პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
იმუნომასტიმულირებელი საშუალებები

ტევაგრასტიმი

TEVAGRASTIM

რეცეპტით48მლინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება

ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპია ტევაგრასტიმი ნაჩვენებია ფებრილური ნეიტროპენიის მოვლენების და ნეიტროპენიის ხანგრძლივობის შესამცირებლად პაციენტებში, რომლებიც გადიან ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიას ავთვისებიანი დაავადების სამკურნალოდ, გარდა ქრონიკული მიელოიდური ლეიკემიისა და მიელოდისპლასტიკური სინდრომებისა, და ასევე ნაჩვენებია …

სრულად
მოქმედი ნივთიერება
ფილგრასტიმი (filgrastim)
ფორმა და შეფუთვა
48მლნ. სე/0.8 მლ 0.8 მლ კანქვეშ შესაყვანი და ი.ვ. საინფუზიო ხსნარი წინასწარ შევსებული მზა შპრიცი №5
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
იმუნოსტიმულატორები, კოლონომასტიმულირებელი ფაქტორი
ATC კოდი
L03AA02
რეგისტრაციის ნომერი
რ/ა-P-0066
რეგისტრირებულია
23 მარტი 2022, მოქმედებს 23 მარტი 2027-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
()
GMP
-
ურთიერთქმედების შემოწმებატევაგრასტიმი და სხვა წამალი ერთად

ტევაგრასტიმი — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპია

ტევაგრასტიმი ნაჩვენებია ფებრილური ნეიტროპენიის მოვლენების და ნეიტროპენიის ხანგრძლივობის შესამცირებლად პაციენტებში, რომლებიც გადიან ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიას ავთვისებიანი დაავადების სამკურნალოდ, გარდა ქრონიკული მიელოიდური ლეიკემიისა და მიელოდისპლასტიკური სინდრომებისა, და ასევე ნაჩვენებია ნეიტროპენიის ხანგრძლივობისა და მისი კლინიკური გართულებების შესამცირებლად პაციენტებში, რომლებიც არსებობს გრძელვადიანი მძიმე ნეიტროპენიის გამოვლენის გაზრდილი რისკის ეჭვი, მიელოაბლაციური თერაპიის შემდეგ ჩაუტარდათ ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაცია (იხ. 4.2 დოზირება და მიღების მეთოდი/დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ/პედიატრიული პოპულაცია).

პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების (PKPH) მობილიზაცია

ტევაგრასტიმი® ნაჩვენებია ჯანმრთელ მოხალისე დონორებში ალოგენური პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების გასააქტიურებლად ან ჰემატოპოეზის აღდგენის დაჩქარების მიზნით პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების ინფუზიის გზით ძვლის ტვინის სუპრესიული ქიმიოთერაპიის შემდეგ.

მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენია (ACN)

ტევაგრასტიმის ხანგრძლივი გამოყენება ნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებთაც აღენიშნებათ ნეიტროფილების რაოდენობის მატება და ინფექციასთან დაკავშირებული მოვლენების სიხშირისა და ხანგრძლივობის გაზრდა, რომლებშიც ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა შეადგენს (ANC) 0,5 x 109/ლ, პედიატრიულ ან მოზრდილ პაციენტებში მძიმე თანდაყოლილი, ციკლური ან იდიოპათიური ნეიტროპენიით და ანამნეზში სერიოზული ან მორეციდივე ინფექციების მქონე პაციენტებში ამ მოვლენების რედუქციის მიზნით.

აივ ინფექცია

ტევაგრასტიმი ნაჩვენებია მუდმივი ნეიტროპენიის სამკურნალოდ (ANC 1,0 x 109/ლ) ბაქტერიული ინფექციის რისკის შესამცირებლად პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ პროგრესირებული აივ ინფექცია.

მწვავე მიელოიდური ლეიკემია (AML)

ტევაგრასტიმი ნაჩვენებია ნეიტროპენიის ხანგრძლივობისა და მასთან დაკავშირებული კლინიკური შედეგების შესამცირებლად პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ინდუქციურ ან კონსოლიდაციურ ქიმიოთერაპიას.

მიღების წესი და დოზირება

ტევაგრასტიმით® მკურნალობა უნდა იქნას ჩატარდეს ონკოლოგიურ ცენტრებში ექიმების მიერ, რომლებსაც აქვთ გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორით (G-CSF) და ჰემატოლოგიაში მკურნალობას გამოცდილება და გააჩნიათ საჭირო დიაგნოსტიკური საშუალებები. მობილიზაციისა და აფერეზის პროცედურები უნდა ჩატარდეს ამ სფეროში გამოცდილების მქონე ექიმის მიერ ონკოლოგიურ-ჰემატოლოგიურ ცენტრებში და სადაც შესაძლებელია ჰემატოპოეტური პროგენიტორული უჯრედების ზუსტი მონიტორინგი.

დოზირება/შეყვანის სიხშირე და ხანგრძლივობა

გამოყენება პაციენტებში, რომლებიც გადიან ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიას

ტევაგრასტიმ®-ის რეკომენდებული დოზაა 0.5 MIU (5 g)/კგ/დღეში. ტევაგრასტიმის პირველი დოზა არ უნდა იქნას შეყვანილი ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპიის შემდეგ 24 საათზე ნაკლებ დროში. ტევაგასტიმის შეყვანა შესაძლებელია ყოველდღიური კანქვეშა ინექციით ან ყოველდღიური ინტრავენური ინფუზიით 30 წუთის განმავლობაში, განზავებული 5% გლუკოზის ხსნარში (იხ. 4.2 მიღების/განზავების ინსტრუქციები). უმეტეს შემთხვევაში უპირატესობა ენიჭება კანქვეშა შეყვანის გზას. ერთჯერადი დოზის შეყვანის კვლევაში მიღებულ იქნა დასკვნები, რომ ინტრავენურმა შეყვანამ შეიძლება შეამციროს მოქმედების ხანგრძლივობა. ამ აღმოჩენის კლინიკური მნიშვნელობა მრავალჯერადი დოზის მიღებასთან გაურკვეველია. შეყვანის გზის არჩევა უნდა მოხდეს ინდივიდუალური კლინიკური გარემოებების მიხედვით.

ტევაგრასტიმის ყოველდღიური მიღება უნდა გაგრძელდეს მანამ, სანამ ნეიტროფილების მოსალოდნელი დაბალი დონე არ გამოსწორდება და ნეიტროფილების რაოდენობა არ მიაღწევს ნორმალურ ზღვარს. მყარი სიმსივნეების, ლიმფომებისა და ლიმფოიდური ლეიკემიის დადგენილი ქიმიოთერაპიის შემდეგ, მკურნალობის ხანგრძლივობა ამ კრიტერიუმების დასაკმაყოფილებლად სავარაუდოდ უნდა გაგრძელდეს 14 დღემდე. მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის დროს ინდუქციური და კონსოლიდაციური თერაპიის შემდეგ, მკურნალობის ხანგრძლივობა შეიძლება იყოს მნიშვნელოვნად გრძელი (38 დღემდე) გამოყენებული ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპიის ტიპის, დოზისა და გრაფიკის მიხედვით. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიას, ჩვეულებრივ აღინიშნება ნეიტროფილების რაოდენობის გარდამავალი ზრდა ტევაგრასტიმით თერაპიის დაწყებიდან 1-2 დღის შემდეგ. თუმცა, მდგრადი თერაპიული პასუხისთვის, ტევაგრასტიმის გამოყენება არ უნდა შეწყდეს მოსალოდნელი დაბალი დონის აღდგენამდე და ნეიტროფილების რაოდენობის ნორმალური ზღრვის დიაპაზონამდე მიღწევამდე. რეკომენდებულია, რომ არ უნდა შეწყდეს ტევაგრასტიმით მკურნალობა ნაადრევად ნეიტროფილების სამიზნე ქვედონის მიღწევამდე. (ბავშვებში გამოყენებისთვის იხ. 4.2. დოზირება და მიღების წესი/ დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ/ პედიატრიული პოპულაცია).

პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაცია მიელოაბლაციური თერაპიის შემდეგ ტევაგრასტიმის რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 1.0 MIU (10 მკგ)/კგ/დღეში მოცემული 30-წუთიანი ან 24-საათიანი ინტრავენური ინფუზიის სახით ან 1.0 MIU (10 g)/კგ/დღეში 24-საათიანი უწყვეტი კანქვეშა ინფუზიის სახით.

ტევაგრასტიმის პირველი დოზა არ უნდა იქნას მიღებული ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპიის შემდეგ 24 საათამდე და უნდა დაინიშნოს ძვლის ტვინის ინფუზიიდან 24 საათის განმავლობაში. ამ ჩვენებებში ტევაგრასტიმის 28 დღეზე მეტი ხნის განმავლობაში მიცემული ეფექტურობა და უსაფრთხოება დადგენილი არ არის.

მას შემდეგ რაც მიიღწევა ნეიტროფილების რაოდენობის მინიმალური ზღრული დონის გადალახვა, ტევაგრასტიმის დღიური დოზა უნდა დარეგულირდეს ნეიტროფილების პასუხის მიხედვით შემდეგნაირად. (იხ. 4.2. დოზირება და მიღების წესი/დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების/პედიატრიული პოპულაციის შესახებ).

ნეიტროფილების რაოდენობა

ტევაგრასტიმის® დოზის კორექცია

ზედიზედ 3 დღე >1.0x109/ლ

უნდა შემცირდეს 0,5 MIU (5g)/კგ/დღეში

თუ შემდგომში ANC ნარჩუნდება >1.0x109/ლ ზედიზედ 3 დღის განმავლობაში

ტევაგრასტიმი® უნდა შეწყდეს

თუ მკურნალობის დროს ANC იკლებს <1,0x109/ლ-მდე, ტევაგრასტიმის დოზა კვლავ უნდა გაიზარდოს ზემოთ მოცემული საფეხურების მიხედვით.

MNS = ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა.

გამოყენება პაციენტებში, რომლებშიც გათვალისწინებულნი არიან პერიფერიული სისხლის პროგენიტორული უჯრედების მობილიზაციისთვის (PKPH)

გამოიყენება PCPH-ის მობილიზებისთვის პაციენტებში, რომლებიც გადიან მიელოსუპრესიულ ან მიელოაბლატიურ თერაპიას, რასაც მოჰყვება აუტოლოგიური PCPH ტრანსპლანტაცია, ძვლის ტვინის გადანერგვით ან მის გარეშე.

PBPC მობილიზაციისთვის ცალკე გამოყენებისას, ტევაგრასტიმის რეკომენდებული დოზაა 1.0 MIU (10g)/კგ/დღეში, როგორც 24-საათიანი უწყვეტი კანქვეშა ინფუზია ან ერთჯერადი ყოველდღიური კანქვეშა ინექცია 5-7 დღის განმავლობაში.

ტევაგრასტიმი® უნდა განზავდეს 20 მლ 5% გლუკოზის ხსნარში ინფუზიის სახით გამოსაყენებლად. (იხ. 4.2 გამოყენების მეთოდი/განზავების ინსტრუქცია).

აფერეზის დრო: ერთი ან ორი აფერეზი მე-5 და მე-6 დღეს ხშირად საკმარისია.

სხვა გარემოებებში შეიძლება საჭირო გახდეს დამატებითი აფერეზი.

ტევაგრასტიმის მიღება უნდა გაგრძელდეს ბოლო აფერეზამდე.

მიელოსუპრესიული ქიმიოთერაპიის შემდეგ ტევაგრასტიმის რეკომენდებული დოზა PBPC-ების მობილიზაციისთვის არის ქიმიოთერაპია 0.5 MIU (5 g)/კგ/დღეში ყოველდღიური კანქვეშა ინექციის სახით, დაწყებული პირველი დღიდან დასრულებიდან და გაგრძელდება მანამ, სანამ არ მიიღწევა ნეიტროფილების სამიზნე ქვედონე და ნეიტროფილების რაოდენობის ნორმალურ ზღვრამდე დაბრუნება.

PKPH მობილიზაცია ალოგენური პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაციამდე ჯანმრთელ დონორებში

ჯანმრთელ დონორებში PBPC მობილიზაციისთვის, ტევაგრასტიმი უნდა დაინიშნოს კანქვეშ დოზით 1.0 MIU (10g)/კგ/დღეში 4-დან 5 ზედიზედ დღის განმავლობაში. აფერეზი უნდა დაიწყოს მე-5 დღეს და უნდა გაგრძელდეს მე-6 დღემდე 4x106 CD34+ უჯრედის/კგ მიმღების სხეულის მასის უჯრედების შეგროვება.

ტევაგრასტიმის უსაფრთხოება და ეფექტურობა 16 წელზე ახალგაზრდა ან 60 წელზე უფროსი ასაკის ჯანმრთელ დონორებში PBPC მობილიზაციის ჩვენებისას ჯანმრთელ დონორებში პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების ალოგენური ტრანსპლანტაციის დაწყებამდე არ არის შეფასებული (იხილეთ ნაწილი 4.2 დოზირება და გამოყენების გზა/დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების/პედიატრიული პოპულაციის შესახებ).

გამოყენება მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში

თანდაყოლილი ნეიტროპენია

რეკომენდებული საწყისი დოზაა 1.2 MIU (12g)/კგ/დღეში, კანქვეშ, ერთჯერადი ან დაყოფილი რამდენიმე ინექციაზე.

იდიოპათიური ან ციკლური ნეიტროპენია

რეკომენდებული საწყისი დოზაა 0.5 MIU (g)/კგ/დღეში, კანქვეშ, ერთჯერადი ან დაყოფილი რამდენიმე ინექციაზე.

დოზის კორექცია

ტევაგრასტიმი უნდა გაკეთდეს ყოველდღიურად კანქვეშა ინექციების სახით, სანამ ნეიტროფილების რაოდენობა არ მიაღწევს 1,5x109/ლ და არ შენარჩუნდება ამ დონეზე. ამ პასუხის მიღების შემდეგ, უნდა განისაზღვროს ამ დონის შესანარჩუნებლად საჭირო ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზა. ყოველდღიური ინექციები უნდა გაგრძელდეს დიდი ხნის განმავლობაში ნეიტროფილების ადეკვატური რაოდენობის შესანარჩუნებლად. მკურნალობის დაწყებიდან 1-2 კვირის შემდეგ, საწყისი დოზა შეიძლება გაორმაგდეს ან განახევრდეს პაციენტის პასუხის მიხედვით.

ამის შემდეგ, დოზა შეიძლება დარეგულირდეს ინდივიდუალურად თითოეული პაციენტისთვის ყოველ 1-2 კვირაში, რომლის დროსაც ნეიტროფილების რაოდენობა მერყეობს 1,5x109/ლ-დან 10x109/ლ-მდე. მძიმე ინფექციით დაავადებულ პაციენტებში შეიძლება დაიცვან დოზის გაზრდის უფრო სწრაფი გრაფიკი. კლინიკურ კვლევებში, პაციენტების 97%-მა მიაღწია სრულ რემისიას 2.4 MIU (24g)/კგ/დღეში დოზებით. მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში ტევაგრასტიმის გამოყენების გრძელვადიანი უსაფრთხოება 2.4 MIU (24გ)/კგ/დღეზე მეტი დოზებით დადგენილი არ არის (ბავშვებში გამოყენებისთვის იხ. 4.2. დოზირება და მიღების წესი/ დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ/ პედიატრიული პოპულაცია).

აივ ინფექცია

ნეიტროპენიის კორექცია

ტევაგრასტიმის® რეკომენდებული საწყისი დოზაა 0.1 MIU (1g)/კგ/დღეში, ყოველდღიური კანქვეშა ინექციების სახით. ეს დოზა შეიძლება ტიტრირდეს მაქსიმუმ 0.4 MIU (4g)/კგ/დღეში, სანამ არ მიიღწევა ნორმალური ნეიტროფილების რაოდენობა (ANC>2.0x109/ლ). კლინიკურ კვლევებში პაციენტთა 90%-ზე მეტმა რეაგირება მოახდინა ამ დოზებზე, ნეიტროპენიის მედიანური რეზოლუციით 2 დღის განმავლობაში. პაციენტთა მცირე რაოდენობაში (<10%) საჭირო იყო 1.0 MIU-მდე (10 მკგ)/კგ/დღეში დოზები ნეიტროპენიის გამოსასწორებლად.

ნეიტროფილების ნორმალური რაოდენობის შესანარჩუნებლად

როდესაც მიიღწევა ნეიტროპენიის გაუმჯობესება, უნდა განისაზღვროს ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზა ნეიტროფილების ნორმალური რაოდენობის შესანარჩუნებლად. საწყისი დოზის კორექტირებისთვის რეკომენდებულია კანქვეშა ინექციით 30 MIU (g) დოზით მიღება დღეში. ნეიტროფილების რაოდენობის შესანარჩუნებლად >2.0x109/ლ, სხვა დოზა, დამოკიდებულია პაციენტის ANC-ზე. შეიძლება საჭირო გახდეს დოზის კორექცია. კლინიკურ კვლევებში 30 MIU (300g)/დღეში დოზა იყო საჭირო კვირაში 1-დან 7 დღემდე, გამოყენების მედიანური სიხშირით კვირაში 3 დღე, MNS დონის >2.0x109/ლ შესანარჩუნებლად. გრძელვადიანი მიღება შეიძლება საჭირო გახდეს ANC დონის >2.0x109/ლ შესანარჩუნებლად.

გამოყენების მეთოდი

ინტრავენური ინფუზია ან კანქვეშა ინექცია.

პროდუქტის გამოყენების ინსტრუქცია:

მოერიდეთ ძლიერ შენჯღრევას

გამოყენებამდე ხსნარი უნდა შემოწმდეს ვიზუალურად. უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ გამჭვირვალე, ნაწილაკებისგან თავისუფალი ხსნარები.

ტევაგრასტიმის® წინასწარ შევსებული შპრიცები განკუთვნილია ერთჯერადი გამოყენებისთვის.

ინსტრუქციები განზავების შესახებ

ტევაგრასტიმი® არასოდეს არ უნდა განზავდეს ფიზიოლოგიურ ხსნარში (0,9% NaCl) ნალექის ალბათობის გამო.

საჭიროების შემთხვევაში, ტევაგრასტიმი 50 მგ/მლ შეიძლება განზავდეს 5%-იან გლუკოზის ხსნარში. არასოდეს უნდა მოხდეს 0,2 MIU/mL (2g/mL) ნაკლებ კონცენტრაციამდე განზავება.

თუ ტევაგრასტიმი® განზავებულია 1,5 MIU/mL (15 g/mL) ნაკლებ კონცენტრაციამდე, უნდა დაემატოს ადამიანის შრატის ალბუმინი (HSA) საბოლოო 2 მგ/მლ კონცენტრაციის მისაღწევად. ამრიგად, თავიდან იქნება აცილებული პლასტმასის ზედაპირებზე ადსორბცია.

ეს ხსნარი შეიძლება იყოს სტაბილური 7 დღის განმავლობაში 2-8°C ტემპერატურაზე, მაგრამ უნდა იქნას გამოყენებული პირველი 24 საათის განმავლობაში ბაქტერიული დაბინძურების რისკის გამო.

მაგალითი: 20 მლ ინექციის საბოლოო მოცულობისას, ფილგრასტიმის 30 MIU-ზე ნაკლები (300 გ) მთლიანი დოზები უნდა შეიყვანოთ 0.2 მლ 20% (200 მგ/მლ) ადამიანის ალბუმინის ხსნარის (Ph.Eur.) დამატებით. არასოდეს არის რეკომენდებული 0,2 MIU (2 g)/მლ-ზე ნაკლები განზავება.

წინასწარ შევსებული შპრიცების გამოყენება ნემსის დამცავი დამცავი საშუალებით

ნემსის დამცავი მექანიზმი გამოიყენება ნემსის დახურვისთვის, რათა თავიდან აიცილოს ნემსით ჩხვლეტა ინექციის შემდეგ. ეს ხელს არ უშლის ავტომატური ინჟექტორის ნორმალურ ფუნქციონირებას. დააჭირეთ დგუშს ნელა და თანაბრად ბოლომდე, სანამ მთელი დოზა არ იქნება მიწოდებული. დგუშის დაჭერისას, ინჟექტორი უნდა ამოიღოთ პაციენტისგან. როდესაც დგუში გათავისუფლდება, ნემსი იხურება ნემსის დამცავი დამცავი საშუალებით.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

თირკმელების/ღვიძლის უკმარისობა

ტევაგრასტიმის კვლევებმა თირკმელების ან ღვიძლის მძიმე ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში აჩვენა, რომ ამ ნივთერებას ახასიათებს ნორმალური სუბიექტების მსგავსი ფარმაკოკინეტიკური და ფარმაკოდინამიკური პროფილი. ამ შემთხვევებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

პედიატრიული მოსახლეობა

პაციენტები, რომლებიც გადიან ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიას

ტევაგრასტიმის უსაფრთხოება და ეფექტურობა მსგავსია მოზრდილებში და ბავშვებში, რომლებიც იღებენ ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიას.

ტევაგრასტიმის უსაფრთხოება და ეფექტურობა პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ აუტოლოგიური პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაცია მიელოსუპრესიული ან მიელოაბლაციური თერაპიის შემდეგ, არ არის შესწავლილი 16 წელზე ნაკლები ასაკის ჯანმრთელ დონორებში.

მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტები

უსაფრთხოება და ეფექტურობა ახალშობილებში არ არის შესწავლილი.

ტევაგრასტიმის ხანგრძლივი გამოყენება ნაჩვენებია ნეიტროფილების რაოდენობის გაზრდისთვის და ინფექციური მოვლენების სიხშირისა და ხანგრძლივობის შესამცირებლად ბავშვებში მძიმე თანდაყოლილი, ციკლური ან იდიოპათიური ნეიტროპენიით ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობით (ANC) 0,5 x 109/ლ და პაციენტებში სერიოზული და მორეციდივე ინფექციებით ანამნეზში (იხ. 4.1 თერაპიული ჩვენებები).

მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენია ბავშვებში და მისი გამოყენება კიბოს თერაპიაში

პაციენტების 65%, რომლებიც მონაწილეობდნენ მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის კვლევებში, იყვნენ 18 წლამდე ასაკის. აშკარაა, რომ მკურნალობა ეფექტურია იმ ასაკობრივ ჯგუფში, რომლებშიც უმეტესობას აღენიშნებოდათ თანდაყოლილი ნეიტროპენია. არ აღმოჩენილა განსხვავება უსაფრთხოების პროფილში პედიატრიულ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის გამო. პედიატრიულ პაციენტებში კლინიკური კვლევების მონაცემები აჩვენებს, რომ ტევაგრასტიმის ეფექტურობა და უსაფრთხოება ბავშვებში, რომლებიც იღებენ ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიას, მსგავსია მოზრდილებში. რეკომენდებული დოზა პედიატრიულ პაციენტებში იგივეა, რაც მოზრდილებში, რომლებიც იღებენ მიელოსუპრესიულ ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიას.

გერიატრიული მოსახლეობა

ტევაგრასტიმის უსაფრთხოება და ეფექტურობა პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ აუტოლოგიური პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაცია მიელოსუპრესიული ან მიელოაბლაციური თერაპიის შემდეგ, არ არის შესწავლილი 60 წელზე უფროსი ასაკის ჯანმრთელ დონორებში. ტევაგრასტიმის კლინიკური კვლევები მოიცავდა ხანდაზმული პაციენტების მცირე რაოდენობას, მაგრამ ამ ჯგუფში სპეციფიური კვლევები არ ჩატარებულა. ამ მიზეზით, ზუსტი დოზირების რეკომენდაციები შეუძლებელია.

უკუჩვენებები

ტევაგრასტიმის გამოყენება უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ცნობილი ჰიპერმგრძნობელობა E. coli-ს, ფილგრასტიმის ან პრეპარატში შემავალი ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ.

ტევაგრასტიმის დოზა ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპიისას არ უნდა აღემატებოდეს დადგენილი დოზირების გრაფიკს.

ტევაგრასტიმი არ უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ პათოლოგიური ციტოგენეტიკური მოვლენები და მძიმე თანდაყოლილი ნეიტროპენია (კოსტმანის სინდრომი) (იხ. 4.4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას).

სიფრთხილის ზომები

დაფიქსირდა ელენთის გახეთქვის ცალკეული შემთხვევები კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორების (მათ შორის ტევაგრასტიმის) შეყვანის შემდეგ პერიფერიული სისხლის პროგენიტორული უჯრედების მობილიზაციისთვის როგორც ჯანმრთელ დონორებში, ასევე კიბოს პაციენტებში. ამ შემთხვევებიდან ზოგიერთი ფატალურია. გასათვალისწინებელია ელენთის გასკდომის ან ელენთის გადიდების შემთხვევები, თუ აღინიშნება მუცლის ტკივილი და მხრის ტკივილი ტევაგრასტიმის გამოყენებისას, განსაკუთრებით ჯანმრთელ დონორებში, რომლებიც იღებენ ტევაგრასტიმს PBPC მობილიზაციისთვის (იხილეთ ნაწილი 4.8 არასასურველი ეფექტები). შეიძლება განვითარდეს ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები მგრძნობიარე პირებში.

კაპილარული გაჟონვის სინდრომი დაფიქსირდა გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორის შეყვანის შემდეგ. კაპილარული გაჟონვის სინდრომი არის სინდრომი, რომელსაც ახასიათებს ჰიპოტენზია, ჰიპოალბუმინემია, შეშუპება და ჰემოკონცენტრაცია. პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ კაპილარული გაჟონვის სინდრომის სიმპტომები, უნდა ჩატარდეს მონიტორინგი და უნდა სტანდარტიზებული სიმპტომური თერაპია, რომელიც შეიძლება მოიცავდეს ინტენსიური თერაპიას (იხ. ნაწილი 4.8).

ზრდასრულთა რესპირატორული დისტრეს სინდრომი (ARDS)

მოზრდილთა რესპირატორული დისტრეს სინდრომი დაფიქსირდა ნეიტროპენიულ პაციენტებში სეფსისით, რომლებიც ღებულობდნენ ტევაგრასტიმს და, სავარაუდოდ ეს ვითარდება ნეიტროფილების შემოდინების შედეგად ფილტვებში ანთებით ზონაში.

ნეიტროპენიით დაავადებული პაციენტებში, რომლებიც იყენებენ ტევაგრასტიმს და რომლებსაც აღენიშნებათ ცხელება, ფილტვის ინფილტრატი ან რესპირატორული დისტრესი, უნდა ჩაუტარდეთ მონიტორინგი ARDS-ის გამოვლენაზე.

თუ ვითარდება ARDS-ის ტევაგრასტიმის გამოყენება უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი მედიკამენტოზური თერაპია (იხ. ნაწილი 4.8 არასასურველი ეფექტები).

ავთვისებიანი უჯრედების ზრდა

გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელ ფაქტორს შეუძლია გაზარდოს მიელოიდური უჯრედების ზრდა in vitro და მსგავსი ეფექტები შეიძლება გამოვლინდეს ზოგიერთ არამიელოიდურ უჯრედში in vitro. ტევაგრასტიმის ეფექტურობა და უსაფრთხოება მიელოდისპლასტიკური სინდრომის ან ქრონიკული მიელოიდური ლეიკემიის დროს დადგენილი არ არის.

ტევაგრასტიმი® არ არის ნაჩვენები ამ სიტუაციებში. განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს ქრონიკული მიელოიდური ლეიკემიის ბლასტური ტრანსფორმაციის დიაგნოზის დიფერენცირებას მწვავე მიელოიდური ლეიკემიისგან. მეორადი ამლ-ის მქონე პაციენტებში უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის შეზღუდული მონაცემების გამო, ტევაგრასტიმი უნდა დაინიშნოს სიფრთხილით.

ტევაგრასტიმის® უსაფრთხოება და ეფექტურობა 55 წლამდე ასაკის ახალ AML პაციენტებში და ასევე კარგი ციტოგენეტიკური პროფილის მქონე პაციენტებში [t(8;21), t(15;17) და inv(16)] არ არის დადგენილი.

პაციენტებში, რომლებიც გადიან ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიას

ლეიკოციტოზი

ლეიკოციტების (სისხლის თეთრი უჯრედების) რაოდენობა 100x109/ლ ან მეტი დაფიქსირდა პაციენტების 5%-ზე ნაკლებში, რომლებიც იღებდნენ ტევაგრასტიმის-ს 0.3 MIU/კგ/დღეზე მეტი დოზებით (3g/kg/დღეში). არ არის ცნობილი არასასურველი ეფექტები, რომლებთაც ახასიათებთ უშუალოდ კონკრეტული მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი ლეიკოციტების რაოდენობასთან. თუმცა, მძიმე ლეიკოციტოზის რისკის გათვალისწინებით, ლეიკოციტების რაოდენობის შემოწმება უნდა ჩატარდეს რეგულარული ინტერვალებით ტევაგრასტიმით მკურნალობის დროს. თუ ლეიკოციტების რაოდენობა 50x109/ლ აღემატება მოსალოდნელ ქვედა დონეს, ტევაგრასტიმით თერაპია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს. მეორე მხრივ, ტევაგრასტიმით® მკურნალობის შეწყვეტა PBPC მობილიზაციისთვის ან მისი დოზის შემცირებისთვის მიზანშეწონილია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ლეიკოციტების რაოდენობა მოიმატებს >70x109/ლ-მდე.

მაღალი დოზებით ქიმიოთერაპიასთან დაკავშირებული რისკები

განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო მაღალი დოზებით ქიმიოთერაპიული საშუალებების მქონე პაციენტების მკურნალობისას, რადგან სიმსივნის განკურნების პროგრესი არ არის დადასტურებული ამ მკურნალობით და ქიმიოთერაპიული პრეპარატების კონცენტრირებულმა დოზებმა შეიძლება გამოიწვიოს ტოქსიკურობის გაზრდა, მათ შორის გულის, ფილტვების, ნევროლოგიური და დერმატოლოგიური ეფექტები (გთხოვთ იხილეთ პროდუქტის ინფორმაცია გამოყენებული კონკრეტული ქიმიოთერაპიული აგენტებისთვის).

მხოლოდ ტევაგრასტიმით მკურნალობით ვერ მიიღწევა მიელოსუპრესიული ქიმიოთერაპიის შედეგად გამოწვეული ანემიის და თრომბოციტოპენიის აღმოფხვრა. ქიმიოთერაპიის მაღალი დოზების მიღების გამო (მაგ., პრეპარატის სრული დოზა მითითებულია პროდუქტის ინფორმაციაში), პაციენტს შეიძლება აღენიშნოს ანემიისა და თრომბოციტოპენიის მომატებული რისკი. რეკომენდებულია თრომბოციტების რაოდენობისა და ჰემატოკრიტის რეგულარული მონიტორინგი. განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო ქიმიოთერაპიული ნივთიერებების გამოყენებისას, რომლებიც იწვევენ მძიმე თრომბოციტოპენიას და გამოიყენება ცალკე ან კომბინაციაში. ტევაგრასტიმის მობილიზებული PBPC-ების გამოყენება დაკავშირებულია მიელოსუპრესიული ან მიელოაბლაციური ქიმიოთერაპიის განვითარებასთან. ეს ამცირებს თრომბოციტოპენიის სიღრმეს და ხანგრძლივობას.

პაციენტები, რომლებიც განკუთვნილნი არიან პერიფერიული სისხლის პროგენიტორული უჯრედების მობილიზაციისთვის

პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ აუტოლოგიური პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაცია მიელოსუპრესიული ან მიელოაბლაციური თერაპიის შემდეგ:

მობილიზაცია:

არ ჩატარებულა პროსპექტული რანდომიზებული კვლევები, რომლებიც ადარებდა ორივე რეკომენდებული მობილიზირების მეთოდებს პაციენტების იმავე ჯგუფში (ფილგრასტიმი მარტო ან ძვლის ტვინის დამთრგუნველ ქიმიოთერაპიასთან ერთად). ცვალებადობის დონე, როგორც პაციენტებს შორის, ასევე CD34+ უჯრედების ლაბორატორიული ანალიზის შედეგებს შორის, ართულებს კვლევებს შორის შედარების გაკეთებას. ამიტომ, ძნელია შესაფერისი მეთოდის რეკომენდაცია. მობილიზაციის მეთოდის შერჩევისას უზრუნველყოფილი უნდა იყოს პარალელური მიდგომის მეთოდი თითოეული პაციენტისთვის ინდივიდუალურად ჩატარებული მკურნალობის მიზნების გათვალისწინებით.

პაციენტები, რომლებიც ადრე იყენებდნენ ციტოტოქსიურ პრეპარატებს

პაციენტებში, რომლებმაც ადრე მიიღეს ინტენსიური მიელოსუპრესიული თერაპია, სავარაუდოდ PBPC მობილიზაცია შეიძლება არ მოხდეს იმ დონეზე, რომელიც საკმარისი იქნება დადგენილი მინიმალური უჯრედული დონის შენარჩუნებისათვის (2.0x106/CD34+ უჯრედები/კგ) ან თრომბოციტების ზრდის იმავე დონეზე დაჩქარებისათვის. ზოგიერთი ციტოტოქსიური პრეპარატი განსაკუთრებით ტოქსიკურია ღეროვანი უჯრედების ჰემატოპოეზის მიმართ და შეიძლება უარყოფითად იმოქმედოს ღეროვანი უჯრედების მობილიზაციაზე. წამლების ხანგრძლივმა გამოყენებამ, როგორიცაა მელფალანი, კარმუსტინი (BCNU) და კარბოპლატინი, ღეროვანი უჯრედების მობილიზაციის მცდელობამდე შეიძლება შეამციროს მკურნალობის ეფექტურობა.

მეორეს მხრივ, მელფალანის, კარბოპლატინის ან BCNU-ს ერთდროული გამოყენება ტევაგრასტიმთან® ერთად ეფექტური აღმოჩნდა ღეროვანი უჯრედების მობილიზაციაში. თუ პაციენტში განიზილება პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების გადანერგვა, რეკომენდირებულია ღეროვანი უჯრედების მობილიზაცია მკურნალობის დასაწყისში. ასეთ პაციენტებში განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს ცირკულირებადი ღეროვანი უჯრედების რაოდენობას მაღალი დოზებით ქიმიოთერაპიაზე გადასვლამდე. თუ გააქტიურებული ღეროვანი უჯრედების რაოდენობა არასაკმარისია ზემოთ მოცემული საზომი კრიტერიუმების მიხედვით, უნდა განიხილებოდეს თერაპიის ალტერნატიული ფორმები, რომლებიც არ საჭიროებს ღეროვანი უჯრედების მხარდაჭერას.

ღეროვანი უჯრედების რაოდენობრივი განსაზღვრა

სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული რაოდენობრივი განსაზღვრის მეთოდი, რომელიც გამოიყენება ღეროვანი უჯრედების რაოდენობის გაზომვისას პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ტევაგრასტიმით. გადინების ციტომეტრიული ანალიზის შედეგები CD34+ უჯრედების რაოდენობისთვის შეიცავენ სპეციფიურ მეთოდურ ცვალებადობას და რეკომენდებული რიცხვი უნდა განისაზღვროს სიფრთხილით ლაბორატორიაში ჩატარებული კვლევებზე დაყრდნობით. სტატისტიკური ანალიზი აჩვენებს კომპლექსურ, მაგრამ უწყვეტ კავშირს CD34+ უჯრედების რეინფუზიის რაოდენობასა და თრომბოციტების რაოდენობის ზრდის მაჩვენებელს შორის მაღალი დოზის ქიმიოთერაპიის შემდეგ.

სხვადასხვა პუბლიკაციებში მოცემულია ვარაუდი, რომ მინიმალური ზრდა უნდა შეადგენდეს 2.0 x 106 უჯრედს/კგ, რომელიც უნდა ეფუძნებოდეს CD34+ ოდენობას, რომელიც როგორც ცნობილია ადექვატურია ჰემატოლოგიური რემოდელირების უზრუნველსაყოფად. უფრო მაღალი რაოდენობა ზრდის განკურნების სიჩქარეს, ხოლო დაბალი მნიშვნელობები იწვევენს ნელ აღდგენას.

ჯანმრთელი დონორები, რომლებსაც ჩაუტარდათ პერიფერიული სისხლის წინამორბედი უჯრედების მობილიზაცია ალოგენური პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაციამდე

PBPC მობილიზაცია არ იძლევა პირდაპირ კლინიკურ სარგებელს ჯანსაღ დონორებში და გასათვალისწინებელია მხოლოდ მაშინ, როდესაც განზრახულია ალოგენური ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაცია. PBPC მობილიზება უნდა განიხილებოდეს მხოლოდ დონორებში, რომლებსაც აქვთ ნორმალური კლინიკური და ლაბორატორიული კრიტერიუმები ღეროვანი უჯრედების დონაციისთვის, განსაკუთრებული ყურადღების მიქცევით ჰემატოლოგიურ მნიშვნელობებზე და ინფექციურ დაავადებაზე (იხ. 4.6 ორსულობა და ლაქტაცია, 4.2 დოზირება და მიღების წესი/ დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ). ტევაგრასტიმის უსაფრთხოება და ეფექტურობა 16 წლამდე ან 60 წელზე უფროსი ასაკის ნორმალურ დონორებში არ არის შეფასებული. გარდამავალი თრომბოციტოპენია (თრომბოციტები <100x109/ლ) დაფიქსირდა ფილგრასტიმის მიღებისა და ლეიკოფერეზის შემდეგ შესწავლილი სუბიექტების 35%-ში. მათ შორის დაფიქსირდა ორი შემთხვევა თრომბოციტებით <50x109/ლ და ეს მიეკუთვნებოდა ლეიკაფერეზის მეთოდს. თუ საჭიროა ერთზე მეტი აფერეზი, განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს დონორებს, რომლებსაც აქვთ თრომბოციტები <100x109/ლ ლეიკოფერეზის დაწყებამდე. ზოგადად, აფერეზი არ უნდა ჩატარდეს, თუ თრომბოციტები არის <75x109/ლ. კოფერეზი არ უნდა ჩატარდეს დონორებში, რომლებსაც აქვთ ანტიკოაგულაციური ან ჰემოსტაზის ცნობილი დეფექტები. თუ ლეიკოციტების რაოდენობა გაიზარდა >70x109/ლ-მდე, ტევაგრასტიმის მიღება უნდა შეწყდეს ან დოზა შემცირდეს. დონორებს, რომლებიც იღებენ G-CSF-ებს PBPC მობილიზაციისთვის, უნდა ჩაუტარდეთ მონიტორინგი, სანამ ჰემატოლოგიური მაჩვენებლები არ დაუბრუნდება ნორმის ფარგლებს. ნორმალურ დონორებში G-CSF-ის გამოყენების შემდეგ დაფიქსირდა გარდამავალი ციტოგენეტიკური ცვლილებები. ამ ცვლილებების მნიშვნელობა უცნობია. უნდა გაგრძელდეს დონორების გრძელვადიანი დაკვირვება.

მიუხედავად ამისა, ავთვისებიანი მიელოიდური კლონად გარდაქმნის რისკი არ არის გამორიცხული ტევაგრასტიმის ან სხვა მიელოიდური ზრდის ფაქტორების შეყვანის შემდეგ ჯანმრთელ დონორებში და რეკომენდირებულია, რომ აფერეზის ჩატარების ცენტრებმა მოახდინონ ღეროვანი უჯრედების დონორების სისტემატური ჩანაწერების შენახვა და ჩაატაროს შემდგომი მონიტორინგი მინიმუმ 10. წლის განმავლობაში უსაფრთხოების გრძელვადიანი კონტროლის უზრუნველყოფის მიზნით.

განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები ტევაგრასტიმით® მობილიზებული ალოგენური პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების მიმღებებ პირებში

აქტუალური მონაცემები მიუთითებენ იმაზე, რომ შესაძლოა ალოგენურ PBPC ტრანსპლანტატსა და მიმღებს შორის არსებული იმუნოლოგიური ურთიერთქმედება ასოცირებული იყოს მწვავე და ქრონიკული ტრანსპლანტაციის დაავადების (GvHD) გაზრდილ რისკთან, ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაციასთან შედარებით.

მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში

ლეიკემიის ან მიელოდისპლასტიკური სინდრომის (MDS) გარდაქმნა

მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის დიაგნოსტიკისას განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს მის დიფერენცირებას სხვა ჰემატოლოგიური დაავადებებისგან, როგორიცაა აპლასტიკური ანემია, მიელოდისპლაზია და მიელოიდური ლეიკემია. მკურნალობის დაწყებამდე უნდა ჩატარდეს სისხლის სრული ანალიზი, თრომბოციტების რაოდენობის განსაზღვრა და ძვლის ტვინის მორფოლოგიური შეფასებადა ასევე კარიოტიპების დადგენა. დაბალი სიხშირის (დაახლოებით 3%) მიელოდისპლასტიკური პაციენტებში მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიით, რომლებიც მკურნალობენ ტევაგრასტიმით დაფიქსირდა სინდრომის (MDS) ან ლეიკემიის შემთხვევები. ეს დაფიქსირდა მხოლოდ თანდაყოლილი ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში (კოსტმანის სინდრომი) (იხ. ნაწილი 4.3 უკუჩვენებები). MDS და ლეიკემია ამ დაავადების ბუნებრივი გართულებაა და მათი კავშირი ტევაგრასტიმით თერაპიასთან გაურკვეველია. საწყის ეტაპზე ნორმალური ციტოგენეტიკური შეფასების მქონე პაციენტების დაახლოებით 12%-ის ქვეჯგუფში, ანომალიები, მათ შორის მონოსომია 7, გამოვლინდა შემდგომი რუტინული განმეორებითი შეფასებისას.

მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში ციტოგენეტიკური განვითარების არანორმალური განვითარების შემთხვევაში უნდა მოხდეს ტევაგრასტიმით თერაპიის გაგრძელების რისკ-სარგებელის შეფასება. ჯერ კიდევ არ არის ცნობილი, იწვევს თუ არა მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში გრძელვადიანი მკურნალობა მათში ციტოგენეტიკურ დარღვევებს, MDS-ის კონვერზაციას ან ლეიკემიას. კოსტმანის სინდრომის მქონე პაციენტებში რეკომენდირებულია ძვლის ტვინის მორფოლოგიური და ციტოგენეტიკური გამოკვლევები რეგულარული ინტერვალებით (დაახლოებით ყოველ 12 თვეში ერთხელ).

სისხლის რაოდენობა

აუცილებელია თრომბოციტების რაოდენობის უნდა მკაცრი კონტროლი, განსაკუთრებით ტევაგრასტიმით თერაპიის პირველი კვირების განმავლობაში. პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ თრომბოციტოპენია, ანუ თრომბოციტების რაოდენობა 100000/მმ3-ზე ნაკლებია, უნდა განიხილებოდეს დოზის შემცირება ან მკურნალობის შეწყვეტა. შეიძლება განვითარდეს სისხლის უჯრედების სხვა ცვლილებები, როგორიცაა ანემია და მიელოიდური ღეროვანი უჯრედების რაოდენობის გარდამავალი მატება, რაც საჭიროებს უჯრედების რაოდენობის მჭიდრო მონიტორინგს.

სხვები

უნდა გამოირიცხოს გარდამავალი ნეიტროპენიის გამომწვევი მიზეზების არსებობა, როგორიცაა ვირუსული ინფექციები. სპლენომეგალია (ელენთა გადიდება) ტევაგრასტიმით მკურნალობის პირდაპირი შედეგია. კვლევებში ACN-ით დაავადებულთა 31%-ს აღენიშნებოდა პალპაციური სპლენომეგალია. რენტგენოლოგიურად გამოვლენილი ელენთა მოცულობის ზრდა ხდება ევაგრასტიმით თერაპიის პირველ პერიოდში და შემდეგ რჩება მუდმივი გარკვეულ დონეზე. ნაჩვენებია, რომ დოზის შემცირება ანელებს ან აჩერებს სპლენომეგალიის (ელენთა გადიდება) პროგრესირებას, პაციენტთა 3%-ს ესაჭიროება სპლენექტომია. რეგულარულად უნდა შემოწმდეს ელენთის ზომა. მუცლის პალპაცია არის ადეკვატური მეთოდი ელენთა გადიდების გამოსავლენად.

ჰემატურია/პროტეინურია აღინიშნა პაციენტების მცირე ნაწილში. ამ მოვლენის მონიტორინგისთვის უნდა ჩატარდეს რეგულარული შარდის გამოკვლევა. უსაფრთხოება და ეფექტურობა ახალშობილებში და აუტოიმუნური ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში არ არის დადგენილი (იხ. 4.2 დოზირება და მიღების მეთოდი/დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ/პედიატრიული პოპულაცია).

განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები აივ ინფიცირებულ პაციენტებში

სისხლის რაოდენობა

აუცილებელია ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობის (ANC) მჭიდრო მონიტორინგი, განსაკუთრებით ტევაგრასტიმით მკურნალობის პირველი რამდენიმე კვირის განმავლობაში. ზოგიერთ პაციენტს აღენიშნებათ ძალიან სწრაფი პასუხი ტევაგრასტიმის საწყის დოზაე და მათი ნეიტროფილების რაოდენობა შეიძლება მნიშვნელოვნად გაიზარდოს. რეკომენდებულია ANC-ის გაზომვა ყოველდღე ტევაგრასტიმის® მიღების პირველი 2-3 დღის განმავლობაში. ამის შემდეგ, რეკომენდებულია ANC გაზომვა მინიმუმ კვირაში ორჯერ პირველი ორი კვირის განმავლობაში და კვირაში ერთხელ ან ყოველ მეორე კვირაში შემდგომი შემანარჩუნებელი თერაპიისთვის. დღეში 30 MIU (300 მკგ) დოზით ტევაგრასტის წყვეტილი მიღებისას შეიძლება აღინიშნოს პაციენტის ANC დონის ფართო ცვალობადობა დროთა განმავლობაში. პაციენტის ყველაზე დაბალი ან შემცირებული ANC დონის დასადგენად, რეკომენდებულია სისხლის ნიმუშების აღება MNS-ის გაზომვისთვის ტევაგრასტიმის დაგეგმილი შეყვანის წინ.

მიელოსუპრესიული პრეპარატების დოზის გაზრდასთან დაკავშირებული რისკი

მარტო ტევაგრასტიმით მკურნალობა არ აუმჯობესებს მიელოსუპრესიული სამკურნალო საშუალებებით გამოწვეულ თრომბოციტოპენიას და ანემიას. პაციენტს შეიძლება აღენიშნებოდეს თრომბოციტოპენიის და ანემიის განვითარების უფრო მაღალი რისკი ამ მედიკამენტების უფრო მაღალი დოზებით ან მეტი რაოდენობით მიღების შედეგად ტევაგრასტიმით მკურნალობისას. რეკომენდებულია სისხლის ანალიზის რეგულარული მონიტორინგი (იხ. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები აივ ინფიცირებულ პაციენტებში; სისხლის რაოდენობა).

ინფექციები და ავთვისებიანი სიმსივნეები, რომლებიც იწვევს მიელოსუპრესიას

ნეიტროპენია შეიძლება გამოწვეული იყოს ოპორტუნისტული ინფექციებით, როგორიცაა Mycobacterium avium კომპლექსი, რომელიც იწვევს ძვლის ტვინის ინფილტრატიას, ან ავთვისებიანი სიმსივნეებით, როგორიცაა ლიმფომა. ნეიტროპენიის სამკურნალოდ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ძვლის ტვინის ინფილტრაციული ინფექციები ან ავთვისებიანი სიმსივნე, ტევაგრასტიმის მიღების გარდა, უნდა განიხილებოდეს ძირითადი დაავადების შესაბამისი მკურნალობის ჩატარებაც. ტევაგრასტიმის ზემოქმედება ნეიტროპენიაზე ძვლის ტვინის ინფილტრაციული ინფექციის ან ავთვისებიანი სიმსივნის გამო ბოლომდე არ არის დადგენილი.

სხვა განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები

ფილგრასტიმის გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორების (G-CSF) შეყვანის შემდეგ დაფიქსირდა ელენთის გახეთქვის ცალკეული შემთხვევები, როგორც ჯანმრთელ დონორებში, ასევე კიბოს მქონე პაციენტებში. ზოგიერთი შემთხვევა ფატალური იყო. ამიტომ, უნდა გაკონტროლდეს ყურადღებით ელენთის ზომა (მაგ. კლინიკური გამოკვლევა, ულტრაბგერითი). ელენთის გახეთქვის ან გადიდების დიაგნოზი უნდა დაისვას დონორებში ან პაციენტებში, რომლებიც აღენიშნებათ მუცლის მარცხენა ზედა ნაწილში ტკივილი ან მხრის ტკივილი. ლიტერატურაში მოხსენებულია, რომ ლეიკოციტების მაღალი რაოდენობა წარმოადგენს არახერსაყრელ პროგნოზულ ფაქტორს ნამგლისებრუჯრედოვანი დაავადების მქონე პაციენტებში. ამიტომ, ექიმებმა უნდა გამოიჩინონ სიფრთხილე ტევაგრასტიმის გამოყენებისას ნამგლისებრუჯრედოვანი დაავადების მქონე პირებში, ყურადღებით უნდა გააკონტროლონ აუცილებელი კლინიკური პარამეტრები და ლაბორატორიული მაჩვენებლები და უნდა გაითვალისწინონ სიფრთხილით ტევაგრასტიმისა გამოყენების და ელენთის გადიდებასა და ვაზოოკლუზიურ კრიზის შორის შესაძლო ურთიერთკავშირი.

ნამგლისებრუჯრედოვანი კრიზები, ზოგიერთ შემთხვევაში ფატალური, დაფიქსირდა ფილგრასტიმის გამოყენებისას ნამგლისებრუჯრედოვანი დაავადების მქონე პაციენტებში. ექიმებმა უნდა განიხილონ ფილგრასტიმის გამოყენება ნამგლისებრუჯრედოვანი დაავადების მქონე პაციენტებში მხოლოდ პოტენციური რისკებისა და სარგებლობის გულდასმით განხილვის შემდეგ. ძვლის სიმკვრივის მონიტორინგი რეკომენდებულია ოსტეოპოროზის მქონე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტევაგრასტიმით ექვს თვეზე მეტი ხნის განმავლობაში. ტევაგრასტიმის ეფექტი მიელოიდური ღეროვანი უჯრედების მნიშვნელოვანი შემცირების მქონე პაციენტებში არ არის შესწავლილი. მიუხედავად იმისა, რომ ტევაგრასტიმი® ზრდის ნეიტროფილების რაოდენობას, ის ძირითადად მოქმედებს ნეიტროფილების ღეროვან უჯრედებზე. ამიტომ, შემცირებული ღეროვანი უჯრედების მქონე პაციენტებს შეიძლება ჰქონდეთ შემცირებული ნეიტროფილური პასუხი (როგორიცაა ინტენსიური რადიოთერაპიით ან ქიმიოთერაპიით ნამკურნალები პირები, ან პაციენტები, რომელთა ძვლის ტვინიც სიმსივნით არის ინფილტრირებული).

ტევაგრასტიმის ეფექტი "ტრანსპლანტატი მასპინძლის წინააღმდეგ" (GvHD) დაავადებაზე არ არის განსაზღვრული. ფილტვის ინფილტრაციის რენტგენოლოგიური ნიშნების გამოვლენა ხველებით, ცხელებით და ქოშინით და ფილტვის ფუნქციის გაუარესებით შეიძლება იყოს ზრდასრულთა რესპირატორული დისტრეს სინდრომის (ARDS) წინამორბედები. ტევაგრასტიმით თერაპია უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი თერაპია.

ტევაგრასტიმი შეიცავს სორბიტოლს. ფრუქტოზის აუტანლობის იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემების მქონე პაციენტებმა არ უნდა მიიღონ ეს წამალი.

ტევაგრასტიმი შეიცავს 1 მმოლზე ნაკლებს (23 მგ) ნატრიუმს ყოველ დოზაზე, ანუ არსებითად "ნატრიუმისგან თავისუფალი".

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

თირკმელების/ღვიძლის უკმარისობა

(იხილეთ ნაწილი 4.2 დოზირება და მიღების წესი; დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ)

პედიატრიული მოსახლეობა

(იხილეთ ნაწილი 4.2 დოზირება და მიღების წესი; დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ)

გერიატრიული მოსახლეობა

(იხილეთ ნაწილი 4.2 დოზირება და მიღების წესი; დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ)

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

ტევაგრასტიმის უსაფრთხოება და ეფექტურობა, რომელიც მიიღება იმავე დღეს, როგორც მიელოსუპრესიული ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპია, დადგენილი არ არის. მიელოსუპრესიული ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპიის მიმართ მიელოიდური უჯრედების სწრაფად გაყოფის მიდრეკილების გათვალისწინებით, რეკომენდებულია არ გამოიყენოთ ტევაგრასტიმი ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპიის დაწყებამდე 24 საათით ადრე და 24 საათის შემდეგ. ნეიტროპენიის გართულება შეიძლება აღინიშნოს მცირე რაოდენობის პაციენტებზე წინასწარი დასკვნების მიხედვით, რომლებშიც ტევაგრასტიმი და 5-ფტორურაცილი დაინიშნა ერთად. შესაძლო ურთიერთქმედება სხვა ჰემატოპოეზის ზრდის ფაქტორებთან და ციტოკინებთან კლინიკურ კვლევებში ჯერ არ არის გამოკვლეული.

ვინაიდან ლითიუმი ზრდის ნეიტროფილების სეკრეციას, შესაძლებელია ტევაგრასტიმის ეფექტის გაძლიერება. მიუხედავად იმისა, რომ ეს ურთიერთქმედება სრულად არ არის გამოკვლეული, არ არსებობს მონაცემები, რომ ასეთი ურთიერთქმედება საზიანოა.

ზრდის ფაქტორით თერაპიის გამო ძვლის ტვინის გაზრდილი ჰემატოპოეტიკური აქტივობა დაკავშირებულია ძვლის გარდამავალ დადებით ცვლილებებთან. ეს უნდა იქნას გათვალისწინებული ძვლის სურათის შედეგების ინტერპრეტაციისას.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა სპეციალურ პოპულაციებში.

პედიატრიული მოსახლეობა

პედიატრიულ პოპულაციაში ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

ზოგადი მითითებები

ორსულობის კატეგორია არის C.

რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია

არ არსებობს რეკომენდაცია პრეპარატის გამოყენების შესახებ რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებში და ჩასახვის საწინააღმდეგო (კონტრაცეფციის) გამოყენებისას.

ორსულობის პერიოდი

ლიტერატურაში არის ცნობები, რომ ფილგრასტიმი კვეთს პლაცენტას ორსულ ქალებში (იხ. 5.3 პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები: ტოქსიკურობა). არ არსებობს ადექვატური მონაცემები ორსულ ქალებში ფილგრასტიმის გამოყენების შესახებ. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. 5.3 პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები: ტოქსიკურობა). პოტენციური რისკი ადამიანებისთვის უცნობია.

ტევაგრასტიმი უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი თერაპიული სარგებელი ამართლებს ნაყოფისთვის მიმართ სავარაუდო რისკს.

ლაქტაციის პერიოდი

უცნობია გადადის თუ არა ტევაგრასტიმი დედის რძეში. ტევაგრასტიმი არ არის რეკომენდებული ქალებისთვის ლაქტაციის პერიოდში.

რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება

ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. ნაწილი 5.3 მონაცემები პრეკლინიკური უსაფრთხოების შესახებ).

გავლენა ავტომობილის მართვაზე

არ მოიპოვება ცნობები ტევაგრასტიმის ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე ზემოქმედების შესახებ. თუ პაციენტი გრძნობს დაღლილობას, სიფრთხილე უნდა გამოიჩინოს ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობის დროს.

გვერდითი მოვლენები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

კაპილარული გაჟონვის სინდრომი, რომელიც სიცოცხლისთვის საშიშია მკურნალობის დაგვიანების შემთხვევაში, იშვიათად ( 1/1000-დან <1/100-მდე) აღინიშნა კიბოს პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ქიმიოთერაპიას გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორების მიღების შემდეგ და ჯანმრთელ დონორებში, რომლებიც განკუთვნილი იყვნენ პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების მობილიზაციისთვის (იხილეთ ნაწილი 4.4 და 4.8).

არასასურველი ეფექტები ჩამოთვლილია ქვემოთ განსაზღვრული სიხშირის მიხედვით:

ძალიან ხშირი (1/10); ხშირი ( 1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (1/1000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (1/10000-დან <1/1000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10000); უცნობია სიხშირე (სიხშირის შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემებით).

მონაცემები კლინიკური კვლევებიდან

გვერდითი მოვლენები კიბოს პაციენტებში

რანდომიზებულ, პლაცებოზე კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში დადგინდა, რომ ტევაგრასტიმი® არ ზრდის ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიასთან დაკავშირებული გვერდითი ეფექტების სიხშირეს.

არასასურველი ეფექტები, რომლებიც თანაბარი სიხშირით ვლინდება პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ტევაგრასიმი®/ქიმიოთერაპიას და პლაცებოს/ქიმიოთერაპიას, მოიცავს მოვლენებს, როგორიცაა გულისრევა და ღებინება, ალოპეცია, დიარეა, დაღლილობა, ანორექსია, მუკოზიტი, თავის ტკივილი, ხველა, კანის გამონაყარი, გულმკერდის ტკივილი, ზოგადი სისუსტე, ყელის ტკივილი, ყაბზობა და არასპეციფიკური ტკივილები. აღინიშნა ალერგიული ტიპის რეაქციებთან დაკავშირებული სიმპტომები და რეაქციების დაახლოებით ნახევარში ასოცირებული იყო პრეპარატის საწყის დოზასთან. ჩვეულებრივ ი.ვ. შეყვანის შემდეგ, ალერგიული სიმპტომების გამოვლენა უფრო ხშირია. ზოგიერთ შემთხვევაში, პრეპარატის ხელახალი მიღება იწვევს სიმპტომების განმეორებას.

ტევაგრასტიმის გამოყენებას რეკომენდებული დოზებით ხშირად თან ახლავს კუნთოვანი სისტემისტკივილი, განსაკუთრებით მედულარული ძვლების არეში. მიუხედავად იმისა, რომ ეს ეფექტი ზოგჯერ შეიძლება იყოს მძიმე ხასიათის(ხშირად - 3%), ის ძირითადად ვლინდება მსუბუქი ან ზომიერი ფორმით (ძალიან ხშირი - 10%) და ჩვეულებრივ შეიძლება მისი გაკონტროლება სტანდარტული ტკივილგამაყუჩებლებით. ნაკლებად ხშირი გვერდითი მოვლენები მოიცავს შარდის პრობლემებს (ძირითადად მსუბუქი ან ზომიერი დიზურია). ზოგჯერ აღწერილია არტერიული წნევის გარდამავალი დაქვეითება, რომელიც არ საჭიროებს კლინიკურ მკურნალობას. სისხლძარღვთა დაავადებები, მათ შორის ვენოოკლუზიური დაავადება და სითხის მოცულობის დარღვევა, დაფიქსირდა ზოგიერთ შემთხვევაში მაღალი დოზით ქიმიოთერაპიის დროს, რასაც მოჰყვა ძვლის ტვინის აუტოლოგიური ტრანსპლანტაცია. ამ დაავადებების მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი ტევაგრასტისთან არ არის დადგენილი. კანის ვასკულიტის იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტევაგრასტიმით. ვასკულიტის მექანიზმი პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ტევაგრასტიმს, უცნობია. დაფიქსირდა სვიტის სინდრომის (მწვავე ფებრილური დერმატოზი) შემთხვევების შემთხვევები. ცალკეულ შემთხვევებში აღინიშნა რევმატოიდული ართრიტის გამწვავება. აღწერილია იშვიათი ფილტვის გვერდითი მოვლენები, მათ შორის ინტერსტიციული პნევმონია, ფილტვის შეშუპება და ფილტვის ინფილტრატები, რამაც გამოიწვია სუნთქვის უკმარისობა ან ზრდასრულთა რესპირატორული დისტრეს სინდრომი (ARDS), რომელიც ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება იყოს ფატალური. ხშირად გვხვდება ლაქტატ-დეჰიდროგენაზას, ტუტე ფოსფატაზას, შრატის შარდმჟავას და გამაგლუტამილ ტრანსპეპტიდაზას დონის შექცევადი, დოზაზე დამოკიდებული და, როგორც წესი, მსუბუქი ან ზომიერი მატება.

კიბოს პაციენტებში გამოვლენილი სხვა გვერდითი მოვლენები:

იმუნური სისტემის დაავადებები

ძალიან იშვიათად: ​​ალერგიული რეაქციები

მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები

ძალიან ხშირად: მომატებული ტუტე ფოსფატაზა, მომატებული LDH, მომატებული შარდმჟავა

ხშირი: ანორექსია

ნერვული სისტემის დაავადებები

ხშირი: თავის ტკივილი.

სისხლძარღვთა დარღვევები:

არახშირი: ვენების ოკლუზიური დაავადება, სითხის მოცულობის დარღვევა, კაპილარული გაჟონვის სინდრომი

სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები

ხშირი: ხველა, ყელის ტკივილი

ძალიან იშვიათი: ფილტვის ინფილტრატი

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

ძალიან ხშირი: გულისრევა, ღებინება

ხშირი: ყაბზობა, დიარეა, მუკოზიტი

ჰეპატო-ბილიარული დაავადებები

ძალიან ხშირი: მომატებული GGT

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ხშირი: ალოპეცია, კანის გამონაყარი

ძალიან იშვიათად: ​​სვიტის სინდრომი, კანის ვასკულიტი

ჩონჩხ-კუნთოვანი სისტემის, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

ძალიან ხშირი: გულმკერდის ტკივილი, კუნთების ტკივილი

ძალიან იშვიათად: ​​რევმატოიდული ართრიტის გამწვავება

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

ძალიან იშვიათად: ​​შარდის დარღვევები

ზოგადი დარღვევები და გართულებები შეყვანის ადგილას

ხშირი: დაღლილობა, ზოგადი სისუსტე, ლორწოვანი გარსის ანთება

არახშირი: არასპეციფიკური ტკივილი

გვერდითი ეფექტები, რომლებიც შეინიშნება აივ ინფიცირებულ პაციენტებში

კლინიკურ კვლევებში, ტევაგრასტიმის გამოყენებასთან დაკავშირებული არასასურველი ეფექტები იყო ძვალ-კუნთოვანი ტკივილი, ზოგადად მსუბუქი და ზომიერი ძვლის ტკივილი და მიალგია. ამ მოვლენების სიხშირე მსგავსია იმ მოვლენების, რომლებიც აღინიშნება სიმსივნით დაავადებულ პაციენტებში.

პაციენტთა 3%-ზე ნაკლებში (ხშირად), ელენთის გადიდება დაფიქსირდა ტევაგრასტიმით თერაპიის გამო. ყველა შემთხვევაში ეს მდგომარეობა იყო მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის და კეთილთვისებიანი, არც ერთ პაციენტს არ დაუდგინდა ჰიპერსპლენიზმი და არ ჩატარებულა სპლენექტომია. კავშირი ტევაგრასტიმით თერაპიასთან არ არის დადასტურებული, რადგან ელენთის გადიდება არის ხშირი ეფექტი აივ ინფიცირებულ პაციენტებში და სხვადასხვა ხარისხით გვხვდება შიდსით დაავადებულთა უმეტესობაში.

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ხშირი: ელენთის გადიდება

ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

ძალიან ხშირი: კუნთოვანი ტკივილი, ძვლის ტკივილი, მიალგია

გვერდითი მოვლენები გამოვლინდა ჯანმრთელ დონორებში, რომლებიც გადიან პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების მობილიზაციას

ყველაზე ხშირად მოხსენებული გვერდითი რეაქცია იყო მსუბუქი და ზომიერი გარდამავალი კუნთების ტკივილი. ტუტე ფოსფატაზას, LDH-ის, SGOT-ის (შრატის გლუტამინური ოქსალოაცეტატური ტრანსამინაზა) და შარდმჟავას გარდამავალი და უმნიშვნელო მატება დაფიქსირდა ჯანმრთელ დონორებში, რომლებსაც მიიღეს ფილგრასტიმი; არ აღინიშნა ამ კლინიკური ეფექტების შენარჩუნება.

იშვიათად აღინიშნა ართრიტის სიმპტომების გამწვავება. სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებენ მძიმე ალერგიულ რეაქციებზე, აღწერილია ძალიან იშვიათად. თავის ტკივილი, რომელიც, სავარაუდოდ, გამოწვეულია ფილგრასტიმით, დაფიქსირდა PBPC დონორთა კვლევებში. ლეიკოციტოზი (WHR>50x109/ლ) დაფიქსირდა დონორთა 41%-ში (ძალიან ხშირი), ხოლო გარდამავალი თრომბოციტოპენია (თრომბოციტების რაოდენობა <100x109/ლ) დაფიქსირდა დონორთა 35%-ში (ძალიან ხშირად) ფილგრასტიმის და ლეიკოფერეზის შემდეგ. სპლენომეგალიის ხშირი, მაგრამ ჩვეულებრივ ასიმპტომური შემთხვევები და ელენთის გასკდომის ძალიან იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა ჯანმრთელ დონორებსა და პაციენტებში G-CSF-ის მიღების შემდეგ. ალოგენური დონორებისთვის (ასევე უწოდებენ ნორმალურ ან ჯანმრთელს), ფილტვის გვერდითი მოვლენები (ჰემოფტიზი, ფილტვის ინფილტრატი) დაფიქსირდა ძალიან იშვიათად (<0.01%).

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ძალიან ხშირი: ლეიკოციტოზი, თრომბოციტოპენია

ხშირი: სპლენომეგალია.

არახშირი: ელენთის დარღვევა

იმუნური სისტემის დაავადებები

არახშირი: ალერგიული რეაქციები

მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები

ძალიან ხშირი: მომატებული ტუტე ფოსფატაზა, მომატებული LDH

არახშირი: მომატებული SGOT, ჰიპერურიკემია

ნერვული სისტემის დაავადებები

ძალიან ხშირი: თავის ტკივილი.

სისხლძარღვთა დარღვევები:

არახშირი: კაპილარული გაჟონვის სინდრომი

სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები

ძალიან იშვიათად: ​​ჰემოპტიზი, ფილტვის ინფილტრატები

ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

ძალიან ხშირი: კუნთების ტკივილი

არახშირი: რევმატოიდული ართრიტის გამწვავება

გვერდითი ეფექტები, რომლებიც აღინიშნება მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში

კლინიკური გვერდითი რეაქციებიდან, რომლებიც შეიძლება ასოცირებული იყოს ტევაგრასტიმთან, ყველაზე გავრცელებულია ძვლის ტკივილი და ზოგადი კუნთოვანი ტკივილი.

მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში აღინიშნა არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაკავშირებულია ტევაგრასტიმ თერაპიასთან და მათი სიხშირე დროთა განმავლობაში შემცირდა.

გამოვლენილი სხვა გვერდითი მოვლენები მოიცავს ელენთა გადიდებას და თრომბოციტოპენიას, რომელიც შეიძლება პროგრესირებადი იყოს მცირე რაოდენობის შემთხვევაში. თავის ტკივილი და დიარეა დაფიქსირდა პაციენტების 10%-ზე ნაკლებში (ხშირად) ტევაგრასტიმით თერაპიის დაწყებიდან მალევე. ასევე დაფიქსირდა ანემია და ცხვირიდან სისხლდენა.

არასასურველი ეფექტები, რომლებიც შეიძლება დაკავშირებული იყოს ტევაგრასტიმით მკურნალობასთან და, როგორც წესი, გვხვდება მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის (CKN) მქონე პაციენტების 2%-ზე ნაკლებში (ჩვეულებრივ), არის რეაქციები ინექციის ადგილზე, თავის ტკივილი, ჰეპატომეგალია, ართრალგია, თმის ცვენა, ოსტეოპოროზი და კანის გამონაყარი.

კანის ვასკულიტი დაფიქსირდა მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის (CKN) მქონე პაციენტების 2%-ში (ხშირად) ხანგრძლივი გამოყენებისას. ძალიან იშვიათ შემთხვევებში აღინიშნა პროტეინურია/ჰემატურია. დაფიქსირდა შრატის შარდმჟავას, ლაქტოდეჰიდროგენაზას და ტუტე ფოსფატაზას გარდამავალი მატება, რომელიც არ იწვევდა კლინიკურ ნიშნებს. ასევე დაფიქსირდა ჭამის შემდეგ სისხლში გლუკოზის გარდამავალი და ზომიერი შემცირება.

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ძალიან ხშირი: ანემია, სპლენომეგალია

ხშირი: თრომბოციტოპენია

არახშირი: ელენთას დარღვევები

მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები

ძალიან ხშირი: გლუკოზის დაქვეითება, ტუტე ფოსფატაზას მომატება, LDH მომატებული, ჰიპერურიკემია

ნერვული სისტემის დაავადებები

ხშირი: თავის ტკივილი

სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები

ძალიან ხშირი: ეპისტაქსია

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

ხშირი: დიარეა

ჰეპატო-ბილიარული დაავადებები

ხშირი: ჰეპატომეგალია

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ხშირი: ალოპეცია, გამონაყარი, კანის ვასკულიტი

ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

ძალიან ხშირი: კუნთოვანი ტკივილი ხშირი: ოსტეოპოროზი

თირკმელებისა და შარდის დაავადებები

არახშირი: ჰემატურია, პროტეინურია

ზოგადი დარღვევები და გართულებები შეყვანის ადგილას

ხშირი: ტკივილი ინექციის ადგილზე

მონაცემები პოსტმარკეტინგული გამოცდილებიდან

შერჩეული გვერდითი ეფექტების აღწერა

კაპილარული გაჟონვის სინდრომის შემთხვევები დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგულ პერიოდში გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორის გამოყენებით. ეს ჩვეულებრივ აღინიშნებოდა ავთვისებიანი დაავადების, სეფსისის, მრავალჯერადი ქიმიოთერაპიული პრეპარატების ან აფერეზის მქონე პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.4).

იმუნური სისტემის დაავადებები

იშვიათი: ალერგიული რეაქციები

ალერგიული ტიპის რეაქციები, მათ შორის ანაფილაქსია, გამონაყარი კანზე და ჭინჭრის ციება, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ფილგრასტიმს საწყის ეტაპზე ან მკურნალობის დროს. ზოგიერთ შემთხვევაში, სიმპტომების განმეორება ხელახალი ინტროდუქციისას მიუთითებს მიზეზობრივ კავშირზე. ფილგრასტიმით მკურნალობა სამუდამოდ უნდა შეწყდეს იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ მძიმე ალერგიული რეაქცია.

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ძალიან იშვიათად: ​​ელენთის გასკდომა.

ელენთის გასკდომის ძალიან იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა ჯანმრთელ დონორებში და პაციენტებში, რომლებიც იღებენ G-CSF-ს (იხ. ნაწილი 4.4 სპეციალური გაფრთხილებები და გამოყენებისას სიფრთხილის ზომები).

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

იშვიათი: სვიტის სინდრომი. აღწერილია სვიტის სინდრომის (მწვავე ფებრილური დერმატოზი) იშვიათი შემთხვევები (0.01% და <0.1%).

ფსევდოპოგრატის შემთხვევები დაფიქსირდა კიბოს პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ფილგრასტიმით.

ნამგლისებრუჯრედოვანი კრიზისის ცალკეული შემთხვევები, ზოგიერთი მათგანი ფატალური, დაფიქსირდა ნამგლისებრუჯრედოვანი დაავადების მქონე პაციენტებში.

ლაბორატორიული დარღვევები

შარდმჟავას, ტუტე ფოსფატაზას და ლაქტატდეჰიდროგენაზას მსუბუქი ან ზომიერი მატება, შექცევადი, უსიმპტომო, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ფილგრასტიმს ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპიის შემდეგ.

გვერდითი რეაქციების შეტყობინება

ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. მათი შეტყობინება იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის შეფასების მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის თანამშრომლები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი სავარაუდო გვერდითი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოვიგილანციის ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).

ჭარბი დოზა

ტევაგრასტიმის ეფექტი დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში დადგენილი არ არის. ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაციის კვლევებში პაციენტებში შეყვანილი იყო დოზები 138 მიკროგრამ/კგ/დღეში ტოქსიკური ეფექტების გარეშე. ტევაგრასტიმით მკურნალობის შეწყვეტის შემთხვევაში მოცირკულირე ნეიტროფილების რაოდენობა ზოგადად მცირდება 50%-ით 1-2 დღის განმავლობაში და უბრუნდება ნორმალურ დონეს 1-7 დღეში.

შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება: თითოეული წინასწარ შევსებული შპრიცი შეიცავს 48 მილიონ საერთაშორისო ერთეულს (48 MIU = 480 g) ფილგრასტიმს (60 MIU/mL, 600 g/mL) 0.8 მლ საინექციო ან საინფუზიო ხსნარში.

ფილგრასტიმი (r-metHuG-CSF, რეკომბინანტული მეთიონილის ადამიანის გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორი) იწარმოება Escherichia coli K802 უჯრედებში რეკომბინანტული დნმ ტექნოლოგიით.

დამხმარე ნივთიერებები (ყოველ მლ-ზე)

სორბიტოლი 50 მგ

შეიცავს საკმარის რაოდენობას ნატრიუმის ჰიდროქსიდს pH-ის რეგულირებისთვის.

დამხმარე ნივთიერებების შესახებ სრული ინფორმაცია იხილეთ ნაწილში 6.1.

  • წამლის ფორმა

წინასწარ შევსებული შპრიცი, 0.8 მლ ნაწილაკების გარეშე, გამჭვირვალე და უფერო ხსნარი.

შენახვის პირობები

30 თვე

განზავებული ტევაგრასტიმის® ხსნარი უნდა ინახებოდეს მომზადების შემდეგ მაცივარში 2°C-8°C ტემპერატურაზე და გამოყემებული უნდა იქნეს 24 საათის განმავლობაში.

  • 4. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

ინახება 2°C-8°C ტემპერატურაზე (მაცივარში).

არ გაიყინოთ.

განზავებული ტევაგრასტიმის® ხსნარების შენახვის პირობების შესახებ იხილეთ ნაწილი 6.3.

  • 5. წამლის ფორმა და შეფუთის შემადგენლობა

მუყაოს კოლოფი შეიცავს ხსნარის შემცველ, გამოსაყენებლად მზა I ტიპის შპრიცს პოლიპროპილენის დგუშით, ნაცრისფერი ბრომბუტილის რეზინის დგუშით, უჟანგავი სილიკონიზებული 27 დიამეტრიანი ფოლადის ნემსით, ელასტომერის ნემსის გარსით (1 და 5 პაკეტში).

  • 6. ადამიანის გამოყენების სამკურნალო პროდუქტის ნარჩენების განადგურება და სხვა სპეციალური ღონისძიებები

წინასწარ შევსებული შპრიცი არ შეანჯღრიოთ ენერგიულად. გამოყენებამდე უნდა შემოწმდეს ხსნარის გამჭვირვალობა, არ უნდა იქნას გამოყენებული ხსნარები, რომლებიც შეიცავს ნაწილაკებს, ან რომლებიც არ არიან გამჭვირვალე. ტევაგრასტიმის® წინასწარ შევსებული შპრიცები განკუთვნილია ერთჯერადი გამოყენებისთვის. თავიდან უნდა იქნას აცილებული ფარმაცევტული პროდუქტების გარემოში უტილიზაცია. მედიკამენტები არ უნდა გადაყაროთ კანალიზაციასთან და საყოფაცხოვრებო ნაგავთან ერთად. თუ ეს შესაძლებელია, მიმართეთ ლოკალურ ნარჩენების შეგროვების სისტემებს. გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს "სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის დებულების" და "შეფუთვისა და შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის რეგულაციების‘‘ შესაბამისად.

  • ლიცენზიის მფლობელი

Teva Pharmaceuticals San. ve Tic. Inc.

ტევა ფარმასიუტილაკს სან. ვე ტიკ. ინჩ.

ფატიჰ სულთანი მეჰმედ მაჰ. პოლიგონი კად. ბუაკა

2 ოფისის ნომერი: 8 C-ბლოკი სართული: 3

უმრანიე/სტამბოლი

ტელ: (0216) 656 67 00

ფაქსი: (0216) 290 27 52

  • ლიცენზიის ნომერი(ები)

2015/264

  • პირველადი ლიცენზიის გაცემის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი

პირველადი ლიცენზიის გაცემის თარიღი: 18.03.2015

ლიცენზიის განახლების თარიღი:

  • სამედიცინო პროდუქტის ინსტრუქციის ტექსტის განახლების თარიღი

თარგმანი სწორია:

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ჰემატოპოეზის ზრდის ფაქტორი (ციტოკინები)

ათქ კოდი: L03AA02

მოქმედების მექანიზმი

გლიკოპროტეინი არის ადამიანის გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორი (G-CSF), რომელიც არეგულირებს ძვლის ტვინში ფუნქციური ნეიტროფილების გამომუშავებას და გამოყოფას. ტევაგრასტიმი®, რომელიც შეიცავს r-metHuG-CSF (ფილგრასტიმი), იწვევს პერიფერიულ სისხლში ნეიტროფილების რაოდენობის მნიშვნელოვან ზრდას და მონოციტების უმნიშვნელო მატებას 24 საათის განმავლობაში. მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე ზოგიერთ პაციენტში ფილგრასტიმი იწვევს მოცირკულირე ეოზინოფილების და ბაზოფილების მცირე ზრდას. ამ პაციენტებიდან ზოგიერთს აღენიშნებათ ეოზინოფილია ან ბაზოფილია მკურნალობის დაწყებამდე.

ნეიტროფილების რაოდენობის ზრდა რეკომენდებული დოზებით დამოკიდებულია დოზაზე. ნეიტროფილებს, რომლებიც წარმოიქნებიდან ადამიანის ორგანიზმში ტევაგრასტიმზე რეაქციის სახით, აქვთ ნორმალური ან გაზრდილი ფუნქცია, როგორც ეს ვლინდება ქიმიოტაქსიური და ფაგოციტური ფუნქციების ტესტების მეშვეობით. ტევაგრასტიმის მიღების შეწყვეტის შემდეგ, მოცირკულირე ნეიტროფილების რაოდენობა მცირდება 50%-ით 1-2 დღის განმავლობაში და უბრუნდება ნორმალურ დონეს 1-7 დღის განმავლობაში.

ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაციის შემდეგ, ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპიის ან მიელოაბლაციური თერაპიის შემდეგ ტევაგრასტიმით თერაპია მნიშვნელოვნად ამცირებს ნეიტროპენიის და ფებრილური ნეიტროპენიის სიხშირეს, სიმძიმეს და ხანგრძლივობას პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ქიმიოთერაპიით და, შესაბამისად, საჭიროებს ნაკლებ ჰოსპიტალიზაციას, ხანმოკლე საავადმყოფოში ყოფნას და ანტიბიოტიკების ნაკლებ გამოყენებას, იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც იღებენ მხოლოდ ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიას.

ტევაგრასტიმით მკურნალობა მნიშვნელოვნად ამცირებს ფებრილური ნეიტროპენიის, ანტიბიოტიკების გამოყენებისა და საავადმყოფოში ყოფნის ხანგრძლივობას მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის ინდუქციური ქიმიოთერაპიის შემდეგ. თუმცა, სიცხის სიხშირის შემცირება და ამ შემთხვევაში გამოვლენილი ინფექციები არ დაფიქსირებულა.

ტევაგრასტიმის გამოყენება ცალკე ან ქიმიოთერაპიის შემდეგ საშუალებას აძლევს ჰემატოპოეზურ წინამორბედ უჯრედებს გადავიდნენ პერიფერიულ სისხლში. აუტოლოგიური პერიფერიული სისხლის წინამორბედი უჯრედების (PKPH) გაზრდილი რაოდენობა შეიძლება შეგროვდეს და შეიყვანოთ ციტოტოქსიური თერაპიის მაღალი დოზების შემდეგ, ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაციის ნაცვლად ან დამატებით. PBPC ინფუზია აჩქარებს ჰემატოპოეზის აღდგენას ჰემორაგიული გართულებების რისკის ხანგრძლივობისა და თრომბოციტების გადასხმის საჭიროების შემცირებით.

მიმღებებს, რომლებსაც მიიღეს ტევაგრასტიმით® მობილიზებული პერიფერიული სისხლის ალოგენური პროგენიტორული უჯრედები, აღენიშნათ მნიშვნელოვნად უფრო სწრაფი ჰემატოლოგიური გამოჯანმრთელება, რითაც განპირონენი;ოა თრომბოციტების აღდგენის მნიშვნელოვნად მოკლე დროს, ალოგენური ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაციასთან შედარებით.

ტევაგრასტიმის გამოყენება პედიატრიულ და მოზრდილ პაციენტებში მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიით (მძიმე თანდაყოლილი ნეიტროპენია, ციკლური ნეიტროპენია და იდიოპათიური ნეიტროპენია) იწვევს პერიფერიულ სისხლში ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობის ხანგრძლივ ზრდას ინფექციების და მასთან დაკავშირებული მოვლენების შემცირებით.

აივ ინფექციით დაავადებულ პაციენტებში ტევაგრასტიმის გამოყენება იწვევს ნეიტროფილების ნორმალურ რაოდენობის შენარჩუნებას, რაც იძლევა ანტივირუსული და/ან სხვა მიელოსუპრესიული სამკურნალო საშუალებების დაგეგმილ დოზებით გამოყენების შესაძლებლობას. არ არსებობს ცნობები აივ ინფიცირებულ პაციენტებში, აივ-ინფექციის რეპლიკაციის შესახებ რომლებიც მკურნალობდნენ ტევაგრასტიმით.

ისევე როგორც სხვა ჰემატოპოეზური ზრდის ფაქტორების შემთხვევაში, G-CSF-მა აჩვენა მასტიმულირებელი თვისებები ადამიანის ენდოთელიალურ უჯრედებზე in vitro.

ტევაგრასტიმის ეფექტურობა და უსაფრთხოება შეფასებული იყო რანდომიზებულ, კონტროლირებად III ფაზის კვლევებში ძუძუს კიბოს, ფილტვის კიბოს და არაჰოჯკინის ლიმფომაში.

არ იყო მნიშვნელოვანი განსხვავებები მძიმე ნეიტროპენიის ხანგრძლივობასა და ფებრილური ნეიტროპენიის სიხშირეს შორის ტევაგრასტიმს® და რეფერენც- პროდუქტს შორის.

  • 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

რანდომიზებული, ერთჯერად ბრმა, ერთჯერადი დოზის ჯვარედინი კვლევები ჩატარდა ას ოთხმოცდათექვსმეტ ჯანმრთელ მოხალისეზე, რომლებნაც აჩვენეს, რომ ტევაგრასტიმის ფარმაკოკინეტიკური პროფილი კანქვეშა და ინტრავენური შეყვანის შემდეგ რეფერენც-პროდუქტის მსგავსი იყო.

კიბოს პაციენტებში ტევაგრასტიმის და რეფერენც-პროდუქტის ფარმაკოკინეტიკური პროფილი შედარებადია ერთჯერადი და განმეორებითი კანქვეშა მიღების შემდეგ.

ზოგადი მახასიათებლები

აბსორბცია

კანქვეშა შეყვანის შემდეგ ფილგრასტიმი სწრაფად შეიწოვება და შრატში მაქსიმალური კონცენტრაცია მიიღწევა მიღებიდან 2-8 საათის განმავლობაში. ფილგრასტიმის აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა კანქვეშა შეყვანის შემდეგ მოსალოდნელია იყოს 62%- ს 375 მიკროგრამიანი დოზისთვის და 72% -ს 750 მიკროგრამიანი დოზის შემთხვევაში.

განაწილება

არსებობს დადებითი ხაზოვანი კორელაცია დოზასა და შრატში კონცენტრაციას შორის, შეყვანის გზის მიუხედავად. სისხლში განაწილების მოცულობა შეადგენს დაახლოებით 150 მლ/კგ.

ბიოტრანსფორმაცია

ინფორმაცია ბიოტრანსფორმაციის შესახებ არ არის ხელმისაწვდომი.

ელიმინაცია

ფილგრასტიმის უწყვეტი ინფუზიის შედეგად პაციენტებში, რომლებიც გამოჯანმრთელდნენ ძვლის ტვინის აუტოლოგიური ტრანსპლანტაციის შემდეგ (28 დღემდე) არ გამოვლენილა წამლის აკუმულაცია, ელიმინაციის ნახევარგამოყოფის პერიოდი ძირითადად 2-4 საათს შორის.

ინტრავენურად და კანქვეშ შეყვანისას დაფიქსირდა, რომ ფილგრასტიმის კლირენსი მიმდინარეობს პირველი რიგის ფარმაკოკინეტიკის შესაბამისად.

შრატში ფილგრასტიმის ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 3,5 საათს, ხოლო კლირენსი არის დაახლოებით 0,6 მლ/წთ/კგ. მიღების შეწყვეტის შემდეგ, ფილგრასტიმის კონცენტრაცია მცირდება ენდოგენურ კონცენტრაციებამდე 24 საათის განმავლობაში.

ფილგრასტიმის შრატში კონცენტრაციის შემცირება აღინიშნება ჯანმრთელ სუბიექტებში და კიბოს სუბიექტებში ქიმიოთერაპიამდე მრავალჯერადი დოზირები შედეგად.

ფილგრასტიმის კლირენსის ეს ზრდა დოზაზეა დამოკიდებული და, როგორც ჩანს, ზრდის სიდიდე მჭიდროდ არის დაკავშირებული მიმღებებში ნეიტროფილების ხარისხთან. როგორც ჩანს, ეს კაშირშია შედეგად ნეიტროფილებით განპირობებულ კლირენსთან რაც გამოწვეულია გაზრდილ ნეიტროფილების მარაგთან. სუბიექტებში, რომლებიც იღებენ ფილგრასტიმს ქიმიოთერაპიის შემდეგ, შრატში პლატო-კონცენტრაციები შენარჩუნებულია ჰემატოპოეზის აღდგენის დაწყებამდე.

წრფივობა/არაწრფივობა

არსებობს დადებითი ხაზოვანი კავშირი ფილგრასტიმის დოზასა და შრატში კონცენტრაციას შორის, როგორც ინტრავენური თუ კანქვეშ გამოყენებისას. რეკომენდებული დოზების კანქვეშა მიღების შემდეგ, შრატში კონცენტრაცია რჩება 10 ნგ/მლ-ზე მეტი 8-16 საათის განმავლობაში.

განსაკუთრებული მახასიათებლები პაციენტებში

თირკმელების/ღვიძლის უკმარისობა

ფილგრასტიმის კვლევებმა თირკმელების ან ღვიძლის მძიმე დისფუნქციის მქონე პაციენტებში აჩვენა, რომ პრეპარატი ამ პაციენტებში ავლენს ჯანმრთელი სუბიექტების მსგავს ფარმაკოკინეტიკურ და ფარმაკოდინამიკურ პროფილებს. ამ პირობებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის. ფილგრასტიმის უფრო მაღალი სისტემური ზემოქმედების ტენდენცია დაფიქსირდა ESRD-ის მქონე პაციენტებში ჯანმრთელ სუბიექტებთან და სუბიექტებთან კრეატინინის კლირენსით 30-60 მლ/წთ.

პედიატრიული პოპულაცია

ფილგრასტიმის ფარმაკოკინეტიკა პედიატრიულ პაციენტებში ქიმიოთერაპიის შემდეგ მსგავსი იყო მოზრდილებში, რომლებიც იღებდნენ იმავე დოზებს, ნორმალიზებული სხეულის წონის მიხედვით, რაც მიუთითებს იმაზე, რომ არ იყო ასაკთან დაკავშირებული განსხვავებები ფილგრასტიმის ფარმაკოკინეტიკაში.

გერიატრიული მოსახლეობა

ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები ხანდაზმულ (65 წელზე უფროსი ასაკის) პაციენტებში არ არის ხელმისაწვდომი.

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · პროდუქტის მახასიათებლები (ექიმისთვის)

ტევაგრასტიმი® SC/IV საინექციო/საინფუზიო ხსნარი მზა შპრიცში 48 MIU/0.8 მლ

(ლემერი - მექსიკა)

TEVA

პროდუქტის მოკლე ინფორმაცია

▼ ეს პრეპარატი ექვემდებარება დამატებით მონიტორინგს. ეს სამკუთხედი შესაძლებელს გახდის უსაფრთხოების შესახებ ახალი ინფორმაციის სწრაფ ჯანდაცვის პროფესიონალებმა უნდა შეატყობინონ საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ TÜFAM-ს. იხილეთ ნაწილი 4.8. საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება.

  • სამკურნალო საშუალების დასახელება

ტევაგრასტიმი® 48 MIU/0.8 მლ წინასწარ შევსებული შპრიცი სუბკუტანური/ინტრავენური გამოყენების საინექციო/საინფუზიო ხსნარით სტერილური, არაპიროგენული

  • ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება: თითოეული წინასწარ შევსებული შპრიცი შეიცავს 48 მილიონ საერთაშორისო ერთეულს (48 MIU = 480 g) ფილგრასტიმს (60 MIU/mL, 600 g/mL) 0.8 მლ საინექციო ან საინფუზიო ხსნარში.

ფილგრასტიმი (r-metHuG-CSF, რეკომბინანტული მეთიონილის ადამიანის გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორი) იწარმოება Escherichia coli K802 უჯრედებში რეკომბინანტული დნმ ტექნოლოგიით.

დამხმარე ნივთიერებები (ყოველ მლ-ზე)

სორბიტოლი 50 მგ

შეიცავს საკმარის რაოდენობას ნატრიუმის ჰიდროქსიდს pH-ის რეგულირებისთვის.

დამხმარე ნივთიერებების შესახებ სრული ინფორმაცია იხილეთ ნაწილში 6.1.

  • წამლის ფორმა

წინასწარ შევსებული შპრიცი, 0.8 მლ ნაწილაკების გარეშე, გამჭვირვალე და უფერო ხსნარი.

  • კლინიკური მახასიათებლები
  • 1. თერაპიული ჩვენებები

ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპია

ტევაგრასტიმი ნაჩვენებია ფებრილური ნეიტროპენიის მოვლენების და ნეიტროპენიის ხანგრძლივობის შესამცირებლად პაციენტებში, რომლებიც გადიან ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიას ავთვისებიანი დაავადების სამკურნალოდ, გარდა ქრონიკული მიელოიდური ლეიკემიისა და მიელოდისპლასტიკური სინდრომებისა, და ასევე ნაჩვენებია ნეიტროპენიის ხანგრძლივობისა და მისი კლინიკური გართულებების შესამცირებლად პაციენტებში, რომლებიც არსებობს გრძელვადიანი მძიმე ნეიტროპენიის გამოვლენის გაზრდილი რისკის ეჭვი, მიელოაბლაციური თერაპიის შემდეგ ჩაუტარდათ ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაცია (იხ. 4.2 დოზირება და მიღების მეთოდი/დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ/პედიატრიული პოპულაცია).

პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების (PKPH) მობილიზაცია

ტევაგრასტიმი® ნაჩვენებია ჯანმრთელ მოხალისე დონორებში ალოგენური პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების გასააქტიურებლად ან ჰემატოპოეზის აღდგენის დაჩქარების მიზნით პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების ინფუზიის გზით ძვლის ტვინის სუპრესიული ქიმიოთერაპიის შემდეგ.

მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენია (ACN)

ტევაგრასტიმის ხანგრძლივი გამოყენება ნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებთაც აღენიშნებათ ნეიტროფილების რაოდენობის მატება და ინფექციასთან დაკავშირებული მოვლენების სიხშირისა და ხანგრძლივობის გაზრდა, რომლებშიც ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა შეადგენს (ANC) 0,5 x 109/ლ, პედიატრიულ ან მოზრდილ პაციენტებში მძიმე თანდაყოლილი, ციკლური ან იდიოპათიური ნეიტროპენიით და ანამნეზში სერიოზული ან მორეციდივე ინფექციების მქონე პაციენტებში ამ მოვლენების რედუქციის მიზნით.

აივ ინფექცია

ტევაგრასტიმი ნაჩვენებია მუდმივი ნეიტროპენიის სამკურნალოდ (ANC 1,0 x 109/ლ) ბაქტერიული ინფექციის რისკის შესამცირებლად პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ პროგრესირებული აივ ინფექცია.

მწვავე მიელოიდური ლეიკემია (AML)

ტევაგრასტიმი ნაჩვენებია ნეიტროპენიის ხანგრძლივობისა და მასთან დაკავშირებული კლინიკური შედეგების შესამცირებლად პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ინდუქციურ ან კონსოლიდაციურ ქიმიოთერაპიას.

  • 2. დოზირება და გამოყენების წესი

ტევაგრასტიმით® მკურნალობა უნდა იქნას ჩატარდეს ონკოლოგიურ ცენტრებში ექიმების მიერ, რომლებსაც აქვთ გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორით (G-CSF) და ჰემატოლოგიაში მკურნალობას გამოცდილება და გააჩნიათ საჭირო დიაგნოსტიკური საშუალებები. მობილიზაციისა და აფერეზის პროცედურები უნდა ჩატარდეს ამ სფეროში გამოცდილების მქონე ექიმის მიერ ონკოლოგიურ-ჰემატოლოგიურ ცენტრებში და სადაც შესაძლებელია ჰემატოპოეტური პროგენიტორული უჯრედების ზუსტი მონიტორინგი.

დოზირება/შეყვანის სიხშირე და ხანგრძლივობა

გამოყენება პაციენტებში, რომლებიც გადიან ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიას

ტევაგრასტიმ®-ის რეკომენდებული დოზაა 0.5 MIU (5 g)/კგ/დღეში. ტევაგრასტიმის პირველი დოზა არ უნდა იქნას შეყვანილი ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპიის შემდეგ 24 საათზე ნაკლებ დროში. ტევაგასტიმის შეყვანა შესაძლებელია ყოველდღიური კანქვეშა ინექციით ან ყოველდღიური ინტრავენური ინფუზიით 30 წუთის განმავლობაში, განზავებული 5% გლუკოზის ხსნარში (იხ. 4.2 მიღების/განზავების ინსტრუქციები). უმეტეს შემთხვევაში უპირატესობა ენიჭება კანქვეშა შეყვანის გზას. ერთჯერადი დოზის შეყვანის კვლევაში მიღებულ იქნა დასკვნები, რომ ინტრავენურმა შეყვანამ შეიძლება შეამციროს მოქმედების ხანგრძლივობა. ამ აღმოჩენის კლინიკური მნიშვნელობა მრავალჯერადი დოზის მიღებასთან გაურკვეველია. შეყვანის გზის არჩევა უნდა მოხდეს ინდივიდუალური კლინიკური გარემოებების მიხედვით.

ტევაგრასტიმის ყოველდღიური მიღება უნდა გაგრძელდეს მანამ, სანამ ნეიტროფილების მოსალოდნელი დაბალი დონე არ გამოსწორდება და ნეიტროფილების რაოდენობა არ მიაღწევს ნორმალურ ზღვარს. მყარი სიმსივნეების, ლიმფომებისა და ლიმფოიდური ლეიკემიის დადგენილი ქიმიოთერაპიის შემდეგ, მკურნალობის ხანგრძლივობა ამ კრიტერიუმების დასაკმაყოფილებლად სავარაუდოდ უნდა გაგრძელდეს 14 დღემდე. მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის დროს ინდუქციური და კონსოლიდაციური თერაპიის შემდეგ, მკურნალობის ხანგრძლივობა შეიძლება იყოს მნიშვნელოვნად გრძელი (38 დღემდე) გამოყენებული ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპიის ტიპის, დოზისა და გრაფიკის მიხედვით. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიას, ჩვეულებრივ აღინიშნება ნეიტროფილების რაოდენობის გარდამავალი ზრდა ტევაგრასტიმით თერაპიის დაწყებიდან 1-2 დღის შემდეგ. თუმცა, მდგრადი თერაპიული პასუხისთვის, ტევაგრასტიმის გამოყენება არ უნდა შეწყდეს მოსალოდნელი დაბალი დონის აღდგენამდე და ნეიტროფილების რაოდენობის ნორმალური ზღრვის დიაპაზონამდე მიღწევამდე. რეკომენდებულია, რომ არ უნდა შეწყდეს ტევაგრასტიმით მკურნალობა ნაადრევად ნეიტროფილების სამიზნე ქვედონის მიღწევამდე. (ბავშვებში გამოყენებისთვის იხ. 4.2. დოზირება და მიღების წესი/ დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ/ პედიატრიული პოპულაცია).

პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაცია მიელოაბლაციური თერაპიის შემდეგ ტევაგრასტიმის რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 1.0 MIU (10 მკგ)/კგ/დღეში მოცემული 30-წუთიანი ან 24-საათიანი ინტრავენური ინფუზიის სახით ან 1.0 MIU (10 g)/კგ/დღეში 24-საათიანი უწყვეტი კანქვეშა ინფუზიის სახით.

ტევაგრასტიმის პირველი დოზა არ უნდა იქნას მიღებული ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპიის შემდეგ 24 საათამდე და უნდა დაინიშნოს ძვლის ტვინის ინფუზიიდან 24 საათის განმავლობაში. ამ ჩვენებებში ტევაგრასტიმის 28 დღეზე მეტი ხნის განმავლობაში მიცემული ეფექტურობა და უსაფრთხოება დადგენილი არ არის.

მას შემდეგ რაც მიიღწევა ნეიტროფილების რაოდენობის მინიმალური ზღრული დონის გადალახვა, ტევაგრასტიმის დღიური დოზა უნდა დარეგულირდეს ნეიტროფილების პასუხის მიხედვით შემდეგნაირად. (იხ. 4.2. დოზირება და მიღების წესი/დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების/პედიატრიული პოპულაციის შესახებ).

ნეიტროფილების რაოდენობა

ტევაგრასტიმის® დოზის კორექცია

ზედიზედ 3 დღე >1.0x109/ლ

უნდა შემცირდეს 0,5 MIU (5g)/კგ/დღეში

თუ შემდგომში ANC ნარჩუნდება >1.0x109/ლ ზედიზედ 3 დღის განმავლობაში

ტევაგრასტიმი® უნდა შეწყდეს

თუ მკურნალობის დროს ANC იკლებს <1,0x109/ლ-მდე, ტევაგრასტიმის დოზა კვლავ უნდა გაიზარდოს ზემოთ მოცემული საფეხურების მიხედვით.

MNS = ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა.

გამოყენება პაციენტებში, რომლებშიც გათვალისწინებულნი არიან პერიფერიული სისხლის პროგენიტორული უჯრედების მობილიზაციისთვის (PKPH)

გამოიყენება PCPH-ის მობილიზებისთვის პაციენტებში, რომლებიც გადიან მიელოსუპრესიულ ან მიელოაბლატიურ თერაპიას, რასაც მოჰყვება აუტოლოგიური PCPH ტრანსპლანტაცია, ძვლის ტვინის გადანერგვით ან მის გარეშე.

PBPC მობილიზაციისთვის ცალკე გამოყენებისას, ტევაგრასტიმის რეკომენდებული დოზაა 1.0 MIU (10g)/კგ/დღეში, როგორც 24-საათიანი უწყვეტი კანქვეშა ინფუზია ან ერთჯერადი ყოველდღიური კანქვეშა ინექცია 5-7 დღის განმავლობაში.

ტევაგრასტიმი® უნდა განზავდეს 20 მლ 5% გლუკოზის ხსნარში ინფუზიის სახით გამოსაყენებლად. (იხ. 4.2 გამოყენების მეთოდი/განზავების ინსტრუქცია).

აფერეზის დრო: ერთი ან ორი აფერეზი მე-5 და მე-6 დღეს ხშირად საკმარისია.

სხვა გარემოებებში შეიძლება საჭირო გახდეს დამატებითი აფერეზი.

ტევაგრასტიმის მიღება უნდა გაგრძელდეს ბოლო აფერეზამდე.

მიელოსუპრესიული ქიმიოთერაპიის შემდეგ ტევაგრასტიმის რეკომენდებული დოზა PBPC-ების მობილიზაციისთვის არის ქიმიოთერაპია 0.5 MIU (5 g)/კგ/დღეში ყოველდღიური კანქვეშა ინექციის სახით, დაწყებული პირველი დღიდან დასრულებიდან და გაგრძელდება მანამ, სანამ არ მიიღწევა ნეიტროფილების სამიზნე ქვედონე და ნეიტროფილების რაოდენობის ნორმალურ ზღვრამდე დაბრუნება.

PKPH მობილიზაცია ალოგენური პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაციამდე ჯანმრთელ დონორებში

ჯანმრთელ დონორებში PBPC მობილიზაციისთვის, ტევაგრასტიმი უნდა დაინიშნოს კანქვეშ დოზით 1.0 MIU (10g)/კგ/დღეში 4-დან 5 ზედიზედ დღის განმავლობაში. აფერეზი უნდა დაიწყოს მე-5 დღეს და უნდა გაგრძელდეს მე-6 დღემდე 4x106 CD34+ უჯრედის/კგ მიმღების სხეულის მასის უჯრედების შეგროვება.

ტევაგრასტიმის უსაფრთხოება და ეფექტურობა 16 წელზე ახალგაზრდა ან 60 წელზე უფროსი ასაკის ჯანმრთელ დონორებში PBPC მობილიზაციის ჩვენებისას ჯანმრთელ დონორებში პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების ალოგენური ტრანსპლანტაციის დაწყებამდე არ არის შეფასებული (იხილეთ ნაწილი 4.2 დოზირება და გამოყენების გზა/დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების/პედიატრიული პოპულაციის შესახებ).

გამოყენება მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში

თანდაყოლილი ნეიტროპენია

რეკომენდებული საწყისი დოზაა 1.2 MIU (12g)/კგ/დღეში, კანქვეშ, ერთჯერადი ან დაყოფილი რამდენიმე ინექციაზე.

იდიოპათიური ან ციკლური ნეიტროპენია

რეკომენდებული საწყისი დოზაა 0.5 MIU (g)/კგ/დღეში, კანქვეშ, ერთჯერადი ან დაყოფილი რამდენიმე ინექციაზე.

დოზის კორექცია

ტევაგრასტიმი უნდა გაკეთდეს ყოველდღიურად კანქვეშა ინექციების სახით, სანამ ნეიტროფილების რაოდენობა არ მიაღწევს 1,5x109/ლ და არ შენარჩუნდება ამ დონეზე. ამ პასუხის მიღების შემდეგ, უნდა განისაზღვროს ამ დონის შესანარჩუნებლად საჭირო ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზა. ყოველდღიური ინექციები უნდა გაგრძელდეს დიდი ხნის განმავლობაში ნეიტროფილების ადეკვატური რაოდენობის შესანარჩუნებლად. მკურნალობის დაწყებიდან 1-2 კვირის შემდეგ, საწყისი დოზა შეიძლება გაორმაგდეს ან განახევრდეს პაციენტის პასუხის მიხედვით.

ამის შემდეგ, დოზა შეიძლება დარეგულირდეს ინდივიდუალურად თითოეული პაციენტისთვის ყოველ 1-2 კვირაში, რომლის დროსაც ნეიტროფილების რაოდენობა მერყეობს 1,5x109/ლ-დან 10x109/ლ-მდე. მძიმე ინფექციით დაავადებულ პაციენტებში შეიძლება დაიცვან დოზის გაზრდის უფრო სწრაფი გრაფიკი. კლინიკურ კვლევებში, პაციენტების 97%-მა მიაღწია სრულ რემისიას 2.4 MIU (24g)/კგ/დღეში დოზებით. მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში ტევაგრასტიმის გამოყენების გრძელვადიანი უსაფრთხოება 2.4 MIU (24გ)/კგ/დღეზე მეტი დოზებით დადგენილი არ არის (ბავშვებში გამოყენებისთვის იხ. 4.2. დოზირება და მიღების წესი/ დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ/ პედიატრიული პოპულაცია).

აივ ინფექცია

ნეიტროპენიის კორექცია

ტევაგრასტიმის® რეკომენდებული საწყისი დოზაა 0.1 MIU (1g)/კგ/დღეში, ყოველდღიური კანქვეშა ინექციების სახით. ეს დოზა შეიძლება ტიტრირდეს მაქსიმუმ 0.4 MIU (4g)/კგ/დღეში, სანამ არ მიიღწევა ნორმალური ნეიტროფილების რაოდენობა (ANC>2.0x109/ლ). კლინიკურ კვლევებში პაციენტთა 90%-ზე მეტმა რეაგირება მოახდინა ამ დოზებზე, ნეიტროპენიის მედიანური რეზოლუციით 2 დღის განმავლობაში. პაციენტთა მცირე რაოდენობაში (<10%) საჭირო იყო 1.0 MIU-მდე (10 მკგ)/კგ/დღეში დოზები ნეიტროპენიის გამოსასწორებლად.

ნეიტროფილების ნორმალური რაოდენობის შესანარჩუნებლად

როდესაც მიიღწევა ნეიტროპენიის გაუმჯობესება, უნდა განისაზღვროს ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზა ნეიტროფილების ნორმალური რაოდენობის შესანარჩუნებლად. საწყისი დოზის კორექტირებისთვის რეკომენდებულია კანქვეშა ინექციით 30 MIU (g) დოზით მიღება დღეში. ნეიტროფილების რაოდენობის შესანარჩუნებლად >2.0x109/ლ, სხვა დოზა, დამოკიდებულია პაციენტის ANC-ზე. შეიძლება საჭირო გახდეს დოზის კორექცია. კლინიკურ კვლევებში 30 MIU (300g)/დღეში დოზა იყო საჭირო კვირაში 1-დან 7 დღემდე, გამოყენების მედიანური სიხშირით კვირაში 3 დღე, MNS დონის >2.0x109/ლ შესანარჩუნებლად. გრძელვადიანი მიღება შეიძლება საჭირო გახდეს ANC დონის >2.0x109/ლ შესანარჩუნებლად.

გამოყენების მეთოდი

ინტრავენური ინფუზია ან კანქვეშა ინექცია.

პროდუქტის გამოყენების ინსტრუქცია:

მოერიდეთ ძლიერ შენჯღრევას

გამოყენებამდე ხსნარი უნდა შემოწმდეს ვიზუალურად. უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ გამჭვირვალე, ნაწილაკებისგან თავისუფალი ხსნარები.

ტევაგრასტიმის® წინასწარ შევსებული შპრიცები განკუთვნილია ერთჯერადი გამოყენებისთვის.

ინსტრუქციები განზავების შესახებ

ტევაგრასტიმი® არასოდეს არ უნდა განზავდეს ფიზიოლოგიურ ხსნარში (0,9% NaCl) ნალექის ალბათობის გამო.

საჭიროების შემთხვევაში, ტევაგრასტიმი 50 მგ/მლ შეიძლება განზავდეს 5%-იან გლუკოზის ხსნარში. არასოდეს უნდა მოხდეს 0,2 MIU/mL (2g/mL) ნაკლებ კონცენტრაციამდე განზავება.

თუ ტევაგრასტიმი® განზავებულია 1,5 MIU/mL (15 g/mL) ნაკლებ კონცენტრაციამდე, უნდა დაემატოს ადამიანის შრატის ალბუმინი (HSA) საბოლოო 2 მგ/მლ კონცენტრაციის მისაღწევად. ამრიგად, თავიდან იქნება აცილებული პლასტმასის ზედაპირებზე ადსორბცია.

ეს ხსნარი შეიძლება იყოს სტაბილური 7 დღის განმავლობაში 2-8°C ტემპერატურაზე, მაგრამ უნდა იქნას გამოყენებული პირველი 24 საათის განმავლობაში ბაქტერიული დაბინძურების რისკის გამო.

მაგალითი: 20 მლ ინექციის საბოლოო მოცულობისას, ფილგრასტიმის 30 MIU-ზე ნაკლები (300 გ) მთლიანი დოზები უნდა შეიყვანოთ 0.2 მლ 20% (200 მგ/მლ) ადამიანის ალბუმინის ხსნარის (Ph.Eur.) დამატებით. არასოდეს არის რეკომენდებული 0,2 MIU (2 g)/მლ-ზე ნაკლები განზავება.

წინასწარ შევსებული შპრიცების გამოყენება ნემსის დამცავი დამცავი საშუალებით

ნემსის დამცავი მექანიზმი გამოიყენება ნემსის დახურვისთვის, რათა თავიდან აიცილოს ნემსით ჩხვლეტა ინექციის შემდეგ. ეს ხელს არ უშლის ავტომატური ინჟექტორის ნორმალურ ფუნქციონირებას. დააჭირეთ დგუშს ნელა და თანაბრად ბოლომდე, სანამ მთელი დოზა არ იქნება მიწოდებული. დგუშის დაჭერისას, ინჟექტორი უნდა ამოიღოთ პაციენტისგან. როდესაც დგუში გათავისუფლდება, ნემსი იხურება ნემსის დამცავი დამცავი საშუალებით.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

თირკმელების/ღვიძლის უკმარისობა

ტევაგრასტიმის კვლევებმა თირკმელების ან ღვიძლის მძიმე ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში აჩვენა, რომ ამ ნივთერებას ახასიათებს ნორმალური სუბიექტების მსგავსი ფარმაკოკინეტიკური და ფარმაკოდინამიკური პროფილი. ამ შემთხვევებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

პედიატრიული მოსახლეობა

პაციენტები, რომლებიც გადიან ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიას

ტევაგრასტიმის უსაფრთხოება და ეფექტურობა მსგავსია მოზრდილებში და ბავშვებში, რომლებიც იღებენ ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიას.

ტევაგრასტიმის უსაფრთხოება და ეფექტურობა პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ აუტოლოგიური პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაცია მიელოსუპრესიული ან მიელოაბლაციური თერაპიის შემდეგ, არ არის შესწავლილი 16 წელზე ნაკლები ასაკის ჯანმრთელ დონორებში.

მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტები

უსაფრთხოება და ეფექტურობა ახალშობილებში არ არის შესწავლილი.

ტევაგრასტიმის ხანგრძლივი გამოყენება ნაჩვენებია ნეიტროფილების რაოდენობის გაზრდისთვის და ინფექციური მოვლენების სიხშირისა და ხანგრძლივობის შესამცირებლად ბავშვებში მძიმე თანდაყოლილი, ციკლური ან იდიოპათიური ნეიტროპენიით ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობით (ANC) 0,5 x 109/ლ და პაციენტებში სერიოზული და მორეციდივე ინფექციებით ანამნეზში (იხ. 4.1 თერაპიული ჩვენებები).

მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენია ბავშვებში და მისი გამოყენება კიბოს თერაპიაში

პაციენტების 65%, რომლებიც მონაწილეობდნენ მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის კვლევებში, იყვნენ 18 წლამდე ასაკის. აშკარაა, რომ მკურნალობა ეფექტურია იმ ასაკობრივ ჯგუფში, რომლებშიც უმეტესობას აღენიშნებოდათ თანდაყოლილი ნეიტროპენია. არ აღმოჩენილა განსხვავება უსაფრთხოების პროფილში პედიატრიულ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის გამო. პედიატრიულ პაციენტებში კლინიკური კვლევების მონაცემები აჩვენებს, რომ ტევაგრასტიმის ეფექტურობა და უსაფრთხოება ბავშვებში, რომლებიც იღებენ ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიას, მსგავსია მოზრდილებში. რეკომენდებული დოზა პედიატრიულ პაციენტებში იგივეა, რაც მოზრდილებში, რომლებიც იღებენ მიელოსუპრესიულ ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიას.

გერიატრიული მოსახლეობა

ტევაგრასტიმის უსაფრთხოება და ეფექტურობა პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ აუტოლოგიური პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაცია მიელოსუპრესიული ან მიელოაბლაციური თერაპიის შემდეგ, არ არის შესწავლილი 60 წელზე უფროსი ასაკის ჯანმრთელ დონორებში. ტევაგრასტიმის კლინიკური კვლევები მოიცავდა ხანდაზმული პაციენტების მცირე რაოდენობას, მაგრამ ამ ჯგუფში სპეციფიური კვლევები არ ჩატარებულა. ამ მიზეზით, ზუსტი დოზირების რეკომენდაციები შეუძლებელია.

  • 3. უკუჩვენებები

ტევაგრასტიმის გამოყენება უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ცნობილი ჰიპერმგრძნობელობა E. coli-ს, ფილგრასტიმის ან პრეპარატში შემავალი ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ.

ტევაგრასტიმის დოზა ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპიისას არ უნდა აღემატებოდეს დადგენილი დოზირების გრაფიკს.

ტევაგრასტიმი არ უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ პათოლოგიური ციტოგენეტიკური მოვლენები და მძიმე თანდაყოლილი ნეიტროპენია (კოსტმანის სინდრომი) (იხ. 4.4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას).

  • 4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

დაფიქსირდა ელენთის გახეთქვის ცალკეული შემთხვევები კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორების (მათ შორის ტევაგრასტიმის) შეყვანის შემდეგ პერიფერიული სისხლის პროგენიტორული უჯრედების მობილიზაციისთვის როგორც ჯანმრთელ დონორებში, ასევე კიბოს პაციენტებში. ამ შემთხვევებიდან ზოგიერთი ფატალურია. გასათვალისწინებელია ელენთის გასკდომის ან ელენთის გადიდების შემთხვევები, თუ აღინიშნება მუცლის ტკივილი და მხრის ტკივილი ტევაგრასტიმის გამოყენებისას, განსაკუთრებით ჯანმრთელ დონორებში, რომლებიც იღებენ ტევაგრასტიმს PBPC მობილიზაციისთვის (იხილეთ ნაწილი 4.8 არასასურველი ეფექტები). შეიძლება განვითარდეს ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები მგრძნობიარე პირებში.

კაპილარული გაჟონვის სინდრომი დაფიქსირდა გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორის შეყვანის შემდეგ. კაპილარული გაჟონვის სინდრომი არის სინდრომი, რომელსაც ახასიათებს ჰიპოტენზია, ჰიპოალბუმინემია, შეშუპება და ჰემოკონცენტრაცია. პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ კაპილარული გაჟონვის სინდრომის სიმპტომები, უნდა ჩატარდეს მონიტორინგი და უნდა სტანდარტიზებული სიმპტომური თერაპია, რომელიც შეიძლება მოიცავდეს ინტენსიური თერაპიას (იხ. ნაწილი 4.8).

ზრდასრულთა რესპირატორული დისტრეს სინდრომი (ARDS)

მოზრდილთა რესპირატორული დისტრეს სინდრომი დაფიქსირდა ნეიტროპენიულ პაციენტებში სეფსისით, რომლებიც ღებულობდნენ ტევაგრასტიმს და, სავარაუდოდ ეს ვითარდება ნეიტროფილების შემოდინების შედეგად ფილტვებში ანთებით ზონაში.

ნეიტროპენიით დაავადებული პაციენტებში, რომლებიც იყენებენ ტევაგრასტიმს და რომლებსაც აღენიშნებათ ცხელება, ფილტვის ინფილტრატი ან რესპირატორული დისტრესი, უნდა ჩაუტარდეთ მონიტორინგი ARDS-ის გამოვლენაზე.

თუ ვითარდება ARDS-ის ტევაგრასტიმის გამოყენება უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი მედიკამენტოზური თერაპია (იხ. ნაწილი 4.8 არასასურველი ეფექტები).

ავთვისებიანი უჯრედების ზრდა

გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელ ფაქტორს შეუძლია გაზარდოს მიელოიდური უჯრედების ზრდა in vitro და მსგავსი ეფექტები შეიძლება გამოვლინდეს ზოგიერთ არამიელოიდურ უჯრედში in vitro. ტევაგრასტიმის ეფექტურობა და უსაფრთხოება მიელოდისპლასტიკური სინდრომის ან ქრონიკული მიელოიდური ლეიკემიის დროს დადგენილი არ არის.

ტევაგრასტიმი® არ არის ნაჩვენები ამ სიტუაციებში. განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს ქრონიკული მიელოიდური ლეიკემიის ბლასტური ტრანსფორმაციის დიაგნოზის დიფერენცირებას მწვავე მიელოიდური ლეიკემიისგან. მეორადი ამლ-ის მქონე პაციენტებში უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის შეზღუდული მონაცემების გამო, ტევაგრასტიმი უნდა დაინიშნოს სიფრთხილით.

ტევაგრასტიმის® უსაფრთხოება და ეფექტურობა 55 წლამდე ასაკის ახალ AML პაციენტებში და ასევე კარგი ციტოგენეტიკური პროფილის მქონე პაციენტებში [t(8;21), t(15;17) და inv(16)] არ არის დადგენილი.

პაციენტებში, რომლებიც გადიან ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიას

ლეიკოციტოზი

ლეიკოციტების (სისხლის თეთრი უჯრედების) რაოდენობა 100x109/ლ ან მეტი დაფიქსირდა პაციენტების 5%-ზე ნაკლებში, რომლებიც იღებდნენ ტევაგრასტიმის-ს 0.3 MIU/კგ/დღეზე მეტი დოზებით (3g/kg/დღეში). არ არის ცნობილი არასასურველი ეფექტები, რომლებთაც ახასიათებთ უშუალოდ კონკრეტული მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი ლეიკოციტების რაოდენობასთან. თუმცა, მძიმე ლეიკოციტოზის რისკის გათვალისწინებით, ლეიკოციტების რაოდენობის შემოწმება უნდა ჩატარდეს რეგულარული ინტერვალებით ტევაგრასტიმით მკურნალობის დროს. თუ ლეიკოციტების რაოდენობა 50x109/ლ აღემატება მოსალოდნელ ქვედა დონეს, ტევაგრასტიმით თერაპია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს. მეორე მხრივ, ტევაგრასტიმით® მკურნალობის შეწყვეტა PBPC მობილიზაციისთვის ან მისი დოზის შემცირებისთვის მიზანშეწონილია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ლეიკოციტების რაოდენობა მოიმატებს >70x109/ლ-მდე.

მაღალი დოზებით ქიმიოთერაპიასთან დაკავშირებული რისკები

განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო მაღალი დოზებით ქიმიოთერაპიული საშუალებების მქონე პაციენტების მკურნალობისას, რადგან სიმსივნის განკურნების პროგრესი არ არის დადასტურებული ამ მკურნალობით და ქიმიოთერაპიული პრეპარატების კონცენტრირებულმა დოზებმა შეიძლება გამოიწვიოს ტოქსიკურობის გაზრდა, მათ შორის გულის, ფილტვების, ნევროლოგიური და დერმატოლოგიური ეფექტები (გთხოვთ იხილეთ პროდუქტის ინფორმაცია გამოყენებული კონკრეტული ქიმიოთერაპიული აგენტებისთვის).

მხოლოდ ტევაგრასტიმით მკურნალობით ვერ მიიღწევა მიელოსუპრესიული ქიმიოთერაპიის შედეგად გამოწვეული ანემიის და თრომბოციტოპენიის აღმოფხვრა. ქიმიოთერაპიის მაღალი დოზების მიღების გამო (მაგ., პრეპარატის სრული დოზა მითითებულია პროდუქტის ინფორმაციაში), პაციენტს შეიძლება აღენიშნოს ანემიისა და თრომბოციტოპენიის მომატებული რისკი. რეკომენდებულია თრომბოციტების რაოდენობისა და ჰემატოკრიტის რეგულარული მონიტორინგი. განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო ქიმიოთერაპიული ნივთიერებების გამოყენებისას, რომლებიც იწვევენ მძიმე თრომბოციტოპენიას და გამოიყენება ცალკე ან კომბინაციაში. ტევაგრასტიმის მობილიზებული PBPC-ების გამოყენება დაკავშირებულია მიელოსუპრესიული ან მიელოაბლაციური ქიმიოთერაპიის განვითარებასთან. ეს ამცირებს თრომბოციტოპენიის სიღრმეს და ხანგრძლივობას.

პაციენტები, რომლებიც განკუთვნილნი არიან პერიფერიული სისხლის პროგენიტორული უჯრედების მობილიზაციისთვის

პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ აუტოლოგიური პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაცია მიელოსუპრესიული ან მიელოაბლაციური თერაპიის შემდეგ:

მობილიზაცია:

არ ჩატარებულა პროსპექტული რანდომიზებული კვლევები, რომლებიც ადარებდა ორივე რეკომენდებული მობილიზირების მეთოდებს პაციენტების იმავე ჯგუფში (ფილგრასტიმი მარტო ან ძვლის ტვინის დამთრგუნველ ქიმიოთერაპიასთან ერთად). ცვალებადობის დონე, როგორც პაციენტებს შორის, ასევე CD34+ უჯრედების ლაბორატორიული ანალიზის შედეგებს შორის, ართულებს კვლევებს შორის შედარების გაკეთებას. ამიტომ, ძნელია შესაფერისი მეთოდის რეკომენდაცია. მობილიზაციის მეთოდის შერჩევისას უზრუნველყოფილი უნდა იყოს პარალელური მიდგომის მეთოდი თითოეული პაციენტისთვის ინდივიდუალურად ჩატარებული მკურნალობის მიზნების გათვალისწინებით.

პაციენტები, რომლებიც ადრე იყენებდნენ ციტოტოქსიურ პრეპარატებს

პაციენტებში, რომლებმაც ადრე მიიღეს ინტენსიური მიელოსუპრესიული თერაპია, სავარაუდოდ PBPC მობილიზაცია შეიძლება არ მოხდეს იმ დონეზე, რომელიც საკმარისი იქნება დადგენილი მინიმალური უჯრედული დონის შენარჩუნებისათვის (2.0x106/CD34+ უჯრედები/კგ) ან თრომბოციტების ზრდის იმავე დონეზე დაჩქარებისათვის. ზოგიერთი ციტოტოქსიური პრეპარატი განსაკუთრებით ტოქსიკურია ღეროვანი უჯრედების ჰემატოპოეზის მიმართ და შეიძლება უარყოფითად იმოქმედოს ღეროვანი უჯრედების მობილიზაციაზე. წამლების ხანგრძლივმა გამოყენებამ, როგორიცაა მელფალანი, კარმუსტინი (BCNU) და კარბოპლატინი, ღეროვანი უჯრედების მობილიზაციის მცდელობამდე შეიძლება შეამციროს მკურნალობის ეფექტურობა.

მეორეს მხრივ, მელფალანის, კარბოპლატინის ან BCNU-ს ერთდროული გამოყენება ტევაგრასტიმთან® ერთად ეფექტური აღმოჩნდა ღეროვანი უჯრედების მობილიზაციაში. თუ პაციენტში განიზილება პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების გადანერგვა, რეკომენდირებულია ღეროვანი უჯრედების მობილიზაცია მკურნალობის დასაწყისში. ასეთ პაციენტებში განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს ცირკულირებადი ღეროვანი უჯრედების რაოდენობას მაღალი დოზებით ქიმიოთერაპიაზე გადასვლამდე. თუ გააქტიურებული ღეროვანი უჯრედების რაოდენობა არასაკმარისია ზემოთ მოცემული საზომი კრიტერიუმების მიხედვით, უნდა განიხილებოდეს თერაპიის ალტერნატიული ფორმები, რომლებიც არ საჭიროებს ღეროვანი უჯრედების მხარდაჭერას.

ღეროვანი უჯრედების რაოდენობრივი განსაზღვრა

სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული რაოდენობრივი განსაზღვრის მეთოდი, რომელიც გამოიყენება ღეროვანი უჯრედების რაოდენობის გაზომვისას პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ტევაგრასტიმით. გადინების ციტომეტრიული ანალიზის შედეგები CD34+ უჯრედების რაოდენობისთვის შეიცავენ სპეციფიურ მეთოდურ ცვალებადობას და რეკომენდებული რიცხვი უნდა განისაზღვროს სიფრთხილით ლაბორატორიაში ჩატარებული კვლევებზე დაყრდნობით. სტატისტიკური ანალიზი აჩვენებს კომპლექსურ, მაგრამ უწყვეტ კავშირს CD34+ უჯრედების რეინფუზიის რაოდენობასა და თრომბოციტების რაოდენობის ზრდის მაჩვენებელს შორის მაღალი დოზის ქიმიოთერაპიის შემდეგ.

სხვადასხვა პუბლიკაციებში მოცემულია ვარაუდი, რომ მინიმალური ზრდა უნდა შეადგენდეს 2.0 x 106 უჯრედს/კგ, რომელიც უნდა ეფუძნებოდეს CD34+ ოდენობას, რომელიც როგორც ცნობილია ადექვატურია ჰემატოლოგიური რემოდელირების უზრუნველსაყოფად. უფრო მაღალი რაოდენობა ზრდის განკურნების სიჩქარეს, ხოლო დაბალი მნიშვნელობები იწვევენს ნელ აღდგენას.

ჯანმრთელი დონორები, რომლებსაც ჩაუტარდათ პერიფერიული სისხლის წინამორბედი უჯრედების მობილიზაცია ალოგენური პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაციამდე

PBPC მობილიზაცია არ იძლევა პირდაპირ კლინიკურ სარგებელს ჯანსაღ დონორებში და გასათვალისწინებელია მხოლოდ მაშინ, როდესაც განზრახულია ალოგენური ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაცია. PBPC მობილიზება უნდა განიხილებოდეს მხოლოდ დონორებში, რომლებსაც აქვთ ნორმალური კლინიკური და ლაბორატორიული კრიტერიუმები ღეროვანი უჯრედების დონაციისთვის, განსაკუთრებული ყურადღების მიქცევით ჰემატოლოგიურ მნიშვნელობებზე და ინფექციურ დაავადებაზე (იხ. 4.6 ორსულობა და ლაქტაცია, 4.2 დოზირება და მიღების წესი/ დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ). ტევაგრასტიმის უსაფრთხოება და ეფექტურობა 16 წლამდე ან 60 წელზე უფროსი ასაკის ნორმალურ დონორებში არ არის შეფასებული. გარდამავალი თრომბოციტოპენია (თრომბოციტები <100x109/ლ) დაფიქსირდა ფილგრასტიმის მიღებისა და ლეიკოფერეზის შემდეგ შესწავლილი სუბიექტების 35%-ში. მათ შორის დაფიქსირდა ორი შემთხვევა თრომბოციტებით <50x109/ლ და ეს მიეკუთვნებოდა ლეიკაფერეზის მეთოდს. თუ საჭიროა ერთზე მეტი აფერეზი, განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს დონორებს, რომლებსაც აქვთ თრომბოციტები <100x109/ლ ლეიკოფერეზის დაწყებამდე. ზოგადად, აფერეზი არ უნდა ჩატარდეს, თუ თრომბოციტები არის <75x109/ლ. კოფერეზი არ უნდა ჩატარდეს დონორებში, რომლებსაც აქვთ ანტიკოაგულაციური ან ჰემოსტაზის ცნობილი დეფექტები. თუ ლეიკოციტების რაოდენობა გაიზარდა >70x109/ლ-მდე, ტევაგრასტიმის მიღება უნდა შეწყდეს ან დოზა შემცირდეს. დონორებს, რომლებიც იღებენ G-CSF-ებს PBPC მობილიზაციისთვის, უნდა ჩაუტარდეთ მონიტორინგი, სანამ ჰემატოლოგიური მაჩვენებლები არ დაუბრუნდება ნორმის ფარგლებს. ნორმალურ დონორებში G-CSF-ის გამოყენების შემდეგ დაფიქსირდა გარდამავალი ციტოგენეტიკური ცვლილებები. ამ ცვლილებების მნიშვნელობა უცნობია. უნდა გაგრძელდეს დონორების გრძელვადიანი დაკვირვება.

მიუხედავად ამისა, ავთვისებიანი მიელოიდური კლონად გარდაქმნის რისკი არ არის გამორიცხული ტევაგრასტიმის ან სხვა მიელოიდური ზრდის ფაქტორების შეყვანის შემდეგ ჯანმრთელ დონორებში და რეკომენდირებულია, რომ აფერეზის ჩატარების ცენტრებმა მოახდინონ ღეროვანი უჯრედების დონორების სისტემატური ჩანაწერების შენახვა და ჩაატაროს შემდგომი მონიტორინგი მინიმუმ 10. წლის განმავლობაში უსაფრთხოების გრძელვადიანი კონტროლის უზრუნველყოფის მიზნით.

განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები ტევაგრასტიმით® მობილიზებული ალოგენური პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების მიმღებებ პირებში

აქტუალური მონაცემები მიუთითებენ იმაზე, რომ შესაძლოა ალოგენურ PBPC ტრანსპლანტატსა და მიმღებს შორის არსებული იმუნოლოგიური ურთიერთქმედება ასოცირებული იყოს მწვავე და ქრონიკული ტრანსპლანტაციის დაავადების (GvHD) გაზრდილ რისკთან, ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაციასთან შედარებით.

მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში

ლეიკემიის ან მიელოდისპლასტიკური სინდრომის (MDS) გარდაქმნა

მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის დიაგნოსტიკისას განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს მის დიფერენცირებას სხვა ჰემატოლოგიური დაავადებებისგან, როგორიცაა აპლასტიკური ანემია, მიელოდისპლაზია და მიელოიდური ლეიკემია. მკურნალობის დაწყებამდე უნდა ჩატარდეს სისხლის სრული ანალიზი, თრომბოციტების რაოდენობის განსაზღვრა და ძვლის ტვინის მორფოლოგიური შეფასებადა ასევე კარიოტიპების დადგენა. დაბალი სიხშირის (დაახლოებით 3%) მიელოდისპლასტიკური პაციენტებში მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიით, რომლებიც მკურნალობენ ტევაგრასტიმით დაფიქსირდა სინდრომის (MDS) ან ლეიკემიის შემთხვევები. ეს დაფიქსირდა მხოლოდ თანდაყოლილი ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში (კოსტმანის სინდრომი) (იხ. ნაწილი 4.3 უკუჩვენებები). MDS და ლეიკემია ამ დაავადების ბუნებრივი გართულებაა და მათი კავშირი ტევაგრასტიმით თერაპიასთან გაურკვეველია. საწყის ეტაპზე ნორმალური ციტოგენეტიკური შეფასების მქონე პაციენტების დაახლოებით 12%-ის ქვეჯგუფში, ანომალიები, მათ შორის მონოსომია 7, გამოვლინდა შემდგომი რუტინული განმეორებითი შეფასებისას.

მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში ციტოგენეტიკური განვითარების არანორმალური განვითარების შემთხვევაში უნდა მოხდეს ტევაგრასტიმით თერაპიის გაგრძელების რისკ-სარგებელის შეფასება. ჯერ კიდევ არ არის ცნობილი, იწვევს თუ არა მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში გრძელვადიანი მკურნალობა მათში ციტოგენეტიკურ დარღვევებს, MDS-ის კონვერზაციას ან ლეიკემიას. კოსტმანის სინდრომის მქონე პაციენტებში რეკომენდირებულია ძვლის ტვინის მორფოლოგიური და ციტოგენეტიკური გამოკვლევები რეგულარული ინტერვალებით (დაახლოებით ყოველ 12 თვეში ერთხელ).

სისხლის რაოდენობა

აუცილებელია თრომბოციტების რაოდენობის უნდა მკაცრი კონტროლი, განსაკუთრებით ტევაგრასტიმით თერაპიის პირველი კვირების განმავლობაში. პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ თრომბოციტოპენია, ანუ თრომბოციტების რაოდენობა 100000/მმ3-ზე ნაკლებია, უნდა განიხილებოდეს დოზის შემცირება ან მკურნალობის შეწყვეტა. შეიძლება განვითარდეს სისხლის უჯრედების სხვა ცვლილებები, როგორიცაა ანემია და მიელოიდური ღეროვანი უჯრედების რაოდენობის გარდამავალი მატება, რაც საჭიროებს უჯრედების რაოდენობის მჭიდრო მონიტორინგს.

სხვები

უნდა გამოირიცხოს გარდამავალი ნეიტროპენიის გამომწვევი მიზეზების არსებობა, როგორიცაა ვირუსული ინფექციები. სპლენომეგალია (ელენთა გადიდება) ტევაგრასტიმით მკურნალობის პირდაპირი შედეგია. კვლევებში ACN-ით დაავადებულთა 31%-ს აღენიშნებოდა პალპაციური სპლენომეგალია. რენტგენოლოგიურად გამოვლენილი ელენთა მოცულობის ზრდა ხდება ევაგრასტიმით თერაპიის პირველ პერიოდში და შემდეგ რჩება მუდმივი გარკვეულ დონეზე. ნაჩვენებია, რომ დოზის შემცირება ანელებს ან აჩერებს სპლენომეგალიის (ელენთა გადიდება) პროგრესირებას, პაციენტთა 3%-ს ესაჭიროება სპლენექტომია. რეგულარულად უნდა შემოწმდეს ელენთის ზომა. მუცლის პალპაცია არის ადეკვატური მეთოდი ელენთა გადიდების გამოსავლენად.

ჰემატურია/პროტეინურია აღინიშნა პაციენტების მცირე ნაწილში. ამ მოვლენის მონიტორინგისთვის უნდა ჩატარდეს რეგულარული შარდის გამოკვლევა. უსაფრთხოება და ეფექტურობა ახალშობილებში და აუტოიმუნური ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში არ არის დადგენილი (იხ. 4.2 დოზირება და მიღების მეთოდი/დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ/პედიატრიული პოპულაცია).

განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები აივ ინფიცირებულ პაციენტებში

სისხლის რაოდენობა

აუცილებელია ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობის (ANC) მჭიდრო მონიტორინგი, განსაკუთრებით ტევაგრასტიმით მკურნალობის პირველი რამდენიმე კვირის განმავლობაში. ზოგიერთ პაციენტს აღენიშნებათ ძალიან სწრაფი პასუხი ტევაგრასტიმის საწყის დოზაე და მათი ნეიტროფილების რაოდენობა შეიძლება მნიშვნელოვნად გაიზარდოს. რეკომენდებულია ANC-ის გაზომვა ყოველდღე ტევაგრასტიმის® მიღების პირველი 2-3 დღის განმავლობაში. ამის შემდეგ, რეკომენდებულია ANC გაზომვა მინიმუმ კვირაში ორჯერ პირველი ორი კვირის განმავლობაში და კვირაში ერთხელ ან ყოველ მეორე კვირაში შემდგომი შემანარჩუნებელი თერაპიისთვის. დღეში 30 MIU (300 მკგ) დოზით ტევაგრასტის წყვეტილი მიღებისას შეიძლება აღინიშნოს პაციენტის ANC დონის ფართო ცვალობადობა დროთა განმავლობაში. პაციენტის ყველაზე დაბალი ან შემცირებული ANC დონის დასადგენად, რეკომენდებულია სისხლის ნიმუშების აღება MNS-ის გაზომვისთვის ტევაგრასტიმის დაგეგმილი შეყვანის წინ.

მიელოსუპრესიული პრეპარატების დოზის გაზრდასთან დაკავშირებული რისკი

მარტო ტევაგრასტიმით მკურნალობა არ აუმჯობესებს მიელოსუპრესიული სამკურნალო საშუალებებით გამოწვეულ თრომბოციტოპენიას და ანემიას. პაციენტს შეიძლება აღენიშნებოდეს თრომბოციტოპენიის და ანემიის განვითარების უფრო მაღალი რისკი ამ მედიკამენტების უფრო მაღალი დოზებით ან მეტი რაოდენობით მიღების შედეგად ტევაგრასტიმით მკურნალობისას. რეკომენდებულია სისხლის ანალიზის რეგულარული მონიტორინგი (იხ. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები აივ ინფიცირებულ პაციენტებში; სისხლის რაოდენობა).

ინფექციები და ავთვისებიანი სიმსივნეები, რომლებიც იწვევს მიელოსუპრესიას

ნეიტროპენია შეიძლება გამოწვეული იყოს ოპორტუნისტული ინფექციებით, როგორიცაა Mycobacterium avium კომპლექსი, რომელიც იწვევს ძვლის ტვინის ინფილტრატიას, ან ავთვისებიანი სიმსივნეებით, როგორიცაა ლიმფომა. ნეიტროპენიის სამკურნალოდ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ძვლის ტვინის ინფილტრაციული ინფექციები ან ავთვისებიანი სიმსივნე, ტევაგრასტიმის მიღების გარდა, უნდა განიხილებოდეს ძირითადი დაავადების შესაბამისი მკურნალობის ჩატარებაც. ტევაგრასტიმის ზემოქმედება ნეიტროპენიაზე ძვლის ტვინის ინფილტრაციული ინფექციის ან ავთვისებიანი სიმსივნის გამო ბოლომდე არ არის დადგენილი.

სხვა განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები

ფილგრასტიმის გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორების (G-CSF) შეყვანის შემდეგ დაფიქსირდა ელენთის გახეთქვის ცალკეული შემთხვევები, როგორც ჯანმრთელ დონორებში, ასევე კიბოს მქონე პაციენტებში. ზოგიერთი შემთხვევა ფატალური იყო. ამიტომ, უნდა გაკონტროლდეს ყურადღებით ელენთის ზომა (მაგ. კლინიკური გამოკვლევა, ულტრაბგერითი). ელენთის გახეთქვის ან გადიდების დიაგნოზი უნდა დაისვას დონორებში ან პაციენტებში, რომლებიც აღენიშნებათ მუცლის მარცხენა ზედა ნაწილში ტკივილი ან მხრის ტკივილი. ლიტერატურაში მოხსენებულია, რომ ლეიკოციტების მაღალი რაოდენობა წარმოადგენს არახერსაყრელ პროგნოზულ ფაქტორს ნამგლისებრუჯრედოვანი დაავადების მქონე პაციენტებში. ამიტომ, ექიმებმა უნდა გამოიჩინონ სიფრთხილე ტევაგრასტიმის გამოყენებისას ნამგლისებრუჯრედოვანი დაავადების მქონე პირებში, ყურადღებით უნდა გააკონტროლონ აუცილებელი კლინიკური პარამეტრები და ლაბორატორიული მაჩვენებლები და უნდა გაითვალისწინონ სიფრთხილით ტევაგრასტიმისა გამოყენების და ელენთის გადიდებასა და ვაზოოკლუზიურ კრიზის შორის შესაძლო ურთიერთკავშირი.

ნამგლისებრუჯრედოვანი კრიზები, ზოგიერთ შემთხვევაში ფატალური, დაფიქსირდა ფილგრასტიმის გამოყენებისას ნამგლისებრუჯრედოვანი დაავადების მქონე პაციენტებში. ექიმებმა უნდა განიხილონ ფილგრასტიმის გამოყენება ნამგლისებრუჯრედოვანი დაავადების მქონე პაციენტებში მხოლოდ პოტენციური რისკებისა და სარგებლობის გულდასმით განხილვის შემდეგ. ძვლის სიმკვრივის მონიტორინგი რეკომენდებულია ოსტეოპოროზის მქონე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტევაგრასტიმით ექვს თვეზე მეტი ხნის განმავლობაში. ტევაგრასტიმის ეფექტი მიელოიდური ღეროვანი უჯრედების მნიშვნელოვანი შემცირების მქონე პაციენტებში არ არის შესწავლილი. მიუხედავად იმისა, რომ ტევაგრასტიმი® ზრდის ნეიტროფილების რაოდენობას, ის ძირითადად მოქმედებს ნეიტროფილების ღეროვან უჯრედებზე. ამიტომ, შემცირებული ღეროვანი უჯრედების მქონე პაციენტებს შეიძლება ჰქონდეთ შემცირებული ნეიტროფილური პასუხი (როგორიცაა ინტენსიური რადიოთერაპიით ან ქიმიოთერაპიით ნამკურნალები პირები, ან პაციენტები, რომელთა ძვლის ტვინიც სიმსივნით არის ინფილტრირებული).

ტევაგრასტიმის ეფექტი "ტრანსპლანტატი მასპინძლის წინააღმდეგ" (GvHD) დაავადებაზე არ არის განსაზღვრული. ფილტვის ინფილტრაციის რენტგენოლოგიური ნიშნების გამოვლენა ხველებით, ცხელებით და ქოშინით და ფილტვის ფუნქციის გაუარესებით შეიძლება იყოს ზრდასრულთა რესპირატორული დისტრეს სინდრომის (ARDS) წინამორბედები. ტევაგრასტიმით თერაპია უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი თერაპია.

ტევაგრასტიმი შეიცავს სორბიტოლს. ფრუქტოზის აუტანლობის იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემების მქონე პაციენტებმა არ უნდა მიიღონ ეს წამალი.

ტევაგრასტიმი შეიცავს 1 მმოლზე ნაკლებს (23 მგ) ნატრიუმს ყოველ დოზაზე, ანუ არსებითად "ნატრიუმისგან თავისუფალი".

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

თირკმელების/ღვიძლის უკმარისობა

(იხილეთ ნაწილი 4.2 დოზირება და მიღების წესი; დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ)

პედიატრიული მოსახლეობა

(იხილეთ ნაწილი 4.2 დოზირება და მიღების წესი; დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ)

გერიატრიული მოსახლეობა

(იხილეთ ნაწილი 4.2 დოზირება და მიღების წესი; დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ)

  • 5. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

ტევაგრასტიმის უსაფრთხოება და ეფექტურობა, რომელიც მიიღება იმავე დღეს, როგორც მიელოსუპრესიული ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპია, დადგენილი არ არის. მიელოსუპრესიული ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპიის მიმართ მიელოიდური უჯრედების სწრაფად გაყოფის მიდრეკილების გათვალისწინებით, რეკომენდებულია არ გამოიყენოთ ტევაგრასტიმი ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპიის დაწყებამდე 24 საათით ადრე და 24 საათის შემდეგ. ნეიტროპენიის გართულება შეიძლება აღინიშნოს მცირე რაოდენობის პაციენტებზე წინასწარი დასკვნების მიხედვით, რომლებშიც ტევაგრასტიმი და 5-ფტორურაცილი დაინიშნა ერთად. შესაძლო ურთიერთქმედება სხვა ჰემატოპოეზის ზრდის ფაქტორებთან და ციტოკინებთან კლინიკურ კვლევებში ჯერ არ არის გამოკვლეული.

ვინაიდან ლითიუმი ზრდის ნეიტროფილების სეკრეციას, შესაძლებელია ტევაგრასტიმის ეფექტის გაძლიერება. მიუხედავად იმისა, რომ ეს ურთიერთქმედება სრულად არ არის გამოკვლეული, არ არსებობს მონაცემები, რომ ასეთი ურთიერთქმედება საზიანოა.

ზრდის ფაქტორით თერაპიის გამო ძვლის ტვინის გაზრდილი ჰემატოპოეტიკური აქტივობა დაკავშირებულია ძვლის გარდამავალ დადებით ცვლილებებთან. ეს უნდა იქნას გათვალისწინებული ძვლის სურათის შედეგების ინტერპრეტაციისას.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა სპეციალურ პოპულაციებში.

პედიატრიული მოსახლეობა

პედიატრიულ პოპულაციაში ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.

  • 6. ორსულობა და ლაქტაცია

ზოგადი მითითებები

ორსულობის კატეგორია არის C.

რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია

არ არსებობს რეკომენდაცია პრეპარატის გამოყენების შესახებ რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებში და ჩასახვის საწინააღმდეგო (კონტრაცეფციის) გამოყენებისას.

ორსულობის პერიოდი

ლიტერატურაში არის ცნობები, რომ ფილგრასტიმი კვეთს პლაცენტას ორსულ ქალებში (იხ. 5.3 პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები: ტოქსიკურობა). არ არსებობს ადექვატური მონაცემები ორსულ ქალებში ფილგრასტიმის გამოყენების შესახებ. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. 5.3 პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები: ტოქსიკურობა). პოტენციური რისკი ადამიანებისთვის უცნობია.

ტევაგრასტიმი უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი თერაპიული სარგებელი ამართლებს ნაყოფისთვის მიმართ სავარაუდო რისკს.

ლაქტაციის პერიოდი

უცნობია გადადის თუ არა ტევაგრასტიმი დედის რძეში. ტევაგრასტიმი არ არის რეკომენდებული ქალებისთვის ლაქტაციის პერიოდში.

რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება

ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. ნაწილი 5.3 მონაცემები პრეკლინიკური უსაფრთხოების შესახებ).

  • 7. ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე

არ მოიპოვება ცნობები ტევაგრასტიმის ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე ზემოქმედების შესახებ. თუ პაციენტი გრძნობს დაღლილობას, სიფრთხილე უნდა გამოიჩინოს ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობის დროს.

  • 8. არასასურველი ეფექტები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

კაპილარული გაჟონვის სინდრომი, რომელიც სიცოცხლისთვის საშიშია მკურნალობის დაგვიანების შემთხვევაში, იშვიათად ( 1/1000-დან <1/100-მდე) აღინიშნა კიბოს პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ქიმიოთერაპიას გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორების მიღების შემდეგ და ჯანმრთელ დონორებში, რომლებიც განკუთვნილი იყვნენ პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების მობილიზაციისთვის (იხილეთ ნაწილი 4.4 და 4.8).

არასასურველი ეფექტები ჩამოთვლილია ქვემოთ განსაზღვრული სიხშირის მიხედვით:

ძალიან ხშირი (1/10); ხშირი ( 1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (1/1000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (1/10000-დან <1/1000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10000); უცნობია სიხშირე (სიხშირის შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემებით).

მონაცემები კლინიკური კვლევებიდან

გვერდითი მოვლენები კიბოს პაციენტებში

რანდომიზებულ, პლაცებოზე კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში დადგინდა, რომ ტევაგრასტიმი® არ ზრდის ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიასთან დაკავშირებული გვერდითი ეფექტების სიხშირეს.

არასასურველი ეფექტები, რომლებიც თანაბარი სიხშირით ვლინდება პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ტევაგრასიმი®/ქიმიოთერაპიას და პლაცებოს/ქიმიოთერაპიას, მოიცავს მოვლენებს, როგორიცაა გულისრევა და ღებინება, ალოპეცია, დიარეა, დაღლილობა, ანორექსია, მუკოზიტი, თავის ტკივილი, ხველა, კანის გამონაყარი, გულმკერდის ტკივილი, ზოგადი სისუსტე, ყელის ტკივილი, ყაბზობა და არასპეციფიკური ტკივილები. აღინიშნა ალერგიული ტიპის რეაქციებთან დაკავშირებული სიმპტომები და რეაქციების დაახლოებით ნახევარში ასოცირებული იყო პრეპარატის საწყის დოზასთან. ჩვეულებრივ ი.ვ. შეყვანის შემდეგ, ალერგიული სიმპტომების გამოვლენა უფრო ხშირია. ზოგიერთ შემთხვევაში, პრეპარატის ხელახალი მიღება იწვევს სიმპტომების განმეორებას.

ტევაგრასტიმის გამოყენებას რეკომენდებული დოზებით ხშირად თან ახლავს კუნთოვანი სისტემისტკივილი, განსაკუთრებით მედულარული ძვლების არეში. მიუხედავად იმისა, რომ ეს ეფექტი ზოგჯერ შეიძლება იყოს მძიმე ხასიათის(ხშირად - 3%), ის ძირითადად ვლინდება მსუბუქი ან ზომიერი ფორმით (ძალიან ხშირი - 10%) და ჩვეულებრივ შეიძლება მისი გაკონტროლება სტანდარტული ტკივილგამაყუჩებლებით. ნაკლებად ხშირი გვერდითი მოვლენები მოიცავს შარდის პრობლემებს (ძირითადად მსუბუქი ან ზომიერი დიზურია). ზოგჯერ აღწერილია არტერიული წნევის გარდამავალი დაქვეითება, რომელიც არ საჭიროებს კლინიკურ მკურნალობას. სისხლძარღვთა დაავადებები, მათ შორის ვენოოკლუზიური დაავადება და სითხის მოცულობის დარღვევა, დაფიქსირდა ზოგიერთ შემთხვევაში მაღალი დოზით ქიმიოთერაპიის დროს, რასაც მოჰყვა ძვლის ტვინის აუტოლოგიური ტრანსპლანტაცია. ამ დაავადებების მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი ტევაგრასტისთან არ არის დადგენილი. კანის ვასკულიტის იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტევაგრასტიმით. ვასკულიტის მექანიზმი პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ტევაგრასტიმს, უცნობია. დაფიქსირდა სვიტის სინდრომის (მწვავე ფებრილური დერმატოზი) შემთხვევების შემთხვევები. ცალკეულ შემთხვევებში აღინიშნა რევმატოიდული ართრიტის გამწვავება. აღწერილია იშვიათი ფილტვის გვერდითი მოვლენები, მათ შორის ინტერსტიციული პნევმონია, ფილტვის შეშუპება და ფილტვის ინფილტრატები, რამაც გამოიწვია სუნთქვის უკმარისობა ან ზრდასრულთა რესპირატორული დისტრეს სინდრომი (ARDS), რომელიც ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება იყოს ფატალური. ხშირად გვხვდება ლაქტატ-დეჰიდროგენაზას, ტუტე ფოსფატაზას, შრატის შარდმჟავას და გამაგლუტამილ ტრანსპეპტიდაზას დონის შექცევადი, დოზაზე დამოკიდებული და, როგორც წესი, მსუბუქი ან ზომიერი მატება.

კიბოს პაციენტებში გამოვლენილი სხვა გვერდითი მოვლენები:

იმუნური სისტემის დაავადებები

ძალიან იშვიათად: ​​ალერგიული რეაქციები

მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები

ძალიან ხშირად: მომატებული ტუტე ფოსფატაზა, მომატებული LDH, მომატებული შარდმჟავა

ხშირი: ანორექსია

ნერვული სისტემის დაავადებები

ხშირი: თავის ტკივილი.

სისხლძარღვთა დარღვევები:

არახშირი: ვენების ოკლუზიური დაავადება, სითხის მოცულობის დარღვევა, კაპილარული გაჟონვის სინდრომი

სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები

ხშირი: ხველა, ყელის ტკივილი

ძალიან იშვიათი: ფილტვის ინფილტრატი

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

ძალიან ხშირი: გულისრევა, ღებინება

ხშირი: ყაბზობა, დიარეა, მუკოზიტი

ჰეპატო-ბილიარული დაავადებები

ძალიან ხშირი: მომატებული GGT

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ხშირი: ალოპეცია, კანის გამონაყარი

ძალიან იშვიათად: ​​სვიტის სინდრომი, კანის ვასკულიტი

ჩონჩხ-კუნთოვანი სისტემის, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

ძალიან ხშირი: გულმკერდის ტკივილი, კუნთების ტკივილი

ძალიან იშვიათად: ​​რევმატოიდული ართრიტის გამწვავება

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

ძალიან იშვიათად: ​​შარდის დარღვევები

ზოგადი დარღვევები და გართულებები შეყვანის ადგილას

ხშირი: დაღლილობა, ზოგადი სისუსტე, ლორწოვანი გარსის ანთება

არახშირი: არასპეციფიკური ტკივილი

გვერდითი ეფექტები, რომლებიც შეინიშნება აივ ინფიცირებულ პაციენტებში

კლინიკურ კვლევებში, ტევაგრასტიმის გამოყენებასთან დაკავშირებული არასასურველი ეფექტები იყო ძვალ-კუნთოვანი ტკივილი, ზოგადად მსუბუქი და ზომიერი ძვლის ტკივილი და მიალგია. ამ მოვლენების სიხშირე მსგავსია იმ მოვლენების, რომლებიც აღინიშნება სიმსივნით დაავადებულ პაციენტებში.

პაციენტთა 3%-ზე ნაკლებში (ხშირად), ელენთის გადიდება დაფიქსირდა ტევაგრასტიმით თერაპიის გამო. ყველა შემთხვევაში ეს მდგომარეობა იყო მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის და კეთილთვისებიანი, არც ერთ პაციენტს არ დაუდგინდა ჰიპერსპლენიზმი და არ ჩატარებულა სპლენექტომია. კავშირი ტევაგრასტიმით თერაპიასთან არ არის დადასტურებული, რადგან ელენთის გადიდება არის ხშირი ეფექტი აივ ინფიცირებულ პაციენტებში და სხვადასხვა ხარისხით გვხვდება შიდსით დაავადებულთა უმეტესობაში.

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ხშირი: ელენთის გადიდება

ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

ძალიან ხშირი: კუნთოვანი ტკივილი, ძვლის ტკივილი, მიალგია

გვერდითი მოვლენები გამოვლინდა ჯანმრთელ დონორებში, რომლებიც გადიან პერიფერიული სისხლის ღეროვანი უჯრედების მობილიზაციას

ყველაზე ხშირად მოხსენებული გვერდითი რეაქცია იყო მსუბუქი და ზომიერი გარდამავალი კუნთების ტკივილი. ტუტე ფოსფატაზას, LDH-ის, SGOT-ის (შრატის გლუტამინური ოქსალოაცეტატური ტრანსამინაზა) და შარდმჟავას გარდამავალი და უმნიშვნელო მატება დაფიქსირდა ჯანმრთელ დონორებში, რომლებსაც მიიღეს ფილგრასტიმი; არ აღინიშნა ამ კლინიკური ეფექტების შენარჩუნება.

იშვიათად აღინიშნა ართრიტის სიმპტომების გამწვავება. სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებენ მძიმე ალერგიულ რეაქციებზე, აღწერილია ძალიან იშვიათად. თავის ტკივილი, რომელიც, სავარაუდოდ, გამოწვეულია ფილგრასტიმით, დაფიქსირდა PBPC დონორთა კვლევებში. ლეიკოციტოზი (WHR>50x109/ლ) დაფიქსირდა დონორთა 41%-ში (ძალიან ხშირი), ხოლო გარდამავალი თრომბოციტოპენია (თრომბოციტების რაოდენობა <100x109/ლ) დაფიქსირდა დონორთა 35%-ში (ძალიან ხშირად) ფილგრასტიმის და ლეიკოფერეზის შემდეგ. სპლენომეგალიის ხშირი, მაგრამ ჩვეულებრივ ასიმპტომური შემთხვევები და ელენთის გასკდომის ძალიან იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა ჯანმრთელ დონორებსა და პაციენტებში G-CSF-ის მიღების შემდეგ. ალოგენური დონორებისთვის (ასევე უწოდებენ ნორმალურ ან ჯანმრთელს), ფილტვის გვერდითი მოვლენები (ჰემოფტიზი, ფილტვის ინფილტრატი) დაფიქსირდა ძალიან იშვიათად (<0.01%).

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ძალიან ხშირი: ლეიკოციტოზი, თრომბოციტოპენია

ხშირი: სპლენომეგალია.

არახშირი: ელენთის დარღვევა

იმუნური სისტემის დაავადებები

არახშირი: ალერგიული რეაქციები

მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები

ძალიან ხშირი: მომატებული ტუტე ფოსფატაზა, მომატებული LDH

არახშირი: მომატებული SGOT, ჰიპერურიკემია

ნერვული სისტემის დაავადებები

ძალიან ხშირი: თავის ტკივილი.

სისხლძარღვთა დარღვევები:

არახშირი: კაპილარული გაჟონვის სინდრომი

სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები

ძალიან იშვიათად: ​​ჰემოპტიზი, ფილტვის ინფილტრატები

ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

ძალიან ხშირი: კუნთების ტკივილი

არახშირი: რევმატოიდული ართრიტის გამწვავება

გვერდითი ეფექტები, რომლებიც აღინიშნება მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში

კლინიკური გვერდითი რეაქციებიდან, რომლებიც შეიძლება ასოცირებული იყოს ტევაგრასტიმთან, ყველაზე გავრცელებულია ძვლის ტკივილი და ზოგადი კუნთოვანი ტკივილი.

მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში აღინიშნა არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაკავშირებულია ტევაგრასტიმ თერაპიასთან და მათი სიხშირე დროთა განმავლობაში შემცირდა.

გამოვლენილი სხვა გვერდითი მოვლენები მოიცავს ელენთა გადიდებას და თრომბოციტოპენიას, რომელიც შეიძლება პროგრესირებადი იყოს მცირე რაოდენობის შემთხვევაში. თავის ტკივილი და დიარეა დაფიქსირდა პაციენტების 10%-ზე ნაკლებში (ხშირად) ტევაგრასტიმით თერაპიის დაწყებიდან მალევე. ასევე დაფიქსირდა ანემია და ცხვირიდან სისხლდენა.

არასასურველი ეფექტები, რომლებიც შეიძლება დაკავშირებული იყოს ტევაგრასტიმით მკურნალობასთან და, როგორც წესი, გვხვდება მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის (CKN) მქონე პაციენტების 2%-ზე ნაკლებში (ჩვეულებრივ), არის რეაქციები ინექციის ადგილზე, თავის ტკივილი, ჰეპატომეგალია, ართრალგია, თმის ცვენა, ოსტეოპოროზი და კანის გამონაყარი.

კანის ვასკულიტი დაფიქსირდა მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის (CKN) მქონე პაციენტების 2%-ში (ხშირად) ხანგრძლივი გამოყენებისას. ძალიან იშვიათ შემთხვევებში აღინიშნა პროტეინურია/ჰემატურია. დაფიქსირდა შრატის შარდმჟავას, ლაქტოდეჰიდროგენაზას და ტუტე ფოსფატაზას გარდამავალი მატება, რომელიც არ იწვევდა კლინიკურ ნიშნებს. ასევე დაფიქსირდა ჭამის შემდეგ სისხლში გლუკოზის გარდამავალი და ზომიერი შემცირება.

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ძალიან ხშირი: ანემია, სპლენომეგალია

ხშირი: თრომბოციტოპენია

არახშირი: ელენთას დარღვევები

მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები

ძალიან ხშირი: გლუკოზის დაქვეითება, ტუტე ფოსფატაზას მომატება, LDH მომატებული, ჰიპერურიკემია

ნერვული სისტემის დაავადებები

ხშირი: თავის ტკივილი

სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები

ძალიან ხშირი: ეპისტაქსია

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

ხშირი: დიარეა

ჰეპატო-ბილიარული დაავადებები

ხშირი: ჰეპატომეგალია

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ხშირი: ალოპეცია, გამონაყარი, კანის ვასკულიტი

ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

ძალიან ხშირი: კუნთოვანი ტკივილი ხშირი: ოსტეოპოროზი

თირკმელებისა და შარდის დაავადებები

არახშირი: ჰემატურია, პროტეინურია

ზოგადი დარღვევები და გართულებები შეყვანის ადგილას

ხშირი: ტკივილი ინექციის ადგილზე

მონაცემები პოსტმარკეტინგული გამოცდილებიდან

შერჩეული გვერდითი ეფექტების აღწერა

კაპილარული გაჟონვის სინდრომის შემთხვევები დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგულ პერიოდში გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორის გამოყენებით. ეს ჩვეულებრივ აღინიშნებოდა ავთვისებიანი დაავადების, სეფსისის, მრავალჯერადი ქიმიოთერაპიული პრეპარატების ან აფერეზის მქონე პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.4).

იმუნური სისტემის დაავადებები

იშვიათი: ალერგიული რეაქციები

ალერგიული ტიპის რეაქციები, მათ შორის ანაფილაქსია, გამონაყარი კანზე და ჭინჭრის ციება, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ფილგრასტიმს საწყის ეტაპზე ან მკურნალობის დროს. ზოგიერთ შემთხვევაში, სიმპტომების განმეორება ხელახალი ინტროდუქციისას მიუთითებს მიზეზობრივ კავშირზე. ფილგრასტიმით მკურნალობა სამუდამოდ უნდა შეწყდეს იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ მძიმე ალერგიული რეაქცია.

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ძალიან იშვიათად: ​​ელენთის გასკდომა.

ელენთის გასკდომის ძალიან იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა ჯანმრთელ დონორებში და პაციენტებში, რომლებიც იღებენ G-CSF-ს (იხ. ნაწილი 4.4 სპეციალური გაფრთხილებები და გამოყენებისას სიფრთხილის ზომები).

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

იშვიათი: სვიტის სინდრომი. აღწერილია სვიტის სინდრომის (მწვავე ფებრილური დერმატოზი) იშვიათი შემთხვევები (0.01% და <0.1%).

ფსევდოპოგრატის შემთხვევები დაფიქსირდა კიბოს პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ფილგრასტიმით.

ნამგლისებრუჯრედოვანი კრიზისის ცალკეული შემთხვევები, ზოგიერთი მათგანი ფატალური, დაფიქსირდა ნამგლისებრუჯრედოვანი დაავადების მქონე პაციენტებში.

ლაბორატორიული დარღვევები

შარდმჟავას, ტუტე ფოსფატაზას და ლაქტატდეჰიდროგენაზას მსუბუქი ან ზომიერი მატება, შექცევადი, უსიმპტომო, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ფილგრასტიმს ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპიის შემდეგ.

გვერდითი რეაქციების შეტყობინება

ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. მათი შეტყობინება იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის შეფასების მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის თანამშრომლები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი სავარაუდო გვერდითი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოვიგილანციის ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).

  • 9. დოზის გადაჭარბება და მისი მკურნალობა

ტევაგრასტიმის ეფექტი დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში დადგენილი არ არის. ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაციის კვლევებში პაციენტებში შეყვანილი იყო დოზები 138 მიკროგრამ/კგ/დღეში ტოქსიკური ეფექტების გარეშე. ტევაგრასტიმით მკურნალობის შეწყვეტის შემთხვევაში მოცირკულირე ნეიტროფილების რაოდენობა ზოგადად მცირდება 50%-ით 1-2 დღის განმავლობაში და უბრუნდება ნორმალურ დონეს 1-7 დღეში.

  • ფარმაკოლოგიური თვისებები
  • 1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ჰემატოპოეზის ზრდის ფაქტორი (ციტოკინები)

ათქ კოდი: L03AA02

მოქმედების მექანიზმი

გლიკოპროტეინი არის ადამიანის გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორი (G-CSF), რომელიც არეგულირებს ძვლის ტვინში ფუნქციური ნეიტროფილების გამომუშავებას და გამოყოფას. ტევაგრასტიმი®, რომელიც შეიცავს r-metHuG-CSF (ფილგრასტიმი), იწვევს პერიფერიულ სისხლში ნეიტროფილების რაოდენობის მნიშვნელოვან ზრდას და მონოციტების უმნიშვნელო მატებას 24 საათის განმავლობაში. მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიის მქონე ზოგიერთ პაციენტში ფილგრასტიმი იწვევს მოცირკულირე ეოზინოფილების და ბაზოფილების მცირე ზრდას. ამ პაციენტებიდან ზოგიერთს აღენიშნებათ ეოზინოფილია ან ბაზოფილია მკურნალობის დაწყებამდე.

ნეიტროფილების რაოდენობის ზრდა რეკომენდებული დოზებით დამოკიდებულია დოზაზე. ნეიტროფილებს, რომლებიც წარმოიქნებიდან ადამიანის ორგანიზმში ტევაგრასტიმზე რეაქციის სახით, აქვთ ნორმალური ან გაზრდილი ფუნქცია, როგორც ეს ვლინდება ქიმიოტაქსიური და ფაგოციტური ფუნქციების ტესტების მეშვეობით. ტევაგრასტიმის მიღების შეწყვეტის შემდეგ, მოცირკულირე ნეიტროფილების რაოდენობა მცირდება 50%-ით 1-2 დღის განმავლობაში და უბრუნდება ნორმალურ დონეს 1-7 დღის განმავლობაში.

ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაციის შემდეგ, ციტოტოქსიური ქიმიოთერაპიის ან მიელოაბლაციური თერაპიის შემდეგ ტევაგრასტიმით თერაპია მნიშვნელოვნად ამცირებს ნეიტროპენიის და ფებრილური ნეიტროპენიის სიხშირეს, სიმძიმეს და ხანგრძლივობას პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ქიმიოთერაპიით და, შესაბამისად, საჭიროებს ნაკლებ ჰოსპიტალიზაციას, ხანმოკლე საავადმყოფოში ყოფნას და ანტიბიოტიკების ნაკლებ გამოყენებას, იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც იღებენ მხოლოდ ციტოტოქსიურ ქიმიოთერაპიას.

ტევაგრასტიმით მკურნალობა მნიშვნელოვნად ამცირებს ფებრილური ნეიტროპენიის, ანტიბიოტიკების გამოყენებისა და საავადმყოფოში ყოფნის ხანგრძლივობას მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის ინდუქციური ქიმიოთერაპიის შემდეგ. თუმცა, სიცხის სიხშირის შემცირება და ამ შემთხვევაში გამოვლენილი ინფექციები არ დაფიქსირებულა.

ტევაგრასტიმის გამოყენება ცალკე ან ქიმიოთერაპიის შემდეგ საშუალებას აძლევს ჰემატოპოეზურ წინამორბედ უჯრედებს გადავიდნენ პერიფერიულ სისხლში. აუტოლოგიური პერიფერიული სისხლის წინამორბედი უჯრედების (PKPH) გაზრდილი რაოდენობა შეიძლება შეგროვდეს და შეიყვანოთ ციტოტოქსიური თერაპიის მაღალი დოზების შემდეგ, ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაციის ნაცვლად ან დამატებით. PBPC ინფუზია აჩქარებს ჰემატოპოეზის აღდგენას ჰემორაგიული გართულებების რისკის ხანგრძლივობისა და თრომბოციტების გადასხმის საჭიროების შემცირებით.

მიმღებებს, რომლებსაც მიიღეს ტევაგრასტიმით® მობილიზებული პერიფერიული სისხლის ალოგენური პროგენიტორული უჯრედები, აღენიშნათ მნიშვნელოვნად უფრო სწრაფი ჰემატოლოგიური გამოჯანმრთელება, რითაც განპირონენი;ოა თრომბოციტების აღდგენის მნიშვნელოვნად მოკლე დროს, ალოგენური ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაციასთან შედარებით.

ტევაგრასტიმის გამოყენება პედიატრიულ და მოზრდილ პაციენტებში მძიმე ქრონიკული ნეიტროპენიით (მძიმე თანდაყოლილი ნეიტროპენია, ციკლური ნეიტროპენია და იდიოპათიური ნეიტროპენია) იწვევს პერიფერიულ სისხლში ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობის ხანგრძლივ ზრდას ინფექციების და მასთან დაკავშირებული მოვლენების შემცირებით.

აივ ინფექციით დაავადებულ პაციენტებში ტევაგრასტიმის გამოყენება იწვევს ნეიტროფილების ნორმალურ რაოდენობის შენარჩუნებას, რაც იძლევა ანტივირუსული და/ან სხვა მიელოსუპრესიული სამკურნალო საშუალებების დაგეგმილ დოზებით გამოყენების შესაძლებლობას. არ არსებობს ცნობები აივ ინფიცირებულ პაციენტებში, აივ-ინფექციის რეპლიკაციის შესახებ რომლებიც მკურნალობდნენ ტევაგრასტიმით.

ისევე როგორც სხვა ჰემატოპოეზური ზრდის ფაქტორების შემთხვევაში, G-CSF-მა აჩვენა მასტიმულირებელი თვისებები ადამიანის ენდოთელიალურ უჯრედებზე in vitro.

ტევაგრასტიმის ეფექტურობა და უსაფრთხოება შეფასებული იყო რანდომიზებულ, კონტროლირებად III ფაზის კვლევებში ძუძუს კიბოს, ფილტვის კიბოს და არაჰოჯკინის ლიმფომაში.

არ იყო მნიშვნელოვანი განსხვავებები მძიმე ნეიტროპენიის ხანგრძლივობასა და ფებრილური ნეიტროპენიის სიხშირეს შორის ტევაგრასტიმს® და რეფერენც- პროდუქტს შორის.

  • 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

რანდომიზებული, ერთჯერად ბრმა, ერთჯერადი დოზის ჯვარედინი კვლევები ჩატარდა ას ოთხმოცდათექვსმეტ ჯანმრთელ მოხალისეზე, რომლებნაც აჩვენეს, რომ ტევაგრასტიმის ფარმაკოკინეტიკური პროფილი კანქვეშა და ინტრავენური შეყვანის შემდეგ რეფერენც-პროდუქტის მსგავსი იყო.

კიბოს პაციენტებში ტევაგრასტიმის და რეფერენც-პროდუქტის ფარმაკოკინეტიკური პროფილი შედარებადია ერთჯერადი და განმეორებითი კანქვეშა მიღების შემდეგ.

ზოგადი მახასიათებლები

აბსორბცია

კანქვეშა შეყვანის შემდეგ ფილგრასტიმი სწრაფად შეიწოვება და შრატში მაქსიმალური კონცენტრაცია მიიღწევა მიღებიდან 2-8 საათის განმავლობაში. ფილგრასტიმის აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა კანქვეშა შეყვანის შემდეგ მოსალოდნელია იყოს 62%- ს 375 მიკროგრამიანი დოზისთვის და 72% -ს 750 მიკროგრამიანი დოზის შემთხვევაში.

განაწილება

არსებობს დადებითი ხაზოვანი კორელაცია დოზასა და შრატში კონცენტრაციას შორის, შეყვანის გზის მიუხედავად. სისხლში განაწილების მოცულობა შეადგენს დაახლოებით 150 მლ/კგ.

ბიოტრანსფორმაცია

ინფორმაცია ბიოტრანსფორმაციის შესახებ არ არის ხელმისაწვდომი.

ელიმინაცია

ფილგრასტიმის უწყვეტი ინფუზიის შედეგად პაციენტებში, რომლებიც გამოჯანმრთელდნენ ძვლის ტვინის აუტოლოგიური ტრანსპლანტაციის შემდეგ (28 დღემდე) არ გამოვლენილა წამლის აკუმულაცია, ელიმინაციის ნახევარგამოყოფის პერიოდი ძირითადად 2-4 საათს შორის.

ინტრავენურად და კანქვეშ შეყვანისას დაფიქსირდა, რომ ფილგრასტიმის კლირენსი მიმდინარეობს პირველი რიგის ფარმაკოკინეტიკის შესაბამისად.

შრატში ფილგრასტიმის ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 3,5 საათს, ხოლო კლირენსი არის დაახლოებით 0,6 მლ/წთ/კგ. მიღების შეწყვეტის შემდეგ, ფილგრასტიმის კონცენტრაცია მცირდება ენდოგენურ კონცენტრაციებამდე 24 საათის განმავლობაში.

ფილგრასტიმის შრატში კონცენტრაციის შემცირება აღინიშნება ჯანმრთელ სუბიექტებში და კიბოს სუბიექტებში ქიმიოთერაპიამდე მრავალჯერადი დოზირები შედეგად.

ფილგრასტიმის კლირენსის ეს ზრდა დოზაზეა დამოკიდებული და, როგორც ჩანს, ზრდის სიდიდე მჭიდროდ არის დაკავშირებული მიმღებებში ნეიტროფილების ხარისხთან. როგორც ჩანს, ეს კაშირშია შედეგად ნეიტროფილებით განპირობებულ კლირენსთან რაც გამოწვეულია გაზრდილ ნეიტროფილების მარაგთან. სუბიექტებში, რომლებიც იღებენ ფილგრასტიმს ქიმიოთერაპიის შემდეგ, შრატში პლატო-კონცენტრაციები შენარჩუნებულია ჰემატოპოეზის აღდგენის დაწყებამდე.

წრფივობა/არაწრფივობა

არსებობს დადებითი ხაზოვანი კავშირი ფილგრასტიმის დოზასა და შრატში კონცენტრაციას შორის, როგორც ინტრავენური თუ კანქვეშ გამოყენებისას. რეკომენდებული დოზების კანქვეშა მიღების შემდეგ, შრატში კონცენტრაცია რჩება 10 ნგ/მლ-ზე მეტი 8-16 საათის განმავლობაში.

განსაკუთრებული მახასიათებლები პაციენტებში

თირკმელების/ღვიძლის უკმარისობა

ფილგრასტიმის კვლევებმა თირკმელების ან ღვიძლის მძიმე დისფუნქციის მქონე პაციენტებში აჩვენა, რომ პრეპარატი ამ პაციენტებში ავლენს ჯანმრთელი სუბიექტების მსგავს ფარმაკოკინეტიკურ და ფარმაკოდინამიკურ პროფილებს. ამ პირობებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის. ფილგრასტიმის უფრო მაღალი სისტემური ზემოქმედების ტენდენცია დაფიქსირდა ESRD-ის მქონე პაციენტებში ჯანმრთელ სუბიექტებთან და სუბიექტებთან კრეატინინის კლირენსით 30-60 მლ/წთ.

პედიატრიული პოპულაცია

ფილგრასტიმის ფარმაკოკინეტიკა პედიატრიულ პაციენტებში ქიმიოთერაპიის შემდეგ მსგავსი იყო მოზრდილებში, რომლებიც იღებდნენ იმავე დოზებს, ნორმალიზებული სხეულის წონის მიხედვით, რაც მიუთითებს იმაზე, რომ არ იყო ასაკთან დაკავშირებული განსხვავებები ფილგრასტიმის ფარმაკოკინეტიკაში.

გერიატრიული მოსახლეობა

ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები ხანდაზმულ (65 წელზე უფროსი ასაკის) პაციენტებში არ არის ხელმისაწვდომი.

  • 3. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

უსაფრთხოების ფარმაკოლოგიის, გენოტოქსიურობისა და ადგილობრივი ტოლერანტობის ჩვეულებრივი კვლევების საფუძველზე პრეკლინიკური მონაცემები არ მიუთითებენ რაიმე განსაკუთრებულ საფრთხეზე ადამიანებისთვის.

ტოქსიკურობა განმეორებითი დოზირებისას

განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობის ჩვეულებრივი კვლევების პრეკლინიკურმა მონაცემებმა აჩვენა მოსალოდნელი ფარმაკოლოგიური ეფექტების არსებობა, მათ შორის ლეიკოციტების რაოდენობის მომატება, ძვლის ტვინის მიელოიდური ჰიპერპლაზია, ექსტრამედულარული ჰემატოპოეზი და ელენთის გადიდება.

ანცეროგენულობა

ფილგრასტიმის კანცეროგენული პოტენციალის შესახებ კვლევები არ ჩატარებულა. წამლის მეტაბოლური ფერმენტული სისტემის არსებობის ან არარსებობის შემთხვევაში, ფილგრასტიმმა არ გამოიწვია ბაქტერიული გენის მუტაციები. ნაჩვენებია, რომ ზოგიერთი ავთვისებიანი უჯრედი გამოხატავს გრანულოციტების-კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორის (G-CSF) რეცეპტორებს. არ უნდა გამოირიცხოს შესაძლებლობა, რომ ფილგრასტიმმა იმოქმედოს როგორც ზრდის ფაქტორი ნებისმიერი ტიპის სიმსივნისთვის.

მუტაგენურობა

არ არსებობს ინფორმაცია მუტაგენურობის შესახებ.

რეპროდუქციული ტოქსიკურობა

ფილგრასტიმა არ გამოავლინა ეფექტი ფერტილობაზე ან ფერტილობაზე მამრ ან მდედრ ვირთხებში 500 მიკროგრამ/კგ-მდე დოზების გამოყენებისას.

ტერატოგენურობა

არ არსებობს მტკიცებულება, ტევაგრასტიმის ტერატოგენულობის შესახებ ვირთხებსა და კურდღლებზე ჩატარებულ კვლევებში. ემბრიონის დაკარგვის გაზრდილი სიხშირე დაფიქსირდა კურდღლებში, მაგრამ მანკი არ დაფიქსირებულა.

  • ფარმაცევტული თვისებები
  • 1. დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი

ძმარმჟავა, ყინულის

ნატრიუმის ჰიდროქსიდი

სორბიტოლი (E420)

პოლისორბატი 80

საინექციო წყალი

  • 2. შეუთავსებლობა

ტევაგრასტიმის® გაზავება არ შეიძლება ფიზიოლოგიური ხსნარებით. საჭიროების შემთხვევაში, ტევაგრასტიმი® შეიძლება განზავდეს გლუკოზის 5%-იან ხსნარში.

გაზავებული ტევაგრასტიმი® შეიძლება რეაქციაში შევიდეს მინის და პლასტმასის მასალებთან.

თუმცა, 5% (50 მგ/მლ) გლუკოზის ხსნარში განზავებისას, ტევაგრასტიმი® შეთავსებადია მინასთან და სხვადასხვა სახის პლასტმასებთან, მათ შორის PCV, პოლიოლეფინთან (პოლიპროპილენისა და პოლიეთილენის კოპოლიმერი) და პოლიპროპილენთან.

  • 3. შენახვის ვადა

30 თვე

განზავებული ტევაგრასტიმის® ხსნარი უნდა ინახებოდეს მომზადების შემდეგ მაცივარში 2°C-8°C ტემპერატურაზე და გამოყემებული უნდა იქნეს 24 საათის განმავლობაში.

  • 4. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

ინახება 2°C-8°C ტემპერატურაზე (მაცივარში).

არ გაიყინოთ.

განზავებული ტევაგრასტიმის® ხსნარების შენახვის პირობების შესახებ იხილეთ ნაწილი 6.3.

  • 5. წამლის ფორმა და შეფუთის შემადგენლობა

მუყაოს კოლოფი შეიცავს ხსნარის შემცველ, გამოსაყენებლად მზა I ტიპის შპრიცს პოლიპროპილენის დგუშით, ნაცრისფერი ბრომბუტილის რეზინის დგუშით, უჟანგავი სილიკონიზებული 27 დიამეტრიანი ფოლადის ნემსით, ელასტომერის ნემსის გარსით (1 და 5 პაკეტში).

  • 6. ადამიანის გამოყენების სამკურნალო პროდუქტის ნარჩენების განადგურება და სხვა სპეციალური ღონისძიებები

წინასწარ შევსებული შპრიცი არ შეანჯღრიოთ ენერგიულად. გამოყენებამდე უნდა შემოწმდეს ხსნარის გამჭვირვალობა, არ უნდა იქნას გამოყენებული ხსნარები, რომლებიც შეიცავს ნაწილაკებს, ან რომლებიც არ არიან გამჭვირვალე. ტევაგრასტიმის® წინასწარ შევსებული შპრიცები განკუთვნილია ერთჯერადი გამოყენებისთვის. თავიდან უნდა იქნას აცილებული ფარმაცევტული პროდუქტების გარემოში უტილიზაცია. მედიკამენტები არ უნდა გადაყაროთ კანალიზაციასთან და საყოფაცხოვრებო ნაგავთან ერთად. თუ ეს შესაძლებელია, მიმართეთ ლოკალურ ნარჩენების შეგროვების სისტემებს. გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს "სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის დებულების" და "შეფუთვისა და შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის რეგულაციების‘‘ შესაბამისად.

  • ლიცენზიის მფლობელი

Teva Pharmaceuticals San. ve Tic. Inc.

ტევა ფარმასიუტილაკს სან. ვე ტიკ. ინჩ.

ფატიჰ სულთანი მეჰმედ მაჰ. პოლიგონი კად. ბუაკა

2 ოფისის ნომერი: 8 C-ბლოკი სართული: 3

უმრანიე/სტამბოლი

ტელ: (0216) 656 67 00

ფაქსი: (0216) 290 27 52

  • ლიცენზიის ნომერი(ები)

2015/264

  • პირველადი ლიცენზიის გაცემის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი

პირველადი ლიცენზიის გაცემის თარიღი: 18.03.2015

ლიცენზიის განახლების თარიღი:

  • სამედიცინო პროდუქტის ინსტრუქციის ტექსტის განახლების თარიღი

თარგმანი სწორია:

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა