ვანკომიცინი IBE
Vancomycin IBE
Vancomycin IBE-ს აქტიური ნივთიერება არის ვანკომიცინი, ანტიბიოტიკი, რომელიც მიეკუთვნება გლიკოპეპტიდების ჯგუფს. ვანკომიცინის მოქმედება იწვევს ინფექციური დაავადების გამომწვევი გარკვეული ბაქტერიების განადგურებას. ვანკომიცინის ფხვნილისგან მზადდება საინფუზიო (ინტრავენური) ხსნარი ან პერორალური ხსნარი. …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- ვანკომიცინი (vancomycin)
- ფორმა და შეფუთვა
- 1000მგ (1 000 000 ს.ე.) ლიოფილიზებული ფხვნილი ი.ვ. საინფუზიო და პერორალურად მისაღები ხსნარის მოსამზადებლად ფლაკონი №10
- მწარმოებელი
- UAB Eletis Pharma, ლიტვა
- გაცემის წესი
- II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- ანტიბაქტერიული საშუალებები სისტემური გამოყენებისთვის, გლიკოპეპტიდური ანტიბაქტერიული საშუალებები
- ATC კოდი
- J01XA01
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ-044463
- რეგისტრირებულია
- 12 დეკემბერი 2025, მოქმედებს 5 აპრილი 2029-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- ()
- განმცხადებელი
- ნატო ლომთათიძე
ვანკომიცინი IBE — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
Vancomycin IBE-ს აქტიური ნივთიერება არის ვანკომიცინი, ანტიბიოტიკი, რომელიც მიეკუთვნება გლიკოპეპტიდების ჯგუფს. ვანკომიცინის მოქმედება იწვევს ინფექციური დაავადების გამომწვევი გარკვეული ბაქტერიების განადგურებას.
ვანკომიცინის ფხვნილისგან მზადდება საინფუზიო (ინტრავენური) ხსნარი ან პერორალური ხსნარი.
ვანკომიცინი გამოიყენება ინფუზიის გზით (ვენაში წვეთოვანი გზით) ყველა ასაკობრივ ჯგუფში შემდეგი სერიოზული ინფექციების სამკურნალოდ.
კანისა და კანქვეშა ქსოვილების ინფექციური დაავადებები;
ძვლებისა და სახსრების ინფექციური დაავადებები;
ფილტვების ინფექცია, რომელსაც „პნევმონია“ ეწოდება;
გულის შიდა გარსის ინფექცია (ენდოკარდიტი) და მისი პრევენცია პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდათ სერიოზული ქირურგიული პროცედურები.
ვანკომიცინის პერორალური გამოყენება შესაძლებელია ყველა ასაკობრივ ჯგუფში წვრილი და მსხვილი ნაწლავის ლორწოვანი გარსის ინფექციების სამკურნალოდ, რომლებიც გამოწვეულია Clostridioides difficile ბაქტერიით (ფსევდომემბრანული კოლიტი).
მიღების წესი და დოზირება
საავადმყოფოში ყოფნის დროს სამედიცინო პერსონალი შეგიყვანთ Vancomycin IBE-ს. ექიმი განსაზღვრავს დღიურ დოზას და მკურნალობის ხანგრძლივობას.
დოზირება
დოზა, რომელიც დაგინიშნავენ, დამოკიდებულია:
- ასაკზე;
- წონაზე;
- ინფექციაზე;
- თირკმლის ფუნქციაზე;
- სმენაზე;
- სხვა პრეპარატებზე, რომლებსაც იღებთ.
ინტრავენური გამოყენება
მოზრდილები და მოზარდები (12 წლის და უფროსი ასაკის)
დოზა გამოითვლება თქვენი სხეულის წონის მიხედვით. ინფუზიისთვის (ვენაში ნელი შეყვანა) ჩვეულებრივი დოზაა 15-დან 20 მგ-მდე თქვენი სხეულის წონის ყოველ კილოგრამზე. ეს დოზა, როგორც წესი, მიიღება ყოველ 8-12 საათში ერთხელ. ზოგიერთ შემთხვევაში, ექიმმა შეიძლება გადაწყვიტოს, რომ დაგინიშნოთ საწყისი დოზა 30 მგ-მდე თქვენი სხეულის წონის ყოველ კილოგრამზე. მაქსიმალური დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 2 გ-ს.
გამოიყენება ერთი თვიდან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში
დოზა გამოითვლება თქვენი ბავშვის სხეულის წონის მიხედვით. ინფუზიისთვის (ვენაში ნელი შეყვანა) ჩვეულებრივი დოზაა 10-დან 15 მგ-მდე სხეულის წონის ყოველ კილოგრამზე. ეს დოზა, როგორც წესი, მიიღება ყოველ 6 საათში.
გამოყენება დღენაკლულ და დროულად დაბადებულ ახალშობილებში (0-დან 27 დღემდე)
დოზირება გამოითვლება პოსტმენსტრუალური ასაკის მიხედვით (ბოლო მენსტრუაციის პირველი დღიდან მშობიარობამდე დრო (გესტაციური ასაკი) დამატებული დაბადების მომენტიდან გასული დრო (პოსტნატალური ასაკი)).
ხანდაზმულ პაციენტებს, ორსულ ქალებს და თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებს, მათ შორის დიალიზზე მყოფ პაციენტებს, შეიძლება დასჭირდეთ განსხვავებული დოზა.
პერორალური მიღება
გამოყენება მოზრდილებსა და მოზარდებში (12-18 წლის)
რეკომენდებული დოზაა 125 მგ ყოველ 6 საათში. ზოგიერთ შემთხვევაში, ექიმმა შეიძლება გადაწყვიტოს უფრო მაღალი დღიური დოზის დანიშვნა (500 მგ-მდე ყოველ 6 საათში). მაქსიმალური დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 2 გ-ს.
თუ წარსულში სხვა ეპიზოდები (ლორწოვანი გარსის ინფექცია) განვითარდა, შესაძლოა საჭირო გახდეს განსხვავებული დოზები და მკურნალობის ხანგრძლივობაც განსხვავებული იყოს.
გამოყენება ახალშობილებში, ჩვილებსა და 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში
რეკომენდებული დოზაა 10 მგ სხეულის წონის ყოველ კილოგრამზე. დოზა, როგორც წესი, მიიღება ყოველ 6 საათში. მაქსიმალური დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 2 გ-ს.
გამოყენების მეთოდი
ინტრავენური ინფუზია ნიშნავს, რომ მედიკამენტი საინფუზიო ბოთლიდან ან პაკეტიდან მილის გავლით ვენაში გადადის, ხვდება სისხლში და ორგანიზმში. ექიმი ან ექთანი ვანკომიცინს ყოველთვის ვენაში წვეთოვნად შეჰყავთ და არა კუნთში.
ვანკომიცინი ვენაში უნდა შეყვანილ იქნას არანაკლებ 60 წუთის განმავლობაში.
საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის დაავადების (ფსევდომემბრანული კოლიტის) სამკურნალოდ გამოყენებისას, პრეპარატი მიიღება პერორალური ხსნარის სახით (პრეპარატს მიიღებთ პერორალურად).
შესაძლებელია 500 მგ ან 1000 მგ ფლაკონის შიგთავსის გამოყენება.
გამოყენების დროს, გემოს გასაუმჯობესებლად, ხსნარს შეიძლება დაემატოს ჩვეულებრივი არომატიზატორები.
მკურნალობის ხანგრძლივობა
მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია თქვენს ინფექციაზე და შეიძლება რამდენიმე კვირა გაგრძელდეს.
მკურნალობის ხანგრძლივობა შეიძლება დამოკიდებული იყოს თითოეული პაციენტის ინდივიდუალურ რეაქციაზე მკურნალობაზე.
მკურნალობის დროს, შესაძლოა, ჩაგიტარდეთ სისხლის, შარდის და სმენის ანალიზები შესაძლო გვერდითი მოვლენების შესამოწმებლად.
რა უნდა გააკეთოთ Vancomycin IBE-ს დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში?
Vancomycin IBE-ს მიიღებთ საავადმყოფოში, ამიტომ ნაკლებად სავარაუდოა, რომ მიიღოთ ძალიან მცირე ან ძალიან დიდი დოზა. თუმცა, თუ რაიმე ეჭვი გაგიჩნდებათ, აცნობეთ ამის შესახებ თქვენს ექიმს ან ექთანს.
თუ ამ პრეპარატის გამოყენებასთან დაკავშირებით დამატებითი კითხვები გაგიჩნდებათ, მიმართეთ ექიმს ან ექთანს.
სიფრთხილის ზომები
ვანკომიცინი IBE უკუნაჩვენებია:
თუ გაქვთ ალერგიული რეაქცია ვანკომიცინზე.
გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები
ვანკომიცინის თვალში შეყვანის შემდეგ აღინიშნა სერიოზული გვერდითი მოვლენები, რომლებმაც შეიძლება სიბრმავე გამოიწვიოს.
ვანკომიცინის IBE-ს გამოყენებამდე აცნობეთ თქვენს ექიმს, ფარმაცევტს ან ექთანს:
თუ ვანკომიცინის მიღების შემდეგ გქონდათ კანზე ძლიერი გამონაყარი აქერცვლით, ბუშტუკების გაჩენით და/ან პირის ღრუს წყლულებით (იხილეთ მე-4 ნაწილი ქვემოთ).
თუ წარსულში გქონიათ ალერგიული რეაქციები ტეიკოპლანინის სახელით ცნობილ პრეპარატზე, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს ვანკომიცინის მიმართ ალერგია.
თუ გაქვთ სმენის პრობლემები, განსაკუთრებით თუ ხართ ხანდაზმული (მკურნალობის დროს შეიძლება დაგჭირდეთ სმენის შემოწმება).
თუ გაქვთ თირკმლის პრობლემები (მკურნალობის დროს დაგჭირდებათ სისხლის და თირკმლის ანალიზების ჩატარება).
თუ ვანკომიცინს იღებთ ინფუზიის (ვენაში წვეთოვანი გზით) სახით Clostridioides difficile ინფექციასთან დაკავშირებული დიარეის სამკურნალოდ, პერორალური მიღების ნაცვლად.
ვანკომიცინის მიღების დროს აცნობეთ თქვენს ექიმს, ფარმაცევტს ან ექთანს:
თუ Vancomycin IBE-ს დიდი ხნის განმავლობაში იღებთ (მკურნალობის დროს შეიძლება დაგჭირდეთ სისხლის, ღვიძლისა და თირკმლის ანალიზების ჩატარება).
თუ მკურნალობის დროს შენიშნეთ კანის რაიმე რეაქცია.
თუ ვანკომიცინით მკურნალობის დროს ან მის შემდეგ განგივითარდათ მწვავე და ხანგრძლივი დიარეა, დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს, რადგან ეს შეიძლება იყოს ნაწლავის შეშუპების (ფსევდომემბრანული კოლიტი) ნიშანი, რომელიც შეიძლება განვითარდეს ანტიბიოტიკებით მკურნალობის შემდეგ.
ვანკომიცინის გამოყენებისას აღწერილია კანის სერიოზული რეაქციები, მათ შორის სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, წამლისმიერი რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS) და მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატოზური პუსტულოზი (AGEP). თუ მე-4 ნაწილში აღწერილი რომელიმე სიმპტომი გამოვლინდა, შეწყვიტეთ ვანკომიცინის მიღება და დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს.
ბავშვებისთვის
დღენაკლული ახალშობილებისა და ჩვილების ვანკომიცინით მკურნალობა განსაკუთრებული სიფრთხილით უნდა მოხდეს, რადგან მათი თირკმელები სრულად არ არის განვითარებული და ვანკომიცინი შესაძლოა სისხლში დაგროვდეს. ამ ასაკობრივ ჯგუფში შესაძლოა საჭირო გახდეს სისხლის ანალიზების ჩატარება სისხლში ვანკომიცინის კონცენტრაციის დასადგენად.
ბავშვებში ვანკომიცინის ანესთეტიკებთან ერთად გამოყენება დაკავშირებულია კანის სიწითლესთან (ერითემა) და ალერგიულ რეაქციებთან. ანალოგიურად, სხვა მედიკამენტების, როგორიცაა ამინოგლიკოზიდური ანტიბიოტიკები, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები, როგორიცაა იბუპროფენი) ან ამფოტერიცინ B (სოკოვანი ინფექციების სამკურნალო პრეპარატი), გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს თირკმლის დაზიანების რისკი და შეიძლება საჭირო გახდეს სისხლის და თირკმლის უფრო ხშირი ანალიზები.
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
აცნობეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს, თუ იღებთ, ბოლო დროს იღებდით ან გეგმავთ სხვა მედიკამენტების მიღებას. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია შემდეგი მედიკამენტებისთვის, რადგან მათ შეიძლება ურთიერთქმედება ჰქონდეთ Vancomycin IBE-სთან:
ქირურგიული ჩარევის დროს ტკივილის მოსახსნელი პრეპარატები (ანესთეტიკები). შეიძლება გამოიწვიოს სიწითლე, გონების დაკარგვა, კოლაფსი ან თუნდაც გულის შეტევა. თუ ოპერაციისთვის ემზადებით, აცნობეთ ექიმს, რომ იღებთ პრეპარატს Vancomycin IBE.
ნერვულ სისტემაზე ან თირკმელებზე მოქმედი პრეპარატები, როგორიცაა ამფოტერიცინი B (სოკოვანი ინფექციების სამკურნალო პრეპარატი), ამინოგლიკოზიდები, ბაციტრაცინი, პოლიმიქსინ B, კოლისტინი, ვიომიცინი (ანტიბიოტიკი) ან ცისპლატინი (ქიმიოთერაპიული პრეპარატი), პიპერაცილინი/ტაზობაქტამი.
ძლიერი შარდმდენი საშუალებები (შარდმდენი აბები), როგორიცაა ფუროსემიდი.
ორსულობა და ძუძუთი კვება
თუ ხართ ორსულად, მეძუძური, ან ფიქრობთ, რომ შეიძლება იყოთ ორსულად ან გეგმავთ ორსულობას, ამ პრეპარატის მიღებამდე რჩევისთვის მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.
გავლენა ავტომობილის მართვაზე
Vancomycin IBE არ ახდენს ან ახდენს უმნიშვნელო გავლენას ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე.
გვერდითი მოვლენები
ამ პრეპარატს, ყველა სხვა მედიკამენტის მსგავსად, შეუძლია გვერდითი მოვლენების გამოწვევა, თუმცა ისინი ყველას არ უვითარდება.
ვანკომიცინმა შეიძლება გამოიწვიოს ალერგიული რეაქციები, თუმცა მძიმე ალერგიული რეაქციები (ანაფილაქსიური შოკი) იშვიათია. დაუყოვნებლივ აცნობეთ ექიმს, თუ მოულოდნელად განგივითარდათ ხიხინი, სუნთქვის გაძნელება, ზედა ტანის სიწითლე, გამონაყარი ან ქავილი.
შეწყვიტეთ ვანკომიცინის მიღება და დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს, თუ შეამჩნევთ შემდეგ სიმპტომებს:
ტანზე მოწითალო, ბრტყელი, სამიზნის ფორმის ან წრიული ლაქები (ხშირად ცენტრში ბუშტუკით), აქერცლილი კანი და წყლულები პირის ღრუში, ყელში, ცხვირში, სასქესო ორგანოებსა და თვალებში. ამ მძიმე კანის გამონაყარს შეიძლება წინ უძღოდეს ცხელება და გრიპის მსგავსი სიმპტომები (სტივენს-ჯონსონის სინდრომი და ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი).
გავრცელებული გამონაყარი, მაღალი სიცხე და ლიმფური კვანძების შეშუპება (DRESS სინდრომი ან წამლის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის სინდრომი).
მკურნალობის დასაწყისში გავრცელებული კანზე გამონაყარი წითელი, ქერცლიანი ლაქებით, კანქვეშა შეშუპებითა და ბუშტუკებით, რომელსაც თან ახლავს ცხელება (მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატოზური პუსტულოზი).
ვანკომიცინის კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან შეწოვა უმნიშვნელოა. თუმცა, კუჭ-ნაწლავის ანთებითი დაავადებების, განსაკუთრებით თანმხლები თირკმლის დაავადების არსებობისას, შესაძლოა ვანკომიცინის ინტრავენური შეყვანის გვერდითი მოვლენები გამოვლინდეს.
დაფიქსირდა შემდეგი გვერდითი მოვლენები.
ხშირად გამოვლენილი გვერდითი ეფექტები (შეიძლება შეინიშნოს 10 ადამიანიდან ნაკლებად 1-ში):
არტერიული წნევის დაცემა;
სუნთქვის გაძნელება, ხმაურიანი სუნთქვა (მწვავე მსტვენავი ხმა, რომელიც გამოწვეულია ზედა სასუნთქი გზებში ჰაერის ნაკადის დაბრკოლებით);
პირის ლორწოვანი გარსის გამონაყარი და ანთება, ქავილი, ქავილიანი გამონაყარი, ჭინჭრის ციება;
თირკმლის პრობლემები, რომლებიც შეიძლება ადრეულ ეტაპზე გამოვლინდეს სისხლის ანალიზებით;
ზედა ტანისა და სახის სიწითლე, ვენის ანთება.
ნაკლებად გავრცელებული გვერდითი მოვლენები (შეიძლება აღენიშნებოდეს 100-დან 1 ადამიანს):
სმენის დროებითი ან მუდმივი დაკარგვა;
იშვიათი გვერდითი მოვლენები (შეიძლება აღენიშნებოდეს 1000-დან 1-ს):
ლეიკოციტების, სისხლის წითელი უჯრედების და თრომბოციტების (სისხლის შედედებისთვის პასუხისმგებელი სისხლის უჯრედები) რაოდენობის შემცირება;
ზოგიერთი ლეიკოციტის რაოდენობის მომატება;
წონასწორობის დაკარგვა, ყურებში შუილი, თავბრუსხვევა;
სისხლძარღვების ანთება;
გულისრევის შეგრძნება;
თირკმლის ანთება და თირკმლის უკმარისობა;
გულმკერდისა და ზურგის კუნთების ტკივილი;
ცხელება, შემცივნება.
ძალიან იშვიათი გვერდითი მოვლენები (შეიძლება აღენიშნებოდეს 10000-დან 1-ს):
კანის მძიმე ალერგიული რეაქცია, რომელიც მოიცავს კანის აქერცვლას. ამას შეიძლება თან ახლდეს მაღალი სიცხე და სახსრების ტკივილი;
გულის გაჩერება (გულის უეცარი გაჩერება);
ნაწლავების ანთება, რომელიც იწვევს მუცლის ტკივილს და დიარეას, რომელიც შეიძლება სისხლიანი იყოს.
უცნობი სიხშირის გვერდითი მოვლენები (სიხშირის შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემებით):
ღებინება, დიარეა;
დაბნეულობა, ძილიანობა, ენერგიის ნაკლებობა, შეშუპება, სითხის შეკავება, შარდის შეკავება;
გამონაყარი ყურების უკან, კისრის, საზარდულის, ნიკაპის ქვეშ და იღლიებში შეშუპებით ან ტკივილით (ლიმფური კვანძების შეშუპება), სისხლისა და ღვიძლის ფუნქციური ანალიზების დარღვევა;
გამონაყარი ბუშტუკებით და სიცხე.
გვერდითი მოვლენების შესახებ ინფორმაციის მიწოდება
თუ თქვენ გაქვთ რაიმე გვერდითი მოვლენა, მათ შორის ის, რაც არ არის ჩამოთვლილი ამ ინსტრუქციაში, გთხოვთ, აცნობოთ თქვენს ექიმს, ფარმაცევტს ან მედდას. გვერდითი მოვლენის შესახებ შეგიძლიათ შემდეგი გზებით შეატყობინოთ: ლიეტუვის რესპუბლიკის ჯანდაცვის სამინისტროსთან არსებული მედიკამენტების სახელმწიფო კონტროლის სამსახურის სამკურნალო პროდუქტების საინფორმაციო სისტემაში ფორმის ონლაინ შევსებით https://vapris.vvkt.lt/vvkt-web/public/nrv ან პაციენტის სავარაუდო გვერდითი მოვლენის (SAR) ფორმის შევსებით, რომელიც გამოქვეყნებულია https://www.vvkt.lt/index.php?4004286486 -ზე და ელექტრონული ფოსტით (მისამართზე [email protected]) გაგზავნით ან უფასო ნომერზე 8 800 73 568 დარეკვით. გვერდითი მოვლენის შესახებ შეტყობინებით, თქვენ დაგვეხმარებით ამ მედიკამენტის უსაფრთხოების შესახებ მეტი ინფორმაციის მიღებაში.
შემადგენლობა
Vancomycin IBE-ს შემადგენლობა
- აქტიური ნივთიერებაა ვანკომიცინი (ვანკომიცინის ჰიდროქლორიდის სახით). თითოეული ფლაკონი შეიცავს 500 მგ ან 1000 მგ ვანკომიცინს (ვანკომიცინის ჰიდროქლორიდის სახით), რაც 500 000 სე ან 1 000 000 სე ვანკომიცინის ექვივალენტურია.
- არ შეიცავს დამხმარე ნივთიერებებს.
Vancomycin IBE-ის აღწერილობა და შეფუთვის შიგთავსი
500 მგ:
Vancomycin IBE 500 მგ ფხვნილი საინფუზიო ხსნარის კონცენტრატისთვის არის თეთრიდან მოთეთრო ფერის ლიოფილიზებულ ფხვნილში, რომელიც მოთავსებულია 10 მლ ფლაკონებში, რომლებიც დახურულია ქლორბუტილის რეზინის საცობებით და ალუმინის მოსახსნელი თავსახურებით.
შეფუთვის ზომა
1 ფლაკონი ან 10 ფლაკონი.
შესაძლოა, ყველა ზომის შეფუთვა არ იყოს გაყიდვაში.
1000 მგ:
Vancomycin IBE 1000 მგ ფხვნილი საინფუზიო ხსნარის კონცენტრატისთვის არის თეთრიდან მოთეთრო ფერის ლიოფილიზებულ ფხვნილში, რომელიც მოთავსებულია 20 მლ ფლაკონებში, რომლებიც დახურულია ქლორბუტილის რეზინის საცობებით და ალუმინის მოსახსნელი თავსახურებით.
შეფუთვის ზომა
1 ფლაკონი ან 10 ფლაკონი.
შესაძლოა, ყველა ზომის შეფუთვა არ იყოს გაყიდვაში.
ეს წამალი არის ფხვნილი, რომელიც გამოყენებამდე უნდა გაიხსნას და განზავდეს. მომზადებული Vancomycin IBE-ის ხსნარი არის გამჭვირვალე სითხე.
შენახვის პირობები
ამ მედიკამენტის შენახვის პირობებზე პასუხისმგებელია თქვენი ექიმი.
შეინახეთ ეს მედიკამენტი ბავშვებისთვის მიუწვდომელ და შეუმჩნეველ ადგილას.
არ გამოიყენოთ ეს წამალი ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ, რომელიც მითითებულია კოლოფსა და ფლაკონის ეტიკეტზე EXP-ის შემდეგ. ვარგისიანობის ვადაა მოცემული თვის ბოლო დღე.
Vancomycin IBE-ს გახსნამდე არ საჭიროებს შენახვის რაიმე განსაკუთრებულ ტემპერატურულ პირობებს. სინათლისგან დასაცავად, ფლაკონი შეინახეთ გარე კოლოფში.
პერორალური კონცენტრატის ქიმიური და ფიზიკური სტაბილურობა გამოყენებისას დადასტურებულია 96 საათის განმავლობაში 2°C-დან 8°C-მდე ტემპერატურაზე და 24 საათის განმავლობაში 25°C-ზე.
მომზადებული Vancomycin IBE-ის საინფუზიო ხსნარი უნდა იქნას გამოყენებული დაუყოვნებლივ ან 96 საათის განმავლობაში, თუ ინახება მაცივარში (2°C - 8°C) ან 24 საათის განმავლობაში, თუ ინახება 25°C ტემპერატურაზე.
ექიმი დარწმუნდება, რომ ხსნარი გამჭვირვალეა და ნაწილაკებისგან თავისუფალი.
ფლაკონები მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისთვისაა. დოზის შეყვანის შემდეგ, ექიმი გადაყრის Vancomycin IBE-ის ხსნარის დარჩენილ ნაწილს.
არ გადააგდოთ წამალი კანალიზაციაში ან საყოფაცხოვრებო ნარჩენებთან ერთად. ჰკითხეთ თქვენს ფარმაცევტს, როგორ გადააგდოთ მედიკამენტები. ეს ზომები ხელს შეუწყობს გარემოს დაცვას.
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · ინსტრუქცია პაციენტისთვის
სარეკომენდაციო ვერსია
შეფუთვის ჩანართი: ინფორმაცია პაციენტებისათვის
Vancomycin IBE 500 მგ ფხვნილი საინფუზიო ხსნარის კონცენტრატისთვის
Vancomycin IBE 1000 მგ ფხვნილი საინფუზიო ხსნარის კონცენტრატისთვის
ვანკომიცინი
ყურადღებით წაიკითხეთ მთელი ინსტრუქცია, სანამ დაიწყებთ ამ პრეპარატის მიღებას, რადგან ის შეიცავს თქვენთვის მნიშვნელოვან ინფორმაციას.
არ გადააგდოთ ეს ჩანართი, რადგან შეიძლება დაგჭირდეთ მისი ხელახლა წაკითხვა.
თუ თქვენ გაქვთ დამატებითი შეკითხვები, მიმართეთ თქვენს ექიმს, ფარმაცევტს ან მედდას.
თუ თქვენ გაქვთ რაიმე გვერდითი მოვლენა (მაშინაც კი, თუ გვერდითი მოვლენა არ არის მითითებული წინამდებარე შეფუთვის ჩანართში), მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს. იხილეთ ნაწილი 4.
შეფუთვის ჩანართის შინაარსი:
რა არის Vancomycin IBE და რისთვის გამოიყენება
რა უნდა იცოდეთ Vancomycin IBE-ის მიღებამდე
როგორ მივიღოთ Vancomycin IBE
შესაძლო გვერდითი მოვლენები
როგორ უნდა შეინახოთ Vancomycin IBE
შეფუთვის შიგთავსი და სხვა ინფორმაცია
- რა არის Vancomycin IBE და რისთვის გამოიყენება იგი
Vancomycin IBE-ს აქტიური ნივთიერება არის ვანკომიცინი, ანტიბიოტიკი, რომელიც მიეკუთვნება გლიკოპეპტიდების ჯგუფს. ვანკომიცინის მოქმედება იწვევს ინფექციური დაავადების გამომწვევი გარკვეული ბაქტერიების განადგურებას.
ვანკომიცინის ფხვნილისგან მზადდება საინფუზიო (ინტრავენური) ხსნარი ან პერორალური ხსნარი.
ვანკომიცინი გამოიყენება ინფუზიის გზით (ვენაში წვეთოვანი გზით) ყველა ასაკობრივ ჯგუფში შემდეგი სერიოზული ინფექციების სამკურნალოდ.
კანისა და კანქვეშა ქსოვილების ინფექციური დაავადებები;
ძვლებისა და სახსრების ინფექციური დაავადებები;
ფილტვების ინფექცია, რომელსაც „პნევმონია“ ეწოდება;
გულის შიდა გარსის ინფექცია (ენდოკარდიტი) და მისი პრევენცია პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდათ სერიოზული ქირურგიული პროცედურები.
ვანკომიცინის პერორალური გამოყენება შესაძლებელია ყველა ასაკობრივ ჯგუფში წვრილი და მსხვილი ნაწლავის ლორწოვანი გარსის ინფექციების სამკურნალოდ, რომლებიც გამოწვეულია Clostridioides difficile ბაქტერიით (ფსევდომემბრანული კოლიტი).
- რა უნდა იცოდეთ ვანკომიცინის IBE-ს გამოყენებამდე
ვანკომიცინი IBE უკუნაჩვენებია:
თუ გაქვთ ალერგიული რეაქცია ვანკომიცინზე.
გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები
ვანკომიცინის თვალში შეყვანის შემდეგ აღინიშნა სერიოზული გვერდითი მოვლენები, რომლებმაც შეიძლება სიბრმავე გამოიწვიოს.
ვანკომიცინის IBE-ს გამოყენებამდე აცნობეთ თქვენს ექიმს, ფარმაცევტს ან ექთანს:
თუ ვანკომიცინის მიღების შემდეგ გქონდათ კანზე ძლიერი გამონაყარი აქერცვლით, ბუშტუკების გაჩენით და/ან პირის ღრუს წყლულებით (იხილეთ მე-4 ნაწილი ქვემოთ).
თუ წარსულში გქონიათ ალერგიული რეაქციები ტეიკოპლანინის სახელით ცნობილ პრეპარატზე, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს ვანკომიცინის მიმართ ალერგია.
თუ გაქვთ სმენის პრობლემები, განსაკუთრებით თუ ხართ ხანდაზმული (მკურნალობის დროს შეიძლება დაგჭირდეთ სმენის შემოწმება).
თუ გაქვთ თირკმლის პრობლემები (მკურნალობის დროს დაგჭირდებათ სისხლის და თირკმლის ანალიზების ჩატარება).
თუ ვანკომიცინს იღებთ ინფუზიის (ვენაში წვეთოვანი გზით) სახით Clostridioides difficile ინფექციასთან დაკავშირებული დიარეის სამკურნალოდ, პერორალური მიღების ნაცვლად.
ვანკომიცინის მიღების დროს აცნობეთ თქვენს ექიმს, ფარმაცევტს ან ექთანს:
თუ Vancomycin IBE-ს დიდი ხნის განმავლობაში იღებთ (მკურნალობის დროს შეიძლება დაგჭირდეთ სისხლის, ღვიძლისა და თირკმლის ანალიზების ჩატარება).
თუ მკურნალობის დროს შენიშნეთ კანის რაიმე რეაქცია.
თუ ვანკომიცინით მკურნალობის დროს ან მის შემდეგ განგივითარდათ მწვავე და ხანგრძლივი დიარეა, დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს, რადგან ეს შეიძლება იყოს ნაწლავის შეშუპების (ფსევდომემბრანული კოლიტი) ნიშანი, რომელიც შეიძლება განვითარდეს ანტიბიოტიკებით მკურნალობის შემდეგ.
ვანკომიცინის გამოყენებისას აღწერილია კანის სერიოზული რეაქციები, მათ შორის სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, წამლისმიერი რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS) და მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატოზური პუსტულოზი (AGEP). თუ მე-4 ნაწილში აღწერილი რომელიმე სიმპტომი გამოვლინდა, შეწყვიტეთ ვანკომიცინის მიღება და დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს.
ბავშვებისთვის
დღენაკლული ახალშობილებისა და ჩვილების ვანკომიცინით მკურნალობა განსაკუთრებული სიფრთხილით უნდა მოხდეს, რადგან მათი თირკმელები სრულად არ არის განვითარებული და ვანკომიცინი შესაძლოა სისხლში დაგროვდეს. ამ ასაკობრივ ჯგუფში შესაძლოა საჭირო გახდეს სისხლის ანალიზების ჩატარება სისხლში ვანკომიცინის კონცენტრაციის დასადგენად.
ბავშვებში ვანკომიცინის ანესთეტიკებთან ერთად გამოყენება დაკავშირებულია კანის სიწითლესთან (ერითემა) და ალერგიულ რეაქციებთან. ანალოგიურად, სხვა მედიკამენტების, როგორიცაა ამინოგლიკოზიდური ანტიბიოტიკები, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები, როგორიცაა იბუპროფენი) ან ამფოტერიცინ B (სოკოვანი ინფექციების სამკურნალო პრეპარატი), გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს თირკმლის დაზიანების რისკი და შეიძლება საჭირო გახდეს სისხლის და თირკმლის უფრო ხშირი ანალიზები.
სხვა მედიკამენტები და Vancomycin IBE
აცნობეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს, თუ იღებთ, ბოლო დროს იღებდით ან გეგმავთ სხვა მედიკამენტების მიღებას. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია შემდეგი მედიკამენტებისთვის, რადგან მათ შეიძლება ურთიერთქმედება ჰქონდეთ Vancomycin IBE-სთან:
ქირურგიული ჩარევის დროს ტკივილის მოსახსნელი პრეპარატები (ანესთეტიკები). შეიძლება გამოიწვიოს სიწითლე, გონების დაკარგვა, კოლაფსი ან თუნდაც გულის შეტევა. თუ ოპერაციისთვის ემზადებით, აცნობეთ ექიმს, რომ იღებთ პრეპარატს Vancomycin IBE.
ნერვულ სისტემაზე ან თირკმელებზე მოქმედი პრეპარატები, როგორიცაა ამფოტერიცინი B (სოკოვანი ინფექციების სამკურნალო პრეპარატი), ამინოგლიკოზიდები, ბაციტრაცინი, პოლიმიქსინ B, კოლისტინი, ვიომიცინი (ანტიბიოტიკი) ან ცისპლატინი (ქიმიოთერაპიული პრეპარატი), პიპერაცილინი/ტაზობაქტამი.
ძლიერი შარდმდენი საშუალებები (შარდმდენი აბები), როგორიცაა ფუროსემიდი.
ორსულობა, ძუძუთი კვება და ნაყოფიერება
თუ ხართ ორსულად, მეძუძური, ან ფიქრობთ, რომ შეიძლება იყოთ ორსულად ან გეგმავთ ორსულობას, ამ პრეპარატის მიღებამდე რჩევისთვის მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.
ავტომობილის მართვა და მანქანა-დანადგარების გამოყენება
Vancomycin IBE არ ახდენს ან ახდენს უმნიშვნელო გავლენას ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე.
- როგორ უნდა გამოიყენოთ Vancomycin IBE
საავადმყოფოში ყოფნის დროს სამედიცინო პერსონალი შეგიყვანთ Vancomycin IBE-ს. ექიმი განსაზღვრავს დღიურ დოზას და მკურნალობის ხანგრძლივობას.
დოზირება
დოზა, რომელიც დაგინიშნავენ, დამოკიდებულია:
- ასაკზე;
- წონაზე;
- ინფექციაზე;
- თირკმლის ფუნქციაზე;
- სმენაზე;
- სხვა პრეპარატებზე, რომლებსაც იღებთ.
ინტრავენური გამოყენება
მოზრდილები და მოზარდები (12 წლის და უფროსი ასაკის)
დოზა გამოითვლება თქვენი სხეულის წონის მიხედვით. ინფუზიისთვის (ვენაში ნელი შეყვანა) ჩვეულებრივი დოზაა 15-დან 20 მგ-მდე თქვენი სხეულის წონის ყოველ კილოგრამზე. ეს დოზა, როგორც წესი, მიიღება ყოველ 8-12 საათში ერთხელ. ზოგიერთ შემთხვევაში, ექიმმა შეიძლება გადაწყვიტოს, რომ დაგინიშნოთ საწყისი დოზა 30 მგ-მდე თქვენი სხეულის წონის ყოველ კილოგრამზე. მაქსიმალური დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 2 გ-ს.
გამოიყენება ერთი თვიდან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში
დოზა გამოითვლება თქვენი ბავშვის სხეულის წონის მიხედვით. ინფუზიისთვის (ვენაში ნელი შეყვანა) ჩვეულებრივი დოზაა 10-დან 15 მგ-მდე სხეულის წონის ყოველ კილოგრამზე. ეს დოზა, როგორც წესი, მიიღება ყოველ 6 საათში.
გამოყენება დღენაკლულ და დროულად დაბადებულ ახალშობილებში (0-დან 27 დღემდე)
დოზირება გამოითვლება პოსტმენსტრუალური ასაკის მიხედვით (ბოლო მენსტრუაციის პირველი დღიდან მშობიარობამდე დრო (გესტაციური ასაკი) დამატებული დაბადების მომენტიდან გასული დრო (პოსტნატალური ასაკი)).
ხანდაზმულ პაციენტებს, ორსულ ქალებს და თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებს, მათ შორის დიალიზზე მყოფ პაციენტებს, შეიძლება დასჭირდეთ განსხვავებული დოზა.
პერორალური მიღება
გამოყენება მოზრდილებსა და მოზარდებში (12-18 წლის)
რეკომენდებული დოზაა 125 მგ ყოველ 6 საათში. ზოგიერთ შემთხვევაში, ექიმმა შეიძლება გადაწყვიტოს უფრო მაღალი დღიური დოზის დანიშვნა (500 მგ-მდე ყოველ 6 საათში). მაქსიმალური დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 2 გ-ს.
თუ წარსულში სხვა ეპიზოდები (ლორწოვანი გარსის ინფექცია) განვითარდა, შესაძლოა საჭირო გახდეს განსხვავებული დოზები და მკურნალობის ხანგრძლივობაც განსხვავებული იყოს.
გამოყენება ახალშობილებში, ჩვილებსა და 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში
რეკომენდებული დოზაა 10 მგ სხეულის წონის ყოველ კილოგრამზე. დოზა, როგორც წესი, მიიღება ყოველ 6 საათში. მაქსიმალური დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 2 გ-ს.
გამოყენების მეთოდი
ინტრავენური ინფუზია ნიშნავს, რომ მედიკამენტი საინფუზიო ბოთლიდან ან პაკეტიდან მილის გავლით ვენაში გადადის, ხვდება სისხლში და ორგანიზმში. ექიმი ან ექთანი ვანკომიცინს ყოველთვის ვენაში წვეთოვნად შეჰყავთ და არა კუნთში.
ვანკომიცინი ვენაში უნდა შეყვანილ იქნას არანაკლებ 60 წუთის განმავლობაში.
საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის დაავადების (ფსევდომემბრანული კოლიტის) სამკურნალოდ გამოყენებისას, პრეპარატი მიიღება პერორალური ხსნარის სახით (პრეპარატს მიიღებთ პერორალურად).
შესაძლებელია 500 მგ ან 1000 მგ ფლაკონის შიგთავსის გამოყენება.
გამოყენების დროს, გემოს გასაუმჯობესებლად, ხსნარს შეიძლება დაემატოს ჩვეულებრივი არომატიზატორები.
მკურნალობის ხანგრძლივობა
მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია თქვენს ინფექციაზე და შეიძლება რამდენიმე კვირა გაგრძელდეს.
მკურნალობის ხანგრძლივობა შეიძლება დამოკიდებული იყოს თითოეული პაციენტის ინდივიდუალურ რეაქციაზე მკურნალობაზე.
მკურნალობის დროს, შესაძლოა, ჩაგიტარდეთ სისხლის, შარდის და სმენის ანალიზები შესაძლო გვერდითი მოვლენების შესამოწმებლად.
რა უნდა გააკეთოთ Vancomycin IBE-ს დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში?
Vancomycin IBE-ს მიიღებთ საავადმყოფოში, ამიტომ ნაკლებად სავარაუდოა, რომ მიიღოთ ძალიან მცირე ან ძალიან დიდი დოზა. თუმცა, თუ რაიმე ეჭვი გაგიჩნდებათ, აცნობეთ ამის შესახებ თქვენს ექიმს ან ექთანს.
თუ ამ პრეპარატის გამოყენებასთან დაკავშირებით დამატებითი კითხვები გაგიჩნდებათ, მიმართეთ ექიმს ან ექთანს.
- შესაძლო გვერდითი მოვლენები
ამ პრეპარატს, ყველა სხვა მედიკამენტის მსგავსად, შეუძლია გვერდითი მოვლენების გამოწვევა, თუმცა ისინი ყველას არ უვითარდება.
ვანკომიცინმა შეიძლება გამოიწვიოს ალერგიული რეაქციები, თუმცა მძიმე ალერგიული რეაქციები (ანაფილაქსიური შოკი) იშვიათია. დაუყოვნებლივ აცნობეთ ექიმს, თუ მოულოდნელად განგივითარდათ ხიხინი, სუნთქვის გაძნელება, ზედა ტანის სიწითლე, გამონაყარი ან ქავილი.
შეწყვიტეთ ვანკომიცინის მიღება და დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს, თუ შეამჩნევთ შემდეგ სიმპტომებს:
ტანზე მოწითალო, ბრტყელი, სამიზნის ფორმის ან წრიული ლაქები (ხშირად ცენტრში ბუშტუკით), აქერცლილი კანი და წყლულები პირის ღრუში, ყელში, ცხვირში, სასქესო ორგანოებსა და თვალებში. ამ მძიმე კანის გამონაყარს შეიძლება წინ უძღოდეს ცხელება და გრიპის მსგავსი სიმპტომები (სტივენს-ჯონსონის სინდრომი და ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი).
გავრცელებული გამონაყარი, მაღალი სიცხე და ლიმფური კვანძების შეშუპება (DRESS სინდრომი ან წამლის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის სინდრომი).
მკურნალობის დასაწყისში გავრცელებული კანზე გამონაყარი წითელი, ქერცლიანი ლაქებით, კანქვეშა შეშუპებითა და ბუშტუკებით, რომელსაც თან ახლავს ცხელება (მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატოზური პუსტულოზი).
ვანკომიცინის კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან შეწოვა უმნიშვნელოა. თუმცა, კუჭ-ნაწლავის ანთებითი დაავადებების, განსაკუთრებით თანმხლები თირკმლის დაავადების არსებობისას, შესაძლოა ვანკომიცინის ინტრავენური შეყვანის გვერდითი მოვლენები გამოვლინდეს.
დაფიქსირდა შემდეგი გვერდითი მოვლენები.
ხშირად გამოვლენილი გვერდითი ეფექტები (შეიძლება შეინიშნოს 10 ადამიანიდან ნაკლებად 1-ში):
არტერიული წნევის დაცემა;
სუნთქვის გაძნელება, ხმაურიანი სუნთქვა (მწვავე მსტვენავი ხმა, რომელიც გამოწვეულია ზედა სასუნთქი გზებში ჰაერის ნაკადის დაბრკოლებით);
პირის ლორწოვანი გარსის გამონაყარი და ანთება, ქავილი, ქავილიანი გამონაყარი, ჭინჭრის ციება;
თირკმლის პრობლემები, რომლებიც შეიძლება ადრეულ ეტაპზე გამოვლინდეს სისხლის ანალიზებით;
ზედა ტანისა და სახის სიწითლე, ვენის ანთება.
ნაკლებად გავრცელებული გვერდითი მოვლენები (შეიძლება აღენიშნებოდეს 100-დან 1 ადამიანს):
სმენის დროებითი ან მუდმივი დაკარგვა;
იშვიათი გვერდითი მოვლენები (შეიძლება აღენიშნებოდეს 1000-დან 1-ს):
ლეიკოციტების, სისხლის წითელი უჯრედების და თრომბოციტების (სისხლის შედედებისთვის პასუხისმგებელი სისხლის უჯრედები) რაოდენობის შემცირება;
ზოგიერთი ლეიკოციტის რაოდენობის მომატება;
წონასწორობის დაკარგვა, ყურებში შუილი, თავბრუსხვევა;
სისხლძარღვების ანთება;
გულისრევის შეგრძნება;
თირკმლის ანთება და თირკმლის უკმარისობა;
გულმკერდისა და ზურგის კუნთების ტკივილი;
ცხელება, შემცივნება.
ძალიან იშვიათი გვერდითი მოვლენები (შეიძლება აღენიშნებოდეს 10000-დან 1-ს):
კანის მძიმე ალერგიული რეაქცია, რომელიც მოიცავს კანის აქერცვლას. ამას შეიძლება თან ახლდეს მაღალი სიცხე და სახსრების ტკივილი;
გულის გაჩერება (გულის უეცარი გაჩერება);
ნაწლავების ანთება, რომელიც იწვევს მუცლის ტკივილს და დიარეას, რომელიც შეიძლება სისხლიანი იყოს.
უცნობი სიხშირის გვერდითი მოვლენები (სიხშირის შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემებით):
ღებინება, დიარეა;
დაბნეულობა, ძილიანობა, ენერგიის ნაკლებობა, შეშუპება, სითხის შეკავება, შარდის შეკავება;
გამონაყარი ყურების უკან, კისრის, საზარდულის, ნიკაპის ქვეშ და იღლიებში შეშუპებით ან ტკივილით (ლიმფური კვანძების შეშუპება), სისხლისა და ღვიძლის ფუნქციური ანალიზების დარღვევა;
გამონაყარი ბუშტუკებით და სიცხე.
გვერდითი მოვლენების შესახებ ინფორმაციის მიწოდება
თუ თქვენ გაქვთ რაიმე გვერდითი მოვლენა, მათ შორის ის, რაც არ არის ჩამოთვლილი ამ ინსტრუქციაში, გთხოვთ, აცნობოთ თქვენს ექიმს, ფარმაცევტს ან მედდას. გვერდითი მოვლენის შესახებ შეგიძლიათ შემდეგი გზებით შეატყობინოთ: ლიეტუვის რესპუბლიკის ჯანდაცვის სამინისტროსთან არსებული მედიკამენტების სახელმწიფო კონტროლის სამსახურის სამკურნალო პროდუქტების საინფორმაციო სისტემაში ფორმის ონლაინ შევსებით https://vapris.vvkt.lt/vvkt-web/public/nrv ან პაციენტის სავარაუდო გვერდითი მოვლენის (SAR) ფორმის შევსებით, რომელიც გამოქვეყნებულია https://www.vvkt.lt/index.php?4004286486 -ზე და ელექტრონული ფოსტით (მისამართზე [email protected]) გაგზავნით ან უფასო ნომერზე 8 800 73 568 დარეკვით. გვერდითი მოვლენის შესახებ შეტყობინებით, თქვენ დაგვეხმარებით ამ მედიკამენტის უსაფრთხოების შესახებ მეტი ინფორმაციის მიღებაში.
- Vancomycin IBE-ს შენახვის წესი
ამ მედიკამენტის შენახვის პირობებზე პასუხისმგებელია თქვენი ექიმი.
შეინახეთ ეს მედიკამენტი ბავშვებისთვის მიუწვდომელ და შეუმჩნეველ ადგილას.
არ გამოიყენოთ ეს წამალი ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ, რომელიც მითითებულია კოლოფსა და ფლაკონის ეტიკეტზე EXP-ის შემდეგ. ვარგისიანობის ვადაა მოცემული თვის ბოლო დღე.
Vancomycin IBE-ს გახსნამდე არ საჭიროებს შენახვის რაიმე განსაკუთრებულ ტემპერატურულ პირობებს. სინათლისგან დასაცავად, ფლაკონი შეინახეთ გარე კოლოფში.
პერორალური კონცენტრატის ქიმიური და ფიზიკური სტაბილურობა გამოყენებისას დადასტურებულია 96 საათის განმავლობაში 2°C-დან 8°C-მდე ტემპერატურაზე და 24 საათის განმავლობაში 25°C-ზე.
მომზადებული Vancomycin IBE-ის საინფუზიო ხსნარი უნდა იქნას გამოყენებული დაუყოვნებლივ ან 96 საათის განმავლობაში, თუ ინახება მაცივარში (2°C - 8°C) ან 24 საათის განმავლობაში, თუ ინახება 25°C ტემპერატურაზე.
ექიმი დარწმუნდება, რომ ხსნარი გამჭვირვალეა და ნაწილაკებისგან თავისუფალი.
ფლაკონები მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისთვისაა. დოზის შეყვანის შემდეგ, ექიმი გადაყრის Vancomycin IBE-ის ხსნარის დარჩენილ ნაწილს.
არ გადააგდოთ წამალი კანალიზაციაში ან საყოფაცხოვრებო ნარჩენებთან ერთად. ჰკითხეთ თქვენს ფარმაცევტს, როგორ გადააგდოთ მედიკამენტები. ეს ზომები ხელს შეუწყობს გარემოს დაცვას.
- შეფუთვის შიგთავსი და სხვა ინფორმაცია
Vancomycin IBE-ს შემადგენლობა
- აქტიური ნივთიერებაა ვანკომიცინი (ვანკომიცინის ჰიდროქლორიდის სახით). თითოეული ფლაკონი შეიცავს 500 მგ ან 1000 მგ ვანკომიცინს (ვანკომიცინის ჰიდროქლორიდის სახით), რაც 500 000 სე ან 1 000 000 სე ვანკომიცინის ექვივალენტურია.
- არ შეიცავს დამხმარე ნივთიერებებს.
Vancomycin IBE-ის აღწერილობა და შეფუთვის შიგთავსი
500 მგ:
Vancomycin IBE 500 მგ ფხვნილი საინფუზიო ხსნარის კონცენტრატისთვის არის თეთრიდან მოთეთრო ფერის ლიოფილიზებულ ფხვნილში, რომელიც მოთავსებულია 10 მლ ფლაკონებში, რომლებიც დახურულია ქლორბუტილის რეზინის საცობებით და ალუმინის მოსახსნელი თავსახურებით.
შეფუთვის ზომა
1 ფლაკონი ან 10 ფლაკონი.
შესაძლოა, ყველა ზომის შეფუთვა არ იყოს გაყიდვაში.
1000 მგ:
Vancomycin IBE 1000 მგ ფხვნილი საინფუზიო ხსნარის კონცენტრატისთვის არის თეთრიდან მოთეთრო ფერის ლიოფილიზებულ ფხვნილში, რომელიც მოთავსებულია 20 მლ ფლაკონებში, რომლებიც დახურულია ქლორბუტილის რეზინის საცობებით და ალუმინის მოსახსნელი თავსახურებით.
შეფუთვის ზომა
1 ფლაკონი ან 10 ფლაკონი.
შესაძლოა, ყველა ზომის შეფუთვა არ იყოს გაყიდვაში.
ეს წამალი არის ფხვნილი, რომელიც გამოყენებამდე უნდა გაიხსნას და განზავდეს. მომზადებული Vancomycin IBE-ის ხსნარი არის გამჭვირვალე სითხე.
სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი და მწარმოებელი
UAB Eletis Pharma
სუკილელიუს გამზირი 61-2
LT-49333 კაუნასი
ლიეტუვა
ამ ინსტრუქციის ბოლო გადახედვის თარიღია 09/08/2024 წ.
ინფორმაციის სხვა წყაროები
რჩევები/სამედიცინო განათლება
ანტიბიოტიკები გამოიყენება ბაქტერიული ინფექციების სამკურნალოდ. ისინი არ მოქმედებენ ვირუსულ ინფექციებზე.
თუ ექიმმა ანტიბიოტიკები დაგინიშნათ, ისინი გჭირდებათ სპეციალურად არსებული დაავადების სამკურნალოდ.
ანტიბიოტიკებით მკურნალობის მიუხედავად, ზოგიერთ ბაქტერიას შეუძლია გადარჩენა და გამრავლება. ამ ფენომენს რეზისტენტობა ეწოდება: ზოგიერთი ანტიბიოტიკი არაეფექტური ხდება.
ანტიბიოტიკების არასწორი გამოყენება ზრდის რეზისტენტობას. თქვენ შეგიძლიათ ხელი შეუწყოთ ბაქტერიული რეზისტენტობის განვითარებასაც კი, რაც გაახანგრძლივებს მკურნალობას ან შეამცირებს ანტიბიოტიკების ეფექტურობას, თუ არ დაიცავთ ექიმის მითითებებს შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
- დოზირება,
- გამოყენების სიხშირე,
- მკურნალობის ხანგრძლივობა.
ამიტომ, ამ მედიკამენტის ეფექტურობის შესანარჩუნებლად:
1 – ანტიბიოტიკები გამოიყენეთ მხოლოდ მაშინ, როდესაც ისინი თქვენთვის არის დანიშნული;
2 – მკაცრად დაიცავით დანიშნულების ინსტრუქცია;
3 – არ გამოიყენოთ ანტიბიოტიკები ხელახლა, თუ ისინი არ არის დანიშნული ჯანდაცვის სპეციალისტის მიერ, მაშინაც კი, თუ გსურთ მსგავსი მდგომარეობის მკურნალობა.
ამ მედიკამენტის შესახებ დეტალური ინფორმაცია ხელმისაწვდომია ლიეტუვის რესპუბლიკის ჯანდაცვის სამინისტროსთან არსებული სახელმწიფო მედიკამენტების კონტროლის სამსახურის ვებგვერდზე http://www.vvkt.lt/.
- ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
შემდეგი ინფორმაცია განკუთვნილია მხოლოდ ჯანდაცვის სპეციალისტებისთვის:
განზავების ინსტრუქციები
მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისთვის. გამოუყენებელი შიგთავსი უნდა განადგურდეს.
სამკურნალო პროდუქტი უნდა გაიხსნას, და მიღებული კონცენტრატი გამოყენებამდე უნდა განზავდეს.
კონცენტრატის მომზადება
Vancomycin IBE 500 მგ:
გამოყენებამდე ფლაკონში დაამატეთ 10 მლ საინექციო წყალი.
Vancomycin IBE 1000 მგ:
გამოყენებამდე ფლაკონში დაამატეთ 20 მლ საინექციო წყალი.
ფლაკონში ფხვნილის გახსნის შემდეგ ვანკომიცინის კონცენტრაცია 50 მგ/მლ იქნება.
საინექციო წყალში გახსნისას მიიღება გამჭვირვალე ხსნარი.
თუ საჭიროა დამატებითი განზავება: წაიკითხეთ ქვემოთ მოცემული ინსტრუქციები:
საბოლოო განზავებული საინფუზიო ხსნარის მომზადება:
შეყვანის სასურველი გზაა წყვეტილი ინფუზია.
მომზადებული კონცენტრატი, რომელიც შეიცავს 500 მგ ვანკომიცინს, დაუყოვნებლივ უნდა განზავდეს მინიმუმ 100 მლ 0.9%-იანი (9 მგ/მლ) ნატრიუმის ქლორიდის საინექციო ხსნარით,
ან 5%-იანი (50 მგ/მლ) გლუკოზის საინექციო ხსნარით.
მომზადებული კონცენტრატი, რომელიც შეიცავს 1000 მგ ვანკომიცინს, დაუყოვნებლივ უნდა განზავდეს მინიმუმ 200 მლ 0.9%-იანი (9 მგ/მლ) ნატრიუმის ქლორიდის საინექციო ხსნარით,
ან 5%-იანი (50 მგ/მლ) გლუკოზის საინექციო ხსნარით.
შესაბამისი დოზა უნდა შეიყვანოთ ინტრავენურად ნელა, არაუმეტეს 10 მგ/წთ სიჩქარით, მინიმუმ 60 წუთის ან მეტი ხნის განმავლობაში. თუ ინფუზია შეჰყავთ უფრო მოკლე დროში ან უფრო მაღალი კონცენტრაციით, შეიძლება განვითარდეს ჰიპოტენზია. სწრაფი ინფუზიის დროს შეიძლება განვითარდეს სიწითლე და კისერსა და მხრებზე გარდამავალი გამონაყარი.
უწყვეტი ინფუზია (უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ მაშინ, როდესაც წყვეტილი ინფუზია შეუძლებელია).
Vancomycin IBE 500 მგ:
ორი ან ოთხი ფლაკონი (1-2 გ) შეიძლება განზავდეს 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის ინექციის ან 5%-იანი გლუკოზის ინექციის საკმარის მოცულობაში, რათა უზრუნველყოფილი იყოს საჭირო დღიური დოზის ნელა ინტრავენურად შეყვანა 24 საათის განმავლობაში.
Vancomycin IBE 1000 მგ:
ერთი ან ორი ფლაკონი (1-2 გ) შეიძლება განზავდეს 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის ინექციის ან 5%-იანი გლუკოზის ინექციის საკმარის მოცულობაში, რათა უზრუნველყოფილი იყოს საჭირო დღიური დოზის ნელა ინტრავენურად შეყვანა 24 საათის განმავლობაში.
მომზადებულ საინფუზიო ხსნარში ვანკომიცინის კონცენტრაცია არ უნდა აღემატებოდეს 5 მგ/მლ-ს. პაციენტებში, რომლებსაც სითხის შეზღუდვა სჭირდებათ, შეიძლება გამოყენებულ იქნას 10 მგ/მლ-მდე ვანკომიცინის კონცენტრაცია.
თითოეული დოზა უნდა შეიყვანოთ არაუმეტეს 10 მგ/წთ სიჩქარით.
შეუთავსებლობა
ვანკომიცინის ხსნარს აქვს დაბალი pH, ამიტომ სხვა ნივთიერებებთან შერევამ შეიძლება გამოიწვიოს ქიმიური ან ფიზიკური შეუთავსებლობა. არ შეურიოთ ტუტე ხსნარებს.
ვანკომიცინისა და ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკების ხსნარების ნარევები ფიზიკურად შეუთავსებელია. ნალექის წარმოქმნის ალბათობა იზრდება ვანკომიცინის მაღალი კონცენტრაციის დროს. რეკომენდებულია ინტრავენური აპარატურის სათანადოდ გამორეცხვა ამ ანტიბიოტიკების შეყვანას შორის. ასევე რეკომენდებულია ვანკომიცინის ხსნარების განზავება 5 მგ/მლ-მდე ან უფრო ნაკლებ კონცენტრაციამდე.
მიუხედავად იმისა, რომ ინტრავიტრეალური ინექცია არ არის ვანკომიცინის შეყვანის დამტკიცებული გზა, იყო შეტყობინებები ნალექის წარმოქმნის შესახებ ვანკომიცინისა და ცეფტაზიდიმის ინტრავიტრეალური ინექციის შემდეგ ენდოფთალმიტის სამკურნალოდ სხვადასხვა შპრიცებისა და ნემსების გამოყენებით. ნალექი თანდათან გაიშალა, ორი თვის განმავლობაში მინისებრი სხეულის სრული გასუფთავებით და მხედველობის სიმახვილის გაუმჯობესებით.
კონცენტრატის და განზავებული ხსნარების შენახვის ვადა:
გახსნილი კონცენტრატი დაუყოვნებლივ უნდა განზავდეს.
გახსნილი კონცენტრატის ქიმიური და ფიზიკური სტაბილურობა პერორალური მიღებისთვის დადასტურებულია 96 საათის განმავლობაში 2°C-დან 8°C-მდე ტემპერატურაზე და 24 საათის განმავლობაში 25°C-ზე.
განზავებული ხსნარის ქიმიური და ფიზიკური სტაბილურობა გამოყენებისას დადასტურებულია 24 საათის განმავლობაში 25°C ტემპერატურაზე და 96 საათის განმავლობაში 2°C-დან 8°C-მდე ტემპერატურაზე, როდესაც იგი განზავებულია 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის საინექციო ხსნარით ან 5%-იანი გლუკოზის საინექციო ხსნარით.
მიკრობიოლოგიური და ფიზიკურ-ქიმიური თვალსაზრისით, განზავებული ხსნარი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული. თუ ხსნარი დაუყოვნებლივ არ გამოიყენება, გამოყენებამდე ვარგისიანობის ვადასა და შენახვის პირობებზე პასუხისმგებელია მომხმარებელი. როგორც წესი, განზავებული ხსნარი არ უნდა ინახებოდეს 24 საათზე მეტხანს 2-დან 8°C-მდე ტემპერატურაზე, თუ გახსნა/განზავება არ განხორციელებულა კონტროლირებად და დამოწმებულ ასეპტიკურ პირობებში.
გახსნილი და განზავებული ხსნარი გამოყენებამდე ვიზუალურად უნდა შემოწმდეს ნაწილაკებისა და ფერის შეცვლის არსებობაზე. გამოყენებული უნდა იქნას მხოლოდ გამჭვირვალე ხსნარები, რომლებიც არ შეიცავს ნაწილაკებს.
პერორალური მიღება
შესაძლებელია 500 მგ ან 1000 მგ პარენტერალური ფლაკონის შიგთავსის გამოყენება.
მიღების დროს, გემოს გასაუმჯობესებლად, ხსნარს შეიძლება დაემატოს ჩვეულებრივი არომატიზატორები.
ნარჩენების გადამუშავება
გამოუყენებელი სამკურნალო საშუალებები ან ნარჩენები უნდა გადამუშავდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.


