რევმატოიდული ართრიტი ენბრელი გამოიყენება ცალკე ან მეთოტრექსატთან ერთად აქტიური რევმატოიდული ართრიტის გასაკონტროლებლად მოზრდილებში, რომლებიც ადეკვატურად არ რეაგირებენ დაავადების მარეგულირებელ ანტირევმატულ საშუალებებზე, მათ შორის მეტოტრექსატზე (თუ არ არის უკუნაჩვენები). …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- ეტანერცეპტი (etanercept)
- ფორმა და შეფუთვა
- 25მგ ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად ფლაკონი №4
- გაცემის წესი
- II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- იმუნოსუპრესანტები, სიმსივნის ნეკროზის ალფა ფაქტორის (TNF-alpha) ინჰიბიტორები
- ATC კოდი
- L04AB01
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ/ა-P-0382
- რეგისტრირებულია
- 8 ნოემბერი 2022, მოქმედებს 8 ნოემბერი 2027-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- ()
- GMP
- -
ენბრელი — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
რევმატოიდული ართრიტი
ენბრელი გამოიყენება ცალკე ან მეთოტრექსატთან ერთად აქტიური რევმატოიდული ართრიტის გასაკონტროლებლად მოზრდილებში, რომლებიც ადეკვატურად არ რეაგირებენ დაავადების მარეგულირებელ ანტირევმატულ საშუალებებზე, მათ შორის მეტოტრექსატზე (თუ არ არის უკუნაჩვენები).
ენბრელი შეიძლება დაინიშნოს მონოთერაპიის სახით მეტოტრექსატის მიმართ აუტანლობის შემთხვევაში ან როდესაც მეტოტრექსატით მკურნალობის გაგრძელება არ არის მიზანშეწონილი.
ენბრელი ნაჩვენებია მძიმე, აქტიური და პროგრესირებადი რევმატოიდული ართრიტის სამკურნალოდ მოზრდილებში, რომლებიც ადრე არ მკურნალობდნენ მეთოტრექსატით.
რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში, ენბრელის გამოყენება ცალკე ან მეთოტრექსატთან ერთად ნაჩვენებია რენტგენის საშუალებით გაზომილი სახსრების დაზიანების პროგრესირების სიჩქარის შენელებისა და ფიზიკური ფუნქციის გაუმჯობესებაში.
არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი
ენბრელი; პოლიართრიტის (რევმატოიდული ფაქტორი დადებითი ან უარყოფითი) და დიფუზური ოლიგოართრიტის მკურნალობისას 2 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში, რომლებიც არ რეაგირებენ ადექვატურად მეტოტრექსატზე ან ვერ იტანენ მეთოტრექსატს.
ფსორიაზული ართრიტის მკურნალობისას 12 წელზე უფროსი ასაკის მოზარდებში, რომლებიც არ რეაგირებენ ადექვატურად მეტოტრექსატზე ან ვერ იტანენ მეთოტრექსატს
ნაჩვენებია ენთეზიტთან ასოცირებული ართრიტის სამკურნალოდ 12 წელზე უფროსი ასაკის მოზარდებში, რომლებიც არ რეაგირებენ ადეკვატურად ან ვერ იტანენ ჩვეულებრივ თერაპიას.
ფსორიაზული ართრიტი
ენბრელი გამოიყენება აქტიური და პროგრესირებადი ფსორიაზული ართრიტის სამკურნალოდ მოზრდილებში, რომლებიც ადეკვატურად არ რეაგირებენ დაავადების მარეგულირებელ ანტირევმატულ საშუალებებზე. რენტგენოლოგიური კვლევით დადასტურდა, რომ ენბრელი აუმჯობესებს ფიზიკურ ფუნქციას ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტებში და ამცირებს პერიფერიული სახსრის დაზიანების პროგრესირების სიჩქარეს პოლიარტიკულური სიმეტრიული ქვეტიპის მქონე პაციენტებში.
აქსიალური სპონდილოართრიტი
მაანკილოზებელი სპონდილიტი (AS)
ენბრელი ნაჩვენებია მძიმე აქტიური მაანკილოზებელი სპონდილიტის სამკურნალოდ მოზრდილებში ჩვეულებრივი თერაპიის არაადეკვატური პასუხით.
არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტი
ნაჩვენებია არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტისთვის მოზრდილ პაციენტებში მძიმე აქსიალური სპონდილოართრიტით, რომლებსაც აღენიშნებათ აქტიური ანთების ნიშნები მაღალი C-რეაქტიული ცილისა და/ან მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფიის დროს და რომლებსაც აქვთ არაადექვატური პასუხი ან არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების აუტანლობა (NSAIDs).
ფოლაქოვანი ფსორიაზი
ენბრელი გამოიყენება მოზრდილებში ზომიერი ან მძიმე ფოლაქოვანი ფსორიაზის სამკურნალოდ პაციენტებში, რომლებიც არ რეაგირებენ, უკუნაჩვენებია ან აქვთ აუტანლობა სხვა სისტემური თერაპიის მიმართ, როგორიცაა ციკლოსპორინი, მეთოტრექსატი ან ფსორალენი (PUVA) ულტრაიისფერ-A სხივთან ერთად (იხ. პუნქტი 5.1).
პედიატრიული ფოლაქოვანი ფსორიაზი
ენბრელი ნაჩვენებია მძიმე ქრონიკული ფსორიაზის სამკურნალოდ 6 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში, რომელთა ადექვატური კონტროლი ან ტოლერანტობა შეუძლებელია სხვა სისტემური თერაპიებით (მეტოტრექსატი, ციკლოსპორინი) ან ფოტოთერაპიით.
მიღების წესი და დოზირება
ენბრელით თერაპია უნდა დაიწყოს და აკონტროლოს ექიმმა, რომელიც გამოცდილია რევმატოიდული ართრიტის, არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტის, მაანკილოზებელი სპონდილიტის, არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტის, ფოლაქოვანი ფსორიაზის ან პედიატრიული ფოლაქოვანი ფსორიაზის დიაგნოსტიკასა და მკურნალობაში.
დოზირება/შეყვანის სიხშირე და ხანგრძლივობა
მოზარდები (18 წლის და უფროსი)
რევმატოიდული ართრიტი
რეკომენდებული დოზა არის 25 მგ კვირაში ორჯერ. ალტერნატივა, 50 მგ კვირაში ერთხელ მიღება ნაჩვენებია, როგორც უსაფრთხო და ეფექტური (იხ. პუნქტი 5.1).
ფსორიაზული ართრიტი, მაანკილოზებელი სპონდილიტი და არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტი
რეკომენდებული დოზაა 25 მგ კვირაში ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ.
ხელმისაწვდომი მონაცემები მიუთითებს, რომ კლინიკური პასუხი ყველა ზემოთ ჩამოთვლილ ჩვენებაზე ძირითადად მიიღწევა მკურნალობის 12 კვირის განმავლობაში. პაციენტში, რომელიც არ პასუხობს მკურნალობას ამ დროის განმავლობაში, მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება გულდასმით უნდა იქნას განხილული.
ფოლაქოვანი ფსორიაზი
რეკომენდებული დოზა არის 25 მგ კვირაში ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ. 50 მგ კვირაში ორჯერ შეიძლება დაინიშნოს 12 კვირის განმავლობაში, რასაც მოჰყვება 25 მგ ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ. ენბრელით თერაპია უნდა გაგრძელდეს მაქსიმუმ 24 კვირის განმავლობაში რემისიის მიღწევამდე. ზოგიერთ ზრდასრულ პაციენტში, უწყვეტი მკურნალობა 24 კვირაზე მეტი ხნის განმავლობაში შეიძლება იყოს შესაბამისი (იხ. პუნქტი 5.1). მკურნალობა არ უნდა გაგრძელდეს იმ პაციენტებში, რომლებიც არ პასუხობენ თერაპიის 12 კვირას. თუ საჭიროა ენბრელით განმეორებითი მკურნალობა, მკურნალობის ხანგრძლივობის იგივე რეკომენდაცია უნდა იქნას დაცული. დოზა უნდა იყოს 25 მგ კვირაში ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ.
გამოყენების წესი
ენბრელის თითოეული 25 მგ ფლაკონი შეყვანამდე უნდა გაიხსნას 1 მლ საინექციო წყალში.
ენბრელი შეჰყავთ კანქვეშა ინექციით ფეხის ზედა ნაწილში, მუცელში (მუცლის გარშემო 5 სმ ფართობის გამოკლებით) ან მკლავის გარე ზედა ნაწილში. თუ პაციენტი აპირებს ინექციის გაკეთებას დამოუკიდებლად, არ არის რეკომენდებული მკლავის გარე პუნქტი. ყოველი ინექციის დროს უნდა შეიცვალოს ინექციის ადგილი. ყოველი ახალი ინექცია უნდა იყოს მინიმუმ 3 სმ წინა ინექციიდან. არ გააკეთოთ ინექცია კანის მგრძნობიარე, დაჟეჟილ, წითელ ან გამაგრებულ ადგილებში.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
თირკმლის უკმარისობა
დოზის კორექცია საჭირო არ არის.
ღვიძლის უკმარისობა
დოზის კორექცია საჭირო არ არის.
პედიატრიული მოსახლეობა
ენბრელის ეფექტურობა და უსაფრთხოება 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში დადგენილი არ არის.
მონაცემები ხელმისაწვდომი არ არის.
არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი
რეკომენდებული დოზაა 0.4 მგ/კგ კვირაში ორჯერ (მაქსიმუმ 25 მგ თითო დოზამდე) ან 0.8 მგ/კგ კვირაში ერთხელ (მაქსიმუმ 50 მგ თითო დოზამდე) შეყვანილი დოზებს შორის 3-4 დღის განმავლობაში. კანქვეშა ინექციით. პაციენტებში, რომლებიც არ რეაგირებენ მკურნალობაზე 4 თვის შემდეგ, განიხილება მკურნალობის შეწყვეტა.
არ ჩატარებულა ოფიციალური კლინიკური კვლევები 2-დან 3 წლამდე ასაკის ბავშვებში. თუმცა, შეზღუდული უსაფრთხოების მონაცემები პაციენტების რეესტრიდან ვარაუდობს, რომ 2-დან 3 წლამდე ასაკის ბავშვებში უსაფრთხოების პროფილი მსგავსია მოზრდილებისას და 4 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებისა, რომლებიც იღებენ 0.8 მგ/კგ კანქვეშ კვირაში ერთხელ (იხ. პუნქტი 5.1).
ენბრელი არ გამოიყენება აქტიური იუვენილური იდიოპათიური ართრიტის სამკურნალოდ 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში.
პედიატრიული ფოლაქოვანი ფსორიაზი (6 წლის და უფროსი ასაკის)
რეკომენდებული დოზაა 0,8 მგ/კგ კვირაში ერთხელ 24 კვირამდე (მაქსიმუმ 50 მგ ერთჯერადად). თუ 12 კვირის შემდეგ მკურნალობაზე პასუხი არ არის, მკურნალობა უნდა შეწყდეს.
თუ ენბრელით მკურნალობა ხელახლა უნდა დაიწყოს, ზემოაღნიშნული პროცედურა უნდა ჩატარდეს მკურნალობის ხანგრძლივობის განმავლობაში. დოზა უნდა იყოს 0,8 მგ/კგ კვირაში ერთხელ (მაქსიმუმ 50 მგ ერთჯერადად).
ენბრელი არ გამოიყენება 6 წელზე უმცროსი ფსორიაზის მქონე პაციენტებში.
გერიატრიული მოსახლეობა
დოზის კორექცია საჭირო არ არის. დოზირება და მიღება იგივეა, რაც რეკომენდებულია 18-64 წლის მოზრდილებში.
მომზადებული ენბრელის გამოყენების ყოვლისმომცველი ახსნა მოცემულია ფურცელში. დეტალური ინსტრუქციები იმის შესახებ, თუ რა უნდა გააკეთოთ, თუ გამოიყენეთ ენბრელი იმაზე მეტი, ვიდრე უნდა გამოეყენებინათ, ან თუ გამოტოვეთ რაიმე დოზა, მოცემულია ინსტრუქციის მე-3 ნაწილში.
უკუჩვენებები
ის არ უნდა იქნას გამოყენებული იმ შემთხვევებში, როდესაც არსებობს სეფსისის ან სეფსისის რისკი პრეპარატის აქტიური ნივთიერების ან მასში შემავალი სხვა ნივთიერებების მიმართ ჰიპერმგრძნობელობით. ენბრელით თერაპია არ უნდა დაიწყოს აქტიური ინფექციების მქონე პაციენტებში, ქრონიკული ან ლოკალიზებული ინფექციების ჩათვლით.
სიფრთხილის ზომები
სერიოზული ინფექციის რისკი, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს სიკვდილი, უფრო მაღალია 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, ვიდრე 65 წლამდე ასაკის პაციენტებში.
ინფექციები
პაციენტები უნდა შემოწმდეს ინფექციებზე ენბრელით მკურნალობამდე, მკურნალობის დროს და მის შემდეგ, იმის გათვალისწინებით, რომ ეტანერცეპტის ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდი შეადგენს 70 საათს (დიაპაზონი 7-დან 300 საათამდე).
ენბრელის გამოყენებისას დაფიქსირდა ოპორტუნისტული ინფექციები, მათ შორის სერიოზული ინფექციები, სეფსისი, ტუბერკულოზი, ინვაზიური სოკოვანი ინფექციები, ლისტერიოზი და ლეგიონელოზი (იხ. პუნქტი 4.8).
ეს ინფექციები გამოწვეულია ბაქტერიებით, მიკობაქტერიებით, სოკოებით, ვირუსებით და პარაზიტებით (მათ შორის პროტოზოებით). ზოგიერთ შემთხვევაში, სპეციფიკური სოკოვანი და სხვა ოპორტუნისტული ინფექციები დაუდგენელი იყო, რამაც გამოიწვია შესაბამისი მკურნალობის დაგვიანება და, ზოგიერთ შემთხვევაში, სიკვდილი. პაციენტში ოპორტუნისტული ინფექციის რისკი (მაგ. ენდემური მიკოზების ზემოქმედება) გასათვალისწინებელია პაციენტების ინფექციის შეფასებისას.
ენბრელით მკურნალობისას პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ ახალი ინფექცია, საჭიროა მკაცრი მონიტორინგი. ენბრელის მიღება უნდა შეწყდეს, თუ პაციენტს განუვითარდა სერიოზული ინფექცია. ენბრელის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ქრონიკული ინფექციების მქონე პაციენტებში არ არის შეფასებული. მაქსიმალური სიფრთხილეა საჭირო, როდესაც განიხილება ენბრელის გამოყენება პაციენტებში მორეციდივე ან ქრონიკული ინფექციებით ანამნეზში ან იმ პირობებში, რომლებიც პაციენტს მიდრეკილებას უქმნის ინფექციებს, როგორიცაა შორსწასული ან უკონტროლო დიაბეტი.
ტუბერკულოზი
აქტიური ტუბერკულოზის შემთხვევები, მათ შორის ექსტრაპულმონალური ტუბერკულოზი და მილიარული ტუბერკულოზი, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით.
ენბრელით მკურნალობის დაწყებამდე თითოეული პაციენტი უნდა შემოწმდეს აქტიური ან არააქტიური (ლატენტური) ტუბერკულოზისთვის. ეს შეფასება მოიცავს დეტალურ სამედიცინო ისტორიას, მათ შორის ტუბერკულოზის პირად ისტორიას ან ტუბერკულოზის შესაძლო წინა ზემოქმედებას, წინა და/ან მიმდინარე იმუნოსუპრესიულ თერაპიას. ყველა პაციენტს უნდა ჩაუტარდეს შესაბამისი სკრინინგული ტესტები, როგორიცაა ტუბერკულინის კანის სინჯი და გულმკერდის რენტგენოგრაფია (შესაძლოა გამოყენებული იქნას ადგილობრივი რეკომენდაციები). მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ტუბერკულინის კანის სინჯის უარყოფითი შედეგების შეცდომაში შეყვანის რისკი, განსაკუთრებით მძიმე დაავადების ან დასუსტებული იმუნიტეტის მქონე პაციენტებში.
თუ პაციენტს დაუდგინდა აქტიური ტუბერკულოზი, ენბრელით მკურნალობა არ უნდა დაიწყოს. თუ არააქტიური ტუბერკულოზის („ლატენტური“) დიაგნოზი დაისვა, ანტიტუბერკულოზის თერაპია (ადგილობრივი რეკომენდაციების მიხედვით) უნდა დაიწყოს ლატენტური ტუბერკულოზის სამკურნალოდ ენბრელით თერაპიის დაწყებამდე. ამ სიტუაციაში, ენბრელი თერაპიის შეყვანის სარგებელი/რისკის ბალანსი გულდასმით უნდა იქნას განხილული.
ყველა პაციენტს უნდა ეცნობოს, რომ მიმართოს სამედიცინო დახმარებას, თუ ენბრელით მკურნალობის დროს ან მის შემდეგ გამოვლინდება ტუბერკულოზის დამადასტურებელი ნიშნები და სიმპტომები (მაგ., მუდმივი ხველა, ცვენა/წონის კლება, დაბალი ცხელება).
B ჰეპატიტის რეაქტივაცია
B ჰეპატიტის რეაქტივაცია დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც ადრე ინფიცირებულნი იყვნენ B ჰეპატიტის ვირუსით (HBV) და იღებდნენ თანმხლები TNF ანტაგონისტებს, მათ შორის ენბრელს. ეს მოხსენებები; ის ასევე შეიცავს ანგარიშებს B ჰეპატიტის რეაქციის შესახებ პაციენტებში, რომლებიც არიან ანტი-HBc დადებითი, მაგრამ HBsAg უარყოფითი. ენბრელით მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტებს უნდა ჩაუტარდეთ ტესტირება HBV ინფექციაზე. B ჰეპატიტის მკურნალობაში სპეციალიზირებულ ექიმთან კონსულტაცია რეკომენდირებულია იმ პაციენტებისთვის, რომლებსაც დადებითი ტესტირება აქვთ HBV ინფექციაზე. სიფრთხილეა საჭირო ენბრელის დანიშვნისას პაციენტებში, რომლებიც ადრე ინფიცირებულნი იყვნენ HBV-ით. ეს უნდა იყოს მონიტორინგი აქტიური HBV ინფექციის ნიშნებისა და სიმპტომების გამო თერაპიის განმავლობაში და თერაპიის შეწყვეტიდან რამდენიმე კვირის განმავლობაში. არ არის საკმარისი მონაცემები HBV-ით ინფიცირებული პაციენტების ანტივირუსული თერაპიით მკურნალობის შესახებ TNF ანტაგონისტულ თერაპიასთან ერთად. პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ HBV ინფექცია, ენბრელი უნდა შეწყდეს და ეფექტური ანტივირუსული თერაპია უნდა დაიწყოს შესაბამისი დამხმარე თერაპიით.
ენბრელისა და ანაკინრას თერაპიის ერთად მიღება
ენბრელისა და ანაკინრას ერთდროული გამოყენება დაკავშირებული იყო სერიოზული ინფექციების და ნეიტროპენიის გაზრდილ რისკთან მხოლოდ ენბრელის მიღებასთან შედარებით. ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან ამ კომბინაციას არ აქვს შემდგომი კლინიკური სარგებელი (იხ. პუნქტები 4.5 და 4.8).
ენბრელის და აბატაცეპტის თერაპიის ერთდროული მიღება
ენბრელის და აბატაცეპტის ერთდროულმა გამოყენებამ კლინიკურ კვლევებში გამოიწვია სერიოზული გვერდითი მოვლენების სიხშირე. ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან ამ კომბინაციას არ აქვს შემდგომი კლინიკური სარგებელი (იხილეთ პუნქტი 4.5).
ალერგიული რეაქციები
ხშირად აღინიშნა ენბრელის გამოყენებასთან დაკავშირებული ალერგიული რეაქციები. ანგიონევროზული შეშუპება და ჭინჭრის ციება არის შესაძლო ალერგიული რეაქციები, გამოვლინდა მძიმე რეაქციები. მძიმე ალერგიული ან ანაფილაქსიური რეაქციების შემთხვევაში ენბრელი დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი თერაპია.
გამხსნელი შპრიცის ნემსის საფარი შეიცავს ლატექსს (მშრალ ნატურალურ რეზინას). ლატექსის მიმართ ცნობილი ან პოტენციური ალერგიის მქონე ადამიანების კონტაქტმა ან ენბრელთან შეყვანამ შეიძლება გამოიწვიოს ალერგიული რეაქციები.
იმუნოსუპრესია
იმის გამო, რომ TNF განაპირობებს ანთებას და არეგულირებს უჯრედულ იმუნურ სისტემას, ანტი-TNF შეიძლება გავლენა იქონიოს, მათ შორის ენბრელზე, ორგანიზმის თავდაცვის მექანიზმებზე ინფექციებისა და კიბოს განვითარების წინააღმდეგ. რევმატოიდული ართრიტის მქონე 49 ზრდასრული პაციენტის კვლევაში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით, არ დაფიქსირებულა დაგვიანებული ტიპის ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციის, იმუნოგლობულინის დონის დათრგუნვის ან ეფექტური უჯრედების პოპულაციების რაოდენობის ცვლილება.
არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტის მქონე ორ პაციენტს განუვითარდა ჩუტყვავილას ინფექცია ასეპტიკური მენინგიტის ნიშნებითა და სიმპტომებით, რომელიც გაქრა შედეგების გარეშე. პაციენტებმა, რომლებსაც აქვთ ვარიცელა ვირუსის მნიშვნელოვანი ზემოქმედება, დროებით უნდა შეწყვიტონ ენბრელით თერაპია და განიხილონ Varicella Zoster იმუნოგლობულინით პროფილაქტიკური მკურნალობა.
ენბრელის უსაფრთხოება და ეფექტურობა იმუნოსუპრესირებულ პაციენტებში არ არის შეფასებული.
ავთვისებიანი სიმსივნეები და ლიმფოპროლიფერაციული დარღვევები
სოლიდური და სისხლმბადი ავთვისებიანი სიმსივნეები (გარდა კანის კიბოს)
იყო შეტყობინებები სხვადასხვა ავთვისებიანი სიმსივნეების (მათ შორის სარძევე ჯირკვლის, ფილტვის კიბოს და ლიმფომის) შესახებ, რომლებიც განვითარდა ენბრელის გამოყენებისას პოსტმარკეტინგულ პერიოდში (იხ. პუნქტი 4.8).
TNF ანტაგონისტებთან კლინიკური კვლევების კონტროლირებად ნაწილებში, უფრო მეტი ლიმფომის შემთხვევები დაფიქსირდა TNF ანტაგონისტების ჯგუფში, ვიდრე პაციენტები, რომლებიც იღებდნენ TNF ანტაგონისტებს და საკონტროლო ჯგუფში. თუმცა, ლიმფომის შემთხვევა იშვიათი იყო და პლაცებო პაციენტებს ჰქონდათ შემდგომი დაკვირვების უფრო მოკლე პერიოდი, ვიდრე პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-ანტაგონისტებით. ლეიკემიის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF ანტაგონისტებით პოსტმარკეტინგულ პერიოდში. ლიმფომისა და ლეიკემიის გაზრდილი რისკი რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში ხანგრძლივი, ძალიან აქტიური, ანთებითი დაავადებით ართულებს რისკის შეფასებას.
არსებული ცოდნის საფუძველზე, არ არის გამორიცხული ლიმფომის, ლეიკემიის ან სხვა ჰემატოპოეზური ან მყარი ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარების რისკი პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ TNF ანტაგონისტებით. სიფრთხილეა საჭირო TNF ანტაგონისტით მკურნალობის დაწყების ან გაგრძელების განხილვისას პაციენტებში ავთვისებიანი სიმსივნეების ანამნეზში.
საშვილოსნოს ყელის კიბოს პერიოდული სკრინინგი უნდა გაგრძელდეს 60 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, რომლებიც იყენებენ ენბრელს.
ავთვისებიანი სიმსივნეები, ზოგიერთი ფატალური, დაფიქსირდა ბავშვებში, მოზარდებსა და ახალგაზრდებში (22 წლამდე), რომლებიც მკურნალობდნენ (თერაპიის დაწყება18) TNF ანტაგონისტებით, მათ შორის ენბრელი, პოსტმარკეტინგულ პერიოდში. შემთხვევების დაახლოებით ნახევარი არის ლიმფომები. სხვა შემთხვევები წარმოადგენს ავთვისებიანი სიმსივნეების მრავალფეროვნებას და მოიცავს იშვიათ ავთვისებიან სიმსივნეებს, რომლებიც ჩვეულებრივ ასოცირდება იმუნოსუპრესიასთან. არ შეიძლება გამოირიცხოს ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარების რისკი ბავშვებში და მოზარდებში, რომლებიც მკურნალობენ TNF ანტაგონისტით.
ცნობილია, რომ ლეიკემია-სისხლის კიბო (მწვავე მიელოიდური ლეიკემია, ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემია და ქრონიკული მიელოიდური ლეიკემია) ვითარდება TNF ბლოკატორების გამოყენების გამო.
კანის კიბო
მელანომა და კანის არამელანომური კიბო (NMSC) დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF ანტაგონისტებით, მათ შორის ენბრელი. მერკელის უჯრედოვანი კარცინომის პოსტმარკეტინგული შემთხვევები დაფიქსირდა ძალიან იშვიათად პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით. კანის პერიოდული გამოკვლევა რეკომენდირებულია ყველა პაციენტისთვის, განსაკუთრებით კანის კიბოს მაღალი რისკის ქვეშ.
კონტროლირებადი კლინიკური კვლევების შედეგების გაერთიანებისას, NMSC-ის უფრო მეტი შემთხვევა დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ენბრელს, განსაკუთრებით ფსორიაზის მქონე პაციენტებში, ვიდრე საკონტროლო ჯგუფში შემავალ პაციენტებში.
ვაქცინაცია
ცოცხალი ვაქცინები არ უნდა გაკეთდეს ენბრელთან ერთად. არ არსებობს მონაცემები ინფექციის მეორადი გადაცემის შესახებ ცოცხალი ვაქცინით ვაქცინაციის შედეგად პაციენტებში, რომლებიც იყენებენ ენბრელს. ორმაგ ბრმა, პლაცებო კონტროლირებად, რანდომიზებულ კლინიკურ კვლევაში ფსორიაზული ართრიტის მქონე ზრდასრულ პაციენტებში, 184 პაციენტმა ასევე მიიღო მრავალვალენტური პნევმოკოკური პოლისაქარიდის ვაქცინა მე-4 კვირაში. ეფექტური B-უჯრედების იმუნური პასუხი პოლისაქარიდის პნევმოკოკური ვაქცინების მიმართ, მაგრამ მთლიანი ანტისხეულების ტიტრები იყო ძალიან დაბალი და პაციენტთა მცირე რაოდენობას ჰქონდა ანტისხეულების დონის ორჯერ მომატება იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც არ იყენებდნენ ენბრელს. ამ მდგომარეობის კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია.
ავტოანტისხეულების წარმონაქმნები
ენბრელთან მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს აუტოიმუნური ანტისხეულების წარმოქმნა (იხ. პუნქტი 4.8).
ჰემატოლოგიური რეაქციები
იყო იშვიათი შეტყობინებები პანციტოპენიის და ძალიან იშვიათად აპლასტიკური ანემიის შესახებ, ზოგიერთი ფატალური შედეგით, პაციენტებში, რომლებიც იყენებდნენ ენბრელს. სიფრთხილე უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აქვთ სისხლის დისკრაზია, რომლებიც იღებენ ენბრელ თერაპიას. ყველა პაციენტს და ოჯახს/მომვლელს, რომლებიც იღებენ ენბრელს, უნდა იყვნენ გაფრთხილებული სისხლის დისკრაზიის ან ინფექციის შესაძლო ნიშნებისა და სიმპტომების შესახებ (მუდმივი ცხელება, ყელის ტკივილი, სისხლჩაქცევები, სისხლდენა, ფერმკრთალი) და დაუყოვნებლივ მიმართონ სამედიცინო დახმარებას. ასეთი პაციენტები სასწრაფოდ უნდა გამოიკვლიონ, მათ შორის ყველა სისხლის ანალიზი; თუ სისხლის დისკრაზია გამოვლინდა, ენბრელი უნდა შეწყდეს.
ნევროლოგიური მოვლენები
იყო იშვიათი შეტყობინებები ცნს-ში დემიელინიზებელი დაავადებების შესახებ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით (იხ. პუნქტი 4.8). გარდა ამისა, იყო იშვიათი შეტყობინებები პერიფერიული დემიელინიზებელი პოლინეიროპათიის შესახებ (მათ შორის გილენ-ბარეს სინდრომი, ქრონიკული ანთებითი დემიელინიზებელი პოლინეიროპათია, დემიელინიზებელი პოლინეიროპათია და მულტიფოკალური მოტორული ნეიროპათია). მიუხედავად იმისა, რომ კლინიკური კვლევები, რომლებიც აფასებდნენ ენბრელის თერაპიას გაფანტული სკლეროზის მქონე პაციენტებში, არ ჩატარებულა, კლინიკურმა კვლევებმა სხვა TNF ანტაგონისტებთან ერთად ამ პაციენტებში აჩვენა დაავადების გაზრდილი აქტივობა. რისკის/სარგებლის ფრთხილად შეფასება, ნევროლოგიური გამოკვლევის ჩათვლით, გასათვალისწინებელია ენბრელით თერაპიის რეკომენდაციის დროს პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ადრე არსებული ან ახლად დაწყებული დემიელინიზებელი ცენტრალური ნერვული სისტემის დაავადება ან რისკის ქვეშ.
კომბინირებული თერაპია
რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში ორი წლის განმავლობაში ჩატარებული კონტროლირებადი კლინიკურ კვლევაში, ენბრელისა და მეთოტრექსატის კომბინაციამ არ გამოიღო რაიმე სხვა შედეგი, გარდა ცნობილი უსაფრთხოების შედეგებისა. ასევე მოხსენებული იყო ამ კვლევაში, რომ მეთოტრექსატის და ენბრელის კომბინაციის უსაფრთხოების პროფილი მსგავსი იყო ენბრელთან ერთად ან მეტოტრექსატთან ერთად ჩატარებულ კვლევებში. გრძელვადიანი კვლევები გრძელდება კომბინაციის უსაფრთხოების შესაფასებლად. ენბრელის გამოყენების გრძელვადიანი უსაფრთხოება სხვა დაავადების მოდიფიცირებულ ანტირევმატულ საშუალებებთან (DMARDs) კომბინაციაში არ არის დადგენილი.
არ არსებობს კვლევები სხვა სისტემური მკურნალობის ან ფოტოთერაპიისა და ენბრელის კომბინაციის შესახებ ფსორიაზის სამკურნალოდ.
თირკმელებისა და ღვიძლის დარღვევა
თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია არ არის საჭირო ფარმაკოკინეტიკური მონაცემების საფუძველზე (იხ. პუნქტი 5.2). ამ პაციენტებში კლინიკური გამოცდილება შეზღუდულია.
გულის შეგუბებითი უკმარისობა (გულის შეგუბებითი უკმარისობა)
ექიმებმა სიფრთხილე უნდა გამოიჩინონ ენბრელის გამოყენებისას პაციენტებში გულის შეგუბებითი უკმარისობით. შეტყობინებები გულის შეგუბებითი უკმარისობის გაუარესების შესახებ იყო მოხსენებული პაციენტებში ენბრელზე, იდენტიფიცირებადი გამომწვევი ფაქტორებით ან მის გარეშე. ასევე დაფიქსირდა გულის შეგუბებითი უკმარისობის ახალი შემთხვევების მცირე რაოდენობა (<0.1%), მათ შორის პაციენტები, რომლებსაც არ ჰქონდათ ადრე არსებული გულ-სისხლძარღვთა დაავადება. ზოგიერთი პაციენტი 50 წლამდე ასაკისაა. მონაცემები ორი დიდი კლინიკური გამოკვლევიდან ერთ-ერთიდან, რომელიც აფასებდა ენბრელის გამოყენებას გულის შეგუბებითი უკმარისობის დროს, შეწყვეტილი იყო ეფექტურობის ნაკლებობის გამო. მიუხედავად იმისა, რომ არ არის დამაჯერებელი, ერთ-ერთი ამ კვლევის მონაცემები მიუთითებს ენბრელის ჯგუფის პაციენტებში გულის შეგუბებითი უკმარისობის გაუარესების ტენდენციის შესაძლებლობაზე.
ალკოჰოლით გამოწვეული ჰეპატიტი
II ფაზის რანდომიზებულ პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში 48 ჰოსპიტალიზირებულ პაციენტში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით ან პლაცებოთი ზომიერი და მძიმე ალკოჰოლით გამოწვეული ჰეპატიტისთვის, ენბრელი აღმოჩნდა არაეფექტური და სიკვდილიანობის მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად მაღალი იყო 6 თვის შემდეგ ენბრელით მკურნალ პაციენტებში. ამიტომ ენბრელი არ უნდა იქნას გამოყენებული ალკოჰოლით გამოწვეული ჰეპატიტის დიაგნოზის მქონე პაციენტების სამკურნალოდ. ექიმებმა სიფრთხილე უნდა გამოიჩინონ ენბრელის გამოყენებისას პაციენტებში ალკოჰოლით გამოწვეული ჰეპატიტის ზომიერი და მძიმე შემთხვევებით.
გამოყენება ვეგენერის გრანულომატოზის სამკურნალოდ
პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში 89 ზრდასრული პაციენტი, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით სტანდარტული თერაპიის გარდა (ციკლოფოსფამიდის ან მეთოტრექსატისა და გლუკოკორტიკოიდების ჩათვლით) საშუალო 25 თვის განმავლობაში, ენბრელი არ იყო ნაჩვენები ვეგენერის გრანულომატოზის ეფექტური მკურნალობა. სხვადასხვა ტიპის არაკანური სიმსივნეები უფრო ხშირი იყო ჯგუფში, რომელიც იყენებდა ენბრელს, ვიდრე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ სტანდარტულ მკურნალობას. ენბრელი არ არის რეკომენდებული ვეგენერის გრანულომატოზის სამკურნალოდ.
ჰიპოგლიკემია დიაბეტის მქონე პაციენტებში
ენბრელის დაწყების შემდეგ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ დიაბეტის სამკურნალო საშუალებებს, ზოგიერთ პაციენტს აღენიშნებოდა ჰიპოგლიკემიის შესახებ შეტყობინებები, რომლებიც საჭიროებდნენ დიაბეტის საწინააღმდეგო მედიკამენტების შემცირებას.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
გერიატრიული მოსახლეობა
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებს, რომლებმაც მიიღეს ენბრელი რევმატოიდული ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტისა და მაანკილოზებელი სპონდილიტის III ფაზის კვლევებში, არ ჰქონდათ განსხვავება გვერდით მოვლენებში, სერიოზულ გვერდით მოვლენებსა და სერიოზულ ინფექციებში ახალგაზრდა პაციენტებთან შედარებით. თუმცა სიფრთხილეა საჭირო ხანდაზმულთა მკურნალობისას და განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს ინფექციის გაჩენას.
პედიატრიული მოსახლეობა
ვაქცინაცია
ენბრელით თერაპიის დაწყებამდე რეკომენდებულია პედიატრიული პაციენტების ყველა ვაქცინაციის დასრულება, შეძლებისდაგვარად, ადგილობრივი იმუნიზაციის გრაფიკის შესაბამისად (იხ. ვაქცინაცია).
ბიოტექნოლოგიური პროდუქტების მიკვლევადობის უზრუნველსაყოფად, გამოყენებული პროდუქტის სავაჭრო დასახელება და სერიული ნომერი უნდა ჩაიწეროს პაციენტის საქმეში.
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
ენბრელისა და ანაკინრას თერაპიის ერთდროული მიღება
მოზრდილ პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით და ანაკინრათი, აღინიშნებოდათ სერიოზული ინფექციების უფრო მაღალი მაჩვენებელი, ვიდრე პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობდნენ მხოლოდ ენბრელით ან ანაკინრათი (ისტორიული მონაცემები).
გარდა ამისა, ორმაგ ბრმა, პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში მოზრდილ პაციენტებში მეტოტრექსატის ანამნეზში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით და ანაკინრათი, აღინიშნა სერიოზული ინფექციების (7%) და ნეიტროპენიის უფრო მაღალი მაჩვენებელი, ვიდრე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით (იხ. პუნქტები 4.4. და 4.8). ვინაიდან ენბრელისა და ანაკინრას კომბინაცია არ ზრდის კლინიკურ სარგებელს, მათი ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული.
ენბრელის და აბატაცეპტის თერაპიის ერთდროული მიღება
ენბრელის და აბატაცეპტის ერთდროულმა გამოყენებამ კლინიკურ კვლევებში გამოიწვია სერიოზული გვერდითი მოვლენების სიხშირე. ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან ამ კომბინაციას არ აქვს შემდგომი კლინიკური სარგებელი (იხილეთ პუნქტი 4.4).
ენბრელისა და სულფოსალაზინით თერაპიის ერთდროული მიღება
კლინიკურ კვლევაში ენბრელი დაემატა ჯგუფს, რომელიც უკვე იყენებდა სულფასალაზინს, და დაფიქსირდა სისხლის თეთრი უჯრედების საშუალო რაოდენობის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება იმ ჯგუფებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ ენბრელს ან სულფასალაზინს. ამ ურთიერთქმედების კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია. სიფრთხილეა საჭირო სულფასალაზინთან კომბინირებული თერაპიის დროს.
წამლები, რომლებთანაც ის არ ურთიერთქმედებს
კლინიკურ კვლევებში, ენბრელი გლუკოკორტიკოიდებთან, სალიცილატებთან (სულფასალაზინის გარდა), არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან (არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან), ანალგეტიკებთან და მეტოტრექსატთან ერთად მიღებისას არ დაფიქსირებულა ურთიერთქმედება. იხილეთ პუნქტი
- 4 ვაქცინაციის შესახებ რეკომენდაციებისთვის.
მეთოტრექსატთან, დიგოქსინთან ან ვარფარინთან ჩატარებულ კვლევებში არ დაფიქსირებულა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება წამალთან.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
არ არის გამოვლენილი ურთიერთქმედების კვლევები სპეციალურ პოპულაციებში.
პედიატრიული მოსახლეობა
პედიატრიულ პოპულაციაში ურთიერთქმედების კვლევები არ გამოვლენილა.
ორსულობა და ძუძუთი კვება
ზოგადი რჩევა
ორსულობის კატეგორია: B
რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია
რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა უნდა განიხილონ კონტრაცეფციის შესაბამისი მეთოდის გამოყენება, რათა თავიდან აიცილონ დაორსულება ენბრელით მკურნალობის დროს და მკურნალობის შეწყვეტიდან სამი კვირის განმავლობაში.
ორსულობის პერიოდი
ცხოველებზე ჩატარებული კვლევები არ მიუთითებს პირდაპირ ან არაპირდაპირ მავნე ზემოქმედებაზე ორსულობაზე/ემბრიონულ/ნაყოფის განვითარებაზე/მშობიარობაზე ან პოსტნატალურ განვითარებაზე. (იხილეთ პუნქტი 5.3)
განვითარების ტოქსიკურობის კვლევებმა ვირთხებსა და კურდღლებში არ აჩვენა ნაყოფისთვის ან ახალშობილთა ვირთხებისთვის ეტანერცეპტის გამო ზიანის მტკიცებულება. ეტანერცეპტის ეფექტი ორსულობაზე გამოკვლეული იყო ორ სადამკვირვებლო კოჰორტულ კვლევაში. ობსერვაციულ კვლევაში, რომელიც ადარებს პირველ ტრიმესტრში ეტანერცეპტის ზემოქმედების ორსულობებს (n=370) ორსულებთან, რომლებიც არ ექვემდებარებოდნენ ეტანერცეპტს ან სხვა TNF ანტაგონისტებს (n=164), ძირითადი თანდაყოლილი დეფექტები დაფიქსირდა უფრო მაღალი სიხშირით [მორგებული შანსების თანაფარდობა 2,4 , 95% ნდობის ინტერვალი (CI): 1-5.5]. ძირითადი თანდაყოლილი დეფექტების დიაპაზონი შეესაბამება ზოგად პოპულაციაში ყველაზე ხშირად დაფიქსირებულ დეფექტებს და არ არის გამოვლენილი ანომალიების კონკრეტული ნიმუშები. სპონტანური აბორტის, მკვდრადშობადობის ან მცირე დეფექტების სიხშირეში ცვლილება არ დაფიქსირებულა. სხვა მრავალ ქვეყანაში დაკვირვების რეესტრის კვლევაში, რომელიც ადარებს ორსულობის არასასურველი შედეგების რისკებს ქალებში, რომლებიც ექვემდებარებოდნენ ეტანერცეპტს ორსულობის პირველ 90 დღეში (n=425) და ქალებში, რომლებიც ექვემდებარებოდნენ არაბიოლოგიურ პრეპარატებს (n=3.497), არ არსებობს რისკი. დაფიქსირდა ძირითადი თანდაყოლილი დეფექტები. [შანსების კოეფიციენტი (OR)=1,22, 95% (CI): 0,79-1,9; მორგებული OR=0.96, 95% CI:0.58-1.6]. ამ კვლევამ ასევე აჩვენა, რომ ორსულობის დროს ეტანერცეპტის ზემოქმედების ქვეშ მყოფ ქალებში დაბადებულ ჩვილებს არ ჰქონდათ მცირე თანდაყოლილი დეფექტების, ნაადრევი დაბადების, მკვდრადშობადობის ან ინფექციის რისკი სიცოცხლის პირველ წელს. ენბრელი ორსულობის დროს უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ აშკარა აუცილებლობის შემთხვევაში.
ეტანერცეპტი კვეთს პლაცენტას და გამოვლინდა ჩვილების შრატში, რომლებიც დაიბადნენ მდედრობითი სქესის პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით ორსულობის დროს. ამ მდგომარეობის კლინიკური გავლენა უცნობია; თუმცა, ჩვილები შეიძლება იყვნენ ინფექციის რისკის ქვეშ. ზოგადად არ არის რეკომენდებული ჩვილებისთვის ცოცხალი ვაქცინების შეყვანა დედის მიერ ენბრელის ბოლო დოზის მიღებიდან 16 კვირის განმავლობაში.
ლაქტაციის პერიოდი
კანქვეშა შეყვანის შემდეგ ეთანერცეპტი გამოიყოფა დედის რძეში. მეძუძურ ვირთხებში კანქვეშა შეყვანის შემდეგ, ეტანერცეპტი გამოიყოფა რძეში და გამოვლინდა ლეკვების შრატში. სხვა სამკურნალო საშუალებების მსგავსად, იმუნოგლობულინები შეიძლება გადავიდეს დედის რძეში.
ძუძუთი კვების სარგებელი ბავშვისთვის და ენბრელი თერაპიის სარგებელი მეძუძური დედისთვის მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან ენბრელის თერაპიის შეწყვეტის/აცილების შესახებ.
რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება
არ არსებობს ეტანერცეპტის პრეკლინიკური კვლევები პრენატალურ და პოსტნატალურ ტოქსიკურობაზე, ნაყოფიერებაზე და ზოგადად რეპროდუქციულ ფუნქციონირებაზე.
გავლენა ავტომობილის მართვაზე
ენბრელს არ აქვს ან აქვს უმნიშვნელო გავლენა სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე.
გვერდითი მოვლენები
უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება
ყველაზე ხშირად მოხსენებული არასასურველი რეაქციებია ინექციის ადგილის რეაქციები (როგორიცაა ტკივილი, შეშუპება, ქავილი, სიწითლე და ინექციის ადგილის სისხლდენა), ინფექციები (როგორიცაა ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები, ბრონქიტი, საშარდე გზების და კანის ინფექციები), თავის ტკივილი, ალერგიული რეაქციები, აუტოანტისხეულების წარმოქმნა, ქავილი და ცხელება.
სერიოზული გვერდითი მოვლენები ასევე დაფიქსირდა ენბრელის გამოყენებისას. TNF-ანტაგონისტები, როგორიცაა ენბრელი, გავლენას ახდენენ იმუნურ სისტემაზე და მათმა გამოყენებამ შეიძლება გავლენა მოახდინოს ორგანიზმის დაცვაზე ინფექციისა და კიბოს წინააღმდეგ. სერიოზული ინფექციები აღენიშნება 100-დან 1-ზე ნაკლებ პაციენტს, რომლებიც იყენებენ ენბრელს. მოხსენებებში შედის ფატალური და სიცოცხლისათვის საშიში ინფექციები და სეფსისი. ენბრელის გამოყენებისას დაფიქსირდა სხვადასხვა ავთვისებიანი სიმსივნეები, მათ შორის სარძევე ჯირკვლის, ფილტვის, კანისა და ლიმფური კვანძების კიბო (ლიმფომა).
ასევე დაფიქსირდა სერიოზული ჰემატოლოგიური და აუტოიმუნური რეაქციები. მათ შორისაა იშვიათად მოხსენებული პანციტოპენია და ძალიან იშვიათად მოხსენებული აპლასტიკური ანემია. იშვიათად, ენბრელის გამოყენებისას აღინიშნებოდა ცენტრალური დემიელინიზებელი მოვლენები და ძალიან იშვიათად პერიფერიული დემიელინიზებელი მოვლენები. ლუპუსი, ლუპუსთან დაკავშირებული მოვლენები და ვასკულიტი იშვიათად იყო მოხსენებული.
არასასურველი ეფექტები ჩამოთვლილია შემდეგი კატეგორიების მიხედვით:
შემდეგი არასასურველი ეფექტები ეფუძნება კლინიკურ კვლევებს და პოსტმარკეტინგულ ანგარიშებს.
ძალიან ხშრი (³ 1/10); ხშირი (³ 1/100-დან < 1/10-მდე); არახშირი (³ 1/1000-დან < 1/100-მდე); იშვიათი (³1/10000-დან <1/1000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10000); უცნობი: არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით.
ინფექციები და ინვაზიები
ძალიან ხშირი: ინფექცია (მათ შორის ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები, ბრონქიტი, ცისტიტი, კანის ინფექციები) *
არახშირი: სერიოზული ინფექციები (პნევმონიის, ცელულიტის, ბაქტერიული ართრიტის, სეფსისის და პარაზიტული ინფექციების ჩათვლით) *
იშვიათი: ტუბერკულოზი, ოპორტუნისტული ინფექციები (მათ შორის ლეგიონელა, ინვაზიური სოკოვანი, პროტოზოული, ბაქტერიული, ატიპიური მიკობაქტერიული და ვირუსული ინფექციები) *
უცნობია: ლისტერია, B ჰეპატიტის რეაქტივაცია
კეთილთვისებიანი და ავთვისებიანი ნეოპლაზმები (კისტებისა და პოლიპების ჩათვლით)
არახშირი: კანის არამელანომური კიბო* (იხ. პუნქტი 4.4)
იშვიათად: ლიმფომა, ლეიკემია, ავთვისებიანი მელანომა (იხ. პუნქტი 4.4)
უცნობია: მერკელის უჯრედის კარცინომა (იხ. პუნქტი 4.4), კაპოშის სარკომა
სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები
არახშირი: თრომბოციტოპენია, ანემია, ლეიკოპენია, ნეიტროპენია
იშვიათი: პანციტოპენია*.
ძალიან იშვიათი: აპლასტიკური ანემია*
უცნობია: ჰემატოფაგიური ჰისტიოციტოზი (მაკროფაგების აქტივაციის სინდრომი)*
იმუნური სისტემის დაავადებები
ხშირი: ალერგიული რეაქციები (იხ. კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები), აუტოანტისხეულების წარმოქმნა*
არახშირი: ვასკულიტი [ანტინეიტროფილური ციტოპლაზმური ანტისხეულების დადებითი ვასკულიტის ჩათვლით]
იშვიათი: სერიოზული ალერგიული/ანაფილაქსიური რეაქციები (მათ შორის ანგიონევროზული შეშუპება, ბრონქოსპაზმი), სარკოიდოზი
უცნობი: დერმატომიოზიტის სიმპტომების გაუარესება
ნერვული სისტემის დარღვევები
ძალიან ხშირი: თავის ტკივილი.
იშვიათი: ცენტრალური ნერვული სისტემის დემიელინიზებელი მოვლენები, მათ შორის გაფანტული სკლეროზი ან ლოკალიზებული დემიელინიზებელი პირობები, როგორიცაა ოპტიკური ნევრიტი და განივი მიელიტი (იხ. პუნქტი 4.4), პერიფერიული კრუნჩხვები გიენ-ბარეს სინდრომის ჩათვლით, ქრონიკული ანთებითი დემიელინიზებელი პოლინეიროპათია, დემიელინიზებელი პოლინეიროპათია და მულტიფოკალური მოტორული ნეიროპათია 4.4),
თვალის დაავადებები
არახშირი: უვეიტი, სკლერიტი
გულის დაავადებები
არახშირი: გულის შეგუბებითი უკმარისობის გაუარესება (იხ. პუნქტი 4.4).
იშვიათი: ახალდაწყებული გულის შეგუბებითი უკმარისობა (იხილეთ პუნქტი 4.4)
სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები
იშვიათი: ფილტვის ინტერსტიციული დაავადება (ფილტვის ფიბროზის და პნევმონიის ჩათვლით)*
კუჭ-ნაწლავის დაავადებები
არახშირი: ნაწლავის ანთებითი დაავადება
ჰეპატო-ბილიარული დაავადებები
არახშირი: ღვიძლის ფერმენტების მომატება*
იშვიათი: აუტოიმუნური ჰეპატიტი *
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები
ხშირი: ქავილი, გამონაყარი
არახშირი: ჭინჭრის ციება, ანგიონევროზული შეშუპება, ფსორიაზისმაგვარი გამონაყარი, ფსორიაზი (ახალი ან გამწვავება; უმეტესად მათ შორის ახალი და პუსტულური ფორმების ჩათვლით ხელის და ფეხისგულებზე)
იშვიათი: სტივენ-ჯონსონის სინდრომი, კანის ვასკულიტი (მათ შორის ჰიპერმგრძნობელობის ვასკულიტი), მულტიფორმული ერითემა, ლიქენოიდური რეაქციები
ძალიან იშვიათი: ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი.
ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები
იშვიათი: წითელი მგლურას კანის ფორმა, კანქვეშა ქვემწვავე წითელი მგლურა, მგლურას მსგავსი სინდრომი
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მოვლენები
ძალიან ხშირი: რეაქციები ინექციის ადგილზე (სისხლდენა, სისხლჩაქცევები, ქავილი, ერითემა, ტკივილი, შეშუპება) *
ხშირი: პირექსია
- შერჩეული გვერდითი ეფექტების აღწერილობები იხილეთ ქვემოთ.
შერჩეული არასასურველი ეფექტების აღწერა
ავთვისებიანი სიმსივნეები და ლიმფოპროლიფერაციული დარღვევები
რევმატოიდული ართრიტით დაავადებული 4114 პაციენტიდან, რომლებიც იღებდნენ ენბრელს 6 წლის განმავლობაში კლინიკურ კვლევებში, დაფიქსირდა 129 სხვადასხვა ახალი ავთვისებიანი სიმსივნე; ეს ჯგუფი მოიცავს 231 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით მეტოტრექსატთან ერთად 2-წლიანი აქტიური კონტროლირებადი კვლევის პერიოდში. ამ კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირებული მაჩვენებლები და შემთხვევები; შედეგები იყო შესწავლილი მოსახლეობისგან მოსალოდნელის მსგავსი. ავთვისებიანი სიმსივნეების სულ 2 შემთხვევა დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში, რომლებიც გაგრძელდა დაახლოებით 2 წლის განმავლობაში, რომელშიც მონაწილეობდა 240 ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტი, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით. კლინიკურ კვლევებში 2 წლის განმავლობაში მაანკილოზებელი სპონდილიტის 351 პაციენტთან ერთად, 6 ავთვისებიანი სიმსივნე დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით. ფსორიაზის ორმაგ ბრმა და ღია კვლევებში, რომლებიც გრძელდებოდა 2,5 წლამდე, 30 ავთვისებიანი სიმსივნე და 43 კანის არამელანომური კიბო დაფიქსირდა 2,711 ფსორიაზით დაავადებულ პაციენტში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით.
რევმატოიდული ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტის, მაანკილოზებელი სპონდილიტის და ფსორიაზის კვლევებში ენბრელით ნამკურნალები 7416 პაციენტიდან სულ 18-ში დაფიქსირდა ლიმფომა.
სხვადასხვა ავთვისებიანი სიმსივნეების (მათ შორის სარძევე ჯირკვლის და ფილტვის კარცინომა და ლიმფომა) შეტყობინებები იქნა მიღებული პოსტმარკეტინგული (იხ. პუნქტი 4.4).
რეაქცია ინექციის ადგილზე
ინექციის ადგილის რეაქციები უფრო ხშირი იყო რევმატიზმის მქონე პაციენტებში, რომლებიც იყენებდნენ ენბრელს, ვიდრე პაციენტებს, რომლებიც იყენებდნენ პლაცებოს (36% vs. 9%). რეაქციები ინექციის ადგილზე, ძირითადად, პირველი თვის განმავლობაში იყო. საშუალო ხანგრძლივობაა 3-დან 5 დღემდე. ენბრელით ნამკურნალევ ჯგუფში ინექციის ადგილზე რეაქციების უმეტესობისთვის მკურნალობა არ ჩატარებულა და მკურნალი პაციენტების უმეტესობა იღებდა ადგილობრივ მედიკამენტებს, როგორიცაა კორტიკოსტეროიდები ან პერორალური ანტიჰისტამინები. გარდა ამისა, ზოგიერთ პაციენტს განუვითარდა ინექციის ადგილის გახსენების (გახსენების) რეაქცია, რომლის დროსაც კანის რეაქცია უახლესი ინექციის ადგილზე ხდება ერთდროულად ინექციის ადგილზე რეაქციების გაჩენასთან წინა ინექციის ადგილას. ეს რეაქციები იყო გარდამავალი და არ განმეორდებოდა მკურნალობის გაგრძელების შემთხვევაში.
პაციენტებში ფსორიაზით კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, ინექციის ადგილზე რეაქციების სიხშირე იყო 3.4% პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს პირველი 12-კვირიანი მკურნალობის პერიოდში, შედარებით დაახლოებით 13.6% პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით.
მძიმე ინფექციები
პლაცებო კონტროლირებად კვლევებში სერიოზული ინფექციების (ფატალური, სიცოცხლისათვის საშიში ან ჰოსპიტალიზაციის ან ანტიბიოტიკების ინტრავენური შეყვანის საჭიროება) სიხშირე არ დაფიქსირებულა. სერიოზული ინფექციები დაფიქსირდა რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტების 6.3%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით 48 თვის განმავლობაში. ეს ინფექციებია აბსცესები (სხვადასხვა უბნები), ბაქტერიემია, ბრონქიტი, ბურსიტი, ცელულიტი, ქოლეცისტიტი, დიარეა, დივერტიკულიტი, ენდოკარდიტი (საეჭვოა), გასტროენტერიტი, B ჰეპატიტი, ჰერპეს ზოსტერი, ფეხის წყლული, პირის ღრუს ინფექციები, ოსტეომიელიტი, ოტიტი. პიელონეფრიტი, სეფსისი, სეპტიური ართრიტი, სინუსიტი, კანის ინფექცია, კანის წყლული, საშარდე გზების ინფექცია, ვასკულიტი და ჭრილობის ინფექციები. 2-წლიან აქტიურ კონტროლირებად კვლევაში პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით ან მეტოტრექსატით ან ამ ორის კომბინაციით, სერიოზული ინფექციების სიხშირე მსგავსი იყო ყველა ადმინისტრაციის ჯგუფში. თუმცა, ამ კვლევამ არ გამორიცხა, რომ მეთოტრექსატის და ენბრელის კომბინაცია შეიძლება ასოცირებული იყოს ინფექციების გაზრდილ მაჩვენებელთან.
პლაცებო კონტროლირებად დაფქული ფსორიაზის კვლევებში 24 კვირამდე, არ იყო განსხვავება ინფექციის სიხშირეში ენბრელსა და პლაცებოთი მკურნალ პაციენტებს შორის. სერიოზული ინფექციები, რომლებიც გვხვდება პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ენბრელით, მოიცავს ცელულიტს, გასტროენტერიტს, პნევმონიას, ნაღვლის ბუშტის ანთებას, ოსტეომიელიტს, გასტრიტს, აპენდიციტს, სტრეპტოკოკულ ფაშიტიტს, მიოზიტს, სეპტიურ შოკს, დივერტიკულიტს და სერიოზულ ინფექციებს აბსცესის ჩათვლით. ფსორიაზული ართრიტის ორმაგ ბრმა და ღია გამოკვლევებში 1 პაციენტმა აღნიშნა სერიოზული ინფექცია (პნევმონია).
ენბრელის გამოყენებისას დაფიქსირდა სერიოზული და ფატალური ინფექციები; მოხსენებული პათოგენები მოიცავს ბაქტერიებს, მიკობაქტერიებს (ტუბერკულოზის ჩათვლით), ვირუსებს და სოკოებს. ზოგიერთი მათგანი განვითარდა ენბრელით თერაპიის დაწყებიდან რამდენიმე კვირაში პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ძირითადი პირობები (როგორიცაა დიაბეტი, გულის შეგუბებითი უკმარისობა, აქტიური ან ქრონიკული ინფექციების ისტორია) გარდა მათი რევმატოიდული ართრიტისა (იხ. პუნქტი 4.4). ენბრელით თერაპიამ შეიძლება გაზარდოს სიკვდილიანობის მაჩვენებელი პაციენტებში ცნობილი სეფსისით.
ენბრელთან ასოცირებული იყო ოპორტუნისტული ინფექციები, მათ შორის ინვაზიური სოკოვანი, პარაზიტული (მათ შორის პროტოზოული), ვირუსული (ჰერპეს ზოსტერის ჩათვლით), ბაქტერიული (ლისტერიისა და ლეგიონელას ჩათვლით) და ატიპიური მიკობაქტერიული ინფექციები. კლინიკური კვლევების საცავში, ოპორტუნისტული ინფექციების საერთო სიხშირე იყო 0.09% 15402 პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ ენბრელს. ექსპოზიციაზე მორგებული სიხშირე არის 0.06 მოვლენა 100 პაციენტ-წელზე. პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებაში, მსოფლიოში ოპორტუნისტული ინფექციების შემთხვევების დაახლოებით ნახევარი არის ინვაზიური სოკოვანი ინფექციები. ყველაზე გავრცელებული სოკოვანი ინფექციებია Candida, Pneumocystis, Aspergillus და Histoplasma. ოპორტუნისტული ინფექციების მქონე პაციენტებში სიკვდილიანობის ნახევარზე მეტი გამოწვეულია ინვაზიური სოკოვანი ინფექციით. ფატალური შემთხვევების უმეტესობა არის Pneumocystis პნევმონიის, დაუზუსტებელი სოკოვანი ინფექციების და ასპერგილოზის შემთხვევები (იხ. პუნქტი 4.4).
აუტოანტისხეულები
ზრდასრული პაციენტების შრატის ნიმუშები ექვემდებარებოდა აუტოანტისხეულების ტესტირებას სხვადასხვა დროს. რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში შეფასებული ანტიბირთვული ანტისხეულებისთვის (ANA), პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებსაც განუვითარდათ ახალი დადებითი ANA (ANA ³ 1:40) უფრო მაღალი იყო ენბრელით ნამკურნალებ პაციენტებში (11%), ვიდრე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს (5%). პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებმაც განავითარეს ახალი დადებითი ანტი-ორჯაჭვიანი დნმ-ის ანტისხეულები, ასევე უფრო მაღალი იყო რადიოიმუნური ანალიზით (15% ენბრელით ნამკურნალებ პაციენტებში, 4% პლაცებოთი ნამკურნალებ პაციენტებში) და Crithidia luciliae ანალიზით (3% ენბრელ-ში). ნამკურნალები პაციენტები ნულის წინააღმდეგ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ მას). იმ პაციენტების წილი, რომლებსაც განუვითარდათ ანტიკარდიოლიპინის ანტისხეულები, ანალოგიურად უფრო მაღალი იყო, ვიდრე პლაცებოს ჯგუფში. ენბრელის ხანგრძლივი გამოყენების ეფექტი აუტოიმუნური დაავადებების განვითარებაზე უცნობია.
იშვიათი გვერდითი რეაქციები დაფიქსირდა ზოგიერთ პაციენტში, მათ შორის პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ რევმატოიდული ფაქტორი დადებითი რევმატოიდული ართრიტისთვის, რომლებშიც სხვა აუტოანტისხეულები განვითარდა ზოგიერთ პაციენტში ლუპუსის მსგავსი სინდრომით ან გამონაყარით კლინიკური გარეგნობით და ბიოფსიით, რომელიც შეესაბამება კანის ქვემწვავე მგლურას ან დისკოიდურ ლუპუსს.
პანციტოპენია და აპლასტიკური ანემია
იყო პოსტმარკეტინგული შეტყობინებები პანციტოპენიის და აპლასტიკური ანემიის შესახებ, რომელთაგან ზოგიერთმა გამოიწვია სიკვდილი (იხ. პუნქტი 4.4).
ფილტვების ინტერსტიციული დაავადება
კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში ეტანერცეპტის ყველა ჩვენებისას, ფილტვის ინტერსტიციული დაავადების სიხშირე (სიხშირე) პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ეტანერცეპტს მეტოტრექსატის თანმხლები გამოყენების გარეშე, იყო 0.06% (სიხშირე იშვიათი). კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, რომლებმაც დაუშვა ეტანერცეპტის და მეთოტრექსატის ერთდროული მიღება, ფილტვის ინტერსტიციული დაავადების სიხშირე (სიხშირე) იყო 0.47% (არახშირი). იყო პოსტმარკეტინგული შეტყობინებები ფილტვების ინტერსტიციული დაავადების შესახებ (პნევმონიის და ფილტვის ფიბროზის ჩათვლით), რომელთაგან ზოგიერთმა გამოიწვია სიკვდილი.
ანაკინრას ერთდროული თერაპია
მოზრდილ პაციენტებში ჩატარებულ კვლევებში, სადაც ენბრელი ერთდროულად იყენებდნენ ანაკინრას, დაფიქსირდა სერიოზული ინფექციის უფრო მაღალი მაჩვენებელი მხოლოდ ენბრელთან შედარებით, და პაციენტების 2%-ს (3/139) განუვითარდა ნეიტროპენია (ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა <1000/მმ3). ერთ ნეიტროპენიულ პაციენტს განუვითარდა ცელულიტი, რომელიც გაქრა ჰოსპიტალიზაციის შემდეგ (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.5).
ამაღლებული ღვიძლის ფერმენტები
ეტანერცეპტის ყველა ჩვენებით კონტროლირებადი კლინიკური კვლევების ორმაგ ბრმა პერიოდებში, ღვიძლის ფერმენტების მომატების სიხშირე (სიხშირე) პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მარტო ეტანერცეპტს მეტოტრექსატის თანმხლები გამოყენების გარეშე, იყო 0.54% (არაჩვეულებრივი სიხშირე). კონტროლირებადი კლინიკური კვლევების ორმაგ ბრმა პერიოდებში, რომლებიც იძლეოდა ეტანერცეპტის და მეთოტრექსატის ერთდროული გამოყენების საშუალებას, ღვიძლის ფერმენტების მატების სიხშირე (სიხშირე) იყო 4.18% (სიხშირე).
აუტოიმუნური ჰეპატიტი
კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში ეტანერცეპტის ყველა ჩვენებისას, აუტოიმუნური ჰეპატიტის სიხშირე (სიხშირე) პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ეტანერცეპტს მეტოტრექსატის თანმხლები გამოყენების გარეშე, იყო 0.02% (სიხშირე იშვიათად). აუტოიმუნური ჰეპატიტის სიხშირე (სიხშირე) იყო 0.24% (არაჩვეულებრივი) კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, რომლებმაც დაუშვა ეტანერცეპტის და მეთოტრექსატის ერთობლივი გამოყენება.
პედიატრიული მოსახლეობა
არასასურველი ეფექტები პედიატრიულ პაციენტებში იუვენილური იდიოპათიური ართრიტით
არასასურველი რეაქციები არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტის მქონე პედიატრიულ პაციენტებში, როგორც წესი, სიხშირით და ტიპით მსგავსია ზრდასრულ პაციენტებში. განსხვავებები და სხვა განსაკუთრებული გარემოებები მოზრდილებთან შედარებით განხილულია შემდეგ აბზაცებში.
2-დან 18 წლამდე ასაკის არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტის მქონე პაციენტებში კლინიკურ კვლევებში გამოვლენილი ინფექციების ტიპები, როგორც წესი, იყო მსუბუქიდან ზომიერამდე და მსგავსი ინფექციების, რომლებიც ჩვეულებრივ შეინიშნებოდა პედიატრიულ ამბულატორიულ პოპულაციაში.
მოხსენებული სერიოზული გვერდითი მოვლენები მოიცავს ვარიცელას ასეპტიკური მენინგიტის ნიშნებითა და სიმპტომებით, რომელიც განიკურნა შედეგების გარეშე (იხ. პუნქტი 4.4), აპენდიციტი, გასტროენტერიტი, დეპრესია/პიროვნების დარღვევები, კანის წყლული, ეზოფაგიტი/გასტრიტი, A ჯგუფის სტრეპტოკოკული სეპტიური შოკი, I ტიპის შაქრიანი დიაბეტი, და რბილი ქსოვილების და პოსტოპერაციული ჭრილობის ინფექციები.
JIA-ით 4-17 წლის ბავშვების კვლევაში, 69 ბავშვისგან 43-ს (62%) განუვითარდა ინფექცია კვლევის 3-თვიან პერიოდში (პუნქტი I, ღია ეტიკეტირება), რომელშიც მათ მიიღეს ენბრელი და დაასრულეს 12 -თვიანი ღია გაგრძელების თერაპია. 58 პაციენტში ინფექციების სიმძიმე მსგავსი იყო. JIA პაციენტებში გვერდითი მოვლენების ტიპები და სიხშირე მსგავსი იყო ენბრელთან ჩატარებულ კვლევებში რევმატოიდული ართრიტის მქონე მოზრდილ პაციენტებში და უმეტესობა მსუბუქი იყო. ბევრი გვერდითი მოვლენა დაფიქსირდა უფრო ხშირად 69 JIA პაციენტში, რომლებიც ღებულობდნენ ენბრელს 3 თვის განმავლობაში, ვიდრე 349 ზრდასრული რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტს. ეს გვერდითი მოვლენები იყო თავის ტკივილი (პაციენტთა 19%, 1.7 მოვლენა/პაციენტ-წელი), გულისრევა (9.1% მოვლენა/პაციენტ-წელი), მუცლის ტკივილი (19%, 0.74 მოვლენა/პაციენტ წელიწადში) და ღებინება (13%, 0.74 მოვლენა/პაციენტის წელი).
კლინიკურ კვლევებში JIA პაციენტებში, დაფიქსირდა მაკროფაგების აქტივაციის სინდრომის 4 შემთხვევა.
არასასურველი ეფექტები პედიატრიულ პაციენტებში ფოლაქოვანი ფსორიაზის დროს
გვერდითი მოვლენები, რომლებიც მოხსენებული იყო 48-კვირიან კვლევაში 4-დან 17 წლამდე ასაკის 211 პედიატრიულ დაფქული ფსორიაზით დაავადებულ პაციენტში, მსგავსი იყო წინა კვლევებში მოზრდილთა ფსორიაზის მქონე პაციენტებისთვის.
საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება
პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. მოხსენება საშუალებას იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგი. ჯანდაცვის პროფესიონალები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოვიგილანციის ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr ელ. ფოსტა: [email protected] ; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99)
ჭარბი დოზა
რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებთან კლინიკურ კვლევებში დოზის შემზღუდველი ტოქსიკურობა არ იქნა ნაპოვნი.
შეფასებული დოზის უმაღლესი დონე იყო ინტრავენური დატვირთვის დოზა 32 მგ/მ2, რასაც მოჰყვა კანქვეშა დოზა 16 მგ/მ2 კვირაში ორჯერ. რევმატოიდული ართრიტით დაავადებულმა პაციენტმა შემთხვევით მიიღო 62 მგ ენბრელი კანქვეშ კვირაში ორჯერ 3 კვირის განმავლობაში და არ აღენიშნებოდა არასასურველი ეფექტები. ენბრელის ანტიდოტი ცნობილი არ არის.
შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება: ეტანერცეპტი 25 მგ
ეტანერცეპტი არის ადამიანის სიმსივნის ნეკროზის ფაქტორის რეცეპტორის p75-Fc შერწყმის ცილა, რომელიც წარმოიქმნება რეკომბინანტული დნმ-ის ტექნოლოგიით ძუძუმწოვრების ექსპრესიის სისტემაში ჩინური ზაზუნის საკვერცხეებში.
დამხმარე ნივთიერებები: იხ. პუნქტი 6.1.
- წამლის ფორმა
გამხსნელი ფხვნილისა და საინექციო ხსნარისათვის.
ფლაკონში შემავალი ფხვნილი თეთრი ფერისაა და გამხსნელი არის გამჭვირვალე და უფერო ხსნარი.
საინექციო ხსნარი უნდა იყოს გამჭვირვალე და უფერო ოდნავ მოყვითალო ან ღია ყავისფერი.
- კლინიკური თვისებები
ფარმაკოლოგიური თვისებები
იმუნოსუპრესანტი, სიმსივნის ნეკროზის ფაქტორი-ალფა (TNF-Alpha) ინჰიბიტორები
ათქ კოდი: L04AB01
სიმსივნის ნეკროზული ფაქტორი (TNF) ფუნქციონირებს როგორც დომინანტური ციტოკინი რევმატოიდულ ართრიტთან ასოცირებულ ანთებაში. TNF-ის ამაღლებული დონე ასევე აღმოჩენილია ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტების სინოვიუმსა და ფსორიაზულ ფილებში, აგრეთვე სინოვიალურ ქსოვილებში და მაანკილოზებელი სპონდილიტის მქონე პაციენტების შრატში.
ფსორიაზულ დაფებში, ანთებითი უჯრედების, მათ შორის T- უჯრედების ინფილტრაცია, იწვევს TNF-ის ამაღლებულ დონეს ფსორიაზულ დაზიანებებში, კანის დონეებთან შედარებით ფსორიაზული დაზიანების გარეშე.
ეტანერცეპტი, როგორც TNF-ის კონკურენტული ინჰიბიტორი, აფერხებს მის შეკავშირებას უჯრედის ზედაპირის რეცეპტორებთან და აფერხებს მის ბიოლოგიურ აქტივობას.
TNF და ლიმფოტოქსინი არის ანთების პრო-ციტოკინები, რომლებიც უკავშირდებიან უჯრედის ზედაპირის ორ ცალკეულ რეცეპტორს: 55 კილოდალტონს (p55) და 75 კილოდალტონს (p75) სიმსივნის ნეკროზული ფაქტორის რეცეპტორებს (TNFR). ორივე TNFR ბუნებრივად არის მემბრანასთან დაკავშირებული და ხსნადი ფორმით. ითვლება, რომ ხსნადი TNFR არეგულირებს TNF ბიოლოგიურ აქტივობას.
TNF და ლიმფოტოქსინი ძირითადად ჰომოტრიმერულია და მათი ბიოლოგიური აქტივობა დამოკიდებულია მათ ჯვარედინი კავშირზე TNFR-ებთან უჯრედის ზედაპირზე. ხსნად დიმერულ რეცეპტორებს, როგორიცაა ეტანერცეპტი, აქვთ უფრო მაღალი მიდრეკილება TNF-ის მიმართ, ვიდრე მონომერული რეცეპტორები და არიან TNF-ის უაღრესად კონკურენტუნარიანი ინჰიბიტორები, რომლებიც აკავშირებს მათ უჯრედულ რეცეპტორებს. გარდა ამისა, იმუნოგლობულინების Fc რეგიონის გამოყენება დიმერული რეცეპტორების სტრუქტურაში, როგორც შერწყმის სტრუქტურები, ახანგრძლივებს შრატში ეტანერცეპტის ნახევარგამოყოფის პერიოდს.
მოქმედების მექანიზმი
სახსრების პათოლოგია რევმატოიდული ართრიტისა და მაანკილოზებელი სპონდილიტის დროს და კანის პათოლოგია ფოლაქოვანი ფსორიაზის დროს ძირითადად განპირობებულია ანთების საწინააღმდეგო მოლეკულებით, რომლებსაც აკონტროლებენ TNF. ეტანერცეპტი ავლენს თავის ეფექტს კონკურენტულად თრგუნავს TNF-ს TNFR-ებთან შეკავშირებას უჯრედის ზედაპირზე, ანადგურებს მათ ბიოლოგიურ აქტივობას და ხელს უშლის TNF-დამოკიდებულ უჯრედულ პასუხებს. გარდა ამისა, ეტანერცეპტმა შეიძლება შეცვალოს ბიოლოგიური რეაქციები, რომლებიც რეგულირდება TNF-ით ან კონტროლდება სხვა მოლეკულებით (მაგ., ციტოკინები, ადჰეზიური მოლეკულები ან პროტეინაზები).
კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება
ამ თავში; ოთხი რანდომიზებული კონტროლირებადი კვლევა მოზრდილებში რევმატოიდული ართრიტით, ერთი კვლევა მოზრდილებში ფსორიაზული ართრიტით, ერთი კვლევა მოზრდილებში მაანკილოზებელი სპონდილიტით, ორი კვლევა მოზრდილებში არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტით, ოთხი კვლევა მოზრდილებში ფოლაქოვანი ფსორიაზით, სამი კვლევა არასრულწლოვანთა იდიოპათებზე ართრიტი და ფოლაქოვანი ფსორიაზი. მონაცემები გამოკვლევიდან პედიატრიულ პაციენტებში
ზრდასრული პაციენტები რევმატოიდული ართრიტით
ენბრელის ეფექტურობა შეფასებული იყო რანდომიზებულ, ორმაგ ბრმა, პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში. ამ კვლევამ შეაფასა 234 ზრდასრული პაციენტი აქტიური რევმატოიდული ართრიტით, რომლებსაც წარუმატებელი ჰქონდათ მკურნალობა სულ მცირე ერთი, მაგრამ არაუმეტეს ოთხი დაავადების შემცვლელი ანტირევმატული საშუალებებით (DMARDs). ენბრელი 10 მგ ან 25 მგ ან პლაცებო შეყვანილი იყო კანქვეშ კვირაში ორჯერ ზედიზედ 6 თვის განმავლობაში. ამ კონტროლირებადი კვლევის შედეგები გამოიხატა, როგორც რევმატოიდული ართრიტის პროცენტული გაუმჯობესება რევმატოლოგიის ამერიკული კოლეჯის (ACR) პასუხის კრიტერიუმების გამოყენებით.
ენბრელით ნამკურნალებ პაციენტებს ჰქონდათ უფრო მაღალი ACR 20 და 50 პასუხი 3 და 6 თვეში, ვიდრე პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებოთი (ACR 20: ენბრელი 62% და 59% 3 და 6 თვეში, პლაცებო 23% და 11%, შესაბამისად; ACR 50: ენბრელი 41% და 40%, პლაცებო 8% და 5% 3 და 6 თვეში, შესაბამისად; ენბრელი წინააღმდეგ პლაცებო ყველა დროის მომენტში ACR 20 და ACR 50 პასუხებისთვის p<0.01).
სუბიექტების დაახლოებით 15%-მა, რომლებიც იღებდნენ ენბრელს, მიაღწიეს ACR 70 პასუხს 3 თვეში და 6 თვეში, პლაცებოს ჯგუფში 5%-ზე ნაკლებთან შედარებით. კლინიკური პასუხები პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ენბრელს, ჩვეულებრივ ვლინდება მკურნალობის დაწყებიდან 1-2 კვირის შემდეგ და თითქმის ყოველთვის რეაგირებს 3 თვეში. დაფიქსირდა დოზის პასუხის პროპორციულობა; 10 მგ-ით მიღწეული ეფექტურობა არის 25 მგ-სა და პლაცებოს შორის. ენბრელი მნიშვნელოვნად აჯობებდა პლაცებოს, როგორც ACR კრიტერიუმებს, ასევე რევმატოიდული ართრიტის დაავადების აქტივობის სხვა ზომებს, რომლებიც არ შედის ACR პასუხის კრიტერიუმებში, როგორიცაა დილის სიმტკიცე. ჯანმრთელობის შეფასების კითხვარი (HAQ) ტარდებოდა კვარტალურად მთელი კვლევის განმავლობაში, რომელიც მოიცავდა ინვალიდობის, აქტივობის, ფსიქიკური ჯანმრთელობის, ზოგადი ჯანმრთელობისა და ართრიტთან დაკავშირებულ ჯანმრთელობის მდგომარეობას. ყველა HAQ მნიშვნელობა გაუმჯობესდა 3 და 6 თვეში პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ენბრელს კონტროლთან შედარებით.
ართრიტის სიმპტომები ჩვეულებრივ ბრუნდება ენბრელს მიღების შეწყვეტიდან ერთი თვის განმავლობაში. ღია ეტიკეტირების კვლევების შედეგებზე დაყრდნობით, მკურნალობის შეწყვეტამ 24 თვემდე, რასაც მოჰყვა ენბრელის ხელახალი დანერგვა, იწვევდა იმ პაციენტების პასუხებს, რომლებიც იღებდნენ ენბრელს მკურნალობის შეწყვეტის გარეშე. ღია ეტიკეტირების გაფართოების კვლევებში, მდგრადი პასუხები დაფიქსირდა 10 წლამდე, როდესაც პაციენტები ღებულობდნენ ენბრელს შეწყვეტის გარეშე.
ენბრელის ეფექტურობა შედარებული იყო მეტოტრექსატთან რანდომიზებულ, აქტიურ კონტროლირებად კვლევაში, ბრმა რენტგენოგრაფიული შეფასებების გამოყენებით, როგორც პირველადი საბოლოო წერტილი 632 ზრდასრულ პაციენტში აქტიური რევმატოიდული ართრიტით (დაავადების ხანგრძლივობა <3 წელი), რომლებსაც არასოდეს მიუღიათ მეთოტრექსატით თერაპია. ენბრელი შეყვანილი იყო 10 მგ ან 25 მგ დოზით კანქვეშ (SC) კვირაში ორჯერ 24 თვემდე. მეტოტრექსატის დოზები გაიზარდა 7,5 მგ/კვირაში 20 მგ/კვირაში კვლევის პირველი 8 კვირის განმავლობაში და გაგრძელდა 24 თვემდე. კლინიკური გაუმჯობესება, მათ შორის მოქმედების დაწყება 2 კვირაში ენბრელი 25 მგ-ით, მსგავსი იყო წინა კვლევებში და გრძელდებოდა 24 თვემდე. პაციენტები იყვნენ საშუალო ინვალიდობით HAQ ქულებით 1.4-დან 1.5-მდე საწყის ეტაპზე. ენბრელით 25 მგ მკურნალობამ მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება გამოიწვია 12 თვეში, პაციენტების დაახლოებით 44%-მა მიაღწია ნორმალურ HAQ ქულას (0,5-ზე ნაკლები). ეს სარგებელი შენარჩუნდა კვლევის მეორე წელს.
ამ კვლევაში სახსრის სტრუქტურული დაზიანება იყო რენტგენოგრაფიულად და გამოიხატა როგორც ცვლილება Total Sharp Score (TSS), რომლის კომპონენტებია შეფასებული ეროზია და სახსრის სივრცის შევიწროება (JSN). ხელის/მაჯის და ფეხის რენტგენოგრაფია შეფასებული იყო საწყის ეტაპზე, 6, 12 და 24 თვეში. ენბრელის 10 მგ დოზას თანმიმდევრულად ნაკლები გავლენა ჰქონდა სტრუქტურულ დაზიანებაზე 25 მგ დოზასთან შედარებით. ენბრელი 25 მგ მნიშვნელოვნად აღემატებოდა მეთოტრექსატს ეროზიის მაჩვენებლებში 12 და 24 თვეში. განსხვავებები TSS-სა და JSN-ში მეტოტრექსატსა და ენბრელ 25 მგ-ს შორის არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი. შედეგები ნაჩვენებია ქვემოთ მოცემულ ფიგურაში.
194691050292000რენტგენოგრაფიული პროგრესი: ენბრელისა და მეთოტრექსატის შედარება პაციენტებში RA <3 წლის განმავლობაში
სხვა აქტიურ კონტროლირებად, ორმაგ ბრმა, რანდომიზებულ კვლევაში; აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მქონე 682 ზრდასრულ პაციენტში, რომლებიც არ პასუხობდნენ ადეკვატურად მინიმუმ 1 DMARD-ზე მეტოტრექსატის გარდა 6 თვიდან 20 წლამდე (საშუალო 5 წელი), მხოლოდ ენბრელი (25 მგ კვირაში ორჯერ), მარტო მეთოტრექსატი (კვირაში 7-ჯერ), 5-დან 20 მგ-მდე, მედიანური დოზა 20 მგ) და ენბრელის და მეთოტრექსატის ერთდროული კომბინაცია შედარებული იყო კლინიკურ ეფექტურობაზე, უსაფრთხოებაზე და რენტგენოგრაფიულ პროგრესზე.
პაციენტებს ჯგუფში, რომლებიც იღებდნენ ენბრელი თერაპიას მეტოტრექსატთან კომბინაციაში, მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა ACR 20, ACR 50, ACR 70 პასუხები და DAS და HAQ ქულები ორივე კვირაში 24 და 52, ვიდრე პაციენტები თითოეულ მონოთერაპიის ჯგუფში (შედეგები ნაჩვენებია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში). მნიშვნელოვანი უპირატესობები ასევე დაფიქსირდა 24 თვის შემდეგ ენბრელისთვის მეთოტრექსატთან კომბინაციაში ენბრელის მონოთერაპიასთან და მეთოტრექსატის მონოთერაპიასთან შედარებით.
კლინიკური ეფექტურობის შედეგები 12 თვეზე: ენბრელის შედარება ენბრელთან, მეთოტრექსატთან და მეტოტრექსატთან კომბინაციაში RA პაციენტებში 6 თვიდან 20 წლამდე
საბოლოო წერტილი
მეთოტრექსატი (n = 228)
ენბრელი (n = 223)
ენბრელი + მეთოტრექსატი (n = 231)
ACR პასუხი a
ACR 20
58,8%
65,5%
74,5% †,?
ACR 50
36,4%
43%
63,2% †,?
ACR 70
16,7%
22%
39,8% †,?
DAS
საწყისი მაჩვენებელიb
5,5
5,7
5,5
52-ე კვირის მაჩვენებელიb
3
3
2,3†,?
რემისიაc
14%
18%
37%†,?
HAQ
დასაწყისი
1,7
1,7
1,8
კვირა 52
1,1
1
0,8†,?
ა: პაციენტები, რომლებმაც არ დაასრულეს კვლევაში 12 თვე, ჩაითვალა არარესპონდერებად
ბ: დაავადების აქტივობის ქულის (DAS) მნიშვნელობები საშუალოა.
გ: რემისია განისაზღვრება როგორც DAS<1.6.
დაწყვილებული შედარების p-მნიშვნელობები: † = ენბრელი + p<0.05 მეტოტრექსატისთვის vs. მეტოტრექსატი
რენტგენოგრაფიული პროგრესი 12 თვეზე მნიშვნელოვნად ნაკლები იყო ენბრელის ჯგუფში, ვიდრე მეთოტრექსატის ჯგუფში, კომბინაცია მნიშვნელოვნად აუმჯობესებდა რენტგენოგრაფიული პროგრესის შენელებას, ვიდრე რომელიმე მონოთერაპიას (იხ. სურათი ქვემოთ).
რენტგენოგრაფიული პროგრესი: ენბრელის, მეთოტრექსატის და ენბრელის შედარება მეთოტრექსატთან კომბინაციაში RA პაციენტებში 6 თვიდან 20 წლამდე (12 თვის შედეგები)
წყვილთა შედარების p-მნიშვნელობები:
- = p<0.05 ენბრელსთვის vs. მეტოტრექსატი
† = p<0.05 ენბრელსთვის + მეთოტრექსატი vs. მეთოტრექსატი და
?= p<0.05 ენბრელსთვის + მეთოტრექსატი vs. ენბრელი.
მნიშვნელოვანი უპირატესობები ასევე დაფიქსირდა 24 თვის შემდეგ ენბრელისთვის მეთოტრექსატთან კომბინაციაში ენბრელის მონოთერაპიასთან და მეთოტრექსატის მონოთერაპიასთან შედარებით. ანალოგიურად, ენბრელის მონოთერაპიის მნიშვნელოვანი უპირატესობები მეთოტრექსატის მონოთერაპიასთან შედარებით ასევე დაფიქსირდა 24 თვის შემდეგ.
ანალიზში, სადაც ყველა პაციენტი, ვინც რაიმე მიზეზით მიატოვა სწავლა, ჩაითვალა პროგრესირებულად, პროგრესირების გარეშე პაციენტების პროპორცია (TSS ცვლილება 0.5) 24 თვეზე უფრო მაღალი იყო ენბრელში მეტოტრექსატთან კომბინაციაში, ვიდრე მხოლოდ ენბრელთან და მეტოტრექსატთან შედარებით. მარტო ჯგუფები (62%, შესაბამისად). , 50% და 36%; p<0.05). განსხვავება მხოლოდ ენბრელსა და მარტო მეთოტრექსატს შორის ასევე მნიშვნელოვანი იყო (p<0.05). კვლევაში, პაციენტების პროპორციები, რომლებმაც დაასრულეს 24 თვიანი მკურნალობა და პროგრესი არ განიცადა, იყო შესაბამისად 78%, 70% და 61%.
ორმაგ ბრმა, პლაცებო კონტროლირებადმა კვლევამ 420 პაციენტში აქტიური რევმატოიდული ართრიტით შეაფასა ენბრელის 50 მგ-ის უსაფრთხოება და ეფექტურობა კვირაში ერთხელ (ორი 25 მგ SC ინექცია). ამ კვლევაში 53 პაციენტმა მიიღო პლაცებო, 214 პაციენტმა მიიღო ენბრელი 50 მგ კვირაში ერთხელ და 153 პაციენტი იღებდა ენბრელს 25 მგ კვირაში ორჯერ. ენბრელის მკურნალობის ორივე რეჟიმის უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის პროფილები მსგავსი იყო მე-8 კვირაში RA-ს ნიშნებისა და სიმპტომების თვალსაზრისით; მე-16 კვირის მონაცემებმა არ აჩვენა მსგავსება (არაარასრულფასოვნება) მკურნალობის ორ რეჟიმს შორის.
ფსორიაზული ართრიტის მქონე ზრდასრული პაციენტები
ენბრელის ეფექტურობა შეფასებული იყო რანდომიზებულ, ორმაგ ბრმა, პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში 205 პაციენტში ფსორიაზული ართრიტით. პაციენტები არიან 18-70 წლის და აღენიშნებათ აქტიური ფსორიაზული ართრიტის შემდეგი ფორმებიდან მინიმუმ ერთ-ერთი (≥3 გადიდებული სახსარი და ≥3 მტკივნეული სახსარი): (1) დისტალური ინტერფალანგეალური (DIP) ჩართულობა; (2) პოლიარტიკულური ართრიტი (რევმატოიდული კვანძების არარსებობა და ფსორიაზის არსებობა); (3) ართრიტი; (4) ასიმეტრიული ფსორიაზული ართრიტი ან (5) სპონდილიტის მსგავსი ანკილოზი. პაციენტებს ასევე ჰქონდათ ფსორიაზი, რომელიც ხასიათდება როგორც სამიზნე დაზიანება ≥2 სმ დიამეტრის. პაციენტებს ადრე იღებდნენ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (86%), DMARD (80%) და კორტიკოსტეროიდები (24%). პაციენტებს, რომლებიც უკვე იღებდნენ მეთოტრექსატით თერაპიას (სტაბილური ≥2 თვე) შეძლეს მეტოტრექსატით მკურნალობის გაგრძელება ≥25 მგ/კვირაში ფიქსირებული დოზით. ენბრელი 25 მგ SC ორჯერ კვირაში 6 თვის განმავლობაში (რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში დოზირების კვლევების საფუძველზე) ან პლაცებო იყო შეყვანილი. ორმაგ ბრმა კვლევის დასასრულს, პაციენტებმა შეძლეს შესულიყვნენ ღია ეტიკეტირების გაფართოებულ კვლევაში, რომელიც სულ 2 წელი გაგრძელდა.
კლინიკური პასუხები გამოიხატება, როგორც პაციენტების პროცენტი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR 20, 50 და 70 პასუხს და პაციენტების პროპორციას, რომლებიც აღწევენ გაუმჯობესებას ფსორიაზული ართრიტის რეაგირების კრიტერიუმებში (PsARC). შედეგები შეჯამებულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში.
ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტების პასუხები პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში
პაციენტების პროცენტი
პლაცებო
ენბრელიa
ფსორიაზული ართრიტის რეაქცია
n=104
N=101
ACR 20
3 თვე
15
59b
6 თვე
13
50b
ACR 50
3 თვე
4
38b
6 თვე
4
37b
ACR 70
3 თვე
0
11b
6 თვე
1
9c
psARC
3 თვე
31
72b
6 თვე
23
70b
a: 25 მგ ენბრელი SC კვირაში ორჯერ
b: p<0.001, ენბრელი vs პლაცებო
c: p<0.01, ენბრელი vs პლაცებო
ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტებს შორის, რომლებმაც მიიღეს ენბრელი, კლინიკური პასუხები აშკარა იყო პირველი ვიზიტის დროს (4 კვირა) და შენარჩუნდა მკურნალობის 6 თვის განმავლობაში. ენბრელი მნიშვნელოვნად უკეთესი იყო, ვიდრე პლაცებო, დაავადების აქტივობის ყველა საზომში (p<0.001) და პასუხები მსგავსი იყო მეტოტრექსატით თანმხლები თერაპიის დროს ან მის გარეშე. ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტებში ცხოვრების ხარისხი შეფასდა ყველა დროის მომენტში ფუნქციის დაკარგვის HAQ ინდექსის გამოყენებით. ფუნქციის ინდექსის დაკარგვის ქულა მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა, ვიდრე პლაცებო პაციენტებში ფსორიაზული ართრიტით, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით ყველა დროის მომენტში (p<0.001).
რენტგენოგრაფიული ცვლილებები შეფასებული იყო ფსორიაზული ართრიტის კვლევაში. ხელების და მაჯების რენტგენოგრაფია გადაღებულია საწყის ეტაპზე და 6, 12 და 24 თვეში. მოდიფიცირებული TSS 12 თვის განმავლობაში წარმოდგენილია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში. ანალიზში, სადაც ყველა პაციენტი, ვინც გამოტოვა კვლევა რაიმე მიზეზით, ჩაითვალა პროგრესირებულად, პროგრესირების გარეშე პაციენტების წილი (TSS ცვლილება ≥0.5) 12 თვეზე მეტი იყო ენბრელის ჯგუფში პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით (73%) და 47%, შესაბამისად; p≥0.001). ენბრელის ეფექტი რენტგენოგრაფიულ პროგრესირებაზე შენარჩუნდა პაციენტებში, რომლებმაც განაგრძეს მკურნალობა მეორე წლის განმავლობაში. პერიფერიული სახსრის დაზიანების შენელება დაფიქსირდა პაციენტებში პოლიარტიკულური სიმეტრიული სახსრის ჩართულობით.
საშუალო (SE) წლიური ცვლილება საბაზისოდან მთლიან მკვეთრ ქულაში
პლაცებო
ეტანერცეპტი
ხანგრძლივობა
(n=104)
(n=101)
12 თვე
1 (0,29)
- 0,03 (0,09)a
SE = სტანდარტული შეცდომა
a: p=0.0001
ენბრელით მკურნალობამ გამოიწვია ფიზიკური ფუნქციის გაუმჯობესება ორმაგ ბრმა პერიოდში და ეს სარგებელი შენარჩუნდა გრძელვადიანი მკურნალობის დროს 2 წლამდე.
არ არსებობს საკმარისი მტკიცებულება ენბრელის ეფექტურობის შესახებ პაციენტებში მაანკილოზებელი სპონდილიტის მსგავსი და მუტილანური ტიპის ართრიტის ფსორიაზული ართროპათიით, შესწავლილი პაციენტების მცირე რაოდენობის გამო.
არ ჩატარებულა კვლევები ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტებში 50 მგ დოზით კვირაში ერთხელ. ამ პაციენტთა პოპულაციაში კვირაში ერთხელ დოზის მტკიცებულება ეფუძნება მაანკილოზებელი სპონდილიტის მქონე პაციენტებში ჩატარებულ კვლევებს.
ზრდასრული პაციენტები მაანკილოზებელი სპონდილიტით
ენბრელის ეფექტურობა შეფასებული იყო 3 რანდომიზებულ, ორმაგ ბრმა კვლევაში, რომლებიც ადარებდნენ ენბრელის 25 მგ კვირაში ორჯერ პლაცებოს. სულ ჩართული იყო 401 პაციენტი, რომელთაგან 203 მკურნალობდა ენბრელით. ამ კვლევებიდან ყველაზე დიდში (n=277) შეფასებული იყო 18-70 წლის პაციენტები აქტიური მაანკილოზებელი სპონდილიტით. აქტიური AS; განისაზღვრება, როგორც ვიზუალური ანალოგური სკალის (VAS) ქულა ≥30 დილის სიხისტის საშუალო ხანგრძლივობისა და სიმძიმისთვის, VAS ქულებით ≥30 შემდეგი 3 პარამეტრიდან მინიმუმ ორისთვის: პაციენტის გლობალური შეფასება, საშუალო VAS ქულები ღამის და სრული ზურგის ტკივილისთვის. და აბაზანის მაანკილოზებელი საშუალო 10 კითხვა სპონდილიტის ფუნქციონალურ ინდექსზე (BASFI). პაციენტებს, რომლებიც იღებდნენ DMARD-ებს, არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებს ან კორტიკოსტეროიდებს, შეძლეს ამ პრეპარატების გაგრძელება სტაბილური დოზებით. პაციენტები, რომელთა ხერხემალი მთლიანად ანკილოზირებული იყო, გამორიცხული იყვნენ კვლევისგან. 138 პაციენტმა მიიღო 25 მგ ენბრელი (რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში დოზის დადგენის კვლევებზე დაყრდნობით) ან პლაცებო კანქვეშ კვირაში ორჯერ 6 თვის განმავლობაში.
ეფექტურობის პირველადი საზომი (ASAS 20) არის ≥20% გაუმჯობესება 4 ASAS კრიტერიუმიდან მინიმუმ 3-ში (პაციენტის გლობალური შეფასება, ზურგის ტკივილი, BASFI და ანთება) და სხვა კრიტერიუმებში არ გაუარესება. იგივე კრიტერიუმები იქნა გამოყენებული, როგორც 50% და 70% გაუმჯობესება ASAS 50 და 70 პასუხებში, შესაბამისად.
პლაცებოსთან შედარებით, ენბრელთან მკურნალობამ განაპირობა ASAS 20, ASAS 50 და ASAS 70 გაუმჯობესება მკურნალობის დაწყებიდან 2 კვირის შემდეგ.
მაანკილოზებელი სპონდილიტის მქონე პაციენტების პასუხები პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში
პაციენტების პროცენტი
პლაცებო
ენბრელი
მაანკილოზებელი სპონდილიტის პასუხი
n=139
N=138
ASAS 20
2 კვირა
22
46a
3 თვე
27
60a
6 თვე
23
58 a
ASAS 70
2 კვირა
2
12b
3 თვე
7
29b
6 თვე
5
28b
a: p<0,001, ენბრელი vs პლაცებო
b: p=0,002, ენბრელი vs პლაცებო
ანკილოზური სპონდილიტის მქონე პაციენტებს შორის, რომლებიც იღებდნენ ენბრელს, კლინიკური პასუხები აშკარა იყო პირველი ვიზიტის დროს (2 კვირა) და შენარჩუნებული იყო მკურნალობის 6 თვის განმავლობაში. პასუხები მსგავსი იყო პაციენტებში დამატებითი თერაპიის მქონე ან მის გარეშე საწყის ეტაპზე.
მსგავსი დასკვნები იქნა მიღებული მაანკილოზებელი სპონდილიტის 2 მცირე კვლევაში.
მეოთხე კვლევა, ორმაგ ბრმა, პლაცებო კონტროლირებადი კვლევა, რომელშიც მონაწილეობდა 356 პაციენტი აქტიური მაანკილოზებელი სპონდილიტით, შეადარა ენბრელი 50 მგ კვირაში ერთხელ 25 მგ ენბრელის უსაფრთხოება და ეფექტურობა კვირაში ორჯერ. 50 მგ კვირაში ერთხელ და 25 მგ კვირაში ორჯერ პროფილების უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის პროფილები მსგავსი იყო.
არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტის მქონე მოზრდილები
კვლევა 1
ენბრელის ეფექტურობა პაციენტებში არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტით (nr-AxSpA); ის შეფასდა 12-კვირიან, რანდომიზებულ, ორმაგ ბრმა, პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში. კვლევაში, შეფასებული იქნა 215 ზრდასრული (შეცვლილი ITT განზრახული მკურნალობა) აქტიური NR AxSpA (18-49 წლის) პაციენტი, რომლებიც აკმაყოფილებდნენ ASAS კლასიფიკაციის კრიტერიუმებს აქსიალური სპონდილოართრიტისთვის, მაგრამ არ აკმაყოფილებდნენ AS-ის შეცვლილ ნიუ-იორკის კრიტერიუმებს. პაციენტებს ასევე უნდა ჰქონოდათ არაადეკვატური პასუხი ან შეუწყნარებლობა ორ ან მეტ არასტეროიდულ საშუალებებზე. ორმაგ ბრმა პერიოდის განმავლობაში პაციენტები იღებდნენ ენბრელს 50 მგ ან პლაცებოს კვირაში ერთხელ 12 კვირის განმავლობაში. ეფექტურობის პირველადი საზომი (ASAS 40); 40% გაუმჯობესება ოთხი ASAS კრიტერიუმიდან სულ მცირე სამში და არ გაუარესება დარჩენილ ერთ კრიტერიუმში. ორმაგი ბრმა პერიოდი; მოჰყვა ღია ეტიკეტირების პერიოდს, რომელშიც ყველა პაციენტი იღებდა 50 მგ ენბრელს ყოველკვირეულად დამატებით 92 კვირამდე. საკრალური სახსრისა და ხერხემლის MRI შედეგები გამოკვლეული იყო ანთების შესაფასებლად საწყის ეტაპზე და 12 და 104 კვირაში.
ენბრელით მკურნალობამ გამოიწვია სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება ASAS 40, ASAS 20 და ASAS 5/6 პლაცებოსთან შედარებით. გარდა ამისა, მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება დაფიქსირდა ASAS ნაწილობრივი რემისიის და BASDAI 50-ისთვის. მე-12 კვირის შედეგები ნაჩვენებია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში.
ეფექტურობის პასუხი პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში nr-AxSpA: პაციენტების პროცენტი, რომლებიც აღწევენ საბოლოო წერტილებს
ორმაგი ბრმა კლინიკური პასუხები მე-12 კვირაში
პლაცებო N=106 to 109*
ენბრელი N=103 to 105*
ASA**40
15,7
32,4b
ASAS 20
36,1
52,4c
ASAS 5/6
10,4
33a
ASAS ნაწილობრივი რემისია
11,9
24,8c
BASDAI***50
23,9
43,8b
- ზოგიერთმა პაციენტმა არ მოგვაწოდა სრული მონაცემები ყველა საბოლოო წერტილისთვის.
- *ASAS = სპონდილოართრიტის შეფასების საერთაშორისო საზოგადოება
- ** BASDAI = აბაზანის მაანკილოზებელი სპონდილიტის დაავადების აქტივობის ინდექსი
a: p<0.001, b: <0.01 და c: <0.05, ენბრელსა და პლაცებოს შორის, შესაბამისად
პაციენტებს, რომლებმაც მიიღეს ენბრელი მე-12 კვირას, ჰქონდათ სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება SPARCC (კანადის სპონდილოართრიტის კვლევის კონსორციუმი) საკრალური სახსრისთვის, როგორც ეს გაზომილია MRI-ით. მორგებული საშუალო ცვლილება საწყისიდან იყო 3.8 (n=95) ენბრელით ნამკურნალევ პაციენტებში და 0.8 (n=105) პლაცებოთი ნამკურნალებ პაციენტებში (p<0.001). საშუალო ცვლილება საწყისიდან MRI-ით გაზომილი SPARCC ქულაში ყველა პაციენტისთვის, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით 104 კვირაში იყო 4.64 (n=153) საკრალური სახსრისთვის და 1.40 (n=154) ხერხემლისთვის.
ენბრელი; BASFI (აბაზანის ანკილოზური სპონდილიტის ფუნქციური ინდექსი) აჩვენა სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად უფრო მაღალი გაუმჯობესება საწყისიდან მე-12 კვირამდე პლაცებოსთან შედარებით ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ცხოვრების ხარისხისა და ფიზიკური ფუნქციების უმეტესობის შეფასებებში, მათ შორის EuroQol 5D ზოგადი ჯანმრთელობის მდგომარეობის ქულა და SF-36 ფიზიკური კომპონენტის ქულა. .
კლინიკური პასუხები nr-AxSpA პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ენბრელს; აშკარა იყო პირველი ვიზიტის დროს (2 კვირა) და გაგრძელდა …
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · პროდუქტის მახასიათებლები (ექიმისთვის)
ენბრელი® ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად 25 მგ
(PFIZER-ბელგია)
PFIZER PFE
მოკლე ინფორმაცია პრეპარატის შესახებ
ეს პრეპარატი ექვემდებარება დამატებით მონიტორინგს. ეს სამკუთხედი შესაძლებელს გახდის უსაფრთხოების ახალი ინფორმაციის სწრაფ იდენტიფიკაციას. მოსალოდნელია, რომ ჯანდაცვის პროფესიონალები შეატყობინონ საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ TÜFAM-ს. იხილეთ პუნქტი 4.8. როგორ ხდება გვერდითი რეაქციების მოხსენება?
- სამკურნალო პრეპარატის დასახელება
ენბრელი® ფხვნილი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად 25 მგ
სტერილური
- ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება: ეტანერცეპტი 25 მგ
ეტანერცეპტი არის ადამიანის სიმსივნის ნეკროზის ფაქტორის რეცეპტორის p75-Fc შერწყმის ცილა, რომელიც წარმოიქმნება რეკომბინანტული დნმ-ის ტექნოლოგიით ძუძუმწოვრების ექსპრესიის სისტემაში ჩინური ზაზუნის საკვერცხეებში.
დამხმარე ნივთიერებები: იხ. პუნქტი 6.1.
- წამლის ფორმა
გამხსნელი ფხვნილისა და საინექციო ხსნარისათვის.
ფლაკონში შემავალი ფხვნილი თეთრი ფერისაა და გამხსნელი არის გამჭვირვალე და უფერო ხსნარი.
საინექციო ხსნარი უნდა იყოს გამჭვირვალე და უფერო ოდნავ მოყვითალო ან ღია ყავისფერი.
- კლინიკური თვისებები
- 1. თერაპიული ჩვენებები
რევმატოიდული ართრიტი
ენბრელი გამოიყენება ცალკე ან მეთოტრექსატთან ერთად აქტიური რევმატოიდული ართრიტის გასაკონტროლებლად მოზრდილებში, რომლებიც ადეკვატურად არ რეაგირებენ დაავადების მარეგულირებელ ანტირევმატულ საშუალებებზე, მათ შორის მეტოტრექსატზე (თუ არ არის უკუნაჩვენები).
ენბრელი შეიძლება დაინიშნოს მონოთერაპიის სახით მეტოტრექსატის მიმართ აუტანლობის შემთხვევაში ან როდესაც მეტოტრექსატით მკურნალობის გაგრძელება არ არის მიზანშეწონილი.
ენბრელი ნაჩვენებია მძიმე, აქტიური და პროგრესირებადი რევმატოიდული ართრიტის სამკურნალოდ მოზრდილებში, რომლებიც ადრე არ მკურნალობდნენ მეთოტრექსატით.
რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში, ენბრელის გამოყენება ცალკე ან მეთოტრექსატთან ერთად ნაჩვენებია რენტგენის საშუალებით გაზომილი სახსრების დაზიანების პროგრესირების სიჩქარის შენელებისა და ფიზიკური ფუნქციის გაუმჯობესებაში.
არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი
ენბრელი; პოლიართრიტის (რევმატოიდული ფაქტორი დადებითი ან უარყოფითი) და დიფუზური ოლიგოართრიტის მკურნალობისას 2 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში, რომლებიც არ რეაგირებენ ადექვატურად მეტოტრექსატზე ან ვერ იტანენ მეთოტრექსატს.
ფსორიაზული ართრიტის მკურნალობისას 12 წელზე უფროსი ასაკის მოზარდებში, რომლებიც არ რეაგირებენ ადექვატურად მეტოტრექსატზე ან ვერ იტანენ მეთოტრექსატს
ნაჩვენებია ენთეზიტთან ასოცირებული ართრიტის სამკურნალოდ 12 წელზე უფროსი ასაკის მოზარდებში, რომლებიც არ რეაგირებენ ადეკვატურად ან ვერ იტანენ ჩვეულებრივ თერაპიას.
ფსორიაზული ართრიტი
ენბრელი გამოიყენება აქტიური და პროგრესირებადი ფსორიაზული ართრიტის სამკურნალოდ მოზრდილებში, რომლებიც ადეკვატურად არ რეაგირებენ დაავადების მარეგულირებელ ანტირევმატულ საშუალებებზე. რენტგენოლოგიური კვლევით დადასტურდა, რომ ენბრელი აუმჯობესებს ფიზიკურ ფუნქციას ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტებში და ამცირებს პერიფერიული სახსრის დაზიანების პროგრესირების სიჩქარეს პოლიარტიკულური სიმეტრიული ქვეტიპის მქონე პაციენტებში.
აქსიალური სპონდილოართრიტი
მაანკილოზებელი სპონდილიტი (AS)
ენბრელი ნაჩვენებია მძიმე აქტიური მაანკილოზებელი სპონდილიტის სამკურნალოდ მოზრდილებში ჩვეულებრივი თერაპიის არაადეკვატური პასუხით.
არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტი
ნაჩვენებია არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტისთვის მოზრდილ პაციენტებში მძიმე აქსიალური სპონდილოართრიტით, რომლებსაც აღენიშნებათ აქტიური ანთების ნიშნები მაღალი C-რეაქტიული ცილისა და/ან მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფიის დროს და რომლებსაც აქვთ არაადექვატური პასუხი ან არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების აუტანლობა (NSAIDs).
ფოლაქოვანი ფსორიაზი
ენბრელი გამოიყენება მოზრდილებში ზომიერი ან მძიმე ფოლაქოვანი ფსორიაზის სამკურნალოდ პაციენტებში, რომლებიც არ რეაგირებენ, უკუნაჩვენებია ან აქვთ აუტანლობა სხვა სისტემური თერაპიის მიმართ, როგორიცაა ციკლოსპორინი, მეთოტრექსატი ან ფსორალენი (PUVA) ულტრაიისფერ-A სხივთან ერთად (იხ. პუნქტი 5.1).
პედიატრიული ფოლაქოვანი ფსორიაზი
ენბრელი ნაჩვენებია მძიმე ქრონიკული ფსორიაზის სამკურნალოდ 6 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში, რომელთა ადექვატური კონტროლი ან ტოლერანტობა შეუძლებელია სხვა სისტემური თერაპიებით (მეტოტრექსატი, ციკლოსპორინი) ან ფოტოთერაპიით.
- 2. დოზირება და მიღების წესი
ენბრელით თერაპია უნდა დაიწყოს და აკონტროლოს ექიმმა, რომელიც გამოცდილია რევმატოიდული ართრიტის, არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტის, მაანკილოზებელი სპონდილიტის, არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტის, ფოლაქოვანი ფსორიაზის ან პედიატრიული ფოლაქოვანი ფსორიაზის დიაგნოსტიკასა და მკურნალობაში.
დოზირება/შეყვანის სიხშირე და ხანგრძლივობა
მოზარდები (18 წლის და უფროსი)
რევმატოიდული ართრიტი
რეკომენდებული დოზა არის 25 მგ კვირაში ორჯერ. ალტერნატივა, 50 მგ კვირაში ერთხელ მიღება ნაჩვენებია, როგორც უსაფრთხო და ეფექტური (იხ. პუნქტი 5.1).
ფსორიაზული ართრიტი, მაანკილოზებელი სპონდილიტი და არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტი
რეკომენდებული დოზაა 25 მგ კვირაში ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ.
ხელმისაწვდომი მონაცემები მიუთითებს, რომ კლინიკური პასუხი ყველა ზემოთ ჩამოთვლილ ჩვენებაზე ძირითადად მიიღწევა მკურნალობის 12 კვირის განმავლობაში. პაციენტში, რომელიც არ პასუხობს მკურნალობას ამ დროის განმავლობაში, მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება გულდასმით უნდა იქნას განხილული.
ფოლაქოვანი ფსორიაზი
რეკომენდებული დოზა არის 25 მგ კვირაში ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ. 50 მგ კვირაში ორჯერ შეიძლება დაინიშნოს 12 კვირის განმავლობაში, რასაც მოჰყვება 25 მგ ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ. ენბრელით თერაპია უნდა გაგრძელდეს მაქსიმუმ 24 კვირის განმავლობაში რემისიის მიღწევამდე. ზოგიერთ ზრდასრულ პაციენტში, უწყვეტი მკურნალობა 24 კვირაზე მეტი ხნის განმავლობაში შეიძლება იყოს შესაბამისი (იხ. პუნქტი 5.1). მკურნალობა არ უნდა გაგრძელდეს იმ პაციენტებში, რომლებიც არ პასუხობენ თერაპიის 12 კვირას. თუ საჭიროა ენბრელით განმეორებითი მკურნალობა, მკურნალობის ხანგრძლივობის იგივე რეკომენდაცია უნდა იქნას დაცული. დოზა უნდა იყოს 25 მგ კვირაში ორჯერ ან 50 მგ კვირაში ერთხელ.
გამოყენების წესი
ენბრელის თითოეული 25 მგ ფლაკონი შეყვანამდე უნდა გაიხსნას 1 მლ საინექციო წყალში.
ენბრელი შეჰყავთ კანქვეშა ინექციით ფეხის ზედა ნაწილში, მუცელში (მუცლის გარშემო 5 სმ ფართობის გამოკლებით) ან მკლავის გარე ზედა ნაწილში. თუ პაციენტი აპირებს ინექციის გაკეთებას დამოუკიდებლად, არ არის რეკომენდებული მკლავის გარე პუნქტი. ყოველი ინექციის დროს უნდა შეიცვალოს ინექციის ადგილი. ყოველი ახალი ინექცია უნდა იყოს მინიმუმ 3 სმ წინა ინექციიდან. არ გააკეთოთ ინექცია კანის მგრძნობიარე, დაჟეჟილ, წითელ ან გამაგრებულ ადგილებში.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
თირკმლის უკმარისობა
დოზის კორექცია საჭირო არ არის.
ღვიძლის უკმარისობა
დოზის კორექცია საჭირო არ არის.
პედიატრიული მოსახლეობა
ენბრელის ეფექტურობა და უსაფრთხოება 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში დადგენილი არ არის.
მონაცემები ხელმისაწვდომი არ არის.
არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი
რეკომენდებული დოზაა 0.4 მგ/კგ კვირაში ორჯერ (მაქსიმუმ 25 მგ თითო დოზამდე) ან 0.8 მგ/კგ კვირაში ერთხელ (მაქსიმუმ 50 მგ თითო დოზამდე) შეყვანილი დოზებს შორის 3-4 დღის განმავლობაში. კანქვეშა ინექციით. პაციენტებში, რომლებიც არ რეაგირებენ მკურნალობაზე 4 თვის შემდეგ, განიხილება მკურნალობის შეწყვეტა.
არ ჩატარებულა ოფიციალური კლინიკური კვლევები 2-დან 3 წლამდე ასაკის ბავშვებში. თუმცა, შეზღუდული უსაფრთხოების მონაცემები პაციენტების რეესტრიდან ვარაუდობს, რომ 2-დან 3 წლამდე ასაკის ბავშვებში უსაფრთხოების პროფილი მსგავსია მოზრდილებისას და 4 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებისა, რომლებიც იღებენ 0.8 მგ/კგ კანქვეშ კვირაში ერთხელ (იხ. პუნქტი 5.1).
ენბრელი არ გამოიყენება აქტიური იუვენილური იდიოპათიური ართრიტის სამკურნალოდ 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში.
პედიატრიული ფოლაქოვანი ფსორიაზი (6 წლის და უფროსი ასაკის)
რეკომენდებული დოზაა 0,8 მგ/კგ კვირაში ერთხელ 24 კვირამდე (მაქსიმუმ 50 მგ ერთჯერადად). თუ 12 კვირის შემდეგ მკურნალობაზე პასუხი არ არის, მკურნალობა უნდა შეწყდეს.
თუ ენბრელით მკურნალობა ხელახლა უნდა დაიწყოს, ზემოაღნიშნული პროცედურა უნდა ჩატარდეს მკურნალობის ხანგრძლივობის განმავლობაში. დოზა უნდა იყოს 0,8 მგ/კგ კვირაში ერთხელ (მაქსიმუმ 50 მგ ერთჯერადად).
ენბრელი არ გამოიყენება 6 წელზე უმცროსი ფსორიაზის მქონე პაციენტებში.
გერიატრიული მოსახლეობა
დოზის კორექცია საჭირო არ არის. დოზირება და მიღება იგივეა, რაც რეკომენდებულია 18-64 წლის მოზრდილებში.
მომზადებული ენბრელის გამოყენების ყოვლისმომცველი ახსნა მოცემულია ფურცელში. დეტალური ინსტრუქციები იმის შესახებ, თუ რა უნდა გააკეთოთ, თუ გამოიყენეთ ენბრელი იმაზე მეტი, ვიდრე უნდა გამოეყენებინათ, ან თუ გამოტოვეთ რაიმე დოზა, მოცემულია ინსტრუქციის მე-3 ნაწილში.
- 3. უკუჩვენებები
ის არ უნდა იქნას გამოყენებული იმ შემთხვევებში, როდესაც არსებობს სეფსისის ან სეფსისის რისკი პრეპარატის აქტიური ნივთიერების ან მასში შემავალი სხვა ნივთიერებების მიმართ ჰიპერმგრძნობელობით. ენბრელით თერაპია არ უნდა დაიწყოს აქტიური ინფექციების მქონე პაციენტებში, ქრონიკული ან ლოკალიზებული ინფექციების ჩათვლით.
- 4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას
სერიოზული ინფექციის რისკი, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს სიკვდილი, უფრო მაღალია 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, ვიდრე 65 წლამდე ასაკის პაციენტებში.
ინფექციები
პაციენტები უნდა შემოწმდეს ინფექციებზე ენბრელით მკურნალობამდე, მკურნალობის დროს და მის შემდეგ, იმის გათვალისწინებით, რომ ეტანერცეპტის ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდი შეადგენს 70 საათს (დიაპაზონი 7-დან 300 საათამდე).
ენბრელის გამოყენებისას დაფიქსირდა ოპორტუნისტული ინფექციები, მათ შორის სერიოზული ინფექციები, სეფსისი, ტუბერკულოზი, ინვაზიური სოკოვანი ინფექციები, ლისტერიოზი და ლეგიონელოზი (იხ. პუნქტი 4.8).
ეს ინფექციები გამოწვეულია ბაქტერიებით, მიკობაქტერიებით, სოკოებით, ვირუსებით და პარაზიტებით (მათ შორის პროტოზოებით). ზოგიერთ შემთხვევაში, სპეციფიკური სოკოვანი და სხვა ოპორტუნისტული ინფექციები დაუდგენელი იყო, რამაც გამოიწვია შესაბამისი მკურნალობის დაგვიანება და, ზოგიერთ შემთხვევაში, სიკვდილი. პაციენტში ოპორტუნისტული ინფექციის რისკი (მაგ. ენდემური მიკოზების ზემოქმედება) გასათვალისწინებელია პაციენტების ინფექციის შეფასებისას.
ენბრელით მკურნალობისას პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ ახალი ინფექცია, საჭიროა მკაცრი მონიტორინგი. ენბრელის მიღება უნდა შეწყდეს, თუ პაციენტს განუვითარდა სერიოზული ინფექცია. ენბრელის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ქრონიკული ინფექციების მქონე პაციენტებში არ არის შეფასებული. მაქსიმალური სიფრთხილეა საჭირო, როდესაც განიხილება ენბრელის გამოყენება პაციენტებში მორეციდივე ან ქრონიკული ინფექციებით ანამნეზში ან იმ პირობებში, რომლებიც პაციენტს მიდრეკილებას უქმნის ინფექციებს, როგორიცაა შორსწასული ან უკონტროლო დიაბეტი.
ტუბერკულოზი
აქტიური ტუბერკულოზის შემთხვევები, მათ შორის ექსტრაპულმონალური ტუბერკულოზი და მილიარული ტუბერკულოზი, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით.
ენბრელით მკურნალობის დაწყებამდე თითოეული პაციენტი უნდა შემოწმდეს აქტიური ან არააქტიური (ლატენტური) ტუბერკულოზისთვის. ეს შეფასება მოიცავს დეტალურ სამედიცინო ისტორიას, მათ შორის ტუბერკულოზის პირად ისტორიას ან ტუბერკულოზის შესაძლო წინა ზემოქმედებას, წინა და/ან მიმდინარე იმუნოსუპრესიულ თერაპიას. ყველა პაციენტს უნდა ჩაუტარდეს შესაბამისი სკრინინგული ტესტები, როგორიცაა ტუბერკულინის კანის სინჯი და გულმკერდის რენტგენოგრაფია (შესაძლოა გამოყენებული იქნას ადგილობრივი რეკომენდაციები). მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ტუბერკულინის კანის სინჯის უარყოფითი შედეგების შეცდომაში შეყვანის რისკი, განსაკუთრებით მძიმე დაავადების ან დასუსტებული იმუნიტეტის მქონე პაციენტებში.
თუ პაციენტს დაუდგინდა აქტიური ტუბერკულოზი, ენბრელით მკურნალობა არ უნდა დაიწყოს. თუ არააქტიური ტუბერკულოზის („ლატენტური“) დიაგნოზი დაისვა, ანტიტუბერკულოზის თერაპია (ადგილობრივი რეკომენდაციების მიხედვით) უნდა დაიწყოს ლატენტური ტუბერკულოზის სამკურნალოდ ენბრელით თერაპიის დაწყებამდე. ამ სიტუაციაში, ენბრელი თერაპიის შეყვანის სარგებელი/რისკის ბალანსი გულდასმით უნდა იქნას განხილული.
ყველა პაციენტს უნდა ეცნობოს, რომ მიმართოს სამედიცინო დახმარებას, თუ ენბრელით მკურნალობის დროს ან მის შემდეგ გამოვლინდება ტუბერკულოზის დამადასტურებელი ნიშნები და სიმპტომები (მაგ., მუდმივი ხველა, ცვენა/წონის კლება, დაბალი ცხელება).
B ჰეპატიტის რეაქტივაცია
B ჰეპატიტის რეაქტივაცია დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც ადრე ინფიცირებულნი იყვნენ B ჰეპატიტის ვირუსით (HBV) და იღებდნენ თანმხლები TNF ანტაგონისტებს, მათ შორის ენბრელს. ეს მოხსენებები; ის ასევე შეიცავს ანგარიშებს B ჰეპატიტის რეაქციის შესახებ პაციენტებში, რომლებიც არიან ანტი-HBc დადებითი, მაგრამ HBsAg უარყოფითი. ენბრელით მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტებს უნდა ჩაუტარდეთ ტესტირება HBV ინფექციაზე. B ჰეპატიტის მკურნალობაში სპეციალიზირებულ ექიმთან კონსულტაცია რეკომენდირებულია იმ პაციენტებისთვის, რომლებსაც დადებითი ტესტირება აქვთ HBV ინფექციაზე. სიფრთხილეა საჭირო ენბრელის დანიშვნისას პაციენტებში, რომლებიც ადრე ინფიცირებულნი იყვნენ HBV-ით. ეს უნდა იყოს მონიტორინგი აქტიური HBV ინფექციის ნიშნებისა და სიმპტომების გამო თერაპიის განმავლობაში და თერაპიის შეწყვეტიდან რამდენიმე კვირის განმავლობაში. არ არის საკმარისი მონაცემები HBV-ით ინფიცირებული პაციენტების ანტივირუსული თერაპიით მკურნალობის შესახებ TNF ანტაგონისტულ თერაპიასთან ერთად. პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ HBV ინფექცია, ენბრელი უნდა შეწყდეს და ეფექტური ანტივირუსული თერაპია უნდა დაიწყოს შესაბამისი დამხმარე თერაპიით.
ენბრელისა და ანაკინრას თერაპიის ერთად მიღება
ენბრელისა და ანაკინრას ერთდროული გამოყენება დაკავშირებული იყო სერიოზული ინფექციების და ნეიტროპენიის გაზრდილ რისკთან მხოლოდ ენბრელის მიღებასთან შედარებით. ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან ამ კომბინაციას არ აქვს შემდგომი კლინიკური სარგებელი (იხ. პუნქტები 4.5 და 4.8).
ენბრელის და აბატაცეპტის თერაპიის ერთდროული მიღება
ენბრელის და აბატაცეპტის ერთდროულმა გამოყენებამ კლინიკურ კვლევებში გამოიწვია სერიოზული გვერდითი მოვლენების სიხშირე. ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან ამ კომბინაციას არ აქვს შემდგომი კლინიკური სარგებელი (იხილეთ პუნქტი 4.5).
ალერგიული რეაქციები
ხშირად აღინიშნა ენბრელის გამოყენებასთან დაკავშირებული ალერგიული რეაქციები. ანგიონევროზული შეშუპება და ჭინჭრის ციება არის შესაძლო ალერგიული რეაქციები, გამოვლინდა მძიმე რეაქციები. მძიმე ალერგიული ან ანაფილაქსიური რეაქციების შემთხვევაში ენბრელი დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი თერაპია.
გამხსნელი შპრიცის ნემსის საფარი შეიცავს ლატექსს (მშრალ ნატურალურ რეზინას). ლატექსის მიმართ ცნობილი ან პოტენციური ალერგიის მქონე ადამიანების კონტაქტმა ან ენბრელთან შეყვანამ შეიძლება გამოიწვიოს ალერგიული რეაქციები.
იმუნოსუპრესია
იმის გამო, რომ TNF განაპირობებს ანთებას და არეგულირებს უჯრედულ იმუნურ სისტემას, ანტი-TNF შეიძლება გავლენა იქონიოს, მათ შორის ენბრელზე, ორგანიზმის თავდაცვის მექანიზმებზე ინფექციებისა და კიბოს განვითარების წინააღმდეგ. რევმატოიდული ართრიტის მქონე 49 ზრდასრული პაციენტის კვლევაში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით, არ დაფიქსირებულა დაგვიანებული ტიპის ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციის, იმუნოგლობულინის დონის დათრგუნვის ან ეფექტური უჯრედების პოპულაციების რაოდენობის ცვლილება.
არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტის მქონე ორ პაციენტს განუვითარდა ჩუტყვავილას ინფექცია ასეპტიკური მენინგიტის ნიშნებითა და სიმპტომებით, რომელიც გაქრა შედეგების გარეშე. პაციენტებმა, რომლებსაც აქვთ ვარიცელა ვირუსის მნიშვნელოვანი ზემოქმედება, დროებით უნდა შეწყვიტონ ენბრელით თერაპია და განიხილონ Varicella Zoster იმუნოგლობულინით პროფილაქტიკური მკურნალობა.
ენბრელის უსაფრთხოება და ეფექტურობა იმუნოსუპრესირებულ პაციენტებში არ არის შეფასებული.
ავთვისებიანი სიმსივნეები და ლიმფოპროლიფერაციული დარღვევები
სოლიდური და სისხლმბადი ავთვისებიანი სიმსივნეები (გარდა კანის კიბოს)
იყო შეტყობინებები სხვადასხვა ავთვისებიანი სიმსივნეების (მათ შორის სარძევე ჯირკვლის, ფილტვის კიბოს და ლიმფომის) შესახებ, რომლებიც განვითარდა ენბრელის გამოყენებისას პოსტმარკეტინგულ პერიოდში (იხ. პუნქტი 4.8).
TNF ანტაგონისტებთან კლინიკური კვლევების კონტროლირებად ნაწილებში, უფრო მეტი ლიმფომის შემთხვევები დაფიქსირდა TNF ანტაგონისტების ჯგუფში, ვიდრე პაციენტები, რომლებიც იღებდნენ TNF ანტაგონისტებს და საკონტროლო ჯგუფში. თუმცა, ლიმფომის შემთხვევა იშვიათი იყო და პლაცებო პაციენტებს ჰქონდათ შემდგომი დაკვირვების უფრო მოკლე პერიოდი, ვიდრე პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-ანტაგონისტებით. ლეიკემიის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF ანტაგონისტებით პოსტმარკეტინგულ პერიოდში. ლიმფომისა და ლეიკემიის გაზრდილი რისკი რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში ხანგრძლივი, ძალიან აქტიური, ანთებითი დაავადებით ართულებს რისკის შეფასებას.
არსებული ცოდნის საფუძველზე, არ არის გამორიცხული ლიმფომის, ლეიკემიის ან სხვა ჰემატოპოეზური ან მყარი ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარების რისკი პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ TNF ანტაგონისტებით. სიფრთხილეა საჭირო TNF ანტაგონისტით მკურნალობის დაწყების ან გაგრძელების განხილვისას პაციენტებში ავთვისებიანი სიმსივნეების ანამნეზში.
საშვილოსნოს ყელის კიბოს პერიოდული სკრინინგი უნდა გაგრძელდეს 60 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, რომლებიც იყენებენ ენბრელს.
ავთვისებიანი სიმსივნეები, ზოგიერთი ფატალური, დაფიქსირდა ბავშვებში, მოზარდებსა და ახალგაზრდებში (22 წლამდე), რომლებიც მკურნალობდნენ (თერაპიის დაწყება18) TNF ანტაგონისტებით, მათ შორის ენბრელი, პოსტმარკეტინგულ პერიოდში. შემთხვევების დაახლოებით ნახევარი არის ლიმფომები. სხვა შემთხვევები წარმოადგენს ავთვისებიანი სიმსივნეების მრავალფეროვნებას და მოიცავს იშვიათ ავთვისებიან სიმსივნეებს, რომლებიც ჩვეულებრივ ასოცირდება იმუნოსუპრესიასთან. არ შეიძლება გამოირიცხოს ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარების რისკი ბავშვებში და მოზარდებში, რომლებიც მკურნალობენ TNF ანტაგონისტით.
ცნობილია, რომ ლეიკემია-სისხლის კიბო (მწვავე მიელოიდური ლეიკემია, ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემია და ქრონიკული მიელოიდური ლეიკემია) ვითარდება TNF ბლოკატორების გამოყენების გამო.
კანის კიბო
მელანომა და კანის არამელანომური კიბო (NMSC) დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF ანტაგონისტებით, მათ შორის ენბრელი. მერკელის უჯრედოვანი კარცინომის პოსტმარკეტინგული შემთხვევები დაფიქსირდა ძალიან იშვიათად პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით. კანის პერიოდული გამოკვლევა რეკომენდირებულია ყველა პაციენტისთვის, განსაკუთრებით კანის კიბოს მაღალი რისკის ქვეშ.
კონტროლირებადი კლინიკური კვლევების შედეგების გაერთიანებისას, NMSC-ის უფრო მეტი შემთხვევა დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ენბრელს, განსაკუთრებით ფსორიაზის მქონე პაციენტებში, ვიდრე საკონტროლო ჯგუფში შემავალ პაციენტებში.
ვაქცინაცია
ცოცხალი ვაქცინები არ უნდა გაკეთდეს ენბრელთან ერთად. არ არსებობს მონაცემები ინფექციის მეორადი გადაცემის შესახებ ცოცხალი ვაქცინით ვაქცინაციის შედეგად პაციენტებში, რომლებიც იყენებენ ენბრელს. ორმაგ ბრმა, პლაცებო კონტროლირებად, რანდომიზებულ კლინიკურ კვლევაში ფსორიაზული ართრიტის მქონე ზრდასრულ პაციენტებში, 184 პაციენტმა ასევე მიიღო მრავალვალენტური პნევმოკოკური პოლისაქარიდის ვაქცინა მე-4 კვირაში. ეფექტური B-უჯრედების იმუნური პასუხი პოლისაქარიდის პნევმოკოკური ვაქცინების მიმართ, მაგრამ მთლიანი ანტისხეულების ტიტრები იყო ძალიან დაბალი და პაციენტთა მცირე რაოდენობას ჰქონდა ანტისხეულების დონის ორჯერ მომატება იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც არ იყენებდნენ ენბრელს. ამ მდგომარეობის კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია.
ავტოანტისხეულების წარმონაქმნები
ენბრელთან მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს აუტოიმუნური ანტისხეულების წარმოქმნა (იხ. პუნქტი 4.8).
ჰემატოლოგიური რეაქციები
იყო იშვიათი შეტყობინებები პანციტოპენიის და ძალიან იშვიათად აპლასტიკური ანემიის შესახებ, ზოგიერთი ფატალური შედეგით, პაციენტებში, რომლებიც იყენებდნენ ენბრელს. სიფრთხილე უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აქვთ სისხლის დისკრაზია, რომლებიც იღებენ ენბრელ თერაპიას. ყველა პაციენტს და ოჯახს/მომვლელს, რომლებიც იღებენ ენბრელს, უნდა იყვნენ გაფრთხილებული სისხლის დისკრაზიის ან ინფექციის შესაძლო ნიშნებისა და სიმპტომების შესახებ (მუდმივი ცხელება, ყელის ტკივილი, სისხლჩაქცევები, სისხლდენა, ფერმკრთალი) და დაუყოვნებლივ მიმართონ სამედიცინო დახმარებას. ასეთი პაციენტები სასწრაფოდ უნდა გამოიკვლიონ, მათ შორის ყველა სისხლის ანალიზი; თუ სისხლის დისკრაზია გამოვლინდა, ენბრელი უნდა შეწყდეს.
ნევროლოგიური მოვლენები
იყო იშვიათი შეტყობინებები ცნს-ში დემიელინიზებელი დაავადებების შესახებ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით (იხ. პუნქტი 4.8). გარდა ამისა, იყო იშვიათი შეტყობინებები პერიფერიული დემიელინიზებელი პოლინეიროპათიის შესახებ (მათ შორის გილენ-ბარეს სინდრომი, ქრონიკული ანთებითი დემიელინიზებელი პოლინეიროპათია, დემიელინიზებელი პოლინეიროპათია და მულტიფოკალური მოტორული ნეიროპათია). მიუხედავად იმისა, რომ კლინიკური კვლევები, რომლებიც აფასებდნენ ენბრელის თერაპიას გაფანტული სკლეროზის მქონე პაციენტებში, არ ჩატარებულა, კლინიკურმა კვლევებმა სხვა TNF ანტაგონისტებთან ერთად ამ პაციენტებში აჩვენა დაავადების გაზრდილი აქტივობა. რისკის/სარგებლის ფრთხილად შეფასება, ნევროლოგიური გამოკვლევის ჩათვლით, გასათვალისწინებელია ენბრელით თერაპიის რეკომენდაციის დროს პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ადრე არსებული ან ახლად დაწყებული დემიელინიზებელი ცენტრალური ნერვული სისტემის დაავადება ან რისკის ქვეშ.
კომბინირებული თერაპია
რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში ორი წლის განმავლობაში ჩატარებული კონტროლირებადი კლინიკურ კვლევაში, ენბრელისა და მეთოტრექსატის კომბინაციამ არ გამოიღო რაიმე სხვა შედეგი, გარდა ცნობილი უსაფრთხოების შედეგებისა. ასევე მოხსენებული იყო ამ კვლევაში, რომ მეთოტრექსატის და ენბრელის კომბინაციის უსაფრთხოების პროფილი მსგავსი იყო ენბრელთან ერთად ან მეტოტრექსატთან ერთად ჩატარებულ კვლევებში. გრძელვადიანი კვლევები გრძელდება კომბინაციის უსაფრთხოების შესაფასებლად. ენბრელის გამოყენების გრძელვადიანი უსაფრთხოება სხვა დაავადების მოდიფიცირებულ ანტირევმატულ საშუალებებთან (DMARDs) კომბინაციაში არ არის დადგენილი.
არ არსებობს კვლევები სხვა სისტემური მკურნალობის ან ფოტოთერაპიისა და ენბრელის კომბინაციის შესახებ ფსორიაზის სამკურნალოდ.
თირკმელებისა და ღვიძლის დარღვევა
თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია არ არის საჭირო ფარმაკოკინეტიკური მონაცემების საფუძველზე (იხ. პუნქტი 5.2). ამ პაციენტებში კლინიკური გამოცდილება შეზღუდულია.
გულის შეგუბებითი უკმარისობა (გულის შეგუბებითი უკმარისობა)
ექიმებმა სიფრთხილე უნდა გამოიჩინონ ენბრელის გამოყენებისას პაციენტებში გულის შეგუბებითი უკმარისობით. შეტყობინებები გულის შეგუბებითი უკმარისობის გაუარესების შესახებ იყო მოხსენებული პაციენტებში ენბრელზე, იდენტიფიცირებადი გამომწვევი ფაქტორებით ან მის გარეშე. ასევე დაფიქსირდა გულის შეგუბებითი უკმარისობის ახალი შემთხვევების მცირე რაოდენობა (<0.1%), მათ შორის პაციენტები, რომლებსაც არ ჰქონდათ ადრე არსებული გულ-სისხლძარღვთა დაავადება. ზოგიერთი პაციენტი 50 წლამდე ასაკისაა. მონაცემები ორი დიდი კლინიკური გამოკვლევიდან ერთ-ერთიდან, რომელიც აფასებდა ენბრელის გამოყენებას გულის შეგუბებითი უკმარისობის დროს, შეწყვეტილი იყო ეფექტურობის ნაკლებობის გამო. მიუხედავად იმისა, რომ არ არის დამაჯერებელი, ერთ-ერთი ამ კვლევის მონაცემები მიუთითებს ენბრელის ჯგუფის პაციენტებში გულის შეგუბებითი უკმარისობის გაუარესების ტენდენციის შესაძლებლობაზე.
ალკოჰოლით გამოწვეული ჰეპატიტი
II ფაზის რანდომიზებულ პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში 48 ჰოსპიტალიზირებულ პაციენტში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით ან პლაცებოთი ზომიერი და მძიმე ალკოჰოლით გამოწვეული ჰეპატიტისთვის, ენბრელი აღმოჩნდა არაეფექტური და სიკვდილიანობის მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად მაღალი იყო 6 თვის შემდეგ ენბრელით მკურნალ პაციენტებში. ამიტომ ენბრელი არ უნდა იქნას გამოყენებული ალკოჰოლით გამოწვეული ჰეპატიტის დიაგნოზის მქონე პაციენტების სამკურნალოდ. ექიმებმა სიფრთხილე უნდა გამოიჩინონ ენბრელის გამოყენებისას პაციენტებში ალკოჰოლით გამოწვეული ჰეპატიტის ზომიერი და მძიმე შემთხვევებით.
გამოყენება ვეგენერის გრანულომატოზის სამკურნალოდ
პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში 89 ზრდასრული პაციენტი, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით სტანდარტული თერაპიის გარდა (ციკლოფოსფამიდის ან მეთოტრექსატისა და გლუკოკორტიკოიდების ჩათვლით) საშუალო 25 თვის განმავლობაში, ენბრელი არ იყო ნაჩვენები ვეგენერის გრანულომატოზის ეფექტური მკურნალობა. სხვადასხვა ტიპის არაკანური სიმსივნეები უფრო ხშირი იყო ჯგუფში, რომელიც იყენებდა ენბრელს, ვიდრე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ სტანდარტულ მკურნალობას. ენბრელი არ არის რეკომენდებული ვეგენერის გრანულომატოზის სამკურნალოდ.
ჰიპოგლიკემია დიაბეტის მქონე პაციენტებში
ენბრელის დაწყების შემდეგ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ დიაბეტის სამკურნალო საშუალებებს, ზოგიერთ პაციენტს აღენიშნებოდა ჰიპოგლიკემიის შესახებ შეტყობინებები, რომლებიც საჭიროებდნენ დიაბეტის საწინააღმდეგო მედიკამენტების შემცირებას.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
გერიატრიული მოსახლეობა
65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებს, რომლებმაც მიიღეს ენბრელი რევმატოიდული ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტისა და მაანკილოზებელი სპონდილიტის III ფაზის კვლევებში, არ ჰქონდათ განსხვავება გვერდით მოვლენებში, სერიოზულ გვერდით მოვლენებსა და სერიოზულ ინფექციებში ახალგაზრდა პაციენტებთან შედარებით. თუმცა სიფრთხილეა საჭირო ხანდაზმულთა მკურნალობისას და განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს ინფექციის გაჩენას.
პედიატრიული მოსახლეობა
ვაქცინაცია
ენბრელით თერაპიის დაწყებამდე რეკომენდებულია პედიატრიული პაციენტების ყველა ვაქცინაციის დასრულება, შეძლებისდაგვარად, ადგილობრივი იმუნიზაციის გრაფიკის შესაბამისად (იხ. ვაქცინაცია).
ბიოტექნოლოგიური პროდუქტების მიკვლევადობის უზრუნველსაყოფად, გამოყენებული პროდუქტის სავაჭრო დასახელება და სერიული ნომერი უნდა ჩაიწეროს პაციენტის საქმეში.
- 5. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
ენბრელისა და ანაკინრას თერაპიის ერთდროული მიღება
მოზრდილ პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით და ანაკინრათი, აღინიშნებოდათ სერიოზული ინფექციების უფრო მაღალი მაჩვენებელი, ვიდრე პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობდნენ მხოლოდ ენბრელით ან ანაკინრათი (ისტორიული მონაცემები).
გარდა ამისა, ორმაგ ბრმა, პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში მოზრდილ პაციენტებში მეტოტრექსატის ანამნეზში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით და ანაკინრათი, აღინიშნა სერიოზული ინფექციების (7%) და ნეიტროპენიის უფრო მაღალი მაჩვენებელი, ვიდრე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით (იხ. პუნქტები 4.4. და 4.8). ვინაიდან ენბრელისა და ანაკინრას კომბინაცია არ ზრდის კლინიკურ სარგებელს, მათი ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული.
ენბრელის და აბატაცეპტის თერაპიის ერთდროული მიღება
ენბრელის და აბატაცეპტის ერთდროულმა გამოყენებამ კლინიკურ კვლევებში გამოიწვია სერიოზული გვერდითი მოვლენების სიხშირე. ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან ამ კომბინაციას არ აქვს შემდგომი კლინიკური სარგებელი (იხილეთ პუნქტი 4.4).
ენბრელისა და სულფოსალაზინით თერაპიის ერთდროული მიღება
კლინიკურ კვლევაში ენბრელი დაემატა ჯგუფს, რომელიც უკვე იყენებდა სულფასალაზინს, და დაფიქსირდა სისხლის თეთრი უჯრედების საშუალო რაოდენობის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება იმ ჯგუფებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ ენბრელს ან სულფასალაზინს. ამ ურთიერთქმედების კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია. სიფრთხილეა საჭირო სულფასალაზინთან კომბინირებული თერაპიის დროს.
წამლები, რომლებთანაც ის არ ურთიერთქმედებს
კლინიკურ კვლევებში, ენბრელი გლუკოკორტიკოიდებთან, სალიცილატებთან (სულფასალაზინის გარდა), არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან (არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან), ანალგეტიკებთან და მეტოტრექსატთან ერთად მიღებისას არ დაფიქსირებულა ურთიერთქმედება. იხილეთ პუნქტი
- 4 ვაქცინაციის შესახებ რეკომენდაციებისთვის.
მეთოტრექსატთან, დიგოქსინთან ან ვარფარინთან ჩატარებულ კვლევებში არ დაფიქსირებულა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება წამალთან.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
არ არის გამოვლენილი ურთიერთქმედების კვლევები სპეციალურ პოპულაციებში.
პედიატრიული მოსახლეობა
პედიატრიულ პოპულაციაში ურთიერთქმედების კვლევები არ გამოვლენილა.
- 6. ორსულობა და ლაქტაცია
ზოგადი რჩევა
ორსულობის კატეგორია: B
რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია
რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა უნდა განიხილონ კონტრაცეფციის შესაბამისი მეთოდის გამოყენება, რათა თავიდან აიცილონ დაორსულება ენბრელით მკურნალობის დროს და მკურნალობის შეწყვეტიდან სამი კვირის განმავლობაში.
ორსულობის პერიოდი
ცხოველებზე ჩატარებული კვლევები არ მიუთითებს პირდაპირ ან არაპირდაპირ მავნე ზემოქმედებაზე ორსულობაზე/ემბრიონულ/ნაყოფის განვითარებაზე/მშობიარობაზე ან პოსტნატალურ განვითარებაზე. (იხილეთ პუნქტი 5.3)
განვითარების ტოქსიკურობის კვლევებმა ვირთხებსა და კურდღლებში არ აჩვენა ნაყოფისთვის ან ახალშობილთა ვირთხებისთვის ეტანერცეპტის გამო ზიანის მტკიცებულება. ეტანერცეპტის ეფექტი ორსულობაზე გამოკვლეული იყო ორ სადამკვირვებლო კოჰორტულ კვლევაში. ობსერვაციულ კვლევაში, რომელიც ადარებს პირველ ტრიმესტრში ეტანერცეპტის ზემოქმედების ორსულობებს (n=370) ორსულებთან, რომლებიც არ ექვემდებარებოდნენ ეტანერცეპტს ან სხვა TNF ანტაგონისტებს (n=164), ძირითადი თანდაყოლილი დეფექტები დაფიქსირდა უფრო მაღალი სიხშირით [მორგებული შანსების თანაფარდობა 2,4 , 95% ნდობის ინტერვალი (CI): 1-5.5]. ძირითადი თანდაყოლილი დეფექტების დიაპაზონი შეესაბამება ზოგად პოპულაციაში ყველაზე ხშირად დაფიქსირებულ დეფექტებს და არ არის გამოვლენილი ანომალიების კონკრეტული ნიმუშები. სპონტანური აბორტის, მკვდრადშობადობის ან მცირე დეფექტების სიხშირეში ცვლილება არ დაფიქსირებულა. სხვა მრავალ ქვეყანაში დაკვირვების რეესტრის კვლევაში, რომელიც ადარებს ორსულობის არასასურველი შედეგების რისკებს ქალებში, რომლებიც ექვემდებარებოდნენ ეტანერცეპტს ორსულობის პირველ 90 დღეში (n=425) და ქალებში, რომლებიც ექვემდებარებოდნენ არაბიოლოგიურ პრეპარატებს (n=3.497), არ არსებობს რისკი. დაფიქსირდა ძირითადი თანდაყოლილი დეფექტები. [შანსების კოეფიციენტი (OR)=1,22, 95% (CI): 0,79-1,9; მორგებული OR=0.96, 95% CI:0.58-1.6]. ამ კვლევამ ასევე აჩვენა, რომ ორსულობის დროს ეტანერცეპტის ზემოქმედების ქვეშ მყოფ ქალებში დაბადებულ ჩვილებს არ ჰქონდათ მცირე თანდაყოლილი დეფექტების, ნაადრევი დაბადების, მკვდრადშობადობის ან ინფექციის რისკი სიცოცხლის პირველ წელს. ენბრელი ორსულობის დროს უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ აშკარა აუცილებლობის შემთხვევაში.
ეტანერცეპტი კვეთს პლაცენტას და გამოვლინდა ჩვილების შრატში, რომლებიც დაიბადნენ მდედრობითი სქესის პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით ორსულობის დროს. ამ მდგომარეობის კლინიკური გავლენა უცნობია; თუმცა, ჩვილები შეიძლება იყვნენ ინფექციის რისკის ქვეშ. ზოგადად არ არის რეკომენდებული ჩვილებისთვის ცოცხალი ვაქცინების შეყვანა დედის მიერ ენბრელის ბოლო დოზის მიღებიდან 16 კვირის განმავლობაში.
ლაქტაციის პერიოდი
კანქვეშა შეყვანის შემდეგ ეთანერცეპტი გამოიყოფა დედის რძეში. მეძუძურ ვირთხებში კანქვეშა შეყვანის შემდეგ, ეტანერცეპტი გამოიყოფა რძეში და გამოვლინდა ლეკვების შრატში. სხვა სამკურნალო საშუალებების მსგავსად, იმუნოგლობულინები შეიძლება გადავიდეს დედის რძეში.
ძუძუთი კვების სარგებელი ბავშვისთვის და ენბრელი თერაპიის სარგებელი მეძუძური დედისთვის მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან ენბრელის თერაპიის შეწყვეტის/აცილების შესახებ.
რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება
არ არსებობს ეტანერცეპტის პრეკლინიკური კვლევები პრენატალურ და პოსტნატალურ ტოქსიკურობაზე, ნაყოფიერებაზე და ზოგადად რეპროდუქციულ ფუნქციონირებაზე.
- 7. ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე
ენბრელს არ აქვს ან აქვს უმნიშვნელო გავლენა სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე.
- 8. გვერდითი მოვლენები
უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება
ყველაზე ხშირად მოხსენებული არასასურველი რეაქციებია ინექციის ადგილის რეაქციები (როგორიცაა ტკივილი, შეშუპება, ქავილი, სიწითლე და ინექციის ადგილის სისხლდენა), ინფექციები (როგორიცაა ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები, ბრონქიტი, საშარდე გზების და კანის ინფექციები), თავის ტკივილი, ალერგიული რეაქციები, აუტოანტისხეულების წარმოქმნა, ქავილი და ცხელება.
სერიოზული გვერდითი მოვლენები ასევე დაფიქსირდა ენბრელის გამოყენებისას. TNF-ანტაგონისტები, როგორიცაა ენბრელი, გავლენას ახდენენ იმუნურ სისტემაზე და მათმა გამოყენებამ შეიძლება გავლენა მოახდინოს ორგანიზმის დაცვაზე ინფექციისა და კიბოს წინააღმდეგ. სერიოზული ინფექციები აღენიშნება 100-დან 1-ზე ნაკლებ პაციენტს, რომლებიც იყენებენ ენბრელს. მოხსენებებში შედის ფატალური და სიცოცხლისათვის საშიში ინფექციები და სეფსისი. ენბრელის გამოყენებისას დაფიქსირდა სხვადასხვა ავთვისებიანი სიმსივნეები, მათ შორის სარძევე ჯირკვლის, ფილტვის, კანისა და ლიმფური კვანძების კიბო (ლიმფომა).
ასევე დაფიქსირდა სერიოზული ჰემატოლოგიური და აუტოიმუნური რეაქციები. მათ შორისაა იშვიათად მოხსენებული პანციტოპენია და ძალიან იშვიათად მოხსენებული აპლასტიკური ანემია. იშვიათად, ენბრელის გამოყენებისას აღინიშნებოდა ცენტრალური დემიელინიზებელი მოვლენები და ძალიან იშვიათად პერიფერიული დემიელინიზებელი მოვლენები. ლუპუსი, ლუპუსთან დაკავშირებული მოვლენები და ვასკულიტი იშვიათად იყო მოხსენებული.
არასასურველი ეფექტები ჩამოთვლილია შემდეგი კატეგორიების მიხედვით:
შემდეგი არასასურველი ეფექტები ეფუძნება კლინიკურ კვლევებს და პოსტმარკეტინგულ ანგარიშებს.
ძალიან ხშრი (³ 1/10); ხშირი (³ 1/100-დან < 1/10-მდე); არახშირი (³ 1/1000-დან < 1/100-მდე); იშვიათი (³1/10000-დან <1/1000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10000); უცნობი: არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით.
ინფექციები და ინვაზიები
ძალიან ხშირი: ინფექცია (მათ შორის ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები, ბრონქიტი, ცისტიტი, კანის ინფექციები) *
არახშირი: სერიოზული ინფექციები (პნევმონიის, ცელულიტის, ბაქტერიული ართრიტის, სეფსისის და პარაზიტული ინფექციების ჩათვლით) *
იშვიათი: ტუბერკულოზი, ოპორტუნისტული ინფექციები (მათ შორის ლეგიონელა, ინვაზიური სოკოვანი, პროტოზოული, ბაქტერიული, ატიპიური მიკობაქტერიული და ვირუსული ინფექციები) *
უცნობია: ლისტერია, B ჰეპატიტის რეაქტივაცია
კეთილთვისებიანი და ავთვისებიანი ნეოპლაზმები (კისტებისა და პოლიპების ჩათვლით)
არახშირი: კანის არამელანომური კიბო* (იხ. პუნქტი 4.4)
იშვიათად: ლიმფომა, ლეიკემია, ავთვისებიანი მელანომა (იხ. პუნქტი 4.4)
უცნობია: მერკელის უჯრედის კარცინომა (იხ. პუნქტი 4.4), კაპოშის სარკომა
სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები
არახშირი: თრომბოციტოპენია, ანემია, ლეიკოპენია, ნეიტროპენია
იშვიათი: პანციტოპენია*.
ძალიან იშვიათი: აპლასტიკური ანემია*
უცნობია: ჰემატოფაგიური ჰისტიოციტოზი (მაკროფაგების აქტივაციის სინდრომი)*
იმუნური სისტემის დაავადებები
ხშირი: ალერგიული რეაქციები (იხ. კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები), აუტოანტისხეულების წარმოქმნა*
არახშირი: ვასკულიტი [ანტინეიტროფილური ციტოპლაზმური ანტისხეულების დადებითი ვასკულიტის ჩათვლით]
იშვიათი: სერიოზული ალერგიული/ანაფილაქსიური რეაქციები (მათ შორის ანგიონევროზული შეშუპება, ბრონქოსპაზმი), სარკოიდოზი
უცნობი: დერმატომიოზიტის სიმპტომების გაუარესება
ნერვული სისტემის დარღვევები
ძალიან ხშირი: თავის ტკივილი.
იშვიათი: ცენტრალური ნერვული სისტემის დემიელინიზებელი მოვლენები, მათ შორის გაფანტული სკლეროზი ან ლოკალიზებული დემიელინიზებელი პირობები, როგორიცაა ოპტიკური ნევრიტი და განივი მიელიტი (იხ. პუნქტი 4.4), პერიფერიული კრუნჩხვები გიენ-ბარეს სინდრომის ჩათვლით, ქრონიკული ანთებითი დემიელინიზებელი პოლინეიროპათია, დემიელინიზებელი პოლინეიროპათია და მულტიფოკალური მოტორული ნეიროპათია 4.4),
თვალის დაავადებები
არახშირი: უვეიტი, სკლერიტი
გულის დაავადებები
არახშირი: გულის შეგუბებითი უკმარისობის გაუარესება (იხ. პუნქტი 4.4).
იშვიათი: ახალდაწყებული გულის შეგუბებითი უკმარისობა (იხილეთ პუნქტი 4.4)
სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები
იშვიათი: ფილტვის ინტერსტიციული დაავადება (ფილტვის ფიბროზის და პნევმონიის ჩათვლით)*
კუჭ-ნაწლავის დაავადებები
არახშირი: ნაწლავის ანთებითი დაავადება
ჰეპატო-ბილიარული დაავადებები
არახშირი: ღვიძლის ფერმენტების მომატება*
იშვიათი: აუტოიმუნური ჰეპატიტი *
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები
ხშირი: ქავილი, გამონაყარი
არახშირი: ჭინჭრის ციება, ანგიონევროზული შეშუპება, ფსორიაზისმაგვარი გამონაყარი, ფსორიაზი (ახალი ან გამწვავება; უმეტესად მათ შორის ახალი და პუსტულური ფორმების ჩათვლით ხელის და ფეხისგულებზე)
იშვიათი: სტივენ-ჯონსონის სინდრომი, კანის ვასკულიტი (მათ შორის ჰიპერმგრძნობელობის ვასკულიტი), მულტიფორმული ერითემა, ლიქენოიდური რეაქციები
ძალიან იშვიათი: ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი.
ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები
იშვიათი: წითელი მგლურას კანის ფორმა, კანქვეშა ქვემწვავე წითელი მგლურა, მგლურას მსგავსი სინდრომი
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მოვლენები
ძალიან ხშირი: რეაქციები ინექციის ადგილზე (სისხლდენა, სისხლჩაქცევები, ქავილი, ერითემა, ტკივილი, შეშუპება) *
ხშირი: პირექსია
- შერჩეული გვერდითი ეფექტების აღწერილობები იხილეთ ქვემოთ.
შერჩეული არასასურველი ეფექტების აღწერა
ავთვისებიანი სიმსივნეები და ლიმფოპროლიფერაციული დარღვევები
რევმატოიდული ართრიტით დაავადებული 4114 პაციენტიდან, რომლებიც იღებდნენ ენბრელს 6 წლის განმავლობაში კლინიკურ კვლევებში, დაფიქსირდა 129 სხვადასხვა ახალი ავთვისებიანი სიმსივნე; ეს ჯგუფი მოიცავს 231 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით მეტოტრექსატთან ერთად 2-წლიანი აქტიური კონტროლირებადი კვლევის პერიოდში. ამ კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირებული მაჩვენებლები და შემთხვევები; შედეგები იყო შესწავლილი მოსახლეობისგან მოსალოდნელის მსგავსი. ავთვისებიანი სიმსივნეების სულ 2 შემთხვევა დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში, რომლებიც გაგრძელდა დაახლოებით 2 წლის განმავლობაში, რომელშიც მონაწილეობდა 240 ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტი, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით. კლინიკურ კვლევებში 2 წლის განმავლობაში მაანკილოზებელი სპონდილიტის 351 პაციენტთან ერთად, 6 ავთვისებიანი სიმსივნე დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით. ფსორიაზის ორმაგ ბრმა და ღია კვლევებში, რომლებიც გრძელდებოდა 2,5 წლამდე, 30 ავთვისებიანი სიმსივნე და 43 კანის არამელანომური კიბო დაფიქსირდა 2,711 ფსორიაზით დაავადებულ პაციენტში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით.
რევმატოიდული ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტის, მაანკილოზებელი სპონდილიტის და ფსორიაზის კვლევებში ენბრელით ნამკურნალები 7416 პაციენტიდან სულ 18-ში დაფიქსირდა ლიმფომა.
სხვადასხვა ავთვისებიანი სიმსივნეების (მათ შორის სარძევე ჯირკვლის და ფილტვის კარცინომა და ლიმფომა) შეტყობინებები იქნა მიღებული პოსტმარკეტინგული (იხ. პუნქტი 4.4).
რეაქცია ინექციის ადგილზე
ინექციის ადგილის რეაქციები უფრო ხშირი იყო რევმატიზმის მქონე პაციენტებში, რომლებიც იყენებდნენ ენბრელს, ვიდრე პაციენტებს, რომლებიც იყენებდნენ პლაცებოს (36% vs. 9%). რეაქციები ინექციის ადგილზე, ძირითადად, პირველი თვის განმავლობაში იყო. საშუალო ხანგრძლივობაა 3-დან 5 დღემდე. ენბრელით ნამკურნალევ ჯგუფში ინექციის ადგილზე რეაქციების უმეტესობისთვის მკურნალობა არ ჩატარებულა და მკურნალი პაციენტების უმეტესობა იღებდა ადგილობრივ მედიკამენტებს, როგორიცაა კორტიკოსტეროიდები ან პერორალური ანტიჰისტამინები. გარდა ამისა, ზოგიერთ პაციენტს განუვითარდა ინექციის ადგილის გახსენების (გახსენების) რეაქცია, რომლის დროსაც კანის რეაქცია უახლესი ინექციის ადგილზე ხდება ერთდროულად ინექციის ადგილზე რეაქციების გაჩენასთან წინა ინექციის ადგილას. ეს რეაქციები იყო გარდამავალი და არ განმეორდებოდა მკურნალობის გაგრძელების შემთხვევაში.
პაციენტებში ფსორიაზით კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, ინექციის ადგილზე რეაქციების სიხშირე იყო 3.4% პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს პირველი 12-კვირიანი მკურნალობის პერიოდში, შედარებით დაახლოებით 13.6% პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით.
მძიმე ინფექციები
პლაცებო კონტროლირებად კვლევებში სერიოზული ინფექციების (ფატალური, სიცოცხლისათვის საშიში ან ჰოსპიტალიზაციის ან ანტიბიოტიკების ინტრავენური შეყვანის საჭიროება) სიხშირე არ დაფიქსირებულა. სერიოზული ინფექციები დაფიქსირდა რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტების 6.3%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით 48 თვის განმავლობაში. ეს ინფექციებია აბსცესები (სხვადასხვა უბნები), ბაქტერიემია, ბრონქიტი, ბურსიტი, ცელულიტი, ქოლეცისტიტი, დიარეა, დივერტიკულიტი, ენდოკარდიტი (საეჭვოა), გასტროენტერიტი, B ჰეპატიტი, ჰერპეს ზოსტერი, ფეხის წყლული, პირის ღრუს ინფექციები, ოსტეომიელიტი, ოტიტი. პიელონეფრიტი, სეფსისი, სეპტიური ართრიტი, სინუსიტი, კანის ინფექცია, კანის წყლული, საშარდე გზების ინფექცია, ვასკულიტი და ჭრილობის ინფექციები. 2-წლიან აქტიურ კონტროლირებად კვლევაში პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით ან მეტოტრექსატით ან ამ ორის კომბინაციით, სერიოზული ინფექციების სიხშირე მსგავსი იყო ყველა ადმინისტრაციის ჯგუფში. თუმცა, ამ კვლევამ არ გამორიცხა, რომ მეთოტრექსატის და ენბრელის კომბინაცია შეიძლება ასოცირებული იყოს ინფექციების გაზრდილ მაჩვენებელთან.
პლაცებო კონტროლირებად დაფქული ფსორიაზის კვლევებში 24 კვირამდე, არ იყო განსხვავება ინფექციის სიხშირეში ენბრელსა და პლაცებოთი მკურნალ პაციენტებს შორის. სერიოზული ინფექციები, რომლებიც გვხვდება პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ენბრელით, მოიცავს ცელულიტს, გასტროენტერიტს, პნევმონიას, ნაღვლის ბუშტის ანთებას, ოსტეომიელიტს, გასტრიტს, აპენდიციტს, სტრეპტოკოკულ ფაშიტიტს, მიოზიტს, სეპტიურ შოკს, დივერტიკულიტს და სერიოზულ ინფექციებს აბსცესის ჩათვლით. ფსორიაზული ართრიტის ორმაგ ბრმა და ღია გამოკვლევებში 1 პაციენტმა აღნიშნა სერიოზული ინფექცია (პნევმონია).
ენბრელის გამოყენებისას დაფიქსირდა სერიოზული და ფატალური ინფექციები; მოხსენებული პათოგენები მოიცავს ბაქტერიებს, მიკობაქტერიებს (ტუბერკულოზის ჩათვლით), ვირუსებს და სოკოებს. ზოგიერთი მათგანი განვითარდა ენბრელით თერაპიის დაწყებიდან რამდენიმე კვირაში პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ძირითადი პირობები (როგორიცაა დიაბეტი, გულის შეგუბებითი უკმარისობა, აქტიური ან ქრონიკული ინფექციების ისტორია) გარდა მათი რევმატოიდული ართრიტისა (იხ. პუნქტი 4.4). ენბრელით თერაპიამ შეიძლება გაზარდოს სიკვდილიანობის მაჩვენებელი პაციენტებში ცნობილი სეფსისით.
ენბრელთან ასოცირებული იყო ოპორტუნისტული ინფექციები, მათ შორის ინვაზიური სოკოვანი, პარაზიტული (მათ შორის პროტოზოული), ვირუსული (ჰერპეს ზოსტერის ჩათვლით), ბაქტერიული (ლისტერიისა და ლეგიონელას ჩათვლით) და ატიპიური მიკობაქტერიული ინფექციები. კლინიკური კვლევების საცავში, ოპორტუნისტული ინფექციების საერთო სიხშირე იყო 0.09% 15402 პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ ენბრელს. ექსპოზიციაზე მორგებული სიხშირე არის 0.06 მოვლენა 100 პაციენტ-წელზე. პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებაში, მსოფლიოში ოპორტუნისტული ინფექციების შემთხვევების დაახლოებით ნახევარი არის ინვაზიური სოკოვანი ინფექციები. ყველაზე გავრცელებული სოკოვანი ინფექციებია Candida, Pneumocystis, Aspergillus და Histoplasma. ოპორტუნისტული ინფექციების მქონე პაციენტებში სიკვდილიანობის ნახევარზე მეტი გამოწვეულია ინვაზიური სოკოვანი ინფექციით. ფატალური შემთხვევების უმეტესობა არის Pneumocystis პნევმონიის, დაუზუსტებელი სოკოვანი ინფექციების და ასპერგილოზის შემთხვევები (იხ. პუნქტი 4.4).
აუტოანტისხეულები
ზრდასრული პაციენტების შრატის ნიმუშები ექვემდებარებოდა აუტოანტისხეულების ტესტირებას სხვადასხვა დროს. რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში შეფასებული ანტიბირთვული ანტისხეულებისთვის (ANA), პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებსაც განუვითარდათ ახალი დადებითი ANA (ANA ³ 1:40) უფრო მაღალი იყო ენბრელით ნამკურნალებ პაციენტებში (11%), ვიდრე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს (5%). პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებმაც განავითარეს ახალი დადებითი ანტი-ორჯაჭვიანი დნმ-ის ანტისხეულები, ასევე უფრო მაღალი იყო რადიოიმუნური ანალიზით (15% ენბრელით ნამკურნალებ პაციენტებში, 4% პლაცებოთი ნამკურნალებ პაციენტებში) და Crithidia luciliae ანალიზით (3% ენბრელ-ში). ნამკურნალები პაციენტები ნულის წინააღმდეგ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ მას). იმ პაციენტების წილი, რომლებსაც განუვითარდათ ანტიკარდიოლიპინის ანტისხეულები, ანალოგიურად უფრო მაღალი იყო, ვიდრე პლაცებოს ჯგუფში. ენბრელის ხანგრძლივი გამოყენების ეფექტი აუტოიმუნური დაავადებების განვითარებაზე უცნობია.
იშვიათი გვერდითი რეაქციები დაფიქსირდა ზოგიერთ პაციენტში, მათ შორის პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ რევმატოიდული ფაქტორი დადებითი რევმატოიდული ართრიტისთვის, რომლებშიც სხვა აუტოანტისხეულები განვითარდა ზოგიერთ პაციენტში ლუპუსის მსგავსი სინდრომით ან გამონაყარით კლინიკური გარეგნობით და ბიოფსიით, რომელიც შეესაბამება კანის ქვემწვავე მგლურას ან დისკოიდურ ლუპუსს.
პანციტოპენია და აპლასტიკური ანემია
იყო პოსტმარკეტინგული შეტყობინებები პანციტოპენიის და აპლასტიკური ანემიის შესახებ, რომელთაგან ზოგიერთმა გამოიწვია სიკვდილი (იხ. პუნქტი 4.4).
ფილტვების ინტერსტიციული დაავადება
კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში ეტანერცეპტის ყველა ჩვენებისას, ფილტვის ინტერსტიციული დაავადების სიხშირე (სიხშირე) პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ეტანერცეპტს მეტოტრექსატის თანმხლები გამოყენების გარეშე, იყო 0.06% (სიხშირე იშვიათი). კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, რომლებმაც დაუშვა ეტანერცეპტის და მეთოტრექსატის ერთდროული მიღება, ფილტვის ინტერსტიციული დაავადების სიხშირე (სიხშირე) იყო 0.47% (არახშირი). იყო პოსტმარკეტინგული შეტყობინებები ფილტვების ინტერსტიციული დაავადების შესახებ (პნევმონიის და ფილტვის ფიბროზის ჩათვლით), რომელთაგან ზოგიერთმა გამოიწვია სიკვდილი.
ანაკინრას ერთდროული თერაპია
მოზრდილ პაციენტებში ჩატარებულ კვლევებში, სადაც ენბრელი ერთდროულად იყენებდნენ ანაკინრას, დაფიქსირდა სერიოზული ინფექციის უფრო მაღალი მაჩვენებელი მხოლოდ ენბრელთან შედარებით, და პაციენტების 2%-ს (3/139) განუვითარდა ნეიტროპენია (ნეიტროფილების აბსოლუტური რაოდენობა <1000/მმ3). ერთ ნეიტროპენიულ პაციენტს განუვითარდა ცელულიტი, რომელიც გაქრა ჰოსპიტალიზაციის შემდეგ (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.5).
ამაღლებული ღვიძლის ფერმენტები
ეტანერცეპტის ყველა ჩვენებით კონტროლირებადი კლინიკური კვლევების ორმაგ ბრმა პერიოდებში, ღვიძლის ფერმენტების მომატების სიხშირე (სიხშირე) პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მარტო ეტანერცეპტს მეტოტრექსატის თანმხლები გამოყენების გარეშე, იყო 0.54% (არაჩვეულებრივი სიხშირე). კონტროლირებადი კლინიკური კვლევების ორმაგ ბრმა პერიოდებში, რომლებიც იძლეოდა ეტანერცეპტის და მეთოტრექსატის ერთდროული გამოყენების საშუალებას, ღვიძლის ფერმენტების მატების სიხშირე (სიხშირე) იყო 4.18% (სიხშირე).
აუტოიმუნური ჰეპატიტი
კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში ეტანერცეპტის ყველა ჩვენებისას, აუტოიმუნური ჰეპატიტის სიხშირე (სიხშირე) პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ეტანერცეპტს მეტოტრექსატის თანმხლები გამოყენების გარეშე, იყო 0.02% (სიხშირე იშვიათად). აუტოიმუნური ჰეპატიტის სიხშირე (სიხშირე) იყო 0.24% (არაჩვეულებრივი) კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, რომლებმაც დაუშვა ეტანერცეპტის და მეთოტრექსატის ერთობლივი გამოყენება.
პედიატრიული მოსახლეობა
არასასურველი ეფექტები პედიატრიულ პაციენტებში იუვენილური იდიოპათიური ართრიტით
არასასურველი რეაქციები არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტის მქონე პედიატრიულ პაციენტებში, როგორც წესი, სიხშირით და ტიპით მსგავსია ზრდასრულ პაციენტებში. განსხვავებები და სხვა განსაკუთრებული გარემოებები მოზრდილებთან შედარებით განხილულია შემდეგ აბზაცებში.
2-დან 18 წლამდე ასაკის არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტის მქონე პაციენტებში კლინიკურ კვლევებში გამოვლენილი ინფექციების ტიპები, როგორც წესი, იყო მსუბუქიდან ზომიერამდე და მსგავსი ინფექციების, რომლებიც ჩვეულებრივ შეინიშნებოდა პედიატრიულ ამბულატორიულ პოპულაციაში.
მოხსენებული სერიოზული გვერდითი მოვლენები მოიცავს ვარიცელას ასეპტიკური მენინგიტის ნიშნებითა და სიმპტომებით, რომელიც განიკურნა შედეგების გარეშე (იხ. პუნქტი 4.4), აპენდიციტი, გასტროენტერიტი, დეპრესია/პიროვნების დარღვევები, კანის წყლული, ეზოფაგიტი/გასტრიტი, A ჯგუფის სტრეპტოკოკული სეპტიური შოკი, I ტიპის შაქრიანი დიაბეტი, და რბილი ქსოვილების და პოსტოპერაციული ჭრილობის ინფექციები.
JIA-ით 4-17 წლის ბავშვების კვლევაში, 69 ბავშვისგან 43-ს (62%) განუვითარდა ინფექცია კვლევის 3-თვიან პერიოდში (პუნქტი I, ღია ეტიკეტირება), რომელშიც მათ მიიღეს ენბრელი და დაასრულეს 12 -თვიანი ღია გაგრძელების თერაპია. 58 პაციენტში ინფექციების სიმძიმე მსგავსი იყო. JIA პაციენტებში გვერდითი მოვლენების ტიპები და სიხშირე მსგავსი იყო ენბრელთან ჩატარებულ კვლევებში რევმატოიდული ართრიტის მქონე მოზრდილ პაციენტებში და უმეტესობა მსუბუქი იყო. ბევრი გვერდითი მოვლენა დაფიქსირდა უფრო ხშირად 69 JIA პაციენტში, რომლებიც ღებულობდნენ ენბრელს 3 თვის განმავლობაში, ვიდრე 349 ზრდასრული რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტს. ეს გვერდითი მოვლენები იყო თავის ტკივილი (პაციენტთა 19%, 1.7 მოვლენა/პაციენტ-წელი), გულისრევა (9.1% მოვლენა/პაციენტ-წელი), მუცლის ტკივილი (19%, 0.74 მოვლენა/პაციენტ წელიწადში) და ღებინება (13%, 0.74 მოვლენა/პაციენტის წელი).
კლინიკურ კვლევებში JIA პაციენტებში, დაფიქსირდა მაკროფაგების აქტივაციის სინდრომის 4 შემთხვევა.
არასასურველი ეფექტები პედიატრიულ პაციენტებში ფოლაქოვანი ფსორიაზის დროს
გვერდითი მოვლენები, რომლებიც მოხსენებული იყო 48-კვირიან კვლევაში 4-დან 17 წლამდე ასაკის 211 პედიატრიულ დაფქული ფსორიაზით დაავადებულ პაციენტში, მსგავსი იყო წინა კვლევებში მოზრდილთა ფსორიაზის მქონე პაციენტებისთვის.
საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება
პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. მოხსენება საშუალებას იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგი. ჯანდაცვის პროფესიონალები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოვიგილანციის ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr ელ. ფოსტა: [email protected] ; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99)
- 9. ჭარბი დოზირება და მისი მკურნალობა
რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებთან კლინიკურ კვლევებში დოზის შემზღუდველი ტოქსიკურობა არ იქნა ნაპოვნი.
შეფასებული დოზის უმაღლესი დონე იყო ინტრავენური დატვირთვის დოზა 32 მგ/მ2, რასაც მოჰყვა კანქვეშა დოზა 16 მგ/მ2 კვირაში ორჯერ. რევმატოიდული ართრიტით დაავადებულმა პაციენტმა შემთხვევით მიიღო 62 მგ ენბრელი კანქვეშ კვირაში ორჯერ 3 კვირის განმავლობაში და არ აღენიშნებოდა არასასურველი ეფექტები. ენბრელის ანტიდოტი ცნობილი არ არის.
- ფარმაკოლოგიური თვისებები
- 1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: იმუნოსუპრესანტი, სიმსივნის ნეკროზის ფაქტორი-ალფა (TNF-Alpha) ინჰიბიტორები
ათქ კოდი: L04AB01
სიმსივნის ნეკროზული ფაქტორი (TNF) ფუნქციონირებს როგორც დომინანტური ციტოკინი რევმატოიდულ ართრიტთან ასოცირებულ ანთებაში. TNF-ის ამაღლებული დონე ასევე აღმოჩენილია ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტების სინოვიუმსა და ფსორიაზულ ფილებში, აგრეთვე სინოვიალურ ქსოვილებში და მაანკილოზებელი სპონდილიტის მქონე პაციენტების შრატში.
ფსორიაზულ დაფებში, ანთებითი უჯრედების, მათ შორის T- უჯრედების ინფილტრაცია, იწვევს TNF-ის ამაღლებულ დონეს ფსორიაზულ დაზიანებებში, კანის დონეებთან შედარებით ფსორიაზული დაზიანების გარეშე.
ეტანერცეპტი, როგორც TNF-ის კონკურენტული ინჰიბიტორი, აფერხებს მის შეკავშირებას უჯრედის ზედაპირის რეცეპტორებთან და აფერხებს მის ბიოლოგიურ აქტივობას.
TNF და ლიმფოტოქსინი არის ანთების პრო-ციტოკინები, რომლებიც უკავშირდებიან უჯრედის ზედაპირის ორ ცალკეულ რეცეპტორს: 55 კილოდალტონს (p55) და 75 კილოდალტონს (p75) სიმსივნის ნეკროზული ფაქტორის რეცეპტორებს (TNFR). ორივე TNFR ბუნებრივად არის მემბრანასთან დაკავშირებული და ხსნადი ფორმით. ითვლება, რომ ხსნადი TNFR არეგულირებს TNF ბიოლოგიურ აქტივობას.
TNF და ლიმფოტოქსინი ძირითადად ჰომოტრიმერულია და მათი ბიოლოგიური აქტივობა დამოკიდებულია მათ ჯვარედინი კავშირზე TNFR-ებთან უჯრედის ზედაპირზე. ხსნად დიმერულ რეცეპტორებს, როგორიცაა ეტანერცეპტი, აქვთ უფრო მაღალი მიდრეკილება TNF-ის მიმართ, ვიდრე მონომერული რეცეპტორები და არიან TNF-ის უაღრესად კონკურენტუნარიანი ინჰიბიტორები, რომლებიც აკავშირებს მათ უჯრედულ რეცეპტორებს. გარდა ამისა, იმუნოგლობულინების Fc რეგიონის გამოყენება დიმერული რეცეპტორების სტრუქტურაში, როგორც შერწყმის სტრუქტურები, ახანგრძლივებს შრატში ეტანერცეპტის ნახევარგამოყოფის პერიოდს.
მოქმედების მექანიზმი
სახსრების პათოლოგია რევმატოიდული ართრიტისა და მაანკილოზებელი სპონდილიტის დროს და კანის პათოლოგია ფოლაქოვანი ფსორიაზის დროს ძირითადად განპირობებულია ანთების საწინააღმდეგო მოლეკულებით, რომლებსაც აკონტროლებენ TNF. ეტანერცეპტი ავლენს თავის ეფექტს კონკურენტულად თრგუნავს TNF-ს TNFR-ებთან შეკავშირებას უჯრედის ზედაპირზე, ანადგურებს მათ ბიოლოგიურ აქტივობას და ხელს უშლის TNF-დამოკიდებულ უჯრედულ პასუხებს. გარდა ამისა, ეტანერცეპტმა შეიძლება შეცვალოს ბიოლოგიური რეაქციები, რომლებიც რეგულირდება TNF-ით ან კონტროლდება სხვა მოლეკულებით (მაგ., ციტოკინები, ადჰეზიური მოლეკულები ან პროტეინაზები).
კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება
ამ თავში; ოთხი რანდომიზებული კონტროლირებადი კვლევა მოზრდილებში რევმატოიდული ართრიტით, ერთი კვლევა მოზრდილებში ფსორიაზული ართრიტით, ერთი კვლევა მოზრდილებში მაანკილოზებელი სპონდილიტით, ორი კვლევა მოზრდილებში არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტით, ოთხი კვლევა მოზრდილებში ფოლაქოვანი ფსორიაზით, სამი კვლევა არასრულწლოვანთა იდიოპათებზე ართრიტი და ფოლაქოვანი ფსორიაზი. მონაცემები გამოკვლევიდან პედიატრიულ პაციენტებში
ზრდასრული პაციენტები რევმატოიდული ართრიტით
ენბრელის ეფექტურობა შეფასებული იყო რანდომიზებულ, ორმაგ ბრმა, პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში. ამ კვლევამ შეაფასა 234 ზრდასრული პაციენტი აქტიური რევმატოიდული ართრიტით, რომლებსაც წარუმატებელი ჰქონდათ მკურნალობა სულ მცირე ერთი, მაგრამ არაუმეტეს ოთხი დაავადების შემცვლელი ანტირევმატული საშუალებებით (DMARDs). ენბრელი 10 მგ ან 25 მგ ან პლაცებო შეყვანილი იყო კანქვეშ კვირაში ორჯერ ზედიზედ 6 თვის განმავლობაში. ამ კონტროლირებადი კვლევის შედეგები გამოიხატა, როგორც რევმატოიდული ართრიტის პროცენტული გაუმჯობესება რევმატოლოგიის ამერიკული კოლეჯის (ACR) პასუხის კრიტერიუმების გამოყენებით.
ენბრელით ნამკურნალებ პაციენტებს ჰქონდათ უფრო მაღალი ACR 20 და 50 პასუხი 3 და 6 თვეში, ვიდრე პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებოთი (ACR 20: ენბრელი 62% და 59% 3 და 6 თვეში, პლაცებო 23% და 11%, შესაბამისად; ACR 50: ენბრელი 41% და 40%, პლაცებო 8% და 5% 3 და 6 თვეში, შესაბამისად; ენბრელი წინააღმდეგ პლაცებო ყველა დროის მომენტში ACR 20 და ACR 50 პასუხებისთვის p<0.01).
სუბიექტების დაახლოებით 15%-მა, რომლებიც იღებდნენ ენბრელს, მიაღწიეს ACR 70 პასუხს 3 თვეში და 6 თვეში, პლაცებოს ჯგუფში 5%-ზე ნაკლებთან შედარებით. კლინიკური პასუხები პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ენბრელს, ჩვეულებრივ ვლინდება მკურნალობის დაწყებიდან 1-2 კვირის შემდეგ და თითქმის ყოველთვის რეაგირებს 3 თვეში. დაფიქსირდა დოზის პასუხის პროპორციულობა; 10 მგ-ით მიღწეული ეფექტურობა არის 25 მგ-სა და პლაცებოს შორის. ენბრელი მნიშვნელოვნად აჯობებდა პლაცებოს, როგორც ACR კრიტერიუმებს, ასევე რევმატოიდული ართრიტის დაავადების აქტივობის სხვა ზომებს, რომლებიც არ შედის ACR პასუხის კრიტერიუმებში, როგორიცაა დილის სიმტკიცე. ჯანმრთელობის შეფასების კითხვარი (HAQ) ტარდებოდა კვარტალურად მთელი კვლევის განმავლობაში, რომელიც მოიცავდა ინვალიდობის, აქტივობის, ფსიქიკური ჯანმრთელობის, ზოგადი ჯანმრთელობისა და ართრიტთან დაკავშირებულ ჯანმრთელობის მდგომარეობას. ყველა HAQ მნიშვნელობა გაუმჯობესდა 3 და 6 თვეში პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ენბრელს კონტროლთან შედარებით.
ართრიტის სიმპტომები ჩვეულებრივ ბრუნდება ენბრელს მიღების შეწყვეტიდან ერთი თვის განმავლობაში. ღია ეტიკეტირების კვლევების შედეგებზე დაყრდნობით, მკურნალობის შეწყვეტამ 24 თვემდე, რასაც მოჰყვა ენბრელის ხელახალი დანერგვა, იწვევდა იმ პაციენტების პასუხებს, რომლებიც იღებდნენ ენბრელს მკურნალობის შეწყვეტის გარეშე. ღია ეტიკეტირების გაფართოების კვლევებში, მდგრადი პასუხები დაფიქსირდა 10 წლამდე, როდესაც პაციენტები ღებულობდნენ ენბრელს შეწყვეტის გარეშე.
ენბრელის ეფექტურობა შედარებული იყო მეტოტრექსატთან რანდომიზებულ, აქტიურ კონტროლირებად კვლევაში, ბრმა რენტგენოგრაფიული შეფასებების გამოყენებით, როგორც პირველადი საბოლოო წერტილი 632 ზრდასრულ პაციენტში აქტიური რევმატოიდული ართრიტით (დაავადების ხანგრძლივობა <3 წელი), რომლებსაც არასოდეს მიუღიათ მეთოტრექსატით თერაპია. ენბრელი შეყვანილი იყო 10 მგ ან 25 მგ დოზით კანქვეშ (SC) კვირაში ორჯერ 24 თვემდე. მეტოტრექსატის დოზები გაიზარდა 7,5 მგ/კვირაში 20 მგ/კვირაში კვლევის პირველი 8 კვირის განმავლობაში და გაგრძელდა 24 თვემდე. კლინიკური გაუმჯობესება, მათ შორის მოქმედების დაწყება 2 კვირაში ენბრელი 25 მგ-ით, მსგავსი იყო წინა კვლევებში და გრძელდებოდა 24 თვემდე. პაციენტები იყვნენ საშუალო ინვალიდობით HAQ ქულებით 1.4-დან 1.5-მდე საწყის ეტაპზე. ენბრელით 25 მგ მკურნალობამ მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება გამოიწვია 12 თვეში, პაციენტების დაახლოებით 44%-მა მიაღწია ნორმალურ HAQ ქულას (0,5-ზე ნაკლები). ეს სარგებელი შენარჩუნდა კვლევის მეორე წელს.
ამ კვლევაში სახსრის სტრუქტურული დაზიანება იყო რენტგენოგრაფიულად და გამოიხატა როგორც ცვლილება Total Sharp Score (TSS), რომლის კომპონენტებია შეფასებული ეროზია და სახსრის სივრცის შევიწროება (JSN). ხელის/მაჯის და ფეხის რენტგენოგრაფია შეფასებული იყო საწყის ეტაპზე, 6, 12 და 24 თვეში. ენბრელის 10 მგ დოზას თანმიმდევრულად ნაკლები გავლენა ჰქონდა სტრუქტურულ დაზიანებაზე 25 მგ დოზასთან შედარებით. ენბრელი 25 მგ მნიშვნელოვნად აღემატებოდა მეთოტრექსატს ეროზიის მაჩვენებლებში 12 და 24 თვეში. განსხვავებები TSS-სა და JSN-ში მეტოტრექსატსა და ენბრელ 25 მგ-ს შორის არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი. შედეგები ნაჩვენებია ქვემოთ მოცემულ ფიგურაში.
194691050292000რენტგენოგრაფიული პროგრესი: ენბრელისა და მეთოტრექსატის შედარება პაციენტებში RA <3 წლის განმავლობაში
სხვა აქტიურ კონტროლირებად, ორმაგ ბრმა, რანდომიზებულ კვლევაში; აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მქონე 682 ზრდასრულ პაციენტში, რომლებიც არ პასუხობდნენ ადეკვატურად მინიმუმ 1 DMARD-ზე მეტოტრექსატის გარდა 6 თვიდან 20 წლამდე (საშუალო 5 წელი), მხოლოდ ენბრელი (25 მგ კვირაში ორჯერ), მარტო მეთოტრექსატი (კვირაში 7-ჯერ), 5-დან 20 მგ-მდე, მედიანური დოზა 20 მგ) და ენბრელის და მეთოტრექსატის ერთდროული კომბინაცია შედარებული იყო კლინიკურ ეფექტურობაზე, უსაფრთხოებაზე და რენტგენოგრაფიულ პროგრესზე.
პაციენტებს ჯგუფში, რომლებიც იღებდნენ ენბრელი თერაპიას მეტოტრექსატთან კომბინაციაში, მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა ACR 20, ACR 50, ACR 70 პასუხები და DAS და HAQ ქულები ორივე კვირაში 24 და 52, ვიდრე პაციენტები თითოეულ მონოთერაპიის ჯგუფში (შედეგები ნაჩვენებია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში). მნიშვნელოვანი უპირატესობები ასევე დაფიქსირდა 24 თვის შემდეგ ენბრელისთვის მეთოტრექსატთან კომბინაციაში ენბრელის მონოთერაპიასთან და მეთოტრექსატის მონოთერაპიასთან შედარებით.
კლინიკური ეფექტურობის შედეგები 12 თვეზე: ენბრელის შედარება ენბრელთან, მეთოტრექსატთან და მეტოტრექსატთან კომბინაციაში RA პაციენტებში 6 თვიდან 20 წლამდე
საბოლოო წერტილი
მეთოტრექსატი (n = 228)
ენბრელი (n = 223)
ენბრელი + მეთოტრექსატი (n = 231)
ACR პასუხი a
ACR 20
58,8%
65,5%
74,5% †,?
ACR 50
36,4%
43%
63,2% †,?
ACR 70
16,7%
22%
39,8% †,?
DAS
საწყისი მაჩვენებელიb
5,5
5,7
5,5
52-ე კვირის მაჩვენებელიb
3
3
2,3†,?
რემისიაc
14%
18%
37%†,?
HAQ
დასაწყისი
1,7
1,7
1,8
კვირა 52
1,1
1
0,8†,?
ა: პაციენტები, რომლებმაც არ დაასრულეს კვლევაში 12 თვე, ჩაითვალა არარესპონდერებად
ბ: დაავადების აქტივობის ქულის (DAS) მნიშვნელობები საშუალოა.
გ: რემისია განისაზღვრება როგორც DAS<1.6.
დაწყვილებული შედარების p-მნიშვნელობები: † = ენბრელი + p<0.05 მეტოტრექსატისთვის vs. მეტოტრექსატი
რენტგენოგრაფიული პროგრესი 12 თვეზე მნიშვნელოვნად ნაკლები იყო ენბრელის ჯგუფში, ვიდრე მეთოტრექსატის ჯგუფში, კომბინაცია მნიშვნელოვნად აუმჯობესებდა რენტგენოგრაფიული პროგრესის შენელებას, ვიდრე რომელიმე მონოთერაპიას (იხ. სურათი ქვემოთ).
რენტგენოგრაფიული პროგრესი: ენბრელის, მეთოტრექსატის და ენბრელის შედარება მეთოტრექსატთან კომბინაციაში RA პაციენტებში 6 თვიდან 20 წლამდე (12 თვის შედეგები)
წყვილთა შედარების p-მნიშვნელობები:
- = p<0.05 ენბრელსთვის vs. მეტოტრექსატი
† = p<0.05 ენბრელსთვის + მეთოტრექსატი vs. მეთოტრექსატი და
?= p<0.05 ენბრელსთვის + მეთოტრექსატი vs. ენბრელი.
მნიშვნელოვანი უპირატესობები ასევე დაფიქსირდა 24 თვის შემდეგ ენბრელისთვის მეთოტრექსატთან კომბინაციაში ენბრელის მონოთერაპიასთან და მეთოტრექსატის მონოთერაპიასთან შედარებით. ანალოგიურად, ენბრელის მონოთერაპიის მნიშვნელოვანი უპირატესობები მეთოტრექსატის მონოთერაპიასთან შედარებით ასევე დაფიქსირდა 24 თვის შემდეგ.
ანალიზში, სადაც ყველა პაციენტი, ვინც რაიმე მიზეზით მიატოვა სწავლა, ჩაითვალა პროგრესირებულად, პროგრესირების გარეშე პაციენტების პროპორცია (TSS ცვლილება 0.5) 24 თვეზე უფრო მაღალი იყო ენბრელში მეტოტრექსატთან კომბინაციაში, ვიდრე მხოლოდ ენბრელთან და მეტოტრექსატთან შედარებით. მარტო ჯგუფები (62%, შესაბამისად). , 50% და 36%; p<0.05). განსხვავება მხოლოდ ენბრელსა და მარტო მეთოტრექსატს შორის ასევე მნიშვნელოვანი იყო (p<0.05). კვლევაში, პაციენტების პროპორციები, რომლებმაც დაასრულეს 24 თვიანი მკურნალობა და პროგრესი არ განიცადა, იყო შესაბამისად 78%, 70% და 61%.
ორმაგ ბრმა, პლაცებო კონტროლირებადმა კვლევამ 420 პაციენტში აქტიური რევმატოიდული ართრიტით შეაფასა ენბრელის 50 მგ-ის უსაფრთხოება და ეფექტურობა კვირაში ერთხელ (ორი 25 მგ SC ინექცია). ამ კვლევაში 53 პაციენტმა მიიღო პლაცებო, 214 პაციენტმა მიიღო ენბრელი 50 მგ კვირაში ერთხელ და 153 პაციენტი იღებდა ენბრელს 25 მგ კვირაში ორჯერ. ენბრელის მკურნალობის ორივე რეჟიმის უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის პროფილები მსგავსი იყო მე-8 კვირაში RA-ს ნიშნებისა და სიმპტომების თვალსაზრისით; მე-16 კვირის მონაცემებმა არ აჩვენა მსგავსება (არაარასრულფასოვნება) მკურნალობის ორ რეჟიმს შორის.
ფსორიაზული ართრიტის მქონე ზრდასრული პაციენტები
ენბრელის ეფექტურობა შეფასებული იყო რანდომიზებულ, ორმაგ ბრმა, პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში 205 პაციენტში ფსორიაზული ართრიტით. პაციენტები არიან 18-70 წლის და აღენიშნებათ აქტიური ფსორიაზული ართრიტის შემდეგი ფორმებიდან მინიმუმ ერთ-ერთი (≥3 გადიდებული სახსარი და ≥3 მტკივნეული სახსარი): (1) დისტალური ინტერფალანგეალური (DIP) ჩართულობა; (2) პოლიარტიკულური ართრიტი (რევმატოიდული კვანძების არარსებობა და ფსორიაზის არსებობა); (3) ართრიტი; (4) ასიმეტრიული ფსორიაზული ართრიტი ან (5) სპონდილიტის მსგავსი ანკილოზი. პაციენტებს ასევე ჰქონდათ ფსორიაზი, რომელიც ხასიათდება როგორც სამიზნე დაზიანება ≥2 სმ დიამეტრის. პაციენტებს ადრე იღებდნენ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (86%), DMARD (80%) და კორტიკოსტეროიდები (24%). პაციენტებს, რომლებიც უკვე იღებდნენ მეთოტრექსატით თერაპიას (სტაბილური ≥2 თვე) შეძლეს მეტოტრექსატით მკურნალობის გაგრძელება ≥25 მგ/კვირაში ფიქსირებული დოზით. ენბრელი 25 მგ SC ორჯერ კვირაში 6 თვის განმავლობაში (რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში დოზირების კვლევების საფუძველზე) ან პლაცებო იყო შეყვანილი. ორმაგ ბრმა კვლევის დასასრულს, პაციენტებმა შეძლეს შესულიყვნენ ღია ეტიკეტირების გაფართოებულ კვლევაში, რომელიც სულ 2 წელი გაგრძელდა.
კლინიკური პასუხები გამოიხატება, როგორც პაციენტების პროცენტი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR 20, 50 და 70 პასუხს და პაციენტების პროპორციას, რომლებიც აღწევენ გაუმჯობესებას ფსორიაზული ართრიტის რეაგირების კრიტერიუმებში (PsARC). შედეგები შეჯამებულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში.
ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტების პასუხები პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში
პაციენტების პროცენტი
პლაცებო
ენბრელიa
ფსორიაზული ართრიტის რეაქცია
n=104
N=101
ACR 20
3 თვე
15
59b
6 თვე
13
50b
ACR 50
3 თვე
4
38b
6 თვე
4
37b
ACR 70
3 თვე
0
11b
6 თვე
1
9c
psARC
3 თვე
31
72b
6 თვე
23
70b
a: 25 მგ ენბრელი SC კვირაში ორჯერ
b: p<0.001, ენბრელი vs პლაცებო
c: p<0.01, ენბრელი vs პლაცებო
ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტებს შორის, რომლებმაც მიიღეს ენბრელი, კლინიკური პასუხები აშკარა იყო პირველი ვიზიტის დროს (4 კვირა) და შენარჩუნდა მკურნალობის 6 თვის განმავლობაში. ენბრელი მნიშვნელოვნად უკეთესი იყო, ვიდრე პლაცებო, დაავადების აქტივობის ყველა საზომში (p<0.001) და პასუხები მსგავსი იყო მეტოტრექსატით თანმხლები თერაპიის დროს ან მის გარეშე. ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტებში ცხოვრების ხარისხი შეფასდა ყველა დროის მომენტში ფუნქციის დაკარგვის HAQ ინდექსის გამოყენებით. ფუნქციის ინდექსის დაკარგვის ქულა მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა, ვიდრე პლაცებო პაციენტებში ფსორიაზული ართრიტით, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით ყველა დროის მომენტში (p<0.001).
რენტგენოგრაფიული ცვლილებები შეფასებული იყო ფსორიაზული ართრიტის კვლევაში. ხელების და მაჯების რენტგენოგრაფია გადაღებულია საწყის ეტაპზე და 6, 12 და 24 თვეში. მოდიფიცირებული TSS 12 თვის განმავლობაში წარმოდგენილია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში. ანალიზში, სადაც ყველა პაციენტი, ვინც გამოტოვა კვლევა რაიმე მიზეზით, ჩაითვალა პროგრესირებულად, პროგრესირების გარეშე პაციენტების წილი (TSS ცვლილება ≥0.5) 12 თვეზე მეტი იყო ენბრელის ჯგუფში პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით (73%) და 47%, შესაბამისად; p≥0.001). ენბრელის ეფექტი რენტგენოგრაფიულ პროგრესირებაზე შენარჩუნდა პაციენტებში, რომლებმაც განაგრძეს მკურნალობა მეორე წლის განმავლობაში. პერიფერიული სახსრის დაზიანების შენელება დაფიქსირდა პაციენტებში პოლიარტიკულური სიმეტრიული სახსრის ჩართულობით.
საშუალო (SE) წლიური ცვლილება საბაზისოდან მთლიან მკვეთრ ქულაში
პლაცებო
ეტანერცეპტი
ხანგრძლივობა
(n=104)
(n=101)
12 თვე
1 (0,29)
- 0,03 (0,09)a
SE = სტანდარტული შეცდომა
a: p=0.0001
ენბრელით მკურნალობამ გამოიწვია ფიზიკური ფუნქციის გაუმჯობესება ორმაგ ბრმა პერიოდში და ეს სარგებელი შენარჩუნდა გრძელვადიანი მკურნალობის დროს 2 წლამდე.
არ არსებობს საკმარისი მტკიცებულება ენბრელის ეფექტურობის შესახებ პაციენტებში მაანკილოზებელი სპონდილიტის მსგავსი და მუტილანური ტიპის ართრიტის ფსორიაზული ართროპათიით, შესწავლილი პაციენტების მცირე რაოდენობის გამო.
არ ჩატარებულა კვლევები ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტებში 50 მგ დოზით კვირაში ერთხელ. ამ პაციენტთა პოპულაციაში კვირაში ერთხელ დოზის მტკიცებულება ეფუძნება მაანკილოზებელი სპონდილიტის მქონე პაციენტებში ჩატარებულ კვლევებს.
ზრდასრული პაციენტები მაანკილოზებელი სპონდილიტით
ენბრელის ეფექტურობა შეფასებული იყო 3 რანდომიზებულ, ორმაგ ბრმა კვლევაში, რომლებიც ადარებდნენ ენბრელის 25 მგ კვირაში ორჯერ პლაცებოს. სულ ჩართული იყო 401 პაციენტი, რომელთაგან 203 მკურნალობდა ენბრელით. ამ კვლევებიდან ყველაზე დიდში (n=277) შეფასებული იყო 18-70 წლის პაციენტები აქტიური მაანკილოზებელი სპონდილიტით. აქტიური AS; განისაზღვრება, როგორც ვიზუალური ანალოგური სკალის (VAS) ქულა ≥30 დილის სიხისტის საშუალო ხანგრძლივობისა და სიმძიმისთვის, VAS ქულებით ≥30 შემდეგი 3 პარამეტრიდან მინიმუმ ორისთვის: პაციენტის გლობალური შეფასება, საშუალო VAS ქულები ღამის და სრული ზურგის ტკივილისთვის. და აბაზანის მაანკილოზებელი საშუალო 10 კითხვა სპონდილიტის ფუნქციონალურ ინდექსზე (BASFI). პაციენტებს, რომლებიც იღებდნენ DMARD-ებს, არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებს ან კორტიკოსტეროიდებს, შეძლეს ამ პრეპარატების გაგრძელება სტაბილური დოზებით. პაციენტები, რომელთა ხერხემალი მთლიანად ანკილოზირებული იყო, გამორიცხული იყვნენ კვლევისგან. 138 პაციენტმა მიიღო 25 მგ ენბრელი (რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში დოზის დადგენის კვლევებზე დაყრდნობით) ან პლაცებო კანქვეშ კვირაში ორჯერ 6 თვის განმავლობაში.
ეფექტურობის პირველადი საზომი (ASAS 20) არის ≥20% გაუმჯობესება 4 ASAS კრიტერიუმიდან მინიმუმ 3-ში (პაციენტის გლობალური შეფასება, ზურგის ტკივილი, BASFI და ანთება) და სხვა კრიტერიუმებში არ გაუარესება. იგივე კრიტერიუმები იქნა გამოყენებული, როგორც 50% და 70% გაუმჯობესება ASAS 50 და 70 პასუხებში, შესაბამისად.
პლაცებოსთან შედარებით, ენბრელთან მკურნალობამ განაპირობა ASAS 20, ASAS 50 და ASAS 70 გაუმჯობესება მკურნალობის დაწყებიდან 2 კვირის შემდეგ.
მაანკილოზებელი სპონდილიტის მქონე პაციენტების პასუხები პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში
პაციენტების პროცენტი
პლაცებო
ენბრელი
მაანკილოზებელი სპონდილიტის პასუხი
n=139
N=138
ASAS 20
2 კვირა
22
46a
3 თვე
27
60a
6 თვე
23
58 a
ASAS 70
2 კვირა
2
12b
3 თვე
7
29b
6 თვე
5
28b
a: p<0,001, ენბრელი vs პლაცებო
b: p=0,002, ენბრელი vs პლაცებო
ანკილოზური სპონდილიტის მქონე პაციენტებს შორის, რომლებიც იღებდნენ ენბრელს, კლინიკური პასუხები აშკარა იყო პირველი ვიზიტის დროს (2 კვირა) და შენარჩუნებული იყო მკურნალობის 6 თვის განმავლობაში. პასუხები მსგავსი იყო პაციენტებში დამატებითი თერაპიის მქონე ან მის გარეშე საწყის ეტაპზე.
მსგავსი დასკვნები იქნა მიღებული მაანკილოზებელი სპონდილიტის 2 მცირე კვლევაში.
მეოთხე კვლევა, ორმაგ ბრმა, პლაცებო კონტროლირებადი კვლევა, რომელშიც მონაწილეობდა 356 პაციენტი აქტიური მაანკილოზებელი სპონდილიტით, შეადარა ენბრელი 50 მგ კვირაში ერთხელ 25 მგ ენბრელის უსაფრთხოება და ეფექტურობა კვირაში ორჯერ. 50 მგ კვირაში ერთხელ და 25 მგ კვირაში ორჯერ პროფილების უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის პროფილები მსგავსი იყო.
არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტის მქონე მოზრდილები
კვლევა 1
ენბრელის ეფექტურობა პაციენტებში არარადიოგრაფიული აქსიალური სპონდილოართრიტით (nr-AxSpA); ის შეფასდა 12-კვირიან, რანდომიზებულ, ორმაგ ბრმა, პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში. კვლევაში, შეფასებული იქნა 215 ზრდასრული (შეცვლილი ITT განზრახული მკურნალობა) აქტიური NR AxSpA (18-49 წლის) პაციენტი, რომლებიც აკმაყოფილებდნენ ASAS კლასიფიკაციის კრიტერიუმებს აქსიალური სპონდილოართრიტისთვის, მაგრამ არ აკმაყოფილებდნენ AS-ის შეცვლილ ნიუ-იორკის კრიტერიუმებს. პაციენტებს ასევე უნდა ჰქონოდათ არაადეკვატური პასუხი ან შეუწყნარებლობა ორ ან მეტ არასტეროიდულ საშუალებებზე. ორმაგ ბრმა პერიოდის განმავლობაში პაციენტები იღებდნენ ენბრელს 50 მგ ან პლაცებოს კვირაში ერთხელ 12 კვირის განმავლობაში. ეფექტურობის პირველადი საზომი (ASAS 40); 40% გაუმჯობესება ოთხი ASAS კრიტერიუმიდან სულ მცირე სამში და არ გაუარესება დარჩენილ ერთ კრიტერიუმში. ორმაგი ბრმა პერიოდი; მოჰყვა ღია ეტიკეტირების პერიოდს, რომელშიც ყველა პაციენტი იღებდა 50 მგ ენბრელს ყოველკვირეულად დამატებით 92 კვირამდე. საკრალური სახსრისა და ხერხემლის MRI შედეგები გამოკვლეული იყო ანთების შესაფასებლად საწყის ეტაპზე და 12 და 104 კვირაში.
ენბრელით მკურნალობამ გამოიწვია სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება ASAS 40, ASAS 20 და ASAS 5/6 პლაცებოსთან შედარებით. გარდა ამისა, მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება დაფიქსირდა ASAS ნაწილობრივი რემისიის და BASDAI 50-ისთვის. მე-12 კვირის შედეგები ნაჩვენებია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში.
ეფექტურობის პასუხი პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში nr-AxSpA: პაციენტების პროცენტი, რომლებიც აღწევენ საბოლოო წერტილებს
ორმაგი ბრმა კლინიკური პასუხები მე-12 კვირაში
პლაცებო N=106 to 109*
ენბრელი N=103 to 105*
ASA**40
15,7
32,4b
ASAS 20
36,1
52,4c
ASAS 5/6
10,4
33a
ASAS ნაწილობრივი რემისია
11,9
24,8c
BASDAI***50
23,9
43,8b
- ზოგიერთმა პაციენტმა არ მოგვაწოდა სრული მონაცემები ყველა საბოლოო წერტილისთვის.
- *ASAS = სპონდილოართრიტის შეფასების საერთაშორისო საზოგადოება
- ** BASDAI = აბაზანის მაანკილოზებელი სპონდილიტის დაავადების აქტივობის ინდექსი
a: p<0.001, b: <0.01 და c: <0.05, ენბრელსა და პლაცებოს შორის, შესაბამისად
პაციენტებს, რომლებმაც მიიღეს ენბრელი მე-12 კვირას, ჰქონდათ სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება SPARCC (კანადის სპონდილოართრიტის კვლევის კონსორციუმი) საკრალური სახსრისთვის, როგორც ეს გაზომილია MRI-ით. მორგებული საშუალო ცვლილება საწყისიდან იყო 3.8 (n=95) ენბრელით ნამკურნალევ პაციენტებში და 0.8 (n=105) პლაცებოთი ნამკურნალებ პაციენტებში (p<0.001). საშუალო ცვლილება საწყისიდან MRI-ით გაზომილი SPARCC ქულაში ყველა პაციენტისთვის, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელით 104 კვირაში იყო 4.64 (n=153) საკრალური სახსრისთვის და 1.40 (n=154) ხერხემლისთვის.
ენბრელი; BASFI (აბაზანის ანკილოზური სპონდილიტის ფუნქციური ინდექსი) აჩვენა სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად უფრო მაღალი გაუმჯობესება საწყისიდან მე-12 კვირამდე პლაცებოსთან შედარებით ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ცხოვრების ხარისხისა და ფიზიკური ფუნქციების უმეტესობის შეფასებებში, მათ შორის EuroQol 5D ზოგადი ჯანმრთელობის მდგომარეობის ქულა და SF-36 ფიზიკური კომპონენტის ქულა. .
კლინიკური პასუხები nr-AxSpA პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ენბრელს; აშკარა იყო პირველი ვიზიტის დროს (2 კვირა) და გაგრძელდა მკურნალობის 2 წლის განმავლობაში. ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ცხოვრების ხარისხისა და ფიზიკური ფუნქციის გაუმჯობესება ასევე გაგრძელდა მკურნალობის 2 წლის განმავლობაში. 2 წლის მონაცემებმა არ აჩვენა რაიმე ახალი უსაფრთხოების აღმოჩენა. 104 კვირაში, 8 პაციენტმა მიაღწია ორმხრივ 2 ხარისხის ქულას ზურგის რენტგენის მიხედვით, ნიუ-იორკის შეცვლილი კრიტერიუმების მიხედვით აქსიალური სპონდილოართროპათიისთვის.
კვლევა 2
ეს სამუშაო; ეს არის მულტიცენტრული, ღია ეტიკეტირების, ფაზის 4, 3 პერიოდის კვლევა ენბრელს შეწყვეტისა და მკურნალობის ხელახალი დაწყების შესაფასებლად აქტიური nr-AxSpa პაციენტებში, რომლებმაც მიაღწიეს ადექვატურ პასუხს ენბრელის თერაპიის 24 კვირის შემდეგ (არააქტიური დაავადება ანკილოზური სპონდილიტის დაავადება აქტივობის ქულა (ASDAS)). C-რეაქტიული ცილა (CRP) განისაზღვრება როგორც 1.3-ზე ნაკლები).
დადებითი MRI შედეგების მქონე (აქტიური ანთება MRI-ზე, რომელიც ძალიან მიუთითებს SpA-სთან ასოცირებულ საკროლიიტზე) და/ან დადებითი hsCRP (მაღალი მგრძნობელობა), რომელიც აკმაყოფილებს ASAS (სპონდილოართრიტის საერთაშორისო კომიტეტის შეფასება) აქსიალური სპონდილოართრიტის კლასიფიკაციის კრიტერიუმებს (მაგრამ არა ნიუ-იორკის შეცვლილ კრიტერიუმებს AS-ისთვის). ) 209 ზრდასრული პაციენტი აქტიური nr-AxSpa (18-დან 49 წლამდე) აქტიური სიმპტომებით განსაზღვრული, როგორც C-რეაქტიული პროტეინი [hsCRP]> 3 მგ/ლ) და ASDAS CRP 2.1-ზე მეტი ან ტოლი სკრინინგის ვიზიტზე, მიიღო სტაბილური NSAID ოპტიმალურად ტოლერანტული დოზით ფონური ანთების საწინააღმდეგო ეფექტისთვის 50 მგ ენბრელი კვირაში 24 კვირის განმავლობაში ღია ეტიკეტირების პერიოდში 1. პაციენტებს ასევე უნდა აჩვენონ არაადეკვატური პასუხი ან შეუწყნარებლობა ორი ან მეტი არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალების მიმართ.
24 კვირაში 119 (57%) პაციენტმა მიაღწია არააქტიურ დაავადებას და შევიდა მე-2 პერიოდში, 40-კვირიანი შეწყვეტის პერიოდი, სადაც შეწყვიტეს ენბრელის მიღება, მაგრამ განაგრძეს არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები. ეფექტურობის პირველადი საზომი არის გამწვავების შემთხვევა (განსაზღვრულია როგორც ASDAS ერითროციტების დალექვის სიჩქარე (ESR) 2.1-ზე მეტი ან ტოლი) ენბრელს შეწყვეტიდან 40 კვირის განმავლობაში. გამწვავების მქონე პაციენტებს ხელახლა მკურნალობენ ენბრელი 50 მგ კვირაში 12 კვირის განმავლობაში (პერიოდი 3).
მე-2 პერიოდში, ერთი ან მეტი გამწვავების მქონე პაციენტების წილი გაიზარდა 22%-დან (25/112) მე-4 კვირაში 67%-მდე (77/115) 40 კვირაში. საშუალოდ, პაციენტების 75%-ს (86/115) განიცდიდა გამწვავება ნებისმიერ დროს ენბრელს შეწყვეტიდან 40 კვირის განმავლობაში.
კვლევის 2-ის პირველადი მეორადი მიზანი იყო გამწვავების ხანგრძლივობის შეფასება ენბრელის მიღების შეწყვეტის შემდეგ და ასევე გამწვავების ხანგრძლივობის შედარება 1 კვლევაში იმ პაციენტებთან, რომლებიც აკმაყოფილებდნენ შეწყვეტის მოთხოვნებს და განაგრძობდნენ ენბრელ თერაპიას.
ენბრელის მიღების შეწყვეტის შემდეგ გამწვავების საშუალო დრო იყო 16 კვირა (95% CI: 13-24 კვირა). პაციენტების 25%-ზე ნაკლებს 1 კვლევაში, რომლებმაც არ შეწყვიტეს თერაპია, განუცდია გამწვავება, რომელიც ექვივალენტურია 40 კვირის განმავლობაში მე-2 კვლევის პერიოდში. პირველი გამწვავების ხანგრძლივობა სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად უფრო მოკლე იყო, ვიდრე სუბიექტებთან, რომლებიც იღებდნენ უწყვეტ მკურნალობას ეტანერცეპტით (კვლევა 1, p<0.0001) ენბრელის შეწყვეტით (კვლევა 2).
87 პაციენტიდან, რომლებიც შედიოდნენ მე-3 პერიოდში, რომლებიც მკურნალობდნენ კვირაში 50 მგ ენბრელით 12 კვირის განმავლობაში, 62% (54/87) იყო არააქტიური, სუბიექტების 50%-მა 5 კვირაში (95% CI: 4-8 კვირა) მიაღწია დაავადებას.
დაფის ფსორიაზის მქონე ზრდასრული პაციენტები
პაციენტები, რომლებიც არ პასუხობენ მკურნალობას სამიზნე პოპულაციაში, როგორც ეს განსაზღვრულია ენბრელი პუნქტში 4.1; რეკომენდირებულია პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებენ ადექვატურ დოზებს საკმარისად დიდი ხნის განმავლობაში, რათა შეფასდეს პასუხი არაადეკვატური პასუხით (PASI <50 ან PGA კარგზე ნაკლები) ან დაავადების გაუარესებით მკურნალობის დროს და სამივე ძირითადი სისტემური მკურნალობის დროს მაინც.
ენბრელის ეფექტურობა სხვა სისტემურ მკურნალობასთან შედარებით ზომიერი და მძიმე ფსორიაზის მქონე პაციენტებში (რომელიც პასუხობს სხვა სისტემურ მკურნალობას) არ არის შეფასებული პირდაპირი შედარებითი კვლევებით. ამის ნაცვლად, ენბრელის უსაფრთხოება და ეფექტურობა შეფასდა ოთხ რანდომიზებულ, ორმაგ ბრმა, პლაცებო კონტროლირებად კვლევაში. ეფექტურობის პირველადი საბოლოო წერტილი ამ ოთხივე კვლევაში იყო პაციენტთა პროპორცია თითოეულ სამკურნალო ჯგუფში, რომლებმაც მიაღწიეს PASI 75-ის პასუხს (ანუ ფსორიაზის არეალის და სიმძიმის ინდექსის ქულებით მინიმუმ 75% გაუმჯობესება საწყისიდან) 12 კვირაში.
კვლევა 1 არის 2 ფაზის კვლევა ≥18 წლის ასაკის პაციენტებში აქტიური, მაგრამ კლინიკურად სტაბილური ფოლაქოვანი ფსორიაზით, რომელიც მოიცავს სხეულის ზედაპირის ≥10%-ს. 112 პაციენტი რანდომიზირებული იყო 25 მგ ენბრელი (n=57) ან პლაცებო (n=55) კვირაში ორჯერ 24 კვირის განმავლობაში.
მე-2 კვლევამ შეაფასა 652 პაციენტი ქრონიკული დაფქული ფსორიაზით, იგივე ჩართვის კრიტერიუმების გამოყენებით, როგორც კვლევა 1 და დაამატა მინიმალური PASI ქულა 10 სკრინინგზე. ენბრელი შეყვანილი იყო 25 მგ დოზით კვირაში ერთხელ, 25 მგ კვირაში ორჯერ, ან 50 მგ ორჯერ კვირაში 6 თვის განმავლობაში. ორმაგ ბრმა მკურნალობის პერიოდის პირველი 12 კვირის განმავლობაში პაციენტები იღებდნენ პლაცებოს ან ენბრელის სამი ზემოაღნიშნული დოზიდან ერთს. მკურნალობის 12 კვირის შემდეგ, პლაცებო ჯგუფში მყოფმა პაციენტებმა დაიწყეს ენბრელის ბრმა თერაპია (25 მგ კვირაში ორჯერ); პაციენტები აქტიური მკურნალობის ჯგუფებში აგრძელებდნენ საწყისი რანდომიზებული დოზით 24 კვირამდე.
მე-3 კვლევამ შეაფასა 583 პაციენტი და გამოიყენა იგივე ჩართვის კრიტერიუმები, როგორც კვლევა 2. პაციენტები ამ კვლევაში იღებდნენ ან 25 მგ ან 50 მგ ენბრელს კვირაში ორჯერ 12 კვირის განმავლობაში, შემდეგ კი ყველა პაციენტი იღებდა ღია ენბრელი 25 მგ ორჯერ კვირაში დამატებით. 24 კვირა.
მე-4 კვლევამ შეაფასა 142 პაციენტი, იგივე ჩართვის კრიტერიუმების გამოყენებით, როგორც კვლევები 2 და 3. პაციენტებმა ამ კვლევაში მიიღეს 50 მგ ენბრელი კვირაში ერთხელ 12 კვირის განმავლობაში ან პლაცებო, შემდეგ კი ყველა პაციენტი იღებდა ღია ენბრელი 50 მგ ერთხელ კვირაში დამატებით 12 კვირები.
კვლევა 1-ში, ენბრელით ნამკურნალებ ჯგუფში პაციენტების მნიშვნელოვნად უფრო მაღალმა წილმა (30%) მიაღწია PASI 75 პასუხს მე-12 კვირაში პლაცებოთი ნამკურნალებ ჯგუფთან შედარებით (2%) (p<0.0001). 24 კვირაში ენბრელის მკურნალობის ჯგუფში პაციენტების 56%-მა მიაღწია PASI 75 პასუხს, შედარებით 5%-ს პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს. მე-2, მე-3 და მე-4 კვლევების მნიშვნელოვანი დასკვნები ნაჩვენებია ქვემოთ.
ფსორიაზის მქონე პაციენტების პასუხები 2, 3 და 4 კვლევებში
პასუხი
(%)
კვლევა 2
კვლევა 3
კვლევა 3
პლაცებო
ენბრელი
პლაცებო
ენბრელი
პლაცებო
ენბრელი
25 მგ
BIW
50 მგ
BIW
25 მგ
BIW
50 მგ
BIW
25 მგ
QW
50 მგ
QW
n=166
12 კვირა
n=162
12 კვირა
n=162
24
კვირა
n=164
12
კვირა
n=164
24
კვირაa
n=193
12
კვირა
n=196
12
კვირა
n=196
12
კვირა
n=46
12
კვირა
n=96
12
კვირა
n=90
24
კვირაa
PASI 50
14
58*
70
74*
77
9
64*
77*
9
69*
83
PASI 75
4
34*
44
49*
59
3
34*
49*
2
38*
71
DSGAb, სუფთა ან თითქმის სუფთა
5
34*
39
49*
55
4
39*
57*
4
39*
64
- p ≤0.0001, პლაცებოსთან შედარებით
ა. 2 და 4 კვლევებში, სტატისტიკური შედარება არ იყო პლაცებოსთან 24 კვირაში, რადგან საწყისმა პლაცებო ჯგუფმა დაიწყო ენბრელი 25 მგ BIW ან 50 მგ ერთხელ კვირაში 13-დან 24 კვირამდე.
ბ. დერმატოლოგის სტატიკური გლობალური შეფასება. სუფთა ან თითქმის სუფთა განისაზღვრება, როგორც 0 ან 1 0-დან 5-მდე მასშტაბით
დაფნის ფსორიაზის მქონე პაციენტებს შორის, რომლებმაც მიიღეს ენბრელი, მნიშვნელოვანი პასუხები პლაცებოსთან მიმართებაში აშკარა იყო პირველი ვიზიტის დროს (2 კვირა) და შენარჩუნებული იყო მკურნალობის 24 კვირის განმავლობაში.
კვლევა 2 მოიცავდა წამლისგან თავისუფალ პერიოდს, რომელშიც პაციენტები, რომლებმაც მიაღწიეს PASI პასუხი მინიმუმ 50%-ს, დაკვირვებულნი იყვნენ მკურნალობის შეწყვეტიდან 24 კვირაში. პაციენტებს აკვირდებოდნენ მკურნალობისგან თავისუფალ პერიოდში, რათა ჩამოყალიბდეს რეაბუნდი (≥ PASI საბაზისო ღირებულების ≥ 150%) და რეციდივი (განსაზღვრულია, როგორც საწყის და 24 კვირას შორის მიღწეული შეხორცების მინიმუმ ნახევრის დაკარგვა). წამლისგან თავისუფალი პერიოდის განმავლობაში ფსორიაზის სიმპტომები თანდათან ხელახლა ჩნდებოდა, დაავადების რეციდივის საშუალო დრო 3 თვეა. არ დაფიქსირებულა სერიოზული გვერდითი მოვლენები, რომლებიც დაკავშირებულია დაავადების გამწვავებასთან და ფსორიაზთან. არსებობს მტკიცებულება, რომელიც მხარს უჭერს ენბრელთან განმეორებით მკურნალობის სარგებელს პაციენტებში, რომლებიც თავდაპირველად რეაგირებენ მკურნალობაზე.
მე-3 კვლევაში, პაციენტების უმრავლესობა (77%), რომლებიც თავდაპირველად რანდომიზებული იყო 50 მგ-მდე კვირაში ორჯერ და რომელთა ენბრელის დოზა შემცირდა 25 მგ-მდე კვირაში ორჯერ მე-12 კვირას, შეინარჩუნა PASI 75 პასუხი 36 კვირამდე. PASI 75 პასუხი პაციენტების იღებდა 25 მგ კვირაში ორჯერ მთელი კვლევის განმავლობაში აგრძელებდა გაუმჯობესებას მე-12 და 36 კვირებს შორის.
მე-4 კვლევაში, PASI 75 პაციენტების პროპორცია მე-12 კვირაში ენბრელით ნამკურნალევ ჯგუფში (38%) უფრო მაღალი იყო, ვიდრე პლაცებოთი ნამკურნალები ჯგუფში (2%) (p<0.0001). ეფექტურობის პასუხები კვლავ იზრდებოდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ 50 მგ კვირაში ერთხელ მთელი კვლევის განმავლობაში, პაციენტების 71%-მა მიაღწია PASI 75 პასუხს 24 კვირაში.
გრძელვადიან (34 თვე) ღია ეტიკეტირების კვლევებში, რომლებშიც ენბრელი მიცემული იყო უწყვეტად, კლინიკური პასუხები შენარჩუნებული იყო და უსაფრთხოება მოკლევადიანი კვლევების მსგავსი იყო.
კლინიკური კვლევების მონაცემების ანალიზმა არ გამოავლინა დაავადების საწყისი მახასიათებელი, რომელიც დაეხმარებოდა კლინიცისტებს ყველაზე შესაფერისი დოზის ვარიანტის დადგენაში (წყვეტილი ან უწყვეტი). შესაბამისად, წყვეტილი ან უწყვეტი თერაპიის ჩატარების არჩევანი უნდა ეფუძნებოდეს ექიმის გადაწყვეტილებას და პაციენტის ინდივიდუალურ საჭიროებებს.
ანტისხეულები ენბრელის მიმართ
ეტანერცეპტის მიმართ ანტისხეულები აღმოჩენილია ზოგიერთი სუბიექტის შრატში, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტანერცეპტით.
ყველა ეს ანტისხეული არ არის ნეიტრალიზებელი და ჩვეულებრივ გარდამავალია. როგორც ჩანს, არ არსებობს კავშირი ანტისხეულების განვითარებასა და კლინიკურ პასუხს ან გვერდით მოვლენებს შორის.
ეტანერცეპტის საწინააღმდეგო ანტისხეულების კუმულაციური მაჩვენებელი სუბიექტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ 12 თვემდე ეტანერცეპტის დამტკიცებული დოზებით კლინიკურ კვლევებში; რევმატოიდული ართრიტის შემთხვევების დაახლოებით 6%, ფსორიაზული ართრიტის შემთხვევების 7,5%, მაანკილოზებელი სპონდილიტის შემთხვევების 2%, ფსორიაზის შემთხვევების 7%, პედიატრიული ფსორიაზის შემთხვევების 9,7% და არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტის შემთხვევების 4,8%;
გრძელვადიან კვლევებში (3,5 წლამდე), ეტანერცეპტის მიმართ ანტისხეულების განვითარების შემთხვევების პროპორცია იზრდება დროთა განმავლობაში, როგორც მოსალოდნელი იყო. თუმცა, თითოეულ შეფასების წერტილში გამოვლენილი ანტისხეულების სიხშირე ჩვეულებრივ რევმატოიდული ართრიტის და ფსორიაზის შემთხვევების 7%-ზე ნაკლებია მათი გარდამავალი ხასიათის გამო.
ფსორიაზის ხანგრძლივ კვლევაში, რომელშიც პაციენტები იღებდნენ 50 მგ კვირაში ორჯერ 96 კვირის განმავლობაში, ანტისხეულების სიხშირე დაფიქსირდა თითოეულ შეფასების წერტილში იყო დაახლოებით 9%.
პედიატრიული მოსახლეობა
პედიატრიული პაციენტები JIA
ენბრელს უსაფრთხოება და ეფექტურობა შეფასებული იყო ორპუნქტიან კვლევაში 69 ბავშვში პოლიარტიკულარული არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტით სხვადასხვა ტიპის არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტით (პოლიართრიტი, ოლიგოართრიტი, სისტემური დასაწყისი). ჩართული იყო 4-დან 17 წლამდე ასაკის ზომიერი და მძიმე აქტიური პოლიარტიკულური არასრულწლოვანი იდიოპათიური ართრიტით, მეტოტრექსატის მიმართ რეფრაქტერული ან აუტანელი პაციენტები; პაციენტები აგრძელებდნენ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების და/ან პრედნიზონის ფიქსირებული დოზების მიღებას (<0.2 მგ/კგ/დღეში ან მაქსიმუმ 10 მგ). პირველ ეპიზოდში ყველა პაციენტი იღებდა 0,4 მგ/კგ (მაქსიმუმ 25 მგ ერთჯერადად) ენბრელი კანქვეშ კვირაში ორჯერ. მეორე ნაწილში, 90-ე დღეს კლინიკური პასუხის მქონე პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ ენბრელის ან პლაცებოს მკურნალობის გასაგრძელებლად ოთხი თვის განმავლობაში და შეფასდნენ დაავადების გამწვავებისთვის. პასუხები; ACR, განსაზღვრული, როგორც ≥30% გაუმჯობესება ექვსიდან მინიმუმ სამში და ≥30% გაუარესება ექვსიდან ერთში არაუმეტეს JRA ძირითადი კრიტერიუმებით, მათ შორის აქტიური სახსრების რაოდენობა, მოძრაობის შეზღუდვა, ექიმისა და პაციენტის/მშობლის გლობალური შეფასებები, ფუნქციონალური შეფასება და ერითროციტების დალექვის სიჩქარე (ESR) შეფასებული Pad 30 (DOI) გამოყენებით. დაავადების გამწვავება; იგი განისაზღვრა, როგორც ≥30% გაუარესება ექვსი JRA საბაზისო კრიტერიუმიდან სამში და ≥30% გაუმჯობესება ექვსი JRA საბაზისო კრიტერიუმიდან არა უმეტეს ერთისა და მინიმუმ ორი აქტიური სახსრის.
კვლევის 1 ნაწილში, 69 პაციენტიდან 51-მა (74%) აჩვენა კლინიკური პასუხი და გაგრძელდა მე-2 ნაწილში. მეორე ეპიზოდში, 25 (24%) პაციენტიდან 6-ს, რომლებიც აგრძელებდნენ ენბრელს, განუვითარდა დაავადების გამწვავება, შედარებით 20 ( 77%) 26 პაციენტიდან, რომლებმაც მიიღეს პლაცებო (p=0.007). მედიანური დრო მეორე ეპიზოდის დაწყებიდან გამწვავებამდე იყო ≥116 დღე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ენბრელს და 28 დღე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს. პაციენტებიდან, რომლებსაც ჰქონდათ კლინიკური პასუხი 90 დღის განმავლობაში და პროგრესირებდნენ კვლევის მე-2 ნაწილამდე, ზოგიერთმა პაციენტმა, რომლებიც იღებდნენ ენბრელს, განაგრძობდნენ გაუმჯობესებას მე-3 თვიდან მე-7 თვემდე, მაშინ როცა გაუმჯობესება არ დაფიქსირებულა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს.
ღია ეტიკეტირების უსაფრთხოების გაფართოების კვლევაში, 58 პედიატრიულმა პაციენტმა (ჩარიცხვის დროს 4 წლის ასაკიდან) ზემოაღნიშნული კვლევა განაგრძო ენბრელს გამოყენება 10 წლამდე. არ დაფიქსირებულა სერიოზული გვერდითი მოვლენებისა და სერიოზული ინფექციების სიხშირის ზრდა ხანგრძლივი გამოყენებისას.
ენბრელის მონოთერაპიის გრძელვადიანი უსაფრთხოება (n=103), ენბრელი პლუს მეთოტრექსატი (n=294) ან მეთოტრექსატის მონოთერაპიის (n=197) გრძელვადიანი უსაფრთხოება შეფასებული იყო 2-დან 18 წლამდე ასაკის 594 ბავშვის რეესტრში არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტით, 39 რომელთაგან 2-დან 3 წლამდე ასაკის. საერთო ჯამში, ინფექციები უფრო ხშირად აღინიშნებოდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენბრელთან შედარებით მხოლოდ მეთოტრექსატთან შედარებით (3.8% 2%) და ენბრელის გამოყენებასთან დაკავშირებული ინფექციები უფრო მძიმე იყო.
სხვა ღია ეტიკეტირ
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.



