ჰიპერქოლესტერინემიის მკურნალობა მოზრდილებში, მოზარდებსა და ბავშვებში 6 წლის ასაკიდან პირველადი ჰიპერქოლესტერინემიით (ტიპი IIa, მათ შორის ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემია) ან შერეული დისლიპიდემიით (ტიპი IIb) დიეტის დამატების სახით, როდესაც დიეტა და სხვა არამედიკამენტური მეთოდები (მაგალითად, ფიზიკური …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- როზუვასტატინი (rosuvastatin)
- ფორმა და შეფუთვა
- 20მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი №30 (3X10)
- მწარმოებელი
- World Medicine Ilac San ve Tic. A.S., თურქეთი
- გაცემის წესი
- II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- ლიპიდური ცვლის მამოდიფიცირებელი საშუალებები, HMG CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორები
- ATC კოდი
- C10AA07
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ-044164
- რეგისტრირებულია
- 17 ოქტომბერი 2025, მოქმედებს 17 ოქტომბერი 2030-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- GM Pharmaceuticals Ltd (საქართველო)
- განმცხადებელი
- შპს „ჯი ემ ფარმასიუთიქალს“
- GMP
- აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
ზეტორი — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
ჰიპერქოლესტერინემიის მკურნალობა
მოზრდილებში, მოზარდებსა და ბავშვებში 6 წლის ასაკიდან პირველადი ჰიპერქოლესტერინემიით (ტიპი IIa, მათ შორის ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემია) ან შერეული დისლიპიდემიით (ტიპი IIb) დიეტის დამატების სახით, როდესაც დიეტა და სხვა არამედიკამენტური მეთოდები (მაგალითად, ფიზიკური დატვირთვა, სხეულის წონის შემცირება) არ უზრუნველყოფს სათანადო პასუხს.
მოზრდილებში, მოზარდებსა და ბავშვებში 6 წლის ასაკიდან ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით დიეტისა და მკურნალობის სხვა მეთოდების დამატების სახით, რომლებიც მიმართულია სისხლის პლაზმაში ლიპიდების დონის შემცირებაზე (მაგალითად, დსლპ აფერეზი), ან ასეთი მეთოდების გამოყენების შეუძლებლობის შემთხვევაში.
გულ-სისხლძარღვთა გართულებების პროფილაქტიკა
გულ-სისხლძარღვთა მძიმე გართულებების პროფილაქტიკა პაციენტებში გულ-სისხლძარღვთა პირველი გართულების განვითარების მაღალი რისკით, დამატებითი ზომის სახით სხვა რისკ-ფაქტორების კორექციის ფონზე.
მიღების წესი და დოზირება
ზეტორით მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტი გადაყვანილი უნდა იქნას სტანდარტულ დიეტაზე ქოლესტერინის დაბალი შემცველობით, რომელიც აუცილებელია დაიცვას თერაპიის მთელი კურსის განმავლობაში.
პრეპარატის დოზა უნდა შეირჩეს ინდივიდუალურად თერაპიის მიზნის და მკურნალობაზე პაციენტის პასუხის თანახმად შესაბამისი მიმდინარე რეკომენდაციების გათვალისწინებით.
ჰიპერქოლესტერინემიის მკურნალობა
რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 5 მგ ან 10 მგ როზუვასტატინს ერთხელ დღე-ღამეში, როგორც იმ პაციენტებისათვის, რომლებიც ადრე არ იღებდნენ სტატინებს, ასევე იმ პაციენტებისათვის, რომლებიც გადაყვანილნი იყვნენ ჰმგ-კოА-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორით თერაპიიდან. საწყისი დოზის შერჩევისას საჭიროა თითოეული პაციენტისთვის ცალკე გათვალისწინებულ იქნას ქოლესტერინის დონე სისხლის პლაზმაში, გულ-სისხლძარღვთა გართულებების რისკი, აგრეთვე გვერდითი რეაქციების აღნიშვნის პოტენციური რისკი (იხ. ქვემოთ). საჭიროების შემთხვევაში, როზუვასტატინის დოზა შეიძლება 2-ჯერ იქნას გაზრდილი მკურნალობის 4 კვირის შემდეგ. შეტყობინებები არასასურველი რეაქციების შესახებ 40 მგ დოზით სამკურნალო საშუალების გამოყენებისას რეგისტრირდებოდა უფრო ხშირად, ვიდრე უფრო დაბალი დოზებით გამოყენებისას. ამიტომ საკითხი როზუვასტატინის მაქსიმალური დოზით 40 მგ გამოყენების შესახებ უნდა განიხილებოდეს მხოლოდ მძიმე ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტებში და გულ-სისხლძარღვთა გართულებების განვითარების მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში (კერძოდ, ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტებში), რომელთა მკურნალობის მიზანი არ იყო მიღწეული სამკურნალო საშუალების გამოყენებისას 20 მგ დოზით, ამასთანავე საჭიროა პაციენტთა რეგულარული მონიტორინგი. როზუვასტატინით თერაპიის დასაწყისში 40 მგ დოზით რეკომენდებულია პაციენტებზე საექიმო მეთვალყურეობის უზრუნველყოფა.
გულ-სისხლძარღვთა გართულებების პროფილაქტიკა
კლინიკური კვლევის დროს გულ-სისხლძარღვთა გართულებების რისკის შესამცირებლად როზუვასტატინი გამოიყენებოდა 20 მგ დოზით დღე-ღამეში.
ბავშვები
ბავშვებში ზეტორით მკურნალობა უნდა ჩატარდეს მხოლოდ სპეციალისტების მიერ.
10-დან 17 წლამდე ასაკის ბავშვები და მოზარდები (ტანერის სტადიები <II-V)
ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემია
ბავშვებსა და მოზარდებში ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით, საწყისი დოზა ჩვეულებრივ შეადგენს 5 მგ როზუვასტატინს დღე-ღამეში.
- 6-დან 9 წლამდე ასაკის ბავშვებში ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით დოზის დიაპაზონი, ჩვეულებრივ, შეადგენს 5-10 მგ როზუვასტატინს პერორალურად ერთხელ დღე-ღამეში. პაციენტების ამ ასაკობრივ ჯგუფში სამკურნალო საშუალების 10 მგ-ზე მეტი დოზებით გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა შესწავლილი არ არის.
- 10-დან 17 წლამდე ასაკის ბავშვებში ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით, დოზის დიაპაზონი ჩვეულებრივ შეადგენს 5-20 მგ როზუვასტატინს პერორალურად ერთხელ დღე-ღამეში. პაციენტების ამ ასაკობრივ ჯგუფში სამკურნალო საშუალების 20 მგ-ზე მეტი დოზით გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა შესწავლილი არ არის.
პრეპარატის დოზა ბავშვებში ინდივიდუალურად უნდა შეირჩეს ამტანობის და მკურნალობაზე პასუხის მიხედვით, შესაბამისი რეკომენდაციების გათვალისწინებით. ზეტორით მკურნალობის დაწყებამდე ბავშვები და მოზარდები გადაყვანილ უნდა იქნან სტანდარტულ დიეტაზე ქოლესტერინის დაბალი შემცველობით, რომელიც აუცილებლად უნდა დაიცვან თერაპიის კურსის განმავლობაში.
ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემია
6-დან 17 წლამდე ასაკის ბავშვებში ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით რეკომენდებული მაქსიმალური დოზა შეადგენს 20 მგ როზუვასტატინს ერთხელ დღე-ღამეში.
რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 5-10 მგ-ს ერთხელ დღე-ღამეში ასაკის, სხეულის წონის და სტატინებით წინა მკურნალობის გათვალისწინებით. ბავშვებში თერაპია როზუვასტატინის მაქსიმალური 20 მგ დოზის გამოყენებით საჭიროა ჩატარდეს ინდივიდუალური ამტანობის და მკურნალობაზე პასუხის მიხედვით, შესაბამისი რეკომენდაციების გათვალისწინებით. ზეტორით მკურნალობის დაწყებამდე ბავშვები და მოზარდები გადაყვანილ უნდა იქნან სტანდარტულ დიეტაზე ქოლესტერინის დაბალი შემცველობით, რომელიც აუცილებლად უნდა დაიცვან თერაპიის კურსის განმავლობაში.
როზუვასტატინის გამოყენების გამოცდილება პაციენტთა ამ ასაკობრივ ჯგუფში 20 მგ-სგან განსხვავებული დოზებით შეზღუდულია.
არ გამოიყენოთ 40 მგ ზეტორი ბავშვებში.
6 წლამდე ასაკის ბავშვები
როზუვასტატინის გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში არ არის შესწავლილი, ამიტომ არ არის რეკომენდებული ზეტორის გამოყენება 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში.
გამოყენება ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში
საწყისი რეკომენდებული დოზა 70 წელს გადაცილებულ პაციენტებში შეადგენს 5 მგ როზუვასტატინს; სამკურნალო საშუალების დოზის კორექცია ასაკის მიხედვით არ არის საჭირო.
გამოყენება პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით
პაციენტებში თირკმლის მსუბუქი და საშუალო ხარისხის უკმარისობით დოზის კორექცია არ არის საჭირო. საწყისი რეკომენდებული დოზა პაციენტებში თირკმლის საშუალო ხარისხის უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 60 მლ/წთ-ზე ნაკლები) შეადგენს 5 მგ როზუვასტატინს; სამკურნალო საშუალების გამოყენება ასეთ პაციენტებში 40 მგ დოზით უკუნაჩვენებია. ზეტორის გამოყენება ნებისმიერი დოზირებით უკუნაჩვენებია თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში.
გამოყენება პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევებით
პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევებით როზუვასტატინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში ან არ იცვლებოდა (7 ქულა ან ნაკლები ჩაილდ-პიუს სკალით), ან იზრდებოდა (8 და 9 ქულა ჩაილდ-პიუს სკალით). პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევებით (8 და 9 ქულა ჩაილდ-პიუს სკალით) აუცილებელია თირკმელების ფუნქციის შეფასება. სამკურნალო საშუალების გამოყენების გამოცდილება პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით (9 ქულაზე მეტი ჩაილდ-პიუს სკალით) არ არსებობს. ზეტორის გამოყენება უკუნაჩვენებია პაციენტებში ღვიძლის დაავადებებით აქტიურ ფაზაში.
რასობრივი კუთვნილება
აზიური წარმოშობის სუბიექტებში აღინიშნებოდა როზუვასტატინის უფრო მაღალი კონცენტრაციები სისხლის პლაზმაში, ამიტომ რეკომენდებული საწყისი დოზა აზიური წარმოშობის პაციენტებისათვის შეადგენს 5მგ-ს; როზუვასტატინის 40 მგ დოზით გამოყენება უკუნაჩვენებია ამ პაციენტებში.
გენეტიკური პოლიმორფიზმი
ცნობილია გენეტიკური პოლიმორფიზმის გარკვეული ვარიანტები, რომლებიც განაპირობებენ როზუვასტატინის კონცენტრაციის ზრდას სისხლის პლაზმაში; გენეტიკური პოლიმორფიზმის მსგავსი ვარიანტების მქონე პაციენტებში რეკომენდებულია როზუვასტატინის გამოყენება უფრო დაბალი სადღეღამისო დოზით.
გამოყენება პაციენტებში მიოპათიის განვითარებისადმი განმწყობი ფაქტორებით
რეკომენდებული საწყისი დოზა პაციენტებში მიოპათიის განვითარებისადმი განმწყობი ფაქტორებით შეადგენს 5 მგ როზუვასტატინს; სამკურნალო საშუალების გამოყენება 40 მგ დოზით უკუნაჩვენებია ზოგიერთი მათგანისთვის.
თანმხლები თერაპია
როზუვასტატინი წარმოადგენს სხვადასხვა სატრანსპორტო ცილის (მაგ., OATP1B1 და BCRP) სუბსტრატს. მიოპათიის განვითარების რისკი (რაბდომიოლიზის ჩათვლით) იზრდება როზუვასტატინის გარკვეულ სამკურნალო საშუალებებთან ერთდროულად გამოყენებისას, რომელთაც შეუძლიათ გაზარდონ მისი კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში ამ სატრანსპორტო ცილებთან ურთიერთქმედების შედეგად (მაგალითად, ციკლოსპორინი და პროტეაზას ზოგიერთი ინჰიბიტორი, რიტონავირის კომბინაციების ჩათვლით ატაზანავირთან, ლოპინავირთან და/ან ტიპრანავირთან). სიტუაციებში, როდესაც ასეთი შესაძლებლობა არსებობს, უნდა იქნას გამოყენებული ალტერნატიული სამკურნალო საშუალებები, ასევე, საჭიროების შემთხვევაში, განხილულ უნდა იქნას საკითხი ზეტორით თერაპიის დროებითი შეწყვეტის შესახებ. იმ შემთხვევებში, როდესაც შეუძლებელია ზეტორთან ზემოთ მითითებული სამკურნალო საშუალებების ერთდროული გამოყენების თავიდან აცილება, საჭიროა კომბინირებული თერაპიის სარგებელისა და რისკების გულდასმით შეფასება და საკითხის განხილვა როზუვასტატინის დოზის კორექტირების შესახებ.
მიღების წესი
ზეტორის მიღება შესაძლებელია დღე-ღამის ნებისმიერ დროს საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად.
უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა როზუვასტატინის ან პრეპარატის ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ;
ღვიძლის დაავადება აქტიურ ფაზაში, სისხლის შრატში გაურკვეველი ეტიოლოგიის ტრანსამინაზების დონეების მდგრადი მომატების და სისხლის შრატში ტრანსამინაზების დონეების ნებისმიერი ზრდის ჩათვლით, რომელიც აღემატება ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს (ნმზზ) 3-ჯერ;
თირკმლის მწვავე უკმარისობა (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები);
მიოპათია;
სოფოსბუვირის/ველპატასვირის/ვოქსილაპრევირის კომბინაციასთან ერთად გამოყენება;
ციკლოსპორინის ერთდროული გამოყენება.
როზუვასტატინის 40 მგ დოზით გამოყენება უკუნაჩვენებია პაციენტებში, მიოპათიის/რაბდომიოლიზის განვითარებისადმი განმწყობი ფაქტორებით; ასეთ ფაქტორებს მიეკუთვნება:
საშუალო სიმძიმის ხარისხის თირკმლის უკმარისობა (კრეატინინის კლირენსი 60 მლ/წთ-ზე ნაკლები);
ჰიპოთირეოზი;
კუნთების მემკვიდრული დაავადებები ანამნეზში, მათ შორის ოჯახურ ანამნეზში;
ტოქსიკური ზემოქმედება კუნთოვან ქსოვილზე ანამნეზში, დაკავშირებული ჰმგ-კოA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების ან ფიბრატების გამოყენებასთან;
ალკოჰოლზე დამოკიდებულება;
სიტუაციები, როდესაც შესაძლებელია პრეპარატის კონცენტრაციის ზრდა სისხლის პლაზმაში;
აზიური წარმოშობის პაციენტები;
ფიბრატების ერთდროული გამოყენება.
იხილეთ ინფორმაცია ნაწილებში „განსაკუთრებული მითითებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას“, „ ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები“ და „ფარმაკოკინეტიკური თვისებები.
სიფრთხილის ზომები
ზეგავლენა კანზე
როზუვასტატინის გამოყენებისას აღწერილია კანის მძიმე გვერდითი მოვლენები, მათ შორის სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (SJS) და წამლისმიერი რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS), რომლებიც შეიძლება სიცოცხლისთვის საშიში ან ფატალური იყოს. პრეპარატის დანიშვნისას აუცილებელია პაციენტების გაფრთხილება კანის მძიმე რეაქციების ნიშნებისა და სიმპტომების შესახებ და მათი მდგომარეობის ყურადღებით მონიტორინგი. თუ გამოვლინდა ასეთი მოვლენის ნიშნები და სიმპტომები, ზეტორის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და განხილულ იქნას ალტერნატიული მკურნალობა.
თუ პაციენტს ზეტორის მიღების დროს განუვითარდა სერიოზული რეაქცია, როგორიცაა სტივენს-ჯონსონის სინდრომი ან DRESS, ზეტორის მიღება ასეთ პაციენტში აღარასდროს უნდა განახლდეს.
ზეგავლენა თირკმელებზე
პროტეინურია (ანალიზი ტესტ-ზოლების გამოყენებით), რომელიც ძირითადად მილაკოვანი წარმოშობის იყო, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინის უფრო მაღალ დოზებს, კერძოდ 40 მგ-ს, და უმეტეს შემთხვევაში ატარებდა ტრანზიტორულ ან პერიოდულ ხასიათს. დადგენილია, რომ პროტეინურია არ წარმოადგენს თირკმლის ფუნქციის მწვავე ან პროგრესირებადი დარღვევების განვითარების პროგნოზულ ფაქტორს. პოსტმარკეტინგულ პერიოდში მძიმე გართულებები თირკმელების მხრივ უფრო ხშირად აღინიშნებოდა როზუვასტატინის გამოყენებისას 40 მგ დოზით. პაციენტთა რეგულარული მონიტორინგის დროს, რომლებიც იღებენ სამკურნალო საშუალებას 40 მგ დოზით, უნდა შეფასდეს თირკმლის ფუნქცია.
გავლენა ჩონჩხის კუნთოვან ქსოვილზე
პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს, განსაკუთრებით 20 მგ-ზე მეტი დოზებით, აღინიშნა რეაქციები ჩონჩხის კუნთოვანი ქსოვილის მხრივ, მაგალითად მიალგია, მიოპათია და იშვიათად რაბდომიოლიზი. ძალიან იშვიათ შემთხვევებში იყო შეტყობინებები რაბდომიოლიზის Dშესახებ ეზეტიმიბის გამოყენებისას ჰმგ-კოA-რედუქტაზას ინჰიბიტორებთან კობინაციაში. ვინაიდან არ შეიძლება გამოირიცხოს სამკურნალო საშუალებების ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება, საჭიროა სიფრთხილის დაცვა როზუვასტატინის ეზეტიმიბთან კომბინირებული გამოყენებისას.
ისევე, როგორც ჰმგ-კოA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების შემთხვევაში, პოსტმარკეტინგულ პერიოდში რაბდომიოლიზის შემთხვევები აღინიშნებოდა უფრო ხშირად როზუვასტატინის გამოყენებისას 40 მგ დოზით.
კრეატინკინაზას დონის გაზომვა სისხლის შრატში
არ არის რეკომენდებული კრეატინკინაზას დონის გაზომვა სისხლის შრატში მძიმე ფიზიკური დატვირთვის შემდეგ ან შესაძლო ალტერნატიული მიზეზის არსებობისას, რამაც შეიძლება განაპირობოს კრეატინკინაზას დოზის ზრდა, ვინაიდან ამან შეიძლება გაართულოს ანალიზის შედეგების ინტერპრეტაცია. იმ შემთხვევაში, თუ კრეატინკინაზას საწყისი დონე სისხლის შრატში მკურნალობის დაწყებამდე მნიშვნელოვნადაა მომატებული (აღემატება ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს 5-ჯერზე მეტად), აუცილებელია 5-7 დღის შემდეგ განმეორებითი დამადასტურებელი ანალიზის ჩატარება. თუ განმეორებითი ანალიზის შემდეგ, სისხლის შრატში კრეატინკინაზას დონე კვლავ აღემატება ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს 5-ჯერზე მეტად, არ არის რეკომენდებული ზეტორით მკურნალობის დაწყება.
მკურნალობის დაწყებამდე
ზეტორი ისევე როგორც ჰმგ-კოA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორები, სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში მიოპათიის/რაბდომიოლიზის განვითარებისადმი განმწყობი ფაქტორებით; ასეთ ფაქტორებს მიეკუთვნება:
- თირკმლის უკმარისობა;
- ჰიპოთირეოზი;
- მემკვიდრული კუნთოვანი დაავადებები ანამნეზში, მათ შორის ოჯახურ ანამნეზში;
- ანამნეზში ტოქსიკური მოქმედება კუნთოვან ქსოვილზე, დაკავშირებული ჰმგ-კოA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების ან ფიბრატების გამოყენებასთან;
- ალკოჰოლზე დამოკიდებულება;
- 70 წელს ზემოთ ასაკი;
- სიტუაციები, როდესაც შესაძლებელია სამკურნალო საშუალების კონცენტრაციის ზრდა სისხლის პლაზმაში;
- ფიბრატების ერთდროული გამოყენება.
ასეთ პაციენტებში აუცილებელია პრეპარატის გამოყენებასთან დაკავშირებული პოტენციური სარგებლისა და რისკების შეფარდების შეფასება; ასევე რეკომენდებულია ასეთი პაციენტების კლინიკური მონიტორინგის უზრუნველყოფა. თუ სისხლის შრატში კრეატინკინაზას საწყისი დონე მნიშვნელოვნადაა მომატებული (აღემატება ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს 5-ჯერზე მეტად), არ არის რეკომენდებული ზეტორით მკურნალობის დაწყება.
მკურნალობის დროს
პაციენტებმა დაუყოვნებლივ უნდა აცნობონ ექიმს კუნთების გაურკვეველი ეტიოლოგიის ტკივილის, კუნთების სისუსტის ან კუნთების სპაზმების შესახებ, განსაკუთრებით, თუ მათ თან ახლავს სისუსტე ან სხეულის ტემპერატურის მატება. ასეთ პაციენტებში უნდა განისაზღვროს კრეატინკინაზას დონე სისხლის შრატში. ზეტორით მკურნალობა უნდა შეწყდეს, თუ კრეატინკინაზას დონე სისხლის შრატში მნიშვნელოვნად არის მომატებული (აღემატება ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს 5-ჯერზე მეტად) ან თუ კუნთისმიერი სიმპტომები ატარებს მძიმე ხასიათს და იწვევს ყოველდღიურ დისკომფორტს (მაშინაც კი, თუ კრეატინკინაზას დონე აღემატება ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს 5-ჯერ და ნაკლებად). სიმპტომების გაქრობის და სისხლის შრატში კრეატინკინაზას დონის შემცირების შემთხვევაში ნორმალურ მნიშვნელობამდე, საჭიროა საკითხის განხილვა ზეტორით ან ჰმგ-კოA-რედუქტაზას ალტერნატიული ინჰიბიტორით მინიმალური დოზებით თერაპიის გაგრძელების შესახებ, ამასთან საჭიროა პაციენტებზე სათანადო დაკვირვების უზრუნველყოფა. სიმპტომების არარსებობის შემთხვევაში, ჩვეულებრივ, არ არის საჭირო სისხლის შრატში კრეატინკინაზას დონის რეგულარული კონტროლი პაციენტებში.
ძალიან იშვიათ შემთხვევებში, როგორც სტატინებით თერაპიის დროს, ასევე დასრულების შემდეგ, როზუვასტატინის ჩათვლით, პაციენტებში ვითარდებოდა იმუნოგანპირობებული მანეკროზებელი მიოპათია. იმუნოგანპირობებული მანეკროზებელი მიოპათია კლინიკურად ვლინდება კიდურების პროქსიმალური კუნთების სისუსტით და სისხლის შრატში კრეატინკინაზას დონის ზრდით, რაც ნარჩუნდება სტატინებით თერაპიის შეწყვეტის შემდეგაც კი.
კლინიკური კვლევების მონაცემები, მიღებული მცირე რაოდენობის პაციენტების მონაწილეობით, მიუთითებენ ნეგატიური ზემოქმედების გაძლიერების არარსებობაზე ჩონჩხის კუნთოვან ქსოვილთან მიმართებაში როზუვასტატინის სხვა სამკურნალო საშუალებებთან კომბინირებული გამოყენებისას. ამასთანავე, პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ჰმგ-კოA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორებს ფიბრატებთან ერთად, ჰემფიბროზილის ჩათვლით, ციკლოსპორინთან, ნიკოტინის მჟავასთან, სოკოს საწინააღმდეგო საშუალებებთან აზოლების ჯგუფიდან, პროტეაზას ინჰიბიტორებთან და ანტიბიოტიკებთან ერთად მაკროლიდების ჯგუფიდან, ისეთი გვერდითი რეაქციები, როგორიცაა მიოზიტი და მიოპათია, აღინიშნებოდა უფრო ხშირად. ჰემფიბროზილის ერთდროული გამოყენებისას ჰმგ-კოA-რედუქტაზას ზოგიერთ ინჰიბიტორთან, იზრდება მიოპათიის განვითარების რისკი, ამიტომ არ არის რეკომენდებული ზეტორის გამოყენება ჰემფიბროზილთან ერთად. ზეტორის კომბინირებული გამოყენების უპირატესობები ფიბრატებთან ან ნიკოტინის მჟავასთან ლიპიდური პროფილის შემდგომი გაუმჯობესების მიზნით სათანადოდ უნდა შეფასდეს პოტენციურ რისკებთან მიმართებაში, რომლებიც დაკავშირებულია მსგავსი კომბინაციების გამოყენებასთან. როზუვასტატინის 40 მგ დოზით გამოყენება ფიბრატებთან ერთად უკუნაჩვენებია.
არ არის რეკომენდებული ზეტორის გამოყენება ფუზიდის მჟავას შემცველ სისტემურ პრეპარატებთან ერთად ან მათი გამოყენების შეწყვეტიდან 7 დღის განმავლობაში. ფუზიდის მჟავას შემცველი სისტემური პრეპარატების გამოყენების აუცილებობის შემთხვევაში, სტატინებით მკურნალობა უნდა შეწყდეს მათი გამოყენების მთელი პერიოდის განმავლობაში. პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ სტატინებს ფუზიდის მჟავასთან კომბინაციაში, აღინიშნებოდა რაბდომიოლიზის შემთხვევები (ზოგჯერ ლეტალური გამოსავლით). პაციენტებმა დაუყოვნებლივ უნდა შეატყობინონ ექიმს ისეთი სიმპტომების შესახებ ჩონჩხის კუნთების მხრივ, როგორიცაა სისუსტე, ტკივილი ან მომატებული მგრძნობელობა.
სტატინებით თერაპიის გაგრძელება შეიძლება ფუზიდის მჟავას შემცველი პრეპარატების ბოლო მიღებიდან შვიდი დღის შემდეგ. გამონაკლის შემთხვევებში, როდესაც საჭიროა ფუზიდის მჟავას შემცველი სისტემური პრეპარატებით ხანგრძლივი თერაპია, მაგალითად, მძიმე ინფექციების დროს, ზეტორთან კომბინაციაში მათი გამოყენების შესახებ გადაწყვეტილება უნდა იქნას მიღებული ინდივიდუალურად მხოლოდ სარგებელი/რისკის შეფარდების სათანადო შეფასების შემდეგ; ამგვარი კომბინაციების გამოყენებისას პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ ექიმის სათანადო მეთვალყურეობის ქვეშ.
არ არის რეკომენდებული ზეტორის გამოყენება პაციენტებში მძიმე მწვავე მდგომარეობებისას, რაც მიოპათიის განვითარებას განაპირობებს ან განაწყობს მეორადი თირკმლის უკმარისობის განვითარებისადმი რაბდომიოლიზის შედეგად (მაგალითად, სეფსისი, არტერიული ჰიპოტენზია, მძიმე ქირურგიული ჩარევა, ტრავმა, მძიმე მეტაბოლური, ენდოკრინული ან ელექტროლიტური დარღვევები ან არაკონტროლირებადი კრუნჩხვები).
გავლენა ღვიძლზე
ზეტორი ისევე როგორც ჰმგ-კოA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორები, სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, რომლებიც ჭარბი რაოდენობით ალკოჰოლს მოიხმარენ და/ან აქვთ ღვიძლის დაავადებებით ანამნეზში.
რეკომენდებულია ღვიძლის ფუნქციური მაჩვენებლების შეფასება ზეტორით მკურნალობის დაწყებამდე, აგრეთვე თერაპიის დაწყებიდან 3 თვის შემდეგ. თუ ტრანსამინაზების დონე სისხლის შრატში აღემატება ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს 3-ჯერზე მეტად, საჭიროა პრეპარატის გამოყენების შეწყვეტა ან მისი დოზირების შემცირება. პოსტმარკეტინგულ პერიოდში როზუვასტატინის გამოყენებისას 40 მგ დოზით უფრო ხშირად აღინიშნებოდა მწვავე გართულებები ღვიძლის მხრივ (ძირითადად სისხლის შრატში ღვიძლის ტრანსამინაზების დონეების მომატება).
პაციენტებში მეორადი ჰიპერქოლესტერინემიით, რომლის განვითარება განპირობებულია ჰიპოთირეოზით ან ნეფროზული სინდრომით, ზეტორით თერაპიის დაწყებამდე უნდა ჩატარდეს ძირითადი დაავადების მკურნალობა.
რასობრივი კუთვნილება
ფარმაკოკინეტიკური კვლევების შედეგები მოწმობს, რომ აზიური წარმოშობის სუბიექტებში როზუვასტატინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში აღემატება ასეთს ევროპეოიდური რასის წარმომადგენლებში.
პროტეაზას ინჰიბიტორები
პროტეაზას სხვადასხვა ინჰიბიტორის კომბინაციის გამოყენებისას რიტონავირთან ერთად აღინიშნებოდა როზუვასტატინის კონცენტრაციის მომატება სისხლის პლაზმაში. ზეტორით გამოყენებისას პაციენტებში აივ-ინფექციით, რომლებიც ასევე იღებენ თერაპიას პროტეაზას ინჰიბიტორებით, როგორც მკურნალობის დასაწყისში, ასევე პრეპარატის დოზის გაზრდისას, მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ლიპიდურ პროფილზე სასარგებლო ეფექტიც და როზუვასტატინის კონცენტრაციის გაზრდის რისკი სისხლის პლაზმაში. არ არის რეკომენდებული ზეტორის გამოყენება პროტეაზას ზოგიერთ ინჰიბიტორთან ერთად იმ შემთხვევაში, თუ პრეპარატის დოზა შესაბამისად არ არის კორექტირებული.
ფილტვების ინტერსტიციული დაავადება
იყო შეტყობინებები ფილტვების ინტერსტიციული დაავადების განვითარების ერთეული შემთხვევების შესახებ ზოგიერთი სტატინის განსაკუთრებით ხანგრძლივად გამოყენებისას. დაავადება შეიძლება გამოიხატოს ქოშინით, არაპროდუქტიული ხველით და ზოგადი მდგომარეობის გაუარესებით (დაღლილობა, წონის დაკლება და სხეულის ტემპერატურის მომატება). პაციენტებში ფილტვების ინტერსტიციული დაავადების განვითარებაზე ეჭვის შემთხვევაში, სტატინებით თერაპია უნდა შეწყდეს.
შაქრიანი დიაბეტი
არსებობს მონაცემები, რომ სტატინები ზრდიან სისხლში გლუკოზის დონეს (კლას-ეფექტი). ზოგიერთ პაციენტში შაქრიანი დიაბეტის განვითარების მაღალი რისკით გლუკოზის კონცენტრაციამ სისხლში შეიძლება მიაღწიოს ისეთ დონეს, რომლის დროსაც საჭირო ხდება შაქრიანი დიაბეტის სტანდარტული მკურნალობის ჩატარება. თუმცა ჰიპერგლიკემიის განვითარების რისკი არ აღემატება სტატინების გამოყენების უპირატესობას გულ-სისხლძარღვთა გართულებების რისკის შემცირებასთან მიმართებაში და არ უნდა გახდეს სტატინებით თერაპიის შეწყვეტის მიზეზი. აუცილებელია რისკის ჯგუფის პაციენტებზე (სისხლში გლუკოზის დონე უზმოზე 5,6-დან 6,9-მდე მმოლი/ლ, სხეულის მასის ინდექსი 30 კგ/მ2-ზე მეტი, სისხლში ტრიგლიცერიდების მომატებული დონე, არტერიული ჰიპერტენზია) კლინიკური დაკვირვების უზრუნველყოფა, აგრეთვე მათში სისხლის ბიოქიმიური მაჩვენებლების მონიტორინგი ეროვნული რეკომენდაციების შესაბამისად.
ერთ-ერთ კლინიკურ კვლევაში შაქრიანი დიაბეტის განვითარების სიხშირე, ძირითადად პაციენტებში უზმოზე სისხლში გლუკოზის დონით 5,6-დან 6,9-მდე მმოლი/ლ, შეადგენდა 2,8%-ს როზუვასტატინის გამოყენებისას და 2,3%-ს პლაცებოს გამოყენებისას.
ბავშვები
როზუვასტატინის გავლენა წრფივ ზრდაზე, სხეულის წონაზე, სხეულის მასის ინდექსზე და მეორადი სქესობრივი ნიშნების განვითარებაზე (ტანერის სტადიები) 6-დან 17 წლამდე ასაკის ბავშვებში ფასდებოდა ორწლიანი კვლევის მსვლელობაში; ორწლიანი თერაპიის შემდეგ სამკურნალო საშუალების მნიშვნელოვანი გავლენა ზრდაზე, სხეულის წონაზე, სხეულის მასის ინდექსზე ან სქესობრივ მომწიფებაზე არ არის აღმოჩენილი.
კლინიკურ კვლევაში ბავშვებსა და მოზარდებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს 52 კვირის განმავლობაში, კრეატინკინაზას მომატებული დონეები სისხლის შრატში (რომლებიც 10 ჯერზე მეტად აღემატებოდა ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს) და კუნთისმიერი სიმპტომები ფიზიკური დატვირთვის ან მაღალი ფიზიკური აქტივობის შემდეგ აღინიშნებოდა უფრო ხშირად, ვიდრე ზრდასრულებში ჩატარებულ კლინიკურ კვლევებში.
სტატინების გამოყენებით გამოწვეული მიასთენიის გრავისის დებიუტის რამდენიმე შემთხვევა დაფიქსირდა ან მოხდა ადრე არსებული მიოსტენია გრივისის ან თვალის ფორმა მიოსტენიის გამწვავება. ზეტორის მიღება უნდა შეწყდეს სიმპტომების გამწვავების შემთხვევაში. იმავე ან სხვა სტატინის ხელახალი გამოყენებისას დაფიქსირდა მიასთენიის რეციდივი.
დამხმარე ნივთიერებები
ზეტორი შეიცავს ლაქტოზას, ამიტომ პაციენტებმა იშვიათი მემკვიდრული დაავადებებით, რომლებსაც ახასიათებს გალაქტოზას აუტანლობა, ლაქტაზას უკმარისობა ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბცია, არ უნდა მიიღონ ეს სამკურნალო პრეპარატი.
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
ერთობლივად გამოყენებადი სამკურნალო საშუალებების ეფექტები როზუვასტატინთან მიმართებაში
სატრანსპორტო ცილების ინჰიბიტორები
როზუვასტატინი წარმოადგენს სუბსტრატს ზოგიერთი სატრანსპორტო ცილისთვის, OATP1B1 და BCRP ჩათვლით. ზეტორის ერთდროული გამოყენებისას სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც აინჰიბირებენ ზემოთ მითითებულ სატრანსპორტო ცილებს, შეიძლება გაიზარდოს როზუვასტატინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში, ამასთან მიოპათიის განვითარების რისკი იზრდება (იხილეთ ნაწილები „მიღების მეთოდი და დოზირება“, „განსაკუთრებული მითითებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას“ და „ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები“ და ცხრილი 1).
ციკლოსპორინი
ციკლოსპორინთან ერთად გამოყენებისას AUC მაჩვენებლები როზუვასტატინისთვის საშუალოდ 7-ჯერ აღემატებოდა ასეთს ჯანმრთელ მოხალისეებში (იხ. ცხრილი 1). ზეტორის გამოყენება უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებიც იტარებენ თერაპიას ციკლოსპორინით. კომბინირებული გამოყენებისას როზუვასტატინი არ ახდენდა გავლენას ციკლოსპორინის კონცენტრაციაზე სისხლის პლაზმაში.
პროტეაზას ინჰიბიტორები
პროტეაზას ინჰიბიტორებთან ერთად გამოყენებისას როზუვასტატინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში შეიძლება მნიშვნელოვნად გაიზარდოს (იხ. ცხრილი 1); უცნობია სამკურნალო საშუალებების ურთიერთქმედების ზუსტი მექანიზმი. ფარმაკოკინეტიკურ კვლევაში როზუვასტატინის (10 მგ) და კომბინირებული პრეპარატის ერთდროულად გამოყენებისას, რომელიც შეიცავს პროტეაზას ორ ინჰიბიტორს (300 მგ ატაზანავირი/100 მგ რიტონავირი), ჯანმრთელ მოხალისეებში როზუვასტატინისთვის AUC და Cmax მაჩვენებლები მომატებული იყო დაახლოებით 3 და 7-ჯერ შესაბამისად. საკითხი ზეტორის და პროტეაზას ინჰიბიტორების ზოგიერთი კომბინაციის ერთობლივი გამოყენების შესახებ განხილული უნდა იქნას პრეპარატის დოზირების სათანადო კორექციის გათვალისწინებით, სისხლის პლაზმაში როზუვასტატინის კონცენტრაციის მოსალოდნელი ზრდის შესაბამისად (იხილეთ ნაწილები „მიღების წესი და დოზირება“, „განსაკუთრებული მითითებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას“ და „ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები“ და ცხრილი 1).
ჰემფიბროზილი და სხვა ჰიპოლიპიდემიური საშუალებები
ჰემფიბროზილთან ერთდროულად გამოყენებისას Cmax და AUC მნიშვნელობები როზუვასტატინისთვის 2-ჯერ იზრდებოდა. სპეციფიკური ურთიერთქმედების კვლევების მონაცემების საფუძველზე არ არის მოსალოდნელი მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება ფენოფიბრატთან, მაგრამ შესაძლებელია ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება. ჰემფიბროზილის, ფენოფიბრატის ან სხვა ფიბრატების და ნიკოტინის მჟავას კომბინირებული გამოყენებისას ჰმგ-კოA-რედუქტაზას ინჰიბიტორებთან დოზებით, რომლებიც უზრუნველყოფენ ჰიპოლიპიდემიურ მოქმედებას (1 გ/დღე-ღამეში ან მეტი), მიოპათიის განვითარების რისკი იზრდება, სავარაუდოდ, იმიტომ, რომ მათ შეუძლიათ მიოპათიის გამოწვევა მონოთერაპიის დროს. როზუვასტატინის კომბინირებული გამოყენება 40 მგ დოზით ფიბრატებთან უკუნაჩვენებია, ასეთი კომბინაციების გამოყენებისას როზუვასტატინის საწყისი დოზა უნდა შეადგენდეს 5 მგ-ს.
ეზეტიმიბი
ეზეტიმიბის (10 მგ) და როზუვასტატინის (10 მგ) ერთად გამოყენებისას AUC-ის მნიშვნელობები უკანასკნელისთვის ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე სუბიექტებში 1,2-ჯერ იზრდებოდა (იხ. ცხრილი 1). არ შეიძლება სამკურნალო საშუალებების ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედების რისკის გამორიცხვა არასასურველი რეაქციების განვითარებასთან მიმართებაში.
ანტაციდები
ანტაციდებთან (სუსპენზია, რომელიც შეიცავს ალუმინის და მაგნიუმის ჰიდროქსიდებს) ერთდროულად მიღებისას როზუვასტატინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში დაახლოებით 50%-ით მცირდებოდა. როზუვასტატინის მიღებიდან 2 საათში ანტაციდების მიღებისას ზემოქმედება როზუვასტატინის კონცენტრაციაზე სისხლის პლაზმაში იყო მნიშვნელოვნად ნაკლები. ამ ურთიერთქმედების კლინიკური მნიშვნელობა შესწავლილი არ არის.
ერითრომიცინი
ერითრომიცინთან ერთდროულად გამოყენებისას AUC და Cmax მნიშვნელობები როზუვასტატინისთვის მცირდებოდა 20% და 30%-ით შესაბამისად, რაც შეიძლება დაკავშირებული იყოს ნაწლავის მოტორიკის გაძლიერებასთან ერითრომიცინის გამოყენების ფონზე.
ციტოქრომ P450 სისტემის იზოფერმენტები
In vitro და in vivo გამოკვლევების შედეგები მოწმობს, რომ როზუვასტატინი არ არის ციტოქრომ P450 სისტემის იზოფერმენტების არც ინჰიბიტორი და არც ინდუქტორი, გარდა ამისა, ეს იზოფერმენტები უმნიშვნელო როლს ასრულებენ მის მეტაბოლიზმში. ამიტომ, მედიკამენტური ურთიერთქმედებები ციტოქრომ P450-ით განპირობებული მეტაბოლიზმის დონეზე მოსალოდნელი არ არის. კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები როზუვასტატინსა და ფლუკონაზოლს (CYP2C9 და 3A4 ინჰიბიტორი) ან კეტოკონაზოლს (CYP2A6 და 3A4 ინჰიბიტორი) შორის არ არის აღმოჩენილი.
ტიკაგრელორი
დადგენილია, რომ ტიკაგრელორი როზუვასტატინის AUC-ს 2.3-ჯერ ზრდის, რაც შესაძლოა დაკავშირებული იყოს მიოპათიის განვითარების მომატებულ რისკთან. გასათვალისწინებელია როზუვასტატინის გამოყენებით მძიმე გულ-სისხლძარღვთა მოვლენების პრევენციით მიღებული სარგებელი და როზუვასტატინის პლაზმური კონცენტრაციის მომატებასთან დაკავშირებული პოტენციური რისკები.
წამლების ურთიერთქმედება, რომელიც მოითხოვს როზუვასტატინის დოზის კორექციას (იხილეთ აგრეთვე ცხრილი 1)
იმ შემთხვევებში, როდესაც აუცილებელია ზეტორის გამოყენება იმ პრეპარატებთან ერთად, რომლებიც გარკვეულწილად ზრდიან როზუვასტატინის სისტემურ ზემოქმედებას, უნდა მოხდეს პრეპარატის დოზის კორექცია. საწყისი დოზა უნდა შეადგენდეს 5 მგ-ს დღე-ღამეში, როდესაც როზუვასტატინისთვის AUC მნიშვნელობის დაახლოებით 2-ჯერ ან მეტად გაზრდაა მოსალოდნელი. დღე-ღამის მაქსიმალური დოზა უნდა შეირჩეს ისე, რომ როზუვასტატინის მოსალოდნელი სისტემური ზემოქმედება არ აღემატებოდეს პრეპარატის ცალკე 40 მგ დღე-ღამის დოზით გამოყენებისას მიღებულ მაქსიმალურ ზემოქმედებას (მაგალითად, გემფიბროზილთან ერთად მიღებისას, როზუვასტატინის დოზა შეადგენს 20 მგ - სისხლის პლაზმაში როზუვასტატინის კონცენტრაციის 1.9-ჯერ ზრდა; რიტონავირის/ატაზანავირთან კომბინაციასთან ერთად გამოყენებისას, როზუვასტატინის დოზა შეადგენს 10 მგ-ს - სისხლის პლაზმაში როზუვასტატინის კონცენტრაციის 3.1-ჯერ ზრდა).
იმ შემთხვევებში, როდესაც როზუვასტატინისთვის AUC-ის მნიშვნელობის 2-ჯერ ნაკლები ზრდა არის მოსალოდნელი, პრეპარატის საწყისი დოზის შემცირება საჭირო არ არის, თუმცა სიფრთხილეა საჭირო, თუ როზუვასტატინის დოზა 20 მგ-ს აღემატება.
ცხრილი 1. ერთობლივად გამოყენებადი სამკურნალო საშუალებების ეფექტი როზუვასტატინის კონცენტრაციასთან მიმართებაში სისხლის პლაზმაში (AUC; გავლენის ხარისხის შემცირების თანმიმდევრობით) (მონაცემები მიღებულია გამოქვეყნებული კლინიკური კვლევებიდან)
ერთობლივად გამოყენებადი სამკურნალო საშუალების დოზირების რეჟიმი
როზუვასტატინის დოზირების რეჟიმი
AUC-ის ცვლილება როზუვასტატინისთვის*
სამკურნალო საშუალებები, რომლებიც კომბინაციაში გამოყენებისას ზრდიან როზუვასტატინისთვის AUC-ის მნიშვნელობას 2-ჯერ ან მეტად
სოფოსბუვირი 400 მგ/ველპატასვირი 100 მგ/ვოქსილაპრევირი 100 მგ და ვოქსილაპრევირი 100 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 15 დღე
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
7,4-ჯერადი ↑
ციკლოსპორინი 75-200 მგ 2-ჯერ დღე-ღამეში, 6 თვე
10 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 10 დღე
7,1- ჯერადი ↑
დაროლუტამიდი 600 მგ ორჯერ დღე-ღამეში, 5 დღე
5 მგ, ერთჯერადი დოზა
5,2- ჯერადი ↑
ბელუმოსუდილი 200მგ 1-ჯერ დღეში, 8 დღე
10 მგ, ერთჯერადი დოზა, 2 დღეზე გადანაწილებით
4,6-ჯერადი ↑
რეგორაფენიბი 160 მგ 1-ჯერ დღე-ღამეში, 14 დღე
5 მგ, ერთჯერადი დოზა
3,8- ჯერადი ↑
ენაზიდენიბი 100 მგ 1-ჯერ დღე-ღამეში, 28 დღე
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
3,4- ჯერადი ↑
ატაზანავირი 300 მგ/რიტონავირი 100 მგ 1-ჯერ დღე-ღამეში, 8 დღე
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
3,1- ჯერადი ↑
როქსადუსტატი 200 მგ დღე გამოშვებით
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
2,9- ჯერადი ↑
მომელოტინიბი 200 მგ 1-ჯერ დღე-ღამეში, 5 დღე
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
2,7- ჯერადი ↑
ველპატასვირი 100 მგ 1-ჯერ დღე-ღამეში
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
2,7- ჯერადი ↑
ომბიტასვირი 25 მგ/პარიტაპრევირი 150 მგ/რიტონავირი 100 მგ 1-ჯერ დღე-ღამეში/დასაბუვირი 400 მგ 2-ჯერ დღე-ღამეში, 14 დღე
5 მგ, ერთჯერადი დოზა
2,6- ჯერადი ↑
ტერიფლუნომიდი
მონაცემები არ არსებობს
2,5- ჯერადი ↑
გრაზოპრევირი 200 მგ/ელბასვირი 50 მგ
დღე-ღამეში ერთხელ, 11 დღე
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
2,3- ჯერადი ↑
გლეკაპრევირი 400 მგ/პიბრენტასვირი 120 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 7 დღე
5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 7 დღე
2,2- ჯერადი ↑
ლოპინავირი 400 მგ/რიტონავირი 100 მგ
დღე-ღამეში 2-ჯერ, 17 დღე
20 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 7 დღე
2,1- ჯერადი ↑
კაპმატინიბი 400 მგ დღე-ღამეში 2-ჯერ
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
2,1- ჯერადი ↑
ტაფამიდისი 61 მგ: 1-ელ და მე-2 დღეს – დღეში ორჯერ, ხოლო მე-3-დან მე-9 დღის ჩათვლით – დღეში ერთხელ.
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
2,0- ჯერადი ↑
ფოსტატინიბი 100 მგ დღე-ღამეში 2-ჯერ
20 მგ, ერთჯერადი დოზა
2,0- ჯერადი ↑
ფებუქსოსტატი 120 მგ დღე-ღამეში ერთხელ
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
1,9- ჯერადი ↑
გემფიბროზილი 600 მგ დღე-ღამეში 2-ჯერ, 7 დღე
80 მგ, ერთჯერადი დოზა
1,9- ჯერადი ↑
სამკურნალო საშუალებები, რომლებიც კომბინაციაში გამოყენებისას როზუვასტატინისთვის AUC-ის მნიშვნელობის ზრდა ნაკლებია, ვიდრე ორჯერ
ელთრომბოპაგი 75 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 5 დღე
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
1,6- ჯერადი ↑
დარუნავირი 600 მგ/რიტონავირი 100 მგ
დღე-ღამეში 2-ჯერ, 7 დღე
10 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 7 დღე
1,5- ჯერადი ↑
ტიპრანავირი 500 მგ/რიტონავირი 200 მგ
დღე-ღამეში 2-ჯერ, 11 დღე
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
1,4- ჯერადი ↑
დრონედარონი 400 მგ დღე-ღამეში 2-ჯერ
მონაცემები არ არის
1,4- ჯერადი ↑
იტრაკონაზოლი 200 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 5 დღე
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
1,4- ჯერადი ↑ **
ეზეტიმიბი 10 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 14 დღე
10 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 14 დღე
1,2- ჯერადი ↑ **
როზუვასტატინის AUC-ის შემცირება
ერითრომიცინი 500 მგ დღე-ღამეში 4-ჯერ, 7 დღე
80 მგ, ერთჯერადი დოზა
20% ↓
ბაიკალინი 50 მგ დღე-ღამეში 3-ჯერ, 14 დღე
20 მგ, ერთჯერადი დოზა
47% ↓
- მონაცემები წარმოდგენილია როგორც x-ჯერადი ცვლილება, რომელიც ასახავს მარტივ შეფარდებას AUC მნიშვნელობებს შორის როზუვასტატინისთვის კომბინირებული გამოყენებისას სამკურნალო საშუალებებთან და მონოთერაპიის დროს, და როგორც % ცვლილებები, რაც ასახავს % სხვაობებს AUC მნიშვნელობებს შორის როზუვასტატინისთვის კომბინირებული გამოყენებისას და მონოთერაპიის დროს. ზრდა აღინიშნება როგორც `↑~, ცვლილების არარსებობა - როგორც `↔~, შემცირება - როგორც ` ↓~.
- * ჩატარდა როზუვასტატინის ურთიერთქმედების რამდენიმე კვლევა სხვადასხვა დოზებით (ცხრილი გვიჩვენებს ყველაზე მნიშვნელოვან თანაფარდობას). ქვემოთ ჩამოთვლილ სამკურნალო საშუალებებთან/პრეპარატების კომბინაციებთან ერთად მიღებისას, როზუვასტატინისთვის Aმნიშვნელობა კლინიკურად მნიშვნელოვნად არ შეცვლილა: ალეგლიტაზარი 0.3 მგ, 7 დღე; ფენოფიბრატი 67 მგ 3-ჯერ დღე-ღამეში, 7 დღე; ფლუკონაზოლი 200 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 11 დღე; ფოსამპრენავირი 700 მგ/რიტონავირი 100 მგ დღე-ღამეში ორჯერ, 8 დღე; კეტოკონაზოლი 200 მგ დღე-ღამეში ორჯერ, 7 დღე; რიფამპინი 450 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 7 დღე; სილიმარინი 140 მგ დღე-ღამეში 3-ჯერ, 5 დღე.
როზუვასტატინის ეფექტები ერთობლივად გამოყენებული სამკურნალო საშუალებების მიმართ
K ვიტამინის ანტაგონისტები
ისევე როგორც ჰმგ-კოA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების გამოყენებისას, როზუვასტატინის გამოყენებისას K ვიტამინის ანტაგონისტებთან ერთად (მაგალითად, ვარფარინი ან სხვა ანტიკოაგულანტი კუმარინის ჯგუფიდან) კომბინირებული თერაპიის დასაწყისში ან როზუვასტატინის დოზის გაზრდისას პაციენტებში, შეიძლება გაიზარდოს საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა. გამოყენების შეწყვეტის ან როზუვასტატინის დოზის შემცირებისას შეიძლება შემცირდეს საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის მაჩვენებელი. მსგავს სიტუაციებში პაციენტებში რეკომენდებულია საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის სათანადო მონიტორინგი.
პერორალური კონტრაცეპტივები/ჰორმონალური ჩანაცვლებითი თერაპია
როზუვასტატინისა და პერორალური კონტრაცეპტივების ერთობლივი გამოყენებისას AUC-ის მაჩვენებლები ეთინილესტრადიოლისა და ნორგესტრელისთვის იზრდებოდა 26%-ით და 34%-ით შესაბამისად, რაც უნდა იქნას გათვალისწინებული პერორალური კონტრაცეპტივების დოზირების რეჟიმის შერჩევისას. მონაცემები სამკურნალო საშუალებების ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების შესახებ სუბიექტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებდნენ როზუვასტატინს და ჰორმონალურ ჩანაცვლებით თერაპიას, არ არსებობს, ამიტომ არ შეიძლება გამოირიცხოს ზემოთ მითითებული ცვლილებების აღნიშვნის რისკი. ამის მიუხედავად, მსგავსი კომბინაციები ქალებში ფართოდ გამოიყენებოდა კლინიკურ კვლევებში და კარგი ამტანობით ხასიათდებოდა.
სხვა სამკურნალო საშუალებები
დიგოქსინი
სპეციფიკური ურთიერთქმედებების კვლევების მონაცემებზე დაყრდნობით არ არის მოსალოდნელი კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედება დიგოქსინთან.
ფუზიდის მჟავა
როზუვასტატინისა და ფუზიდის მჟავას ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა. მიოპათიის განვითარების რისკი, რაბდომიოლიზის ჩათვლით, ფუზიდის მჟავას შემცველი სისტემური პრეპარატების გამოყენებისას სტატინებთან ერთად შეიძლება გაიზარდოს. ამ ურთიერთქმედების მექანიზმი (მიუხედავად იმისა, არის ის ფარმაკოდინამიკური, ფარმაკოკინეტიკური, თუ კომბინირებული) უცნობია. პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ასეთ კომბინაციებს, აღნიშნული იყო რაბდომიოლიზის შემთხვევები (მათ შორის, ფატალური შედეგით).
თუ საჭიროა ფუზიდის მჟავას შემცველი სისტემური პრეპარატების გამოყენება, ზეტორით თერაპია უნდა შეწყდეს მათი გამოყენების მთელი პერიოდის განმავლობაში.
ბავშვები
როზუვასტატინის ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარებულია მხოლოდ მოზრდილებში; ურთიერთქმედების ხარისხი ბავშვებში უცნობია.
ორსულობა და ძუძუთი კვება
ზეტორის გამოყენება ორსულ ქალებში რეკომენდებული არ არის. ორსულობის დადგენისთანავე ზეტორით მკურნალობა უნდა შეწყდეს. ამასთან, გულ-სისხლძარღვთა სერიოზული მოვლენების ძალიან მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში გასათვალისწინებელია მიმდინარე თერაპიული საჭიროება და ინდივიდუალური სარგებლისა და რისკის თანაფარდობა.
ორსულ ქალებში სტატინების გამოყენების შესახებ გამოქვეყნებული მონაცემებით, პრეპარატთან დაკავშირებული ძირითადი თანდაყოლილი მანკების განვითარების რისკი არ გამოვლენილა. თუმცა, ზეტორის მოქმედების მექანიზმის გათვალისწინებით, არსებობს ნაყოფში არასასურველი რეაქციების განვითარების პოტენციური რისკი. არსებული მონაცემები არასაკმარისია სპონტანური აბორტის რისკის შესაფასებლად.
ლაქტაცია
ზეტორით მკურნალობის პერიოდში ძუძუთი კვება რეკომენდებული არ არის. გამოქვეყნებული მონაცემების შეზღუდული რაოდენობა მიუთითებს, რომ ზეტორი გადადის დედის რძეში. ზეტორის მოქმედების მექანიზმის გათვალისწინებით, არსებობს ძუძუთი კვებაზე მყოფ ჩვილში არასასურველი რეაქციების განვითარების პოტენციური რისკი. არ არსებობს ინფორმაცია პრეპარატის გავლენის შესახებ ძუძუთი კვებაზე მყოფ ჩვილზე ან დედის რძის წარმოქმნაზე.
გავლენა ავტომობილის მართვაზე
ზეტორის ზეგავლენის გამოკვლევა ავტოტრასნპორტის ტარების და მექანიზმების მართვის უნარზე არ ჩატარებულა, თუმცა ფარმაკოდინამიკური მახასიათებლების გათვალისწინებით, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ სამკურნალო საშუალება მოახდენს გავლენას ამ უნარზე. ზეტორით მკურნალობის დროს შეიძლება აღინიშნოს თავბრუსხვევა, რაც მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ავტოტრანსპორტის ან მექანიზმების მართვისას.
გვერდითი მოვლენები
როგორც წესი, არასასურველი რეაქციები, რომლებიც ვითარდება როზუვასტატინის გამოყენებისას, უმნიშვნელოდაა გამოხატული და ტრანზიტორულ ხასიათს ატარებს. კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში პაციენტთა 4%-ზე ნაკლებმა შეწყვიტა როზუვასტატინით მკურნალობა არასასურველი რეაქციების აღნიშვნის გამო.
არასასურველი რეაქციები, რომელთა შესახებ ინფორმაცია მიღებულია კლინიკური და მრავალი პოსტმარკეტინგული კვლევის შედეგად, ქვემოთ ჩამოთვლილია სისტემურ-ორგანული კლასების შესაბამისად, MedDRA-ის მიხედვით.
არასასურველი რეაქციების სიხშირის პარამეტრები განისაზღვრება შემდეგნაირად:
ძალიან ხშირად (≥ 1/10); ხშირად (≥1/100, მაგრამ <1/10); არახშირად (≥ 1/1000, მაგრამ <1/100); იშვიათად (≥1/10000, მაგრამ <1/1000); ძალიან იშვიათად (<1/10000); სიხშირე უცნობია (ვერ შეფასდება არსებული მონაცემებით).
სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ: იშვიათად - თრომბოციტოპენია.
იმუნური სისტემის მხრივ: იშვიათად - ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, ანგიონევროზული შეშუპების ჩათვლით.
ენდოკრინული სისტემის მხრივ: ხშირად - შაქრიანი დიაბეტი (სიხშირე დამოკიდებულია რისკის ფაქტორების არსებობაზე ან არარსებობაზე (სისხლში გლუკოზის დონე უზმოზე 5,6 მმოლი/ლ ან მეტი, სხეულის მასის ინდექსი (სმი) 30 კგ/მ2-ზე მეტი, ტრიგლიცერიდების მომატებული დონეები სისხლში, არტერიული ჰიპერტენზია ანამნეზში)).
ფსიქიკის დარღვევები: სიხშირე უცნობია - დეპრესია.
ნერვული სისტემის მხრივ: ხშირად - თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა; ძალიან იშვიათად - პოლინეიროპათია, მეხსიერების დაკარგვა; სიხშირე უცნობია - პერიფერიული ნეიროპათია, ძილის დარღვევები (მათ შორის უძილობა და ღამის კოშმარები), მიასთენია გრავისი.
მხედველობის ორგანოს მხრივ: სიხშირე უცნობია - თვალის მიასთენია.
სასუნთქი სისტემის, გულმკერდისა და შუასაყრის ორგანოების მხრივ: სიხშირე უცნობია - ხველა, ქოშინი.
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: ხშირად - ყაბზობა, გულისრევა, მუცლის ტკივილი; იშვიათად - პანკრეატიტი; სიხშირე უცნობია - დიარეა.
ღვიძლისა და სანაღვლე გზების მხრივ: იშვიათად - ღვიძლის ტრანსამინაზების დონეების მომატება სისხლის შრატში; ძალიან იშვიათად - სიყვითლე, ჰეპატიტი.
კანისა და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ: არახშირად - ქავილი, გამონაყარი, ჭინჭრის ციება; სიხშირე უცნობია - სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, წამლისმიერი რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS), ლიქენოიდური წამლისმიერი გამონაყარი.
ძვალ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ: ხშირად - მიალგია; იშვიათად - მიოპათია (მიოზიტის ჩათვლით), რაბდომიოლიზი, წამლებით ინდუცირებული წითელი მგლურა, კუნთების გაწყვეტა; ძალიან იშვიათად - ართრალგია; სიხშირე უცნობია - დარღვევები იოგოვანი აპარატის მხრივ, ხანდახან გაწყვეტით გართულებული, იმუნოგანპირობებული მანეკროზებელი მიოპათია.
თირკმელებისა და საშარდე გზების მხრივ: ძალიან იშვიათად - ჰემატურია.
სასქესო ორგანოებისა და სარძევე ჯირკვლების მხრივ: ძალიან იშვიათად - გინეკომასტია.
ზოგადი დარღვევები და დარღვევები შეყვანის ადგილას: ხშირად - ასთენია; სიხშირე უცნობია - შეშუპება.
ისევე, როგორც ჰმგ-კოA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების გამოყენებისას, ზეტორის გამოყენებისას, არასასურველი რეაქციების განვითარების სიხშირე ატარებს დოზადამოკიდებულ ხასიათს.
ზემოქმედება თირკმელებზე
პაციენტებში, რომლებიც იტარებდნენ როზუვასტატინით თერაპიას, ვითარდებოდა პროტეინურია (ანალიზი ტესტ-ზოლების გამოყენებით), რომელიც უპირატესად მილაკოვანი წარმოშობის იყო. 1%-ზე ნაკლებს პაციენტებისა, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს 10-20 მგ დოზით, და დაახლოებით 3% პაციენტებისა, რომლებიც იღებდნენ სამკურნალო საშუალებას 40 მგ დოზით, აღენიშნებოდათ შარდში ცილის დონის ცვლილებები არარსებობიდან ან კვალური რაოდენობიდან `++~ ან მეტ ხარისხამდე. უმნიშვნელო ცვლილებები არარსებობიდან ან კვალური რაოდენობიდან `+~ ხარისხამდე აღნიშნულ იქნა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს 20 მგ დოზით. უმეტეს შემთხვევაში, სამკურნალო თერაპიის გაგრძელებისას, პროტეინურია მცირდებოდა ან სპონტანურად ქრებოდა. კლინიკურ და პოსტმარკეტინგულ კვლევებში მიღებული მონაცემების ანალიზის შედეგად არ ყოფილა დადგენილი მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი პროტეინურიასა და თირკმელების ფუნქციის მწვავე ან პროგრესირებად დარღვევებს შორის.
პაციენტებში, როლებსაც უტარდებოდათ მკურნალობა როზუვასტატინით, აღინიშნებოდა ჰემატურია; კლინიკური კვლევების თანახმად, მისი განვითარების სიხშირე დაბალია.
გავლენა ჩონჩხის კუნთოვან ქსოვილზე
პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებოდათ თერაპია როზუვასტატინით, განსაკუთრებით 20 მგ-ზე მეტი დოზებით, აღინიშნებოდა რეაქციები ჩონჩხის კუნთოვანი ქსოვილის მხრივ, მაგალითად მიალგია, მიოპათია (მიოზიტის ჩათვლით) და იშვიათად რაბდომიოლიზი თირკმლის მწვავე უკმარისობით ან მის გარეშე.
პაციენტებში, რომლებიც როზუვასტატინს იღებდნენ, აღინიშნებოდა კრეატინკინაზას დონის დოზადამოკიდებული ზრდა სისხლის შრატში; უმეტეს შემთხვევაში, ცვლილებები იყო უმნიშვნელოდ გამოხატული და ჰქონდა უსიმპტომო გარდამავალი ხასიათი. ზეტორით მკურნალობა უნდა შეწყდეს, თუ კრეატინკინაზას დონე სისხლის შრატში 5-ჯერზე მეტად აღემატება ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს.
Cholesterol Treatment Trialists’ (CTT) Collaboration-ის მიერ 2022 წელს ჩატარებულ მეტაანალიზში შეფასდა სტატინისა და პლაცებოს შედარების 19 ორმაგად ბრმა კვლევა (n=123 940) და უფრო ინტენსიური სტატინური რეჟიმის ნაკლებად ინტენსიურ რეჟიმთან შედარების 4 ორმაგად ბრმა კვლევა (n=30 724).
მეტაანალიზმა აჩვენა, რომ სტატინებით თერაპია დაკავშირებულია კუნთების მსუბუქი ტკივილის ან სისუსტის პირველი შემთხვევების რაოდენობის უმნიშვნელო (3%-იანი) ფარდობით ზრდასთან, რომელიც უმთავრესად მკურნალობის პირველ წელს აღინიშნებოდა. ასევე დადგინდა, რომ კუნთების ტკივილის ან სისუსტის პირველი ეპიზოდის განვითარების ალბათობა უფრო მაღალი იყო ინტენსიური სტატინური თერაპიის რეჟიმების დროს, ვიდრე საშუალო ან ნაკლებად ინტენსიური რეჟიმების შემთხვევაში. სტატინებით მკურნალობაზე რანდომიზებული მონაწილეების მიერ დაფიქსირებული კუნთოვანი სიმპტომების შემთხვევების უმეტესობა (>90%) სტატინებით არ იყო განპირობებული.
გავლენა ღვიძლზე
ისევე, როგორც სხვა ჰმგ-კოA-რედუქტაზას ინჰიბიტორების გამოყენებისას, როზუვასტატინის გამოყენებისას მცირე რაოდენობის პაციენტებში აღინიშნებოდა სისხლის შრატში ტრანსამინაზების დონეების დოზადამოკიდებული ზრდა; ცვლილებები ძირითადად უმნიშვნელო იყო და ატარებდა უსიმპტომო გარდამავალ ხასიათს.
ზოგიერთი სტატინით თერაპიისას აღინიშნებოდა ისეთი არასასურველი რეაქციები, როგორიცაა სექსუალური დისფუნქცია და ფილტვების ინტერსტიციული დაავადება (ერთეული შემთხვევები, ჩვეულებრივ, ხანგრძლივი მკურნალობის ფონზე).
რაბდომიოლიზის შემთხვევები და მძიმე გართულებები თირკმელებისა და ღვიძლის მხრივ (ძირითადად სისხლის შრატში ღვიძლის ტრანსამინაზების დონეების მომატება) უფრო ხშირად აღინიშნებოდა როზუვასტატინის გამოყენებისას 40 მგ დოზით.
ბავშვები და მოზარდები
კლინიკურ კვლევაში ბავშვებსა და მოზარდებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინით თერაპიას 52 კვირის განმავლობაში, კრეატინკინაზას მომატებული დონეები სისხლის შრატში (რომლებიც 10-ჯერზე მეტად აღემატებოდა ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს) და კუნთისმიერი სიმპტომები ფიზიკური დატვირთვის ან მაღალი ფიზიკური აქტივობის შემდეგ აღინიშნებოდა უფრო ხშირად, ვიდრე მოზრდილებში ჩატარებულ კლინიკურ კვლევებში. სხვა ასპექტებთან მიმართებაში როზუვასტატინის უსაფრთხოების პროფილი ბავშვებსა და მოზარდებში მსგავსი იყო ასეთისა მოზრდილებში.
შეტყობინებები საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ
შეტყობინებები საეჭვო არასასურველი რეაქციების შესახებ სამკურნალო საშუალების რეგისტრაციის შემდეგ ძალიან მნიშვნელოვანია. თუ პაციენტს გამოუვლინდა სერიოზული გვერდითი რეაქცია სამკურნალო საშუალებაზე ან ახალი გვერდითი რეაქციის აღნიშვნის შემთხვევაში, რომელიც არ არის აღწერილი ამ ნაწილში, გთხოვთ მოახდინოთ ინფორმირება ფარმაკოზედამხედველობის ეროვნული სისტემის შესაბამისად.
ჭარბი დოზა
როზუვასტატინის ჭარბი დოზირების შემთხვევაში არ არსებობს სპეციფიკური თერაპია, საჭიროების შემთხვევაში უნდა ჩატარდეს სიმპტომური და შემანარჩუნებელი მკურნალობა. აუცილებელია ღვიძლის ფუნქციისა და სისხლის შრატში კრეატინკინაზას დონის კონტროლი. ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ჰემოდიალიზი იქნება ეფექტური.
შემადგენლობა
აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს
აქტიური ნივთიერება: როზუვასტატინი (კალციუმის როზუვასტატინის სახით) 5 მგ, 10 მგ, 20 მგ ან 40 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები: ლაქტოზას მონოჰიდრატი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, კალციუმის ჰიდროფოსფატი უწყლო, კროსპოვიდონი, მაგნიუმის სტეარატი.
გარსის შემადგენლობა: ოპადრი II ვარდისფერი 85F240091 (ნაწილობრივ ჰიდროლიზებული პოლივინილის სპირტი, ტიტანის დიოქსიდი, მაკროგოლი, ტალკი, რკინის ოქსიდი წითელი).
წამლის ფორმა
აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები.
აღწერილობა:
ზეტორი 5 მგ: მრგვალი, ორმხრივამოზნექილი, ვარდისფერი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები, “RS 5” გრავირებით ერთ მხარეს და გლუვი მეორე მხარეს.
ზეტორი 10 მგ: მრგვალი, ორმხრივამოზნექილი, ვარდისფერი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები, “RS 10” გრავირებით ერთ მხარეს და გლუვი მეორე მხარეს.
ზეტორი 20 მგ: მრგვალი, ორმხრივამოზნექილი, ვარდისფერი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები, “RS 20” გრავირებით ერთ მხარეს და გლუვი მეორე მხარეს.
ზეტორი 40 მგ: მრგვალი, ორმხრივამოზნექილი, ვარდისფერი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები, “RS 40” გრავირებით ერთ მხარეს და გლუვი მეორე მხარეს.
შენახვის პირობები
3 წელი წარმოების დღიდან.
არ გამოიყენოთ ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.
შენახვის პირობები
ინახება ნესტისგან დაცულ ადგილას არა უმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.
ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას!
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ლიპიდების ცვლაზე მოქმედი საშუალებები. ჰმგ-კოА-რედუქტაზას ინჰიბიტორები. პრეპარატის ათქ კოდი C10AA07.
მოქმედების მექანიზმი
როზუვასტატინი წარმოადგენს 3-ჰიდროქსი-3-მეთილგლუტარილ-კოფერმენტ A რედუქტაზას (ჰმგ-კოA-რედუქტაზას) სელექტიურ კონკურენტულ ინჰიბიტორს, ფერმენტისა, რომლის აქტივობაზეც დამოკიდებულია 3-ჰიდროქსი-3-მეთილგლუტარილ-კოენზიმ A-ის გარდაქმნის სიჩქარე მევალონის მჟავად (ქოლესტერინის წინამორბედი). როზუვასტატინის მოქმედების ძირითადი ადგილი - ღვიძლი, სამიზნე ორგანო, რომელიც უზრუნველყოფს სისხლში ქოლესტერინის დონის შემცირებას.
როზუვასტატინი ზრდის დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (დსლპ) რეცეპტორების რაოდენობას ღვიძლის უჯრედების ზედაპირზე, რაც იწვევს დსლპ-ების კატაბოლიზმის და მიტაცების გაძლიერებას; ის ასევე აინჰიბირებს ძალიან დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (ძდსლპ) სინთეზს ღვიძლში, ამცირებს რა ამით ძდსლპ-ების და დსლპ-ების საერთო რაოდენობას სისხლში.
ფარმაკოდინამიკური ეფექტები
როზუვასტატინის გამოყენებისას მცირდება დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (დსლპ-ქს), საერთო ქოლესტერინის (საერთო ქს) და ტრიგლიცერიდების (ტგ) მომატებული დონეები სისხლში და იზრდება მაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (მსლპ-ქს) დონეები. სამკურნალო საშუალება ასევე ამცირებს აპოლიპოპროტეინი B-ის (ApoB), არამაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (არამსლპ-ქს), ძალიან დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (ძდსლპ-ქს), ძდსლპ-ების ტრიგლიცერიდების (ძდსლპ-ტგ) დონეებს და ზრდის აპოლიპოპროტეინი А-I (ApoА-I) დონეებს (იხ. ცხრილი 2) სისხლში. როზუვასტატინის გამოყენებისას მცირდება დსლპ-ქს/მსლპ-ქს, საერთო ქს/მსლპ-ქს, არამაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინი/მსლპ-ქს და ApoB/ ApoА-I თანაფარდობა.
ცხრილი 2. პასუხი სხვადასხვა დოზით როზუვასტატინით თერაპიაზე პაციენტებში პირველადი ჰიპერქოლესტერინემიით (IIა და IIბ ტიპი) (ცვლილებების დაკორექტირებული საშუალო მნიშვნელობა საწყის დონესთან მიმართებაში პროცენტებში)
დოზა, მგ
პაციენტების რაოდენობა
დსლპ-ქს
საერთო ქს
მსლპ-ქს
ტგ
არამაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების
ქოლესტერინი
ApoB
ApoA-I
პლაცებო
13
- 7
- 5
3
- 3
- 7
- 3
0
5
17
- 45
- 33
13
- 35
- 44
- 38
4
10
17
- 52
- 36
14
- 10
- 48
- 42
4
20
17
- 55
- 40
8
- 23
- 51
- 46
5
40
18
- 63
- 46
10
- 28
- 60
- 54
0
თერაპიული ეფექტი ვითარდება როზუვასტატინით მკურენალობის დაწყებიდან პირველი კვირის განმავლობაში, 2 კვირის შემდეგ აღინიშნება პასუხი, რომელიც ტოლია მაქსიმალურის 90%-ისა. მაქსიმალური პასუხი, ჩვეულებრივ, ვითარდება თერაპიის 4 კვირის განმავლობაში და შემდგომში ნარჩუნდება.
კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება
როზუვასტატინის ეფექტურობა დადგენილია ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე ზრდასრულ პაციენტებში, რომელიც შესაძლოა დაკავშირებული იყოს ჰიპერტრიგლიცერიდემიასთან, პაციენტის რასის, სქესის ან ასაკის მიუხედავად, ასევე შაქრიანი დიაბეტის ან მემკვიდრული ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტებში.
კლინიკური კვლევების (III ფაზა) გაერთიანებული მონაცემების მიხედვით, როზუვასტატინით თერაპია ეფექტურია ჰიპერქოლესტერინემიის (IIა და IIბ ტიპები) მქონე პაციენტების უმეტესობაში (სისხლში დსლპ -ის საწყისი დონე საშუალოდ დაახლოებით 4.8 მმოლ/ლ იყო) მიზნობრივი მაჩვენებლის შემცირების თვალსაზრისით, ევროპის ათეროსკლეროზის საზოგადოების (European Atherosclerosis Society (EAS), 1998) რეკომენდაციების შესაბამისად. პაციენტების დაახლოებით 80%-მა, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს 10 მგ დოზით, მიაღწია EAშ-ის მიერ რეკომენდებულ მიზნობრივ მაჩვენებელს (სისხლში დსლპ -ის დონე 3 მმოლ/ლ-ზე ნაკლები).
ფართომასშტაბიან კლინიკურ კვლევაში, ჰეტეროზიგოტური მემკვიდრული ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე 435 პაციენტს მკურნალობდნენ როზუვასტატინით 20-80 მგ დოზით, დადგენილი დოზის კორექტირების რეჟიმის შესაბამისად. ზემოთ აღნიშნულ დოზების დიაპაზონში, ყველა დოზის დონეზე, პრეპარატს დადებითი გავლენა ჰქონდა სისხლში ლიპიდების დონეზე, ასევე წინასწარ დადგენილი მკურნალობის მიზნის მიღწევაზე. როზუვასტატინის 40 მგ დღიური დოზის შემდეგ (მკურნალობის 12 კვირა), პაციენტებში სისხლში დსლპ -ის დონე შემცირდა 53%-ით. EAშ-ის მიერ რეკომენდებული სამიზნე (სისხლში დსლპ -ის დონე 3 მმოლ/ლ-ზე ნაკლები) მიღწეული იქნა პაციენტების 33%-ში.
ღია კლინიკურ კვლევაში, ჰომოზიგოტური მემკვიდრული ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე 42 პაციენტს (მათ შორის 8 ბავშვს) მკურნალობდნენ როზუვასტატინის 20-40 მგ დოზით, დადგენილი დოზის კორექტირების რეჟიმის შესაბამისად. პაციენტთა საერთო პოპულაციაში სისხლში დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (დსლპ -ი) დონე საშუალოდ 22%-ით შემცირდა. პაციენტთა შეზღუდულ რაოდენობაზე ჩატარებულმა კლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ როზუვასტატინს დამატებითი ეფექტი აქვს სისხლში ტრიგლიცერიდების დონის შემცირებაზე ფენოფიბრატთან ერთად მიღებისას და სისხლში მაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (მსლპ-ქს) დონის გაზრდაზე ნიკოტინის მჟავასთან ერთად მიღებისას.
მრავალცენტრიან, ორმაგად ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში (METEOR), 45-70 წლის 984 პაციენტი, რომლებსაც ჰქონდათ გულის კორონარული დაავადების განვითარების დაბალი რისკი (10 წლის განმავლობაში 10%-ზე ნაკლები; ფრემინგჰემის რისკის შეფასების შკალა) და სისხლში დსლპ -ის საშუალო დონე 4.0 მმოლ/ლ (154.5 მგ/დლ), ასევე სუბკლინიკური ათეროსკლეროზი (საძილე არტერიის ინტიმა-შუა სისქის შეფასება (IMT)), შემთხვევითი შერჩევის პრინციპით შეირჩნენ და იღებდნენ როზუვასტატინის 40 მგ დღეში ან პლაცებოს 2 წლის განმავლობაში. როზუვასტატინის გამოყენებისას, საძილე არტერიის 12 ადგილას IMT-ის ზრდის სიჩქარე მნიშვნელოვნად შემცირდა (-0.0145 მმ/წელიწადში; 95% CI: -0.0196, -0.0093 (p < 0.0001)) პლაცებოსთან შედარებით. როზუვასტატინის შემთხვევაში საწყისი მაჩვენებლიდან ცვლილებები იყო -0.0014 მმ/წელიწადში (-0.12%/წელიწადში (სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი არ არის)) ხოლო პლაცებოს შემთხვევაში +0.0131 მმ/წელიწადში (პროგრესირება; +1.12%/წელიწადში (p < 0.0001)). IMT-ის შემცირებასა და გულ-სისხლძარღვთა გართულებების რისკის შემცირებას შორის პირდაპირი კავშირი დღემდე დადგენილი არ არის. METEOR კვლევაში მონაწილე პაციენტების პოპულაცია, რომლებსაც აქვთ კორონარული არტერიის დაავადების დაბალი რისკი - არ წარმოადგენს როზუვასტატინით 40 მგ დოზით თერაპიის სამიზნე პოპულაციას. 40 მგ დოზით პრეპარატი უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ მძიმე ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ გულ-სისხლძარღვთა გართულებების განვითარების მაღალი რისკი.
კლინიკურ კვლევაში „სტატინების გამოყენების საფუძვლები პირველადი პრევენციისთვის: როზუვასტატინის ინტერვენციული კვლევა“(JUPITER), რომელშიც მონაწილეობდა 17802 მამაკაცი (50 წლისა და მეტი) და ქალი (60 წლისა და მეტი), შეფასდა როზუვასტატინის გავლენა მძიმე გულ-სისხლძარღვთა გართულებების განვითარების სიხშირეზე.
მონაწილეები შემთხვევითობის პრინციპით შეირჩნენ პლაცებოს (8,901 მონაწილე) ან როზუვასტატინის 20 მგ (8,901 მონაწილე) ჯგუფებად დღე-ღამეში ერთხელ; მონაწილეებს საშუალოდ 2 წლის განმავლობაში აკვირდებოდნენ.
როზუვასტატინმა პლაცებოსთან შედარებით საშუალოდ 45%-ით (p < 0.001) შეამცირა დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (დსლპ) დონე.
რეტროსპექტიული ანალიზის მონაცემებით, მაღალი რისკის მქონე პაციენტების ქვესჯგუფში (1558 პაციენტი; ფრემინგემის შკალით შეფასებული რისკი >20%), როზუვასტატინის გამოყენებისას დაფიქსირდა კომბინირებული საბოლოო წერტილის მაჩვენებლის (გულ-სისხლძარღვთა დაავადებით, ინსულტით და მიოკარდიუმის ინფარქტით გამოწვეული სიკვდილიანობა) სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება (p =0.028) პლაცებოთერაპიასთან შედარებით.
აბსოლუტური რისკის შემცირების მაჩვენებელი 1000 პაციენტ-წელზე 8,8 შეადგინა. ყველა მიზეზით გამოწვეული მაღალი რისკის მქონე პაციენტების ჯგუფში საერთო სიკვდილიანობა არ შეცვლილა (p=0.193). რეტროსპექტიული ანალიზის მონაცემებით, მაღალი რისკის მქონე პაციენტების ქვეჯგუფში (9302 პაციენტი; საწყისი რისკი ≥5%, ექსტრაპოლაციით 65 წლის ზემოთ პაციენტებზე), როზუვასტატინის გამოყენებისას დაფიქსირდა კომბინირებული საბოლოო წერტილის მაჩვენებლის (გულ-სისხლძარღვთა დაავადებით, ინსულტით და მიოკარდიუმის ინფარქტით გამოწვეული სიკვდილიანობა) სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება (p=0.0003) პლაცებოთერაპიასთან შედარებით. გართულებების განვითარების აბსოლუტური რისკის შემცირების მაჩვენებელმა 1000 პაციენტ-წელზე 5,1 შეადგინა. მაღალი რისკის მქონე პაციენტთა ჯგუფში საერთო სიკვდილიანობის მაჩვენებელი უცვლელი დარჩა (p=0.076).
კლინიკურ კვლევაში JUPITER, როზუვასტატინით თერაპიის მიმღები პაციენტების 6.6%-მა და პლაცებოთი თერაპიის მიმღები პაციენტების 6.2%-მა შეწყვიტა მკურნალობა გვერდითი მოვლენების გამო. მკურნალობის შეწყვეტასთან დაკავშირებული ყველაზე გავრცელებული გვერდითი მოვლენები იყო: მიალგია (როზუვასტატინით თერაპიის მიმღები პაციენტების 0.3%, პლაცებოთი თერაპიის მიმღები პაციენტების 0.2%), მუცლის ტკივილი (როზუვასტატინით თერაპიის მიმღები პაციენტების 0.03%, პლაცებოთი თერაპიის მიმღები პაციენტების 0.02%) და გამონაყარი (როზუვასტატინით თერაპიის მიმღები პაციენტების 0.02%, პლაცებოთი თერაპიის მიმღები პაციენტების 0.03%). ყველაზე გავრცელებული გვერდითი მოვლენები, რომლებიც აღინიშნა მედიკამენტური თერაპიის დროს პლაცებო თერაპიის მსგავსად ან უფრო დიდი სიხშირით, იყო: საშარდე გზების ინფექციები (როზუვასტატინის მიმღები პაციენტების 8.7%, პლაცებოს მიმღები პაციენტების 8.6%), ნაზოფარინგიტი (როზუვასტატინის მიმღები პაციენტების 7.6%, პლაცებოს მიმღები პაციენტების 7.2%), წელის ტკივილი (როზუვასტატინის მიმღები პაციენტების 7.6%, პლაცებოს მიმღები პაციენტების 6.9%) და მიალგია (როზუვასტატინის მიმღები პაციენტების 7.6%, პლაცებოს მიმღები პაციენტების 6.6%).
ბავშვები
ორმაგად ბრმა, რანდომიზებულ, პლაცებო-კონტროლირებად, მულტიცენტრულ, 12-კვირიან კლინიკურ კვლევაში მონაწილეობდა 176 ბავშვი (97 ბიჭი და 79 გოგონა), რომელთა ასაკი 10-17 წელი იყო (ტანერის სტადიები II-V; გოგონები მენსტრუაციის დაწყებიდან სულ მცირე 1 წლის შემდეგ), რომლებსაც აღენიშნებოდათ მემკვიდრული ჰიპერქოლესტერინემია, და მკურნალობდნენ როზუვასტატინით 5 მგ, 10 მგ ან 20 მგ დღე-ღამეში ან პლაცებოთი 12 კვირის განმავლობაში. შემდგომში, ზემოაღნიშნული კვლევის ყველა მონაწილე (173 ბავშვი; 96 ბიჭი და 77 გოგონა) გადიოდა როზუვასტატინით თერაპიას 40 კვირის განმავლობაში (პრეპარატის დოზის კორექციის ღია ფაზა). კლინიკურ კვლევაში ჩართვამდე, პაციენტების დაახლოებით 30% იყო 10-13 წლის და პაციენტების დაახლოებით 17%, 18%, 40% და 25% -ის სქესობრივი განვითარება შეესაბამებოდა ტანერის II, III, IV ან V სტადიებს.
როზუვასტატინით 5 მგ, 10 მგ ან 20 მგ დოზით მკურნალობისას სისხლში დსლპ -ის დონე შემცირდა შესაბამისად 38.3%-ით, 44.6%-ით და 50.0%-ით, ხოლო პლაცებოს გამოყენებისას - 0.7%-ით.
40 კვირის შემდეგ (როზუვასტატინის დოზის კორექციის ღია ფაზა; პრეპარატის მაქსიმალური დოზა შეადგენდა 20 მგ დღე-ღამეში ერთხელ), 173 პაციენტიდან 70-მა (40.5%) მიაღწია სისხლში დსლპ -ის სამიზნე დონეს (2.8 მმოლ/ლ-ზე ნაკლები).
კვლევის 52 კვირის შემდეგ, პრეპარატის გავლენა სიმაღლეზე, წონაზე, სხეულის მასის ინდექსზე ან სქესობრივ განვითარებაზე არ დაფიქსირებულა. ზემოთ აღნიშნულ კლინიკურ კვლევაში, რომელშიც 176 ბავშვი მონაწილეობდა, შეუძლებელი იყო იშვიათი გვერდითი მოვლენების სიხშირის შედარებითი შეფასების ჩატარება.
როზუვასტატინი ასევე შესწავლილი იქნა ღია, 2-წლიან კვლევაში (პრეპარატის დოზის კორექტირების დადგენილი რეჟიმი) 6-17 წლის ასაკის 198 პედიატრიულ პაციენტში ჰეტეროზიგოტური მემკვიდრული ჰიპერქოლესტერინემიით (88 ბიჭი და 110 გოგონა; ტანერის სტადია < II-V). როზუვასტატინის საწყისი დოზა ყველა პაციენტში შეადგენდა 5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ. 6-9 წლის ასაკის პაციენტებში (64 ბავშვი) პრეპარატის მაქსიმალური დოზა არ აღემატებოდა 10 მგ-ს დღე-ღამეში ერთხელ, ხოლო 10-17 წლის ასაკის პაციენტებში (134 ბავშვი) პრეპარატის მაქსიმალური დოზა არ აღემატებოდა 20 მგ-ს დღე-ღამეში ერთხელ.
როზუვასტატინით 24-თვიანი თერაპიის შემდეგ, პაციენტებში დსლპ -ის დონის პროცენტული შემცირება საწყის დონესთან შედარებით (შეფასებულია უმცირესი კვადრატების მეთოდით) საშუალოდ -43% იყო (საწყისი მნიშვნელობა იყო 236 მგ/დლ; თერაპიის 24-თვიანი შემდეგ, მნიშვნელობა იყო 133 მგ/დლ). სხვადასხვა ასაკობრივ ჯგუფში (6 წლიდან 10 წლამდე, 10 წლიდან 14 წლამდე და 14 წლიდან 18 წლამდე), სისხლში დსლპ -ის დონის პროცენტული შემცირება საშუალოდ -43% -ს შეადგენდა (საწყისი მნიშვნელობა იყო 234 მგ/დლ, თერაპიის 24-თვიანი შემდეგ მნიშვნელობა იყო 124 მგ/დლ), -45% (საწყისი მნიშვნელობა იყო 234 მგ/დლ, 24-თვიანი თერაპიის შემდეგ მნიშვნელობა იყო 124 მგ/დლ) და -35% (საწყისი მნიშვნელობა იყო 241 მგ/დლ, თერაპიის 24-თვიანი შემდეგ მნიშვნელობა იყო 153 მგ/დლ), შესაბამისად.
როზუვასტატინის 5 მგ, 10 მგ ან 20 მგ დოზით მიღებისას პაციენტებს ასევე აღენიშნებოდათ სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი ცვლილებები საწყისი მაჩვენებლიდან მეორადი ლიპიდური და ლიპოპროტეინების ფრაქციების საშუალო პარამეტრებში: მსლპ-ქს, საერთო ქოლესტერინი, არამაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინი, დსლპ-ქს / მსლპ-ქს, საერთო ქოლესტერინი/ მსლპ-ქს, ტგ / მსლპ-ქს, არამაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინი /მსლპ-ქს, ApoB და ApoB/ApoA-I. ეს ცვლილებები შეესაბამებოდა მკურნალობაზე დადებით პასუხს სისხლში ლიპიდების დონის თვალსაზრისით და დაკვირვება 2 წლის განმავლობაში მიმდინარეობდა.
კვლევის 24 თვის შემდეგ, პრეპარატის გავლენა სიმაღლეზე, წონაზე, სხეულის მასის ინდექსზე ან სქესობრივ განვითარებაზე არ დაფიქსირებულა.
როზუვასტატინის (20 მგ დღე-ღამეში ერთხელ) გამოყენება შესწავლილ იქნა რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებად, მულტიცენტრულ, ჯვარედინ კლინიკურ კვლევაში 14 ბავშვისა და მოზარდის მონაწილეობით (6-17 წლის), რომლებსაც აღენიშნებოდათ ჰომოზიგოტური მემკვიდრული ჰიპერქოლესტერინემია. კვლევა შედგებოდა რამდენიმე ფაზისგან: 4-კვირიანი საწყისი მკურნალობის ფაზა (დიეტა, როზუვასტატინი 10 მგ), კროსოვერ ანუ ჯვარედინი მკურნალობის ფაზა (როზუვასტატინი 20 მგ პლაცებო თერაპიის 6 კვირიან დაწყებამდე ან მის შემდეგ 6 კვირის განმავლობაში) და 12-კვირიანი შემანარჩუნებელი ფაზა (ყველა პაციენტი იღებდა როზუვასტატინს 20 მგ). კლინიკურ კვლევაში ჩართული პაციენტები, რომლებიც იღებდნენ ეზეტიმიბით თერაპიას ან იტარებდნენ აფერეზის პროცედურას, კვლევის მთელი პერიოდის განმავლობაში აგრძელებდნენ წინა მკურნალობის მიღებას.
6 კვირის შემდეგ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს 20 მგ დოზით, დაფიქსირდა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი (p = 0,005) დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის შემცირება (22,3%, 85,4 მგ/დლ ანუ 2,2 მმოლ/ლ) პლაცებოთერაპიას მიღებულ პაციენტებთან შედარებით. ასევე დადასტურდა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი საერთო ქოლესტერინის დონის შემცირება (20,1%, p = 0,003).
სისხლში დაფიქსირდა საერთო ქოლესტერინის (20.1%, პ = 0.003), არამაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (22.9%, p = 0.003) და ApoB (17.1%, p = 0.024) დონის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება. ასევე, 6 კვირის შემდეგ, პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ როზუვასტატინის 20 მგ დოზით, აღინიშნა სისხლში ტრიგლიცერიდების დონის და დსლპ-ქს / მსლპ-ქს, საერთო ტგ / მსლპ-ქს, არამაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის / მსლპ-ქს და ApoB/ApoA-I თანაფარდობის შემცირება, პლაცებო თერაპიის მიმღებ პაციენტებთან შედარებით. 12-კვირიანი შემანარჩუნებელი ფაზის განმავლობაში, მკურნალობის 6 კვირის განმავლობაში, პლაცებო თერაპიის შემდეგ, 20 მგ დოზით როზუვასტატინის გამოყენების შემდეგ, დაფიქსირდა დსლპ-ქს დონის შემცირება პაციენტების სისხლში. როზუვასტატინით მკურნალობის 6 კვირის შემდეგ, როდესაც დოზა 40 მგ-მდე გაიზარდა, ერთ პაციენტს აღენიშნებოდა სისხლში დსლპ-ქს (8.0%), საერთო ქოლესტერინის (6.7%) და არამაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინი (7.4%) დონის შემდგომი შემცირება.
გაშლილი ღია მკურნალობის ფაზის პერიოდში, ზემოთ აღნიშნული 9 პაციენტიდან, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს 20 მგ დოზით მაქსიმუმ 90 კვირის განმავლობაში, დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის დონე სისხლში შემცირდა -12,1%–დან -21,3%-მდე.
როზუვასტატინის დადგენილი დოზის კორექციის რეჟიმით (იხ. ზემოთ) ჩატარებული ღია კვლევის ფარგლებში ჰომოზიგოტური მემკვიდრული ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე 7 ბავშვსა და მოზარდში (8-17 წლის), რომელთა შესაბამისი პარამეტრები შეფასებ ექვემდებარებოდა, 20 მგ-ით მკურნალობის 6 კვირის შემდეგ დსლპ-ქსის (21.0%), საერთო ქოლესტერინის (19.2%) და არამაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (21.0%) საწყის დონესთან შედარებით პროცენტული შემცირება შეესაბამებოდა ზემოთ მოცემულ კვლევაში ჰომოზიგოტური მემკვიდრული ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე ბავშვებსა და მოზარდებში დაფიქსირებულ მაჩვენებლებს.
ევროპის მედიკამენტების სააგენტომ (EMA) უარი განაცხადა როზუვასტატინის კვლევების შედეგების სავალდებულო მიწოდებაზე ყველა ბავშვთა ქვეჯგუფებისთვის, რომლებიც იყენებდნენ მას ჰომოზიგოტური მემკვიდრული ჰიპერქოლესტერინემიის, პირველადი შერეული (კომბინირებული) დისლიპიდემიის მკურნალობისა და გულ-სისხლძარღვთა გართულებების პრევენციის მიზნით.
ფარმაკოკინეტიკა
შეწოვა
პრეპარატის პერორალური მიღების შემდეგ როზუვასტატინის მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში (Cmax) მიიღწევა დაახლოებით 5 საათის შემდეგ, მისი აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 20%-ს.
განაწილება
როზუვასტატინი აქტიურად გროვდება ღვიძლში, რომელიც არის ქოლესტერინის სინთეზისა და დსლპ-ქს ელიმინაციის ძირითადი ადგილი. სამკურნალო საშუალების განაწილების მოცულობა შეადგენს დაახლოებით 134 ლიტრს. როზუვასტატინის სისხლის პლაზმის ცილებთან (ძირითადად ალბუმინთან) შეკავშირების ხარისხი შეადგენს დაახლოებით 90%-ს.
მეტაბოლიზმი
როზუვასტატინი მეტაბოლიზდება უმნიშვნელო ხარისხით (დაახლოებით 10%). In vitro კვლევების მონაცემები ადამიანის ჰეპატოციტების გამოყენებით მოწმობენ, რომ ციტოქრომ P450 სისტემის იზოფერმენტები უმნიშვნელო როლს ასრულებენ როზუვასტატინის მეტაბოლიზმში; სამკურნალო საშუალების ბიოტრანსფორმაციაში მონაწილე მთავარი იზოფერმენტია CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4 და CYP2D6 იზოფერმენტები ნაკლებად მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ. როზუვასტატინის ძირითადი იდენტიფიცირებული მეტაბოლიტებია N-დესმეთილი და ლაქტონური მეტაბოლიტები. N-დესმეთილი დაახლოებით 50%-ით ნაკლებად აქტიურია, ვიდრე როზუვასტატინი, ლაქტონის ფორმა ითვლება ფარმაკოლოგიურად არააქტიურად. ფარმაკოლოგიური აქტივობის 90%-ზე მეტი ცირკულირებადი ჰმგ-კოA-რედუქტაზას ინჰიბირებასთან მიმართებაში მოდის როზუვასტატინზე.
გამოყოფა
როზუვასტატინის დოზის დაახლოებით 90% გამოიყოფა უცვლელი სახით კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის საშუალებით (აბსორბირებადი და არა აბსორბირებადი აქტიური ნივთიერების ჩათვლით), დანარჩენი ნაწილი გამოიყოფა შარდით (სამკურნალო საშუალების დოზის დაახლოებით 5% გამოიყოფა შარდით უცვლელი სახით). სამკურნალო საშუალების ნახევარგამოყოფის პერიოდი სისხლის პლაზმიდან დაახლოებით 19 საათს შეადგენს, ის არ იცვლება როზუვასტატინის დოზის გაზრდისას. როზუვასტატინის პლაზმური კლირენსის საშუალო გეომეტრიული მნიშვნელობა შეადგენს დაახლოებით 50 ლ/სთ (ვარიაციის კოეფიციენტი 21,7%). ისევე, როგორც ჰმგ-კოA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების შემთხვევაში, ღვიძლის უჯრედების მიერ როზუვასტატინის მიტაცებაში მონაწილეობს ორგანული ანიონების C ტიპის მემბრანული ცილა-გადამტანი (OATP-C), რომელიც ასევე მნიშვნელოვან როლს თამაშობს რიზუვასტატინის ღვიძლიდან გამოყოფაში.
წრფივობა
როზუვასტატინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში იზრდება მიღებული დოზის პროპორციულად. ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები არ იცვლება სამკურნალო საშუალების დღე-ღამეში რამდენჯერმე გამოყენებისას.
პაციენტთა განსაკუთრებული ჯგუფები
ასაკი და სქესი
როზუვასტატინის ფარმაკოკინეტიკაზე ისეთი პარამეტრების, როგორიცაა ასაკი ან სქესი, კლინიკურად მნიშვნელოვანი გავლენა მოზრდილებში არ დაფიქსირებულა. სამკურნალო საშუალების კონცენტრაციები სისხლის პლაზმაში ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე ბავშვებსა და მოზარდებში, სავარაუდოდ, იყო უფრო დაბალი ან ანალოგიური დისლიპიდემიის მქონე მოზრდილი პაციენტებისა (იხილეთ ქვემოთ).
რასობრივი კუთვნილება
ფარმაკოკინეტიკური კვლევების მონაცემები მოწმობენ, რომ აზიური წარმოშობის სუბიექტებში (იაპონელები, ჩინელები, ფილიპინელები, ვიეტნამელები და კორეელები) `კონცენტრაცია-დრო~ მრუდის ქვეშ ფართობისა (AUC) და Cmax მედიანური მნიშვნელობები როზუვასტატინისთვის 2-ჯერ აღემატება ასეთებს ევროპეოიდული რასის წარმომადგენლებში; ამასთან, ინდოელებში AUC და Cmax მედიანური მნიშვნელობები იყო 1,3-ჯერ უფრო მაღალი. პოპულაციური ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის შედეგების მიხედვით, ევროპეოიდური და ნეგროიდული რასის წარმომადგენლებში არ არის აღმოჩენილი კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავებები ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების მხრივ.
თირკმლის უკმარისობა
როზუვასტატინის ან N-დესმეთილის მეტაბოლიტის კონცენტრაციები სისხლის პლაზმაში სუბიექტებში თირკმლის მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის უკმარისობით მნიშვნელოვნად არ იცვლებოდა. თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე სუბიექტებში (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები) როზუვასტატინის კონცენტრაციები სისხლის პლაზმაში იზრდებოდა 3-ჯერ, ხოლო მისი N-დესმეთილის მეტაბოლიტის _ 9-ჯერ ასეთთან შედარებით ჯანმრთელ მოხალისეებში. როზუვასტატინის წონასწორული კონცენტრაციები სისხლის პლაზმაში სუბიექტებში, რომლებიც ჰემოდიალიზზე იმყოფებიან, დაახლოებით 50%-ით უფრო მაღალი იყო, ვიდრე ჯანმრთელ მოხალისეებში.
ღვიძლის უკმარისობა
როზუვასტატინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში სუბიექტებში ღვიძლის უკმარისობით (7 ქულა ან ნაკლები ჩაილდ-პიუს სკალით) მნიშვნელოვნად არ გაზრდილა. ამავდროულად, ღვიძლის უკმარისობის (8 და 9 ქულა ჩაილდ-პიუს სკალით) მქონე ორ სუბიექტს აღენიშნებოდა სამკურნალო საშუალების კონცენტრაციის ზრდა სისხლის პლაზმაში სულ მცირე 2-ჯერ ასეთთან შედარებით სუბიექტებში, რომლებსაც ჰქონდათ უფრო დაბალი ქულები ჩაილდ-პიუს სკალის მიხედვით. არ არსებობს როზუვასტატინის გამოყენების გამოცდილება ღვიძლის უკმარისობის (9 ქულაზე მეტი ჩაილდ-პიუს სკალის მიხედვით) მქონე სუბიექტებში.
გენეტიკური პოლიმორფიზმი
ორგანიზმში ჰმგ-კოA-რედუქტაზას ინჰიბიტორების განაწილების …
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · სამედიცინო ინსტრუქცია
სამკურნალო პრეპარატის
სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქცია
ზეტორი
სავაჭრო დასახელება
ზეტორი, Zetor
საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება
როზუვასტატინი, Rosuvastatin
შემადგენლობა
აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს
აქტიური ნივთიერება: როზუვასტატინი (კალციუმის როზუვასტატინის სახით) 5 მგ, 10 მგ, 20 მგ ან 40 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები: ლაქტოზას მონოჰიდრატი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, კალციუმის ჰიდროფოსფატი უწყლო, კროსპოვიდონი, მაგნიუმის სტეარატი.
გარსის შემადგენლობა: ოპადრი II ვარდისფერი 85F240091 (ნაწილობრივ ჰიდროლიზებული პოლივინილის სპირტი, ტიტანის დიოქსიდი, მაკროგოლი, ტალკი, რკინის ოქსიდი წითელი).
წამლის ფორმა
აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები.
აღწერილობა:
ზეტორი 5 მგ: მრგვალი, ორმხრივამოზნექილი, ვარდისფერი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები, “RS 5” გრავირებით ერთ მხარეს და გლუვი მეორე მხარეს.
ზეტორი 10 მგ: მრგვალი, ორმხრივამოზნექილი, ვარდისფერი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები, “RS 10” გრავირებით ერთ მხარეს და გლუვი მეორე მხარეს.
ზეტორი 20 მგ: მრგვალი, ორმხრივამოზნექილი, ვარდისფერი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები, “RS 20” გრავირებით ერთ მხარეს და გლუვი მეორე მხარეს.
ზეტორი 40 მგ: მრგვალი, ორმხრივამოზნექილი, ვარდისფერი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები, “RS 40” გრავირებით ერთ მხარეს და გლუვი მეორე მხარეს.
გამოყენების ჩვენებები
ჰიპერქოლესტერინემიის მკურნალობა
მოზრდილებში, მოზარდებსა და ბავშვებში 6 წლის ასაკიდან პირველადი ჰიპერქოლესტერინემიით (ტიპი IIa, მათ შორის ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემია) ან შერეული დისლიპიდემიით (ტიპი IIb) დიეტის დამატების სახით, როდესაც დიეტა და სხვა არამედიკამენტური მეთოდები (მაგალითად, ფიზიკური დატვირთვა, სხეულის წონის შემცირება) არ უზრუნველყოფს სათანადო პასუხს.
მოზრდილებში, მოზარდებსა და ბავშვებში 6 წლის ასაკიდან ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით დიეტისა და მკურნალობის სხვა მეთოდების დამატების სახით, რომლებიც მიმართულია სისხლის პლაზმაში ლიპიდების დონის შემცირებაზე (მაგალითად, დსლპ აფერეზი), ან ასეთი მეთოდების გამოყენების შეუძლებლობის შემთხვევაში.
გულ-სისხლძარღვთა გართულებების პროფილაქტიკა
გულ-სისხლძარღვთა მძიმე გართულებების პროფილაქტიკა პაციენტებში გულ-სისხლძარღვთა პირველი გართულების განვითარების მაღალი რისკით, დამატებითი ზომის სახით სხვა რისკ-ფაქტორების კორექციის ფონზე.
გამოყენების წესი და დოზირება
ზეტორით მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტი გადაყვანილი უნდა იქნას სტანდარტულ დიეტაზე ქოლესტერინის დაბალი შემცველობით, რომელიც აუცილებელია დაიცვას თერაპიის მთელი კურსის განმავლობაში.
პრეპარატის დოზა უნდა შეირჩეს ინდივიდუალურად თერაპიის მიზნის და მკურნალობაზე პაციენტის პასუხის თანახმად შესაბამისი მიმდინარე რეკომენდაციების გათვალისწინებით.
ჰიპერქოლესტერინემიის მკურნალობა
რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 5 მგ ან 10 მგ როზუვასტატინს ერთხელ დღე-ღამეში, როგორც იმ პაციენტებისათვის, რომლებიც ადრე არ იღებდნენ სტატინებს, ასევე იმ პაციენტებისათვის, რომლებიც გადაყვანილნი იყვნენ ჰმგ-კოА-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორით თერაპიიდან. საწყისი დოზის შერჩევისას საჭიროა თითოეული პაციენტისთვის ცალკე გათვალისწინებულ იქნას ქოლესტერინის დონე სისხლის პლაზმაში, გულ-სისხლძარღვთა გართულებების რისკი, აგრეთვე გვერდითი რეაქციების აღნიშვნის პოტენციური რისკი (იხ. ქვემოთ). საჭიროების შემთხვევაში, როზუვასტატინის დოზა შეიძლება 2-ჯერ იქნას გაზრდილი მკურნალობის 4 კვირის შემდეგ. შეტყობინებები არასასურველი რეაქციების შესახებ 40 მგ დოზით სამკურნალო საშუალების გამოყენებისას რეგისტრირდებოდა უფრო ხშირად, ვიდრე უფრო დაბალი დოზებით გამოყენებისას. ამიტომ საკითხი როზუვასტატინის მაქსიმალური დოზით 40 მგ გამოყენების შესახებ უნდა განიხილებოდეს მხოლოდ მძიმე ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტებში და გულ-სისხლძარღვთა გართულებების განვითარების მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში (კერძოდ, ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტებში), რომელთა მკურნალობის მიზანი არ იყო მიღწეული სამკურნალო საშუალების გამოყენებისას 20 მგ დოზით, ამასთანავე საჭიროა პაციენტთა რეგულარული მონიტორინგი. როზუვასტატინით თერაპიის დასაწყისში 40 მგ დოზით რეკომენდებულია პაციენტებზე საექიმო მეთვალყურეობის უზრუნველყოფა.
გულ-სისხლძარღვთა გართულებების პროფილაქტიკა
კლინიკური კვლევის დროს გულ-სისხლძარღვთა გართულებების რისკის შესამცირებლად როზუვასტატინი გამოიყენებოდა 20 მგ დოზით დღე-ღამეში.
ბავშვები
ბავშვებში ზეტორით მკურნალობა უნდა ჩატარდეს მხოლოდ სპეციალისტების მიერ.
10-დან 17 წლამდე ასაკის ბავშვები და მოზარდები (ტანერის სტადიები <II-V)
ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემია
ბავშვებსა და მოზარდებში ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით, საწყისი დოზა ჩვეულებრივ შეადგენს 5 მგ როზუვასტატინს დღე-ღამეში.
- 6-დან 9 წლამდე ასაკის ბავშვებში ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით დოზის დიაპაზონი, ჩვეულებრივ, შეადგენს 5-10 მგ როზუვასტატინს პერორალურად ერთხელ დღე-ღამეში. პაციენტების ამ ასაკობრივ ჯგუფში სამკურნალო საშუალების 10 მგ-ზე მეტი დოზებით გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა შესწავლილი არ არის.
- 10-დან 17 წლამდე ასაკის ბავშვებში ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით, დოზის დიაპაზონი ჩვეულებრივ შეადგენს 5-20 მგ როზუვასტატინს პერორალურად ერთხელ დღე-ღამეში. პაციენტების ამ ასაკობრივ ჯგუფში სამკურნალო საშუალების 20 მგ-ზე მეტი დოზით გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა შესწავლილი არ არის.
პრეპარატის დოზა ბავშვებში ინდივიდუალურად უნდა შეირჩეს ამტანობის და მკურნალობაზე პასუხის მიხედვით, შესაბამისი რეკომენდაციების გათვალისწინებით. ზეტორით მკურნალობის დაწყებამდე ბავშვები და მოზარდები გადაყვანილ უნდა იქნან სტანდარტულ დიეტაზე ქოლესტერინის დაბალი შემცველობით, რომელიც აუცილებლად უნდა დაიცვან თერაპიის კურსის განმავლობაში.
ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემია
6-დან 17 წლამდე ასაკის ბავშვებში ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით რეკომენდებული მაქსიმალური დოზა შეადგენს 20 მგ როზუვასტატინს ერთხელ დღე-ღამეში.
რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 5-10 მგ-ს ერთხელ დღე-ღამეში ასაკის, სხეულის წონის და სტატინებით წინა მკურნალობის გათვალისწინებით. ბავშვებში თერაპია როზუვასტატინის მაქსიმალური 20 მგ დოზის გამოყენებით საჭიროა ჩატარდეს ინდივიდუალური ამტანობის და მკურნალობაზე პასუხის მიხედვით, შესაბამისი რეკომენდაციების გათვალისწინებით. ზეტორით მკურნალობის დაწყებამდე ბავშვები და მოზარდები გადაყვანილ უნდა იქნან სტანდარტულ დიეტაზე ქოლესტერინის დაბალი შემცველობით, რომელიც აუცილებლად უნდა დაიცვან თერაპიის კურსის განმავლობაში.
როზუვასტატინის გამოყენების გამოცდილება პაციენტთა ამ ასაკობრივ ჯგუფში 20 მგ-სგან განსხვავებული დოზებით შეზღუდულია.
არ გამოიყენოთ 40 მგ ზეტორი ბავშვებში.
6 წლამდე ასაკის ბავშვები
როზუვასტატინის გამოყენების უსაფრთხოება და ეფექტურობა 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში არ არის შესწავლილი, ამიტომ არ არის რეკომენდებული ზეტორის გამოყენება 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში.
გამოყენება ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში
საწყისი რეკომენდებული დოზა 70 წელს გადაცილებულ პაციენტებში შეადგენს 5 მგ როზუვასტატინს; სამკურნალო საშუალების დოზის კორექცია ასაკის მიხედვით არ არის საჭირო.
გამოყენება პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით
პაციენტებში თირკმლის მსუბუქი და საშუალო ხარისხის უკმარისობით დოზის კორექცია არ არის საჭირო. საწყისი რეკომენდებული დოზა პაციენტებში თირკმლის საშუალო ხარისხის უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 60 მლ/წთ-ზე ნაკლები) შეადგენს 5 მგ როზუვასტატინს; სამკურნალო საშუალების გამოყენება ასეთ პაციენტებში 40 მგ დოზით უკუნაჩვენებია. ზეტორის გამოყენება ნებისმიერი დოზირებით უკუნაჩვენებია თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში.
გამოყენება პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევებით
პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევებით როზუვასტატინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში ან არ იცვლებოდა (7 ქულა ან ნაკლები ჩაილდ-პიუს სკალით), ან იზრდებოდა (8 და 9 ქულა ჩაილდ-პიუს სკალით). პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევებით (8 და 9 ქულა ჩაილდ-პიუს სკალით) აუცილებელია თირკმელების ფუნქციის შეფასება. სამკურნალო საშუალების გამოყენების გამოცდილება პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით (9 ქულაზე მეტი ჩაილდ-პიუს სკალით) არ არსებობს. ზეტორის გამოყენება უკუნაჩვენებია პაციენტებში ღვიძლის დაავადებებით აქტიურ ფაზაში.
რასობრივი კუთვნილება
აზიური წარმოშობის სუბიექტებში აღინიშნებოდა როზუვასტატინის უფრო მაღალი კონცენტრაციები სისხლის პლაზმაში, ამიტომ რეკომენდებული საწყისი დოზა აზიური წარმოშობის პაციენტებისათვის შეადგენს 5მგ-ს; როზუვასტატინის 40 მგ დოზით გამოყენება უკუნაჩვენებია ამ პაციენტებში.
გენეტიკური პოლიმორფიზმი
ცნობილია გენეტიკური პოლიმორფიზმის გარკვეული ვარიანტები, რომლებიც განაპირობებენ როზუვასტატინის კონცენტრაციის ზრდას სისხლის პლაზმაში; გენეტიკური პოლიმორფიზმის მსგავსი ვარიანტების მქონე პაციენტებში რეკომენდებულია როზუვასტატინის გამოყენება უფრო დაბალი სადღეღამისო დოზით.
გამოყენება პაციენტებში მიოპათიის განვითარებისადმი განმწყობი ფაქტორებით
რეკომენდებული საწყისი დოზა პაციენტებში მიოპათიის განვითარებისადმი განმწყობი ფაქტორებით შეადგენს 5 მგ როზუვასტატინს; სამკურნალო საშუალების გამოყენება 40 მგ დოზით უკუნაჩვენებია ზოგიერთი მათგანისთვის.
თანმხლები თერაპია
როზუვასტატინი წარმოადგენს სხვადასხვა სატრანსპორტო ცილის (მაგ., OATP1B1 და BCRP) სუბსტრატს. მიოპათიის განვითარების რისკი (რაბდომიოლიზის ჩათვლით) იზრდება როზუვასტატინის გარკვეულ სამკურნალო საშუალებებთან ერთდროულად გამოყენებისას, რომელთაც შეუძლიათ გაზარდონ მისი კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში ამ სატრანსპორტო ცილებთან ურთიერთქმედების შედეგად (მაგალითად, ციკლოსპორინი და პროტეაზას ზოგიერთი ინჰიბიტორი, რიტონავირის კომბინაციების ჩათვლით ატაზანავირთან, ლოპინავირთან და/ან ტიპრანავირთან). სიტუაციებში, როდესაც ასეთი შესაძლებლობა არსებობს, უნდა იქნას გამოყენებული ალტერნატიული სამკურნალო საშუალებები, ასევე, საჭიროების შემთხვევაში, განხილულ უნდა იქნას საკითხი ზეტორით თერაპიის დროებითი შეწყვეტის შესახებ. იმ შემთხვევებში, როდესაც შეუძლებელია ზეტორთან ზემოთ მითითებული სამკურნალო საშუალებების ერთდროული გამოყენების თავიდან აცილება, საჭიროა კომბინირებული თერაპიის სარგებელისა და რისკების გულდასმით შეფასება და საკითხის განხილვა როზუვასტატინის დოზის კორექტირების შესახებ.
მიღების წესი
ზეტორის მიღება შესაძლებელია დღე-ღამის ნებისმიერ დროს საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად.
უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა როზუვასტატინის ან პრეპარატის ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ;
ღვიძლის დაავადება აქტიურ ფაზაში, სისხლის შრატში გაურკვეველი ეტიოლოგიის ტრანსამინაზების დონეების მდგრადი მომატების და სისხლის შრატში ტრანსამინაზების დონეების ნებისმიერი ზრდის ჩათვლით, რომელიც აღემატება ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს (ნმზზ) 3-ჯერ;
თირკმლის მწვავე უკმარისობა (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები);
მიოპათია;
სოფოსბუვირის/ველპატასვირის/ვოქსილაპრევირის კომბინაციასთან ერთად გამოყენება;
ციკლოსპორინის ერთდროული გამოყენება.
როზუვასტატინის 40 მგ დოზით გამოყენება უკუნაჩვენებია პაციენტებში, მიოპათიის/რაბდომიოლიზის განვითარებისადმი განმწყობი ფაქტორებით; ასეთ ფაქტორებს მიეკუთვნება:
საშუალო სიმძიმის ხარისხის თირკმლის უკმარისობა (კრეატინინის კლირენსი 60 მლ/წთ-ზე ნაკლები);
ჰიპოთირეოზი;
კუნთების მემკვიდრული დაავადებები ანამნეზში, მათ შორის ოჯახურ ანამნეზში;
ტოქსიკური ზემოქმედება კუნთოვან ქსოვილზე ანამნეზში, დაკავშირებული ჰმგ-კოA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების ან ფიბრატების გამოყენებასთან;
ალკოჰოლზე დამოკიდებულება;
სიტუაციები, როდესაც შესაძლებელია პრეპარატის კონცენტრაციის ზრდა სისხლის პლაზმაში;
აზიური წარმოშობის პაციენტები;
ფიბრატების ერთდროული გამოყენება.
იხილეთ ინფორმაცია ნაწილებში „განსაკუთრებული მითითებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას“, „ ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები“ და „ფარმაკოკინეტიკური თვისებები.
განსაკუთრებული მითითებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას
ზეგავლენა კანზე
როზუვასტატინის გამოყენებისას აღწერილია კანის მძიმე გვერდითი მოვლენები, მათ შორის სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (SJS) და წამლისმიერი რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS), რომლებიც შეიძლება სიცოცხლისთვის საშიში ან ფატალური იყოს. პრეპარატის დანიშვნისას აუცილებელია პაციენტების გაფრთხილება კანის მძიმე რეაქციების ნიშნებისა და სიმპტომების შესახებ და მათი მდგომარეობის ყურადღებით მონიტორინგი. თუ გამოვლინდა ასეთი მოვლენის ნიშნები და სიმპტომები, ზეტორის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და განხილულ იქნას ალტერნატიული მკურნალობა.
თუ პაციენტს ზეტორის მიღების დროს განუვითარდა სერიოზული რეაქცია, როგორიცაა სტივენს-ჯონსონის სინდრომი ან DRESS, ზეტორის მიღება ასეთ პაციენტში აღარასდროს უნდა განახლდეს.
ზეგავლენა თირკმელებზე
პროტეინურია (ანალიზი ტესტ-ზოლების გამოყენებით), რომელიც ძირითადად მილაკოვანი წარმოშობის იყო, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინის უფრო მაღალ დოზებს, კერძოდ 40 მგ-ს, და უმეტეს შემთხვევაში ატარებდა ტრანზიტორულ ან პერიოდულ ხასიათს. დადგენილია, რომ პროტეინურია არ წარმოადგენს თირკმლის ფუნქციის მწვავე ან პროგრესირებადი დარღვევების განვითარების პროგნოზულ ფაქტორს. პოსტმარკეტინგულ პერიოდში მძიმე გართულებები თირკმელების მხრივ უფრო ხშირად აღინიშნებოდა როზუვასტატინის გამოყენებისას 40 მგ დოზით. პაციენტთა რეგულარული მონიტორინგის დროს, რომლებიც იღებენ სამკურნალო საშუალებას 40 მგ დოზით, უნდა შეფასდეს თირკმლის ფუნქცია.
გავლენა ჩონჩხის კუნთოვან ქსოვილზე
პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს, განსაკუთრებით 20 მგ-ზე მეტი დოზებით, აღინიშნა რეაქციები ჩონჩხის კუნთოვანი ქსოვილის მხრივ, მაგალითად მიალგია, მიოპათია და იშვიათად რაბდომიოლიზი. ძალიან იშვიათ შემთხვევებში იყო შეტყობინებები რაბდომიოლიზის Dშესახებ ეზეტიმიბის გამოყენებისას ჰმგ-კოA-რედუქტაზას ინჰიბიტორებთან კობინაციაში. ვინაიდან არ შეიძლება გამოირიცხოს სამკურნალო საშუალებების ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება, საჭიროა სიფრთხილის დაცვა როზუვასტატინის ეზეტიმიბთან კომბინირებული გამოყენებისას.
ისევე, როგორც ჰმგ-კოA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების შემთხვევაში, პოსტმარკეტინგულ პერიოდში რაბდომიოლიზის შემთხვევები აღინიშნებოდა უფრო ხშირად როზუვასტატინის გამოყენებისას 40 მგ დოზით.
კრეატინკინაზას დონის გაზომვა სისხლის შრატში
არ არის რეკომენდებული კრეატინკინაზას დონის გაზომვა სისხლის შრატში მძიმე ფიზიკური დატვირთვის შემდეგ ან შესაძლო ალტერნატიული მიზეზის არსებობისას, რამაც შეიძლება განაპირობოს კრეატინკინაზას დოზის ზრდა, ვინაიდან ამან შეიძლება გაართულოს ანალიზის შედეგების ინტერპრეტაცია. იმ შემთხვევაში, თუ კრეატინკინაზას საწყისი დონე სისხლის შრატში მკურნალობის დაწყებამდე მნიშვნელოვნადაა მომატებული (აღემატება ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს 5-ჯერზე მეტად), აუცილებელია 5-7 დღის შემდეგ განმეორებითი დამადასტურებელი ანალიზის ჩატარება. თუ განმეორებითი ანალიზის შემდეგ, სისხლის შრატში კრეატინკინაზას დონე კვლავ აღემატება ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს 5-ჯერზე მეტად, არ არის რეკომენდებული ზეტორით მკურნალობის დაწყება.
მკურნალობის დაწყებამდე
ზეტორი ისევე როგორც ჰმგ-კოA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორები, სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში მიოპათიის/რაბდომიოლიზის განვითარებისადმი განმწყობი ფაქტორებით; ასეთ ფაქტორებს მიეკუთვნება:
- თირკმლის უკმარისობა;
- ჰიპოთირეოზი;
- მემკვიდრული კუნთოვანი დაავადებები ანამნეზში, მათ შორის ოჯახურ ანამნეზში;
- ანამნეზში ტოქსიკური მოქმედება კუნთოვან ქსოვილზე, დაკავშირებული ჰმგ-კოA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების ან ფიბრატების გამოყენებასთან;
- ალკოჰოლზე დამოკიდებულება;
- 70 წელს ზემოთ ასაკი;
- სიტუაციები, როდესაც შესაძლებელია სამკურნალო საშუალების კონცენტრაციის ზრდა სისხლის პლაზმაში;
- ფიბრატების ერთდროული გამოყენება.
ასეთ პაციენტებში აუცილებელია პრეპარატის გამოყენებასთან დაკავშირებული პოტენციური სარგებლისა და რისკების შეფარდების შეფასება; ასევე რეკომენდებულია ასეთი პაციენტების კლინიკური მონიტორინგის უზრუნველყოფა. თუ სისხლის შრატში კრეატინკინაზას საწყისი დონე მნიშვნელოვნადაა მომატებული (აღემატება ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს 5-ჯერზე მეტად), არ არის რეკომენდებული ზეტორით მკურნალობის დაწყება.
მკურნალობის დროს
პაციენტებმა დაუყოვნებლივ უნდა აცნობონ ექიმს კუნთების გაურკვეველი ეტიოლოგიის ტკივილის, კუნთების სისუსტის ან კუნთების სპაზმების შესახებ, განსაკუთრებით, თუ მათ თან ახლავს სისუსტე ან სხეულის ტემპერატურის მატება. ასეთ პაციენტებში უნდა განისაზღვროს კრეატინკინაზას დონე სისხლის შრატში. ზეტორით მკურნალობა უნდა შეწყდეს, თუ კრეატინკინაზას დონე სისხლის შრატში მნიშვნელოვნად არის მომატებული (აღემატება ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს 5-ჯერზე მეტად) ან თუ კუნთისმიერი სიმპტომები ატარებს მძიმე ხასიათს და იწვევს ყოველდღიურ დისკომფორტს (მაშინაც კი, თუ კრეატინკინაზას დონე აღემატება ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს 5-ჯერ და ნაკლებად). სიმპტომების გაქრობის და სისხლის შრატში კრეატინკინაზას დონის შემცირების შემთხვევაში ნორმალურ მნიშვნელობამდე, საჭიროა საკითხის განხილვა ზეტორით ან ჰმგ-კოA-რედუქტაზას ალტერნატიული ინჰიბიტორით მინიმალური დოზებით თერაპიის გაგრძელების შესახებ, ამასთან საჭიროა პაციენტებზე სათანადო დაკვირვების უზრუნველყოფა. სიმპტომების არარსებობის შემთხვევაში, ჩვეულებრივ, არ არის საჭირო სისხლის შრატში კრეატინკინაზას დონის რეგულარული კონტროლი პაციენტებში.
ძალიან იშვიათ შემთხვევებში, როგორც სტატინებით თერაპიის დროს, ასევე დასრულების შემდეგ, როზუვასტატინის ჩათვლით, პაციენტებში ვითარდებოდა იმუნოგანპირობებული მანეკროზებელი მიოპათია. იმუნოგანპირობებული მანეკროზებელი მიოპათია კლინიკურად ვლინდება კიდურების პროქსიმალური კუნთების სისუსტით და სისხლის შრატში კრეატინკინაზას დონის ზრდით, რაც ნარჩუნდება სტატინებით თერაპიის შეწყვეტის შემდეგაც კი.
კლინიკური კვლევების მონაცემები, მიღებული მცირე რაოდენობის პაციენტების მონაწილეობით, მიუთითებენ ნეგატიური ზემოქმედების გაძლიერების არარსებობაზე ჩონჩხის კუნთოვან ქსოვილთან მიმართებაში როზუვასტატინის სხვა სამკურნალო საშუალებებთან კომბინირებული გამოყენებისას. ამასთანავე, პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ჰმგ-კოA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორებს ფიბრატებთან ერთად, ჰემფიბროზილის ჩათვლით, ციკლოსპორინთან, ნიკოტინის მჟავასთან, სოკოს საწინააღმდეგო საშუალებებთან აზოლების ჯგუფიდან, პროტეაზას ინჰიბიტორებთან და ანტიბიოტიკებთან ერთად მაკროლიდების ჯგუფიდან, ისეთი გვერდითი რეაქციები, როგორიცაა მიოზიტი და მიოპათია, აღინიშნებოდა უფრო ხშირად. ჰემფიბროზილის ერთდროული გამოყენებისას ჰმგ-კოA-რედუქტაზას ზოგიერთ ინჰიბიტორთან, იზრდება მიოპათიის განვითარების რისკი, ამიტომ არ არის რეკომენდებული ზეტორის გამოყენება ჰემფიბროზილთან ერთად. ზეტორის კომბინირებული გამოყენების უპირატესობები ფიბრატებთან ან ნიკოტინის მჟავასთან ლიპიდური პროფილის შემდგომი გაუმჯობესების მიზნით სათანადოდ უნდა შეფასდეს პოტენციურ რისკებთან მიმართებაში, რომლებიც დაკავშირებულია მსგავსი კომბინაციების გამოყენებასთან. როზუვასტატინის 40 მგ დოზით გამოყენება ფიბრატებთან ერთად უკუნაჩვენებია.
არ არის რეკომენდებული ზეტორის გამოყენება ფუზიდის მჟავას შემცველ სისტემურ პრეპარატებთან ერთად ან მათი გამოყენების შეწყვეტიდან 7 დღის განმავლობაში. ფუზიდის მჟავას შემცველი სისტემური პრეპარატების გამოყენების აუცილებობის შემთხვევაში, სტატინებით მკურნალობა უნდა შეწყდეს მათი გამოყენების მთელი პერიოდის განმავლობაში. პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ სტატინებს ფუზიდის მჟავასთან კომბინაციაში, აღინიშნებოდა რაბდომიოლიზის შემთხვევები (ზოგჯერ ლეტალური გამოსავლით). პაციენტებმა დაუყოვნებლივ უნდა შეატყობინონ ექიმს ისეთი სიმპტომების შესახებ ჩონჩხის კუნთების მხრივ, როგორიცაა სისუსტე, ტკივილი ან მომატებული მგრძნობელობა.
სტატინებით თერაპიის გაგრძელება შეიძლება ფუზიდის მჟავას შემცველი პრეპარატების ბოლო მიღებიდან შვიდი დღის შემდეგ. გამონაკლის შემთხვევებში, როდესაც საჭიროა ფუზიდის მჟავას შემცველი სისტემური პრეპარატებით ხანგრძლივი თერაპია, მაგალითად, მძიმე ინფექციების დროს, ზეტორთან კომბინაციაში მათი გამოყენების შესახებ გადაწყვეტილება უნდა იქნას მიღებული ინდივიდუალურად მხოლოდ სარგებელი/რისკის შეფარდების სათანადო შეფასების შემდეგ; ამგვარი კომბინაციების გამოყენებისას პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ ექიმის სათანადო მეთვალყურეობის ქვეშ.
არ არის რეკომენდებული ზეტორის გამოყენება პაციენტებში მძიმე მწვავე მდგომარეობებისას, რაც მიოპათიის განვითარებას განაპირობებს ან განაწყობს მეორადი თირკმლის უკმარისობის განვითარებისადმი რაბდომიოლიზის შედეგად (მაგალითად, სეფსისი, არტერიული ჰიპოტენზია, მძიმე ქირურგიული ჩარევა, ტრავმა, მძიმე მეტაბოლური, ენდოკრინული ან ელექტროლიტური დარღვევები ან არაკონტროლირებადი კრუნჩხვები).
გავლენა ღვიძლზე
ზეტორი ისევე როგორც ჰმგ-კოA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორები, სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, რომლებიც ჭარბი რაოდენობით ალკოჰოლს მოიხმარენ და/ან აქვთ ღვიძლის დაავადებებით ანამნეზში.
რეკომენდებულია ღვიძლის ფუნქციური მაჩვენებლების შეფასება ზეტორით მკურნალობის დაწყებამდე, აგრეთვე თერაპიის დაწყებიდან 3 თვის შემდეგ. თუ ტრანსამინაზების დონე სისხლის შრატში აღემატება ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს 3-ჯერზე მეტად, საჭიროა პრეპარატის გამოყენების შეწყვეტა ან მისი დოზირების შემცირება. პოსტმარკეტინგულ პერიოდში როზუვასტატინის გამოყენებისას 40 მგ დოზით უფრო ხშირად აღინიშნებოდა მწვავე გართულებები ღვიძლის მხრივ (ძირითადად სისხლის შრატში ღვიძლის ტრანსამინაზების დონეების მომატება).
პაციენტებში მეორადი ჰიპერქოლესტერინემიით, რომლის განვითარება განპირობებულია ჰიპოთირეოზით ან ნეფროზული სინდრომით, ზეტორით თერაპიის დაწყებამდე უნდა ჩატარდეს ძირითადი დაავადების მკურნალობა.
რასობრივი კუთვნილება
ფარმაკოკინეტიკური კვლევების შედეგები მოწმობს, რომ აზიური წარმოშობის სუბიექტებში როზუვასტატინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში აღემატება ასეთს ევროპეოიდური რასის წარმომადგენლებში.
პროტეაზას ინჰიბიტორები
პროტეაზას სხვადასხვა ინჰიბიტორის კომბინაციის გამოყენებისას რიტონავირთან ერთად აღინიშნებოდა როზუვასტატინის კონცენტრაციის მომატება სისხლის პლაზმაში. ზეტორით გამოყენებისას პაციენტებში აივ-ინფექციით, რომლებიც ასევე იღებენ თერაპიას პროტეაზას ინჰიბიტორებით, როგორც მკურნალობის დასაწყისში, ასევე პრეპარატის დოზის გაზრდისას, მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ლიპიდურ პროფილზე სასარგებლო ეფექტიც და როზუვასტატინის კონცენტრაციის გაზრდის რისკი სისხლის პლაზმაში. არ არის რეკომენდებული ზეტორის გამოყენება პროტეაზას ზოგიერთ ინჰიბიტორთან ერთად იმ შემთხვევაში, თუ პრეპარატის დოზა შესაბამისად არ არის კორექტირებული.
ფილტვების ინტერსტიციული დაავადება
იყო შეტყობინებები ფილტვების ინტერსტიციული დაავადების განვითარების ერთეული შემთხვევების შესახებ ზოგიერთი სტატინის განსაკუთრებით ხანგრძლივად გამოყენებისას. დაავადება შეიძლება გამოიხატოს ქოშინით, არაპროდუქტიული ხველით და ზოგადი მდგომარეობის გაუარესებით (დაღლილობა, წონის დაკლება და სხეულის ტემპერატურის მომატება). პაციენტებში ფილტვების ინტერსტიციული დაავადების განვითარებაზე ეჭვის შემთხვევაში, სტატინებით თერაპია უნდა შეწყდეს.
შაქრიანი დიაბეტი
არსებობს მონაცემები, რომ სტატინები ზრდიან სისხლში გლუკოზის დონეს (კლას-ეფექტი). ზოგიერთ პაციენტში შაქრიანი დიაბეტის განვითარების მაღალი რისკით გლუკოზის კონცენტრაციამ სისხლში შეიძლება მიაღწიოს ისეთ დონეს, რომლის დროსაც საჭირო ხდება შაქრიანი დიაბეტის სტანდარტული მკურნალობის ჩატარება. თუმცა ჰიპერგლიკემიის განვითარების რისკი არ აღემატება სტატინების გამოყენების უპირატესობას გულ-სისხლძარღვთა გართულებების რისკის შემცირებასთან მიმართებაში და არ უნდა გახდეს სტატინებით თერაპიის შეწყვეტის მიზეზი. აუცილებელია რისკის ჯგუფის პაციენტებზე (სისხლში გლუკოზის დონე უზმოზე 5,6-დან 6,9-მდე მმოლი/ლ, სხეულის მასის ინდექსი 30 კგ/მ2-ზე მეტი, სისხლში ტრიგლიცერიდების მომატებული დონე, არტერიული ჰიპერტენზია) კლინიკური დაკვირვების უზრუნველყოფა, აგრეთვე მათში სისხლის ბიოქიმიური მაჩვენებლების მონიტორინგი ეროვნული რეკომენდაციების შესაბამისად.
ერთ-ერთ კლინიკურ კვლევაში შაქრიანი დიაბეტის განვითარების სიხშირე, ძირითადად პაციენტებში უზმოზე სისხლში გლუკოზის დონით 5,6-დან 6,9-მდე მმოლი/ლ, შეადგენდა 2,8%-ს როზუვასტატინის გამოყენებისას და 2,3%-ს პლაცებოს გამოყენებისას.
ბავშვები
როზუვასტატინის გავლენა წრფივ ზრდაზე, სხეულის წონაზე, სხეულის მასის ინდექსზე და მეორადი სქესობრივი ნიშნების განვითარებაზე (ტანერის სტადიები) 6-დან 17 წლამდე ასაკის ბავშვებში ფასდებოდა ორწლიანი კვლევის მსვლელობაში; ორწლიანი თერაპიის შემდეგ სამკურნალო საშუალების მნიშვნელოვანი გავლენა ზრდაზე, სხეულის წონაზე, სხეულის მასის ინდექსზე ან სქესობრივ მომწიფებაზე არ არის აღმოჩენილი.
კლინიკურ კვლევაში ბავშვებსა და მოზარდებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს 52 კვირის განმავლობაში, კრეატინკინაზას მომატებული დონეები სისხლის შრატში (რომლებიც 10 ჯერზე მეტად აღემატებოდა ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს) და კუნთისმიერი სიმპტომები ფიზიკური დატვირთვის ან მაღალი ფიზიკური აქტივობის შემდეგ აღინიშნებოდა უფრო ხშირად, ვიდრე ზრდასრულებში ჩატარებულ კლინიკურ კვლევებში.
სტატინების გამოყენებით გამოწვეული მიასთენიის გრავისის დებიუტის რამდენიმე შემთხვევა დაფიქსირდა ან მოხდა ადრე არსებული მიოსტენია გრივისის ან თვალის ფორმა მიოსტენიის გამწვავება. ზეტორის მიღება უნდა შეწყდეს სიმპტომების გამწვავების შემთხვევაში. იმავე ან სხვა სტატინის ხელახალი გამოყენებისას დაფიქსირდა მიასთენიის რეციდივი.
დამხმარე ნივთიერებები
ზეტორი შეიცავს ლაქტოზას, ამიტომ პაციენტებმა იშვიათი მემკვიდრული დაავადებებით, რომლებსაც ახასიათებს გალაქტოზას აუტანლობა, ლაქტაზას უკმარისობა ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბცია, არ უნდა მიიღონ ეს სამკურნალო პრეპარატი.
შეუთავსებლობა
არ გამოიყენება.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
ერთობლივად გამოყენებადი სამკურნალო საშუალებების ეფექტები როზუვასტატინთან მიმართებაში
სატრანსპორტო ცილების ინჰიბიტორები
როზუვასტატინი წარმოადგენს სუბსტრატს ზოგიერთი სატრანსპორტო ცილისთვის, OATP1B1 და BCRP ჩათვლით. ზეტორის ერთდროული გამოყენებისას სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც აინჰიბირებენ ზემოთ მითითებულ სატრანსპორტო ცილებს, შეიძლება გაიზარდოს როზუვასტატინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში, ამასთან მიოპათიის განვითარების რისკი იზრდება (იხილეთ ნაწილები „მიღების მეთოდი და დოზირება“, „განსაკუთრებული მითითებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას“ და „ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები“ და ცხრილი 1).
ციკლოსპორინი
ციკლოსპორინთან ერთად გამოყენებისას AUC მაჩვენებლები როზუვასტატინისთვის საშუალოდ 7-ჯერ აღემატებოდა ასეთს ჯანმრთელ მოხალისეებში (იხ. ცხრილი 1). ზეტორის გამოყენება უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებიც იტარებენ თერაპიას ციკლოსპორინით. კომბინირებული გამოყენებისას როზუვასტატინი არ ახდენდა გავლენას ციკლოსპორინის კონცენტრაციაზე სისხლის პლაზმაში.
პროტეაზას ინჰიბიტორები
პროტეაზას ინჰიბიტორებთან ერთად გამოყენებისას როზუვასტატინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში შეიძლება მნიშვნელოვნად გაიზარდოს (იხ. ცხრილი 1); უცნობია სამკურნალო საშუალებების ურთიერთქმედების ზუსტი მექანიზმი. ფარმაკოკინეტიკურ კვლევაში როზუვასტატინის (10 მგ) და კომბინირებული პრეპარატის ერთდროულად გამოყენებისას, რომელიც შეიცავს პროტეაზას ორ ინჰიბიტორს (300 მგ ატაზანავირი/100 მგ რიტონავირი), ჯანმრთელ მოხალისეებში როზუვასტატინისთვის AUC და Cmax მაჩვენებლები მომატებული იყო დაახლოებით 3 და 7-ჯერ შესაბამისად. საკითხი ზეტორის და პროტეაზას ინჰიბიტორების ზოგიერთი კომბინაციის ერთობლივი გამოყენების შესახებ განხილული უნდა იქნას პრეპარატის დოზირების სათანადო კორექციის გათვალისწინებით, სისხლის პლაზმაში როზუვასტატინის კონცენტრაციის მოსალოდნელი ზრდის შესაბამისად (იხილეთ ნაწილები „მიღების წესი და დოზირება“, „განსაკუთრებული მითითებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას“ და „ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები“ და ცხრილი 1).
ჰემფიბროზილი და სხვა ჰიპოლიპიდემიური საშუალებები
ჰემფიბროზილთან ერთდროულად გამოყენებისას Cmax და AUC მნიშვნელობები როზუვასტატინისთვის 2-ჯერ იზრდებოდა. სპეციფიკური ურთიერთქმედების კვლევების მონაცემების საფუძველზე არ არის მოსალოდნელი მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება ფენოფიბრატთან, მაგრამ შესაძლებელია ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება. ჰემფიბროზილის, ფენოფიბრატის ან სხვა ფიბრატების და ნიკოტინის მჟავას კომბინირებული გამოყენებისას ჰმგ-კოA-რედუქტაზას ინჰიბიტორებთან დოზებით, რომლებიც უზრუნველყოფენ ჰიპოლიპიდემიურ მოქმედებას (1 გ/დღე-ღამეში ან მეტი), მიოპათიის განვითარების რისკი იზრდება, სავარაუდოდ, იმიტომ, რომ მათ შეუძლიათ მიოპათიის გამოწვევა მონოთერაპიის დროს. როზუვასტატინის კომბინირებული გამოყენება 40 მგ დოზით ფიბრატებთან უკუნაჩვენებია, ასეთი კომბინაციების გამოყენებისას როზუვასტატინის საწყისი დოზა უნდა შეადგენდეს 5 მგ-ს.
ეზეტიმიბი
ეზეტიმიბის (10 მგ) და როზუვასტატინის (10 მგ) ერთად გამოყენებისას AUC-ის მნიშვნელობები უკანასკნელისთვის ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე სუბიექტებში 1,2-ჯერ იზრდებოდა (იხ. ცხრილი 1). არ შეიძლება სამკურნალო საშუალებების ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედების რისკის გამორიცხვა არასასურველი რეაქციების განვითარებასთან მიმართებაში.
ანტაციდები
ანტაციდებთან (სუსპენზია, რომელიც შეიცავს ალუმინის და მაგნიუმის ჰიდროქსიდებს) ერთდროულად მიღებისას როზუვასტატინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში დაახლოებით 50%-ით მცირდებოდა. როზუვასტატინის მიღებიდან 2 საათში ანტაციდების მიღებისას ზემოქმედება როზუვასტატინის კონცენტრაციაზე სისხლის პლაზმაში იყო მნიშვნელოვნად ნაკლები. ამ ურთიერთქმედების კლინიკური მნიშვნელობა შესწავლილი არ არის.
ერითრომიცინი
ერითრომიცინთან ერთდროულად გამოყენებისას AUC და Cmax მნიშვნელობები როზუვასტატინისთვის მცირდებოდა 20% და 30%-ით შესაბამისად, რაც შეიძლება დაკავშირებული იყოს ნაწლავის მოტორიკის გაძლიერებასთან ერითრომიცინის გამოყენების ფონზე.
ციტოქრომ P450 სისტემის იზოფერმენტები
In vitro და in vivo გამოკვლევების შედეგები მოწმობს, რომ როზუვასტატინი არ არის ციტოქრომ P450 სისტემის იზოფერმენტების არც ინჰიბიტორი და არც ინდუქტორი, გარდა ამისა, ეს იზოფერმენტები უმნიშვნელო როლს ასრულებენ მის მეტაბოლიზმში. ამიტომ, მედიკამენტური ურთიერთქმედებები ციტოქრომ P450-ით განპირობებული მეტაბოლიზმის დონეზე მოსალოდნელი არ არის. კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები როზუვასტატინსა და ფლუკონაზოლს (CYP2C9 და 3A4 ინჰიბიტორი) ან კეტოკონაზოლს (CYP2A6 და 3A4 ინჰიბიტორი) შორის არ არის აღმოჩენილი.
ტიკაგრელორი
დადგენილია, რომ ტიკაგრელორი როზუვასტატინის AUC-ს 2.3-ჯერ ზრდის, რაც შესაძლოა დაკავშირებული იყოს მიოპათიის განვითარების მომატებულ რისკთან. გასათვალისწინებელია როზუვასტატინის გამოყენებით მძიმე გულ-სისხლძარღვთა მოვლენების პრევენციით მიღებული სარგებელი და როზუვასტატინის პლაზმური კონცენტრაციის მომატებასთან დაკავშირებული პოტენციური რისკები.
წამლების ურთიერთქმედება, რომელიც მოითხოვს როზუვასტატინის დოზის კორექციას (იხილეთ აგრეთვე ცხრილი 1)
იმ შემთხვევებში, როდესაც აუცილებელია ზეტორის გამოყენება იმ პრეპარატებთან ერთად, რომლებიც გარკვეულწილად ზრდიან როზუვასტატინის სისტემურ ზემოქმედებას, უნდა მოხდეს პრეპარატის დოზის კორექცია. საწყისი დოზა უნდა შეადგენდეს 5 მგ-ს დღე-ღამეში, როდესაც როზუვასტატინისთვის AUC მნიშვნელობის დაახლოებით 2-ჯერ ან მეტად გაზრდაა მოსალოდნელი. დღე-ღამის მაქსიმალური დოზა უნდა შეირჩეს ისე, რომ როზუვასტატინის მოსალოდნელი სისტემური ზემოქმედება არ აღემატებოდეს პრეპარატის ცალკე 40 მგ დღე-ღამის დოზით გამოყენებისას მიღებულ მაქსიმალურ ზემოქმედებას (მაგალითად, გემფიბროზილთან ერთად მიღებისას, როზუვასტატინის დოზა შეადგენს 20 მგ - სისხლის პლაზმაში როზუვასტატინის კონცენტრაციის 1.9-ჯერ ზრდა; რიტონავირის/ატაზანავირთან კომბინაციასთან ერთად გამოყენებისას, როზუვასტატინის დოზა შეადგენს 10 მგ-ს - სისხლის პლაზმაში როზუვასტატინის კონცენტრაციის 3.1-ჯერ ზრდა).
იმ შემთხვევებში, როდესაც როზუვასტატინისთვის AUC-ის მნიშვნელობის 2-ჯერ ნაკლები ზრდა არის მოსალოდნელი, პრეპარატის საწყისი დოზის შემცირება საჭირო არ არის, თუმცა სიფრთხილეა საჭირო, თუ როზუვასტატინის დოზა 20 მგ-ს აღემატება.
ცხრილი 1. ერთობლივად გამოყენებადი სამკურნალო საშუალებების ეფექტი როზუვასტატინის კონცენტრაციასთან მიმართებაში სისხლის პლაზმაში (AUC; გავლენის ხარისხის შემცირების თანმიმდევრობით) (მონაცემები მიღებულია გამოქვეყნებული კლინიკური კვლევებიდან)
ერთობლივად გამოყენებადი სამკურნალო საშუალების დოზირების რეჟიმი
როზუვასტატინის დოზირების რეჟიმი
AUC-ის ცვლილება როზუვასტატინისთვის*
სამკურნალო საშუალებები, რომლებიც კომბინაციაში გამოყენებისას ზრდიან როზუვასტატინისთვის AUC-ის მნიშვნელობას 2-ჯერ ან მეტად
სოფოსბუვირი 400 მგ/ველპატასვირი 100 მგ/ვოქსილაპრევირი 100 მგ და ვოქსილაპრევირი 100 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 15 დღე
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
7,4-ჯერადი ↑
ციკლოსპორინი 75-200 მგ 2-ჯერ დღე-ღამეში, 6 თვე
10 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 10 დღე
7,1- ჯერადი ↑
დაროლუტამიდი 600 მგ ორჯერ დღე-ღამეში, 5 დღე
5 მგ, ერთჯერადი დოზა
5,2- ჯერადი ↑
ბელუმოსუდილი 200მგ 1-ჯერ დღეში, 8 დღე
10 მგ, ერთჯერადი დოზა, 2 დღეზე გადანაწილებით
4,6-ჯერადი ↑
რეგორაფენიბი 160 მგ 1-ჯერ დღე-ღამეში, 14 დღე
5 მგ, ერთჯერადი დოზა
3,8- ჯერადი ↑
ენაზიდენიბი 100 მგ 1-ჯერ დღე-ღამეში, 28 დღე
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
3,4- ჯერადი ↑
ატაზანავირი 300 მგ/რიტონავირი 100 მგ 1-ჯერ დღე-ღამეში, 8 დღე
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
3,1- ჯერადი ↑
როქსადუსტატი 200 მგ დღე გამოშვებით
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
2,9- ჯერადი ↑
მომელოტინიბი 200 მგ 1-ჯერ დღე-ღამეში, 5 დღე
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
2,7- ჯერადი ↑
ველპატასვირი 100 მგ 1-ჯერ დღე-ღამეში
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
2,7- ჯერადი ↑
ომბიტასვირი 25 მგ/პარიტაპრევირი 150 მგ/რიტონავირი 100 მგ 1-ჯერ დღე-ღამეში/დასაბუვირი 400 მგ 2-ჯერ დღე-ღამეში, 14 დღე
5 მგ, ერთჯერადი დოზა
2,6- ჯერადი ↑
ტერიფლუნომიდი
მონაცემები არ არსებობს
2,5- ჯერადი ↑
გრაზოპრევირი 200 მგ/ელბასვირი 50 მგ
დღე-ღამეში ერთხელ, 11 დღე
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
2,3- ჯერადი ↑
გლეკაპრევირი 400 მგ/პიბრენტასვირი 120 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 7 დღე
5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 7 დღე
2,2- ჯერადი ↑
ლოპინავირი 400 მგ/რიტონავირი 100 მგ
დღე-ღამეში 2-ჯერ, 17 დღე
20 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 7 დღე
2,1- ჯერადი ↑
კაპმატინიბი 400 მგ დღე-ღამეში 2-ჯერ
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
2,1- ჯერადი ↑
ტაფამიდისი 61 მგ: 1-ელ და მე-2 დღეს – დღეში ორჯერ, ხოლო მე-3-დან მე-9 დღის ჩათვლით – დღეში ერთხელ.
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
2,0- ჯერადი ↑
ფოსტატინიბი 100 მგ დღე-ღამეში 2-ჯერ
20 მგ, ერთჯერადი დოზა
2,0- ჯერადი ↑
ფებუქსოსტატი 120 მგ დღე-ღამეში ერთხელ
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
1,9- ჯერადი ↑
გემფიბროზილი 600 მგ დღე-ღამეში 2-ჯერ, 7 დღე
80 მგ, ერთჯერადი დოზა
1,9- ჯერადი ↑
სამკურნალო საშუალებები, რომლებიც კომბინაციაში გამოყენებისას როზუვასტატინისთვის AUC-ის მნიშვნელობის ზრდა ნაკლებია, ვიდრე ორჯერ
ელთრომბოპაგი 75 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 5 დღე
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
1,6- ჯერადი ↑
დარუნავირი 600 მგ/რიტონავირი 100 მგ
დღე-ღამეში 2-ჯერ, 7 დღე
10 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 7 დღე
1,5- ჯერადი ↑
ტიპრანავირი 500 მგ/რიტონავირი 200 მგ
დღე-ღამეში 2-ჯერ, 11 დღე
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
1,4- ჯერადი ↑
დრონედარონი 400 მგ დღე-ღამეში 2-ჯერ
მონაცემები არ არის
1,4- ჯერადი ↑
იტრაკონაზოლი 200 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 5 დღე
10 მგ, ერთჯერადი დოზა
1,4- ჯერადი ↑ **
ეზეტიმიბი 10 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 14 დღე
10 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 14 დღე
1,2- ჯერადი ↑ **
როზუვასტატინის AUC-ის შემცირება
ერითრომიცინი 500 მგ დღე-ღამეში 4-ჯერ, 7 დღე
80 მგ, ერთჯერადი დოზა
20% ↓
ბაიკალინი 50 მგ დღე-ღამეში 3-ჯერ, 14 დღე
20 მგ, ერთჯერადი დოზა
47% ↓
- მონაცემები წარმოდგენილია როგორც x-ჯერადი ცვლილება, რომელიც ასახავს მარტივ შეფარდებას AUC მნიშვნელობებს შორის როზუვასტატინისთვის კომბინირებული გამოყენებისას სამკურნალო საშუალებებთან და მონოთერაპიის დროს, და როგორც % ცვლილებები, რაც ასახავს % სხვაობებს AUC მნიშვნელობებს შორის როზუვასტატინისთვის კომბინირებული გამოყენებისას და მონოთერაპიის დროს. ზრდა აღინიშნება როგორც `↑~, ცვლილების არარსებობა - როგორც `↔~, შემცირება - როგორც ` ↓~.
- * ჩატარდა როზუვასტატინის ურთიერთქმედების რამდენიმე კვლევა სხვადასხვა დოზებით (ცხრილი გვიჩვენებს ყველაზე მნიშვნელოვან თანაფარდობას). ქვემოთ ჩამოთვლილ სამკურნალო საშუალებებთან/პრეპარატების კომბინაციებთან ერთად მიღებისას, როზუვასტატინისთვის Aმნიშვნელობა კლინიკურად მნიშვნელოვნად არ შეცვლილა: ალეგლიტაზარი 0.3 მგ, 7 დღე; ფენოფიბრატი 67 მგ 3-ჯერ დღე-ღამეში, 7 დღე; ფლუკონაზოლი 200 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 11 დღე; ფოსამპრენავირი 700 მგ/რიტონავირი 100 მგ დღე-ღამეში ორჯერ, 8 დღე; კეტოკონაზოლი 200 მგ დღე-ღამეში ორჯერ, 7 დღე; რიფამპინი 450 მგ დღე-ღამეში ერთხელ, 7 დღე; სილიმარინი 140 მგ დღე-ღამეში 3-ჯერ, 5 დღე.
როზუვასტატინის ეფექტები ერთობლივად გამოყენებული სამკურნალო საშუალებების მიმართ
K ვიტამინის ანტაგონისტები
ისევე როგორც ჰმგ-კოA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების გამოყენებისას, როზუვასტატინის გამოყენებისას K ვიტამინის ანტაგონისტებთან ერთად (მაგალითად, ვარფარინი ან სხვა ანტიკოაგულანტი კუმარინის ჯგუფიდან) კომბინირებული თერაპიის დასაწყისში ან როზუვასტატინის დოზის გაზრდისას პაციენტებში, შეიძლება გაიზარდოს საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა. გამოყენების შეწყვეტის ან როზუვასტატინის დოზის შემცირებისას შეიძლება შემცირდეს საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის მაჩვენებელი. მსგავს სიტუაციებში პაციენტებში რეკომენდებულია საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის სათანადო მონიტორინგი.
პერორალური კონტრაცეპტივები/ჰორმონალური ჩანაცვლებითი თერაპია
როზუვასტატინისა და პერორალური კონტრაცეპტივების ერთობლივი გამოყენებისას AUC-ის მაჩვენებლები ეთინილესტრადიოლისა და ნორგესტრელისთვის იზრდებოდა 26%-ით და 34%-ით შესაბამისად, რაც უნდა იქნას გათვალისწინებული პერორალური კონტრაცეპტივების დოზირების რეჟიმის შერჩევისას. მონაცემები სამკურნალო საშუალებების ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების შესახებ სუბიექტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებდნენ როზუვასტატინს და ჰორმონალურ ჩანაცვლებით თერაპიას, არ არსებობს, ამიტომ არ შეიძლება გამოირიცხოს ზემოთ მითითებული ცვლილებების აღნიშვნის რისკი. ამის მიუხედავად, მსგავსი კომბინაციები ქალებში ფართოდ გამოიყენებოდა კლინიკურ კვლევებში და კარგი ამტანობით ხასიათდებოდა.
სხვა სამკურნალო საშუალებები
დიგოქსინი
სპეციფიკური ურთიერთქმედებების კვლევების მონაცემებზე დაყრდნობით არ არის მოსალოდნელი კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედება დიგოქსინთან.
ფუზიდის მჟავა
როზუვასტატინისა და ფუზიდის მჟავას ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა. მიოპათიის განვითარების რისკი, რაბდომიოლიზის ჩათვლით, ფუზიდის მჟავას შემცველი სისტემური პრეპარატების გამოყენებისას სტატინებთან ერთად შეიძლება გაიზარდოს. ამ ურთიერთქმედების მექანიზმი (მიუხედავად იმისა, არის ის ფარმაკოდინამიკური, ფარმაკოკინეტიკური, თუ კომბინირებული) უცნობია. პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ასეთ კომბინაციებს, აღნიშნული იყო რაბდომიოლიზის შემთხვევები (მათ შორის, ფატალური შედეგით).
თუ საჭიროა ფუზიდის მჟავას შემცველი სისტემური პრეპარატების გამოყენება, ზეტორით თერაპია უნდა შეწყდეს მათი გამოყენების მთელი პერიოდის განმავლობაში.
ბავშვები
როზუვასტატინის ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარებულია მხოლოდ მოზრდილებში; ურთიერთქმედების ხარისხი ბავშვებში უცნობია.
გამოყენება ორსულობისა და ლაქტაციის დროს
ორსულობა
ზეტორის გამოყენება ორსულ ქალებში რეკომენდებული არ არის. ორსულობის დადგენისთანავე ზეტორით მკურნალობა უნდა შეწყდეს. ამასთან, გულ-სისხლძარღვთა სერიოზული მოვლენების ძალიან მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში გასათვალისწინებელია მიმდინარე თერაპიული საჭიროება და ინდივიდუალური სარგებლისა და რისკის თანაფარდობა.
ორსულ ქალებში სტატინების გამოყენების შესახებ გამოქვეყნებული მონაცემებით, პრეპარატთან დაკავშირებული ძირითადი თანდაყოლილი მანკების განვითარების რისკი არ გამოვლენილა. თუმცა, ზეტორის მოქმედების მექანიზმის გათვალისწინებით, არსებობს ნაყოფში არასასურველი რეაქციების განვითარების პოტენციური რისკი. არსებული მონაცემები არასაკმარისია სპონტანური აბორტის რისკის შესაფასებლად.
ლაქტაცია
ზეტორით მკურნალობის პერიოდში ძუძუთი კვება რეკომენდებული არ არის. გამოქვეყნებული მონაცემების შეზღუდული რაოდენობა მიუთითებს, რომ ზეტორი გადადის დედის რძეში. ზეტორის მოქმედების მექანიზმის გათვალისწინებით, არსებობს ძუძუთი კვებაზე მყოფ ჩვილში არასასურველი რეაქციების განვითარების პოტენციური რისკი. არ არსებობს ინფორმაცია პრეპარატის გავლენის შესახებ ძუძუთი კვებაზე მყოფ ჩვილზე ან დედის რძის წარმოქმნაზე.
ზეგავლენა ავტოტრანსპორტის ტარების და მექანიზმების მართვის უნარზე
ზეტორის ზეგავლენის გამოკვლევა ავტოტრასნპორტის ტარების და მექანიზმების მართვის უნარზე არ ჩატარებულა, თუმცა ფარმაკოდინამიკური მახასიათებლების გათვალისწინებით, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ სამკურნალო საშუალება მოახდენს გავლენას ამ უნარზე. ზეტორით მკურნალობის დროს შეიძლება აღინიშნოს თავბრუსხვევა, რაც მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ავტოტრანსპორტის ან მექანიზმების მართვისას.
არასასურველი რეაქციები
როგორც წესი, არასასურველი რეაქციები, რომლებიც ვითარდება როზუვასტატინის გამოყენებისას, უმნიშვნელოდაა გამოხატული და ტრანზიტორულ ხასიათს ატარებს. კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში პაციენტთა 4%-ზე ნაკლებმა შეწყვიტა როზუვასტატინით მკურნალობა არასასურველი რეაქციების აღნიშვნის გამო.
არასასურველი რეაქციები, რომელთა შესახებ ინფორმაცია მიღებულია კლინიკური და მრავალი პოსტმარკეტინგული კვლევის შედეგად, ქვემოთ ჩამოთვლილია სისტემურ-ორგანული კლასების შესაბამისად, MedDRA-ის მიხედვით.
არასასურველი რეაქციების სიხშირის პარამეტრები განისაზღვრება შემდეგნაირად:
ძალიან ხშირად (≥ 1/10); ხშირად (≥1/100, მაგრამ <1/10); არახშირად (≥ 1/1000, მაგრამ <1/100); იშვიათად (≥1/10000, მაგრამ <1/1000); ძალიან იშვიათად (<1/10000); სიხშირე უცნობია (ვერ შეფასდება არსებული მონაცემებით).
სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ: იშვიათად - თრომბოციტოპენია.
იმუნური სისტემის მხრივ: იშვიათად - ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, ანგიონევროზული შეშუპების ჩათვლით.
ენდოკრინული სისტემის მხრივ: ხშირად - შაქრიანი დიაბეტი (სიხშირე დამოკიდებულია რისკის ფაქტორების არსებობაზე ან არარსებობაზე (სისხლში გლუკოზის დონე უზმოზე 5,6 მმოლი/ლ ან მეტი, სხეულის მასის ინდექსი (სმი) 30 კგ/მ2-ზე მეტი, ტრიგლიცერიდების მომატებული დონეები სისხლში, არტერიული ჰიპერტენზია ანამნეზში)).
ფსიქიკის დარღვევები: სიხშირე უცნობია - დეპრესია.
ნერვული სისტემის მხრივ: ხშირად - თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა; ძალიან იშვიათად - პოლინეიროპათია, მეხსიერების დაკარგვა; სიხშირე უცნობია - პერიფერიული ნეიროპათია, ძილის დარღვევები (მათ შორის უძილობა და ღამის კოშმარები), მიასთენია გრავისი.
მხედველობის ორგანოს მხრივ: სიხშირე უცნობია - თვალის მიასთენია.
სასუნთქი სისტემის, გულმკერდისა და შუასაყრის ორგანოების მხრივ: სიხშირე უცნობია - ხველა, ქოშინი.
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: ხშირად - ყაბზობა, გულისრევა, მუცლის ტკივილი; იშვიათად - პანკრეატიტი; სიხშირე უცნობია - დიარეა.
ღვიძლისა და სანაღვლე გზების მხრივ: იშვიათად - ღვიძლის ტრანსამინაზების დონეების მომატება სისხლის შრატში; ძალიან იშვიათად - სიყვითლე, ჰეპატიტი.
კანისა და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ: არახშირად - ქავილი, გამონაყარი, ჭინჭრის ციება; სიხშირე უცნობია - სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, წამლისმიერი რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS), ლიქენოიდური წამლისმიერი გამონაყარი.
ძვალ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ: ხშირად - მიალგია; იშვიათად - მიოპათია (მიოზიტის ჩათვლით), რაბდომიოლიზი, წამლებით ინდუცირებული წითელი მგლურა, კუნთების გაწყვეტა; ძალიან იშვიათად - ართრალგია; სიხშირე უცნობია - დარღვევები იოგოვანი აპარატის მხრივ, ხანდახან გაწყვეტით გართულებული, იმუნოგანპირობებული მანეკროზებელი მიოპათია.
თირკმელებისა და საშარდე გზების მხრივ: ძალიან იშვიათად - ჰემატურია.
სასქესო ორგანოებისა და სარძევე ჯირკვლების მხრივ: ძალიან იშვიათად - გინეკომასტია.
ზოგადი დარღვევები და დარღვევები შეყვანის ადგილას: ხშირად - ასთენია; სიხშირე უცნობია - შეშუპება.
ისევე, როგორც ჰმგ-კოA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების გამოყენებისას, ზეტორის გამოყენებისას, არასასურველი რეაქციების განვითარების სიხშირე ატარებს დოზადამოკიდებულ ხასიათს.
ზემოქმედება თირკმელებზე
პაციენტებში, რომლებიც იტარებდნენ როზუვასტატინით თერაპიას, ვითარდებოდა პროტეინურია (ანალიზი ტესტ-ზოლების გამოყენებით), რომელიც უპირატესად მილაკოვანი წარმოშობის იყო. 1%-ზე ნაკლებს პაციენტებისა, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს 10-20 მგ დოზით, და დაახლოებით 3% პაციენტებისა, რომლებიც იღებდნენ სამკურნალო საშუალებას 40 მგ დოზით, აღენიშნებოდათ შარდში ცილის დონის ცვლილებები არარსებობიდან ან კვალური რაოდენობიდან `++~ ან მეტ ხარისხამდე. უმნიშვნელო ცვლილებები არარსებობიდან ან კვალური რაოდენობიდან `+~ ხარისხამდე აღნიშნულ იქნა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს 20 მგ დოზით. უმეტეს შემთხვევაში, სამკურნალო თერაპიის გაგრძელებისას, პროტეინურია მცირდებოდა ან სპონტანურად ქრებოდა. კლინიკურ და პოსტმარკეტინგულ კვლევებში მიღებული მონაცემების ანალიზის შედეგად არ ყოფილა დადგენილი მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი პროტეინურიასა და თირკმელების ფუნქციის მწვავე ან პროგრესირებად დარღვევებს შორის.
პაციენტებში, როლებსაც უტარდებოდათ მკურნალობა როზუვასტატინით, აღინიშნებოდა ჰემატურია; კლინიკური კვლევების თანახმად, მისი განვითარების სიხშირე დაბალია.
გავლენა ჩონჩხის კუნთოვან ქსოვილზე
პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებოდათ თერაპია როზუვასტატინით, განსაკუთრებით 20 მგ-ზე მეტი დოზებით, აღინიშნებოდა რეაქციები ჩონჩხის კუნთოვანი ქსოვილის მხრივ, მაგალითად მიალგია, მიოპათია (მიოზიტის ჩათვლით) და იშვიათად რაბდომიოლიზი თირკმლის მწვავე უკმარისობით ან მის გარეშე.
პაციენტებში, რომლებიც როზუვასტატინს იღებდნენ, აღინიშნებოდა კრეატინკინაზას დონის დოზადამოკიდებული ზრდა სისხლის შრატში; უმეტეს შემთხვევაში, ცვლილებები იყო უმნიშვნელოდ გამოხატული და ჰქონდა უსიმპტომო გარდამავალი ხასიათი. ზეტორით მკურნალობა უნდა შეწყდეს, თუ კრეატინკინაზას დონე სისხლის შრატში 5-ჯერზე მეტად აღემატება ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს.
Cholesterol Treatment Trialists’ (CTT) Collaboration-ის მიერ 2022 წელს ჩატარებულ მეტაანალიზში შეფასდა სტატინისა და პლაცებოს შედარების 19 ორმაგად ბრმა კვლევა (n=123 940) და უფრო ინტენსიური სტატინური რეჟიმის ნაკლებად ინტენსიურ რეჟიმთან შედარების 4 ორმაგად ბრმა კვლევა (n=30 724).
მეტაანალიზმა აჩვენა, რომ სტატინებით თერაპია დაკავშირებულია კუნთების მსუბუქი ტკივილის ან სისუსტის პირველი შემთხვევების რაოდენობის უმნიშვნელო (3%-იანი) ფარდობით ზრდასთან, რომელიც უმთავრესად მკურნალობის პირველ წელს აღინიშნებოდა. ასევე დადგინდა, რომ კუნთების ტკივილის ან სისუსტის პირველი ეპიზოდის განვითარების ალბათობა უფრო მაღალი იყო ინტენსიური სტატინური თერაპიის რეჟიმების დროს, ვიდრე საშუალო ან ნაკლებად ინტენსიური რეჟიმების შემთხვევაში. სტატინებით მკურნალობაზე რანდომიზებული მონაწილეების მიერ დაფიქსირებული კუნთოვანი სიმპტომების შემთხვევების უმეტესობა (>90%) სტატინებით არ იყო განპირობებული.
გავლენა ღვიძლზე
ისევე, როგორც სხვა ჰმგ-კოA-რედუქტაზას ინჰიბიტორების გამოყენებისას, როზუვასტატინის გამოყენებისას მცირე რაოდენობის პაციენტებში აღინიშნებოდა სისხლის შრატში ტრანსამინაზების დონეების დოზადამოკიდებული ზრდა; ცვლილებები ძირითადად უმნიშვნელო იყო და ატარებდა უსიმპტომო გარდამავალ ხასიათს.
ზოგიერთი სტატინით თერაპიისას აღინიშნებოდა ისეთი არასასურველი რეაქციები, როგორიცაა სექსუალური დისფუნქცია და ფილტვების ინტერსტიციული დაავადება (ერთეული შემთხვევები, ჩვეულებრივ, ხანგრძლივი მკურნალობის ფონზე).
რაბდომიოლიზის შემთხვევები და მძიმე გართულებები თირკმელებისა და ღვიძლის მხრივ (ძირითადად სისხლის შრატში ღვიძლის ტრანსამინაზების დონეების მომატება) უფრო ხშირად აღინიშნებოდა როზუვასტატინის გამოყენებისას 40 მგ დოზით.
ბავშვები და მოზარდები
კლინიკურ კვლევაში ბავშვებსა და მოზარდებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინით თერაპიას 52 კვირის განმავლობაში, კრეატინკინაზას მომატებული დონეები სისხლის შრატში (რომლებიც 10-ჯერზე მეტად აღემატებოდა ნორმალური მნიშვნელობების ზედა ზღვარს) და კუნთისმიერი სიმპტომები ფიზიკური დატვირთვის ან მაღალი ფიზიკური აქტივობის შემდეგ აღინიშნებოდა უფრო ხშირად, ვიდრე მოზრდილებში ჩატარებულ კლინიკურ კვლევებში. სხვა ასპექტებთან მიმართებაში როზუვასტატინის უსაფრთხოების პროფილი ბავშვებსა და მოზარდებში მსგავსი იყო ასეთისა მოზრდილებში.
შეტყობინებები საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ
შეტყობინებები საეჭვო არასასურველი რეაქციების შესახებ სამკურნალო საშუალების რეგისტრაციის შემდეგ ძალიან მნიშვნელოვანია. თუ პაციენტს გამოუვლინდა სერიოზული გვერდითი რეაქცია სამკურნალო საშუალებაზე ან ახალი გვერდითი რეაქციის აღნიშვნის შემთხვევაში, რომელიც არ არის აღწერილი ამ ნაწილში, გთხოვთ მოახდინოთ ინფორმირება ფარმაკოზედამხედველობის ეროვნული სისტემის შესაბამისად.
ჭარბი დოზირება
როზუვასტატინის ჭარბი დოზირების შემთხვევაში არ არსებობს სპეციფიკური თერაპია, საჭიროების შემთხვევაში უნდა ჩატარდეს სიმპტომური და შემანარჩუნებელი მკურნალობა. აუცილებელია ღვიძლის ფუნქციისა და სისხლის შრატში კრეატინკინაზას დონის კონტროლი. ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ჰემოდიალიზი იქნება ეფექტური.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ლიპიდების ცვლაზე მოქმედი საშუალებები. ჰმგ-კოА-რედუქტაზას ინჰიბიტორები. პრეპარატის ათქ კოდი C10AA07.
მოქმედების მექანიზმი
როზუვასტატინი წარმოადგენს 3-ჰიდროქსი-3-მეთილგლუტარილ-კოფერმენტ A რედუქტაზას (ჰმგ-კოA-რედუქტაზას) სელექტიურ კონკურენტულ ინჰიბიტორს, ფერმენტისა, რომლის აქტივობაზეც დამოკიდებულია 3-ჰიდროქსი-3-მეთილგლუტარილ-კოენზიმ A-ის გარდაქმნის სიჩქარე მევალონის მჟავად (ქოლესტერინის წინამორბედი). როზუვასტატინის მოქმედების ძირითადი ადგილი - ღვიძლი, სამიზნე ორგანო, რომელიც უზრუნველყოფს სისხლში ქოლესტერინის დონის შემცირებას.
როზუვასტატინი ზრდის დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (დსლპ) რეცეპტორების რაოდენობას ღვიძლის უჯრედების ზედაპირზე, რაც იწვევს დსლპ-ების კატაბოლიზმის და მიტაცების გაძლიერებას; ის ასევე აინჰიბირებს ძალიან დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (ძდსლპ) სინთეზს ღვიძლში, ამცირებს რა ამით ძდსლპ-ების და დსლპ-ების საერთო რაოდენობას სისხლში.
ფარმაკოდინამიკური ეფექტები
როზუვასტატინის გამოყენებისას მცირდება დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (დსლპ-ქს), საერთო ქოლესტერინის (საერთო ქს) და ტრიგლიცერიდების (ტგ) მომატებული დონეები სისხლში და იზრდება მაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (მსლპ-ქს) დონეები. სამკურნალო საშუალება ასევე ამცირებს აპოლიპოპროტეინი B-ის (ApoB), არამაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (არამსლპ-ქს), ძალიან დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (ძდსლპ-ქს), ძდსლპ-ების ტრიგლიცერიდების (ძდსლპ-ტგ) დონეებს და ზრდის აპოლიპოპროტეინი А-I (ApoА-I) დონეებს (იხ. ცხრილი 2) სისხლში. როზუვასტატინის გამოყენებისას მცირდება დსლპ-ქს/მსლპ-ქს, საერთო ქს/მსლპ-ქს, არამაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინი/მსლპ-ქს და ApoB/ ApoА-I თანაფარდობა.
ცხრილი 2. პასუხი სხვადასხვა დოზით როზუვასტატინით თერაპიაზე პაციენტებში პირველადი ჰიპერქოლესტერინემიით (IIა და IIბ ტიპი) (ცვლილებების დაკორექტირებული საშუალო მნიშვნელობა საწყის დონესთან მიმართებაში პროცენტებში)
დოზა, მგ
პაციენტების რაოდენობა
დსლპ-ქს
საერთო ქს
მსლპ-ქს
ტგ
არამაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების
ქოლესტერინი
ApoB
ApoA-I
პლაცებო
13
- 7
- 5
3
- 3
- 7
- 3
0
5
17
- 45
- 33
13
- 35
- 44
- 38
4
10
17
- 52
- 36
14
- 10
- 48
- 42
4
20
17
- 55
- 40
8
- 23
- 51
- 46
5
40
18
- 63
- 46
10
- 28
- 60
- 54
0
თერაპიული ეფექტი ვითარდება როზუვასტატინით მკურენალობის დაწყებიდან პირველი კვირის განმავლობაში, 2 კვირის შემდეგ აღინიშნება პასუხი, რომელიც ტოლია მაქსიმალურის 90%-ისა. მაქსიმალური პასუხი, ჩვეულებრივ, ვითარდება თერაპიის 4 კვირის განმავლობაში და შემდგომში ნარჩუნდება.
კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება
როზუვასტატინის ეფექტურობა დადგენილია ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე ზრდასრულ პაციენტებში, რომელიც შესაძლოა დაკავშირებული იყოს ჰიპერტრიგლიცერიდემიასთან, პაციენტის რასის, სქესის ან ასაკის მიუხედავად, ასევე შაქრიანი დიაბეტის ან მემკვიდრული ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტებში.
კლინიკური კვლევების (III ფაზა) გაერთიანებული მონაცემების მიხედვით, როზუვასტატინით თერაპია ეფექტურია ჰიპერქოლესტერინემიის (IIა და IIბ ტიპები) მქონე პაციენტების უმეტესობაში (სისხლში დსლპ -ის საწყისი დონე საშუალოდ დაახლოებით 4.8 მმოლ/ლ იყო) მიზნობრივი მაჩვენებლის შემცირების თვალსაზრისით, ევროპის ათეროსკლეროზის საზოგადოების (European Atherosclerosis Society (EAS), 1998) რეკომენდაციების შესაბამისად. პაციენტების დაახლოებით 80%-მა, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს 10 მგ დოზით, მიაღწია EAშ-ის მიერ რეკომენდებულ მიზნობრივ მაჩვენებელს (სისხლში დსლპ -ის დონე 3 მმოლ/ლ-ზე ნაკლები).
ფართომასშტაბიან კლინიკურ კვლევაში, ჰეტეროზიგოტური მემკვიდრული ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე 435 პაციენტს მკურნალობდნენ როზუვასტატინით 20-80 მგ დოზით, დადგენილი დოზის კორექტირების რეჟიმის შესაბამისად. ზემოთ აღნიშნულ დოზების დიაპაზონში, ყველა დოზის დონეზე, პრეპარატს დადებითი გავლენა ჰქონდა სისხლში ლიპიდების დონეზე, ასევე წინასწარ დადგენილი მკურნალობის მიზნის მიღწევაზე. როზუვასტატინის 40 მგ დღიური დოზის შემდეგ (მკურნალობის 12 კვირა), პაციენტებში სისხლში დსლპ -ის დონე შემცირდა 53%-ით. EAშ-ის მიერ რეკომენდებული სამიზნე (სისხლში დსლპ -ის დონე 3 მმოლ/ლ-ზე ნაკლები) მიღწეული იქნა პაციენტების 33%-ში.
ღია კლინიკურ კვლევაში, ჰომოზიგოტური მემკვიდრული ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე 42 პაციენტს (მათ შორის 8 ბავშვს) მკურნალობდნენ როზუვასტატინის 20-40 მგ დოზით, დადგენილი დოზის კორექტირების რეჟიმის შესაბამისად. პაციენტთა საერთო პოპულაციაში სისხლში დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (დსლპ -ი) დონე საშუალოდ 22%-ით შემცირდა. პაციენტთა შეზღუდულ რაოდენობაზე ჩატარებულმა კლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ როზუვასტატინს დამატებითი ეფექტი აქვს სისხლში ტრიგლიცერიდების დონის შემცირებაზე ფენოფიბრატთან ერთად მიღებისას და სისხლში მაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (მსლპ-ქს) დონის გაზრდაზე ნიკოტინის მჟავასთან ერთად მიღებისას.
მრავალცენტრიან, ორმაგად ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში (METEOR), 45-70 წლის 984 პაციენტი, რომლებსაც ჰქონდათ გულის კორონარული დაავადების განვითარების დაბალი რისკი (10 წლის განმავლობაში 10%-ზე ნაკლები; ფრემინგჰემის რისკის შეფასების შკალა) და სისხლში დსლპ -ის საშუალო დონე 4.0 მმოლ/ლ (154.5 მგ/დლ), ასევე სუბკლინიკური ათეროსკლეროზი (საძილე არტერიის ინტიმა-შუა სისქის შეფასება (IMT)), შემთხვევითი შერჩევის პრინციპით შეირჩნენ და იღებდნენ როზუვასტატინის 40 მგ დღეში ან პლაცებოს 2 წლის განმავლობაში. როზუვასტატინის გამოყენებისას, საძილე არტერიის 12 ადგილას IMT-ის ზრდის სიჩქარე მნიშვნელოვნად შემცირდა (-0.0145 მმ/წელიწადში; 95% CI: -0.0196, -0.0093 (p < 0.0001)) პლაცებოსთან შედარებით. როზუვასტატინის შემთხვევაში საწყისი მაჩვენებლიდან ცვლილებები იყო -0.0014 მმ/წელიწადში (-0.12%/წელიწადში (სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი არ არის)) ხოლო პლაცებოს შემთხვევაში +0.0131 მმ/წელიწადში (პროგრესირება; +1.12%/წელიწადში (p < 0.0001)). IMT-ის შემცირებასა და გულ-სისხლძარღვთა გართულებების რისკის შემცირებას შორის პირდაპირი კავშირი დღემდე დადგენილი არ არის. METEOR კვლევაში მონაწილე პაციენტების პოპულაცია, რომლებსაც აქვთ კორონარული არტერიის დაავადების დაბალი რისკი - არ წარმოადგენს როზუვასტატინით 40 მგ დოზით თერაპიის სამიზნე პოპულაციას. 40 მგ დოზით პრეპარატი უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ მძიმე ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ გულ-სისხლძარღვთა გართულებების განვითარების მაღალი რისკი.
კლინიკურ კვლევაში „სტატინების გამოყენების საფუძვლები პირველადი პრევენციისთვის: როზუვასტატინის ინტერვენციული კვლევა“(JUPITER), რომელშიც მონაწილეობდა 17802 მამაკაცი (50 წლისა და მეტი) და ქალი (60 წლისა და მეტი), შეფასდა როზუვასტატინის გავლენა მძიმე გულ-სისხლძარღვთა გართულებების განვითარების სიხშირეზე.
მონაწილეები შემთხვევითობის პრინციპით შეირჩნენ პლაცებოს (8,901 მონაწილე) ან როზუვასტატინის 20 მგ (8,901 მონაწილე) ჯგუფებად დღე-ღამეში ერთხელ; მონაწილეებს საშუალოდ 2 წლის განმავლობაში აკვირდებოდნენ.
როზუვასტატინმა პლაცებოსთან შედარებით საშუალოდ 45%-ით (p < 0.001) შეამცირა დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (დსლპ) დონე.
რეტროსპექტიული ანალიზის მონაცემებით, მაღალი რისკის მქონე პაციენტების ქვესჯგუფში (1558 პაციენტი; ფრემინგემის შკალით შეფასებული რისკი >20%), როზუვასტატინის გამოყენებისას დაფიქსირდა კომბინირებული საბოლოო წერტილის მაჩვენებლის (გულ-სისხლძარღვთა დაავადებით, ინსულტით და მიოკარდიუმის ინფარქტით გამოწვეული სიკვდილიანობა) სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება (p =0.028) პლაცებოთერაპიასთან შედარებით.
აბსოლუტური რისკის შემცირების მაჩვენებელი 1000 პაციენტ-წელზე 8,8 შეადგინა. ყველა მიზეზით გამოწვეული მაღალი რისკის მქონე პაციენტების ჯგუფში საერთო სიკვდილიანობა არ შეცვლილა (p=0.193). რეტროსპექტიული ანალიზის მონაცემებით, მაღალი რისკის მქონე პაციენტების ქვეჯგუფში (9302 პაციენტი; საწყისი რისკი ≥5%, ექსტრაპოლაციით 65 წლის ზემოთ პაციენტებზე), როზუვასტატინის გამოყენებისას დაფიქსირდა კომბინირებული საბოლოო წერტილის მაჩვენებლის (გულ-სისხლძარღვთა დაავადებით, ინსულტით და მიოკარდიუმის ინფარქტით გამოწვეული სიკვდილიანობა) სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება (p=0.0003) პლაცებოთერაპიასთან შედარებით. გართულებების განვითარების აბსოლუტური რისკის შემცირების მაჩვენებელმა 1000 პაციენტ-წელზე 5,1 შეადგინა. მაღალი რისკის მქონე პაციენტთა ჯგუფში საერთო სიკვდილიანობის მაჩვენებელი უცვლელი დარჩა (p=0.076).
კლინიკურ კვლევაში JUPITER, როზუვასტატინით თერაპიის მიმღები პაციენტების 6.6%-მა და პლაცებოთი თერაპიის მიმღები პაციენტების 6.2%-მა შეწყვიტა მკურნალობა გვერდითი მოვლენების გამო. მკურნალობის შეწყვეტასთან დაკავშირებული ყველაზე გავრცელებული გვერდითი მოვლენები იყო: მიალგია (როზუვასტატინით თერაპიის მიმღები პაციენტების 0.3%, პლაცებოთი თერაპიის მიმღები პაციენტების 0.2%), მუცლის ტკივილი (როზუვასტატინით თერაპიის მიმღები პაციენტების 0.03%, პლაცებოთი თერაპიის მიმღები პაციენტების 0.02%) და გამონაყარი (როზუვასტატინით თერაპიის მიმღები პაციენტების 0.02%, პლაცებოთი თერაპიის მიმღები პაციენტების 0.03%). ყველაზე გავრცელებული გვერდითი მოვლენები, რომლებიც აღინიშნა მედიკამენტური თერაპიის დროს პლაცებო თერაპიის მსგავსად ან უფრო დიდი სიხშირით, იყო: საშარდე გზების ინფექციები (როზუვასტატინის მიმღები პაციენტების 8.7%, პლაცებოს მიმღები პაციენტების 8.6%), ნაზოფარინგიტი (როზუვასტატინის მიმღები პაციენტების 7.6%, პლაცებოს მიმღები პაციენტების 7.2%), წელის ტკივილი (როზუვასტატინის მიმღები პაციენტების 7.6%, პლაცებოს მიმღები პაციენტების 6.9%) და მიალგია (როზუვასტატინის მიმღები პაციენტების 7.6%, პლაცებოს მიმღები პაციენტების 6.6%).
ბავშვები
ორმაგად ბრმა, რანდომიზებულ, პლაცებო-კონტროლირებად, მულტიცენტრულ, 12-კვირიან კლინიკურ კვლევაში მონაწილეობდა 176 ბავშვი (97 ბიჭი და 79 გოგონა), რომელთა ასაკი 10-17 წელი იყო (ტანერის სტადიები II-V; გოგონები მენსტრუაციის დაწყებიდან სულ მცირე 1 წლის შემდეგ), რომლებსაც აღენიშნებოდათ მემკვიდრული ჰიპერქოლესტერინემია, და მკურნალობდნენ როზუვასტატინით 5 მგ, 10 მგ ან 20 მგ დღე-ღამეში ან პლაცებოთი 12 კვირის განმავლობაში. შემდგომში, ზემოაღნიშნული კვლევის ყველა მონაწილე (173 ბავშვი; 96 ბიჭი და 77 გოგონა) გადიოდა როზუვასტატინით თერაპიას 40 კვირის განმავლობაში (პრეპარატის დოზის კორექციის ღია ფაზა). კლინიკურ კვლევაში ჩართვამდე, პაციენტების დაახლოებით 30% იყო 10-13 წლის და პაციენტების დაახლოებით 17%, 18%, 40% და 25% -ის სქესობრივი განვითარება შეესაბამებოდა ტანერის II, III, IV ან V სტადიებს.
როზუვასტატინით 5 მგ, 10 მგ ან 20 მგ დოზით მკურნალობისას სისხლში დსლპ -ის დონე შემცირდა შესაბამისად 38.3%-ით, 44.6%-ით და 50.0%-ით, ხოლო პლაცებოს გამოყენებისას - 0.7%-ით.
40 კვირის შემდეგ (როზუვასტატინის დოზის კორექციის ღია ფაზა; პრეპარატის მაქსიმალური დოზა შეადგენდა 20 მგ დღე-ღამეში ერთხელ), 173 პაციენტიდან 70-მა (40.5%) მიაღწია სისხლში დსლპ -ის სამიზნე დონეს (2.8 მმოლ/ლ-ზე ნაკლები).
კვლევის 52 კვირის შემდეგ, პრეპარატის გავლენა სიმაღლეზე, წონაზე, სხეულის მასის ინდექსზე ან სქესობრივ განვითარებაზე არ დაფიქსირებულა. ზემოთ აღნიშნულ კლინიკურ კვლევაში, რომელშიც 176 ბავშვი მონაწილეობდა, შეუძლებელი იყო იშვიათი გვერდითი მოვლენების სიხშირის შედარებითი შეფასების ჩატარება.
როზუვასტატინი ასევე შესწავლილი იქნა ღია, 2-წლიან კვლევაში (პრეპარატის დოზის კორექტირების დადგენილი რეჟიმი) 6-17 წლის ასაკის 198 პედიატრიულ პაციენტში ჰეტეროზიგოტური მემკვიდრული ჰიპერქოლესტერინემიით (88 ბიჭი და 110 გოგონა; ტანერის სტადია < II-V). როზუვასტატინის საწყისი დოზა ყველა პაციენტში შეადგენდა 5 მგ დღე-ღამეში ერთხელ. 6-9 წლის ასაკის პაციენტებში (64 ბავშვი) პრეპარატის მაქსიმალური დოზა არ აღემატებოდა 10 მგ-ს დღე-ღამეში ერთხელ, ხოლო 10-17 წლის ასაკის პაციენტებში (134 ბავშვი) პრეპარატის მაქსიმალური დოზა არ აღემატებოდა 20 მგ-ს დღე-ღამეში ერთხელ.
როზუვასტატინით 24-თვიანი თერაპიის შემდეგ, პაციენტებში დსლპ -ის დონის პროცენტული შემცირება საწყის დონესთან შედარებით (შეფასებულია უმცირესი კვადრატების მეთოდით) საშუალოდ -43% იყო (საწყისი მნიშვნელობა იყო 236 მგ/დლ; თერაპიის 24-თვიანი შემდეგ, მნიშვნელობა იყო 133 მგ/დლ). სხვადასხვა ასაკობრივ ჯგუფში (6 წლიდან 10 წლამდე, 10 წლიდან 14 წლამდე და 14 წლიდან 18 წლამდე), სისხლში დსლპ -ის დონის პროცენტული შემცირება საშუალოდ -43% -ს შეადგენდა (საწყისი მნიშვნელობა იყო 234 მგ/დლ, თერაპიის 24-თვიანი შემდეგ მნიშვნელობა იყო 124 მგ/დლ), -45% (საწყისი მნიშვნელობა იყო 234 მგ/დლ, 24-თვიანი თერაპიის შემდეგ მნიშვნელობა იყო 124 მგ/დლ) და -35% (საწყისი მნიშვნელობა იყო 241 მგ/დლ, თერაპიის 24-თვიანი შემდეგ მნიშვნელობა იყო 153 მგ/დლ), შესაბამისად.
როზუვასტატინის 5 მგ, 10 მგ ან 20 მგ დოზით მიღებისას პაციენტებს ასევე აღენიშნებოდათ სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი ცვლილებები საწყისი მაჩვენებლიდან მეორადი ლიპიდური და ლიპოპროტეინების ფრაქციების საშუალო პარამეტრებში: მსლპ-ქს, საერთო ქოლესტერინი, არამაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინი, დსლპ-ქს / მსლპ-ქს, საერთო ქოლესტერინი/ მსლპ-ქს, ტგ / მსლპ-ქს, არამაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინი /მსლპ-ქს, ApoB და ApoB/ApoA-I. ეს ცვლილებები შეესაბამებოდა მკურნალობაზე დადებით პასუხს სისხლში ლიპიდების დონის თვალსაზრისით და დაკვირვება 2 წლის განმავლობაში მიმდინარეობდა.
კვლევის 24 თვის შემდეგ, პრეპარატის გავლენა სიმაღლეზე, წონაზე, სხეულის მასის ინდექსზე ან სქესობრივ განვითარებაზე არ დაფიქსირებულა.
როზუვასტატინის (20 მგ დღე-ღამეში ერთხელ) გამოყენება შესწავლილ იქნა რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებად, მულტიცენტრულ, ჯვარედინ კლინიკურ კვლევაში 14 ბავშვისა და მოზარდის მონაწილეობით (6-17 წლის), რომლებსაც აღენიშნებოდათ ჰომოზიგოტური მემკვიდრული ჰიპერქოლესტერინემია. კვლევა შედგებოდა რამდენიმე ფაზისგან: 4-კვირიანი საწყისი მკურნალობის ფაზა (დიეტა, როზუვასტატინი 10 მგ), კროსოვერ ანუ ჯვარედინი მკურნალობის ფაზა (როზუვასტატინი 20 მგ პლაცებო თერაპიის 6 კვირიან დაწყებამდე ან მის შემდეგ 6 კვირის განმავლობაში) და 12-კვირიანი შემანარჩუნებელი ფაზა (ყველა პაციენტი იღებდა როზუვასტატინს 20 მგ). კლინიკურ კვლევაში ჩართული პაციენტები, რომლებიც იღებდნენ ეზეტიმიბით თერაპიას ან იტარებდნენ აფერეზის პროცედურას, კვლევის მთელი პერიოდის განმავლობაში აგრძელებდნენ წინა მკურნალობის მიღებას.
6 კვირის შემდეგ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს 20 მგ დოზით, დაფიქსირდა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი (p = 0,005) დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის შემცირება (22,3%, 85,4 მგ/დლ ანუ 2,2 მმოლ/ლ) პლაცებოთერაპიას მიღებულ პაციენტებთან შედარებით. ასევე დადასტურდა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი საერთო ქოლესტერინის დონის შემცირება (20,1%, p = 0,003).
სისხლში დაფიქსირდა საერთო ქოლესტერინის (20.1%, პ = 0.003), არამაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (22.9%, p = 0.003) და ApoB (17.1%, p = 0.024) დონის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება. ასევე, 6 კვირის შემდეგ, პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ როზუვასტატინის 20 მგ დოზით, აღინიშნა სისხლში ტრიგლიცერიდების დონის და დსლპ-ქს / მსლპ-ქს, საერთო ტგ / მსლპ-ქს, არამაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის / მსლპ-ქს და ApoB/ApoA-I თანაფარდობის შემცირება, პლაცებო თერაპიის მიმღებ პაციენტებთან შედარებით. 12-კვირიანი შემანარჩუნებელი ფაზის განმავლობაში, მკურნალობის 6 კვირის განმავლობაში, პლაცებო თერაპიის შემდეგ, 20 მგ დოზით როზუვასტატინის გამოყენების შემდეგ, დაფიქსირდა დსლპ-ქს დონის შემცირება პაციენტების სისხლში. როზუვასტატინით მკურნალობის 6 კვირის შემდეგ, როდესაც დოზა 40 მგ-მდე გაიზარდა, ერთ პაციენტს აღენიშნებოდა სისხლში დსლპ-ქს (8.0%), საერთო ქოლესტერინის (6.7%) და არამაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინი (7.4%) დონის შემდგომი შემცირება.
გაშლილი ღია მკურნალობის ფაზის პერიოდში, ზემოთ აღნიშნული 9 პაციენტიდან, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს 20 მგ დოზით მაქსიმუმ 90 კვირის განმავლობაში, დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის დონე სისხლში შემცირდა -12,1%–დან -21,3%-მდე.
როზუვასტატინის დადგენილი დოზის კორექციის რეჟიმით (იხ. ზემოთ) ჩატარებული ღია კვლევის ფარგლებში ჰომოზიგოტური მემკვიდრული ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე 7 ბავშვსა და მოზარდში (8-17 წლის), რომელთა შესაბამისი პარამეტრები შეფასებ ექვემდებარებოდა, 20 მგ-ით მკურნალობის 6 კვირის შემდეგ დსლპ-ქსის (21.0%), საერთო ქოლესტერინის (19.2%) და არამაღალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (21.0%) საწყის დონესთან შედარებით პროცენტული შემცირება შეესაბამებოდა ზემოთ მოცემულ კვლევაში ჰომოზიგოტური მემკვიდრული ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე ბავშვებსა და მოზარდებში დაფიქსირებულ მაჩვენებლებს.
ევროპის მედიკამენტების სააგენტომ (EMA) უარი განაცხადა როზუვასტატინის კვლევების შედეგების სავალდებულო მიწოდებაზე ყველა ბავშვთა ქვეჯგუფებისთვის, რომლებიც იყენებდნენ მას ჰომოზიგოტური მემკვიდრული ჰიპერქოლესტერინემიის, პირველადი შერეული (კომბინირებული) დისლიპიდემიის მკურნალობისა და გულ-სისხლძარღვთა გართულებების პრევენციის მიზნით.
ფარმაკოკინეტიკა
შეწოვა
პრეპარატის პერორალური მიღების შემდეგ როზუვასტატინის მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში (Cmax) მიიღწევა დაახლოებით 5 საათის შემდეგ, მისი აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 20%-ს.
განაწილება
როზუვასტატინი აქტიურად გროვდება ღვიძლში, რომელიც არის ქოლესტერინის სინთეზისა და დსლპ-ქს ელიმინაციის ძირითადი ადგილი. სამკურნალო საშუალების განაწილების მოცულობა შეადგენს დაახლოებით 134 ლიტრს. როზუვასტატინის სისხლის პლაზმის ცილებთან (ძირითადად ალბუმინთან) შეკავშირების ხარისხი შეადგენს დაახლოებით 90%-ს.
მეტაბოლიზმი
როზუვასტატინი მეტაბოლიზდება უმნიშვნელო ხარისხით (დაახლოებით 10%). In vitro კვლევების მონაცემები ადამიანის ჰეპატოციტების გამოყენებით მოწმობენ, რომ ციტოქრომ P450 სისტემის იზოფერმენტები უმნიშვნელო როლს ასრულებენ როზუვასტატინის მეტაბოლიზმში; სამკურნალო საშუალების ბიოტრანსფორმაციაში მონაწილე მთავარი იზოფერმენტია CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4 და CYP2D6 იზოფერმენტები ნაკლებად მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ. როზუვასტატინის ძირითადი იდენტიფიცირებული მეტაბოლიტებია N-დესმეთილი და ლაქტონური მეტაბოლიტები. N-დესმეთილი დაახლოებით 50%-ით ნაკლებად აქტიურია, ვიდრე როზუვასტატინი, ლაქტონის ფორმა ითვლება ფარმაკოლოგიურად არააქტიურად. ფარმაკოლოგიური აქტივობის 90%-ზე მეტი ცირკულირებადი ჰმგ-კოA-რედუქტაზას ინჰიბირებასთან მიმართებაში მოდის როზუვასტატინზე.
გამოყოფა
როზუვასტატინის დოზის დაახლოებით 90% გამოიყოფა უცვლელი სახით კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის საშუალებით (აბსორბირებადი და არა აბსორბირებადი აქტიური ნივთიერების ჩათვლით), დანარჩენი ნაწილი გამოიყოფა შარდით (სამკურნალო საშუალების დოზის დაახლოებით 5% გამოიყოფა შარდით უცვლელი სახით). სამკურნალო საშუალების ნახევარგამოყოფის პერიოდი სისხლის პლაზმიდან დაახლოებით 19 საათს შეადგენს, ის არ იცვლება როზუვასტატინის დოზის გაზრდისას. როზუვასტატინის პლაზმური კლირენსის საშუალო გეომეტრიული მნიშვნელობა შეადგენს დაახლოებით 50 ლ/სთ (ვარიაციის კოეფიციენტი 21,7%). ისევე, როგორც ჰმგ-კოA-რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების შემთხვევაში, ღვიძლის უჯრედების მიერ როზუვასტატინის მიტაცებაში მონაწილეობს ორგანული ანიონების C ტიპის მემბრანული ცილა-გადამტანი (OATP-C), რომელიც ასევე მნიშვნელოვან როლს თამაშობს რიზუვასტატინის ღვიძლიდან გამოყოფაში.
წრფივობა
როზუვასტატინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში იზრდება მიღებული დოზის პროპორციულად. ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები არ იცვლება სამკურნალო საშუალების დღე-ღამეში რამდენჯერმე გამოყენებისას.
პაციენტთა განსაკუთრებული ჯგუფები
ასაკი და სქესი
როზუვასტატინის ფარმაკოკინეტიკაზე ისეთი პარამეტრების, როგორიცაა ასაკი ან სქესი, კლინიკურად მნიშვნელოვანი გავლენა მოზრდილებში არ დაფიქსირებულა. სამკურნალო საშუალების კონცენტრაციები სისხლის პლაზმაში ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიის მქონე ბავშვებსა და მოზარდებში, სავარაუდოდ, იყო უფრო დაბალი ან ანალოგიური დისლიპიდემიის მქონე მოზრდილი პაციენტებისა (იხილეთ ქვემოთ).
რასობრივი კუთვნილება
ფარმაკოკინეტიკური კვლევების მონაცემები მოწმობენ, რომ აზიური წარმოშობის სუბიექტებში (იაპონელები, ჩინელები, ფილიპინელები, ვიეტნამელები და კორეელები) `კონცენტრაცია-დრო~ მრუდის ქვეშ ფართობისა (AUC) და Cmax მედიანური მნიშვნელობები როზუვასტატინისთვის 2-ჯერ აღემატება ასეთებს ევროპეოიდული რასის წარმომადგენლებში; ამასთან, ინდოელებში AUC და Cmax მედიანური მნიშვნელობები იყო 1,3-ჯერ უფრო მაღალი. პოპულაციური ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის შედეგების მიხედვით, ევროპეოიდური და ნეგროიდული რასის წარმომადგენლებში არ არის აღმოჩენილი კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავებები ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების მხრივ.
თირკმლის უკმარისობა
როზუვასტატინის ან N-დესმეთილის მეტაბოლიტის კონცენტრაციები სისხლის პლაზმაში სუბიექტებში თირკმლის მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის უკმარისობით მნიშვნელოვნად არ იცვლებოდა. თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე სუბიექტებში (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები) როზუვასტატინის კონცენტრაციები სისხლის პლაზმაში იზრდებოდა 3-ჯერ, ხოლო მისი N-დესმეთილის მეტაბოლიტის _ 9-ჯერ ასეთთან შედარებით ჯანმრთელ მოხალისეებში. როზუვასტატინის წონასწორული კონცენტრაციები სისხლის პლაზმაში სუბიექტებში, რომლებიც ჰემოდიალიზზე იმყოფებიან, დაახლოებით 50%-ით უფრო მაღალი იყო, ვიდრე ჯანმრთელ მოხალისეებში.
ღვიძლის უკმარისობა
როზუვასტატინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში სუბიექტებში ღვიძლის უკმარისობით (7 ქულა ან ნაკლები ჩაილდ-პიუს სკალით) მნიშვნელოვნად არ გაზრდილა. ამავდროულად, ღვიძლის უკმარისობის (8 და 9 ქულა ჩაილდ-პიუს სკალით) მქონე ორ სუბიექტს აღენიშნებოდა სამკურნალო საშუალების კონცენტრაციის ზრდა სისხლის პლაზმაში სულ მცირე 2-ჯერ ასეთთან შედარებით სუბიექტებში, რომლებსაც ჰქონდათ უფრო დაბალი ქულები ჩაილდ-პიუს სკალის მიხედვით. არ არსებობს როზუვასტატინის გამოყენების გამოცდილება ღვიძლის უკმარისობის (9 ქულაზე მეტი ჩაილდ-პიუს სკალის მიხედვით) მქონე სუბიექტებში.
გენეტიკური პოლიმორფიზმი
ორგანიზმში ჰმგ-კოA-რედუქტაზას ინჰიბიტორების განაწილების პროცესში, როზუვასტატინის ჩათვლით, მონაწილეობენ სატრანსპორტო ცილა OATP1B1 და სარძევე ჯირკვლის კიბოს რეზისტენტობის ცილა (BCRP). პაციენტებში გენეტიკური პოლიმორფიზმით SLCO1B1 (OATP1B1) და/ან ABCG2 (BCRP) როზუვასტატინის კონცენტრაციები სისლხის პლაზმაში შეიძლება იყოს უფრო მაღალი. გენოტიპები SLCO1B1 c.521CC და ABCG2 c.421AA განაპირობებენ როზუვასტატინის კონცენტრაციის უფრო მაღალ მნიშვნელობებს სისხლის პლაზმაში (შეფასებულია AUC-ის მიხედვით) SLCO1B1 c.521TT ან ABCG2 c.421CC გენოტიპებთან შედარებით. სპეციფიკურ გენოტიპირებას კლინიკურ პრაქტიკაში არ გააჩნია ფართო გამოყენება, მაგრამ პაციენტებში უკვე ცნობილი ასეთი გენოტიპებით, რეკომენდებულია როზუვასტატინის გამოყენება უფრო დაბალი სადღეღამისო დოზით.
ბავშვები
ორ ფარმაკოკინეტიკურ კვლევაში 10-დან 17-მდე ან 6-დან 17 წლამდე ასაკის ბავშვებში (სულ 214 პაციენტი) ჰეტეროზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემიით, რომლებიც იღებდნენ როზუვასტატინს (ტაბლეტების სახით), დადგენილი იქნა, რომ მისი კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში ბავშვებში იყო უფრო დაბალი ან მსგავსი ასეთისა ზრდასრულ პაციენტებში.
როზუვასტატინის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში ორწლიანი პერიოდის განმავლობაში პროგნოზირებადი იყო, სამკურნალო საშუალების დოზისა და მიღების ინტერვალის გათვალისწინებით.
ვარგისობის ვადა
3 წელი წარმოების დღიდან.
არ გამოიყენოთ ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.
შენახვის პირობები
ინახება ნესტისგან დაცულ ადგილას არა უმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.
ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას!
გამოშვების ფორმა
აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები.
10 ტაბლეტი ბლისტერში.
2, 3, 5, 6 ან 9 ბლისტერი სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს კოლოფში.
განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები ნარჩენების მართვისა და სხვა სამუშაოებისთვის
ნებისმიერი გამოუყენებელი პროდუქტის ან ნარჩენების უტილიზაცია უნდა მოხდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.
გაცემის რეჟიმი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
მწარმოებელი
სავაჭრო ლიცენზიის და რეგისტრაციის მფლობელი კომპანია
შპს ჯი ემ ფარმასიუთიქალს, საქართველო
GM Pharmaceuticals Ltd, Georgia
წარმოებულია
“ვორლდ მედიცინ ილაჩ სან ვე ტიჯ. ა.შ.”-ს მიერ, თურქეთი
(15 თემუზ მახ. ჯამი იოლუ ჯად. #50 გიუნეშლი ბაგჯილარ/სტამბოლი)
"WORLD MEDICINE İLAÇ SAN. VE TİC. А.Ş.", TURKEY
(15 Temmuz Mah. Cami Yolu Cad. No: 50 Güneşli Bağcılar / İstanbul).
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.


