პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
იმუნოსუპრესანტები

ეუცეპტი წინასწარ შევსებული შპრიცი საინექციო

Eucept Prefilled syringe inj.

რეცეპტით25მგინსტრუქცია ქართულადკორეა
რისთვის გამოიყენება

მოზრდილები 1) რევმატოიდული ართრიტი – მონოთერაპია ან მეთოტრექსატთან კომბინაცია მითითებულია საშუალოდ მძიმედან მძიმე აქტიური რევმატოიდული ართრიტის სამკურნალოდ მოზრდილებში, როდესაც DMARD-ების (დაავადების მოდიფიცირებადი ანტირევმატიული პრეპარატების), მათ შორის მეთოტრექსატის მიმართ რეაგირება არასაკმარისია. …

სრულად
მოქმედი ნივთიერება
ეტანერცეპტი (etanercept)
ფორმა და შეფუთვა
25მგ/0,5მლ 0,5მლ კანქვეშ შესაყვანი საინექციო ხსნარი წინასწარ შევსებული შპრიცი №4 + 4 სპირტიანი ტამპონი შეფუთვაში
მწარმოებელი
LG Chem, Ltd., კორეა
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
იმუნოსუპრესანტები, სიმსივნის ნეკროზის ალფა ფაქტორის (TNF-alpha) ინჰიბიტორები
ATC კოდი
L04AB01
რეგისტრაციის ნომერი
რ-043579
რეგისტრირებულია
11 ივლისი 2025, მოქმედებს 15 მარტი 2027-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
()
განმცხადებელი
შპს „ემ ელ სი მედიკალი“
GMP
-
ურთიერთქმედების შემოწმებაეუცეპტი წინასწარ შევსებული შპრიცი საინექციო და სხვა წამალი ერთად

ეუცეპტი წინასწარ შევსებული შპრიცი საინექციო — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

მოზრდილები 1) რევმატოიდული ართრიტი – მონოთერაპია ან მეთოტრექსატთან კომბინაცია მითითებულია საშუალოდ მძიმედან მძიმე აქტიური რევმატოიდული ართრიტის სამკურნალოდ მოზრდილებში, როდესაც DMARD-ების (დაავადების მოდიფიცირებადი ანტირევმატიული პრეპარატების), მათ შორის მეთოტრექსატის მიმართ რეაგირება არასაკმარისია. – მონოთერაპია მეთოტრექსატზე აუტანლობის შემთხვევაში ან როდესაც მეთოტრექსატით გაგრძელებული მკურნალობა შეუსაბამოა. – მძიმე, აქტიური და პროგრესირებადი რევმატოიდული ართრიტის მკურნალობა, რომელიც ადრე მეთოტრექსატით არ ყოფილა ნამკურნალები. – მონოთერაპია ან მეთოტრექსატთან კომბინაცია რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში ამცირებს დაავადებით გამოწვეული სახსრის დაზიანების პროგრესის სიჩქარეს, რენტგენოლოგიური მაჩვენებლებით.

  • ფსორიაზული ართრიტი აქტიური და პროგრესირებადი ფსორიაზული ართრიტი, როდესაც წინა DMARD-ების (დაავადების მოდიფიცირებადი ანტირევმატიული პრეპარატები) მიმართ რეაგირება არასაკმარისია.
  • აქსიალური სპონდილოართრიტი – ანკილოზური სპონდილიტი: მძიმე ანკილოზური სპონდილიტი, რომელიც არ რეაგირებს კონვენციურ მკურნალობაზე. – არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტი: მძიმე არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტი ანთების ობიექტური ნიშნებით, რასაც მოწმობს ც-რეაქტიული პროტეინის (CRP) მატება და/ან მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფიის (MRI) მტკიცებულება. რეკომენდებულია პაციენტებისთვის, რომელთაც არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების (NSAID-ების) მიმართ რეაგირება არასაკმარისად ჰქონდათ.
  • ფსორიაზი პაციენტები საშუალოდ მძიმედან მძიმე ფსორიაზით, რომელთაც ვერ მიიღეს შესაბამისი რეაგირება სხვა სისტემურ თერაპიაზე, ან აქვთ უკუჩვენება მის მიმართ, ან აქვთ აუტანლობა მათ მიმართ. მათ შორის ციკლოსპორინი, მეთოტრექსატი ან ფსორალენი და ულტრაიისფერი-A შუქი (PUVA).
  • პედიატრიული პოპულაცია 1) ახალგაზრდული იდიოპათიური ართრიტი – პოლიართრიტი (რევმატოიდული ფაქტორი დადებითი ან უარყოფითი) და გაფართოებული ოლიგოართრიტი ბავშვებსა და მოზარდებში 2 წლიდან, რომელთაც ჰქონდათ არასაკმარისი რეაგირება ან დაუდგინდა აუტანლობა მეთოტრექსატის მიმართ. – ფსორიაზული ართრიტი მოზარდებში 12 წლიდან, რომელთაც ჰქონდათ არასაკმარისი რეაგირება ან დაუდგინდათ აუტანლობა მეთოტრექსატის მიმართ. – ენთეზიტთან ასოცირებული ართრიტი მოზარდებში 12 წლიდან, რომელთაც ჰქონდათ არასაკმარისი რეაგირება ან დაუდგინდა აუტანლობა სტანდარტული თერაპიის მიმართ.

მიღების წესი და დოზირება

მოზრდილები (18 წლის და ზევით) 1) რევმატოიდული ართრიტი, ფსორიაზული ართრიტი, ანკილოზური სპონდილიტი და არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტი: დოზა – 25 მგ კვირაში ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ, ქვეშკანქვეშა ინექციის სახით. 2) ფსორიაზი: დოზა – 25 მგ კვირაში ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ, ქვეშკანქვეშა ინიექციის სახით. ალტერნატიულად, 50 მგ კვირაში ორჯერ შეიძლება გამოყენებულ იქნას მაქსიმუმ 12 კვირის განმავლობაში, რასაც, საჭიროების შემთხვევაში, უნდა მოჰყვეს 25 მგ დოზა კვირაში ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ. ამ პროდუქტის გამოყენება უნდა გაგრძელდეს, სანამ არ მიიღწევა რემისია (არაუმეტეს 24 კვირისა). 24 კვირის შემდეგ უწყვეტი თერაპია შეიძლება იყოს შესაბამისი გარკვეული მოზრდილი პაციენტებისთვის. მკურნალობა უნდა შეწყდეს იმ პაციენტებში, რომელთაც 12 კვირაში რეაგირება არ აღენიშნებათ. თუ საჭირო გახდება ხელახალი მკურნალობა, იგივე რეკომენდაციები უნდა იყოს დაცული მკურნალობის ხანგრძლივობისთვის. დოზა კვლავ უნდა იყოს 25 მგ კვირაში ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ. უწყვეტი ან ინტერმიტენტული მკურნალობის არჩევანი უნდა ემყარებოდეს მკურნალი ექიმის შეხედულებას და პაციენტის ინდივიდუალურ საჭიროებებს. ინტერმიტენტული თერაპიისას, პირველადი მკურნალობის შემდეგ რეკომენდებული დოზაა 25 მგ კვირაში ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ.

პედიატრიული პოპულაცია ამ პროდუქტით მკურნალობა უნდა განიხილებოდეს მხოლოდ იმ პაციენტებისთვის, რომელთა წონა შეადგენს 62.5 კგ-ს ან მეტს. 1) ახალგაზრდული იდიოპათიური ართრიტი (ასაკი 2–17 წელი) 25 მგ კვირაში ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ, ქვეშკანქვეშა ინექციის სახით, პაციენტებისთვის, რომელთა წონა შეადგენს 62.5 კგ-ს ან მეტს. მკურნალობა უნდა შეწყდეს იმ პაციენტებისთვის, რომლებსაც 4 თვის შემდეგ რეაგირება არ აქვთ.

[გაფრთხილებები და განსაკუთრებული მითითებები] ეს პროდუქტი არის ბიოლოგიური სამკურნალო პრეპარატის მსგავსი საშუალება, რომელიც იყენებს Enbrel 25 მგ წინასწარ შევსებულ ინექციას (ეტანერცეპტი, რეკომბინანტი) და Enbrel 50 მგ წინასწარ შევსებულ ინექციას (ეტანერცეპტი, რეკომბინანტი) როგორც რეფერენს პრეპარატებს.

  • 63787-5506061. გაფრთხილებები 1) ინფექციები ეტანერცეპტის გამოყენებასთან ასოცირებულია სერიოზული ინფექციები, სეპსისი, ტუბერკულოზი და სხვა ოპორტუნისტული ინფექციები. ამ ინფექციების ნაწილი ფატალური იყო და გამოწვეული იყო ბაქტერიებით, მიკობაქტერიებით, სოკოებით, ვირუსებითა და პროტოზოული პარაზიტებით. დაფიქსირებულია ოპორტუნისტული ინფექციები, როგორიცაა ლისტერიოზი და ლეგიონელოზი. ზოგიერთ შემთხვევაში, განსაკუთრებული სოკოვანი და სხვა ინფექციები ვერ იქნა დროულად ამოცნობილი, რამაც გამოიწვია მკურნალობის დაგვიანება და ზოგჯერ — ლეტალური შედეგიც. მრავალი ანგარიში მიუთითებს, რომ პაციენტები ამავდროულად იღებდნენ იმუნოსუპრესიულ პრეპარატებს. პაციენტები უნდა შეფასდნენ ინფექციების არსებობაზე ეტანერცეპტით მკურნალობის დაწყებამდე, მის განმავლობაში და დასრულების შემდეგ, რათა შეფასდეს ოპორტუნისტური ინფექციების (მაგ., ენდემური მიკოზები) რისკი. ამასთან, უნდა გაითვალისწინოს, რომ ეტანერცეპტის ნახევარდაშლის პერიოდი საშუალოდ შეადგენს დაახლოებით 70 საათს (საზღვრებში 7–300 საათი). ეტანერცეპტით მკურნალობის პროცესში ახალი ინფექციის გამოვლენის შემთხვევაში, პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს მკაცრი მონიტორინგის ქვეშ, და პრეპარატის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, თუ ინფექცია სერიოზულია. სიფრთხილე უნდა იქნეს გამოჩენილი იმ პაციენტებში, რომელთაც აქვთ ქრონიკული ან განმეორებადი ინფექციების ანამნეზი ან ძირითადი თანმდევი დაავადებები, რომლებიც ზრდიან ინფექციების რისკს, მაგალითად, მძიმე ან რთულად კონტროლირებადი შაქრიანი დიაბეტი.
  • ტუბერკულოზი გავრცელებული (მილარული) ტუბერკულოზისა და ექსტრაპულმონალური ლოკალიზაციის მქონე ტუბერკულოზის (მაგ., პლევრა, ლიმფური კვანძები) შემთხვევები დაფიქსირდა TNF-ანტაგონისტებით, მათ შორის ეტანერცეპტით მკურნალობისას. ტუბერკულოზი შეიძლება განვითარდეს როგორც ძველი (ლატენტური) ტუბერკულოზის აქტივაციის შედეგად, ასევე ახალი ინფექციის შედეგად. რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში ტუბერკულოზის განვითარების რისკი მაღალია. ეტანერცეპტით მკურნალობის დაწყებამდე ყველა პაციენტი, მათ შორის ლატენტური ტუბერკულოზის რისკის ქვეშ მყოფი, უნდა შეფასდეს როგორც აქტიური, ისე ლატენტური ტუბერკულოზის არსებობაზე. შეფასება უნდა მოიცავდეს დეტალურ სამედიცინო ანამნეზს პირადი ან შეხებით გადატანილი ტუბერკულოზის, წარსული ან/და მიმდინარე იმუნოსუპრესიული თერაპიის შესახებ. შესაბამისი სკრინინგ ტესტები (ტუბერკულინის კანის ტესტი და ფილტვების რენტგენოგრაფია) უნდა ჩატარდეს ყველა პაციენტზე (იხ. მითითებები TNF-ანტაგონისტების გამოყენებისას ლატენტური ტუბერკულოზის მკურნალობის შესახებ). მკურნალებს ახსენებენ ცრუ უარყოფითი ტესტის შედეგების რისკზე, განსაკუთრებით იმ პაციენტებში, რომლებიც მძიმე იმუნოდეფიციტის მდგომარეობაში არიან. აქტიური ტუბერკულოზი შეიძლება განვითარდეს პრეპარატის მიღების შემდეგ იმ პაციენტებშიც კი, ვისაც ლატენტური ტესტის უარყოფითი პასუხი ჰქონდა. ექიმებმა უნდა შეაფასონ ტუბერკულოზის ნიშნები და სიმპტომები ეტანერცეპტით მკურნალობის დროს, მათ შორის მათთანაც, ვისაც ტესტის უარყოფითი პასუხი ჰქონდა. ლატენტური ტუბერკულოზის პრევენცია და მკურნალობა უნდა დაიწყოს ეტანერცეპტით მკურნალობის დაწყებამდე, შესაბამისი ადგილობრივი გაიდლაინების მიხედვით (მაგ., “TNF-ანტაგონისტების გამოყენება ლატენტური ტუბერკულოზის მკურნალობაში” და სხვ.). ყველა პაციენტი უნდა იყოს ინფორმირებული ტუბერკულოზის ნიშნებისა და სიმპტომების შესახებ (მაგ., ქრონიკული ხველა, წონის კლება, დაბალი სიცხე და ღამის ოფლიანობა), რომლებიც შეიძლება გამოჩნდეს ეტანერცეპტით მკურნალობისას ან მის დასრულების შემდეგ. ნებისმიერი აქტიური ტუბერკულოზის დადასტურების შემთხვევაში, მკურნალობა ეტანერცეპტით არ უნდა დაიწყოს.
  • გაფრთხილებები 1) ინფექციები ეტანერცეპტის გამოყენებასთან ასოცირებულია სერიოზული ინფექციები, სეპსისი, ტუბერკულოზი და სხვა ოპორტუნისტული ინფექციები. ამ ინფექციების ნაწილი ფატალური იყო და გამოწვეული იყო ბაქტერიებით, მიკობაქტერიებით, სოკოებით, ვირუსებითა და პროტოზოული პარაზიტებით. დაფიქსირებულია ოპორტუნისტული ინფექციები, როგორიცაა ლისტერიოზი და ლეგიონელოზი. ზოგიერთ შემთხვევაში, განსაკუთრებული სოკოვანი და სხვა ინფექციები ვერ იქნა დროულად ამოცნობილი, რამაც გამოიწვია მკურნალობის დაგვიანება და ზოგჯერ — ლეტალური შედეგიც. მრავალი ანგარიში მიუთითებს, რომ პაციენტები ამავდროულად იღებდნენ იმუნოსუპრესიულ პრეპარატებს. პაციენტები უნდა შეფასდნენ ინფექციების არსებობაზე ეტანერცეპტით მკურნალობის დაწყებამდე, მის განმავლობაში და დასრულების შემდეგ, რათა შეფასდეს ოპორტუნისტური ინფექციების (მაგ., ენდემური მიკოზები) რისკი. ამასთან, უნდა გაითვალისწინოს, რომ ეტანერცეპტის ნახევარდაშლის პერიოდი საშუალოდ შეადგენს დაახლოებით 70 საათს (საზღვრებში 7–300 საათი). ეტანერცეპტით მკურნალობის პროცესში ახალი ინფექციის გამოვლენის შემთხვევაში, პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს მკაცრი მონიტორინგის ქვეშ, და პრეპარატის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, თუ ინფექცია სერიოზულია. სიფრთხილე უნდა იქნეს გამოჩენილი იმ პაციენტებში, რომელთაც აქვთ ქრონიკული ან განმეორებადი ინფექციების ანამნეზი ან ძირითადი თანმდევი დაავადებები, რომლებიც ზრდიან ინფექციების რისკს, მაგალითად, მძიმე ან რთულად კონტროლირებადი შაქრიანი დიაბეტი.
  • ტუბერკულოზი გავრცელებული (მილარული) ტუბერკულოზისა და ექსტრაპულმონალური ლოკალიზაციის მქონე ტუბერკულოზის (მაგ., პლევრა, ლიმფური კვანძები) შემთხვევები დაფიქსირდა TNF-ანტაგონისტებით, მათ შორის ეტანერცეპტით მკურნალობისას. ტუბერკულოზი შეიძლება განვითარდეს როგორც ძველი (ლატენტური) ტუბერკულოზის აქტივაციის შედეგად, ასევე ახალი ინფექციის შედეგად. რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში ტუბერკულოზის განვითარების რისკი მაღალია. ეტანერცეპტით მკურნალობის დაწყებამდე ყველა პაციენტი, მათ შორის ლატენტური ტუბერკულოზის რისკის ქვეშ მყოფი, უნდა შეფასდეს როგორც აქტიური, ისე ლატენტური ტუბერკულოზის არსებობაზე. შეფასება უნდა მოიცავდეს დეტალურ სამედიცინო ანამნეზს პირადი ან შეხებით გადატანილი ტუბერკულოზის, წარსული ან/და მიმდინარე იმუნოსუპრესიული თერაპიის შესახებ. შესაბამისი სკრინინგ ტესტები (ტუბერკულინის კანის ტესტი და ფილტვების რენტგენოგრაფია) უნდა ჩატარდეს ყველა პაციენტზე (იხ. მითითებები TNF-ანტაგონისტების გამოყენებისას ლატენტური ტუბერკულოზის მკურნალობის შესახებ). მკურნალებს ახსენებენ ცრუ უარყოფითი ტესტის შედეგების რისკზე, განსაკუთრებით იმ პაციენტებში, რომლებიც მძიმე იმუნოდეფიციტის მდგომარეობაში არიან. აქტიური ტუბერკულოზი შეიძლება განვითარდეს პრეპარატის მიღების შემდეგ იმ პაციენტებშიც კი, ვისაც ლატენტური ტესტის უარყოფითი პასუხი ჰქონდა. ექიმებმა უნდა შეაფასონ ტუბერკულოზის ნიშნები და სიმპტომები ეტანერცეპტით მკურნალობის დროს, მათ შორის მათთანაც, ვისაც ტესტის უარყოფითი პასუხი ჰქონდა. ლატენტური ტუბერკულოზის პრევენცია და მკურნალობა უნდა დაიწყოს ეტანერცეპტით მკურნალობის დაწყებამდე, შესაბამისი ადგილობრივი გაიდლაინების მიხედვით (მაგ., “TNF-ანტაგონისტების გამოყენება ლატენტური ტუბერკულოზის მკურნალობაში” და სხვ.). ყველა პაციენტი უნდა იყოს ინფორმირებული ტუბერკულოზის ნიშნებისა და სიმპტომების შესახებ (მაგ., ქრონიკული ხველა, წონის კლება, დაბალი სიცხე და ღამის ოფლიანობა), რომლებიც შეიძლება გამოჩნდეს ეტანერცეპტით მკურნალობისას ან მის დასრულების შემდეგ. ნებისმიერი აქტიური ტუბერკულოზის დადასტურების შემთხვევაში, მკურნალობა ეტანერცეპტით არ უნდა დაიწყოს.
  • 152277-5309423. ანაკინრასთან ერთდროული მკურნალობა 24-კვირიანი კლინიკური კვლევის ფარგლებში, სადაც ეტანერცეპტი და ანაკინრა ერთდროულად მიეცემოდათ, სერიოზული ინფექციები გამოვლინდა პაციენტების 7%-ში, მაშინ როცა მხოლოდ ეტანერცეპტით მკურნალ ჯგუფში მსგავსი შემთხვევა არ დაფიქსირდა. ეტანერცეპტისა და ანაკინრას ერთდროული მიღება ასოცირებულია სერიოზული ინფექციების და ნეიტროპენიის გაზრდილ რისკთან. კლინიკური სარგებლის ზრდა ამ კომბინაციით არ დადასტურებულა. ეტანერცეპტისა და ანაკინრას კომბინირებული გამოყენება არ არის რეკომენდებული. 4. ნევროლოგიური დარღვევები არსებობს იშვიათი შემთხვევები ცენტრალური ნერვული სისტემის (ცნს) დემილინიზაციასთან დაკავშირებული დარღვევების გამოვლენის ან გამწვავების შესახებ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით ან სხვა TNF-ანტაგონისტებით. ზოგიერთი შემთხვევა მოიცავდა გონებრივი მდგომარეობის ცვლილებასა და მუდმივ უნარშეზღუდულობას. ასევე დაფიქსირდა ტრანსვერსული მიელიტის, ოპტიკური ნევრიტის, გაფანტული სკლეროზისა და კრუნჩხვების შემთხვევები, თუმცა ეტანერცეპტთან მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი დადასტურებული არ ყოფილა. მიუხედავად იმისა, რომ არ ჩატარებულა კლინიკური კვლევები, რომლებიც აფასებენ ეტანერცეპტით მკურნალობის ეფექტს გაფანტულ სკლეროზზე, სხვა TNF-ანტაგონისტების გამოყენებამ ამ დაავადების მქონე პაციენტებში აჩვენა დაავადების აქტივობის ზრდა. გარდა ამისა, იშვიათად დაფიქსირდა პერიფერიული დემილინიზაციის პოლინევროპათიები (მათ შორის გიიენ-ბარეს სინდრომი). ეტანერცეპტის დანიშვნამდე აუცილებელია რისკ-სარგებლის დეტალური შეფასება, მათ შორის ნევროლოგიური გამოკვლევა, იმ პაციენტებში, რომელთაც აქვთ კრუნჩხვების ან ცნს დემილინიზაციის დაავადების ანამნეზი, ან მიიჩნევა, რომ მათ აქვთ დემილინიზაციის განვითარების გაზრდილი რისკი. ეტანერცეპტი უნდა შეწყდეს პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ ცნს-ს მძიმე არასასურველი რეაქციები.
  • ჰემატოლოგიური რეაქციები დაფიქსირდა პანციტოპენიის იშვიათი და აპლასტური ანემიის ძალიან იშვიათი შემთხვევები ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში. ზოგიერთი შემთხვევა ფატალური იყო, თუმცა ეტანერცეპტთან კავშირი დადასტურებული არ ყოფილა. მიუხედავად იმისა, რომ არ იკვეთება მკაფიოდ მაღალი რისკის ჯგუფი, საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილე იმ პაციენტებში, რომელთაც წარსულში აღენიშნებოდათ სისხლის სერიოზული დარღვევები. ყველა პაციენტი უნდა იყოს ინფორმირებული, რომ თუ ეტანერცეპტის მიღებისას უვითარდებათ სისხლის დისკრაზიების ან ინფექციების სიმპტომები (მაგ., ხანგრძლივი სიცხე, ყელის ტკივილი, დაჩირქება, სისხლდენა, სიფერმკრთალე), დაუყოვნებლივ უნდა მიმართონ ექიმს. ასეთი პაციენტები უნდა შემოწმდნენ სრული სისხლის ანალიზით. სისხლის დისკრაზიის დადასტურების შემთხვევაში, ეტანერცეპტის გამოყენება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს. ნეიტროპენია (ნეიტროფილთა აბსოლუტური რაოდენობა < 1×10⁹/ლ) დაფიქსირდა 2% პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებდნენ ეტანერცეპტსა და ანაკინრას. ერთ-ერთ ასეთ ნეიტროპენიულ პაციენტს განუვითარდა ცელულიტი, რომელიც ანტიბიოტიკოთერაპიით განიკურნა.
  • ანაკინრასთან ერთდროული მკურნალობა 24-კვირიანი კლინიკური კვლევის ფარგლებში, სადაც ეტანერცეპტი და ანაკინრა ერთდროულად მიეცემოდათ, სერიოზული ინფექციები გამოვლინდა პაციენტების 7%-ში, მაშინ როცა მხოლოდ ეტანერცეპტით მკურნალ ჯგუფში მსგავსი შემთხვევა არ დაფიქსირდა. ეტანერცეპტისა და ანაკინრას ერთდროული მიღება ასოცირებულია სერიოზული ინფექციების და ნეიტროპენიის გაზრდილ რისკთან. კლინიკური სარგებლის ზრდა ამ კომბინაციით არ დადასტურებულა. ეტანერცეპტისა და ანაკინრას კომბინირებული გამოყენება არ არის რეკომენდებული. 4. ნევროლოგიური დარღვევები არსებობს იშვიათი შემთხვევები ცენტრალური ნერვული სისტემის (ცნს) დემილინიზაციასთან დაკავშირებული დარღვევების გამოვლენის ან გამწვავების შესახებ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით ან სხვა TNF-ანტაგონისტებით. ზოგიერთი შემთხვევა მოიცავდა გონებრივი მდგომარეობის ცვლილებასა და მუდმივ უნარშეზღუდულობას. ასევე დაფიქსირდა ტრანსვერსული მიელიტის, ოპტიკური ნევრიტის, გაფანტული სკლეროზისა და კრუნჩხვების შემთხვევები, თუმცა ეტანერცეპტთან მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი დადასტურებული არ ყოფილა. მიუხედავად იმისა, რომ არ ჩატარებულა კლინიკური კვლევები, რომლებიც აფასებენ ეტანერცეპტით მკურნალობის ეფექტს გაფანტულ სკლეროზზე, სხვა TNF-ანტაგონისტების გამოყენებამ ამ დაავადების მქონე პაციენტებში აჩვენა დაავადების აქტივობის ზრდა. გარდა ამისა, იშვიათად დაფიქსირდა პერიფერიული დემილინიზაციის პოლინევროპათიები (მათ შორის გიიენ-ბარეს სინდრომი). ეტანერცეპტის დანიშვნამდე აუცილებელია რისკ-სარგებლის დეტალური შეფასება, მათ შორის ნევროლოგიური გამოკვლევა, იმ პაციენტებში, რომელთაც აქვთ კრუნჩხვების ან ცნს დემილინიზაციის დაავადების ანამნეზი, ან მიიჩნევა, რომ მათ აქვთ დემილინიზაციის განვითარების გაზრდილი რისკი. ეტანერცეპტი უნდა შეწყდეს პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ ცნს-ს მძიმე არასასურველი რეაქციები.
  • ჰემატოლოგიური რეაქციები დაფიქსირდა პანციტოპენიის იშვიათი და აპლასტური ანემიის ძალიან იშვიათი შემთხვევები ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში. ზოგიერთი შემთხვევა ფატალური იყო, თუმცა ეტანერცეპტთან კავშირი დადასტურებული არ ყოფილა. მიუხედავად იმისა, რომ არ იკვეთება მკაფიოდ მაღალი რისკის ჯგუფი, საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილე იმ პაციენტებში, რომელთაც წარსულში აღენიშნებოდათ სისხლის სერიოზული დარღვევები. ყველა პაციენტი უნდა იყოს ინფორმირებული, რომ თუ ეტანერცეპტის მიღებისას უვითარდებათ სისხლის დისკრაზიების ან ინფექციების სიმპტომები (მაგ., ხანგრძლივი სიცხე, ყელის ტკივილი, დაჩირქება, სისხლდენა, სიფერმკრთალე), დაუყოვნებლივ უნდა მიმართონ ექიმს. ასეთი პაციენტები უნდა შემოწმდნენ სრული სისხლის ანალიზით. სისხლის დისკრაზიის დადასტურების შემთხვევაში, ეტანერცეპტის გამოყენება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს. ნეიტროპენია (ნეიტროფილთა აბსოლუტური რაოდენობა < 1×10⁹/ლ) დაფიქსირდა 2% პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებდნენ ეტანერცეპტსა და ანაკინრას. ერთ-ერთ ასეთ ნეიტროპენიულ პაციენტს განუვითარდა ცელულიტი, რომელიც ანტიბიოტიკოთერაპიით განიკურნა.

44368-3539616) ავთვისებიანი და ლიმფოპროლიფერაციული დარღვევები

(1) მყარ ქსოვილთა და ჰემოპოეზური ავთვისებიანი სიმსივნეები (კანის კიბოს გამოკლებით) ეტანერცეპტით ჩატარებული კლინიკური კვლევებისას ლიმფომის მეტი შემთხვევა გამოვლინდა TNF-ანტაგონისტის მიმღებ პაციენტებში კონტროლურ ჯგუფთან შედარებით. 4,509 პაციენტიდან, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით, ლიმფომის 3 შემთხვევა დაფიქსირდა, მაშინ როცა კონტროლურ ჯგუფში (2,040 სუბიექტი, მკურნალობის ხანგრძლივობით 3–24 თვე) მსგავსი შემთხვევა არ აღინიშნებოდა. შედარებით ღია კლინიკურ კვლევაში სულ 5,723 პაციენტში ( წლიურად დაახლოებით 11,201 პაციენტი მკურნალობდა) ლიმფომის 9 შემთხვევა გამოვლინდა. რევმატოიდული ართრიტისა და ფსორიაზის მქონე პაციენტებს, განსაკუთრებით იმათ, ვისაც აქტიური დაავადება აქვთ, ლიმფომის განვითარების უფრო მაღალი რისკი შეიძლება ჰქონდეთ. TNF-ანტაგონისტების მიერ ლიმფომის გამოწვევის მექანიზმი ჯერ სრულად არ არის გამოკვლეული. ლიმფომის, ძუძუს კიბოს და ფილტვის კიბოს შემთხვევები დაფიქსირდა გაყიდვისშემდგომი დაკვირვების ფარგლებში, თუმცა მათი წარმოშობა იშვიათი იყო და პლაცებოს ჯგუფის მონიტორინგის ხანგრძლივობა მოკლე იყო TNF-ანტაგონისტებთან შედარებით. ლეიკემიის შემთხვევებიც დაფიქსირდა TNF-ანტაგონისტებით, მათ შორის ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში. ასევე, თავად დაავადებაც — ხანგრძლივი, აქტიური, ანთებითი რევმატოიდული ართრიტი — ფონურად ზრდის ლიმფომისა და ლეიკემიის რისკს, რაც ართულებს ზუსტ რისკის შეფასებას. ავთვისებიანი სიმსივნეები (განსაკუთრებით ჰოჯკინის და არაჰოჯკინის ლიმფომა), მათ შორის ფატალური შემთხვევები, დაფიქსირდა ბავშვებსა და მოზარდებში, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-ანტაგონისტებით, მათ შორის ეტანერცეპტით. მათი უმრავლესობა ერთდროულად იღებდა იმუნოსუპრესიულ პრეპარატებს. არსებული მონაცემების საფუძველზე, ლიმფომის, სხვა ჰემოპოეზური ან მყარი ქსოვილების ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარების რისკი TNF-ანტაგონისტებით, მათ შორის ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში ვერ გამოირიცხება.

(2) კანის კიბოები მელანომა და არამელანომური კანის კიბო (NMSC) დაფიქსირდა TNF-ანტაგონისტებით მკურნალ პაციენტებში. გაყიდვისშემდგომი დაკვირვების მონაცემების მიხედვით, მერკელის უჯრედის კარცინომის შემთხვევები იშვიათად დაფიქსირდა ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში. კანის პერიოდული შემოწმება რეკომენდებულია მაღალი რისკის მქონე პაციენტებისთვის. კლინიკური კვლევების შედეგების მიხედვით, NMSC-ის მეტი შემთხვევა გამოვლინდა ეტანერცეპტით მკურნალ ჯგუფში, განსაკუთრებით ფსორიაზის მქონე პაციენტებში.

(3) ვეგენერის გრანულომატოზი პლაცებოკონტროლირებულ კვლევაში, რომელშიც 180 პაციენტი მონაწილეობდა ვეგენერის გრანულომატოზით, 89 პაციენტი მკურნალობდა ეტანერცეპტით სტანდარტულ თერაპიასთან (ციკლოფოსფამიდი, მეთოტრექსატი და მაღალი დოზის გლუკოკორტიკოიდები) ერთად საშუალოდ 25 თვის განმავლობაში. ეტანერცეპტით მკურნალმა ჯგუფმა არ აჩვენა უკეთესი თერაპიული შედეგები პლაცებოსთან შედარებით. კანის გარეთ ლოკალიზებული ავთვისებიანი სიმსივნეების გამოვლენის მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად მაღალი იყო ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში კონტროლურ ჯგუფთან შედარებით. ეტანერცეპტი არ არის რეკომენდებული ვეგენერის გრანულომატოზის სამკურნალოდ.

  • ავთვისებიანი და ლიმფოპროლიფერაციული დარღვევები

(1) მყარ ქსოვილთა და ჰემოპოეზური ავთვისებიანი სიმსივნეები (კანის კიბოს გამოკლებით) ეტანერცეპტით ჩატარებული კლინიკური კვლევებისას ლიმფომის მეტი შემთხვევა გამოვლინდა TNF-ანტაგონისტის მიმღებ პაციენტებში კონტროლურ ჯგუფთან შედარებით. 4,509 პაციენტიდან, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით, ლიმფომის 3 შემთხვევა დაფიქსირდა, მაშინ როცა კონტროლურ ჯგუფში (2,040 სუბიექტი, მკურნალობის ხანგრძლივობით 3–24 თვე) მსგავსი შემთხვევა არ აღინიშნებოდა. შედარებით ღია კლინიკურ კვლევაში სულ 5,723 პაციენტში ( წლიურად დაახლოებით 11,201 პაციენტი მკურნალობდა) ლიმფომის 9 შემთხვევა გამოვლინდა. რევმატოიდული ართრიტისა და ფსორიაზის მქონე პაციენტებს, განსაკუთრებით იმათ, ვისაც აქტიური დაავადება აქვთ, ლიმფომის განვითარების უფრო მაღალი რისკი შეიძლება ჰქონდეთ. TNF-ანტაგონისტების მიერ ლიმფომის გამოწვევის მექანიზმი ჯერ სრულად არ არის გამოკვლეული. ლიმფომის, ძუძუს კიბოს და ფილტვის კიბოს შემთხვევები დაფიქსირდა გაყიდვისშემდგომი დაკვირვების ფარგლებში, თუმცა მათი წარმოშობა იშვიათი იყო და პლაცებოს ჯგუფის მონიტორინგის ხანგრძლივობა მოკლე იყო TNF-ანტაგონისტებთან შედარებით. ლეიკემიის შემთხვევებიც დაფიქსირდა TNF-ანტაგონისტებით, მათ შორის ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში. ასევე, თავად დაავადებაც — ხანგრძლივი, აქტიური, ანთებითი რევმატოიდული ართრიტი — ფონურად ზრდის ლიმფომისა და ლეიკემიის რისკს, რაც ართულებს ზუსტ რისკის შეფასებას. ავთვისებიანი სიმსივნეები (განსაკუთრებით ჰოჯკინის და არაჰოჯკინის ლიმფომა), მათ შორის ფატალური შემთხვევები, დაფიქსირდა ბავშვებსა და მოზარდებში, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-ანტაგონისტებით, მათ შორის ეტანერცეპტით. მათი უმრავლესობა ერთდროულად იღებდა იმუნოსუპრესიულ პრეპარატებს. არსებული მონაცემების საფუძველზე, ლიმფომის, სხვა ჰემოპოეზური ან მყარი ქსოვილების ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარების რისკი TNF-ანტაგონისტებით, მათ შორის ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში ვერ გამოირიცხება.

(2) კანის კიბოები მელანომა და არამელანომური კანის კიბო (NMSC) დაფიქსირდა TNF-ანტაგონისტებით მკურნალ პაციენტებში. გაყიდვისშემდგომი დაკვირვების მონაცემების მიხედვით, მერკელის უჯრედის კარცინომის შემთხვევები იშვიათად დაფიქსირდა ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში. კანის პერიოდული შემოწმება რეკომენდებულია მაღალი რისკის მქონე პაციენტებისთვის. კლინიკური კვლევების შედეგების მიხედვით, NMSC-ის მეტი შემთხვევა გამოვლინდა ეტანერცეპტით მკურნალ ჯგუფში, განსაკუთრებით ფსორიაზის მქონე პაციენტებში.

(3) ვეგენერის გრანულომატოზი პლაცებოკონტროლირებულ კვლევაში, რომელშიც 180 პაციენტი მონაწილეობდა ვეგენერის გრანულომატოზით, 89 პაციენტი მკურნალობდა ეტანერცეპტით სტანდარტულ თერაპიასთან (ციკლოფოსფამიდი, მეთოტრექსატი და მაღალი დოზის გლუკოკორტიკოიდები) ერთად საშუალოდ 25 თვის განმავლობაში. ეტანერცეპტით მკურნალმა ჯგუფმა არ აჩვენა უკეთესი თერაპიული შედეგები პლაცებოსთან შედარებით. კანის გარეთ ლოკალიზებული ავთვისებიანი სიმსივნეების გამოვლენის მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად მაღალი იყო ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში კონტროლურ ჯგუფთან შედარებით. ეტანერცეპტი არ არის რეკომენდებული ვეგენერის გრანულომატოზის სამკურნალოდ.

  • 73619-5014447) B ჰეპატიტის რეაქტივაცია აღნიშნულია B ჰეპატიტის ვირუსით (HBV) ადრე ინფიცირებულ …

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

ანაკინრასთან ერთდროული გამოყენება მოზრდილ პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებდნენ ეტანერცეპტსა და ანაკინრას, დაფიქსირდა სერიოზული ინფექციებისა და ნეიტროპენიის მაღალი მაჩვენებელი იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ მხოლოდ ეტანერცეპტს ან მხოლოდ ანაკინრას. გარდა ამისა, ერთ-ერთ ორმაგ-ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებულ კვლევაში, რომელიც ტარდებოდა ფონური მეთოტრექსატით მკურნალობის ფონზე, იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ეტანერცეპტს და ანაკინრას, დაფიქსირდა სერიოზული ინფექციების (7%) და ნეიტროპენიის უფრო მაღალი მაჩვენებელი, ვიდრე მხოლოდ ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში. ეტანერცეპტისა და ანაკინრას კომბინაცია კლინიკურ სარგებელს არ ზრდის, შესაბამისად მისი გამოყენება რეკომენდებული არ არის.

აბატასეპტთან ერთდროული გამოყენება კლინიკურ კვლევებში, აბატასეპტისა და ეტანერცეპტის ერთდროულმა გამოყენებამ გაზარდა სერიოზული არასასურველი რეაქციების რაოდენობა. ამ კომბინაციას არ გამოუვლენია კლინიკური სარგებლის ზრდა, ამიტომ მისი გამოყენება რეკომენდებული არ არის.

სულფასალაზინთან ერთდროული გამოყენება კლინიკურ კვლევაში მოზრდილ პაციენტებთან, რომლებიც იღებდნენ სულფასალაზინს და შემდგომ დაემატათ ეტანერცეპტი, აღინიშნა თეთრი სისხლის უჯრედების საშუალო რაოდენობის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება იმ ჯგუფებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ მხოლოდ ეტანერცეპტს ან მხოლოდ სულფასალაზინს. ამ ურთიერთქმედების კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია.

  • სხვა ურთიერთქმედებები რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით და მეთოტრექსატით ერთდროულად, ეტანერცეპტის ფარმაკოკინეტიკაში ცვლილება არ გამოვლენილა. კლინიკური კვლევების დროს, არ დაფიქსირებულა ურთიერთქმედება ეტანერცეპტისა და გლუკოკორტიკოიდების, სალიცილატების (გარდა სულფასალაზინისა), არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების (NSAID-ების), ტკივილგამაყუჩებლების ან მეთოტრექსატის ერთდროული გამოყენებისას. კლინიკურად მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება არ გამოვლენილა დიგოქსინთან ან ვარფარინთან ჩატარებული კვლევებისას.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

  • ორსულობა ეტანერცეპტი ორსულობის დროს უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ დედისთვის სარგებელი აჭარბებს ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკებს. ეტანერცეპტის ორსულობაზე ზემოქმედება იქნა შესწავლილი ორ დაკვირვებით კოჰორტულ კვლევაში. პირველ რეგისტრულ კვლევაში, შედარებულ იქნა ძირითადი გენეტიკური დეფექტების მაჩვენებლები იმ ორსულებს შორის, რომლებსაც ჰქონდათ რევმატოიდული ართრიტი ან ფსორიაზი და იღებდნენ ეტანერცეპტს ორსულობის პირველი 3 თვის განმავლობაში (n=319), და მათ შორის, ვინც არ იღებდა ეტანერცეპტს ორსულობის დროს (n=144). ყველა დეფექტის გათვალისწინებით კორექტირებული თანაფარდობა იყო 2.77 (95% CI: 1.04 - 7.35), ხოლო ქრომოსომული ანომალიების და გენეტიკური დარღვევების გამორიცხვით — 2.49 (95% CI: 0.92 - 6.68). მეორე მრავალქვეყანიან დაკვირვებით კვლევაში შედარებულ იქნა არასასურველი ორსულობის შედეგების რისკი ეტანერცეპტზე მყოფ (n=522) და არაბიოლოგიური პრეპარატებით მკურნალობაზე მყოფ ქალებს შორის (n=3,508). შედეგებმა არ აჩვენა ძირითადი დეფექტების გაზრდილი რისკი (კორექტირებული თანაფარდობა 0.96, 95% CI: 0.58 - 1.60) და არც მცირე დეფექტების, ნაადრევი მშობიარობის, ნაყოფის დაღუპვის ან პირველი წლის ინფექციების გაზრდილი რისკი. ვირთხებში და კურდღლებში სისტემური ზემოქმედება ეტანერცეპტზე AUC-ის მიხედვით აღწევდა ადამიანის რეკომენდებული დოზის 21-25-ჯერ მეტს (50 მგ კვირაში ერთხელ). ფსორიაზის დროს დოზირების 10-13-ჯერ გაზრდილი მაჩვენებლებით ჩატარებულმა კვლევებმა ნაყოფსა და ახალშობილზე ზიანი არ აჩვენა. თუმცა, ცხოველებზე ჩატარებული გამრავლების ტოქსიკოლოგიური კვლევები ყოველთვის არ ასახავს ადამიანის რეაქციებს. არ არსებობს წინასწარი კლინიკური მონაცემები ეტანერცეპტის ნაყოფის ტოქსიკურობაზე, ნაყოფიერებაზე ან საერთო რეპროდუქციულ ფუნქციებზე. ამიტომ, შობადობის ასაკის ქალებმა არ უნდა დაორსულდნენ ეტანერცეპტის მიღების პერიოდში. ეტანერცეპტი გადადის პლაცენტაზე და იძებნება ახალშობილების სისხლში, რომლებიც დაფეხმძიმებული ქალისგან დაიბადნენ. მიუხედავად იმისა, რომ კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია, ჩვილებს შესაძლოა ჰქონდეთ ინფექციის მომატებული რისკი. სწორედ ამიტომ, ეტანერცეპტის ბოლოს მიღებიდან 16 კვირის განმავლობაში ახალშობილებისთვის ცოცხალი ვაქცინების გამოყენება, ზოგადად, არ არის რეკომენდებული.
  • ძუძუთი კვება ლაქტაციის მქონე ვირთხებში, კანქვეშ შეყვანის შემდეგ ეტანერცეპტი აღმოაჩინეს რძესა და ნაშიერების სისხლში. არსებული ლიტერატურის მიხედვით, ეტანერცეპტი იპოვეს ადამიანის რძეშიც დაბალი დოზებით. ძუძუთი კვების დროს ეტანერცეპტის გამოყენება შესაძლებელია ბავშვის სარგებლისა და დედისთვის მკურნალობის საჭიროების გათვალისწინებით. ბავშვის ორგანიზმში სისტემური ზემოქმედება მოსალოდნელია დაბალი იყოს, რადგანაც ეტანერცეპტი ძირითადად იშლება კუჭ-ნაწლავში. თუმცა, რძით გადაცემის შესახებ არსებული მონაცემები შეზღუდულია. შესაბამისად, ცოცხალი ვაქცინების (მაგ., BCG) გამოყენება ახალშობილებში, რომელთაც დედა ეტანერცეპტს იღებს, რეკომენდებულია მხოლოდ 16 კვირის შემდეგ ძუძუთი კვების შეწყვეტიდან (ან უფრო ადრე, თუ შრატში ეტანერცეპტის დონე დაუდგენელია).
  • გამოყენება პედიატრიულ პოპულაციაში ეტანერცეპტი არ არის შესწავლილი 2 წელზე ნაკლები ასაკის პაციენტებში.
  • გამოყენება ხანდაზმულებში ეფექტურობასა და უსაფრთხოებაზე განსხვავება არ დაფიქსირებულა მოზრდილებთან შედარებით, ასევე დოზირებისა და გამოყენების მეთოდიც იგივეა. თუმცა, ხანდაზმულებში მომატებული ჰიპერმგრძნობელობის ალბათობა არ შეიძლება გამოირიცხოს. ხანდაზმული პაციენტების მკურნალობისას საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილე, რადგან ინფექციების გავრცელება ამ ასაკობრივ ჯგუფში უფრო ხშირია.
  • ზედმეტი დოზის მიღების მკურნალობა ადამიანებში ეტანერცეპტის მაქსიმალური დასაშვები დოზა დადგენილი არ არის. ტოლერანტულობის კვლევაში, ჯანმრთელ სუბიექტებში 60 მგ/მ² დოზით ვენური შეყვანისას დოზისგან გამოწვეული ტოქსიკური ზემოქმედება არ გამოვლენილა. იგივე დოზის გვერდითი მოვლენები არ დაფიქსირებულა არც რევმატოიდული ართრიტის პაციენტების კლინიკურ კვლევებში. ყველაზე მაღალი შესწავლილი დოზა იყო 32 მგ/მ² ვენური დაწყებითი დოზით, რასაც მოჰყვებოდა კანქვეშ შეყვანილი 16 მგ/მ² დოზები (დაახლოებით 25 მგ), კვირაში ორჯერ. ერთმა რევმატოიდული ართრიტის პაციენტმა შეცდომით დამოუკიდებლად შეიყვანა 62 მგ ეტანერცეპტი კვირაში ორჯერ, 3 კვირის განმავლობაში, გვერდითი ეფექტების გარეშე. ეტანერცეპტისთვის ცნობილი ანტიდოტი არ არსებობს.
  • გამოყენების ინსტრუქცია
  • ინექციამდე პრეპარატი უნდა დადგეს ოთახის ტემპერატურაზე (დაახლოებით 15-30 წუთი). ნემსის თავსახური არ უნდა მოიხსნას ოთახის ტემპერატურაზე დაყენებისას. ხსნარი უნდა იყოს უფეროდან ღია ყვითლამდე, გამჭვირვალედან ოპალესცენტურამდე, ნაწილაკების გარეშე.
  • ინექცია უნდა ჩატარდეს კანქვეშ ბარძაყში, მუცელში ან მხარზე, მონაცვლეობით ადგილების შეცვლით. ყოველი ახალი ინექციისთვის შეარჩიეთ ადგილი წინა ინექციის ადგილიდან მინიმუმ 3 სანტიმეტრით დაშორებით. არ გააკეთოთ ინექცია იმ ადგილებში, სადაც კანი მგრძნობიარეა, დაზიანებული, გაწითლებული ან გამკვრივებულია.
  • პრეპარატი არ უნდა გამოიყენოთ სხვა ფარმაცევტულ პროდუქტებთან შერევით.
  • ავტოინჯექტორის გამოყენების ინსტრუქცია: ① მოხსენით თავსახური და გაწელეთ კანი ინექციის ადგილზე ცერა და საჩვენებელი თითის გამოყენებით. ② მოათავსეთ ავტოინჯექტორი კანის ზედაპირზე 90 გრადუსით. ③ მყარად დააჭირეთ ავტოინჯექტორს კანზე მანამ, სანამ არ გაიგონებთ დაწკაპუნების ხმას, რაც ინექციის დაწყებას ნიშნავს. ④ განაგრძეთ დაჭერა დაახლოებით 15 წამის განმავლობაში, სანამ არ გაიგონებთ მეორე დაწკაპუნების ხმას, რაც ინექციის დასრულებას აღნიშნავს. ინექციის დასრულების შემდეგ, ავტოინჯექტორის ფანჯარა უნდა იყოს მუქი ლურჯი. ⑤ მოაშორეთ გამოყენებული ავტოინჯექტორი და თავსახური. ავტოინჯექტორი უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ ერთხელ და არ უნდა იქნეს ხელახლა გამოყენებული.

გვერდითი მოვლენები

პლაცებო (N=152)

Enbrel (N=349)

მეთოტრექსატი (N=217)

Enbrel (N=415)

ინექციის ადგილის რეაქცია

10

37

7

34

ინფექცია (სულ)¹

32

35

72

64

ზედა სასუნთქი გზების ინფექციის გარდა¹

32

38

60

51

ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია¹

16

29

39

31

თავის ტკივილი

13

17

27

24

გულისრევა

10

9

29

15

რინიტი

8

12

14

16

თავბრუსხვევა

5

7

11

8

ფარინგიტი

5

7

9

6

ხველა

3

6

6

5

ასთენია

3

5

12

11

მუცლის ტკივილი

3

5

10

10

გამონაყარი

3

5

23

14

პერიფერიული შეშუპება

3

2

4

8

სასუნთქი სისტემის დარღვევა

1

5

არ ვრცელდება

არ ვრცელდება

დისპეფსია

1

4

10

11

სინუსიტი

2

3

3

5

ღებინება

-

3

8

5

პირის ღრუს წყლულაცია

1

2

14

6

ალოპეცია

1

1

12

6

პნევმონია (მეთოტრექსატთან ასოცირებული ფილტვის დაავადება)

-

-

2

0

  • „ინფექციები (სულ)“ მოიცავს ყველა სამივე პლაცებოზე დაფუძნებული კვლევის მონაცემებს. „ზედა სასუნთქი გზების ინფექციის გარდა“ და „ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია“ მაჩვენებლებისთვის გამოყენებულია მხოლოდ იმ ორი პლაცებო-კონტროლირებადი კვლევის მონაცემები (პლაცებო N=110, Enbrel N=213), რომლებშიც ინფექციები გამოიკვლიეს და განასხვავეს არასასურველი მოვლენებისგან.
  • არასასურველი მოვლენები იდიოპათიური ახალგაზრდული ართრიტის მქონე პაციენტებში ზოგადად, პედიატრიულ პაციენტებში არასასურველი მოვლენები სიხშირითა და ტიპით მსგავსია ზრდასრულ პაციენტებში გამოვლენილი მოვლენების. განსხვავებები ზრდასრულებთან შედარებით და სხვა სპეციალური მოსაზრებები შემდეგია: კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში ინექციის ადგილის რეაქციების (ერისიპელა და/ან ქავილი, ტკივილი ან შეშუპება) სიხშირე მნიშვნელოვნად უფრო მაღალი იყო იდიოპათიური ახალგაზრდული ართრიტის მქონე იმ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით, პლაცებო ჯგუფთან შედარებით. ინფექცია იყო ყველაზე ხშირად დაფიქსირებული არასასურველი მოვლენა ეტანერცეპტით მკურნალ პედიატრიულ პაციენტებში, და მისი სიხშირე მსგავსია როგორც ეტანერცეპტის, ასევე პლაცებოს ჯგუფში. იმ ინფექციების ტიპები, რომლებიც დაფიქსირდა იდიოპათიური ახალგაზრდული ართრიტის მქონე 2-დან 18 წლამდე ასაკის პაციენტებში, ჩვეულებრივ იყო მსუბუქი ან ზომიერი და შეესაბამებოდა ამბულატორიულ პედიატრიულ პოპულაციაში ხშირად გავრცელებულ ინფექციებს. დაფიქსირებული სერიოზული არასასურველი მოვლენები მოიცავდა: ვარცელას ასეპტური მენინგიტის ნიშნებითა და სიმპტომებით (გართულებების გარეშე გაიარა), აპენდიციტს, გასტროენტერიტს, დეპრესიას/პიროვნული აშლილობის სიმპტომებს, კანის წყლულს, ეზოფაგიტს/გასტრიტს, A ჯგუფის სტრეპტოკოკით გამოწვეულ სეპტიკურ შოკს, I ტიპის შაქრიან დიაბეტს, რბილი ქსოვილებისა და ოპერაციისშემდგომი ჭრილობის ინფექციებს. ღია ტიპის კლინიკურ კვლევაში, რომელიც ჩატარდა 4-დან 17 წლამდე ბავშვებში იდიოპათიური ახალგაზრდული ართრიტით, 43 პაციენტს 69-დან (62%) აღენიშნებოდა ინფექცია ეტანერცეპტით მკურნალობის 3 თვის განმავლობაში. ინფექციების სიხშირე და სიმძიმე მსგავსად შეინიშნებოდა იმ 58 პაციენტშიც, რომლებმაც გაიარეს ღია გაგრძელების 12-თვიანი ფაზა. არასასურველი მოვლენების ტიპები და პროპორცია იდიოპათიური ახალგაზრდული ართრიტის მქონე პაციენტებში იყო მსგავსი იმასთან, რაც დაფიქსირდა რევმატოიდული ართრიტის მქონე ზრდასრულებში, და უმეტესობა იყო მსუბუქი. არასასურველი მოვლენები უფრო ხშირად დაფიქსირდა 69 იდიოპათიური ახალგაზრდული ართრიტის მქონე პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ ეტანერცეპტს 3 თვის განმავლობაში, ვიდრე 349 ზრდასრულ პაციენტში რევმატოიდული ართრიტით. აღნიშნულმა მოვლენებმა მოიცავდა: თავის ტკივილს (19%, 1.7 მოვლენა პაციენტზე წელიწადში), გულისრევას (9%, 1.0 მოვლენა პაციენტზე წელიწადში), მუცლის ტკივილს (19%, 0.74 მოვლენა პაციენტზე წელიწადში) და ღებინებას (13%, 0.74 მოვლენა პაციენტზე წელიწადში). დამატებით, მარკეტინგისშემდგომ მეთვალყურეობაში სერიოზული არასასურველი მოვლენები მოიცავდა: ბაქტერემიული აბსცესს, მხედველობის ნევრიტს, პანციტოპენიას, კრუნჩხვებს, ტუბერკულოზურ ართრიტს, შარდსასქესო გზების ინფექციას, კოაგულაციის დარღვევას, კანის ვასკულიტს და ტრანსამინაზების მატებას. ამ მოვლენების სიხშირე და ეტანერცეპტთან მიზეზობრივი კავშირი ცნობილი არ არის. იდიოპათიური ახალგაზრდული ართრიტის კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირდა მაკროფაგური აქტივაციის სინდრომის ოთხი შემთხვევა.
  • ზოგადი გაფრთხილებები 1) ალერგიული რეაქციები ეტანერცეპტის მიღებასთან ასოცირებული ალერგიული რეაქციები ხშირად არის აღწერილი. ალერგიული რეაქციები მოიცავდა ანგიოედემასა და ურტიკარიას. დაფიქსირდა სერიოზული რეაქციებიც. კლინიკურ კვლევებში ალერგიული რეაქციები ეტანერცეპტის მიღებასთან ასოცირებულად დაფიქსირდა პაციენტების 2%-ზე ნაკლებში. თუ წარმოიშვება სერიოზული ალერგიული ან ანაფილაქსიური რეაქცია, ეტანერცეპტით მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და ინიცირდეს შესაბამისი თერაპია.
  • იმუნოსუპრესია TNF-ანტაგონისტები, მათ შორის ეტანერცეპტი, მოქმედებენ ორგანიზმის დაცვით მექანიზმებზე ინფექციებისა და ავთვისებიანი წარმონაქმნების მიმართ, რადგან TNF მონაწილეობს ანთებით პროცესებში და მოდულირებს უჯრედულ იმუნურ პასუხს. 49 ზრდასრულ პაციენტზე ჩატარებულ კვლევაში, რომლებსაც ჰქონდათ რევმატოიდული ართრიტი და მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით, არ გამოვლენილა დაგვიანებული ტიპის ჰიპერმგრძნობელობის დაქვეითების, იმუნოგლობულინის დონის შემცირების ან ეფექტორული უჯრედების რაოდენობის ცვლილების მტკიცე მტკიცებულება. ორმა იდიოპათიური ახალგაზრდული ართრიტის მქონე პაციენტმა განიცადა ვარცელას ინფექცია ასეპტური მენინგიტის ნიშნებითა და სიმპტომებით, რომელიც გართულებების გარეშე დასრულდა. პაციენტებმა, რომლებსაც ჰქონდათ მნიშვნელოვანი კონტაქტი ვარცელას ვირუსთან, დროებით უნდა შეწყვიტონ ეტანერცეპტით მკურნალობა და განიხილონ პროფილაქტიკური მკურნალობა ვარცელა-ზოსტერის იმუნოგლობულინით. იმუნოსუპრესიის მქონე პაციენტებში ეტანერცეპტით მკურნალობის უსაფრთხოება და ეფექტიანობა არ შეფასებულა.
  • ინფორმაცია პაციენტებისთვის პრევენციული ზომების შესახებ ეტანერცეპტის მიღებასთან ასოცირებულია სერიოზული ინფექციები, მათ შორის ტუბერკულოზი და სეპსისი. მიუხედავად იმისა, რომ ეტანერცეპტთან მიზეზობრივი კავშირი გარკვეული არ არის, დაფიქსირდა დემილინიზებადი დაავადებებისა და ავთვისებიანი სიმსივნეების დაწყება. პაციენტებს მსგავსი ინფორმაცია და გაფრთხილება უნდა მიეწოდოთ სათანადოდ.
  • ვაქცინაცია ცოცხალი ვაქცინები არ უნდა მიეცეს ეტანერცეპტთან ერთდროულად. მონაცემები ცოცხალი ვაქცინებით მეორეული გადაცემის შესახებ არ არის ხელმისაწვდომი ეტანერცეპტით მკურნალობისას. ცოცხალი ვაქცინით გამოწვეული ინფექციის შესახებ მონაცემები ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში უცნობია. ორმაგად ბრმა, პლაცებოთი კონტროლირებად, რანდომიზებულ კლინიკურ კვლევაში, სადაც მოზრდილი ფსორიატული ართრიტის მქონე პაციენტები იღებდნენ მონაწილეობას, 184 პაციენტს ასევე მიეცა მრავალსუბსტანციური პნევმოკოკური პოლისაქარიდული ვაქცინა მეოთხე კვირას. ამ კვლევაში ფსორიატული ართრიტის მქონე პაციენტების უმეტესობა, რომლებიც იღებდნენ ეტანერცეპტს, შეძლეს პნევმოკოკური პოლისაქარიდული ვაქცინის მიმართ ეფექტური B უჯრედული იმუნური პასუხის გამომუშავება, თუმცა საერთო ანტისხეულების ტიტრები ზომიერად დაბალი იყო და მცირე ნაწილს აღენიშნებოდა ტიტრების ორმაგი მატება იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც ეტანერცეპტს არ იღებდნენ. ამ განსხვავების კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია. რეკომენდებულია, რომ იდიოპათიური ახალგაზრდული ართრიტის მქონე პაციენტები, შესაძლებლობის შემთხვევაში, იყვნენ სრულად აცრილნი იმუნიზაციის მოქმედი რეკომენდაციების შესაბამისად, ეტანერცეპტით მკურნალობის დაწყებამდე.
  • ავტოანტისხეულების წარმოქმნა ეტანერცეპტით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს აუტოიმუნური ანტისხეულების წარმოქმნა და იშვიათად – ლუპუსის მსგავს სინდრომი, რომელიც განკურნებადია მკურნალობის შეწყვეტის შემთხვევაში. თუ პაციენტს გამოუვლინდა სიმპტომები, რომლებიც ლუპუსის მსგავს მდგომარეობას მიუთითებს, მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და პაციენტი ყურადღებით უნდა დაკვირვდეს.
  • კომბინირებული თერაპია ორწლიან კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში, რომელიც ჩატარდა რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში, ეტანერცეპტის და მეთოტრექსატის კომბინაცია არ უკავშირდებოდა უსაფრთხოებასთან დაკავშირებულ გაუთვალისწინებელ შედეგებს. ეტანერცეპტის უსაფრთხოების პროფილი მეთოტრექსატთან ერთად იყო მსგავსი იმ პროფილების, რაც დაფიქსირდა ცალკეულ პრეპარატთა გამოყენებისას. მიმდინარეობს გრძელვადიანი კვლევები კომბინირებული გამოყენების უსაფრთხოების დასადგენად. არ არსებობს მონაცემები ეტანერცეპტის გრძელვადიანი უსაფრთხოების შესახებ სხვა DMARD-ებთან კომბინაციის შემთხვევაში. ასევე არ არის შესწავლილი ეტანერცეპტის გამოყენება სისტემურ თერაპიებთან ან ფოტოთერაპიასთან ერთად ფსორიაზის სამკურნალოდ.
  • ღვიძლის ან თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების მქონე პაციენტები ფარმაკოკინეტიკური მონაცემების მიხედვით, დოზის შეცვლა საჭირო არ არის ღვიძლის ან თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების მქონე პაციენტებისთვის; თუმცა ამ ჯგუფში კლინიკური გამოცდილება შეზღუდულია.
  • არ ჩატარებულა კვლევები ეტანერცეპტის გავლენის შესახებ მანქანის მართვაზე ან მექანიზმების გამოყენების უნარზე.
  • თუ ეტანერზეის შეყვანა ხორციელდება პაციენტის ან მისი მეურვის მიერ, მათ უნდა მიეწოდოთ სწორი ინსტრუქცია დოზის ზუსტი გაზომვის, ინექციის სწორი ტექნიკის და შპრიცებისა და ნემსების სწორად გადაგდების შესახებ. ასევე უნდა გაეწეროთ მითითება არ გამოიყენონ შპრიცი და ნემსი ხელმეორედ. პირველი ინექცია უნდა ჩატარდეს კვალიფიციური სამედიცინო პერსონალის ზედამხედველობით. გამოყენებული შპრიცი და ნემსი უნდა განთავსდეს მტკიცე, უსაფრთხო კონტეინერში.
  • C ჰეპატიტის გაუარესება შევიწროებული ცნობებია იმაზე, რომ ეტანერცეპტით მკურნალობის ფონზე C ჰეპატიტი შეიძლება გაუარესდეს, თუმცა ეტანერცეპტის მიზეზობრივი კავშირი დადგენილი არ არის.
  • ალკოჰოლური ჰეპატიტი ერთ-ერთ კლინიკურ კვლევაში, რომელიც მოიცავდა 48 ჰოსპიტალიზებულ პაციენტს ზომიერი ან მძიმე ალკოჰოლური ჰეპატიტით [საშუალო MELD ქულა = 25], ეტანერცეპტი არ იყო ეფექტიანი და 6 თვის შემდეგ მისი გამოყენება ასოცირდებოდა სიკვდილიანობის უფრო მაღალი მაჩვენებლით. ეტანერცეპტი არ უნდა იქნეს გამოყენებული ალკოჰოლური ჰეპატიტის სამკურნალოდ. მკურნალმა ექიმებმა სიფრთხილე უნდა გამოიჩინონ, თუ ეტანერცეპტი ინიშნება ისეთ პაციენტებში, რომელთაც თანასდევად აღენიშნებათ ზომიერი ან მძიმე ალკოჰოლური ჰეპატიტი.
  • ჰიპოგლიკემია დიაბეტის მქონე პაციენტებში შეინიშნება ჰიპოგლიკემიის შემთხვევები ეტანერცეპტით მკურნალობის დაწყების შემდეგ, დიაბეტის მქონე პაციენტებში, რაც ზოგიერთ შემთხვევაში ანტიდიაბეტური პრეპარატების დოზის შემცირებას საჭიროებს.

შენახვის პირობები

პრეპარატი უნდა ინახებოდეს მაცივარში 2–8°C ტემპერატურაზე, გაყინვის გარეშე.

შესაძლებელია მისი შენახვა ოთახის ტემპერატურაზე (არაუმეტეს 25°C) მხოლოდ ერთჯერადად 4 კვირის განმავლობაში; ამის შემდეგ მისი მაცივარში დაბრუნება აღარ შეიძლება. თუ პრეპარატი არ იქნა გამოყენებული მაცივრიდან გამოღებიდან 4 კვირის განმავლობაში, ის უნდა იქნეს გადაყრილი.

შეინახეთ პრეპარატი გარე შეფუთვაში, რათა დაიცვათ სინათლის ზემოქმედებისგან.

  • ინფორმაცია ჯანდაცვის პროფესიონალებისთვის

ინფორმაციის მიმოხილვა შედარებადობაზე: (1) ამ პრეპარატის შედარებადობა რეფერენსულ პრეპარატთან დადასტურდა ხარისხობრივი, არაკლინიკური და კლინიკური კვლევების საფუძველზე. (2) შედარებადობის საჩვენებლად ჩატარებულ იქნა კლინიკური კვლევები ჯანმრთელ მამაკაც მოხალისეებსა და რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებზე (ჯამში 420 ადამიანი). 46 ჯანმრთელ მამაკაც მოხალისეზე ჩატარებულმა ფარმაკოკინეტიკურმა კვლევამ აჩვენა, რომ სისხლში კონცენტრაციის ფართობის (AUC_inf) და შრატის მაქსიმალური კონცენტრაციის (C_max) მაჩვენებლები ერთმანეთის მსგავსი იყო. ჩატარდა დამადასტურებელი თერაპიული კვლევა 374 რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტზე, რომელმაც აჩვენა სტატისტიკურად შედარებადი ცვლილება დაავადების აქტივობის ინდექსში (DAS28-ESR) 24 კვირის მკურნალობის შემდეგ – მკურნალობის ჯგუფში -3.01 ქულა, ხოლო კონტროლის ჯგუფში -2.86 ქულა.

[შეფუთვა]

50 მგ / 1.0 მლ წინასწარ შევსებული შპრიცი × 1 ცალი / ყუთი, 50 მგ / 1.0 მლ წინასწარ შევსებული შპრიცი × 4 ცალი / ყუთი

25 მგ / 0.5 მლ წინასწარ შევსებული შპრიცი × 1 ცალი / ყუთი, 25 მგ / 0.5 მლ წინასწარ შევსებული შპრიცი × 4 ცალი / ყუთი

[შენახვის პირობები] შეინახეთ მაცივარში 2–8°C ტემპერატურაზე, სინათლისგან დაცულ ჰერმეტულ კონტეინერში.

[ვადა] 36 თვე წარმოების თარიღიდან.

※ აღნიშნულმა ფარმაცევტულმა პროდუქტმა გაიარა ხარისხის მკაცრი კონტროლი. ვადაგასული, დენატურირებული, დაზიანებული ან დარაინტვებული პროდუქტი გადაცვლას ექვემდებარება შეძენის აფთიაქში ან კომპანიის გაყიდვების განყოფილებაში. ※ შეფუთვის ჩანართში ცვლილებების დეტალების სანახავად მიმართეთ ინტეგრირებულ საინფორმაციო სისტემას ფარმაცევტული პროდუქტებისთვის: https://nedrug.mfds.go.kr ※ თუ ფარმაცევტული პროდუქტის გამო გვერდითი მოვლენები განვითარდა, კომპენსაციის მოთხოვნა შეიძლება კორეის წამლების უსაფრთხოებისა და რისკების მართვის ინსტიტუტში.

კლიენტური სერვისის ცენტრი: 080-023-5757 ჩანართის გადახედვის თარიღი: 2024.10.04 LPIS00025A-5

LG Chem, Ltd.

151, Osongsaengmyeong 1-ro, Osong-eup, Heungdeok-gu, Cheongju-si, Chungcheongbuk-do

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · სამედიცინო ინსტრუქცია

რეცეპტით გასაცემი მედიკამენტი კანქვეშა ინექციისთვის

კლასიფიკაციის კოდი: 04390

ეუცეპტი® წინასწარ შევსებული შპრიცი საინექციო

Eucept Prefilled Syringe inj. 25mg/50mg

(ეტანერცეპტი)

[ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა] 1 შპრიცი შეიცავს:

  • 50 მგ ● აქტიური ნივთიერება: ეტანერცეპტი (შიდა სპეციფიკაცია) - 50 მგ ● დამხმარე ნივთიერებები: ნატრიუმის ქლორიდი – 7.31 მგ, L-მეთიონინი – 3.73 მგ, ნატრიუმის დიჰიდროგენფოსფატი (დიჰიდრატი) – 1.14 მგ, ნატრიუმის ფოსფატი დიბაზიური (უწყლო) – 0.38 მგ ● გამხსნელი: საინიექციო წყალი – q.s. ● დართულია: ერთჯერადი ნემსი – 1 ც., ალკოჰოლიანი ტამპონი – 1 ც.
  • 25 მგ ● აქტიური ნივთიერება: ეტანერცეპტი (შიდა სპეციფიკაცია) - 25 მგ ● დამხმარე ნივთიერებები: ნატრიუმის ქლორიდი – 3.65 მგ, L-მეთიონინი – 1.87 მგ, ნატრიუმის დიჰიდროგენფოსფატი (დიჰიდრატი) – 0.57 მგ, ნატრიუმის ფოსფატი დიბაზიური (უწყლო) – 0.19 მგ ● გამხსნელი: საინიექციო წყალი – q.s. ● დართულია: ერთჯერადი ნემსი – 1 ც., ალკოჰოლიანი ტამპონი – 1 ც.

[აღწერა] უფერო ან ღია მოყვითალო ფერის, გამჭვირვალე ან ოპალესცენტური საინიექციო ხსნარი, მოთავსებული უფერო და გამჭვირვალე წინასწარ შევსებულ შპრიცში.

[თერაპიული ჩვენებები]

მოზრდილები 1) რევმატოიდული ართრიტი – მონოთერაპია ან მეთოტრექსატთან კომბინაცია მითითებულია საშუალოდ მძიმედან მძიმე აქტიური რევმატოიდული ართრიტის სამკურნალოდ მოზრდილებში, როდესაც DMARD-ების (დაავადების მოდიფიცირებადი ანტირევმატიული პრეპარატების), მათ შორის მეთოტრექსატის მიმართ რეაგირება არასაკმარისია. – მონოთერაპია მეთოტრექსატზე აუტანლობის შემთხვევაში ან როდესაც მეთოტრექსატით გაგრძელებული მკურნალობა შეუსაბამოა. – მძიმე, აქტიური და პროგრესირებადი რევმატოიდული ართრიტის მკურნალობა, რომელიც ადრე მეთოტრექსატით არ ყოფილა ნამკურნალები. – მონოთერაპია ან მეთოტრექსატთან კომბინაცია რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში ამცირებს დაავადებით გამოწვეული სახსრის დაზიანების პროგრესის სიჩქარეს, რენტგენოლოგიური მაჩვენებლებით.

  • ფსორიაზული ართრიტი აქტიური და პროგრესირებადი ფსორიაზული ართრიტი, როდესაც წინა DMARD-ების (დაავადების მოდიფიცირებადი ანტირევმატიული პრეპარატები) მიმართ რეაგირება არასაკმარისია.
  • აქსიალური სპონდილოართრიტი – ანკილოზური სპონდილიტი: მძიმე ანკილოზური სპონდილიტი, რომელიც არ რეაგირებს კონვენციურ მკურნალობაზე. – არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტი: მძიმე არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტი ანთების ობიექტური ნიშნებით, რასაც მოწმობს ც-რეაქტიული პროტეინის (CRP) მატება და/ან მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფიის (MRI) მტკიცებულება. რეკომენდებულია პაციენტებისთვის, რომელთაც არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების (NSAID-ების) მიმართ რეაგირება არასაკმარისად ჰქონდათ.
  • ფსორიაზი პაციენტები საშუალოდ მძიმედან მძიმე ფსორიაზით, რომელთაც ვერ მიიღეს შესაბამისი რეაგირება სხვა სისტემურ თერაპიაზე, ან აქვთ უკუჩვენება მის მიმართ, ან აქვთ აუტანლობა მათ მიმართ. მათ შორის ციკლოსპორინი, მეთოტრექსატი ან ფსორალენი და ულტრაიისფერი-A შუქი (PUVA).
  • პედიატრიული პოპულაცია 1) ახალგაზრდული იდიოპათიური ართრიტი – პოლიართრიტი (რევმატოიდული ფაქტორი დადებითი ან უარყოფითი) და გაფართოებული ოლიგოართრიტი ბავშვებსა და მოზარდებში 2 წლიდან, რომელთაც ჰქონდათ არასაკმარისი რეაგირება ან დაუდგინდა აუტანლობა მეთოტრექსატის მიმართ. – ფსორიაზული ართრიტი მოზარდებში 12 წლიდან, რომელთაც ჰქონდათ არასაკმარისი რეაგირება ან დაუდგინდათ აუტანლობა მეთოტრექსატის მიმართ. – ენთეზიტთან ასოცირებული ართრიტი მოზარდებში 12 წლიდან, რომელთაც ჰქონდათ არასაკმარისი რეაგირება ან დაუდგინდა აუტანლობა სტანდარტული თერაპიის მიმართ.

[დოზირება და გამოყენების წესი]

მოზრდილები (18 წლის და ზევით) 1) რევმატოიდული ართრიტი, ფსორიაზული ართრიტი, ანკილოზური სპონდილიტი და არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტი: დოზა – 25 მგ კვირაში ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ, ქვეშკანქვეშა ინექციის სახით. 2) ფსორიაზი: დოზა – 25 მგ კვირაში ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ, ქვეშკანქვეშა ინიექციის სახით. ალტერნატიულად, 50 მგ კვირაში ორჯერ შეიძლება გამოყენებულ იქნას მაქსიმუმ 12 კვირის განმავლობაში, რასაც, საჭიროების შემთხვევაში, უნდა მოჰყვეს 25 მგ დოზა კვირაში ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ. ამ პროდუქტის გამოყენება უნდა გაგრძელდეს, სანამ არ მიიღწევა რემისია (არაუმეტეს 24 კვირისა). 24 კვირის შემდეგ უწყვეტი თერაპია შეიძლება იყოს შესაბამისი გარკვეული მოზრდილი პაციენტებისთვის. მკურნალობა უნდა შეწყდეს იმ პაციენტებში, რომელთაც 12 კვირაში რეაგირება არ აღენიშნებათ. თუ საჭირო გახდება ხელახალი მკურნალობა, იგივე რეკომენდაციები უნდა იყოს დაცული მკურნალობის ხანგრძლივობისთვის. დოზა კვლავ უნდა იყოს 25 მგ კვირაში ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ. უწყვეტი ან ინტერმიტენტული მკურნალობის არჩევანი უნდა ემყარებოდეს მკურნალი ექიმის შეხედულებას და პაციენტის ინდივიდუალურ საჭიროებებს. ინტერმიტენტული თერაპიისას, პირველადი მკურნალობის შემდეგ რეკომენდებული დოზაა 25 მგ კვირაში ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ.

პედიატრიული პოპულაცია ამ პროდუქტით მკურნალობა უნდა განიხილებოდეს მხოლოდ იმ პაციენტებისთვის, რომელთა წონა შეადგენს 62.5 კგ-ს ან მეტს. 1) ახალგაზრდული იდიოპათიური ართრიტი (ასაკი 2–17 წელი) 25 მგ კვირაში ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ, ქვეშკანქვეშა ინექციის სახით, პაციენტებისთვის, რომელთა წონა შეადგენს 62.5 კგ-ს ან მეტს. მკურნალობა უნდა შეწყდეს იმ პაციენტებისთვის, რომლებსაც 4 თვის შემდეგ რეაგირება არ აქვთ.

[გაფრთხილებები და განსაკუთრებული მითითებები] ეს პროდუქტი არის ბიოლოგიური სამკურნალო პრეპარატის მსგავსი საშუალება, რომელიც იყენებს Enbrel 25 მგ წინასწარ შევსებულ ინექციას (ეტანერცეპტი, რეკომბინანტი) და Enbrel 50 მგ წინასწარ შევსებულ ინექციას (ეტანერცეპტი, რეკომბინანტი) როგორც რეფერენს პრეპარატებს.

  • 63787-5506061. გაფრთხილებები 1) ინფექციები ეტანერცეპტის გამოყენებასთან ასოცირებულია სერიოზული ინფექციები, სეპსისი, ტუბერკულოზი და სხვა ოპორტუნისტული ინფექციები. ამ ინფექციების ნაწილი ფატალური იყო და გამოწვეული იყო ბაქტერიებით, მიკობაქტერიებით, სოკოებით, ვირუსებითა და პროტოზოული პარაზიტებით. დაფიქსირებულია ოპორტუნისტული ინფექციები, როგორიცაა ლისტერიოზი და ლეგიონელოზი. ზოგიერთ შემთხვევაში, განსაკუთრებული სოკოვანი და სხვა ინფექციები ვერ იქნა დროულად ამოცნობილი, რამაც გამოიწვია მკურნალობის დაგვიანება და ზოგჯერ — ლეტალური შედეგიც. მრავალი ანგარიში მიუთითებს, რომ პაციენტები ამავდროულად იღებდნენ იმუნოსუპრესიულ პრეპარატებს. პაციენტები უნდა შეფასდნენ ინფექციების არსებობაზე ეტანერცეპტით მკურნალობის დაწყებამდე, მის განმავლობაში და დასრულების შემდეგ, რათა შეფასდეს ოპორტუნისტური ინფექციების (მაგ., ენდემური მიკოზები) რისკი. ამასთან, უნდა გაითვალისწინოს, რომ ეტანერცეპტის ნახევარდაშლის პერიოდი საშუალოდ შეადგენს დაახლოებით 70 საათს (საზღვრებში 7–300 საათი). ეტანერცეპტით მკურნალობის პროცესში ახალი ინფექციის გამოვლენის შემთხვევაში, პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს მკაცრი მონიტორინგის ქვეშ, და პრეპარატის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, თუ ინფექცია სერიოზულია. სიფრთხილე უნდა იქნეს გამოჩენილი იმ პაციენტებში, რომელთაც აქვთ ქრონიკული ან განმეორებადი ინფექციების ანამნეზი ან ძირითადი თანმდევი დაავადებები, რომლებიც ზრდიან ინფექციების რისკს, მაგალითად, მძიმე ან რთულად კონტროლირებადი შაქრიანი დიაბეტი.
  • ტუბერკულოზი გავრცელებული (მილარული) ტუბერკულოზისა და ექსტრაპულმონალური ლოკალიზაციის მქონე ტუბერკულოზის (მაგ., პლევრა, ლიმფური კვანძები) შემთხვევები დაფიქსირდა TNF-ანტაგონისტებით, მათ შორის ეტანერცეპტით მკურნალობისას. ტუბერკულოზი შეიძლება განვითარდეს როგორც ძველი (ლატენტური) ტუბერკულოზის აქტივაციის შედეგად, ასევე ახალი ინფექციის შედეგად. რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში ტუბერკულოზის განვითარების რისკი მაღალია. ეტანერცეპტით მკურნალობის დაწყებამდე ყველა პაციენტი, მათ შორის ლატენტური ტუბერკულოზის რისკის ქვეშ მყოფი, უნდა შეფასდეს როგორც აქტიური, ისე ლატენტური ტუბერკულოზის არსებობაზე. შეფასება უნდა მოიცავდეს დეტალურ სამედიცინო ანამნეზს პირადი ან შეხებით გადატანილი ტუბერკულოზის, წარსული ან/და მიმდინარე იმუნოსუპრესიული თერაპიის შესახებ. შესაბამისი სკრინინგ ტესტები (ტუბერკულინის კანის ტესტი და ფილტვების რენტგენოგრაფია) უნდა ჩატარდეს ყველა პაციენტზე (იხ. მითითებები TNF-ანტაგონისტების გამოყენებისას ლატენტური ტუბერკულოზის მკურნალობის შესახებ). მკურნალებს ახსენებენ ცრუ უარყოფითი ტესტის შედეგების რისკზე, განსაკუთრებით იმ პაციენტებში, რომლებიც მძიმე იმუნოდეფიციტის მდგომარეობაში არიან. აქტიური ტუბერკულოზი შეიძლება განვითარდეს პრეპარატის მიღების შემდეგ იმ პაციენტებშიც კი, ვისაც ლატენტური ტესტის უარყოფითი პასუხი ჰქონდა. ექიმებმა უნდა შეაფასონ ტუბერკულოზის ნიშნები და სიმპტომები ეტანერცეპტით მკურნალობის დროს, მათ შორის მათთანაც, ვისაც ტესტის უარყოფითი პასუხი ჰქონდა. ლატენტური ტუბერკულოზის პრევენცია და მკურნალობა უნდა დაიწყოს ეტანერცეპტით მკურნალობის დაწყებამდე, შესაბამისი ადგილობრივი გაიდლაინების მიხედვით (მაგ., “TNF-ანტაგონისტების გამოყენება ლატენტური ტუბერკულოზის მკურნალობაში” და სხვ.). ყველა პაციენტი უნდა იყოს ინფორმირებული ტუბერკულოზის ნიშნებისა და სიმპტომების შესახებ (მაგ., ქრონიკული ხველა, წონის კლება, დაბალი სიცხე და ღამის ოფლიანობა), რომლებიც შეიძლება გამოჩნდეს ეტანერცეპტით მკურნალობისას ან მის დასრულების შემდეგ. ნებისმიერი აქტიური ტუბერკულოზის დადასტურების შემთხვევაში, მკურნალობა ეტანერცეპტით არ უნდა დაიწყოს.
  • გაფრთხილებები 1) ინფექციები ეტანერცეპტის გამოყენებასთან ასოცირებულია სერიოზული ინფექციები, სეპსისი, ტუბერკულოზი და სხვა ოპორტუნისტული ინფექციები. ამ ინფექციების ნაწილი ფატალური იყო და გამოწვეული იყო ბაქტერიებით, მიკობაქტერიებით, სოკოებით, ვირუსებითა და პროტოზოული პარაზიტებით. დაფიქსირებულია ოპორტუნისტული ინფექციები, როგორიცაა ლისტერიოზი და ლეგიონელოზი. ზოგიერთ შემთხვევაში, განსაკუთრებული სოკოვანი და სხვა ინფექციები ვერ იქნა დროულად ამოცნობილი, რამაც გამოიწვია მკურნალობის დაგვიანება და ზოგჯერ — ლეტალური შედეგიც. მრავალი ანგარიში მიუთითებს, რომ პაციენტები ამავდროულად იღებდნენ იმუნოსუპრესიულ პრეპარატებს. პაციენტები უნდა შეფასდნენ ინფექციების არსებობაზე ეტანერცეპტით მკურნალობის დაწყებამდე, მის განმავლობაში და დასრულების შემდეგ, რათა შეფასდეს ოპორტუნისტური ინფექციების (მაგ., ენდემური მიკოზები) რისკი. ამასთან, უნდა გაითვალისწინოს, რომ ეტანერცეპტის ნახევარდაშლის პერიოდი საშუალოდ შეადგენს დაახლოებით 70 საათს (საზღვრებში 7–300 საათი). ეტანერცეპტით მკურნალობის პროცესში ახალი ინფექციის გამოვლენის შემთხვევაში, პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს მკაცრი მონიტორინგის ქვეშ, და პრეპარატის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, თუ ინფექცია სერიოზულია. სიფრთხილე უნდა იქნეს გამოჩენილი იმ პაციენტებში, რომელთაც აქვთ ქრონიკული ან განმეორებადი ინფექციების ანამნეზი ან ძირითადი თანმდევი დაავადებები, რომლებიც ზრდიან ინფექციების რისკს, მაგალითად, მძიმე ან რთულად კონტროლირებადი შაქრიანი დიაბეტი.
  • ტუბერკულოზი გავრცელებული (მილარული) ტუბერკულოზისა და ექსტრაპულმონალური ლოკალიზაციის მქონე ტუბერკულოზის (მაგ., პლევრა, ლიმფური კვანძები) შემთხვევები დაფიქსირდა TNF-ანტაგონისტებით, მათ შორის ეტანერცეპტით მკურნალობისას. ტუბერკულოზი შეიძლება განვითარდეს როგორც ძველი (ლატენტური) ტუბერკულოზის აქტივაციის შედეგად, ასევე ახალი ინფექციის შედეგად. რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში ტუბერკულოზის განვითარების რისკი მაღალია. ეტანერცეპტით მკურნალობის დაწყებამდე ყველა პაციენტი, მათ შორის ლატენტური ტუბერკულოზის რისკის ქვეშ მყოფი, უნდა შეფასდეს როგორც აქტიური, ისე ლატენტური ტუბერკულოზის არსებობაზე. შეფასება უნდა მოიცავდეს დეტალურ სამედიცინო ანამნეზს პირადი ან შეხებით გადატანილი ტუბერკულოზის, წარსული ან/და მიმდინარე იმუნოსუპრესიული თერაპიის შესახებ. შესაბამისი სკრინინგ ტესტები (ტუბერკულინის კანის ტესტი და ფილტვების რენტგენოგრაფია) უნდა ჩატარდეს ყველა პაციენტზე (იხ. მითითებები TNF-ანტაგონისტების გამოყენებისას ლატენტური ტუბერკულოზის მკურნალობის შესახებ). მკურნალებს ახსენებენ ცრუ უარყოფითი ტესტის შედეგების რისკზე, განსაკუთრებით იმ პაციენტებში, რომლებიც მძიმე იმუნოდეფიციტის მდგომარეობაში არიან. აქტიური ტუბერკულოზი შეიძლება განვითარდეს პრეპარატის მიღების შემდეგ იმ პაციენტებშიც კი, ვისაც ლატენტური ტესტის უარყოფითი პასუხი ჰქონდა. ექიმებმა უნდა შეაფასონ ტუბერკულოზის ნიშნები და სიმპტომები ეტანერცეპტით მკურნალობის დროს, მათ შორის მათთანაც, ვისაც ტესტის უარყოფითი პასუხი ჰქონდა. ლატენტური ტუბერკულოზის პრევენცია და მკურნალობა უნდა დაიწყოს ეტანერცეპტით მკურნალობის დაწყებამდე, შესაბამისი ადგილობრივი გაიდლაინების მიხედვით (მაგ., “TNF-ანტაგონისტების გამოყენება ლატენტური ტუბერკულოზის მკურნალობაში” და სხვ.). ყველა პაციენტი უნდა იყოს ინფორმირებული ტუბერკულოზის ნიშნებისა და სიმპტომების შესახებ (მაგ., ქრონიკული ხველა, წონის კლება, დაბალი სიცხე და ღამის ოფლიანობა), რომლებიც შეიძლება გამოჩნდეს ეტანერცეპტით მკურნალობისას ან მის დასრულების შემდეგ. ნებისმიერი აქტიური ტუბერკულოზის დადასტურების შემთხვევაში, მკურნალობა ეტანერცეპტით არ უნდა დაიწყოს.
  • 152277-5309423. ანაკინრასთან ერთდროული მკურნალობა 24-კვირიანი კლინიკური კვლევის ფარგლებში, სადაც ეტანერცეპტი და ანაკინრა ერთდროულად მიეცემოდათ, სერიოზული ინფექციები გამოვლინდა პაციენტების 7%-ში, მაშინ როცა მხოლოდ ეტანერცეპტით მკურნალ ჯგუფში მსგავსი შემთხვევა არ დაფიქსირდა. ეტანერცეპტისა და ანაკინრას ერთდროული მიღება ასოცირებულია სერიოზული ინფექციების და ნეიტროპენიის გაზრდილ რისკთან. კლინიკური სარგებლის ზრდა ამ კომბინაციით არ დადასტურებულა. ეტანერცეპტისა და ანაკინრას კომბინირებული გამოყენება არ არის რეკომენდებული. 4. ნევროლოგიური დარღვევები არსებობს იშვიათი შემთხვევები ცენტრალური ნერვული სისტემის (ცნს) დემილინიზაციასთან დაკავშირებული დარღვევების გამოვლენის ან გამწვავების შესახებ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით ან სხვა TNF-ანტაგონისტებით. ზოგიერთი შემთხვევა მოიცავდა გონებრივი მდგომარეობის ცვლილებასა და მუდმივ უნარშეზღუდულობას. ასევე დაფიქსირდა ტრანსვერსული მიელიტის, ოპტიკური ნევრიტის, გაფანტული სკლეროზისა და კრუნჩხვების შემთხვევები, თუმცა ეტანერცეპტთან მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი დადასტურებული არ ყოფილა. მიუხედავად იმისა, რომ არ ჩატარებულა კლინიკური კვლევები, რომლებიც აფასებენ ეტანერცეპტით მკურნალობის ეფექტს გაფანტულ სკლეროზზე, სხვა TNF-ანტაგონისტების გამოყენებამ ამ დაავადების მქონე პაციენტებში აჩვენა დაავადების აქტივობის ზრდა. გარდა ამისა, იშვიათად დაფიქსირდა პერიფერიული დემილინიზაციის პოლინევროპათიები (მათ შორის გიიენ-ბარეს სინდრომი). ეტანერცეპტის დანიშვნამდე აუცილებელია რისკ-სარგებლის დეტალური შეფასება, მათ შორის ნევროლოგიური გამოკვლევა, იმ პაციენტებში, რომელთაც აქვთ კრუნჩხვების ან ცნს დემილინიზაციის დაავადების ანამნეზი, ან მიიჩნევა, რომ მათ აქვთ დემილინიზაციის განვითარების გაზრდილი რისკი. ეტანერცეპტი უნდა შეწყდეს პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ ცნს-ს მძიმე არასასურველი რეაქციები.
  • ჰემატოლოგიური რეაქციები დაფიქსირდა პანციტოპენიის იშვიათი და აპლასტური ანემიის ძალიან იშვიათი შემთხვევები ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში. ზოგიერთი შემთხვევა ფატალური იყო, თუმცა ეტანერცეპტთან კავშირი დადასტურებული არ ყოფილა. მიუხედავად იმისა, რომ არ იკვეთება მკაფიოდ მაღალი რისკის ჯგუფი, საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილე იმ პაციენტებში, რომელთაც წარსულში აღენიშნებოდათ სისხლის სერიოზული დარღვევები. ყველა პაციენტი უნდა იყოს ინფორმირებული, რომ თუ ეტანერცეპტის მიღებისას უვითარდებათ სისხლის დისკრაზიების ან ინფექციების სიმპტომები (მაგ., ხანგრძლივი სიცხე, ყელის ტკივილი, დაჩირქება, სისხლდენა, სიფერმკრთალე), დაუყოვნებლივ უნდა მიმართონ ექიმს. ასეთი პაციენტები უნდა შემოწმდნენ სრული სისხლის ანალიზით. სისხლის დისკრაზიის დადასტურების შემთხვევაში, ეტანერცეპტის გამოყენება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს. ნეიტროპენია (ნეიტროფილთა აბსოლუტური რაოდენობა < 1×10⁹/ლ) დაფიქსირდა 2% პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებდნენ ეტანერცეპტსა და ანაკინრას. ერთ-ერთ ასეთ ნეიტროპენიულ პაციენტს განუვითარდა ცელულიტი, რომელიც ანტიბიოტიკოთერაპიით განიკურნა.
  • ანაკინრასთან ერთდროული მკურნალობა 24-კვირიანი კლინიკური კვლევის ფარგლებში, სადაც ეტანერცეპტი და ანაკინრა ერთდროულად მიეცემოდათ, სერიოზული ინფექციები გამოვლინდა პაციენტების 7%-ში, მაშინ როცა მხოლოდ ეტანერცეპტით მკურნალ ჯგუფში მსგავსი შემთხვევა არ დაფიქსირდა. ეტანერცეპტისა და ანაკინრას ერთდროული მიღება ასოცირებულია სერიოზული ინფექციების და ნეიტროპენიის გაზრდილ რისკთან. კლინიკური სარგებლის ზრდა ამ კომბინაციით არ დადასტურებულა. ეტანერცეპტისა და ანაკინრას კომბინირებული გამოყენება არ არის რეკომენდებული. 4. ნევროლოგიური დარღვევები არსებობს იშვიათი შემთხვევები ცენტრალური ნერვული სისტემის (ცნს) დემილინიზაციასთან დაკავშირებული დარღვევების გამოვლენის ან გამწვავების შესახებ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით ან სხვა TNF-ანტაგონისტებით. ზოგიერთი შემთხვევა მოიცავდა გონებრივი მდგომარეობის ცვლილებასა და მუდმივ უნარშეზღუდულობას. ასევე დაფიქსირდა ტრანსვერსული მიელიტის, ოპტიკური ნევრიტის, გაფანტული სკლეროზისა და კრუნჩხვების შემთხვევები, თუმცა ეტანერცეპტთან მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი დადასტურებული არ ყოფილა. მიუხედავად იმისა, რომ არ ჩატარებულა კლინიკური კვლევები, რომლებიც აფასებენ ეტანერცეპტით მკურნალობის ეფექტს გაფანტულ სკლეროზზე, სხვა TNF-ანტაგონისტების გამოყენებამ ამ დაავადების მქონე პაციენტებში აჩვენა დაავადების აქტივობის ზრდა. გარდა ამისა, იშვიათად დაფიქსირდა პერიფერიული დემილინიზაციის პოლინევროპათიები (მათ შორის გიიენ-ბარეს სინდრომი). ეტანერცეპტის დანიშვნამდე აუცილებელია რისკ-სარგებლის დეტალური შეფასება, მათ შორის ნევროლოგიური გამოკვლევა, იმ პაციენტებში, რომელთაც აქვთ კრუნჩხვების ან ცნს დემილინიზაციის დაავადების ანამნეზი, ან მიიჩნევა, რომ მათ აქვთ დემილინიზაციის განვითარების გაზრდილი რისკი. ეტანერცეპტი უნდა შეწყდეს პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ ცნს-ს მძიმე არასასურველი რეაქციები.
  • ჰემატოლოგიური რეაქციები დაფიქსირდა პანციტოპენიის იშვიათი და აპლასტური ანემიის ძალიან იშვიათი შემთხვევები ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში. ზოგიერთი შემთხვევა ფატალური იყო, თუმცა ეტანერცეპტთან კავშირი დადასტურებული არ ყოფილა. მიუხედავად იმისა, რომ არ იკვეთება მკაფიოდ მაღალი რისკის ჯგუფი, საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილე იმ პაციენტებში, რომელთაც წარსულში აღენიშნებოდათ სისხლის სერიოზული დარღვევები. ყველა პაციენტი უნდა იყოს ინფორმირებული, რომ თუ ეტანერცეპტის მიღებისას უვითარდებათ სისხლის დისკრაზიების ან ინფექციების სიმპტომები (მაგ., ხანგრძლივი სიცხე, ყელის ტკივილი, დაჩირქება, სისხლდენა, სიფერმკრთალე), დაუყოვნებლივ უნდა მიმართონ ექიმს. ასეთი პაციენტები უნდა შემოწმდნენ სრული სისხლის ანალიზით. სისხლის დისკრაზიის დადასტურების შემთხვევაში, ეტანერცეპტის გამოყენება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს. ნეიტროპენია (ნეიტროფილთა აბსოლუტური რაოდენობა < 1×10⁹/ლ) დაფიქსირდა 2% პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებდნენ ეტანერცეპტსა და ანაკინრას. ერთ-ერთ ასეთ ნეიტროპენიულ პაციენტს განუვითარდა ცელულიტი, რომელიც ანტიბიოტიკოთერაპიით განიკურნა.

44368-3539616) ავთვისებიანი და ლიმფოპროლიფერაციული დარღვევები

(1) მყარ ქსოვილთა და ჰემოპოეზური ავთვისებიანი სიმსივნეები (კანის კიბოს გამოკლებით) ეტანერცეპტით ჩატარებული კლინიკური კვლევებისას ლიმფომის მეტი შემთხვევა გამოვლინდა TNF-ანტაგონისტის მიმღებ პაციენტებში კონტროლურ ჯგუფთან შედარებით. 4,509 პაციენტიდან, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით, ლიმფომის 3 შემთხვევა დაფიქსირდა, მაშინ როცა კონტროლურ ჯგუფში (2,040 სუბიექტი, მკურნალობის ხანგრძლივობით 3–24 თვე) მსგავსი შემთხვევა არ აღინიშნებოდა. შედარებით ღია კლინიკურ კვლევაში სულ 5,723 პაციენტში ( წლიურად დაახლოებით 11,201 პაციენტი მკურნალობდა) ლიმფომის 9 შემთხვევა გამოვლინდა. რევმატოიდული ართრიტისა და ფსორიაზის მქონე პაციენტებს, განსაკუთრებით იმათ, ვისაც აქტიური დაავადება აქვთ, ლიმფომის განვითარების უფრო მაღალი რისკი შეიძლება ჰქონდეთ. TNF-ანტაგონისტების მიერ ლიმფომის გამოწვევის მექანიზმი ჯერ სრულად არ არის გამოკვლეული. ლიმფომის, ძუძუს კიბოს და ფილტვის კიბოს შემთხვევები დაფიქსირდა გაყიდვისშემდგომი დაკვირვების ფარგლებში, თუმცა მათი წარმოშობა იშვიათი იყო და პლაცებოს ჯგუფის მონიტორინგის ხანგრძლივობა მოკლე იყო TNF-ანტაგონისტებთან შედარებით. ლეიკემიის შემთხვევებიც დაფიქსირდა TNF-ანტაგონისტებით, მათ შორის ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში. ასევე, თავად დაავადებაც — ხანგრძლივი, აქტიური, ანთებითი რევმატოიდული ართრიტი — ფონურად ზრდის ლიმფომისა და ლეიკემიის რისკს, რაც ართულებს ზუსტ რისკის შეფასებას. ავთვისებიანი სიმსივნეები (განსაკუთრებით ჰოჯკინის და არაჰოჯკინის ლიმფომა), მათ შორის ფატალური შემთხვევები, დაფიქსირდა ბავშვებსა და მოზარდებში, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-ანტაგონისტებით, მათ შორის ეტანერცეპტით. მათი უმრავლესობა ერთდროულად იღებდა იმუნოსუპრესიულ პრეპარატებს. არსებული მონაცემების საფუძველზე, ლიმფომის, სხვა ჰემოპოეზური ან მყარი ქსოვილების ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარების რისკი TNF-ანტაგონისტებით, მათ შორის ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში ვერ გამოირიცხება.

(2) კანის კიბოები მელანომა და არამელანომური კანის კიბო (NMSC) დაფიქსირდა TNF-ანტაგონისტებით მკურნალ პაციენტებში. გაყიდვისშემდგომი დაკვირვების მონაცემების მიხედვით, მერკელის უჯრედის კარცინომის შემთხვევები იშვიათად დაფიქსირდა ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში. კანის პერიოდული შემოწმება რეკომენდებულია მაღალი რისკის მქონე პაციენტებისთვის. კლინიკური კვლევების შედეგების მიხედვით, NMSC-ის მეტი შემთხვევა გამოვლინდა ეტანერცეპტით მკურნალ ჯგუფში, განსაკუთრებით ფსორიაზის მქონე პაციენტებში.

(3) ვეგენერის გრანულომატოზი პლაცებოკონტროლირებულ კვლევაში, რომელშიც 180 პაციენტი მონაწილეობდა ვეგენერის გრანულომატოზით, 89 პაციენტი მკურნალობდა ეტანერცეპტით სტანდარტულ თერაპიასთან (ციკლოფოსფამიდი, მეთოტრექსატი და მაღალი დოზის გლუკოკორტიკოიდები) ერთად საშუალოდ 25 თვის განმავლობაში. ეტანერცეპტით მკურნალმა ჯგუფმა არ აჩვენა უკეთესი თერაპიული შედეგები პლაცებოსთან შედარებით. კანის გარეთ ლოკალიზებული ავთვისებიანი სიმსივნეების გამოვლენის მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად მაღალი იყო ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში კონტროლურ ჯგუფთან შედარებით. ეტანერცეპტი არ არის რეკომენდებული ვეგენერის გრანულომატოზის სამკურნალოდ.

  • ავთვისებიანი და ლიმფოპროლიფერაციული დარღვევები

(1) მყარ ქსოვილთა და ჰემოპოეზური ავთვისებიანი სიმსივნეები (კანის კიბოს გამოკლებით) ეტანერცეპტით ჩატარებული კლინიკური კვლევებისას ლიმფომის მეტი შემთხვევა გამოვლინდა TNF-ანტაგონისტის მიმღებ პაციენტებში კონტროლურ ჯგუფთან შედარებით. 4,509 პაციენტიდან, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით, ლიმფომის 3 შემთხვევა დაფიქსირდა, მაშინ როცა კონტროლურ ჯგუფში (2,040 სუბიექტი, მკურნალობის ხანგრძლივობით 3–24 თვე) მსგავსი შემთხვევა არ აღინიშნებოდა. შედარებით ღია კლინიკურ კვლევაში სულ 5,723 პაციენტში ( წლიურად დაახლოებით 11,201 პაციენტი მკურნალობდა) ლიმფომის 9 შემთხვევა გამოვლინდა. რევმატოიდული ართრიტისა და ფსორიაზის მქონე პაციენტებს, განსაკუთრებით იმათ, ვისაც აქტიური დაავადება აქვთ, ლიმფომის განვითარების უფრო მაღალი რისკი შეიძლება ჰქონდეთ. TNF-ანტაგონისტების მიერ ლიმფომის გამოწვევის მექანიზმი ჯერ სრულად არ არის გამოკვლეული. ლიმფომის, ძუძუს კიბოს და ფილტვის კიბოს შემთხვევები დაფიქსირდა გაყიდვისშემდგომი დაკვირვების ფარგლებში, თუმცა მათი წარმოშობა იშვიათი იყო და პლაცებოს ჯგუფის მონიტორინგის ხანგრძლივობა მოკლე იყო TNF-ანტაგონისტებთან შედარებით. ლეიკემიის შემთხვევებიც დაფიქსირდა TNF-ანტაგონისტებით, მათ შორის ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში. ასევე, თავად დაავადებაც — ხანგრძლივი, აქტიური, ანთებითი რევმატოიდული ართრიტი — ფონურად ზრდის ლიმფომისა და ლეიკემიის რისკს, რაც ართულებს ზუსტ რისკის შეფასებას. ავთვისებიანი სიმსივნეები (განსაკუთრებით ჰოჯკინის და არაჰოჯკინის ლიმფომა), მათ შორის ფატალური შემთხვევები, დაფიქსირდა ბავშვებსა და მოზარდებში, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-ანტაგონისტებით, მათ შორის ეტანერცეპტით. მათი უმრავლესობა ერთდროულად იღებდა იმუნოსუპრესიულ პრეპარატებს. არსებული მონაცემების საფუძველზე, ლიმფომის, სხვა ჰემოპოეზური ან მყარი ქსოვილების ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარების რისკი TNF-ანტაგონისტებით, მათ შორის ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში ვერ გამოირიცხება.

(2) კანის კიბოები მელანომა და არამელანომური კანის კიბო (NMSC) დაფიქსირდა TNF-ანტაგონისტებით მკურნალ პაციენტებში. გაყიდვისშემდგომი დაკვირვების მონაცემების მიხედვით, მერკელის უჯრედის კარცინომის შემთხვევები იშვიათად დაფიქსირდა ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში. კანის პერიოდული შემოწმება რეკომენდებულია მაღალი რისკის მქონე პაციენტებისთვის. კლინიკური კვლევების შედეგების მიხედვით, NMSC-ის მეტი შემთხვევა გამოვლინდა ეტანერცეპტით მკურნალ ჯგუფში, განსაკუთრებით ფსორიაზის მქონე პაციენტებში.

(3) ვეგენერის გრანულომატოზი პლაცებოკონტროლირებულ კვლევაში, რომელშიც 180 პაციენტი მონაწილეობდა ვეგენერის გრანულომატოზით, 89 პაციენტი მკურნალობდა ეტანერცეპტით სტანდარტულ თერაპიასთან (ციკლოფოსფამიდი, მეთოტრექსატი და მაღალი დოზის გლუკოკორტიკოიდები) ერთად საშუალოდ 25 თვის განმავლობაში. ეტანერცეპტით მკურნალმა ჯგუფმა არ აჩვენა უკეთესი თერაპიული შედეგები პლაცებოსთან შედარებით. კანის გარეთ ლოკალიზებული ავთვისებიანი სიმსივნეების გამოვლენის მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად მაღალი იყო ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში კონტროლურ ჯგუფთან შედარებით. ეტანერცეპტი არ არის რეკომენდებული ვეგენერის გრანულომატოზის სამკურნალოდ.

  • 73619-5014447) B ჰეპატიტის რეაქტივაცია აღნიშნულია B ჰეპატიტის ვირუსით (HBV) ადრე ინფიცირებულ პაციენტებში B ჰეპატიტის რეაქტივაციის შემთხვევები, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-ანტაგონისტებით, მათ შორის ეტანერცეპტით. ზოგიერთი შემთხვევა ფატალური იყო. შემთხვევათა უმრავლესობა დაფიქსირდა იმ პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებდნენ იმუნოსუპრესიულ პრეპარატებს, რაც შესაძლოა ხელი შეუწყოს B ჰეპატიტის რეაქტივაციას. HBV ინფექციის რისკის მქონე პაციენტები უნდა შემოწმდნენ ეტანერცეპტით მკურნალობის დაწყებამდე. HBV მატარებლებში ეტანერცეპტის დანიშვნისას საჭიროა სიფრთხილის გამოჩენა. აქტიური HBV ინფექციის ნიშნები და სიმპტომები უნდა მონიტორინგდებოდეს. HBV-ის რეაქტივაციის განვითარების შემთხვევაში, ეტანერცეპტი დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და ანტივირუსული თერაპია შესაბამისი დამხმარე მკურნალობით უნდა დაიწყოს. HBV-ის კონტროლირებადი რეაქტივაციის მქონე პაციენტებში ეტანერცეპტით ხელახალი მკურნალობის უსაფრთხოება უცნობია, ამიტომ მკურნალობის განახლებისას უნდა ჩატარდეს სარგებელ-რისკის შეფასება.
  • გულის ქრონიკული უკმარისობა სიფრთხილეა საჭირო ეტანერცეპტის გამოყენებისას გულის ქრონიკული უკმარისობის (CHF) მქონე პაციენტებში. გაყიდვისშემდგომი დაკვირვების მონაცემებით, CHF-ის გამწვავების შემთხვევები დაფიქსირდა ეტანერცეპტით მკურნალობისას, როგორც იდენტიფიცირებადი წინამორბედი ფაქტორების არსებობისას, ასევე მათი გარეშე. ასევე დაფიქსირდა იშვიათი (<0.1%) ახალი CHF შემთხვევები (მათ შორის პაციენტებში, რომელთაც არ ჰქონდათ ცნობილი წინასწარ არსებული გულ-სისხლძარღვთა დაავადება). ზოგიერთი ამ პაციენტთაგანი 50 წელზე უმცროსი იყო. ორი ფართომასშტაბიანი კლინიკური კვლევა, რომლებიც აფასებდა ეტანერცეპტის გამოყენებას CHF-ის მკურნალობაში, შეწყდა ადრე ეფექტურობის ნაკლებობის გამო. მიუხედავად იმისა, რომ საბოლოო დასკვნა არ არსებობს, აღნიშნული კვლევებიდან მიღებული მონაცემები მიუთითებს CHF-ის პოტენციურ გაუარესების ტენდენციაზე იმ პაციენტებში, რომლებსაც დაენიშნათ ეტანერცეპტით მკურნალობა.
  • B ჰეპატიტის რეაქტივაცია აღნიშნულია B ჰეპატიტის ვირუსით (HBV) ადრე ინფიცირებულ პაციენტებში B ჰეპატიტის რეაქტივაციის შემთხვევები, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-ანტაგონისტებით, მათ შორის ეტანერცეპტით. ზოგიერთი შემთხვევა ფატალური იყო. შემთხვევათა უმრავლესობა დაფიქსირდა იმ პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებდნენ იმუნოსუპრესიულ პრეპარატებს, რაც შესაძლოა ხელი შეუწყოს B ჰეპატიტის რეაქტივაციას. HBV ინფექციის რისკის მქონე პაციენტები უნდა შემოწმდნენ ეტანერცეპტით მკურნალობის დაწყებამდე. HBV მატარებლებში ეტანერცეპტის დანიშვნისას საჭიროა სიფრთხილის გამოჩენა. აქტიური HBV ინფექციის ნიშნები და სიმპტომები უნდა მონიტორინგდებოდეს. HBV-ის რეაქტივაციის განვითარების შემთხვევაში, ეტანერცეპტი დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და ანტივირუსული თერაპია შესაბამისი დამხმარე მკურნალობით უნდა დაიწყოს. HBV-ის კონტროლირებადი რეაქტივაციის მქონე პაციენტებში ეტანერცეპტით ხელახალი მკურნალობის უსაფრთხოება უცნობია, ამიტომ მკურნალობის განახლებისას უნდა ჩატარდეს სარგებელ-რისკის შეფასება.
  • გულის ქრონიკული უკმარისობა სიფრთხილეა საჭირო ეტანერცეპტის გამოყენებისას გულის ქრონიკული უკმარისობის (CHF) მქონე პაციენტებში. გაყიდვისშემდგომი დაკვირვების მონაცემებით, CHF-ის გამწვავების შემთხვევები დაფიქსირდა ეტანერცეპტით მკურნალობისას, როგორც იდენტიფიცირებადი წინამორბედი ფაქტორების არსებობისას, ასევე მათი გარეშე. ასევე დაფიქსირდა იშვიათი (<0.1%) ახალი CHF შემთხვევები (მათ შორის პაციენტებში, რომელთაც არ ჰქონდათ ცნობილი წინასწარ არსებული გულ-სისხლძარღვთა დაავადება). ზოგიერთი ამ პაციენტთაგანი 50 წელზე უმცროსი იყო. ორი ფართომასშტაბიანი კლინიკური კვლევა, რომლებიც აფასებდა ეტანერცეპტის გამოყენებას CHF-ის მკურნალობაში, შეწყდა ადრე ეფექტურობის ნაკლებობის გამო. მიუხედავად იმისა, რომ საბოლოო დასკვნა არ არსებობს, აღნიშნული კვლევებიდან მიღებული მონაცემები მიუთითებს CHF-ის პოტენციურ გაუარესების ტენდენციაზე იმ პაციენტებში, რომლებსაც დაენიშნათ ეტანერცეპტით მკურნალობა.
  • ინექცია არ გაუკეთოთ შემდეგ პაციენტებს:

პაციენტებს, რომელთაც აღენიშნებათ ჰიპერმგრძნობელობა ეტანერცეპტის ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ

პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ სეპსისი ან სეპსისის განვითარების რისკი

პაციენტებს აქტიური ინფექციებით, მათ შორის ქრონიკული ან ლოკალიზებული ინფექციებით ან ტუბერკულოზით (ეტანერცეპტით მკურნალობა არ უნდა დაიწყოს)

  • გამოყენების განსაკუთრებული მითითებები

პაციენტები, რომელთაც აქვთ ან ჰქონდათ დემილინიზაციის დაავადება (გაფანტული სკლეროზი და სხვ.)

პაციენტები გულის ქრონიკული უკმარისობით

  • უარყოფითი რეაქციები ეტანერცეპტის შესახებ ჩატარდა ორმაგად ბრმა და ღია კვლევები 2,680 პაციენტში რევმატოიდული ართრიტით, მათ შორის ორი პლაცებოკონტროლირებადი კვლევა (349 პაციენტი მკურნალობდა ეტანერცეპტით და 152 — პლაცებოთი) და ორი აქტიური კონტროლირებადი კვლევა. ერთმა აქტიურმა კონტროლირებადი კვლევამ შეადარა ეტანერცეპტი და მეთოტრექსატი (ეტანერცეპტით — 415 პაციენტი, მეთოტრექსატით — 217 პაციენტი), ხოლო მეორე კვლევამ შეადარა ეტანერცეპტი (223 პაციენტი), მეთოტრექსატი (228 პაციენტი) და მათი კომბინაცია (231 პაციენტი). არასასურველი მოვლენების გამო მკურნალობის შეწყვეტის მაჩვენებელი ერთნაირი იყო ეტანერცეპტისა და პლაცებოს ჯგუფებში. პირველ აქტიურ კონტროლირებად კვლევაში, მკურნალობის შეწყვეტის მაჩვენებელი მეთოტრექსატისთვის იყო 10%, ხოლო ეტანერცეპტისთვის — 5%. მეორე კვლევაში, მკურნალობის შეწყვეტის მაჩვენებელი 2 წლის შემდეგ იყო: ეტანერცეპტი — 16%, მეთოტრექსატი — 21%, კომბინაცია — 17% ეტანერცეპტი ასევე გამოიკვლიეს ფსორიაზული ართრიტის მქონე 240 პაციენტში, რომლებიც მონაწილეობდნენ ორ ორმაგად ბრმა პლაცებოკონტროლირებად და ერთ ღია გაფართოებულ კვლევაში. ოთხ ორმაგად ბრმა პლაცებოკონტროლირებად კვლევაში 508 ანკილოზური სპონდილიტის მქონე პაციენტი მკურნალობდა ეტანერცეპტით. ასევე ჩატარდა ოთხი ორმაგად ბრმა პლაცებოკონტროლირებადი კვლევა, სადაც 1,180 პაციენტს თეფშოვანი ფსორიაზით მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით 6 თვის განმავლობაში. ორმაგად ბრმა კლინიკურ კვლევებში, სადაც შედარებულ იქნა ეტანერცეპტი და პლაცებო, ინიექციის ადგილის რეაქციები იყო ყველაზე გავრცელებული არასასურველი მოვლენა ეტანერცეპტის ჯგუფში. რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში პლაცებოს ჯგუფში სერიოზული არასასურველი რეაქციები დაფიქსირდა 5%-ში (152 პაციენტიდან), ხოლო ეტანერცეპტის ჯგუფში — 4%-ში (349 პაციენტიდან). პირველი აქტიური კონტროლირებადი კვლევისას, სერიოზული არასასურველი მოვლენები დაფიქსირდა 8%-ში (217 პაციენტი, მეთოტრექსატის ჯგუფი), 6%-ში (415 პაციენტი, ეტანერცეპტის ჯგუფი). მეორე აქტიური კონტროლირებადი კვლევისას, სერიოზული არასასურველი მოვლენების სიხშირე იყო: ეტანერცეპტი — 16%, მეთოტრექსატი — 15%, კომბინაცია — 17% (2 წლიანი მკურნალობის შემდეგ). ფოლაქოვანი ფსორიაზის მქონე პაციენტებში პლაცებოს ჯგუფში სერიოზული არასასურველი მოვლენები დაფიქსირდა 1.5%-ში (460 პაციენტიდან), ხოლო ეტანერცეპტის ჯგუფში — 1.2%-ში (1,029 პაციენტიდან).
  • უარყოფითი რეაქციების ცხრილი:

სისტემური ორგანოს კლასი

ძალიან ხშირი ≥ 1/10

ხშირი ≥ 1/100 – < 1/10

იშვიათი ≥ 1/1,000 – < 1/100

ძალიან იშვიათი ≥ 1/10,000 – < 1/1,000

უჩვეულოდ იშვიათი < 1/10,000

უცნობი (მონაცემების საფუძველზე ვერ შეფასდება)

ინფექციები და ინვაზიები

ინფექციები (მათ შორის ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია, ბრონქიტი, ცისტიტი, კანის ინფექცია)

სერიოზული ინფექციები (პნევმონია, ცელულიტი, ართრიტი, ბაქტერიული, სეპსისური და პარაზიტული ინფექცია)

ტუბერკულოზი, ოპორტუნისტული ინფექციები (სოკოვანი, ბაქტერიული, ატიპიური მიკობაქტერიული, ვირუსული, ლეგიონელოზი)

B ჰეპატიტის რეაქტივაციაᵃ, ლისტერიოზიᵃ

კეთილთვისებიანი და ავთვისებიანი ახალწარმონაქმნები

არამელანომური კანის კიბო

მელანომა, ლიმფომაᵃ, ლეიკემიაᵃ

მერკელის უჯრედის კარცინომაᵃ

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დარღვევები

თრომბოციტოპენია, ანემია, ლეიკოპენია, ნეიტროპენია

პანციტოპენიაᵃ

აპლასტური ანემიაᵃ

ჰისტიოციტოზური ჰემოფაგოციტოზი (მაკროფაგების აქტივაციის სინდრომი)ᵃ

იმუნური სისტემის დარღვევები

ალერგიული რეაქციები, აუტანტისხეულოს ფორმირება

ვასკულიტი (მათ შორის ANCA-დადებითი ვასკულიტი)

სერიოზული ალერგიული/ანაფილაქსიური რეაქციები (ბრონქოსპაზმი), სარკოიდოზი

დერმატომიოზიტის სიმპტომების გაუარესება

ნერვული სისტემის დარღვევები

თავის ტკივილიᵃ

ცნს დემილინიზაციის მოვლენები, რომლებიც მიანიშნებს გაფანტულ სკლეროზზე ან ლოკალიზებულ დემილინიზაციის მდგომარეობებზე, როგორიცაა ოპტიკური ნევრიტი და ტრანსვერსული მიელიტი; პერიფერიული დემილინიზაციის მოვლენებიᵃ (მათ შორის გიიენ-ბარეს სინდრომი, ქრონიკული ანთებითი დემილინიზაციის პოლინევროპათია, დემილინიზაციის პოლინევროპათია და მულტიფოკალური მოტორული ნევროპათია); კრუნჩხვა

პარესტეზია, ინსულტი

თვალის დარღვევები

უვეიტი, სკლერიტი

ქსეროფთალმია, თვალის ანთება

გულსისხლძარღვთა სისტემის დარღვევები

გულის უკმარისობის გაუარესება

გულის უკმარისობის ახალი შემთხვევა, გულმკერდის ტკივილი, ვაზოდილატაცია (გაწითლება)

სასუნთქი, გულმკერდისა და მედისტინუმის დარღვევები

სუნთქვის უკმარისობა, ფილტვის დაავადება, წინა ფილტვის დაავადების გამწვავება

ინტერსტიციული ფილტვის დაავადება (ფიბროზი, პნევმონიტი)**

კუჭ-ნაწლავის სისტემის დარღვევები

ანთებითი ნაწლავის დაავადებაᵃ

ღვიძლისა და ნაღვლის ბუშტის დარღვევები

ღვიძლის ფერმენტების მომატება

ავტოიმუნური ჰეპატიტი

კანისა და კანქვეშა ქსოვილების დარღვევები

ქავილი, გამონაყარი

ანგიოედემა, ფსორიაზი (მათ შორის ახალი ან გაუარესებული შემთხვევები, ყველა ქვეტიპი), ურტიკარია, ფსორიაზული გამონაყარიᵃ

სტივენს-ჯონსონის სინდრომიᵃ, კანის ვასკულიტი (ჰიპერმგრძნობელობის ვასკულიტი), ერითემა მულტიფორმეᵃ, კანქვეშა კვანძები

ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზიᵃ

კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები

კანის წითელი მგლურაᵃ, სუბაკუტური წითელი მგლურაᵃ, წითელი მგლურას მსგავსი სინდრომი

ართრალგია

თირკმელებისა და შარდსასხლოს სისტემის დარღვევები

გლომერულონეფრიტიᵃ

საჭმლის მომნელებელი სისტემის დარღვევები

გემოს ცვლილება, ანორექსია, დიარეა, პირის სიმშრალე, ნაწლავის პერფორაცია

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მდგომარეობა

შეყვანის ადგილის რეაქციები (ერითემა, ქავილი, ტკივილი, შეშუპება, სისხლჩაქცევა)

პირექსია

დაღლილობა, გაციების სიმპტომები, ტკივილი, წონის მომატება

  • ზოგიერთ შემთხვევაში აპლასტურმა ანემიამ და პანციტოპენიამ ლეტალური შედეგი გამოიწვია. ** ზოგიერთი მათგანი შესაძლოა ლეტალური იყოს. ᵃ არასასურველი მოვლენები დაფიქსირებულია გაყიდვისშემდგომი კვლევის საფუძველზე.
  • კორეაში ჩატარებული გაყიდვისშემდგომი ზედამხედველობის შედეგები (Enbrel (ეტანერცეპტი)) (1) კორეაში 998 პაციენტზე ჩატარებული გაყიდვისშემდგომი ზედამხედველობის შედეგად, არასასურველი მოვლენების საერთო გამოვლენის მაჩვენებელი იყო 14.23% (142/998 პაციენტი, 220 შემთხვევა). იმ არასასურველ მოვლენათა მაჩვენებელი, რომლებიც შეფასდა როგორც მიზეზობრივად დაკავშირებული ამ პროდუქტთან, შეადგენდა 13.33%-ს (133/998 პაციენტი, 204 შემთხვევა), საიდანაც 4.71% (47/998 პაციენტი) უკავშირდებოდა 'კანისა და მის მიმდებარე ქსოვილების დარღვევებს', 3.31% (33/998 პაციენტი) — 'სასუნთქი სისტემის დარღვევებს', 2.40% (24/998 პაციენტი) — 'შეყვანის ადგილის დარღვევებს', 2.20% (22/998 პაციენტი) — 'ზოგად დარღვევებს', 1.50% (15/998 პაციენტი) — 'კუჭ-ნაწლავის დარღვევებს' და სხვ.

სერიოზულ არასასურველ მოვლენებად დაფიქსირდა 'მწვავე სუნთქვის უკმარისობის სინდრომი', 'გასტროენტერიტი' და 'ჰერპეს ზოსტერი', თითოეული — 1 შემთხვევა 3 პაციენტში. გარდა ამისა, მოულოდნელი არასასურველი მოვლენები დაფიქსირდა 27 პაციენტში (2.71%), სულ 29 შემთხვევა.

(2) პაციენტების ანალიზის შედეგების მიხედვით, რომელთაც დაყვეს გრძელვადიან და მოკლევადიან მომხმარებელთა ჯგუფებად (პროდუქტით მკურნალობა ≥180 დღე ან <180 დღე), არასასურველი მოვლენების მაჩვენებელი იყო 16.28% (14/86 პაციენტი) გრძელვადიან მომხმარებელთა ჯგუფში და 14.04% (128/912 პაციენტი) მოკლევადიან მომხმარებელთა ჯგუფში. გრძელვადიანი გამოყენების შემთხვევაში არასასურველი მოვლენების სიხშირის განსხვავება სტატისტიკურად მნიშვნელოვნი არ იყო (p=0.5691).

(3) არასასურველი მოვლენების სიხშირის ანალიზის შედეგების მიხედვით პედიატრიულ პოპულაციაში (15 წლამდე ასაკი), არასასურველი მოვლენების მაჩვენებელი იყო 5.26% (1/19 პაციენტი) პედიატრიულ ჯგუფში და 14.40% (141/979 პაციენტი) იმ პაციენტებში, რომელთაც ასაკი 15 წელზე მეტი ჰქონდათ. ჯგუფებს შორის განსხვავება სტატისტიკურად მნიშვნელოვნი არ იყო (p=0.5019).

(4) არასასურველი მოვლენების სიხშირის ანალიზის შედეგების მიხედვით ხანდაზმულ პოპულაციაში (65 წლის ზემოთ), მაჩვენებელი იყო 13.11% (8/61 პაციენტი), ხოლო 65 წლამდე პაციენტებში — 14.30% (134/937 პაციენტი). ჯგუფებს შორის არასასურველი მოვლენების სიხშირის განსხვავება სტატისტიკურად მნიშვნელოვნი არ იყო (p=0.7972).

  • კორეაში გაყიდვისშემდგომი ზედამხედველობის შედეგები ხელახალი გადახედვის შემდეგ (Euceft (ეტანერცეპტი)) კორეაში ჩატარებული 4-წლიანი გაყიდვისშემდგომი ზედამხედველობის შედეგების მიხედვით, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო 351 პაციენტმა, არასასურველი მოვლენების გამოვლენის სიხშირე დაფიქსირდა 35.33% (124/351 პაციენტი, სულ 187 შემთხვევა), მიზეზობრივი კავშირის მიუხედავად. ამათგან გამოყოფილია სერიოზული არასასურველი მოვლენები, რომელთა შემთხვევაში მიზეზობრივი კავშირის გამორიცხვა ვერ ხერხდება, და მოულოდნელი არასასურველი მოვლენები, რომელთა დროსაც მიზეზობრივი კავშირის გამორიცხვაც ვერ ხერხდება — ისინი მოცემულია ქვედა ცხრილში გამოვლინების სიხშირის მიხედვით.

არახშირი(>=1/1000,<1/100)

სერიოზული არასასურველი რეაქციები

  • 57% (2/351, 2 შემთხვევა)

მოულოდნელი არასასურველი რეაქციები

  • 99% (14/351, 14 შემთხვევა)

ინფექციები და პარაზიტული ინფექციები

ბაქტერიული პნევმონია

არაჩვეულებრივი (≥ 1/1,000, < 1/100)

გონებრივი დარღვევები

-

დარტყმები

რეპროდუქციული სისტემა და ძუძუს დარღვევები

-

ძუძუს ანთება

თვალის სხვადასხვა დარღვევები

-

თვალში უცნაური შეგრძნება

გულის სხვადასხვა დარღვევები

-

გულისფანცქალი

სასუნთქი, გულმკერდისა და მედისტინალური დარღვევები

-

სველი ხველა

ღვიძლის და ნაღვლის ბუშტის დარღვევები

-

ღვიძლის შტეატოზი

კანის და კანქვეშა ქსოვილების დარღვევები

ეოზინოფილია და სისტემური სიმპტომებით მიმდინარე მედიკამენტოზური რეაქციები

ეოზინოფილიითა და სისტემური სიმპტომებით მიმდინარე მედიკამენტოზური რეაქციები, ეკქიმოზი, კანის რეაქციები

კუნთოვან-სახსროვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები

-

სახსრების შეშუპება, რევმატული კვანძები

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის პირობები

-

ცხელების შეტევები

  • დამატებითი ინფორმაცია (1) სერიოზული არასასურველი რეაქციები კლინიკურ კვლევებში

სერიოზული არასასურველი რეაქციების სიხშირე იმ კვლევებში, რომლებიც ჩატარდა რევმატოიდული ართრიტისა და ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტებზე, ორივე ჯგუფში — ეტანერცეპტით მკურნალობის ჯგუფში და კონტროლ ჯგუფში — შეადგენდა დაახლოებით 5%-ს. პლაქიანი ფსორიაზის მქონე პაციენტების კვლევებში სერიოზული არასასურველი რეაქციების სიხშირე არ აღემატებოდა 1.5%-ს, როგორც ეტანერცეპტის, ასევე კონტროლის ჯგუფებში, მკურნალობის დაწყებიდან პირველ 3 თვეში. რევმატოიდული ართრიტის კვლევებში, რომლებიც მოიცავდა პლაცებო-კონტროლირებულ, აქტიური კონტროლითა და ღია დიზაინის ჯგუფებს, ყველაზე გავრცელებული სერიოზული არასასურველი რეაქციები იყო ავთვისებიანი სიმსივნეები და ინფექციები. სხვა სერიოზული არასასურველი რეაქციები სისტემური ორგანოთა კლასის მიხედვით, რომლებიც იშვიათად დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში რევმატოიდული ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტის, ანკილოზური სპონდილიტისა ან ფოლაქოვანი ფსორიაზის მქონე პაციენტებში, მოიცავდა შემდეგს:

სისხლძარღვოვანი სისტემა: გულის უკმარისობა, მიოკარდიუმის ინფარქტი, მიოკარდიუმის იშემია, არტერიული ჰიპერტენზია, ჰიპოტენზია, ღრმა ვენური თრომბოზი, თრომბოფლებიტი, გულმკერდის ტკივილი

კუჭ-ნაწლავის სისტემა: ქოლეცისტიტი, პანკრეატიტი, კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა, აპენდიციტი, წყლულოვანი კოლიტი, ინტესტინალური ილეუსი, ღვიძლის დაზიანება

სისხლისა და ლიმფური სისტემა: ლიმფადენოპათია, ლეიკოპენია, ეოზინოფილია, ანგიოედემა

კუნთოვან-სახსროვანი სისტემა: ბურსიტი, პოლიმიოზიტი, მოტეხილობა

ნერვული სისტემა: ცერებრული იშემია, დეპრესია, გაფანტული სკლეროზი, პარეზი, პარესტეზია, დაბნეულობა

სასუნთქი სისტემა: ქოშინი, ფილტვის ემბოლია, სარკოიდოზი, ასთმა, ალერგიული ალვეოლითი

კანი: გაუარესებული ფსორიაზი

შარდმდენი სისტემა: მემბრანული გლომერულონეფრიტი, თირკმლის უკმარისობა, თირკმლის კენჭები

სხვა: ავთვისებიანი ნეოპლაზმები, ინფექცია, სინკოპე, შეხორცების დარღვევა, ლიმფადენოპათია, თავბრუსხვევა, სკლერიტი, ჰემატურია

რანდომიზებულ კლინიკურ კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობდა 51 პაციენტი რევმატოიდული ართრიტით, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით 50 მგ დოზით კვირაში ორჯერ და 25 პაციენტი, რომლებიც მკურნალობდნენ 25 მგ დოზით კვირაში ორჯერ, 50 მგ დოზის მქონე ჯგუფში სერიოზულ არასასურველ მოვლენებს მიეკუთვნებოდა კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა, ნორმოწნევითი ჰიდროცეფალია, კრუნჩხვები და ინსულტი. 25 მგ დოზით მკურნალობის მქონე პაციენტებში სერიოზული არასასურველი მოვლენები არ დაფიქსირებულა.

(2) ავთვისებიანი წარმონაქმნები და ლიმფოპროლიფერაციული დარღვევები

პაციენტები დაკვირვების ქვეშ იმყოფებოდნენ მინიმუმ 5 წლის განმავლობაში ეტანერცეპტით ჩატარებულ კვლევებში. 27 თვიანი საშუალო ხანგრძლივობის კვლევებში, ეტანერცეპტით მკურნალობულ 4,462 რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტიდან ლიმფომის 9 შემთხვევა დაფიქსირდა (დაახლოებით 10,000 პაციენტზე/წელიწადში). ეპიდემიოლოგიური კვლევის საფუძველზე ეს მაჩვენებელი 3-ჯერ აღემატებოდა საერთო პაციენტებში დაფიქსირებულ მაჩვენებელს, რომელიც შეადგენდა 0.09 შემთხვევას 100 პაციენტზე/წელიწადში. ლიმფომის გამოვლენის სიხშირე ცნობილია, რომ რამდენჯერმე უფრო მაღალია რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში და შესაძლოა კიდევ უფრო გაიზარდოს მაღალი აქტივობის დაავადების მქონე პაციენტებში. 129 ახალი ავთვისებიანი სიმსივნე დაფიქსირდა 4,114 რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტში, რომლებიც ეტანერცეპტით მკურნალობდნენ კლინიკური კვლევის ფარგლებში დაახლოებით 6 წლის განმავლობაში. მათ შორის იყო 231 პაციენტი, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით მეთოტრექსატთან კომბინაციაში 2-წლიანი აქტიური კონტროლირებადი კვლევის დროს. კლინიკურ კვლევებში გამოვლენილი სიხშირეები და შემთხვევების მაჩვენებლები იყო მსგავსი იმ მოსახლეობისათვის მოსალოდნელ მაჩვენებლებთან, რომელზეც კვლევა ჩატარდა.

სულ 2 ავთვისებიანი სიმსივნე დაფიქსირდა დაახლოებით 2 წლიან კვლევებში, რომლებშიც 240 ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტი მკურნალობდა ეტანერცეპტით. კლინიკურ კვლევებში, რომლებიც გაგრძელდა 2 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში და მოიცავდა 351 ანკილოზური სპონდილიტის მქონე პაციენტს, 6 ავთვისებიანი სიმსივნე დაფიქსირდა ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში. 2,711 პლაქიანი ფსორიაზის მქონე პაციენტში, რომლებიც ეტანერცეპტით მკურნალობდნენ ორმაგად ბრმა და ღია ფორმის კვლევებში 2.5 წლის განმავლობაში, დაფიქსირდა 30 ავთვისებიანი სიმსივნე და 43 ნემელანომური კანის კიბო. 7,416 პაციენტის ჯგუფში, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით რევმატოიდული ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტის, ანკილოზური სპონდილიტისა და ფსორიაზის კლინიკურ კვლევებში, დაფიქსირდა 18 ლიმფომა. გაყიდვისშემდგომი დაკვირვების შემდგომ პერიოდში მიღებულია სხვადასხვა ავთვისებიანი სიმსივნის (მათ შორის სარძევე ჯირკვლისა და ფილტვის კიბოს, ასევე ლიმფომის) შესახებ ანგარიშები. ვეგენერის გრანულომატოზის მქონე 89 პაციენტიდან, რომლებიც ეტანერცეპტით მკურნალობდნენ რანდომიზებულ, პლაცებო-კონტროლირებულ კვლევაში, 5 პაციენტს აღენიშნებოდა კანის გარეთ ლოკალიზებული სხვადასხვა ტიპის ავთვისებიანი სიმსივნე, განსხვავებით პლაცებოს ჯგუფის პაციენტებისგან, რომელთაგან არც ერთს არ აღენიშნებოდა მსგავსი მოვლენები (იხილეთ '1. გაფრთხილებები').

(3) ინექციის ადგილის რეაქციები

ინექციის ადგილის რეაქციები დაფიქსირდა ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში შედარებითი კლინიკური კვლევების დაახლოებით 37%-ში. ყველა ინექციის ადგილის რეაქცია (ერისიპელა, ქავილი, ტკივილი და შეშუპება) იყო მსუბუქი ან ზომიერი და ჩვეულებრივ არ მოითხოვდა ეტანერცეპტის მკურნალობის შეწყვეტას. კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, ინექციის ადგილის რეაქციების (ერისიპელა და/ან ქავილი, ტკივილი ან შეშუპება) სიხშირე იყო მნიშვნელოვნად უფრო მაღალი ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტთა ჯგუფში პლაცებო ჯგუფთან შედარებით. ინექციის ადგილის რეაქციები, თუ საერთოდ ვლინდებოდა, ჩვეულებრივ პირველი თვის განმავლობაში აღინიშნებოდა და მისი სიხშირე თანდათან კლებულობდა. ინექციის ადგილის რეაქციების უმრავლესობის შემთხვევაში მკურნალობა არ იყო დანიშნული ეტანერცეპტის ჯგუფში, ხოლო იმ პაციენტებს, რომლებსაც მკურნალობა ჩაუტარდათ, უმეტესწილად მიეცათ ადგილობრივი პრეპარატები, როგორიცაა კორტიკოსტეროიდები ან პერორალური ანტიჰისტამინები. ზოგიერთ პაციენტში განვითარდა ე.წ. „გახსენებითი ინექციის ადგილის რეაქციები“, რომლებიც ხასიათდებოდა კანის რეაქციით ბოლო ინექციის ადგილზე და ერთდროულად გამოჩნდა ადრე გამოყენებული ინექციის ადგილების რეაქციების ფონზე. კლინიკურ კვლევებში აღნიშნული რეაქციები, როგორც წესი, იყო გარდამავალი ხასიათის, საშუალო ხანგრძლივობით — 4 დღე, და მკურნალობის დროს არ განმეორებულა.

გაყიდვისშემდგომი კვლევის შემდგომ პერიოდში დაფიქსირდა ინექციის ადგილის სისხლჩაქცევები და სისხლდენა, რომელიც უკავშირდებოდა ეტანერცეპტის მკურნალობას. ფსორიაზის მქონე პაციენტებში ჩატარებული კონტროლირებადი კვლევების დროს, ინექციის ადგილის რეაქციები დაფიქსირდა პლაცებო ჯგუფში 3.4%-ში, ხოლო ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში — 13.6%-ში მკურნალობის პირველ 12 კვირაში.

(4) ინფექცია

პლაცებო-კონტროლირებულ კვლევებში არ დაფიქსირებულა სერიოზული ინფექციების სიხშირის ზრდა, რომლებიც სიცოცხლისთვის საშიში იყო, საჭიროებდა ჰოსპიტალიზაციას ან ინტრავენურ ანტიბიოტიკებს. სერიოზული ინფექციები აღინიშნებოდა რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტების 6.3%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით 48 თვემდე. აღნიშნულ ინფექციებში შედიოდა: აბსცესები (სხვადასხვა ლოკალიზაციით), ბაქტერემია, ბრონქიტი, ბურსიტი, ცელულიტი, ქოლეცისტიტი, დიარეა, დივერტიკულიტი, ენდოკარდიტი (საეჭვო), გასტროენტერიტი, ჰეპატიტი B, ჰერპეს ზოსტერი, ფეხის წყლული, პირში ინფექცია, ოსტეომიელიტი, ოტიტი, პერიტონიტი, პნევმონია, პიელონეფრიტი, სეფსისი, სეპტიკური ართრიტი, სინუსიტი, კანის ინფექცია, კანის წყლული, შარდსასქესო გზების ინფექცია, ვასკულიტი, და ჭრილობის ინფექცია. ორწლიან აქტიური კონტროლით განხორციელებულ კვლევაში, სადაც პაციენტები მკურნალობდნენ ან მხოლოდ ეტანერცეპტით, ან მხოლოდ მეთოტრექსატით, ან მათი კომბინაციით, სერიოზული ინფექციების მაჩვენებლები იყო მსგავსი მკურნალობის ყველა ჯგუფში. თუმცა, გამორიცხული არ არის, რომ ეტანერცეპტის კომბინაცია მეთოტრექსატთან გაზრდიდეს ინფექციების სიხშირეს. არ დაფიქსირებულა ინფექციების მაჩვენებლების განსხვავება იმ პაციენტებს შორის, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით და იმ პაციენტებს შორის, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს ფსორიაზული ართრიტისა და პლაქიანი ფსორიაზის კვლევებში (ხანგრძლივობა: 24 კვირამდე). ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში დაფიქსირებული სერიოზული ინფექციები მოიცავდა: ცელულიტს, გასტროენტერიტს, პნევმონიას, ქოლეცისტიტს, ოსტეომიელიტს, გასტრიტს, აპენდიციტს, სტრეპტოკოკურ ფაშციტს, მიოზიტს, სეპტიკურ შოკს, დივერტიკულიტს და აბსცესს. ორმაგად ბრმა და ღია ფსორიაზული ართრიტის კვლევებში ერთ პაციენტს აღენიშნებოდა სერიოზული ინფექცია (პნევმონია). მონაცემები სერიოზულ და ფატალურ ინფექციებზე დაფიქსირდა ეტანერცეპტის გამოყენების დროს (რეპორტირებული პათოგენები მოიცავს ბაქტერიებს, მიკობაქტერიებს (მათ შორის ტუბერკულოზს), ვირუსებსა და სოკოებს). შესაძლებლი ინფექციები მოიცავდა ინვაზიურ სოკოვან, პარაზიტულ (მათ შორის პროტოზოას), ვირუსულ (მათ შორის ჰერპეს ზოსტერს), ბაქტერიულ (მათ შორის Listeria-სა და Legionella-ს) და ატიპიურ მიკობაქტერიულ ინფექციებს. ყველაზე ხშირად რეპორტირებული ინვაზიური სოკოვანი ინფექციები მოიცავდა Candida-ს, Pneumocystis-ს, Aspergillus-ს და Histoplasma-ს. ზოგიერთი ინფექცია გამოვლინდა მკურნალობის დაწყებიდან რამდენიმე კვირაში იმ პაციენტებში, რომელთაც თანდართული ქონდათ სხვა მდგომარეობები (მაგ., დიაბეტი, გულის უკმარისობა, მწვავე ან ქრონიკული ინფექციის ისტორია) რევმატოიდული ართრიტის გარდა. თვითშეფასების შემდგომ პერიოდში რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში ინფექციები სხვადასხვა პათოგენით, მათ შორის ვირუსებით, ბაქტერიებით, სოკოებით, პროტოზოებით და სხვა დაფიქსირდა. ინფექციები დაფიქსირდა სხეულის ყველა სისტემურ ორგანოში და როგორც მარტო ეტანერცეპტით, ასევე იმუნოსუპრესიული პრეპარატების კომბინაციაში მკურნალობისას. ეტანერცეპტმა შესაძლოა გაზარდოს ლეტალობის რისკი უკვე არსებული სეპსისის მქონე პაციენტებში. კლინიკური კვლევებიდან მოპოვებული მონაცემები, რომლებიც არ იყო სპეციფიკურად მიმართული სეპსის მქონე პაციენტებზე, მიუთითებს, რომ ეტანერცეპტმა შესაძლოა გაზარდოს ლეტალობა არსებული სეპსის ფონზე. პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით და ანალოგიურად მეთოდით — 24 კვირამდე — სერიოზული ინფექციების მაჩვენებელი იყო 7%. ყველაზე ხშირად დაფიქსირებული ინფექციები იყო ბაქტერიული პნევმონია (4 შემთხვევა) და ცელულიტი (4 შემთხვევა). ერთ პაციენტს, რომელსაც ჰქონდა ფილტვის ფიბროზი და პნევმონია, აღენიშნა სიკვდილი დისპნოეს (სუნთქვის უკმარისობის) გამო. კლინიკური კვლევების ფარგლებში ფურცლოვანი ფსორიაზით დაავადებულ პაციენტებში დაფიქსირებული სერიოზული ინფექციები მოიცავდა ცელულიტს, გასტროენტერიტს, პნევმონიას, აბსცესებსა და ოსტეომიელიტს.

(5) გულის უკმარისობის მქონე პაციენტები

პაციენტებზე, ქრონიკული გულის უკმარისობით, ჩატარდა 2 რანდომიზებული, პლაცებო-კონტროლირებადი კვლევა. პირველ კვლევაში, პაციენტები მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით 25 მგ კვირაში ორჯერ, ეტანერცეპტით 25 მგ კვირაში სამჯერ ან პლაცებოთი. მეორე კვლევაში, პაციენტები მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით 25 მგ კვირაში ერთხელ, 25 მგ კვირაში ორჯერ ან პლაცებოთი. პირველი კვლევის შედეგებმა აჩვენა, რომ ეტანერცეპტით ორივე დოზით მკურნალ პაციენტებში დაფიქსირდა უფრო მაღალი ლეტალობა პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით. მეორე კვლევის შედეგებმა არ მისცა დამატებითი მტკიცებულება ამ დაკვირვებების დასადასტურებლად. ანალიზის შედეგებით, არ გამოვლინდა რაიმე ფაქტორი, რომელიც მიანიშნებდა ეტანერცეპტით მკურნალობისას გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში არასასურველი შედეგების გაზრდილ რისკზე.

(6) ავტოანტისხეულები

პაციენტებს მრავალჯერადად აეღოთ შრატის ნიმუშები ავტოანტისხეულებზე შესამოწმებლად. იმ პაციენტებში, რომლებიც შეფასდნენ ანტიბირთვულ ანტისხეულებზე (ANA), ახალი დადებითი ANA (≥ 1:40) შემთხვევების პროცენტული მაჩვენებელი უფრო მაღალი იყო ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში (11%), ვიდრე პლაცებოთი მკურნალ პაციენტებში (5%). დადებითი ორმაგი ძაფოვანი დე-ენ-ა-ს ანტისხეულების განვითარების სიხშირეც უფრო მაღალი იყო ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში (15%), ვიდრე პლაცებოს ჯგუფში (4%), რაც დადასტურდა რადიოიმუნოანალიზით, და ასევე Crithidia luciliae-ის ტესტით (ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტების 3%, პლაცებოს ჯგუფში არც ერთი).

ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში, რომლებსაც განუვითარდათ ანტიკარდიოლიპინის ანტისხეულები, პროპორციაც ასევე უფრო მაღალი იყო პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით. ეტანერცეპტით ხანგრძლივი მკურნალობის გავლენა აუტოიმუნური დაავადებების განვითარებაზე უცნობია. გაყიდვისშემდგომი კვლევის პერიოდში დაფიქსირდა იშვიათი შემთხვევები, მათ შორის რეაქტიული ფაქტორით დადებითი პაციენტებში, რომლებსაც განუვითარდათ სხვა ავტოანტისხეულები წითელი ლუპუსის მსგავს სინდრომთან ან გამონაყართან ერთად, რომლებიც კლინიკური გამოვლინებითა და ბიოფსიის შედეგად შეესაბამებოდა კანის ქვესახეობის წითელ ლუპუსს ან დისკოიდურ წითელ ლუპუსს.

(7) იმუნოგენურობა

რევმატოიდული ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტის, ანკილოზური სპონდილიტის ან პლაქიანი ფსორიაზის მქონე პაციენტები შემოწმდნენ ეტანერცეპტზე ანტისხეულების არსებობაზე. TNF რეცეპტორების ან ეტანერცეპტის სხვა ცილოვან უბნებზე ანტისხეულები დაფიქსირდა სულ მცირე ერთხელ დაახლოებით 6%-ში ზრდასრულ პაციენტთა, რომლებსაც ჰქონდათ რევმატოიდული ართრიტი, ფსორიაზული ართრიტი, ანკილოზური სპონდილიტი ან პლაქიანი ფსორიაზი. ეს ანტისხეულები ყველა შემთხვევაში არარეაგირებად (non-neutralizing) იყო. მკაფიო კავშირი ანტისხეულების განვითარებასა და კლინიკურ პასუხს ან არასასურველ მოვლენებს შორის არ ფიქსირდება. ეტანერცეპტით მკურნალობის შედეგად იდიოპათიური ბავშვთა ართრიტის მქონე პაციენტებში მიღებული შედეგები მსგავსია ზრდასრულებში მიღებულთან. ეტანერცეპტის ხანგრძლივვადიანი იმუნოგენურობა უცნობია. ზემოთ მოყვანილი შედეგები ეფუძნება იმ პაციენტების წილს, რომლებსაც ეტანერცეპტზე ანტისხეულები აღმოაჩნდათ. ანტისხეულების არსებობა დადგენილი იყო ფერმენტთან შერწყმული იმუნოსორბენტული ტესტის (ELISA) მეთოდით, რომელიც მნიშვნელოვნად არის დამოკიდებული ტესტის მგრძნობელობასა და სპეციფიკურობაზე. ასევე, ანტისხეულებზე დადებითი პასუხების სიხშირე დიდად არის დამოკიდებული ისეთ ფაქტორებზე, როგორიცაა ტესტის მგრძნობელობა, სპეციფიკურობა და ჩატარების პროცედურა, ბიოლოგიური მასალის დამუშავება, თანმდევი მედიკამენტები, თანმდევი დაავადებები და სხვა. ამიტომ, ანტისხეულების წარმოქმნის სიხშირის შედარება აღნიშნულ პროდუქტსა და სხვა პროდუქტებს შორის არასათანადოა.

(8) ინტერსტიციული ფილტვის დაავადება

ეტანერცეპტის კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში ყველა ჩვენებისთვის, ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში (მეთოტრექსატთან კომბინაციის გარეშე) ინტერსტიციული ფილტვის დაავადების სიხშირე (გავრცელების პროპორცია) იყო 0.06% (სიხშირე — იშვიათი). იმ კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, რომლებშიც ეტანერცეპტი მეთოტრექსატთან ერთად გამოიყენებოდა, ინტერსტიციული ფილტვის დაავადების სიხშირე იყო 0.47% (სიხშირე — არაჩვეულებრივი). დაფიქსირდა მარკეტინგისშემდგომი მოხსენებები ინტერსტიციული ფილტვის დაავადებაზე (მათ შორის პნევმონიტი და ფილტვის ფიბროზი), ზოგი მათგანი ფატალური შედეგით დასრულდა.

(9) ღვიძლის ფერმენტების მომატება

ეტანერცეპტის ორმაგად ბრმა კონტროლირებადი კლინიკური კვლევების პერიოდში ყველა ჩვენების შემთხვევაში, ღვიძლის ფერმენტების მომატების არასასურველი მოვლენების სიხშირე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ეტანერცეპტს მეთოტრექსატის გარეშე, იყო 0.54% (სიხშირე — არაჩვეულებრივი). იმ კვლევებში, სადაც მკურნალობა ხდებოდა ეტანერცეპტით მეთოტრექსატთან ერთად, ღვიძლის ფერმენტების მომატების არასასურველი მოვლენების სიხშირე იყო 4.18% (სიხშირე — გავრცელებული).

(10) აუტოიმუნური ჰეპატიტი

ეტანერცეპტის კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში ყველა ჩვენებისთვის, აუტოიმუნური ჰეპატიტის სიხშირე (გავრცელების პროპორცია) პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ეტანერცეპტს მეთოტრექსატის გარეშე, იყო 0.02% (სიხშირე — იშვიათი). იმ კლინიკურ კვლევებში, სადაც მკურნალობა ხდებოდა ეტანერცეპტით მეთოტრექსატთან ერთად, აუტოიმუნური ჰეპატიტის სიხშირე იყო 0.24% (სიხშირე — არაჩვეულებრივი).

(11) სხვა არასასურველი მოვლენები

ქვემოთ მოცემული ცხრილი ასახავს იმ არასასურველ მოვლენებს, რომლებიც უფრო ხშირად დაფიქსირდა ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით და დაფიქსირდა ყველა სუბიექტის არანაკლებ 3%-ში, როგორც ეს დადგინდა პლაცებოზე დაფუძნებულ კონტროლირებად კვლევებში რევმატოიდული ართრიტისას (მათ შორის ისეთ შემთხვევებში, სადაც მკურნალობა მოიცავდა ეტანერცეპტისა და მეთოტრექსატის კომბინაციას). პლაქიანი ფსორიაზის პლაცებოზე დაფუძნებულ კონტროლირებად კვლევებში ინექციის ადგილის რეაქციების შესახებ შეტყობინების მქონე პაციენტების წილი იყო 6.4% პლაცებოს ჯგუფში და 15.5% ეტანერცეპტის ჯგუფში. ფსორიაზის მქონე პაციენტებში არ დაფიქსირებულა სერიოზული არასასურველი მოვლენები გამწვავებული ფსორიაზის ფონზე ეტანერცეპტის მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ. თუმცა დაფიქსირდა გამწვავებული ფსორიაზის შემთხვევები, მათ შორის სამი სერიოზული არასასურველი მოვლენა კლინიკურ კვლევებში. კლინიკურ კვლევებში ასევე დაფიქსირდა ურტიკარია და არაგადამდები ჰეპატიტი მცირე რაოდენობის პაციენტებში, ხოლო ერთი პაციენტში დაფიქსირდა ანგიოედემა. ურტიკარია და ანგიოედემა ასევე აღწერილია მარკეტინგისშემდგომ მოხსენებებში. არასასურველი მოვლენები, რომლებიც დაფიქსირდა ფსორიაზის, ფსორიაზული ართრიტისა და ანკილოზური სპონდილიტის მქონე პაციენტებში, მსგავსია იმ მოვლენებისა, რომლებიც გამოვლინდა რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტების კვლევებში.

<რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტების წილი, რომლებმაც პლაცებოზე დაფუძნებულ კლინიკურ კვლევებში აღრიცხეს არასასურველი მოვლენები> (მათ შორის კვლევები, რომლებშიც გამოყენებული იყო ეტანერცეპტისა და მეთოტრექსატის კომბინაცია)

პლაცებო-კონტროლირებადი კვლევა(% პაციენტების)

აქტიურად-კონტროლირებადი კვლევა(% პაციენტების)

არასასურველი მოვლენები

პლაცებო (N=152)

Enbrel (N=349)

მეთოტრექსატი (N=217)

Enbrel (N=415)

ინექციის ადგილის რეაქცია

10

37

7

34

ინფექცია (სულ)¹

32

35

72

64

ზედა სასუნთქი გზების ინფექციის გარდა¹

32

38

60

51

ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია¹

16

29

39

31

თავის ტკივილი

13

17

27

24

გულისრევა

10

9

29

15

რინიტი

8

12

14

16

თავბრუსხვევა

5

7

11

8

ფარინგიტი

5

7

9

6

ხველა

3

6

6

5

ასთენია

3

5

12

11

მუცლის ტკივილი

3

5

10

10

გამონაყარი

3

5

23

14

პერიფერიული შეშუპება

3

2

4

8

სასუნთქი სისტემის დარღვევა

1

5

არ ვრცელდება

არ ვრცელდება

დისპეფსია

1

4

10

11

სინუსიტი

2

3

3

5

ღებინება

-

3

8

5

პირის ღრუს წყლულაცია

1

2

14

6

ალოპეცია

1

1

12

6

პნევმონია (მეთოტრექსატთან ასოცირებული ფილტვის დაავადება)

-

-

2

0

  • „ინფექციები (სულ)“ მოიცავს ყველა სამივე პლაცებოზე დაფუძნებული კვლევის მონაცემებს. „ზედა სასუნთქი გზების ინფექციის გარდა“ და „ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია“ მაჩვენებლებისთვის გამოყენებულია მხოლოდ იმ ორი პლაცებო-კონტროლირებადი კვლევის მონაცემები (პლაცებო N=110, Enbrel N=213), რომლებშიც ინფექციები გამოიკვლიეს და განასხვავეს არასასურველი მოვლენებისგან.
  • არასასურველი მოვლენები იდიოპათიური ახალგაზრდული ართრიტის მქონე პაციენტებში ზოგადად, პედიატრიულ პაციენტებში არასასურველი მოვლენები სიხშირითა და ტიპით მსგავსია ზრდასრულ პაციენტებში გამოვლენილი მოვლენების. განსხვავებები ზრდასრულებთან შედარებით და სხვა სპეციალური მოსაზრებები შემდეგია: კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში ინექციის ადგილის რეაქციების (ერისიპელა და/ან ქავილი, ტკივილი ან შეშუპება) სიხშირე მნიშვნელოვნად უფრო მაღალი იყო იდიოპათიური ახალგაზრდული ართრიტის მქონე იმ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით, პლაცებო ჯგუფთან შედარებით. ინფექცია იყო ყველაზე ხშირად დაფიქსირებული არასასურველი მოვლენა ეტანერცეპტით მკურნალ პედიატრიულ პაციენტებში, და მისი სიხშირე მსგავსია როგორც ეტანერცეპტის, ასევე პლაცებოს ჯგუფში. იმ ინფექციების ტიპები, რომლებიც დაფიქსირდა იდიოპათიური ახალგაზრდული ართრიტის მქონე 2-დან 18 წლამდე ასაკის პაციენტებში, ჩვეულებრივ იყო მსუბუქი ან ზომიერი და შეესაბამებოდა ამბულატორიულ პედიატრიულ პოპულაციაში ხშირად გავრცელებულ ინფექციებს. დაფიქსირებული სერიოზული არასასურველი მოვლენები მოიცავდა: ვარცელას ასეპტური მენინგიტის ნიშნებითა და სიმპტომებით (გართულებების გარეშე გაიარა), აპენდიციტს, გასტროენტერიტს, დეპრესიას/პიროვნული აშლილობის სიმპტომებს, კანის წყლულს, ეზოფაგიტს/გასტრიტს, A ჯგუფის სტრეპტოკოკით გამოწვეულ სეპტიკურ შოკს, I ტიპის შაქრიან დიაბეტს, რბილი ქსოვილებისა და ოპერაციისშემდგომი ჭრილობის ინფექციებს. ღია ტიპის კლინიკურ კვლევაში, რომელიც ჩატარდა 4-დან 17 წლამდე ბავშვებში იდიოპათიური ახალგაზრდული ართრიტით, 43 პაციენტს 69-დან (62%) აღენიშნებოდა ინფექცია ეტანერცეპტით მკურნალობის 3 თვის განმავლობაში. ინფექციების სიხშირე და სიმძიმე მსგავსად შეინიშნებოდა იმ 58 პაციენტშიც, რომლებმაც გაიარეს ღია გაგრძელების 12-თვიანი ფაზა. არასასურველი მოვლენების ტიპები და პროპორცია იდიოპათიური ახალგაზრდული ართრიტის მქონე პაციენტებში იყო მსგავსი იმასთან, რაც დაფიქსირდა რევმატოიდული ართრიტის მქონე ზრდასრულებში, და უმეტესობა იყო მსუბუქი. არასასურველი მოვლენები უფრო ხშირად დაფიქსირდა 69 იდიოპათიური ახალგაზრდული ართრიტის მქონე პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ ეტანერცეპტს 3 თვის განმავლობაში, ვიდრე 349 ზრდასრულ პაციენტში რევმატოიდული ართრიტით. აღნიშნულმა მოვლენებმა მოიცავდა: თავის ტკივილს (19%, 1.7 მოვლენა პაციენტზე წელიწადში), გულისრევას (9%, 1.0 მოვლენა პაციენტზე წელიწადში), მუცლის ტკივილს (19%, 0.74 მოვლენა პაციენტზე წელიწადში) და ღებინებას (13%, 0.74 მოვლენა პაციენტზე წელიწადში). დამატებით, მარკეტინგისშემდგომ მეთვალყურეობაში სერიოზული არასასურველი მოვლენები მოიცავდა: ბაქტერემიული აბსცესს, მხედველობის ნევრიტს, პანციტოპენიას, კრუნჩხვებს, ტუბერკულოზურ ართრიტს, შარდსასქესო გზების ინფექციას, კოაგულაციის დარღვევას, კანის ვასკულიტს და ტრანსამინაზების მატებას. ამ მოვლენების სიხშირე და ეტანერცეპტთან მიზეზობრივი კავშირი ცნობილი არ არის. იდიოპათიური ახალგაზრდული ართრიტის კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირდა მაკროფაგური აქტივაციის სინდრომის ოთხი შემთხვევა.
  • ზოგადი გაფრთხილებები 1) ალერგიული რეაქციები ეტანერცეპტის მიღებასთან ასოცირებული ალერგიული რეაქციები ხშირად არის აღწერილი. ალერგიული რეაქციები მოიცავდა ანგიოედემასა და ურტიკარიას. დაფიქსირდა სერიოზული რეაქციებიც. კლინიკურ კვლევებში ალერგიული რეაქციები ეტანერცეპტის მიღებასთან ასოცირებულად დაფიქსირდა პაციენტების 2%-ზე ნაკლებში. თუ წარმოიშვება სერიოზული ალერგიული ან ანაფილაქსიური რეაქცია, ეტანერცეპტით მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და ინიცირდეს შესაბამისი თერაპია.
  • იმუნოსუპრესია TNF-ანტაგონისტები, მათ შორის ეტანერცეპტი, მოქმედებენ ორგანიზმის დაცვით მექანიზმებზე ინფექციებისა და ავთვისებიანი წარმონაქმნების მიმართ, რადგან TNF მონაწილეობს ანთებით პროცესებში და მოდულირებს უჯრედულ იმუნურ პასუხს. 49 ზრდასრულ პაციენტზე ჩატარებულ კვლევაში, რომლებსაც ჰქონდათ რევმატოიდული ართრიტი და მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით, არ გამოვლენილა დაგვიანებული ტიპის ჰიპერმგრძნობელობის დაქვეითების, იმუნოგლობულინის დონის შემცირების ან ეფექტორული უჯრედების რაოდენობის ცვლილების მტკიცე მტკიცებულება. ორმა იდიოპათიური ახალგაზრდული ართრიტის მქონე პაციენტმა განიცადა ვარცელას ინფექცია ასეპტური მენინგიტის ნიშნებითა და სიმპტომებით, რომელიც გართულებების გარეშე დასრულდა. პაციენტებმა, რომლებსაც ჰქონდათ მნიშვნელოვანი კონტაქტი ვარცელას ვირუსთან, დროებით უნდა შეწყვიტონ ეტანერცეპტით მკურნალობა და განიხილონ პროფილაქტიკური მკურნალობა ვარცელა-ზოსტერის იმუნოგლობულინით. იმუნოსუპრესიის მქონე პაციენტებში ეტანერცეპტით მკურნალობის უსაფრთხოება და ეფექტიანობა არ შეფასებულა.
  • ინფორმაცია პაციენტებისთვის პრევენციული ზომების შესახებ ეტანერცეპტის მიღებასთან ასოცირებულია სერიოზული ინფექციები, მათ შორის ტუბერკულოზი და სეპსისი. მიუხედავად იმისა, რომ ეტანერცეპტთან მიზეზობრივი კავშირი გარკვეული არ არის, დაფიქსირდა დემილინიზებადი დაავადებებისა და ავთვისებიანი სიმსივნეების დაწყება. პაციენტებს მსგავსი ინფორმაცია და გაფრთხილება უნდა მიეწოდოთ სათანადოდ.
  • ვაქცინაცია ცოცხალი ვაქცინები არ უნდა მიეცეს ეტანერცეპტთან ერთდროულად. მონაცემები ცოცხალი ვაქცინებით მეორეული გადაცემის შესახებ არ არის ხელმისაწვდომი ეტანერცეპტით მკურნალობისას. ცოცხალი ვაქცინით გამოწვეული ინფექციის შესახებ მონაცემები ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში უცნობია. ორმაგად ბრმა, პლაცებოთი კონტროლირებად, რანდომიზებულ კლინიკურ კვლევაში, სადაც მოზრდილი ფსორიატული ართრიტის მქონე პაციენტები იღებდნენ მონაწილეობას, 184 პაციენტს ასევე მიეცა მრავალსუბსტანციური პნევმოკოკური პოლისაქარიდული ვაქცინა მეოთხე კვირას. ამ კვლევაში ფსორიატული ართრიტის მქონე პაციენტების უმეტესობა, რომლებიც იღებდნენ ეტანერცეპტს, შეძლეს პნევმოკოკური პოლისაქარიდული ვაქცინის მიმართ ეფექტური B უჯრედული იმუნური პასუხის გამომუშავება, თუმცა საერთო ანტისხეულების ტიტრები ზომიერად დაბალი იყო და მცირე ნაწილს აღენიშნებოდა ტიტრების ორმაგი მატება იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც ეტანერცეპტს არ იღებდნენ. ამ განსხვავების კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია. რეკომენდებულია, რომ იდიოპათიური ახალგაზრდული ართრიტის მქონე პაციენტები, შესაძლებლობის შემთხვევაში, იყვნენ სრულად აცრილნი იმუნიზაციის მოქმედი რეკომენდაციების შესაბამისად, ეტანერცეპტით მკურნალობის დაწყებამდე.
  • ავტოანტისხეულების წარმოქმნა ეტანერცეპტით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს აუტოიმუნური ანტისხეულების წარმოქმნა და იშვიათად – ლუპუსის მსგავს სინდრომი, რომელიც განკურნებადია მკურნალობის შეწყვეტის შემთხვევაში. თუ პაციენტს გამოუვლინდა სიმპტომები, რომლებიც ლუპუსის მსგავს მდგომარეობას მიუთითებს, მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და პაციენტი ყურადღებით უნდა დაკვირვდეს.
  • კომბინირებული თერაპია ორწლიან კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში, რომელიც ჩატარდა რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში, ეტანერცეპტის და მეთოტრექსატის კომბინაცია არ უკავშირდებოდა უსაფრთხოებასთან დაკავშირებულ გაუთვალისწინებელ შედეგებს. ეტანერცეპტის უსაფრთხოების პროფილი მეთოტრექსატთან ერთად იყო მსგავსი იმ პროფილების, რაც დაფიქსირდა ცალკეულ პრეპარატთა გამოყენებისას. მიმდინარეობს გრძელვადიანი კვლევები კომბინირებული გამოყენების უსაფრთხოების დასადგენად. არ არსებობს მონაცემები ეტანერცეპტის გრძელვადიანი უსაფრთხოების შესახებ სხვა DMARD-ებთან კომბინაციის შემთხვევაში. ასევე არ არის შესწავლილი ეტანერცეპტის გამოყენება სისტემურ თერაპიებთან ან ფოტოთერაპიასთან ერთად ფსორიაზის სამკურნალოდ.
  • ღვიძლის ან თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების მქონე პაციენტები ფარმაკოკინეტიკური მონაცემების მიხედვით, დოზის შეცვლა საჭირო არ არის ღვიძლის ან თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების მქონე პაციენტებისთვის; თუმცა ამ ჯგუფში კლინიკური გამოცდილება შეზღუდულია.
  • არ ჩატარებულა კვლევები ეტანერცეპტის გავლენის შესახებ მანქანის მართვაზე ან მექანიზმების გამოყენების უნარზე.
  • თუ ეტანერზეის შეყვანა ხორციელდება პაციენტის ან მისი მეურვის მიერ, მათ უნდა მიეწოდოთ სწორი ინსტრუქცია დოზის ზუსტი გაზომვის, ინექციის სწორი ტექნიკის და შპრიცებისა და ნემსების სწორად გადაგდების შესახებ. ასევე უნდა გაეწეროთ მითითება არ გამოიყენონ შპრიცი და ნემსი ხელმეორედ. პირველი ინექცია უნდა ჩატარდეს კვალიფიციური სამედიცინო პერსონალის ზედამხედველობით. გამოყენებული შპრიცი და ნემსი უნდა განთავსდეს მტკიცე, უსაფრთხო კონტეინერში.
  • C ჰეპატიტის გაუარესება შევიწროებული ცნობებია იმაზე, რომ ეტანერცეპტით მკურნალობის ფონზე C ჰეპატიტი შეიძლება გაუარესდეს, თუმცა ეტანერცეპტის მიზეზობრივი კავშირი დადგენილი არ არის.
  • ალკოჰოლური ჰეპატიტი ერთ-ერთ კლინიკურ კვლევაში, რომელიც მოიცავდა 48 ჰოსპიტალიზებულ პაციენტს ზომიერი ან მძიმე ალკოჰოლური ჰეპატიტით [საშუალო MELD ქულა = 25], ეტანერცეპტი არ იყო ეფექტიანი და 6 თვის შემდეგ მისი გამოყენება ასოცირდებოდა სიკვდილიანობის უფრო მაღალი მაჩვენებლით. ეტანერცეპტი არ უნდა იქნეს გამოყენებული ალკოჰოლური ჰეპატიტის სამკურნალოდ. მკურნალმა ექიმებმა სიფრთხილე უნდა გამოიჩინონ, თუ ეტანერცეპტი ინიშნება ისეთ პაციენტებში, რომელთაც თანასდევად აღენიშნებათ ზომიერი ან მძიმე ალკოჰოლური ჰეპატიტი.
  • ჰიპოგლიკემია დიაბეტის მქონე პაციენტებში შეინიშნება ჰიპოგლიკემიის შემთხვევები ეტანერცეპტით მკურნალობის დაწყების შემდეგ, დიაბეტის მქონე პაციენტებში, რაც ზოგიერთ შემთხვევაში ანტიდიაბეტური პრეპარატების დოზის შემცირებას საჭიროებს.
  • ურთიერთქმედება

ანაკინრასთან ერთდროული გამოყენება მოზრდილ პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებდნენ ეტანერცეპტსა და ანაკინრას, დაფიქსირდა სერიოზული ინფექციებისა და ნეიტროპენიის მაღალი მაჩვენებელი იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ მხოლოდ ეტანერცეპტს ან მხოლოდ ანაკინრას. გარდა ამისა, ერთ-ერთ ორმაგ-ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებულ კვლევაში, რომელიც ტარდებოდა ფონური მეთოტრექსატით მკურნალობის ფონზე, იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ეტანერცეპტს და ანაკინრას, დაფიქსირდა სერიოზული ინფექციების (7%) და ნეიტროპენიის უფრო მაღალი მაჩვენებელი, ვიდრე მხოლოდ ეტანერცეპტით მკურნალ პაციენტებში. ეტანერცეპტისა და ანაკინრას კომბინაცია კლინიკურ სარგებელს არ ზრდის, შესაბამისად მისი გამოყენება რეკომენდებული არ არის.

აბატასეპტთან ერთდროული გამოყენება კლინიკურ კვლევებში, აბატასეპტისა და ეტანერცეპტის ერთდროულმა გამოყენებამ გაზარდა სერიოზული არასასურველი რეაქციების რაოდენობა. ამ კომბინაციას არ გამოუვლენია კლინიკური სარგებლის ზრდა, ამიტომ მისი გამოყენება რეკომენდებული არ არის.

სულფასალაზინთან ერთდროული გამოყენება კლინიკურ კვლევაში მოზრდილ პაციენტებთან, რომლებიც იღებდნენ სულფასალაზინს და შემდგომ დაემატათ ეტანერცეპტი, აღინიშნა თეთრი სისხლის უჯრედების საშუალო რაოდენობის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება იმ ჯგუფებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ მხოლოდ ეტანერცეპტს ან მხოლოდ სულფასალაზინს. ამ ურთიერთქმედების კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია.

  • სხვა ურთიერთქმედებები რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით და მეთოტრექსატით ერთდროულად, ეტანერცეპტის ფარმაკოკინეტიკაში ცვლილება არ გამოვლენილა. კლინიკური კვლევების დროს, არ დაფიქსირებულა ურთიერთქმედება ეტანერცეპტისა და გლუკოკორტიკოიდების, სალიცილატების (გარდა სულფასალაზინისა), არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების (NSAID-ების), ტკივილგამაყუჩებლების ან მეთოტრექსატის ერთდროული გამოყენებისას. კლინიკურად მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება არ გამოვლენილა დიგოქსინთან ან ვარფარინთან ჩატარებული კვლევებისას.
  • ორსულობა და ლაქტაცია
  • ორსულობა ეტანერცეპტი ორსულობის დროს უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ დედისთვის სარგებელი აჭარბებს ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკებს. ეტანერცეპტის ორსულობაზე ზემოქმედება იქნა შესწავლილი ორ დაკვირვებით კოჰორტულ კვლევაში. პირველ რეგისტრულ კვლევაში, შედარებულ იქნა ძირითადი გენეტიკური დეფექტების მაჩვენებლები იმ ორსულებს შორის, რომლებსაც ჰქონდათ რევმატოიდული ართრიტი ან ფსორიაზი და იღებდნენ ეტანერცეპტს ორსულობის პირველი 3 თვის განმავლობაში (n=319), და მათ შორის, ვინც არ იღებდა ეტანერცეპტს ორსულობის დროს (n=144). ყველა დეფექტის გათვალისწინებით კორექტირებული თანაფარდობა იყო 2.77 (95% CI: 1.04 - 7.35), ხოლო ქრომოსომული ანომალიების და გენეტიკური დარღვევების გამორიცხვით — 2.49 (95% CI: 0.92 - 6.68). მეორე მრავალქვეყანიან დაკვირვებით კვლევაში შედარებულ იქნა არასასურველი ორსულობის შედეგების რისკი ეტანერცეპტზე მყოფ (n=522) და არაბიოლოგიური პრეპარატებით მკურნალობაზე მყოფ ქალებს შორის (n=3,508). შედეგებმა არ აჩვენა ძირითადი დეფექტების გაზრდილი რისკი (კორექტირებული თანაფარდობა 0.96, 95% CI: 0.58 - 1.60) და არც მცირე დეფექტების, ნაადრევი მშობიარობის, ნაყოფის დაღუპვის ან პირველი წლის ინფექციების გაზრდილი რისკი. ვირთხებში და კურდღლებში სისტემური ზემოქმედება ეტანერცეპტზე AUC-ის მიხედვით აღწევდა ადამიანის რეკომენდებული დოზის 21-25-ჯერ მეტს (50 მგ კვირაში ერთხელ). ფსორიაზის დროს დოზირების 10-13-ჯერ გაზრდილი მაჩვენებლებით ჩატარებულმა კვლევებმა ნაყოფსა და ახალშობილზე ზიანი არ აჩვენა. თუმცა, ცხოველებზე ჩატარებული გამრავლების ტოქსიკოლოგიური კვლევები ყოველთვის არ ასახავს ადამიანის რეაქციებს. არ არსებობს წინასწარი კლინიკური მონაცემები ეტანერცეპტის ნაყოფის ტოქსიკურობაზე, ნაყოფიერებაზე ან საერთო რეპროდუქციულ ფუნქციებზე. ამიტომ, შობადობის ასაკის ქალებმა არ უნდა დაორსულდნენ ეტანერცეპტის მიღების პერიოდში. ეტანერცეპტი გადადის პლაცენტაზე და იძებნება ახალშობილების სისხლში, რომლებიც დაფეხმძიმებული ქალისგან დაიბადნენ. მიუხედავად იმისა, რომ კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია, ჩვილებს შესაძლოა ჰქონდეთ ინფექციის მომატებული რისკი. სწორედ ამიტომ, ეტანერცეპტის ბოლოს მიღებიდან 16 კვირის განმავლობაში ახალშობილებისთვის ცოცხალი ვაქცინების გამოყენება, ზოგადად, არ არის რეკომენდებული.
  • ძუძუთი კვება ლაქტაციის მქონე ვირთხებში, კანქვეშ შეყვანის შემდეგ ეტანერცეპტი აღმოაჩინეს რძესა და ნაშიერების სისხლში. არსებული ლიტერატურის მიხედვით, ეტანერცეპტი იპოვეს ადამიანის რძეშიც დაბალი დოზებით. ძუძუთი კვების დროს ეტანერცეპტის გამოყენება შესაძლებელია ბავშვის სარგებლისა და დედისთვის მკურნალობის საჭიროების გათვალისწინებით. ბავშვის ორგანიზმში სისტემური ზემოქმედება მოსალოდნელია დაბალი იყოს, რადგანაც ეტანერცეპტი ძირითადად იშლება კუჭ-ნაწლავში. თუმცა, რძით გადაცემის შესახებ არსებული მონაცემები შეზღუდულია. შესაბამისად, ცოცხალი ვაქცინების (მაგ., BCG) გამოყენება ახალშობილებში, რომელთაც დედა ეტანერცეპტს იღებს, რეკომენდებულია მხოლოდ 16 კვირის შემდეგ ძუძუთი კვების შეწყვეტიდან (ან უფრო ადრე, თუ შრატში ეტანერცეპტის დონე დაუდგენელია).
  • გამოყენება პედიატრიულ პოპულაციაში ეტანერცეპტი არ არის შესწავლილი 2 წელზე ნაკლები ასაკის პაციენტებში.
  • გამოყენება ხანდაზმულებში ეფექტურობასა და უსაფრთხოებაზე განსხვავება არ დაფიქსირებულა მოზრდილებთან შედარებით, ასევე დოზირებისა და გამოყენების მეთოდიც იგივეა. თუმცა, ხანდაზმულებში მომატებული ჰიპერმგრძნობელობის ალბათობა არ შეიძლება გამოირიცხოს. ხანდაზმული პაციენტების მკურნალობისას საჭიროა განსაკუთრებული სიფრთხილე, რადგან ინფექციების გავრცელება ამ ასაკობრივ ჯგუფში უფრო ხშირია.
  • ზედმეტი დოზის მიღების მკურნალობა ადამიანებში ეტანერცეპტის მაქსიმალური დასაშვები დოზა დადგენილი არ არის. ტოლერანტულობის კვლევაში, ჯანმრთელ სუბიექტებში 60 მგ/მ² დოზით ვენური შეყვანისას დოზისგან გამოწვეული ტოქსიკური ზემოქმედება არ გამოვლენილა. იგივე დოზის გვერდითი მოვლენები არ დაფიქსირებულა არც რევმატოიდული ართრიტის პაციენტების კლინიკურ კვლევებში. ყველაზე მაღალი შესწავლილი დოზა იყო 32 მგ/მ² ვენური დაწყებითი დოზით, რასაც მოჰყვებოდა კანქვეშ შეყვანილი 16 მგ/მ² დოზები (დაახლოებით 25 მგ), კვირაში ორჯერ. ერთმა რევმატოიდული ართრიტის პაციენტმა შეცდომით დამოუკიდებლად შეიყვანა 62 მგ ეტანერცეპტი კვირაში ორჯერ, 3 კვირის განმავლობაში, გვერდითი ეფექტების გარეშე. ეტანერცეპტისთვის ცნობილი ანტიდოტი არ არსებობს.
  • გამოყენების ინსტრუქცია
  • ინექციამდე პრეპარატი უნდა დადგეს ოთახის ტემპერატურაზე (დაახლოებით 15-30 წუთი). ნემსის თავსახური არ უნდა მოიხსნას ოთახის ტემპერატურაზე დაყენებისას. ხსნარი უნდა იყოს უფეროდან ღია ყვითლამდე, გამჭვირვალედან ოპალესცენტურამდე, ნაწილაკების გარეშე.
  • ინექცია უნდა ჩატარდეს კანქვეშ ბარძაყში, მუცელში ან მხარზე, მონაცვლეობით ადგილების შეცვლით. ყოველი ახალი ინექციისთვის შეარჩიეთ ადგილი წინა ინექციის ადგილიდან მინიმუმ 3 სანტიმეტრით დაშორებით. არ გააკეთოთ ინექცია იმ ადგილებში, სადაც კანი მგრძნობიარეა, დაზიანებული, გაწითლებული ან გამკვრივებულია.
  • პრეპარატი არ უნდა გამოიყენოთ სხვა ფარმაცევტულ პროდუქტებთან შერევით.
  • ავტოინჯექტორის გამოყენების ინსტრუქცია: ① მოხსენით თავსახური და გაწელეთ კანი ინექციის ადგილზე ცერა და საჩვენებელი თითის გამოყენებით. ② მოათავსეთ ავტოინჯექტორი კანის ზედაპირზე 90 გრადუსით. ③ მყარად დააჭირეთ ავტოინჯექტორს კანზე მანამ, სანამ არ გაიგონებთ დაწკაპუნების ხმას, რაც ინექციის დაწყებას ნიშნავს. ④ განაგრძეთ დაჭერა დაახლოებით 15 წამის განმავლობაში, სანამ არ გაიგონებთ მეორე დაწკაპუნების ხმას, რაც ინექციის დასრულებას აღნიშნავს. ინექციის დასრულების შემდეგ, ავტოინჯექტორის ფანჯარა უნდა იყოს მუქი ლურჯი. ⑤ მოაშორეთ გამოყენებული ავტოინჯექტორი და თავსახური. ავტოინჯექტორი უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ ერთხელ და არ უნდა იქნეს ხელახლა გამოყენებული.
  • შენახვისა და მოპყრობის ინსტრუქცია

პრეპარატი უნდა ინახებოდეს მაცივარში 2–8°C ტემპერატურაზე, გაყინვის გარეშე.

შესაძლებელია მისი შენახვა ოთახის ტემპერატურაზე (არაუმეტეს 25°C) მხოლოდ ერთჯერადად 4 კვირის განმავლობაში; ამის შემდეგ მისი მაცივარში დაბრუნება აღარ შეიძლება. თუ პრეპარატი არ იქნა გამოყენებული მაცივრიდან გამოღებიდან 4 კვირის განმავლობაში, ის უნდა იქნეს გადაყრილი.

შეინახეთ პრეპარატი გარე შეფუთვაში, რათა დაიცვათ სინათლის ზემოქმედებისგან.

  • ინფორმაცია ჯანდაცვის პროფესიონალებისთვის

ინფორმაციის მიმოხილვა შედარებადობაზე: (1) ამ პრეპარატის შედარებადობა რეფერენსულ პრეპარატთან დადასტურდა ხარისხობრივი, არაკლინიკური და კლინიკური კვლევების საფუძველზე. (2) შედარებადობის საჩვენებლად ჩატარებულ იქნა კლინიკური კვლევები ჯანმრთელ მამაკაც მოხალისეებსა და რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებზე (ჯამში 420 ადამიანი). 46 ჯანმრთელ მამაკაც მოხალისეზე ჩატარებულმა ფარმაკოკინეტიკურმა კვლევამ აჩვენა, რომ სისხლში კონცენტრაციის ფართობის (AUC_inf) და შრატის მაქსიმალური კონცენტრაციის (C_max) მაჩვენებლები ერთმანეთის მსგავსი იყო. ჩატარდა დამადასტურებელი თერაპიული კვლევა 374 რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტზე, რომელმაც აჩვენა სტატისტიკურად შედარებადი ცვლილება დაავადების აქტივობის ინდექსში (DAS28-ESR) 24 კვირის მკურნალობის შემდეგ – მკურნალობის ჯგუფში -3.01 ქულა, ხოლო კონტროლის ჯგუფში -2.86 ქულა.

[შეფუთვა]

50 მგ / 1.0 მლ წინასწარ შევსებული შპრიცი × 1 ცალი / ყუთი, 50 მგ / 1.0 მლ წინასწარ შევსებული შპრიცი × 4 ცალი / ყუთი

25 მგ / 0.5 მლ წინასწარ შევსებული შპრიცი × 1 ცალი / ყუთი, 25 მგ / 0.5 მლ წინასწარ შევსებული შპრიცი × 4 ცალი / ყუთი

[შენახვის პირობები] შეინახეთ მაცივარში 2–8°C ტემპერატურაზე, სინათლისგან დაცულ ჰერმეტულ კონტეინერში.

[ვადა] 36 თვე წარმოების თარიღიდან.

※ აღნიშნულმა ფარმაცევტულმა პროდუქტმა გაიარა ხარისხის მკაცრი კონტროლი. ვადაგასული, დენატურირებული, დაზიანებული ან დარაინტვებული პროდუქტი გადაცვლას ექვემდებარება შეძენის აფთიაქში ან კომპანიის გაყიდვების განყოფილებაში. ※ შეფუთვის ჩანართში ცვლილებების დეტალების სანახავად მიმართეთ ინტეგრირებულ საინფორმაციო სისტემას ფარმაცევტული პროდუქტებისთვის: https://nedrug.mfds.go.kr ※ თუ ფარმაცევტული პროდუქტის გამო გვერდითი მოვლენები განვითარდა, კომპენსაციის მოთხოვნა შეიძლება კორეის წამლების უსაფრთხოებისა და რისკების მართვის ინსტიტუტში.

კლიენტური სერვისის ცენტრი: 080-023-5757 ჩანართის გადახედვის თარიღი: 2024.10.04 LPIS00025A-5

LG Chem, Ltd.

151, Osongsaengmyeong 1-ro, Osong-eup, Heungdeok-gu, Cheongju-si, Chungcheongbuk-do

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა