პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
ანტიბაქტერიული საშუალებები სისტემური გამოყენებისთვის

ტიგეციკლინი რომფარმი

TIGECYCLINE ROMPHARM

რეცეპტით50მგინსტრუქცია ქართულადრუმინეთი
რისთვის გამოიყენება

n/N (%) n/N (%) n/N (%) cIAI 6/6 (100.0) 3/6 (50.0) 10/12 (83.3) cSSTI 3/4 (75.0) 5/7 (71.4) 2/4 (50.0) ჯამი 9/10 (90.0) 8/13 (62.0 %) 12/16 (75.0) ზემოთ ნაჩვენები ეფექტურობის მონაცემები უნდა განიხილონ სიფრთხილით, რადგანაც ამ კვლევაში ნებადართული იყო თანმხლები ანტიბიოტიკები. …

სრულად
მოქმედი ნივთიერება
ტიგეციკლინი (tigecycline)
ფორმა და შეფუთვა
50მგ ლიოფილიზებული ფხვნილი ი.ვ. საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად ფლაკონი №10
მწარმოებელი
S.C. ROMPHARM COMPANY S.R.L. (Str. Eroilor, nr. 1с) (შუალედური ფარმაცევტული პროდუქტის მწარმოებელი -S.C. ROMPHARM COMPANY S.R.L. (Str. Drumul Garii, nr. 32)(რუმინეთი)), რუმინეთი
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ანტიბაქტერიული საშუალებები სისტემური გამოყენებისთვის, ტეტრაციკლინები
ATC კოდი
J01AA12
რეგისტრაციის ნომერი
რ-044157
რეგისტრირებულია
17 ოქტომბერი 2025, მოქმედებს 17 ოქტომბერი 2030-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
„Rompharm Company Georgia“ LLC (საქართველო)
განმცხადებელი
შპს „რომფარმ კომპანი საქართველო“ (საქართველო)
GMP
აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
ურთიერთქმედების შემოწმებატიგეციკლინი რომფარმი და სხვა წამალი ერთად

ტიგეციკლინი რომფარმი — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

n/N (%)

n/N (%)

n/N (%)

cIAI

6/6 (100.0)

3/6 (50.0)

10/12 (83.3)

cSSTI

3/4 (75.0)

5/7 (71.4)

2/4 (50.0)

ჯამი

9/10 (90.0)

8/13 (62.0 %)

12/16 (75.0)

ზემოთ ნაჩვენები ეფექტურობის მონაცემები უნდა განიხილონ სიფრთხილით, რადგანაც ამ კვლევაში ნებადართული იყო თანმხლები ანტიბიოტიკები. ამის გარდა, მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული პაციენტების მცირე რაოდენობა.

ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები

შეწოვა

ტიგეციკლინი მიიღება ინტრავენურად და, შესაბამისად, მას აქვს 100% ბიოშეღწევადობა.

განაწილება

in vitro ტიგეციკლინის პლაზმის ცილებთან კავშირი მერყეობს 71%–დან 89%–მდე კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირებულ კონცენტრაციებში (0.1 –1.0 μგ / მლ). ცხოველთა და ადამიანის ფარმაკოკინეტიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ტიგეციკლინი ადვილად ნაწილდება ქსოვილებში.

14C-ტიგეციკლინის ერთჯერადი ან მრავალჯერადი დოზით მიღებისას, რადიოაქტიურობა კარგად იყო გადანაწილებული ქსოვილების უმრავლესობაში, ყველაზე მაღალი საერთო ექსპოზიცია აღინიშნება ძვლის ტვინში, სანერწყვე ჯირკვლებში, ფარისებრ ჯირკვალში, ელენთაში და თირკმელში. ადამიანებში, მყარ-მდგომარეობაში ტიგეციკლინის განაწილების მოცულობა საშუალოდ შეადგენს 500-700ლ-ს (7- 9 ლ / კგ), რაც იმაზე მიუთითებს, რომ ტიგეციკლინი ექსტენსიურად ნაწილდება პლაზმური მოცულობის მიღმა და კონცენტრირდება ქსოვილებში.

არ არსებობს მონაცემები იმის შესახებ, შეუძლია თუ არა ტიგენციკლინს თავ-ზურგტვინის ბარიერში შეღწევა ადამიანებში.

კლინიკურ ფარმაკოლოგიურ კვლევებში, 100 მგ თერაპიული დოზირების რეჟიმის გამოყენებით, რასაც მოჰყვა 50 მგ q12h, შრატის ტიგეციკლინის მყარი მდგომარეობის Cmax იყო 866 ± 233 ნგ / მლ 30 წუთიანი ინფუზიებისთვის და 634 ± 97 ნგ / მლ 60 წუთიანი ინფუზიებისთვის. მყარ მდგომარეობაში AUC0-12 სთ იყო 2349 ± 850 ნგ • სთ / მლ

ბიოტრანსფორმაცია

საშუალოდ, დადგენილია, რომ ტიგეციკლინის 20%-ზე ნაკლები მეტაბოლიზდება ექსკრეციამდე. ჯანმრთელ მამაკაც მოხალისეებში, 14C-ტიგიციკლინის გამოყენების შემდეგ, უცვლელი ტიგიციკლინი იყო პირველადი 14C-ნიშნული მასალა, რომელიც გამოვლინდა შარდში და განავალში, მაგრამ ასევე არსებობდა გლუკურონიდი, N-აცეტილ მეტაბოლიტი და ტიგეციკლინის ეპიმერი.

ადამიანის ღვიძლის მიკროსომების in vitro კვლევებში, მითითებულია, რომ ტიგეციკლინი არ აფერხებს მეტაბოლიზმს, რომელიც მედიატირებულია შემდეგი ციტოქრომ P450 (CYP) 6 იზოფორმით 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6 და 3A4. ამასთან, ტიგეციკლინმა არ აჩვენა NADPH-დამოკიდებულება CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6 და CYP3A ინჰიბირების მხრივ, რაც მიგვითითებს ამ CYP ფერმენტების მექანიზმზე დაფუძნებულ ინჰიბირებაზე.

ელიმინაცია

14C-ტიგეციკლინის გამოყენების შემდეგ განავლის და შარდში მთლიანი რადიაქტივობის აღდგენა მიუთითებს იმაზე, რომ დოზის 59% გამოიყოფა ბილიარული /ფეკალური ექსკრეციით, ხოლო 33% გამოიყოფა შარდში.

საერთო ჯამში, ტიგეციკლინისთვის ელიმინაციის ძირითადი გზა არის უცვლელი ტიგეციკლინის ბილიარული ექსკრეცია.

უცვლელი ტიგეციკლინის გლუკურონიდაცია და თირკმლის ექსკრეცია მეორეხარისხოვანი გზაა.

ტიგეციკლინის ტოტალური კლირენსი ინტრავენური ინფუზიის შემდეგ არის 24 ლ / სთ. თირკმლის კლირენსი შეადგენს მთლიანი კლირენსის დაახლოებით 13%-ს. ტიგეციკლინი გვიჩვენებს შრატში პოლიექსპონენციურ ელიმინაციას შრატში საშუალო ტერმინალური ელიმინაციის ნახევარგამოყოფის შემდეგ 42 საათის მრავალჯერადი დოზით, თუმცა არსებობს ინდივიდებს შორის მაღალი ცვალებადობა.

In vitro კვლევები Caco-2 უჯრედების გამოყენებით, აჩვენებს, რომ ტიგეციკლინი არ აინჰიბირებს დიგოქსინის ნაკადს, რაც მიუთთებს, რომ ტიგეციკლინი არ არის P-გლიკოპროტეინის(P-gp) ინჰიბიტორი. in vitro ინფორმაცია შეთავსებადია ტიგეციკლინის ეფექტის არ არსებობასთან დიგოქსინის კლირენსზე, რაც აღინიშნა in vivo პრეპარტის ურთიერთქმედების კვლევაში (იხ. პარაგრაფი ურთიერთქმედება).

ტიგეციკლინი არის P-gp სუბსტრატი in vitro კვლევის საფუძველზე, უჯრედების ხაზის გამოყენებით, რომლებიც ახდენს P-gp ჭარბ ექსპრესიას. P-gp-მედიატირებული ტრანსპორტის პოტენციური წვლილი ტიგეციკლინის in vivo განაწილებაში ჯერ ცნობილი არ არის. P-gp ინჰიბიტორების (მაგ., კეტოკონაზოლი ან ციკლოსპორინი) ან P-gp ინდუქტორების ერთად გამოყენება (მაგ., რიფამპიცინი) შეიძლება მოქმედებდეს ტიგეციკლინის ფარმაკოკინეტიკაზე.

განსაკუთრებული პოპულაციები

ღვიძლის დაზიანება

ტიგეციკლინის ერთჯერადი დონის ფარმაკოკინეტიკური განაწილება არ შეცვლილა პაციენტებში, ღვიძლის მსუბუქი უკმარისობით. ამასთან, ტიგეციკლინის სისტემური კლირენსი შემცირდა 25% და 55%-ით, ხოლო ტიგეციკლინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი გახანგრძლივდა 23%-ით და 43%-ით პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ღვიძლის ზომიერი ან მძიმე უკმარისობა (ჩაილდ პიუ B და C), შესაბამისად (იხ. პარაგრაფი თერაპიული. ჩვენება).

თირკმლის დაზიანება

ტიგეციკლინის ერთჯერადი დოზის ფარმაკოკინეტიკური განაწილება არ შეცვლილა თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი <30 მლ / წთ, n = 6). თირკმლის მწვავე უკმარისობის დროს, AUC იყო 30%-ით უფრო მარალი ვიდრე თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებშ.

ხანდაზმული პოპულაცია

ფარმაკოკინეტიკის საერთო განსხვავებები ჯანმრთელ ხანდაზმულ და ახალგაზრდა სუბიექტებს შორის არ დაფიქსირებულა (იხ. პარაგრაფი თერაპიული ჩვენებები).

პედიატრული პოპულაცია

ტიგეციკლინის ფარმაკოკინეტიკა გამოიკვლიეს ორ კვლევაში. პირველ კვლევაში ჩართული იყო 8-16 წლის ასაკის ბავშვები (n=24), რომლებმაც მიიღეს ტიგეციკლინის ერთჯერადი დოზები (0,5, 1, ან 2 მგ / კგ, მაქსიმალური დოზით 50 მგ, 100 მგ და 150 მგ, შესაბამისად) ინტრავენურად, 30 წუთის განმავლობაში. მეორე კვლევა ჩატარდა 8-დან 11 წლამდე ასაკის ბავშვებში, რომლებმაც მიიღეს ტიგეციკლინის მრავალჯერადი დოზა (0.75, 1, ან 1.25 მგ / კგ მაქსიმალურ დოზამდე 50 მგ) ყოველ 12 საათში, ინტრავენურად, 30 წუთის განმავლობაში. ამ კვლევებში დატვირთვის დოზა არ იქნა გამოყენებული. ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები მოცემულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში.

დოზა ნორმალიზებული 1მგ/კგ მდე საშუალო ± SD ტიგეციკლინის Cmax და AUC ბავშვებში

ასაკი (წელი)

N

Cmax (ნგ/მლ)

AUC (ნგ•სთ/მლ)*

ერთჯერადი დოზა

8 – 11

8

3881 ± 6637

4034 ± 2874

12 - 16

16

8508 ± 11433

7026 ± 4088

მრავლობითი დოზა

8 - 11

42

1911 ± 3032

2404 ± 1000

  • ერთჯერადი დოზა AUC0-∞, მრავლობითი დოზა AUC0-12სთ

სამიზნე AUC0-12სთ მოზრდილებში რეკომენდებული - 100მგ დატვირთვის დოზის და 12 საათში ერთხელ 50მგ დოზის დროს იყო დაახლოებით 2500 ნგ•სთ/მლ.

ორივე კვლევის შედეგად მიღებულმა მოსახლეობის PK ანალიზმა სხეულის წონა დაასახელა, როგორც 8 წელზე და უფროსი ასაკის ბავშვებში, ტიგენციკლინის კლირენსის კოვორიატი. დოზირების რეჟიმი 1.2 მგ / კგ ტიგეციკლინის ყოველ 12 საათში (მაქსიმალური დოზა 50 მგ ყოველ 12 საათში) ბავშვებისთვის 8-დან 12 წლამდე ასაკისა და 50 მგ-დან 12 საათში 12-დან 18 წლამდე მოზარდებში. გამოიწვევს ექსპოზიციის შედარებას, ვიდრე მოზრდილებში დაფიქსირებულ დოზირებულ მკურნალობასთან დაფიქსირებულ პაციენტებში.

ორივე კვლევის შედეგად მიღებულმა მოსახლეობის PK ანალიზმა განსაზღვრა სხეულის წონა თანავარიანტის სახით, ტიგეციკლინისკლირენსისა 8 წელზე და უფროსი ასაკის ბავშვებში. დოზირების რეჟიმი 1.2 მგ / კგ ტიგეციკლინი 12 საათში ერთხელ ი (მაქსიმალური დოზა 50 მგ 12 საათში ერთხელ) 8-<12 წლის ბავშვებში და 50მგ 12 საათში ერტხელ 12-<18 წლის მოზარდებში სავარაუდოდ იწვევდა შედარებად ექსპოზიციას მოზრდილებთან შედარებით, დოზირების დამტკიცებული რეჟიმისას.

ამ კვლევებში მოზრდილ პაციენტებზე მაღალი Cmax მაჩვენებლები აღინიშნა რამდნიმე ბავშვში. შედეგად ყურადღება უნდა მიექცეს ბავშვებსა და მოზარდებში ტიგეციკლინის ინფუზიის სისწრაფეს.

სქესი

მამაკაცებში და ქალებში არ აღინიშნა ტიგეციკლინის კლირენსის კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება. AUC 20%-ით მაღალი იყო ქალებში მამაკაცებთან შედარებით.

რასა

რასის მიხედვით ტიგეციკლინის კლირენსის განსხვავება არ აღინიშნა.

წონა

კლირენსი, წონით-ნორმალიზებული კლირენსი და AUC, მნიშვნელოვნად არ განსხვავდებოდა სხვადასხვა წონის პაციენტებში, ≥ 125კგ ჩათვლით. AUC 25%-ით დაბალი იყო ≥ 125 კგ წონის პაციენტებშ. 140კგ და მეტი წონის პაციენტების მონაცემები არ არსებობს.

თერაპიული ჩვენება

ტიგეციკლინი ნაჩვენებია მოზრდილების და 8 წლის ასაკიდან ბავშვების მკურნალობისთვის, შემდეგი ინფექციების დროს (იხ. პარაგრაფი „განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“ და „ფარმაკოდინამიკური მახასიათებლები“):

კანის და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციები (cSSTI), დიაბეტური ტერფის ინფექციების გარდა (იხ. პარაგრაფი „განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“ )

გართულებული ინტრა-აბდომინალური ინფექციები (cIAI).

ტიგეციკლინი უნდა გაოიყენონ მხოლოდ იმ სიტუაციებში, როდესაც სხვა ალტერნატიული ანტიბიოტიკები არ გამოდგება (იხ. პარაგრაფი „განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“ და „ფარმაკოდინამიკური მახასიათებლები“):

ყურადღება უნდა მიექცეს ანტიბაქტერიული აგენტების გამოყენების შესაბამის ადგილობრივ გაიდლიანს.

მიღების წესი და დოზირება

მოზრდილები

მოზრდილებში რეკომენდებულია 100 მგ საწყისი დოზა, რასაც მოჰყვება 50 მგ-ის შეყვანა ყოველ 12 საათში, 5-დან 14 დღის განმავლობაში.

თერაპიის ხანგრძლივობა უნდა განისაზღვროს ინფექციის სიმძიმის, კოლალოზაციის და პაციენტის კლინიკური პასუხის მიხედვით.

ბავშვები და მოზარდები (8 - 17 წლის)

ტიგეციკლინი გამოიყენება მხოლოდ 8 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტების სამკურნალოდ, ინფექციური დაავადებების მენეჯმენტში, შესაბამისი გამოცდილების მქონე ექიმთან კონსულტაციის შემდეგ.

8-<12 წლის ბავშვები: 1.2 მგ / კგ ტიგეციკლინი ყოველ 12 საათში ინტრავენურად მაქსიმალური დოზით 50 მგ ყოველ 12 საათში 5- 14 დღის განმავლობაში.

მოზარდები 12-18 წლის ასაკშ: 50 მგ ტიგეციკლინი ყოველ 12 საათში 5- 14 დღის განმავლობაში.

ხანდაზმული პოპულაცია

ხანდაზმულ პაციენტებში დოზის ცვლილება აუცილებელი არ არის (იხ. პარაგრაფი „ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები“).

ღვიძლის დაზიანება

პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობით (ჩაილდ პიუ A და B) დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

პაციენტებში (მათ შორის პედიატრიაში) ღვიძლის მძიმე უკმარისობით (ჩაილდ პიუ C), ტიგეციკლინის დოზა უნდა შემცირდეს 50%-ით. მოზრდილების დოზა უნდა შემცირდეს 25 მგ-მდე ყოველ 12 საათში, 100 მგ დატვირთვის დოზის მიღებიდან. ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (ჩაილდ პიუ C) საჭიროა სიფრთხილე და მკურნალობის პასუხის მონიტორინგი (იხ. პარაგრაფი "განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“ და "ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები“).

თირკმლის დაზიანება

თირკმლის უკმარისბით დაავადებულ ან ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში დოზის ცვლილება აუცილებელი არ არის (იხ. პარაგრაფი „ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები“).

პედიატრული პოპულაცია

ტიგეციკლინის უსაფრთხოება და ეფექტურობა 8 წლამდე ასაკის ბავშვებში დადგენილი არ არის. მონაცემები არ არის. ტიგეციკლინი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ 8 წლამდე ასაკის ბავშვებში კბილების დისკოლორაციის გამო (იხ. პარაგრაფი (იხ. პარაგრაფი "განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“ და "ფარმაკოდინამიკური მახასიათებლები“).

გამოყენების მეთოდი:

ტიგეციკლინი ინიშნება მხოლოდ ინტრავენური ინფუზიით 30-60 წუთის განმავლობაში (იხ. პარაგრაფი "განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“). პედიატრიულ პაციენტებში ტიგეციკლინის მიღება სასურველია 60 წუთიანი ინფუზიის სახით (იხ. პარაგრაფი "განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“).

ფხვნილი უნდა განზავდეს 5.3 მლ ნატრიუმის ქლორიდის 9მგ / მლ (0.9%) ხსნარით, დექსტროზას 50მგ / მლ (5%) საინექციო ხსნარით ან რინგერ ლაქტატის საინექციო ხსნარით. ტიგეციკლინის 10 მგ / მლ კონცენტრაციის მისაღწევად. ფლაკონი ნაზად უნდა გადააბრუნონ სანამ არ გაიხსნება სამედიფინო პროდუქტი. ამის შემდეგ, განზავებული ხსნარის 5 მლ დაუყოვნებლივ უნდა გამოიღონ ფლაკონიდან და დაუმატონ 100 მლ ინტრავენურ საინფუზიო ტომარას ან სხვა შესაფერის საინფუზიო კონტეინერს (მაგ., შუშის ფლაკონი).

100 მგ დოზისთვის, განაზავეთ ორი ფლაკონის გამოყენებით 100 მლ ინტრავენურ ფლაკონში ან სხვა შესაბამის საინფუზიო კონტეინერში (მაგ., შუშის ფლაკონი). შენიშვნა: ფლაკონი შეიცავს 6% ნაჭარბს. ამრიგად, აღდგენილი ხსნარის 5% არის 50მგ აქტიური ნივთიერების ექვივალენტური.

აღდგენილი ხსნარი უნდა იყოს ყვითელი-ნარინჯისფერი; თუ ასე არ არის, ხსნარი უნდა განადგურდეს. პარენტერალური პროდუქტები ვიზუალურად უნდა შემოწმდეს მყარი ნაწილაკების ან დისკოლორაციის გამოსავლენად (მაგ., მწვანე ან შავი) გამოყენებამდე.

ტიგეციკლინი უნდა შეიყვანონ ინტრავენურად, Y-გადამყვანის სპეციალური ხაზით. თუ იგივე ინტრავენური ხაზი გამოიყენება რამდენიმე აქტიური ნივთიერების თანმიმდევრული ინფუზიისთვის, ხაზი უნდა ჩაირეცხოს ტიგეციკლინის ინფუზიამდე და მის შემდეგ, ან ნატრიუმის ქლორიდით 9მგ / მლ (0.9%) საინექციო ხსნარით ან დექსტროზის 50მგ / მლ (5%) საინექციო ხსნარით. ინექცია უნდა გაკეთდეს საინფუზიო ხსნარით, რომელიც შეთავსებადია ტიგეციკლინთან და ამ საერთო ხაზის მეშვეობით შესაყვან ნებისმიერ სხვა სამკურნალო პროდუქტთან (იხ. პარაგრაფი „შეუთავსებლობა“).

ეს სამკურნალო პრეპარატი განკუთვნილია მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისთვის; ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო პრეპარატი ან ნარჩენი ნივთიერება უნდა განადგურდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.

შეთავსებადი ინტრავენური ხსნარებია: ნატრიუმის ქლორიდი 9მგ / მლ (0.9%) საინექციო ხსნარი, დექსტროზას 50 მგ / მლ (5%) საინექციო ხსნარი და რინგერ ლაქტატის საინექციო ხსნარი.

უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან შემავსებლების მიმართ, რომლებიც ჩამოთვლილია პარაგრაფში „შემადგენლობა“

ტეტრაციკლინური ანტიბიოტიკებისადმი ჰიპერმგრძნობელობის მქონე პაციეტნტები შეიძლება ჰიპერმგრძნობიარე იყვნენ ტიგეციკლინის მიმათ.

სიფრთხილის ზომები

კლინიკურ კვლევებში კანის და რბილი ქსოვილების გართულებებში (cSSTI), გართულებული ინტრააბდომინალური ინფექციების (CIAI), დიაბეტური ტერფის ინფექციების, ნოზოკომიური პნევმონიის და რეზისტენტული პათოგენების კვლევებში, ტიგეციკლინის მკურნალობისას, დაფიქსირებულია სიკვდილიანობის უფრო მაღალი მაჩვენებელი. შედარებით მკურნალობასთან შედარებით. ამ აღმოჩენების მიზეზები უცნობია, მაგრამ არ შეიძლება გამოირიცხოს უფრო დაბალი ეფექტურობა და უსაფრთხოება ვიდრე შესადარებელი კვლევისას.

სუპერინფექცია

კლინიკურ კვლევებში, CIAI პაციენტებში, ქირურგიული ჭრილობის შეფერხებული შეხორცება ასოცირდება სუპერინფექციასთან. პაციენტში, რომელსაც აღენიშნება ვითარდება დაქვეითებული შეხორცება უნდა ჩატარდეს სუპერინფექციის გამოვლენის მონიტორინგი (იხ. პარაგრაფი "არასასურველი ეფექტები“).

პაციენტები, რომლებსაც აღენიშნებათ სუპერინფექციები, კერძოდ ნოზოკომიური პნევმონია, ასოცირდება ცუდ გამოსავალთან. პაციენტები ფრთხილად უნდა აკონტროლონ სუპერინფექციის განვითარების გამოვლენის მიზნით. თუ cSSTI ან cIA გარდა იდნეტიფიცირებულია ინფექციის ხხვა ფოკუსი ტიგეციკლინ რომფარმით თერაპიის დაწყების შემდეგ, გათვალისწინებული უნდა იქნას ალტერნატიული ანტიბაქტერიული თერაპიია, რომელის ეფექტურობაც გამოვლენილია სპეციფიური ტიპის ინფექციების მკურნალობისას.

ანაფილაქსია

პოტენციურად სიცოცხლისათვის საშიში ანაფილაქსია/ანაფილაქტოიდური რეაქციები, დაფიქსირდა ტიგეციკლინის გამოყენებისას (იხ. პარაგრაფი „უკუჩვენება“ და „არასასურველი ეფექტები“).

ღვიძლის უკმარისობა

ღვიძლის დაზიანების შემთხვევები ძირითადად ქოლესტაზური გამოვლენით, აღინიშნება პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ტიგეციკლინს ფატალური გამოსავლის მქონე ღვიძლის უკმარისობის ჩათვლით. მიუხედავად იმისა, რომ ღვიძლის უკმარისობა შეიძლება განვითარდეს პაციენტებში, რომლებსაც მკურნალობდნენ ტიგეციკლინით, თანმხლები დაავადების ან მედიკამენტების გამო, უნდა გაითვალისწინონ ტიგეციკლინის შესაძლო წვლილი (იხ .პარაგრაფი „არასასურველი ეფექტები“).

ტეტრაციკლინის კლასის ანტიბიოტიკები

გლიცილციკლინის კლასის ანტიბიოტიკები სტრუქტურულად ჰგავს ტეტრაციკლინის კლასის ანტიბიოტიკებს. ტიგეციკლინს შეიძლება ჰქონდეს გვერდითი რეაქციები, რომლებიც მსგავსია ტეტრაციკლინის კლასის ანტიბიოტიკების. ამგვარი რეაქციები შეიძლება შეიცავდეს ფოტომგრძნობელობას, ტვინის ფსევდოსიმსივნეს, პანკრეატიტს და ანაბოლური მოქმედების საწინააღმდეგო მოქმედებას, რამაც გამოიწვია BUN მომატება აზოტემია, აციდოზი და ჰიპერფოსფატემიემია (იხ .პარაგრაფი „არასასურველი ეფექტები“).

პანკრეატიტი

მწვავე პანკრეატიტი, რომელიც შეიძლება სერიოზული იყოს, განვითარდა (სიხშირე: ნაკლებად ხშირი) ტიგეციკლინით მკურნალობისას. (იხ .პარაგრაფი „არასასურველი ეფექტები“). მწვავე პანკრეატიტის დიაგნოზი უნდა ივარაუდონ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ტიკეგლიცინს და რომლებსაც განუვითარდებათ კლინიკური სიმპტომები, ნიშნები ან ლაბორატორიული დარღვევები, რომლებიც მწვავე პანკრეატიტის ნიშანია. დაფიქსირებული შემთხვევების უმეტესობა განვითარდა მინიმუმ ერთი კვირის მკურნალობის შემდეგ. დაფიქსირდა შემთხვევები პაციენტებში, პანკრეატიტისთვის ცნობილი რისკ-ფაქტორების გარეშე. ჩვეულებრივ, პაციენტებში მდგომარეობა უმჯობესდება ტიგეციკლინის შეწყვეტის შემდეგ. ყურადღება უნდა მიექცეს ტიგეციკლინით მკურნალობის შეწყვეტას პანკრეატიტზე ეჭვის შემთხვევაში.

თანმხლები დაავადება

ტიგეციკლინის გამოყენების გამოცდილება მწვავე თანმხლები დაავადებების მქონე პაციენტების ინფექციების სამკურნალოდ, შეზღუდულია.

CSSTI-ს კლინიკურ კვლევებში, ინფექციის ყველაზე გავრცელებული ტიპი ტიგეციკლინით ნამკურნალებ პაციენტებში იყო ფლეგმონა (58.6%), რასაც მოჰყვა დიდი აბსცესები (24.9%). პაციენტები, რომლებსაც აქვთ მძიმე თანმხლები დაავადება, მაგალითად, იმუნოკომპრომისული პაციენტები, პაციენტები, რომლებსაც აქვთ ნაწოლის წყლულოვანი ინფექცია, ან პაციენტები, რომლებსაც ჰქონდათ ინფექცია, რომელიც მკურნალობას 14 დღეზე დიდხანს საჭიროებდა (მაგალითად, მანეკროზებელი ფასციიტი) ჩართული არ იყვნენ. პაციენტთა შეზღუდული რაოდენობა იყო ჩართული ისეთი თანმხლები დაავადებებით, როგორიცაა დიაბეტი (25.8%), პერიფერიული სისხლძარღვთა დაავადება (10.4%), ინტრავენური წამლის ბოროტად გამოყენება (4.0%) და აივ-პოზიტიური ინფექცია (1.2%). შეზღუდული გამოცდილება ასევე არსებობს ბაქტერიემიის მქონე პაციენტებში (3.4%).

აქედან გამომინარე ასეთი პაციენტების მკურნალობის დროს სიფრთხილეა საჭირო. დიაბეტური ტერფის ინფექციის მქონე პაციენტებში ჩატარებული მასშტაბური კვლევის შედეგებმა აჩვენა, რომ ტიგეციკლინი ნაკლებად ეფექტურია ვიდრე შესადარებელი პრეპარატი, შესაბამისად, ის არ არის რეკომენდებული ამ პაციენტებში გამოყენებისთვის (იხ. პარაგრაფი "თერაპიული ჩვენება“).

CIAI-ს კლინიკურ კვლევებში, ტიგეციკლინით ნამკურნალებ პაციენტებში ყველაზე გავრცელებული ინფექცია იყო მწვავე აპენდიციტი (50.3%), რასაც მოჰყვა სხვა დიაგნოზები, რომლებიც ნაკლებად გავრცელებულია, მაგალითად, გართულებული ქოლეცისტიტი (9.6%), ნაწლავის პერფორაცია (9.6%), ინტრა-აბდომინური აბსცესი (8.7%), კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულის პერფორაცია (8.3%), პერიტონიტი (6.2%) და გართულებული დივერტიკულიტი (6.0%). ამ პაციენტთაგან 77.8%–ს აღენიშნებოდა ქირურგიულად აშკარა პერიტონიტი. შეზღუდული იყო მწვავე თანმხლები დაავადებების მქონე პაციენტების რაოდენობა, როგორიცაა იმუნოკომპრომისული პაციენტები, APACHE II ქულების მქონე პაციენტები >15 (3.3%), ან ქირურგიულად აშკარა მრავლობითი ინტრააბდომინალური აბსცესები (11.4%). შეზღუდული გამოცდილება არსებობს ასევე თანმხლები ბაქტერიემიის მქონე პაციენტებში (5.6%). ამიტომ, ასეთი პაციენტების მკურნალობის დროს სიფრთხილეა საჭირო.

ყურადღება უნდა მიექცეს კომბინირებული ანტიბაქტერიული თერაპიის გამოყენებას, როდესაც ტიგეციკლინი უნდა დაინიშნოს მძიმედ დაავადებულ პაციენტებთან, რომლებშიც CIAI მეორადია და აღინიშნება კლინიკურად აშკარა ნაწლავის პერფორაცია, ან პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ სეფსისითან სეპტიური შოკი (იხ. პარაგრაფი "არასასურველი ეფექტები").

ტიგეციკლინის ფარმაკოკინეტიკაში ქოლესტაზის ეფექტი სათანადოდ არ არის დადგენილი. ბილიარული ექსკრეცია შეადგენს ტიგეციკლინის მთლიანი ექსკრეციის დაახლოებით 50% -ს. ამიტომ, პაციენტებში, რომლებსაც ქოლესტაზი აქვთ, საჭიროა ინტენსიური მონიტორინგი.

პროთრომბინის დრო ან სხვა შესაფერისი ანტიკოაგულაციის ტესტი უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტების მონიტორინგისთვის, თუ ტიგეციკლინი ინიშნება ანტიკოაგულანტებთან ერთად (იხ. პარაგრაფი "ურთიერთქმედება სხვა სამედიცინო პროდუქტებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები").

ფსევდომემბრანული კოლიტი აღწერილია თითქმის ყველა ანტიბაქტერიულ აგენტთან და შეიძლება მერყეობდეს მსუბუქიდან სიცოცხლისათვის საშიშამდე. აქედან გამომდინარე, მნიშვნელოვანია ამ დიაგნოზის გათვალისწინება იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ დიარეა, ნებისმიერი ანტიბაქტერიული აგენტის მიღებისას ან მის შემდგომ პერიოდში (იხ. პარაგრაფი "არასასურველი ეფექტები“).

ტიგეციკლინის გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს არა-მგრძნობიარე ორგანიზმების ჭარბი ზრდა, სოკოს ჩათვლით (იხ. პარაგრაფი „არასასურველი ეფექტები“).

ვირთაგვებში ტიგეციკლინის კვლევის შედეგებმა გამოავლინა ძვლის დისკოლორაცია. ტიგეციკლინი შეიძლება დაკავშირებული იყოს კბილების პერმანენტულ დისკოლორაციასთნ, ადამიანებში კბილების განვითარების დროს გამოყენებისას (იხ. პარაგრაფი „არასასურველი ეფექტები“).

პედიატრული პოპულაცია

8 წლის და უფროსი ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში ინფექციების სამკურნალოდ ტიგეციკლინის გამოყენების კლინიკური გამოცდილება ძალიან შეზღუდულია (იხილეთ ნაწილები „არასასურველი მოვლენები“ და „ფარმაკოდინამიკური თვისებები“). შესაბამისად, ბავშვებში გამოყენება უნდა შემოიფარგლოს იმ კლინიკური სიტუაციებით, როდესაც ალტერნატიული ანტიბაქტერიული თერაპია არ არსებობს.

გულისრევა და ღებინება ძალიან გავრცელებული გვერდითი მოვლენებია ბავშვებსა და მოზარდებში (იხილეთ ნაწილი „არასასურველი მოვლენები“). ყურადღება უნდა მიექცეს შესაძლო დეჰიდრატაციას. პედიატრიულ პაციენტებში ტიგეციკლინი სასურველია შეიყვანონ 60 წუთიანი ინფუზით.

მუცლის ტკივილი ხშირად აღინიშნება ბავშვებში, როგორც მოზრდილებში. მუცლის ტკივილი შეიძლება მიუთითებდეს პანკრეატიტზე. თუ პანკრეატიტი განვითარდება, ტიგეციკლინით მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

ღვიძლის ფუნქციური ტესტები, კოაგულაციის პარამეტრები, ჰემატოლოგიური პარამეტრები, ამილაზა და ლიპაზა უნდა გაკონტროლდეს ტიგეციკლინით მკურნალობის დაწყებამდე და რეგულარულად მკურნალობის დროს.

ტიგეციკლინი არ უნდა იქნას გამოყენებული 8 წლამდე ასაკის ბავშვებში, ამ ასაკობრივ ჯგუფში უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის მონაცემების ნაკლებობის გამო და იმის გამო, რომ ტიგეციკლინმა შეიძლება გამოიწვიოს კბილების მუდმივი ფერის შეცვლა (იხილეთ ნაწილები „დოზირება და მიღების წესი“ და „არასასურველი მოვლენები“).

ეფექტი ავტომობილის მართვის და მექანიზმების გამოყენების უნარზე

შეიძლება განვითარდეს თავბრუსხვევა და ამან შეიძლება გავლენა იქონიოს ავტომობილის მართვაზე და მექანიზმებთან მუშაობაზე (იხ. პარაგრაფი "არასასურველი ეფექტები“).

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარდა მხოლოდ მოზრდილებში.

ჯანმრთელ სუბიექტებში ტიგეციკლინის და ვარფარინის (25 მგ ერთჯერადი დოზა) ერთდროულმა მიღებამ გამოიწვია R-ვარფარინისა და S-ვარფარინის კლირენსის შემცირება 40% და 23% -ით, ხოლო AUC–ს ზრდა 68% და 29%-ით. ამ ურთიერთქმედების მექანიზმი ჯერ კიდევ არ არის განმარტებული. არსებული მონაცემები არ მიუთითებს, რომ ამ ურთიერთქმედებამ შეიძლება გამოიწვიოს INR მნიშვნელოვანი ცვლილებები. თუმცა იმის გამო, რომ ტიგეციკლინმა შეიძლება გაახანგრძლივოს როგორც პროთრომბინის დრო (PT), ასევე გააქტიურებული ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დრო (aPTT), საჭიროა შესაბამისი კოაგულაციის ტესტების ინტენსიური მონიტორინგი, როდესაც ტიგეციკლინი გამოიყენება ანტიკოაგულანტებთან ერთად (იხ. პარაგრაფი "განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“). ვარფარინი გავლენას არ ახდენდა ტიგეციკლინის ფარმაკოკინეტიკურ პროფილზე.

ტიგეციკლინი ექსტენსიურად არ მეტაბოლიზდება. ამრიგად, ტიგეციკლინის კლირენსის შეცვლა არ არის მოსალოდნელი აქტიური ნივთიერებებით, რომლებიც აინჰიბირებენ ან აინდუცირებენ CYP450 იზოფორმების მოქმედებას. In vitro, ტიგეციკლინი არც კონკურენტული ინჰიბიტორია და არც CYP450 ფერმენტების შეუქცევადი ინჰიბიტორი (იხ. განყოფილება "ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები").

რეკომენდებული დოზით ტიგეციკლინი არ მოქმედებს ჯანმრთელ მოზრდილებში შეწოვის სიჩქარეზე ან მასშტაბზე, ან დიგოქსინის კლირენსზე (0.5 მგ, რასაც მოჰყვა 0.25 მგ დღე-ღამეში). დიგოქსინმა გავლენა არ მოახდინა ტიგეციკლინის ფარმაკოკინეტიკურ პროფილზე. ამიტომ დოზის კორექცია საჭირო არ არის, როდესაც ტიგეციკლინი ინიშნება დიგოქსინთან ერთად.

In vitro კვლევებში, ანტაგონიზმი არ დაფიქსირებულა ტიგეციკლინს და სხვა ხშირად გამოყენებულ ანტიბიოტიკებს შორის.

ანტიბიოტიკების ორალური კონტრაცეპტივებთან ერთად გამოყენებამ შეიძლება დააქვეითოს ამ უკანასკნელის ეფექტურობა.

in vitro კვლევის საფუძველზე ტიგეციკლინი არის Pgp სუბსტრატი. P-gp ინჰიბიტორების (მაგ., კეტოკონაზოლი ან ციკლოსპორინი) ან P-gp ინდუქტორების (მაგ., რიფამპიცინი) მიღება შეიძება მოქმედებდეს ტიგეციკლინის ფარმაკოკინეტიკაზე (იხ. პარაგრაფი „ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები“).

ორსულობა და ძუძუთი კვება

ორსულ ქალებში ტიგეციკლინის გამოყენების მონაცემები არ არსებობს ან შეზღუდულია. ცხოველებში ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა. ადამიანის პოტენციური რისკი უცნობია. როგორც ცნობილია ტეტრაციკლინის კლასის ანტიბიოტიკების შემთხვევაში, ტიგეციკლინმა შეიძლება გამოიწვიოს აგრეთვე მუდმივი სტომატოლოგიური დეფექტები (გაუფერულება და მინანქრის დეფექტები) და ნაყოფებში გაძვალების პროცესების შეფერხება, გესტაციის ბოლო ნახევრის პერიოდში საშვილოსნოში ექსპოზიციისას და რვა წლამდე ასაკის ბავშვებში, კალციუმის მაღალი შემცველობით ქსოვილების გამდიდრების და კალციუმის ქელატის კომპლექსების ფორმირების გამო (იხ. პარაგრაფი „განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“). ტიგეციკლინი არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს, თუ ქალის კლინიკური მდგომარეობა არ მოითხოვს ამას.

ლაქტაცია

უცნობია გამოიყოფა თუ არა ტიგეციკლინი / მეტაბოლიტები ადამიანის ლაქტატში. ცხოველებში არსებული ფარმაკოდინამიკური / ტოქსიკოლოგიური მონაცემებით ნაჩვენებია რძეში ტიგეციკლინის/მეტაბოლიტების ექსკრეცია. ახალშობილის/ჩვილის საფრთხის გამორიცხვა არ შეიძლება. უნდა მიიღონ ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან ტიგეციკლინით თერაპიის მოხსნის/თავის შეკავების გადაწყვეტილება, უნდა გაითვალისწინონ ბავშვისთვის ძუძუთი კვების და ქალისთვის თერაპიის სარგებელი.

ფერტილობა

ტიგეციკლინმა არ იმოქმედა ვირთაგვების შეწყვილებაზე და ფერტილობაზე, ექსპოზიციისას, რომელიც 4.7-ჯერ აღემატება ადამიანის სადღეღამისო დოზას, AUC საფუძველზე. მდედრ ვირთაგვებში არ აღინიშნა ნაერთთან დაკავშირებული ეფექტები, საკვერცხეებზე ან კვერცხუჯრედის ციკლზე, ექსპოზიციისას, რომელიც 4.7-ჯერ აღემატება ადამიანის სადღეღამისო დოზას, AUC საფუძველზე.

გვერდითი მოვლენები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

cSSTI და cIAI პაციენტების საერთო რაოდენობა, რომლებიც ტიგეციკლინით მკურნალობდნენ მე-3 და მე-4 ფაზის კლინიკურ კვლევებში იყო 2,393.

კლინიკურ კვლევებში სამედიცინო პროდუქტთან დაკავშირებული, მკურნალბის დროს განვითარებული ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები იყო შექცევადი გულისრევა (21%) და ღებინება (13%), რომელიც ჩვეულებრივ ადრე ვითარდებოდა (მკურნალობის 1-2 დღეს) და ჩვეულებრივ იყო საშუალო ან მსუბუქი სიმძიმის.

ტიგეციკლინთან ერთად აღნიშნული გვერდითი რეაქციები, კლინიკური კლევების და პოსტ-მარკეტინგული გამოცდილების ჩათვლით, მოცემულია ქვემო ცხრილში.

გვერდითი რეაქციების ცხრილი

ორგანოთა სისტემის კლასი

ძალიან ხშირი

≥ 1/10

ხშირი

≥ 1/100 to < 1/10

ნაკლებად ხშირი

≥ 1/1,000 -

< 1/100

სიხშირე უცნობია (შეფასება შეუძლებელია ხელმისაწვდომი მონაცემებით)

ინფექციები და ინვაზიები

სეფსისი / სეპტიური შოკი,

პნევმონია, აბსცესი, ინფექციები

სისხლის და ლიმფური სსიტემის დარვევები

აქტივირებული ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დრო (aPTT), გახანგრძილვება, პროთრომბინის გახანგრძლივებული დრო

(

(PT)

თრომბოციტოპენია, გაზრდილი საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდება (INR)

ჰიპოფინრინოგენემია

იმუნური სისტემის დარღვევები

ანაფილაქსია / ანაფილაქტოიდური რეაქციები * (იხ. პარაგრაფი"უკუჩვენება" და

"განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის ")

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

ჰიპოგლიკემია

ჰიპოპროტეინემია

ნერვული სისტემის დარღვევები

თავბრუსხვევა

სისხლძარრვოვანი დარღვევები

ფლებიტი

თრომბოფლებიტი

გასტროინტესტინური დარღვევები

გულისრევა, ღებინება, დიარეა

მუცლის ტკივილი, დისპეფსია, ანორექსია

მწვავე პანკრეატიტი (იხ. პარაგრაფი"განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“)

ჰეპატობილიარული დარღვევები

შრატში ასპარტატ ამინტრანსფერაზას (AST) და ალანინ ამინოტრანსფერაზას (ALT) მომატება

ჰიპერბილირუბინემია

სიყვითლე, ღვიძლის დაზიანება, ძირითადად ქოლესტაზური

ღვიძლის უკმარისობა* (იხ. პარაგრაფი"განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“)

კანის და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

ქავილი, გამონაყარი

კანის მწვავე რეაქციები, მათ შორის სტივენს-ჯონსონი

სინდრომი*

ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობა შეყვანის ადგილას

დაქვეითებული შეხორცება, ინექციის ადგილის რეაქცია, თავის ტკივილი

ინექციის ადგილის ანთება, ინექციის ადგილის ტკივილი, ინექციის ადგილის შეშუპება, ინექციის ადგილის ფლებიტი

კვლევები

შრატში ამილაზას მომატება, სისხლში შარდოვანის აზოტის მომატება

(BUN)

  • ADR იდენტიფიცირებული პოსტ-მარკეტინგულად

შერჩეული გვერდითი რეაქციების აღწერა

ანტიბიოტიკების კლასის ეფექტები

ფსევდომემბრანული კოლიტი, რომელიც შეიძლება მერყეობდეს მსუბუქიდან სიცოცხლისთვის სახიფათომდე (იხ. პარაგრაფი "განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“)

არა-მგრძნობიარე ორგანიზმების ჭარბი ზრდა, სოკოს ჩათლით (იხ. პარაგრაფი "განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“)

ტეტრაციკლინების კლასის ეფექტები:

გლიცილციკლინის კლასის ანტიბიოტიკები სტრუქტურულად ჰგავს ტეტრაციკლინის კლასის ანტიბიოტიკებს. ტეტრაციკლინის კლასის არასასურველი რეაქციები შეიძლება შეიცავდეს ფოტომგრძნობელობას, ტვინის ფსევდოსიმსივნეს, პანკრეატიტს და ანტიანაბოლურ მოქმედებას, რამაც გამოიწვია BUN–ის მომატება, აზოტემია, აციდოზი და ჰიპერფოსფატემემია (იხ. პარაგრაფი "განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“)

ტიგეციკლინი შეიძლება დაკავშირებული იყოს კბილების პერმანენტულ დისკოლორაციასთნ, კბილების განვითარების დროს გამოყენებისას (იხ. პარაგრაფი"განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“)

მე–3 და მე–4 ფაზების cSSTI და CIAI კლინიკური კვლევებისას, ინფექციურ დაავადებებთან დაკავშირებული სერიოზული გვერდითი მოვლენები უფრო ხშირად გამოვლინდა ტიგეციკლინით მკურნალობის 7% -ში (შესადარებელთან შედარებით (5.1%). დაფიქსირდა სეფსისის / სეპტიკური შოკის მნიშვნელოვანი განსხვავებები ტიგეციკლინთან (2.2%) შესადარებელთან შედარებით (1.1%).

AST და ALT- ის დარღვევები ტიგეციკლინით ნამკურნალებ პაციენტებში უფრო ხშირად აღინიშნა თერაპიის შემდგომ პერიოდში ვიდრე შესადარებლით-ნამკურნალბე პაციენტებში, რაც უფრო ხშირი იყო თერაპიის დროს.

მე–3 და მე–4 ფაზების (cSSTI და cIAI) ყველა კვლევაში გარდაცვალება აღინიშნა 2.4% -ში (54/2216) პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს ტიგეციკლინი და 1.7% (37/2206) პაციენტებში, რომლებიც იღებენ აქტიურ შესადარებელ საშუალებებს.

პედიატრული პოპულაცია

უსაფრთხოების ძალიან შეზღუდული მონაცემები ხელმისაწვდომი იყო ორ PK კვლევაში(იხ. ნაწილი "ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები"). რაიმე ახალი ან მოულოდნელი უსაფრთხოების პრობლემები ტიგეციკლინის მიღებისას არ დაფიქსირებულა.

ღია, ერთჯერადი, აღმავალი დოზის PK კვლევაში, ტიგეციკლინის უსაფრთხოება გამოიკვლიეს 8-16 წლის 25 ბავშვში, რომლებიც ახლახანს გამოჯანმრთელდნენ ინფექციებისგან. ამ 25 სუბიექტში ტიგეციკლინის გვერდითი რეაქციის შედეგი იყო ზოგადად, მოზრდილებთან შეთავსებადი.

ტიგეციკლინის უსაფრთხოება ასევე გამოიკვლიეს ღია-ეტიკეტის, აღმავალ, მრავალჯერადი დოზის PK კვლევაში 8-დან 11 წლამდე ასაკის 58 ბავშვში, cSSTI (n = 15), CIAI (n = 24) ან საზოგადოებაში განვითარებული პნევმონიით (n = 19) ). ტიგეციკლინის გვერდითი რეაქციების პროფილი ამ 58 სუბიექტში ზოგადად მოზრდილების შეთავსებადი იყო გულისრევის გარდა (48.3%), ღებინება (46.6%) და შრატში მომატებული ლიპაზა (6.9%), რაც ბავშვებში უფრო დიდი სიხშირით გვხვდება. ვიდრე მოზრდილებში.

ჭარბი დოზა

ჭარბი დოზირების მკურნალობის შესახებ რაიმე კონკრეტული ინფორმაცია ხელმისაწვდომი არ არის. ტიგეციკლინი ინტრავენურად ერთჯერადი დოზით 300 მგ 60 წუთის განმავლობაში ჯანმრთელ მოხალისეებში, შეიძლება იწვევდეს გულისრევას და ღებინებას. ტიგეციკლინი ჰემოდიალიზით მნიშვნელოვანი რაოდნეობით არ გამოიყოფა.

შემადგენლობა

ყოველი ფლაკონი შეიცავს 50 მგ ტიგეციკლინს

განზავების შემდეგ 1მლ შეიცავს 10მგ ტიგეციკლინს

ფარმაცევტული ჯგუფი და ათქ კოდი

ანტიბაქტერიული საშუალებები სისტემური გამოყენებისთვის, ტეტრაციკლინები, ათქ კოდი: J01AA12.

ფარმაკოლოგიური მახასიათებლები

შენახვის პირობები

2 წელი.

აღდგენის და ფლაკონში ან სხვა საინფუზიო კონტეინერში (მაგ., შუშის ფლაკონი) განზავების შემდეგ, ტიგეციკლინი უნდა გამოიყენონ დაუყოვნებლივ.

მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით, პროდუქტი უნდა გამოიყენონ დაუყოვნებლივ.

თუ დაუყოვნებლივ გამოყენება არ ხდება, შენახვის დრო და პირობები მომხმარებლის პასუხისმგებლობაა.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II , გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

ლეგალური სტატუსი

სამედიცინო პროდუქტი გაიცემა რეცეპტით

მწარმოებლის დასახელება და მისამართი

S.C. Rompharm Company S.R.L.

Str. Eroilor 1А, Otopeni, 075100, Romania

ფარმაკოლოგიური თვისებები

მოქმედების მექანიზმი

ტიგენციკლინი, გლიცილციკლინური ანტიბიოტიკი, აფერხებს ცილის ტრანსლაციას ბაქტერიებში 30S რიბოსომურ სუბერთეულთან დაკავშრებით და ამინო-აცილ tRNA მოლეკულების შესვლის ბლოკირებით, რიბოსომის A უბანში. ეს ხელს უშლის ამინომჟავების ნარჩენების ინტეგრირებას პეპტიდების ჯაჭვებში.

ზოგადად, ტიგეციკლინი ითვლება ბაქტერიოსტატიკურად. ტიჰეციკლინის გამოყენებისას მინიმალური მაინჰიბირებელ კონცენტრაციაზე 4-ჯერ მეტი დონით (MIC), კოლონიების რაოდენობის 2-log შემცირება დაფიქსირდა Enterococcus spp., Staphylococcus aureus და Escherichia coli წინააღმდეგ.

რეზისტენტობის მექანიზმი

ტიგეციკლინს შეუძლია გადალახოს ტეტრაციკლინის წინააღმდეგობის ორი ძირითადი მექანიზმი, რიბოსომური დაცვა და ეფლუქსი. ნაჩვენებია ტიგეციკლინის და მინოციკლინისადმი რეზსიტენტული იზოლატების ჯვარედინი რეზსიტენტობა, Enterobacteriaceae-ებს შორის, მრავალი პრპარატისადმი რეზისტენტობის (MDR) ეფლუქსური ტუმბოების გამო. ტიგეციკლინს და ანტიბიოტიკების უმეტეს კლასებს შორის სამიზნეზე დაფუძნებული ჯვარედინი რეზისტენტობა არ არსებობს.

ტიგეციკლინი მგრძნობიარეა ქრომოსომულად კოდირებული მრავალი პრეპარატის ეფლუქსური ტუმბოების Proteeae და Pseudomonas aeruginosa მიმართ. Proteeae ოჯახის პათოგენები (Proteus spp., Providencia spp. და Morganella spp.), ზოგადად, ნაკლებად მგრძნობიარეა ტიგეციკლინის მიმართ, ვიდრე Enterobacteriaceae–ების სხვა წევრები. დაქვეითებული მგრძნობელობა ორივე ჯგუფში მიეკუთვნება არასპეციფიკური AcrAB მრავალი პრეპარატის ეფექტის ტუმბოს. Acinetobacter baumannii-ში დაქვეითებული მგრძნობელობა მიეკუთვნება AdeABC ეფლუქსური ტუმბოს ზედმეტად გამოხატვას.

საკვანძო წერტილები

ანტიმიკრობული მგრძნობელობის ტესტირების ევროპული კომიტეტის (EUCAST) მიერ დადგენილი მინიმალური მაინჰიბირებელი კონცენტრაციის (MIC) საკვანძო წერტილები შემდეგია:

Staphylococcus spp. S ≤ 0.5 მგ/ლ დაR > 0.5 მგ/ლ

Streptococcus spp. გარდა S. pneumoniae S ≤ 0.25 მგ/ლ და R > 0.5 მგ/ლ

Enterococcus spp. S ≤ 0.25 მგ/ლ და R > 0.5 მგ/ლ

Enterobacteriaceae S ≤ 1(^) მგ/ლ და R > 2 მგ/ლ

(^)ტიგეციკლინს აქვს in vitro დაქვეითებული აქტივობა Proteus, Providencia, და Morganella spp. წინააღმდეგ.

ანაერობული ბაქტერიებისთვის არსებობს პოლიმიკრობული ინტრააბდომინალური ინფექციების ეფექტურობის კლინიკური მტკიცებულებები, მაგრამ არ არსებობს კორელაცია MIC მნიშვნელობებს, PK / PD მონაცემებსა და კლინიკურ შედეგს შორის. ამრიგად, მგრძნობელობისტვის არ არის მოცემული რაიმე მნიშვნელოვანი წერტილი. უნდა აღინიშნოს, რომ MIC Bacteroides და Clostridium ორგანიზმების გვარებისთვის ფართოა და შეიძლება შეიცავდეს მაჩვენებლებს, რომლებიც აღემატება 2 მგ / ლ ტიგეციკლინს.

ემბრიოკოკების მიმართ არსებობს ტიგეციკლინის კლინიკური ეფექტურობის შეზღუდული მტკიცებულებები. ამასთან, პოლიმიკრობულმა ინტრააბდომინალურმა ინფექციებმა აჩვენა, ტიგეციკლინით მკურნალობაზე პასუხი კლინიკურ კვლევებში.

მგრძნობელობა

შეძენილი რეზისტენტობის პრევალენტობა შეიძლება განსხვავდებოდეს გეოგრაფიულად და შერჩეული სახეობებისთვის დროის მიხედვით, სასურველია ადგილობრივი რეზისტენტობის შესახებ ინფორმაციის მიღება, განსაკუთრებით მძიმე ინფექციების მკურნალობის დროს. აუცილებლობის შემთხვევაში, საჭიროა ექსპერტის რჩევა, როდესაც რეზისტენტობის ადგილობრივი პრევალენტობა ისეთია, რომ აგენტის სასარგებლო თვისებები, ყოველ შემთხვევაში, გარკვეული ტიპის ინფექციებში საეჭვოა.

პათოგენი

ხშირად მგრძნობიარე სახეობები

გრამ-დადებითი აერობები

Enterococcus spp.†

Staphylococcus aureus*

Staphylococcus epidermidis

Staphylococcus haemolyticus

Streptococcus agalactiae*

Streptococcus anginosus ჯგუფი* (მოიცავს S. anginosus, S. intermedius და S. constellatus)

Streptococcus pyogenes*

Viridans ჯგუფის streptococci

გრამ-ნეგატიური აერობები

Citrobacter freundii*

Citrobacter koseri

Escherichia coli*

Klebsiella oxytoca*

ანაერობები

Clostridium perfringens†

Peptostreptococcus spp.†

Prevotella spp.

სახეობები, რომელთა შეძენილი რეზისტენტობაც შეიძება პრობლემა იყოს

გრამ-უარყოფითი აერობები

Acinetobacter baumannii

Burkholderia cepacia

Enterobacter aerogenes

Enterobacter cloacae*

Klebsiella pneumoniae*

Morganella morganii

Proteus spp.

Providencia spp.

Serratia marcescens

Stenotrophomonas maltophilia

ანაერობები

Bacteroides fragilis group†

მემკვიდრულად რეზისტენტული ორგანიზმები

გრამ-უარყოფითი აერობები

Pseudomonas aeruginosa

  • აღნიშნავს სახეობებს რომელთა წინააღმდეგაც ითვლება, რომ მოქმედება დამაკმაყოფილებლად გამოვლენილია კლინიკურ კვლევებში.

† იხ. პარაგრაფი 5.1, საკვანძო წერტილები ზემოთ

გულის ელექტროფიზიოლოგია

ტიგეციკლინის 50 მგ ან 200 მგ ერთჯერადი ინტრავენური დოზის მნიშვნელოვანი გავლენა QTc ინტერვალზე არ გამოვლენილა, 46 ჯანმრთელ სუბიექტზე რანდომიზებულ, პლაცებო- და აქტიურად კონტროლირებად, ოთხ-ხაზიან, ჯვარედინ შესწავლაში

პედიატრული პოპულაცია

ღია, აღმავალი მულტი-დოზურ კვლევაში, 8-11 წლის 39 ბავშვი, რომელსაც აღენიშნებოდა cIAI ან cSSTI, იღებდა ტიგეციკლინს (0.75, 1, ან 1.25 მგ/კგ). ყველა პაციენტი იღებდა ტიგეციკლინს ი.ვ. მინიმუმ 3 მომევნო დღის განმავლობაში მაქსიმუმ 14 მომდევნო დღე, არსებობდა მეოთხე დღის შემდეგ ორალურ ანტიბიოტიკზე გადასვლის ვარიანტი.

კლინიკური გამოჯანმრთელება შეფასდა მკურნალობის ბოლო დოზის მიღების შემდეგ, მე-10 და 21-ე დღეს შორის. კლინიკური პასუხის შეჯამება

კლინიკური განკურნება შეფასდა მკურნალობის ბოლო დოზის მიღებიდან მე-10-დან 21-ე დღემდე. კლინიკური რეაგირების შედეგების შეჯამება მკურნალობისთვის განკუთვნილ პოპულაციის (MITT) შედეგებში, მოცემულია შემდეგ ცხრილში.

კლინიკური განკურნება, mITT პოპულაცია

  • 75 მგ/კგ

1 მგ/კგ

  • 25 მგ/კგ

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · სამედიცინო ინსტრუქცია

/ფურცელი-ჩანართი

სამედიცინო პროდქუტის დასახელება

ტიგეციკლინი რომფარმი

50მგ ფხვნილი საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად

საერთაშორისო არადაპატენტებული დასახელება

ტიგეციკლინი

ფარმაცევტული ფორმა

ფხვნილი საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად (საინფუზიო ფხვნილი)

ნარინჯისფერი ფხვნილი

შემადგენლობა

ყოველი ფლაკონი შეიცავს 50 მგ ტიგეციკლინს

განზავების შემდეგ 1მლ შეიცავს 10მგ ტიგეციკლინს

ფარმაცევტული ჯგუფი და ათქ კოდი

ანტიბაქტერიული საშუალებები სისტემური გამოყენებისთვის, ტეტრაციკლინები, ათქ კოდი: J01AA12.

ფარმაკოლოგიური მახასიათებლები

ფარმაკოდინამიკური მახასიათებლები

მოქმედების მექანიზმი

ტიგენციკლინი, გლიცილციკლინური ანტიბიოტიკი, აფერხებს ცილის ტრანსლაციას ბაქტერიებში 30S რიბოსომურ სუბერთეულთან დაკავშრებით და ამინო-აცილ tRNA მოლეკულების შესვლის ბლოკირებით, რიბოსომის A უბანში. ეს ხელს უშლის ამინომჟავების ნარჩენების ინტეგრირებას პეპტიდების ჯაჭვებში.

ზოგადად, ტიგეციკლინი ითვლება ბაქტერიოსტატიკურად. ტიჰეციკლინის გამოყენებისას მინიმალური მაინჰიბირებელ კონცენტრაციაზე 4-ჯერ მეტი დონით (MIC), კოლონიების რაოდენობის 2-log შემცირება დაფიქსირდა Enterococcus spp., Staphylococcus aureus და Escherichia coli წინააღმდეგ.

რეზისტენტობის მექანიზმი

ტიგეციკლინს შეუძლია გადალახოს ტეტრაციკლინის წინააღმდეგობის ორი ძირითადი მექანიზმი, რიბოსომური დაცვა და ეფლუქსი. ნაჩვენებია ტიგეციკლინის და მინოციკლინისადმი რეზსიტენტული იზოლატების ჯვარედინი რეზსიტენტობა, Enterobacteriaceae-ებს შორის, მრავალი პრპარატისადმი რეზისტენტობის (MDR) ეფლუქსური ტუმბოების გამო. ტიგეციკლინს და ანტიბიოტიკების უმეტეს კლასებს შორის სამიზნეზე დაფუძნებული ჯვარედინი რეზისტენტობა არ არსებობს.

ტიგეციკლინი მგრძნობიარეა ქრომოსომულად კოდირებული მრავალი პრეპარატის ეფლუქსური ტუმბოების Proteeae და Pseudomonas aeruginosa მიმართ. Proteeae ოჯახის პათოგენები (Proteus spp., Providencia spp. და Morganella spp.), ზოგადად, ნაკლებად მგრძნობიარეა ტიგეციკლინის მიმართ, ვიდრე Enterobacteriaceae–ების სხვა წევრები. დაქვეითებული მგრძნობელობა ორივე ჯგუფში მიეკუთვნება არასპეციფიკური AcrAB მრავალი პრეპარატის ეფექტის ტუმბოს. Acinetobacter baumannii-ში დაქვეითებული მგრძნობელობა მიეკუთვნება AdeABC ეფლუქსური ტუმბოს ზედმეტად გამოხატვას.

საკვანძო წერტილები

ანტიმიკრობული მგრძნობელობის ტესტირების ევროპული კომიტეტის (EUCAST) მიერ დადგენილი მინიმალური მაინჰიბირებელი კონცენტრაციის (MIC) საკვანძო წერტილები შემდეგია:

Staphylococcus spp. S ≤ 0.5 მგ/ლ დაR > 0.5 მგ/ლ

Streptococcus spp. გარდა S. pneumoniae S ≤ 0.25 მგ/ლ და R > 0.5 მგ/ლ

Enterococcus spp. S ≤ 0.25 მგ/ლ და R > 0.5 მგ/ლ

Enterobacteriaceae S ≤ 1(^) მგ/ლ და R > 2 მგ/ლ

(^)ტიგეციკლინს აქვს in vitro დაქვეითებული აქტივობა Proteus, Providencia, და Morganella spp. წინააღმდეგ.

ანაერობული ბაქტერიებისთვის არსებობს პოლიმიკრობული ინტრააბდომინალური ინფექციების ეფექტურობის კლინიკური მტკიცებულებები, მაგრამ არ არსებობს კორელაცია MIC მნიშვნელობებს, PK / PD მონაცემებსა და კლინიკურ შედეგს შორის. ამრიგად, მგრძნობელობისტვის არ არის მოცემული რაიმე მნიშვნელოვანი წერტილი. უნდა აღინიშნოს, რომ MIC Bacteroides და Clostridium ორგანიზმების გვარებისთვის ფართოა და შეიძლება შეიცავდეს მაჩვენებლებს, რომლებიც აღემატება 2 მგ / ლ ტიგეციკლინს.

ემბრიოკოკების მიმართ არსებობს ტიგეციკლინის კლინიკური ეფექტურობის შეზღუდული მტკიცებულებები. ამასთან, პოლიმიკრობულმა ინტრააბდომინალურმა ინფექციებმა აჩვენა, ტიგეციკლინით მკურნალობაზე პასუხი კლინიკურ კვლევებში.

მგრძნობელობა

შეძენილი რეზისტენტობის პრევალენტობა შეიძლება განსხვავდებოდეს გეოგრაფიულად და შერჩეული სახეობებისთვის დროის მიხედვით, სასურველია ადგილობრივი რეზისტენტობის შესახებ ინფორმაციის მიღება, განსაკუთრებით მძიმე ინფექციების მკურნალობის დროს. აუცილებლობის შემთხვევაში, საჭიროა ექსპერტის რჩევა, როდესაც რეზისტენტობის ადგილობრივი პრევალენტობა ისეთია, რომ აგენტის სასარგებლო თვისებები, ყოველ შემთხვევაში, გარკვეული ტიპის ინფექციებში საეჭვოა.

პათოგენი

ხშირად მგრძნობიარე სახეობები

გრამ-დადებითი აერობები

Enterococcus spp.†

Staphylococcus aureus*

Staphylococcus epidermidis

Staphylococcus haemolyticus

Streptococcus agalactiae*

Streptococcus anginosus ჯგუფი* (მოიცავს S. anginosus, S. intermedius და S. constellatus)

Streptococcus pyogenes*

Viridans ჯგუფის streptococci

გრამ-ნეგატიური აერობები

Citrobacter freundii*

Citrobacter koseri

Escherichia coli*

Klebsiella oxytoca*

ანაერობები

Clostridium perfringens†

Peptostreptococcus spp.†

Prevotella spp.

სახეობები, რომელთა შეძენილი რეზისტენტობაც შეიძება პრობლემა იყოს

გრამ-უარყოფითი აერობები

Acinetobacter baumannii

Burkholderia cepacia

Enterobacter aerogenes

Enterobacter cloacae*

Klebsiella pneumoniae*

Morganella morganii

Proteus spp.

Providencia spp.

Serratia marcescens

Stenotrophomonas maltophilia

ანაერობები

Bacteroides fragilis group†

მემკვიდრულად რეზისტენტული ორგანიზმები

გრამ-უარყოფითი აერობები

Pseudomonas aeruginosa

  • აღნიშნავს სახეობებს რომელთა წინააღმდეგაც ითვლება, რომ მოქმედება დამაკმაყოფილებლად გამოვლენილია კლინიკურ კვლევებში.

† იხ. პარაგრაფი 5.1, საკვანძო წერტილები ზემოთ

გულის ელექტროფიზიოლოგია

ტიგეციკლინის 50 მგ ან 200 მგ ერთჯერადი ინტრავენური დოზის მნიშვნელოვანი გავლენა QTc ინტერვალზე არ გამოვლენილა, 46 ჯანმრთელ სუბიექტზე რანდომიზებულ, პლაცებო- და აქტიურად კონტროლირებად, ოთხ-ხაზიან, ჯვარედინ შესწავლაში

პედიატრული პოპულაცია

ღია, აღმავალი მულტი-დოზურ კვლევაში, 8-11 წლის 39 ბავშვი, რომელსაც აღენიშნებოდა cIAI ან cSSTI, იღებდა ტიგეციკლინს (0.75, 1, ან 1.25 მგ/კგ). ყველა პაციენტი იღებდა ტიგეციკლინს ი.ვ. მინიმუმ 3 მომევნო დღის განმავლობაში მაქსიმუმ 14 მომდევნო დღე, არსებობდა მეოთხე დღის შემდეგ ორალურ ანტიბიოტიკზე გადასვლის ვარიანტი.

კლინიკური გამოჯანმრთელება შეფასდა მკურნალობის ბოლო დოზის მიღების შემდეგ, მე-10 და 21-ე დღეს შორის. კლინიკური პასუხის შეჯამება

კლინიკური განკურნება შეფასდა მკურნალობის ბოლო დოზის მიღებიდან მე-10-დან 21-ე დღემდე. კლინიკური რეაგირების შედეგების შეჯამება მკურნალობისთვის განკუთვნილ პოპულაციის (MITT) შედეგებში, მოცემულია შემდეგ ცხრილში.

კლინიკური განკურნება, mITT პოპულაცია

  • 75 მგ/კგ

1 მგ/კგ

  • 25 მგ/კგ

ჩვენება

n/N (%)

n/N (%)

n/N (%)

cIAI

6/6 (100.0)

3/6 (50.0)

10/12 (83.3)

cSSTI

3/4 (75.0)

5/7 (71.4)

2/4 (50.0)

ჯამი

9/10 (90.0)

8/13 (62.0 %)

12/16 (75.0)

ზემოთ ნაჩვენები ეფექტურობის მონაცემები უნდა განიხილონ სიფრთხილით, რადგანაც ამ კვლევაში ნებადართული იყო თანმხლები ანტიბიოტიკები. ამის გარდა, მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული პაციენტების მცირე რაოდენობა.

ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები

შეწოვა

ტიგეციკლინი მიიღება ინტრავენურად და, შესაბამისად, მას აქვს 100% ბიოშეღწევადობა.

განაწილება

in vitro ტიგეციკლინის პლაზმის ცილებთან კავშირი მერყეობს 71%–დან 89%–მდე კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირებულ კონცენტრაციებში (0.1 –1.0 μგ / მლ). ცხოველთა და ადამიანის ფარმაკოკინეტიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ტიგეციკლინი ადვილად ნაწილდება ქსოვილებში.

14C-ტიგეციკლინის ერთჯერადი ან მრავალჯერადი დოზით მიღებისას, რადიოაქტიურობა კარგად იყო გადანაწილებული ქსოვილების უმრავლესობაში, ყველაზე მაღალი საერთო ექსპოზიცია აღინიშნება ძვლის ტვინში, სანერწყვე ჯირკვლებში, ფარისებრ ჯირკვალში, ელენთაში და თირკმელში. ადამიანებში, მყარ-მდგომარეობაში ტიგეციკლინის განაწილების მოცულობა საშუალოდ შეადგენს 500-700ლ-ს (7- 9 ლ / კგ), რაც იმაზე მიუთითებს, რომ ტიგეციკლინი ექსტენსიურად ნაწილდება პლაზმური მოცულობის მიღმა და კონცენტრირდება ქსოვილებში.

არ არსებობს მონაცემები იმის შესახებ, შეუძლია თუ არა ტიგენციკლინს თავ-ზურგტვინის ბარიერში შეღწევა ადამიანებში.

კლინიკურ ფარმაკოლოგიურ კვლევებში, 100 მგ თერაპიული დოზირების რეჟიმის გამოყენებით, რასაც მოჰყვა 50 მგ q12h, შრატის ტიგეციკლინის მყარი მდგომარეობის Cmax იყო 866 ± 233 ნგ / მლ 30 წუთიანი ინფუზიებისთვის და 634 ± 97 ნგ / მლ 60 წუთიანი ინფუზიებისთვის. მყარ მდგომარეობაში AUC0-12 სთ იყო 2349 ± 850 ნგ • სთ / მლ

ბიოტრანსფორმაცია

საშუალოდ, დადგენილია, რომ ტიგეციკლინის 20%-ზე ნაკლები მეტაბოლიზდება ექსკრეციამდე. ჯანმრთელ მამაკაც მოხალისეებში, 14C-ტიგიციკლინის გამოყენების შემდეგ, უცვლელი ტიგიციკლინი იყო პირველადი 14C-ნიშნული მასალა, რომელიც გამოვლინდა შარდში და განავალში, მაგრამ ასევე არსებობდა გლუკურონიდი, N-აცეტილ მეტაბოლიტი და ტიგეციკლინის ეპიმერი.

ადამიანის ღვიძლის მიკროსომების in vitro კვლევებში, მითითებულია, რომ ტიგეციკლინი არ აფერხებს მეტაბოლიზმს, რომელიც მედიატირებულია შემდეგი ციტოქრომ P450 (CYP) 6 იზოფორმით 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6 და 3A4. ამასთან, ტიგეციკლინმა არ აჩვენა NADPH-დამოკიდებულება CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6 და CYP3A ინჰიბირების მხრივ, რაც მიგვითითებს ამ CYP ფერმენტების მექანიზმზე დაფუძნებულ ინჰიბირებაზე.

ელიმინაცია

14C-ტიგეციკლინის გამოყენების შემდეგ განავლის და შარდში მთლიანი რადიაქტივობის აღდგენა მიუთითებს იმაზე, რომ დოზის 59% გამოიყოფა ბილიარული /ფეკალური ექსკრეციით, ხოლო 33% გამოიყოფა შარდში.

საერთო ჯამში, ტიგეციკლინისთვის ელიმინაციის ძირითადი გზა არის უცვლელი ტიგეციკლინის ბილიარული ექსკრეცია.

უცვლელი ტიგეციკლინის გლუკურონიდაცია და თირკმლის ექსკრეცია მეორეხარისხოვანი გზაა.

ტიგეციკლინის ტოტალური კლირენსი ინტრავენური ინფუზიის შემდეგ არის 24 ლ / სთ. თირკმლის კლირენსი შეადგენს მთლიანი კლირენსის დაახლოებით 13%-ს. ტიგეციკლინი გვიჩვენებს შრატში პოლიექსპონენციურ ელიმინაციას შრატში საშუალო ტერმინალური ელიმინაციის ნახევარგამოყოფის შემდეგ 42 საათის მრავალჯერადი დოზით, თუმცა არსებობს ინდივიდებს შორის მაღალი ცვალებადობა.

In vitro კვლევები Caco-2 უჯრედების გამოყენებით, აჩვენებს, რომ ტიგეციკლინი არ აინჰიბირებს დიგოქსინის ნაკადს, რაც მიუთთებს, რომ ტიგეციკლინი არ არის P-გლიკოპროტეინის(P-gp) ინჰიბიტორი. in vitro ინფორმაცია შეთავსებადია ტიგეციკლინის ეფექტის არ არსებობასთან დიგოქსინის კლირენსზე, რაც აღინიშნა in vivo პრეპარტის ურთიერთქმედების კვლევაში (იხ. პარაგრაფი ურთიერთქმედება).

ტიგეციკლინი არის P-gp სუბსტრატი in vitro კვლევის საფუძველზე, უჯრედების ხაზის გამოყენებით, რომლებიც ახდენს P-gp ჭარბ ექსპრესიას. P-gp-მედიატირებული ტრანსპორტის პოტენციური წვლილი ტიგეციკლინის in vivo განაწილებაში ჯერ ცნობილი არ არის. P-gp ინჰიბიტორების (მაგ., კეტოკონაზოლი ან ციკლოსპორინი) ან P-gp ინდუქტორების ერთად გამოყენება (მაგ., რიფამპიცინი) შეიძლება მოქმედებდეს ტიგეციკლინის ფარმაკოკინეტიკაზე.

განსაკუთრებული პოპულაციები

ღვიძლის დაზიანება

ტიგეციკლინის ერთჯერადი დონის ფარმაკოკინეტიკური განაწილება არ შეცვლილა პაციენტებში, ღვიძლის მსუბუქი უკმარისობით. ამასთან, ტიგეციკლინის სისტემური კლირენსი შემცირდა 25% და 55%-ით, ხოლო ტიგეციკლინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი გახანგრძლივდა 23%-ით და 43%-ით პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ღვიძლის ზომიერი ან მძიმე უკმარისობა (ჩაილდ პიუ B და C), შესაბამისად (იხ. პარაგრაფი თერაპიული. ჩვენება).

თირკმლის დაზიანება

ტიგეციკლინის ერთჯერადი დოზის ფარმაკოკინეტიკური განაწილება არ შეცვლილა თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი <30 მლ / წთ, n = 6). თირკმლის მწვავე უკმარისობის დროს, AUC იყო 30%-ით უფრო მარალი ვიდრე თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებშ.

ხანდაზმული პოპულაცია

ფარმაკოკინეტიკის საერთო განსხვავებები ჯანმრთელ ხანდაზმულ და ახალგაზრდა სუბიექტებს შორის არ დაფიქსირებულა (იხ. პარაგრაფი თერაპიული ჩვენებები).

პედიატრული პოპულაცია

ტიგეციკლინის ფარმაკოკინეტიკა გამოიკვლიეს ორ კვლევაში. პირველ კვლევაში ჩართული იყო 8-16 წლის ასაკის ბავშვები (n=24), რომლებმაც მიიღეს ტიგეციკლინის ერთჯერადი დოზები (0,5, 1, ან 2 მგ / კგ, მაქსიმალური დოზით 50 მგ, 100 მგ და 150 მგ, შესაბამისად) ინტრავენურად, 30 წუთის განმავლობაში. მეორე კვლევა ჩატარდა 8-დან 11 წლამდე ასაკის ბავშვებში, რომლებმაც მიიღეს ტიგეციკლინის მრავალჯერადი დოზა (0.75, 1, ან 1.25 მგ / კგ მაქსიმალურ დოზამდე 50 მგ) ყოველ 12 საათში, ინტრავენურად, 30 წუთის განმავლობაში. ამ კვლევებში დატვირთვის დოზა არ იქნა გამოყენებული. ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები მოცემულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში.

დოზა ნორმალიზებული 1მგ/კგ მდე საშუალო ± SD ტიგეციკლინის Cmax და AUC ბავშვებში

ასაკი (წელი)

N

Cmax (ნგ/მლ)

AUC (ნგ•სთ/მლ)*

ერთჯერადი დოზა

8 – 11

8

3881 ± 6637

4034 ± 2874

12 - 16

16

8508 ± 11433

7026 ± 4088

მრავლობითი დოზა

8 - 11

42

1911 ± 3032

2404 ± 1000

  • ერთჯერადი დოზა AUC0-∞, მრავლობითი დოზა AUC0-12სთ

სამიზნე AUC0-12სთ მოზრდილებში რეკომენდებული - 100მგ დატვირთვის დოზის და 12 საათში ერთხელ 50მგ დოზის დროს იყო დაახლოებით 2500 ნგ•სთ/მლ.

ორივე კვლევის შედეგად მიღებულმა მოსახლეობის PK ანალიზმა სხეულის წონა დაასახელა, როგორც 8 წელზე და უფროსი ასაკის ბავშვებში, ტიგენციკლინის კლირენსის კოვორიატი. დოზირების რეჟიმი 1.2 მგ / კგ ტიგეციკლინის ყოველ 12 საათში (მაქსიმალური დოზა 50 მგ ყოველ 12 საათში) ბავშვებისთვის 8-დან 12 წლამდე ასაკისა და 50 მგ-დან 12 საათში 12-დან 18 წლამდე მოზარდებში. გამოიწვევს ექსპოზიციის შედარებას, ვიდრე მოზრდილებში დაფიქსირებულ დოზირებულ მკურნალობასთან დაფიქსირებულ პაციენტებში.

ორივე კვლევის შედეგად მიღებულმა მოსახლეობის PK ანალიზმა განსაზღვრა სხეულის წონა თანავარიანტის სახით, ტიგეციკლინისკლირენსისა 8 წელზე და უფროსი ასაკის ბავშვებში. დოზირების რეჟიმი 1.2 მგ / კგ ტიგეციკლინი 12 საათში ერთხელ ი (მაქსიმალური დოზა 50 მგ 12 საათში ერთხელ) 8-<12 წლის ბავშვებში და 50მგ 12 საათში ერტხელ 12-<18 წლის მოზარდებში სავარაუდოდ იწვევდა შედარებად ექსპოზიციას მოზრდილებთან შედარებით, დოზირების დამტკიცებული რეჟიმისას.

ამ კვლევებში მოზრდილ პაციენტებზე მაღალი Cmax მაჩვენებლები აღინიშნა რამდნიმე ბავშვში. შედეგად ყურადღება უნდა მიექცეს ბავშვებსა და მოზარდებში ტიგეციკლინის ინფუზიის სისწრაფეს.

სქესი

მამაკაცებში და ქალებში არ აღინიშნა ტიგეციკლინის კლირენსის კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება. AUC 20%-ით მაღალი იყო ქალებში მამაკაცებთან შედარებით.

რასა

რასის მიხედვით ტიგეციკლინის კლირენსის განსხვავება არ აღინიშნა.

წონა

კლირენსი, წონით-ნორმალიზებული კლირენსი და AUC, მნიშვნელოვნად არ განსხვავდებოდა სხვადასხვა წონის პაციენტებში, ≥ 125კგ ჩათვლით. AUC 25%-ით დაბალი იყო ≥ 125 კგ წონის პაციენტებშ. 140კგ და მეტი წონის პაციენტების მონაცემები არ არსებობს.

თერაპიული ჩვენება

ტიგეციკლინი ნაჩვენებია მოზრდილების და 8 წლის ასაკიდან ბავშვების მკურნალობისთვის, შემდეგი ინფექციების დროს (იხ. პარაგრაფი „განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“ და „ფარმაკოდინამიკური მახასიათებლები“):

კანის და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციები (cSSTI), დიაბეტური ტერფის ინფექციების გარდა (იხ. პარაგრაფი „განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“ )

გართულებული ინტრა-აბდომინალური ინფექციები (cIAI).

ტიგეციკლინი უნდა გაოიყენონ მხოლოდ იმ სიტუაციებში, როდესაც სხვა ალტერნატიული ანტიბიოტიკები არ გამოდგება (იხ. პარაგრაფი „განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“ და „ფარმაკოდინამიკური მახასიათებლები“):

ყურადღება უნდა მიექცეს ანტიბაქტერიული აგენტების გამოყენების შესაბამის ადგილობრივ გაიდლიანს.

დოზირება და მიღების მეთოდი

დოზირება

მოზრდილები

მოზრდილებში რეკომენდებულია 100 მგ საწყისი დოზა, რასაც მოჰყვება 50 მგ-ის შეყვანა ყოველ 12 საათში, 5-დან 14 დღის განმავლობაში.

თერაპიის ხანგრძლივობა უნდა განისაზღვროს ინფექციის სიმძიმის, კოლალოზაციის და პაციენტის კლინიკური პასუხის მიხედვით.

ბავშვები და მოზარდები (8 - 17 წლის)

ტიგეციკლინი გამოიყენება მხოლოდ 8 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტების სამკურნალოდ, ინფექციური დაავადებების მენეჯმენტში, შესაბამისი გამოცდილების მქონე ექიმთან კონსულტაციის შემდეგ.

8-<12 წლის ბავშვები: 1.2 მგ / კგ ტიგეციკლინი ყოველ 12 საათში ინტრავენურად მაქსიმალური დოზით 50 მგ ყოველ 12 საათში 5- 14 დღის განმავლობაში.

მოზარდები 12-18 წლის ასაკშ: 50 მგ ტიგეციკლინი ყოველ 12 საათში 5- 14 დღის განმავლობაში.

ხანდაზმული პოპულაცია

ხანდაზმულ პაციენტებში დოზის ცვლილება აუცილებელი არ არის (იხ. პარაგრაფი „ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები“).

ღვიძლის დაზიანება

პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობით (ჩაილდ პიუ A და B) დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

პაციენტებში (მათ შორის პედიატრიაში) ღვიძლის მძიმე უკმარისობით (ჩაილდ პიუ C), ტიგეციკლინის დოზა უნდა შემცირდეს 50%-ით. მოზრდილების დოზა უნდა შემცირდეს 25 მგ-მდე ყოველ 12 საათში, 100 მგ დატვირთვის დოზის მიღებიდან. ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (ჩაილდ პიუ C) საჭიროა სიფრთხილე და მკურნალობის პასუხის მონიტორინგი (იხ. პარაგრაფი "განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“ და "ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები“).

თირკმლის დაზიანება

თირკმლის უკმარისბით დაავადებულ ან ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში დოზის ცვლილება აუცილებელი არ არის (იხ. პარაგრაფი „ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები“).

პედიატრული პოპულაცია

ტიგეციკლინის უსაფრთხოება და ეფექტურობა 8 წლამდე ასაკის ბავშვებში დადგენილი არ არის. მონაცემები არ არის. ტიგეციკლინი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ 8 წლამდე ასაკის ბავშვებში კბილების დისკოლორაციის გამო (იხ. პარაგრაფი (იხ. პარაგრაფი "განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“ და "ფარმაკოდინამიკური მახასიათებლები“).

გამოყენების მეთოდი:

ტიგეციკლინი ინიშნება მხოლოდ ინტრავენური ინფუზიით 30-60 წუთის განმავლობაში (იხ. პარაგრაფი "განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“). პედიატრიულ პაციენტებში ტიგეციკლინის მიღება სასურველია 60 წუთიანი ინფუზიის სახით (იხ. პარაგრაფი "განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“).

ფხვნილი უნდა განზავდეს 5.3 მლ ნატრიუმის ქლორიდის 9მგ / მლ (0.9%) ხსნარით, დექსტროზას 50მგ / მლ (5%) საინექციო ხსნარით ან რინგერ ლაქტატის საინექციო ხსნარით. ტიგეციკლინის 10 მგ / მლ კონცენტრაციის მისაღწევად. ფლაკონი ნაზად უნდა გადააბრუნონ სანამ არ გაიხსნება სამედიფინო პროდუქტი. ამის შემდეგ, განზავებული ხსნარის 5 მლ დაუყოვნებლივ უნდა გამოიღონ ფლაკონიდან და დაუმატონ 100 მლ ინტრავენურ საინფუზიო ტომარას ან სხვა შესაფერის საინფუზიო კონტეინერს (მაგ., შუშის ფლაკონი).

100 მგ დოზისთვის, განაზავეთ ორი ფლაკონის გამოყენებით 100 მლ ინტრავენურ ფლაკონში ან სხვა შესაბამის საინფუზიო კონტეინერში (მაგ., შუშის ფლაკონი). შენიშვნა: ფლაკონი შეიცავს 6% ნაჭარბს. ამრიგად, აღდგენილი ხსნარის 5% არის 50მგ აქტიური ნივთიერების ექვივალენტური.

აღდგენილი ხსნარი უნდა იყოს ყვითელი-ნარინჯისფერი; თუ ასე არ არის, ხსნარი უნდა განადგურდეს. პარენტერალური პროდუქტები ვიზუალურად უნდა შემოწმდეს მყარი ნაწილაკების ან დისკოლორაციის გამოსავლენად (მაგ., მწვანე ან შავი) გამოყენებამდე.

ტიგეციკლინი უნდა შეიყვანონ ინტრავენურად, Y-გადამყვანის სპეციალური ხაზით. თუ იგივე ინტრავენური ხაზი გამოიყენება რამდენიმე აქტიური ნივთიერების თანმიმდევრული ინფუზიისთვის, ხაზი უნდა ჩაირეცხოს ტიგეციკლინის ინფუზიამდე და მის შემდეგ, ან ნატრიუმის ქლორიდით 9მგ / მლ (0.9%) საინექციო ხსნარით ან დექსტროზის 50მგ / მლ (5%) საინექციო ხსნარით. ინექცია უნდა გაკეთდეს საინფუზიო ხსნარით, რომელიც შეთავსებადია ტიგეციკლინთან და ამ საერთო ხაზის მეშვეობით შესაყვან ნებისმიერ სხვა სამკურნალო პროდუქტთან (იხ. პარაგრაფი „შეუთავსებლობა“).

ეს სამკურნალო პრეპარატი განკუთვნილია მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისთვის; ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო პრეპარატი ან ნარჩენი ნივთიერება უნდა განადგურდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.

შეთავსებადი ინტრავენური ხსნარებია: ნატრიუმის ქლორიდი 9მგ / მლ (0.9%) საინექციო ხსნარი, დექსტროზას 50 მგ / მლ (5%) საინექციო ხსნარი და რინგერ ლაქტატის საინექციო ხსნარი.

უკუჩვენება

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან შემავსებლების მიმართ, რომლებიც ჩამოთვლილია პარაგრაფში „შემადგენლობა“

ტეტრაციკლინური ანტიბიოტიკებისადმი ჰიპერმგრძნობელობის მქონე პაციეტნტები შეიძლება ჰიპერმგრძნობიარე იყვნენ ტიგეციკლინის მიმათ.

არასასურველი ეფექტები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

cSSTI და cIAI პაციენტების საერთო რაოდენობა, რომლებიც ტიგეციკლინით მკურნალობდნენ მე-3 და მე-4 ფაზის კლინიკურ კვლევებში იყო 2,393.

კლინიკურ კვლევებში სამედიცინო პროდუქტთან დაკავშირებული, მკურნალბის დროს განვითარებული ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები იყო შექცევადი გულისრევა (21%) და ღებინება (13%), რომელიც ჩვეულებრივ ადრე ვითარდებოდა (მკურნალობის 1-2 დღეს) და ჩვეულებრივ იყო საშუალო ან მსუბუქი სიმძიმის.

ტიგეციკლინთან ერთად აღნიშნული გვერდითი რეაქციები, კლინიკური კლევების და პოსტ-მარკეტინგული გამოცდილების ჩათვლით, მოცემულია ქვემო ცხრილში.

გვერდითი რეაქციების ცხრილი

ორგანოთა სისტემის კლასი

ძალიან ხშირი

≥ 1/10

ხშირი

≥ 1/100 to < 1/10

ნაკლებად ხშირი

≥ 1/1,000 -

< 1/100

სიხშირე უცნობია (შეფასება შეუძლებელია ხელმისაწვდომი მონაცემებით)

ინფექციები და ინვაზიები

სეფსისი / სეპტიური შოკი,

პნევმონია, აბსცესი, ინფექციები

სისხლის და ლიმფური სსიტემის დარვევები

აქტივირებული ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დრო (aPTT), გახანგრძილვება, პროთრომბინის გახანგრძლივებული დრო

(

(PT)

თრომბოციტოპენია, გაზრდილი საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდება (INR)

ჰიპოფინრინოგენემია

იმუნური სისტემის დარღვევები

ანაფილაქსია / ანაფილაქტოიდური რეაქციები * (იხ. პარაგრაფი"უკუჩვენება" და

"განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის ")

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

ჰიპოგლიკემია

ჰიპოპროტეინემია

ნერვული სისტემის დარღვევები

თავბრუსხვევა

სისხლძარრვოვანი დარღვევები

ფლებიტი

თრომბოფლებიტი

გასტროინტესტინური დარღვევები

გულისრევა, ღებინება, დიარეა

მუცლის ტკივილი, დისპეფსია, ანორექსია

მწვავე პანკრეატიტი (იხ. პარაგრაფი"განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“)

ჰეპატობილიარული დარღვევები

შრატში ასპარტატ ამინტრანსფერაზას (AST) და ალანინ ამინოტრანსფერაზას (ALT) მომატება

ჰიპერბილირუბინემია

სიყვითლე, ღვიძლის დაზიანება, ძირითადად ქოლესტაზური

ღვიძლის უკმარისობა* (იხ. პარაგრაფი"განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“)

კანის და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

ქავილი, გამონაყარი

კანის მწვავე რეაქციები, მათ შორის სტივენს-ჯონსონი

სინდრომი*

ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობა შეყვანის ადგილას

დაქვეითებული შეხორცება, ინექციის ადგილის რეაქცია, თავის ტკივილი

ინექციის ადგილის ანთება, ინექციის ადგილის ტკივილი, ინექციის ადგილის შეშუპება, ინექციის ადგილის ფლებიტი

კვლევები

შრატში ამილაზას მომატება, სისხლში შარდოვანის აზოტის მომატება

(BUN)

  • ADR იდენტიფიცირებული პოსტ-მარკეტინგულად

შერჩეული გვერდითი რეაქციების აღწერა

ანტიბიოტიკების კლასის ეფექტები

ფსევდომემბრანული კოლიტი, რომელიც შეიძლება მერყეობდეს მსუბუქიდან სიცოცხლისთვის სახიფათომდე (იხ. პარაგრაფი "განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“)

არა-მგრძნობიარე ორგანიზმების ჭარბი ზრდა, სოკოს ჩათლით (იხ. პარაგრაფი "განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“)

ტეტრაციკლინების კლასის ეფექტები:

გლიცილციკლინის კლასის ანტიბიოტიკები სტრუქტურულად ჰგავს ტეტრაციკლინის კლასის ანტიბიოტიკებს. ტეტრაციკლინის კლასის არასასურველი რეაქციები შეიძლება შეიცავდეს ფოტომგრძნობელობას, ტვინის ფსევდოსიმსივნეს, პანკრეატიტს და ანტიანაბოლურ მოქმედებას, რამაც გამოიწვია BUN–ის მომატება, აზოტემია, აციდოზი და ჰიპერფოსფატემემია (იხ. პარაგრაფი "განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“)

ტიგეციკლინი შეიძლება დაკავშირებული იყოს კბილების პერმანენტულ დისკოლორაციასთნ, კბილების განვითარების დროს გამოყენებისას (იხ. პარაგრაფი"განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“)

მე–3 და მე–4 ფაზების cSSTI და CIAI კლინიკური კვლევებისას, ინფექციურ დაავადებებთან დაკავშირებული სერიოზული გვერდითი მოვლენები უფრო ხშირად გამოვლინდა ტიგეციკლინით მკურნალობის 7% -ში (შესადარებელთან შედარებით (5.1%). დაფიქსირდა სეფსისის / სეპტიკური შოკის მნიშვნელოვანი განსხვავებები ტიგეციკლინთან (2.2%) შესადარებელთან შედარებით (1.1%).

AST და ALT- ის დარღვევები ტიგეციკლინით ნამკურნალებ პაციენტებში უფრო ხშირად აღინიშნა თერაპიის შემდგომ პერიოდში ვიდრე შესადარებლით-ნამკურნალბე პაციენტებში, რაც უფრო ხშირი იყო თერაპიის დროს.

მე–3 და მე–4 ფაზების (cSSTI და cIAI) ყველა კვლევაში გარდაცვალება აღინიშნა 2.4% -ში (54/2216) პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს ტიგეციკლინი და 1.7% (37/2206) პაციენტებში, რომლებიც იღებენ აქტიურ შესადარებელ საშუალებებს.

პედიატრული პოპულაცია

უსაფრთხოების ძალიან შეზღუდული მონაცემები ხელმისაწვდომი იყო ორ PK კვლევაში(იხ. ნაწილი "ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები"). რაიმე ახალი ან მოულოდნელი უსაფრთხოების პრობლემები ტიგეციკლინის მიღებისას არ დაფიქსირებულა.

ღია, ერთჯერადი, აღმავალი დოზის PK კვლევაში, ტიგეციკლინის უსაფრთხოება გამოიკვლიეს 8-16 წლის 25 ბავშვში, რომლებიც ახლახანს გამოჯანმრთელდნენ ინფექციებისგან. ამ 25 სუბიექტში ტიგეციკლინის გვერდითი რეაქციის შედეგი იყო ზოგადად, მოზრდილებთან შეთავსებადი.

ტიგეციკლინის უსაფრთხოება ასევე გამოიკვლიეს ღია-ეტიკეტის, აღმავალ, მრავალჯერადი დოზის PK კვლევაში 8-დან 11 წლამდე ასაკის 58 ბავშვში, cSSTI (n = 15), CIAI (n = 24) ან საზოგადოებაში განვითარებული პნევმონიით (n = 19) ). ტიგეციკლინის გვერდითი რეაქციების პროფილი ამ 58 სუბიექტში ზოგადად მოზრდილების შეთავსებადი იყო გულისრევის გარდა (48.3%), ღებინება (46.6%) და შრატში მომატებული ლიპაზა (6.9%), რაც ბავშვებში უფრო დიდი სიხშირით გვხვდება. ვიდრე მოზრდილებში.

განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის

კლინიკურ კვლევებში კანის და რბილი ქსოვილების გართულებებში (cSSTI), გართულებული ინტრააბდომინალური ინფექციების (CIAI), დიაბეტური ტერფის ინფექციების, ნოზოკომიური პნევმონიის და რეზისტენტული პათოგენების კვლევებში, ტიგეციკლინის მკურნალობისას, დაფიქსირებულია სიკვდილიანობის უფრო მაღალი მაჩვენებელი. შედარებით მკურნალობასთან შედარებით. ამ აღმოჩენების მიზეზები უცნობია, მაგრამ არ შეიძლება გამოირიცხოს უფრო დაბალი ეფექტურობა და უსაფრთხოება ვიდრე შესადარებელი კვლევისას.

სუპერინფექცია

კლინიკურ კვლევებში, CIAI პაციენტებში, ქირურგიული ჭრილობის შეფერხებული შეხორცება ასოცირდება სუპერინფექციასთან. პაციენტში, რომელსაც აღენიშნება ვითარდება დაქვეითებული შეხორცება უნდა ჩატარდეს სუპერინფექციის გამოვლენის მონიტორინგი (იხ. პარაგრაფი "არასასურველი ეფექტები“).

პაციენტები, რომლებსაც აღენიშნებათ სუპერინფექციები, კერძოდ ნოზოკომიური პნევმონია, ასოცირდება ცუდ გამოსავალთან. პაციენტები ფრთხილად უნდა აკონტროლონ სუპერინფექციის განვითარების გამოვლენის მიზნით. თუ cSSTI ან cIA გარდა იდნეტიფიცირებულია ინფექციის ხხვა ფოკუსი ტიგეციკლინ რომფარმით თერაპიის დაწყების შემდეგ, გათვალისწინებული უნდა იქნას ალტერნატიული ანტიბაქტერიული თერაპიია, რომელის ეფექტურობაც გამოვლენილია სპეციფიური ტიპის ინფექციების მკურნალობისას.

ანაფილაქსია

პოტენციურად სიცოცხლისათვის საშიში ანაფილაქსია/ანაფილაქტოიდური რეაქციები, დაფიქსირდა ტიგეციკლინის გამოყენებისას (იხ. პარაგრაფი „უკუჩვენება“ და „არასასურველი ეფექტები“).

ღვიძლის უკმარისობა

ღვიძლის დაზიანების შემთხვევები ძირითადად ქოლესტაზური გამოვლენით, აღინიშნება პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ტიგეციკლინს ფატალური გამოსავლის მქონე ღვიძლის უკმარისობის ჩათვლით. მიუხედავად იმისა, რომ ღვიძლის უკმარისობა შეიძლება განვითარდეს პაციენტებში, რომლებსაც მკურნალობდნენ ტიგეციკლინით, თანმხლები დაავადების ან მედიკამენტების გამო, უნდა გაითვალისწინონ ტიგეციკლინის შესაძლო წვლილი (იხ .პარაგრაფი „არასასურველი ეფექტები“).

ტეტრაციკლინის კლასის ანტიბიოტიკები

გლიცილციკლინის კლასის ანტიბიოტიკები სტრუქტურულად ჰგავს ტეტრაციკლინის კლასის ანტიბიოტიკებს. ტიგეციკლინს შეიძლება ჰქონდეს გვერდითი რეაქციები, რომლებიც მსგავსია ტეტრაციკლინის კლასის ანტიბიოტიკების. ამგვარი რეაქციები შეიძლება შეიცავდეს ფოტომგრძნობელობას, ტვინის ფსევდოსიმსივნეს, პანკრეატიტს და ანაბოლური მოქმედების საწინააღმდეგო მოქმედებას, რამაც გამოიწვია BUN მომატება აზოტემია, აციდოზი და ჰიპერფოსფატემიემია (იხ .პარაგრაფი „არასასურველი ეფექტები“).

პანკრეატიტი

მწვავე პანკრეატიტი, რომელიც შეიძლება სერიოზული იყოს, განვითარდა (სიხშირე: ნაკლებად ხშირი) ტიგეციკლინით მკურნალობისას. (იხ .პარაგრაფი „არასასურველი ეფექტები“). მწვავე პანკრეატიტის დიაგნოზი უნდა ივარაუდონ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ტიკეგლიცინს და რომლებსაც განუვითარდებათ კლინიკური სიმპტომები, ნიშნები ან ლაბორატორიული დარღვევები, რომლებიც მწვავე პანკრეატიტის ნიშანია. დაფიქსირებული შემთხვევების უმეტესობა განვითარდა მინიმუმ ერთი კვირის მკურნალობის შემდეგ. დაფიქსირდა შემთხვევები პაციენტებში, პანკრეატიტისთვის ცნობილი რისკ-ფაქტორების გარეშე. ჩვეულებრივ, პაციენტებში მდგომარეობა უმჯობესდება ტიგეციკლინის შეწყვეტის შემდეგ. ყურადღება უნდა მიექცეს ტიგეციკლინით მკურნალობის შეწყვეტას პანკრეატიტზე ეჭვის შემთხვევაში.

თანმხლები დაავადება

ტიგეციკლინის გამოყენების გამოცდილება მწვავე თანმხლები დაავადებების მქონე პაციენტების ინფექციების სამკურნალოდ, შეზღუდულია.

CSSTI-ს კლინიკურ კვლევებში, ინფექციის ყველაზე გავრცელებული ტიპი ტიგეციკლინით ნამკურნალებ პაციენტებში იყო ფლეგმონა (58.6%), რასაც მოჰყვა დიდი აბსცესები (24.9%). პაციენტები, რომლებსაც აქვთ მძიმე თანმხლები დაავადება, მაგალითად, იმუნოკომპრომისული პაციენტები, პაციენტები, რომლებსაც აქვთ ნაწოლის წყლულოვანი ინფექცია, ან პაციენტები, რომლებსაც ჰქონდათ ინფექცია, რომელიც მკურნალობას 14 დღეზე დიდხანს საჭიროებდა (მაგალითად, მანეკროზებელი ფასციიტი) ჩართული არ იყვნენ. პაციენტთა შეზღუდული რაოდენობა იყო ჩართული ისეთი თანმხლები დაავადებებით, როგორიცაა დიაბეტი (25.8%), პერიფერიული სისხლძარღვთა დაავადება (10.4%), ინტრავენური წამლის ბოროტად გამოყენება (4.0%) და აივ-პოზიტიური ინფექცია (1.2%). შეზღუდული გამოცდილება ასევე არსებობს ბაქტერიემიის მქონე პაციენტებში (3.4%).

აქედან გამომინარე ასეთი პაციენტების მკურნალობის დროს სიფრთხილეა საჭირო. დიაბეტური ტერფის ინფექციის მქონე პაციენტებში ჩატარებული მასშტაბური კვლევის შედეგებმა აჩვენა, რომ ტიგეციკლინი ნაკლებად ეფექტურია ვიდრე შესადარებელი პრეპარატი, შესაბამისად, ის არ არის რეკომენდებული ამ პაციენტებში გამოყენებისთვის (იხ. პარაგრაფი "თერაპიული ჩვენება“).

CIAI-ს კლინიკურ კვლევებში, ტიგეციკლინით ნამკურნალებ პაციენტებში ყველაზე გავრცელებული ინფექცია იყო მწვავე აპენდიციტი (50.3%), რასაც მოჰყვა სხვა დიაგნოზები, რომლებიც ნაკლებად გავრცელებულია, მაგალითად, გართულებული ქოლეცისტიტი (9.6%), ნაწლავის პერფორაცია (9.6%), ინტრა-აბდომინური აბსცესი (8.7%), კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულის პერფორაცია (8.3%), პერიტონიტი (6.2%) და გართულებული დივერტიკულიტი (6.0%). ამ პაციენტთაგან 77.8%–ს აღენიშნებოდა ქირურგიულად აშკარა პერიტონიტი. შეზღუდული იყო მწვავე თანმხლები დაავადებების მქონე პაციენტების რაოდენობა, როგორიცაა იმუნოკომპრომისული პაციენტები, APACHE II ქულების მქონე პაციენტები >15 (3.3%), ან ქირურგიულად აშკარა მრავლობითი ინტრააბდომინალური აბსცესები (11.4%). შეზღუდული გამოცდილება არსებობს ასევე თანმხლები ბაქტერიემიის მქონე პაციენტებში (5.6%). ამიტომ, ასეთი პაციენტების მკურნალობის დროს სიფრთხილეა საჭირო.

ყურადღება უნდა მიექცეს კომბინირებული ანტიბაქტერიული თერაპიის გამოყენებას, როდესაც ტიგეციკლინი უნდა დაინიშნოს მძიმედ დაავადებულ პაციენტებთან, რომლებშიც CIAI მეორადია და აღინიშნება კლინიკურად აშკარა ნაწლავის პერფორაცია, ან პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ სეფსისითან სეპტიური შოკი (იხ. პარაგრაფი "არასასურველი ეფექტები").

ტიგეციკლინის ფარმაკოკინეტიკაში ქოლესტაზის ეფექტი სათანადოდ არ არის დადგენილი. ბილიარული ექსკრეცია შეადგენს ტიგეციკლინის მთლიანი ექსკრეციის დაახლოებით 50% -ს. ამიტომ, პაციენტებში, რომლებსაც ქოლესტაზი აქვთ, საჭიროა ინტენსიური მონიტორინგი.

პროთრომბინის დრო ან სხვა შესაფერისი ანტიკოაგულაციის ტესტი უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტების მონიტორინგისთვის, თუ ტიგეციკლინი ინიშნება ანტიკოაგულანტებთან ერთად (იხ. პარაგრაფი "ურთიერთქმედება სხვა სამედიცინო პროდუქტებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები").

ფსევდომემბრანული კოლიტი აღწერილია თითქმის ყველა ანტიბაქტერიულ აგენტთან და შეიძლება მერყეობდეს მსუბუქიდან სიცოცხლისათვის საშიშამდე. აქედან გამომდინარე, მნიშვნელოვანია ამ დიაგნოზის გათვალისწინება იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ დიარეა, ნებისმიერი ანტიბაქტერიული აგენტის მიღებისას ან მის შემდგომ პერიოდში (იხ. პარაგრაფი "არასასურველი ეფექტები“).

ტიგეციკლინის გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს არა-მგრძნობიარე ორგანიზმების ჭარბი ზრდა, სოკოს ჩათვლით (იხ. პარაგრაფი „არასასურველი ეფექტები“).

ვირთაგვებში ტიგეციკლინის კვლევის შედეგებმა გამოავლინა ძვლის დისკოლორაცია. ტიგეციკლინი შეიძლება დაკავშირებული იყოს კბილების პერმანენტულ დისკოლორაციასთნ, ადამიანებში კბილების განვითარების დროს გამოყენებისას (იხ. პარაგრაფი „არასასურველი ეფექტები“).

პედიატრული პოპულაცია

8 წლის და უფროსი ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში ინფექციების სამკურნალოდ ტიგეციკლინის გამოყენების კლინიკური გამოცდილება ძალიან შეზღუდულია (იხილეთ ნაწილები „არასასურველი მოვლენები“ და „ფარმაკოდინამიკური თვისებები“). შესაბამისად, ბავშვებში გამოყენება უნდა შემოიფარგლოს იმ კლინიკური სიტუაციებით, როდესაც ალტერნატიული ანტიბაქტერიული თერაპია არ არსებობს.

გულისრევა და ღებინება ძალიან გავრცელებული გვერდითი მოვლენებია ბავშვებსა და მოზარდებში (იხილეთ ნაწილი „არასასურველი მოვლენები“). ყურადღება უნდა მიექცეს შესაძლო დეჰიდრატაციას. პედიატრიულ პაციენტებში ტიგეციკლინი სასურველია შეიყვანონ 60 წუთიანი ინფუზით.

მუცლის ტკივილი ხშირად აღინიშნება ბავშვებში, როგორც მოზრდილებში. მუცლის ტკივილი შეიძლება მიუთითებდეს პანკრეატიტზე. თუ პანკრეატიტი განვითარდება, ტიგეციკლინით მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

ღვიძლის ფუნქციური ტესტები, კოაგულაციის პარამეტრები, ჰემატოლოგიური პარამეტრები, ამილაზა და ლიპაზა უნდა გაკონტროლდეს ტიგეციკლინით მკურნალობის დაწყებამდე და რეგულარულად მკურნალობის დროს.

ტიგეციკლინი არ უნდა იქნას გამოყენებული 8 წლამდე ასაკის ბავშვებში, ამ ასაკობრივ ჯგუფში უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის მონაცემების ნაკლებობის გამო და იმის გამო, რომ ტიგეციკლინმა შეიძლება გამოიწვიოს კბილების მუდმივი ფერის შეცვლა (იხილეთ ნაწილები „დოზირება და მიღების წესი“ და „არასასურველი მოვლენები“).

ეფექტი ავტომობილის მართვის და მექანიზმების გამოყენების უნარზე

შეიძლება განვითარდეს თავბრუსხვევა და ამან შეიძლება გავლენა იქონიოს ავტომობილის მართვაზე და მექანიზმებთან მუშაობაზე (იხ. პარაგრაფი "არასასურველი ეფექტები“).

ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

ორსულ ქალებში ტიგეციკლინის გამოყენების მონაცემები არ არსებობს ან შეზღუდულია. ცხოველებში ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა. ადამიანის პოტენციური რისკი უცნობია. როგორც ცნობილია ტეტრაციკლინის კლასის ანტიბიოტიკების შემთხვევაში, ტიგეციკლინმა შეიძლება გამოიწვიოს აგრეთვე მუდმივი სტომატოლოგიური დეფექტები (გაუფერულება და მინანქრის დეფექტები) და ნაყოფებში გაძვალების პროცესების შეფერხება, გესტაციის ბოლო ნახევრის პერიოდში საშვილოსნოში ექსპოზიციისას და რვა წლამდე ასაკის ბავშვებში, კალციუმის მაღალი შემცველობით ქსოვილების გამდიდრების და კალციუმის ქელატის კომპლექსების ფორმირების გამო (იხ. პარაგრაფი „განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“). ტიგეციკლინი არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს, თუ ქალის კლინიკური მდგომარეობა არ მოითხოვს ამას.

ლაქტაცია

უცნობია გამოიყოფა თუ არა ტიგეციკლინი / მეტაბოლიტები ადამიანის ლაქტატში. ცხოველებში არსებული ფარმაკოდინამიკური / ტოქსიკოლოგიური მონაცემებით ნაჩვენებია რძეში ტიგეციკლინის/მეტაბოლიტების ექსკრეცია. ახალშობილის/ჩვილის საფრთხის გამორიცხვა არ შეიძლება. უნდა მიიღონ ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან ტიგეციკლინით თერაპიის მოხსნის/თავის შეკავების გადაწყვეტილება, უნდა გაითვალისწინონ ბავშვისთვის ძუძუთი კვების და ქალისთვის თერაპიის სარგებელი.

ფერტილობა

ტიგეციკლინმა არ იმოქმედა ვირთაგვების შეწყვილებაზე და ფერტილობაზე, ექსპოზიციისას, რომელიც 4.7-ჯერ აღემატება ადამიანის სადღეღამისო დოზას, AUC საფუძველზე. მდედრ ვირთაგვებში არ აღინიშნა ნაერთთან დაკავშირებული ეფექტები, საკვერცხეებზე ან კვერცხუჯრედის ციკლზე, ექსპოზიციისას, რომელიც 4.7-ჯერ აღემატება ადამიანის სადღეღამისო დოზას, AUC საფუძველზე.

ურთიერთქმედება სხვა სამედიცინო პროდუქტებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარდა მხოლოდ მოზრდილებში.

ჯანმრთელ სუბიექტებში ტიგეციკლინის და ვარფარინის (25 მგ ერთჯერადი დოზა) ერთდროულმა მიღებამ გამოიწვია R-ვარფარინისა და S-ვარფარინის კლირენსის შემცირება 40% და 23% -ით, ხოლო AUC–ს ზრდა 68% და 29%-ით. ამ ურთიერთქმედების მექანიზმი ჯერ კიდევ არ არის განმარტებული. არსებული მონაცემები არ მიუთითებს, რომ ამ ურთიერთქმედებამ შეიძლება გამოიწვიოს INR მნიშვნელოვანი ცვლილებები. თუმცა იმის გამო, რომ ტიგეციკლინმა შეიძლება გაახანგრძლივოს როგორც პროთრომბინის დრო (PT), ასევე გააქტიურებული ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დრო (aPTT), საჭიროა შესაბამისი კოაგულაციის ტესტების ინტენსიური მონიტორინგი, როდესაც ტიგეციკლინი გამოიყენება ანტიკოაგულანტებთან ერთად (იხ. პარაგრაფი "განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის“). ვარფარინი გავლენას არ ახდენდა ტიგეციკლინის ფარმაკოკინეტიკურ პროფილზე.

ტიგეციკლინი ექსტენსიურად არ მეტაბოლიზდება. ამრიგად, ტიგეციკლინის კლირენსის შეცვლა არ არის მოსალოდნელი აქტიური ნივთიერებებით, რომლებიც აინჰიბირებენ ან აინდუცირებენ CYP450 იზოფორმების მოქმედებას. In vitro, ტიგეციკლინი არც კონკურენტული ინჰიბიტორია და არც CYP450 ფერმენტების შეუქცევადი ინჰიბიტორი (იხ. განყოფილება "ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები").

რეკომენდებული დოზით ტიგეციკლინი არ მოქმედებს ჯანმრთელ მოზრდილებში შეწოვის სიჩქარეზე ან მასშტაბზე, ან დიგოქსინის კლირენსზე (0.5 მგ, რასაც მოჰყვა 0.25 მგ დღე-ღამეში). დიგოქსინმა გავლენა არ მოახდინა ტიგეციკლინის ფარმაკოკინეტიკურ პროფილზე. ამიტომ დოზის კორექცია საჭირო არ არის, როდესაც ტიგეციკლინი ინიშნება დიგოქსინთან ერთად.

In vitro კვლევებში, ანტაგონიზმი არ დაფიქსირებულა ტიგეციკლინს და სხვა ხშირად გამოყენებულ ანტიბიოტიკებს შორის.

ანტიბიოტიკების ორალური კონტრაცეპტივებთან ერთად გამოყენებამ შეიძლება დააქვეითოს ამ უკანასკნელის ეფექტურობა.

in vitro კვლევის საფუძველზე ტიგეციკლინი არის Pgp სუბსტრატი. P-gp ინჰიბიტორების (მაგ., კეტოკონაზოლი ან ციკლოსპორინი) ან P-gp ინდუქტორების (მაგ., რიფამპიცინი) მიღება შეიძება მოქმედებდეს ტიგეციკლინის ფარმაკოკინეტიკაზე (იხ. პარაგრაფი „ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები“).

ჭარბი დოზირება

ჭარბი დოზირების მკურნალობის შესახებ რაიმე კონკრეტული ინფორმაცია ხელმისაწვდომი არ არის. ტიგეციკლინი ინტრავენურად ერთჯერადი დოზით 300 მგ 60 წუთის განმავლობაში ჯანმრთელ მოხალისეებში, შეიძლება იწვევდეს გულისრევას და ღებინებას. ტიგეციკლინი ჰემოდიალიზით მნიშვნელოვანი რაოდნეობით არ გამოიყოფა.

შეუთავსებლობა

ტიგეციკლინთან ერთად იგივე Y-სისტემით არ უნდა შეყივანონ შემდეგი აქტიური ნივთიერებები: ამფოტერიცინ B, B ლიპიდური კომპლექსი, დიაზეპამი, ეზომეპრაზოლი, ომეპრაზოლი და ინტრავენური ხსნარები, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს pH-ის 7-ზე მეტად გაზრდა.

ეს სამედიცინო პროდუქტი არ უნდა შეურიონ სხვა საშუალებებს, იმ პრეპარატების გარდა, რომლებიც ჩამოთვლილია პარაგრაფში „დოზირება და გამოყენების მეთოდი“

კონტეინერის აღწერა და შემადგენლობა

1 ტიპის გამჭვრივალე შუშის ფლაკონი, დახრული რეზისნის საცობით და პლასტიკის დისკოთი აღჭურვილი ალუმინის ხუფით.

1 ან 10 ფლაკონი ჩანართთან ერთად მოთავსებულია დაბეჭდილ მუყაოს კოლოფში.

ბაზარზე შეიზლება ხელმისაწვდომი არ იყოს ყველა ზომის შეფუთვა.

განსაკუთრებული უსაფრთხოების ზომები შენახვისთვის

ინახება არა უმეტეს 30°C ტემპერატურაზე.

სამედიცინო პროდუქტის შემდეგ განზავების პირობები იხილეთ პარაგრაფში „შენახვის ვადა“.

ლიოფილიზებული ფხვნილი უნდა განზავდეს 5.3მლ ნატრიუმის ქლორიდის 9მგ/მლ (0.9%) საინექციო ხსნარით, დექსტროზის 50მგ/მლ (5%) საინექციო ხსნარით, ან რინგერ ლაქტატის საინექციო ხსნარით, მიღწერული უნდა იყოს ტიგეციკლინის 10მგ/მლ კონცენტრაცია. ფლაკონი ნაზად უნდა გადააბრუნონ სამედიცინო პროდუქტის გახსნამდე. ამის შემდეგ აღდგენილი ხსნარი დაუყოვნებლივ უნდა ამოიღონ ფლაკონიდან და უნდა დაუმატონ 100მლ ინტრავენურ სუნფუზიო ტომარაში ან შესაბამის ინფუზიის კონტეინერში (მაგ. შუშის ფლაკონი).

100მგ დოზისთვის განაზავეთ ორი ფლაკონის გამოყენებით 100მლ ინტრავენურ ფლაკონში ან სხვა შესაბამის საინფუზიო კონტეინერში (მაგ. შუშის ფლაკონი). შენიშვნა: ფლაკონი შეიცავს საშუალოდ 6% ნაჭარბს. ამრიგად, აღდგენილი ხსნარის 5% არის 50მგ აქტიური ნივთიერების ექვივალენტური.

აღდგენილი ხსნარი უნდა იყოს ყვითელი-ფორთოხლისფერი; თუ ასე არ არის, ხსნარი უნდა განადგურდეს. პარენტერალური პროდუქტებს ვიზუალურად უნდა შემოწმდეს მყარი ნაწილაკების ან დისკოლორაციის გამოსავლენად (მაგ., მწვანე ან შავი) გამოყენებამდე.

ტიგეციკლინი უნდა შეიყვანონ ინტრავენურად, Y- გადამყვანის სპეციალური ხაზით. თუ იგივე ინტრავენური ხაზი გამოიყენება რამდენიმე აქტიური ნივთიერების თანმიმდევრული ინფუზიისთვის, ხაზი უნდა ჩაირეცხოს ტიგეციკლინის ინფუზიამდე და მის შემდეგ, ან ნატრიუმის ქლორიდით 9მგ / მლ (0.9%) საინექციო ხსნარით ან დექსტროზის 50მგ / მლ (5%) საინექციო ხსნარით. ინექცია უნდა გაკეთდეს საინფუზიო ხსნარით, რომელიც შეთავსებადია ტიგეციკლინთან და ამ საერთო ხაზის მეშვეობით შესაყვან ნებისმიერ სხვა სამკურნალო პროდუქტთან.

ეს სამედიცინო პროდუქტი განკუთვნილია მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისთვის, ნებისმიერი გამოუყენებელი სამედიცინო პროდუქტი ან ნარჩენი მასალა უნდა განადგურდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.

შეთავსებადი ინტრავენური ხსნარი შეიცავს: ნატრიუმის ქლორიდი 9მგ/მლ (0,9%) საინექციო ხსნარი, დექსტროზის 50მგ/მლ (5%) საინექციო ხსნარი და რინგერ ლაქტატის საინექციო ხსნარი.

შენახვის ვადა

2 წელი.

აღდგენის და ფლაკონში ან სხვა საინფუზიო კონტეინერში (მაგ., შუშის ფლაკონი) განზავების შემდეგ, ტიგეციკლინი უნდა გამოიყენონ დაუყოვნებლივ.

მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით, პროდუქტი უნდა გამოიყენონ დაუყოვნებლივ.

თუ დაუყოვნებლივ გამოყენება არ ხდება, შენახვის დრო და პირობები მომხმარებლის პასუხისმგებლობაა.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II , გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

ლეგალური სტატუსი

სამედიცინო პროდუქტი გაიცემა რეცეპტით

მწარმოებლის დასახელება და მისამართი

S.C. Rompharm Company S.R.L.

Str. Eroilor 1А, Otopeni, 075100, Romania

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა