პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
ანტითრომბოზული საშუალებები

თრომნობი 5მგ

Tromnob 5mg

რეცეპტითინსტრუქცია ქართულადთურქეთი
რისთვის გამოიყენება

ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენების (VTE) პრევენცია ზრდასრულ პაციენტებში, რომლებმაც ჩაიტარეს ბარძაყის ან მუხლის სახსრის შეცვლის არჩევითი ოპერაცია. …

სრულად
მოქმედი ნივთიერება
აპიქსაბანი (apixaban)
ფორმა და შეფუთვა
5მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი №60 (6X10)
მწარმოებელი
NOBEL İLAÇ SANAYİİ VE TİCARET A.Ş., თურქეთი
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ანტითრომბოზული საშუალებები, Xa ფაქტორის პირდაპირი ინჰიბიტორები
ATC კოდი
B01AF02
რეგისტრაციის ნომერი
რ-042176
რეგისტრირებულია
8 ოქტომბერი 2024, მოქმედებს 14 თებერვალი 2029-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
NOBEL İLAÇ SANAYİİ VE TİCARET A.Ş. (თურქეთი)
განმცხადებელი
სოფია შუბლაძე
GMP
აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
ურთიერთქმედების შემოწმებათრომნობი 5მგ და სხვა წამალი ერთად

თრომნობი 5მგ — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენების (VTE) პრევენცია ზრდასრულ პაციენტებში, რომლებმაც ჩაიტარეს ბარძაყის ან მუხლის სახსრის შეცვლის არჩევითი ოპერაცია.

ინსულტის და სისტემური ემბოლიის პრევენცია მოზრდილ პაციენტებში არასარქვლოვანი მოციმციმე არითმიით (NVAF), ერთი ან მეტი რისკ-ფაქტორით, როგორიცაა გადატანილი ინსულტი ან ტრანზიტორული იშემიური შეტევა (TIA); ასაკი ≥ 75 წელი; ჰიპერტენზია; შაქრიანი დიაბეტი; გულის სიმპტომური უკმარისობა (NYHA კლასი ≥ II).

ღრმა ვენების თრომბოზის (DVT) და ფილტვის ემბოლიის (PE) მკურნალობა და მორეციდივე ღრმა ვენების თრომბოზის (DVT) და ფილტვის ემბოლიის (PE) პრევენცია მოზრდილებში (იხილეთ პუნქტი 4.4 ჰემოდინამიკურად არასტაბილური PE პაციენტების შემთხვევაში).

მიღების წესი და დოზირება

VTE-ის ((VTEp): პრევენცია ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევითი ოპერაცია

აპიქსაბანის რეკომენდებული დოზაა 2.5 მგ პერორალურად დღეში ორჯერ. საწყისი დოზა უნდა იქნას მიღებული ოპერაციიდან 12 საათიდან 24 საათამდე.

ექიმებმა შესაძლოა განიხილონ ადრინდელი ანტიკოაგულაციის პოტენციური სარგებელი VTE პროფილაქტიკისთვის, ისევე როგორც ოპერაციის შემდგომი სისხლდენის რისკები ამ დროის ფარგლებში მიღების დროის გადაწყვეტისას.

პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ბარძაყის ჩანაცვლების ოპერაცია

მკურნალობის რეკომენდებული ხანგრძლივობაა 32 დღიდან 38 დღემდე.

პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ მუხლის ჩანაცვლების ოპერაცია

მკურნალობის რეკომენდებული ხანგრძლივობაა 10 დღიდან 14 დღემდე.

ინსულტისა და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ არასარქვლოვანი წინაგულების ფიბრილაცია (NVAF)

აპიქსაბანის რეკომენდებული დოზაა 5 მგ პერორალურად დღეში ორჯერ.

დოზის შემცირება

აპიქსაბანის რეკომენდირებული დოზა არის 2.5 მგ პერორალურად დღეში ორჯერ, NVAF-ის მქონე პაციენტებში და შემდეგი მახასიათებლებიდან მინიმუმ ორი: ასაკი ≥ 80 წელი, სხეულის წონა ≤ 60 კგ, ან შრატის კრეატინინი ≥ 1.5 მგ/დლ (133 მიკრომოლი/ლ).

თერაპია უნდა გაგრძელდეს ხანგრძლივად.

DVT-ის მკურნალობა, PE-ს მკურნალობა და მორეციდივე DVT და PE (VTEt) პრევენცია

აპიქსაბანის რეკომენდებული დოზა მწვავე DVT-ის და PE-ს სამკურნალოდ არის 10 მგ პერორალურად ორჯერ დღეში პირველი 7 დღის განმავლობაში, რასაც მოჰყვება 5 მგ პერორალურად დღეში ორჯერ. არსებული სამედიცინო გაიდლაინების მიხედვით, მკურნალობის მოკლე ხანგრძლივობა (მინიმუმ 3 თვე) უნდა ეფუძნებოდეს ტრანზიტორულ რისკ ფაქტორებს (მაგალითად, ბოლო ოპერაცია, ტრავმა, იმობილიზაცია).

აპიქსაბანის რეკომენდირებული დოზა მორეციდივე DVT და PE-ის პროფილაქტიკისთვის არის 2.5 მგ პერორალურად დღეში ორჯერ. როდესაც ნაჩვენებია მორეციდივე DVT და PE-ს პროფილაქტიკა, 2.5 მგ ორჯერ დღეში დოზა უნდა დაიწყოს 6 თვიანი მკურნალობის დასრულების შემდეგ აპიქსაბანი 5 მგ ორჯერ დღეში ან სხვა ანტიკოაგულანტით, როგორც ნაჩვენებია ქვემოთ ცხრილში 1 (იხილეთ ასევე პუნქტი 5.1).

ცხრილი 1: დოზის რეკომენდაცია (VTEt)

დოზირება სქემა

მაქსიმალური დღიური დოზა

DVT ან PE-ს მკურნალობა

10 მგ ორჯერ დღეში პირველი 7 დღის განმავლობაში

20 მგ

შემდეგ 5 მგ ორჯერ დღეში

10 მგ

მორეციდივე DVT და/ან PE პრევენცია DVT ან PE მკურნალობის 6-თვიანი დასრულების შემდეგ

  • 5 მგ ორჯერ დღეში

5 მგ

მთლიანი თერაპიის ხანგრძლივობა ინდივიდუალურად უნდა შეირჩეს სისხლდენის რისკისა და მკურნალობის სარგებელის სათანადო შეფასების შემდეგ (იხილეთ პუნქტი 4.4).

გამოტოვებული დოზა

დოზის გამოტოვების შემთხვევაში პაციენტმა დაუყოვნებლივ უნდა მიიღოს თრომნობი და შემდეგ გააგრძელოს დღეში ორჯერ მიღება, როგორც ადრე.

გადასვლა სხვა მკურნალობაზე

მკურნალობის გადასვლა პარენტერალური ანტიკოაგულანტებიდან თრომნობზე (და პირიქით) შეიძლება განხორციელდეს შემდეგი დაგეგმილი დოზით (იხილეთ პუნქტი 4.5). ეს მედიკამენტები არ უნდა იქნას მიღებული ერთდროულად.

K ვიტამინის ანტაგონისტის (VKA) მკურნალობიდან თრომნობიზე გადასვლა

K ვიტამინის ანტაგონისტის (VKA) მკურნალობიდან თრომნობიზე გადასვლისას, ვარფარინი ან სხვა VKA თერაპია უნდა შეწყდეს და თრომნობი დაიწყოს, როდესაც საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა (INR) არის <2.

თრომნობიდან VKA თერაპიაზე გადასვლა

პაციენტების თრომნობიდან VKA თერაპიაზე გადასვლისას თრომნობის მიღება უნდა გაგრძელდეს VKA თერაპიის დაწყებიდან სულ მცირე 2 დღის განმავლობაში. თრომნობის VKA თერაპიასთან ერთად მიღების 2 დღის შემდეგ, INR უნდა იქნას მიღებული თრომნობის შემდეგი დაგეგმილი დოზის მიღებამდე. თრომნობის და VKA თერაპიის ერთდროული გამოყენება უნდა გაგრძელდეს მანამ, სანამ INR არ არის ≥ 2.

ხანდაზმულები

VTEp და VTEt – დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხილეთ პუნქტები 4.4 და 5.2).

NVAF - დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თუ დოზის შემცირების კრიტერიუმები არ არის დაკმაყოფილებული (იხ. დოზის შემცირება პუნქტი 4.2 დასაწყისში).

თირკმლის უკმარისობა

თირკმელების მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში გამოიყენება შემდეგი რეკომენდაციები:

  • VTE-ის პროფილაქტიკისთვის ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევით ქირურგიაში (VTEp), DVT-ის სამკურნალოდ, PE-ს სამკურნალოდ და მორეციდივე DVT და PE (VTEt) პროფილაქტიკისთვის, დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხილეთ პუნქტი 5.2).
  • ინსულტის და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკისთვის პაციენტებში NVAF-ით და შრატის კრეატინინით ≥ 1.5 მგ/დლ (133 მიკრომოლი/ლ) ≥ 80 წელი ან სხეულის მასაზე ≤ 60 კგ-ზე, საჭიროა დოზის შემცირება და აღწერილია ზემოთ. დოზის შემცირების სხვა კრიტერიუმების არარსებობის შემთხვევაში (ასაკი, სხეულის წონა), დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხილეთ პუნქტი 5.2).

პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ) გამოიყენება შემდეგი რეკომენდაციები (იხილეთ პუნქტები 4.4 და 5.2):

  • მენჯ-ბარძაყის ან მუხლის სახსრის ჩანაცვლების არჩევით ქირურგიაში VTE-ის პროფილაქტიკისთვის (VTEp), DVT-ის სამკურნალოდ, PE-ს სამკურნალოდ და მორეციდივე DVT და PE (VTEt) პროფილაქტიკისთვის აპიქსაბანი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული;
  • ინსულტის და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკისთვის პაციენტებში NVAF-ით, პაციენტებმა უნდა მიიღონ აპიქსაბანის უფრო დაბალი დოზა 2,5 მგ დღეში ორჯერ.

პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით < 15 მლ/წთ, ან პაციენტებში, რომლებიც გადიან დიალიზს, კლინიკური გამოცდილება არ არსებობს, ამიტომ აპიქსაბანი არ არის რეკომენდებული (იხილეთ პუნქტები 4.4 და 5.2).

ღვიძლის უკმარისობა

თრომნობი უკუნაჩვენებია პაციენტებში ღვიძლის დაავადებით, რომლებიც დაკავშირებულია კოაგულოპათიასთან და კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენის რისკთან (იხილეთ პუნქტი 4.3).

არ არის რეკომენდებული ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (იხილეთ პუნქტები 4.4. და 5.2).

ის სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობით (Child Pugh A ან B). ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხილეთ პუნქტები 4.4 და 5.2).

პაციენტები, რომლებსაც აქვთ მომატებული ღვიძლის ფერმენტები ალანინ ამინოტრანსფერაზა (ალტ)/ასპარტატ ამინოტრანსფერაზა (ასტ) >2 x ULN ან საერთო ბილირუბინი ≥ 1.5 x ULN, გამოირიცხნენ კლინიკურ კვლევებში. ამიტომ თრომნობი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ამ პოპულაციაში (იხილეთ პუნქტები 4.4 და 5.2). თრომნობის დაწყებამდე უნდა შემოწმდეს ღვიძლის ფუნქცია.

სხეულის წონა

VTEp და VTEt - დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხილეთ პუნქტები 4.4 და 5.2).

NVAF - დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თუ დოზის შემცირების კრიტერიუმები არ არის დაკმაყოფილებული (იხილეთ დოზის შემცირება პუნქტი 4.2 დასაწყისში).

სქესი

დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხილეთ პუნქტი 5.2).

პაციენტები, რომლებსაც უტარდებათ კათეტერის აბლაცია (NVAF)

პაციენტებს შეუძლიათ გააგრძელონ აპიქსაბანის გამოყენება კათეტერის აბლაციის დროს (იხილეთ პუნქტები 4.3, 4.4 და 4.5).

პაციენტები, რომლებსაც უტარდებათ კარდიოვერსია

აპიქსაბანი შეიძლება დაიწყოს ან გაგრძელდეს NVAF პაციენტებში, რომლებსაც შეიძლება დასჭირდეთ კარდიოვერსია.

პაციენტებისთვის, რომლებიც ადრე არ მკურნალობდნენ ანტიკოაგულანტებით, უნდა განიხილებოდეს მარცხენა წინაგულის თრომბის გამორიცხვა ვიზუალიზაციური კონტროლით (მაგალითად, ტრანსეზოფოგეალური ექოკარდიოგრაფია (TEE) ან კომპიუტერული ტომოგრაფიული სკანირება (CT)) კარდიოვერსიამდე, დადგენილი სამედიცინო გაიდლაინების შესაბამისად.

პაციენტებისთვის, რომლებიც იწყებენ აპიქსაბანით მკურნალობას, 5 მგ უნდა მიეცეს ორჯერ დღეში სულ მცირე 2.5 დღით (5 ერთჯერადი დოზა) კარდიოვერსიამდე ადექვატური ანტიკოაგულაციის უზრუნველსაყოფად (იხილეთ პუნქტი 5.1). დოზირების რეჟიმი უნდა შემცირდეს 2,5 მგ აპიქსბანამდე, რომელიც მიიღება დღეში ორჯერ მაინც 2,5 დღე (5 ერთჯერადი დოზა) თუ პაციენტი აკმაყოფილებს დოზის შემცირების კრიტერიუმებს (იხ. ზემოთ პუნქტები დოზის შემცირება და თირკმლის უკმარისობა).

თუ საჭიროა კარდიოვერსია აპიქსაბანის 5 დოზის მიღებამდე, უნდა დაინიშნოს 10 მგ დატვირთვის დოზა, რასაც მოჰყვება 5 მგ დღეში ორჯერ. დოზირების რეჟიმი უნდა შემცირდეს 5 მგ დატვირთვის დოზამდე, რასაც მოჰყვება 2,5 მგ ორჯერ დღეში, თუ პაციენტი აკმაყოფილებს დოზის შემცირების კრიტერიუმებს (იხ. ზემოთ პუნქტები დოზის შემცირება და თირკმლის უკმარისობა). დატვირთვის დოზის მიღება უნდა მოხდეს კარდიოვერსიამდე მინიმუმ 2 საათით ადრე (იხილეთ პუნქტი 5.1).

ყველა პაციენტისთვის, რომელიც იტარებს კარდიოვერსიას, კარდიოვერსიის დაწყებამდე უნდა დადასტურდეს, რომ პაციენტმა მიიღო აპიქსაბანი დანიშნულების მიხედვით. მკურნალობის დაწყებისა და ხანგრძლივობის შესახებ გადაწყვეტილების მიღებისას მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული დადგენილი გაიდლაინის რეკომენდაციები ანტიკოაგულანტული მკურნალობისთვის პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ კარდიოვერსია.

პაციენტები NVAF და მწვავე კორონარული სინდრომით (ACS) და/ან პერკუტანული კორონარული ჩარევით (PCI)

აპიქსაბანით მკურნალობის შეზღუდული გამოცდილება არსებობს NVAF პაციენტებისთვის რეკომენდებული დოზით, ანტითრომბოციტულ საშუალებებთან ერთად გამოყენებისას პაციენტებში ACS-ით და/ან რომლებსაც უტარდებათ PCI ჰემოსტაზის მიღწევის შემდეგ (იხილეთ პუნქტები 4.4, 5.1).

პედიატრიული მოსახლეობა

თრომნობის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვებში და 18 წლამდე მოზარდებში დადგენილი არ არის. ინფორმაცია არ არის ხელმისაწვდომი.

მიღების წესი

პერორალური გამოყენება

თრომნობი უნდა გადაიყლაპოს წყალთან ერთად, მიიღება საკვებთან ერთად ან მის გარეშე.

პაციენტებისთვის, რომლებსაც არ შეუძლიათ მთლიანი ტაბლეტების გადაყლაპვა, თრომნობის ტაბლეტები შეიძლება დაქუცმაცდეს და გაიხსნას წყალში, ან 5% დექსტროზაში წყალში (D5W), ან ვაშლის წვენში ან შერეული ვაშლის პიურეში და დაუყოვნებლივ იქნეს მიღებული პერორალურად (იხ.5.2). ალტერნატიულად, თრომნობის ტაბლეტები შეიძლება დაქუცმაცდეს და შეჩერდეს 60 მლ წყალში ან D5W-ში და დაუყოვნებლივ მიიტანოს ნაზოგასტრიკული მილით (იხილეთ პუნქტი 5.2).

დაქუცმაცებული თრომნობის ტაბლეტები სტაბილურია წყალში, D5W, ვაშლის წვენში და ვაშლის პიურეში 4 საათამდე.

უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომლებიც ჩამოთვლილია 6.1 პუნქტში.

აქტიური კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენა.

ღვიძლის დაავადება, რომელიც დაკავშირებულია კოაგულოპათიასთან და კლინიკურად მნიშვნელოვან სისხლდენის რისკთან (იხილეთ პუნქტი 5.2).

დაზიანება ან მდგომარეობა, თუ განიხილება დიდი სისხლდენის მნიშვნელოვანი რისკ-ფაქტორად. ეს შეიძლება მოიცავდეს კუჭ-ნაწლავის მიმდინარე ან ახლად გადატანილ წყლულს, ავთვისებიანი ნეოპლაზმების არსებობას სისხლდენის მაღალი რისკის ქვეშ, თავის ტვინის ან ზურგის ახლად გადატანილ დაზიანებას, ახლად გადატანილ ტვინის, ზურგის ან ოფთალმოლოგიური ოპერაცია, ახლად გადატანილი ინტრაკრანიალური სისხლდენა, ცნობილი ან საეჭვო საყლაპავის ვარიკოზები, არტერიოვენური მალფორმაციები, სისხლძარღვთა ან დიდი ანევრი. ინტრასპინალური ან ინტრაცერებრალური სისხლძარღვთა დარღვევები.

ნებისმიერი სხვა ანტიკოაგულანტთან თანმხლები მკურნალობა, მაგალითად, არაფრაქციული ჰეპარინი (UFH), დაბალი მოლეკულური წონის ჰეპარინები (ენოქსაპარინი, დალტეპარინი და ა.შ.), ჰეპარინის წარმოებულები (ფონდაპარინუქსი და ა.შ.) გარდა ანტიკოაგულანტების გადასვლის სპეციფიკური შემთხვევებისა (იხილეთ პუნქტი 4.2), როდესაც UFH მიიღება ღია ცენტრალური ვენური ან არტერიული კათეტერის შესანარჩუნებლად აუცილებელ დოზებში ან როდესაც UFH ინიშნება კათეტერის აბლაციის დროს წინაგულების ფიბრილაციისთვის (იხილეთ პუნქტები 4.4 და 4.5).

სიფრთხილის ზომები

სისხლდენის რისკი

ისევე როგორც სხვა ანტიკოაგულანტების შემთხვევაში, პაციენტები, რომლებიც იღებენ თრომნობს, უნდა დააკვირდნენ სისხლდენის ნიშნებს. რეკომენდებულია სიფრთხილით გამოყენება სისხლდენის გაზრდილი რისკის პირობებში. თრომნობის მიღება უნდა შეწყდეს მძიმე სისხლდენის შემთხვევაში (იხილეთ პუნქტები 4.8 და 4.9).

მიუხედავად იმისა, რომ აპიქსაბანით მკურნალობა არ საჭიროებს ექსპოზიციის რუტინულ მონიტორინგს, კალიბრირებული რაოდენობრივი ანტი-ფაქტორ Xa ანალიზი შეიძლება იყოს გამოსადეგი გამონაკლის სიტუაციებში, როდესაც აპიქსაბანის ექსპოზიციის ცოდნა შეიძლება დაეხმაროს კლინიკური გადაწყვეტილებების მიღებას, მაგალითად, დოზის გადაჭარბება და გადაუდებელი ოპერაცია (იხილეთ პუნქტი 5.1).

ხელმისაწვდომია აგენტი აპიქსაბანის ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობის შესაცვლელად. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც გავლენას ახდენენ ჰემოსტაზზე

სისხლდენის გაზრდილი რისკის გამო, სხვა ანტიკოაგულანტებთან ერთდროული მკურნალობა უკუნაჩვენებია (იხილეთ პუნქტი 4.3).

თრომნობის ანტითრომბოციტულ საშუალებებთან ერთდროული გამოყენება ზრდის სისხლდენის რისკს (იხილეთ პუნქტი 4.5).

სიფრთხილეა საჭირო, თუ პაციენტები ერთდროულად მკურნალობენ სეროტონინის უკუმიტაცების შერჩევითი ინჰიბიტორებით (SSRIs) ან სეროტონინის ნორეპინეფრინის უკუმიტაცების ინჰიბიტორებით (SNRIs), ან არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით (NSAIDs), მათ შორის აცეტილსალიცილის მჟავათი.

ქირურგიული ჩარევის შემდე, თრომბოციტების აგრეგაციის სხვა ინჰიბიტორები არ არის რეკომენდებული თრომნობთან ერთად (იხილეთ პუნქტი 4.5).

პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ წინაგულების ფიბრილაცია და პირობები, რომლებიც საჭიროებენ მონო ან ორმაგ ანტითრომბოციტულ თერაპიას, უნდა მოხდეს პოტენციური სარგებელისა და პოტენციური რისკების შეფასება ამ თერაპიის თრომნობთან კომბინირებამდე.

წინაგულების ფიბრილაციის მქონე პაციენტებზე ჩატარებულ კლინიკურ კვლევაში, ASA-ს ერთდროულმა გამოყენებამ გაზარდა ძირითადი სისხლდენის რისკი აპიქსაბანზე 1,8%-დან წელიწადში 3,4%-მდე და გაზარდა სისხლდენის რისკი ვარფარინზე 2,7%-დან წელიწადში 4,6%-მდე. ამ კლინიკურ კვლევაში იყო შეზღუდული (2.1%) ორმაგი ანტითრომბოციტული თერაპიის ერთდროული გამოყენება (იხილეთ პუნქტი 5.1).

კლინიკურ კვლევაში ჩართული იყო პაციენტები წინაგულების ფიბრილაციით, ACS-ით და/ან გადიოდნენ PCI და დაგეგმილი მკურნალობის პერიოდი P2Y12 ინჰიბიტორით, ASA-ით ან მის გარეშე და პერორალური ანტიკოაგულანტით (აპიქსაბანი ან VKA) 6 თვის განმავლობაში. ASA-ს ერთდროულმა გამოყენებამ გაზარდა ISTH (თრომბოზისა და ჰემოსტაზის საერთაშორისო საზოგადოება) გავრცელებული ან CRNM (კლინიკურად შესაბამისი არა-ძირითადი) სისხლდენის რისკი აპიქსაბანით ნამკურნალებ სუბიექტებში 16.4%-დან წელიწადში 33.1%-მდე წელიწადში (იხილეთ პუნქტი 5.1).

მაღალი რისკის პოსტ მწვავე კორონარული სინდრომის მქონე პაციენტების კლინიკურ კვლევაში წინაგულების ფიბრილაციის გარეშე, რომლებიც ხასიათდება მრავალი გულის და არაგულის თანმხლები დაავადებებით, რომლებიც იღებდნენ ASA ან ASA-ს და კლოპიდოგრელის კომბინაციას, დაფიქსირდა ISTH ძირითადი სისხლდენის რისკის მნიშვნელოვანი ზრდა. აპიქსაბანი (5,13% წელიწადში) პლაცებოსთან შედარებით (2,04% წელიწადში).

თრომბოლიზური საშუალებების გამოყენება მწვავე იშემიური ინსულტის სამკურნალოდ

არსებობს ძალიან შეზღუდული გამოცდილება თრომბოლიზური საშუალებების გამოყენების შესახებ მწვავე იშემიური ინსულტის სამკურნალოდ პაციენტებში, რომლებიც აპიქსაბანს ღებულობენ (იხილეთ პუნქტი 4.5).

პაციენტები გულის სარქველების პროთეზით

თრომნობის უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის შესწავლილი პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ პროთეზირებული გულის სარქველები, წინაგულების ფიბრილაციით ან მის გარეშე. ამიტომ თრომნობის გამოყენება ამ პირობებში არ არის რეკომენდებული.

ანტიფოსფოლიპიდური სინდრომის მქონე პაციენტები

პირდაპირი მოქმედების პერორალური ანტიკოაგულანტები (DOACs) აპიქსაბანის ჩათვლით არ არის რეკომენდებული თრომბოზის ანამნეზის მქონე პაციენტებისთვის, რომლებსაც აქვთ ანტიფოსფოლიპიდური სინდრომის დიაგნოზი. განსაკუთრებით პაციენტებისთვის, რომლებიც არიან სამჯერ დადებითი (ლუპუსის ანტიკოაგულანტისთვის, ანტიკარდიოლიპინის ანტისხეულებისთვის და ანტი-2-გლიკოპროტეინის I ანტისხეულებისთვის), DOAC-ებით მკურნალობა შეიძლება დაკავშირებული იყოს განმეორებითი თრომბოზული მოვლენების სიხშირესთან K ვიტამინის ანტაგონისტებთან შედარებით.

ქირურგია და ინვაზიური პროცედურები

თრომნობის მიღება უნდა შეწყდეს არჩევით ოპერაციამდე ან ინვაზიურ პროცედურებამდე მინიმუმ 48 საათით ადრე სისხლდენის ზომიერი ან მაღალი რისკით. ეს მოიცავს ინტერვენციებს, რომლებშიც კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენის ალბათობა არ არის გამორიცხული ან რომლისთვისაც სისხლდენის რისკი მიუღებელია.

თრომნობის მიღება უნდა შეწყდეს არჩევით ოპერაციამდე ან ინვაზიურ პროცედურებამდე მინიმუმ 24 საათით ადრე სისხლდენის დაბალი რისკით. ეს მოიცავს ინტერვენციებს, რომლებშიც მოსალოდნელია, რომ ნებისმიერი სისხლდენა იქნება მინიმალური, არაკრიტიკული მის ადგილმდებარეობაში ან ადვილად კონტროლირებადი.

თუ ოპერაცია ან ინვაზიური პროცედურების გადადება შეუძლებელია, სიფრთხილე უნდა იქნას გამოყენებული სისხლდენის გაზრდილი რისკის გათვალისწინებით. სისხლდენის ეს რისკი და ჩარევის გადაუდებლობა უნდა შეფასდეს სათანადოდ.

თრომნობი უნდა განახლდეს ინვაზიური პროცედურის ან ქირურგიული ჩარევის შემდეგ რაც შეიძლება მალე, იმ პირობით, რომ კლინიკური მდგომარეობა იძლევა საშუალებას და ადექვატური ჰემოსტაზი იქნება დადგენილი (კარდიოვერსიისთვის იხილეთ პუნტი 4.2).

პაციენტებს, რომლებსაც უტარდებათ კათეტერის აბლაცია წინაგულების ფიბრილაციისთვის, თრომნობით მკურნალობა არ საჭიროებს შეწყვეტას (იხილეთ პუნქტებ 4.2, 4.3 და 4.5).

დროებითი შეწყვეტა

ანტიკოაგულანტების მიღების შეწყვეტა, მათ შორის თრომნობი, აქტიური სისხლდენის, არჩევითი ქირურგიის ან ინვაზიური პროცედურების დროს პაციენტებს თრომბოზის გაზრდილი რისკის ქვეშ აყენებს. თერაპიის შეფერხებები თავიდან უნდა იქნას აცილებული და თუ თრომნობით ანტიკოაგულაციის მიღება რაიმე მიზეზით დროებით უნდა შეწყდეს, თერაპია უნდა დაიწყოს რაც შეიძლება მალე.

სპინალური/ეპიდურული ანესთეზია ან პუნქცია

ნეირაქსიალური ანესთეზიის (სპინალური/ეპიდურული ანესთეზია) ან სპინალური/ეპიდურული პუნქციის დროს, პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობენ ანტითრომბოზული საშუალებებით თრომბოემბოლიური გართულებების პროფილაქტიკისთვის, ემუქრებათ ეპიდურული ან ზურგის ჰემატომის განვითარების რისკი, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ხანგრძლივი ან მუდმივი დამბლა. ამ მოვლენების რისკი შეიძლება გაიზარდოს მუდმივი ეპიდურული კათეტერების პოსტოპერაციული გამოყენებით ან ჰემოსტაზზე მოქმედი სამკურნალო საშუალებების ერთდროული გამოყენებით. ბინადარი ეპიდურული ან ინტრათეკალური კათეტერები უნდა მოიხსნას თრომნობის პირველ დოზამდე მინიმუმ 5 საათით ადრე. რისკი ასევე შეიძლება გაიზარდოს ტრავმული ან განმეორებითი ეპიდურული ან ზურგის პუნქცია. პაციენტებს ხშირად უნდა აკონტროლონ ნევროლოგიური დარღვევების ნიშნები და სიმპტომები (მაგალითად, ფეხების დაბუჟება ან სისუსტე, ნაწლავის ან ბუშტის დისფუნქცია). თუ აღინიშნება ნევროლოგიური კომპრომისი, საჭიროა სასწრაფო დიაგნოსტიკა და მკურნალობა. ნეირაქსიალური ინტერვენციის დაწყებამდე ექიმმა უნდა განიხილოს პოტენციური სარგებელი ანტიკოაგულაციის მქონე პაციენტებში ან თრომბოპროფილაქტიკისთვის ანტიკოაგულაციის მქონე პაციენტებში რისკის წინააღმდეგ.

არ არსებობს კლინიკური გამოცდილება აპიქსაბანის გამოყენების ინტრათეკალური ან ეპიდურული კათეტერებით. ასეთი საჭიროების შემთხვევაში და აპიქსაბანის ზოგადი PK მახასიათებლებზე დაყრდნობით, უნდა გავიდეს 20-30 საათის ინტერვალი (ანუ 2 x ნახევარგამოყოფის პერიოდი) აპიქსაბანის ბოლო დოზასა და კათეტერის მოხსნას შორის და მინიმუმ ერთი დოზა. უნდა გამოტოვოთ კათეტერის ამოღებამდე. აპიქსაბანის შემდეგი დოზა შეიძლება მიღებულ იქნას კათეტერის ამოღებიდან სულ მცირე 5 საათის შემდეგ.

როგორც ყველა ახალი ანტიკოაგულანტული სამკურნალო პროდუქტის შემთხვევაში, ნეირაქსიალური ბლოკადის გამოცდილება შეზღუდულია და ამიტომ რეკომენდებულია უკიდურესი სიფრთხილე აპიქსაბანის გამოყენებისას ნეირაქსიალური ბლოკადის არსებობისას.

ჰემოდინამიურად არასტაბილური PE პაციენტები ან პაციენტები, რომლებსაც ესაჭიროებათ თრომბოლიზი ან ფილტვის ემბოლექტომია

თრომნობი არ არის რეკომენდებული, როგორც არაფრაქციული ჰეპარინის ალტერნატივა ფილტვის ემბოლიის მქონე პაციენტებში, რომლებიც არიან ჰემოდინამიურად არასტაბილური ან შეიძლება ჩაიტარონ თრომბოლიზი ან ფილტვის ემბოლექტომია, ვინაიდან აპიქსაბანის უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის დადგენილი ამ კლინიკურ სიტუაციებში.

აქტიური კიბოს მქონე პაციენტები

აქტიური კიბოს მქონე პაციენტებს შეიძლება ჰქონდეთ ვენური თრომბოემბოლიის და სისხლდენის განვითარების მაღალი რისკი. როდესაც აპიქსაბანი განიხილება DVT ან PE მკურნალობისთვის კიბოს პაციენტებში, უნდა მოხდეს სარგებლის შეფასება რისკებთან მიმართებაში (იხ. ასევე პუნქტი 4.3).

თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტები

შეზღუდული კლინიკური მონაცემები უჩვენებს, რომ აპიქსაბანის კონცენტრაცია პლაზმაში იზრდება თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ), რამაც შეიძლება გამოიწვიოს სისხლდენის რისკის გაზრდა. VTE-ის პროფილაქტიკისთვის ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევით ქირურგიაში (VTEp), DVT-ის სამკურნალოდ, PE-ს სამკურნალოდ და მორეციდივე DVT და PE (VTEt) პროფილაქტიკისთვის, აპიქსაბანი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ) (იხილეთ პუნქტები 4.2 და 5.2).

ინსულტის და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკისთვის პაციენტებში NVAF-ით, პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ) და პაციენტებში შრატის კრეატინინის ≥ 1.5 მგ/დლ (133 მიკრომოლი/ლ) ასაკთან დაკავშირებული ≥ 80 წლები ან სხეულის წონა ≤ 60 კგ უნდა მიიღოთ აპიქსაბანის ქვედა დოზა 2.5 მგ ორჯერ დღეში (იხილეთ პუნქტი 4.2).

პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით < 15 მლ/წთ, ან პაციენტებში, რომლებიც გადიან დიალიზს, კლინიკური გამოცდილება არ არსებობს, ამიტომ აპიქსაბანი არ არის რეკომენდებული (იხილეთ პუნქტები 4.2 და 5.2).

ხანდაზმული პაციენტები

ასაკის მატებამ შეიძლება გაზარდოს ჰემორაგიის რისკი (იხილეთ პუნქტი 5.2).

ასევე, თრომნობის ASA-სთან ერთად ხანდაზმულ პაციენტებში სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული სისხლდენის პოტენციურად მაღალი რისკის გამო.

სხეულის წონა

სხეულის მცირე წონამ (<60 კგ) შეიძლება გაზარდოს ჰემორაგიის რისკი (იხილეთ პუნქი 5.2).

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტები

თრომნობი უკუნაჩვენებია პაციენტებში ღვიძლის დაავადებით, რომლებიც დაკავშირებულია კოაგულოპათიასთან და კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენის რისკთან (იხილეთ პუნქტი 4.3).

არ არის რეკომენდებული ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (იხილეთ პუნქტი 5.2).

ის სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობით (ჩაილდ-პიუს ქულების შკალა A ან B) (იხილეთ პუნქტები 4.2 და 5.2).

პაციენტები ღვიძლის ფერმენტების ALT/AST > 2 x ULN ან საერთო ბილირუბინი ≥ 1.5 x ULN გამორიცხული იყო კლინიკურ კვლევებში. ამიტომ თრომნობი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ამ პოპულაციაში (იხილეთ პუნქტი 5.2). თრომნობის დაწყებამდე უნდა გაკეთდეს ღვიძლის ფუნქციური სინჯები.

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

თრომნობის გამოყენება არ არის რეკომენდებული პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ერთდროულ სისტემურ მკურნალობას როგორც CYP3A4, ასევე P-gp ძლიერი ინჰიბიტორებით, როგორიცაა აზოლ-ანტიმიკოტიკები (მაგალითად, კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, ვორიკონაზოლი და პოზაკონაზოლი) და აივ პროტეაზას ინჰიბიტორები (მაგალითად, რიტონავირი). ამ სამკურნალო საშუალებებმა შეიძლება გაზარდონ აპიქსაბანის ექსპოზიცია 2-ჯერ (იხილეთ პუნქტი 4.5) ან უფრო მეტი დამატებითი ფაქტორების არსებობისას, რომლებიც ზრდის აპიქსაბანის ექსპოზიციას (მაგალითად, თირკმლის მძიმე უკმარისობა).

ურთიერთქმედება, როგორც CYP3A4, ასევე P-gp ინდუქტორებთან

თრომნობის ერთდროულმა გამოყენებამ ძლიერ CYP3A4 და P-gp ინდუქტორებთან (მაგალითად, რიფამპიცინი, ფენიტოინი, კარბამაზეპინი, ფენობარბიტალი ან წმინდა იოანეს ვორტი) შეიძლება გამოიწვიოს აპიქსაბანის ექსპოზიციის ~50%-ით შემცირება. კლინიკურ კვლევაში წინაგულების ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში, ეფექტურობის დაქვეითება და სისხლდენის მაღალი რისკი დაფიქსირდა აპიქსაბანის ერთდროული მიღებისას როგორც CYP3A4, ასევე P-gp ძლიერ ინდუქტორებთან შედარებით მხოლოდ აპიქსაბანის გამოყენებასთან შედარებით.

პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ერთდროულ სისტემურ მკურნალობას როგორც CYP3A4, ასევე P-gp-ის ძლიერი ინდუქტორებით, გამოიყენება შემდეგი რეკომენდაციები (იხილეთ პუნქტი 4.5):

  • VTE-ის პროფილაქტიკისთვის ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევით ქირურგიაში, ინსულტის და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკისთვის NVAF-ის მქონე პაციენტებში და მორეციდივე DVT და PE-ს პროფილაქტიკისთვის, აპიქსაბანი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული;
  • DVT-ის სამკურნალოდ და PE-ს სამკურნალოდ, აპიქსაბანი არ უნდა იქნას გამოყენებული, რადგან ეფექტურობა შეიძლება დაქვეითდეს.

ბარძაყის მოტეხილობის ოპერაცია

აპიქსაბანი არ იყო შესწავლილი კლინიკურ კვლევებში პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებოდათ ბარძაყის მოტეხილობის ოპერაცია ამ პაციენტებში ეფექტურობისა და უსაფრთხოების შესაფასებლად. ამიტომ არ არის რეკომენდებული ამ პაციენტებში.

ლაბორატორიული პარამეტრები

შედედების ტესტები [მაგალითად, პროთრომბინის დრო (PT), INR და გააქტიურებული ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დრო (aPTT)] გავლენას ახდენს, როგორც მოსალოდნელია აპიქსაბანის მოქმედების მექანიზმი. ცვლილებები, რომლებიც შეინიშნება ამ შედედების ტესტებში თერაპიულ დოზაზე მცირეა და ექვემდებარება ცვალებადობის მაღალ ხარისხს (იხილეთ პუნქტი 5.1).

ინფორმაცია დამხმარე ნივთიერებების შესახებ

თრომნობი შეიცავს ლაქტოზას. პაციენტებმა იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემებით გალაქტოზას აუტანლობით, ლაქტაზას სრული დეფიციტით ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციით არ უნდა მიიღონ ეს წამალი.

ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს 1 მმოლზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ) თითო ტაბლეტზე, ანუ არსებითად "ნატრიუმისგან თავისუფალი".

  • 5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

CYP3A4 და P-gp ინჰიბიტორები

აპიქსაბანის კეტოკონაზოლთან (400 მგ დღეში ერთხელ), როგორც CYP3A4-ის, ასევე P-gp-ის ძლიერი ინჰიბიტორის ერთდროულმა გამოყენებამ გამოიწვია აპიქსაბანის საშუალო AUC-ის 2-ჯერ გაზრდა და საშუალო აპიქსაბანის Cmax 1.6-ჯერ გაზრდა.

თრომნობის გამოყენება არ არის რეკომენდებული პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ერთდროულ სისტემურ მკურნალობას როგორც CYP3A4, ასევე P-gp ძლიერი ინჰიბიტორებით, როგორიცაა აზოლ-ანტიმიკოტიკები (მაგალითად, კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, ვორიკონაზოლი და პოზაკონაზოლი) და აივ პროტეაზას ინჰიბიტორები (მაგალითად, რიტონავირი) (იხილეთ პუნქტი 4.4).

აქტიური ნივთიერებები, რომლებიც არ განიხილება როგორც CYP3A4-ის, ასევე P-gp-ის ძლიერ ინჰიბიტორებად (მაგალითად, ამიოდარონი, კლარითრომიცინი, დილთიაზემი, ფლუკონაზოლი, ნაპროქსენი, ქინიდინი, ვერაპამილი) სავარაუდოდ გაზრდის აპიქსაბანის კონცენტრაციას პლაზმაში ნაკლებად. არ არის საჭირო აპიქსაბანის დოზის კორექცია საშუალებებთან ერთად მიღებისას, რომლებიც არ არიან როგორც CYP3A4, ასევე P-gp-ის ძლიერი ინჰიბიტორები. მაგალითად, დილთიაზემი (360 მგ ერთხელ დღეში), რომელიც განიხილება ზომიერი CYP3A4 და სუსტი P-gp ინჰიბიტორი, იწვევდა აპიქსაბანის საშუალო AUC-ის 1,4-ჯერ და Cmax-ის 1,3-ჯერ გაზრდას. ნაპროქსენი (500 მგ, ერთჯერადი დოზა) P-gp-ის ინჰიბიტორი, მაგრამ არა CYP3A4-ის ინჰიბიტორი, გამოიწვია აპიქსაბანის საშუალო AUC და Cmax 1.5-ჯერ და 1.6-ჯერ ზრდამდე, შესაბამისად. კლარითრომიცინი (500 მგ, დღეში ორჯერ), P-gp-ის ინჰიბიტორი და CYP3A4-ის ძლიერი ინჰიბიტორი, იწვევდა აპიქსაბანის საშუალო AUC და Cmax 1.6-ჯერ და 1.3-ჯერ ზრდას შესაბამისად.

CYP3A4 და P-gp ინდუქტორები

აპიქსაბანის ერთდროულმა გამოყენებამ რიფამპიცინთან, როგორც CYP3A4-ის, ასევე P-gp-ის ძლიერ ინდუქტორთან, გამოიწვია აპიქსაბანის საშუალო AUC და Cmax დაახლოებით 54% და 42% შემცირება, შესაბამისად. აპიქსაბანის ერთდროულმა გამოყენებამ სხვა ძლიერ CYP3A4 და P-gp ინდუქტორებთან (მაგალითდ, ფენიტოინი, კარბამაზეპინი, ფენობარბიტალი ან წმინდა იოანეს ვორტი) ასევე შეიძლება გამოიწვიოს აპიქსაბანის პლაზმური კონცენტრაციის შემცირება. აპიქსაბანის დოზის კორექცია არ არის საჭირო ასეთ სამკურნალო საშუალებებთან ერთდროული თერაპიის დროს, თუმცა პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ერთდროულ სისტემურ მკურნალობას როგორც CYP3A4, ასევე P-gp ძლიერი ინდუქტორებით აპიქსაბანი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ VTE-ის პროფილაქტიკისთვის ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევით ქირურგიაში. , ინსულტის და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკისთვის NVAF-ის მქონე პაციენტებში და მორეციდივე DVT და PE-ს პროფილაქტიკისთვის.

აპიქსაბანი არ არის რეკომენდებული DVT და PE-ს სამკურნალოდ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ თანმხლებ სისტემურ მკურნალობას როგორც CYP3A4, ასევე P-gp-ის ძლიერი ინდუქტორებით, ვინაიდან ეფექტურობა შეიძლება დაქვეითდეს (იხ. განყოფილება 4.4).

ანტიკოაგულანტები, თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორები, SSRI/SNRI და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები

სისხლდენის გაზრდილი რისკის გამო, სხვა ანტიკოაგულანტებთან ერთდროული მკურნალობა უკუნაჩვენებია, გარდა ანტიკოაგულანტული თერაპიის გადართვის სპეციფიკური შემთხვევებისა, როდესაც

UFH ინიშნება დოზებით, რომლებიც აუცილებელია ღია ცენტრალური ვენური ან არტერიული კათეტერის შესანარჩუნებლად, ან როდესაც UFH ინიშნება კათეტერის აბლაციის დროს წინაგულების ფიბრილაციისთვის (იხილეთ პუნქტი 4.3).

ენოქსაპარინის (40 მგ ერთჯერადი დოზა) აპიქსაბანთან (5 მგ ერთჯერადი დოზა) კომბინირებული მიღების შემდეგ დაფიქსირდა ადიტიური ეფექტი ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობაზე.

ფარმაკოკინეტიკური ან ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება არ იყო აშკარა, როდესაც აპიქსაბანი ერთდროული იყო ASA 325 მგ დღეში ერთხელ.

აპიქსაბანი კლოპიდოგრელთან ერთად (75 მგ ერთხელ დღეში) ან კლოპიდოგრელთან ერთად 75 მგ და ასას 162 მგ დღეში ერთხელ, ან პრასუგრელთან ერთად (60 მგ შემდეგ 10 მგ ერთხელ დღეში) I ფაზის კვლევებში არ აჩვენა შესაბამისი ზრდა შაბლონის სისხლდენის დრო, ან თრომბოციტების აგრეგაციის შემდგომი დათრგუნვა, აპიქსაბანის გარეშე ანტითრომბოციტული აგენტების მიღებასთან შედარებით. შედედების ტესტების ზრდა (PT, INR და aPTT) შეესაბამებოდა მხოლოდ აპიქსაბანის ეფექტს.

ნაპროქსენმა (500 მგ), P-gp-ის ინჰიბიტორმა, გამოიწვია აპიქსაბანის საშუალო AUC და Cmax 1.5-ჯერ და 1.6-ჯერ ზრდა, შესაბამისად. შედედების ტესტების შესაბამისი ზრდა დაფიქსირდა აპიქსაბანისთვის. ნაპროქსენის ეფექტში ცვლილებები არ შეინიშნებოდა არაქიდონის მჟავით გამოწვეული თრომბოციტების აგრეგაციაზე და არ დაფიქსირებულა სისხლდენის დროის კლინიკურად მნიშვნელოვანი გახანგრძლივება აპიქსაბანის და ნაპროქსენის ერთდროული მიღების შემდეგ.

ამ აღმოჩენების მიუხედავად, შეიძლება არსებობდეს პირები უფრო გამოხატული ფარმაკოდინამიკური პასუხით, როდესაც ანტითრომბოციტების აგენტები აპიქსაბანთან ერთად გამოიყენება. თრომნობი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული SSRIs/SNRIs, NSAIDs, ASA და/ან P2Y12 ინჰიბიტორებთან ერთად გამოყენებისას, რადგან ეს სამკურნალო საშუალებები, როგორც წესი, ზრდის სისხლდენის რისკს (იხილეთ პუნქტი 4.4).

არსებობს შეზღუდული გამოცდილება თრომბოციტების აგრეგაციის სხვა ინჰიბიტორებთან (როგორიცაა GPIIb/IIIa რეცეპტორების ანტაგონისტები, დიპირიდამოლი, დექსტრანი ან სულფინპირაზონი) ან თრომბოლიზურ აგენტებთან ერთად მიღების შესახებ. ვინაიდან ასეთი აგენტები ზრდის სისხლდენის რისკს, არ არის რეკომენდებული ამ პროდუქტების თრომნობის ერთდროული მიღება (იხილეთ პუნქტი 4.4).

სხვა თანმხლები თერაპია

კლინიკურად მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ან ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება არ დაფიქსირებულა აპიქსაბანის ატენოლოლთან ან ფამოტიდინთან ერთად მიღებისას. 10 მგ აპიქსაბანის 100 მგ ატენოლოლთან ერთდროულმა გამოყენებამ არ მოახდინა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი აპიქსაბანის ფარმაკოკინეტიკაზე. ორი სამკურნალო პროდუქტის ერთად მიღების შემდეგ, აპიქსაბანის საშუალო AUC და Cmax იყო 15%-ით და 18%-ით დაბალი, ვიდრე ცალკე შეყვანისას. აპიქსაბანის 10 მგ მიღებას 40 მგ ფამოტიდინთან ერთად არანაირი გავლენა არ ჰქონდა აპიქსაბანის AUC-ზე ან Cmax-ზე.

აპიქსაბანის მოქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებზე

In vitro აპიქსაბანის კვლევებმა არ აჩვენა ინჰიბიტორული ეფექტი CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6 ან CYP3A4 (IC50 > 45 μM) და სუსტი ინჰიბიტორული მოქმედება CYP2A2 აქტივობაზე (CYP501 > 2C) მნიშვნელოვნად აღემატება პაციენტებში დაფიქსირებულ მაქსიმალურ პლაზმურ კონცენტრაციებს. აპიქსაბანი არ იწვევდა CYP1A2, CYP2B6, CYP3A4/5 კონცენტრაციით 20 მკმ-მდე. აქედან გამომდინარე, მოსალოდნელია, რომ აპიქსაბანი არ ცვლის ამ ფერმენტების მიერ მეტაბოლიზებულ სამკურნალო პროდუქტების მეტაბოლურ კლირენსს. აპიქსაბანი არ არის P-gp-ის მნიშვნელოვანი ინჰიბიტორი.

ჯანმრთელ სუბიექტებზე ჩატარებულ კვლევებში, როგორც აღწერილია ქვემოთ, აპიქსაბანი მნიშვნელოვნად არ ცვლიდა დიგოქსინის, ნაპროქსენის ან ატენოლოლის ფარმაკოკინეტიკას.

დიგოქსინი

აპიქსაბანის (20 მგ ერთხელ დღეში) და დიგოქსინის (0.25 მგ ერთხელ დღეში), P-gp სუბსტრატის ერთდროული გამოყენება არ იმოქმედებს დიგოქსინის AUC ან Cmax. ამიტომ, აპიქსაბანი არ აფერხებს P-gp შუამავლობით სუბსტრატის ტრანსპორტს.

ნაპროქსენი

აპიქსაბანის (10 მგ) და ნაპროქსენის (500 მგ) ერთჯერადი დოზების ერთდროულმა გამოყენებამ, რომელიც ხშირად გამოიყენება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალება, არ მოახდინა რაიმე გავლენა ნაპროქსენის AUC-ზე ან Cmax-ზე.

ატენოლოლი

აპიქსაბანის (10 მგ) ერთჯერადი დოზის და ატენოლოლის (100 მგ) ჩვეულებრივი ბეტა-ბლოკატორის ერთდროული მიღება, არ ცვლის ატენოლოლის ფარმაკოკინეტიკას.

გააქტიურებული ნახშირი

გააქტიურებული ნახშირის შეყვანა ამცირებს აპიქსაბანის ექსპოზიციას (იხილეთ პუნქტი 4.9).

ორსულობა და ძუძუთი კვება

არ არსებობს მონაცემები ორსულებში აპიქსაბანის გამოყენების შესახებ. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ აჩვენა პირდაპირი ან არაპირდაპირი მავნე ზემოქმედება რეპროდუქციულ ტოქსიკურობაზე (იხილეთ პუნქტი 5.3). პრევენციული ღონისძიების სახით, სასურველია ორსულობის დროს აპიქსაბანის გამოყენებისგან თავის არიდება.

ძუძუთი კვება

უცნობია გამოიყოფა თუ არა აპიქსაბანი ან მისი მეტაბოლიტები დედის რძეში. ცხოველებზე არსებული მონაცემები აჩვენებს აპიქსაბანის ექსკრეციას რძეში (იხილეთ პუნქტი 5.3). არ არის გამორიცხული რისკი მეძუძური ბავშვისათვის.

გადაწყვეტილების მიღება უნდა მოხდეს ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან აპიქსაბანით თერაპიის შეწყვეტის/შეჩერების შესახებ ბავშვისთვის ძუძუთი კვების და ქალისთვის თერაპიის სარგებლის გათვალისწინებით.

ფერტილობა

ცხოველებში ჩატარებულმა კვლევებმა აპიქსაბანით დოზირებისას არ გამოავლინა გავლენა ფერტილობაზე (იხილეთ პუნქტი 5.3).

გავლენა ავტომობილის მართვაზე

თრომნობი არ ახდენს ან უმნიშვნელო გავლენას ახდენს ავტომობილის მართვისა და მანქანა-დანადგარებთან მართვის უნარზე.

გვერდითი მოვლენები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

აპიქსაბანის უსაფრთხოება გამოკვლეული იყო III ფაზის 7 კლინიკურ კვლევაში, 21000-ზე მეტი პაციენტის მონაწილეობით: 5000-ზე მეტი პაციენტი VTEp კვლევებში, 11000-ზე მეტი პაციენტი NVAF კვლევებში და 4000-ზე მეტი პაციენტი VTE მკურნალობის (VTEt) კვლევებში, საშუალო საერთო ექსპოზიციით შესაბამისად 20 დღე, 1.7 წელი და 221 დღე (იხილეთ პუნქტი 5.1).

ხშირი გვერდითი მოვლენები იყო სისხლდენა, კონტუზია, ცხვირიდან სისხლდენა და ჰემატომა (იხილეთ ცხრილი 2 გვერდითი რეაქციების პროფილისთვის და სიხშირე ჩვენების მიხედვით).

VTEp კვლევებში, საერთო ჯამში, პაციენტების 11%-ს, რომლებიც მკურნალობდნენ აპიქსაბანით 2.5 მგ ორჯერ დღეში, აღენიშნებოდათ გვერდითი რეაქციები. აპიქსაბანთან სისხლდენასთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციების საერთო სიხშირე იყო 10% აპიქსაბანისა და ენოქსაპარინის კვლევებში.

NVAF კვლევებში, აპიქსაბანის სისხლდენასთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციების საერთო სიხშირე იყო 24.3% აპიქსაბანის წინააღმდეგ ვარფარინის კვლევაში და 9.6% აპიქსაბანის წინააღმდეგ აცეტილსალიცილის მჟავას კვლევაში. აპიქსაბანი და ვარფარინის კვლევაში ISTH ძირითადი კუჭ-ნაწლავის სისხლდენების (მათ შორის ზედა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის, ქვედა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის და რექტალური სისხლდენის ჩათვლით) სიხშირე აპიქსაბანთან იყო 0.76%/წელიწადში. ISTH ძირითადი თვალშიდა სისხლდენის სიხშირე აპიქსაბანით იყო 0.18%/წელიწადში.

VTEt კვლევებში, აპიქსაბანის სისხლდენასთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციების საერთო სიხშირე იყო 15.6% აპიქსაბანთან შედარებით ენოქსაპარინის/ვარფარინის კვლევაში და 13.3% აპიქსაბანის და პლაცებოს კვლევაში (იხილეთ პუნქტი 5.1).

გვერდითი რეაქციების ტაბულირებული ცხრილი

ცხრილი 2-ში გვერდითი რეაქციების რანჟირებას ორგანოთა სისტემის კლასისა და სიხშირის სათაურებში შემდეგი კონვენციის გამოყენებით: ძალიან ხშირი (≥ 1/10); ხშირი (≥ 1/100-დან < 1/10-მდე); არახშირი (≥ 1/1000-დან < 1/100-მდე); იშვიათი (≥ 1/10000-დან < 1/1000-მდე); ძალიან იშვიათი (< 1/10000); უცნობი (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით) VTEp, NVAF და VTEt შესაბამისად.

ცხრილი 2 გვერდითი მოვლენები

სისტემის ორგანოთ

VTE-ის პრევენცია ზრდასრულ პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდათ ბარძაყის ან მუხლის სახსრის არჩევითი ოპერაცია (VTEp)

ინსულტისა და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკა NVAF-ის მქონე ზრდასრულ პაციენტებში, ერთი ან მეტი რისკის ფაქტორით (NVAF)

DVT და PE-ს მკურნალობა და მორეციდივე DVT და PE (VTEt) პრევენცია

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დარღვევები

ანემია

ხშირი

ხშირი

ხშირი

თრომბოციტოპენია

არახშირი

არახშირი

ხშირი

იმუნური სისტემის დარღვევები

ჰიპერმგრძნობელობა, ალერგიული შეშუპება და ანაფილაქსია

იშვიათი

არახშირი

არახშირი

ქავილი

არახშირი

არახშირი

არახშირი*

ანგიონევროზული შეშუპება

უცნობი

უცნობი

უცნობი

ნერვული სისტემის დარღვევები

თავის ტვინის სისხლდენა †

უცნობი

არახშირი

იშვიათი

თვალის დარღვევები

თვალიდან სისხლდენა (მათ შორის კონიუნქტივალური სისხლდენა)

იშვიათი

ხშირი

არახშირი

სისხლძარღვოვანი დარღვევები

სისხლდენა, ჰემატომა

ხშირი

ხშირი

ხშირი

ჰიპოტენზია (პროცედურული ჰიპოტენზიის ჩათვლით)

არახშირი

ხშირი

არახშირი

ინტრააბდომინალური სისხლდენა

უცნობი

არახშირი

უცნობი

სუნთქვის, გულმკერდისა და შუასაყრის დარღვევები

ცხვირიდან სისხლდენა

არახშირი

ხშირი

ხშირი

სისხლიანი პირღებინება

იშვიათი

არახშირი

არახშირი

სასუნთქი გზების სისხლდენა

უცნობი

იშვიათი

იშვიათი

კუჭ-ნაწლავის დარღვევები

გულისრევა

ხშირი

ხშირი

ხშირი

კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა

არახშირი

ხშირი

ხშირი

ჰემოროიდული სისხლდენა

უცნობი

არახშირი

არახშირი

პირის ღრუს სისხლდენა

უცნობი

არახშირი

ხშირი

ჰემატოქეზია

არახშირი

არახშირი

არახშირი

რექტალური სისხლდენა, ღრძილების სისხლდენა

იშვიათი

ხშირი

ხშირი

რეტროპერიტონეალური სისხლდენა

უცნობი

იშვიათი

უცნობი

ჰეპატობილიარული დარღვევები

ღვიძლის ფუნქციის სინჯი არანორმალური, ასპარტატ ამინოტრანსფერაზას მომატება, სისხლში ტუტე ფოსფატაზას მომატება, სისხლში ბილირუბინის მომატება

არახშირი

არახშირი

არახშირი

მომატებული გამა-გლუტამილტრანსფერაზა

არახშირი

ხშირი

ხშირი

მომატებული ალტ

არახშირი

არახშირი

ხშირი

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

კანზე გამონაყარი

უცნობი

არახშირი

ხშირი

ალოპეცია

იშვიათი

არახშირი

არახშირი

მრავალფორმული ერითემა

უცნობი

ძალიან იშვიათი

უცნობი

კანის ვასკულიტი

უცნობი

უცნობი

უცნობი

კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები

კუნთების სისხლდენა

იშვიათი

იშვიათი

არახშირი

თირკმელებისა და შარდის დარღვევები

ჰემატურია

არახშირი

ხშირი

ხშირი

რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლები დარღვევები

პათოლოგიური ვაგინალური სისხლდენა, უროგენიტალური სისხლდენა

არახშირი

არახშირი

ხშირი

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მოვლენები

შეყვანის ადგილის სისხლდენა

უცნობი

არახშირი

არახშირი

კვლევები

ფარული სისხლი დადებითი

უცნობი

არახშირი

არახშირი

ტრავმა, მოწამვლა და პროცედურული გართულებები

კონტუზია

ხშირი

ხშირი

ხშირი

პოსტპროცედურული სისხლდენა (მათ შორის პოსტპროცედურული ჰემატომა, ჭრილობის სისხლჩაქცევა, სისხლძარღვის პუნქციის ადგილის ჰემატომა და კათეტერის ადგილის სისხლდენა), ჭრილობიდან გამონადენი, ჭრილობის ადგილის სისხლდენა (ჭრილობის ჰემატომის ჩათვლით), ოპერაციული სისხლდენა

არახშირი

არახშირი

არახშირი

ტრავმული სისხლდენა

უცნობი

არახშირი

არახშირი

  • არ ყოფილა გენერალიზებული ქავილი CV185057-ში (VTE-ის გრძელვადიანი პრევენცია)

† ტერმინი „ტვინში სისხლდენა’’ მოიცავს ყველა ინტრაკრანიალურ ან ინტრასპინალურ სისხლდენას (ანუ ჰემორაგიული ინსულტი ან ჩენჩოს, თალამური ბირთვის, ნათხემის, ინტრავენტრიკულური ან სუბდურული სისხლდენა).

თრომნობის გამოყენება შეიძლება დაკავშირებული იყოს ფარული ან აშკარა სისხლდენის გაზრდილ რისკთან ნებისმიერი ქსოვილიდან ან ორგანოდან, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს პოსტჰემორაგიული ანემია. ნიშნები, სიმპტომები და სიმძიმე შეიცვლება სისხლდენის ლოკალიზაციისა და ხარისხის ან მასშტაბის მიხედვით (იხილეთ პუნქტები 4.4 და 5.1).

ჭარბი დოზა

აპიქსაბანის ჭარბმა დოზირებამ შეიძლება გამოიწვიოს სისხლდენის მაღალი რისკი. ჰემორაგიული გართულებების შემთხვევაში მკურნალობა უნდა შეწყდეს და გამოიკვლიოს სისხლდენის წყარო. გასათვალისწინებელია შესაბამისი მკურნალობის დაწყება, მაგალითად, ქირურგიული ჰემოსტაზი, ახალი გაყინული პლაზმის ტრანსფუზია ან Xa ფაქტორის ინჰიბიტორების უკუ ეფექტის მქონე აგენტის შეყვანა.

კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, პერორალურად შეყვანილი აპიქსაბანი ჯანმრთელ სუბიექტებში 50 მგ-მდე დოზით დღეში 3-დან 7 დღის განმავლობაში (25 მგ ორჯერ დღეში (bid) 7 დღის განმავლობაში ან 50 მგ ერთხელ დღეში (od) 3 დღის განმავლობაში) კლინიკურად არ ყოფილა შესაბამისი გვერდითი ეფექტები.

ჯანმრთელ სუბიექტებში, აქტივირებული ნახშირის შეყვანამ 20 მგ აპიქსაბანის მიღებიდან 2 და 6 საათის შემდეგ შეამცირა საშუალო აპიქსაბანის AUC შესაბამისად 50% და 27%-ით და არ იმოქმედა Cmax-ზე. აპიქსაბანის საშუალო ნახევარგამოყოფის პერიოდი შემცირდა 13.4 საათიდან, როდესაც აპიქსაბანი ცალკე შეყვანისას 5.3 საათამდე და 4.9 საათამდე შემცირდა, შესაბამისად, როდესაც აქტივირებული ნახშირი შეყვანილი იყო აპიქსაბანის შემდეგ 2 და 6 საათის შემდეგ. ამრიგად, გააქტიურებული ნახშირის შეყვანა შეიძლება სასარგებლო იყოს აპიქსაბანის დოზის გადაჭარბების ან შემთხვევითი მიღების დროს.

იმ სიტუაციებში, როდესაც საჭიროა ანტიკოაგულაციის შეცვლა სიცოცხლისთვის საშიში ან უკონტროლო სისხლდენის გამო, ხელმისაწვდომია Xa ფაქტორის ინჰიბიტორების შებრუნებული აგენტი (იხილეთ პუნქტი 4.4). ასევე შეიძლება ჩაითვალოს პროთრომბინის კომპლექსური კონცენტრატების (PCCs) ან რეკომბინანტული ფაქტორის VIIa გამოყენება. თრომნობის ფარმაკოდინამიკური ეფექტების შეცვლა, როგორც ნაჩვენებია თრომბინის წარმოქმნის ანალიზის ცვლილებებით, აშკარა იყო ინფუზიის ბოლოს და მიაღწია საწყის მნიშვნელობებს 4-ფაქტორიანი PCC 30 წუთიანი ინფუზიის დაწყებიდან 4 საათში ჯანმრთელ სუბიექტებში. თუმცა, არ არსებობს კლინიკური გამოცდილება 4-ფაქტორიანი PCC პროდუქტების გამოყენების შესახებ სისხლდენის შესაბრუნებლად იმ პირებში, რომლებმაც მიიღეს თრომნობი. ამჟამად არ არსებობს რეკომბინანტული ფაქტორის VIIa გამოყენების გამოცდილება იმ პირებში, რომლებიც იღებენ აპიქსაბანს. რეკომბინანტული ფაქტორი VIIa-ს ხელახალი გამოყენება შეიძლება განიხილებოდეს და ტიტრირდეს სისხლდენის გაუმჯობესების მიხედვით.

ადგილობრივი ხელმისაწვდომობიდან გამომდინარე, დიდი სისხლდენის შემთხვევაში უნდა ჩატარდეს კოაგულაციის ექსპერტის კონსულტაცია.

ჰემოდიალიზმა შეამცირა აპიქსაბანის AUC 14%-ით თირკმელების ბოლო სტადიის მქონე სუბიექტებში, როდესაც აპიქსაბანის 5 მგ ერთჯერადი დოზა შეყვანილი იყო პერორალურად. ამიტომ, ჰემოდიალიზი ნაკლებად სავარაუდოა, რომ იყოს ეფექტური საშუალება აპიქსაბანის ჭარბი დოზის მართვისთვის.

შემადგენლობა

თრომნობი 2,5 მგ

ერთი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 2.5 მგ აპიქსაბანს.

დამხმარე ნივთიერებები ცნობილი ეფექტით

ერთი 2.5 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 43.125 მგ ლაქტოზას (იხილეთ პუნქტი 4.4).

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალის იხილეთ პუნქტში 6.1.

თრომნობი 5 მგ

ერთი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 5 მგ აპიქსაბანს.

დამხმარე ნივთიერებები ცნობილი ეფექტით

ერთი 5 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 86.250 მგ ლაქტოზას (იხილეთ პუნქტი 4.4).

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალი იხილეთ პუნქტში 6.1.

შენახვის პირობები

2 წელი

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

  • 4. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

ინახება 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე.

შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

  • 5. შეფუთვის აღწერილობა და შემცველობა

თრომნობი 2,5 მგ

გამჭვირვალე PVC / PE / PVDC - Al ბლისტერი.

10, 20, 56 და 60 აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები მუყაოს კოლოფში.

თრომნობი 5 მგ

PVC.PE.PVDC გამჭვირვალე ალუმინის ბლისტერები.

56 და 60 აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტების მუყაოს კოლოფში

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ანტითრომბოზული საშუალებები, პირდაპირი Xa ფაქტორის ინჰიბიტორები, ათქ კოდი: B01AF02

მოქმედების მექანიზმი

აპიქსაბანი არის Xa ფაქტორის ძლიერი, პერორალური, შექცევადი, პირდაპირი და მაღალ შერჩევითი აქტიური ადგილის ინჰიბიტორი. მას არ სჭირდება ანტითრომბინ III ანტითრომბოზული აქტივობისთვის. აპიქსაბანი თრგუნავს თავისუფალ და შედედებულ Xa ფაქტორს და პროთრომბინაზას აქტივობას. აპიქსაბანს არ აქვს პირდაპირი გავლენა თრომბოციტების აგრეგაციაზე, მაგრამ ირიბად აფერხებს თრომბინის მიერ გამოწვეულ თრომბოციტების აგრეგაციას. Xa ფაქტორის ინჰიბირებით, აპიქსაბანი ხელს უშლის თრომბინის წარმოქმნას და თრომბის განვითარებას. აპიქსაბანის პრეკლინიკურმა კვლევებმა ცხოველურ მოდელებში აჩვენა ანტითრომბოზული ეფექტურობა არტერიული და ვენური თრომბოზის პროფილაქტიკაში იმ დოზებით, რომლებიც ინარჩუნებენ ჰემოსტაზს.

განაწილება

პლაზმის ცილებთან შეკავშირება ადამიანებში შეადგენს დაახლოებით 87%-ს. განაწილების მოცულობა (Vss) არის დაახლოებით 21 ლიტრი.

ბიოტრანსფორმაცია და ელიმინაცია

აპიქსაბანს აქვს გამოყოფის მრავალი გზა. ადამიანებში შეყვანილი აპიქსაბანის დოზებიდან, დაახლოებით 25% იყო აღდგენილი მეტაბოლიტების სახით, უმეტესობა გამოვლინდა განავალში.

აპიქსაბანის თირკმლის ექსკრეცია შეადგენს მთლიანი კლირენსის დაახლოებით 27%-ს. დამატებითი წვლილი ბილიარული და პირდაპირი ნაწლავური ექსკრეციიდან დაფიქსირდა კლინიკურ და არაკლინიკურ კვლევებში, შესაბამისად.

აპიქსაბანს აქვს საერთო კლირენსი დაახლოებით 3,3 ლ/სთ და ნახევარგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 12 საათი.

O-დემეთილაცია და ჰიდროქსილაცია 3-ოქსოპიპერიდინილის ნაწილად არის ბიოტრანსფორმაციის ძირითადი ადგილები. აპიქსაბანი მეტაბოლიზდება ძირითადად CYP3A4/5-ით CYP1A2, 2C8, 2C9, 2C19 და 2J2 უმნიშვნელო წვლილით. უცვლელი აპიქსაბანი არის წამალთან დაკავშირებული ძირითადი კომპონენტი ადამიანის პლაზმაში აქტიური მოცირკულირე მეტაბოლიტების გარეშე. აპიქსაბანი არის სატრანსპორტო ცილების, P-gp და ძუძუს კიბოს წინააღმდეგობის პროტეინის (BCRP) სუბსტრატი.

ხანდაზმულები

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე ზევით) უფრო მაღალი კონცენტრაცია იყო პლაზმაში, ვიდრე ახალგაზრდა პაციენტებს, საშუალო AUC მნიშვნელობები დაახლოებით 32% -ით მეტი იყო და Cmax-ში განსხვავება არ იყო.

თირკმლის უკმარისობა

თირკმელების ფუნქციის დარღვევის გავლენა არ ყოფილა აპიქსაბანის პიკ კონცენტრაციაზე. დაფიქსირდა აპიქსაბანის ექსპოზიციის ზრდა, რომელიც დაკავშირებულია თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებასთან, როგორც ეს შეფასდა გაზომილი კრეატინინის კლირენსით. მსუბუქი (კრეატინინის კლირენსი 51-80 მლ/წთ), ზომიერი (კრეატინინის კლირენსი 30-50 მლ/წთ) და მძიმე (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ) თირკმლის უკმარისობის მქონე პირებში, აპიქსაბანის პლაზმური კონცენტრაცია (AUC) გაიზარდა 16-ით, 29 და 44% შესაბამისად, ნორმალური კრეატინინის კლირენსის მქონე პირებთან შედარებით. თირკმელების უკმარისობას არ ჰქონდა აშკარა ეფექტი პლაზმაში აპიქსაბანის კონცენტრაციასა და ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობას შორის ურთიერთობაზე.

თირკმელების დაავადების ბოლო სტადიის მქონე სუბიექტებში, აპიქსაბანის AUC გაიზარდა 36%-ით, როდესაც აპიქსაბანის 5 მგ ერთჯერადი დოზა შეყვანილი იქნა დაუყოვნებლივ ჰემოდიალიზის შემდეგ, შედარებით იმ სუბიექტებში, რომლებსაც აქვთ თირკმლის ნორმალური ფუნქცია. ჰემოდიალიზი, რომელიც დაიწყო აპიქსაბანის 5 მგ ერთჯერადი დოზის მიღებიდან ორი საათის შემდეგ, შეამცირა აპიქსაბანის AUC 14%-ით ამ ESRD სუბიექტებში, რაც შეესაბამება აპიქსაბანის დიალიზის კლირენსს 18 მლ/წთ. ამიტომ, ჰემოდიალიზი ნაკლებად სავარაუდოა, რომ იყოს ეფექტური საშუალება აპიქსაბანის ჭარბი დოზის მართვისთვის.

ღვიძლის უკმარისობა

კვლევაში, რომელიც ადარებდა 8 სუბიექტს ღვიძლის მსუბუქი უკმარისობით, Child-Pugh A ქულა 5 (n = 6) და ქულა 6 (n = 2), და 8 სუბიექტი ღვიძლის ზომიერი უკმარისობით, Child-Pugh B ქულა 7 (n = 6) და ქულა 8 (n = 2), 16 ჯანმრთელ საკონტროლო სუბიექტს, აპიქსაბანის 5 მგ ერთჯერადი დოზის ფარმაკოკინეტიკა და ფარმაკოდინამიკა არ შეცვლილა ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე სუბიექტებში. Xa-ს საწინააღმდეგო აქტივობისა და INR-ის ცვლილებები შედარებული იყო სუბიექტებს შორის ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობით და ჯანმრთელ სუბიექტებს შორის.

სქესი

აპიქსაბანის ექსპოზიცია იყო დაახლოებით 18%-ით მეტი ქალებში, ვიდრე მამაკაცებში.

ეთნიკური წარმოშობა და რასა

I ფაზის კვლევების შედეგებმა არ აჩვენა შესამჩნევი განსხვავება აპიქსაბანის ფარმაკოკინეტიკაში თეთრ/კავკასიელ, აზიელ და შავკანიან/აფროამერიკელ სუბიექტებს შორის. პოპულაციის ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის დასკვნები პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ აპიქსაბანს, ზოგადად შეესაბამებოდა I ფაზის შედეგებს.

სხეულის წონა

აპიქსაბანის ექსპოზიციასთან შედარებით სუბიექტებში სხეულის მასით 65-დან 85 კგ-მდე, სხეულის წონა

>120 კგ დაკავშირებული იყო დაახლოებით 30%-ით დაბალ ექსპოზიციასთან და სხეულის წონა < 50 კგ დაკავშირებული იყო დაახლოებით 30%-ით უფრო მაღალ ექსპოზიციასთან.

ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება

ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური (PK/PD) კავშირი აპიქსაბანის პლაზმურ კონცენტრაციასა და PD-ს რამდენიმე საბოლოო წერტილს შორის (ანტი-ფაქტორის Xa აქტივობა, INR, PT, aPTT) შეფასებული იყო დოზების ფართო დიაპაზონის (0.5-50 მგ) მიღების შემდეგ. კავშირი აპიქსაბანის პლაზმურ კონცენტრაციასა და ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობას შორის საუკეთესოდ იყო აღწერილი ხაზოვანი მოდელით. პაციენტებში დაფიქსირებული PK/PD ურთიერთობა შეესაბამებოდა ჯანმრთელ სუბიექტებში დადგენილ ურთიერთობას.

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · პროდუქტის მახასიათებლები (ექიმისთვის)

პროდუქტის ზოგადი დახასიათება

  • სამედიცინო პროდუქტის დასახელება

თრომნობი 2,5 მგ

თრომნობი 5 მგ

აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები

  • თვისებრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

თრომნობი 2,5 მგ

ერთი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 2.5 მგ აპიქსაბანს.

დამხმარე ნივთიერებები ცნობილი ეფექტით

ერთი 2.5 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 43.125 მგ ლაქტოზას (იხილეთ პუნქტი 4.4).

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალის იხილეთ პუნქტში 6.1.

თრომნობი 5 მგ

ერთი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 5 მგ აპიქსაბანს.

დამხმარე ნივთიერებები ცნობილი ეფექტით

ერთი 5 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 86.250 მგ ლაქტოზას (იხილეთ პუნქტი 4.4).

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალი იხილეთ პუნქტში 6.1.

  • ფარმაცევტული ფორმა

თრომნობი 2,5 მგ

აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი (ტაბლეტი)

ყვითელი, მრგვალი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები.

თრომნობი 5 მგ

აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი (ტაბლეტი)

ვარდისფერი, ოვალური აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები.

  • კლინიკური მახასიათებლები
  • 1. თერაპიული ჩვენებები

ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენების (VTE) პრევენცია ზრდასრულ პაციენტებში, რომლებმაც ჩაიტარეს ბარძაყის ან მუხლის სახსრის შეცვლის არჩევითი ოპერაცია.

ინსულტის და სისტემური ემბოლიის პრევენცია მოზრდილ პაციენტებში არასარქვლოვანი მოციმციმე არითმიით (NVAF), ერთი ან მეტი რისკ-ფაქტორით, როგორიცაა გადატანილი ინსულტი ან ტრანზიტორული იშემიური შეტევა (TIA); ასაკი ≥ 75 წელი; ჰიპერტენზია; შაქრიანი დიაბეტი; გულის სიმპტომური უკმარისობა (NYHA კლასი ≥ II).

ღრმა ვენების თრომბოზის (DVT) და ფილტვის ემბოლიის (PE) მკურნალობა და მორეციდივე ღრმა ვენების თრომბოზის (DVT) და ფილტვის ემბოლიის (PE) პრევენცია მოზრდილებში (იხილეთ პუნქტი 4.4 ჰემოდინამიკურად არასტაბილური PE პაციენტების შემთხვევაში).

  • 2. დოზირება და მიღების წესი

დოზირება

VTE-ის ((VTEp): პრევენცია ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევითი ოპერაცია

აპიქსაბანის რეკომენდებული დოზაა 2.5 მგ პერორალურად დღეში ორჯერ. საწყისი დოზა უნდა იქნას მიღებული ოპერაციიდან 12 საათიდან 24 საათამდე.

ექიმებმა შესაძლოა განიხილონ ადრინდელი ანტიკოაგულაციის პოტენციური სარგებელი VTE პროფილაქტიკისთვის, ისევე როგორც ოპერაციის შემდგომი სისხლდენის რისკები ამ დროის ფარგლებში მიღების დროის გადაწყვეტისას.

პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ბარძაყის ჩანაცვლების ოპერაცია

მკურნალობის რეკომენდებული ხანგრძლივობაა 32 დღიდან 38 დღემდე.

პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ მუხლის ჩანაცვლების ოპერაცია

მკურნალობის რეკომენდებული ხანგრძლივობაა 10 დღიდან 14 დღემდე.

ინსულტისა და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ არასარქვლოვანი წინაგულების ფიბრილაცია (NVAF)

აპიქსაბანის რეკომენდებული დოზაა 5 მგ პერორალურად დღეში ორჯერ.

დოზის შემცირება

აპიქსაბანის რეკომენდირებული დოზა არის 2.5 მგ პერორალურად დღეში ორჯერ, NVAF-ის მქონე პაციენტებში და შემდეგი მახასიათებლებიდან მინიმუმ ორი: ასაკი ≥ 80 წელი, სხეულის წონა ≤ 60 კგ, ან შრატის კრეატინინი ≥ 1.5 მგ/დლ (133 მიკრომოლი/ლ).

თერაპია უნდა გაგრძელდეს ხანგრძლივად.

DVT-ის მკურნალობა, PE-ს მკურნალობა და მორეციდივე DVT და PE (VTEt) პრევენცია

აპიქსაბანის რეკომენდებული დოზა მწვავე DVT-ის და PE-ს სამკურნალოდ არის 10 მგ პერორალურად ორჯერ დღეში პირველი 7 დღის განმავლობაში, რასაც მოჰყვება 5 მგ პერორალურად დღეში ორჯერ. არსებული სამედიცინო გაიდლაინების მიხედვით, მკურნალობის მოკლე ხანგრძლივობა (მინიმუმ 3 თვე) უნდა ეფუძნებოდეს ტრანზიტორულ რისკ ფაქტორებს (მაგალითად, ბოლო ოპერაცია, ტრავმა, იმობილიზაცია).

აპიქსაბანის რეკომენდირებული დოზა მორეციდივე DVT და PE-ის პროფილაქტიკისთვის არის 2.5 მგ პერორალურად დღეში ორჯერ. როდესაც ნაჩვენებია მორეციდივე DVT და PE-ს პროფილაქტიკა, 2.5 მგ ორჯერ დღეში დოზა უნდა დაიწყოს 6 თვიანი მკურნალობის დასრულების შემდეგ აპიქსაბანი 5 მგ ორჯერ დღეში ან სხვა ანტიკოაგულანტით, როგორც ნაჩვენებია ქვემოთ ცხრილში 1 (იხილეთ ასევე პუნქტი 5.1).

ცხრილი 1: დოზის რეკომენდაცია (VTEt)

დოზირება სქემა

მაქსიმალური დღიური დოზა

DVT ან PE-ს მკურნალობა

10 მგ ორჯერ დღეში პირველი 7 დღის განმავლობაში

20 მგ

შემდეგ 5 მგ ორჯერ დღეში

10 მგ

მორეციდივე DVT და/ან PE პრევენცია DVT ან PE მკურნალობის 6-თვიანი დასრულების შემდეგ

  • 5 მგ ორჯერ დღეში

5 მგ

მთლიანი თერაპიის ხანგრძლივობა ინდივიდუალურად უნდა შეირჩეს სისხლდენის რისკისა და მკურნალობის სარგებელის სათანადო შეფასების შემდეგ (იხილეთ პუნქტი 4.4).

გამოტოვებული დოზა

დოზის გამოტოვების შემთხვევაში პაციენტმა დაუყოვნებლივ უნდა მიიღოს თრომნობი და შემდეგ გააგრძელოს დღეში ორჯერ მიღება, როგორც ადრე.

გადასვლა სხვა მკურნალობაზე

მკურნალობის გადასვლა პარენტერალური ანტიკოაგულანტებიდან თრომნობზე (და პირიქით) შეიძლება განხორციელდეს შემდეგი დაგეგმილი დოზით (იხილეთ პუნქტი 4.5). ეს მედიკამენტები არ უნდა იქნას მიღებული ერთდროულად.

K ვიტამინის ანტაგონისტის (VKA) მკურნალობიდან თრომნობიზე გადასვლა

K ვიტამინის ანტაგონისტის (VKA) მკურნალობიდან თრომნობიზე გადასვლისას, ვარფარინი ან სხვა VKA თერაპია უნდა შეწყდეს და თრომნობი დაიწყოს, როდესაც საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა (INR) არის <2.

თრომნობიდან VKA თერაპიაზე გადასვლა

პაციენტების თრომნობიდან VKA თერაპიაზე გადასვლისას თრომნობის მიღება უნდა გაგრძელდეს VKA თერაპიის დაწყებიდან სულ მცირე 2 დღის განმავლობაში. თრომნობის VKA თერაპიასთან ერთად მიღების 2 დღის შემდეგ, INR უნდა იქნას მიღებული თრომნობის შემდეგი დაგეგმილი დოზის მიღებამდე. თრომნობის და VKA თერაპიის ერთდროული გამოყენება უნდა გაგრძელდეს მანამ, სანამ INR არ არის ≥ 2.

ხანდაზმულები

VTEp და VTEt – დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხილეთ პუნქტები 4.4 და 5.2).

NVAF - დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თუ დოზის შემცირების კრიტერიუმები არ არის დაკმაყოფილებული (იხ. დოზის შემცირება პუნქტი 4.2 დასაწყისში).

თირკმლის უკმარისობა

თირკმელების მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში გამოიყენება შემდეგი რეკომენდაციები:

  • VTE-ის პროფილაქტიკისთვის ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევით ქირურგიაში (VTEp), DVT-ის სამკურნალოდ, PE-ს სამკურნალოდ და მორეციდივე DVT და PE (VTEt) პროფილაქტიკისთვის, დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხილეთ პუნქტი 5.2).
  • ინსულტის და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკისთვის პაციენტებში NVAF-ით და შრატის კრეატინინით ≥ 1.5 მგ/დლ (133 მიკრომოლი/ლ) ≥ 80 წელი ან სხეულის მასაზე ≤ 60 კგ-ზე, საჭიროა დოზის შემცირება და აღწერილია ზემოთ. დოზის შემცირების სხვა კრიტერიუმების არარსებობის შემთხვევაში (ასაკი, სხეულის წონა), დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხილეთ პუნქტი 5.2).

პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ) გამოიყენება შემდეგი რეკომენდაციები (იხილეთ პუნქტები 4.4 და 5.2):

  • მენჯ-ბარძაყის ან მუხლის სახსრის ჩანაცვლების არჩევით ქირურგიაში VTE-ის პროფილაქტიკისთვის (VTEp), DVT-ის სამკურნალოდ, PE-ს სამკურნალოდ და მორეციდივე DVT და PE (VTEt) პროფილაქტიკისთვის აპიქსაბანი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული;
  • ინსულტის და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკისთვის პაციენტებში NVAF-ით, პაციენტებმა უნდა მიიღონ აპიქსაბანის უფრო დაბალი დოზა 2,5 მგ დღეში ორჯერ.

პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით < 15 მლ/წთ, ან პაციენტებში, რომლებიც გადიან დიალიზს, კლინიკური გამოცდილება არ არსებობს, ამიტომ აპიქსაბანი არ არის რეკომენდებული (იხილეთ პუნქტები 4.4 და 5.2).

ღვიძლის უკმარისობა

თრომნობი უკუნაჩვენებია პაციენტებში ღვიძლის დაავადებით, რომლებიც დაკავშირებულია კოაგულოპათიასთან და კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენის რისკთან (იხილეთ პუნქტი 4.3).

არ არის რეკომენდებული ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (იხილეთ პუნქტები 4.4. და 5.2).

ის სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობით (Child Pugh A ან B). ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხილეთ პუნქტები 4.4 და 5.2).

პაციენტები, რომლებსაც აქვთ მომატებული ღვიძლის ფერმენტები ალანინ ამინოტრანსფერაზა (ალტ)/ასპარტატ ამინოტრანსფერაზა (ასტ) >2 x ULN ან საერთო ბილირუბინი ≥ 1.5 x ULN, გამოირიცხნენ კლინიკურ კვლევებში. ამიტომ თრომნობი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ამ პოპულაციაში (იხილეთ პუნქტები 4.4 და 5.2). თრომნობის დაწყებამდე უნდა შემოწმდეს ღვიძლის ფუნქცია.

სხეულის წონა

VTEp და VTEt - დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხილეთ პუნქტები 4.4 და 5.2).

NVAF - დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თუ დოზის შემცირების კრიტერიუმები არ არის დაკმაყოფილებული (იხილეთ დოზის შემცირება პუნქტი 4.2 დასაწყისში).

სქესი

დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხილეთ პუნქტი 5.2).

პაციენტები, რომლებსაც უტარდებათ კათეტერის აბლაცია (NVAF)

პაციენტებს შეუძლიათ გააგრძელონ აპიქსაბანის გამოყენება კათეტერის აბლაციის დროს (იხილეთ პუნქტები 4.3, 4.4 და 4.5).

პაციენტები, რომლებსაც უტარდებათ კარდიოვერსია

აპიქსაბანი შეიძლება დაიწყოს ან გაგრძელდეს NVAF პაციენტებში, რომლებსაც შეიძლება დასჭირდეთ კარდიოვერსია.

პაციენტებისთვის, რომლებიც ადრე არ მკურნალობდნენ ანტიკოაგულანტებით, უნდა განიხილებოდეს მარცხენა წინაგულის თრომბის გამორიცხვა ვიზუალიზაციური კონტროლით (მაგალითად, ტრანსეზოფოგეალური ექოკარდიოგრაფია (TEE) ან კომპიუტერული ტომოგრაფიული სკანირება (CT)) კარდიოვერსიამდე, დადგენილი სამედიცინო გაიდლაინების შესაბამისად.

პაციენტებისთვის, რომლებიც იწყებენ აპიქსაბანით მკურნალობას, 5 მგ უნდა მიეცეს ორჯერ დღეში სულ მცირე 2.5 დღით (5 ერთჯერადი დოზა) კარდიოვერსიამდე ადექვატური ანტიკოაგულაციის უზრუნველსაყოფად (იხილეთ პუნქტი 5.1). დოზირების რეჟიმი უნდა შემცირდეს 2,5 მგ აპიქსბანამდე, რომელიც მიიღება დღეში ორჯერ მაინც 2,5 დღე (5 ერთჯერადი დოზა) თუ პაციენტი აკმაყოფილებს დოზის შემცირების კრიტერიუმებს (იხ. ზემოთ პუნქტები დოზის შემცირება და თირკმლის უკმარისობა).

თუ საჭიროა კარდიოვერსია აპიქსაბანის 5 დოზის მიღებამდე, უნდა დაინიშნოს 10 მგ დატვირთვის დოზა, რასაც მოჰყვება 5 მგ დღეში ორჯერ. დოზირების რეჟიმი უნდა შემცირდეს 5 მგ დატვირთვის დოზამდე, რასაც მოჰყვება 2,5 მგ ორჯერ დღეში, თუ პაციენტი აკმაყოფილებს დოზის შემცირების კრიტერიუმებს (იხ. ზემოთ პუნქტები დოზის შემცირება და თირკმლის უკმარისობა). დატვირთვის დოზის მიღება უნდა მოხდეს კარდიოვერსიამდე მინიმუმ 2 საათით ადრე (იხილეთ პუნქტი 5.1).

ყველა პაციენტისთვის, რომელიც იტარებს კარდიოვერსიას, კარდიოვერსიის დაწყებამდე უნდა დადასტურდეს, რომ პაციენტმა მიიღო აპიქსაბანი დანიშნულების მიხედვით. მკურნალობის დაწყებისა და ხანგრძლივობის შესახებ გადაწყვეტილების მიღებისას მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული დადგენილი გაიდლაინის რეკომენდაციები ანტიკოაგულანტული მკურნალობისთვის პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ კარდიოვერსია.

პაციენტები NVAF და მწვავე კორონარული სინდრომით (ACS) და/ან პერკუტანული კორონარული ჩარევით (PCI)

აპიქსაბანით მკურნალობის შეზღუდული გამოცდილება არსებობს NVAF პაციენტებისთვის რეკომენდებული დოზით, ანტითრომბოციტულ საშუალებებთან ერთად გამოყენებისას პაციენტებში ACS-ით და/ან რომლებსაც უტარდებათ PCI ჰემოსტაზის მიღწევის შემდეგ (იხილეთ პუნქტები 4.4, 5.1).

პედიატრიული მოსახლეობა

თრომნობის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვებში და 18 წლამდე მოზარდებში დადგენილი არ არის. ინფორმაცია არ არის ხელმისაწვდომი.

მიღების წესი

პერორალური გამოყენება

თრომნობი უნდა გადაიყლაპოს წყალთან ერთად, მიიღება საკვებთან ერთად ან მის გარეშე.

პაციენტებისთვის, რომლებსაც არ შეუძლიათ მთლიანი ტაბლეტების გადაყლაპვა, თრომნობის ტაბლეტები შეიძლება დაქუცმაცდეს და გაიხსნას წყალში, ან 5% დექსტროზაში წყალში (D5W), ან ვაშლის წვენში ან შერეული ვაშლის პიურეში და დაუყოვნებლივ იქნეს მიღებული პერორალურად (იხ.5.2). ალტერნატიულად, თრომნობის ტაბლეტები შეიძლება დაქუცმაცდეს და შეჩერდეს 60 მლ წყალში ან D5W-ში და დაუყოვნებლივ მიიტანოს ნაზოგასტრიკული მილით (იხილეთ პუნქტი 5.2).

დაქუცმაცებული თრომნობის ტაბლეტები სტაბილურია წყალში, D5W, ვაშლის წვენში და ვაშლის პიურეში 4 საათამდე.

  • 3. უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომლებიც ჩამოთვლილია 6.1 პუნქტში.

აქტიური კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენა.

ღვიძლის დაავადება, რომელიც დაკავშირებულია კოაგულოპათიასთან და კლინიკურად მნიშვნელოვან სისხლდენის რისკთან (იხილეთ პუნქტი 5.2).

დაზიანება ან მდგომარეობა, თუ განიხილება დიდი სისხლდენის მნიშვნელოვანი რისკ-ფაქტორად. ეს შეიძლება მოიცავდეს კუჭ-ნაწლავის მიმდინარე ან ახლად გადატანილ წყლულს, ავთვისებიანი ნეოპლაზმების არსებობას სისხლდენის მაღალი რისკის ქვეშ, თავის ტვინის ან ზურგის ახლად გადატანილ დაზიანებას, ახლად გადატანილ ტვინის, ზურგის ან ოფთალმოლოგიური ოპერაცია, ახლად გადატანილი ინტრაკრანიალური სისხლდენა, ცნობილი ან საეჭვო საყლაპავის ვარიკოზები, არტერიოვენური მალფორმაციები, სისხლძარღვთა ან დიდი ანევრი. ინტრასპინალური ან ინტრაცერებრალური სისხლძარღვთა დარღვევები.

ნებისმიერი სხვა ანტიკოაგულანტთან თანმხლები მკურნალობა, მაგალითად, არაფრაქციული ჰეპარინი (UFH), დაბალი მოლეკულური წონის ჰეპარინები (ენოქსაპარინი, დალტეპარინი და ა.შ.), ჰეპარინის წარმოებულები (ფონდაპარინუქსი და ა.შ.) გარდა ანტიკოაგულანტების გადასვლის სპეციფიკური შემთხვევებისა (იხილეთ პუნქტი 4.2), როდესაც UFH მიიღება ღია ცენტრალური ვენური ან არტერიული კათეტერის შესანარჩუნებლად აუცილებელ დოზებში ან როდესაც UFH ინიშნება კათეტერის აბლაციის დროს წინაგულების ფიბრილაციისთვის (იხილეთ პუნქტები 4.4 და 4.5).

  • 4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

სისხლდენის რისკი

ისევე როგორც სხვა ანტიკოაგულანტების შემთხვევაში, პაციენტები, რომლებიც იღებენ თრომნობს, უნდა დააკვირდნენ სისხლდენის ნიშნებს. რეკომენდებულია სიფრთხილით გამოყენება სისხლდენის გაზრდილი რისკის პირობებში. თრომნობის მიღება უნდა შეწყდეს მძიმე სისხლდენის შემთხვევაში (იხილეთ პუნქტები 4.8 და 4.9).

მიუხედავად იმისა, რომ აპიქსაბანით მკურნალობა არ საჭიროებს ექსპოზიციის რუტინულ მონიტორინგს, კალიბრირებული რაოდენობრივი ანტი-ფაქტორ Xa ანალიზი შეიძლება იყოს გამოსადეგი გამონაკლის სიტუაციებში, როდესაც აპიქსაბანის ექსპოზიციის ცოდნა შეიძლება დაეხმაროს კლინიკური გადაწყვეტილებების მიღებას, მაგალითად, დოზის გადაჭარბება და გადაუდებელი ოპერაცია (იხილეთ პუნქტი 5.1).

ხელმისაწვდომია აგენტი აპიქსაბანის ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობის შესაცვლელად. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც გავლენას ახდენენ ჰემოსტაზზე

სისხლდენის გაზრდილი რისკის გამო, სხვა ანტიკოაგულანტებთან ერთდროული მკურნალობა უკუნაჩვენებია (იხილეთ პუნქტი 4.3).

თრომნობის ანტითრომბოციტულ საშუალებებთან ერთდროული გამოყენება ზრდის სისხლდენის რისკს (იხილეთ პუნქტი 4.5).

სიფრთხილეა საჭირო, თუ პაციენტები ერთდროულად მკურნალობენ სეროტონინის უკუმიტაცების შერჩევითი ინჰიბიტორებით (SSRIs) ან სეროტონინის ნორეპინეფრინის უკუმიტაცების ინჰიბიტორებით (SNRIs), ან არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით (NSAIDs), მათ შორის აცეტილსალიცილის მჟავათი.

ქირურგიული ჩარევის შემდე, თრომბოციტების აგრეგაციის სხვა ინჰიბიტორები არ არის რეკომენდებული თრომნობთან ერთად (იხილეთ პუნქტი 4.5).

პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ წინაგულების ფიბრილაცია და პირობები, რომლებიც საჭიროებენ მონო ან ორმაგ ანტითრომბოციტულ თერაპიას, უნდა მოხდეს პოტენციური სარგებელისა და პოტენციური რისკების შეფასება ამ თერაპიის თრომნობთან კომბინირებამდე.

წინაგულების ფიბრილაციის მქონე პაციენტებზე ჩატარებულ კლინიკურ კვლევაში, ASA-ს ერთდროულმა გამოყენებამ გაზარდა ძირითადი სისხლდენის რისკი აპიქსაბანზე 1,8%-დან წელიწადში 3,4%-მდე და გაზარდა სისხლდენის რისკი ვარფარინზე 2,7%-დან წელიწადში 4,6%-მდე. ამ კლინიკურ კვლევაში იყო შეზღუდული (2.1%) ორმაგი ანტითრომბოციტული თერაპიის ერთდროული გამოყენება (იხილეთ პუნქტი 5.1).

კლინიკურ კვლევაში ჩართული იყო პაციენტები წინაგულების ფიბრილაციით, ACS-ით და/ან გადიოდნენ PCI და დაგეგმილი მკურნალობის პერიოდი P2Y12 ინჰიბიტორით, ASA-ით ან მის გარეშე და პერორალური ანტიკოაგულანტით (აპიქსაბანი ან VKA) 6 თვის განმავლობაში. ASA-ს ერთდროულმა გამოყენებამ გაზარდა ISTH (თრომბოზისა და ჰემოსტაზის საერთაშორისო საზოგადოება) გავრცელებული ან CRNM (კლინიკურად შესაბამისი არა-ძირითადი) სისხლდენის რისკი აპიქსაბანით ნამკურნალებ სუბიექტებში 16.4%-დან წელიწადში 33.1%-მდე წელიწადში (იხილეთ პუნქტი 5.1).

მაღალი რისკის პოსტ მწვავე კორონარული სინდრომის მქონე პაციენტების კლინიკურ კვლევაში წინაგულების ფიბრილაციის გარეშე, რომლებიც ხასიათდება მრავალი გულის და არაგულის თანმხლები დაავადებებით, რომლებიც იღებდნენ ASA ან ASA-ს და კლოპიდოგრელის კომბინაციას, დაფიქსირდა ISTH ძირითადი სისხლდენის რისკის მნიშვნელოვანი ზრდა. აპიქსაბანი (5,13% წელიწადში) პლაცებოსთან შედარებით (2,04% წელიწადში).

თრომბოლიზური საშუალებების გამოყენება მწვავე იშემიური ინსულტის სამკურნალოდ

არსებობს ძალიან შეზღუდული გამოცდილება თრომბოლიზური საშუალებების გამოყენების შესახებ მწვავე იშემიური ინსულტის სამკურნალოდ პაციენტებში, რომლებიც აპიქსაბანს ღებულობენ (იხილეთ პუნქტი 4.5).

პაციენტები გულის სარქველების პროთეზით

თრომნობის უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის შესწავლილი პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ პროთეზირებული გულის სარქველები, წინაგულების ფიბრილაციით ან მის გარეშე. ამიტომ თრომნობის გამოყენება ამ პირობებში არ არის რეკომენდებული.

ანტიფოსფოლიპიდური სინდრომის მქონე პაციენტები

პირდაპირი მოქმედების პერორალური ანტიკოაგულანტები (DOACs) აპიქსაბანის ჩათვლით არ არის რეკომენდებული თრომბოზის ანამნეზის მქონე პაციენტებისთვის, რომლებსაც აქვთ ანტიფოსფოლიპიდური სინდრომის დიაგნოზი. განსაკუთრებით პაციენტებისთვის, რომლებიც არიან სამჯერ დადებითი (ლუპუსის ანტიკოაგულანტისთვის, ანტიკარდიოლიპინის ანტისხეულებისთვის და ანტი-2-გლიკოპროტეინის I ანტისხეულებისთვის), DOAC-ებით მკურნალობა შეიძლება დაკავშირებული იყოს განმეორებითი თრომბოზული მოვლენების სიხშირესთან K ვიტამინის ანტაგონისტებთან შედარებით.

ქირურგია და ინვაზიური პროცედურები

თრომნობის მიღება უნდა შეწყდეს არჩევით ოპერაციამდე ან ინვაზიურ პროცედურებამდე მინიმუმ 48 საათით ადრე სისხლდენის ზომიერი ან მაღალი რისკით. ეს მოიცავს ინტერვენციებს, რომლებშიც კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენის ალბათობა არ არის გამორიცხული ან რომლისთვისაც სისხლდენის რისკი მიუღებელია.

თრომნობის მიღება უნდა შეწყდეს არჩევით ოპერაციამდე ან ინვაზიურ პროცედურებამდე მინიმუმ 24 საათით ადრე სისხლდენის დაბალი რისკით. ეს მოიცავს ინტერვენციებს, რომლებშიც მოსალოდნელია, რომ ნებისმიერი სისხლდენა იქნება მინიმალური, არაკრიტიკული მის ადგილმდებარეობაში ან ადვილად კონტროლირებადი.

თუ ოპერაცია ან ინვაზიური პროცედურების გადადება შეუძლებელია, სიფრთხილე უნდა იქნას გამოყენებული სისხლდენის გაზრდილი რისკის გათვალისწინებით. სისხლდენის ეს რისკი და ჩარევის გადაუდებლობა უნდა შეფასდეს სათანადოდ.

თრომნობი უნდა განახლდეს ინვაზიური პროცედურის ან ქირურგიული ჩარევის შემდეგ რაც შეიძლება მალე, იმ პირობით, რომ კლინიკური მდგომარეობა იძლევა საშუალებას და ადექვატური ჰემოსტაზი იქნება დადგენილი (კარდიოვერსიისთვის იხილეთ პუნტი 4.2).

პაციენტებს, რომლებსაც უტარდებათ კათეტერის აბლაცია წინაგულების ფიბრილაციისთვის, თრომნობით მკურნალობა არ საჭიროებს შეწყვეტას (იხილეთ პუნქტებ 4.2, 4.3 და 4.5).

დროებითი შეწყვეტა

ანტიკოაგულანტების მიღების შეწყვეტა, მათ შორის თრომნობი, აქტიური სისხლდენის, არჩევითი ქირურგიის ან ინვაზიური პროცედურების დროს პაციენტებს თრომბოზის გაზრდილი რისკის ქვეშ აყენებს. თერაპიის შეფერხებები თავიდან უნდა იქნას აცილებული და თუ თრომნობით ანტიკოაგულაციის მიღება რაიმე მიზეზით დროებით უნდა შეწყდეს, თერაპია უნდა დაიწყოს რაც შეიძლება მალე.

სპინალური/ეპიდურული ანესთეზია ან პუნქცია

ნეირაქსიალური ანესთეზიის (სპინალური/ეპიდურული ანესთეზია) ან სპინალური/ეპიდურული პუნქციის დროს, პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობენ ანტითრომბოზული საშუალებებით თრომბოემბოლიური გართულებების პროფილაქტიკისთვის, ემუქრებათ ეპიდურული ან ზურგის ჰემატომის განვითარების რისკი, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ხანგრძლივი ან მუდმივი დამბლა. ამ მოვლენების რისკი შეიძლება გაიზარდოს მუდმივი ეპიდურული კათეტერების პოსტოპერაციული გამოყენებით ან ჰემოსტაზზე მოქმედი სამკურნალო საშუალებების ერთდროული გამოყენებით. ბინადარი ეპიდურული ან ინტრათეკალური კათეტერები უნდა მოიხსნას თრომნობის პირველ დოზამდე მინიმუმ 5 საათით ადრე. რისკი ასევე შეიძლება გაიზარდოს ტრავმული ან განმეორებითი ეპიდურული ან ზურგის პუნქცია. პაციენტებს ხშირად უნდა აკონტროლონ ნევროლოგიური დარღვევების ნიშნები და სიმპტომები (მაგალითად, ფეხების დაბუჟება ან სისუსტე, ნაწლავის ან ბუშტის დისფუნქცია). თუ აღინიშნება ნევროლოგიური კომპრომისი, საჭიროა სასწრაფო დიაგნოსტიკა და მკურნალობა. ნეირაქსიალური ინტერვენციის დაწყებამდე ექიმმა უნდა განიხილოს პოტენციური სარგებელი ანტიკოაგულაციის მქონე პაციენტებში ან თრომბოპროფილაქტიკისთვის ანტიკოაგულაციის მქონე პაციენტებში რისკის წინააღმდეგ.

არ არსებობს კლინიკური გამოცდილება აპიქსაბანის გამოყენების ინტრათეკალური ან ეპიდურული კათეტერებით. ასეთი საჭიროების შემთხვევაში და აპიქსაბანის ზოგადი PK მახასიათებლებზე დაყრდნობით, უნდა გავიდეს 20-30 საათის ინტერვალი (ანუ 2 x ნახევარგამოყოფის პერიოდი) აპიქსაბანის ბოლო დოზასა და კათეტერის მოხსნას შორის და მინიმუმ ერთი დოზა. უნდა გამოტოვოთ კათეტერის ამოღებამდე. აპიქსაბანის შემდეგი დოზა შეიძლება მიღებულ იქნას კათეტერის ამოღებიდან სულ მცირე 5 საათის შემდეგ.

როგორც ყველა ახალი ანტიკოაგულანტული სამკურნალო პროდუქტის შემთხვევაში, ნეირაქსიალური ბლოკადის გამოცდილება შეზღუდულია და ამიტომ რეკომენდებულია უკიდურესი სიფრთხილე აპიქსაბანის გამოყენებისას ნეირაქსიალური ბლოკადის არსებობისას.

ჰემოდინამიურად არასტაბილური PE პაციენტები ან პაციენტები, რომლებსაც ესაჭიროებათ თრომბოლიზი ან ფილტვის ემბოლექტომია

თრომნობი არ არის რეკომენდებული, როგორც არაფრაქციული ჰეპარინის ალტერნატივა ფილტვის ემბოლიის მქონე პაციენტებში, რომლებიც არიან ჰემოდინამიურად არასტაბილური ან შეიძლება ჩაიტარონ თრომბოლიზი ან ფილტვის ემბოლექტომია, ვინაიდან აპიქსაბანის უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის დადგენილი ამ კლინიკურ სიტუაციებში.

აქტიური კიბოს მქონე პაციენტები

აქტიური კიბოს მქონე პაციენტებს შეიძლება ჰქონდეთ ვენური თრომბოემბოლიის და სისხლდენის განვითარების მაღალი რისკი. როდესაც აპიქსაბანი განიხილება DVT ან PE მკურნალობისთვის კიბოს პაციენტებში, უნდა მოხდეს სარგებლის შეფასება რისკებთან მიმართებაში (იხ. ასევე პუნქტი 4.3).

თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტები

შეზღუდული კლინიკური მონაცემები უჩვენებს, რომ აპიქსაბანის კონცენტრაცია პლაზმაში იზრდება თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ), რამაც შეიძლება გამოიწვიოს სისხლდენის რისკის გაზრდა. VTE-ის პროფილაქტიკისთვის ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევით ქირურგიაში (VTEp), DVT-ის სამკურნალოდ, PE-ს სამკურნალოდ და მორეციდივე DVT და PE (VTEt) პროფილაქტიკისთვის, აპიქსაბანი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ) (იხილეთ პუნქტები 4.2 და 5.2).

ინსულტის და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკისთვის პაციენტებში NVAF-ით, პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ) და პაციენტებში შრატის კრეატინინის ≥ 1.5 მგ/დლ (133 მიკრომოლი/ლ) ასაკთან დაკავშირებული ≥ 80 წლები ან სხეულის წონა ≤ 60 კგ უნდა მიიღოთ აპიქსაბანის ქვედა დოზა 2.5 მგ ორჯერ დღეში (იხილეთ პუნქტი 4.2).

პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით < 15 მლ/წთ, ან პაციენტებში, რომლებიც გადიან დიალიზს, კლინიკური გამოცდილება არ არსებობს, ამიტომ აპიქსაბანი არ არის რეკომენდებული (იხილეთ პუნქტები 4.2 და 5.2).

ხანდაზმული პაციენტები

ასაკის მატებამ შეიძლება გაზარდოს ჰემორაგიის რისკი (იხილეთ პუნქტი 5.2).

ასევე, თრომნობის ASA-სთან ერთად ხანდაზმულ პაციენტებში სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული სისხლდენის პოტენციურად მაღალი რისკის გამო.

სხეულის წონა

სხეულის მცირე წონამ (<60 კგ) შეიძლება გაზარდოს ჰემორაგიის რისკი (იხილეთ პუნქი 5.2).

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტები

თრომნობი უკუნაჩვენებია პაციენტებში ღვიძლის დაავადებით, რომლებიც დაკავშირებულია კოაგულოპათიასთან და კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენის რისკთან (იხილეთ პუნქტი 4.3).

არ არის რეკომენდებული ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (იხილეთ პუნქტი 5.2).

ის სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობით (ჩაილდ-პიუს ქულების შკალა A ან B) (იხილეთ პუნქტები 4.2 და 5.2).

პაციენტები ღვიძლის ფერმენტების ALT/AST > 2 x ULN ან საერთო ბილირუბინი ≥ 1.5 x ULN გამორიცხული იყო კლინიკურ კვლევებში. ამიტომ თრომნობი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ამ პოპულაციაში (იხილეთ პუნქტი 5.2). თრომნობის დაწყებამდე უნდა გაკეთდეს ღვიძლის ფუნქციური სინჯები.

ურთიერთქმედება ციტოქრომ P450 3A4 (CYP3A4) და P-გლიკოპროტეინთან (P-gp) ინჰიბიტორებთან

თრომნობის გამოყენება არ არის რეკომენდებული პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ერთდროულ სისტემურ მკურნალობას როგორც CYP3A4, ასევე P-gp ძლიერი ინჰიბიტორებით, როგორიცაა აზოლ-ანტიმიკოტიკები (მაგალითად, კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, ვორიკონაზოლი და პოზაკონაზოლი) და აივ პროტეაზას ინჰიბიტორები (მაგალითად, რიტონავირი). ამ სამკურნალო საშუალებებმა შეიძლება გაზარდონ აპიქსაბანის ექსპოზიცია 2-ჯერ (იხილეთ პუნქტი 4.5) ან უფრო მეტი დამატებითი ფაქტორების არსებობისას, რომლებიც ზრდის აპიქსაბანის ექსპოზიციას (მაგალითად, თირკმლის მძიმე უკმარისობა).

ურთიერთქმედება, როგორც CYP3A4, ასევე P-gp ინდუქტორებთან

თრომნობის ერთდროულმა გამოყენებამ ძლიერ CYP3A4 და P-gp ინდუქტორებთან (მაგალითად, რიფამპიცინი, ფენიტოინი, კარბამაზეპინი, ფენობარბიტალი ან წმინდა იოანეს ვორტი) შეიძლება გამოიწვიოს აპიქსაბანის ექსპოზიციის ~50%-ით შემცირება. კლინიკურ კვლევაში წინაგულების ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში, ეფექტურობის დაქვეითება და სისხლდენის მაღალი რისკი დაფიქსირდა აპიქსაბანის ერთდროული მიღებისას როგორც CYP3A4, ასევე P-gp ძლიერ ინდუქტორებთან შედარებით მხოლოდ აპიქსაბანის გამოყენებასთან შედარებით.

პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ერთდროულ სისტემურ მკურნალობას როგორც CYP3A4, ასევე P-gp-ის ძლიერი ინდუქტორებით, გამოიყენება შემდეგი რეკომენდაციები (იხილეთ პუნქტი 4.5):

  • VTE-ის პროფილაქტიკისთვის ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევით ქირურგიაში, ინსულტის და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკისთვის NVAF-ის მქონე პაციენტებში და მორეციდივე DVT და PE-ს პროფილაქტიკისთვის, აპიქსაბანი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული;
  • DVT-ის სამკურნალოდ და PE-ს სამკურნალოდ, აპიქსაბანი არ უნდა იქნას გამოყენებული, რადგან ეფექტურობა შეიძლება დაქვეითდეს.

ბარძაყის მოტეხილობის ოპერაცია

აპიქსაბანი არ იყო შესწავლილი კლინიკურ კვლევებში პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებოდათ ბარძაყის მოტეხილობის ოპერაცია ამ პაციენტებში ეფექტურობისა და უსაფრთხოების შესაფასებლად. ამიტომ არ არის რეკომენდებული ამ პაციენტებში.

ლაბორატორიული პარამეტრები

შედედების ტესტები [მაგალითად, პროთრომბინის დრო (PT), INR და გააქტიურებული ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დრო (aPTT)] გავლენას ახდენს, როგორც მოსალოდნელია აპიქსაბანის მოქმედების მექანიზმი. ცვლილებები, რომლებიც შეინიშნება ამ შედედების ტესტებში თერაპიულ დოზაზე მცირეა და ექვემდებარება ცვალებადობის მაღალ ხარისხს (იხილეთ პუნქტი 5.1).

ინფორმაცია დამხმარე ნივთიერებების შესახებ

თრომნობი შეიცავს ლაქტოზას. პაციენტებმა იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემებით გალაქტოზას აუტანლობით, ლაქტაზას სრული დეფიციტით ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციით არ უნდა მიიღონ ეს წამალი.

ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს 1 მმოლზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ) თითო ტაბლეტზე, ანუ არსებითად "ნატრიუმისგან თავისუფალი".

  • 5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

CYP3A4 და P-gp ინჰიბიტორები

აპიქსაბანის კეტოკონაზოლთან (400 მგ დღეში ერთხელ), როგორც CYP3A4-ის, ასევე P-gp-ის ძლიერი ინჰიბიტორის ერთდროულმა გამოყენებამ გამოიწვია აპიქსაბანის საშუალო AUC-ის 2-ჯერ გაზრდა და საშუალო აპიქსაბანის Cmax 1.6-ჯერ გაზრდა.

თრომნობის გამოყენება არ არის რეკომენდებული პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ერთდროულ სისტემურ მკურნალობას როგორც CYP3A4, ასევე P-gp ძლიერი ინჰიბიტორებით, როგორიცაა აზოლ-ანტიმიკოტიკები (მაგალითად, კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, ვორიკონაზოლი და პოზაკონაზოლი) და აივ პროტეაზას ინჰიბიტორები (მაგალითად, რიტონავირი) (იხილეთ პუნქტი 4.4).

აქტიური ნივთიერებები, რომლებიც არ განიხილება როგორც CYP3A4-ის, ასევე P-gp-ის ძლიერ ინჰიბიტორებად (მაგალითად, ამიოდარონი, კლარითრომიცინი, დილთიაზემი, ფლუკონაზოლი, ნაპროქსენი, ქინიდინი, ვერაპამილი) სავარაუდოდ გაზრდის აპიქსაბანის კონცენტრაციას პლაზმაში ნაკლებად. არ არის საჭირო აპიქსაბანის დოზის კორექცია საშუალებებთან ერთად მიღებისას, რომლებიც არ არიან როგორც CYP3A4, ასევე P-gp-ის ძლიერი ინჰიბიტორები. მაგალითად, დილთიაზემი (360 მგ ერთხელ დღეში), რომელიც განიხილება ზომიერი CYP3A4 და სუსტი P-gp ინჰიბიტორი, იწვევდა აპიქსაბანის საშუალო AUC-ის 1,4-ჯერ და Cmax-ის 1,3-ჯერ გაზრდას. ნაპროქსენი (500 მგ, ერთჯერადი დოზა) P-gp-ის ინჰიბიტორი, მაგრამ არა CYP3A4-ის ინჰიბიტორი, გამოიწვია აპიქსაბანის საშუალო AUC და Cmax 1.5-ჯერ და 1.6-ჯერ ზრდამდე, შესაბამისად. კლარითრომიცინი (500 მგ, დღეში ორჯერ), P-gp-ის ინჰიბიტორი და CYP3A4-ის ძლიერი ინჰიბიტორი, იწვევდა აპიქსაბანის საშუალო AUC და Cmax 1.6-ჯერ და 1.3-ჯერ ზრდას შესაბამისად.

CYP3A4 და P-gp ინდუქტორები

აპიქსაბანის ერთდროულმა გამოყენებამ რიფამპიცინთან, როგორც CYP3A4-ის, ასევე P-gp-ის ძლიერ ინდუქტორთან, გამოიწვია აპიქსაბანის საშუალო AUC და Cmax დაახლოებით 54% და 42% შემცირება, შესაბამისად. აპიქსაბანის ერთდროულმა გამოყენებამ სხვა ძლიერ CYP3A4 და P-gp ინდუქტორებთან (მაგალითდ, ფენიტოინი, კარბამაზეპინი, ფენობარბიტალი ან წმინდა იოანეს ვორტი) ასევე შეიძლება გამოიწვიოს აპიქსაბანის პლაზმური კონცენტრაციის შემცირება. აპიქსაბანის დოზის კორექცია არ არის საჭირო ასეთ სამკურნალო საშუალებებთან ერთდროული თერაპიის დროს, თუმცა პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ერთდროულ სისტემურ მკურნალობას როგორც CYP3A4, ასევე P-gp ძლიერი ინდუქტორებით აპიქსაბანი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ VTE-ის პროფილაქტიკისთვის ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევით ქირურგიაში. , ინსულტის და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკისთვის NVAF-ის მქონე პაციენტებში და მორეციდივე DVT და PE-ს პროფილაქტიკისთვის.

აპიქსაბანი არ არის რეკომენდებული DVT და PE-ს სამკურნალოდ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ თანმხლებ სისტემურ მკურნალობას როგორც CYP3A4, ასევე P-gp-ის ძლიერი ინდუქტორებით, ვინაიდან ეფექტურობა შეიძლება დაქვეითდეს (იხ. განყოფილება 4.4).

ანტიკოაგულანტები, თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორები, SSRI/SNRI და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები

სისხლდენის გაზრდილი რისკის გამო, სხვა ანტიკოაგულანტებთან ერთდროული მკურნალობა უკუნაჩვენებია, გარდა ანტიკოაგულანტული თერაპიის გადართვის სპეციფიკური შემთხვევებისა, როდესაც

UFH ინიშნება დოზებით, რომლებიც აუცილებელია ღია ცენტრალური ვენური ან არტერიული კათეტერის შესანარჩუნებლად, ან როდესაც UFH ინიშნება კათეტერის აბლაციის დროს წინაგულების ფიბრილაციისთვის (იხილეთ პუნქტი 4.3).

ენოქსაპარინის (40 მგ ერთჯერადი დოზა) აპიქსაბანთან (5 მგ ერთჯერადი დოზა) კომბინირებული მიღების შემდეგ დაფიქსირდა ადიტიური ეფექტი ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობაზე.

ფარმაკოკინეტიკური ან ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება არ იყო აშკარა, როდესაც აპიქსაბანი ერთდროული იყო ASA 325 მგ დღეში ერთხელ.

აპიქსაბანი კლოპიდოგრელთან ერთად (75 მგ ერთხელ დღეში) ან კლოპიდოგრელთან ერთად 75 მგ და ასას 162 მგ დღეში ერთხელ, ან პრასუგრელთან ერთად (60 მგ შემდეგ 10 მგ ერთხელ დღეში) I ფაზის კვლევებში არ აჩვენა შესაბამისი ზრდა შაბლონის სისხლდენის დრო, ან თრომბოციტების აგრეგაციის შემდგომი დათრგუნვა, აპიქსაბანის გარეშე ანტითრომბოციტული აგენტების მიღებასთან შედარებით. შედედების ტესტების ზრდა (PT, INR და aPTT) შეესაბამებოდა მხოლოდ აპიქსაბანის ეფექტს.

ნაპროქსენმა (500 მგ), P-gp-ის ინჰიბიტორმა, გამოიწვია აპიქსაბანის საშუალო AUC და Cmax 1.5-ჯერ და 1.6-ჯერ ზრდა, შესაბამისად. შედედების ტესტების შესაბამისი ზრდა დაფიქსირდა აპიქსაბანისთვის. ნაპროქსენის ეფექტში ცვლილებები არ შეინიშნებოდა არაქიდონის მჟავით გამოწვეული თრომბოციტების აგრეგაციაზე და არ დაფიქსირებულა სისხლდენის დროის კლინიკურად მნიშვნელოვანი გახანგრძლივება აპიქსაბანის და ნაპროქსენის ერთდროული მიღების შემდეგ.

ამ აღმოჩენების მიუხედავად, შეიძლება არსებობდეს პირები უფრო გამოხატული ფარმაკოდინამიკური პასუხით, როდესაც ანტითრომბოციტების აგენტები აპიქსაბანთან ერთად გამოიყენება. თრომნობი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული SSRIs/SNRIs, NSAIDs, ASA და/ან P2Y12 ინჰიბიტორებთან ერთად გამოყენებისას, რადგან ეს სამკურნალო საშუალებები, როგორც წესი, ზრდის სისხლდენის რისკს (იხილეთ პუნქტი 4.4).

არსებობს შეზღუდული გამოცდილება თრომბოციტების აგრეგაციის სხვა ინჰიბიტორებთან (როგორიცაა GPIIb/IIIa რეცეპტორების ანტაგონისტები, დიპირიდამოლი, დექსტრანი ან სულფინპირაზონი) ან თრომბოლიზურ აგენტებთან ერთად მიღების შესახებ. ვინაიდან ასეთი აგენტები ზრდის სისხლდენის რისკს, არ არის რეკომენდებული ამ პროდუქტების თრომნობის ერთდროული მიღება (იხილეთ პუნქტი 4.4).

სხვა თანმხლები თერაპია

კლინიკურად მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ან ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება არ დაფიქსირებულა აპიქსაბანის ატენოლოლთან ან ფამოტიდინთან ერთად მიღებისას. 10 მგ აპიქსაბანის 100 მგ ატენოლოლთან ერთდროულმა გამოყენებამ არ მოახდინა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი აპიქსაბანის ფარმაკოკინეტიკაზე. ორი სამკურნალო პროდუქტის ერთად მიღების შემდეგ, აპიქსაბანის საშუალო AUC და Cmax იყო 15%-ით და 18%-ით დაბალი, ვიდრე ცალკე შეყვანისას. აპიქსაბანის 10 მგ მიღებას 40 მგ ფამოტიდინთან ერთად არანაირი გავლენა არ ჰქონდა აპიქსაბანის AUC-ზე ან Cmax-ზე.

აპიქსაბანის მოქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებზე

In vitro აპიქსაბანის კვლევებმა არ აჩვენა ინჰიბიტორული ეფექტი CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6 ან CYP3A4 (IC50 > 45 μM) და სუსტი ინჰიბიტორული მოქმედება CYP2A2 აქტივობაზე (CYP501 > 2C) მნიშვნელოვნად აღემატება პაციენტებში დაფიქსირებულ მაქსიმალურ პლაზმურ კონცენტრაციებს. აპიქსაბანი არ იწვევდა CYP1A2, CYP2B6, CYP3A4/5 კონცენტრაციით 20 მკმ-მდე. აქედან გამომდინარე, მოსალოდნელია, რომ აპიქსაბანი არ ცვლის ამ ფერმენტების მიერ მეტაბოლიზებულ სამკურნალო პროდუქტების მეტაბოლურ კლირენსს. აპიქსაბანი არ არის P-gp-ის მნიშვნელოვანი ინჰიბიტორი.

ჯანმრთელ სუბიექტებზე ჩატარებულ კვლევებში, როგორც აღწერილია ქვემოთ, აპიქსაბანი მნიშვნელოვნად არ ცვლიდა დიგოქსინის, ნაპროქსენის ან ატენოლოლის ფარმაკოკინეტიკას.

დიგოქსინი

აპიქსაბანის (20 მგ ერთხელ დღეში) და დიგოქსინის (0.25 მგ ერთხელ დღეში), P-gp სუბსტრატის ერთდროული გამოყენება არ იმოქმედებს დიგოქსინის AUC ან Cmax. ამიტომ, აპიქსაბანი არ აფერხებს P-gp შუამავლობით სუბსტრატის ტრანსპორტს.

ნაპროქსენი

აპიქსაბანის (10 მგ) და ნაპროქსენის (500 მგ) ერთჯერადი დოზების ერთდროულმა გამოყენებამ, რომელიც ხშირად გამოიყენება არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალება, არ მოახდინა რაიმე გავლენა ნაპროქსენის AUC-ზე ან Cmax-ზე.

ატენოლოლი

აპიქსაბანის (10 მგ) ერთჯერადი დოზის და ატენოლოლის (100 მგ) ჩვეულებრივი ბეტა-ბლოკატორის ერთდროული მიღება, არ ცვლის ატენოლოლის ფარმაკოკინეტიკას.

გააქტიურებული ნახშირი

გააქტიურებული ნახშირის შეყვანა ამცირებს აპიქსაბანის ექსპოზიციას (იხილეთ პუნქტი 4.9).

  • 6. ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

არ არსებობს მონაცემები ორსულებში აპიქსაბანის გამოყენების შესახებ. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ აჩვენა პირდაპირი ან არაპირდაპირი მავნე ზემოქმედება რეპროდუქციულ ტოქსიკურობაზე (იხილეთ პუნქტი 5.3). პრევენციული ღონისძიების სახით, სასურველია ორსულობის დროს აპიქსაბანის გამოყენებისგან თავის არიდება.

ძუძუთი კვება

უცნობია გამოიყოფა თუ არა აპიქსაბანი ან მისი მეტაბოლიტები დედის რძეში. ცხოველებზე არსებული მონაცემები აჩვენებს აპიქსაბანის ექსკრეციას რძეში (იხილეთ პუნქტი 5.3). არ არის გამორიცხული რისკი მეძუძური ბავშვისათვის.

გადაწყვეტილების მიღება უნდა მოხდეს ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან აპიქსაბანით თერაპიის შეწყვეტის/შეჩერების შესახებ ბავშვისთვის ძუძუთი კვების და ქალისთვის თერაპიის სარგებლის გათვალისწინებით.

ფერტილობა

ცხოველებში ჩატარებულმა კვლევებმა აპიქსაბანით დოზირებისას არ გამოავლინა გავლენა ფერტილობაზე (იხილეთ პუნქტი 5.3).

  • 7. გავლენა ავტომობილის მართვისა და მანქანა-დანადგარებთან მუშაობის უნარზე

თრომნობი არ ახდენს ან უმნიშვნელო გავლენას ახდენს ავტომობილის მართვისა და მანქანა-დანადგარებთან მართვის უნარზე.

  • 8. გვერდითი მოვლენები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

აპიქსაბანის უსაფრთხოება გამოკვლეული იყო III ფაზის 7 კლინიკურ კვლევაში, 21000-ზე მეტი პაციენტის მონაწილეობით: 5000-ზე მეტი პაციენტი VTEp კვლევებში, 11000-ზე მეტი პაციენტი NVAF კვლევებში და 4000-ზე მეტი პაციენტი VTE მკურნალობის (VTEt) კვლევებში, საშუალო საერთო ექსპოზიციით შესაბამისად 20 დღე, 1.7 წელი და 221 დღე (იხილეთ პუნქტი 5.1).

ხშირი გვერდითი მოვლენები იყო სისხლდენა, კონტუზია, ცხვირიდან სისხლდენა და ჰემატომა (იხილეთ ცხრილი 2 გვერდითი რეაქციების პროფილისთვის და სიხშირე ჩვენების მიხედვით).

VTEp კვლევებში, საერთო ჯამში, პაციენტების 11%-ს, რომლებიც მკურნალობდნენ აპიქსაბანით 2.5 მგ ორჯერ დღეში, აღენიშნებოდათ გვერდითი რეაქციები. აპიქსაბანთან სისხლდენასთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციების საერთო სიხშირე იყო 10% აპიქსაბანისა და ენოქსაპარინის კვლევებში.

NVAF კვლევებში, აპიქსაბანის სისხლდენასთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციების საერთო სიხშირე იყო 24.3% აპიქსაბანის წინააღმდეგ ვარფარინის კვლევაში და 9.6% აპიქსაბანის წინააღმდეგ აცეტილსალიცილის მჟავას კვლევაში. აპიქსაბანი და ვარფარინის კვლევაში ISTH ძირითადი კუჭ-ნაწლავის სისხლდენების (მათ შორის ზედა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის, ქვედა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის და რექტალური სისხლდენის ჩათვლით) სიხშირე აპიქსაბანთან იყო 0.76%/წელიწადში. ISTH ძირითადი თვალშიდა სისხლდენის სიხშირე აპიქსაბანით იყო 0.18%/წელიწადში.

VTEt კვლევებში, აპიქსაბანის სისხლდენასთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციების საერთო სიხშირე იყო 15.6% აპიქსაბანთან შედარებით ენოქსაპარინის/ვარფარინის კვლევაში და 13.3% აპიქსაბანის და პლაცებოს კვლევაში (იხილეთ პუნქტი 5.1).

გვერდითი რეაქციების ტაბულირებული ცხრილი

ცხრილი 2-ში გვერდითი რეაქციების რანჟირებას ორგანოთა სისტემის კლასისა და სიხშირის სათაურებში შემდეგი კონვენციის გამოყენებით: ძალიან ხშირი (≥ 1/10); ხშირი (≥ 1/100-დან < 1/10-მდე); არახშირი (≥ 1/1000-დან < 1/100-მდე); იშვიათი (≥ 1/10000-დან < 1/1000-მდე); ძალიან იშვიათი (< 1/10000); უცნობი (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით) VTEp, NVAF და VTEt შესაბამისად.

ცხრილი 2 გვერდითი მოვლენები

სისტემის ორგანოთ

VTE-ის პრევენცია ზრდასრულ პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდათ ბარძაყის ან მუხლის სახსრის არჩევითი ოპერაცია (VTEp)

ინსულტისა და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკა NVAF-ის მქონე ზრდასრულ პაციენტებში, ერთი ან მეტი რისკის ფაქტორით (NVAF)

DVT და PE-ს მკურნალობა და მორეციდივე DVT და PE (VTEt) პრევენცია

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დარღვევები

ანემია

ხშირი

ხშირი

ხშირი

თრომბოციტოპენია

არახშირი

არახშირი

ხშირი

იმუნური სისტემის დარღვევები

ჰიპერმგრძნობელობა, ალერგიული შეშუპება და ანაფილაქსია

იშვიათი

არახშირი

არახშირი

ქავილი

არახშირი

არახშირი

არახშირი*

ანგიონევროზული შეშუპება

უცნობი

უცნობი

უცნობი

ნერვული სისტემის დარღვევები

თავის ტვინის სისხლდენა †

უცნობი

არახშირი

იშვიათი

თვალის დარღვევები

თვალიდან სისხლდენა (მათ შორის კონიუნქტივალური სისხლდენა)

იშვიათი

ხშირი

არახშირი

სისხლძარღვოვანი დარღვევები

სისხლდენა, ჰემატომა

ხშირი

ხშირი

ხშირი

ჰიპოტენზია (პროცედურული ჰიპოტენზიის ჩათვლით)

არახშირი

ხშირი

არახშირი

ინტრააბდომინალური სისხლდენა

უცნობი

არახშირი

უცნობი

სუნთქვის, გულმკერდისა და შუასაყრის დარღვევები

ცხვირიდან სისხლდენა

არახშირი

ხშირი

ხშირი

სისხლიანი პირღებინება

იშვიათი

არახშირი

არახშირი

სასუნთქი გზების სისხლდენა

უცნობი

იშვიათი

იშვიათი

კუჭ-ნაწლავის დარღვევები

გულისრევა

ხშირი

ხშირი

ხშირი

კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა

არახშირი

ხშირი

ხშირი

ჰემოროიდული სისხლდენა

უცნობი

არახშირი

არახშირი

პირის ღრუს სისხლდენა

უცნობი

არახშირი

ხშირი

ჰემატოქეზია

არახშირი

არახშირი

არახშირი

რექტალური სისხლდენა, ღრძილების სისხლდენა

იშვიათი

ხშირი

ხშირი

რეტროპერიტონეალური სისხლდენა

უცნობი

იშვიათი

უცნობი

ჰეპატობილიარული დარღვევები

ღვიძლის ფუნქციის სინჯი არანორმალური, ასპარტატ ამინოტრანსფერაზას მომატება, სისხლში ტუტე ფოსფატაზას მომატება, სისხლში ბილირუბინის მომატება

არახშირი

არახშირი

არახშირი

მომატებული გამა-გლუტამილტრანსფერაზა

არახშირი

ხშირი

ხშირი

მომატებული ალტ

არახშირი

არახშირი

ხშირი

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

კანზე გამონაყარი

უცნობი

არახშირი

ხშირი

ალოპეცია

იშვიათი

არახშირი

არახშირი

მრავალფორმული ერითემა

უცნობი

ძალიან იშვიათი

უცნობი

კანის ვასკულიტი

უცნობი

უცნობი

უცნობი

კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები

კუნთების სისხლდენა

იშვიათი

იშვიათი

არახშირი

თირკმელებისა და შარდის დარღვევები

ჰემატურია

არახშირი

ხშირი

ხშირი

რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლები დარღვევები

პათოლოგიური ვაგინალური სისხლდენა, უროგენიტალური სისხლდენა

არახშირი

არახშირი

ხშირი

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მოვლენები

შეყვანის ადგილის სისხლდენა

უცნობი

არახშირი

არახშირი

კვლევები

ფარული სისხლი დადებითი

უცნობი

არახშირი

არახშირი

ტრავმა, მოწამვლა და პროცედურული გართულებები

კონტუზია

ხშირი

ხშირი

ხშირი

პოსტპროცედურული სისხლდენა (მათ შორის პოსტპროცედურული ჰემატომა, ჭრილობის სისხლჩაქცევა, სისხლძარღვის პუნქციის ადგილის ჰემატომა და კათეტერის ადგილის სისხლდენა), ჭრილობიდან გამონადენი, ჭრილობის ადგილის სისხლდენა (ჭრილობის ჰემატომის ჩათვლით), ოპერაციული სისხლდენა

არახშირი

არახშირი

არახშირი

ტრავმული სისხლდენა

უცნობი

არახშირი

არახშირი

  • არ ყოფილა გენერალიზებული ქავილი CV185057-ში (VTE-ის გრძელვადიანი პრევენცია)

† ტერმინი „ტვინში სისხლდენა’’ მოიცავს ყველა ინტრაკრანიალურ ან ინტრასპინალურ სისხლდენას (ანუ ჰემორაგიული ინსულტი ან ჩენჩოს, თალამური ბირთვის, ნათხემის, ინტრავენტრიკულური ან სუბდურული სისხლდენა).

თრომნობის გამოყენება შეიძლება დაკავშირებული იყოს ფარული ან აშკარა სისხლდენის გაზრდილ რისკთან ნებისმიერი ქსოვილიდან ან ორგანოდან, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს პოსტჰემორაგიული ანემია. ნიშნები, სიმპტომები და სიმძიმე შეიცვლება სისხლდენის ლოკალიზაციისა და ხარისხის ან მასშტაბის მიხედვით (იხილეთ პუნქტები 4.4 და 5.1).

  • 9. ჭარბი დოზირება

აპიქსაბანის ჭარბმა დოზირებამ შეიძლება გამოიწვიოს სისხლდენის მაღალი რისკი. ჰემორაგიული გართულებების შემთხვევაში მკურნალობა უნდა შეწყდეს და გამოიკვლიოს სისხლდენის წყარო. გასათვალისწინებელია შესაბამისი მკურნალობის დაწყება, მაგალითად, ქირურგიული ჰემოსტაზი, ახალი გაყინული პლაზმის ტრანსფუზია ან Xa ფაქტორის ინჰიბიტორების უკუ ეფექტის მქონე აგენტის შეყვანა.

კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, პერორალურად შეყვანილი აპიქსაბანი ჯანმრთელ სუბიექტებში 50 მგ-მდე დოზით დღეში 3-დან 7 დღის განმავლობაში (25 მგ ორჯერ დღეში (bid) 7 დღის განმავლობაში ან 50 მგ ერთხელ დღეში (od) 3 დღის განმავლობაში) კლინიკურად არ ყოფილა შესაბამისი გვერდითი ეფექტები.

ჯანმრთელ სუბიექტებში, აქტივირებული ნახშირის შეყვანამ 20 მგ აპიქსაბანის მიღებიდან 2 და 6 საათის შემდეგ შეამცირა საშუალო აპიქსაბანის AUC შესაბამისად 50% და 27%-ით და არ იმოქმედა Cmax-ზე. აპიქსაბანის საშუალო ნახევარგამოყოფის პერიოდი შემცირდა 13.4 საათიდან, როდესაც აპიქსაბანი ცალკე შეყვანისას 5.3 საათამდე და 4.9 საათამდე შემცირდა, შესაბამისად, როდესაც აქტივირებული ნახშირი შეყვანილი იყო აპიქსაბანის შემდეგ 2 და 6 საათის შემდეგ. ამრიგად, გააქტიურებული ნახშირის შეყვანა შეიძლება სასარგებლო იყოს აპიქსაბანის დოზის გადაჭარბების ან შემთხვევითი მიღების დროს.

იმ სიტუაციებში, როდესაც საჭიროა ანტიკოაგულაციის შეცვლა სიცოცხლისთვის საშიში ან უკონტროლო სისხლდენის გამო, ხელმისაწვდომია Xa ფაქტორის ინჰიბიტორების შებრუნებული აგენტი (იხილეთ პუნქტი 4.4). ასევე შეიძლება ჩაითვალოს პროთრომბინის კომპლექსური კონცენტრატების (PCCs) ან რეკომბინანტული ფაქტორის VIIa გამოყენება. თრომნობის ფარმაკოდინამიკური ეფექტების შეცვლა, როგორც ნაჩვენებია თრომბინის წარმოქმნის ანალიზის ცვლილებებით, აშკარა იყო ინფუზიის ბოლოს და მიაღწია საწყის მნიშვნელობებს 4-ფაქტორიანი PCC 30 წუთიანი ინფუზიის დაწყებიდან 4 საათში ჯანმრთელ სუბიექტებში. თუმცა, არ არსებობს კლინიკური გამოცდილება 4-ფაქტორიანი PCC პროდუქტების გამოყენების შესახებ სისხლდენის შესაბრუნებლად იმ პირებში, რომლებმაც მიიღეს თრომნობი. ამჟამად არ არსებობს რეკომბინანტული ფაქტორის VIIa გამოყენების გამოცდილება იმ პირებში, რომლებიც იღებენ აპიქსაბანს. რეკომბინანტული ფაქტორი VIIa-ს ხელახალი გამოყენება შეიძლება განიხილებოდეს და ტიტრირდეს სისხლდენის გაუმჯობესების მიხედვით.

ადგილობრივი ხელმისაწვდომობიდან გამომდინარე, დიდი სისხლდენის შემთხვევაში უნდა ჩატარდეს კოაგულაციის ექსპერტის კონსულტაცია.

ჰემოდიალიზმა შეამცირა აპიქსაბანის AUC 14%-ით თირკმელების ბოლო სტადიის მქონე სუბიექტებში, როდესაც აპიქსაბანის 5 მგ ერთჯერადი დოზა შეყვანილი იყო პერორალურად. ამიტომ, ჰემოდიალიზი ნაკლებად სავარაუდოა, რომ იყოს ეფექტური საშუალება აპიქსაბანის ჭარბი დოზის მართვისთვის.

  • ფარმაკოლოგიური თვისებები
  • 1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანტითრომბოზული საშუალებები, პირდაპირი Xa ფაქტორის ინჰიბიტორები, ათქ კოდი: B01AF02

მოქმედების მექანიზმი

აპიქსაბანი არის Xa ფაქტორის ძლიერი, პერორალური, შექცევადი, პირდაპირი და მაღალ შერჩევითი აქტიური ადგილის ინჰიბიტორი. მას არ სჭირდება ანტითრომბინ III ანტითრომბოზული აქტივობისთვის. აპიქსაბანი თრგუნავს თავისუფალ და შედედებულ Xa ფაქტორს და პროთრომბინაზას აქტივობას. აპიქსაბანს არ აქვს პირდაპირი გავლენა თრომბოციტების აგრეგაციაზე, მაგრამ ირიბად აფერხებს თრომბინის მიერ გამოწვეულ თრომბოციტების აგრეგაციას. Xa ფაქტორის ინჰიბირებით, აპიქსაბანი ხელს უშლის თრომბინის წარმოქმნას და თრომბის განვითარებას. აპიქსაბანის პრეკლინიკურმა კვლევებმა ცხოველურ მოდელებში აჩვენა ანტითრომბოზული ეფექტურობა არტერიული და ვენური თრომბოზის პროფილაქტიკაში იმ დოზებით, რომლებიც ინარჩუნებენ ჰემოსტაზს.

განაწილება

პლაზმის ცილებთან შეკავშირება ადამიანებში შეადგენს დაახლოებით 87%-ს. განაწილების მოცულობა (Vss) არის დაახლოებით 21 ლიტრი.

ბიოტრანსფორმაცია და ელიმინაცია

აპიქსაბანს აქვს გამოყოფის მრავალი გზა. ადამიანებში შეყვანილი აპიქსაბანის დოზებიდან, დაახლოებით 25% იყო აღდგენილი მეტაბოლიტების სახით, უმეტესობა გამოვლინდა განავალში.

აპიქსაბანის თირკმლის ექსკრეცია შეადგენს მთლიანი კლირენსის დაახლოებით 27%-ს. დამატებითი წვლილი ბილიარული და პირდაპირი ნაწლავური ექსკრეციიდან დაფიქსირდა კლინიკურ და არაკლინიკურ კვლევებში, შესაბამისად.

აპიქსაბანს აქვს საერთო კლირენსი დაახლოებით 3,3 ლ/სთ და ნახევარგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 12 საათი.

O-დემეთილაცია და ჰიდროქსილაცია 3-ოქსოპიპერიდინილის ნაწილად არის ბიოტრანსფორმაციის ძირითადი ადგილები. აპიქსაბანი მეტაბოლიზდება ძირითადად CYP3A4/5-ით CYP1A2, 2C8, 2C9, 2C19 და 2J2 უმნიშვნელო წვლილით. უცვლელი აპიქსაბანი არის წამალთან დაკავშირებული ძირითადი კომპონენტი ადამიანის პლაზმაში აქტიური მოცირკულირე მეტაბოლიტების გარეშე. აპიქსაბანი არის სატრანსპორტო ცილების, P-gp და ძუძუს კიბოს წინააღმდეგობის პროტეინის (BCRP) სუბსტრატი.

ხანდაზმულები

ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე ზევით) უფრო მაღალი კონცენტრაცია იყო პლაზმაში, ვიდრე ახალგაზრდა პაციენტებს, საშუალო AUC მნიშვნელობები დაახლოებით 32% -ით მეტი იყო და Cmax-ში განსხვავება არ იყო.

თირკმლის უკმარისობა

თირკმელების ფუნქციის დარღვევის გავლენა არ ყოფილა აპიქსაბანის პიკ კონცენტრაციაზე. დაფიქსირდა აპიქსაბანის ექსპოზიციის ზრდა, რომელიც დაკავშირებულია თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებასთან, როგორც ეს შეფასდა გაზომილი კრეატინინის კლირენსით. მსუბუქი (კრეატინინის კლირენსი 51-80 მლ/წთ), ზომიერი (კრეატინინის კლირენსი 30-50 მლ/წთ) და მძიმე (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ) თირკმლის უკმარისობის მქონე პირებში, აპიქსაბანის პლაზმური კონცენტრაცია (AUC) გაიზარდა 16-ით, 29 და 44% შესაბამისად, ნორმალური კრეატინინის კლირენსის მქონე პირებთან შედარებით. თირკმელების უკმარისობას არ ჰქონდა აშკარა ეფექტი პლაზმაში აპიქსაბანის კონცენტრაციასა და ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობას შორის ურთიერთობაზე.

თირკმელების დაავადების ბოლო სტადიის მქონე სუბიექტებში, აპიქსაბანის AUC გაიზარდა 36%-ით, როდესაც აპიქსაბანის 5 მგ ერთჯერადი დოზა შეყვანილი იქნა დაუყოვნებლივ ჰემოდიალიზის შემდეგ, შედარებით იმ სუბიექტებში, რომლებსაც აქვთ თირკმლის ნორმალური ფუნქცია. ჰემოდიალიზი, რომელიც დაიწყო აპიქსაბანის 5 მგ ერთჯერადი დოზის მიღებიდან ორი საათის შემდეგ, შეამცირა აპიქსაბანის AUC 14%-ით ამ ESRD სუბიექტებში, რაც შეესაბამება აპიქსაბანის დიალიზის კლირენსს 18 მლ/წთ. ამიტომ, ჰემოდიალიზი ნაკლებად სავარაუდოა, რომ იყოს ეფექტური საშუალება აპიქსაბანის ჭარბი დოზის მართვისთვის.

ღვიძლის უკმარისობა

კვლევაში, რომელიც ადარებდა 8 სუბიექტს ღვიძლის მსუბუქი უკმარისობით, Child-Pugh A ქულა 5 (n = 6) და ქულა 6 (n = 2), და 8 სუბიექტი ღვიძლის ზომიერი უკმარისობით, Child-Pugh B ქულა 7 (n = 6) და ქულა 8 (n = 2), 16 ჯანმრთელ საკონტროლო სუბიექტს, აპიქსაბანის 5 მგ ერთჯერადი დოზის ფარმაკოკინეტიკა და ფარმაკოდინამიკა არ შეცვლილა ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე სუბიექტებში. Xa-ს საწინააღმდეგო აქტივობისა და INR-ის ცვლილებები შედარებული იყო სუბიექტებს შორის ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობით და ჯანმრთელ სუბიექტებს შორის.

სქესი

აპიქსაბანის ექსპოზიცია იყო დაახლოებით 18%-ით მეტი ქალებში, ვიდრე მამაკაცებში.

ეთნიკური წარმოშობა და რასა

I ფაზის კვლევების შედეგებმა არ აჩვენა შესამჩნევი განსხვავება აპიქსაბანის ფარმაკოკინეტიკაში თეთრ/კავკასიელ, აზიელ და შავკანიან/აფროამერიკელ სუბიექტებს შორის. პოპულაციის ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის დასკვნები პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ აპიქსაბანს, ზოგადად შეესაბამებოდა I ფაზის შედეგებს.

სხეულის წონა

აპიქსაბანის ექსპოზიციასთან შედარებით სუბიექტებში სხეულის მასით 65-დან 85 კგ-მდე, სხეულის წონა

>120 კგ დაკავშირებული იყო დაახლოებით 30%-ით დაბალ ექსპოზიციასთან და სხეულის წონა < 50 კგ დაკავშირებული იყო დაახლოებით 30%-ით უფრო მაღალ ექსპოზიციასთან.

ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება

ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური (PK/PD) კავშირი აპიქსაბანის პლაზმურ კონცენტრაციასა და PD-ს რამდენიმე საბოლოო წერტილს შორის (ანტი-ფაქტორის Xa აქტივობა, INR, PT, aPTT) შეფასებული იყო დოზების ფართო დიაპაზონის (0.5-50 მგ) მიღების შემდეგ. კავშირი აპიქსაბანის პლაზმურ კონცენტრაციასა და ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობას შორის საუკეთესოდ იყო აღწერილი ხაზოვანი მოდელით. პაციენტებში დაფიქსირებული PK/PD ურთიერთობა შეესაბამებოდა ჯანმრთელ სუბიექტებში დადგენილ ურთიერთობას.

  • 2. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

პრეკლინიკურმა მონაცემებმა არ გამოავლინა განსაკუთრებული საფრთხე ადამიანებისთვის უსაფრთხოების ფარმაკოლოგიის, განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობის, გენოტოქსიკურობის, კანცეროგენული პოტენციალის, ფერტილობის და ემბრიო-ნაყოფის განვითარების და არასრულწლოვანთა ტოქსიკურობის ტრადიციულ კვლევებზე დაყრდნობით.

  • ფარმაცევტული მახასიათებლები
  • 1. დამხმარე ნივთიერებები

თრომნობი 2.5 მგ

ტაბლეტის ბირთვი:

ლაქტოზას მონოჰიდრატი

მიკროკრისტალური ცელულოზა pH101

პოვიდონი K30

ნატრიუმის კროსკარმელოზა

ნატრიუმის ლაურილსულფატი

კომპრიტოლ 888 Ato (გლიცეროლის დიბეჰენატი)

ტაბლეტის გარსი:

Opadry II აპკიანი გარსი 85F220241 ყვითელი ფხვნილი (პოლივინილის სპირტი - ნაწილობრივ ჰიდროლიზებული, ტიტანის დიოქსიდი, მაკროგოლი/პეგ, ტალკი, რკინის ყვითელი ოქსიდი).

თრომნობი 5 მგ

ტაბლეტის ბირთვი:

ლაქტოზას მონოჰიდრატი

მიკროკრისტალური ცელულოზა pH101

პოვიდონი K30

ნატრიუმის კროსკარმელოზა

ნატრიუმის ლაურილსულფატი

კომპრიტოლ 888 Ato (გლიცეროლის დიბეჰენატი)

ტაბლეტის გარსი:

Opadry II 85F240237 ვარდისფერი (პოლივინილის სპირტი - ნაწილობრივ ჰიდროლიზებული, ტიტანის დიოქსიდი, მაკროგოლი/პეგ, რკინის წითელი ოქსიდი, ტალკი, რკინის ყვითელი ოქსიდი).

  • 2. არათავსებადობა

არ აღინიშნება

  • 3. შენახვის ვადა

2 წელი

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

  • 4. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

ინახება 25°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე.

შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

  • 5. შეფუთვის აღწერილობა და შემცველობა

თრომნობი 2,5 მგ

გამჭვირვალე PVC / PE / PVDC - Al ბლისტერი.

10, 20, 56 და 60 აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები მუყაოს კოლოფში.

თრომნობი 5 მგ

PVC.PE.PVDC გამჭვირვალე ალუმინის ბლისტერები.

56 და 60 აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტების მუყაოს კოლოფში

  • სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი

NOBEL İLAÇ SANAYİİ VE TİCARET A.Ş.

Saray Mah. Dr. Adnan Büyükdeniz Cad. No:14

34768 უმრანიე/ სტამბოლი

ტელ: (216) 633 60 00

ფაქსი: (216) 633 60 01

  • ტექსტის გადახედვის თარიღი
  • 3.2023 წ.

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა