გამოიყენება შემდეგი მდგომაროების სამკრუნალოდ: დიდი დეპრესიული ეპიზოდები, პანიკური აშლილობა აგორაფობიით ან მის გარეშე, სოციალური შფოთვითი აშლილობა (სოციალური ფობია), გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა, ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობა (OCD).
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- ესციტალოპრამი (escitalopram)
- ფორმა და შეფუთვა
- 10მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი №56 (4X14)
- მწარმოებელი
- Abdi Ibrahim Ilac San ve Tic A.S., თურქეთი
- გაცემის წესი
- II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- ფსიქოანალეფსური საშუალებები, სეროტონინის უკუმიტაცების სელექციური ინჰიბიტორები
- ATC კოდი
- N06AB10
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ-034302
- რეგისტრირებულია
- 3 თებერვალი 2022, მოქმედებს 3 თებერვალი 2027-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- Abdi Ibrahim Ilac San ve Tic A.S (თურქეთი)
- განმცხადებელი
- სს აბდი იბრაჰიმ ილაჩ სანაი ვე ტიკარეტ ანონიმ შირკეტის საქართველოს წარმომადგენლობა
- GMP
- აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
ციტოლესი — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
გამოიყენება შემდეგი მდგომაროების სამკრუნალოდ:
დიდი დეპრესიული ეპიზოდები,
პანიკური აშლილობა აგორაფობიით ან მის გარეშე,
სოციალური შფოთვითი აშლილობა (სოციალური ფობია),
გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა,
ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობა (OCD).
მიღების წესი და დოზირება
20 მგ -ზე მაღალი სადღეღამისო დოზის უსაფრთხოება დადასტურებული არ არის.
65 წლამდე მოზრდილების მაქსიმალური დოზა იგივეა 20 მგ/დღეში.
დიდი დეპრესიული ეპიზოდები
ჩვეულებრივი დოზაა 10 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით, დოზა შეიძლება გაიზარდოს დღე-ღამეში მაქსიმუმ 20 მგ -მდე.
ჩვეულებრივ, 2-4 კვირაა საჭირო ანტიდეპრესანტული პასუხის მისაღებად. სიმპტომების გაქრობის შემდეგ, საჭიროა სულ მცირე 6 თვის განმავლობაში მკურნალობა პასუხის გასაძლიერებლად.
პანიკური აშლილობა აგორაფობიით ან მის გარეშე
საწყისი დოზა 5 მგ რეკომენდირებულია პირველი კვირის განმავლობაში, სანამ დოზა 10 მგ -მდე გაიზრდება ყოველდღიურად. დოზა შეიძლება კიდევ გაიზარდოს, მაქსიმუმ 20 მგ -მდე დღეში, დამოკიდებულია პაციენტის ინდივიდუალურ პასუხზე.
მაქსიმალური ეფექტურობა მიიღწევა დაახლოებით 3 თვის შემდეგ. მკურნალობა რამდენიმე თვე გრძელდება.
სოციალური შფოთვითი აშლილობა
ჩვეულებრივი დოზაა 10 მგ ერთხელ დღეში. ჩვეულებრივ, სიმპტომების შემსუბუქების მისაღწევად საჭიროა 2-4 კვირა. დოზა შეიძლება შემდგომში, პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით, შემცირდეს 5 მგ -მდე ან გაიზარდოს მაქსიმუმ დღეში 20მგ-მდე.
სოციალური შფოთვითი აშლილობა არის ქრონიკული მიმდინარეობის მქონე დაავადება და რეაგირების გასაძლიერებლად რეკომენდებულია მკურნალობა 12 კვირის განმავლობაში.მორეაგირეების გრძელვადიანი მკურნალობა შესწავლილია 6 თვის განმავლობაში და შეიძლება ჩაითვალოს ინდივიდუალურად, რეციდივის თავიდან ასაცილებლად; მკურნალობის სარგებელი უნდა გადაფასდეს რეგულარული ინტერვალებით.
სოციალური შფოთვითი აშლილობა არის კონკრეტული აშლილობის კარგად განსაზღვრული სადიაგნოსტიკო ტერმინოლოგია, რომელიც არ უნდა აურიონ გადაჭარბებულ სიმორცხვეში. ფარმაკოთერაპია მითითებულია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ აშლილობა მნიშვნელოვნად ერევა პროფესიულ და სოციალურ საქმიანობაში.
ამ მკურნალობის ადგილი კოგნიტურ ქცევით თერაპიასთან შედარებით არ არის შეფასებული. ფარმაკოთერაპია არის საერთო თერაპიული სტრატეგიის ნაწილი.
გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა
საწყისი დოზაა 10 მგ ერთხელ დღეში. პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით, დოზა შეიძლება გაიზარდოს დღეში მაქსიმუმ 20 მგ -მდე
მორეაგირეთა გრძელვადიანი მკურნალობა შესწავლილია მინიმუმ 6 თვის განმავლობაში პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ 20 მგ/დღეში. მკურნალობის სარგებელი და დოზა უნდა გადაფასდეს რეგულარული ინტერვალებით (იხ. პარაგრაფი 5.1).
ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობა (OCD)
საწყისი დოზაა 10 მგ ერთხელ დღეში. პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით, დოზა შეიძლება გაიზარდოს დღეში მაქსიმუმ 20 მგ -მდე.
რადგან OCD არის ქრონიკული დაავადება, პაციენტებს უნდა ჩაუტარდეთ მკურნალობა საკმარისი პერიოდის განმავლობაში, რათა დარწმუნდნენ, რომ ისინი სიმპტომების გარეშე არიან.
მკურნალობის სარგებელი და დოზა უნდა გადაფასდეს რეგულარული ინტერვალებით (იხ. პარაგრაფი 5.1).
გამოყენების მეთოდი:
ციტოლესუ მიიღება ერთჯერადი სადღეღამისო დოზის სახით, მიღება შეიძლება საკვებთან ერთად ან მის გარეშე.
დამატებითი ინფორმაცია განსაკუთრებული პოპულაციების შესახებ:
თირკმლის ფუნქციის შემცირება
თირკმლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის. სიფრთხილეა რეკომენდებული პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის მკვეთრად დაქვეითებით (CLCr <30 მლ/წთ) (იხ. პარაგრაფი 5.2).
ღვიძლის ფუნქციის შემცირება
მკურნალობის პირველი ორი კვირის განმავლობაში რეკომენდებულია საწყისი დოზა 5 მგ დღე -ღამეში პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობით. პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით, დოზა შეიძლება გაიზარდოს დღეში 10მგ-მდე. სიფრთხილით და დოზის დამატებითი სიფრთხილით ტიტრაცია რეკომენდებულია პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის მკვეთრად დაქვეითებით (იხ. პარაგრაფი 5.2).
პედიატრული პოპულაცია (<18 წელი):
ციტოლესი არ უნდა გამოიყენონ ბავშვების და 18 წლამდე ასაკის მოზარდების სამკურნალოდ (იხ. პარაგრაფი 4.4).
გერიატრული პოპულაცია (> 65 წლის ასაკი)
საწყისი დოზაა 5მგ დღეში. პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით, დოზა შეიძლება დღე-ღამეში მაქსიმუმ 10მგ-მდე გაიზარდოს (იხ. პარაგრაფი 5.2).
სოციალური შფოთვითი დავადებისას ციტოლესის ეფექტურობა ხანდაზმულ პაციენტებში შესწავლილი არ არის.
პაციენტები, რომლებსაც ცუდი მეტაბოლიზმი აქვთ CYP2C19 გამო
პაციენტებისთვის, რომლებსაც ცუდი მეტაბოლიზმი აქვთ CYP2C19 გამო, რეკომენდებული საწყისი დოზაა 5მგ დღეში პირველი ორი კვირის განმავლობაში. , პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით, დოზა შეიძლება დღეში 10მგ-მდე გაიზარდოს (იხ. პარაგრაფი 5.2).
მოხსნის სიმპტომები აღინიშნება მკურნალობის შეწყვეტისას
უეცარ მოხსნას უნდა მოერიდონ. მოხსნის სიმპტომების რისკის შესამცირებლად, ესციტალოპრამით მკურნალობის შეწყვეტისას დოზა თანდათან უნდა შემცირდეს სულ მცირე ერთიდან ორ კვირაში, (იხ. პარაგრაფი 4.4 და 4.8). თუ დოზის შემცირების ან მკურნალობის შეწყვეტის შემდგომ განვითარდება აუტანელი სიმპტომები, შეიძლება განიხილონ ადრე დანიშნული დოზის განახლება. შემდგომში ექიმმა შეიძლება გააგრძელოს დოზის შემცირება, მაგრამ უფრო თანდათანობით.
უკუჩვენებები
უკუნაჩვენებია პაციენტებისთვის რომლებსაც აღენიშნებათ მომატებული მგრძნობელობა ესციტალოპრამის ან რომელიმე შემავსებლის მიმართ (იხ. პარაგრაფი 6.1).
მონოამინოოქსიდაზას არა-სელექციური, შეუქცევადი ინჰიბიტორებით (მაო-ინჰიბიტორები) თანმხლები მკურნალობა უკუნაჩვენებია სეროტონინული სინდრომის რისკის გამო, რომლის დროსაც აღინიშნება აჟიტირება, ტრემორი, ჰიპერთერმია და სხვ (იხ. პარაგრაფი 4.5).
ესციტალოპრამის კომბინაცია შექცევად მაო-A ინჰიბიტორებთან (მაგ. მოკლობემიდი) ან შექცევად არა-სელექციურ მაო-ინჰიბიტორთან-ლინეზოლიდთან უკუნაჩვენებია, სეროტონინული სინდრომს განვითარების რისკის გამო (იხ. პარაგრაფი 4.5).
ესციტალოპრამი უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ QT ინტერვალის გახანგრძლივობა ან თანდაყოლილი გრძელი QT სინდრომი.
ესციტალოპრამის გამოყენება უკუნაჩვენებია იმ სამედიცინო პროდუქტებთან ერთად, რომელბიც QT ინტერვალს ახანგრძლივებს.
ესციტალოპრამის ფიმოზიდთან კომბინაცია უკუნაჩვენებია.
სიფრთხილის ზომები
შემდგომი გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები ეხება ყველა პრეპარატს SSRIs თერაპიულ კლასში (სეროტონინის უკუმიტაცების სელექციური ინჰიბიტორები).
გამოყენება ბავშვებსა და 18 წლამდე ასაკის მოზარდებში
18 წლამდე ასაკის ბავშვებისა და მოზარდების სამკურნალოდ ციტოლესი არ უნდა გამოიყენონ. სუიციდთან დაკავშირებული ქცევები (სუიციდის მცდელობა და სუიციდური აზრები) და მტრობა (უპირატესად აგრესია, ოპოზიციური ქცევა და რისხვა) უფრო ხშირად დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში ბავშვებსა და მოზარდებში ანტიდეპრესანტებით მკურნალობისას, ვიდრე პლაცებოს გამოყენების დროს.. თუ კლინიკური საჭიროებიდან გამომდინარე, მაინც იქნა მიღებული მკურნალობის გადაწყვეტილება, საჭიროა პაციენტის ინტენსიური მონიტორინგი სუიციდის სიმპტომების გამოვლენისათვის. გარდა ამისა, არ არსებბოს ბავშვთა და მოზარდთა უსაფრთხოების გრძელვადიანი მონაცემები ზრდის, მომწიფების და კოგნიტური და ქცევითი განვითარების შესახებ.
პარადოქსული შფოთვა
პანიკური აშლილობის მქონე ზოგიერთ პაციენტს შეიძლება აღენიშნებოდეს შფოთვის სიმპტომები ანტიდეპრესანტებით მკურნალობის დასაწყისში. ეს პარადოქსული რეაქცია ჩვეულებრივ ქრება მკურნალობის გაგრძელებიდან ორი კვირის განმავლობაში.ანქსიოგენური ეფექტის ალბათობის შესამცირებლად რეკომენდებულია დაბალი საწყისი დოზა (იხ. პარაგრაფი 4.2).
კრუნჩხვები
ესციტალოპრამის მიღება უნდა შეწყდეს, თუ პაციენტს პირველად აღენიშნება კრუნჩხვები, ან თუ აღინიშნება კრუნჩხვების სიხშირის ზრდა (პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ეპილეფსიის წინა დიაგნოზი). SSRI– ები თავიდან უნდა იქნას აცილებული არასტაბილური ეპილეფსიის მქონე პაციენტებში. კონტროლირებადი ეპილეფსიით დაავადებულ პაციენტებში საჭიროა ინტენსიური მონიტორინგი.
მანია
SSRI– ები სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ანამნეზში მანიის/ჰიპომანიის ისტორიის მქონე პაციენტებში. SSRI– ები უნდა შეწყდეს მანიაკალურ ფაზაში მყოფ ნებისმიერ პაციენტში.
დიაბეტი
დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში SSRI– ით მკურნალობამ შეიძლება იმოქმედოს გლიკემიური კონტროლზე (ჰიპოგლიკემია ან ჰიპერგლიკემია). შეიძლება საჭირო გახდეს ინსულინის და/ან ორალური ჰიპოგლიკემიური დოზის კორექცია.
სუიციდი/სუიციდური აზრები ან კლინიკური გაუარესება
ანტიდეპრესანტული საშუალებების გამოყენებისას, განსაკუთრებით ბავშვებში და 24 წლამდე ახალგაზრდა მოზარდებში, არსებობს სუიციდური აზრების და სუიციდის მცდელობის ზრდის შესაძლებლობა. აქედან გამომდინარე, საჭროა ყველა პაციენტის მონიტორინგი ოჯახის წევრის ან მომვლელის მიერ, მოულოდნელი ქცევითი ცვლილებების გამო, როგორიცაა შფოთვა და აკათიზია, ან სუიციდის ალბათობა, განსაკუთრებით პრეპარატით თერაპიის კურსის საწყის თვეებში, ან დოზის ცვლილების დროს-იქნება ეს გაზრდა თუ შემცირება. ციტოლესი ნაჩვენებია ძირითადი დეპრესიული მდგომარეობების სამკურნალოდ, პანიკური აშლილობის (აგორაფობიით ან მის გარეშე) სოციალური შფოთვითი აშლილობის (სოციალური ფობია), განზოგადებული შფოთვითი აშლილობის და ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობის (OCD) სამკურნალოდ 18 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში. ციტოლესი არ უნდა იქნას გამოყენებული 18 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში. ხანდაზმულ პაციენტებში ციტოლესის ეფექტურობა სოციალური შფოთვის აშლილობისას შესწავლილი არ არის.
დეპრესია ასოცირდება სუიციდური აზრების, თვითდაზიანებისა და სუიციდის გაზრდასთან (სუიციდთან დაკავშირებული მოვლენები). ეს რისკი გრძელდება მანამ, სანამ არ მოხდება მნიშვნელოვანი რემისია. იმის გამო, რომ გაუმჯობესება შეიძლება არ მოხდეს მკურნალობის პირველი რამდენიმე კვირის ან მეტი ხნის განმავლობაში, საჭიროა პაციენტების ინტენსიური მონიტორინგი, სანამ ეს გაუმჯობესება არ დადგება. არსებობს ზოგადი კლინიკური გამოცდილება, რომ სუიციდის რისკი შეიძლება გაიზარდოს გამოჯანმრთელების ადრეულ სტადიაზე.
სხვა ფსიქიატრიული მდგომარეობა, რომლისთვისაც ესციტალოპრამი ინიშნება, ასევე შეიძლება ასოცირებული იყოს სუიციდთან დაკავშირებული მოვლენების გაზრდილი რისკთან. გარდა ამისა, ეს პირობები შეიძლება თანმხლები იყოს ძირითადი დეპრესიული აშლილობასთან. იგივე სიფრთხილის ზომები, რომლებიც მიიღება ძირითადი დეპრესიული აშლილობის მქონე პაციენტების მკურნალობისას, უნდა გამოიყენონ სხვა ფსიქიატრიული აშლილობის მქონე პირებთან.
პაციენტები, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ სუიციდთან დაკავშირებული მოვლენები, ან ისინი, ვინც მკურნალობის დაწყებამდე ავლენენ სუიციდური აზროვნების მნიშვნელოვან ხარისხს, სუიციდური აზრების ან სუიციდის მცდელობის უფრო მაღალი რისკის ქვეშ არიან, ამიტომ მკურნალობის განმავლობაში უნდა იყვნენ ინტენსიური მონიტორინგის ქვეშ.
აკათიზია/ფსიქომოტორული მოუსვენრობა
SSRI/SNRI– ების გამოყენება ასოცირდება აკათიზიის განვითარებასთან, ახასიათებს სუბიექტურად უსიამოვნო ან დამაბნეველი მოუსვენრობა და ხშირი გადაადგილების საჭიროება, თან ახლავს ჯდომის ან დგომის უუნარობას ეს, სავარაუდოდ აღინიშნება მკურნალობის პირველი რამდენიმე კვირის განმავლობაში. პაციენტებში, რომლებსაც ეს სიმპტომები აღენიშნებათ, დოზის გაზრდა შეიძლება საზიანო იყოს.
ჰიპონატრიემია
ჰიპონატრემია, სავარაუდოდ, ანტიდიურეზული ჰორმონის არასათანადო სეკრეციის გამო (SIADH), იშვიათად აღინიშნება SSRI– ების გამოყენებისას და საერთოდ ქრება თერაპიის შეწყვეტისას. სიფრთხილე უნდა გამოიჩინონ რისკის ქვეშ მყოფ პაციენტებში, მაგალითად, ხანდაზმულებში ან ციროზით დაავადებულ პირებში, ან სხვა მედიკამენტებთან ერთად გამოყენებისას, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპონატრემია.
ჰემორაგია
აღწერილია კანის სისხლდენის ანომალიები, როგორიცაა ექიმიმოზი და პურპურა, SSRI– ით. სიფრთხილეა საჭირო პაციენტებში, რომლებიც იღებენ SSRI– ს, განსაკუთრებით პერორალურ ანტიკოაგულანტებთან ერთდროული გამოყენებისას, იმ პრეპარატების მიღებისას რომლებიც მოქმედებს თრომბოციტების ფუნქციაზე (მაგ. ატიპიური ანტიფსიქოზური საშუალებები და ფენოთიაზინები, ტრიციკლური ანტიდეპრესანტების უმეტესობა, აცეტილსალიცილის მჟავა და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები), ტიკლოპიდინი და დიპირიდამოლი) და პაციენტებში სისხლდენის ცნობილი ტენდენციით.
ელექტროკონვულსიური თერაპია (ECT)
SSRIs და ECT ერთად გამოყენების კლინიკური გამოცდილება უცნობია, აქედან გამომდინარე რეკომენდებულია სიფრთხილე.
სეროტონინული სინდრომი
სიფრთხილეა საჭირო თუ ესციტალოპრამი გამოიყენება სეროტონერგული ეფექტის მქონე სამკურნალო საშუალებებთან ერთად, როგორიცაა სუმატრიპტანი ან სხვა ტრიპტანები, ტრამადოლი და ტრიპტოფანი. იშვიათ შემთხვევებში, სეროტონინის სინდრომი დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იყენებდნენ SSRI– ს სეროტონერგულ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად.
სიმპტომების ერთობლიობა, როგორიცაა აღგზნება, ტრემორი, მიოკლონუსი და ჰიპერთერმია, შეიძლება მიუთითებდეს ამ მდგომარეობის განვითარებაზე. ამ შემთხვევაში SSRI– ით და სეროტონინერგული მედიკამენტებით მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და უნდა დაიწყოს სიმპტომური მკურნალობა.
კრაზანა
SSRIs და კრაზანას (Hypericum perforatum) შემცველი მედიკამენტების ერთად გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს გვერდით რეაქციების სიხშირე (იხ. პარაგრაფი 4.5).
მოხსნის სიმპტომები მკურნალობის შეწყვეტისას
მკურნალობის შეწყვეტისას მოხსნის სიმპტომები ხშირია, განსაკუთრებით უცბად მოხსნისას (იხ. პარაგრაფი 4.8). კლინიკურ კვლევებში მკურნალობის შეწყვეტის დროს აღნიშნული გვერდითი მოვლენები განვითარდა დაახლოებით პაციენტების 25%-ში, რომლებიც ესციტალოპრამით მკურნალობდნენ და იმ პირების 15%-შ, რომლებიც პლაცებოს იღებდნენ.
მოხსნის სიმპტომების რისკი შეიძლება დამოკიდებული იყოს რამდენიმე ფაქტორზე, თერაპიის ხანგრძლივობის, დოზის და დოზის შემცირების სისწრაფის ჩათვლით. ყველაზე ხშირად აღწერილი რეაქციებია თავბრუსხვევა, სენსორული დარღვევები (პარესთეზიის ჩათვლით და ელექტრო შოკის შეგრძნებები), ძილის დარღვევა (უძილობის და მძაფრი სიზმრების ჩათვლით), აგზნება ან შფოთვა, გულისრევა და/ან ღებინება, ტრემორი, დაბნეულობა, ოფლიანობა, თავის ტკივილი, დიარეა, პალპიტაცია, ემოციური არასტაბილურობა, გაღიზიანება, და მხედველობის. ჩვეულებრივ, ეს სიმტომები მსუბუქი და საშუალოა, ზოგ პაციენტში შეიძლება იყოს მწვავე.
ისინი ჩვეულებრივ ვითარდება მკურნალობის მოხსნიდან პირველი რამდენიმე დღის განმავლობაშ, მაგრამ ძალიან იშვიათად ასეთი სიმპტომები აღწერილია პაციენტებში, რომლებმაც დოზა შემთხვევით გამოტოვეს.
ჩვეულებრივ ეს სიმპტომები თვით-შეზღუდულია და 2 კვირის განმავლობაში ქრება, თუმცა ზოგ ინდივიდში შეიძლება გახანგრძლივდეს (2-3 თვე ან მეტი). აქედან გამომდინარე რეკომენდებულია ესციტალოპრამის თანდათან შემცირება მკურნალობის მოხსნისას, რამდენიმე კვირის ან თვის განმავლობაში, პაციენტის საჭიროების მიხედვით (იხ. პარაგრაფი „მოხსნის სიმპტომები, რომლებიც აღნიშნება მკურნალობის შეწყვეტისას“).
სექსუალური დისფუნქცია
სეროტონინის უკუმიტაცების სელექციური ინჰიბიტორები (SSRIs) / სეროტონინის ნორეპინეფრინის უკუმიტაცების ინჰიბიტორები (SNRIs) შეიძლება იწვევდეს სექსუალური დისფუნქციის სიმპტომებს (იხ. პარაგრაფი 4.8). აღწერილია გახანგრძლივებული სექსუალური დისფუნქცია, როდესაც სიმპტომები პერსისტირებს SSRI/SNRI მოხსნის მიუხედავად.
გულის იშემიური დაავადება
შეზღუდული კლინიკური გამოცდილების გამო, სიფრთხილეა საჭირო გულის იშემიური დაავადების მქონე პაციენტებში (იხ. პარაგრაფი 5.3).
QT ინტერვალის გახანგრძლივება
აღმოჩნდა, რომ ესციტალოპრამი იწვევს QT ინტერვალის დოზა-დამოკიდებულ გახანგრძლივებას. QT ინტერვალის გახანგრძლივების და ვენტრიკულური არითმიის შემთხევები, torsade de pointes ჩათვლით, აღწერილია პოსტ-მარკეტინგულ პერიოდში, ძირითადად მდედრობითი სქესის პაციენტებში, ჰიპოკალიემიით ან არსებული QT ინტერვალის გახანგრძლივებით ან გულის სხვა დაავადებებით (იხ. პარაგრაფები 4.3, 4.5, 4.8, 4.9 და 5.1).
სიფრთხილეა საჭირო პაციენტებში, რომლებშიც მაღალია Torsade de Pointes განვითრების რისკი; მაგალითად, რომლებსაც აღენიშნებათ გულის დეკომპენსირებული უკმარისობა, ბოლო პერიოდში გადატანილი აქვთ მიოკარდიუმის ინფარქტი, ბრადიარითმია ან ჰიპოკალიემიისადმი წინასწარგანწყობა ან ჰიპომაგნიემია, თანმხლები დაავადებების ან მედიკამენტების გამო.
სიფრთხილეა საჭირო ბრადიკარდიის მქონე პაციენტებში; ან პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტი ან გულის დეკომპენსირებული უკმარისობა.
ელექტროლიტური დარღვევები, როგორიცაა ჰიპოკალემია და ჰიპომაგნიემია, ზრდის ავთვისებიანი არითმიების განვითარების რისკს და ესციტალოპრამით მკურნალობის დაწყებამდე უნდა გამოსწორდეს.
თუ გულის სტაბილური დაავადების მქონე პაციენტები მკურნალობენ, მკურნალობის დაწყებამდე უნდა გაითვალისწინონ ეკგ -ს მიმოხილვა.
თუ ესციტალოპრამით მკურნალობისას გამოვლინდა გულის არითმიის ნიშნები, მკურნალობა უნდა შეწყდეს და უნდა ჩატარდეს ეკგ.
პერსისტიული პულმონარული ჰიპერტენზიის რისკი ახალშობილში
ეპიდემიოლოგიურმა მონაცემებმა აჩვენა რომ ორსულობის, გასაკუთრებით ორსულობის გვიან პერიოდში SSRIs გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს პერსისტიული პულმონარული ჰიპერტენზიის რისკი ახალშობილებში (იხ. პარაგრაფი 4.6).
დახურულკუთხოვანი გლაუკომა
SSRIs, ესციტალოპრამის ჩათვლით შეიძლება მოქმედებდეს გუგის ზომაზე და გამოიწვიოს მიდრიაზი. ამ მიდრიაზულ ეფექტს გააჩნია თვალის კუთხის შევიწროების პოტენციალი, რაც გამოიწვევს თვალშიდა წნევის მომატებას და დახურულკუთხოვან გლაუკომას, განსაკუთრებით წინასწარ განწყობის მქონე პაციენტებში. აქედან გამომდინარე ესციტალოპრამი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ ანამნეზში დახურულკუთხოვანი გლაუკომის ან გლაუკომის მქონე პაციენტებში.
ეს სამედიცინო პროდუქტი შეიცავს 1მმოლ-ზე (23მგ) ნაკლებ ნატრიუმს <დოზაში> ანუ პრაქტიკულად „ნატრიუმისგან თავისუფალია“.
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
ფარმაკოდინამიური ურთიერთქმედება
უკუნაჩვენები კომბინციები
MAOIs არა-სელექციური ინჰიბიტორები
სერიოზული რეაქციების შემთხვევები აღწერილია პაციენტებში, რომლებიც SSRI -ს იღებენ მონოამინოოქსიდაზას არა-სელექციურ, შეუქცევად ინჰიბიტორებთან ერთად (MAOI) და პაციენტებში, რომლებმაც ბოლო დროს SSRI მკურნალობა და დაიწყეს MAOI მიღება (იხ. პარაგრაფი 4.3). ზოგ შემთხვევებში, პაციენტს განუვითარდა სეროტონინული სინდრომი (იხ. პარაგრაფი 4.8). ესციტალოპრამი უკუნაჩვენებია MAOIs-ს არა-სელექციურ, შეუქცევად ინჰიბიტორებთან კომბინაციაში. ესციტალოპრამის გამოყენება შეიძლება დაიწყოს შეუქცევადი MAOI-თი მკურნალობის შეწყვეტიდან 14 დღის შემდეგ. არა-სელექციური, შეუქცევადი MAOI-ს გამოყენების დაწყებამდე მინიმუმ 7 დღე უნდა გავიდეს ესციტალოპრამით მკურნალობის მოხსნის შემდეგ.
შექცევადი, სელექციური MAO-A ინჰიბიტორი (მოკლობემიდი)
სეროტონინის სინდრომის რისკის გამო, ესციტალოპრამის კომბინაცია MAO-A ინჰიბიტორთან, როგორიცაა მოკლობემიდი, უკუნაჩვენებია (იხ. პარაგრაფი 4.3). თუ კომბინაცია აუცილებელია, ის უნდა დაიწყოს მინიმალური რეკომენდებული დოზით და უნდა გაძლიერდეს კლინიკური მონიტორინგი.
შექცევადი, არა-სელექციური MAO-ინჰიბიტორი (ლინეზოლიდი)
ანტიბიოტიკი ლინეზოლიდი არის შექცევადი არასელექციური MAO ინჰიბიტორი და არ უნდა გამოიყენონ პაციეტნებში, რომლებიც მკურნალობენ ესციტალოპრამით. თუ კომბინაცია აუცილებელია ის უნდა მიეცეს მინიმალური დოზებით და მჭიდრო კლინიკური მონიტორინგის ქვეშ (იხ. პარაგრაფი 4.3).
შეუქცვადი, სელექციური MAO-B ინჰიბიტორი (სელეგილინი)
სელეგილინთან (MAO-B შეუქცევადი ინჰიბიტორი) კომბინაციაში სიფრთხილეა საჭირო სეროტონინის სინდრომის განვითარების რისკის გამო. სელეგილინის დოზები 10 მგ-მდე დღეში უსაფრთხოდ გამოიყენებოდა რაციმიურ ციტალოპრამთან ერთად.
ესციტალოპრამის ფიმოზიდთან ერთად გამოყენება უკუნაჩვენებია.
QT ინტერვალის გახანგრძლივება
ესციტალოპრამის ფარმაკოკინეტიკური და ფარმაკოდინამიკური კვლევები სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთად, რომლებიც ახანგრძლივებს QT ინტერვალს, არ ჩატარებულა. ესციტალოპრამის და ამ სამკურნალო საშუალებების დამატებითი ეფექტის გამორიცხვა შეუძლებელია. ამიტომ ესციტალოპრამის ერთდროული გამოყენება სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც ახანგრძლივებენ QT ინტერვალს, როგორიცაა IA და III კლასის ანტიარითმული საშუალებები, ანტიფსიქოზური საშუალებები (მაგ. ფენოთიაზინის წარმოებულები, ფიმოზიდი, ჰალოპერიდოლი), ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები, გარკვეული ანტიმიკრობული საშუალებები (მაგ. სპარფლოქსაცინი, მოქსიფლოქსაცინი, პენტამიდინი, მალარიის საწინააღმდეგო მკურნალობა, განსაკუთრებით ჰალოფანტრინი), გარკვეული ანტიჰისტამინური საშუალებები (მაგ. ასტემიზოლი, მიზოლასტინი), უკუნაჩვენებია.
კომბინაციები, რომელთა გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე
სეროტონინერგული სამედიცინო პროდუქტები
სეროტონერგულ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად (მაგ. ტრამადოლი, სუმატრიპტანი და სხვა ტრიპტანები) გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს სეროტონინული სინდრომი.
სამედიცინო პროდუქტები, რომლებიც აქვეითებს კრუნჩხვების ზღურბლს
SSRIs -ს შეუძლია კრუნჩხვების ზღურბლის დაქვეითება. სიფრთხილეა საჭირო სხვა სამკურნალო საშუალებების ერთდროული გამოყენებისას, რომელთაც შეუძლიათ შეამცირონ კრუნჩხვების ზღურბლი (მაგალითად, ანტიდეპრესანტები (ტრიციკლური, SSRIs), ნეიროლეპტიკები (ფენოთიაზინები, თიოქსანთენები და ბუტიროფენონები), მეფლოკინი, ბუპროპიონი და ტრამადოლი).
ლითიუმი, ტრიფტოფანი
SSRI– ს ლითიუმთან ან ტრიპტოფანთან ერთად გამოყენებისას აღწერილია გაძლიერებული ეფექტები, ამიტომ SSRI– ების ამ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე.
კრაზანა
SSRIs -ს და კრაზანას (Hypericum perforatum) შემცველი სამედიცინო პროდუქტების ერთად გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს გვერდით რეაქციების რისკის ზრდა (იხ. პარაგრაფი 4.4).
ჰემორაგია
ესციტალოპრამის პერორალურ ანტიკოაგულანტებთან კომბინაციისას შეიძლება დაზიანდეს ანტიკოაგულანტული ეფექტები. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ პერორალურ ანტიკოაგულანტურ თერაპიას, საჭიროა კოაგულაციის ფრთხილი მონიტორინგი ესციტალოპრამის დაწყების ან შეწყვეტისას (იხ. პარაგრაფი 4.4). არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების) ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის ტენდენცია (იხ. პარაგრაფი 4.4).
ალკოჰოლი
ესციტალოპრამსა და ალკოჰოლს შორის ფარმაკოდინამიკური ან ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება მოსალოდნელი არ არის. თუმცა, სხვა ფსიქოტროპული სამკურნალო საშუალებების მსგავსად, ალკოჰოლთან კომბინაცია არ არის მიზანშეწონილი.
სამედიცინო პროდუქტები, რომლებიც იწვევს ჰიპოკალიემიას/ჰიპომაგნიემიას
რადგან ის ზრდის ავთვისებიანი არითმიის რისკს, სიფრთხილეა საჭირო იმ სამკურნალო საშუალებების გამოყენებისას, რომლებიც იწვევენ ჰიპოკალიემიას / ჰიპომაგნიემიას (იხ. პარაგრაფი 4.4)
ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება
სხვა სამედიცინო პროდუქტების გავლენა ესციტალპრამის ფარმაკოკინეტიკაზე
ესციტალოპრამის მეტაბოლიზმი ძირითადად მედიატირებულია CYP2C19-ით. CYP3A4 ა CYP2D6შეიძლება ასევე მონაწილეობდეს მეტაბლიზმში, თუმცა უფრო მცირე მასშტაბით. მთავარი მეტაბოლიტის-დემეტილირებული ესციტალოპრამის მეტაბოლიზმის ნაწილობრივი კატალიზატორია CYP2D6.
ესციტალოპრამის 30მგ ომეპრაზოლთან ერთად (CYP2C19 ინჰიბიტორი) დღე-ღამეში ერთხელ მიღებამ გამოიწვია გამოიწვია ესციტალოპრამის პლაზმური კონცენტრაციის ზომიერი (დაახლოებით 50%) მომატება.
ესციტალოპრამის 400მგ ციმეტიდინთან ერთად (ზომიერად ძლიერი ზოგადი ფერმენტის ინჰიბიტორი) დღე-ღამეში ორჯერ გამოყენებამ გამოიწვია ესციტალოპრამის პლაზმური კონცენტრაციის ზომიერი (დაახლოებით 70%) მომატება. სიფრთხილეა საჭირო ესციტალოპრამის ციმეტიდინთან კომბინაციაში მიღებისას. შეიძლება საჭირო გახდეს დოზის კორექცია. ამრიგად, სიფრთხილე უნდა იქნას გამოყენებული CYP2C19 ინჰიბიტორებთან ერთად (მაგალითად, ომეპრაზოლი, ეზომეპრაზოლი, ფლუვოქსამინი, ლანსოპრაზოლი, ტიკლოპიდინი) ან ციმეტიდინთან ერთად გამოყენებისას. ესციტალოპრამის დოზის შემცირება შეიძლება საჭირო გახდეს თანმხლები მკურნალობის დროს გვერდითი ეფექტების მონიტორინგის საფუძველზე.
ესციტალოპრამის ეფექტი სხვა სამედიცინო პროდუქტების ფარმაკოკინეტიკაზე
ესციტალოპრამი არის CYP2D6 ენზიმის ინჰიბიტორი. სიფრთხილეა რეკომენდებული, როდესაც ესციტალოპრამი ერთდროულად გამოიყენება სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც ძირითადად მეტაბოლიზდება ამ ფერმენტის მიერ და რომლებსაც აქვთ ვიწრო თერაპიული ინდექსი, მაგ. ფლეკაინიდი, პროპაფენონი და მეტოპროლოლი (როდესაც გამოიყენება გულის უკმარისობისას), ან ცნს -ის მოქმედი სამკურნალო საშუალებები, რომლებიც ძირითადად მეტაბოლიზდება CYP2D6– ით, მაგ. ანტიდეპრესანტები, როგორიცაა დეზიპრამინი, კლომიპრამინი და ნორტრიპტილინი ან ანტიფსიქოზური საშუალებები, როგორიცაა რისპერიდონი, თიორიდაზინი და ჰალოპერიდოლი. შეიძლება საჭირო გახდეს დოზის კორექცია.
დეზიპრამინთან ან მეტოპროლოლთან ერთდროულმა მიღებამ ორივე შემთხვევაში გამოიწვია ამ ორი CYP2D6 სუბსტრატის პლაზმური დონის ორჯერ გაზრდა.
In vitro კვლევებმა აჩვენა, რომ ესციტალოპრამი ასევე იწვევს CYP2C19– ის სუსტ ინჰიბირებას. სიფრთხილეა რეკომენდებული იმ სამკურნალო საშუალებების ერთდროული გამოყენებისას, რომლებიც მეტაბოლიზდება CYP2C19– ით.
ორსულობა და ძუძუთი კვება
ორსულობის კატეგორია C.
შვილოსნობის უნარის მქონე პაციენტები/კონტრაცეფცია
ორსულობის დროს ესციტალოპრამის გამოყენების შესახებ არსებობს მხოლოდ შეზღუდული კლინიკური მონაცემები.
ორსულობა
ციტოლესი არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს, გარდა აუცილებლობისა და მხოლოდ რისკის/სარგებლის ფრთხილად განხილვის შემდეგ.
ახალშობილებზე დაკვირვება უნდა მოხდეს, თუ დედის მიერ ციტოლესის გამოყენება გრძელდება ორსულობის შემდგომ ეტაპებზე, განსაკუთრებით მესამე ტრიმესტრში. ორსულობის დროს თავიდან უნდა იქნას აცილებული უეცარი შეწყვეტა.
დედების მიერ ორსულობის გვიან სტადიებზე SSRI/SNRI-ს გამოყენების შემდეგ შეიძლება აღინიშნოს შემდეგი სიმპტომები: სუნთქვის გაძნელება, ციანოზი, აპნოე, კრუნჩხვები, ტემპერატურის არასტაბილურობა, კვების სირთულე, ღებინება, ჰიპოგლიკემია, ჰიპერტონია, ჰიპოტონია, ჰიპერრეფლექსია, ტრემორი, ნერვიულობა, გაღიზიანება, ლეთარგია, მუდმივი ტირილი, ძილიანობა და ძილის გაძნელება. ეს სიმპტომები შეიძლება გამოწვეული იყოს სეროტონერგული ეფექტებით ან შეწყვეტის სიმპტომებით. უმეტეს შემთხვევაში გართულებები იწყება მშობიარობიდან დაუყოვნებლივ ან მალე (<24 საათის განმავლობაში).
ეპიდემიოლოგიურმა მონაცემებმა აჩვენა რომ ორსულობის, გასაკუთრებით ორსულობის გვიან პერიოდში SSRIs გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს პერსისტიული პულმონარული ჰიპერტენზიის რისკი ახალშობილებში (PPHN). დაფიქსირებული რისკი იყო დაახლოებით 5 შემთხვევა 1000 ორსულობაზე. მოსახლეობაში PPHN– ის 1–2 შემთხვევა ხდება 1000 ორსულობაზე.
ლაქტაცია
მოსალოდნელია ესციტალოპრამის რძეში გამოყოფა.
მკურნალობის დროს ძუძუთი კვება რეკომენდებული არ არის.
ფერტილობა
ცხოველების მონაცემებმა აჩვენა, რომ ციტალოპრამი შეიძლება მოქმედებდეს სპერმის ხარისხზე (იხ. პარაგრაფი 5.3).
ადამიანის შემთხვევების აღწერამ ზოგიერთი SSRIs გამოყენებისას აჩვენა რომ სპერმის ხარისხზე ეფექტი შექცევადია. ადამიანის ფერტილობაზე გავლენა ამ დრომდე არ დაფიქსირებულა.
- 7 ეფექტები ავტომობილის მართვის და მექანიზმების გამოყენების უნარზე
ესციტალოპრამი არ ახდენს გავლენას ინტელექტუალურ ფუნქციაზე ან ფსიქომოტორულ მუშაობაზე. პაციენტებში, რომლებიც იყენებენ რაიმე ფსიქოაქტიურ სამკურნალო პროდუქტს, მოსალოდნელია განსჯის ან უნარების დაქვეითება. ამიტომ, პაციენტები უნდა იყვნენ გაფრთხილებული ავტომობილის მართვისა და მექანიზმების მართვის უნარზე გავლენის პოტენციური რისკის შესახებ.
გვერდითი მოვლენები
გვერდითი რეაქციები ყველაზე ხშირია მკურნალობის პირველი ან მეორე კვირის განმავლობაში და ჩვეულებრივ მკურნალობის გაგრძელებისას მცირდება ინტენსივობა და სიხშირე.
SSRI– ებისთვის ცნობილი გვერდითი რეაქციები და ასევე ესციტალოპრამისათვის პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში აღწერილი ან მარკეტინგის შემდგომ დაფიქსირბეული სპონტანური მოვლენები ჩამოთვლილია ქვემოთ ორგანოთა სისტემის კლასისა და სიხშირის მიხედვით.
სიხშირე მიღებულია კლინიკური კვლევებიდან; არ არის პლაცებო-კორეგირებულ. სიხშირე განსაზღვრულია შემდეგნაირად: ძალიან ხშირი (≥1/10), ხშირი (≥1/100 - <1/10), ნაკლებად ხშირი (≥1/1,000 - <1/100), იშვიათი (≥1/10,000 - <1/1,000), ძალიან იშვიათი (≥1/10,000), უცნობია (შეფასება შეუძლებელია არსბეული მონაცემების მიხედვით).
სისხლის და ლიმფური სისტემის დარღვევები
უცნობია: თრომბოციტოპენია
იმუნური სისტემის დარღვევები
იშვიათი: ანაფილაქსიური რეაქცია
ენდოკრინული დარღვევები
უცნობია: შეუსაბამო ADH (ანტიდიურეზული ჰორმონი) სეკრეცია
მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები
ხშირი: მადის დაქვეითება, მადის მომატება, წონის მომატება
ნაკლებად ხშირი: წონის კლება
უცნობია: ჰიპონატრიემია, ანორექსია1
ფსიქიატრული დარღვევები
ხშირი: შფოთვა, მოუსვენრობა, არანორმალური სიზმრები; ლიბიდო შემცირება; ქალი: ანორგაზმია
უცნობია: ბრუქსიზმი, აღგზნება, ნერვიულობა, პანიკის შეტევა, კონფუზიური მდგომარეობა
იშვიათი: აგრესია, დეპერსონალიზაცია, ჰალუცინაცია
უცნობია: მანია, სუიციდური აზრები, სუიციდური ქცევა 2
ნერვული სისტემის დარღვევები
ძალიან ხშირი: თვის ტკივილი
ხშირი: უძილობა, ძილიანობა, თავბრუსხვევა, პარესთეზია, ტრემორი
ნაკლებად ხშირი: გემოს დარღვევები, ძილის დარღვევები, სინკოპე
იშვიათი: სეროტონინული სინდრომი
უცნობი: დისკინეზია, მოძრაობის დარღვევა, კონვულსია, ფსიქომოტორული მოუსვენრობა/აკათიზია1
თვალის დარღვევები
ნაკლებად ხშირი: მიდრიაზი, მხედველობის დარღვევები
ყურის და ლაბირინთის დარღვევები
ნაკლებად ხშირი: ტინიტუსი
გულის დარღვევები
ნაკლებად ხშირი: ტაქიკარდია
იშვიათი: ბრადიკარდია
უცნობია: ელექტროკარდიოგრამაზე QT გახანგრძლივება, ვენტრიკულარული არითმია torsade de pointes ჩათვლით
სისხლძარღვოვანი დარღვევები
უცნობია: ორთოსტატური ჰიპოტენზია
რესპირატორული, თორაკალური და შუასაყრის დარღვევები
ხშირი: სინუსიტი, მთქნარება
ნაკლებად ხშირი: ეპისტაქსისი
გასტროინტესტინური დარღვევები
ძალიან ხშირი: გულისრევა
ხშირი: დიარეა, ყაბზობა, ღებინება, პირის სიმშრალე
ნაკლებად ხშირი: გასტროინტესტინური ჰემორაგია (რექტალური ჰემორაგიის ჩათვლით)
ჰეპატობილიარული დარღვევები
უცნობია: ჰეპატიტი, ღვიძლის ფუნქციის ტესტის ანომალიები
კანის და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები
ხშირი: მომატებული ოფლიანობა
ნაკლებად ხშირი: ურტიკარია, ალოპეცია, გამონაყარი, ქავილი
უცნობია: ეკქიმოზი, ანგიოედემა
ძვალკუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები
ხშირი: ართრალგია, მიალგია
თირკმლის და საშარდე სისტემის დარღვევები
უცნობია: შარდის შეკავება
რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლის დარღვევები
ხშირი: მამაკაცები: ეაკულაციის დარღვევები, იმპოტენცია
ნაკლებად ხშირი: ქალები: მეტრორაგია, მენორაგია
უცნობია: გალაქტორეა; მამაკაცები: პრიაპიზმი
ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობა გამოყენების ადგილას
ხშირი: დაღლილობა, პირექსია
ნაკლებად ხშირი: შეშუპება
1 ეს მოვლენები აღწერილია SSRIs თერაპიული კლასისთვის
2 ესციტალოპრამით თერაპიის დროს ან მკურნალობის შეწყვეტიდან მოკლე პერიოდში აღწერილია სიუციდური აზრების და სუიციდური ქცევის შემთხვევები (იხ. პარაგრაფი 4.4).
QT ინტერვალის გახანგრძლივება
QT ინტერვალის გახანგრძლივების და ვენტრიკულური არითმიის შემთხევები, torsade de pointes ჩათვლით, აღწერილია პოსტ-მარკეტინგულ პერიოდში, ძირითადად მდედრობითი სქესის პაციენტებში, ჰიპოკალიემიით ან არსებული QT ინტერვალის გახანგრძლივებით ან გულის სხვა დაავადებებით (იხ. პარაგრაფები 4.3, 4.5, 4.8, 4.9 და 5.1).
ასაკთან დაკავშირებული გვერდით ეფექტები
ეპიდემიოლოგიური კვლევები, ძირითადად 50 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, აჩვენებს ძვლის მოტეხილობების გაზრდის რისკს პაციენტებში, რომლებიც იღებენ SSRI და TCA– ს. ამ რისკის გამომწვევი მექანიზმი უცნობია
მოხსნის სიმპტომები, რომლებიც აღინიშნება მკურნალობის შეწყვეტისას
SSRIs/SNRIs მოხსნა (განსაკუთრებით უცბად) ხშირად იწვევს მოხსნის სიმპტომებს. ყველაზე ხშირად აღწერილი რეაქციებია თავბრუსხვევა, სენსორული დარღვევები (პარესთეზიის ჩათვლით და ელექტრო შოკის შეგრძნებები), ძილის დარღვევა (უძილობის და მძაფრი სიზმრების ჩათვლით), აგზნება ან შფოთვა, გულისრევა და/ან ღებინება, ტრემორი, დაბნეულობა, ოფლიანობა, თავის ტკივილი, დიარეა, პალპიტაცია, ემოციური არასტაბილურობა, გაღიზიანება, და მხედველობის დარღვევა. ჩვეულებრივ, ეს სიმტომები მსუბუქი და საშუალოა, ზოგ პაციენტში შეიძლება იყოს მწვავე.და/ან გახანგრძლივებული.
ამიტომ რეკომენდებულია, რომ როდესაც ესციტალოპრამით მკურნალობა აღარ არის საჭირო, უნდა მოხდეს დოზის თანდათან შემცირება (იხ. პარაგრაფი 4.3 და 4.4).
ჭარბი დოზა
ტოქსიურობა
ესციტალოპრამის დოზის გადაჭარბების კლინიკური მონაცემები შეზღუდულია და ბევრი შემთხვევა მოიცავს სხვა პრეპარატების დოზის გადაჭარბებას. შემთხვევათა უმრავლესობაში აღწერილია მსუბუქი სიმპტომები ან მათი საერთოდ არ არსებობა. რბილი სიმპტომები არ აღინიშნება. ესციტალოპრამის დოზის გადაჭარბების ფატალური შემთხვევები იშვიათად დაფიქსირდა მხოლოდ ესციტალოპრამთან ერთად; შემთხვევათა უმრავლესობა მოიცავს დოზის გადაჭარბებას თანმხლები მედიკამენტებით. 400 -დან 800 მგ -მდე ესციტალოპრამის დოზები მიიღება ყოველგვარი მძიმე სიმპტომების გარეშე.
სიმპტომები
ესციტალოპრამის დოზის გადაჭარბების სიმპტომები მოიცავს სიმპტომებს, რომლებიც ძირითადად დაკავშირებულია ცენტრალურ ნერვულ სისტემასთან (თავბრუსხვევიდან, კანკალიდან და აგიტაციიდან სეროტონინის სინდრომის, კრუნჩხვების და კომის იშვიათ შემთხვევებამდე), კუჭ -ნაწლავის სისტემის (გულისრევა/ღებინება) და გულ -სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ (ჰიპოტენზია, ტაქიკარდია, QT გახანგრძლივება და არითმია) და ელექტროლიტური/სითხის ბალანსის პირობებს (ჰიპოკალემია, ჰიპონატრემია).
მკურნალობა
სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს. საჭიროა სასუნთქი გზების გამავლობის, ადექვატური ოქსიგენაციის და რესპირატორული ფუნქციის უზრუნველყოფა. შეიძლება განიხილებოდეს კუჭის ლავაჟი ან აქტივირებული ნახშირის გამოყენება. კუჭის ლავაჟი უნდა მოხდეს ორალური მიღებიდან რაც შეიძლება მალე. ზოგად სიმპტომურ დამხმარე ზომებთან ერთად რეკომენდებულია კარდიალური და სასიცოცხლო ფუნქციების მონიტორინგი.
ეკგ მონიტორინგი რეკომენდებულია დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ გულის შეგუბებითი უკმარისობა/ბრადიარითმია, პაციენტებში, რომლებიც იღებენ მედიკამენტებს, რომლებიც ახანგრძლივებს QT ინტერვალს ან პაციენტებში, რომელთა მეტაბოლიზმიც დარღვეულია-მაგ. ღვიძლის დაზიანებისას.
- ფარმაკოლოგიური მახასიათებლები
- 1. ფარმაკოდინამიური მახასიათებლები
შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება: ყოველი ტაბლეტი შეიცავს 10მგ ესციტალოპრამს (ოქსალატის სახით)
შემავსებლები:
შემავსებლების ჩამონათვალი იხ. პარაგრაფში 6.1
შენახვის პირობები
36 თვე.
- 4. განსაკუთრებული უსაფრთხოების ზომები შენახვისთვის
ინახება ოთახის, 25°C-მდე ტემპერატურაზე
- 5. კონტეინერის აღწერა და შემადგენლობა
Al/PVC-PE-PVDC ბლისტერი, რომელიც შეიცავს 28 და 56 ტაბლეტს, მუყაოს კოლოფში.
- 6. განსაკუთრებული უსაფრთხოების ზომებბი გამოყენებული სამედიცინო პროდუქტის განადგურებისთვის და პროდუქტის შენახვისთვის
ნებისმიერი გამოუყენებელი პროდუქტი და ნარჩენი მასალა უნდა განადგურდეს „სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის რეგულაციების“ და „შეფუთვის და შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის რეგულაციების“ შესაბამისად.
გაცემის რეჟიმი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
- მარკეტინგის ლიცენზიის მფლობელი
Abdi İbrahim İlaç San. ve Tic. A.Ş.
Reşitpaşa Mah. Eski Büyükdere Cad. No:4 34467
Maslak /Sarıyer/İstanbul
ტელეფონი: 0212 366 84 00
ფაქსი: 0212 276 20 20
- მარკეტინგის ლიცენზიის მფლობელი
- პირველი ლიცენზიის/ლიცენზიის განახლების თარიღი
- პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამების რევიზიის თარიღი
- 05.2021
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ანტიდეპრესანტები, სეროტონინის უკუმიტაცების სელექციური ინჰიბიტორები
ათქ კოდი: N06AB10
მოქმედების მექანიზმი
ესციტალოპრამი არის სეროტონინის (5-HT) უკუმიტაცების სელექციური ინჰიბიტორი, მაღალი აფინობით პირველადი შემაერთებელი ადგილის მიმართ. ის ასევე უკავშირდება სეროტონინის გადამტანზე ალოსტერულ ადგილს, 1000 -ჯერ დაბალი აფინობით.
ესციტალოპრამს არ გააჩნია ან აქვს დაბალი აფინობა რიგი რეცეპტორების მიმართ, მათ შორის 5-HT1A, 5-HT2, დოფამინის (DA) D1 და D2 რეცეპტორები, α1-, α2-, β- ადრენორეცეპტორები, ჰისტამინი H1, მუსკარინის ქოლინერგიული, ბენზოდიაზეპინი და ოპიოიდური რეცეპტორები
ფარმაკოდინამიური ეფექტები
ჯანმრთელი სუბიექტების ორმაგად-ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებულ ეკგ კვლევაში, QTc საბაზისო მაჩვენებლის ცვლილება(Fridericia-კორექცია) იყო 4.3 ms (90% CI: 2.2, 6.4) 10 მგ/დღე-ღამეში დოზისას და 10.7 ms (90% CI: 8.6, 12.8) სუპრათერაპიული დოზის-დღე-ღამეში 30მგ-ს დროს (იხ. პარაგრაფები 4.3, 4.4, 4.5, 4.8 და 4.9).
კლინიკური ეფექტურობა
დიდი დეპრესიული ეპიზოდები
ესციტალოპრამი ეფექტური აღმოჩნდა დიდი დეპრესიული ეპიზოდების მწვავე მკურნალობაში ოთხიდან სამ ორმაგად- ბრმა, პლაცებო- კონტროლირებულ მოკლევადიაი (8 კვირიანი) კვლევაში.
გრძელვადიანი რეციდივის პრევენციის კვლევაში, 274 პაციენტი, რომლებმაც რეაგირება მოახდინეს 8-კვირიანი ღია მკურნალობის საწყის ფაზაში ესციტალოპრამის 10 ან 20 მგ/დღეში მიღებისას, რანდომიზირებული იყვნენ ესციტალოპრამით იგივე დოზით გასაგრძელებლად, ან იღებდნენ პლაცებოს, 36 კვირამდე. ამ კვლევაში, პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ესციტალოპრამს, აღინიშნა რეციდივის უფრო გრძელი პერიოდი მომდევნო 36 კვირის განმავლობაში, პლაცებოსთან შედარებით.
სოციალური შფოთვითი აშლილობა
ესციტალოპრამი ეფექტური იყო სამ მოკლევადიან (12-კვირიანი) კვლევაში და მორეაგირეებში 6-თვიანი რეციდივის პროფილაქტიკის კვლევაში სოციალური შფოთვითი აშლილობის დროს. 24-კვირიანი დოზის მოძიების კვლევაში ნაჩვენებია 5, 10 და 20 მგ ესციტალოპრამის ეფექტურობა.
გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა
ესციტალოპრამი 10 და 20 მგ დოზით დღეში ეფექტური იყო პლაცებო-კონტროლირებადი ოთხი კვლევიდან ოთხში.
სამი მსგავსი დიზაინის კვლევის შეჯამებულ მონაცემებში, რომელიც მოიცავდა 421 ესციტალოპრამით ნამკურნალებ პაციენტს და 419 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებოთი, რეაგირება იყო 47.5% და 28.9% და 37.1% და 20.8% გამგზავნი. მდგრადი ეფექტი აღინიშნებოდა 1 კვირიდან.
ესციტალოპრამის 20 მგ/დღეში ეფექტურობის შენარჩუნება გამოვლინდა 24-დან 76 კვირამდე, რანდომიზებულ, ეფექტურობის შენარჩუნების კვლევაში 373 პაციენტში, რომლებმაც უპასუხეს პირველად 12 კვირიან, ღია მკურნალობას.
ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობა
რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა კლინიკურ კვლევაში 20 მგ დღეში ესციტალოპრამი გამოყოფილია პლაცებოდან Y-BOCS საერთო ქულაზე 12 კვირის შემდეგ. 24 კვირის შემდეგ, დღე-ღამეში 10 და 20მგ ესციტალოპრამი პლაცებოზე უპირატესი იყო.
რეციდივის პროფილაქტიკა გამოვლინდა დღე-ღამეში 10 და 20მგ ესციტალოპრამის გამოყენებისას პაციენტებში, რომლებიც ესციტალოპრამზე რეაგირებდნენ1 6 კვირიან ღია პერიოდშ და რომლებიც ჩაერთვნენ 24 კვირიან, რანდომიზებუ, ორმაგად-ბრმა, პლაცებო კონტროლირებულ კვლევაში.
- 2. ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები
ზოგადი მახასიათებლები
აბსორბცია
აბსორბცია თითქმის სრულიად ხდება და საკვების საკვების მიღებისგან დამოუკიდებელია. დრო მაქსიმალური კონცენტრაციის მიღწევამდე (საშუალო Tmax) არის 4 საათი მრავალჯერადი დოზირებიდან.
რაცემიური ციტალოპრამის მსგავსად, ესციტალოპრამის აბსოლუტური ბიოშეღწევადობაა დაახლოებით 80%.
განაწილება:
ორალური მიღების შემდეგ განაწილების აშკარა მოცულობა (Vd,β/F)დაახლოებით 12-26ლ/კგ-ს შეადგენს. პლაზმის ცილებთან კავშირი 80%-ზე დაბალია ესციტალოპრამის და მისი ძირითადი მეტაბოლიტებისთვის.
ბიოტრანსფორმაცია:
ესციტალოპრამი მეტაბოლიზდება ღვიძლში დემეთილირებულ და დიდემეთილირებულ მეტაბოლიტებდ. ორივე მათგანი ფარმაკოლოგიურად აქტიურია. ალტერნატიულად, აზოტი შეიძლება დაიჟანგოს და შექმნას N- ოქსიდის მეტაბოლიტი. ორივე ძირითადი ნივთიერება და მეტაბოლიტები ნაწილობრივ გამოიყოფა გლუკურონიდების სახით. მრავალჯერადი დოზირების შემდეგ დემეთილის და დიდემეთილის მეტაბოლიტების საშუალო კონცენტრაცია ჩვეულებრივ შეადგენს ესციტალოპრამის კონცენტრაციის 28-31% და <5%. ესციტალოპრამის ბიოტრანსფორმაცია დემეთილირებულ მეტაბოლიტად, ძირითადად ხდება CYP2C19 შუამავლობით. შესაძლებელია გარკვეული წვლილის შეტანა CYP3A4 და CYP2D6 ენზიმების მიერ.
ელიმინაცია:
მრავლობით დოზირების შემდეგ ნახევარგამოყოფის პერიოდი (t½ β) დაახლოებით 30 საათს შეადგენს, ხოლო ორალური პლაზმიდან კლირენსი (Cloral) დაახლოებით 0.6 ლ/წთ-ს შეადგენს. ძირითადი მეტაბოლიტბეის ნახევარგამოყოფის პერიოდი მნიშვნელოვნად უფრო ხანგრძლივია. ითვლება, რომ ესციტალოპრამი და მეტაბოლიტბეი გამოიყოფა ღვიძლის (მეტაბოლური) და თირკმლისს აშალებით, დოზის ძირითადი ნაწილი მეტაბოლიტების სახით შარდში გამოიყოფა.
ხაზოვნება:
ახასიათებს წრფივი ფარმაკოკინეტიკა. პლაზმაში მყარი მდგომარეობის დონე მიიღწევა დაახლოებით 1 კვირაში. მყარი მდგომარეობის საშუალო კონცენტრაცია 50 ნმოლ/ლ (20 - 125 ნმოლ/ლ) მიიღწევა 10მგ სადღეღამისო დოზის მიღებისას.
მახასიათებლები პაციენტებში
ხანაზმული პაციენტები (> 65 წელი):
როგორც ჩანს, ესციტალოპრამი უფრო ნელა გამოიყოფა ხანდაზმულ პაციენტებში ახალგაზრდა პაციენტებთან შედარებით. ხანდაზმულებში სისტემური ექსპოზიცია (AUC) დაახლოებით 50% -ით მაღალია ახალგაზრდა ჯანმრთელ მოხალისეებთან შედარებით (იხ. პარაგრაფი 4.2).
ღვიძლის შემცირებული ფუნქცია:
ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში (Child-Pugh კრიტერიუმები A და B), ესციტალოპრამის ნახევარგამოყოფის პერიოდი იყო დაახლოებით ორჯერ მეტი და ექსპოზიცია დაახლოებით 60% -ით მაღალი ვიდრე ღვიძლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პირებში (იხ. პარაგრაფი 4.2).
თირკმლის შემცირებული ფუნქცია
რაცემიური ციტალოპრამის დროს თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების მქონე პაციენტებში დაფიქსირდა უფრო გრძელიი ნახევარგამოყოფის პერიოდი და ექსპოზიციის უმნიშვნელო ზრდა (CLcr 10-53 მლ/წთ). მეტაბოლიტების პლაზმური კონცენტრაცია შესწავლილი არ არის, მაგრამ შეიძლება გაიზარდოს (იხ. პარაგრაფი 4.2).
პოლიმორფიზმი:
დაფიქსირებულია, რომ ცუდი მეტაბოლიზმის მქონე პირებში CYP2C19გათვალისწინებით პლაზმაში ესციტალოპრამის კონცენტრაცია ორჯერ უფრო მაღალია ექსტენსიური მეტაბოლიზმის მქონე პირებთან შედარებით. ექსპოზიციის მნიშვნელოვანი ცვლილება არ აღინიშნა ცუდი მეტაბოლიზმის მქონე პირებში CYP2D6 გათვალსწინებით (იხ.პარაგრაფი 4.2).
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · პროდუქტის მახასიათებლები (ექიმისთვის)
პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება
- სამედიცინო პროდუქტის დასახელება
ციტოლესი 10მგ შემოგარსული ტაბლეტი
- ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება: ყოველი ტაბლეტი შეიცავს 10მგ ესციტალოპრამს (ოქსალატის სახით)
შემავსებლები:
შემავსებლების ჩამონათვალი იხ. პარაგრაფში 6.1
- ფარმაცევტული ფორმა
შემოგარსული ტაბლეტი
თეთრი,ოვალური, ნაპრალიანი შემოგარსული ტაბლეტი
შესაძლებელია ტაბლეტების ორ თანაბარ ნახევრად გაყოფა.
- კლინიკური მახასიათებლები
- 1. თერაპიული ჩვენება
გამოიყენება შემდეგი მდგომაროების სამკრუნალოდ:
დიდი დეპრესიული ეპიზოდები,
პანიკური აშლილობა აგორაფობიით ან მის გარეშე,
სოციალური შფოთვითი აშლილობა (სოციალური ფობია),
გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა,
ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობა (OCD).
- 2. დოზირება და გამოყენების მეთოდი
დოზირება/სიხშირე და გამოყენების ხანგრძლუვობა:
20 მგ -ზე მაღალი სადღეღამისო დოზის უსაფრთხოება დადასტურებული არ არის.
65 წლამდე მოზრდილების მაქსიმალური დოზა იგივეა 20 მგ/დღეში.
დიდი დეპრესიული ეპიზოდები
ჩვეულებრივი დოზაა 10 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით, დოზა შეიძლება გაიზარდოს დღე-ღამეში მაქსიმუმ 20 მგ -მდე.
ჩვეულებრივ, 2-4 კვირაა საჭირო ანტიდეპრესანტული პასუხის მისაღებად. სიმპტომების გაქრობის შემდეგ, საჭიროა სულ მცირე 6 თვის განმავლობაში მკურნალობა პასუხის გასაძლიერებლად.
პანიკური აშლილობა აგორაფობიით ან მის გარეშე
საწყისი დოზა 5 მგ რეკომენდირებულია პირველი კვირის განმავლობაში, სანამ დოზა 10 მგ -მდე გაიზრდება ყოველდღიურად. დოზა შეიძლება კიდევ გაიზარდოს, მაქსიმუმ 20 მგ -მდე დღეში, დამოკიდებულია პაციენტის ინდივიდუალურ პასუხზე.
მაქსიმალური ეფექტურობა მიიღწევა დაახლოებით 3 თვის შემდეგ. მკურნალობა რამდენიმე თვე გრძელდება.
სოციალური შფოთვითი აშლილობა
ჩვეულებრივი დოზაა 10 მგ ერთხელ დღეში. ჩვეულებრივ, სიმპტომების შემსუბუქების მისაღწევად საჭიროა 2-4 კვირა. დოზა შეიძლება შემდგომში, პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით, შემცირდეს 5 მგ -მდე ან გაიზარდოს მაქსიმუმ დღეში 20მგ-მდე.
სოციალური შფოთვითი აშლილობა არის ქრონიკული მიმდინარეობის მქონე დაავადება და რეაგირების გასაძლიერებლად რეკომენდებულია მკურნალობა 12 კვირის განმავლობაში.მორეაგირეების გრძელვადიანი მკურნალობა შესწავლილია 6 თვის განმავლობაში და შეიძლება ჩაითვალოს ინდივიდუალურად, რეციდივის თავიდან ასაცილებლად; მკურნალობის სარგებელი უნდა გადაფასდეს რეგულარული ინტერვალებით.
სოციალური შფოთვითი აშლილობა არის კონკრეტული აშლილობის კარგად განსაზღვრული სადიაგნოსტიკო ტერმინოლოგია, რომელიც არ უნდა აურიონ გადაჭარბებულ სიმორცხვეში. ფარმაკოთერაპია მითითებულია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ აშლილობა მნიშვნელოვნად ერევა პროფესიულ და სოციალურ საქმიანობაში.
ამ მკურნალობის ადგილი კოგნიტურ ქცევით თერაპიასთან შედარებით არ არის შეფასებული. ფარმაკოთერაპია არის საერთო თერაპიული სტრატეგიის ნაწილი.
გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა
საწყისი დოზაა 10 მგ ერთხელ დღეში. პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით, დოზა შეიძლება გაიზარდოს დღეში მაქსიმუმ 20 მგ -მდე
მორეაგირეთა გრძელვადიანი მკურნალობა შესწავლილია მინიმუმ 6 თვის განმავლობაში პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ 20 მგ/დღეში. მკურნალობის სარგებელი და დოზა უნდა გადაფასდეს რეგულარული ინტერვალებით (იხ. პარაგრაფი 5.1).
ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობა (OCD)
საწყისი დოზაა 10 მგ ერთხელ დღეში. პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით, დოზა შეიძლება გაიზარდოს დღეში მაქსიმუმ 20 მგ -მდე.
რადგან OCD არის ქრონიკული დაავადება, პაციენტებს უნდა ჩაუტარდეთ მკურნალობა საკმარისი პერიოდის განმავლობაში, რათა დარწმუნდნენ, რომ ისინი სიმპტომების გარეშე არიან.
მკურნალობის სარგებელი და დოზა უნდა გადაფასდეს რეგულარული ინტერვალებით (იხ. პარაგრაფი 5.1).
გამოყენების მეთოდი:
ციტოლესუ მიიღება ერთჯერადი სადღეღამისო დოზის სახით, მიღება შეიძლება საკვებთან ერთად ან მის გარეშე.
დამატებითი ინფორმაცია განსაკუთრებული პოპულაციების შესახებ:
თირკმლის ფუნქციის შემცირება
თირკმლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის. სიფრთხილეა რეკომენდებული პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის მკვეთრად დაქვეითებით (CLCr <30 მლ/წთ) (იხ. პარაგრაფი 5.2).
ღვიძლის ფუნქციის შემცირება
მკურნალობის პირველი ორი კვირის განმავლობაში რეკომენდებულია საწყისი დოზა 5 მგ დღე -ღამეში პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობით. პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით, დოზა შეიძლება გაიზარდოს დღეში 10მგ-მდე. სიფრთხილით და დოზის დამატებითი სიფრთხილით ტიტრაცია რეკომენდებულია პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის მკვეთრად დაქვეითებით (იხ. პარაგრაფი 5.2).
პედიატრული პოპულაცია (<18 წელი):
ციტოლესი არ უნდა გამოიყენონ ბავშვების და 18 წლამდე ასაკის მოზარდების სამკურნალოდ (იხ. პარაგრაფი 4.4).
გერიატრული პოპულაცია (> 65 წლის ასაკი)
საწყისი დოზაა 5მგ დღეში. პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით, დოზა შეიძლება დღე-ღამეში მაქსიმუმ 10მგ-მდე გაიზარდოს (იხ. პარაგრაფი 5.2).
სოციალური შფოთვითი დავადებისას ციტოლესის ეფექტურობა ხანდაზმულ პაციენტებში შესწავლილი არ არის.
პაციენტები, რომლებსაც ცუდი მეტაბოლიზმი აქვთ CYP2C19 გამო
პაციენტებისთვის, რომლებსაც ცუდი მეტაბოლიზმი აქვთ CYP2C19 გამო, რეკომენდებული საწყისი დოზაა 5მგ დღეში პირველი ორი კვირის განმავლობაში. , პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით, დოზა შეიძლება დღეში 10მგ-მდე გაიზარდოს (იხ. პარაგრაფი 5.2).
მოხსნის სიმპტომები აღინიშნება მკურნალობის შეწყვეტისას
უეცარ მოხსნას უნდა მოერიდონ. მოხსნის სიმპტომების რისკის შესამცირებლად, ესციტალოპრამით მკურნალობის შეწყვეტისას დოზა თანდათან უნდა შემცირდეს სულ მცირე ერთიდან ორ კვირაში, (იხ. პარაგრაფი 4.4 და 4.8). თუ დოზის შემცირების ან მკურნალობის შეწყვეტის შემდგომ განვითარდება აუტანელი სიმპტომები, შეიძლება განიხილონ ადრე დანიშნული დოზის განახლება. შემდგომში ექიმმა შეიძლება გააგრძელოს დოზის შემცირება, მაგრამ უფრო თანდათანობით.
- 3. უკუჩვენება
უკუნაჩვენებია პაციენტებისთვის რომლებსაც აღენიშნებათ მომატებული მგრძნობელობა ესციტალოპრამის ან რომელიმე შემავსებლის მიმართ (იხ. პარაგრაფი 6.1).
მონოამინოოქსიდაზას არა-სელექციური, შეუქცევადი ინჰიბიტორებით (მაო-ინჰიბიტორები) თანმხლები მკურნალობა უკუნაჩვენებია სეროტონინული სინდრომის რისკის გამო, რომლის დროსაც აღინიშნება აჟიტირება, ტრემორი, ჰიპერთერმია და სხვ (იხ. პარაგრაფი 4.5).
ესციტალოპრამის კომბინაცია შექცევად მაო-A ინჰიბიტორებთან (მაგ. მოკლობემიდი) ან შექცევად არა-სელექციურ მაო-ინჰიბიტორთან-ლინეზოლიდთან უკუნაჩვენებია, სეროტონინული სინდრომს განვითარების რისკის გამო (იხ. პარაგრაფი 4.5).
ესციტალოპრამი უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ QT ინტერვალის გახანგრძლივობა ან თანდაყოლილი გრძელი QT სინდრომი.
ესციტალოპრამის გამოყენება უკუნაჩვენებია იმ სამედიცინო პროდუქტებთან ერთად, რომელბიც QT ინტერვალს ახანგრძლივებს.
ესციტალოპრამის ფიმოზიდთან კომბინაცია უკუნაჩვენებია.
- 4. განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის
შემდგომი გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები ეხება ყველა პრეპარატს SSRIs თერაპიულ კლასში (სეროტონინის უკუმიტაცების სელექციური ინჰიბიტორები).
გამოყენება ბავშვებსა და 18 წლამდე ასაკის მოზარდებში
18 წლამდე ასაკის ბავშვებისა და მოზარდების სამკურნალოდ ციტოლესი არ უნდა გამოიყენონ. სუიციდთან დაკავშირებული ქცევები (სუიციდის მცდელობა და სუიციდური აზრები) და მტრობა (უპირატესად აგრესია, ოპოზიციური ქცევა და რისხვა) უფრო ხშირად დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში ბავშვებსა და მოზარდებში ანტიდეპრესანტებით მკურნალობისას, ვიდრე პლაცებოს გამოყენების დროს.. თუ კლინიკური საჭიროებიდან გამომდინარე, მაინც იქნა მიღებული მკურნალობის გადაწყვეტილება, საჭიროა პაციენტის ინტენსიური მონიტორინგი სუიციდის სიმპტომების გამოვლენისათვის. გარდა ამისა, არ არსებბოს ბავშვთა და მოზარდთა უსაფრთხოების გრძელვადიანი მონაცემები ზრდის, მომწიფების და კოგნიტური და ქცევითი განვითარების შესახებ.
პარადოქსული შფოთვა
პანიკური აშლილობის მქონე ზოგიერთ პაციენტს შეიძლება აღენიშნებოდეს შფოთვის სიმპტომები ანტიდეპრესანტებით მკურნალობის დასაწყისში. ეს პარადოქსული რეაქცია ჩვეულებრივ ქრება მკურნალობის გაგრძელებიდან ორი კვირის განმავლობაში.ანქსიოგენური ეფექტის ალბათობის შესამცირებლად რეკომენდებულია დაბალი საწყისი დოზა (იხ. პარაგრაფი 4.2).
კრუნჩხვები
ესციტალოპრამის მიღება უნდა შეწყდეს, თუ პაციენტს პირველად აღენიშნება კრუნჩხვები, ან თუ აღინიშნება კრუნჩხვების სიხშირის ზრდა (პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ეპილეფსიის წინა დიაგნოზი). SSRI– ები თავიდან უნდა იქნას აცილებული არასტაბილური ეპილეფსიის მქონე პაციენტებში. კონტროლირებადი ეპილეფსიით დაავადებულ პაციენტებში საჭიროა ინტენსიური მონიტორინგი.
მანია
SSRI– ები სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ანამნეზში მანიის/ჰიპომანიის ისტორიის მქონე პაციენტებში. SSRI– ები უნდა შეწყდეს მანიაკალურ ფაზაში მყოფ ნებისმიერ პაციენტში.
დიაბეტი
დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში SSRI– ით მკურნალობამ შეიძლება იმოქმედოს გლიკემიური კონტროლზე (ჰიპოგლიკემია ან ჰიპერგლიკემია). შეიძლება საჭირო გახდეს ინსულინის და/ან ორალური ჰიპოგლიკემიური დოზის კორექცია.
სუიციდი/სუიციდური აზრები ან კლინიკური გაუარესება
ანტიდეპრესანტული საშუალებების გამოყენებისას, განსაკუთრებით ბავშვებში და 24 წლამდე ახალგაზრდა მოზარდებში, არსებობს სუიციდური აზრების და სუიციდის მცდელობის ზრდის შესაძლებლობა. აქედან გამომდინარე, საჭროა ყველა პაციენტის მონიტორინგი ოჯახის წევრის ან მომვლელის მიერ, მოულოდნელი ქცევითი ცვლილებების გამო, როგორიცაა შფოთვა და აკათიზია, ან სუიციდის ალბათობა, განსაკუთრებით პრეპარატით თერაპიის კურსის საწყის თვეებში, ან დოზის ცვლილების დროს-იქნება ეს გაზრდა თუ შემცირება. ციტოლესი ნაჩვენებია ძირითადი დეპრესიული მდგომარეობების სამკურნალოდ, პანიკური აშლილობის (აგორაფობიით ან მის გარეშე) სოციალური შფოთვითი აშლილობის (სოციალური ფობია), განზოგადებული შფოთვითი აშლილობის და ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობის (OCD) სამკურნალოდ 18 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში. ციტოლესი არ უნდა იქნას გამოყენებული 18 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში. ხანდაზმულ პაციენტებში ციტოლესის ეფექტურობა სოციალური შფოთვის აშლილობისას შესწავლილი არ არის.
დეპრესია ასოცირდება სუიციდური აზრების, თვითდაზიანებისა და სუიციდის გაზრდასთან (სუიციდთან დაკავშირებული მოვლენები). ეს რისკი გრძელდება მანამ, სანამ არ მოხდება მნიშვნელოვანი რემისია. იმის გამო, რომ გაუმჯობესება შეიძლება არ მოხდეს მკურნალობის პირველი რამდენიმე კვირის ან მეტი ხნის განმავლობაში, საჭიროა პაციენტების ინტენსიური მონიტორინგი, სანამ ეს გაუმჯობესება არ დადგება. არსებობს ზოგადი კლინიკური გამოცდილება, რომ სუიციდის რისკი შეიძლება გაიზარდოს გამოჯანმრთელების ადრეულ სტადიაზე.
სხვა ფსიქიატრიული მდგომარეობა, რომლისთვისაც ესციტალოპრამი ინიშნება, ასევე შეიძლება ასოცირებული იყოს სუიციდთან დაკავშირებული მოვლენების გაზრდილი რისკთან. გარდა ამისა, ეს პირობები შეიძლება თანმხლები იყოს ძირითადი დეპრესიული აშლილობასთან. იგივე სიფრთხილის ზომები, რომლებიც მიიღება ძირითადი დეპრესიული აშლილობის მქონე პაციენტების მკურნალობისას, უნდა გამოიყენონ სხვა ფსიქიატრიული აშლილობის მქონე პირებთან.
პაციენტები, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ სუიციდთან დაკავშირებული მოვლენები, ან ისინი, ვინც მკურნალობის დაწყებამდე ავლენენ სუიციდური აზროვნების მნიშვნელოვან ხარისხს, სუიციდური აზრების ან სუიციდის მცდელობის უფრო მაღალი რისკის ქვეშ არიან, ამიტომ მკურნალობის განმავლობაში უნდა იყვნენ ინტენსიური მონიტორინგის ქვეშ.
აკათიზია/ფსიქომოტორული მოუსვენრობა
SSRI/SNRI– ების გამოყენება ასოცირდება აკათიზიის განვითარებასთან, ახასიათებს სუბიექტურად უსიამოვნო ან დამაბნეველი მოუსვენრობა და ხშირი გადაადგილების საჭიროება, თან ახლავს ჯდომის ან დგომის უუნარობას ეს, სავარაუდოდ აღინიშნება მკურნალობის პირველი რამდენიმე კვირის განმავლობაში. პაციენტებში, რომლებსაც ეს სიმპტომები აღენიშნებათ, დოზის გაზრდა შეიძლება საზიანო იყოს.
ჰიპონატრიემია
ჰიპონატრემია, სავარაუდოდ, ანტიდიურეზული ჰორმონის არასათანადო სეკრეციის გამო (SIADH), იშვიათად აღინიშნება SSRI– ების გამოყენებისას და საერთოდ ქრება თერაპიის შეწყვეტისას. სიფრთხილე უნდა გამოიჩინონ რისკის ქვეშ მყოფ პაციენტებში, მაგალითად, ხანდაზმულებში ან ციროზით დაავადებულ პირებში, ან სხვა მედიკამენტებთან ერთად გამოყენებისას, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპონატრემია.
ჰემორაგია
აღწერილია კანის სისხლდენის ანომალიები, როგორიცაა ექიმიმოზი და პურპურა, SSRI– ით. სიფრთხილეა საჭირო პაციენტებში, რომლებიც იღებენ SSRI– ს, განსაკუთრებით პერორალურ ანტიკოაგულანტებთან ერთდროული გამოყენებისას, იმ პრეპარატების მიღებისას რომლებიც მოქმედებს თრომბოციტების ფუნქციაზე (მაგ. ატიპიური ანტიფსიქოზური საშუალებები და ფენოთიაზინები, ტრიციკლური ანტიდეპრესანტების უმეტესობა, აცეტილსალიცილის მჟავა და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები), ტიკლოპიდინი და დიპირიდამოლი) და პაციენტებში სისხლდენის ცნობილი ტენდენციით.
ელექტროკონვულსიური თერაპია (ECT)
SSRIs და ECT ერთად გამოყენების კლინიკური გამოცდილება უცნობია, აქედან გამომდინარე რეკომენდებულია სიფრთხილე.
სეროტონინული სინდრომი
სიფრთხილეა საჭირო თუ ესციტალოპრამი გამოიყენება სეროტონერგული ეფექტის მქონე სამკურნალო საშუალებებთან ერთად, როგორიცაა სუმატრიპტანი ან სხვა ტრიპტანები, ტრამადოლი და ტრიპტოფანი. იშვიათ შემთხვევებში, სეროტონინის სინდრომი დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იყენებდნენ SSRI– ს სეროტონერგულ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად.
სიმპტომების ერთობლიობა, როგორიცაა აღგზნება, ტრემორი, მიოკლონუსი და ჰიპერთერმია, შეიძლება მიუთითებდეს ამ მდგომარეობის განვითარებაზე. ამ შემთხვევაში SSRI– ით და სეროტონინერგული მედიკამენტებით მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და უნდა დაიწყოს სიმპტომური მკურნალობა.
კრაზანა
SSRIs და კრაზანას (Hypericum perforatum) შემცველი მედიკამენტების ერთად გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს გვერდით რეაქციების სიხშირე (იხ. პარაგრაფი 4.5).
მოხსნის სიმპტომები მკურნალობის შეწყვეტისას
მკურნალობის შეწყვეტისას მოხსნის სიმპტომები ხშირია, განსაკუთრებით უცბად მოხსნისას (იხ. პარაგრაფი 4.8). კლინიკურ კვლევებში მკურნალობის შეწყვეტის დროს აღნიშნული გვერდითი მოვლენები განვითარდა დაახლოებით პაციენტების 25%-ში, რომლებიც ესციტალოპრამით მკურნალობდნენ და იმ პირების 15%-შ, რომლებიც პლაცებოს იღებდნენ.
მოხსნის სიმპტომების რისკი შეიძლება დამოკიდებული იყოს რამდენიმე ფაქტორზე, თერაპიის ხანგრძლივობის, დოზის და დოზის შემცირების სისწრაფის ჩათვლით. ყველაზე ხშირად აღწერილი რეაქციებია თავბრუსხვევა, სენსორული დარღვევები (პარესთეზიის ჩათვლით და ელექტრო შოკის შეგრძნებები), ძილის დარღვევა (უძილობის და მძაფრი სიზმრების ჩათვლით), აგზნება ან შფოთვა, გულისრევა და/ან ღებინება, ტრემორი, დაბნეულობა, ოფლიანობა, თავის ტკივილი, დიარეა, პალპიტაცია, ემოციური არასტაბილურობა, გაღიზიანება, და მხედველობის. ჩვეულებრივ, ეს სიმტომები მსუბუქი და საშუალოა, ზოგ პაციენტში შეიძლება იყოს მწვავე.
ისინი ჩვეულებრივ ვითარდება მკურნალობის მოხსნიდან პირველი რამდენიმე დღის განმავლობაშ, მაგრამ ძალიან იშვიათად ასეთი სიმპტომები აღწერილია პაციენტებში, რომლებმაც დოზა შემთხვევით გამოტოვეს.
ჩვეულებრივ ეს სიმპტომები თვით-შეზღუდულია და 2 კვირის განმავლობაში ქრება, თუმცა ზოგ ინდივიდში შეიძლება გახანგრძლივდეს (2-3 თვე ან მეტი). აქედან გამომდინარე რეკომენდებულია ესციტალოპრამის თანდათან შემცირება მკურნალობის მოხსნისას, რამდენიმე კვირის ან თვის განმავლობაში, პაციენტის საჭიროების მიხედვით (იხ. პარაგრაფი „მოხსნის სიმპტომები, რომლებიც აღნიშნება მკურნალობის შეწყვეტისას“).
სექსუალური დისფუნქცია
სეროტონინის უკუმიტაცების სელექციური ინჰიბიტორები (SSRIs) / სეროტონინის ნორეპინეფრინის უკუმიტაცების ინჰიბიტორები (SNRIs) შეიძლება იწვევდეს სექსუალური დისფუნქციის სიმპტომებს (იხ. პარაგრაფი 4.8). აღწერილია გახანგრძლივებული სექსუალური დისფუნქცია, როდესაც სიმპტომები პერსისტირებს SSRI/SNRI მოხსნის მიუხედავად.
გულის იშემიური დაავადება
შეზღუდული კლინიკური გამოცდილების გამო, სიფრთხილეა საჭირო გულის იშემიური დაავადების მქონე პაციენტებში (იხ. პარაგრაფი 5.3).
QT ინტერვალის გახანგრძლივება
აღმოჩნდა, რომ ესციტალოპრამი იწვევს QT ინტერვალის დოზა-დამოკიდებულ გახანგრძლივებას. QT ინტერვალის გახანგრძლივების და ვენტრიკულური არითმიის შემთხევები, torsade de pointes ჩათვლით, აღწერილია პოსტ-მარკეტინგულ პერიოდში, ძირითადად მდედრობითი სქესის პაციენტებში, ჰიპოკალიემიით ან არსებული QT ინტერვალის გახანგრძლივებით ან გულის სხვა დაავადებებით (იხ. პარაგრაფები 4.3, 4.5, 4.8, 4.9 და 5.1).
სიფრთხილეა საჭირო პაციენტებში, რომლებშიც მაღალია Torsade de Pointes განვითრების რისკი; მაგალითად, რომლებსაც აღენიშნებათ გულის დეკომპენსირებული უკმარისობა, ბოლო პერიოდში გადატანილი აქვთ მიოკარდიუმის ინფარქტი, ბრადიარითმია ან ჰიპოკალიემიისადმი წინასწარგანწყობა ან ჰიპომაგნიემია, თანმხლები დაავადებების ან მედიკამენტების გამო.
სიფრთხილეა საჭირო ბრადიკარდიის მქონე პაციენტებში; ან პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტი ან გულის დეკომპენსირებული უკმარისობა.
ელექტროლიტური დარღვევები, როგორიცაა ჰიპოკალემია და ჰიპომაგნიემია, ზრდის ავთვისებიანი არითმიების განვითარების რისკს და ესციტალოპრამით მკურნალობის დაწყებამდე უნდა გამოსწორდეს.
თუ გულის სტაბილური დაავადების მქონე პაციენტები მკურნალობენ, მკურნალობის დაწყებამდე უნდა გაითვალისწინონ ეკგ -ს მიმოხილვა.
თუ ესციტალოპრამით მკურნალობისას გამოვლინდა გულის არითმიის ნიშნები, მკურნალობა უნდა შეწყდეს და უნდა ჩატარდეს ეკგ.
პერსისტიული პულმონარული ჰიპერტენზიის რისკი ახალშობილში
ეპიდემიოლოგიურმა მონაცემებმა აჩვენა რომ ორსულობის, გასაკუთრებით ორსულობის გვიან პერიოდში SSRIs გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს პერსისტიული პულმონარული ჰიპერტენზიის რისკი ახალშობილებში (იხ. პარაგრაფი 4.6).
დახურულკუთხოვანი გლაუკომა
SSRIs, ესციტალოპრამის ჩათვლით შეიძლება მოქმედებდეს გუგის ზომაზე და გამოიწვიოს მიდრიაზი. ამ მიდრიაზულ ეფექტს გააჩნია თვალის კუთხის შევიწროების პოტენციალი, რაც გამოიწვევს თვალშიდა წნევის მომატებას და დახურულკუთხოვან გლაუკომას, განსაკუთრებით წინასწარ განწყობის მქონე პაციენტებში. აქედან გამომდინარე ესციტალოპრამი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ ანამნეზში დახურულკუთხოვანი გლაუკომის ან გლაუკომის მქონე პაციენტებში.
ეს სამედიცინო პროდუქტი შეიცავს 1მმოლ-ზე (23მგ) ნაკლებ ნატრიუმს <დოზაში> ანუ პრაქტიკულად „ნატრიუმისგან თავისუფალია“.
- 5 ურთიერთქმედება სხვა სამედიცინო პროდუქტებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
ფარმაკოდინამიური ურთიერთქმედება
უკუნაჩვენები კომბინციები
MAOIs არა-სელექციური ინჰიბიტორები
სერიოზული რეაქციების შემთხვევები აღწერილია პაციენტებში, რომლებიც SSRI -ს იღებენ მონოამინოოქსიდაზას არა-სელექციურ, შეუქცევად ინჰიბიტორებთან ერთად (MAOI) და პაციენტებში, რომლებმაც ბოლო დროს SSRI მკურნალობა და დაიწყეს MAOI მიღება (იხ. პარაგრაფი 4.3). ზოგ შემთხვევებში, პაციენტს განუვითარდა სეროტონინული სინდრომი (იხ. პარაგრაფი 4.8). ესციტალოპრამი უკუნაჩვენებია MAOIs-ს არა-სელექციურ, შეუქცევად ინჰიბიტორებთან კომბინაციაში. ესციტალოპრამის გამოყენება შეიძლება დაიწყოს შეუქცევადი MAOI-თი მკურნალობის შეწყვეტიდან 14 დღის შემდეგ. არა-სელექციური, შეუქცევადი MAOI-ს გამოყენების დაწყებამდე მინიმუმ 7 დღე უნდა გავიდეს ესციტალოპრამით მკურნალობის მოხსნის შემდეგ.
შექცევადი, სელექციური MAO-A ინჰიბიტორი (მოკლობემიდი)
სეროტონინის სინდრომის რისკის გამო, ესციტალოპრამის კომბინაცია MAO-A ინჰიბიტორთან, როგორიცაა მოკლობემიდი, უკუნაჩვენებია (იხ. პარაგრაფი 4.3). თუ კომბინაცია აუცილებელია, ის უნდა დაიწყოს მინიმალური რეკომენდებული დოზით და უნდა გაძლიერდეს კლინიკური მონიტორინგი.
შექცევადი, არა-სელექციური MAO-ინჰიბიტორი (ლინეზოლიდი)
ანტიბიოტიკი ლინეზოლიდი არის შექცევადი არასელექციური MAO ინჰიბიტორი და არ უნდა გამოიყენონ პაციეტნებში, რომლებიც მკურნალობენ ესციტალოპრამით. თუ კომბინაცია აუცილებელია ის უნდა მიეცეს მინიმალური დოზებით და მჭიდრო კლინიკური მონიტორინგის ქვეშ (იხ. პარაგრაფი 4.3).
შეუქცვადი, სელექციური MAO-B ინჰიბიტორი (სელეგილინი)
სელეგილინთან (MAO-B შეუქცევადი ინჰიბიტორი) კომბინაციაში სიფრთხილეა საჭირო სეროტონინის სინდრომის განვითარების რისკის გამო. სელეგილინის დოზები 10 მგ-მდე დღეში უსაფრთხოდ გამოიყენებოდა რაციმიურ ციტალოპრამთან ერთად.
ესციტალოპრამის ფიმოზიდთან ერთად გამოყენება უკუნაჩვენებია.
QT ინტერვალის გახანგრძლივება
ესციტალოპრამის ფარმაკოკინეტიკური და ფარმაკოდინამიკური კვლევები სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთად, რომლებიც ახანგრძლივებს QT ინტერვალს, არ ჩატარებულა. ესციტალოპრამის და ამ სამკურნალო საშუალებების დამატებითი ეფექტის გამორიცხვა შეუძლებელია. ამიტომ ესციტალოპრამის ერთდროული გამოყენება სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც ახანგრძლივებენ QT ინტერვალს, როგორიცაა IA და III კლასის ანტიარითმული საშუალებები, ანტიფსიქოზური საშუალებები (მაგ. ფენოთიაზინის წარმოებულები, ფიმოზიდი, ჰალოპერიდოლი), ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები, გარკვეული ანტიმიკრობული საშუალებები (მაგ. სპარფლოქსაცინი, მოქსიფლოქსაცინი, პენტამიდინი, მალარიის საწინააღმდეგო მკურნალობა, განსაკუთრებით ჰალოფანტრინი), გარკვეული ანტიჰისტამინური საშუალებები (მაგ. ასტემიზოლი, მიზოლასტინი), უკუნაჩვენებია.
კომბინაციები, რომელთა გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე
სეროტონინერგული სამედიცინო პროდუქტები
სეროტონერგულ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად (მაგ. ტრამადოლი, სუმატრიპტანი და სხვა ტრიპტანები) გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს სეროტონინული სინდრომი.
სამედიცინო პროდუქტები, რომლებიც აქვეითებს კრუნჩხვების ზღურბლს
SSRIs -ს შეუძლია კრუნჩხვების ზღურბლის დაქვეითება. სიფრთხილეა საჭირო სხვა სამკურნალო საშუალებების ერთდროული გამოყენებისას, რომელთაც შეუძლიათ შეამცირონ კრუნჩხვების ზღურბლი (მაგალითად, ანტიდეპრესანტები (ტრიციკლური, SSRIs), ნეიროლეპტიკები (ფენოთიაზინები, თიოქსანთენები და ბუტიროფენონები), მეფლოკინი, ბუპროპიონი და ტრამადოლი).
ლითიუმი, ტრიფტოფანი
SSRI– ს ლითიუმთან ან ტრიპტოფანთან ერთად გამოყენებისას აღწერილია გაძლიერებული ეფექტები, ამიტომ SSRI– ების ამ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე.
კრაზანა
SSRIs -ს და კრაზანას (Hypericum perforatum) შემცველი სამედიცინო პროდუქტების ერთად გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს გვერდით რეაქციების რისკის ზრდა (იხ. პარაგრაფი 4.4).
ჰემორაგია
ესციტალოპრამის პერორალურ ანტიკოაგულანტებთან კომბინაციისას შეიძლება დაზიანდეს ანტიკოაგულანტული ეფექტები. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ პერორალურ ანტიკოაგულანტურ თერაპიას, საჭიროა კოაგულაციის ფრთხილი მონიტორინგი ესციტალოპრამის დაწყების ან შეწყვეტისას (იხ. პარაგრაფი 4.4). არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების) ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის ტენდენცია (იხ. პარაგრაფი 4.4).
ალკოჰოლი
ესციტალოპრამსა და ალკოჰოლს შორის ფარმაკოდინამიკური ან ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება მოსალოდნელი არ არის. თუმცა, სხვა ფსიქოტროპული სამკურნალო საშუალებების მსგავსად, ალკოჰოლთან კომბინაცია არ არის მიზანშეწონილი.
სამედიცინო პროდუქტები, რომლებიც იწვევს ჰიპოკალიემიას/ჰიპომაგნიემიას
რადგან ის ზრდის ავთვისებიანი არითმიის რისკს, სიფრთხილეა საჭირო იმ სამკურნალო საშუალებების გამოყენებისას, რომლებიც იწვევენ ჰიპოკალიემიას / ჰიპომაგნიემიას (იხ. პარაგრაფი 4.4)
ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება
სხვა სამედიცინო პროდუქტების გავლენა ესციტალპრამის ფარმაკოკინეტიკაზე
ესციტალოპრამის მეტაბოლიზმი ძირითადად მედიატირებულია CYP2C19-ით. CYP3A4 ა CYP2D6შეიძლება ასევე მონაწილეობდეს მეტაბლიზმში, თუმცა უფრო მცირე მასშტაბით. მთავარი მეტაბოლიტის-დემეტილირებული ესციტალოპრამის მეტაბოლიზმის ნაწილობრივი კატალიზატორია CYP2D6.
ესციტალოპრამის 30მგ ომეპრაზოლთან ერთად (CYP2C19 ინჰიბიტორი) დღე-ღამეში ერთხელ მიღებამ გამოიწვია გამოიწვია ესციტალოპრამის პლაზმური კონცენტრაციის ზომიერი (დაახლოებით 50%) მომატება.
ესციტალოპრამის 400მგ ციმეტიდინთან ერთად (ზომიერად ძლიერი ზოგადი ფერმენტის ინჰიბიტორი) დღე-ღამეში ორჯერ გამოყენებამ გამოიწვია ესციტალოპრამის პლაზმური კონცენტრაციის ზომიერი (დაახლოებით 70%) მომატება. სიფრთხილეა საჭირო ესციტალოპრამის ციმეტიდინთან კომბინაციაში მიღებისას. შეიძლება საჭირო გახდეს დოზის კორექცია. ამრიგად, სიფრთხილე უნდა იქნას გამოყენებული CYP2C19 ინჰიბიტორებთან ერთად (მაგალითად, ომეპრაზოლი, ეზომეპრაზოლი, ფლუვოქსამინი, ლანსოპრაზოლი, ტიკლოპიდინი) ან ციმეტიდინთან ერთად გამოყენებისას. ესციტალოპრამის დოზის შემცირება შეიძლება საჭირო გახდეს თანმხლები მკურნალობის დროს გვერდითი ეფექტების მონიტორინგის საფუძველზე.
ესციტალოპრამის ეფექტი სხვა სამედიცინო პროდუქტების ფარმაკოკინეტიკაზე
ესციტალოპრამი არის CYP2D6 ენზიმის ინჰიბიტორი. სიფრთხილეა რეკომენდებული, როდესაც ესციტალოპრამი ერთდროულად გამოიყენება სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც ძირითადად მეტაბოლიზდება ამ ფერმენტის მიერ და რომლებსაც აქვთ ვიწრო თერაპიული ინდექსი, მაგ. ფლეკაინიდი, პროპაფენონი და მეტოპროლოლი (როდესაც გამოიყენება გულის უკმარისობისას), ან ცნს -ის მოქმედი სამკურნალო საშუალებები, რომლებიც ძირითადად მეტაბოლიზდება CYP2D6– ით, მაგ. ანტიდეპრესანტები, როგორიცაა დეზიპრამინი, კლომიპრამინი და ნორტრიპტილინი ან ანტიფსიქოზური საშუალებები, როგორიცაა რისპერიდონი, თიორიდაზინი და ჰალოპერიდოლი. შეიძლება საჭირო გახდეს დოზის კორექცია.
დეზიპრამინთან ან მეტოპროლოლთან ერთდროულმა მიღებამ ორივე შემთხვევაში გამოიწვია ამ ორი CYP2D6 სუბსტრატის პლაზმური დონის ორჯერ გაზრდა.
In vitro კვლევებმა აჩვენა, რომ ესციტალოპრამი ასევე იწვევს CYP2C19– ის სუსტ ინჰიბირებას. სიფრთხილეა რეკომენდებული იმ სამკურნალო საშუალებების ერთდროული გამოყენებისას, რომლებიც მეტაბოლიზდება CYP2C19– ით.
- 6 ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობის კატეგორია C.
შვილოსნობის უნარის მქონე პაციენტები/კონტრაცეფცია
ორსულობის დროს ესციტალოპრამის გამოყენების შესახებ არსებობს მხოლოდ შეზღუდული კლინიკური მონაცემები.
ორსულობა
ციტოლესი არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს, გარდა აუცილებლობისა და მხოლოდ რისკის/სარგებლის ფრთხილად განხილვის შემდეგ.
ახალშობილებზე დაკვირვება უნდა მოხდეს, თუ დედის მიერ ციტოლესის გამოყენება გრძელდება ორსულობის შემდგომ ეტაპებზე, განსაკუთრებით მესამე ტრიმესტრში. ორსულობის დროს თავიდან უნდა იქნას აცილებული უეცარი შეწყვეტა.
დედების მიერ ორსულობის გვიან სტადიებზე SSRI/SNRI-ს გამოყენების შემდეგ შეიძლება აღინიშნოს შემდეგი სიმპტომები: სუნთქვის გაძნელება, ციანოზი, აპნოე, კრუნჩხვები, ტემპერატურის არასტაბილურობა, კვების სირთულე, ღებინება, ჰიპოგლიკემია, ჰიპერტონია, ჰიპოტონია, ჰიპერრეფლექსია, ტრემორი, ნერვიულობა, გაღიზიანება, ლეთარგია, მუდმივი ტირილი, ძილიანობა და ძილის გაძნელება. ეს სიმპტომები შეიძლება გამოწვეული იყოს სეროტონერგული ეფექტებით ან შეწყვეტის სიმპტომებით. უმეტეს შემთხვევაში გართულებები იწყება მშობიარობიდან დაუყოვნებლივ ან მალე (<24 საათის განმავლობაში).
ეპიდემიოლოგიურმა მონაცემებმა აჩვენა რომ ორსულობის, გასაკუთრებით ორსულობის გვიან პერიოდში SSRIs გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს პერსისტიული პულმონარული ჰიპერტენზიის რისკი ახალშობილებში (PPHN). დაფიქსირებული რისკი იყო დაახლოებით 5 შემთხვევა 1000 ორსულობაზე. მოსახლეობაში PPHN– ის 1–2 შემთხვევა ხდება 1000 ორსულობაზე.
ლაქტაცია
მოსალოდნელია ესციტალოპრამის რძეში გამოყოფა.
მკურნალობის დროს ძუძუთი კვება რეკომენდებული არ არის.
ფერტილობა
ცხოველების მონაცემებმა აჩვენა, რომ ციტალოპრამი შეიძლება მოქმედებდეს სპერმის ხარისხზე (იხ. პარაგრაფი 5.3).
ადამიანის შემთხვევების აღწერამ ზოგიერთი SSRIs გამოყენებისას აჩვენა რომ სპერმის ხარისხზე ეფექტი შექცევადია. ადამიანის ფერტილობაზე გავლენა ამ დრომდე არ დაფიქსირებულა.
- 7 ეფექტები ავტომობილის მართვის და მექანიზმების გამოყენების უნარზე
ესციტალოპრამი არ ახდენს გავლენას ინტელექტუალურ ფუნქციაზე ან ფსიქომოტორულ მუშაობაზე. პაციენტებში, რომლებიც იყენებენ რაიმე ფსიქოაქტიურ სამკურნალო პროდუქტს, მოსალოდნელია განსჯის ან უნარების დაქვეითება. ამიტომ, პაციენტები უნდა იყვნენ გაფრთხილებული ავტომობილის მართვისა და მექანიზმების მართვის უნარზე გავლენის პოტენციური რისკის შესახებ.
- 8 არასასურველი ეფექტები
გვერდითი რეაქციები ყველაზე ხშირია მკურნალობის პირველი ან მეორე კვირის განმავლობაში და ჩვეულებრივ მკურნალობის გაგრძელებისას მცირდება ინტენსივობა და სიხშირე.
SSRI– ებისთვის ცნობილი გვერდითი რეაქციები და ასევე ესციტალოპრამისათვის პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში აღწერილი ან მარკეტინგის შემდგომ დაფიქსირბეული სპონტანური მოვლენები ჩამოთვლილია ქვემოთ ორგანოთა სისტემის კლასისა და სიხშირის მიხედვით.
სიხშირე მიღებულია კლინიკური კვლევებიდან; არ არის პლაცებო-კორეგირებულ. სიხშირე განსაზღვრულია შემდეგნაირად: ძალიან ხშირი (≥1/10), ხშირი (≥1/100 - <1/10), ნაკლებად ხშირი (≥1/1,000 - <1/100), იშვიათი (≥1/10,000 - <1/1,000), ძალიან იშვიათი (≥1/10,000), უცნობია (შეფასება შეუძლებელია არსბეული მონაცემების მიხედვით).
სისხლის და ლიმფური სისტემის დარღვევები
უცნობია: თრომბოციტოპენია
იმუნური სისტემის დარღვევები
იშვიათი: ანაფილაქსიური რეაქცია
ენდოკრინული დარღვევები
უცნობია: შეუსაბამო ADH (ანტიდიურეზული ჰორმონი) სეკრეცია
მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები
ხშირი: მადის დაქვეითება, მადის მომატება, წონის მომატება
ნაკლებად ხშირი: წონის კლება
უცნობია: ჰიპონატრიემია, ანორექსია1
ფსიქიატრული დარღვევები
ხშირი: შფოთვა, მოუსვენრობა, არანორმალური სიზმრები; ლიბიდო შემცირება; ქალი: ანორგაზმია
უცნობია: ბრუქსიზმი, აღგზნება, ნერვიულობა, პანიკის შეტევა, კონფუზიური მდგომარეობა
იშვიათი: აგრესია, დეპერსონალიზაცია, ჰალუცინაცია
უცნობია: მანია, სუიციდური აზრები, სუიციდური ქცევა 2
ნერვული სისტემის დარღვევები
ძალიან ხშირი: თვის ტკივილი
ხშირი: უძილობა, ძილიანობა, თავბრუსხვევა, პარესთეზია, ტრემორი
ნაკლებად ხშირი: გემოს დარღვევები, ძილის დარღვევები, სინკოპე
იშვიათი: სეროტონინული სინდრომი
უცნობი: დისკინეზია, მოძრაობის დარღვევა, კონვულსია, ფსიქომოტორული მოუსვენრობა/აკათიზია1
თვალის დარღვევები
ნაკლებად ხშირი: მიდრიაზი, მხედველობის დარღვევები
ყურის და ლაბირინთის დარღვევები
ნაკლებად ხშირი: ტინიტუსი
გულის დარღვევები
ნაკლებად ხშირი: ტაქიკარდია
იშვიათი: ბრადიკარდია
უცნობია: ელექტროკარდიოგრამაზე QT გახანგრძლივება, ვენტრიკულარული არითმია torsade de pointes ჩათვლით
სისხლძარღვოვანი დარღვევები
უცნობია: ორთოსტატური ჰიპოტენზია
რესპირატორული, თორაკალური და შუასაყრის დარღვევები
ხშირი: სინუსიტი, მთქნარება
ნაკლებად ხშირი: ეპისტაქსისი
გასტროინტესტინური დარღვევები
ძალიან ხშირი: გულისრევა
ხშირი: დიარეა, ყაბზობა, ღებინება, პირის სიმშრალე
ნაკლებად ხშირი: გასტროინტესტინური ჰემორაგია (რექტალური ჰემორაგიის ჩათვლით)
ჰეპატობილიარული დარღვევები
უცნობია: ჰეპატიტი, ღვიძლის ფუნქციის ტესტის ანომალიები
კანის და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები
ხშირი: მომატებული ოფლიანობა
ნაკლებად ხშირი: ურტიკარია, ალოპეცია, გამონაყარი, ქავილი
უცნობია: ეკქიმოზი, ანგიოედემა
ძვალკუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები
ხშირი: ართრალგია, მიალგია
თირკმლის და საშარდე სისტემის დარღვევები
უცნობია: შარდის შეკავება
რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლის დარღვევები
ხშირი: მამაკაცები: ეაკულაციის დარღვევები, იმპოტენცია
ნაკლებად ხშირი: ქალები: მეტრორაგია, მენორაგია
უცნობია: გალაქტორეა; მამაკაცები: პრიაპიზმი
ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობა გამოყენების ადგილას
ხშირი: დაღლილობა, პირექსია
ნაკლებად ხშირი: შეშუპება
1 ეს მოვლენები აღწერილია SSRIs თერაპიული კლასისთვის
2 ესციტალოპრამით თერაპიის დროს ან მკურნალობის შეწყვეტიდან მოკლე პერიოდში აღწერილია სიუციდური აზრების და სუიციდური ქცევის შემთხვევები (იხ. პარაგრაფი 4.4).
QT ინტერვალის გახანგრძლივება
QT ინტერვალის გახანგრძლივების და ვენტრიკულური არითმიის შემთხევები, torsade de pointes ჩათვლით, აღწერილია პოსტ-მარკეტინგულ პერიოდში, ძირითადად მდედრობითი სქესის პაციენტებში, ჰიპოკალიემიით ან არსებული QT ინტერვალის გახანგრძლივებით ან გულის სხვა დაავადებებით (იხ. პარაგრაფები 4.3, 4.5, 4.8, 4.9 და 5.1).
ასაკთან დაკავშირებული გვერდით ეფექტები
ეპიდემიოლოგიური კვლევები, ძირითადად 50 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, აჩვენებს ძვლის მოტეხილობების გაზრდის რისკს პაციენტებში, რომლებიც იღებენ SSRI და TCA– ს. ამ რისკის გამომწვევი მექანიზმი უცნობია
მოხსნის სიმპტომები, რომლებიც აღინიშნება მკურნალობის შეწყვეტისას
SSRIs/SNRIs მოხსნა (განსაკუთრებით უცბად) ხშირად იწვევს მოხსნის სიმპტომებს. ყველაზე ხშირად აღწერილი რეაქციებია თავბრუსხვევა, სენსორული დარღვევები (პარესთეზიის ჩათვლით და ელექტრო შოკის შეგრძნებები), ძილის დარღვევა (უძილობის და მძაფრი სიზმრების ჩათვლით), აგზნება ან შფოთვა, გულისრევა და/ან ღებინება, ტრემორი, დაბნეულობა, ოფლიანობა, თავის ტკივილი, დიარეა, პალპიტაცია, ემოციური არასტაბილურობა, გაღიზიანება, და მხედველობის დარღვევა. ჩვეულებრივ, ეს სიმტომები მსუბუქი და საშუალოა, ზოგ პაციენტში შეიძლება იყოს მწვავე.და/ან გახანგრძლივებული.
ამიტომ რეკომენდებულია, რომ როდესაც ესციტალოპრამით მკურნალობა აღარ არის საჭირო, უნდა მოხდეს დოზის თანდათან შემცირება (იხ. პარაგრაფი 4.3 და 4.4).
- 9. დოზის გადაჭარბება და მკურნალობა
ტოქსიურობა
ესციტალოპრამის დოზის გადაჭარბების კლინიკური მონაცემები შეზღუდულია და ბევრი შემთხვევა მოიცავს სხვა პრეპარატების დოზის გადაჭარბებას. შემთხვევათა უმრავლესობაში აღწერილია მსუბუქი სიმპტომები ან მათი საერთოდ არ არსებობა. რბილი სიმპტომები არ აღინიშნება. ესციტალოპრამის დოზის გადაჭარბების ფატალური შემთხვევები იშვიათად დაფიქსირდა მხოლოდ ესციტალოპრამთან ერთად; შემთხვევათა უმრავლესობა მოიცავს დოზის გადაჭარბებას თანმხლები მედიკამენტებით. 400 -დან 800 მგ -მდე ესციტალოპრამის დოზები მიიღება ყოველგვარი მძიმე სიმპტომების გარეშე.
სიმპტომები
ესციტალოპრამის დოზის გადაჭარბების სიმპტომები მოიცავს სიმპტომებს, რომლებიც ძირითადად დაკავშირებულია ცენტრალურ ნერვულ სისტემასთან (თავბრუსხვევიდან, კანკალიდან და აგიტაციიდან სეროტონინის სინდრომის, კრუნჩხვების და კომის იშვიათ შემთხვევებამდე), კუჭ -ნაწლავის სისტემის (გულისრევა/ღებინება) და გულ -სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ (ჰიპოტენზია, ტაქიკარდია, QT გახანგრძლივება და არითმია) და ელექტროლიტური/სითხის ბალანსის პირობებს (ჰიპოკალემია, ჰიპონატრემია).
მკურნალობა
სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს. საჭიროა სასუნთქი გზების გამავლობის, ადექვატური ოქსიგენაციის და რესპირატორული ფუნქციის უზრუნველყოფა. შეიძლება განიხილებოდეს კუჭის ლავაჟი ან აქტივირებული ნახშირის გამოყენება. კუჭის ლავაჟი უნდა მოხდეს ორალური მიღებიდან რაც შეიძლება მალე. ზოგად სიმპტომურ დამხმარე ზომებთან ერთად რეკომენდებულია კარდიალური და სასიცოცხლო ფუნქციების მონიტორინგი.
ეკგ მონიტორინგი რეკომენდებულია დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ გულის შეგუბებითი უკმარისობა/ბრადიარითმია, პაციენტებში, რომლებიც იღებენ მედიკამენტებს, რომლებიც ახანგრძლივებს QT ინტერვალს ან პაციენტებში, რომელთა მეტაბოლიზმიც დარღვეულია-მაგ. ღვიძლის დაზიანებისას.
- ფარმაკოლოგიური მახასიათებლები
- 1. ფარმაკოდინამიური მახასიათებლები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანტიდეპრესანტები, სეროტონინის უკუმიტაცების სელექციური ინჰიბიტორები
ათქ კოდი: N06AB10
მოქმედების მექანიზმი
ესციტალოპრამი არის სეროტონინის (5-HT) უკუმიტაცების სელექციური ინჰიბიტორი, მაღალი აფინობით პირველადი შემაერთებელი ადგილის მიმართ. ის ასევე უკავშირდება სეროტონინის გადამტანზე ალოსტერულ ადგილს, 1000 -ჯერ დაბალი აფინობით.
ესციტალოპრამს არ გააჩნია ან აქვს დაბალი აფინობა რიგი რეცეპტორების მიმართ, მათ შორის 5-HT1A, 5-HT2, დოფამინის (DA) D1 და D2 რეცეპტორები, α1-, α2-, β- ადრენორეცეპტორები, ჰისტამინი H1, მუსკარინის ქოლინერგიული, ბენზოდიაზეპინი და ოპიოიდური რეცეპტორები
ფარმაკოდინამიური ეფექტები
ჯანმრთელი სუბიექტების ორმაგად-ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებულ ეკგ კვლევაში, QTc საბაზისო მაჩვენებლის ცვლილება(Fridericia-კორექცია) იყო 4.3 ms (90% CI: 2.2, 6.4) 10 მგ/დღე-ღამეში დოზისას და 10.7 ms (90% CI: 8.6, 12.8) სუპრათერაპიული დოზის-დღე-ღამეში 30მგ-ს დროს (იხ. პარაგრაფები 4.3, 4.4, 4.5, 4.8 და 4.9).
კლინიკური ეფექტურობა
დიდი დეპრესიული ეპიზოდები
ესციტალოპრამი ეფექტური აღმოჩნდა დიდი დეპრესიული ეპიზოდების მწვავე მკურნალობაში ოთხიდან სამ ორმაგად- ბრმა, პლაცებო- კონტროლირებულ მოკლევადიაი (8 კვირიანი) კვლევაში.
გრძელვადიანი რეციდივის პრევენციის კვლევაში, 274 პაციენტი, რომლებმაც რეაგირება მოახდინეს 8-კვირიანი ღია მკურნალობის საწყის ფაზაში ესციტალოპრამის 10 ან 20 მგ/დღეში მიღებისას, რანდომიზირებული იყვნენ ესციტალოპრამით იგივე დოზით გასაგრძელებლად, ან იღებდნენ პლაცებოს, 36 კვირამდე. ამ კვლევაში, პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ესციტალოპრამს, აღინიშნა რეციდივის უფრო გრძელი პერიოდი მომდევნო 36 კვირის განმავლობაში, პლაცებოსთან შედარებით.
სოციალური შფოთვითი აშლილობა
ესციტალოპრამი ეფექტური იყო სამ მოკლევადიან (12-კვირიანი) კვლევაში და მორეაგირეებში 6-თვიანი რეციდივის პროფილაქტიკის კვლევაში სოციალური შფოთვითი აშლილობის დროს. 24-კვირიანი დოზის მოძიების კვლევაში ნაჩვენებია 5, 10 და 20 მგ ესციტალოპრამის ეფექტურობა.
გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობა
ესციტალოპრამი 10 და 20 მგ დოზით დღეში ეფექტური იყო პლაცებო-კონტროლირებადი ოთხი კვლევიდან ოთხში.
სამი მსგავსი დიზაინის კვლევის შეჯამებულ მონაცემებში, რომელიც მოიცავდა 421 ესციტალოპრამით ნამკურნალებ პაციენტს და 419 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებოთი, რეაგირება იყო 47.5% და 28.9% და 37.1% და 20.8% გამგზავნი. მდგრადი ეფექტი აღინიშნებოდა 1 კვირიდან.
ესციტალოპრამის 20 მგ/დღეში ეფექტურობის შენარჩუნება გამოვლინდა 24-დან 76 კვირამდე, რანდომიზებულ, ეფექტურობის შენარჩუნების კვლევაში 373 პაციენტში, რომლებმაც უპასუხეს პირველად 12 კვირიან, ღია მკურნალობას.
ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობა
რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა კლინიკურ კვლევაში 20 მგ დღეში ესციტალოპრამი გამოყოფილია პლაცებოდან Y-BOCS საერთო ქულაზე 12 კვირის შემდეგ. 24 კვირის შემდეგ, დღე-ღამეში 10 და 20მგ ესციტალოპრამი პლაცებოზე უპირატესი იყო.
რეციდივის პროფილაქტიკა გამოვლინდა დღე-ღამეში 10 და 20მგ ესციტალოპრამის გამოყენებისას პაციენტებში, რომლებიც ესციტალოპრამზე რეაგირებდნენ1 6 კვირიან ღია პერიოდშ და რომლებიც ჩაერთვნენ 24 კვირიან, რანდომიზებუ, ორმაგად-ბრმა, პლაცებო კონტროლირებულ კვლევაში.
- 2. ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები
ზოგადი მახასიათებლები
აბსორბცია
აბსორბცია თითქმის სრულიად ხდება და საკვების საკვების მიღებისგან დამოუკიდებელია. დრო მაქსიმალური კონცენტრაციის მიღწევამდე (საშუალო Tmax) არის 4 საათი მრავალჯერადი დოზირებიდან.
რაცემიური ციტალოპრამის მსგავსად, ესციტალოპრამის აბსოლუტური ბიოშეღწევადობაა დაახლოებით 80%.
განაწილება:
ორალური მიღების შემდეგ განაწილების აშკარა მოცულობა (Vd,β/F)დაახლოებით 12-26ლ/კგ-ს შეადგენს. პლაზმის ცილებთან კავშირი 80%-ზე დაბალია ესციტალოპრამის და მისი ძირითადი მეტაბოლიტებისთვის.
ბიოტრანსფორმაცია:
ესციტალოპრამი მეტაბოლიზდება ღვიძლში დემეთილირებულ და დიდემეთილირებულ მეტაბოლიტებდ. ორივე მათგანი ფარმაკოლოგიურად აქტიურია. ალტერნატიულად, აზოტი შეიძლება დაიჟანგოს და შექმნას N- ოქსიდის მეტაბოლიტი. ორივე ძირითადი ნივთიერება და მეტაბოლიტები ნაწილობრივ გამოიყოფა გლუკურონიდების სახით. მრავალჯერადი დოზირების შემდეგ დემეთილის და დიდემეთილის მეტაბოლიტების საშუალო კონცენტრაცია ჩვეულებრივ შეადგენს ესციტალოპრამის კონცენტრაციის 28-31% და <5%. ესციტალოპრამის ბიოტრანსფორმაცია დემეთილირებულ მეტაბოლიტად, ძირითადად ხდება CYP2C19 შუამავლობით. შესაძლებელია გარკვეული წვლილის შეტანა CYP3A4 და CYP2D6 ენზიმების მიერ.
ელიმინაცია:
მრავლობით დოზირების შემდეგ ნახევარგამოყოფის პერიოდი (t½ β) დაახლოებით 30 საათს შეადგენს, ხოლო ორალური პლაზმიდან კლირენსი (Cloral) დაახლოებით 0.6 ლ/წთ-ს შეადგენს. ძირითადი მეტაბოლიტბეის ნახევარგამოყოფის პერიოდი მნიშვნელოვნად უფრო ხანგრძლივია. ითვლება, რომ ესციტალოპრამი და მეტაბოლიტბეი გამოიყოფა ღვიძლის (მეტაბოლური) და თირკმლისს აშალებით, დოზის ძირითადი ნაწილი მეტაბოლიტების სახით შარდში გამოიყოფა.
ხაზოვნება:
ახასიათებს წრფივი ფარმაკოკინეტიკა. პლაზმაში მყარი მდგომარეობის დონე მიიღწევა დაახლოებით 1 კვირაში. მყარი მდგომარეობის საშუალო კონცენტრაცია 50 ნმოლ/ლ (20 - 125 ნმოლ/ლ) მიიღწევა 10მგ სადღეღამისო დოზის მიღებისას.
მახასიათებლები პაციენტებში
ხანაზმული პაციენტები (> 65 წელი):
როგორც ჩანს, ესციტალოპრამი უფრო ნელა გამოიყოფა ხანდაზმულ პაციენტებში ახალგაზრდა პაციენტებთან შედარებით. ხანდაზმულებში სისტემური ექსპოზიცია (AUC) დაახლოებით 50% -ით მაღალია ახალგაზრდა ჯანმრთელ მოხალისეებთან შედარებით (იხ. პარაგრაფი 4.2).
ღვიძლის შემცირებული ფუნქცია:
ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში (Child-Pugh კრიტერიუმები A და B), ესციტალოპრამის ნახევარგამოყოფის პერიოდი იყო დაახლოებით ორჯერ მეტი და ექსპოზიცია დაახლოებით 60% -ით მაღალი ვიდრე ღვიძლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პირებში (იხ. პარაგრაფი 4.2).
თირკმლის შემცირებული ფუნქცია
რაცემიური ციტალოპრამის დროს თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების მქონე პაციენტებში დაფიქსირდა უფრო გრძელიი ნახევარგამოყოფის პერიოდი და ექსპოზიციის უმნიშვნელო ზრდა (CLcr 10-53 მლ/წთ). მეტაბოლიტების პლაზმური კონცენტრაცია შესწავლილი არ არის, მაგრამ შეიძლება გაიზარდოს (იხ. პარაგრაფი 4.2).
პოლიმორფიზმი:
დაფიქსირებულია, რომ ცუდი მეტაბოლიზმის მქონე პირებში CYP2C19გათვალისწინებით პლაზმაში ესციტალოპრამის კონცენტრაცია ორჯერ უფრო მაღალია ექსტენსიური მეტაბოლიზმის მქონე პირებთან შედარებით. ექსპოზიციის მნიშვნელოვანი ცვლილება არ აღინიშნა ცუდი მეტაბოლიზმის მქონე პირებში CYP2D6 გათვალსწინებით (იხ.პარაგრაფი 4.2).
- 3 პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები
ესციტალოპრამთან დაკავშირებით არ ჩატარებულა პრეკლინიკური კვლევების სრული ჩვეულებრივი სპექტრი, ვინაიდან ესციტალოპრამით და ციტალოპრამით ვირთხებზე ჩატარებულმა ტოქსიკოკინეტიკურმა და ტოქსიკოლოგიურმა კვლევებმა აჩვენა მსგავსი პროფილი. ამრიგად, ციტალოპრამის ყველა ინფორმაციის ექსტრაპოლაცია შესაძლებელია ესციტალოპრამზე.
ვირთხებზე ჩატარებულ შედარებით ტოქსიკოლოგიურ კვლევებში ესციტალოპრამმა და ციტალოპრამმა გამოიწვია გულის ტოქსიკურობა, გულის უკმარისობის ჩათვლით, რამდენიმე კვირიანი მკურნალობის შემდეგ, დოზების გამოყენებისას, რომლებიც იწვევდა ზოგად ტოქსიკურობას. როგორც ჩანს, კარდიოტოქსიკურობა კორელაციაშია პლაზმის პიკურ კონცენტრაციებთან და არა სისტემურ ექსპოზიციებთან (AUC). პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაცია არაეფექტურ დონეზე აღემატებოდა კლინიკურ გამოყენებაში მიღწეულებს (8-ჯერ), ხოლო ესციტალოპრამის AUC მხოლოდ 3-4-ჯერ აღემატებოდა კლინიკურ გამოყენებაში მიღწეულ ექსპოზიციას. ციტალოპრამისთვის S-ენანტიომერის AUC მნიშვნელობა იყო 6-7 – ჯერ უფრო მაღალი ვიდრე კლინიკური გამოყენებისას მიღწეული ექსპოზიცია. ეს აღმოჩენები ალბათ დაკავშირებულია ბიოგენურ ამინებზე გადაჭარბებულ ზემოქმედებასთან, ანუ პირველადი ფარმაკოლოგიური ეფექტების მეორადი შედეგებთან, რაც იწვევს ჰემოდინამიკურ ეფექტებს (კორონარული ნაკადის შემცირება) და იშემიას. თუმცა ვირთხებში კარდიოტოქსიკურობის ზუსტი მექანიზმი გაურკვეველია. ციტალოპრამის კლინიკური გამოცდილება და ესციტალოპრამის კლინიკური გამოცდილება არ მიუთითებს, რომ ამ აღმოჩენებს აქვს კლინიკური კორელაცია.
ფოსფოლიპიდების მომატებული შემცველობა დაფიქსირდა ზოგიერთ ქსოვილში მაგ. ფილტვები, სათესლე დანამატებში და ღვიძლში, ვირთხებში ესციტალოპრამითა და ციტალოპრამით ხანგრძლივი მკურნალობის შემდეგ. დანამატებსა და ღვიძლში აღმოჩენები დაფიქსირდა ადამიანის მსგავსი ექსპოზიციის დროს. ეფექტი შექცევადია მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ. ცხოველებში ფოსფოლიპიდების დაგროვება (ფოსფოლიპიდოზი) დაფიქსირდა ბევრ კატიონურ ამფიფილურ მედიკამენტებთან დაკავშირებით. არ არის ცნობილი აქვს თუ არა ამ ფენომენს რაიმე მნიშვნელობა ადამიანისთვის.
ვირთხებში განვითარების ტოქსიკურობის კვლევაში ემბრიოტოქსიური ეფექტები (ნაყოფის წონის შემცირება და ოსიფიკაციის შექცევადი შეფერხება) დაფიქსირდა ექსპოზიციისას, რომელიც AUC თვალსაზრისით, კლინიკური გამოყენებისას მიღწეულ ექსპოზიციაზე მეტი იყო. მალფორმაციების გაზრდილი სიხშირე არ აღინიშნა. პრე და მშობიარობის შემდგომმა კვლევამ აჩვენა ლაქტაციის პერიოდში გადარჩენის შემცირება ექსპოზიციისას, რომელიც AUC თვალსაზრისით, კლინიკური გამოყენებისას მიღწეულ ექსპოზიციაზე მეტი იყო.
ცხოველების მონაცემები მიუთითებს, რომ ციტალოპრამი იწვევს ფერტილობის ინდექსისა და მაკეობის ინდექსის შემცირებას, ადამიანებში დარჩენილი დოზების რაოდენობას პათოლოგიური სპერმის რაოდენობას და იმპლანტაციას დოზებში
- ფარმაცევტული მახასიათებლები
- 1. შემავსებლების ჩამონათვალი
ნატრიუმის კროსკარმელოზა (Ac-Di-Sol)
მიკროკრისტალური ცელულოზა (ტიპი101)
კოლოიდური სილიკონის დიოქსიდი (აეროსილ 200)
ტალკი
მაგნიუმის სტეარატი
P.V.P K30
ოპადრაი II 85F18422 თეთრი*
- შემადგენლობა: პოლივინილის სპირტი, ტიტანის დიოქსიდი, პოლიეთილენგლიკოლი 3350, ტალკი.
- 2. შეუთავსებლობა
უცნობია
- 3. შენახვის ვადა
36 თვე.
- 4. განსაკუთრებული უსაფრთხოების ზომები შენახვისთვის
ინახება ოთახის, 25°C-მდე ტემპერატურაზე
- 5. კონტეინერის აღწერა და შემადგენლობა
Al/PVC-PE-PVDC ბლისტერი, რომელიც შეიცავს 28 და 56 ტაბლეტს, მუყაოს კოლოფში.
- 6. განსაკუთრებული უსაფრთხოების ზომებბი გამოყენებული სამედიცინო პროდუქტის განადგურებისთვის და პროდუქტის შენახვისთვის
ნებისმიერი გამოუყენებელი პროდუქტი და ნარჩენი მასალა უნდა განადგურდეს „სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის რეგულაციების“ და „შეფუთვის და შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის რეგულაციების“ შესაბამისად.
გაცემის რეჟიმი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
- მარკეტინგის ლიცენზიის მფლობელი
Abdi İbrahim İlaç San. ve Tic. A.Ş.
Reşitpaşa Mah. Eski Büyükdere Cad. No:4 34467
Maslak /Sarıyer/İstanbul
ტელეფონი: 0212 366 84 00
ფაქსი: 0212 276 20 20
- მარკეტინგის ლიცენზიის მფლობელი
- პირველი ლიცენზიის/ლიცენზიის განახლების თარიღი
- პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამების რევიზიის თარიღი
- 05.2021
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.


