჯრედების რაოდენობის პერიოდული მონიტორინგი, ასევე პაციენტებმა უნდა აცნობონ ინფექციის რაიმე ნიშნის გამოვლენისას.
ჰიპერმგრძნობელობა / ანგიონევროზული შეშუპება
პაციენტებში აღინიშნა სახის, კიდურების, ტუჩების, ენის, გლოტისის და/ან ხორხის შეშუპება რომლებიც მკურნალობდნენ აგფ-ინჰიბიტორებით, მათ შორის ენალაპრილით. ამის განვითარება შესაძლებელია მკურნალობის ნებისმიერ ეტაპზე. ასეთ შემთხვევებში, დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს ენალაპრილის მიღება. სიმპტომების სრულად მოსაგვარებლად საჭიროა პაციენტის ყურადღებით მონიტორინგი. პაციენტები შეიძლება იმყოფებოდნენ ხანგრძლივი დაკვირვების ქვეშ, რადგან ანტიჰისტამინებით და კორტიკოსტეროიდებით მკურნალობა შეიძლება არ იყოს საკმარისი, იმ შემთხვევებშიც კი, როდესაც მხოლოდ ენის შეშუპებაა ჩართული, რესპირატორული დისტრესის გარეშე.
აგფ-ინჰიბიტორების ერთდროული გამოყენება საკუბიტრილ / ვალსარტანთან ერთად უკუნაჩვენებია ანგიონევროზული შეშუპების გაზრდილი რისკის გამო. მკურნალობის დაწყება საკუბიტრილ / ვალსარტანთან ერთად არ უნდა მოხდეს ენალაპრილის ბოლო დოზის მიღებიდან 36 საათზე ადრე. მკურნალობის დაწყება ენალაპრილით არ უნდა მოხდეს საკუბიტრილ / ვალსარტანის ბოლო დოზის მიღებიდან 36 საათზე ადრე (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.5).
აგფ-ინჰიბიტორების ერთდროული გამოყენება რაციკადოტრილთან, mTOR ინჰიბიტორებთან (მაგალითად, სეროლიმუსი, ევეროლიმიუსი, ტემსიროლიმუსი) და ვილდაგლიპტინმა შეიძლება გამოიწვიოს ანგიონევროზული შეშუპების გამოწვევის გაზრდილი რისკი (მაგალითად, სასუნთქი გზების ან ენის შეშუპება, სუნთქვის უკმარისობით ან მის გარეშე) (იხ. პუნქტი 4.5). ის პაციენტები, რომლებიც უკვე მოიხმარენ აგფ ინჰიბიტორებს, სიფრთხილეა საჭირო რაციკადოტრილის, mTOR ინჰიბიტორების (მაგალითად, სეროლიმუსი, ევეროლიმიუსი, ტემსიროლიმუსის) და ვილდაგლიპტინის მოხმარების დროს.
ძალიან იშვიათად, ფიქსირდება ფატალური შემთხვევები ანგიონევროზული შეშუპების გამო, რომელიც დაკავშირებულია ლარინგალურ ან ენის შეშუპებასთან. ენის, ხორხის ან გლოტის დაავადებების მქონე პაციენტები უფრო ხშირად განიცდიან სასუნთქი გზების ობსტრუქციას, განსაკუთრებით მათ, ვისაც ანამნეზში აქვს სასუნთქი გზების ქირურგიული ჩარევები. ენის, გლოტის ან ხორხის შეშუპება, რომელსაც შეუძლია სასუნთქი გზების ობსტრუქციის გამოწვევა, სათანადო თერაპიისას, მაგ. კანქვეშა ეპინეფრინის ხსნარი 1:1,000 (0.3 მლ-დან 0.5 მლ-მდე) და/ან შესაბამისი ღონისძიებები, რომლებიც უზრუნველყოფს სასუნთქი გზების „პატენტს“.
ვრცელდება ინფორმაცია, რომ შავკანიან პაციენტებში, როლებიც იღებენ აგფ-ინჰიბიტორებს მეტი საშიშროებაა ანგიონევროზული შეშუპების განვითარების, ვიდრე არა-შავკანიანებში.
ანამნეზში ანგიონევროზული შეშუპების მქონე პაციენტებს, რომლებიც არ ასოცირდებიან აგფ -ინჰიბიტორ თერაპიასთან, შეიძლება აღმოჩნდნენ ანგიონევროზული შეშუპების განვითარების გაზდილი რისკის ქვეშ აგფ-ინჰიბიტორებით მკურნალობის დროს (იხ. ასევე პუნქტი 4.3).
ანაფილაქტოიდური რეაქციები ჰიმენოპტერის დენსიბილიზაციის დროს
იშვიათად, პაციენტები, რომლებიც იღებენ აგფ-ინჰიბიტორებს, ჰიმენოპტერიის ინჰიბირებით დენსიბილიზაციის დროს, განიცდიან სიცოცხლისათვის საშიშ ანაფილაქტოიდურ რეაქციებს. მოხდა ამ რეაქციების თავიდან აცილება აგფ-ინჰიბიტორების დროებით შენარჩუნებით, ყოველი დესენსიტიზაციის დაწყებამდე.
ანაფილაქტოიდური რეაქციები დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების აფერეზის დროს
იშვიათად, პაციენტები, რომლებიც იღებენ აგფ-ინჰიბიტორებს დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (LDL) - აფერეზის დროს დექსტრანის სულფატის გამოყენებით , განიცდიან სიცოცხლისათვის საშიშ ანაფილაქტოიდურ რეაქციებს. მოხდა ამ რეაქციების თავიდან აცილება აგფ-ინჰიბიტორების დროებით შენარჩუნებით, ყოველი აფერზის წინ.
ჰემოდიალიზზე მყოფი პაციენტები
ანაფილაქტოიდური რეაქციები აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც დიალიზებულია მაღალი ნაკადის მემბრანებით (მაგ., "AN 69") და მკურნალობენ აგფ-ინჰიბიტორებით ერთდროულად.
ასეთ პაციენტებში გასათვალისწინებელია სხვადასხვა ტიპის დიალიზის მემბრანის გამოყენება ან სხვა კლასის ანტიჰიპერტენზიული აგენტის.
ჰიპოგლიკემია
დიაბეტით დაავადებული პაციენტები, რომლებსაც მკურნალობდნენ ორალურად მისაღები ანტიდიაბეტური აგენტებით ან ინსულინის აგფ-ინჰიბიტორით დაწყებული ინსულინით, უნდა ითქვას, რომ ყურადღებით აკვირდებოდნენ ჰიპოგლიკემიას, განსაკუთრებით კომბინირებული გამოყენებისას პირველი თვის განმავლობაში (იხ. პუნქტი 4.5)
ხველა
აგფ-ინჰიბიტორების გამოყენებასთან ერთად აღინიშნა ხველება. დამახასიათებელია, რომ ხველა არაპროდუქტიულია, გამძლეა და წყდება თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ. აგფ-ინჰიბიტორით გამოწვეული ხველა უნდა განიხილებოდეს ხველის დიფერენციალურ დიაგნოზში.
ქირურგია / ანესთეზია
პაციენტებს, რომელთაც გადატანილი აქვთ რთული ქირურგიული ოპერაცია ან ანესთეზიის დროს, იმ საშუალებებით, რომლებიც იწვევს ჰიპოტენზიას, ენალაპრილი ბლოკავს ანგიოტენზინ II- ის ფორმირებას, რენინის გამოთავისუფლების მეორეულ კომპენსატორს. თუ ჰიპერტენზია გამოვლინდება და განიხილება, როგორც ამ მექანიზმით გამოვლენილი, იგი შესაძლებელია გასწორდეს მოცულობის ცვლილებით.
შრატის კალიუმის დონე
აგფ-ინჰიბიტორებმა შეიძლება გამოიწვიონ ჰიპერკალემია, რადგან ისინი ხელს უშლიან ალდოსტერონის გამოყოფას. ჩვეულებრივ, თირკმლის ნორმალურად ფუნქციონირების მქონე პაციენტებში ეს ეფექტი უმნიშვნელოა. თუმცა, თირკმლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტებში და/ან პაციენტები რომლებიც მოიხმარენ კალიუმის დანამატებს (მათ შორის მარილის შემცვლელებს), კალიუმის შემანარჩუნებელ შარდმდენ საშუალებებს, ტრიმეტოპრიმი ან კო-ტრიმოქსაზოლი, აგრეთვე ცნობილი როგორც ტრიმეტოპრიმი / სულფამეთოქსაზოლი და განსაკუთრებით ალდოსტერონის ანტაგონისტები ან ანგიოტენზინ-რეცეპტორების ბლოკატორები, შესაძლებელია ჰიპერკალემიის განვითარება. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ აგფ-ინჰიბიტორებს, შარდმდენი საშუალებები და ანგიოტენზინის რეცეპტორების ბლოკატორები სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული, ხოლო უნდა ჩატარდეს შრატში კალიუმისა და თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი (იხ. პუნქტი 4.5).
ლითიუმი
ზოგადად, ლითიუმისა და ენალაპრილის კომბინაცია არ არის რეკომენდებული (იხ. პუნქტი 4.5).
რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის ორმაგი ბლოკადა (RAAS)
არსებობს მტკიცებულება, რომ აგფ-ინჰიბიტორების, ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორების ან ალისკირინის ერთდროული გამოყენება ზრდის ჰიპოტენზიის, ჰიპერკალიემიის და თირკმელების ფუნქციის შემცირების რისკს (თირკმელების მწვავე უკმარისობის ჩათვლით). ამრიგად, არ არის რეკომენდებული რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის ორმაგი ბლოკადა, აგფ- ინჰიბიტორების, ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკერების ან ალისკირინის ერთობლივი გამოყენებით (იხ. პუნქტი 4.5 და 5.1).
თუ ორმაგი ბლოკადის თერაპია განიხილება როგორც აბსოლუტურად საჭირო, ეს უნდა მოხდეს მხოლოდ სპეციალისტის მეთვალყურეობის ქვეშ და თირკმლის ფუნქციის, ელექტროლიტების და არტერიული წნევის ხშირი მონიტორინგით.
დიაბეტური ნეფროპათიის მქონე პაციენტებში, აგფ ინჰიბიტორები და ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორები ერთდროულად არ უნდა იქნას გამოყენებული.
პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა
6 წელზე უფროსი ასაკის ჰიპერტონიულ ბავშვებში, ენალაპრილის ეფექტურობა და უსაფრთხოება შეზღუდულია. სხვა აღნიშვნების გამოცდილება არ არსებობს. 2 თვეზე მეტი ასაკის ბავშვებში ხელმისაწვდომია შეზღუდული ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები (იხ. ასევე პუნქტი 4.2, 5.1 და 5.2). ბავშვებში, რომელთაც აღენიშნებათ ჰიპერტენზიის გარდა სხვა დაავადების ნიშნები, ენალაპრილი არ არის რეკომენდებული.
ახალშობილებში და პედიატრიულ პაციენტებში ენალაპრილი არ არის რეკომენდებული, რომელთა გლომერულური ფილტრაციის სიჩქარე <30 მლ / წთ / 1.73 მ2, რადგან ამ ასაკობრივი ჯგუფის მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი (იხ. პუნქტი 4.2).
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის ორმაგი ბლოკადა (RAAS)
კლინიკური კვლევებიდან დგინდება, რომ რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის (RAAS) სისტემის ორმაგი ბლოკადა ACE ინჰიბიტორების, ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორების ან ალისკირენის ერთობლივი გამოყენება, უკავშირდება გვერდითი მოვლენების უფრო მაღალ შემთხვევებს, როგორიცაა ჰიპოტენზია, ჰიპერკალემია და თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება (თირკმლის მწვავე უკმარისობის ჩათვლით), RAAS მოქმედი საშუალების გამოყენებასთან შედარებით (იხ. პუნქტები 4.3, 4.4 და 5.1).
კალიუმის შემანარჩუნებელი შარდმდენები, კალიუმის დანამატები ან კალიუმის შემცველი მარილის შემცვლელები
მიუხედავად შრატის კალიუმის ნორმალური რაოდენობისა, პაციენტები, რომლებიც მკურნალობენ ენალაპრილით შესაძლებელია ჰიპერკალემია განუვითარდეთ. შრატში კალიუმის მნიშვნელოვანი ზრდა შეიძლება გამოიწვიოს კალიუმის შემანარჩუნებელ შარდმდენ საშუალებებმა (მაგ. სპირონოლაქტონი, ტრიამტერენი ან ამილორიდი), კალიუმის დანამატებმა ან კალიუმის შემცველი მარილის შემცვლელებმა. ასევე საჭიროა სიფრთხილე, როდესაც ენალაპრილი ერთდროულად მიიღება სხვა საშუალებებთან, რომელიც ზრდის შრატში კალიუმს, მაგალითად, ტრიმეტოპრიმი და კოტრიმოქსაზოლი, (ტრიმეტოპრიმი / სულფამეთოქსაზოლი), როგორიცაა ტრიმეტოპრიმი, ცნობილია, რომ მოქმედებს როგორც კალიუმის შემანარჩუნებელი შარდმდენი საშუალება ამილორიდის მსგავსად. ამიტომ, ენალაპრილის კომბინაცია ზემოთხსენებულ მედიკამენტებთან არ არის რეკომენდებული. თუ აღინიშნება ერთდროული გამოყენება, ისინი უნდა იქნას გამოყენებული სიფრთხილით და შრატში კალიუმის ხშირი მონიტორინგით (იხ. პუნქტი 4.4).
ციკლოსპორინი
აგფ-ინჰიბიტორების ციკლოსპორინთან ერთდროული გამოყენებისას, შესაძლებელია ჰიპერკალემიის განვითარება. რეკომენდებულია შრატის კალიუმის მონიტორინგი.
ჰეპარინი
აგფ-ინჰიბიტორების ჰეპარინთან ერთდროული გამოყენებისას შესაძლებელია ჰიპერკალემიის განვითარება. რეკომენდებულია შრატის კალიუმის მონიტორინგი.
შარდმდენი საშუალებები (თიაზიდური ან მარყუჟოვანი დიურეტიკები)
მაღალი დოზით შარდმდენი საშუალებებით მკურნალობის დაწყებამ, შეიძლება გამოიწვიოს მოცულობის შემცირება და ჰიპოტენზიის განვითარების რისკი ენალაპრილით მკურნალობის დაწყებისას (იხ. პუნქტი 4.4). ჰიპოტენზიური ეფექტის შემცირება შესაძლებელია შარდმდენი პრეპარატის შეწყვეტით, მოცულობის გაზრდით, მარილის მიღებით ან ენალაპრილის დაბალი დოზით თერაპიის დაწყებით.
სხვა ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები
ენალაპრილის ერთდროულმა გამოყენებამ სხვა ანტიჰიპერტენზიულ საშუალებებთან ერთად, შეიძლება გაზარდოს ენალაპრილის ჰიპოტენზიური მოქმედება. ნიტროგლიცერინთან და სხვა ნიტრატებთან, ან სხვა ვაზოდილატატორებთან ერთდროულმა გამოყენებამ შესაძლოა კიდევ უფრო შეამციროს არტერიული წნევა.
ლითიუმი
აგფ ინჰიბიტორების ლითიუმთან ერთდროული გამოყენებისას აღინიშნა შრატში ლითიუმის კონცენტრაციისა და ტოქსიკურობის შექცევადი მატება. თიაზიდური შარდმდენებით ერთდროულად გამოყენებით შესაძლებელია ლითიუმის დონის კიდევ უფრო მომატება და აგფ ინჰიბიტორებთან ლითიუმის ტოქსიკურობის რისკის გაზრდა. ამრიგად, ენალაპრილის ლითიუმთან ერთად გამოყენება არ არის რეკომენდებული, მაგრამ თუ კომბინაცია აუცილებელია, ფრთხილად უნდა ჩატარდეს შრატში ლითიუმის დონის მონიტორინგი (იხ. პუნქტი 4.4).
ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები, ანტიფსიქოზური, ანესთეზური, ნარკოტიკული საშუალებები
გარკვეული საანესთეზიო სამკურნალო საშუალებების, ტრიციკლური ანტიდეპრესანტების და ანტიფსიქოზურების აგფ-ინჰიბიტორებით ერთდროულმა გამოყენებამ, შეიძლება გამოიწვიოს არტერიული წნევის შემცირება (იხ. პუნქტი 4.4).
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (NSAIDs), მათ შორის, ციკლოოქსიგენაზა -2 (COX-2) სელექციური ინჰიბიტორების ჩათვლით
არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებს (NSAIDs), მათ შორის, ციკლოოქსიგენაზა -2 (COX-2) სელექციური ინჰიბიტორების ჩათვლით, შეიძლება შეამცირონ შარდმდენებისა და სხვა ანტიჰიპერტენზიული საშუალებების მოქმედება. ამრიგად, ანგიოტენზინ II რეცეპტორის ანტაგონისტების ან აგფ-ინჰიბიტორების ანტიჰიპერტენზიული ეფექტის დაქვეითება, შესაძლებელია არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების (NSAID), მათ შორის სელექციური COX-2 ინჰიბიტორების ჩათვლით.
NSAID-ების (მათ შორის COX-2 ინჰიბიტორების ჩათვლით) და ანგიოტენზინ II რეცეპტორის ანტაგონისტების ან აგფ-ინჰიბიტორების ერთდროულ მიღებას აქვს დამატებითი ეფექტი შრატში კალიუმის გაზრდაზე და შესაძლებელია გამოიწვიოს თირკმლის ფუნქციის გაუარესება. ჩვეულებრივ, ეს შედეგები შექცევადია. იშვიათად შეიძლება აღინიშნოს თირკმლის მწვავე უკმარისობა, განსაკუთრებით თირკმლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტებში (მაგალითად, ხანდაზმულები ან პაციენტები, რომლებიც განიცდიან მოცულობის-შემცირებას, მათ შორის დიურეზულ თერაპიაზე). ამრიგად, კომბინაცია ინიშნება სიფრთხილით თირკმლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტებში. პაციენტები უნდა იყვნენ ადეკვატურად ჰიდრატირებულნი და ამის შემდეგ, ყურადღება უნდა მიექცეს თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგს ერთდროული თერაპიის დაწყებისას და პერიოდულად.
„ოქრო“
იშვიათად აღინიშნა ნიტრიტოიდული რეაქციები (სიმპტომები მოიცავს: სახის სიწითლეს, გულისრევას, ღებინებას და ჰიპოტენზიას), ინექციური ოქროს (ნატრიუმის აუროთიომალატის) თერაპიით და ერთდროული თერაპიისას აგფ ინჰიბიტორთან, ენალაპრილის ჩათვლით.
მედიკამენტები, რომლებიც ზრდიან ანგიონევროზული შეშუპების განვითარების რისკს
აგფ-ინჰიბიტორების ერთდროული გამოყენება საკუბიტრილ / ვალსარტანთან ერთად უკუნაჩვენებია, გაზრდილი ანგიონევროზული შეშუპების განვითარების რისკს გამო (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.4).
აგფ-ინჰიბიტორების ერთობლივმა გამოყენებამ რაცეკადოტრილთან, mTOR ინჰიბიტორებთან (მაგალითად: სიროლიმუსი, ევეროლიმუსი, ტემსიროლიმუსი) და ვილდაგლიპტინთან ერთად, შეიძლება გამოიწვიოს ანგიონევროზული შეშუპების მომატებული საშიშროება (იხ. პუნქტი 4.4).
სიმპათომიმეტიკები
სიმპათომიმეტიკურმა პრეპარატებმა შესაძლებელია შეამცირონ აგფ-ინჰიბიტორების ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი.
ანტიდიაბეტური პრეპარატები
ეპიდემიოლოგიური კვლევებიდან დადგინდა, რომ აგფ-ინჰიბიტორების და ანტიდიაბეტური პრეპარატების ერთდროულმა გამოყენებამ (ინსულინის, ორალურად მისაღები ჰიპოგლიკემიური საშუალებების) შეიძლება გამოიწვიოს სისხლში-გლუკოზის-შემამცირებელი ეფექტის მომატება, ჰიპოგლიკემიის განვითარების რისკთან ერთად. აღნიშნული ეფექტი შესაძლებელია უფრო მეტად გამოიხატოს კომბინირებული მკურნალობის პირველ კვირას და თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.8).
ალკოჰოლი
ალკოჰოლი აძლიერებს აგფ-ინჰიბიტორების ჰიპოტენზიურ ეფექტს.
აცეტილსალიცილის მჟავა, თრომბოლიტიკები, ბეტაბლოკატორები
ენალაპრილის უსაფრთხოდ მიღება შესაძლებელია აცეტილ სალიცილის მჟავასთან ერთად (კარდიოლოგიური დოზებით), თრომბოლიტიკებით და ბეტაბლოკატორებით.
პედიატრიული მოსახლეობა
ინტერაქციის კვლევები მხოლოდ მოზრდილებში ჩატარდა.
ორსულობა და ძუძუთი კვება
ორსულობის პირველ ტრიმესტრში აგფ-ინჰიბიტორების გამოყენება არ არის რეკომენდებული (იხ. პუნქტი 4.4). ორსულობის მეორე და მესამე ტრიმესტრში უკუნაჩვენებია აგფ-ინჰიბიტორების გამოყენება (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.4).
ორსულობის პირველი ტრიმესტრის განმავლობაში აგფ ინჰიბიტორების ზემოქმედების შემდეგ, ტერატოგენურობის რისკის ეპიდემიოლოგიური მონაცემები არ არის დასაბუთებული; თუმცა რისკის მცირე ზრდა არ არის გამორიცხული. თუ აგფ-ინჰიბიტორის თერაპიის გაგრძელება აუცილებლობას წარმოადგენს, გეგმიური ორსულობის მქონე პაციენტებმა უნდა შეცვალონ ალტერნატიული ანტიჰიპერტენზიული მკურნალობით, რომელიც იქნება უსაფრთხო ორსულობის დროს გამოსაყენებლად.
ორსულობის დადასტურების შემთხვევაში, აგფ-ინჰიბიტორებით მკურნალობა დაუყონებლივ უნდა შეწყდეს და თუ საჭიროა უნდა მოხდეს ალტერნატიული თერაპიის დაწყება.
ცნობილია, რომ მეორე და მესამე ტრიმესტრში აგფ-ინჰიბიტორით თერაპიის ზემოქმედებისას ადამიანის ფეტოტოქსიკურობას იწვევს (თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, ოლიგოჰიდრამნიოზი, ქალას ოსიფიკაციის ჩამორჩენა) და ახალშობილთა ტოქსიკურობა (თირკმლის უკმარისობა, ჰიპოტენზია, ჰიპერკალემია) (იხ. პუნქტი 5.3). დედის ოლიგოჰიდრამნიოზი, სავარაუდოდ, წარმოადგენს ნაყოფის თირკმელების ფუნქციის დაქვეითებას, განვითარდა და შეიძლება გამოიწვიოს კიდურების კონტრაქტურა, კრანიოფსიური დეფორმაციები და ფილტვების ჰიპოპლასტიკური განვითარება.
ორსულობის მეორე ტრიმესტრიდან აგფ- ინჰიბიტორის ზემოქმედების შემთხვევაში, რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის და თავის ქალას ულტრაბგერითი შემოწმება.
ჩვილები, რომელთა დედებმაც მიიღეს აგფ-ინჰიბიტორები, ჰიპოტენზიის დროს საჭიროა მეთვალყურეობა (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.4).
ლაქტაცია
შეზღუდული ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები აჩვენებს ძალიან დაბალ კონცენტრაციას დედის რძეში (იხ. პუნქტი 5.2). მიუხედავად იმისა, რომ ეს კონცენტრაციები კლინიკურად შეუსაბამოდ გამოიყურება, ენალაპრილის გამოყენება ძუძუთი კვების პერიოდში არ არის რეკომენდებული ნაადრევი ჩვილებისთვის და მშობიარობიდან პირველი რამდენიმე კვირის განმავლობაში, გულ-სისხლძარღვთა და თირკმელების ეფექტების ჰიპოთეტური რისკის გამო და იმის გამო, რომ არ არის საკმარისი კლინიკური გამოცდილება. უფრო დიდი ასაკის ჩვილის შემთხვევაში, მეძუძურ დედებში ენალაპრილის გამოყენება შეიძლება ჩაითვალოს, თუ ეს მკურნალობა აუცილებელია დედისთვის და ბავშვებიც იმყოფებიან დაკვირვების ქვეშ რაიმე უარყოფითი ეფექტის გამოვლინებისას.
გავლენა მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე
გასათვალისწინებელია, რომ ზოგჯერ შესაძლოა გამოვლინდეს თავბრუსხვევა ან დაღლილობა მანქანების ან ოპერატიული მანქანების მართვისას.
გვერდითი მოვლენები
ძალიან ხშირი:
10 პაციენტში ერთ შემთხვევაზე ხშირად
ხშირი:
1/10-ზე იშვიათად, მაგრამ 1/100-ზე ხშირად
არახშირი:
1/100-ზე იშვიათად, მაგრამ 1/1,000-ზე ხშირად
იშვიათი:
1/1,000-ზე იშვიათად, მაგრამ 1/10,000-ზე ხშირად
ძალიან იშვიათი:
1/10,000-ზე ან უფრო ნაკლები
უცნობი სიხშირით
არსებული მონაცემების საფუძველზე ვერ მოხერხდა შეფასება
სისხლი და ლიმფური სისტემის დარღვევები
არახშირი: ანემია (აპლასტიური და ჰემოლიზური ანემიის ჩათვლით)
იშვიათი: ნეიტროპენია, დაქვეითება ჰემოგლობინისა და ჰემატოკრიტის, თრომბოციტოპენია, აგრანულოციტოზი, ძვლის ტვინის ფუნქციის შემცირება, პანციტოპენია, ლიმფადენოპათია, ავტოიმუნური დაავადებები.
ენდოკრინული დარღვევები
არ არის ცნობილი: არასათანადო ანტიდიურეზული ჰორმონის სეკრეციის სინდრომი (SIADH).
მეტაბოლიზმი და კვების დარღვევების მხრივ
არახშირი: ჰიპოგლიკემია (იხ. პუნქტი 4.4)
ფსიქიატრიული დარღვევები
ხშირი: დეპრესია
არახშირი: მოუსვენრობა, ნევროზი, უძილობა
იშვიათი: კოშმარები, ძილის დარღვევა.
ნერვული სისტემის დარღვევები
ძალიან ხშირი: თავბრუსხვევა
ხშირი: თავის ტკივილი, გულის წასვლა, გემოვნების ცვლილებები.
არახშირი: უძილობა, პარესთეზია, ვერტიგო.
დარღვევები მხედველობის მხრივ
ძალიან ხშირი: ბუნდოვანი მხედველობა
ყურისა და სმენის ორგანოების დარღვევები
არახშირი: ტინიტუსი
კარდიოვასკულარული დარღვევები
ხშირი: ტკივილი გულმკერდის არეში, რიტმის დარღვევა, სტენოკარდიის პათოლოგია, ტაქიკარდია.
არახშირი: პალპიტაციები, მიოკარდიუმის ინფარქტი ან ცერებროვასკულური შემთხვევა *, გადაჭარბებული ჰიპოტენზიის დროს მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში შესაძლოა მეორეხარისხოვანი იყოს. (იხ. პუნქტი 4.4).
- შემთხვევების მაჩვენებლები შედარებული იყო პლაცებოს და აქტიურ საკონტროლო ჯგუფებთან კლინიკურ კვლევებში.
სისხლძარღვთა დარღვევები
ხშირი: ჰიპოტენზია (ორთოსტატული ჰიპოტენზიის ჩათვლით)
არახშირი: მოციმციმე არითმია, ორთოსტატული ჰიპოტენზია.
იშვიათი: რენაუდის ფენომენი
რესპირატორული, თორაკიული და მედიასტინალური დარღვევები
ძალიან ხშირი: ხველა
ხშირი: სუნთქვის გაძნელება
არახშირი: გამონადენი ცხვირიდან, ყელის ტკივილი და ხმის ჩახლეჩა, ბრონქების შევიწროება/ასთმა.
იშვიათი: ფილტვის ქსოვილის ინფილტრაცია, რინიტი, ფილტვის ალერგიული ანთება/ეოზინოფილური პნევმონია.
გასტროინტესტინალური ტრაქტის დარღვევები
ძალიან ხშირი: გულისრევა
ხშირი: დიარეა, მუცლის ტკივილი.
არახშირი: ნაწლავის ობსტრუქცია (გაუვალობა), პანკრეასის ანთება, ღებინება, დისპეფსია, ყაბზობა, ანორექსია, კუჭის გაღიზიანება, პირის სიმშრალე, კუჭის წყლული.
იშვიათი: სტომატიტი/აფთოზური წყლულები, ენის ლორწოვანი გარსის ანთება.
ძალიან იშვიათი: ნაწლავის ანგიონევროზული შეშუპება.
ჰეპატობილიარული დარღვევები
იშვიათი: ღვიძლის უკმარისობა, ღვიძლის ანთება-ჰეპატოცელულარული ან ქოლესტაზური, მათ შორის ღვიძლის ნეკროზი, ქოლესტაზი (მათ შორის სიყვითლე).
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები
ხშირი: გამონაყარი, ალერგია/ანგიონევროზული შეშუპება: გამოვლინდა ანგიონევროზული შეშუპება სახის, კიდურების, ტუჩების, ენის, ხორხ-სარქველის და/ან ხორხის (იხ. პუნქტი 4.4).
არახშირი: გაძლიერებული ოფლიანობა, ქავილი, ჭინჭრის ციება, ალოპეცია.
იშვიათი: მულტიფორმული ერითემა, სტივენ-ჯონსონის სინდრომი, ექსფოლიაციური დერმატიტი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, პემფიგუსი, ერითროდერმა.
არ არის ცნობილი: ასევე გამოვლინდა სიმპტომო კომპლექსი, რომელიც შეიძლება მოიცავდეს ზოგიერთ ან ყველა ქვემოთ მოყვანილ რეაქციას: ტემპერატურის მომატება, სერიოზული ქსოვილის ანთება, სისხლძარღვების ანთება, მიალგია/მიოზიტი, ართრალგია/ართრიტი, დადებითი ANA, ედს-ის მომატება, ეოზინოფილია და ლეიკოციტოზი. აგრეთვე, შესაძლებელია გამოვლინდეს გამონაყარი, ფოტოსენსიტიურობა ან კანის სხვა რეაქციები.
დარღვევები ჩონჩხ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ
არახშირი: კუნთების კრუნჩხვები.
თირკმელის და ქვედა საშარდე სისტემის მხრივ
არახშირი: თირკმლის დისფუნქცია, თირკმლის უკმარისობა, შარდში ცილის მომატება.
იშვიათი: ოლიგურია
რეპროდუქციული სისტემის და მკერდის მხრივ
არახშირი: იმპოტენცია.
იშვიათი: გინაეკომასთია
ზოგადი ხასიათის დარღვევები და არასასურველი მოვლენები შეყვანის ადგილას
ძალიან ხშირი: სისუსტე
ხშირი: დაღლილობა.
არახშირი: სისუსტე, ცხელება
ლაბორატორიული მაჩვენებლები
ხშირი: ჰიპერკალემია, შრატში კრეატინინის მომატება
არახშირი: სისხლში შარდოვანას მომატება, ჰიპონატრიემია
იშვიათი: ღვიძლის ფერმენტების მომატება, შრატში ბილირუბინის დონის მომატება.
ინფორმაცია საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ
მნიშვნელოვანია შესაძლო გვერდითი რეაქციების გამოვლენა სამკურნალო საშუალების დაშვების შემდეგ. ეს საშუალებას იძლევა განხორციელდეს სამკურნალო საშუალების სარგებელი/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგი. ჯანდაცვის პროფესიონალებს მოეთხოვებათ აღრიცხონ ყველა საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ ინფორმაცია ეროვნული საანგარიშგებო სისტემის საშუალებით.
ჭარბი დოზა
ადამიანებში, დოზის გადაჭარბების შესახებ შეზღუდდული მონაცემებია. ჰიპოტენზიის დროს აღინიშნება ყველააზე თვალსაჩინო თვისებები გადაჭარბებული დოზირების დროს. (ტაბლეტების მიღებიდან ექვსი საათის შემდეგ იწყება), თან ახლავს რენინ-ანგიოტენზინის სისტემის ბლოკადა და გონების დაბინდვა. ACE ინჰიბიტორების დოზის გადაჭარბებასთან დაკავშირებული სხვა სიმპტომები შეიძლება შეიცავდეს სისხლის მიმოქცევის შოკს, ელექტროლიტების დარღვევას, თირკმლის უკმარისობას, ჰიპერვენტილაციას, ტაქიკარდიას, პალპიტებს, ბრადიკარდიას, თავბრუსხვევას, შფოთვას და ხველას.
300 მგ და 440 მგ ენალაპრილის მალეატის შეყვანის შემდეგ, აღინიშნა, რომ შრატში ენალაპრილიტის დონე 100- დან 200-ჯერ უფრო მაღალია, ვიდრე ჩვეულებრივ თერაპიული დოზების მიღების შემდეგ ვლინდება.
დოზის გადაჭარბებისას რეკომენდებული მკურნალობა მოიცავს ნორმალური მარილიანი ხსნარის ინტრავენურ ინფუზიას. ჰიპოტენზიის გაანვითარების შემთხვევაში, პაციენტი თავსდება შოკის მდგომარეობაში. თუ ეს შესაძლებელია, შეიძლება გათვალისწინებულ იქნეს ანგიოტენზინ II ინფუზიით ან / და კატექოლამინების ინტრავენური ინფუზიით მკურნალობა. თუ ცოტა ხნით ადრე მოხდა კვების მიღება, უნდა იქნას მიღებული ზომები ენალაპრილის აღმოსაფხვრელად (მაგ. ემისია, კუჭის ამორეცხვა, აბსორბენტების მიღება და ნატრიუმის სულფატი). ენელაპრილატის ამოღება ზოგადი მიმოქცევიდან შესაძლებელია ჰემოდიალიზის საშუალებით (იხ. პუნქტი 4.4). კარდიოსტიმულატორული თერაპია აღინიშნება ბრადიკარდიისადმი მდგრადი თერაპიისთვის. მუდმივად უნდა მოხდეს სასიცოცხლო ნიშნების, შრატის ელექტროლიტების და კრეატინინის კონცენტრაციის მონიტორინგი.
ფარამაკოლოგიური თვისებები
შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება: ენალაპრილი
თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 20 მგ ენალაპრილის მალეატს.
ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები: თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 117,8 მგ ლაქტოზას მონოჰიდრატს და 1 მმოლ-ზე (23 მგ) ნაკლებ ნატრიუმს.
დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალი, იხილეთ პუნქტში 6.1.
შენახვის პირობები
2 წელი
შენახვის სპეციალური ზომები
ინახება 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე.
სინათლისგან დაცვის მიზნით ინახება ორიგინალ შეფუთვაში.
გაცემის რეჟიმი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
შეფუთვის აღწერა და შემადგენლობა
ალუმინი-ალუმინი-ბლისტერი
შეფუთვის ზომა: 30 ტაბლეტი
მარკეტინგული აუტორიზაციის მფლობელი
დენკ ფარმა გმბჰ & კო. კგ
პრინცრეგენტენშტრასე. 79
81675 მიუნხენი
გერმანია
მარკეტინგული ავტორიზაციის ნომერი გერმანიაში
გერმანიაში პირველი აუტორიზაციის თარიღი
ტექსტის მიმოხილვის თარიღი
08/2021
ფარმაკოლოგიური თვისებები
რენინ-ანგიოტენზინის სისტემაზე მოქმედი საშუალებები; აგფ ინჰიბიტორები, ჩვეულებრივი
ათქ კოდი: C09AA02
ენა-დენკ 20 (ენალაპრილის მალეატი) წარმოადგენს ენალაპრილის მალეატის მარილს, ორი ამინომჟავის, L-ალანინს და L-პროლინის. ანგიოტენზინის გარდამქმნელი ფერმენტი (აგფ) წარმოაგენს პეპტიდილ პეპტიდაზას, რომელიც ხელს უწყობს გარდაქმნას ანგიოტენზინ I ვაზოკონსტრიქტორულ ნივთიერებად, ანგიოტენზინ II-ად. აბსორბციის შემდეგ, ენალაპრილი ჰიდროლიზდება ენალაპრილატამდე, რაც ანგიოტენზინ გარდაქმნის ფერმენტს აფერხებს. ეს თავის მხრივ იწვევს პლაზმის რენინის აქტივობის მომატებას (რადგან მოხსნილია უარყოფითი უკუკავშირი რენინის გამოყოფაზე) და ალდოსტერონის სეკრეციის შემცირებას.
აგფ კინინაზა II-ის იდენტურია. აქედან გამომდინარე, ენალაპრილმა შეიძლება დაბლოკოს ბრადიკინინის, ძლიერი ვაზოდილატატორის პეპტიდის, გამწვავება. თუმცა, ჯერ არ არის ცნობილი აღნიშნული მექანიზმი რა როლს თამაშობს ენალაპრილის მალეატის თერაპიული ეფექტის შემთხვევაში.
მოქმედების მექანიზმი
ენალაპრილი ანტიჰიპერტენზიულია ანტი-ჰიპერტენზიის მქონე პაციენტებშიც მაშინაც კი, თუ მექანიზმი, რომლის საშუალებითაც ენალაპრილი აქვეითებს არტერიულ წნევას, ახდენს რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის პირველად სუპრესიას.
ფარმაკოდინამიკური ეფექტები
არტერიული ჰიპერტენზიის მქონე პაციენტებში, ენალაპრილის მიღება იწვევს არტერიული წნევის შემცირებას, როგორც წოლის ასევე დგომის დროს, გულის რითმის მნიშვნელოვანი აჩქარების გარეშე.
სიმპტომური პოსტულარული ჰიპოტენზია იშვიათია. ზოგიერთ პაციენტში, არტერიული წნევის ოპტიმალური შემცირება შესაძლებელია მკურნალობის რამდენიმე კვირის შემდეგ. ენალაპრილის მიღების შეწყვეტა არ არის დაკავშირებული არტერიული წნევის სწრაფ გაზრდასთან.
აგფ-ს მოქმედების ეფექტური დაინჰიბირება ჩვეულებრივ ხდება ენალაპრილის ერთჯერადი დოზის მიღებიდან 2-4 საათის შემდეგ. ანტიჰიპერტენზიული მოქმედება, როგორც წესი იწყება 1 საათში, არტეიული წნევის შემცირება პიკს აღწევს მედიკამენტის მიღებიდან 4-6 საათის შემდეგ. ეფექტის ხანგრძლივობა დოზა-დამოკიდებულია. თუმცა, რეკომენდებული დოზის მიღების შემთხვევაში, ანტიჰიპერტენზიული და ჰემოდინამიკური ეფექტები ვლინდება 24 საათის განმავლობაში.
ჰემოდინამიკური ანალიზებით ესენციური ჰიპერტენზიის მქონე პაციენტებისათვის, არტერიული წნევის შემცირებას თან ახლავს პერიფერიული არტერიის რეზისტენტულობის შემცირება გულის ფუნქციონალური მაჩვენებლების მატებასთან ერთად და გულის რითმის მცირე ან მნიშვნელოვანი ცვლილება. ენალაპრილის შემდეგი მიღების დროს დაფიქსირდა თირკმელში სისხლის მიმოქცევის გაზრდა; გლომერულარული ფილტრაციის მაჩვენებელი უცვლელი დარჩა. არ დაფიქსირებულა ნატრიუმის ან სითხის შეკავების ნიშნები. თუმცა, პაციენტებში, რომელთაც აქვთ გლომერულარული ფილტრაციის დაბალი პრე-მკურნალობის მაჩვენებლები, ჩვეულებრივ გაიზარდა.
ხანმოკლე კლინიკურ კვლევებში, თირკმელის დაავადების მქონე დიაბეტიან ან დიაბეტის არ მქონე პაციენტებში, მცირდება ალბუმინურია, შარდის გამოყოფა და ენალაპრილის მიღების შემდეგ გამოვლინდა შარდის მთლიანი ცილა.
თიაზიდ-დიურეტიკებთან ერთად კომბინირებული მიღებისას, ენალაპრილის არტერიულლი წნევის დამაქვეითებელი ეფექტი არის დანამატი. ენალაპრილმა შესაძლებელია შეამციროს ან უარყოს თიაზიდით გამოწვეული ჰიპოკალემია.
გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, ციფრული და შარდმდენი საშუალებებით თერაპიის დროს, ენალაპრილით მკურნალობა (პეროლარულად ან ინტრავენურად) დაკავშირებულია პერიფერიული წინააღმდეგობის და სისხლის წნევის შემცირებასთან. გაიზარდა გულის გამომუშავება, მაშინ როცა გულისცემა (ჩვეულებრივ ამაღლებულია გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში) შემცირდა. ასევე შემცირდა ფილტვის კაპილარული სოლის წნევა. ასევე გამოვლინდა ტოლერანტულობა და გულის მწვავე უკმარისობა, როგორც ეს ვლინდება ნიუ – იორკის გულის ასოციაციის კრიტერიუმით. ეფექტები გრძელდება ხანგრძლივი მკურნალობის დროს.
პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ გულის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობა, ენალაპრილმა შეაჩერა პროგრესირებადი გულის დილატაცია / გაფართოება და უკმარისობა, რაც დასტურდება მარცხენა პარკუჭის ბოლოს დიასტოლური და სისტოლური მოცულობის შემცირებით და გაუმჯობესებული განდევნის ფრაქციით.
რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის ორმაგი ბლოკადა (RAAS)
ორი დიდი რანდომიზებული, კონტროლირებადი ტესტირება (ONTARGET (Ongoing Telmisartan Alone და Ramipril Global Endpoint Trial) და VA NEPHRON-D (The Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes)) შეისწავლეს აგფ- ინჰიბიტორის ერთობლივი გამოყენება ანგიოტენზინ II რეცეპტორის ბლოკატორით.
ONTARGET იყო კვლევა, რომელიც ჩატარდა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ გულ-სისხლძარღვთა ან ცერებროვასკულური დაავადება, ან შაქრიანი დიაბეტი ტიპი 2, რომელსაც თან ახლავს საბოლოო ორგანოს დაზიანება. VANEPHRON-D იყო კვლევა შაქრიანი დიაბეტი ტიპი 2 და დიაბეტური ნეფროპათიის მქონე პაციენტებში.
ამ კვლევებიდან არ გამოვლენილა სასარგებლო ეფექტი თირკმლის და/ან გულ-სისხლძარღვთა შედეგების და სიკვდილიანობის შესახებ, ხოლო დაფიქსირდა ჰიპერკალემიის გაზრდილი რისკი, თირკმელების მწვავე დაზიანება და / ან ჰიპოტენზია, მონოთერაპიასთან შედარებით.
მათი მსგავსი ფარმაკოდინამიკური თვისებებიდან გამომდინარე, ეს შედეგები ასევე მნიშვნელოვანია სხვა აგფ-ინჰიბიტორებისა და ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორებისთვის.
დიაბეტური ნეფროპათიის მქონე პაციენტებში, აგფ- ინჰიბიტორები და ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორები არ უნდა იქნას გამოყენებული ერთდროულად.
ALTITUDE (ალისკირენის ტიპი 2 დიაბეტის დროს, გულ-სისხლძარღვთა და თირკმლების დაავადებების ბოლო ეტაპის დროს) ჩატარდა კვლევა, რომელიც მიზნად ისახავდა აგფ-ინჰიბიტორის ან ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორისთვის ალისკირენის სტანდარტულ თერაპიაზე დამატებით სარგებლობის შესამოწმებლად, დიაბეტი ტიპი 2 და თირკმელების ქრონიკული დაავადების მქონე პაციენტებში, გულ-სისხლძარღვთა დაავადება, ან ორივე ერთად. უარყოფითი შედეგების გაზრდილი რისკის გამო, გამოკვლევა დასრულდა ადრე. ალისკირენის ჯგუფში მეტად ხშირი იყო გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებით სიკვდილი და ინსულტი, ვიდრე პლაცებო ჯგუფში, და უფრო ხშირად ალისკირენის ჯგუფში ვიდრე პლაცებო ჯგუფში გამოვლინდა გვერდითი მოვლენები და სერიოზული არასასურველი მოვლენები როგორიცაა (ჰიპერკალემია, ჰიპოტენზია და თირკმლის დისფუნქცია).
კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება
მულტიცენტრული, რანდომიზებული, ორმაგად-ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებადი კლინიკური გამოკვლევა (SOLVD მკურნალობის ტესტირება) გამოვლინდა მარცხენა ვენტიკულარული დისფუნქცია (LVEF < 35%). განხორციელდა 4228 პაციენტის რანდომიზება, რათა მიეღოთ პლაცებო (n=2,117) ან ენალაპრილი (n=2,111). პლაცებო გჯუფში 818 პაციენტს განუვითარდა გულის უკმარისობა ან გამოვლინდა სიკვდილიანობა (38,6%), აღნიშნული მონაცემი შედარდა ენალაპრილის ჯგუფის 630 პაციენტს (29,8%) (რისკის შემცირება 29%; 95% CI: 21-36%; p<0.001). პლაცებო ჯგუფის 518 პაციენტი (24,5%) და ენალაპრილის ჯგუფის 434 (20.6%) პაციენტი გარდაიცვალა ან მოხდა ჰოსპიტალიზირება ახალი ან გაუარესებული გულის უკმარისობით (რისკის შემცირება: 20%; 95% CI: 9-30%; p<0.001).
მულტიცენტრული, რანდომიზებული, ორმაგად-ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებადი კლინიკური გამოკვლევა (SOLVD მკურნალობის ტესტირება) გამოკვლეული იქნა მოსახლეობა გულის უკმარისობის სიმპტომური შეშუპებით, სისტოლური დისფუნქციით (განდევნის სიხშირე <35%). 2569 პაციენტი, რომლებსაც ჩაუტარდათ ჩვეულებრივი მკურნალობა გულის უკმარისობის დროს შემთხვევით დაევალათ ან პლაცებო (n = 1,284) ან ენალაპრილის (n = 1,285) მიღება. პლაცებო ჯგუფში დაფიქსირდა 510 სიკვდილიანობა (39,7%), ვიდრე ენალაპრილის ჯგუფში სადაც დაფიქსირდა 452 სიკვდილიანობა (35.2 %) (რისკის შემცირება: 16%; 95% CI: 5-26%; p = 0.0036). პლაცებო ჯგუფში იყო 461 გულ-სისხლძარღვთა სიკვდილიანობა , ვიდრე ენალაპრილის ჯგუფში 399, (რისკის შემცირება: 18%; 95% CI: 6-28%; p <0.002); ძირითადად, გულის პროგრესული უკმარისობის გამო, სიკვდილიანობის შემცირებით (პლაცებოს ჯგუფში 251 ვიდრე 209 ენალაპრილის ჯგუფში, რისკის შემცირება 22%, 95% CI: 6-35%). გულის უკმარისობის გაუარესების გამო, პაციენტთა მცირე ნაწილი გარდაიცვალა ან მოხდა საავადმყოფოში გადაყვანა (პლაცებო ჯგუფში 736 და ენალაპრილის ჯგუფში 613; რისკის შემცირება 26%; 95% CI: 18-34%; p <0.0001). საერთო ჯამში, SOLVD–ის ჩატარებულ კვლევაში, მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციის მქონე პაციენტებში ენალაპრილმა შეამცირა მიოკარდიუმის ინფარქტის რისკი 23% -ით (95% CI:11-34%; p<0.001) და 20%-ით შემცირდა სტაციონარული სტენოკარდიის ჰოსპიტალიზაციის რისკი (95% CI:9-29%, p< 0.001).
პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა
6 წელზე უფროსი ასაკის ჰიპერტონიულ ბავშვებში, ენალაპრილის გამოყენების შეზღუდული გამოცდილება არსებობს. კლინიკურ კვლევაში, რომელშიც შედის 6-დან 16 წლამდე ასაკის 110 ჰიპერტონიული პედიატრიული პაციენტი სხეულის წონით ≥ 20 კგ და გლომერულური ფილტრაციის სიხშირით> 30 მლ / წთ / 1.73 მ2-ით, პაციენტებმა, რომელთა წონაც <50 კგ ყოველდღიურად მიიღეს ან 0.625 მგ, 2.5 მგ ან 20 მგ ენალაპრილის მალეატი, ხოლო პაციენტებმა, რომელთა წონაც ≥ 50 კგ იყო, მიიღეს 1,25 მგ, 5 მგ ან 40 მგ ენალაპრილის მალეატი ყოველდღიურად. ენალაპრილის მიღებამ დღეში ერთხელ შეამცირა არტერიული წნევა დოზადამოკიდებული გზით. ენალაპრილის დოზადამოკიდებული ანტიჰიპერტენზიული ეფექტურობა თანმიმდევრული იყო ყველა ქვეჯგუფში (ასაკი, ნეიჯერის ეტაპი, სქესი, რასა). თუმცა, ყველაზე დაბალი დოზების შესწავლისას 0.625 მგ და 1.25 მგ, საშუალოდ 0.02 მგ / კგ დღეში ერთხელ, არ გამოირჩეოდა ანტიჰიპერტენზიული ეფექტურობის შენარჩუნებით. შესწავლილი დოზის მაქსიმალური დოზა იყო 0.58 მგ / კგ (40 მგ-მდე) დღეში ერთხელ. წამლისმიერი გვერდითი ეფექტები არ განსხვავდებოდა ბავშვებში და მოზრდილებში.
ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
აბსორბცია
ორალურად მიღებული ენალაპრილის მალეატი სწრაფად შეიწოვება, ხოლო შრატში პიკური კონცენტრაცია აღინიშნება 1 საათის განმავლობაში. შარდის გამოყოფიდან გამომდინარე, პერორალურად მიღებული ენალაპრილის ტაბლეტებიდან ენალაპრილის შეწოვა დაახლოებით შეადგენს 60%-ს. პერორალურად მიღებული ენალაპრილის აბსორბციაზე არ მოქმედებს გასტროინტესტინალურ ტრაქტში საკვების არსებობა.
აბსორბციის შემდეგ, ორალურად მიღებული ენალაპრილი სწრაფად და ჭარბად გარდაიქმნება ენალაპრილატად, პოტენციური ანგიოტენზინ-გარდამქმნელი ფერმენტის ინჰიბიტორი. ენალაპრილატის პიკური კონცენტრაცია შრატში აღინიშნება ორალურად მიღებული ენალაპრილის დოზის მიღებიდან დაახლოებით 4 საათის შემდეგ. მრავალჯერადი დოზის მიღების შემდეგ, ენალაპრილატის დაგროვების ეფექტური ნახევარგამოყოფის ხანგრძლივობაა 11 საათი. თირკმელების ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში, ენალაპრილატის სტაბილური კონცენტრაცია შრატში მიიღწევა დაახლოებით 4 დღის მკურნალობის შემდეგ.
განაწილება
მთელ რიგ კონცენტრაციებში, რომლებიც თერაპიულად მნიშვნელოვანია, ადამიანის პლაზმის ცილებთან ენალაპრილატის შემცველობა არ აღემატება 60% -ს.
ბიოტრანსფორმაცია
გარდა იმისა, რომ იგი გარდაიქმენა ენალაპრილატად, ენალაპრილის მეტაბოლიზმის სხვა მონაცემების არ მოიპოვება.
ელიმინაცია
ენალაპრილი ძირითადად გამოიყოფა თირკმლის გზით. შარდში ძირითადი კომპონენტები წარმოდგენილნი არიან ენალაპრილატის, რაც შეადგენს დოზის დაახლოებით 40%-ს, და დაუშლელი ენალაპრილის სახით (დაახლოებით 20%).
თირკმლის ფუნქციის დარღვევა
ენალაპრილის მალეატის და ენალაპრილატის გამოყოფა იზრდება თირკმლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტებში. დღეში ერთხელ 5 მგ-ის მიღების შემდეგ, მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენნსი 40-60 მლ/წთ) ენალაპრილატის სტაბილური კონცენტრაციის AUC დაახლოებით 2-ჯერ უფრო მეტია, ვიდრე თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში. თირკმლის მწავავე უკმარისობის დროს (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ) AUC იმატებს დაახლოებით 8-ჯერ. ასეთი ხარისხის თირკმლის უკმარისობის დროს, ენალაპრილატის რამდენიმე დოზის მიღების შემდეგ, ნახევარგამყოფის პერიოდი ხანგრძლივდება, ხოლო სტაბილური კონცენტრაციის დრო მცირდება (იხ. პუნქტი 4.2).
ჰემოდიალიზის საშუალებით შესაძლებელია ენალაპრილატის ამოღება ზოგადი მოხმარებიდან. დიალიზის კლირენსია 62 მლ / წთ.
ბავშვები და მოზარდები
40 ჰიპერტენზიულ მამრობით და მდედრობით პედიატრიულ პაციენტში (2 თვის ასაკიდან 16 წლამდე) ჩატარდა ფარმაკოლოგიური კვლევები მრავალჯერადი დოზების გამოყენებით, რომლებიც ყოველდღიურად ღებულობდნენ 0.07 – 0.14 მგ/კგ ენალაპრილის მალეატს. აღნიშნული კვლევის საბოლოო შედეგებიდან გამოვლინდა, რომ ენალაპრილის ფარმაკოკინეტიკა მნიშვნელოვნად არ განსხვავდება მოზრდილებში და ბავშვებში. მონაცემები მიუთითებს, რომ AUC (სტანდარტიზირებული დოზა კილოგრამ წონასთან) იზრდება ასაკის შესაბამისად; თუმცა, AUC-ს მომატება არ აღინიშნება მაშინ, როდესაც აღნიშნული მონაცემების სტანდარტიზირება ხდება სხეულის ზედაპირის ფართობის შესაბამისად. სტაბილურ მდგომარეობაში აკუმულირებული ენალაპრილის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 14 საათს.
ლაქტაცია
დოზის მიღებიდან 4 – დან 6 საათამდე მშობიარობის შემდგომ, ხუთ ქალში ერთჯერადი 20 მგ ორალური დოზის მიღების შემდეგ, რძეში ენალაპრილის საშუალო პიკური დონე იყო 1.7 მკგ / ლ (დიაპაზონი 0.54 – დან 5.9 μგ / ლ). ენალაპრილატის საშუალო პიკური დონე იყო 1.7μგ / ლ (დიაპაზონი 1.2-დან 2.3 μგ / ლ); მწვერვალები სხვადასხვა დროს ვლინდება 24-საათიანი პერიოდის განმავლობაში. მხოლოდ რძის დონის მონაცემების გამოყენებით, ექსკლუზიურად ლაქტაციაზე მყოფი ჩვილის სავარაუდო მაქსიმალური დოზა იქნება დედის წონის რეგულირებადი დოზის დაახლოებით 0,16%.
ქალი, ვინც 11 თვის განმავლობაში იღებდა პერორალურად ენალაპრილს 10 მგ დღეში, აღენიშნა ენალაპრილის რძის პიკური დონეები 2 μგ / ლ 4 დოზის მიღებიდან 4 საათის შემდეგ, ხოლო დოზის მიღებიდან დაახლოებით 9 საათის განმავლობაში, ენალაპრილის პიკის დონე იყო 0,75 μგ / ლ. 24 საათის განმავლობაში, რძეში შემავალი ენალაპრილისა და ენალაპრილატის საერთო რაოდენობა იყო 1.44 μგ / ლ და 0.63 μგ / ლ, რძის შესაბამისად. ენალაპრილატის დონის დადგენა არ შეინიშნებოდა რძეში (<0.2 μგ / ლ) ენალაპრილის 5 მგ ერთჯერადი დოზის მიღებიდან 4 საათის შემდეგ, ერთ დედაში და 10 მგ ორ დედაში; ვერ მოხერხდა ენალაპრილის დონის დადგენა.
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · ინსტრუქცია პაციენტისთვის
პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება
სამკურნალო საშუალების დასახელება
ენა-დენკ 20
ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება: ენალაპრილი
თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 20 მგ ენალაპრილის მალეატს.
ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები: თითოეული ტაბლეტი შეიცავს 117,8 მგ ლაქტოზას მონოჰიდრატს და 1 მმოლ-ზე (23 მგ) ნაკლებ ნატრიუმს.
დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალი, იხილეთ პუნქტში 6.1.
ფარმაცევტული ფორმა
ტაბლეტი
მრგვალი ფორმის, ბრტყელი, წაკვეთილი კიდეებით, ერთ მხარეს გამყოფი ხაზით, მკრთალი ფორთოხლისფერი ტაბლეტი მუქი ფორთოხლისფერი ლაქებით
კლინიკური მახასიათებლები
თერაპიული ჩვენება
ჰიპერტენზია
კარდიალური უკმარისობა - გამოიყენება დამატებით დიურეტიკებთან ერთად, ხოლო გულის მწვავე უკმარისობის შემთხვევაში, დიგიტალისთან ერთად.
ფოზოლოგია და გამოყენების მეთოდი
ფოზოლოგია
საკვები არ ახდენს გავლენას ენალაპრილის შეწოვაზე..
დოზის განსაზღვრა ინდივიდუალურია, პაციენტის მდგომარეობის (იხ. ნაწილი 4.4) და არტერიული წნევის შედეგიდან გამომდინარე.
ჰიპერტენზია
ჰიპერტენზიის ხარისხისა და პაციენტის მდგომარეობიდან გამომდინარე ენალაპრილ მალეატის საწყისი დოზა შეადგენს 5 მგ-ს, ხოლო მაქსიმალური 20 მგ-ს. ენა-დენკ 20 ინიშნება დღეში ერთხელ. ზომიერი ჰიპერტენზიის დროს რეკომენდებული საწყისი დოზაა 5-10 მგ. პაციენტებს, რომლებსაც მეტად აქვთ გააქტიურებული რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონი სისტემა (მაგალითად, რენოვასკულარული ჰიპერტენზია, მარილის ან / და მოცულობის შემცირება, გულის დეკომპენსაცია ან მწვავე ჰიპერტენზია) საწყისი დოზის მიღების შემდეგ შეიძლება განიცადონ არტერიული წნევის ვარდნა. ასეთ პაციენტებში ინიშნება 5 მგ ან საწყისი დოზის უფრო დაბალი დოზა და მკურნალობა უნდა ჩატარდეს სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ.
ენალაპრილის მკურნალობის დაწყებამდე, შარდმდენებით მაღალი დოზით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს მოცულობის შემცირება და ჰიპოტენზიის რისკი. ასეთ პაციენტებში ინიშნება საწყისი დოზის 5 მგ ან უფრო დაბალი. თუ შესაძლებელია, შარდმდენებით მკურნალობა უნდა შეწყდეს ენალაპრილით თერაპიის დაწყებამდე 2-3 დღის განმავლობაში. უნდა მოხდეს თირკმლის ფუნქციის და შრატის კალიუმის მონიტორინგი.
ყოველდღიურად ჩვეულებრივი შემანარჩუნებელი დოზა არის 20 მგ ენალაპრილის მალეატი. მაქსიმალური შემანარჩუნებელი დოზაა 40 მგ ენალაპრილის მალეატი, ყოველდღიურად.
გულის უკმარისობა / მარცხენა პარკუჭის ასიმპტომური დისფუნქცია
გულის სიმპტომური უკმარისობის დროს, ენალაპრილი გამოიყენება შარდმდენებთან ერთად და, საჭიროების შემთხვევაში, დიგიტალისთან ან ბეტა ბლოკატორებთან ერთად. ენალაპრილის მალეატის საწყისი დოზა იმ პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ გულის სიმპტომური უკმარისობა ან მარცხენა პარკუჭის ასიმპტომური დისფუნქცია შეადგენს 2.5 მგ-ს. მკურნალობა ინიშნება სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ, რათა დადგინდეს, ემორჩილება თუ არა არტერიული წნევა მკურნალობას. გულის უკმარისობის დროს, ენალაპრილ მალეატით თერაპიისას, თერაპიის დაწყების შემდეგ სიმპტომური ჰიპოტენზიის ეფექტური მკურნალობის არარსებობის შემთხვევაში დოზა უნდა გაიზარდოს თანდათანობით, 20 მგ ჩვეულებრივ შენარჩუნებულ დოზამდე. შემანარჩუნებელი დოზა შეიძლება დაინიშნოს ერთი დოზის სახით ან ორ გაყოფილ დოზად, რომელიც პაციენტისთვის იქნება მეტად ტოლერანტული. დოზის ტიტრაცია რეკომენდებულია 2-4 კვირის განმავლობაში. ყოველდღიური მაქსიმალური დოზა შეადგენს 40 მგ ორ დოზად გაყოფილი.
ენალაპრილის მალეატის რეკომენდებული დოზის ტიტრაცია გულის უკმარისობით / ასიმპტომური მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციის მქონე პაციენტებში:
კვირა
დოზირება
მგ/დღე
1 კვირა
დღე 1-3: 2.5 მგ/დღეში * ერთჯერადი დოზით
დღე 4-7: 5 მგ/დღეში ორ გაყოფილ დოზად
2 კვირა
10 მგ/დღეში ერთჯერადი დოზით ან ორ გაყოფილ დოზებად
3 და 4 კვირა
20 მგ/დღეში ერთჯერადი დოზით ან ორ გაყოფილ დოზად
განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები უნდა იქნას დაცული თირკმლის დაქვეითებული ფუნქციის მქონე პაციენტებში ან შარდმდენების მიღების დროს (იხ. პუნქტი 4.4).
ენალაპრილით მკურნალობის დაწყებამდე და ასევე მკურნალობის დასრულების შემდეგაც უნდა გადამოწმდეს არტერიული წნევა და თირკმლის ფუნქცია (იხ. პუნქტი 4.4), რადგან გამოვლინდა ჰიპოტენზიის და (უფრო იშვიათად) თირკმლების უკმარისობის შემთხვევები. თუ პაციენტს უტარდება დიურეტიკებით მკურნალობა, ასეთ შემთხვევაში დოზა უნდა შემცირდეს ენალაპრილით მკურნალობის დაწყებამდე. თუ ენალაპრილით მკურნალობის დაწყებისას გამოვლინდა ჰიპოტენზია, ეს არ ნიშნავს, რომ ჰიპოტენზია განმეორდება ენალაპრილით ქრონიკული მკურნალობის დროს და ამის გამო არ არის საჭირო მკურნალობის შეწყვეტა. ასევე უნდა გადამოწმდეს შრატის კალიუმის დონე და თირკმლის ფუნქცია.
დოზა თირკმლის უკმარისობის დროს
ზოგადად, ინტერვალები ენალაპრილის მიღებებს შორის უნდა გახანგრძლივდეს და/ან შემცირდეს დოზა.
კრეატინინის კლირენსი
(CrCL) მლ / წთ
საწყისი დოზა
მგ/დღეში
30 < CrCL < 80 მლ / წთ
5 - 10 მგ
10 < CrCL ≤ 30 მლ / წთ
- 5 მგ
CrCL ≤ 10 მლ / წთ
- 5 მგ დიალიზის დღეებში *
- იხილეთ პუნქტი 4.4.
ენალაპრილი დიალიზდება. არა დიალიზის დღეებში დოზირება დამოკიდებულია არტერიული წნევის პასუხზე.
ხანდაზმული პაციენტები
დოზა უნდა შეესაბამებოდეს პაციენტის თირკმლის ფუნქციონირებას (იხ. პუნქტი 4.4).
პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა
ჰიპერტონიულ პედიატრიულ პაციენტებში ენალაპრილის გამოყენებისას, არსებობს შეზღუდული კლინიკური კვლევის გამოცდილება (იხ. პუნქტები 4.4, 5.1 და 5.2).
იმ პაციენტებში, რომელთაც შეუძლიათ ტაბლეტის გადაყლაპვა, დოზა უნდა დარეგულირდეს პაციენტის ჯანმრთელობის მდგომარეობის და არტერიული წნევის შესაბამისად. რეკომენდებული საწყისი დოზაა 2,5 მგ იმ პაციენტებში, რომელთა სხეულის წონაც შეადგენს 20<50 კგ-ს და 5 მგ, რომელთა სხეულის წონაც მეტია > 50 კგ-ზე. ენა-დენკ 10 მიიღება დღეში ერთხელ. დოზის დარეგულირება ხდება პაციენტის მდგომარეობის შესაბამისად, პაციენტებში რომელთა სხეულის წონაც შეადგენს 20 დან 50 კგ-მდე, დღიური დოზაა 20 მგ და 50 კგ-ზე მეტი წონის შემთხვევაში, 40 მგ დღეში (იხ. პუნქტი 4.4).
რადგან, მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი, ენალაპრილის მიღება არ არის რეკომენდებული ახალშობილებში და პედიატრიულ პაციენტებში, რომელთა გლომერულური ფილტრაციის სიჩქარეა <30 მლ / წთ / 1.73 მ2.
გამოყენების მეთოდი
პერორალური გამოყენება.
უკუჩვენებები
თუ პაციენტი მგრძნობიარეა აქტიური ნივთიერების ან სხვა აგფ-ინჰიბიტორის ან სხვა დამხმარე ნივთიერებების მიმართ, რომელიც ჩამოთვლილია პუნქტში 6.1.
თუ პაციენტს ანამნეზში აღენიშნება ანგიონევროზული შეშუპება, რომელიც ასოცირდებოდა აგფ- ინჰიბიტორ თერაპიასთან.
მემკვიდრული ან იდიოპათიური ანგიონევროზული შეშუპება.
ენალაპრილის ერთდროული გამოყენება ალისკირინის შემცველ პროდუქტებთან, შაქრიანი დიაბეტის ან თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (GFR <60 მლ / წთ / 1.73 მ2) (იხ. პუნქტები 4.5 და 5.1)
ერთდროული გამოყენება საკუბიტრილთან/ვალსარტანთან კომბინირებულ თერაპიაში. ენალაპრილის მიღება არ უნდა მოხდეს უფრო ადრე, ვიდრე საკუბიტრილ / ვალსარტანის ბოლო დოზის მიღებიდან 36 საათის შემდეგ (იხ. აგრეთვე პუნქტები 4.4 და 4.5)
ორსულობის მეორე და მესამე ტრიმესტრი (იხ. პუნქტი 4.4 და 4.6)
სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას
სიმპტომური ჰიპოტენზია
იშვიათად გვხვდება სიმპტომური ჰიპოტენზია გაურთულებელ ჰიპერტონიულ პაციენტებში.
ჰიპერტენზიული პაციენტები, რომლებიც იღებენ ენალაპრილს, თუ პაციენტის მოცულობის შემცირებისას, სიმპტომური ჰიპოტენზიის განვითარება უფრო სავარაუდოა, მაგალითად დიურეზული თერაპია, შეზღუდული მარილის დიეტა, დიალიზი, დიარეა ან პირღებინება ( იხ. პუნქტები 4.5 და 4.8). სიმპტომური ჰიპოტენზია აღინიშნა გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, თირკმლის თანდაყოლილი უკმარისობით ან მის გარეშე. ამის განვითარება შესაძლებელია მწვავე ფორმით გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, როგორც ეს გამოიხატულია მარყუჟოვანი დიურეზულების მაღალი დოზებით გამოყენების დროს, ჰიპონატრიემიის ან თირკმელების ფუნქციური უკმარისობისას. ასეთ პაციენტებს, მკურნალობა უტარდებათ სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ და პაციენტებს ექცევათ მეტი ყურადღება, როდესაც ხდება ენალაპრილის და/ან შარდმდენის დოზის დარეგულირება. ანალოგიური მოსაზრებები შეიძლება ეხებოდეს გულის იშემიური ან ცერებროვასკულური დაავადების მქონე პაციენტებს, რომლებშიც არტერიული წნევის მკვეთრმა ვარდნამ შეიძლება გამოიწვიოს მიოკარდიუმის ინფარქტი ან ცერებროვასკულური უბედური შემთხვევა.
ჰიპოტენზიის განვითარების შემთხვევაში, პაციენტი უნდა მოთავსდეს მწოლიარე მდგომარეობაში და აუცილებლობის შემთხვევაში, მიიღოს ნორმალური მარილიანი ინტრავენური ინფუზია. გარდამავალი ჰიპოტენზიური რეაქცია არ არის უკუნაჩვენები შემდგომი მკურნალობისთვის, რომელსაც ჩვეულებრივ შეიძლება მიეცეს მოცულობის გაფართოების შემდეგ არტერიული წნევის მომატება.
გულის უკმარისობის მქონე ზოგიერთ პაციენტში, რომლებსაც აქვთ ნორმალური ან დაბალი არტერიული წნევა, სისტემური არტერიული წნევის დამატებითი შემცირება, შეიძლება მოხდეს ენალაპრილით. ეს ეფექტი მოსალოდნელია, და, ჩვეულებრივ, ეს არ წარმოადგენს მკურნალობის შეწყვეტის მიზეზს. თუ ჰიპოტენზია სიმპტომური ხდება, შესაძლოა საჭირო გახდეს დოზის შემცირება და/ან შარდმდენის და/ან ენალაპრილის შეწყვეტა.
აორტის ან მიტრალური სარქვლის სტენოზი / ჰიპერტროფიული კარდიომიოპათია
როგორც ყველა ვაზოდილატატორთან, უკიდურესი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული აგფ-ინჰიბიტორები, მარცხენა პარკუჭის სარქველის და გადინების ტრაქტის ობსტრუქცის მქონე პაციენტებში. თავიდან უნდა იქნას აცილებული, კარდიოგენური შოკის და ჰემოდინამიკურად მნიშვნელოვანი ობსტრუქციის შემთხვევაში.
თირკმლის ფუნქციის უკმარისობა
თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი <80 მლ / წთ) ენალაპრილის საწყისი დოზა რეგულირდება პაციენტის კრეატინინის კლირენსის მიხედვით (იხ. პუნქტი 4.2). მკურნალობის დროს, შემანარჩუნებელი დოზა დამოკიდებულია პაციენტის მდგომარეობაზე. შრატში კალიუმის და შრატში კრეატინინის რუტინული მონიტორინგი, ამ პაციენტების ნორმალური სამედიცინო პრაქტიკის ნაწილია.
ენალაპრილით გამოვლენილი თირკმლის უკმარისობა, ძირითადად აღინიშნა ისეთ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ მწვავე გულის უკმარისობა ან თირკმლის ძირითადი დაავადება, მათ შორის თირკმლის არტერიის სტენოზი. თუ დაუყონებლივ იქნა აღმოჩენილი და მოხდა სათანადოდ მკურნალობა თირკმლის უკმარისობის, რომელიც დაკავშირებულია ენალაპრილით მკურნალობასთან, ჩვეულებრივ, შექცევადია.
ენალაპრილის ერთდროული დანიშვნით შარდმდენთან, ზოგიერთ ჰიპერტონიულ პაციენტში, რომელთაც არ აქვთ აშკარა თირკმლის ადრეული დაავადება, აღინიშნება სისხლში შარდოვანას და შრატში კრეატინინის ზრდის განვითარება. შეიძლება საჭირო გახდეს ენალაპრილის დოზის შემცირება და/ან შარდმდენი საშუალებების შეწყვეტა. ასეთ შემთხვევებში უნდა ჩაითვალოს თირკმლის არტერიის სტენოზის შესაძლებლობა (იხ. პუნქტი 4.4 "რენოვასკულარული ჰიპერტენზია").
რენოვასკულარული ჰიპერტენზია
იზრდება ჰიპოტენზიის და თირკმელების უკმარისობის რისკი, როდესაც პაციენტები, თირკმლის არტერიის ორმხრივი სტენოზის ან არტერიის სტენოზის ერთი ფუნქციური თირკმელით მკურნალობდნენ აგფ-ინჰიბიტორებით. შრატში კრეატინინის უმნიშვნელო ცვლილებებით შესაძლოა განვითარდეს თირკმელების ფუნქციის დაქვეითება. ასეთი პაციენტებში, მკურნალობის დაწყება ხდება დაბალი დოზებით, სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ, ფრთხილი ტიტრაციით და თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგით.
თირკმლის გადანერგვა
ახალი გადანერგილი თირკმელის მქონე პაციენტებში, არ არსებობს გამოცდილება ენალაპრილის მიღებასთან დაკავშირებით. ამიტომ, ასეთ პაციენტებში ენალაპრილით მკურნალობა არ არის რეკომენდებული.
ღვიძლის უკმარისობა
იშვიათად, აგფ-ინჰიბიტორები ასოცირდება სინდრომთან, რომელიც იწყება სიყვითლით ან ჰეპატიტით და მიმდინარეობს ღვიძლის ღრუს ნეკროზით და (ზოგჯერ) სრულდება სიკვდილით. ამ სინდრომის მექანიზმი გაუგებარია. პაციენტები, რომლებიც იღებენ აგფ ინჰიბიტორებს, რომლებსაც განუვითარდათ სიყვითლე ან აღენიშნათ მომატებული ღვიძლის ფერმენტები, უნდა შეწყვიტონ აგფ-ინჰიბიტორი და ჩაუტარდეთ შესაბამისი სამედიცინო მკურნალობა.
ნეიტროპენია / აგრანულოციტოზი
პაციენტები, რომლებიც მკურნალობდნენ აგფ ინჰიბიტორებით გამოუვლინდათ ნეიტროპენია / აგრანულოციტოზი, თრომბოციტოპენია და ანემია. ნეიტროპენია იშვიათად ვლინდება თირკმლის ნორმალურად ფუნქციონირების და სხვა გაურთულებელი ფაქტორების მქონე პაციენტებში. განსაკუთრებით თირკმელების ადრეული დაქვეითებული ფუნქციონირების მქონე პაციენტებში, ენალაპრილი გამოიყენება უკიდურესი სიფრთხილით კოლაგენის სისხლძარღვთა დაავადებების, იმუნოსუპრესორული თერაპიის, ალოპურინოლით ან პროკაინამიდით მკურნალობის ან ამ რთული ფაქტორების ერთობლიობის მქონე პაციენტებში. ზოგიერთ ამ პაციენტს განუვითარდა მწვავე ინფექციები, რომლებიც რამდენიმე შემთხვევაში არ რეაგირებდნენ ანტიბიოტიკებით ინტენსიურ მკურნალობაზე. ასეთ პაციენტებში ენალაპრილის მოხმარების დროს, რეკომენდებულია სისხლის თეთრი უჯრედების რაოდენობის პერიოდული მონიტორინგი, ასევე პაციენტებმა უნდა აცნობონ ინფექციის რაიმე ნიშნის გამოვლენისას.
ჰიპერმგრძნობელობა / ანგიონევროზული შეშუპება
პაციენტებში აღინიშნა სახის, კიდურების, ტუჩების, ენის, გლოტისის და/ან ხორხის შეშუპება რომლებიც მკურნალობდნენ აგფ-ინჰიბიტორებით, მათ შორის ენალაპრილით. ამის განვითარება შესაძლებელია მკურნალობის ნებისმიერ ეტაპზე. ასეთ შემთხვევებში, დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს ენალაპრილის მიღება. სიმპტომების სრულად მოსაგვარებლად საჭიროა პაციენტის ყურადღებით მონიტორინგი. პაციენტები შეიძლება იმყოფებოდნენ ხანგრძლივი დაკვირვების ქვეშ, რადგან ანტიჰისტამინებით და კორტიკოსტეროიდებით მკურნალობა შეიძლება არ იყოს საკმარისი, იმ შემთხვევებშიც კი, როდესაც მხოლოდ ენის შეშუპებაა ჩართული, რესპირატორული დისტრესის გარეშე.
აგფ-ინჰიბიტორების ერთდროული გამოყენება საკუბიტრილ / ვალსარტანთან ერთად უკუნაჩვენებია ანგიონევროზული შეშუპების გაზრდილი რისკის გამო. მკურნალობის დაწყება საკუბიტრილ / ვალსარტანთან ერთად არ უნდა მოხდეს ენალაპრილის ბოლო დოზის მიღებიდან 36 საათზე ადრე. მკურნალობის დაწყება ენალაპრილით არ უნდა მოხდეს საკუბიტრილ / ვალსარტანის ბოლო დოზის მიღებიდან 36 საათზე ადრე (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.5).
აგფ-ინჰიბიტორების ერთდროული გამოყენება რაციკადოტრილთან, mTOR ინჰიბიტორებთან (მაგალითად, სეროლიმუსი, ევეროლიმიუსი, ტემსიროლიმუსი) და ვილდაგლიპტინმა შეიძლება გამოიწვიოს ანგიონევროზული შეშუპების გამოწვევის გაზრდილი რისკი (მაგალითად, სასუნთქი გზების ან ენის შეშუპება, სუნთქვის უკმარისობით ან მის გარეშე) (იხ. პუნქტი 4.5). ის პაციენტები, რომლებიც უკვე მოიხმარენ აგფ ინჰიბიტორებს, სიფრთხილეა საჭირო რაციკადოტრილის, mTOR ინჰიბიტორების (მაგალითად, სეროლიმუსი, ევეროლიმიუსი, ტემსიროლიმუსის) და ვილდაგლიპტინის მოხმარების დროს.
ძალიან იშვიათად, ფიქსირდება ფატალური შემთხვევები ანგიონევროზული შეშუპების გამო, რომელიც დაკავშირებულია ლარინგალურ ან ენის შეშუპებასთან. ენის, ხორხის ან გლოტის დაავადებების მქონე პაციენტები უფრო ხშირად განიცდიან სასუნთქი გზების ობსტრუქციას, განსაკუთრებით მათ, ვისაც ანამნეზში აქვს სასუნთქი გზების ქირურგიული ჩარევები. ენის, გლოტის ან ხორხის შეშუპება, რომელსაც შეუძლია სასუნთქი გზების ობსტრუქციის გამოწვევა, სათანადო თერაპიისას, მაგ. კანქვეშა ეპინეფრინის ხსნარი 1:1,000 (0.3 მლ-დან 0.5 მლ-მდე) და/ან შესაბამისი ღონისძიებები, რომლებიც უზრუნველყოფს სასუნთქი გზების „პატენტს“.
ვრცელდება ინფორმაცია, რომ შავკანიან პაციენტებში, როლებიც იღებენ აგფ-ინჰიბიტორებს მეტი საშიშროებაა ანგიონევროზული შეშუპების განვითარების, ვიდრე არა-შავკანიანებში.
ანამნეზში ანგიონევროზული შეშუპების მქონე პაციენტებს, რომლებიც არ ასოცირდებიან აგფ -ინჰიბიტორ თერაპიასთან, შეიძლება აღმოჩნდნენ ანგიონევროზული შეშუპების განვითარების გაზდილი რისკის ქვეშ აგფ-ინჰიბიტორებით მკურნალობის დროს (იხ. ასევე პუნქტი 4.3).
ანაფილაქტოიდური რეაქციები ჰიმენოპტერის დენსიბილიზაციის დროს
იშვიათად, პაციენტები, რომლებიც იღებენ აგფ-ინჰიბიტორებს, ჰიმენოპტერიის ინჰიბირებით დენსიბილიზაციის დროს, განიცდიან სიცოცხლისათვის საშიშ ანაფილაქტოიდურ რეაქციებს. მოხდა ამ რეაქციების თავიდან აცილება აგფ-ინჰიბიტორების დროებით შენარჩუნებით, ყოველი დესენსიტიზაციის დაწყებამდე.
ანაფილაქტოიდური რეაქციები დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების აფერეზის დროს
იშვიათად, პაციენტები, რომლებიც იღებენ აგფ-ინჰიბიტორებს დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (LDL) - აფერეზის დროს დექსტრანის სულფატის გამოყენებით , განიცდიან სიცოცხლისათვის საშიშ ანაფილაქტოიდურ რეაქციებს. მოხდა ამ რეაქციების თავიდან აცილება აგფ-ინჰიბიტორების დროებით შენარჩუნებით, ყოველი აფერზის წინ.
ჰემოდიალიზზე მყოფი პაციენტები
ანაფილაქტოიდური რეაქციები აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც დიალიზებულია მაღალი ნაკადის მემბრანებით (მაგ., "AN 69") და მკურნალობენ აგფ-ინჰიბიტორებით ერთდროულად.
ასეთ პაციენტებში გასათვალისწინებელია სხვადასხვა ტიპის დიალიზის მემბრანის გამოყენება ან სხვა კლასის ანტიჰიპერტენზიული აგენტის.
ჰიპოგლიკემია
დიაბეტით დაავადებული პაციენტები, რომლებსაც მკურნალობდნენ ორალურად მისაღები ანტიდიაბეტური აგენტებით ან ინსულინის აგფ-ინჰიბიტორით დაწყებული ინსულინით, უნდა ითქვას, რომ ყურადღებით აკვირდებოდნენ ჰიპოგლიკემიას, განსაკუთრებით კომბინირებული გამოყენებისას პირველი თვის განმავლობაში (იხ. პუნქტი 4.5)
ხველა
აგფ-ინჰიბიტორების გამოყენებასთან ერთად აღინიშნა ხველება. დამახასიათებელია, რომ ხველა არაპროდუქტიულია, გამძლეა და წყდება თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ. აგფ-ინჰიბიტორით გამოწვეული ხველა უნდა განიხილებოდეს ხველის დიფერენციალურ დიაგნოზში.
ქირურგია / ანესთეზია
პაციენტებს, რომელთაც გადატანილი აქვთ რთული ქირურგიული ოპერაცია ან ანესთეზიის დროს, იმ საშუალებებით, რომლებიც იწვევს ჰიპოტენზიას, ენალაპრილი ბლოკავს ანგიოტენზინ II- ის ფორმირებას, რენინის გამოთავისუფლების მეორეულ კომპენსატორს. თუ ჰიპერტენზია გამოვლინდება და განიხილება, როგორც ამ მექანიზმით გამოვლენილი, იგი შესაძლებელია გასწორდეს მოცულობის ცვლილებით.
შრატის კალიუმის დონე
აგფ-ინჰიბიტორებმა შეიძლება გამოიწვიონ ჰიპერკალემია, რადგან ისინი ხელს უშლიან ალდოსტერონის გამოყოფას. ჩვეულებრივ, თირკმლის ნორმალურად ფუნქციონირების მქონე პაციენტებში ეს ეფექტი უმნიშვნელოა. თუმცა, თირკმლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტებში და/ან პაციენტები რომლებიც მოიხმარენ კალიუმის დანამატებს (მათ შორის მარილის შემცვლელებს), კალიუმის შემანარჩუნებელ შარდმდენ საშუალებებს, ტრიმეტოპრიმი ან კო-ტრიმოქსაზოლი, აგრეთვე ცნობილი როგორც ტრიმეტოპრიმი / სულფამეთოქსაზოლი და განსაკუთრებით ალდოსტერონის ანტაგონისტები ან ანგიოტენზინ-რეცეპტორების ბლოკატორები, შესაძლებელია ჰიპერკალემიის განვითარება. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ აგფ-ინჰიბიტორებს, შარდმდენი საშუალებები და ანგიოტენზინის რეცეპტორების ბლოკატორები სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული, ხოლო უნდა ჩატარდეს შრატში კალიუმისა და თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი (იხ. პუნქტი 4.5).
ლითიუმი
ზოგადად, ლითიუმისა და ენალაპრილის კომბინაცია არ არის რეკომენდებული (იხ. პუნქტი 4.5).
რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის ორმაგი ბლოკადა (RAAS)
არსებობს მტკიცებულება, რომ აგფ-ინჰიბიტორების, ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორების ან ალისკირინის ერთდროული გამოყენება ზრდის ჰიპოტენზიის, ჰიპერკალიემიის და თირკმელების ფუნქციის შემცირების რისკს (თირკმელების მწვავე უკმარისობის ჩათვლით). ამრიგად, არ არის რეკომენდებული რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის ორმაგი ბლოკადა, აგფ- ინჰიბიტორების, ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკერების ან ალისკირინის ერთობლივი გამოყენებით (იხ. პუნქტი 4.5 და 5.1).
თუ ორმაგი ბლოკადის თერაპია განიხილება როგორც აბსოლუტურად საჭირო, ეს უნდა მოხდეს მხოლოდ სპეციალისტის მეთვალყურეობის ქვეშ და თირკმლის ფუნქციის, ელექტროლიტების და არტერიული წნევის ხშირი მონიტორინგით.
დიაბეტური ნეფროპათიის მქონე პაციენტებში, აგფ ინჰიბიტორები და ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორები ერთდროულად არ უნდა იქნას გამოყენებული.
პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა
6 წელზე უფროსი ასაკის ჰიპერტონიულ ბავშვებში, ენალაპრილის ეფექტურობა და უსაფრთხოება შეზღუდულია. სხვა აღნიშვნების გამოცდილება არ არსებობს. 2 თვეზე მეტი ასაკის ბავშვებში ხელმისაწვდომია შეზღუდული ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები (იხ. ასევე პუნქტი 4.2, 5.1 და 5.2). ბავშვებში, რომელთაც აღენიშნებათ ჰიპერტენზიის გარდა სხვა დაავადების ნიშნები, ენალაპრილი არ არის რეკომენდებული.
ახალშობილებში და პედიატრიულ პაციენტებში ენალაპრილი არ არის რეკომენდებული, რომელთა გლომერულური ფილტრაციის სიჩქარე <30 მლ / წთ / 1.73 მ2, რადგან ამ ასაკობრივი ჯგუფის მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი (იხ. პუნქტი 4.2).
ორსულობა
ორსულობის დროს არ შეიძლება აგფ-ინჰიბიტორების მიღება. თუ აგფ-ინჰიბიტორით თერაპიის გაგრძელება არ ჩაითვლება საჭიროდ, პაციენტები, რომლებიც გეგმავენ ორსულობას, უნდა შეიცვალოს ალტერნატიული ანტიჰიპერტენზიული მკურნალობა, რომელსაც გააჩნია უსაფრთხოების პროფილის პროფილაქტიკა ორსულობის დროს გამოყენებისას. ორსულობის დადგენის შემთხვევაში, დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს აგფ ინჰიბიტორებით მკურნალობა და, საჭიროების შემთხვევაში, უნდა მოხდეს ალტერნატიული თერაპიის დაწყება (იხ. პუნქტი 4.3 და 4.6).
ეთნიკური განსხვავებები
აგფ-ინჰიბიტორების სხვა შემთხვევებში, ენალაპრილის მოქმედება არტერიული წნევის შემცირებისას ნაკლებად ეფექტურია შავკანიან პაციენტებში ვიდრე თეთრკანიანებში, გამომდინარე დაბალი პლაზმური რენინის სახელმწიფოების მაღალი პრევალენტობის გამო, შავკანიან ჰიპერტონიულ მოსახლეობაში.
ეს მედიკამენტი შეიცავს ლაქტოზას და ნატრიუმს
გალაქტოზას შეუწყნარებლობის იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემების მქონე პაციენტებში, ლაქტაზას სრული დეფიციტის ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციისას, არ უნდა მიიღონ ეს პრეპარატი.
ამ მედიკამენტის თითო ტაბლეტი შეიცავს 1 მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ), შეიძლება ითქვას, ,, ნატრიუმის გარეშე“.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის ორმაგი ბლოკადა (RAAS)
კლინიკური კვლევებიდან დგინდება, რომ რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის (RAAS) სისტემის ორმაგი ბლოკადა ACE ინჰიბიტორების, ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორების ან ალისკირენის ერთობლივი გამოყენება, უკავშირდება გვერდითი მოვლენების უფრო მაღალ შემთხვევებს, როგორიცაა ჰიპოტენზია, ჰიპერკალემია და თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება (თირკმლის მწვავე უკმარისობის ჩათვლით), RAAS მოქმედი საშუალების გამოყენებასთან შედარებით (იხ. პუნქტები 4.3, 4.4 და 5.1).
კალიუმის შემანარჩუნებელი შარდმდენები, კალიუმის დანამატები ან კალიუმის შემცველი მარილის შემცვლელები
მიუხედავად შრატის კალიუმის ნორმალური რაოდენობისა, პაციენტები, რომლებიც მკურნალობენ ენალაპრილით შესაძლებელია ჰიპერკალემია განუვითარდეთ. შრატში კალიუმის მნიშვნელოვანი ზრდა შეიძლება გამოიწვიოს კალიუმის შემანარჩუნებელ შარდმდენ საშუალებებმა (მაგ. სპირონოლაქტონი, ტრიამტერენი ან ამილორიდი), კალიუმის დანამატებმა ან კალიუმის შემცველი მარილის შემცვლელებმა. ასევე საჭიროა სიფრთხილე, როდესაც ენალაპრილი ერთდროულად მიიღება სხვა საშუალებებთან, რომელიც ზრდის შრატში კალიუმს, მაგალითად, ტრიმეტოპრიმი და კოტრიმოქსაზოლი, (ტრიმეტოპრიმი / სულფამეთოქსაზოლი), როგორიცაა ტრიმეტოპრიმი, ცნობილია, რომ მოქმედებს როგორც კალიუმის შემანარჩუნებელი შარდმდენი საშუალება ამილორიდის მსგავსად. ამიტომ, ენალაპრილის კომბინაცია ზემოთხსენებულ მედიკამენტებთან არ არის რეკომენდებული. თუ აღინიშნება ერთდროული გამოყენება, ისინი უნდა იქნას გამოყენებული სიფრთხილით და შრატში კალიუმის ხშირი მონიტორინგით (იხ. პუნქტი 4.4).
ციკლოსპორინი
აგფ-ინჰიბიტორების ციკლოსპორინთან ერთდროული გამოყენებისას, შესაძლებელია ჰიპერკალემიის განვითარება. რეკომენდებულია შრატის კალიუმის მონიტორინგი.
ჰეპარინი
აგფ-ინჰიბიტორების ჰეპარინთან ერთდროული გამოყენებისას შესაძლებელია ჰიპერკალემიის განვითარება. რეკომენდებულია შრატის კალიუმის მონიტორინგი.
შარდმდენი საშუალებები (თიაზიდური ან მარყუჟოვანი დიურეტიკები)
მაღალი დოზით შარდმდენი საშუალებებით მკურნალობის დაწყებამ, შეიძლება გამოიწვიოს მოცულობის შემცირება და ჰიპოტენზიის განვითარების რისკი ენალაპრილით მკურნალობის დაწყებისას (იხ. პუნქტი 4.4). ჰიპოტენზიური ეფექტის შემცირება შესაძლებელია შარდმდენი პრეპარატის შეწყვეტით, მოცულობის გაზრდით, მარილის მიღებით ან ენალაპრილის დაბალი დოზით თერაპიის დაწყებით.
სხვა ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები
ენალაპრილის ერთდროულმა გამოყენებამ სხვა ანტიჰიპერტენზიულ საშუალებებთან ერთად, შეიძლება გაზარდოს ენალაპრილის ჰიპოტენზიური მოქმედება. ნიტროგლიცერინთან და სხვა ნიტრატებთან, ან სხვა ვაზოდილატატორებთან ერთდროულმა გამოყენებამ შესაძლოა კიდევ უფრო შეამციროს არტერიული წნევა.
ლითიუმი
აგფ ინჰიბიტორების ლითიუმთან ერთდროული გამოყენებისას აღინიშნა შრატში ლითიუმის კონცენტრაციისა და ტოქსიკურობის შექცევადი მატება. თიაზიდური შარდმდენებით ერთდროულად გამოყენებით შესაძლებელია ლითიუმის დონის კიდევ უფრო მომატება და აგფ ინჰიბიტორებთან ლითიუმის ტოქსიკურობის რისკის გაზრდა. ამრიგად, ენალაპრილის ლითიუმთან ერთად გამოყენება არ არის რეკომენდებული, მაგრამ თუ კომბინაცია აუცილებელია, ფრთხილად უნდა ჩატარდეს შრატში ლითიუმის დონის მონიტორინგი (იხ. პუნქტი 4.4).
ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები, ანტიფსიქოზური, ანესთეზური, ნარკოტიკული საშუალებები
გარკვეული საანესთეზიო სამკურნალო საშუალებების, ტრიციკლური ანტიდეპრესანტების და ანტიფსიქოზურების აგფ-ინჰიბიტორებით ერთდროულმა გამოყენებამ, შეიძლება გამოიწვიოს არტერიული წნევის შემცირება (იხ. პუნქტი 4.4).
არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (NSAIDs), მათ შორის, ციკლოოქსიგენაზა -2 (COX-2) სელექციური ინჰიბიტორების ჩათვლით
არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებს (NSAIDs), მათ შორის, ციკლოოქსიგენაზა -2 (COX-2) სელექციური ინჰიბიტორების ჩათვლით, შეიძლება შეამცირონ შარდმდენებისა და სხვა ანტიჰიპერტენზიული საშუალებების მოქმედება. ამრიგად, ანგიოტენზინ II რეცეპტორის ანტაგონისტების ან აგფ-ინჰიბიტორების ანტიჰიპერტენზიული ეფექტის დაქვეითება, შესაძლებელია არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების (NSAID), მათ შორის სელექციური COX-2 ინჰიბიტორების ჩათვლით.
NSAID-ების (მათ შორის COX-2 ინჰიბიტორების ჩათვლით) და ანგიოტენზინ II რეცეპტორის ანტაგონისტების ან აგფ-ინჰიბიტორების ერთდროულ მიღებას აქვს დამატებითი ეფექტი შრატში კალიუმის გაზრდაზე და შესაძლებელია გამოიწვიოს თირკმლის ფუნქციის გაუარესება. ჩვეულებრივ, ეს შედეგები შექცევადია. იშვიათად შეიძლება აღინიშნოს თირკმლის მწვავე უკმარისობა, განსაკუთრებით თირკმლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტებში (მაგალითად, ხანდაზმულები ან პაციენტები, რომლებიც განიცდიან მოცულობის-შემცირებას, მათ შორის დიურეზულ თერაპიაზე). ამრიგად, კომბინაცია ინიშნება სიფრთხილით თირკმლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტებში. პაციენტები უნდა იყვნენ ადეკვატურად ჰიდრატირებულნი და ამის შემდეგ, ყურადღება უნდა მიექცეს თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგს ერთდროული თერაპიის დაწყებისას და პერიოდულად.
„ოქრო“
იშვიათად აღინიშნა ნიტრიტოიდული რეაქციები (სიმპტომები მოიცავს: სახის სიწითლეს, გულისრევას, ღებინებას და ჰიპოტენზიას), ინექციური ოქროს (ნატრიუმის აუროთიომალატის) თერაპიით და ერთდროული თერაპიისას აგფ ინჰიბიტორთან, ენალაპრილის ჩათვლით.
მედიკამენტები, რომლებიც ზრდიან ანგიონევროზული შეშუპების განვითარების რისკს
აგფ-ინჰიბიტორების ერთდროული გამოყენება საკუბიტრილ / ვალსარტანთან ერთად უკუნაჩვენებია, გაზრდილი ანგიონევროზული შეშუპების განვითარების რისკს გამო (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.4).
აგფ-ინჰიბიტორების ერთობლივმა გამოყენებამ რაცეკადოტრილთან, mTOR ინჰიბიტორებთან (მაგალითად: სიროლიმუსი, ევეროლიმუსი, ტემსიროლიმუსი) და ვილდაგლიპტინთან ერთად, შეიძლება გამოიწვიოს ანგიონევროზული შეშუპების მომატებული საშიშროება (იხ. პუნქტი 4.4).
სიმპათომიმეტიკები
სიმპათომიმეტიკურმა პრეპარატებმა შესაძლებელია შეამცირონ აგფ-ინჰიბიტორების ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი.
ანტიდიაბეტური პრეპარატები
ეპიდემიოლოგიური კვლევებიდან დადგინდა, რომ აგფ-ინჰიბიტორების და ანტიდიაბეტური პრეპარატების ერთდროულმა გამოყენებამ (ინსულინის, ორალურად მისაღები ჰიპოგლიკემიური საშუალებების) შეიძლება გამოიწვიოს სისხლში-გლუკოზის-შემამცირებელი ეფექტის მომატება, ჰიპოგლიკემიის განვითარების რისკთან ერთად. აღნიშნული ეფექტი შესაძლებელია უფრო მეტად გამოიხატოს კომბინირებული მკურნალობის პირველ კვირას და თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.8).
ალკოჰოლი
ალკოჰოლი აძლიერებს აგფ-ინჰიბიტორების ჰიპოტენზიურ ეფექტს.
აცეტილსალიცილის მჟავა, თრომბოლიტიკები, ბეტაბლოკატორები
ენალაპრილის უსაფრთხოდ მიღება შესაძლებელია აცეტილ სალიცილის მჟავასთან ერთად (კარდიოლოგიური დოზებით), თრომბოლიტიკებით და ბეტაბლოკატორებით.
პედიატრიული მოსახლეობა
ინტერაქციის კვლევები მხოლოდ მოზრდილებში ჩატარდა.
ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა
ორსულობის პირველ ტრიმესტრში აგფ-ინჰიბიტორების გამოყენება არ არის რეკომენდებული (იხ. პუნქტი 4.4). ორსულობის მეორე და მესამე ტრიმესტრში უკუნაჩვენებია აგფ-ინჰიბიტორების გამოყენება (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.4).
ორსულობის პირველი ტრიმესტრის განმავლობაში აგფ ინჰიბიტორების ზემოქმედების შემდეგ, ტერატოგენურობის რისკის ეპიდემიოლოგიური მონაცემები არ არის დასაბუთებული; თუმცა რისკის მცირე ზრდა არ არის გამორიცხული. თუ აგფ-ინჰიბიტორის თერაპიის გაგრძელება აუცილებლობას წარმოადგენს, გეგმიური ორსულობის მქონე პაციენტებმა უნდა შეცვალონ ალტერნატიული ანტიჰიპერტენზიული მკურნალობით, რომელიც იქნება უსაფრთხო ორსულობის დროს გამოსაყენებლად.
ორსულობის დადასტურების შემთხვევაში, აგფ-ინჰიბიტორებით მკურნალობა დაუყონებლივ უნდა შეწყდეს და თუ საჭიროა უნდა მოხდეს ალტერნატიული თერაპიის დაწყება.
ცნობილია, რომ მეორე და მესამე ტრიმესტრში აგფ-ინჰიბიტორით თერაპიის ზემოქმედებისას ადამიანის ფეტოტოქსიკურობას იწვევს (თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება, ოლიგოჰიდრამნიოზი, ქალას ოსიფიკაციის ჩამორჩენა) და ახალშობილთა ტოქსიკურობა (თირკმლის უკმარისობა, ჰიპოტენზია, ჰიპერკალემია) (იხ. პუნქტი 5.3). დედის ოლიგოჰიდრამნიოზი, სავარაუდოდ, წარმოადგენს ნაყოფის თირკმელების ფუნქციის დაქვეითებას, განვითარდა და შეიძლება გამოიწვიოს კიდურების კონტრაქტურა, კრანიოფსიური დეფორმაციები და ფილტვების ჰიპოპლასტიკური განვითარება.
ორსულობის მეორე ტრიმესტრიდან აგფ- ინჰიბიტორის ზემოქმედების შემთხვევაში, რეკომენდებულია თირკმლის ფუნქციის და თავის ქალას ულტრაბგერითი შემოწმება.
ჩვილები, რომელთა დედებმაც მიიღეს აგფ-ინჰიბიტორები, ჰიპოტენზიის დროს საჭიროა მეთვალყურეობა (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.4).
ლაქტაცია
შეზღუდული ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები აჩვენებს ძალიან დაბალ კონცენტრაციას დედის რძეში (იხ. პუნქტი 5.2). მიუხედავად იმისა, რომ ეს კონცენტრაციები კლინიკურად შეუსაბამოდ გამოიყურება, ენალაპრილის გამოყენება ძუძუთი კვების პერიოდში არ არის რეკომენდებული ნაადრევი ჩვილებისთვის და მშობიარობიდან პირველი რამდენიმე კვირის განმავლობაში, გულ-სისხლძარღვთა და თირკმელების ეფექტების ჰიპოთეტური რისკის გამო და იმის გამო, რომ არ არის საკმარისი კლინიკური გამოცდილება. უფრო დიდი ასაკის ჩვილის შემთხვევაში, მეძუძურ დედებში ენალაპრილის გამოყენება შეიძლება ჩაითვალოს, თუ ეს მკურნალობა აუცილებელია დედისთვის და ბავშვებიც იმყოფებიან დაკვირვების ქვეშ რაიმე უარყოფითი ეფექტის გამოვლინებისას.
გავლენა მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე
გასათვალისწინებელია, რომ ზოგჯერ შესაძლოა გამოვლინდეს თავბრუსხვევა ან დაღლილობა მანქანების ან ოპერატიული მანქანების მართვისას.
არასასურველი ეფექტები
გვერდითი ეფექტების შესაფასებლად, ჩვეულებრივ გამოიყენება შემდეგი კლასიფიკაცია:
ძალიან ხშირი:
10 პაციენტში ერთ შემთხვევაზე ხშირად
ხშირი:
1/10-ზე იშვიათად, მაგრამ 1/100-ზე ხშირად
არახშირი:
1/100-ზე იშვიათად, მაგრამ 1/1,000-ზე ხშირად
იშვიათი:
1/1,000-ზე იშვიათად, მაგრამ 1/10,000-ზე ხშირად
ძალიან იშვიათი:
1/10,000-ზე ან უფრო ნაკლები
უცნობი სიხშირით
არსებული მონაცემების საფუძველზე ვერ მოხერხდა შეფასება
სისხლი და ლიმფური სისტემის დარღვევები
არახშირი: ანემია (აპლასტიური და ჰემოლიზური ანემიის ჩათვლით)
იშვიათი: ნეიტროპენია, დაქვეითება ჰემოგლობინისა და ჰემატოკრიტის, თრომბოციტოპენია, აგრანულოციტოზი, ძვლის ტვინის ფუნქციის შემცირება, პანციტოპენია, ლიმფადენოპათია, ავტოიმუნური დაავადებები.
ენდოკრინული დარღვევები
არ არის ცნობილი: არასათანადო ანტიდიურეზული ჰორმონის სეკრეციის სინდრომი (SIADH).
მეტაბოლიზმი და კვების დარღვევების მხრივ
არახშირი: ჰიპოგლიკემია (იხ. პუნქტი 4.4)
ფსიქიატრიული დარღვევები
ხშირი: დეპრესია
არახშირი: მოუსვენრობა, ნევროზი, უძილობა
იშვიათი: კოშმარები, ძილის დარღვევა.
ნერვული სისტემის დარღვევები
ძალიან ხშირი: თავბრუსხვევა
ხშირი: თავის ტკივილი, გულის წასვლა, გემოვნების ცვლილებები.
არახშირი: უძილობა, პარესთეზია, ვერტიგო.
დარღვევები მხედველობის მხრივ
ძალიან ხშირი: ბუნდოვანი მხედველობა
ყურისა და სმენის ორგანოების დარღვევები
არახშირი: ტინიტუსი
კარდიოვასკულარული დარღვევები
ხშირი: ტკივილი გულმკერდის არეში, რიტმის დარღვევა, სტენოკარდიის პათოლოგია, ტაქიკარდია.
არახშირი: პალპიტაციები, მიოკარდიუმის ინფარქტი ან ცერებროვასკულური შემთხვევა *, გადაჭარბებული ჰიპოტენზიის დროს მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში შესაძლოა მეორეხარისხოვანი იყოს. (იხ. პუნქტი 4.4).
- შემთხვევების მაჩვენებლები შედარებული იყო პლაცებოს და აქტიურ საკონტროლო ჯგუფებთან კლინიკურ კვლევებში.
სისხლძარღვთა დარღვევები
ხშირი: ჰიპოტენზია (ორთოსტატული ჰიპოტენზიის ჩათვლით)
არახშირი: მოციმციმე არითმია, ორთოსტატული ჰიპოტენზია.
იშვიათი: რენაუდის ფენომენი
რესპირატორული, თორაკიული და მედიასტინალური დარღვევები
ძალიან ხშირი: ხველა
ხშირი: სუნთქვის გაძნელება
არახშირი: გამონადენი ცხვირიდან, ყელის ტკივილი და ხმის ჩახლეჩა, ბრონქების შევიწროება/ასთმა.
იშვიათი: ფილტვის ქსოვილის ინფილტრაცია, რინიტი, ფილტვის ალერგიული ანთება/ეოზინოფილური პნევმონია.
გასტროინტესტინალური ტრაქტის დარღვევები
ძალიან ხშირი: გულისრევა
ხშირი: დიარეა, მუცლის ტკივილი.
არახშირი: ნაწლავის ობსტრუქცია (გაუვალობა), პანკრეასის ანთება, ღებინება, დისპეფსია, ყაბზობა, ანორექსია, კუჭის გაღიზიანება, პირის სიმშრალე, კუჭის წყლული.
იშვიათი: სტომატიტი/აფთოზური წყლულები, ენის ლორწოვანი გარსის ანთება.
ძალიან იშვიათი: ნაწლავის ანგიონევროზული შეშუპება.
ჰეპატობილიარული დარღვევები
იშვიათი: ღვიძლის უკმარისობა, ღვიძლის ანთება-ჰეპატოცელულარული ან ქოლესტაზური, მათ შორის ღვიძლის ნეკროზი, ქოლესტაზი (მათ შორის სიყვითლე).
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები
ხშირი: გამონაყარი, ალერგია/ანგიონევროზული შეშუპება: გამოვლინდა ანგიონევროზული შეშუპება სახის, კიდურების, ტუჩების, ენის, ხორხ-სარქველის და/ან ხორხის (იხ. პუნქტი 4.4).
არახშირი: გაძლიერებული ოფლიანობა, ქავილი, ჭინჭრის ციება, ალოპეცია.
იშვიათი: მულტიფორმული ერითემა, სტივენ-ჯონსონის სინდრომი, ექსფოლიაციური დერმატიტი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, პემფიგუსი, ერითროდერმა.
არ არის ცნობილი: ასევე გამოვლინდა სიმპტომო კომპლექსი, რომელიც შეიძლება მოიცავდეს ზოგიერთ ან ყველა ქვემოთ მოყვანილ რეაქციას: ტემპერატურის მომატება, სერიოზული ქსოვილის ანთება, სისხლძარღვების ანთება, მიალგია/მიოზიტი, ართრალგია/ართრიტი, დადებითი ANA, ედს-ის მომატება, ეოზინოფილია და ლეიკოციტოზი. აგრეთვე, შესაძლებელია გამოვლინდეს გამონაყარი, ფოტოსენსიტიურობა ან კანის სხვა რეაქციები.
დარღვევები ჩონჩხ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ
არახშირი: კუნთების კრუნჩხვები.
თირკმელის და ქვედა საშარდე სისტემის მხრივ
არახშირი: თირკმლის დისფუნქცია, თირკმლის უკმარისობა, შარდში ცილის მომატება.
იშვიათი: ოლიგურია
რეპროდუქციული სისტემის და მკერდის მხრივ
არახშირი: იმპოტენცია.
იშვიათი: გინაეკომასთია
ზოგადი ხასიათის დარღვევები და არასასურველი მოვლენები შეყვანის ადგილას
ძალიან ხშირი: სისუსტე
ხშირი: დაღლილობა.
არახშირი: სისუსტე, ცხელება
ლაბორატორიული მაჩვენებლები
ხშირი: ჰიპერკალემია, შრატში კრეატინინის მომატება
არახშირი: სისხლში შარდოვანას მომატება, ჰიპონატრიემია
იშვიათი: ღვიძლის ფერმენტების მომატება, შრატში ბილირუბინის დონის მომატება.
ინფორმაცია საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ
მნიშვნელოვანია შესაძლო გვერდითი რეაქციების გამოვლენა სამკურნალო საშუალების დაშვების შემდეგ. ეს საშუალებას იძლევა განხორციელდეს სამკურნალო საშუალების სარგებელი/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგი. ჯანდაცვის პროფესიონალებს მოეთხოვებათ აღრიცხონ ყველა საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ ინფორმაცია ეროვნული საანგარიშგებო სისტემის საშუალებით.
დოზის გადაჭარბება
ადამიანებში, დოზის გადაჭარბების შესახებ შეზღუდდული მონაცემებია. ჰიპოტენზიის დროს აღინიშნება ყველააზე თვალსაჩინო თვისებები გადაჭარბებული დოზირების დროს. (ტაბლეტების მიღებიდან ექვსი საათის შემდეგ იწყება), თან ახლავს რენინ-ანგიოტენზინის სისტემის ბლოკადა და გონების დაბინდვა. ACE ინჰიბიტორების დოზის გადაჭარბებასთან დაკავშირებული სხვა სიმპტომები შეიძლება შეიცავდეს სისხლის მიმოქცევის შოკს, ელექტროლიტების დარღვევას, თირკმლის უკმარისობას, ჰიპერვენტილაციას, ტაქიკარდიას, პალპიტებს, ბრადიკარდიას, თავბრუსხვევას, შფოთვას და ხველას.
300 მგ და 440 მგ ენალაპრილის მალეატის შეყვანის შემდეგ, აღინიშნა, რომ შრატში ენალაპრილიტის დონე 100- დან 200-ჯერ უფრო მაღალია, ვიდრე ჩვეულებრივ თერაპიული დოზების მიღების შემდეგ ვლინდება.
დოზის გადაჭარბებისას რეკომენდებული მკურნალობა მოიცავს ნორმალური მარილიანი ხსნარის ინტრავენურ ინფუზიას. ჰიპოტენზიის გაანვითარების შემთხვევაში, პაციენტი თავსდება შოკის მდგომარეობაში. თუ ეს შესაძლებელია, შეიძლება გათვალისწინებულ იქნეს ანგიოტენზინ II ინფუზიით ან / და კატექოლამინების ინტრავენური ინფუზიით მკურნალობა. თუ ცოტა ხნით ადრე მოხდა კვების მიღება, უნდა იქნას მიღებული ზომები ენალაპრილის აღმოსაფხვრელად (მაგ. ემისია, კუჭის ამორეცხვა, აბსორბენტების მიღება და ნატრიუმის სულფატი). ენელაპრილატის ამოღება ზოგადი მიმოქცევიდან შესაძლებელია ჰემოდიალიზის საშუალებით (იხ. პუნქტი 4.4). კარდიოსტიმულატორული თერაპია აღინიშნება ბრადიკარდიისადმი მდგრადი თერაპიისთვის. მუდმივად უნდა მოხდეს სასიცოცხლო ნიშნების, შრატის ელექტროლიტების და კრეატინინის კონცენტრაციის მონიტორინგი.
ფარამაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკური თვისებები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: რენინ-ანგიოტენზინის სისტემაზე მოქმედი საშუალებები; აგფ ინჰიბიტორები, ჩვეულებრივი
ათქ კოდი: C09AA02
ენა-დენკ 20 (ენალაპრილის მალეატი) წარმოადგენს ენალაპრილის მალეატის მარილს, ორი ამინომჟავის, L-ალანინს და L-პროლინის. ანგიოტენზინის გარდამქმნელი ფერმენტი (აგფ) წარმოაგენს პეპტიდილ პეპტიდაზას, რომელიც ხელს უწყობს გარდაქმნას ანგიოტენზინ I ვაზოკონსტრიქტორულ ნივთიერებად, ანგიოტენზინ II-ად. აბსორბციის შემდეგ, ენალაპრილი ჰიდროლიზდება ენალაპრილატამდე, რაც ანგიოტენზინ გარდაქმნის ფერმენტს აფერხებს. ეს თავის მხრივ იწვევს პლაზმის რენინის აქტივობის მომატებას (რადგან მოხსნილია უარყოფითი უკუკავშირი რენინის გამოყოფაზე) და ალდოსტერონის სეკრეციის შემცირებას.
აგფ კინინაზა II-ის იდენტურია. აქედან გამომდინარე, ენალაპრილმა შეიძლება დაბლოკოს ბრადიკინინის, ძლიერი ვაზოდილატატორის პეპტიდის, გამწვავება. თუმცა, ჯერ არ არის ცნობილი აღნიშნული მექანიზმი რა როლს თამაშობს ენალაპრილის მალეატის თერაპიული ეფექტის შემთხვევაში.
მოქმედების მექანიზმი
ენალაპრილი ანტიჰიპერტენზიულია ანტი-ჰიპერტენზიის მქონე პაციენტებშიც მაშინაც კი, თუ მექანიზმი, რომლის საშუალებითაც ენალაპრილი აქვეითებს არტერიულ წნევას, ახდენს რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის პირველად სუპრესიას.
ფარმაკოდინამიკური ეფექტები
არტერიული ჰიპერტენზიის მქონე პაციენტებში, ენალაპრილის მიღება იწვევს არტერიული წნევის შემცირებას, როგორც წოლის ასევე დგომის დროს, გულის რითმის მნიშვნელოვანი აჩქარების გარეშე.
სიმპტომური პოსტულარული ჰიპოტენზია იშვიათია. ზოგიერთ პაციენტში, არტერიული წნევის ოპტიმალური შემცირება შესაძლებელია მკურნალობის რამდენიმე კვირის შემდეგ. ენალაპრილის მიღების შეწყვეტა არ არის დაკავშირებული არტერიული წნევის სწრაფ გაზრდასთან.
აგფ-ს მოქმედების ეფექტური დაინჰიბირება ჩვეულებრივ ხდება ენალაპრილის ერთჯერადი დოზის მიღებიდან 2-4 საათის შემდეგ. ანტიჰიპერტენზიული მოქმედება, როგორც წესი იწყება 1 საათში, არტეიული წნევის შემცირება პიკს აღწევს მედიკამენტის მიღებიდან 4-6 საათის შემდეგ. ეფექტის ხანგრძლივობა დოზა-დამოკიდებულია. თუმცა, რეკომენდებული დოზის მიღების შემთხვევაში, ანტიჰიპერტენზიული და ჰემოდინამიკური ეფექტები ვლინდება 24 საათის განმავლობაში.
ჰემოდინამიკური ანალიზებით ესენციური ჰიპერტენზიის მქონე პაციენტებისათვის, არტერიული წნევის შემცირებას თან ახლავს პერიფერიული არტერიის რეზისტენტულობის შემცირება გულის ფუნქციონალური მაჩვენებლების მატებასთან ერთად და გულის რითმის მცირე ან მნიშვნელოვანი ცვლილება. ენალაპრილის შემდეგი მიღების დროს დაფიქსირდა თირკმელში სისხლის მიმოქცევის გაზრდა; გლომერულარული ფილტრაციის მაჩვენებელი უცვლელი დარჩა. არ დაფიქსირებულა ნატრიუმის ან სითხის შეკავების ნიშნები. თუმცა, პაციენტებში, რომელთაც აქვთ გლომერულარული ფილტრაციის დაბალი პრე-მკურნალობის მაჩვენებლები, ჩვეულებრივ გაიზარდა.
ხანმოკლე კლინიკურ კვლევებში, თირკმელის დაავადების მქონე დიაბეტიან ან დიაბეტის არ მქონე პაციენტებში, მცირდება ალბუმინურია, შარდის გამოყოფა და ენალაპრილის მიღების შემდეგ გამოვლინდა შარდის მთლიანი ცილა.
თიაზიდ-დიურეტიკებთან ერთად კომბინირებული მიღებისას, ენალაპრილის არტერიულლი წნევის დამაქვეითებელი ეფექტი არის დანამატი. ენალაპრილმა შესაძლებელია შეამციროს ან უარყოს თიაზიდით გამოწვეული ჰიპოკალემია.
გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, ციფრული და შარდმდენი საშუალებებით თერაპიის დროს, ენალაპრილით მკურნალობა (პეროლარულად ან ინტრავენურად) დაკავშირებულია პერიფერიული წინააღმდეგობის და სისხლის წნევის შემცირებასთან. გაიზარდა გულის გამომუშავება, მაშინ როცა გულისცემა (ჩვეულებრივ ამაღლებულია გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში) შემცირდა. ასევე შემცირდა ფილტვის კაპილარული სოლის წნევა. ასევე გამოვლინდა ტოლერანტულობა და გულის მწვავე უკმარისობა, როგორც ეს ვლინდება ნიუ – იორკის გულის ასოციაციის კრიტერიუმით. ეფექტები გრძელდება ხანგრძლივი მკურნალობის დროს.
პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ გულის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობა, ენალაპრილმა შეაჩერა პროგრესირებადი გულის დილატაცია / გაფართოება და უკმარისობა, რაც დასტურდება მარცხენა პარკუჭის ბოლოს დიასტოლური და სისტოლური მოცულობის შემცირებით და გაუმჯობესებული განდევნის ფრაქციით.
რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის ორმაგი ბლოკადა (RAAS)
ორი დიდი რანდომიზებული, კონტროლირებადი ტესტირება (ONTARGET (Ongoing Telmisartan Alone და Ramipril Global Endpoint Trial) და VA NEPHRON-D (The Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes)) შეისწავლეს აგფ- ინჰიბიტორის ერთობლივი გამოყენება ანგიოტენზინ II რეცეპტორის ბლოკატორით.
ONTARGET იყო კვლევა, რომელიც ჩატარდა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ გულ-სისხლძარღვთა ან ცერებროვასკულური დაავადება, ან შაქრიანი დიაბეტი ტიპი 2, რომელსაც თან ახლავს საბოლოო ორგანოს დაზიანება. VANEPHRON-D იყო კვლევა შაქრიანი დიაბეტი ტიპი 2 და დიაბეტური ნეფროპათიის მქონე პაციენტებში.
ამ კვლევებიდან არ გამოვლენილა სასარგებლო ეფექტი თირკმლის და/ან გულ-სისხლძარღვთა შედეგების და სიკვდილიანობის შესახებ, ხოლო დაფიქსირდა ჰიპერკალემიის გაზრდილი რისკი, თირკმელების მწვავე დაზიანება და / ან ჰიპოტენზია, მონოთერაპიასთან შედარებით.
მათი მსგავსი ფარმაკოდინამიკური თვისებებიდან გამომდინარე, ეს შედეგები ასევე მნიშვნელოვანია სხვა აგფ-ინჰიბიტორებისა და ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორებისთვის.
დიაბეტური ნეფროპათიის მქონე პაციენტებში, აგფ- ინჰიბიტორები და ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორები არ უნდა იქნას გამოყენებული ერთდროულად.
ALTITUDE (ალისკირენის ტიპი 2 დიაბეტის დროს, გულ-სისხლძარღვთა და თირკმლების დაავადებების ბოლო ეტაპის დროს) ჩატარდა კვლევა, რომელიც მიზნად ისახავდა აგფ-ინჰიბიტორის ან ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორისთვის ალისკირენის სტანდარტულ თერაპიაზე დამატებით სარგებლობის შესამოწმებლად, დიაბეტი ტიპი 2 და თირკმელების ქრონიკული დაავადების მქონე პაციენტებში, გულ-სისხლძარღვთა დაავადება, ან ორივე ერთად. უარყოფითი შედეგების გაზრდილი რისკის გამო, გამოკვლევა დასრულდა ადრე. ალისკირენის ჯგუფში მეტად ხშირი იყო გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებით სიკვდილი და ინსულტი, ვიდრე პლაცებო ჯგუფში, და უფრო ხშირად ალისკირენის ჯგუფში ვიდრე პლაცებო ჯგუფში გამოვლინდა გვერდითი მოვლენები და სერიოზული არასასურველი მოვლენები როგორიცაა (ჰიპერკალემია, ჰიპოტენზია და თირკმლის დისფუნქცია).
კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება
მულტიცენტრული, რანდომიზებული, ორმაგად-ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებადი კლინიკური გამოკვლევა (SOLVD მკურნალობის ტესტირება) გამოვლინდა მარცხენა ვენტიკულარული დისფუნქცია (LVEF < 35%). განხორციელდა 4228 პაციენტის რანდომიზება, რათა მიეღოთ პლაცებო (n=2,117) ან ენალაპრილი (n=2,111). პლაცებო გჯუფში 818 პაციენტს განუვითარდა გულის უკმარისობა ან გამოვლინდა სიკვდილიანობა (38,6%), აღნიშნული მონაცემი შედარდა ენალაპრილის ჯგუფის 630 პაციენტს (29,8%) (რისკის შემცირება 29%; 95% CI: 21-36%; p<0.001). პლაცებო ჯგუფის 518 პაციენტი (24,5%) და ენალაპრილის ჯგუფის 434 (20.6%) პაციენტი გარდაიცვალა ან მოხდა ჰოსპიტალიზირება ახალი ან გაუარესებული გულის უკმარისობით (რისკის შემცირება: 20%; 95% CI: 9-30%; p<0.001).
მულტიცენტრული, რანდომიზებული, ორმაგად-ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებადი კლინიკური გამოკვლევა (SOLVD მკურნალობის ტესტირება) გამოკვლეული იქნა მოსახლეობა გულის უკმარისობის სიმპტომური შეშუპებით, სისტოლური დისფუნქციით (განდევნის სიხშირე <35%). 2569 პაციენტი, რომლებსაც ჩაუტარდათ ჩვეულებრივი მკურნალობა გულის უკმარისობის დროს შემთხვევით დაევალათ ან პლაცებო (n = 1,284) ან ენალაპრილის (n = 1,285) მიღება. პლაცებო ჯგუფში დაფიქსირდა 510 სიკვდილიანობა (39,7%), ვიდრე ენალაპრილის ჯგუფში სადაც დაფიქსირდა 452 სიკვდილიანობა (35.2 %) (რისკის შემცირება: 16%; 95% CI: 5-26%; p = 0.0036). პლაცებო ჯგუფში იყო 461 გულ-სისხლძარღვთა სიკვდილიანობა , ვიდრე ენალაპრილის ჯგუფში 399, (რისკის შემცირება: 18%; 95% CI: 6-28%; p <0.002); ძირითადად, გულის პროგრესული უკმარისობის გამო, სიკვდილიანობის შემცირებით (პლაცებოს ჯგუფში 251 ვიდრე 209 ენალაპრილის ჯგუფში, რისკის შემცირება 22%, 95% CI: 6-35%). გულის უკმარისობის გაუარესების გამო, პაციენტთა მცირე ნაწილი გარდაიცვალა ან მოხდა საავადმყოფოში გადაყვანა (პლაცებო ჯგუფში 736 და ენალაპრილის ჯგუფში 613; რისკის შემცირება 26%; 95% CI: 18-34%; p <0.0001). საერთო ჯამში, SOLVD–ის ჩატარებულ კვლევაში, მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციის მქონე პაციენტებში ენალაპრილმა შეამცირა მიოკარდიუმის ინფარქტის რისკი 23% -ით (95% CI:11-34%; p<0.001) და 20%-ით შემცირდა სტაციონარული სტენოკარდიის ჰოსპიტალიზაციის რისკი (95% CI:9-29%, p< 0.001).
პედიატრიული ასაკის მოსახლეობა
6 წელზე უფროსი ასაკის ჰიპერტონიულ ბავშვებში, ენალაპრილის გამოყენების შეზღუდული გამოცდილება არსებობს. კლინიკურ კვლევაში, რომელშიც შედის 6-დან 16 წლამდე ასაკის 110 ჰიპერტონიული პედიატრიული პაციენტი სხეულის წონით ≥ 20 კგ და გლომერულური ფილტრაციის სიხშირით> 30 მლ / წთ / 1.73 მ2-ით, პაციენტებმა, რომელთა წონაც <50 კგ ყოველდღიურად მიიღეს ან 0.625 მგ, 2.5 მგ ან 20 მგ ენალაპრილის მალეატი, ხოლო პაციენტებმა, რომელთა წონაც ≥ 50 კგ იყო, მიიღეს 1,25 მგ, 5 მგ ან 40 მგ ენალაპრილის მალეატი ყოველდღიურად. ენალაპრილის მიღებამ დღეში ერთხელ შეამცირა არტერიული წნევა დოზადამოკიდებული გზით. ენალაპრილის დოზადამოკიდებული ანტიჰიპერტენზიული ეფექტურობა თანმიმდევრული იყო ყველა ქვეჯგუფში (ასაკი, ნეიჯერის ეტაპი, სქესი, რასა). თუმცა, ყველაზე დაბალი დოზების შესწავლისას 0.625 მგ და 1.25 მგ, საშუალოდ 0.02 მგ / კგ დღეში ერთხელ, არ გამოირჩეოდა ანტიჰიპერტენზიული ეფექტურობის შენარჩუნებით. შესწავლილი დოზის მაქსიმალური დოზა იყო 0.58 მგ / კგ (40 მგ-მდე) დღეში ერთხელ. წამლისმიერი გვერდითი ეფექტები არ განსხვავდებოდა ბავშვებში და მოზრდილებში.
ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
აბსორბცია
ორალურად მიღებული ენალაპრილის მალეატი სწრაფად შეიწოვება, ხოლო შრატში პიკური კონცენტრაცია აღინიშნება 1 საათის განმავლობაში. შარდის გამოყოფიდან გამომდინარე, პერორალურად მიღებული ენალაპრილის ტაბლეტებიდან ენალაპრილის შეწოვა დაახლოებით შეადგენს 60%-ს. პერორალურად მიღებული ენალაპრილის აბსორბციაზე არ მოქმედებს გასტროინტესტინალურ ტრაქტში საკვების არსებობა.
აბსორბციის შემდეგ, ორალურად მიღებული ენალაპრილი სწრაფად და ჭარბად გარდაიქმნება ენალაპრილატად, პოტენციური ანგიოტენზინ-გარდამქმნელი ფერმენტის ინჰიბიტორი. ენალაპრილატის პიკური კონცენტრაცია შრატში აღინიშნება ორალურად მიღებული ენალაპრილის დოზის მიღებიდან დაახლოებით 4 საათის შემდეგ. მრავალჯერადი დოზის მიღების შემდეგ, ენალაპრილატის დაგროვების ეფექტური ნახევარგამოყოფის ხანგრძლივობაა 11 საათი. თირკმელების ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში, ენალაპრილატის სტაბილური კონცენტრაცია შრატში მიიღწევა დაახლოებით 4 დღის მკურნალობის შემდეგ.
განაწილება
მთელ რიგ კონცენტრაციებში, რომლებიც თერაპიულად მნიშვნელოვანია, ადამიანის პლაზმის ცილებთან ენალაპრილატის შემცველობა არ აღემატება 60% -ს.
ბიოტრანსფორმაცია
გარდა იმისა, რომ იგი გარდაიქმენა ენალაპრილატად, ენალაპრილის მეტაბოლიზმის სხვა მონაცემების არ მოიპოვება.
ელიმინაცია
ენალაპრილი ძირითადად გამოიყოფა თირკმლის გზით. შარდში ძირითადი კომპონენტები წარმოდგენილნი არიან ენალაპრილატის, რაც შეადგენს დოზის დაახლოებით 40%-ს, და დაუშლელი ენალაპრილის სახით (დაახლოებით 20%).
თირკმლის ფუნქციის დარღვევა
ენალაპრილის მალეატის და ენალაპრილატის გამოყოფა იზრდება თირკმლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტებში. დღეში ერთხელ 5 მგ-ის მიღების შემდეგ, მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენნსი 40-60 მლ/წთ) ენალაპრილატის სტაბილური კონცენტრაციის AUC დაახლოებით 2-ჯერ უფრო მეტია, ვიდრე თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში. თირკმლის მწავავე უკმარისობის დროს (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ) AUC იმატებს დაახლოებით 8-ჯერ. ასეთი ხარისხის თირკმლის უკმარისობის დროს, ენალაპრილატის რამდენიმე დოზის მიღების შემდეგ, ნახევარგამყოფის პერიოდი ხანგრძლივდება, ხოლო სტაბილური კონცენტრაციის დრო მცირდება (იხ. პუნქტი 4.2).
ჰემოდიალიზის საშუალებით შესაძლებელია ენალაპრილატის ამოღება ზოგადი მოხმარებიდან. დიალიზის კლირენსია 62 მლ / წთ.
ბავშვები და მოზარდები
40 ჰიპერტენზიულ მამრობით და მდედრობით პედიატრიულ პაციენტში (2 თვის ასაკიდან 16 წლამდე) ჩატარდა ფარმაკოლოგიური კვლევები მრავალჯერადი დოზების გამოყენებით, რომლებიც ყოველდღიურად ღებულობდნენ 0.07 – 0.14 მგ/კგ ენალაპრილის მალეატს. აღნიშნული კვლევის საბოლოო შედეგებიდან გამოვლინდა, რომ ენალაპრილის ფარმაკოკინეტიკა მნიშვნელოვნად არ განსხვავდება მოზრდილებში და ბავშვებში. მონაცემები მიუთითებს, რომ AUC (სტანდარტიზირებული დოზა კილოგრამ წონასთან) იზრდება ასაკის შესაბამისად; თუმცა, AUC-ს მომატება არ აღინიშნება მაშინ, როდესაც აღნიშნული მონაცემების სტანდარტიზირება ხდება სხეულის ზედაპირის ფართობის შესაბამისად. სტაბილურ მდგომარეობაში აკუმულირებული ენალაპრილის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 14 საათს.
ლაქტაცია
დოზის მიღებიდან 4 – დან 6 საათამდე მშობიარობის შემდგომ, ხუთ ქალში ერთჯერადი 20 მგ ორალური დოზის მიღების შემდეგ, რძეში ენალაპრილის საშუალო პიკური დონე იყო 1.7 მკგ / ლ (დიაპაზონი 0.54 – დან 5.9 μგ / ლ). ენალაპრილატის საშუალო პიკური დონე იყო 1.7μგ / ლ (დიაპაზონი 1.2-დან 2.3 μგ / ლ); მწვერვალები სხვადასხვა დროს ვლინდება 24-საათიანი პერიოდის განმავლობაში. მხოლოდ რძის დონის მონაცემების გამოყენებით, ექსკლუზიურად ლაქტაციაზე მყოფი ჩვილის სავარაუდო მაქსიმალური დოზა იქნება დედის წონის რეგულირებადი დოზის დაახლოებით 0,16%.
ქალი, ვინც 11 თვის განმავლობაში იღებდა პერორალურად ენალაპრილს 10 მგ დღეში, აღენიშნა ენალაპრილის რძის პიკური დონეები 2 μგ / ლ 4 დოზის მიღებიდან 4 საათის შემდეგ, ხოლო დოზის მიღებიდან დაახლოებით 9 საათის განმავლობაში, ენალაპრილის პიკის დონე იყო 0,75 μგ / ლ. 24 საათის განმავლობაში, რძეში შემავალი ენალაპრილისა და ენალაპრილატის საერთო რაოდენობა იყო 1.44 μგ / ლ და 0.63 μგ / ლ, რძის შესაბამისად. ენალაპრილატის დონის დადგენა არ შეინიშნებოდა რძეში (<0.2 μგ / ლ) ენალაპრილის 5 მგ ერთჯერადი დოზის მიღებიდან 4 საათის შემდეგ, ერთ დედაში და 10 მგ ორ დედაში; ვერ მოხერხდა ენალაპრილის დონის დადგენა.
უსაფრთხოების პრეკლინიკური მონაცემები
ფარმაკოლოგიური უსაფრთხოების, განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობის, გენოტოქსიკურობის და კანცეროგენული პოტენციალის კვლევებზე დაყრდნობით, პრეკლინიკურმა მონაცემებმა არ გამოავლინა რაიმე განსაკუთრებული საფრთხე ადამიანისთვის. რეპროდუქციული ტოქსიკურობის შესწავლით დგინდება, რომ ენალაპრილი არ ახდენს გავლენას ნაყოფიერებაში და რეპროდუქციულ მოქმედებას ვირთხებში, და არ არის ტერატოგენული. კვლევაში, ლაქტაციის პერიოდში დაფიქსირდა პატარა ვირთხების სიკვდილიანობის შემთხვევბი, რომელშიც ქალი ვირთხები დოზირებულ იქნა გესტაციის დროს შეჯვარებამდე. ნაჩვენებია, რომ ნივთიერება კვეთს პლაცენტას და გამოიყოფა დედის რძეში. ანგიოტენზინის გარდამქმნელი ფერმენტის ინჰიბიტორები, როგორც ერთ – ერთი კლასი, ნაჩვენებია, რომ ფეტოტოქსიკურია მეორე ან მესამე ტრიმესტრში (იწვევს ნაყოფის დაზიანებას და / ან სიკვდილს).
ფარმაცევტული მონაცემები
დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი
ნატრიუმის წყალბადის კარბონატი, ლაქტოზის მონოჰიდრატი, მაგნიუმის სტეარატი [მცენარეული], სიმინდის სახამებელი, ტალკი, რკინის (III) ოქსიდი, ჰიდრატირებული რკინის (III) ოქსიდი.
შეუთავსებლობები
არ არის ცნობილი
შენახვის ვადა
2 წელი
შენახვის სპეციალური ზომები
ინახება 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე.
სინათლისგან დაცვის მიზნით ინახება ორიგინალ შეფუთვაში.
გაცემის რეჟიმი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
შეფუთვის აღწერა და შემადგენლობა
ალუმინი-ალუმინი-ბლისტერი
შეფუთვის ზომა: 30 ტაბლეტი
მარკეტინგული აუტორიზაციის მფლობელი
დენკ ფარმა გმბჰ & კო. კგ
პრინცრეგენტენშტრასე. 79
81675 მიუნხენი
გერმანია
მარკეტინგული ავტორიზაციის ნომერი გერმანიაში
გერმანიაში პირველი აუტორიზაციის თარიღი
ტექსტის მიმოხილვის თარიღი
08/2021
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.


