პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
ანტიეპილეფსიური საშუალებები

კეპპრა

KEPPRA

რეცეპტით500მგინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება

გამოიყენება დამხმარე თერაპიის სახით პარციალური კრუნჩხვების დროს მეორადი გენერალიზაციით ან მის გარეშე 4 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებსა და მოზრდილებში, როგორც დამატებითი მკურნალობა მიოკლონური კრუნჩხვების დროს იუვენილური მიოკლონური ეპილეფსიის მქონე 12 წელზე უფროსი ასაკის მოზარდებსა და მოზრდილებში, როგორც დამატებითი …

სრულად
მოქმედი ნივთიერება
ლევეტირაცეტამი (levetiracetam)
ფორმა და შეფუთვა
500მგ აპკიანი ტაბლეტი №50
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ანტიეპილეფსიური საშუალებები, ანტიეპილეფსიური სხვა საშუალებები
ATC კოდი
N03AX14
რეგისტრაციის ნომერი
რ/ა-P-0122
რეგისტრირებულია
1 აპრილი 2022, მოქმედებს 1 აპრილი 2027-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
()
GMP
-
ურთიერთქმედების შემოწმებაკეპპრა და სხვა წამალი ერთად

კეპპრა — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

გამოიყენება დამხმარე თერაპიის სახით პარციალური კრუნჩხვების დროს მეორადი გენერალიზაციით ან მის გარეშე 4 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებსა და მოზრდილებში,

როგორც დამატებითი მკურნალობა მიოკლონური კრუნჩხვების დროს იუვენილური მიოკლონური ეპილეფსიის მქონე 12 წელზე უფროსი ასაკის მოზარდებსა და მოზრდილებში,

როგორც დამატებითი მკურნალობა პირველადი გენერალიზებული ტონურ-კლონური კრუნჩხვების დროს 12 წელზე მეტი ასაკის მოზარდებსა და მოზრდილებში იდიოპათიური გენერალიზებული ეპილეფსიით,

იგი გამოიყენება მონოთერაპიის სახით პარციალური კრუნჩხვების სამკურნალოდ მეორადი გენერალიზაციით ან მის გარეშე 16 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში.

მიღების წესი და დოზირება

მთლიანი დღიური დოზა უნდა დაიყოს ორ თანაბარ დოზად.

მონოთერაპია

მოზრდილებში და 16 წელზე უფროსი ასაკის მოზარდებში

რეკომენდებული საწყისი დოზა იგივეა, რაც დამატებითი მკურნალობისთვის (მოცემულია ქვემოთ).

დამატებითი მკურნალობა

მოზრდილები (18 წელი) და მოზარდები (12-17 წელი) 50 კგ და მეტი წონით.

საწყისი სამკურნალო დოზაა 500 მგ ორჯერ დღეში. ამ დოზის დაწყება შესაძლებელია მკურნალობის პირველივე დღიდან. თუმცა, ექიმმა შეიძლება დანიშნოს უფრო დაბალი საწყისი დოზა, 250 მგ ორჯერ დღეში შეტევების შემცირების შესაფასებლად შესაძლო გვერდითი ეფექტების გათვალისწინებით. ეს დოზა შეიძლება გაიზარდოს 500 მგ-მდე დღეში ორჯერ ორი კვირის შემდეგ. კლინიკური პასუხისა და ტოლერანტობის მიხედვით, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 1500 მგ-მდე დღეში ორჯერ. დოზირება შეიძლება გაიზარდოს ან შემცირდეს 250 მგ-ით ან 500 მგ-ით ორჯერ დღეში ყოველ 2-4 კვირაში.

4-11 წლის ბავშვები და 50 კგ-ზე ნაკლები წონის მოზარდები (12-17 წელი)

4 წლამდე ასაკის ბავშვებისთვის და ჩვილებისთვის რეკომენდებულია კეპრას პერორალური ხსნარის გამოყენება.

საწყისი სამკურნალო დოზა შეადგენს 10 მგ/კგ ორჯერ დღეში.

კლინიკური პასუხისა და ტოლერანტობის მიხედვით, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 30 მგ/კგ-მდე დღეში ორჯერ. დოზის ცვლილებები შეიძლება გაიზარდოს ან შემცირდეს ყოველ 2 კვირაში, იმ პირობით, რომ დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 10 მგ/კგ ორჯერ დღეში. ყველა ჩვენებისთვის უნდა იქნას გამოყენებული ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზა.

50 კგ და მეტი წონის ბავშვებში დოზა იგივეა, რაც მოზრდილებში ყველა ჩვენებისთვის. ყველა ჩვენებისთვის იხილეთ ნაწილი მოზრდილები (18 წელი) და მოზარდები (12-17 წელი) 50 კგ და მეტი წონით.

ექიმმა უნდა დანიშნოს ყველაზე შესაფერისი ფარმაცევტული ფორმა და დოზა სხეულის წონისა და დოზის მიხედვით.

რეკომენდებული დოზა ბავშვებისთვის და მოზარდებისთვის

წონა

საწყისი დოზა:

10 მგ/კგ ორჯერ დღეში

მაქსიმალური დოზა:

30 მგ/კგ ორჯერ დღეში

15 კგ (1)

150 მგ ორჯერ დღეში

450 მგ ორჯერ დღეში

20 კგ (1)

200 მგ ორჯერ დღეში

600 მგ ორჯერ დღეში

25 კგ

250 მგ ორჯერ დღეში

750 მგ ორჯერ დღეში

50 კგ-ზე მეტი (2)

500 მგ ორჯერ დღეში

1500 მგ ორჯერ დღეში

(1) რეკომენდირებულია, რომ ბავშვებმა 25 კგ-ზე ნაკლები სხეულის მასით დაიწყონ მკურნალობა კეპრას 100 მგ/მლ პერორალური ხსნარით.

(2) 50 კგ და მეტი წონის ბავშვებისა და მოზარდებისთვის დოზა იგივეა, რაც მოზრდილებში.

მკურნალობის შეწყვეტა

ამჟამად ხელთ არსებული კლინიკური გამოცდილების საფუძველზე რეკომენდებულია კეპრას მკურნალობის შეწყვეტა დოზის თანდათანობითი შემცირებით. (მაგალითად: მოზრდილებში და 50 კგ-ზე მეტი წონით მოზარდებში მცირდება 2 x 500 მგ/დღეში ყოველ 2-4 კვირაში; 50 კგ-ზე ნაკლები წონის ბავშვებისა და მოზარდებისთვის დოზა მცირდება ყოველ 2 კვირაში არაუმეტეს 2 x 10 მგ/კგ/დღეში).

გამოყენების მეთოდი

გარსით დაფარული ტაბლეტები უნდა მიიღოთ პერორალურად და გადაყლაპოთ საკმარისი რაოდენობის წყალთან ერთად. მისი მიღება შესაძლებელია ჭამის დროს ან მის გარეშე. ლევეტირაცეტამმა შეიძლება დატოვოს მწარე გემო პერორალური მიღების შემდეგ.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

თირკმელების/ღვიძლის უკმარისობა

დღიური დოზა შეირჩევა ინდივიდუალურად თირკმლის ფუნქციის მიხედვით. ზრდასრული პაციენტებისთვის გამოიყენება შემდეგი ცხრილი და ხდება დოზის კორექტირება, როგორც ეს მოცემულია ცხრილში. ამ დოზირების ცხრილის გამოსაყენებლად, პაციენტის კრეატინინის კლირენსი (CLcr) უნდა გამოითვალოს მლ/წთ-ში. 50 კგ და მეტი წონის მოზრდილებისა და მოზარდებისთვის CLcr მლ/წთ მნიშვნელობა გამოითვლება შრატის კრეატინინის (მგ/დლ) მნიშვნელობის ქვემოთ მოცემულ ფორმულაში ჩასმით.

[140-ასაკი (წელი)] x წონა (კგ)

CLcr (mL/წთ) =

_____________________________

[x 0.85 (ქალებში)]

72 x შრატის კრეატინინი (მგ/დლ)

შემდეგ CLcr რეგულირდება სხეულის ზედაპირის ფართობისთვის (BSA) შემდეგნაირად:

CLcr (მლ/წთ)

CLcr (მლ/წთ/1,73 მ2) =

_________________________

x 1.73

VYA ნებაყოფლობით (მ2)

დოზის კორექცია მოზრდილებში და 50 კგ-ზე მეტი წონის მქონე მოზარდებში თირკმლის ფუნქციის დარღვევით

ჯგუფი

კრეატინინის კლირენსი

(მლ/წთ/1,73 მ2)

დოზა და დოზის სიხშირე

ნორმალური

> 80

500-1500 მგ ორჯერ დღეში

მსუბუქი

50-79

500-1500 მგ ორჯერ დღეში

საშუალო

30-49

250-750 მგ ორჯერ დღეში

მძიმე

< 30

250-500 მგ ორჯერ დღეში

თირკმელების უკმარისობის ბოლო სტადია და დიალიზზე მყოფ პაციენტებში (1)

-

500-1000 მგ დღეში ერთხელ (2)

(1) ლევეტირაცეტამით მკურნალობის პირველ დღეს რეკომენდირებულია დატვირთვის დოზა 750 მგ.

(2) დიალიზის შემდეგ რეკომენდებულია დამატებითი დოზა 250-500 მგ.

ვინაიდან ლევეტირაცეტამის კლირენსი დაკავშირებულია თირკმლის ფუნქციასთან, თირკმლის უკმარისობის მქონე ბავშვებში ლევეტირაცეტამის დოზა უნდა დარეგულირდეს თირკმლის ფუნქციის მიხედვით. ეს რეკომენდაცია ეფუძნება თირკმელების უკმარისობის მქონე ზრდასრულ პაციენტებში ჩატარებულ კვლევას.

CLcr მლ/წთ/1,73 მ2 შეიძლება შეფასდეს შრატის კრეატინინის (მგ/დლ) განსაზღვრის საფუძველზე შემდეგი ფორმულის გამოყენებით (შვარცის ფორმულა) ახალგაზრდა მოზარდებისა და ბავშვებისთვის:

სიმაღლე (სმ) x ks

CLcr (მლ/წთ/1,73 მ2) =

_________________________

შრატის კრეატინინი (მგ/დლ)

ks= 0,55 13 წლამდე ასაკის ბავშვებში და მოზარდ ქალებში;

ks=0.7 მოზარდ მამაკაცებში

დოზის კორექცია ბავშვებში და მოზარდებში 50 კგ-ზე ნაკლები წონის მქონე პაციენტებში და თირკმლის ფუნქციის დარღვევით

ჯგუფი

კრეატინინის კლირენსი

(მლ/წთ/1,73 მ2)

დოზა და დოზის სიხშირე (1)

4 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვები და 50 კგ-ზე ნაკლები წონის მოზარდები

ნორმალური

>80

10-30 მგ/კგ ორჯერ დღეში

(0.10-0.30 მლ/კგ)

მსუბუქი

50-79

10-20 მგ/კგ ორჯერ დღეში

(0.10-0.20მლ/კგ)

საშუალო

30-49

5-15 მგ/კგ ორჯერ დღეში

(0,05-0,15 მლ/კგ)

რთული

< 30

5-10 მგ/კგ ორჯერ დღეში

(0,05-0,10მლ/კგ)

თირკმლის ბოლო სტადიის უკმარისობის მქონე და დიალიზზე მყოფ პაციენტებში

-

10-20 მგ/კგ დღეში ერთხელ

(0.10-0.20 მლ/კგ) (2) (3)

(1) კეპრას პერორალური ხსნარი უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებისთვის, რომლებსაც უჭირთ ტაბლეტების გადაყლაპვა და 250 მგ-ზე ნაკლები დოზებისთვის და თუ რეკომენდებული დოზა ვერ მიიღება 250 მგ დოზის ერთზე მეტი ტაბლეტის მიღებით.

(2) ლევეტირაცეტამით მკურნალობის პირველ დღეს რეკომენდებულია დატვირთვის დოზა 15 მგ/კგ (0.15 მლ/კგ).

(3) დიალიზის შემდეგ რეკომენდებულია დამატებითი დოზა 5-10 მგ/კგ (0,05-0,10 მლ/კგ).

ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის. ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში კრეატინინის კლირენსი შეიძლება ადეკვატურად არ ასახავდეს თირკმლის უკმარისობას. ამიტომ, რეკომენდებულია დღიური შემანარჩუნებელი დოზის 50%-ით შემცირება იმ შემთხვევებში, როდესაც კრეატინინის კლირენსი არის <60 მლ/წთ/1,73 მ2.

პედიატრიული პოპულაცია

კეპრა გარსით დაფარული ტაბლეტი არ გამოიყენება 4 წლამდე ასაკის ბავშვებში. კეპრას პერორალური ხსნარი წარმოადგენს წამლის ფორმას, რომელიც გამოიყენება 4 წლამდე ასაკის ბავშვებში. გარდა ამისა, ტაბლეტების ამჟამინდელი დოზირების სიძლიერე არ არის შესაფერისი 25 კგ-მდე ბავშვების საწყისი მკურნალობისთვის, ყლაპვის გაძნელების მქონე პაციენტებისთვის და 250 მგ-ზე დაბალი დოზებისთვის. ყველა ამ შემთხვევაში უნდა იქნას გამოყენებული კეპრას პერორალური ხსნარი.

კეპრას ეფექტურობა და უსაფრთხოება მონოთერაპიის მკურნალობისას ბავშვებში და 16 წლამდე მოზარდებში, დადგენილი არ არის. ამ მიზეზით, ის არ გამოიყენება როგორც მონოთერაპია 16 წლამდე ბავშვებში და მოზარდებში.

გერიატრიული პოპულაცია

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი ასაკის) რეკომენდებულია დოზის კორექცია, თუ თირკმლის ფუნქცია დაქვეითებულია (იხილეთ ნაწილი 4.2 დოზირება და მიღების მეთოდი, თირკმლის/ღვიძლის უკმარისობა).

უკუჩვენებები

ლევეტირაცეტამი უკუნაჩვენებია მათთვის, ვისაც აქვს ჰიპერმგრძნობელობა პიროლიდონის სხვა წარმოებულების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომლებიც ჩამოთვლილია 6.1 ნაწილში.

სიფრთხილის ზომები

თირკმლის მწვავე დაზიანება

ლევეტირაცეტამის გამოყენება ძალიან იშვიათად ასოცირდება თირკმლის მწვავე დაზიანებასთან, რომელიც იწყება რამდენიმე დღიდან რამდენიმე თვემდე.

თირკმლის უკმარისობა

თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში შეიძლება საჭირო გახდეს დოზის კორექცია. ამიტომ, ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის რეკომენდებულია დოზის შერჩევისას პირველ რიგში მათი თირკმლის ფუნქციის შეფასება (იხილეთ ნაწილი 4.2 დოზირება და მიღების მეთოდი).

სისხლის უჯრედების რაოდენობა

ზოგადად აღწერილია სისხლის უჯრედების რაოდენობის შემცირების იშვიათი შემთხვევები (ნეიტროპენია, აგრანულოციტოზი, ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია და პანციტოპენია) მკურნალობის დასაწყისში ლევეტირაცეტამის მიღებასთან ერთად. რეკომენდირებულია სისხლის სრული დათვლა პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ძლიერი დაღლილობა, პირექსია, მორეციდივე ინფექციები ან კოაგულაციის დარღვევები (იხ. ნაწილი 4.8 არასასურველი ეფექტები).

სუიციდი

სუიციდი, სუიციდის მცდელობა და სუიციდური აზრები და ქცევა დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ანტიეპილეფსიური საშუალებებით (ლევეტირაცეტამის ჩათვლით). ანტიეპილეფსიური პრეპარატების რანდომიზებული პლაცებოზე კონტროლირებადი კვლევების მეტა-ანალიზმა აჩვენა სუიციდური აზრებისა და ქცევის რისკის მცირე ზრდა. ამ რისკის მექანიზმი უცნობია. ამიტომ, პაციენტები უნდა იყვნენ მჭიდრო მონიტორინგის ქვეშ დეპრესიის სიმპტომების, სუიციდური აზრებისა და ქცევის გამოვლენაზე და უნდა განიხილებოდეს შესაბამისი მკურნალობა. როდესაც დეპრესიის სიმპტომები, სუიციდური აზრები და ქცევა ვლინდება, პაციენტს და მის ახლობლებს უნდა მიეცეს რჩევა, მიმართონ სამედიცინო დახმარებას.

უჩვეულო და აგრესიული ქცევა

ლევეტირაცეტამმა შეიძლება გამოიწვიოს ფსიქოზური სიმპტომები და ქცევითი დარღვევები, როგორიცაა გაღიზიანება და აგრესია. პაციენტები, რომლებიც მკურნალობენ ლევეტირაცეტამით, უნდა იმყოფებოდნენ მონიტორინგის ქვეშ ფსიქიატრიული სიმპტომების განვითარებაზე, რომლებიც მოიცავს განწყობის და/ან პიროვნების მნიშვნელოვან ცვლილებებს. თუ ასეთი ქცევა შეინიშნება, უნდა განიხილებოდეს მკურნალობის შესაბამისი კორექტირება ან პრეპარატის თანდათანობითი შეწყვეტა. თუ განიხილება პრეპარატის შეწყვეტა, იხილეთ 4.2 ნაწილი.

კრუნჩხვების გაუარესება

ისევე როგორც სხვა სახის ანტიეპილეფსიური საშუალებების შემთხვევაში, ლევეტირაცეტამმა შეიძლება იშვიათად გააუარესოს კრუნჩხვების სიხშირე ან სიმძიმე. ეს პარადოქსული ეფექტი ძირითადად დაფიქსირდა ლევეტირაცეტამის დაწყებიდან ან დოზის გაზრდიდან პირველი თვის განმავლობაში და შექცევადი იყო მისი შეწყვეტის ან დოზის შემცირებისას. ეპილეფსიის გამწვავების შემთხვევაში პაციენტებს უნდა მიეცეთ რჩევა დაუყოვნებლივ მიმართონ ექიმს.

მაგალითად, ეფექტურობის ნაკლებობა ან კრუნჩხვების გაუარესება დაფიქსირდა ეპილეფსიის მქონე პაციენტებში, რომლებიც ასოცირებულია ძაბვით შეზღუდულ ნატრიუმის არხის ალფა ქვედანაყოფი 8 (SCN8A) მუტაციებთან.

ელექტროკარდიოგრამაზე QT ინტერვალის გახანგრძლივება

პოსტმარკეტინგული მონიტორინგის დროს დაფიქსირდა ეკგ QT ინტერვალის გახანგრძლივების იშვიათი შემთხვევები. ლევეტირაცეტამი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ QTc ინტერვალის გახანგრძლივება, ასევე იმ წამლებთან ერთად მკურნალობისას, რომლებიც გავლენას ახდენენ QTc ინტერვალზე ან სახეზეა უკვე არსებული გულის დაავადება ან ელექტროლიტური დარღვევები.

პედიატრიული პოპულაცია

ტაბლეტის ფორმის სახით კეპრა არ უნდა იქნას გამოყენებული 4 წლამდე ასაკის ბავშვებში. ბავშვებზე არსებული მონაცემები არ აჩვენებს გავლენას პუბერტატზე და ზრდაზე. თუმცა, ბავშვებში მისი გრძელვადიანი ზეგავლენა სწავლაზე, ინტელექტზე, ზრდაზე, ენდოკრინულ ფუნქციაზე, პუბერტატზე და მშობიარობის პოტენციალზე უცნობია.

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

ანტიეპილეფსიური სამედიცინო პროდუქტები

მოზრდილებში პრემარკეტინგული კვლევებიდან მიღებული მონაცემები აჩვენებს, რომ ლევეტირაცეტამი არ ახდენს გავლენას არსებული ანტიეპილეფსიური საშუალებების (ფენიტოინი, კარბამაზეპინი, ვალპროის მჟავა, ფენობარბიტალი, ლამოტრიგინი, გაბაპენტინი და პრიმიდონი) შრატში კონცენტრაციაზე და რომ ეს პრეპარატები არ მოქმედებს ლევეტირცეტამის ფარმაკოკინეტიკაზე.

როგორც მოზრდილებში, ასევე პედიატრიულ პაციენტებში არ არსებობს კლინიკურად მნიშვნელოვანი წამლის ურთიერთქმედების მტკიცებულება 60 მგ/კგ/დღეში დოზებით მკურნალობის შემთხვევაში.

ეპილეფსიით დაავადებულ ბავშვებსა და მოზარდებში (4-დან 17 წლამდე) ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედების რეტროსპექტულმა შეფასებამ დაადასტურა, რომ პერორალურად მიღებული ლევეტირაცეტამი არ ახდენდა გავლენას კარბამაზეპინის და ვალპროატის Steady-State-კონცენტრაციაზე. თუმცა, მონაცემები მიუთითებს ლევეტირაცეტამის 20%-ით უფრო მაღალ კლირენსზე ბავშვებში, რომლებიც იღებენ ფერმენტის მაინდუცირებელ ანტიეპილეფსიურ საშუალებებს. დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

პრობენეციდი

პრობენეციდი (500 მგ 4-ჯერ დღეში), პრეპარატი, რომელიც ბლოკავს თირკმელიდან მილაკოვან სეკრეციას, ნაჩვენებია, რომ თრგუნავს ლევეტირაცეტამის თირკმლის კლირენსს, მაგრამ არა მის ძირითად მეტაბოლიტს. ამის მიუხედავად, ამ მეტაბოლიტის კონცენტრაცია რჩება დაბალი.

მეტოტრექსატი

ცნობილია, რომ ლევეტირაცეტამის და მეტოტრექსატის ერთდროული გამოყენება ამცირებს მეტოტრექსატის კლირენსს, რაც იწვევს სისხლში მეტოტრექსატის კონცენტრაციის გაზრდას/გახანგრძლივებას პოტენციურად ტოქსიკურ დონემდე. მეთოტრექსატისა და ლევეტირაცეტამის სისხლში კონცენტრაცია გულდასმით უნდა შემოწმდეს იმ პაციენტებში, რომლებიც ამ ორ პრეპარატს ერთად იყენებენ.

ორალური კონტრაცეპტივები და სხვა ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედებები

ლევეტირაცეტამის 1000 მგ დღიური დოზა არ ცვლის ორალური კონტრაცეპტივების (ეთინილ-ესტრადიოლი, ლევონორგესტრელი) ფარმაკოკინეტიკას და ენდოკრინულ პარამეტრებს (ლუტეინირების ჰორმონი და პროგესტერონი). ლევეტირაცეტამი 2000 მგ/დღეში არ ახდენდა გავლენას დიგოქსინის და ვარფარინის ფარმაკოკინეტიკაზე; პროთრომბინის დრო უცვლელი იყო. დიგოქსინის, ორალური კონტრაცეპტივების და ვარფარინის ერთდროული გამოყენება არ მოქმედებს ლევეტირაცეტამის ფარმაკოკინეტიკაზე.

საფაღარათო საშუალებები

არსებობს ცალკეული შეტყობინებები ლევეტირაცეტამის ეფექტურობის შემცირების შესახებ პერორალურ ლევეტირაცეტამთან და ოსმოსურ საფაღარათო მაკროგოლთან ერთად გამოყენებისას. ამიტომ მაკროგოლის მიღება არ შეიძლება პერორალურად ლევეტირაცეტამის გამოყენებამდე ერთი საათით ადრე ან ერთი საათის შემდეგ.

საკვები და ალკოჰოლი

საკვები არ მოქმედებს ლევეტირაცეტამის შეწოვის ხარისხზე, მაგრამ ოდნავ მცირდება შეწოვის სიჩქარე. არ არსებობს მონაცემები ლევეტირაცეტამის ალკოჰოლთან ურთიერთქმედების შესახებ.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

პედიატრიული პოპულაცია

არ არსებობს კლინიკურად მნიშვნელოვანი წამლის ურთიერთქმედების მტკიცებულება ისევე როგორც მოზრდილებში, ასევე პედიატრიულ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ 60 მგ/კგ/დღეში დოზირებებით.

რეტროსპექტული ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედების შეფასებებმა ეპილეფსიის მქონე ბავშვებსა და მოზარდებში (4-დან 17 წლამდე) დაადასტურა, რომ პერორალური ლევეტირაცეტამით დამხმარე თერაპია არ ახდენს გავლენას კარბამაზეპინის და ვალპროის მჟავას შრატში Steady-State- კონცენტრაციებზე. თუმცა, მონაცემებმა აჩვენა, რომ ფერმენტების გამომწვევი ანტიეპილეფსიური საშუალებები ზრდის ლევეტირაცეტამის კლირენსს ბავშვებში 20%-ით. დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

ზოგადი რეკომენდაციები

ორსულობის კატეგორია: C.

რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალები / ჩასახვის საწინააღმდეგო საშუელებები (კონტრაცეფცია)

კეპრას გამოყენება არ არის რეკომენდებული რეპროდუქციული ასაკის ქალებში, რომლებიც არ იყენებენ ჩასახვის საწინააღმდეგო საშუალებებს, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც კლინიკურად ეს აუცილებელია.

რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებმა უნდა მიმართონ ექიმ-სპეციალისტს. ლევეტირაცეტამით მკურნალობა ხელახლა უნდა შეფასდეს ქალებში, რომლებიც გეგმავენ ორსულობას. როგორც ყველა ანტიეპილეფსიური საშუალების შემთხვევაში, ლევეტირაცეტამით მკურნალობის უეცარი შეწყვეტა თავიდან უნდა იქნას აცილებული, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს უეცარი კრუნჩხვები, რასაც შეიძლება სერიოზული შედეგები მოჰყვეს დედასა და მისი ჯერ არ დაბადებული შვილისთვის. თუკი შესაძლებელია ყოველთვის უფრო სასურველია მონოთერაპია, რადგან მრავალი ანტიეპილეფსიური საშუალებებით მკურნალობა, თანმხლები ანტიეპილეფსიური საშუალებების გამოყენების მიხედვით, დაკავშირებულია თანდაყოლილი მანკების უფრო მაღალ რისკთან მონოთერაპიასთან შედარებით.

ორსულობის პერიოდი

მიუხედავად იმისა, რომ ლევეტირაცეტამის მონოთერაპიის ზემოქმედების ქვეშ მყოფი ორსული ქალების პოსტმარკეტინგული მონაცემების დიდი ნაწილი (1800-ზე მეტი, რომელთაგან 1500-ზე მეტი ექსპოზიცია მოხდა ორსულობის პირველ ტრიმესტრში) არ მიუთითებს ძირითადი თანდაყოლილი მანკების მნიშვნელოვნად გაზრდილ რისკზე, ტერატოგენული რისკი არ შეიძლება იყოს სრულიად გამორიცხული. არსებობს მხოლოდ შეზღუდული მტკიცებულება იმ ბავშვების ნეიროგანვითარების შესახებ, რომლებიც ექვემდებარებოდნენ კეპრას მონოთერაპიას საშვილოსნოში. თუმცა, ხელმისაწვდომი ეპიდემიოლოგიური კვლევები (დაახლოებით 100 ბავშვზე) არ მიუთითებს ნეიროგანვითარების დარღვევების ან შეფერხების რისკზე. მრავალჯერადი ანტიეპილეფსიური საშუალებებით მკურნალობა დაკავშირებულია თანდაყოლილი მანკების შედარებით უფრო მაღალ რისკთან მონოთერაპიასთან შედარებით და ამიტომ უნდა განიხილებოდეს მონოთერაპიის ჩატარება. მცირე განვითარების ცვლილებები შეინიშნებოდა ცხოველთა კვლევებში. (იხ. ნაწილი 5.3 "პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები").

კეპრა არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობისა და რეპროდუქციული ასაკის ქალებში, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც კლინიკურად ეს აუცილებელია. თუ საგულდაგულო ​​განხილვის შემდეგ ჩაითვლება მკურნალობის კლინიკური აუცილებლობა, მაშინ რეკომენდებულია ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზა.

ორსულობის დროს ფიზიოლოგიურმა ცვლილებებმა შეიძლება გავლენა მოახდინოს ლევეტირაცეტამის კონცენტრაციაზე. არსებობს ცნობები ორსულობის დროს ლევეტირაცეტამის კონცენტრაციის შემცირების შესახებ. ეს შემცირება ძირითადად აღინიშნა მესამე ტრიმესტრში (60%-მდე ბაზალური კონცენტრაცია ორსულობამდე). დარწმუნდით, რომ ორსული ქალები, რომლებიც მკურნალობენ ლევეტირაცეტამით, გადიან კლინიკურ მონიტორინგს.

დაავადება შეიძლება გამწვავდეს ანტიეპილეფსიური მკურნალობის შეწყვეტის შედეგად, რაც შეიძლება საზიანო იყოს დედისა და ნაყოფისთვის.

ლაქტაციის პერიოდი

ლევეტირაცეტამი გამოიყოფა დედის რძეში. ამიტომ კეპრათი მკურნალობის დროს ძუძუთი კვება არ არის რეკომენდებული. თუმცა, გადაწყვეტილების მიღებისას, შეწყვიტოთ თუ არა ძუძუთი კვება ან შეწყვიტოთ/თავი ავარიდოთ კეპრათი მკურნალობას, მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ბავშვისთვის ძუძუთი კვების რისკი და კეპრათი მკურნალობის სარგებელი მეძუძური დედისთვის.

რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება

ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ფერტილობაზე არ ხდება ზეგავლენა (იხ. ნაწილი 5.3 "პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები"). კლინიკური მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი, პოტენციური რისკი ადამიანებისთვის უცნობია.

გავლენა ავტომობილის მართვაზე

ლევეტირაცეტამს აქვს უმნიშვნელო ან ზომიერი გავლენა ავტომობილისა და მექანიზმების მართვის უნარზე. ამიტომ, შესაძლო განსხვავებული ინდივიდუალური მგრძნობელობის გამო შესაძლოა განვითარდეს ძილიანობა ან ცენტრალურ ნერვულ სისტემასთან დაკავშირებული სხვა სიმპტომები, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში ან დოზის გაზრდისას. ამიტომ, პირები, რომლებიც ასრულებენ კვალიფიციურ სამუშაოს, ე.ი. ავტომობილის მძღოლები და მანქანების ოპერატორები აუცილებელია, რომ იყვნენ ფრთხილად. არ არის რეკომენდირებული პაციენტებისთვის სატრანსპორტო საშუალების ან მექანიზმების გამოყენება მანამ, სანამ არ დადგინდება, რომ მათი უნარები ასეთი აქტივობების შესრულებისას არ იქნება შეზღუდული.

გვერდითი მოვლენები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

ყველაზე ხშირად დაფიქსირებული გვერდითი რეაქციებია ნაზოფარინგიტი, ძილიანობა, თავის ტკივილი, დაღლილობა და თავბრუსხვევა. ქვემოთ წარმოდგენილი გვერდითი რეაქციების პროფილი ეფუძნება პლაცებოზე კონტროლირებადი კლინიკური კვლევების ანალიზს ყველა ჩვენებაზე, რომელიც ჩატარდა სულ 3416 პაციენტში, რომლებიც მკურნალობდნენ კეპრათი. ეს მონაცემები ეფუძნება შესაბამის ღია ეტიკეტირების გაფართოების კვლევებს, ისევე როგორც ლევეტირაცეტამის გამოყენებას პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებაში. კეპრას უსაფრთხოების პროფილი ყველა ასაკობრივ ჯგუფებში (მოზრდილები და პედიატრიული პაციენტები) და დამტკიცებული ეპილეფსიის ჩვენებებისას ზოგადად იდენტურია.

კლინიკურ კვლევებში (მოზრდილები, მოზარდები, ბავშვები და ჩვილები > 1 თვე) და პრეპარატის მიღების შემდგომ გამოცდილებაში მოხსენებული გვერდითი რეაქციები ჩამოთვლილია ქვემოთ სისტემისა და სიხშირის მიხედვით: ძალიან ხშირი (1/10); ხშირი (1/100,<1/10); არახშირი (1/1000,<1/100); იშვიათი (1/10000,<1/1000); ძალიან იშვიათი (<1/10000); უცნობია სიხშირე (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემების მიხედვით):

ინფექციები და ინვაზური დაავადებები

ძალიან ხშირი: ნაზოფარინგიტი

იშვიათი: ინფექცია

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

არახშირი: თრომბოციტოპენია, ლეიკოპენია

იშვიათი: ნეიტროპენია, პანციტოპენია, აგრანულოციტოზი

იმუნური სისტემის დაავადებები

იშვიათი: წამლის რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS), ჰიპერმგრძნობელობა (ანგიონევროზული შეშუპებისა და ანაფილაქსიის ჩათვლით)

მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები

ხშირი: ანორექსია

არახშირი: წონის მომატება, წონის დაკლება

იშვიათი: ჰიპონატრიემია

ფსიქიატრიული დაავადებები

ხშირი: დეპრესია, მტრობა/აგრესია, შფოთვა, უძილობა, ნერვიულობა/გაღიზიანება

არახშირი: სუიციდის მცდელობა, სუიციდური აზრები, ფსიქოზური აშლილობები, ქცევითი დარღვევები, ჰალუცინაციები, ბრაზი, დაბნეული მდგომარეობა, პანიკური შეტევა, ემოციური ლაბილობა/განწყობის ცვალებადობა, აგზნება

იშვიათი: სუიციდი, პიროვნების დარღვევები, არანორმალური აზრები, დელირიუმი

ძალიან იშვიათად: ​​ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობა**

ნერვული სისტემის დაავადებები

ძალიან ხშირი: ძილიანობა, თავის ტკივილი

ხშირი: კრუნჩხვები, წონასწორობის დარღვევა, თავბრუსხვევა, ლეთარგია, ტრემორი

არახშირი: ამნეზია, მეხსიერების დაქვეითება, კოორდინაციის დარღვევა/ატაქსია, პარესთეზია, ყურადღების გაფანტულობა

იშვიათი: ქორეოათეტოზი, დისკინეზია, ჰიპერკინეზია, სიარულის გაძნელება, ენცეფალოპათია, კრუნჩხვების გამწვავება, ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი*

თვალის დაავადებები

არახშირი: ორმაგი მხედველობა, მხედველობის დაბინდვა

ყურის და შიდა ყურის დაავადებები

ხშირი: თავბრუსხვევა

გულის დაავადებები

იშვიათად: ​​ელექტროკარდიოგრაფიის QT გახანგრძლივება

რესპირატორული, გულმკერდის დარღვევები და შუასაყარის დაავადებები

ხშირი: ხველა

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

ხშირი: მუცლის ტკივილი, დიარეა, დისპეფსია, გულისრევა, ღებინება

იშვიათი: პანკრეატიტი

ჰეპატობილიარული დაავადებები

არახშირი: ღვიძლის ფუნქციის არანორმალური ტესტები

იშვიათი: ღვიძლის უკმარისობა, ჰეპატიტი

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

იშვიათი: თირკმლის მწვავე დაზიანება

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ხშირი: გამონაყარი არახშირი: ალოპეცია, ეგზემა, ქავილი

იშვიათი: ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, მულტიფორმული ერითემა

კუნთოვანი სისტემის დარღვევები, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

არახშირი: კუნთების სისუსტე, კუნთების ტკივილი (მიალგია)

იშვიათად: ​​რაბდომიოლიზი და სისხლში კრეატინფოსფოკინაზას მომატება*

ზოგადი დარღვევები და გართულებები გამოყენების ადგილას

ხშირი: ასთენია/დაღლილობა

ტრავმები, მოწამვლა და პროცედურული გართულებები

არახშირი: ტრავმა

  • პრევალენტობა მნიშვნელოვნად მაღალია იაპონელ პაციენტებში არაიაპონელ პაციენტებთან შედარებით.
  • * პოსტმარკეტინგული მონიტორინგის დროს, ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობის განვითარება ძალიან იშვიათად დაფიქსირდა პაციენტებში ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობით (OCD) ან ფსიქიატრიული აშლილობით ძირითადი ანამნეზში.

შერჩეული გვერდითი რეაქციების დახასიათება

ანორექსიის რისკი უფრო მაღალია, თუ ტოპირამატი ინიშნება კეპრასთან ერთად. ალოპეციის რამდენიმე შემთხვევაში, გაუმჯობესება აღინიშნა კეპრათი მკურნალობის შეწყვეტისას.

პანციტოპენიის ზოგიერთ შემთხვევაში გამოვლინდა ძვლის ტვინის დათრგუნვა. ენცეფალოპათიის შემთხვევები ჩვეულებრივ აღინიშნებოდა მკურნალობის დასაწყისში (რამდენიმე დღიდან რამდენიმე თვემდე) და ქრება მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ.

პედიატრიული პოპულაცია

სულ 1 თვიდან 4 წლამდე ასაკის 190 პაციენტი მკურნალობდა კეპრათი პლაცებოზე კონტროლირებად და ღია ეტიკეტირების გაფართოებულ კვლევებში.

ამ პაციენტებიდან 60 მკურნალობდა კეპრათი პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევებში. სულ 4-დან 16 წლამდე ასაკის 645 პაციენტი მკურნალობდა კეპრათი პლაცებოზე კონტროლირებად და ღია ეტიკეტირების გაფართოებულ კვლევებში. ამ პაციენტებიდან 233 მკურნალობდა კეპრათი პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევებში. ორივე პედიატრიულ ასაკობრივ ჯგუფში მიღებული მონაცემები დადასტურებულია პოსტმარკეტინგული გამოცდილებით.

დამატებით, 12 თვემდე ასაკის 101 ბავშვი ჩართული იყო რეგისტრაციის შემდგომ უსაფრთხოების კვლევაში. 12 თვემდე ასაკის ეპილეფსიის მქონე ჩვილებში უსაფრთხოების ახალი რისკი არ გამოვლენილა.

კეპრას გვერდითი რეაქციების პროფილი ზოგადად მსგავსია ყველა ასაკობრივ ჯგუფებში და ეპილეფსიის დამტკიცებულ ჩვენებებში. პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევებში პედიატრიულ პაციენტებში მიღებული უსაფრთხოების შედეგები შეესაბამებოდა კეპრას უსაფრთხოების პროფილს, გარდა ქცევითი დარღვევებისა და ფსიქიატრიული მდგომარეობისა, რომლებიც უფრო ხშირია ბავშვებში, ვიდრე მოზრდილებში. 4-დან 16 წლამდე ბავშვებსა და მოზარდებში ღებინება (ძალიან ხშირი, 11.2%), აგზნება (ხშირად, 3.4%), განწყობის ცვალებადობა (ხშირად, 2.1%), ემოციური ლაბილობა (ხშირად, 1.7%), აგრესია (ხშირად, 8.2%), ქცევის დარღვევა (ხშირად, 5.6%) და ლეთარგია (ხშირად, 3.9%) იყო ყველაზე ხშირად მოხსენებული არასასურველი ეფექტები სხვა ასაკობრივ ჯგუფებთან ან უსაფრთხოების საერთო პროფილთან შედარებით. 1 თვიდან 4 წლამდე ახალშობილებსა და ბავშვებში, გაღიზიანებადობა (ძალიან ხშირი, 11.7%) და კოორდინაციის დარღვევა (ხშირად, 3.3%) იყო ყველაზე ხშირად მოხსენებული არასასურველი ეფექტები სხვა ასაკობრივ ჯგუფებთან ან უსაფრთხოების საერთო პროფილთან შედარებით.

ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებადი, არასრულფასოვნების დიზაინის პედიატრიული უსაფრთხოების კვლევამ შეაფასა კეპრას კოგნიტური და ნეიროფიზიოლოგიური ეფექტები 4-დან 16 წლამდე ბავშვებში პარციალური კრუნჩხვით.

პროტოკოლის თითოეული პოპულაციისთვის, დაასკვნეს, რომ კეპრა არ განსხვავდებოდა პლაცებოსგან, როდესაც განიხილებოდა ცვლილება Leiter-R ყურადღების და მეხსიერების, Memory Screen Composite Score-ის საწყის მაჩვენებლებში. ქცევითი და ემოციური ფუნქციონირების შედეგები აჩვენებს აგრესიული ქცევის გაუარესებას კეპრათი ნამკურნალებ პაციენტებში, რომელიც იზომება სტანდარტიზებული და სისტემატური გზით დამოწმებული ინსტრუმენტის გამოყენებით (CBCL-Achenbach Child Behavior Checklist). თუმცა, გრძელვადიან, ღია ეტიკეტირების შემდგომ კვლევაში, საშუალოდ არ დაფიქსირებულა ქცევითი და ემოციური ფუნქციების გაუარესება სუბიექტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ კეპრათი, აგრესიული ქცევის გაზომილი მნიშვნელობები არ იყო საწყის მაჩვენებლებზე უარესი.

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება

პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ დიდი მნიშვნელობა აქვს საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას. ეს იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის პროფესიონალები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოლოგიურ ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).

ჭარბი დოზა

სიმპტომები

კეპრას დოზის გადაჭარბების შემდეგ დაფიქსირდა ძილიანობა, აგზნება, აგრესია, დაბნეულობა, რესპირატორული დეპრესია და კომა.

მკურნალობა

მწვავე დოზის გადაჭარბების შემდეგ კუჭის დაცლა შესაძლებელია კუჭის ამორეცხვით ან ღებინების გამოწვევით. ლევეტირაცეტამის სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს. დოზის გადაჭარბების მკურნალობა უნდა იყოს სიმპტომური და შეიძლება მოიცავდეს ჰემოდიალიზს. დიალიზით ექსტრაქციის ეფექტურობა არის 60% ლევეტირაცეტამისთვის და 74% მისი პირველადი მეტაბოლიტისთვის.

შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება

თითოეული შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს:

500 მგ ლევეტირაცეტამს.

დამხმარე ნივთიერებები: დამხმარე ნივთიერებებისთვის იხილეთ ნაწილი 6.1.

შენახვის პირობები

  • 4. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

შეინახეთ არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.

  • 5. შეფუთვის ფორმა და შემცველობა

ერთი მუყაოს კოლოფი შეიცავს 50 ტაბლეტს ალუმინის ფოლგაში/PVC ბლისტერში.

  • 6. ადამიანური გამოყენების სამკურნალო პროდუქტის ნარჩენების განადგურება და სხვა სპეციალური ღონისძიებები

გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს „სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის დებულების“ და „შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის დებულების“ შესაბამისად.

  • ლიცენზიის მფლობელი

UCB Pharma A.S.

პალადიუმის კოშკი, ბარბაროს მაჰ. კარდელენის ქ.

No: 2 სართული: 24/80 34746 ათაშეჰირი, სტამბული

  • ლიცენზიის ნომერი

2018/257

  • პირველი ლიცენზიის გაცემის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი

პირველადი ლიცენზიის გაცემის თარიღი: 15.05.2018

ლიცენზიის განახლების თარიღი: 15.05.2018

  • სამკურნალო პრეპარატის სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქციის ტექსტის განახლების თარიღი
  • 09.2023

თარგმანი შეესაბამება ორიგინალს.

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ანტიეპილეფსიური, სხვა ანტიეპილეფსიური საშუალებები

ათქ კოდი: N03AX14

აქტიური ნივთიერება ლევეტირაცეტამი არის პიროლიდონის წარმოებული (-ეთილ-2-ოქსო-1-პიროლიდინ აცეტამიდის S-ენანტიომერი) და არ აქვს ქიმიური მსგავსება ცნობილ ანტიეპილეფსიური საშუალებებთან.

მოქმედების მექანიზმი

ლევეტირაცეტამის მოქმედების მექანიზმი ჯერ კიდევ ბოლომდე არ არის ახსნილი. in vitro და in vivo ექსპერიმენტები მიუთითებს, რომ ლევეტირაცეტამი არ ცვლის უჯრედების ძირითად თვისებებს და ნორმალურ ნეიროტრანსმიციას.

ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ ლევეტირაცეტამი გავლენას ახდენს ინტრანევრალურ Ca2+ დონეზე N-ტიპის Ca2+ დენის ნაწილობრივი ინჰიბირებით და ინტრანევრალური მარაგებიდან Ca2+ გამოყოფის შემცირებით. გარდა ამისა, თუთიით და -კარბოლინებით გამოწვეული GABA- და გლიცინით რეგულირებადი დენების შემცირება ნაწილობრივ შებრუნებულია. გარდა ამისა, in vitro კვლევებმა აჩვენა, რომ ლევეტირაცეტამი აკავშირებს მღრღნელების ტვინის ქსოვილის სპეციფიკურ ადგილს. ეს შემაკავშირებელი ადგილია სინაფსური ვეზიკულური პროტეინი 2A, რომელიც, სავარაუდოდ, ჩართულია ვეზიკულების შეკრებაში და ნეიროტრანსმიტერ ეგზოციტოზში. თაგვებში ეპილეფსიის აუდიოგენურ მოდელში, ლევეტირაცეტამი და მასთან დაკავშირებული ანალოგები აკავშირებენ მათ ხარისხობრივ კავშირს სინაფსური ვეზიკულის პროტეინ 2A-სთან მათ ანტიეპილეფსიური დამცავი ეფექტებით. ეს შედეგები ვარაუდობს, რომ ლევეტირაცეტამის და სინაფსური ვეზიკულის პროტეინის 2A-ს შორის ურთიერთქმედება ხელს უწყობს პრეპარატის მოქმედების ანტიეპილეფსიური მექანიზმს.

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები

ცხოველთა სხვადასხვა მოდელებში ნაჩვენებია, რომ ლევეტირაცეტამი აძლიერებს დაცვას ნაწილობრივი და პირველადი გენერალიზებული ეპილეფსიური კრუნჩხვისგან, პროკონვულსიური ეფექტების გარეშე. მისი პირველადი მეტაბოლიტი არააქტიურია. ადამიანებში აქტივობამ როგორც ნაწილობრივი, ისე გენერალიზებული ეპილეფსიის პირობებში (ეპილეფსიური გამონადენი/ფოტოპაროქსიზმული პასუხი) დაადასტურა ლევეტირაცეტამის ფართო სპექტრის ფარმაკოლოგიური პროფილი.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

პარციალური კრუნჩხვების დამხმარე მკურნალობისას მეორადი გენერალიზაციით ან მის გარეშე ეპილეფსიის მქონე 4 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებსა და მოზრდილებში.

ლევეტირაცეტამის ეფექტურობა მოზრდილებში 1000 მგ, 2000 მგ ან 3000 მგ დღეში დაყოფილი ორ თანაბარ დოზებად შეყვანილი იყო 3 ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევაში 18 კვირამდე მკურნალობის ხანგრძლივობით. პაციენტთა პროცენტი, რომლებსაც განუვითარდათ 50% ან მეტით შემცირება საწყისთან შედარებით, პარციალური კრუნჩხვების ყოველკვირეული სიხშირის ფიქსირებული დოზის მიღებისას (12/14 კვირა) შეადგენდა 27.7%, 31.6% და 31.6%, შესაბამისად, ხოლო პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ 1000 მგ, 2000 მგ, ან 3000 მგ ლევეტირაცეტამს შეადგენდა 41.3% და მათში, ვინც იღებდა პლაცებოს 12.6% გაერთიანებულ ანალიზში.

პედიატრიული პოპულაცია

ლევეტირაცეტამის ეფექტურობა პედიატრიულ პაციენტებში (4-16 წლის) განისაზღვრა 14-კვირიან, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობდა 198 პაციენტი. ამ კვლევაში პაციენტები იღებდნენ ლევეტირაცეტამს ფიქსირებული დოზით 60 მგ/კგ/დღეში (ორ დღიურ დოზად).

პარციალური კრუნჩხვების ყოველკვირეული სიხშირის 50%-ით ან მეტი შემცირება საწყის მაჩვენებელთან შედარებით დაფიქსირდა ლევეტირაცეტამით ნამკურნალები პაციენტების 44.6%-ში და პლაცებოთი მკურნალი პაციენტების 19.6%-ში. გრძელვადიანი მკურნალობით, პაციენტების 11.4%-მა მიაღწია კრუნჩხვის თავისუფლებას მინიმუმ 6 თვის განმავლობაში და 7.2%-ს მიაღწია კრუნჩხვის თავისუფლებას მინიმუმ 1 წლის განმავლობაში.

ლევეტირაცეტამის ეფექტურობა პედიატრიულ პაციენტებში (1 თვიდან 4 წლამდე ასაკის) განისაზღვრა ორმაგად ბრმა პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობდა 116 პაციენტი და მკურნალობის ხანგრძლივობა შეადგენდა 5 დღეს. ამ კვლევაში პაციენტებს ენიშნებოდათ პერორალური ხსნარის დღიური დოზა 20 მგ/კგ, 25 მგ/კგ, 40 მგ/კგ ან 50 მგ/კგ ასაკობრივი ტიტრების დიაგრამების მიხედვით. ასევე ამ კვლევაში, დოზა იყო 20 მგ/კგ/დღეში ტიტრირებული 40 მგ/კგ/დღეში 1 თვიდან 6 თვემდე ასაკის ჩვილებში და 50 მგ/კგ/დღეში ჩვილებში და ბავშვებში 6 თვიდან ნაკლები 4 წლის ასაკში გამოყენებული იყო ტიტრირებული დოზა 25 მგ/კგ/დღეში. მთლიანი დღიური დოზა შეყვანილი იყო დღეში ორჯერ.

ეფექტურობის პირველადი საზომია პაციენტის რეაგირების მაჩვენებელი, რომელიც შეფასებულია 48-საათიანი ვიდეო-ეეგ-ის გამოყენებით ბრმა ცენტრული მკითხველით (პაციენტთა პროცენტი, რომლებშიც ნაწილობრივი კრუნჩხვების საშუალო დღიური სიხშირე შემცირდა საწყისიდან დაახლოებით 50%-ით). ეფექტურობის ანალიზი მოიცავდა 109 პაციენტს, რომლებსაც ჩაწერილი ჰქონდათ მინიმუმ 24 საათი ვიდეო-EEG როგორც საწყის, ასევე შეფასების პერიოდში. ლევეტირაცეტამით ნამკურნალები პაციენტების 43.6% და პლაცებოთი ნამკურნალები პაციენტების 19.6% ითვლებოდა პაციენტებად, რომლებშიც გამოვლინდა პასუხი. შედეგები თანმიმდევრულია ყველა ასაკობრივ ჯგუფში. ხანგრძლივი მკურნალობით, პაციენტთა 8.6%-ს არ ჰქონდა კრუნჩხვები მინიმუმ 6 თვის განმავლობაში და 7.8%-ს არ ჰქონდა კრუნჩხვები მინიმუმ 1 წლის განმავლობაში.

1 წელზე უმცროსი ოცდათხუთმეტი ჩვილი პარციალური კრუნჩხვით მონაწილეობდა პლაცებოზე კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, რომელთაგან მხოლოდ 13 იყო 6 თვეზე უმცროსი.

მონოთერაპია პარციალური კრუნჩხვების მკურნალობის მიზნით მეორადი გენერალიზაციით ან მის გარეშე 16 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში ახლად დიაგნოზირებული ეპილეფსიით

ლევეტირაცეტამის მონოთერაპიის ეფექტურობა განისაზღვრა ორმაგად ბრმა, პარალელური ჯგუფის, არასრულფასოვნების კვლევაში კონტროლირებადი გამოთავისუფლების (CR) კარბამაზეპინთან შედარებით 16 წლის და უფროსი ასაკის 576 პაციენტში ახალი ან ახლახან დიაგნოზირებული ეპილეფსიით. კვლევაში ჩართული იყო მხოლოდ არაპროვოცირებული ფოკალური კრუნჩხვების ან გენერალიზებული ტონურ-კლონური კრუნჩხვების მქონე პაციენტები. პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ ან 400-1200 მგ/დღეში კარბამაზეპინზე-CR ან 1000-3000 მგ/დღეში ლევეტირაცეტამზე და მკურნალობა გაგრძელდა 121 კვირამდე, პასუხის მიხედვით.

კრუნჩხვებისაგან ექვსთვიანი თავისუფალი პერიოდი მიღწეული იქნა პაციენტების 73%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ლევეტირაცეტამით და პაციენტების 72.8%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ კარბამაზეპინ-CR-ით. მორგებული აბსოლუტური სხვაობა მკურნალობას შორის იყო 0.2% (95% CI: -7.8 8.2). სუბიექტების ნახევარზე მეტი დარჩა კრუნჩხვების გარეშე 12 თვის განმავლობაში (სუბიექტების 56.6% და 58.5%, რომლებიც იღებდნენ ლევეტირაცეტამს და კარბამაზეპინ-CR, შესაბამისად).

კვლევაში, რომელიც ასახავს კლინიკურ პრაქტიკას, თანმხლები ანტიეპილეფსიური საშუალებების მიღება შეწყდა პაციენტთა შეზღუდულ რაოდენობაში (69 ზრდასრული პაციენტიდან 36), რომლებიც რეაგირებდნენ ლევეტირაცეტამით დამხმარე თერაპიაზე.

მიოკლონური კრუნჩხვების დამხმარე მკურნალობა 12 წელზე უფროსი ასაკის მოზარდებში და მოზრდილებში ნიუველინური მიოკლონური ეპილეფსიით.

ლევეტირაცეტამის ეფექტურობა განისაზღვრა 16 კვირიან, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევაში 12 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, იდიოპათიური გენერალიზებული ეპილეფსიით სხვადასხვა სინდრომებში მიოკლონური კრუნჩხვით. პაციენტთა უმრავლესობას ჰქონდა არასრულწლოვანთა მიოკლონური ეპილეფსია. ლევეტირაცეტამის დოზა, რომელიც შეყვანილია ამ კვლევაში, არის სულ 3000 მგ/დღეში დაყოფილი ორ თანაბარ დოზად.

ლევეტირაცეტამით ნამკურნალები პაციენტების 58.3%-ს და პლაცებოს მკურნალ პაციენტების 23.3%-ს აღენიშნებოდა მიოკლონური კრუნჩხვების მინიმუმ 50%-ით ყოველკვირეული შემცირება. გრძელვადიანი მკურნალობით, პაციენტების 28.6% იყო მიოკლონური კრუნჩხვების გარეშე სულ მცირე 6 თვის განმავლობაში და 21.0% იყო მიოკლონური კრუნჩხვების გარეშე სულ მცირე 1 წლის განმავლობაში.

პირველადი გენერალიზებული ტონურ-კლონური კრუნჩხვების დამხმარე მკურნალობა მოზარდებში და 12 წელზე უფროსი ასაკის მოზარდებში იდიოპათიური გენერალიზებული ეპილეფსიით.

ლევეტირაცეტამის ეფექტურობა განისაზღვრა 24-კვირიან, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევაში მოზრდილებში, მოზარდებსა და იდიოპათიური გენერალიზებული ეპილეფსიის მქონე ბავშვების შეზღუდულ რაოდენობაში, რომლებსაც აღენიშნებოდაათ პირველადი გენერალიზებული ტონურ-კლონური (PJTC) კრუნჩხვების სხვადასხვა სინდრომები (არასრულწლოვანთა მიოკლონური ეპილეფსია, არასრულწლოვანთა აბსანს-ეპილეფსია, ბავშვთა აბსანს-ეპილეფსია ან ეპილეფსია დიდი კრუნჩხვით გაღვიძებისთანავე). ლევეტირაცეტამის დოზა ამ კვლევაში იყო 3000 მგ/კგ/დღეში, დაყოფილი ორ თანაბარ დოზად, მოზარდებისთვის და მოზრდილებისთვის, ან 60 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი ორ თანაბარ დოზად, ბავშვებისთვის.

PJTK კრუნჩხვების ყოველკვირეული სიხშირის მინიმუმ 50%-ით შემცირება დაფიქსირდა ლევეტირაცეტამით ნამკურნალები პაციენტების 72.2%-ში და პლაცებოთი მკურნალი პაციენტების 45.2%-ში. გრძელვადიანი მკურნალობით, პაციენტთა 47.4% იყო ტონურ-კლონური კრუნჩხვების გარეშე სულ მცირე 6 თვის განმავლობაში და 31.5% იყო ტონურ-კლონური კრუნჩხვების გარეშე სულ მცირე 1 წლის განმავლობაში.

  • 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

ზოგადი მახასიათებლები

ლევეტირაცეტამის, მაღალი ხსნადობის და გამტარიანობის მქონე ნივთიერების ფარმაკოკინეტიკური პროფილი ხაზოვანია და აქვს დაბალი ინდივიდუალური ან ინტერინდივიდუალური ცვალებადობა. განმეორებითი გამოყენებისას კლირენსი არ იცვლება. არ არსებობს სქესის, რასის ან ცირკადული ცვალებადობის მოქმედი მტკიცებულება. ფარმაკოკინეტიკური პროფილი მსგავსია ჯანმრთელ მოხალისეებსა და ეპილეფსიის მქონე პაციენტებს შორის.

მისი სრული და ხაზოვანი აბსორბციის წყალობით, ლევეტირაცეტამის პლაზმური დონე შეიძლება განისაზღვროს მისი პერორალური დოზის მიხედვით, გამოხატული მგ/კგ სხეულის მასაზე. ამიტომ არ არის საჭირო პლაზმური დონის მონიტორინგი.

აშკარა კავშირი ნერწყვისა და პლაზმის კონცენტრაციებს შორის აღინიშნება მოზრდილებში და ბავშვებში (პერორალური ხსნარის მიღებიდან 4 საათის შემდეგ და ნერწყვის/პლაზმის კონცენტრაციის თანაფარდობა პერორალური ტაბლეტისთვის არის 1-დან 1,7-მდე).

აბსორბცია

ლევეტირაცეტამი სწრაფად შეიწოვება პერორალური მიღების შემდეგ და მისი აბსოლუტური პერორალური ბიოშეღწევადობა უახლოვდება 100%-ს. მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა მიღებიდან 1,3 საათის შემდეგ. წონასწორული მდგომარეობა მიიღწევა დღეში ორჯერ გამოყენების ორი დღის შემდეგ. პიკური კონცენტრაციები (Cmax) 1000 მგ ერთჯერადი დოზის და 1000 მგ ორჯერ დღეში შეყვანის შემდეგ იყო, 31 და 43 მიკროგრამი/მლ, შესაბამისად. მისი შეწოვა არ არის დამოკიდებული დოზაზე და საკვები არ ახდენს გავლენას.

განაწილება

არ არსებობს ინფორმაცია ადამიანებში ქსოვილების განაწილების შესახებ. ლევეტირაცეტამის და მისი პირველადი მეტაბოლიტის პლაზმის ცილებთან შეკავშირება არ არის მნიშვნელოვანი (<10%). განაწილების მოცულობა არის დაახლოებით 0,5-0,7 ლ/კგ, რაც ახლოსაა სხეულის წყლის მთლიან მოცულობასთან.

ბიოტრანსფორმაცია

ლევეტირაცეტამი ადამიანებში ინტენსიურად არ მეტაბოლიზდება. ძირითადი მეტაბოლური გზა (დოზის 24%) არის აცეტამიდის ჯგუფის ფერმენტული ჰიდროლიზი. ღვიძლის ციტოქრომ P450 იზოფორმები არ თამაშობენ როლს ucb L057 პირველადი მეტაბოლიტის ფორმირებაში. აცეტამიდის ჯგუფის ჰიდროლიზი გაზომვადია ბევრ ქსოვილში, მათ შორის სისხლის უჯრედებში. Ucb L057 მეტაბოლიტი არ არის ფარმაკოლოგიურად აქტიური.

ასევე გამოვლინდა ორი უმნიშვნელო მეტაბოლიტი. პირველი, დოზის 1.6% პიროლიდონის რგოლის ჰიდროქსილაციით; დოზის დანარჩენი 0.9% მიღებული იყო პიროლიდონის რგოლის გახსნით. სხვა დაუდგენელი ნაერთები შეადგენდნენ დოზის მხოლოდ 0.6%-ს.

ლევეტირაცეტამს ან მის პირველად მეტაბოლიტს შორის in vivo არ იყო გამოვლენილი ენანტიომერული კონვერტაცია.

ლევეტირაცეტამი და მისი პირველადი მეტაბოლიტი in vitro არ თრგუნავს ადამიანის ღვიძლის ციტოქრომ P450 იზოფორმების (CYP3A4, 2A6, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 და 1A2), გლუკურონილტრანსფერაზას (UGT1A6 და UGT1A6) აქტივობას. გარდა ამისა, ლევეტირაცეტამი არ ახდენს გავლენას ვალპროის მჟავას ინ ვიტრო გლუკურონიდაციაზე. ლევეტირაცეტამი არ ახდენს გავლენას CYP1A2, SULT1E1 ან UGT1A1 აქტივობაზე ადამიანის ღვიძლის უჯრედების კულტურებში. ლევეტირაცეტამმა გამოიწვია CYP2B6 და CYP3A4-ის უმნიშვნელო ინდუქცია. In vitro მონაცემები და in vivo ურთიერთქმედების მონაცემები ორალურ კონტრაცეპტივებთან, დიგოქსინთან და ვარფარინთან მიუთითებს, რომ არ არის მოსალოდნელი მნიშვნელოვანი ფერმენტის ინდუქცია in vivo. აქედან გამომდინარე, მოსალოდნელი არ არის კეპრას ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებზე ან სხვა პრეპარატის ზეგავლენა კეპრაზე.

ელიმინაცია

პლაზმაში ნახევარგამოყოფის პერიოდი მოზრდილებში შეადგენს 7±1 საათს და არ იცვლება დოზის, მიღების გზით ან განმეორებითი მიღების მიხედვით. სხეულის საერთო კლირენსი არის 0,96 მლ/წთ/კგ.

საშუალოდ, მიღებული დოზის 95% გამოიყოფა ორგანიზმიდან შარდით (დოზის დაახლოებით 93% გამოიყოფა 48 საათის განმავლობაში). დოზის მხოლოდ 0,3% გამოიყოფა განავლით.

ლევეტირაცეტამის და მისი პირველადი მეტაბოლიტის კუმულაციური შარდით გამოყოფა შეადგენს დოზის 66%-ს და 24%-ს, შესაბამისად, პირველი 48 საათის განმავლობაში. ლევეტირაცეტამის და ucb L057 თირკმლის კლირენსი არის 0.6 და 4.2 მლ/წთ/კგ, შესაბამისად. ეს აჩვენებს, რომ ლევეტირაცეტამი გამოიყოფა გლომერულური ფილტრაციით და შემდგომი მილაკოვანი რეაბსორბციით, ხოლო მისი პირველადი მეტაბოლიტი გამოიყოფა აქტიური მილაკოვანი სეკრეციით გლომერულური ფილტრაციის გარდა. ლევეტირაცეტამის ელიმინაცია დაკავშირებულია კრეატინინის კლირენსთან.

პაციენტების სპეციალური მახასიათებლები

თირკმელების/ღვიძლის უკმარისობა

როგორც ლევეტირაცეტამის, ასევე მისი პირველადი მეტაბოლიტის აშკარა სხეულის კლირენსი დაკავშირებულია კრეატინინის კლირენსთან. ამიტომ, თირკმლის ზომიერი და მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში რეკომენდებულია კეპრას დღიური დოზის კორექტირება კრეატინინის კლირენსის საფუძველზე. (იხილეთ ნაწილი 4.2 დოზირება და მიღების მეთოდი). მოზრდილ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ანურიული თირკმელების დაავადების ბოლო სტადია, ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 25 და 3,1 საათს ინტერდიალიზის და დიალიზის პერიოდში, შესაბამისად. ლევეტირაცეტამის ფრაქციული მოცილება ტიპიური 4-საათიანი დიალიზის დროს არის 51%.

ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში ლევეტირაცეტამის კლირენსის ცვლილება არ შეინიშნება. ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში ნაჩვენებია ლევეტირაცეტამის კლირენსის 50%-ზე მეტი შემცირება თირკმლის თანმხლები ფუნქციის დარღვევის გამო (იხილეთ ნაწილი 4.2 დოზირება და მიღების მეთოდი).

პედიატრიული პოპულაცია

ბავშვები (4-12 წელი)

6-12 წლის ასაკის ბავშვებში ეპილეფსიის მქონე ბავშვებში 20 მგ/კგ ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ, ლევეტირაცეტამის ნახევარგამოყოფის პერიოდი პლაზმაში შეადგენს 6 საათს. პრეპარატის აშკარა სხეულის წონის მიხედვით მორგებული კლირენსი დაახლოებით 30%-ით მეტია ეპილეფსიის მქონე მოზრდილებში.

4-დან 12 წლამდე ასაკის ეპილეფსიის მქონე ბავშვებში 20-დან 60 მგ/კგ/დღეში განმეორებითი პერორალური დოზირების შემდეგ, ლევეტირაცეტამი სწრაფად შეიწოვება. მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია აღინიშნება მიღებიდან 0,5-დან 1,0 საათამდე. დაფიქსირდა დოზის პროპორციული და ხაზოვანი მატება მრუდის ქვეშ მდებარე ფართობისთვის და პლაზმის პიკური კონცენტრაციისთვის. ელიმინაციის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 5 საათს. სხეულის კლირენსი არის 1,1 მლ/წთ/კგ.

გერიატრიული პოპულაცია

ხანდაზმულებში ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება დაახლოებით 40%-ით (10-11 საათი) ამ პოპულაციაში თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების გამო. (იხილეთ ნაწილი 4.2 დოზირება და მიღების მეთოდი).

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · პროდუქტის მახასიათებლები (ექიმისთვის)

კეპრა 500 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები

UCB PHARMA

პროდუქტის მოკლე მახასიათებლები

  • სამკურნალო საშუალების დასახელება

კეპრა 500 მგ აპკით შემოგარსული ტაბლეტი

  • თვისობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება

თითოეული შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს:

500 მგ ლევეტირაცეტამს.

დამხმარე ნივთიერებები: დამხმარე ნივთიერებებისთვის იხილეთ ნაწილი 6.1.

  • ფარმაცევტული ფორმა

აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი.

ყვითელი, წაგრძელებული ფორმის, აპკით დაფარული ტაბლეტი, ერთ მხარეზე გამყოფი ღარით, ღარის ერთ ნახევარზე ამოტვიფრულია წარწერა "ucb" , ხოლო მეორე ნახევარზე ნაბეჭდი "500".

ღარი განკუთვნილია მხოლოდ ტაბლეტის გადაყლაპვის გაადვილების მიზნით გატეხვისთვის და არა ტაბლეტის თანაბარ დოზებად გაყოფისათვის.

  • კლინიკური მახასიათებლები
  • 1. თერაპიული ჩვენებები

გამოიყენება დამხმარე თერაპიის სახით პარციალური კრუნჩხვების დროს მეორადი გენერალიზაციით ან მის გარეშე 4 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებსა და მოზრდილებში,

როგორც დამატებითი მკურნალობა მიოკლონური კრუნჩხვების დროს იუვენილური მიოკლონური ეპილეფსიის მქონე 12 წელზე უფროსი ასაკის მოზარდებსა და მოზრდილებში,

როგორც დამატებითი მკურნალობა პირველადი გენერალიზებული ტონურ-კლონური კრუნჩხვების დროს 12 წელზე მეტი ასაკის მოზარდებსა და მოზრდილებში იდიოპათიური გენერალიზებული ეპილეფსიით,

იგი გამოიყენება მონოთერაპიის სახით პარციალური კრუნჩხვების სამკურნალოდ მეორადი გენერალიზაციით ან მის გარეშე 16 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში.

  • 2. დოზირება და მიღების წესი

დოზირება/გამოყენების სიხშირე და ხანგრძლივობა

მთლიანი დღიური დოზა უნდა დაიყოს ორ თანაბარ დოზად.

მონოთერაპია

მოზრდილებში და 16 წელზე უფროსი ასაკის მოზარდებში

რეკომენდებული საწყისი დოზა იგივეა, რაც დამატებითი მკურნალობისთვის (მოცემულია ქვემოთ).

დამატებითი მკურნალობა

მოზრდილები (18 წელი) და მოზარდები (12-17 წელი) 50 კგ და მეტი წონით.

საწყისი სამკურნალო დოზაა 500 მგ ორჯერ დღეში. ამ დოზის დაწყება შესაძლებელია მკურნალობის პირველივე დღიდან. თუმცა, ექიმმა შეიძლება დანიშნოს უფრო დაბალი საწყისი დოზა, 250 მგ ორჯერ დღეში შეტევების შემცირების შესაფასებლად შესაძლო გვერდითი ეფექტების გათვალისწინებით. ეს დოზა შეიძლება გაიზარდოს 500 მგ-მდე დღეში ორჯერ ორი კვირის შემდეგ. კლინიკური პასუხისა და ტოლერანტობის მიხედვით, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 1500 მგ-მდე დღეში ორჯერ. დოზირება შეიძლება გაიზარდოს ან შემცირდეს 250 მგ-ით ან 500 მგ-ით ორჯერ დღეში ყოველ 2-4 კვირაში.

4-11 წლის ბავშვები და 50 კგ-ზე ნაკლები წონის მოზარდები (12-17 წელი)

4 წლამდე ასაკის ბავშვებისთვის და ჩვილებისთვის რეკომენდებულია კეპრას პერორალური ხსნარის გამოყენება.

საწყისი სამკურნალო დოზა შეადგენს 10 მგ/კგ ორჯერ დღეში.

კლინიკური პასუხისა და ტოლერანტობის მიხედვით, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 30 მგ/კგ-მდე დღეში ორჯერ. დოზის ცვლილებები შეიძლება გაიზარდოს ან შემცირდეს ყოველ 2 კვირაში, იმ პირობით, რომ დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 10 მგ/კგ ორჯერ დღეში. ყველა ჩვენებისთვის უნდა იქნას გამოყენებული ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზა.

50 კგ და მეტი წონის ბავშვებში დოზა იგივეა, რაც მოზრდილებში ყველა ჩვენებისთვის. ყველა ჩვენებისთვის იხილეთ ნაწილი მოზრდილები (18 წელი) და მოზარდები (12-17 წელი) 50 კგ და მეტი წონით.

ექიმმა უნდა დანიშნოს ყველაზე შესაფერისი ფარმაცევტული ფორმა და დოზა სხეულის წონისა და დოზის მიხედვით.

რეკომენდებული დოზა ბავშვებისთვის და მოზარდებისთვის

წონა

საწყისი დოზა:

10 მგ/კგ ორჯერ დღეში

მაქსიმალური დოზა:

30 მგ/კგ ორჯერ დღეში

15 კგ (1)

150 მგ ორჯერ დღეში

450 მგ ორჯერ დღეში

20 კგ (1)

200 მგ ორჯერ დღეში

600 მგ ორჯერ დღეში

25 კგ

250 მგ ორჯერ დღეში

750 მგ ორჯერ დღეში

50 კგ-ზე მეტი (2)

500 მგ ორჯერ დღეში

1500 მგ ორჯერ დღეში

(1) რეკომენდირებულია, რომ ბავშვებმა 25 კგ-ზე ნაკლები სხეულის მასით დაიწყონ მკურნალობა კეპრას 100 მგ/მლ პერორალური ხსნარით.

(2) 50 კგ და მეტი წონის ბავშვებისა და მოზარდებისთვის დოზა იგივეა, რაც მოზრდილებში.

მკურნალობის შეწყვეტა

ამჟამად ხელთ არსებული კლინიკური გამოცდილების საფუძველზე რეკომენდებულია კეპრას მკურნალობის შეწყვეტა დოზის თანდათანობითი შემცირებით. (მაგალითად: მოზრდილებში და 50 კგ-ზე მეტი წონით მოზარდებში მცირდება 2 x 500 მგ/დღეში ყოველ 2-4 კვირაში; 50 კგ-ზე ნაკლები წონის ბავშვებისა და მოზარდებისთვის დოზა მცირდება ყოველ 2 კვირაში არაუმეტეს 2 x 10 მგ/კგ/დღეში).

გამოყენების მეთოდი

გარსით დაფარული ტაბლეტები უნდა მიიღოთ პერორალურად და გადაყლაპოთ საკმარისი რაოდენობის წყალთან ერთად. მისი მიღება შესაძლებელია ჭამის დროს ან მის გარეშე. ლევეტირაცეტამმა შეიძლება დატოვოს მწარე გემო პერორალური მიღების შემდეგ.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

თირკმელების/ღვიძლის უკმარისობა

დღიური დოზა შეირჩევა ინდივიდუალურად თირკმლის ფუნქციის მიხედვით. ზრდასრული პაციენტებისთვის გამოიყენება შემდეგი ცხრილი და ხდება დოზის კორექტირება, როგორც ეს მოცემულია ცხრილში. ამ დოზირების ცხრილის გამოსაყენებლად, პაციენტის კრეატინინის კლირენსი (CLcr) უნდა გამოითვალოს მლ/წთ-ში. 50 კგ და მეტი წონის მოზრდილებისა და მოზარდებისთვის CLcr მლ/წთ მნიშვნელობა გამოითვლება შრატის კრეატინინის (მგ/დლ) მნიშვნელობის ქვემოთ მოცემულ ფორმულაში ჩასმით.

[140-ასაკი (წელი)] x წონა (კგ)

CLcr (mL/წთ) =

_____________________________

[x 0.85 (ქალებში)]

72 x შრატის კრეატინინი (მგ/დლ)

შემდეგ CLcr რეგულირდება სხეულის ზედაპირის ფართობისთვის (BSA) შემდეგნაირად:

CLcr (მლ/წთ)

CLcr (მლ/წთ/1,73 მ2) =

_________________________

x 1.73

VYA ნებაყოფლობით (მ2)

დოზის კორექცია მოზრდილებში და 50 კგ-ზე მეტი წონის მქონე მოზარდებში თირკმლის ფუნქციის დარღვევით

ჯგუფი

კრეატინინის კლირენსი

(მლ/წთ/1,73 მ2)

დოზა და დოზის სიხშირე

ნორმალური

> 80

500-1500 მგ ორჯერ დღეში

მსუბუქი

50-79

500-1500 მგ ორჯერ დღეში

საშუალო

30-49

250-750 მგ ორჯერ დღეში

მძიმე

< 30

250-500 მგ ორჯერ დღეში

თირკმელების უკმარისობის ბოლო სტადია და დიალიზზე მყოფ პაციენტებში (1)

-

500-1000 მგ დღეში ერთხელ (2)

(1) ლევეტირაცეტამით მკურნალობის პირველ დღეს რეკომენდირებულია დატვირთვის დოზა 750 მგ.

(2) დიალიზის შემდეგ რეკომენდებულია დამატებითი დოზა 250-500 მგ.

ვინაიდან ლევეტირაცეტამის კლირენსი დაკავშირებულია თირკმლის ფუნქციასთან, თირკმლის უკმარისობის მქონე ბავშვებში ლევეტირაცეტამის დოზა უნდა დარეგულირდეს თირკმლის ფუნქციის მიხედვით. ეს რეკომენდაცია ეფუძნება თირკმელების უკმარისობის მქონე ზრდასრულ პაციენტებში ჩატარებულ კვლევას.

CLcr მლ/წთ/1,73 მ2 შეიძლება შეფასდეს შრატის კრეატინინის (მგ/დლ) განსაზღვრის საფუძველზე შემდეგი ფორმულის გამოყენებით (შვარცის ფორმულა) ახალგაზრდა მოზარდებისა და ბავშვებისთვის:

სიმაღლე (სმ) x ks

CLcr (მლ/წთ/1,73 მ2) =

_________________________

შრატის კრეატინინი (მგ/დლ)

ks= 0,55 13 წლამდე ასაკის ბავშვებში და მოზარდ ქალებში;

ks=0.7 მოზარდ მამაკაცებში

დოზის კორექცია ბავშვებში და მოზარდებში 50 კგ-ზე ნაკლები წონის მქონე პაციენტებში და თირკმლის ფუნქციის დარღვევით

ჯგუფი

კრეატინინის კლირენსი

(მლ/წთ/1,73 მ2)

დოზა და დოზის სიხშირე (1)

4 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვები და 50 კგ-ზე ნაკლები წონის მოზარდები

ნორმალური

>80

10-30 მგ/კგ ორჯერ დღეში

(0.10-0.30 მლ/კგ)

მსუბუქი

50-79

10-20 მგ/კგ ორჯერ დღეში

(0.10-0.20მლ/კგ)

საშუალო

30-49

5-15 მგ/კგ ორჯერ დღეში

(0,05-0,15 მლ/კგ)

რთული

< 30

5-10 მგ/კგ ორჯერ დღეში

(0,05-0,10მლ/კგ)

თირკმლის ბოლო სტადიის უკმარისობის მქონე და დიალიზზე მყოფ პაციენტებში

-

10-20 მგ/კგ დღეში ერთხელ

(0.10-0.20 მლ/კგ) (2) (3)

(1) კეპრას პერორალური ხსნარი უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებისთვის, რომლებსაც უჭირთ ტაბლეტების გადაყლაპვა და 250 მგ-ზე ნაკლები დოზებისთვის და თუ რეკომენდებული დოზა ვერ მიიღება 250 მგ დოზის ერთზე მეტი ტაბლეტის მიღებით.

(2) ლევეტირაცეტამით მკურნალობის პირველ დღეს რეკომენდებულია დატვირთვის დოზა 15 მგ/კგ (0.15 მლ/კგ).

(3) დიალიზის შემდეგ რეკომენდებულია დამატებითი დოზა 5-10 მგ/კგ (0,05-0,10 მლ/კგ).

ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის. ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში კრეატინინის კლირენსი შეიძლება ადეკვატურად არ ასახავდეს თირკმლის უკმარისობას. ამიტომ, რეკომენდებულია დღიური შემანარჩუნებელი დოზის 50%-ით შემცირება იმ შემთხვევებში, როდესაც კრეატინინის კლირენსი არის <60 მლ/წთ/1,73 მ2.

პედიატრიული პოპულაცია

კეპრა გარსით დაფარული ტაბლეტი არ გამოიყენება 4 წლამდე ასაკის ბავშვებში. კეპრას პერორალური ხსნარი წარმოადგენს წამლის ფორმას, რომელიც გამოიყენება 4 წლამდე ასაკის ბავშვებში. გარდა ამისა, ტაბლეტების ამჟამინდელი დოზირების სიძლიერე არ არის შესაფერისი 25 კგ-მდე ბავშვების საწყისი მკურნალობისთვის, ყლაპვის გაძნელების მქონე პაციენტებისთვის და 250 მგ-ზე დაბალი დოზებისთვის. ყველა ამ შემთხვევაში უნდა იქნას გამოყენებული კეპრას პერორალური ხსნარი.

კეპრას ეფექტურობა და უსაფრთხოება მონოთერაპიის მკურნალობისას ბავშვებში და 16 წლამდე მოზარდებში, დადგენილი არ არის. ამ მიზეზით, ის არ გამოიყენება როგორც მონოთერაპია 16 წლამდე ბავშვებში და მოზარდებში.

გერიატრიული პოპულაცია

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი ასაკის) რეკომენდებულია დოზის კორექცია, თუ თირკმლის ფუნქცია დაქვეითებულია (იხილეთ ნაწილი 4.2 დოზირება და მიღების მეთოდი, თირკმლის/ღვიძლის უკმარისობა).

  • 3. უკუჩვენებები

ლევეტირაცეტამი უკუნაჩვენებია მათთვის, ვისაც აქვს ჰიპერმგრძნობელობა პიროლიდონის სხვა წარმოებულების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომლებიც ჩამოთვლილია 6.1 ნაწილში.

  • 4. სპეციალური გაფრთხილებები გამოყენების შესახებ და სიფრთხილის ზომები

თირკმლის მწვავე დაზიანება

ლევეტირაცეტამის გამოყენება ძალიან იშვიათად ასოცირდება თირკმლის მწვავე დაზიანებასთან, რომელიც იწყება რამდენიმე დღიდან რამდენიმე თვემდე.

თირკმლის უკმარისობა

თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში შეიძლება საჭირო გახდეს დოზის კორექცია. ამიტომ, ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის რეკომენდებულია დოზის შერჩევისას პირველ რიგში მათი თირკმლის ფუნქციის შეფასება (იხილეთ ნაწილი 4.2 დოზირება და მიღების მეთოდი).

სისხლის უჯრედების რაოდენობა

ზოგადად აღწერილია სისხლის უჯრედების რაოდენობის შემცირების იშვიათი შემთხვევები (ნეიტროპენია, აგრანულოციტოზი, ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია და პანციტოპენია) მკურნალობის დასაწყისში ლევეტირაცეტამის მიღებასთან ერთად. რეკომენდირებულია სისხლის სრული დათვლა პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ძლიერი დაღლილობა, პირექსია, მორეციდივე ინფექციები ან კოაგულაციის დარღვევები (იხ. ნაწილი 4.8 არასასურველი ეფექტები).

სუიციდი

სუიციდი, სუიციდის მცდელობა და სუიციდური აზრები და ქცევა დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ანტიეპილეფსიური საშუალებებით (ლევეტირაცეტამის ჩათვლით). ანტიეპილეფსიური პრეპარატების რანდომიზებული პლაცებოზე კონტროლირებადი კვლევების მეტა-ანალიზმა აჩვენა სუიციდური აზრებისა და ქცევის რისკის მცირე ზრდა. ამ რისკის მექანიზმი უცნობია. ამიტომ, პაციენტები უნდა იყვნენ მჭიდრო მონიტორინგის ქვეშ დეპრესიის სიმპტომების, სუიციდური აზრებისა და ქცევის გამოვლენაზე და უნდა განიხილებოდეს შესაბამისი მკურნალობა. როდესაც დეპრესიის სიმპტომები, სუიციდური აზრები და ქცევა ვლინდება, პაციენტს და მის ახლობლებს უნდა მიეცეს რჩევა, მიმართონ სამედიცინო დახმარებას.

უჩვეულო და აგრესიული ქცევა

ლევეტირაცეტამმა შეიძლება გამოიწვიოს ფსიქოზური სიმპტომები და ქცევითი დარღვევები, როგორიცაა გაღიზიანება და აგრესია. პაციენტები, რომლებიც მკურნალობენ ლევეტირაცეტამით, უნდა იმყოფებოდნენ მონიტორინგის ქვეშ ფსიქიატრიული სიმპტომების განვითარებაზე, რომლებიც მოიცავს განწყობის და/ან პიროვნების მნიშვნელოვან ცვლილებებს. თუ ასეთი ქცევა შეინიშნება, უნდა განიხილებოდეს მკურნალობის შესაბამისი კორექტირება ან პრეპარატის თანდათანობითი შეწყვეტა. თუ განიხილება პრეპარატის შეწყვეტა, იხილეთ 4.2 ნაწილი.

კრუნჩხვების გაუარესება

ისევე როგორც სხვა სახის ანტიეპილეფსიური საშუალებების შემთხვევაში, ლევეტირაცეტამმა შეიძლება იშვიათად გააუარესოს კრუნჩხვების სიხშირე ან სიმძიმე. ეს პარადოქსული ეფექტი ძირითადად დაფიქსირდა ლევეტირაცეტამის დაწყებიდან ან დოზის გაზრდიდან პირველი თვის განმავლობაში და შექცევადი იყო მისი შეწყვეტის ან დოზის შემცირებისას. ეპილეფსიის გამწვავების შემთხვევაში პაციენტებს უნდა მიეცეთ რჩევა დაუყოვნებლივ მიმართონ ექიმს.

მაგალითად, ეფექტურობის ნაკლებობა ან კრუნჩხვების გაუარესება დაფიქსირდა ეპილეფსიის მქონე პაციენტებში, რომლებიც ასოცირებულია ძაბვით შეზღუდულ ნატრიუმის არხის ალფა ქვედანაყოფი 8 (SCN8A) მუტაციებთან.

ელექტროკარდიოგრამაზე QT ინტერვალის გახანგრძლივება

პოსტმარკეტინგული მონიტორინგის დროს დაფიქსირდა ეკგ QT ინტერვალის გახანგრძლივების იშვიათი შემთხვევები. ლევეტირაცეტამი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ QTc ინტერვალის გახანგრძლივება, ასევე იმ წამლებთან ერთად მკურნალობისას, რომლებიც გავლენას ახდენენ QTc ინტერვალზე ან სახეზეა უკვე არსებული გულის დაავადება ან ელექტროლიტური დარღვევები.

პედიატრიული პოპულაცია

ტაბლეტის ფორმის სახით კეპრა არ უნდა იქნას გამოყენებული 4 წლამდე ასაკის ბავშვებში. ბავშვებზე არსებული მონაცემები არ აჩვენებს გავლენას პუბერტატზე და ზრდაზე. თუმცა, ბავშვებში მისი გრძელვადიანი ზეგავლენა სწავლაზე, ინტელექტზე, ზრდაზე, ენდოკრინულ ფუნქციაზე, პუბერტატზე და მშობიარობის პოტენციალზე უცნობია.

  • 5. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

ანტიეპილეფსიური სამედიცინო პროდუქტები

მოზრდილებში პრემარკეტინგული კვლევებიდან მიღებული მონაცემები აჩვენებს, რომ ლევეტირაცეტამი არ ახდენს გავლენას არსებული ანტიეპილეფსიური საშუალებების (ფენიტოინი, კარბამაზეპინი, ვალპროის მჟავა, ფენობარბიტალი, ლამოტრიგინი, გაბაპენტინი და პრიმიდონი) შრატში კონცენტრაციაზე და რომ ეს პრეპარატები არ მოქმედებს ლევეტირცეტამის ფარმაკოკინეტიკაზე.

როგორც მოზრდილებში, ასევე პედიატრიულ პაციენტებში არ არსებობს კლინიკურად მნიშვნელოვანი წამლის ურთიერთქმედების მტკიცებულება 60 მგ/კგ/დღეში დოზებით მკურნალობის შემთხვევაში.

ეპილეფსიით დაავადებულ ბავშვებსა და მოზარდებში (4-დან 17 წლამდე) ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედების რეტროსპექტულმა შეფასებამ დაადასტურა, რომ პერორალურად მიღებული ლევეტირაცეტამი არ ახდენდა გავლენას კარბამაზეპინის და ვალპროატის Steady-State-კონცენტრაციაზე. თუმცა, მონაცემები მიუთითებს ლევეტირაცეტამის 20%-ით უფრო მაღალ კლირენსზე ბავშვებში, რომლებიც იღებენ ფერმენტის მაინდუცირებელ ანტიეპილეფსიურ საშუალებებს. დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

პრობენეციდი

პრობენეციდი (500 მგ 4-ჯერ დღეში), პრეპარატი, რომელიც ბლოკავს თირკმელიდან მილაკოვან სეკრეციას, ნაჩვენებია, რომ თრგუნავს ლევეტირაცეტამის თირკმლის კლირენსს, მაგრამ არა მის ძირითად მეტაბოლიტს. ამის მიუხედავად, ამ მეტაბოლიტის კონცენტრაცია რჩება დაბალი.

მეტოტრექსატი

ცნობილია, რომ ლევეტირაცეტამის და მეტოტრექსატის ერთდროული გამოყენება ამცირებს მეტოტრექსატის კლირენსს, რაც იწვევს სისხლში მეტოტრექსატის კონცენტრაციის გაზრდას/გახანგრძლივებას პოტენციურად ტოქსიკურ დონემდე. მეთოტრექსატისა და ლევეტირაცეტამის სისხლში კონცენტრაცია გულდასმით უნდა შემოწმდეს იმ პაციენტებში, რომლებიც ამ ორ პრეპარატს ერთად იყენებენ.

ორალური კონტრაცეპტივები და სხვა ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედებები

ლევეტირაცეტამის 1000 მგ დღიური დოზა არ ცვლის ორალური კონტრაცეპტივების (ეთინილ-ესტრადიოლი, ლევონორგესტრელი) ფარმაკოკინეტიკას და ენდოკრინულ პარამეტრებს (ლუტეინირების ჰორმონი და პროგესტერონი). ლევეტირაცეტამი 2000 მგ/დღეში არ ახდენდა გავლენას დიგოქსინის და ვარფარინის ფარმაკოკინეტიკაზე; პროთრომბინის დრო უცვლელი იყო. დიგოქსინის, ორალური კონტრაცეპტივების და ვარფარინის ერთდროული გამოყენება არ მოქმედებს ლევეტირაცეტამის ფარმაკოკინეტიკაზე.

საფაღარათო საშუალებები

არსებობს ცალკეული შეტყობინებები ლევეტირაცეტამის ეფექტურობის შემცირების შესახებ პერორალურ ლევეტირაცეტამთან და ოსმოსურ საფაღარათო მაკროგოლთან ერთად გამოყენებისას. ამიტომ მაკროგოლის მიღება არ შეიძლება პერორალურად ლევეტირაცეტამის გამოყენებამდე ერთი საათით ადრე ან ერთი საათის შემდეგ.

საკვები და ალკოჰოლი

საკვები არ მოქმედებს ლევეტირაცეტამის შეწოვის ხარისხზე, მაგრამ ოდნავ მცირდება შეწოვის სიჩქარე. არ არსებობს მონაცემები ლევეტირაცეტამის ალკოჰოლთან ურთიერთქმედების შესახებ.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

პედიატრიული პოპულაცია

არ არსებობს კლინიკურად მნიშვნელოვანი წამლის ურთიერთქმედების მტკიცებულება ისევე როგორც მოზრდილებში, ასევე პედიატრიულ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ 60 მგ/კგ/დღეში დოზირებებით.

რეტროსპექტული ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედების შეფასებებმა ეპილეფსიის მქონე ბავშვებსა და მოზარდებში (4-დან 17 წლამდე) დაადასტურა, რომ პერორალური ლევეტირაცეტამით დამხმარე თერაპია არ ახდენს გავლენას კარბამაზეპინის და ვალპროის მჟავას შრატში Steady-State- კონცენტრაციებზე. თუმცა, მონაცემებმა აჩვენა, რომ ფერმენტების გამომწვევი ანტიეპილეფსიური საშუალებები ზრდის ლევეტირაცეტამის კლირენსს ბავშვებში 20%-ით. დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

  • 6. ორსულობა და ლაქტაცია

ზოგადი რეკომენდაციები

ორსულობის კატეგორია: C.

რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალები / ჩასახვის საწინააღმდეგო საშუელებები (კონტრაცეფცია)

კეპრას გამოყენება არ არის რეკომენდებული რეპროდუქციული ასაკის ქალებში, რომლებიც არ იყენებენ ჩასახვის საწინააღმდეგო საშუალებებს, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც კლინიკურად ეს აუცილებელია.

რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებმა უნდა მიმართონ ექიმ-სპეციალისტს. ლევეტირაცეტამით მკურნალობა ხელახლა უნდა შეფასდეს ქალებში, რომლებიც გეგმავენ ორსულობას. როგორც ყველა ანტიეპილეფსიური საშუალების შემთხვევაში, ლევეტირაცეტამით მკურნალობის უეცარი შეწყვეტა თავიდან უნდა იქნას აცილებული, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს უეცარი კრუნჩხვები, რასაც შეიძლება სერიოზული შედეგები მოჰყვეს დედასა და მისი ჯერ არ დაბადებული შვილისთვის. თუკი შესაძლებელია ყოველთვის უფრო სასურველია მონოთერაპია, რადგან მრავალი ანტიეპილეფსიური საშუალებებით მკურნალობა, თანმხლები ანტიეპილეფსიური საშუალებების გამოყენების მიხედვით, დაკავშირებულია თანდაყოლილი მანკების უფრო მაღალ რისკთან მონოთერაპიასთან შედარებით.

ორსულობის პერიოდი

მიუხედავად იმისა, რომ ლევეტირაცეტამის მონოთერაპიის ზემოქმედების ქვეშ მყოფი ორსული ქალების პოსტმარკეტინგული მონაცემების დიდი ნაწილი (1800-ზე მეტი, რომელთაგან 1500-ზე მეტი ექსპოზიცია მოხდა ორსულობის პირველ ტრიმესტრში) არ მიუთითებს ძირითადი თანდაყოლილი მანკების მნიშვნელოვნად გაზრდილ რისკზე, ტერატოგენული რისკი არ შეიძლება იყოს სრულიად გამორიცხული. არსებობს მხოლოდ შეზღუდული მტკიცებულება იმ ბავშვების ნეიროგანვითარების შესახებ, რომლებიც ექვემდებარებოდნენ კეპრას მონოთერაპიას საშვილოსნოში. თუმცა, ხელმისაწვდომი ეპიდემიოლოგიური კვლევები (დაახლოებით 100 ბავშვზე) არ მიუთითებს ნეიროგანვითარების დარღვევების ან შეფერხების რისკზე. მრავალჯერადი ანტიეპილეფსიური საშუალებებით მკურნალობა დაკავშირებულია თანდაყოლილი მანკების შედარებით უფრო მაღალ რისკთან მონოთერაპიასთან შედარებით და ამიტომ უნდა განიხილებოდეს მონოთერაპიის ჩატარება. მცირე განვითარების ცვლილებები შეინიშნებოდა ცხოველთა კვლევებში. (იხ. ნაწილი 5.3 "პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები").

კეპრა არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობისა და რეპროდუქციული ასაკის ქალებში, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც კლინიკურად ეს აუცილებელია. თუ საგულდაგულო ​​განხილვის შემდეგ ჩაითვლება მკურნალობის კლინიკური აუცილებლობა, მაშინ რეკომენდებულია ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზა.

ორსულობის დროს ფიზიოლოგიურმა ცვლილებებმა შეიძლება გავლენა მოახდინოს ლევეტირაცეტამის კონცენტრაციაზე. არსებობს ცნობები ორსულობის დროს ლევეტირაცეტამის კონცენტრაციის შემცირების შესახებ. ეს შემცირება ძირითადად აღინიშნა მესამე ტრიმესტრში (60%-მდე ბაზალური კონცენტრაცია ორსულობამდე). დარწმუნდით, რომ ორსული ქალები, რომლებიც მკურნალობენ ლევეტირაცეტამით, გადიან კლინიკურ მონიტორინგს.

დაავადება შეიძლება გამწვავდეს ანტიეპილეფსიური მკურნალობის შეწყვეტის შედეგად, რაც შეიძლება საზიანო იყოს დედისა და ნაყოფისთვის.

ლაქტაციის პერიოდი

ლევეტირაცეტამი გამოიყოფა დედის რძეში. ამიტომ კეპრათი მკურნალობის დროს ძუძუთი კვება არ არის რეკომენდებული. თუმცა, გადაწყვეტილების მიღებისას, შეწყვიტოთ თუ არა ძუძუთი კვება ან შეწყვიტოთ/თავი ავარიდოთ კეპრათი მკურნალობას, მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ბავშვისთვის ძუძუთი კვების რისკი და კეპრათი მკურნალობის სარგებელი მეძუძური დედისთვის.

რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება

ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ფერტილობაზე არ ხდება ზეგავლენა (იხ. ნაწილი 5.3 "პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები"). კლინიკური მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი, პოტენციური რისკი ადამიანებისთვის უცნობია.

  • 7. ზეგავლენა ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე

ლევეტირაცეტამს აქვს უმნიშვნელო ან ზომიერი გავლენა ავტომობილისა და მექანიზმების მართვის უნარზე. ამიტომ, შესაძლო განსხვავებული ინდივიდუალური მგრძნობელობის გამო შესაძლოა განვითარდეს ძილიანობა ან ცენტრალურ ნერვულ სისტემასთან დაკავშირებული სხვა სიმპტომები, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში ან დოზის გაზრდისას. ამიტომ, პირები, რომლებიც ასრულებენ კვალიფიციურ სამუშაოს, ე.ი. ავტომობილის მძღოლები და მანქანების ოპერატორები აუცილებელია, რომ იყვნენ ფრთხილად. არ არის რეკომენდირებული პაციენტებისთვის სატრანსპორტო საშუალების ან მექანიზმების გამოყენება მანამ, სანამ არ დადგინდება, რომ მათი უნარები ასეთი აქტივობების შესრულებისას არ იქნება შეზღუდული.

  • 8. არასასურველი ეფექტები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

ყველაზე ხშირად დაფიქსირებული გვერდითი რეაქციებია ნაზოფარინგიტი, ძილიანობა, თავის ტკივილი, დაღლილობა და თავბრუსხვევა. ქვემოთ წარმოდგენილი გვერდითი რეაქციების პროფილი ეფუძნება პლაცებოზე კონტროლირებადი კლინიკური კვლევების ანალიზს ყველა ჩვენებაზე, რომელიც ჩატარდა სულ 3416 პაციენტში, რომლებიც მკურნალობდნენ კეპრათი. ეს მონაცემები ეფუძნება შესაბამის ღია ეტიკეტირების გაფართოების კვლევებს, ისევე როგორც ლევეტირაცეტამის გამოყენებას პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებაში. კეპრას უსაფრთხოების პროფილი ყველა ასაკობრივ ჯგუფებში (მოზრდილები და პედიატრიული პაციენტები) და დამტკიცებული ეპილეფსიის ჩვენებებისას ზოგადად იდენტურია.

კლინიკურ კვლევებში (მოზრდილები, მოზარდები, ბავშვები და ჩვილები > 1 თვე) და პრეპარატის მიღების შემდგომ გამოცდილებაში მოხსენებული გვერდითი რეაქციები ჩამოთვლილია ქვემოთ სისტემისა და სიხშირის მიხედვით: ძალიან ხშირი (1/10); ხშირი (1/100,<1/10); არახშირი (1/1000,<1/100); იშვიათი (1/10000,<1/1000); ძალიან იშვიათი (<1/10000); უცნობია სიხშირე (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემების მიხედვით):

ინფექციები და ინვაზური დაავადებები

ძალიან ხშირი: ნაზოფარინგიტი

იშვიათი: ინფექცია

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

არახშირი: თრომბოციტოპენია, ლეიკოპენია

იშვიათი: ნეიტროპენია, პანციტოპენია, აგრანულოციტოზი

იმუნური სისტემის დაავადებები

იშვიათი: წამლის რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS), ჰიპერმგრძნობელობა (ანგიონევროზული შეშუპებისა და ანაფილაქსიის ჩათვლით)

მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები

ხშირი: ანორექსია

არახშირი: წონის მომატება, წონის დაკლება

იშვიათი: ჰიპონატრიემია

ფსიქიატრიული დაავადებები

ხშირი: დეპრესია, მტრობა/აგრესია, შფოთვა, უძილობა, ნერვიულობა/გაღიზიანება

არახშირი: სუიციდის მცდელობა, სუიციდური აზრები, ფსიქოზური აშლილობები, ქცევითი დარღვევები, ჰალუცინაციები, ბრაზი, დაბნეული მდგომარეობა, პანიკური შეტევა, ემოციური ლაბილობა/განწყობის ცვალებადობა, აგზნება

იშვიათი: სუიციდი, პიროვნების დარღვევები, არანორმალური აზრები, დელირიუმი

ძალიან იშვიათად: ​​ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობა**

ნერვული სისტემის დაავადებები

ძალიან ხშირი: ძილიანობა, თავის ტკივილი

ხშირი: კრუნჩხვები, წონასწორობის დარღვევა, თავბრუსხვევა, ლეთარგია, ტრემორი

არახშირი: ამნეზია, მეხსიერების დაქვეითება, კოორდინაციის დარღვევა/ატაქსია, პარესთეზია, ყურადღების გაფანტულობა

იშვიათი: ქორეოათეტოზი, დისკინეზია, ჰიპერკინეზია, სიარულის გაძნელება, ენცეფალოპათია, კრუნჩხვების გამწვავება, ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი*

თვალის დაავადებები

არახშირი: ორმაგი მხედველობა, მხედველობის დაბინდვა

ყურის და შიდა ყურის დაავადებები

ხშირი: თავბრუსხვევა

გულის დაავადებები

იშვიათად: ​​ელექტროკარდიოგრაფიის QT გახანგრძლივება

რესპირატორული, გულმკერდის დარღვევები და შუასაყარის დაავადებები

ხშირი: ხველა

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

ხშირი: მუცლის ტკივილი, დიარეა, დისპეფსია, გულისრევა, ღებინება

იშვიათი: პანკრეატიტი

ჰეპატობილიარული დაავადებები

არახშირი: ღვიძლის ფუნქციის არანორმალური ტესტები

იშვიათი: ღვიძლის უკმარისობა, ჰეპატიტი

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

იშვიათი: თირკმლის მწვავე დაზიანება

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ხშირი: გამონაყარი არახშირი: ალოპეცია, ეგზემა, ქავილი

იშვიათი: ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, მულტიფორმული ერითემა

კუნთოვანი სისტემის დარღვევები, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

არახშირი: კუნთების სისუსტე, კუნთების ტკივილი (მიალგია)

იშვიათად: ​​რაბდომიოლიზი და სისხლში კრეატინფოსფოკინაზას მომატება*

ზოგადი დარღვევები და გართულებები გამოყენების ადგილას

ხშირი: ასთენია/დაღლილობა

ტრავმები, მოწამვლა და პროცედურული გართულებები

არახშირი: ტრავმა

  • პრევალენტობა მნიშვნელოვნად მაღალია იაპონელ პაციენტებში არაიაპონელ პაციენტებთან შედარებით.
  • * პოსტმარკეტინგული მონიტორინგის დროს, ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობის განვითარება ძალიან იშვიათად დაფიქსირდა პაციენტებში ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობით (OCD) ან ფსიქიატრიული აშლილობით ძირითადი ანამნეზში.

შერჩეული გვერდითი რეაქციების დახასიათება

ანორექსიის რისკი უფრო მაღალია, თუ ტოპირამატი ინიშნება კეპრასთან ერთად. ალოპეციის რამდენიმე შემთხვევაში, გაუმჯობესება აღინიშნა კეპრათი მკურნალობის შეწყვეტისას.

პანციტოპენიის ზოგიერთ შემთხვევაში გამოვლინდა ძვლის ტვინის დათრგუნვა. ენცეფალოპათიის შემთხვევები ჩვეულებრივ აღინიშნებოდა მკურნალობის დასაწყისში (რამდენიმე დღიდან რამდენიმე თვემდე) და ქრება მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ.

პედიატრიული პოპულაცია

სულ 1 თვიდან 4 წლამდე ასაკის 190 პაციენტი მკურნალობდა კეპრათი პლაცებოზე კონტროლირებად და ღია ეტიკეტირების გაფართოებულ კვლევებში.

ამ პაციენტებიდან 60 მკურნალობდა კეპრათი პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევებში. სულ 4-დან 16 წლამდე ასაკის 645 პაციენტი მკურნალობდა კეპრათი პლაცებოზე კონტროლირებად და ღია ეტიკეტირების გაფართოებულ კვლევებში. ამ პაციენტებიდან 233 მკურნალობდა კეპრათი პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევებში. ორივე პედიატრიულ ასაკობრივ ჯგუფში მიღებული მონაცემები დადასტურებულია პოსტმარკეტინგული გამოცდილებით.

დამატებით, 12 თვემდე ასაკის 101 ბავშვი ჩართული იყო რეგისტრაციის შემდგომ უსაფრთხოების კვლევაში. 12 თვემდე ასაკის ეპილეფსიის მქონე ჩვილებში უსაფრთხოების ახალი რისკი არ გამოვლენილა.

კეპრას გვერდითი რეაქციების პროფილი ზოგადად მსგავსია ყველა ასაკობრივ ჯგუფებში და ეპილეფსიის დამტკიცებულ ჩვენებებში. პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევებში პედიატრიულ პაციენტებში მიღებული უსაფრთხოების შედეგები შეესაბამებოდა კეპრას უსაფრთხოების პროფილს, გარდა ქცევითი დარღვევებისა და ფსიქიატრიული მდგომარეობისა, რომლებიც უფრო ხშირია ბავშვებში, ვიდრე მოზრდილებში. 4-დან 16 წლამდე ბავშვებსა და მოზარდებში ღებინება (ძალიან ხშირი, 11.2%), აგზნება (ხშირად, 3.4%), განწყობის ცვალებადობა (ხშირად, 2.1%), ემოციური ლაბილობა (ხშირად, 1.7%), აგრესია (ხშირად, 8.2%), ქცევის დარღვევა (ხშირად, 5.6%) და ლეთარგია (ხშირად, 3.9%) იყო ყველაზე ხშირად მოხსენებული არასასურველი ეფექტები სხვა ასაკობრივ ჯგუფებთან ან უსაფრთხოების საერთო პროფილთან შედარებით. 1 თვიდან 4 წლამდე ახალშობილებსა და ბავშვებში, გაღიზიანებადობა (ძალიან ხშირი, 11.7%) და კოორდინაციის დარღვევა (ხშირად, 3.3%) იყო ყველაზე ხშირად მოხსენებული არასასურველი ეფექტები სხვა ასაკობრივ ჯგუფებთან ან უსაფრთხოების საერთო პროფილთან შედარებით.

ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებადი, არასრულფასოვნების დიზაინის პედიატრიული უსაფრთხოების კვლევამ შეაფასა კეპრას კოგნიტური და ნეიროფიზიოლოგიური ეფექტები 4-დან 16 წლამდე ბავშვებში პარციალური კრუნჩხვით.

პროტოკოლის თითოეული პოპულაციისთვის, დაასკვნეს, რომ კეპრა არ განსხვავდებოდა პლაცებოსგან, როდესაც განიხილებოდა ცვლილება Leiter-R ყურადღების და მეხსიერების, Memory Screen Composite Score-ის საწყის მაჩვენებლებში. ქცევითი და ემოციური ფუნქციონირების შედეგები აჩვენებს აგრესიული ქცევის გაუარესებას კეპრათი ნამკურნალებ პაციენტებში, რომელიც იზომება სტანდარტიზებული და სისტემატური გზით დამოწმებული ინსტრუმენტის გამოყენებით (CBCL-Achenbach Child Behavior Checklist). თუმცა, გრძელვადიან, ღია ეტიკეტირების შემდგომ კვლევაში, საშუალოდ არ დაფიქსირებულა ქცევითი და ემოციური ფუნქციების გაუარესება სუბიექტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ კეპრათი, აგრესიული ქცევის გაზომილი მნიშვნელობები არ იყო საწყის მაჩვენებლებზე უარესი.

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება

პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ დიდი მნიშვნელობა აქვს საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას. ეს იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის პროფესიონალები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოლოგიურ ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).

  • 9. დოზის გადაჭარბება და მკურნალობა

სიმპტომები

კეპრას დოზის გადაჭარბების შემდეგ დაფიქსირდა ძილიანობა, აგზნება, აგრესია, დაბნეულობა, რესპირატორული დეპრესია და კომა.

მკურნალობა

მწვავე დოზის გადაჭარბების შემდეგ კუჭის დაცლა შესაძლებელია კუჭის ამორეცხვით ან ღებინების გამოწვევით. ლევეტირაცეტამის სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს. დოზის გადაჭარბების მკურნალობა უნდა იყოს სიმპტომური და შეიძლება მოიცავდეს ჰემოდიალიზს. დიალიზით ექსტრაქციის ეფექტურობა არის 60% ლევეტირაცეტამისთვის და 74% მისი პირველადი მეტაბოლიტისთვის.

  • ფარმაკოლოგიური თვისებები
  • 1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანტიეპილეფსიური, სხვა ანტიეპილეფსიური საშუალებები

ათქ კოდი: N03AX14

აქტიური ნივთიერება ლევეტირაცეტამი არის პიროლიდონის წარმოებული (-ეთილ-2-ოქსო-1-პიროლიდინ აცეტამიდის S-ენანტიომერი) და არ აქვს ქიმიური მსგავსება ცნობილ ანტიეპილეფსიური საშუალებებთან.

მოქმედების მექანიზმი

ლევეტირაცეტამის მოქმედების მექანიზმი ჯერ კიდევ ბოლომდე არ არის ახსნილი. in vitro და in vivo ექსპერიმენტები მიუთითებს, რომ ლევეტირაცეტამი არ ცვლის უჯრედების ძირითად თვისებებს და ნორმალურ ნეიროტრანსმიციას.

ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ ლევეტირაცეტამი გავლენას ახდენს ინტრანევრალურ Ca2+ დონეზე N-ტიპის Ca2+ დენის ნაწილობრივი ინჰიბირებით და ინტრანევრალური მარაგებიდან Ca2+ გამოყოფის შემცირებით. გარდა ამისა, თუთიით და -კარბოლინებით გამოწვეული GABA- და გლიცინით რეგულირებადი დენების შემცირება ნაწილობრივ შებრუნებულია. გარდა ამისა, in vitro კვლევებმა აჩვენა, რომ ლევეტირაცეტამი აკავშირებს მღრღნელების ტვინის ქსოვილის სპეციფიკურ ადგილს. ეს შემაკავშირებელი ადგილია სინაფსური ვეზიკულური პროტეინი 2A, რომელიც, სავარაუდოდ, ჩართულია ვეზიკულების შეკრებაში და ნეიროტრანსმიტერ ეგზოციტოზში. თაგვებში ეპილეფსიის აუდიოგენურ მოდელში, ლევეტირაცეტამი და მასთან დაკავშირებული ანალოგები აკავშირებენ მათ ხარისხობრივ კავშირს სინაფსური ვეზიკულის პროტეინ 2A-სთან მათ ანტიეპილეფსიური დამცავი ეფექტებით. ეს შედეგები ვარაუდობს, რომ ლევეტირაცეტამის და სინაფსური ვეზიკულის პროტეინის 2A-ს შორის ურთიერთქმედება ხელს უწყობს პრეპარატის მოქმედების ანტიეპილეფსიური მექანიზმს.

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები

ცხოველთა სხვადასხვა მოდელებში ნაჩვენებია, რომ ლევეტირაცეტამი აძლიერებს დაცვას ნაწილობრივი და პირველადი გენერალიზებული ეპილეფსიური კრუნჩხვისგან, პროკონვულსიური ეფექტების გარეშე. მისი პირველადი მეტაბოლიტი არააქტიურია. ადამიანებში აქტივობამ როგორც ნაწილობრივი, ისე გენერალიზებული ეპილეფსიის პირობებში (ეპილეფსიური გამონადენი/ფოტოპაროქსიზმული პასუხი) დაადასტურა ლევეტირაცეტამის ფართო სპექტრის ფარმაკოლოგიური პროფილი.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

პარციალური კრუნჩხვების დამხმარე მკურნალობისას მეორადი გენერალიზაციით ან მის გარეშე ეპილეფსიის მქონე 4 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებსა და მოზრდილებში.

ლევეტირაცეტამის ეფექტურობა მოზრდილებში 1000 მგ, 2000 მგ ან 3000 მგ დღეში დაყოფილი ორ თანაბარ დოზებად შეყვანილი იყო 3 ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევაში 18 კვირამდე მკურნალობის ხანგრძლივობით. პაციენტთა პროცენტი, რომლებსაც განუვითარდათ 50% ან მეტით შემცირება საწყისთან შედარებით, პარციალური კრუნჩხვების ყოველკვირეული სიხშირის ფიქსირებული დოზის მიღებისას (12/14 კვირა) შეადგენდა 27.7%, 31.6% და 31.6%, შესაბამისად, ხოლო პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ 1000 მგ, 2000 მგ, ან 3000 მგ ლევეტირაცეტამს შეადგენდა 41.3% და მათში, ვინც იღებდა პლაცებოს 12.6% გაერთიანებულ ანალიზში.

პედიატრიული პოპულაცია

ლევეტირაცეტამის ეფექტურობა პედიატრიულ პაციენტებში (4-16 წლის) განისაზღვრა 14-კვირიან, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობდა 198 პაციენტი. ამ კვლევაში პაციენტები იღებდნენ ლევეტირაცეტამს ფიქსირებული დოზით 60 მგ/კგ/დღეში (ორ დღიურ დოზად).

პარციალური კრუნჩხვების ყოველკვირეული სიხშირის 50%-ით ან მეტი შემცირება საწყის მაჩვენებელთან შედარებით დაფიქსირდა ლევეტირაცეტამით ნამკურნალები პაციენტების 44.6%-ში და პლაცებოთი მკურნალი პაციენტების 19.6%-ში. გრძელვადიანი მკურნალობით, პაციენტების 11.4%-მა მიაღწია კრუნჩხვის თავისუფლებას მინიმუმ 6 თვის განმავლობაში და 7.2%-ს მიაღწია კრუნჩხვის თავისუფლებას მინიმუმ 1 წლის განმავლობაში.

ლევეტირაცეტამის ეფექტურობა პედიატრიულ პაციენტებში (1 თვიდან 4 წლამდე ასაკის) განისაზღვრა ორმაგად ბრმა პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობდა 116 პაციენტი და მკურნალობის ხანგრძლივობა შეადგენდა 5 დღეს. ამ კვლევაში პაციენტებს ენიშნებოდათ პერორალური ხსნარის დღიური დოზა 20 მგ/კგ, 25 მგ/კგ, 40 მგ/კგ ან 50 მგ/კგ ასაკობრივი ტიტრების დიაგრამების მიხედვით. ასევე ამ კვლევაში, დოზა იყო 20 მგ/კგ/დღეში ტიტრირებული 40 მგ/კგ/დღეში 1 თვიდან 6 თვემდე ასაკის ჩვილებში და 50 მგ/კგ/დღეში ჩვილებში და ბავშვებში 6 თვიდან ნაკლები 4 წლის ასაკში გამოყენებული იყო ტიტრირებული დოზა 25 მგ/კგ/დღეში. მთლიანი დღიური დოზა შეყვანილი იყო დღეში ორჯერ.

ეფექტურობის პირველადი საზომია პაციენტის რეაგირების მაჩვენებელი, რომელიც შეფასებულია 48-საათიანი ვიდეო-ეეგ-ის გამოყენებით ბრმა ცენტრული მკითხველით (პაციენტთა პროცენტი, რომლებშიც ნაწილობრივი კრუნჩხვების საშუალო დღიური სიხშირე შემცირდა საწყისიდან დაახლოებით 50%-ით). ეფექტურობის ანალიზი მოიცავდა 109 პაციენტს, რომლებსაც ჩაწერილი ჰქონდათ მინიმუმ 24 საათი ვიდეო-EEG როგორც საწყის, ასევე შეფასების პერიოდში. ლევეტირაცეტამით ნამკურნალები პაციენტების 43.6% და პლაცებოთი ნამკურნალები პაციენტების 19.6% ითვლებოდა პაციენტებად, რომლებშიც გამოვლინდა პასუხი. შედეგები თანმიმდევრულია ყველა ასაკობრივ ჯგუფში. ხანგრძლივი მკურნალობით, პაციენტთა 8.6%-ს არ ჰქონდა კრუნჩხვები მინიმუმ 6 თვის განმავლობაში და 7.8%-ს არ ჰქონდა კრუნჩხვები მინიმუმ 1 წლის განმავლობაში.

1 წელზე უმცროსი ოცდათხუთმეტი ჩვილი პარციალური კრუნჩხვით მონაწილეობდა პლაცებოზე კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, რომელთაგან მხოლოდ 13 იყო 6 თვეზე უმცროსი.

მონოთერაპია პარციალური კრუნჩხვების მკურნალობის მიზნით მეორადი გენერალიზაციით ან მის გარეშე 16 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში ახლად დიაგნოზირებული ეპილეფსიით

ლევეტირაცეტამის მონოთერაპიის ეფექტურობა განისაზღვრა ორმაგად ბრმა, პარალელური ჯგუფის, არასრულფასოვნების კვლევაში კონტროლირებადი გამოთავისუფლების (CR) კარბამაზეპინთან შედარებით 16 წლის და უფროსი ასაკის 576 პაციენტში ახალი ან ახლახან დიაგნოზირებული ეპილეფსიით. კვლევაში ჩართული იყო მხოლოდ არაპროვოცირებული ფოკალური კრუნჩხვების ან გენერალიზებული ტონურ-კლონური კრუნჩხვების მქონე პაციენტები. პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ ან 400-1200 მგ/დღეში კარბამაზეპინზე-CR ან 1000-3000 მგ/დღეში ლევეტირაცეტამზე და მკურნალობა გაგრძელდა 121 კვირამდე, პასუხის მიხედვით.

კრუნჩხვებისაგან ექვსთვიანი თავისუფალი პერიოდი მიღწეული იქნა პაციენტების 73%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ლევეტირაცეტამით და პაციენტების 72.8%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ კარბამაზეპინ-CR-ით. მორგებული აბსოლუტური სხვაობა მკურნალობას შორის იყო 0.2% (95% CI: -7.8 8.2). სუბიექტების ნახევარზე მეტი დარჩა კრუნჩხვების გარეშე 12 თვის განმავლობაში (სუბიექტების 56.6% და 58.5%, რომლებიც იღებდნენ ლევეტირაცეტამს და კარბამაზეპინ-CR, შესაბამისად).

კვლევაში, რომელიც ასახავს კლინიკურ პრაქტიკას, თანმხლები ანტიეპილეფსიური საშუალებების მიღება შეწყდა პაციენტთა შეზღუდულ რაოდენობაში (69 ზრდასრული პაციენტიდან 36), რომლებიც რეაგირებდნენ ლევეტირაცეტამით დამხმარე თერაპიაზე.

მიოკლონური კრუნჩხვების დამხმარე მკურნალობა 12 წელზე უფროსი ასაკის მოზარდებში და მოზრდილებში ნიუველინური მიოკლონური ეპილეფსიით.

ლევეტირაცეტამის ეფექტურობა განისაზღვრა 16 კვირიან, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევაში 12 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, იდიოპათიური გენერალიზებული ეპილეფსიით სხვადასხვა სინდრომებში მიოკლონური კრუნჩხვით. პაციენტთა უმრავლესობას ჰქონდა არასრულწლოვანთა მიოკლონური ეპილეფსია. ლევეტირაცეტამის დოზა, რომელიც შეყვანილია ამ კვლევაში, არის სულ 3000 მგ/დღეში დაყოფილი ორ თანაბარ დოზად.

ლევეტირაცეტამით ნამკურნალები პაციენტების 58.3%-ს და პლაცებოს მკურნალ პაციენტების 23.3%-ს აღენიშნებოდა მიოკლონური კრუნჩხვების მინიმუმ 50%-ით ყოველკვირეული შემცირება. გრძელვადიანი მკურნალობით, პაციენტების 28.6% იყო მიოკლონური კრუნჩხვების გარეშე სულ მცირე 6 თვის განმავლობაში და 21.0% იყო მიოკლონური კრუნჩხვების გარეშე სულ მცირე 1 წლის განმავლობაში.

პირველადი გენერალიზებული ტონურ-კლონური კრუნჩხვების დამხმარე მკურნალობა მოზარდებში და 12 წელზე უფროსი ასაკის მოზარდებში იდიოპათიური გენერალიზებული ეპილეფსიით.

ლევეტირაცეტამის ეფექტურობა განისაზღვრა 24-კვირიან, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევაში მოზრდილებში, მოზარდებსა და იდიოპათიური გენერალიზებული ეპილეფსიის მქონე ბავშვების შეზღუდულ რაოდენობაში, რომლებსაც აღენიშნებოდაათ პირველადი გენერალიზებული ტონურ-კლონური (PJTC) კრუნჩხვების სხვადასხვა სინდრომები (არასრულწლოვანთა მიოკლონური ეპილეფსია, არასრულწლოვანთა აბსანს-ეპილეფსია, ბავშვთა აბსანს-ეპილეფსია ან ეპილეფსია დიდი კრუნჩხვით გაღვიძებისთანავე). ლევეტირაცეტამის დოზა ამ კვლევაში იყო 3000 მგ/კგ/დღეში, დაყოფილი ორ თანაბარ დოზად, მოზარდებისთვის და მოზრდილებისთვის, ან 60 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი ორ თანაბარ დოზად, ბავშვებისთვის.

PJTK კრუნჩხვების ყოველკვირეული სიხშირის მინიმუმ 50%-ით შემცირება დაფიქსირდა ლევეტირაცეტამით ნამკურნალები პაციენტების 72.2%-ში და პლაცებოთი მკურნალი პაციენტების 45.2%-ში. გრძელვადიანი მკურნალობით, პაციენტთა 47.4% იყო ტონურ-კლონური კრუნჩხვების გარეშე სულ მცირე 6 თვის განმავლობაში და 31.5% იყო ტონურ-კლონური კრუნჩხვების გარეშე სულ მცირე 1 წლის განმავლობაში.

  • 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

ზოგადი მახასიათებლები

ლევეტირაცეტამის, მაღალი ხსნადობის და გამტარიანობის მქონე ნივთიერების ფარმაკოკინეტიკური პროფილი ხაზოვანია და აქვს დაბალი ინდივიდუალური ან ინტერინდივიდუალური ცვალებადობა. განმეორებითი გამოყენებისას კლირენსი არ იცვლება. არ არსებობს სქესის, რასის ან ცირკადული ცვალებადობის მოქმედი მტკიცებულება. ფარმაკოკინეტიკური პროფილი მსგავსია ჯანმრთელ მოხალისეებსა და ეპილეფსიის მქონე პაციენტებს შორის.

მისი სრული და ხაზოვანი აბსორბციის წყალობით, ლევეტირაცეტამის პლაზმური დონე შეიძლება განისაზღვროს მისი პერორალური დოზის მიხედვით, გამოხატული მგ/კგ სხეულის მასაზე. ამიტომ არ არის საჭირო პლაზმური დონის მონიტორინგი.

აშკარა კავშირი ნერწყვისა და პლაზმის კონცენტრაციებს შორის აღინიშნება მოზრდილებში და ბავშვებში (პერორალური ხსნარის მიღებიდან 4 საათის შემდეგ და ნერწყვის/პლაზმის კონცენტრაციის თანაფარდობა პერორალური ტაბლეტისთვის არის 1-დან 1,7-მდე).

აბსორბცია

ლევეტირაცეტამი სწრაფად შეიწოვება პერორალური მიღების შემდეგ და მისი აბსოლუტური პერორალური ბიოშეღწევადობა უახლოვდება 100%-ს. მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა მიღებიდან 1,3 საათის შემდეგ. წონასწორული მდგომარეობა მიიღწევა დღეში ორჯერ გამოყენების ორი დღის შემდეგ. პიკური კონცენტრაციები (Cmax) 1000 მგ ერთჯერადი დოზის და 1000 მგ ორჯერ დღეში შეყვანის შემდეგ იყო, 31 და 43 მიკროგრამი/მლ, შესაბამისად. მისი შეწოვა არ არის დამოკიდებული დოზაზე და საკვები არ ახდენს გავლენას.

განაწილება

არ არსებობს ინფორმაცია ადამიანებში ქსოვილების განაწილების შესახებ. ლევეტირაცეტამის და მისი პირველადი მეტაბოლიტის პლაზმის ცილებთან შეკავშირება არ არის მნიშვნელოვანი (<10%). განაწილების მოცულობა არის დაახლოებით 0,5-0,7 ლ/კგ, რაც ახლოსაა სხეულის წყლის მთლიან მოცულობასთან.

ბიოტრანსფორმაცია

ლევეტირაცეტამი ადამიანებში ინტენსიურად არ მეტაბოლიზდება. ძირითადი მეტაბოლური გზა (დოზის 24%) არის აცეტამიდის ჯგუფის ფერმენტული ჰიდროლიზი. ღვიძლის ციტოქრომ P450 იზოფორმები არ თამაშობენ როლს ucb L057 პირველადი მეტაბოლიტის ფორმირებაში. აცეტამიდის ჯგუფის ჰიდროლიზი გაზომვადია ბევრ ქსოვილში, მათ შორის სისხლის უჯრედებში. Ucb L057 მეტაბოლიტი არ არის ფარმაკოლოგიურად აქტიური.

ასევე გამოვლინდა ორი უმნიშვნელო მეტაბოლიტი. პირველი, დოზის 1.6% პიროლიდონის რგოლის ჰიდროქსილაციით; დოზის დანარჩენი 0.9% მიღებული იყო პიროლიდონის რგოლის გახსნით. სხვა დაუდგენელი ნაერთები შეადგენდნენ დოზის მხოლოდ 0.6%-ს.

ლევეტირაცეტამს ან მის პირველად მეტაბოლიტს შორის in vivo არ იყო გამოვლენილი ენანტიომერული კონვერტაცია.

ლევეტირაცეტამი და მისი პირველადი მეტაბოლიტი in vitro არ თრგუნავს ადამიანის ღვიძლის ციტოქრომ P450 იზოფორმების (CYP3A4, 2A6, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 და 1A2), გლუკურონილტრანსფერაზას (UGT1A6 და UGT1A6) აქტივობას. გარდა ამისა, ლევეტირაცეტამი არ ახდენს გავლენას ვალპროის მჟავას ინ ვიტრო გლუკურონიდაციაზე. ლევეტირაცეტამი არ ახდენს გავლენას CYP1A2, SULT1E1 ან UGT1A1 აქტივობაზე ადამიანის ღვიძლის უჯრედების კულტურებში. ლევეტირაცეტამმა გამოიწვია CYP2B6 და CYP3A4-ის უმნიშვნელო ინდუქცია. In vitro მონაცემები და in vivo ურთიერთქმედების მონაცემები ორალურ კონტრაცეპტივებთან, დიგოქსინთან და ვარფარინთან მიუთითებს, რომ არ არის მოსალოდნელი მნიშვნელოვანი ფერმენტის ინდუქცია in vivo. აქედან გამომდინარე, მოსალოდნელი არ არის კეპრას ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებზე ან სხვა პრეპარატის ზეგავლენა კეპრაზე.

ელიმინაცია

პლაზმაში ნახევარგამოყოფის პერიოდი მოზრდილებში შეადგენს 7±1 საათს და არ იცვლება დოზის, მიღების გზით ან განმეორებითი მიღების მიხედვით. სხეულის საერთო კლირენსი არის 0,96 მლ/წთ/კგ.

საშუალოდ, მიღებული დოზის 95% გამოიყოფა ორგანიზმიდან შარდით (დოზის დაახლოებით 93% გამოიყოფა 48 საათის განმავლობაში). დოზის მხოლოდ 0,3% გამოიყოფა განავლით.

ლევეტირაცეტამის და მისი პირველადი მეტაბოლიტის კუმულაციური შარდით გამოყოფა შეადგენს დოზის 66%-ს და 24%-ს, შესაბამისად, პირველი 48 საათის განმავლობაში. ლევეტირაცეტამის და ucb L057 თირკმლის კლირენსი არის 0.6 და 4.2 მლ/წთ/კგ, შესაბამისად. ეს აჩვენებს, რომ ლევეტირაცეტამი გამოიყოფა გლომერულური ფილტრაციით და შემდგომი მილაკოვანი რეაბსორბციით, ხოლო მისი პირველადი მეტაბოლიტი გამოიყოფა აქტიური მილაკოვანი სეკრეციით გლომერულური ფილტრაციის გარდა. ლევეტირაცეტამის ელიმინაცია დაკავშირებულია კრეატინინის კლირენსთან.

პაციენტების სპეციალური მახასიათებლები

თირკმელების/ღვიძლის უკმარისობა

როგორც ლევეტირაცეტამის, ასევე მისი პირველადი მეტაბოლიტის აშკარა სხეულის კლირენსი დაკავშირებულია კრეატინინის კლირენსთან. ამიტომ, თირკმლის ზომიერი და მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში რეკომენდებულია კეპრას დღიური დოზის კორექტირება კრეატინინის კლირენსის საფუძველზე. (იხილეთ ნაწილი 4.2 დოზირება და მიღების მეთოდი). მოზრდილ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ანურიული თირკმელების დაავადების ბოლო სტადია, ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 25 და 3,1 საათს ინტერდიალიზის და დიალიზის პერიოდში, შესაბამისად. ლევეტირაცეტამის ფრაქციული მოცილება ტიპიური 4-საათიანი დიალიზის დროს არის 51%.

ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში ლევეტირაცეტამის კლირენსის ცვლილება არ შეინიშნება. ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში ნაჩვენებია ლევეტირაცეტამის კლირენსის 50%-ზე მეტი შემცირება თირკმლის თანმხლები ფუნქციის დარღვევის გამო (იხილეთ ნაწილი 4.2 დოზირება და მიღების მეთოდი).

პედიატრიული პოპულაცია

ბავშვები (4-12 წელი)

6-12 წლის ასაკის ბავშვებში ეპილეფსიის მქონე ბავშვებში 20 მგ/კგ ერთჯერადი დოზის მიღების შემდეგ, ლევეტირაცეტამის ნახევარგამოყოფის პერიოდი პლაზმაში შეადგენს 6 საათს. პრეპარატის აშკარა სხეულის წონის მიხედვით მორგებული კლირენსი დაახლოებით 30%-ით მეტია ეპილეფსიის მქონე მოზრდილებში.

4-დან 12 წლამდე ასაკის ეპილეფსიის მქონე ბავშვებში 20-დან 60 მგ/კგ/დღეში განმეორებითი პერორალური დოზირების შემდეგ, ლევეტირაცეტამი სწრაფად შეიწოვება. მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია აღინიშნება მიღებიდან 0,5-დან 1,0 საათამდე. დაფიქსირდა დოზის პროპორციული და ხაზოვანი მატება მრუდის ქვეშ მდებარე ფართობისთვის და პლაზმის პიკური კონცენტრაციისთვის. ელიმინაციის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 5 საათს. სხეულის კლირენსი არის 1,1 მლ/წთ/კგ.

გერიატრიული პოპულაცია

ხანდაზმულებში ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება დაახლოებით 40%-ით (10-11 საათი) ამ პოპულაციაში თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების გამო. (იხილეთ ნაწილი 4.2 დოზირება და მიღების მეთოდი).

  • 3. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

პრეკლინიკური მონაცემები არ ავლენს განსაკუთრებულ საფრთხეს ადამიანებისთვის უსაფრთხოების ფარმაკოლოგიის, გენოტოქსიურობის და კანცეროგენულობის პოტენციალის ტრადიციულ კვლევებზე დაყრდნობით. არასასურველი ეფექტები, რომლებიც არ იყო გამოვლენილი კლინიკურ კვლევებში, მაგრამ გამოვლინდა ვირთხებში და უფრო ნაკლებად თაგვებში, არის ეფექტები, როგორიცაა ღვიძლის ცვლილებები, წონის მომატება, ცენტრილობულური ჰიპერტროფია, ცხიმოვანი ინფილტრაცია და ღვიძლის ფერმენტების მატება პლაზმაში, რომლებიც სავარაუდოდ კლინიკურად მართებულია და ვლინდება წამლის ექსპოზოციისას ანალოგიურად, როგორც ადამიანებში.

ვირთაგვებზე ჩატარებულ კვლევებში, არ დაფიქსირებულა გვერდითი ეფექტები მამრობითი და მდედრობითი სქესის ნაყოფიერებაზე ან რეპროდუქციულ ფუნქციონირებაზე მშობლებში და F1 შთამომავლებში 1800 მგ/კგ-მდე დოზებით დღეში გამოყენებისას (6-ჯერ მეტია ადამიანის მაქსიმალურ რეკომენდებულ მგ/მ2-ზე დოზაზე).

400, 1200 და 3600 მგ/კგ/დღეში დოზებით ჩატარდა ემბრიო-ნაყოფის განვითარების (EFD) ორი კვლევა ვირთხებში. 3600 მგ/კგ/დღეში, 2 EFD კვლევადან მხოლოდ ერთმა აჩვენა ნაყოფის წონის უმნიშვნელო კლება და ასოცირებული ზრდა ჩონჩხის ვარიაციებში/მცირე ანომალიებში.

მას არ აქვს გავლენა ემბრიომორტალურობაზე და არ გამოვლენილა დეფექტების სიხშირის ზრდა. NOAEL (არ შეინიშნება გვერდითი ეფექტების დონე) ორსული მდედრი ვირთხებისთვის არის 3600 მგ/კგ/დღეში (12-ჯერ მეტი ადამიანის მაქსიმალური რეკომენდებული დოზაზე მგ/მ2 დაანგარიშებით) და 1200 მგ/კგ/დღეში ნაყოფისთვის.

ჩატარდა ემბრიო-ნაყოფის განვითარების ოთხი კვლევა კურდღლებზე, რომლებიც მოიცავდა დოზებს 200, 600, 800, 1200 და 1800 მგ/კგ/დღეში. 1800 მგ/კგ/დღეში დოზის დონეზე, მან გამოიწვია მნიშვნელოვანი დედის ტოქსიკურობა და ნაყოფის წონის შემცირება. ეს დაკავშირებულია გულ-სისხლძარღვთა/ჩონჩხის ანომალიების მქონე ნაყოფის სიხშირის გაზრდასთან. NOAEL არის <200 მგ/კგ/დღეში მდედრებისთვის და 200 მგ/კგ/დღეში ნაყოფისთვის (უდრის ადამიანის მაქსიმალურ რეკომენდებულ დოზას მგ/მ2 საფუძველზე). ორსულ კურდღლებზე ლევეტირაცეტამის პერორალური მიღება ორგანოგენეზის პერიოდში ასოცირებული იყო ემბრიო ნაყოფის სიკვდილიანობასთან და ნაყოფის ჩონჩხის ანომალიებთან 600 მგ/კგ/დღეში დოზებით (4-ჯერ MRHD მგ/მ2 საფუძველზე); 1800 მგ/კგ/დღეში დოზით (12-ჯერ მეტი MRHD მგ/მ2-ში) გამოყენებამ გამოიწვია ნაყოფის წონის შემცირება და ნაყოფის მალფორმაციების სიხშირის ზრდა. განუვითარებელი ეფექტის დოზაა 200 მგ/კგ/დღეში (ექვივალენტური MRHD მგ/მ2-ში). დედის ტოქსიკურობა ასევე დაფიქსირდა 1800 მგ/კგ/დღეში.

პერი- და პოსტნატალური განვითარების კვლევა ჩატარდა ვირთხებში ლევეტირაცეტამის დოზებით 70, 350 და 1800 მგ/კგ/დღეში. NOAEL F0 მდედრობითი სქესის და F1 შთამომავლობის გადარჩენის, ზრდისა და განვითარებისათვის ძუძუთი კვების მოხსნამდე არის 1800 მგ/კგ/დღეში (ადამიანის მაქსიმალურ რეკომენდებულ დოზაზე 6-ჯერ მეტი მგ/მ2 საფუძველზე).

ახალშობილთა და არასრულწლოვან ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში ვირთხებსა და ძაღლებში, არ დაფიქსირებულა გვერდითი ეფექტები ცხოველთა განვითარების ან მომწიფების სტანდარტულ წერტილებზე 1800 მგ/კგ/დღე-მდე დოზებით (აღემატება 6-17-ჯერ ადამიანის მაქსიმალურ რეკომენდებულ დოზას მგ/მ2 საფუძველზე).

  • ფარმაცევტული თვისებები
  • 1. დამხმარე ნივთიერებების სია

ტაბლეტის ბირთვი

ნატრიუმის კროსკარმელოზა

მაკროგოლი 6000

კოლოიდური უწყლო კაჟბადი

მაგნიუმის სტეარატი

ტაბლეტის აპკისებრი გარსი: Opadry 85F32004

პოლივინილის სპირტი - ნაწილობრივ ჰიდროლიზებული

ტიტანის დიოქსიდი (E171)

მაკროგოლი 3350

ტალკი

ყვითელი რკინის ოქსიდი (E172)

  • 2. შეუთავსებლობა

არ არის ცნობილი შეუთავსებლობა.

  • 3. შენახვის ვადა

შენახვის ვადა მოიცავს 36 თვეს.

  • 4. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

შეინახეთ არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.

  • 5. შეფუთვის ფორმა და შემცველობა

ერთი მუყაოს კოლოფი შეიცავს 50 ტაბლეტს ალუმინის ფოლგაში/PVC ბლისტერში.

  • 6. ადამიანური გამოყენების სამკურნალო პროდუქტის ნარჩენების განადგურება და სხვა სპეციალური ღონისძიებები

გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს „სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის დებულების“ და „შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის დებულების“ შესაბამისად.

  • ლიცენზიის მფლობელი

UCB Pharma A.S.

პალადიუმის კოშკი, ბარბაროს მაჰ. კარდელენის ქ.

No: 2 სართული: 24/80 34746 ათაშეჰირი, სტამბული

  • ლიცენზიის ნომერი

2018/257

  • პირველი ლიცენზიის გაცემის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი

პირველადი ლიცენზიის გაცემის თარიღი: 15.05.2018

ლიცენზიის განახლების თარიღი: 15.05.2018

  • სამკურნალო პრეპარატის სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქციის ტექსტის განახლების თარიღი
  • 09.2023

თარგმანი შეესაბამება ორიგინალს.

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა