პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
ანტითრომბოზული საშუალებები

ელიქუისი

ELIQUIS

რეცეპტით2,5მგინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება

ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენების (VTE) პროფილაქტიკა ზრდასრულ პაციენტებში, რომელთაც ჩაუტარდათ ბარძაყის ან მუხლის სახსრის ჩანაცვლებითი ოპერაცია. …

სრულად
მოქმედი ნივთიერება
აპიქსაბანი (apixaban)
ფორმა და შეფუთვა
2,5მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი №56
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ანტითრომბოზული საშუალებები, Xa ფაქტორის პირდაპირი ინჰიბიტორები
ATC კოდი
B01AF02
რეგისტრაციის ნომერი
რ/ა-P-0075
რეგისტრირებულია
1 აპრილი 2022, მოქმედებს 1 აპრილი 2027-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
()
GMP
-
ურთიერთქმედების შემოწმებაელიქუისი და სხვა წამალი ერთად

ელიქუისი — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენების (VTE) პროფილაქტიკა ზრდასრულ პაციენტებში, რომელთაც ჩაუტარდათ ბარძაყის ან მუხლის სახსრის ჩანაცვლებითი ოპერაცია.

ინსულტისა და სისტემური ემბოლიის პრევენცია მოზრდილ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ არასარქვლოვანი წინაგულის ფიბრილაცია (NVAF) და, რომლებსაც აქვთ ერთი ან მეტი რისკ-ფაქტორი, როგორიცაა გადატანილი ინსულტი ან გარდამავალი იშემიური შეტევა (TIA), ასაკი 75 წელზე მეტი, ჰიპერტენზია, დიაბეტი, გულის სიმპტომური უკმარისობა (NYHA კლასი II და ზემოთ).

ღრმა ვენების თრომბოზის (DVT) და ფილტვის ემბოლიის (PE) მკურნალობა და მორეციდივე DVT და PE-ს პროფილაქტიკა მოზრდილებში (ჰემოდინამიურად არასტაბილური PE პაციენტებისთვის, იხილეთ ნაწილი 4.4).

მიღების წესი და დოზირება

VTE პრევენცია: ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევითი ოპერაცია

ელიქვისის რეკომენდებული დოზაა 2.5 მგ პერორალურად დღეში ორჯერ. პირველი დოზა უნდა იქნას მიღებული ოპერაციიდან 12-24 საათის შემდეგ.

ექიმმა შეიძლება განიხილოს ადრეული ანტიკოაგულაციის პოტენციური სარგებელი VTE პროფილაქტიკისთვის, ისევე როგორც პოსტოპერაციული სისხლდენის რისკი, რათა გადაწყვიტოს მიღების დრო ამ პერიოდის განმავლობაში.

პაციენტებისთვის, რომლებსაც უტარდებათ ბარძაყის ჩანაცვლების ოპერაცია, მკურნალობის რეკომენდებული ხანგრძლივობაა 32-დან 38 დღემდე.

პაციენტებისთვის, რომლებსაც უტარდებათ მუხლის ჩანაცვლების ოპერაცია, მკურნალობის რეკომენდებული ხანგრძლივობაა 10-დან 14 დღემდე.

ინსულტისა და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ წინაგულის ფიბრილაცია (NVAF)

ელიქვის რეკომენდებული დოზაა 5 მგ პერორალურად დღეში ორჯერ.

დოზის შემცირება

წინაგულის ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში, რომლებიც აკმაყოფილებენ შემდეგი კრიტერიუმებიდან მინიმუმ ორს: ასაკი >80 წელი, სხეულის წონა <60 კგ, ან შრატის კრეატინინი >1.5 მგ/დლ (133 მიკრომოლი/ლ), ელიქვისის რეკომენდებული დოზაა 2.5 მგ ორჯერ დღეში. მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში.

DVT მკურნალობა, PE მკურნალობა და მორეციდივე DVT და PE (VTE მკურნალობა) პრევენცია

ელიქვისის რეკომენდებული დოზა მწვავე DVT და PE-ის სამკურნალოდ არის 10 მგ პერორალურად ორჯერ დღეში პირველი 7 დღის განმავლობაში, შემდეგ 5 მგ პერორალურად ორჯერ დღეში. სამედიცინო გაიდლაინების თანახმად, მკურნალობის მოკლე ხანგრძლივობა (მინიმუმ 3 თვე) უნდა იყოს გათვალისწინებული დროებითი რისკის ფაქტორების არსებობისას (მაგ. ბოლო ოპერაცია, ტრავმა, იმობილიზაცია).

DVT და PE-ს რეციდივის თავიდან აცილების მიზნით DVT და PE მკურნალობიდან 6 თვის შემდეგ უნდა დაიწყოს მკურნალობა, რომლის დროსაც მიღებული უნდა იქნეს 5 მგ ელიქვისი ორჯერ დღეში ან სხვა ანტიკოაგულანტები 2,5 მგ ელიქვისთან ერთად დღეში ორჯერ. მკურნალობის შენარჩუნების მიზნით მიიღება 2,5 მგ ელიქვისი დღეში ორჯერ, როგორც მითითებულია შემდეგში მოცემულ ცხრილში.

ცხრილი 1: დოზირების რეკომენდაცია VTE მკურნალობისთვის

დოზირების სქემა

მაქსიმალური დღიური დოზა

DVT ან PE მკურნალობა

10 მგ ორჯერ დღეში პირველი 7 დღის განმავლობაში

20 მგ

შემდეგ 5 მგ ორჯერ დღეში

10 მგ

მორეციდივე DVT და/ან PE პრევენცია DVT ან PE მკურნალობის 6-თვიანი დასრულების შემდეგ

  • 5 მგ ორჯერ დღეში

5 მგ

მკურნალობის მთლიანი ხანგრძლივობა ინდივიდუალურად უნდა შეირჩეს პაციენტის სისხლდენის რისკის გულდასმით გათვალისწინების შემდეგ (იხ. ნაწილი 4.4).

გამოყენების მეთოდი

პერორალური გამოყენებისთვის.

ელიქვისი უნდა იქნას მიღებული წყალთან ერთად, საკვებთან ერთად ან მის გარეშე.

პაციენტებისთვის, რომლებსაც არ შეუძლიათ ტაბლეტების მთლიანად გადაყლაპვა, ელიქვისის ტაბლეტები შეიძლება დაქუცმაცდეს და მიღებულ იქნას დაუყოვნებლივ წყალში გაზავების შემდეგ ან 5% გლუკოზის ხსნარში გაზავების შემდეგ (G5W), ან შესაძლოა შერეული იქნას ვაშლის წვენში ან ვაშლის ხილ-ფაფაში (იხ. ნაწილი 5.2). ალტერნატიულად, ელიქვისის ტაბლეტები შეიძლება დაქუცმაცდეს და გაზავდეს 60 მლ წყალში ან G5W-ში და შეიყვანოთ დაუყოვნებლივ ნაზოგასტრიკული მილის მეშვეობით (იხ. ნაწილი 5.2). დაქუცმაცებული ელიქვისის ტაბლეტები სტაბილურია 4 საათამდე წყალში, G5W, ვაშლის წვენსა და ვაშლის მუსში.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

თირკმლის უკმარისობა

თირკმელების მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის გამოიყენება შემდეგი რეკომენდაციები:

დოზის კორექცია არ არის საჭირო VTE პროფილაქტიკისთვის, DVT მკურნალობისთვის, PE მკურნალობისთვის, მორეციდივე DVT და PE პროფილაქტიკისთვის ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევით ქირურგიაში (იხილეთ ნაწილი 5.2).

ინსულტის და სისტემური ემბოლიის თავიდან ასაცილებლად პაციენტებში 80 წლის ან სხეულის მასით 60 კგ არასარქვლოვანი წინაგულის ფიბრილაციით (NVAF) და შრატის კრეატინინის 1,5 მგ/დლ (133 მიკრომოლი/ლ), საჭიროა დოზის შემცირება, როგორც აღწერილია ზემოთ. თუ არ არსებობს დოზის შემცირების სხვა კრიტერიუმები (ასაკი, სხეულის წონა), დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხ. ნაწილი 5.2).

შემდეგი რეკომენდაციები გამოიყენება თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ) (იხ. ნაწილი 4.4 და 5.2):

ელიქვისი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევით ქირურგიაში VTE პრევენციის, DVT მკურნალობის, PE მკურნალობის, მორეციდივე DVT და PE პროფილაქტიკისთვის;

ინსულტისა და სისტემური ემბოლიის თავიდან ასაცილებლად პაციენტებში არასარქვლოვანი მოციმციმე არითმიით (NVAF), პაციენტებმა უნდა მიიღონ ელიქვისის უმცირესი დოზა, 2,5 მგ ორჯერ დღეში.

ვინაიდან არ არსებობს კლინიკური გამოცდილება კრეატინინის კლირენსის მქონე პაციენტებში <15 მლ/წთ ან დიალიზზე მყოფ პაციენტებში, ელიქვისის გამოყენება არ არის რეკომენდებული ამ პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.4 და 5.2).

ღვიძლის უკმარისობა

ელიქვისი უკუნაჩვენებია ღვიძლის დაავადების მქონე პაციენტებში, რაც დაკავშირებულია კოაგულოპათიასთან და კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენის რისკთან (იხ. ნაწილი 4.3).

ელიქვისის გამოყენება არ არის რეკომენდებული ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.4 და 5.2). ელიქვისი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობით (Child-Pugh A ან B). ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხ. ნაწილი 4.4 და 5.2). პაციენტები, რომლებთაც ახასიათებთ გაზრდილი ღვიძლის ფერმენტები ალანინ ამინოტრანსფერაზას (ALT)/ასპარტატ ამინოტრანსფერაზას (AST)> 2 x ULN ან მთლიანი ბილირუბინის 1.5 x ULN არ იყვნენ ჩართული კლინიკურ კვლევებში. ამიტომ, ელიქვისი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ამ პოპულაციაში (იხ. ნაწილი 4.4 და 5.2). ელიქვისის დაწყებამდე უნდა ჩატარდეს ღვიძლის ფუნქციის ტესტები.

პედიატრიული პოპულაცია

ელიქვისის უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის დადგენილი 18 წლამდე ასაკის ბავშვებში და მოზარდებში. ამ თემაზე მონაცემები არ არსებობს.

გერიატრიული პოპულაცია

VTE პრევენცია და VTE მკურნალობა: დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხ. ნაწილი 4.4 და 5.2).

NVAF: დოზის კორექცია არ არის საჭირო დოზის შემცირების კრიტერიუმების არარსებობის შემთხვევაში (იხ. ნაწილი 4.2 დოზის შემცირება).

პაციენტები, რომლებსაც უტარდებათ კათეტერის აბლაცია

პაციენტებს, რომლებსაც უტარდებათ კათეტერის აბლაცია, შეუძლიათ გააგრძელონ ელიქვისის გამოყენება (იხ. ნაწილი 4.3, 4.4 და 4.5).

პაციენტები, რომლებიც გადიან კარდიოვერსიას

აპიქსაბანი შეიძლება დაიწყოს ან გაგრძელდეს NVAF პაციენტებში, რომლებსაც ესაჭიროებათ კარდიოვერსია.

პაციენტებისთვის, რომლებსაც ადრე არ მიუღიათ ანტიკოაგულანტებით მკურნალობა, უნდა განიხილებოდეს მარცხენა წინაგულის თრომბის გამორიცხვა გამოსახულების გამოყენებით (მაგ., ტრანსეზოფაგური ექოკარდიოგრაფია (TEE) ან კომპიუტერული ტომოგრაფია (CT)) კარდიოვერსიამდე დადგენილი სამედიცინო გაიდლაინების შესაბამისად.

პაციენტებისთვის, რომლებიც იწყებენ აპიქსაბანით მკურნალობას, თავიდან უნდა იქნას აცილებული კარდიოვერსია ადეკვატური ანტიკოაგულაციის უზრუნველსაყოფად. 5 მგ აპიქსაბანი უნდა მიეცეს ორჯერ დღეში არანაკლებ 2,5 დღის განმავლობაში (სულ 5 ზედიზედ დოზისთვის). (იხ. ნაწილი 5.1). თუ პაციენტი აკმაყოფილებს დოზის შემცირების კრიტერიუმებს (იხ. დოზის შემცირება და თირკმლის უკმარისობა), დოზა უნდა შემცირდეს 2,5 მგ-მდე დღეში ორჯერ მინიმუმ 2,5 დღის განმავლობაში (სულ 5 ზედიზედ დოზა).

თუ აპიქსაბანის 5 დოზის მიღებამდე საჭიროა კარდიოვერსია, ჯერ უნდა მიეცეს 10 მგ დატვირთვის დოზა და გაგრძელდეს 5 მგ დღეში ორჯერ.

თუ პაციენტები აკმაყოფილებენ დოზის შემცირების კრიტერიუმებს, დატვირთვის დოზას 5 მგ ორჯერ დღეში უნდა მოჰყვეს 2,5 მგ ორჯერ დღეში. (იხილეთ ნაწილები ზემოთ დოზის შემცირება ასაკის, სხეულის წონის და/ან შრატის კრეატინინის და თირკმლის უკმარისობის შემთხვევებში). დატვირთვის დოზის შეყვანა უნდა მოხდეს კარდიოვერსიამდე მინიმუმ 2 საათით ადრე (იხ. ნაწილი 5.1). ყველა პაციენტისთვის, რომელსაც უტარდება კარდიოვერსია, კარდიოვერსიის დაწყებამდე უნდა დადასტურდეს, რომ პაციენტი ღებულობს აპიქსაბანს დანიშნულების მიხედვით. პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ კარდიოვერსია, გადაწყვეტილებები ანტიკოაგულანტული მკურნალობის დაწყების და მკურნალობის ხანგრძლივობის შესახებ უნდა იქნას მიღებული გაიდლაინებში მოცემული რეკომენდაციების შესაბამისად.

NVAF პაციენტებში მწვავე კორონარული სინდრომით (ACS) და/ან პერკუტანული კორონარული ჩარევით (PCI)

არსებობს შეზღუდული გამოცდილება აპიქსაბანისა და ანტითრომბოციტული აგენტების კომბინირებული გამოყენების შესახებ რეკომენდებული დოზებით NVAF პაციენტების მკურნალობაში ACS-ის მქონე პაციენტებში და/ან რომლებთაც უტარდებათ PCI ჰემოსტაზის მიღწევის შემდეგ. (იხ. ნაწილი 4.4, 5.1).

სხეულის წონა

VTE პრევენცია და VTE მკურნალობა: დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხ. ნაწილი 4.4 და 5.2).

NVAF: დოზის კორექცია საჭირო არ არის დოზის შემცირების კრიტერიუმების არარსებობის შემთხვევაში (იხ. დოზის შემცირება ნაწილის 4.2 დასაწყისში).

სქესი

დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხ. ნაწილი 5.2).

სხვა მედიკამენტებიდან ელიქვისზე გადასვლა

პარენტერალური ანტიკოაგულანტული თერაპიიდან ელიქვისის თერაპიაზე გადასვლა (ან პირიქით) შეიძლება განხორციელდეს შემდეგი დაგეგმილი დოზის დროს (იხ. ნაწილი 4.5). ეს საშუალებები არ უნდა იქნას მიღებული ერთდროულად.

K ვიტამინის ანტაგონისტის (VKA) თერაპიიდან გადასვლა ელიქვისზე

K ვიტამინის ანტაგონისტით (VKA) მკურნალობიდან ელიქვისზე გადასვლისას, ვარფარინით ან სხვა VKA თერაპია უნდა შეწყდეს და ელიქვისით თერაპია დაიწყოს, როდესაც საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა (INR) არის <2.

ელიქვისიდან VKA თერაპიაზე გადასვლა

პაციენტების ელიქვისიდან VKA თერაპიაზე გადასვლისას, ელიქვისის მიღება უნდა გაგრძელდეს VKA თერაპიის დაწყებიდან მინიმუმ 2 დღის განმავლობაში. ელიქვისის VKA თერაპიასთან ერთდროულად შეყვანის შემდეგ 2 დღის განმავლობაში, INR უნდა გაიზომოს ელიქვისის შემდეგი დაგეგმილი დოზის მიღებამდე და გაგრძელდეს ელიქვისისა და VKA თერაპიის ერთდროული მიღება, სანამ INR არ იქნება 2.

გამოტოვებული დოზა

დოზის გამოტოვების შემთხვევაში პაციენტმა დაუყოვნებლივ უნდა მიიღოს ელიქვისის დოზა და შემდეგ გააგრძელოს მისი მიღება დღეში ორჯერ, როგორც ადრე.

უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომლებიც ჩამოთვლილია 6.1 ნაწილში.

კლინიკურად მნიშვნელოვანი აქტიური სისხლდენა.

ღვიძლის დაავადება, რომელიც დაკავშირებულია კოაგულოპათიასთან და კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენის რისკთან. (იხ. ნაწილი 5.2).

მიმდინარე ან ბოლოდროინდელი კუჭ-ნაწლავის წყლული, ავთვისებიანი ნეოპლაზმა სისხლდენის მაღალი რისკით, ბოლოდროინდელი ტვინის დაზიანება ან ხერხემლის დაზიანება, ცოტა ხნის წინ გადატანილი ტვინის, ზურგის ან ოფთალმოლოგიური ქირურგია, ბოლოდროინდელი ინტრაკრანიალური სისხლდენა, ცნობილი ან საეჭვო საყლაპავის ვარიკოზული ვენები, არტერიოვენური მალფორმაცია, დაზიანებების მნიშვნელოვანი რისკი. ძირითადი სისხლდენა, როგორიცაა სისხლძარღვთა ანევრიზმა ან ძირითადი ინტრასპინალური ან ინტრაცერებრალური სისხლძარღვთა ანომალიები.

ნებისმიერი სხვა ანტიკოაგულანტთან ერთდროული გამოყენება, როგორიცაა არაფრაქციული ჰეპარინი, დაბალი მოლეკულური წონის ჰეპარინები (ენოქსაპარინი, დალტეპარინი და სხვ.), ჰეპარინის წარმოებულები (ფონდაპარინუქსი და სხვ.), პერორალური ანტიკოაგულანტები (ვარფარინი, რივაროქსაბანი, დაბიგატრანი და სხვ.). (გარდა ამ მკურნალობიდან ელიქვისზე ან ელიქვისიდან ამ მკურნალობაზე გადასვლისას (იხ. ნაწილი 4.2), როდესაც არაფრაქციული ჰეპარინი მიიღება საჭირო დოზებით ცენტრალური ვენური ან არტერიული კათეტერის შესანარჩუნებლად, ან როდესაც არაფრაქციული ჰეპარინი ინიშნება კათეტერის აბლაციის დროს წინაგულის ფიბრილაციისთვის (იხ. ნაწილი 4 და 4.5)).

სიფრთხილის ზომები

სისხლდენის რისკი

ისევე როგორც სხვა ანტიკოაგულანტების გამოყენების შემთხვევაში, პაციენტები, რომლებიც იღებენ ელიქვისს, უნდა იყვნენ ყურადღებით მონიტორინგის ქვეშ სისხლდენის ნიშნების გამო. რეკომენდირებულია ელიქვისის გამოყენება სიფრთხილით იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ სისხლდენის აქტიური რისკი. თუ ძლიერი სისხლდენა გამოვლინდა, ელიქვისი უნდა შეწყდეს (იხ. ნაწილი 4.8 და 4.9). მიუხედავად იმისა, რომ ელიქვისის ექსპოზიციაზე რუტინული მონიტორინგი არ არის საჭირო, კალიბრირებული რაოდენობრივი ანტი-ფაქტორი-Xa-ტესტი შესაძლოა განსაკუთრებულ შემთხვევებში სასარგებლო იყოს, ელიქვისის ექსპოზიციის შესახებ ინფორმაციის მისაღებად. მაგალითად, კლინიკური გადაწყვეტილებების მიღებაში, როგორიცაა დოზის გადაჭარბება ან გადაუდებელი ოპერაცია (იხ. ნაწილი 5.1). ხელმისაწვდომია აქტიური ნივთიერება, რომელიც იწვევს აპიქსაბანის ანტი-ფაქტორი Xa აქტივობის უკუქცევას.

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

სისხლდენის გაზრდილი რისკის გამო, ნებისმიერი სხვა ანტიკოაგულანტთან ერთდროული გამოყენება უკუნაჩვენებია (იხ. პუნქტი 4.3). ელიქვისის ერთდროული გამოყენება ანტითრომბოციტულ საშუალებებთან ზრდის სისხლდენის რისკს (იხ. ნაწილი 4.5).

სიფრთხილეა საჭირო პაციენტებში სეროტონინის უკუმიტაცების სელექტიურ ინჰიბიტორებთან (SSRIs), სეროტონინის ნორეპინეფრინის უკუმიტაცების ინჰიბიტორებთან (SNRIs) ან არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან (ასს), მათ შორის აცეტილსალიცილის მჟავასთან ერთად გამოყენებისას. ქირურგიული პროცედურის შემდეგ, თრომბოციტების აგრეგაციის სხვა ინჰიბიტორების ერთდროული გამოყენება ელიქვისთან არ არის რეკომენდებული (იხ. ნაწილი 4.5). წინაგულის ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში, რომლებსაც ესაჭიროებათ მონო ან ორმაგი ანტითრომბოციტული თერაპია, პოტენციური სარგებელი ფრთხილად უნდა შეფასდეს პოტენციურ რისკებთან, სანამ ამ თერაპიას ელიქვისთან შეუთავსებთ. წინაგულის ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში ჩატარებულ კლინიკურ კვლევებში ასს–ს ერთდროულმა გამოყენებამ გაზარდა ელიქვისის გამოყენებისას ძირითადი სისხლდენის რისკი წელიწადში 1,8%-დან 3,4%-მდე, ხოლო ვარფარინთან ერთად ზრდის სისხლდენის რისკს წელიწადში 2,7%-დან 4,6%-მდე. ამ კლინიკურ კვლევაში ორმაგი ანტითრომბოციტული თერაპიის ერთდროული გამოყენება შეზღუდული იყო (2.1%) (იხ. ნაწილი 5.1). წინაგულის ფიბრილაციის მქონე პაციენტები ACS-ით და/ან PCI-ით, რომლებშიც დაგეგმილი იყო მკურნალობა P2Y12 ინჰიბიტორით (ასს-ით ან მის გარეშე) და პერორალური ანტიკოაგულანტით (აპიქსაბანი ან VKA) ჩართული იყვნენ კლინიკურ კვლევაში 6 თვის განმავლობაში. ასს-ს ერთდროულმა გამოყენებამ გაზარდა რთული ISTH-სისხლდენის (თრომბოზის და ჰემოსტაზის საერთაშორისო საზოგადოება/International Society on Thrombosis and Haemostasis) ან CRNM-სისხლდენის (კლინიკურად მნიშვნელოვანი არართული სისხლდენის) რისკი 16.4%-დან 33.1%-მდე წელიწადში პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ აპიქსაბანით (იხ. ნაწილი 5.1). მაღალი რისკის პოსტ-მწვავე კორონარული სინდრომის მქონე პაციენტების კლინიკურ კვლევაში, რომლებიც ხასიათდება მრავალი გულის და არა -გულის თანმხლები დაავადებებით და წინაგულის ფიბრილაციის გარეშე, რომლებიც იღებენ ASA-ს ან ASA-ს და კლოპიდოგრელის კომბინაციას, აღინიშნა ISTH ძირითად სისხლდენის მნიშვნელოვანი გაზრდილი რისკი ელიქვისისთვის (5.13% წელიწადში) პლაცებოსთან შედარებით (2.04% წელიწადში).

თრომბოლიზური საშუალებების გამოყენება მწვავე იშემიური ინსულტის სამკურნალოდ

თრომბოლიზური აგენტების გამოყენების გამოცდილება პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ელიქვისს, ძალიან შეზღუდულია (იხ. ნაწილი 4.5).

პაციენტები გულის სარქველების პროთეზით

ელიქვისის უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის შესწავლილი პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ პროთეზირებული გულის სარქველები, წინაგულის ფიბრილაციით ან მის გარეშე. ამიტომ ელიქვისის გამოყენება არ არის რეკომენდებული ამ ჯგუფისთვის.

ანტიფოსფოლიპიდური სინდრომი

პერორალური ანტიკოაგულანტებით (NOAC) მკურნალობა, რომლებიც არ შეიცავენ K - ვიტამინს, მათ შორის აპიქსაბანი, არ არის რეკომენდებული პაციენტებში თრომბოზის ან დიაგნოსტირებული ანტიფოსფოლიპიდური სინდრომით (APS) ანამნეზში. NOAC-თერაპია, განსაკუთრებით პაციენტებში, რომლებიც არიან სამჯერ პოზიტიური (ლუპუსის ანტიკოაგულანტისთვის, ანტიკარდიოლიპინის ანტისხეულებისთვის და ანტი-ბეტა 2 გლიკოპროტეინ I ანტისხეულებისთვის), შეიძლება ასოცირებული იყოს მორეციდივე თრომბოზული მოვლენების ზრდასთან K ვიტამინის ანტაგონისტით მკურნალობასთან შედარებით.

ქირურგიული და ინვაზიური პროცედურები

ელიქვისი უნდა შეწყდეს მინიმუმ 48 საათით ადრე დაგეგმილ ოპერაციამდე ან ინვაზიურ პროცედურებამდე სისხლდენის ზომიერი ან მაღალი რისკით. ეს პროცედურები მოიცავს პროცედურებს, რომლებშიც კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენის შესაძლებლობა არ არის გამორიცხული ან სისხლდენის რისკი მოსალოდნელია.

ელიქვისი უნდა შეწყდეს მინიმუმ 24 საათით ადრე არჩევით ოპერაციამდე ან ინვაზიურ პროცედურებამდე სისხლდენის დაბალი რისკით. ეს პროცედურები მოიცავს ჩარევებს, რომლებშიც მოსალოდნელია, რომ ნებისმიერი სისხლდენა იყოს მინიმალური, არა კრიტიკულ ზონაში ან ადვილად კონტროლირებადი. თუ ქირურგიული ან ინვაზიური პროცედურების გადადება შეუძლებელია, შესაბამისი სიფრთხილის ზომები უნდა იქნას მიღებული სისხლდენის გაზრდილი რისკის გათვალისწინებით. სისხლდენის რისკი უნდა შეფასდეს პროცედურის გადაუდებლობასთან მიმართებაში.

ინვაზიური ან ქირურგიული ჩარევის შემდეგ, ელიქვისი უნდა განახლდეს, როგორც კი კლინიკური მდგომარეობა შესაბამისი იქნება და მიიღწევა შესაბამისი ჰემოსტაზი (კარდიოვერსიისთვის იხილეთ ნაწილი 4.2). ელიქვისით მკურნალობა არ საჭიროებს შეწყვეტას პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ კათეტერის აბლაცია წინაგულის ფიბრილაციისთვის. (იხ. ნაწილი 4.2, 4.3 და 4.5).

მკურნალობის დროებითი შეწყვეტა

ანტიკოაგულანტების, მათ შორის ელიქვისის შეწყვეტა აქტიური სისხლდენის, არჩევითი ქირურგიის ან ინვაზიური პროცედურების დროს პაციენტებს აყენებს თრომბოზის გაზრდილი რისკის ქვეშ. თავიდან უნდა იქნას აცილებული მკურნალობის შეწყვეტა და თუ რაიმე მიზეზით დროებით უნდა შეწყდეს ელიქვისთან ანტიკოაგულაცია, მკურნალობა უნდა განახლდეს რაც შეიძლება მალე.

ზურგის/ეპიდურული ანესთეზია ან პუნქცია

ნეირაქსიალური ანესთეზია (სპინალური/ეპიდურული ანესთეზია) ან სპინალური/ეპიდურული პუნქცია, პაციენტები, რომლებიც მკურნალობენ ანტითრომბოზული საშუალებებით თრომბოემბოლიური გართულებების თავიდან ასაცილებლად, ემუქრებათ ეპიდურული ან ზურგის ჰემატომის განვითარების რისკი, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ხანგრძლივი ან მუდმივი დამბლა. ამ მოვლენების რისკი შეიძლება გაიზარდოს ეპიდურული კათეტერების პოსტოპერაციული გამოყენების ან ჰემოსტაზის ზემოქმედების მქონე სამკურნალო საშუალებების ერთდროული გამოყენებით. ეპიდურული კათეტერები უნდა მოიხსნას ელიქვისის პირველ დოზამდე მინიმუმ 5 საათით ადრე. რისკი ასევე შეიძლება გაიზარდოს ტრავმული ან განმეორებითი ეპიდურული ან ზურგის პუნქციის დროს.

პაციენტებმა ხშირად უნდა აკონტროლონ ნევროლოგიური დარღვევების ნიშნები და სიმპტომები (მაგ., დაბუჟება ან სისუსტე ფეხებში, ნაწლავის ან შარდის ბუშტის დისფუნქცია). ნევროლოგიური აშლილობის დაფიქსირების შემთხვევაში აუცილებელია სასწრაფო დიაგნოზის დასმა და მკურნალობის დაწყება. ნეირაქსიალურ ჩარევამდე ექიმმა უნდა შეაფასოს შესაძლო სარგებელი და რისკები პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ანტიკოაგულაცია ან რომლებსაც ჩაუტარდებათ ანტიკოაგულაცია თრომბოპროფილაქტიკისთვის.

არ არსებობს ელიქვისის ინტრათეკალური ან ეპიდურული კათეტერების გამოყენების გამოცდილება. ასეთი საჭიროების შემთხვევაში და ელიქვისის ზოგადი ფარმაკოკინეტიკური თვისებებიდან გამომდინარე, ელიქვისის ბოლო დოზასა და კათეტერის ამოღებას შორის უნდა იყოს 20-30 საათის ინტერვალი (მაგ. 2 x ნახევარგამოყოფის პერიოდი) და მინიმუმ ერთი დოზა უნდა გამოტოვოთ კათეტერის ამოღებამდე. ელიქვისის შემდეგი დოზა უნდა იქნას მიღებული კათეტერის ამოღებიდან მინიმუმ 5 საათის შემდეგ. როგორც სხვა ანტიკოაგულანტების შემთხვევაში, ნეირაქსიალური ბლოკის გამოცდილება შეზღუდულია და რეკომენდებულია უკიდურესი სიფრთხილე ელიქვისის გამოყენებისას ნეირაქსიალური ბლოკის არსებობისას.

ჰემოდინამიურად არასტაბილური PE პაციენტები ან პაციენტები, რომლებსაც ესაჭიროებათ თრომბოლიზი ან ფილტვის ემბოლექტომია

ელიქვისი არ არის რეკომენდირებული, როგორც არაფრაქციული ჰეპარინის ალტერნატივა, რადგან ელიქვისის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ცნობილი არ არის PE-ს მქონე პაციენტებში, რომლებიც ჰემოდინამიურად არასტაბილურია ან შეიძლება გაიარონ თრომბოლიზი ან ფილტვის ემბოლექტომია.

აქტიური კიბოს მქონე პაციენტები

აქტიური კიბოს მქონე პაციენტებს შეიძლება ჰქონდეთ VTE და სისხლდენის მოვლენების მაღალი რისკი. როდესაც განიხილება ელიქვისის გამოყენება DVT-ის ან PE-ს მკურნალობაში კიბოს პაციენტებში, გულდასმით უნდა შეფასდეს გამოყენების რისკ-სარგებელი (იხ. ნაწილი 4.3).

პაციენტები თირკმლის უკმარისობით

შეზღუდული კლინიკური მონაცემები თირკმელების მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ) მიუთითებს, რომ ელიქვისის პლაზმური კონცენტრაცია გაიზარდა ამ პაციენტების პოპულაციაში. ამან შეიძლება გამოიწვიოს სისხლდენის გაზრდილი რისკი. ელიქვისი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული VTE პროფილაქტიკისთვის, DVT მკურნალობისთვის, PE მკურნალობისთვის, მორეციდივე DVT და PE პროფილაქტიკისთვის თეძოს ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევითი ოპერაციის დროს პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ) (იხ. ნაწილი 4.2. და 5.2).

ინსულტისა და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკისთვის პაციენტებში არასარქვლოვანი წინაგულის ფიბრილაციის (NVAF), თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ) და შრატში კრეატინინის დონის 1,5 მგ/დლ (133 მიკრომოლი/წთ/ლ) და ასაკი ≥80 კგ ან ≥60 კგ წონის მქონე პაციენტებში ელიქვისი უნდა შემცირდეს უფრო დაბალ დოზამდე 2.5 მგ ორჯერ დღეში (იხ. ნაწილი 4.2). ვინაიდან არ არსებობს კლინიკური გამოცდილება კრეატინინის კლირენსის მქონე პაციენტებში <15 მლ/წთ და დიალიზზე მყოფი პაციენტებისთვის, ელიქვისი არ არის რეკომენდებული ამ პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.2 და 5.2).

ხანდაზმული პაციენტები

ასაკის მატებამ შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის რისკი (იხ. ნაწილი 5.2). გარდა ამისა, ხანდაზმულ პაციენტებში სისხლდენის პოტენციური გაზრდილი რისკის გამო, სიფრთხილეა საჭირო ელიქვისისა და აცეტილსალიცილის მჟავას (ASA) ერთდროულად მიღებისას.

სხეულის წონა

სხეულის დაბალმა წონამ (<60 კგ) შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის რისკი (იხ. ნაწილი 5.2).

პაციენტები ღვიძლის უკმარისობით

ელიქვისი უკუნაჩვენებია პაციენტებში ღვიძლის დაავადებით, რომლებიც დაკავშირებულია კოაგულოპათიასთან და კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენის რისკთან (იხ. ნაწილი 4.3).

ელიქვისი არ არის რეკომენდებული ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (იხ. ნაწილი 5.2). ელიქვისი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობით (Child Pugh A ან B) (იხ. ნაწილი 4.2 და 5.2). პაციენტები, რომლებშიც აღინიშნებოდა ღვიძლის ფერმენტების გაზრდა (ALT/AST>2xULN) ან მთლიანი ბილირუბინი არის 1.5xULN არ იყვნენ ჩართული კლინიკურ კვლევებში. ამიტომ, ელიქვისი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ამ პოპულაციაში (იხ. ნაწილი 5.2). ელიქვისის დაწყებამდე უნდა ჩატარდეს ღვიძლის ფუნქციის ტესტები.

ციტოქრომ P450 3A4 (CYP3A4) და P- გლიკოპროტეინების (P-GP) ინჰიბიტორებთან ურთიერთქმედება

ელიქვისის გამოყენება არ არის რეკომენდებული პაციენტებში, რომლებიც იღებენ სისტემურ თერაპიას წამლებით, რომლებიც არიან როგორც CYP3A4, ასევე P-gp-ის ძლიერი ინჰიბიტორები, როგორიცაა აზოლ-ანტიმიკოტიკები (მაგ. კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, ვორიკონაზოლი და პოზაკონაზოლი) და აივ პროტეაზას ინჰიბიტორები (მაგ. რიტონა). ამ სამკურნალო საშუალებებმა შეიძლება გაზარდონ ელიქვისის ექსპოზიცია 2-ჯერ (იხ. ნაწილი 4.5). დამატებითი ფაქტორების არსებობისას (მაგ. თირკმლის მძიმე უკმარისობა) ეს მაჩვენებელი შეიძლება კიდევ გაიზარდოს.

ურთიერთქმედება CYP3A4 და P-gp ინდუქტორებთან

ელიქვისის ერთდროულმა გამოყენებამ როგორც CYP3A4, ასევე P-gp-ის ძლიერ ინდუქტორებთან (მაგ. რიფამპიცინი, ფენიტოინი, კარბამაზეპინი, ფენობარბიტალი ან წმინდა იოანეს ვორტი (Hypericum perforatum)) შეიძლება გამოიწვიოს ელიქვისის ექსპოზიციის დაახლოებით 50%-ით შემცირება. წინაგულის ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში ჩატარებულ კლინიკურ კვლევაში დაფიქსირდა ეფექტურობის დაქვეითება და სისხლდენის უფრო მაღალი რისკი ელიქვისის ერთდროული მიღებისას როგორც CYP3A4, ასევე P-gp-ის ძლიერ ინდუქტორებთან შედარებით, მხოლოდ ელიქვისის გამოყენებასთან შედარებით.

შემდეგი რეკომენდაციები ვრცელდება პაციენტებზე, რომლებიც იღებენ ერთდროულ სისტემურ თერაპიას CYP3A4 და P-gp ძლიერი ინდუქტორებით (იხ. ნაწილი 4.5):

ელიქვისი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების ქირურგიაში VTE-ს პრევენციის მიზნით, ასევე ინსულტის და სისტემური ემბოლიის პრევენციის მიზნით პაციენტებში, რომლებთაც ახასიათებთ არასარქვლოვანი წინაგულის ფიბრილაცია(NVAF) და განმეორებითი DVT და PE;

ელიქვისი არ უნდა იქნას გამოყენებული DVT და PE-ს სამკურნალოდ, რადგან ეფექტურობა შეიძლება განსხვავდებოდეს.

ბარძაყის მოტეხილობის ოპერაცია

ელიქვისი არ იყო შეფასებული მისი ეფექტურობისა და უსაფრთხოების შესასწავლად ჩატარებულ კლინიკურ კვლევებში იმ პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებოდათ ბარძაყის მოტეხილობის ოპერაცია. ამიტომ ელიქვისი არ არის რეკომენდებული ამ პაციენტებში.

ლაბორატორიული პარამეტრები

როგორც მოსალოდნელი იყო, კოაგულაციის ტესტები [მაგ. პროთრომბინის დრო (PT), INR და გააქტიურებული ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დრო (aPTT)] გავლენას ახდენს ელიქვისის მოქმედების მექანიზმზე. ცვლილებები ამ კოაგულაციის ტესტებში მოსალოდნელი თერაპიული დოზის დროს არის მცირე, მაგრამ ძალიან ცვალებადი (იხ. ნაწილი 5.1).

ინფორმაცია დამხმარე ნივთიერებების შესახებ

ელიქვისი შეიცავს ლაქტოზას. პაციენტებმა იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემებით, როგორიცაა გალაქტოზას შეუწყნარებლობა, ლაპ ლაქტაზას დეფიციტი ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბცია არ უნდა გამოიყენონ ეს წამალი.

  • 5. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

CYP3A4 და P-gp ინჰიბიტორები

ელიქვისის ერთდროულმა გამოყენებამ კეტოკონაზოლთან (400 მგ დღეში ერთხელ), როგორც CYP3A4-ის, ასევე P-gp-ის ძლიერ ინჰიბიტორთან ერთდროულმა გამოყენებამ გამოიწვია ელიქვისის საშუალო მრუდის ქვეშ ფართობის (AUC) 2-ჯერ გაზრდა და გამოიწვია საშუალო ელიქვისის Cmax-ის 1.6-ჯერ ზრდა. ელიქვისის გამოყენება არ არის რეკომენდებული პაციენტებში, რომლებიც იღებენ სისტემურ თერაპიას წამლებით, რომლებიც არიან როგორც CYP3A4, ასევე P-gp-ის ძლიერი ინჰიბიტორები, როგორიცაა აზოლ-ანტიმიკოზურები (მაგ. კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, ვორიკონაზოლი და პოზაკონაზოლი) და აივ პროტეაზას ინჰიბიტორები (მაგ. რიტონა). (იხ. ნაწილი 4.4). მოსალოდნელია, რომ აქტიურმა ნივთიერებებმა, რომლებიც არ განიხილებიან როგორც CYP3A4-ის, ასევე P-gp-ის ძლიერ ინჰიბიტორებად (მაგ. ამიოდარონი, კლარითრომიცინი, დილთიაზემი, ფლუკონაზოლი, ნაპროქსენი, ქინიდინ ვერაპამილი), ნაკლებად გაზარდონ ელიქვისის პლაზმური კონცენტრაციები. დოზის კორექცია არ არის საჭირო ელიქვისისთვის, როდესაც ის ერთდროულად გამოიყენება აგენტებთან, რომლებიც არ არიან როგორც CYP3A4, ასევე P-gp-ის ძლიერი ინჰიბიტორები. მაგალითად, დილთიაზემმა (360 მგ დღეში ერთხელ), რომელიც ითვლება ზომიერ CYP3A4 და სუსტი P-gp ინჰიბიტორად, გამოიწვია ელიქვისის საშუალო AUC-ს 1.4-ჯერ და საშუალო Cmax-ის 1.3-ჯერ ზრდა. ნაპროქსენმა (500 მგ, ერთჯერადი დოზა), რომელიც არის P-gp-ის ინჰიბიტორი, მაგრამ არა CYP3A4, გამოიწვია 1.5-ჯერ და 1.6-ჯერ ზრდა ელიქვისის საშუალო AUC-ს და Cmax შესაბამისად. კლარითრომიცინი (500 მგ ორჯერ დღეში), რომელიც არის P-gp-ის ინჰიბიტორი და CYP3A4-ის ძლიერი ინჰიბიტორი, იწვევდა 1.6-ჯერ და 1.3-ჯერ ზრდას ელიქვისის საშუალო AUC-ს და Cmax-ს, შესაბამისად.

CYP3A4 და P-gp ინდუქტორები

ელიქვისის ერთდროულმა გამოყენებამ რიფამპიცინთან, როგორც CYP3A4-ის, ასევე P-gp-ის ძლიერ ინდუქტორთან, გამოიწვია ელიქვისის საშუალო AUC და Cmax 54% და 42% შემცირება, შესაბამისად. ელიქვისის ერთდროულმა გამოყენებამ სხვა ძლიერ CYP3A4 და P-gp ინდუქტორებთან (მაგ. ფენიტოინი, კარბამაზეპინი, ფენობარბიტალი ან წმინდა იოანეს ვორტი) ასევე შეიძლება შეამციროს ელიქვისის კონცენტრაცია პლაზმაში. არ არის საჭირო ელიქვისის დოზის კორექცია ამ პრეპარატებთან ერთდროული მკურნალობის დროს, თუმცა ელიქვისი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული VTE პროფილაქტიკისთვის თეძოს ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევით ქირურგიაში პაციენტებში, რომლებიც იღებენ თანმხლებ სისტემურ თერაპიას როგორც CYP3A4, ასევე P-gp ძლიერი ინდუქტორებით, ინსულტის და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკისთვის პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ არასარქვლოვანი ფიბრილაცია (NVAF) და ასევე რომლებიც იყენებენ მორეციდივე DVT და PE-ს პროფილაქტიკისთვის. ელიქვისი არ არის რეკომენდებული DVT და PE-ს სამკურნალოდ, რადგან ეფექტურობა შეიძლება განსხვავდებოდეს პაციენტებში, რომლებიც იღებენ თანმხლებ სისტემურ თერაპიას როგორც CYP3A4, ასევე P-gp-ის ძლიერი ინდუქტორებით (იხილეთ ნაწილი 4.4).

ანტიკოაგულანტები, თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორები, SSRI/SNRI და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები

ნებისმიერი სხვა ანტიკოაგულანტთან ერთდროული მკურნალობა უკუნაჩვენებია სისხლდენის გაზრდილი რისკის გამო, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც საჭიროა ანტიკოაგულანტულ თერაპიაზე გადასვლა, მაგალითად, როდესაც არაფრაქციული ჰეპარინი (UFH) ინიშნება ღია ცენტრალური ვენური ან არტერიული კათეტერის შესანარჩუნებლად აუცილებელ დოზებში, ან როდესაც UFH გამოიყენება კათეტერის აბლაციის დროს წინაგულის ფიბრილაციისთვის (იხ. ნაწილი 4.3). ენოქსაპარინის (40 მგ ერთჯერადი დოზა) ელიქვისთან (5 მგ ერთჯერადი დოზა) კომბინირებული მიღების შემდეგ, გამოვლინდა ადიტიური ეფექტი ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობაზე. არ დაფიქსირებულა ფარმაკოკინეტიკური ან ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება ელიქვისის გამოყენებისას 325 მგ ASA-სთან ერთად დღეში ერთხელ. ელიქვისის გარეშე შეყვანილ ანტითრომბოციტულ საშუალებებთან შედარებით, I ფაზის კვლევებში, რომლის დროსაც ელიქვისი შეიყვანებოდა კლოპიდოგრელთან ერთად (75 მგ დღეში ერთხელ) ან კლოპიდოგრელის 75 მგ და ASS-ს 162 მგ კომბინაციით დღეში ერთხელ, ან პრასუგრელთან (10 მგ ერთხელ დღეში 60 მგ დოზის შემდეგ) ერთად არ გამოვლენილა სისხლდენის დროის მნიშვნელოვანი ზრდა ან თრომბოციტების აგრეგაციის უფრო დიდი ინჰიბირება. კოაგულაციის ტესტების ზრდა (PT, INR და aPTT) შეესაბამებოდა მხოლოდ ელიქვისის ეფექტს. ნაპროქსენი (500 მგ), P-gp-ის ინჰიბიტორი, იწვევდა 1.5-ჯერ და 1.6-ჯერ ზრდას საშუალო ელიქვისის AUC-სა და Cmax-ში, შესაბამისად. მსგავსი ზრდა დაფიქსირდა ელიქვისისთვის კოაგულაციის ტესტებში. ნაპროქსენს არ ჰქონდა გავლენა არაქიდონის მჟავით გამოწვეული თრომბოციტების აგრეგაციაზე და არ გამოვლენილა სისხლდენის დროის კლინიკურად მნიშვნელოვანი გახანგრძლივება ელიქვისისა და ნაპროქსენის ერთდროული მიღების შემდეგ. მიუხედავად ამ დასკვნებისა, შეიძლება არსებობდეს პირები უფრო მნიშვნელოვანი ფარმაკოდინამიკური პასუხებით, როდესაც ანტითრომბოციტული აგენტები მიიღება ელიქვისთან ერთად. ელიქვისი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული (SSRI/SNRIs, NSAIDs, ASAs და/ან P2Y12 ინჰიბიტორები) ერთდროული მკურნალობისას, რადგან ეს სამკურნალო საშუალებები, როგორც წესი, ზრდის სისხლდენის რისკს. (იხ. ნაწილი 4.4). არსებობს შეზღუდული გამოცდილება მისი გამოყენების სხვა თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორებთან (როგორიცაა GPIIb/IIIa რეცეპტორების ანტაგონისტები, დიპირიდამოლი, დექსტრანი ან სულფინპირაზონი) ან თრომბოლიზურ აგენტებთან. ელიქვისის ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან ეს საშუალებები ზრდის სისხლდენის რისკს (იხ. ნაწილი 4.4).

სხვა ერთდროული მკურნალობა

კლინიკურად მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ან ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება არ დაფიქსირებულა ელიქვისის ატენოლოლთან ან ფამოტიდინთან ერთად გამოყენებისას. 10 მგ ელიქვისის ერთდროული გამოყენება 100 მგ ატენოლოლთან არ ავლენდა კლინიკურად მნიშვნელოვან გავლენას ელიქვისის ფარმაკოკინეტიკაზე. ორი წამლის ერთდროული მიღების შემდეგ, საშუალო ელიქვისის AUC და Cmax მნიშვნელობები შემცირდა 15%-ით და 18%-ით, შესაბამისად, ცალკე შეყვანთან შედარებით. 10 მგ ელიქვისის გამოყენება 40 მგ ფამოტიდინთან ერთად არ მოქმედებს ელიქვისის AUC ან Cmax მნიშვნელობებზე.

ელიქვისის ზემოქმედება სხვა მედიკამენტებზე

ელიქვისის CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6 ან CYP3A4 in vitro კვლევებში არ გამოვლენილა ინჰიბიტორული ეფექტი (IC50>45 მმ) აქტივობაზე და სუსტი ინჰიბიტორული ეფექტი CYP2C19 (IC50>20 მმ) აქტივობაზე იყო გამოვლენილი, როდესაც პაციენტებში პლაზმური კონცენტრაციები მნიშვნელოვნად აღემატებოდა პიკს პლაზმურ კონცენტრაციას. ელიქვისი არ იწვევდა CYP1A2, CYP2B6, CYP3A4/5 კონცენტრაციებში 20 მმ-მდე. ამიტომ, მოსალოდნელია, რომ ელიქვისი არ იმოქმედებს ამ ფერმენტებით მეტაბოლიზებული წამლების მეტაბოლურ კლირენსზე. ელიქვისი არ არის მნიშვნელოვანი P-gp ინჰიბიტორი. ჯანმრთელ მოხალისეებში ჩატარებულ კვლევებში ელიქვისმა მნიშვნელოვნად არ შეცვალა დიგოქსინის, ნაპროქსენის ან ატენოლოლის ფარმაკოკინეტიკა, როგორც ეს აღწერილია ქვემოთ.

დიგოქსინი: ელიქვისის (20 მგ ერთხელ დღეში) და დიგოქსინის (0.25 მგ ერთხელ დღეში), P-gp სუბსტრატის ერთდროული გამოყენება არ იმოქმედებს დიგოქსინის AUC ან Cmax, რაც იმას ნიშნავს, რომ ელიქვისი არ ახდენს გავლენას P-gp შუამავლობით სუბსტრატის ტრანსპორტზე.

ნაპროქსენი: ელიქვისის (10 მგ) ერთჯერადი დოზის ერთდროული გამოყენება ნაპროქსენის (500 მგ) ერთჯერადი დოზით, ფართოდ გამოყენებული არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალება, არ ახდენს გავლენას ნაპროქსენის AUC-ზე ან Cmax-ზე.

ატენოლოლი: ელიქვისის (10 მგ) და ატენოლოლის (100 მგ), ხშირად გამოყენებული ბეტა-ბლოკატორის, ერთდროული გამოყენება არ იმოქმედებს ატენოლოლის ფარმაკოკინეტიკაზე.

აქტიური ნახშირი

აქტიური ნახშირის მიღება ამცირებს ელიქვისის ზემოქმედებას (იხ. ნაწილი 4.9).

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

პედიატრიული პოპულაცია

ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარდა მხოლოდ მოზრდილებში.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

ზოგადი მითითებები

ორსულობის კატეგორია: B

რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალები/ჩასახვის საწინააღმდეგო საშუალებები (კონტრაცეფცია)

რეპროდუქციული ასაკის ქალებს ურჩევენ გამოიყენონ ეფექტური ჩასახვის საწინააღმდეგო მეთოდი აპიქსაბანით მკურნალობის დროს.

ორსულობის პერიოდი

სიფრთხილის მიზნით, სასურველია თავიდან აიცილოთ ელიქვისის გამოყენება ორსულობის დროს. ორსულობის დროს ელიქვისის გამოყენების შესახებ მონაცემები არ არსებობს. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ აჩვენა პირდაპირი ან არაპირდაპირი მავნე ზემოქმედება რეპროდუქციულ ტოქსიკურობაზე (იხ. ნაწილი 5.3).

ლაქტაციის პერიოდი

უცნობია გამოიყოფა თუ არა ელიქვისი ან მისი მეტაბოლიტები დედის რძეში. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ელიქვისი გამოიყოფა რძეში (იხ. ნაწილი 5.3). რისკის უგულებელყოფა არ შეიძლება ბავშვებში ძუძუთი კვების დროს. გადაწყვეტილების მიღება უნდა მოხდეს ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან აპიქსაბანით მკურნალობის შეწყვეტის ან საერთოდ არ დაწყების შესახებ. ამ გადაწყვეტილების მიღებისას მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ბავშვისთვის ძუძუთი კვების სარგებელი და დედისთვის მკურნალობის აუცილებლობა.

რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება

აპიქსაბანის გამოყენებით ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ აჩვენა გავლენა ფერტილობაზე (იხ. ნაწილი 5.3).

გავლენა ავტომობილის მართვაზე

ელიქვისს არ აქვს ან უმნიშვნელო ზეგავლენა აქვს მანქანის ან მექანიზმების მართვის უნარზე.

გვერდითი მოვლენები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

ელიქვისის უსაფრთხოება გამოკვლეული იყო III ფაზის 7 კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობდა 21000-ზე მეტი პაციენტი: 5000-ზე მეტი პაციენტი VTE პრევენციის კვლევებში, 11000-ზე მეტი პაციენტი NVAF კვლევებში და 4000-ზე მეტი პაციენტი VTE მკურნალობის კვლევებში; საშუალო მთლიანი ექსპოზიცია არის შესაბამისად 20 დღე, 1.7 წელი და 221 დღე (იხ. ნაწილი 5.1). ხშირი გვერდითი მოვლენები იყო სისხლდენა, დაჟეჟილობა, ეპისტაქსია და ჰემატომა. გვერდითი ეფექტის პროფილი მოცემულია ქვემოთ მითითებების სახით. საერთო ჯამში, VTE პრევენციის კვლევებში, გვერდითი რეაქციები განვითარდა პაციენტების 11%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ელიქვისით 2.5 მგ ორჯერ დღეში. ელიქვისით სისხლდენასთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენების საერთო სიხშირე იყო 10% იმ კვლევებში, რომლებშიც შედარებული იქნა ელიქვისი ენოქსაპარინთან. NVAF კვლევებში, ელიქვისით მკურნალობისას სისხლდენასთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციების საერთო სიხშირე იყო 24.3% ელიქვისის და ვარფარინის შესადარებელ კვლევაში და 9.6% ელიქვისის და აცეტილსალიცილის მჟავას შესადარებელ კვლევაში. ელიქვისი vs ვარფარინი კვლევაში, ძირითადი კუჭ-ნაწლავის (GI) სისხლდენის სიხშირე (მათ შორის ზედა GI, ქვედა GI და რექტალური სისხლდენა) ელიქვისი vs ISTH იყო 0.76% წელიწადში. ISTH ძირითადი თვალშიდა სისხლდენის სიხშირე ელიქვისით იყო 0.18% წელიწადში. VTE მკურნალობის კვლევებში, ელიქვისით სისხლდენასთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენების საერთო სიხშირე იყო 15.6% ელიქვისის წინააღმდეგ ენოქსაპარინის/ვარფარინის კვლევაში და 13.3% ელიქვისის წინააღმდეგ პლაცებოს კვლევაში (იხ. ნაწილი 5.1).

გვერდითი ეფექტების ჩამონათვალი

გვერდითი ეფექტები ჩამოთვლილია სისტემური ორგანოთა კლასის მიხედვით და ქვემოთ ტემპერატურის მიხედვით:

ძალიან ხშირი (1/10); ხშირი ( 1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (1/1000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (1/10000-დან <1/1000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10000); უცნობია სიხშირე (შეუძლებელია შეფასდეს არსებული მონაცემებით).

ცხრილი 2: გვერდითი ეფექტების ჩამონათვალი

სისტემ-ორგანული კლასი

VTE-ის პრევენცია ზრდასრულ პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდათ ბარძაყის ან მუხლის არჩევითი ოპერაცია

ინსულტის და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკა NVAF-ის მქონე ზრდასრულ პაციენტებში ერთი ან მეტი რისკფაქტორით

DVT და PE-ს მკურნალობა და მორეციდივე DVT და PE-ს პრევენცია (VTE მკურნალობა)

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ანემია

ხშირი

ხშირი

ხშირი

თრომბოციტოპენია

არახშირი

არახშირი

ხშირი

იმუნური სისტემის დაავადებები

ჰიპერმგრძნობელობა, ალერგიული შეშუპება და ანაფილაქსია

იშვიათი

არახშირი

არახშირი

ქავილი

არახშირი

არახშირი

არახშირი*

ანგიოოდემა

უცნობია

უცნობია

უცნობია

ნერვული სისტემის დაავადებები

თავის ტვინის სისხლდენა†

უცნობია

არახშირი

იშვიათი

თვალის დაავადებები

სისხლდენა თვალში (კონიუნქტივალური სისხლდენის ჩათვლით)

იშვიათი

ხშირი

არახშირი

სისხლძარღვთა დაავადებები

ჰემორაგია, ჰემატომა

ხშირი

ხშირი

ხშირი

ჰიპოტენზია (პროცედურული ჰიპოტენზიის ჩათვლით)

არახშირი

ხშირი

არახშირი

ინტრა-აბდომინალური ჰემორაგია

უცნობია

არახშირი

უცნობია

რესპირატორული, გულმკერდის დარღვევები და შუასაყარის დაავადებები

ეპისტაქსისი

არახშირი

ხშირი

ხშირი

ჰემოფტიზი

იშვიათი

არახშირი

არახშირი

სასუნთქი გზებიდან სისხლდენა

უცნობია

იშვიათი

იშვიათი

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

გულისრევა

ხშირი

ხშირი

ხშირი

კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა

არახშირი

ხშირი

ხშირი

ჰემოროიდული სისხლდენა

უცნობია

არახშირი

არახშირი

პირის ღრუს სისხლდენა

უცნობია

არახშირი

ხშირი

ჰემატოქეზია

არახშირი

არახშირი

არახშირი

რექტალური სისხლდენა, ღრძილებიდან სისხლდენა (გინგივიტი)

იშვიათი

ხშირი

ხშირი

რეტროპერიტონეალური სისხლდენა

უცნობია

იშვიათი

უცნობია

ჰეპატობილიარული დაავადებები

ღვიძლის ფუნქციის არანორმალური ტესტები, ასპარტატ ამინოტრანსფერაზას მომატება, სისხლში ტუტე ფოსფატაზას მომატება, სისხლში ბილირუბინის დონის მომატება

არახშირი

არახშირი

რახშირი

გამა-გლუტამილტრანსფერაზას მომატება

არახშირი

ხშირი

ხშირი

ალანინის ამინოტრანსფერაზას მომატება

არახშირი

არახშირი

ხშირი

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

კანის გამონაყარი

უცნობია

არახშირი

ხშირი

მრავალფორმიანი ერითემა

უცნობია

ძალიან იშვიათი

უცნობია

ალოპეცია

იშვიათი

არახშირი

არახშირი

კანის ვასკულიტი

უცნობია

უცნობია

უცნობია

ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

კუნთებიდან სისხლდენა

იშვიათი

იშვიათი

არახშირი

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

ჰემატურია

არახშირი

ხშირი

ხშირი

რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლების დაავადებები

არანორმალური ვაგინალური სისხლდენა, უროგენიტალური სისხლდენა

არახშირი

არახშირი

ხშირი

ზოგადი დარღვევები და დაავადებები, რომლებიც დაკავშირებულია განაცხადის ადგილზე

სისხლდენა გამოყენების ადგილზე

უცნობია

არახშირი

არახშირი

კვლევები

სისხლში ფარული პოზიტიური შედეგი

უცნობია

არახშირი

არახშირი

ტრავმა და მოწამვლა, ქირურგიული და სამედიცინო პროცედურები

დაჟეჟილობა

ხშირი

ხშირი

ხშირი

პროცედურის შემდგომი სისხლდენა (მათ შორის პოსტპროცედურული ჰემატომა, ჭრილობის სისხლდენა, სისხლძარღვთა წვდომის ადგილის ჰემატომა და კათეტერის ადგილის ჰემატომა), ჭრილობის გაჟონვა, ჭრილობის ადგილის სისხლდენა (ჭრილობის ადგილის ჰემატომის ჩათვლით), ოპერაციული სისხლდენა

არახშირი

არახშირი

არახშირი

ტრავმული სისხლდენა

უცნობია

არახშირი

არახშირი

  • ზოგადი ქავილი არ გამოვლენილა კვლევაში CV185057 (გრძელვადიანი VE დაცვა).

† ტერმინი "ტვინის სისხლდენა" მოიცავს ყველა ინტრაკრანიალურ და ინტრასპინალურ სისხლდენას (ანუ ჰემორაგიული ინსულტი ან პუტამენი, ცერებრალური, ინტრავენტრიკულური ან სუბდურული სისხლჩაქცევები).

სხვა ანტიკოაგულანტების მსგავსად, ელიქვისი შეიძლება ასოცირებული იყოს ფარული ან გადაჭარბებული სისხლდენის გაზრდილ რისკთან ნებისმიერი ქსოვილიდან ან ორგანოდან, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს პოსტჰემორაგიული ანემია. ნიშნები, სიმპტომები და სიმძიმე განსხვავდება სისხლდენის ლოკალიზაციისა და ხარისხის ან მასშტაბის მიხედვით (იხ. ნაწილი 4.4 და 5.1).

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება

სამედიცინო პრეპარატის ლიცენზირების შემდეგ დიდი მნიშვნელობა აქვს პრეპარატის საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას. ეს ინფორმაცია იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის შესაძლებლობას. ჯანდაცვის პროფესიონალები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოლოგიურ ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).

ჭარბი დოზა

ელიქვისის დოზის გადაჭარბებამ შეიძლება გამოიწვიოს სისხლდენის მაღალი რისკი. თუ განვითარდა ჰემორაგიული გართულებები, მკურნალობა უნდა შეწყდეს და უნდა ჩატარდეს სისხლდენის წყაროს გამოკვლევა. გასათვალისწინებელია შესაბამისი თერაპიის დაწყება, როგორიცაა ქირურგიული ჰემოსტაზი, ახლად გაყინული პლაზმის გადასხმა ან Xa ფაქტორის ინჰიბიტორების რევერსიული აგენტის მიღება. კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში ელიქვისმა პერორალურად 50 მგ-მდე დოზებით 3-7 დღის განმავლობაში (25 მგ ორჯერ დღეში (bid) 7 დღის განმავლობაში ან 50 მგ ერთხელ დღეში (od) 3 დღის განმავლობაში) აჩვენა კლინიკური შედეგები ჯანმრთელ მოხალისეებში. მნიშვნელოვანი გვერდითი რეაქციები არ დაფიქსირებულა. ჯანმრთელ მოხალისეებში გააქტიურებული ნახშირის შეყვანამ 20 მგ ელიქვისის მიღებიდან 2 და 6 საათის შემდეგ შეამცირა საშუალო ელიქვისის AUC შესაბამისად 50%-ით და 27%-ით და არ იმოქმედა Cmax-ზე. საშუალო ნახევარგამოყოფის პერიოდი, რომელიც შეადგენდა 13,4 საათს, როდესაც ელიქვისი მხოლოდ შეყვანილი იყო, შემცირდა 5,3 საათამდე და 4,9 საათამდე გააქტიურებული ნახშირის მიღებიდან ელიქვისიდან 2 და 6 საათის შემდეგ, შესაბამისად. ამიტომ, გააქტიურებული ნახშირის მიღება შეიძლება სასარგებლო იყოს ელიქვისის დოზის გადაჭარბების ან შემთხვევითი გამოყენების სამკურნალოდ. იმ სიტუაციებში, როდესაც აუცილებელია ანტიკოაგულაციის უკუქცევა სიცოცხლისთვის საშიში ან უკონტროლო სისხლდენის გამო, ხელმისაწვდომია პრეპარატი, რომელიც ცვლის Xa ფაქტორის ინჰიბიტორების ეფექტს (იხ. ნაწილი 4.4). ასევე შეიძლება ჩაითვალოს პროთრომბინის კომპლექსის კონცენტრატების (PCC) ან რეკომბინანტული ფაქტორის VIIa გამოყენება. ჯანმრთელ მოხალისეებში 4-ფაქტორიანი PCC-ის 30-წუთიანი ინფუზიის ბოლოს, დაფიქსირდა ელიქვისის ფარმაკოდინამიკური ეფექტების შეცვლა, როგორც ნაჩვენებია თრომბინის წარმოქმნის ანალიზში ცვლილებებით, საბაზისო მნიშვნელობებით მიღწეული 4 საათის განმავლობაში. ინფუზიის დაწყების შემდეგ. თუმცა, არ არსებობს კლინიკური გამოცდილება, რომ 4-ფაქტორიანი PCC პროდუქტების გამოყენებამ შეიძლება შეცვალოს სისხლდენა იმ ადამიანებში, რომლებიც იღებენ ელიქვისს. ამჟამად არ არსებობს რეკომბინანტული ფაქტორი VIIa გამოყენების გამოცდილება პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ელიქვისს. სისხლდენის გაუმჯობესების ხარისხიდან გამომდინარე, შეიძლება განიხილებოდეს დოზის კორექცია და ტიტრაცია VIIa ფაქტორით.

ადგილობრივი პირობებიდან გამომდინარე, დიდი სისხლდენის შემთხვევაში შესაძლებელია ჰემატოლოგის კონსულტაცია. თირკმელების დაავადების ბოლო სტადიის მქონე პაციენტებში ჰემოდიალიზი ამცირებდა ელიქვისის AUC 14%-ით ელიქვისის 5 მგ ერთჯერადი პერორალური დოზის მიღებისას. ამიტომ ჰემოდიალიზი არ არის ეფექტური ელიქვისის დოზის გადაჭარბების სამკურნალოდ.

შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება

აპიქსაბანი 2,5 მგ

დამხმარე ნივთიერებები

უწყლო ლაქტოზა 50,25 მგ

ლაქტოზას მონოჰიდრატი 1.24 მგ/ტაბლეტი

პროდუქტი შეიცავს მსხვილფეხა რქოსანი საქონლისგან მიღებულ უწყლო ლაქტოზას და ლაქტოზას მონოჰიდრატს. დამხმარე ნივთიერებებისთვის იხილეთ ნაწილი 6.1.

შენახვის პირობები

36 თვე

  • 4. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

ინახება ოთახის არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.

  • 5. შეფუთვის ფორმა და შემცველობა

10 შემოგარსული ტაბლეტი (1 ბლისტერი, რომელიც შეიცავს 10 შემოგარსულ ტაბლეტს), 20 შემოგარსული ტაბლეტი (2 ბლისტერი, რომელიც შეიცავს 10 შემოგარსულ ტაბლეტს) ან 56 შემოგარსული ტაბლეტი (14 შემოგარსული ტაბლეტი x 4 ბლისტერი) VC/PVDC ბლისტერულ შეფუთვებში მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

  • 6. ადამიანური გამოყენების სამკურნალო პროდუქტების ნარჩენების განადგურება და სხვა სპეციალური ღონისძიებები

გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს „სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის დებულების“ და „შეფუთვისა და შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის დებულების“ შესაბამისად.

  • ლიცენზიის მფლობელი

ფაიზერ PFE ილაჩლარი ა.ს.

ესენტეპე მაჰ. ბიუკდერე კად.

ლევენტ 199 ბლოკი No: 199

შიდა კარი No: 106 შიშლი/სტამბული

  • ლიცენზიის ნომერი

2015/819

  • პირველადი ლიცენზიის გაცემის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი

პირველადი ლიცენზიის გაცემის თარიღი: 20.10.2015

ლიცენზიის განახლების თარიღი: 26.07.2018

  • სამკურნალო საშუალების გამოყენების ინსტრუქციის ტექსტის განახლების თარიღი
  • 05.2022

თარგმანი სწორია:

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ანტითრომბოზული საშუალებები, პირდაპირი Xa ფაქტორის ინჰიბიტორები

ათქ კოდი: B01AF02

მოქმედების მექანიზმი

ელიქვისი არის ძლიერი, პერორალური, შექცევადი, პირდაპირი და უაღრესად შერჩევითი Xa ფაქტორის აქტიური ადგილის ინჰიბიტორი. მას არ სჭირდება ანტითრომბინ III ანტითრომბოზული აქტივობისთვის. ელიქვისი აინჰიბირებს თავისუფალ და შედედებულ Xa ფაქტორს და პროთრომბინაზას აქტივობას. ელიქვისს არ აქვს პირდაპირი გავლენა თრომბოციტების აგრეგაციაზე, მაგრამ ირიბად აფერხებს თრომბოციტების აგრეგაციას თრომბინის საშუალებით. Xa ფაქტორის ინჰიბირებით ელიქვისი ხელს უშლის თრომბინის გამომუშავებას და თრომბის განვითარებას. ცხოველურ მოდელებში ელიქვისის გამოყენებით პრეკლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ არტერიული და ვენური თრომბოზის პრევენცია ხდება იმ დოზებით, რომლებიც ინარჩუნებენ ჰემოსტაზს.

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები

ელიქვისის ფარმაკოდინამიკური ეფექტები ასახავს მისი მოქმედების მექანიზმს (FXa ინჰიბირება). FXa ინჰიბიციის შედეგად, ელიქვისი ახანგრძლივებს კოაგულაციის ტესტების ხანგრძლივობას, როგორიცაა პროთრომბინის დრო (PT), INR და გააქტიურებული ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დრო (aPTT). მოსალოდნელი თერაპიული დოზების დროს, ცვლილებები ამ კოაგულაციის ტესტებში მცირეა და ფართოდ განსხვავდება. ამ ტესტების გამოყენება ელიქვისის ფარმაკოდინამიკური ეფექტების შესაფასებლად არ არის რეკომენდებული. თრომბინის წარმოქმნის ანალიზში, აპიქსაბანი ამცირებს ენდოგენური თრომბინის პოტენციალს, რაც არის ადამიანის პლაზმაში თრომბინის წარმოების მაჩვენებელი.

ელიქვისი ავლენს ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობას, რაც დასტურდება Xa ფაქტორის ფერმენტის შემცირებული აქტივობით, ერთზე მეტ კომერციულ ანტი-ფაქტორში. კლინიკური კვლევების მონაცემები ხელმისაწვდომია მხოლოდ როტაქრომის ჰეპარინის ქრომოგენული ტესტისთვის და შედეგები წარმოდგენილია ქვემოთ. ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობა აჩვენებს მჭიდრო ხაზოვან ურთიერთობას ელიქვისის პლაზმურ კონცენტრაციებთან, აღწევს მაქსიმალურ მნიშვნელობებს ელიქვისის პიკური პლაზმური კონცენტრაციების დროს. კავშირი ელიქვისის კონცენტრაციასა და ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობას შორის წრფივია ელიქვისის დოზების ფართო დიაპაზონში. ქვემოთ მოცემული ცხრილი გვიჩვენებს მოსალოდნელ სტაბილურ მდგომარეობაში ექსპოზიციას და ანტი-FXa აქტივობას თითოეული ჩვენებისთვის. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ელიქვისს VTE-ის პროფილაქტიკისთვის ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების ოპერაციის შემდეგ, შედეგები აჩვენებს 1,6-ჯერ ნაკლებ ცვალებადობას პიკურ/დაბალ დონეზე. პაციენტებში NVAF-ით, რომლებიც იღებენ ელიქვისს ინსულტის ან სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკისთვის, შედეგები აჩვენებს 1,7-ჯერ ნაკლებ ცვალებადობას პიკურ/დაბალი დონეზე. პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ელიქვისს DVT და PE-ს სამკურნალოდ ან მორეციდივე DVT და PE-ს პროფილაქტიკისთვის, შედეგებმა აჩვენა 2.2-ჯერ ნაკლები ცვალებადობა პიკური/დაბალ დონეზე.

ცხრილი 3. ელიქვისის მოსალოდნელი სტაბილური ექსპოზიცია და ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობა

ელიქვისი Cmax (ნგ/მლ)

ელიქვისი

Cmin (ნგ/მლ)

ელიქვისი

ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობის max (სე/მლ)

ელიქვისი

ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობა min (სე/მლ)

მედიანა [5, 95 პროცენტული]

VTE პრევენცია: ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევითი ოპერაცია

  • 5 მგ ორჯერ დღეში

77 [41-146]

51 [23-109]

1,3 [0,67-2,4]

0,84 [0,37-1,8]

ინსულტის ან სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკა: NVAF

  • 5 მგ ორჯერ დღეში *

123 [69-221]

79 [34-162]

1,8 [1-3,3]

1,2 [0,51-2,4]

5 მგ ორჯერ დღეში

171 [91-321]

103 [41-230]

2,6 [1,4-4,8]

1,5 [0,61-3,4]

DVT მკურნალობა, PE მკურნალობა და მორეციდივე DVT და PE (VTE მკურნალობა) პრევენცია

  • 5 მგ ორჯერ დღეში

67 [30-153]

32 [11-90]

1 [0,46-2,5]

0,49 [0,17-1,4]

5 მგ ორჯერ დღეში

132 [59-302]

63 [22-177]

2,1 [0,91-5,2]

1 [0,33-2,9]

10 მგ ორჯერ დღეში

251 [111-572]

120 [41-335]

4,2 [1,8-10,8]

1,9 [0,64-5,8]

  • ARISTOTLE კვლევაში დოზის კორექტირებული პოპულაცია დაფუძნებული იყო დოზის შემცირების 3-დან 2 კრიტერიუმზე.

მიუხედავად იმისა, რომ ელიქვისით მკურნალობა არ საჭიროებს ექსპოზიციის რუტინულ მონიტორინგს; კალიბრირებული რაოდენობრივი ანტი-FXa ანალიზი შეიძლება იყოს გამოსადეგი გამონაკლის შემთხვევებში, როდესაც ელიქვისის ექსპოზიციის ცოდნა შეიძლება დაეხმაროს კლინიკური გადაწყვეტილებების მიღებაში, როგორიცაა დოზის გადაჭარბება ან გადაუდებელი ოპერაცია.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

VTE პრევენცია: ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევითი ოპერაცია

აპიქსაბანის კლინიკური პროგრამა შემუშავებული იყო აპიქსაბანის ეფექტურობისა და უსაფრთხოების დასადგენად VTE-ის პროფილაქტიკისას ზრდასრული პაციენტების დიდ პოპულაციაში, რომლებიც იტარებდნენ ბარძაყის ან მუხლის არჩევით ჩანაცვლებას. სულ 8,464 პაციენტი იყო რანდომიზირებული ორ ძირითად, ორმაგად ბრმა, მრავალეროვნულ კვლევაში, რათა მიეღოთ აპიქსაბანი 2,5 მგ პერორალურად ორჯერ დღეში (4,236 პაციენტი) ან ენოქსაპარინი 40 მგ დღეში ერთხელ (4,228 პაციენტი). ეს ჯამური რიცხვი მოიცავს 75 წლის და უფროსი ასაკის 1262 პაციენტს (618 პაციენტი აპიქსაბანის ჯგუფში), 1004 პაციენტს (499 პაციენტი აპიქსაბანის ჯგუფში) სხეულის დაბალი წონით (60 კგ), 1495 პაციენტს BMI 33 კგ/მ2 (743 პაციენტი აპიქსაბანის ჯგუფში) და 415 პაციენტს თირკმლის ზომიერი უკმარისობით (203 პაციენტი აპიქსაბანის ჯგუფში).

ADVANCE-3 კვლევა მოიცავდა 5407 პაციენტს, რომლებიც გადიოდნენ ბარძაყის არჩევით ჩანაცვლებას და ADVANCE-2 კვლევა მოიცავდა 3057 პაციენტს, რომლებიც იტარებდნენ მუხლის არჩევით ჩანაცვლებას. მოხალისეები იღებდნენ აპიქსაბანს 2.5 მგ პერორალურად ორჯერ დღეში (po bid) ან ენოქსაპარინს 40 მგ კანქვეშ დღეში ერთხელ (sc od). აპიქსაბანის პირველი დოზა მიცემული იყო ოპერაციიდან 12-24 საათის შემდეგ, ხოლო ენოქსაპარინი იწყებოდა ოპერაციამდე 9-15 საათით ადრე. ორივე აპიქსაბანი და ენოქსაპარინი მიცემული იყო 32-38 დღის განმავლობაში ADVANCE-3 კვლევაში და 10-14 დღის განმავლობაში ADVANCE-2 კვლევაში. ADVANCE-2 და ADVANCE-3 კვლევებში შესწავლილი პოპულაციის პაციენტების სამედიცინო ანამნეზის საფუძველზე (8464 პაციენტი), პაციენტების 46%-ს ჰქონდა ჰიპერტენზია, 10%-ს ჰიპერლიპიდემია, 9%-ს დიაბეტი და 8%-ს ჰქონდა კორონარული არტერიის დაავადება. პირველად საბოლოო წერტილში, VTE/სიკვდილი ნებისმიერი მიზეზით კომბინაციისას და „Major VTE“ საბოლოო წერტილის, პროქსიმალური DVT-ს, არაფატალური PE-ს და VTE-სთან დაკავშირებული სიკვდილის კომბინაციისას, აპიქსაბანი იძლევა სტატისტიკურად უფრო მაღალ შემცირებას ენოქსაპარინთან შედარებით ორივე პაციენტში, რომლებიც გადიან ბარძაყის არჩევით და მუხლის ჩანაცვლებას. (იხ. ცხრილი 4).

ცხრილი 4: ეფექტურობის შედეგები საკვანძო ფაზის III კვლევებში.

კვლევა

ADVANCE-3 (თეძო)

ADVANCE-2 (მუხლი)

საკვლევი თერაპიის დოზა მკურნალობის ხანგრძლივობა

აპიქსაბანი 2.5 მგ დღეში ერთხელ 35±3 დღე

ენოქსაპარინი 40 მგ სკ od 35±3 დღე

p-მნიშვნ.

აპიქსაბანი 2.5 მგ დღეში ერთხელ 12 ± 2 დღე

ენოქსაპარინი 40 მგ სკ od 12 ± 2 დღე

p-მნიშვნ.

სულ VTE/ყველა მიზეზით სიკვდილი

მოვლენების/

მოხალისეების

რაოდენობა

მოვლენების

კოეფიციენტი

27/1.949 1,39%

74/1.917

  • 86%

<0,0001

147/976

  • 06%

243/997

24,37%

<0,0001

რისკის თანაფარდობა 95% CI

0,36

(0,22, 0,54)

0,62

(0,51, 0,74)

ძირითადი VTE

მოვლენების/

მოხალისეების

რაოდენობა

მოვლენების

კოეფიციენტი

10/2.199

0,45%

25/2.195

1,14%

0,0107

13/1.195

1,09%

26/1.199

2,17%

0,0373

რისკის თანაფარდობა 95% CI

0,40

(0,15, 0,8)

0,5

(0,26, 0,97)

უსაფრთხოების საბოლოო წერტილები, მათ შორის ძირითადი სისხლდენა, ძირითადი და კლინიკურად მნიშვნელოვანი არა ძირითადი სისხლდენა (CRNM) და ყველა სისხლდენა აჩვენებდა მსგავს სიხშირეს პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ელიქვისით 2.5 მგ, ვიდრე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენოქსაპარინი 40 მგ (ცხრილი 5). სისხლდენის ყველა კრიტერიუმი მოიცავდა ოპერაციულ ადგილას სისხლდენას.

ცხრილი 5: სისხლდენის შედეგები საკვანძო ფაზის III კვლევებში*

ADVANCE-3

ADVANCE-2

აპიქსაბანი 2.5 მგ დღეში ერთხელ 35±3 დღე

ენოქსაპარინი 40 მგ სკ od 35±3 დღე

აპიქსაბანი 2.5 მგ დღეში ერთხელ 12 ± 2 დღე

ენოქსაპარინი 40 მგ სკ od 12 ± 2 დღე

ყველა მკურნალობა

n = 2.673

n = 2.659

n = 1.501

n = 1.508

მკურნალობის პროცესი 1

ძირითადი

22 (0.8%)

18 (0.7%)

9 (0.6%)

14 (0.9%)

ფატალური

0

0

0

0

ძირითადი + CRNM

129 (4.8%)

134 (5%)

53 (3.5%)

72 (4.8%)

ყველა

313 (11.7%)

334 (12.6%)

104 (6.9%)

126 (8.4%)

პოსტოპერაციული მკურნალობის პროცესი 2

ძირითადი

9 (0.3%)

11 (0,4%)

4 (0,3%)

9 (0,6%)

ფატალური

0

0

0

0

ძირითადი + CRNM

96 (3,6%)

115 (4,3%)

41 (2,7%)

56 (3,7%)

ყველა

261 (9,8%)

293 (11%)

89 (5,9%)

103 (6,8%)

  • სისხლდენის ყველა კრიტერიუმი მოიცავს ქირურგიული ადგილის სისხლდენას

1 მოიცავს მოვლენებს, რომლებიც ხდება ენოქსაპარინის პირველი დოზის შემდეგ (ოპერაციამდე)

2 მოიცავს მოვლენებს, რომლებიც განვითარდა აპიქსაბანის პირველი დოზის შემდეგ (პოსტოპერაციული)

არასასურველი რეაქციების საერთო სიხშირე, როგორიცაა სისხლდენა, ანემია და ტრანსამინაზების არანორმალური დონეები (მაგ., ალანინის ამინოტრანსფერაზას დონეები) რიცხობრივად უფრო დაბალი იყო პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ აპიქსაბანს, ვიდრე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ენოქსაპარინს ფაზის II და III ფაზის კვლევებში პაციენტებში, რომლებიც იტარებდნენ ბარძაყისა და მუხლის არჩევით ჩანაცვლებით ოპერაციას.

მუხლის ჩანაცვლებითი ოპერაციის დროს აპიქსაბანის ჯგუფში გამოვლინდა PE-ს 4 შემთხვევა, თუმცა არცერთი არ დაფიქსირებულა ენოქსაპარინის ჯგუფში დანიშნული მკურნალობის პერიოდში. ვერანაირი ახსნა არ შეიძლება მიეცეს ამ მაღალ PE რიცხვს.

ინსულტისა და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ არასარქვლოვანი წინაგულის ფიბრილაცია (NVAF)

კლინიკურ პროგრამაში (ARISTOTLE: ელიქვისი vs. ვარფარინი, AVERROES: ელიქვისი vs. ASA) რანდომიზირებული იყო სულ 23,799 პაციენტი, რომლიდანაც 11,927 პაციენტი რანდომიზირებული იყო ელიქვისზე. ეს პროგრამა შექმნილია იმისთვის, რომ აჩვენოს ელიქვისის ეფექტურობა და უსაფრთხოება ინსულტისა და სისტემური ემბოლიის პრევენციაში პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ არასარქვლოვანი წინაგულის ფიბრილაცია (NVAF) და ერთი ან მეტი შემდეგი რისკის ფაქტორი:

გადატანილი ინსულტი ან გარდამავალი იშემიური შეტევა (TIA)

ასაკი 75

ჰიპერტენზია

შაქრიანი დიაბეტი

გულის სიმპტომური უკმარისობა (NYHA კლასი II)

ARISTOTLE კვლევა

ARISTOTLE-ს კვლევაში სულ 18.201 პაციენტი, რომლებიც რანდომიზებული იყო ბრმა მეთოდით მკურნალობდა ელიქვისით 5 მგ ორჯერ დღეში (ან 2.5 მგ ორჯერ დღეში ცალკეულ პაციენტებში [4.7%], იხილეთ ნაწილი 4.2) ან დღეში ორჯერ ვარფარინით (სამიზნე INR დიაპაზონი 2.0-3.0) და პაციენტებს უტარდებოდათ საკვლევი მედიკამენტები საშუალოდ 20 თვის განმავლობაში. საშუალო ასაკი იყო 69.1 წელი, საშუალო CHADS2 ქულა იყო 2.1 და პაციენტების 18.9%-ს ჰქონდა ადრინდელი ინსულტი ან TIA.

კვლევაში ელიქვისმა მიაღწია სტატისტიკურად მნიშვნელოვან უპირატესობას ვარფარინთან შედარებით ინსულტის (ჰემორაგიული ან იშემიური) და სისტემური ემბოლიის პრევენციის პირველად საბოლოო წერტილებში (იხ. ცხრილი 6).

ცხრილი 6: ეფექტურობის შედეგები წინაგულის ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში ARISTOTLE კვლევაში

ელიქვისი

N=9120

n (%/წელი)

ვარფარინი

N=9081

n (%/წელი)

საფრთხის კოეფიციენტი

(95% CI)

P-მნიშვნელობა

ინსულტი ან სისტემური ემბოლია

212 (1,27)

265 (1,6)

0,79 (0,66, 0,95)

0,0114

ინსულტი

იშემიური ან დაუზუსტებელი

162 (0,97)

175 (1,05)

0,92 (0,74, 1,13)

ჰემორაგიული

40 (0,24)

78 (0,47)

0,51 (0,35, 0,75)

სისტემური ემბოლია

15 (0,09)

17 (0,1)

0,87 (0,44, 1,75)

ვარფარინზე რანდომიზებული პაციენტებისთვის (INR 2-3) საშუალო პროცენტული დრო თერაპიულ დიაპაზონში (TTR) იყო 66%.

ელიქვისმა აჩვენა შემცირება ვარფარინთან შედარებით ინსულტის და სისტემური ემბოლიის დროს ცენტრალური TTR-ის სხვადასხვა დონეზე; საშიშროების თანაფარდობა ელიქვისისთვის ვარფარინის მიმართ TTR-ის ცენტრის უმაღლეს მეოთხედში იყო 0.73 (95% CI, 0.38, 1.40). კვლევის მეორადი საბოლოო წერტილები, ძირითადი სისხლდენა და ყველა მიზეზით სიკვდილი, შემოწმდა წინასწარ განსაზღვრული იერარქიული ტესტირების სტრატეგიით I ტიპის საერთო შეცდომის გასაკონტროლებლად. სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი უპირატესობა მიღწეული იქნა როგორც ძირითადი სისხლდენის, ასევე ყველა მიზეზით სიკვდილის ძირითად მეორად საბოლოო წერტილებში (იხ. ცხრილი 7). იმ სიტუაციებში, როდესაც INR უკეთესად შენარჩუნებულია თერაპიულ დიაპაზონში, შეინიშნება ელიქვისის სარგებლის შედარებით შემცირება ვარფარინთან მიმართებაში ყველა მიზეზით სიკვდილიანობასთან მიმართებაში.

ცხრილი 7: მეორადი საბოლოო წერტილები წინაგულის ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში ARISTOTLE კვლევაში

ელიქვისი

N=9088

n (%/წელი)

ვარფარინი

N=9052

n (%/წელი)

რისკის თანაფარდობა

(95% CI)

P - მნიშვნელობა

სისხლდენის შედეგები

ძირითადი *

327 (2,13)

462 (3,09)

0,69 (0,6, 0,8)

<0,0001

ფატალური

10 (0,06)

37 (0,24)

ინტრაკრანიალური

52 (0,33)

122 (0,8)

ძირითადი + CRNM†

613 (4,07)

877 (6,01)

0,68 (0,61, 0,75)

<0,0001

ყველა

2356 (18,1)

3060 (25,8)

0,71 (0,68, 0,75)

<0,0001

სხვა საბოლოო წერტილები

ყველა მიზეზით სიკვდილი

603 (3,52)

669 (3,94)

0,89 (0,8, 1)

0,0465

მიოკარდიული ინფარქტი†

90 (0,53)

102 (0,61)

0,88 (0,66, 1,17)

  • ძირითადი სისხლდენა განსაზღვრულია ISTH კრიტერიუმებით.

ARISTOTLE კვლევაში, გვერდითი რეაქციების გამო შეწყვეტის საერთო სიხშირე იყო 1.8% ელიქვისისთვის და 2.6% ვარფარინისთვის.

ეფექტურობის დასკვნები წინასწარ განსაზღვრული ქვეჯგუფებისთვის, მათ შორის CHADS2 ქულა, ასაკი, სხეულის წონა, სქესი, თირკმლის ფუნქციის სტატუსი, წინა ინსულტი ან TIA და დიაბეტი, შეესაბამებოდა საერთო პოპულაციის კვლევაში შესწავლილ პირველადი ეფექტურობის შედეგებს.

ISTH ძირითადი კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის სიხშირე (ზედა GI, ქვედა GI და რექტალური სისხლდენა) იყო 0.76%/წელიწადში ელიქვისით და 0.86%/წელიწადში ვარფარინთან ერთად.

ძირითადი სისხლდენის დასკვნები წინასწარ განსაზღვრული ქვეჯგუფებისთვის, მათ შორის CHADS2 ქულა, ასაკი, სხეულის წონა, სქესი, თირკმლის ფუნქციის სტატუსი, წინა ინსულტი ან TIA და დიაბეტი, შეესაბამებოდა კვლევაში გამოკვლეული მთლიანი პოპულაციის შედეგებს.

AVERROES კვლევა

AVERROES კვლევაში, სულ 5,598 პაციენტი, რომლებიც მკვლევარებმა მიიჩნიეს VKA-სთვის შეუსაბამოდ, რანდომიზებული იქნა ელიქვისით 5 მგ-ით დღეში ორჯერ (ან 2.5 მგ ორჯერ დღეში გარკვეულ პაციენტებში [6.4%), იხილეთ ნაწილი 4.2) ან ASA-თი. ASA შეყვანილი იყო დღეში ერთხელ დოზით 81 მგ (64%), 162 მგ (26.9%), 243 მგ (2.1%), ან 324 მგ (6.6%) მკვლევარის შეხედულებისამებრ. საკვლევი აქტიური ნივთიერება პაციენტებს ეძლეოდათ საშუალოდ 14 თვის განმავლობაში. საშუალო ასაკი იყო 69.9 წელი, CHADS2-ის საშუალო ქულა იყო 2.0 და პაციენტების 13.6%-ს ჰქონდა წინა ინსულტი ან TIA.

AVERROES კვლევაში, VKA თერაპიისთვის შეუფერებლობის საერთო მიზეზები იყო INR-ების მიღწევის უუნარობა/სავარაუდო დიაპაზონი სასურველ დიაპაზონში (42.6%), პაციენტების მიერ უარი VKA თერაპიაზე (37.4%), CHADS2 ქულა 1 და როდესაც ექიმის არ იყო რეკომენდებული VKA თერაპია ( 21.3%), ამას მიეკუთვნებოდა ასევე პაციენტის მიმართ უნდობლობა, რომ ის დაიცავდა VKA-გამოყენების ინსტრუქციებს (15.0%) და იმის საშიშროება/სავარაუდო დაბრკოლება, რომ დოზის გადაუდებელი ცვლილების შემთხვევაში ვერ მიაღწევდნენ ექიმები პაციენტთან დროულად (11.7%). შემცირებული ინსულტის და სისტემური ემბოლიის აშკარა მტკიცებულების გამო, ხელსაყრელი უსაფრთხოების პროფილით, AVERROES ადრეულ პერიოდში შეწყდა მონაცემთა მონიტორინგის დამოუკიდებელი საბჭოს რეკომენდაციით. AVERROES-ის კვლევაში, გვერდითი რეაქციების გამო შეწყვეტის საერთო სიხშირე იყო 1.5% ელიქვისისთვის და 1.3% ASA-სთვის. კვლევაში ელიქვისმა მიაღწია სტატისტიკურად მნიშვნელოვან უპირატესობას ASA-სთან შედარებით ინსულტის (ჰემორაგიული, იშემიური ან დაუზუსტებელი) ან სისტემური ემბოლიის პრევენციის პირველად საბოლოო წერტილში (იხ. ცხრილი 8).

ცხრილი 8: ძირითადი ეფექტურობის შედეგები წინაგულის ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში AVERROES კვლევაში

ელიქვისი

N=2807

n (%/წელი)

ASA

N=2791

n (%/წელი)

რისკის თანაფარდობა

(95% CI)

P-მნიშვნელობა

ინსულტი ან სისტემური ემბოლია *

51 (1,62)

113 (3,63)

0,45 (0,32, 0,62)

<0,0001

ინსულტი

იშემიური ან დაუზუსტებელი

43 (1,37)

97 (3,11)

0,44 (0,31, 0,63)

ჰემორაგიული

6 (0,19)

9 (0,28)

0,67 (0,24, 1,88)

სისტემური ემბოლია

2 (0,06)

13 (0,41)

0,15 (0,03, 0,68)

ინსულტი, სისტემური ემბოლია, MI, ან სისხლძარღვთა სიკვდილი*†

132 (4,21)

197 (6,35)

0,66 (0,53, 0,83)

0,003

მიოკარდიული ინფარქტი

24 (0,76)

28 (0,89)

0,86 (0,50, 1,48)

ვასკულარული სიკვდილი

84 (2,65)

96 (3,03)

0,87 (0,65, 1,17)

ყველა მიზეზით სიკვდილი†

111 (3,51)

140 (4,42)

0,79 (0,62, 1,02)

0,068

  • ტესტირებულია თანმიმდევრული ტესტირების სტრატეგიით, რომელიც შექმნილია კვლევაში I ტიპის ზოგადი შეცდომის გასაკონტროლებლად.

† მეორადი საბოლოო წერტილი.

არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება დიდი სისხლდენის სიხშირეში ელიქვისსა და ASA-ს შორის (იხ. ცხრილი 9).

ცხრილი 9: სისხლდენის მოვლენები წინაგულის ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში AVERROES კვლევაში

ელიქვისი

N=2798

n (%/წელი)

ASA

N=2780

n (%/წელი)

რისკის თანაფარდობა

(95% CI)

P-მნიშვნელობა

ძირითადი

45 (1,41)

29 (0,92)

1,54 (0,96, 2,45)

0,0716

ფატალური, n

5 (0,16)

5 (0,16)

ინტრაკრანეალური, n

11 (0,34)

11 (0,35)

ძირითადი + CRNM†

140 (4,46)

101 (3,24)

1,38 (1,07, 1,78)

0,0144

ყველა

325 (10,85)

250 (8,32)

1,30 (1,10, 1,53)

0,0017

  • რთული სისხლდენა განისაზღვრება ISTH კრიტერიუმებით.

† კლინიკურად მნიშვნელოვანი არა-ძირითადი

NVAF პაციენტები ACS-ით და/ან გადიან PCI

AUGUSTUS კვლევაში, რომელსაც ჰქონდა ღია ეტიკეტირება, რანდომიზებული, კონტროლირებადი 2-დან 2 ფაქტორული დიზაინი, მოიცავდა 4614 NVAF პაციენტს ACS-ით (43%) და/ან რომლებმაც გაიარეს PCI. ყველა პაციენტმა მიიღო P2Y12 ინჰიბიტორი (კლოპიდოგრელი 90.3%) მკურნალობის ადგილობრივი სტანდარტის მიხედვით. ACS და/ან PCI-დან 14 დღემდე, პაციენტები მკურნალობდნენ აპიქსაბანით 5 მგ ორჯერ დღეში (2,5 მგ ორჯერ დღეში, თუ აკმაყოფილებდა დოზის შემცირების 2 ან მეტ კრიტერიუმს, იღებდნენ საერთო 4,2%-ით დაბალ დოზას) ან VKA და ASA ისინი რანდომიზებული იყო (81 მგ ორჯერ დღეში) ან პლაცებოზე. საშუალო ასაკი 69,9 წელია. რანდომიზებული პაციენტების 94%-ს ჰქონდა CHA2DS2-VASc ქულა >2 და 47%-ს ჰქონდა HAS-BLED ქულა >3. VKA რანდომიზებული პაციენტების დრო თერაპიულ ზონაში (TTR) (INR 2-3) იყო 56% (32% TTR ქვემოთ და 12% TTR ზემოთ). AUGUSTUS კვლევის პირველადი მიზანი იყო უსაფრთხოების შეფასება. პირველადი საბოლოო წერტილი ISTH ძირითადი ან CRNM არის სისხლდენა. ელიქვისის და VKA-ს შედარებაში, ISTH ძირითადი ან CRNM სისხლდენის პირველადი უსაფრთხოების საბოლოო წერტილი მე-6 თვეში დაფიქსირდა 241 (10.5%) და 332 (14.7%) პაციენტში ელიქვისის ჯგუფში და VKA ჯგუფში, შესაბამისად (HR = 0.69, 95% CI: 0.58, 0.82; ორმხრივი p<0.0001 არასრულფასოვნებისთვის და p<0.0001 უპირატესობისთვის). დამატებითმა ანალიზებმა TTR-ის ქვეჯგუფების გამოყენებით VKA-სთვის აჩვენა, რომ სისხლდენის ყველაზე მაღალი მაჩვენებელი ასოცირდება TTR-ის ყველაზე დაბალ მეოთხედთან. სისხლდენის სიხშირე მსგავსი იყო ელიქვისისა და TTR ყველაზე მაღალ მეოთხედს შორის. ASA-ს და პლაცებოს შედარებაში, ISTH ძირითადი ან CRNM სისხლდენის პირველადი უსაფრთხოების საბოლოო წერტილი მე-6 თვეში დაფიქსირდა 367 (16.1%) და 204 (9.0%) პაციენტში ASA ჯგუფში და პლაცებოს ჯგუფში, შესაბამისად (HR = 1.88, 95%. CI: 1.58, 2,23; 2-ორმხრივი p<0.0001).

განსაკუთრებით პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ელიქვისით, ფართო ან CRNM სისხლდენა დაფიქსირდა 157 (13.7%) და 84 (7.4%) პაციენტში ASA-ს ჯგუფში და პლაცებოს ჯგუფში, შესაბამისად. VKA-ით ნამკურნალებ პაციენტებში დიდი ან CRNM სისხლდენა აღინიშნა 208 (18.5%) და 122 (10.8%) პაციენტში ASA-ს ჯგუფში და პლაცებოს ჯგუფში, შესაბამისად. მკურნალობის სხვა ეფექტები შეფასებული იყო კომპოზიციური საბოლოო წერტილებით, როგორც კვლევის მეორადი მიზანი. ელიქვისის vKA-ს შედარებაში, სიკვდილის ან ხელახალი ჰოსპიტალიზაციის შედგენილი საბოლოო წერტილი დაფიქსირდა 541 (23.5%) და 632 (27.4%) პაციენტში ელიქვისის და VKA ჯგუფებში, შესაბამისად. სიკვდილის ან იშემიური მოვლენის კომპოზიტური საბოლოო წერტილი (ინსულტი, მიოკარდიუმის ინფარქტი, სტენტის თრომბოზი ან გადაუდებელი რევასკულარიზაცია) დაფიქსირდა 170 (7.4%) და 182 (7.9%) პაციენტში ელიქვისის და VKA ჯგუფში, შესაბამისად. ASA-ს და პლაცებოს შედარებაში, სიკვდილის ან ხელახალი ჰოსპიტალიზაციის შედგენილი საბოლოო წერტილი დაფიქსირდა 604 (26.2%) და 569 (24.7%) პაციენტში ASA და პლაცებო ჯგუფში, შესაბამისად. სიკვდილის ან იშემიური მოვლენის კომპოზიტური საბოლოო წერტილი (ინსულტი, მიოკარდიუმის ინფარქტი, სტენტის თრომბოზი ან გადაუდებელი რევასკულარიზაცია) დაფიქსირდა 163 (7.1%) და 189 (8.2%) პაციენტში ASA და პლაცებო ჯგუფში, შესაბამისად.

პაციენტები, რომლებიც იტარებენ კარდიოვერსიას

ღია ეტიკეტირების, მულტიცენტრული EMANATE-ის კვლევა მოიცავდა 1500 პაციენტს, რომლებიც ან პერორალური ანტიკოაგულანტებით არ სარგებლობდნენ ან მკურნალობდნენ 48 საათზე ნაკლებ ხანს და დაგეგმილი იყო კარდიოვერსია NVAF-ისთვის. გულ-სისხლძარღვთა მოვლენების პროფილაქტიკისთვის, პაციენტები რანდომიზებულნი იყვნენ 1:1 აპიქსაბანის ან ჰეპარინის და/ან VKA-ს მიმართ. თუ წინა კარდიოვერსია საჭირო იყო, ელექტრო და/ან ფარმაკოლოგიური კარდიოვერსია უნდა ჩატარდეს აპიქსაბანის სულ მცირე 5 დოზის შემდეგ 5 მგ ორჯერ დღეში (ან 2.5 მგ ორჯერ დღეში შერჩეულ პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.2)) ან 10 მგ დატვირთვის დოზის მიღებიდან (ან შერჩეულ პაციენტებში 5 მგ დატვირთვის დოზიდან (იხ. ნაწილი 4.2)) მინიმუმ 2 საათის შემდეგ. აპიქსაბანის ჯგუფში 342 პაციენტმა მიიღო დატვირთვის დოზა (331 პაციენტმა 10 მგ და 11 პაციენტმა 5 მგ დოზა). მიუხედავად იმისა, რომ არ დაფიქსირებულა ინსულტი (0%) აპიქსაბანის ჯგუფში (n=753), ინსულტი დაფიქსირდა ჰეპარინის და/ან VKA ჯგუფში (74.8%; n=747; RR 0.00, 95% CI 0.00; 0.64), კერძოდ 6 (0.8%) პაციენტში. ყველა მიზეზით სიკვდილი დაფიქსირდა 2 (0.27%) პაციენტში აპიქსაბანის ჯგუფში და 1 (0.13%) პაციენტში ჰეპარინის და/ან VKA ჯგუფში. სისტემური ემბოლიის შემთხვევები არ დაფიქსირებულა. ძირითადი სისხლდენა და CRNM სისხლდენა დაფიქსირდა …

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · პროდუქტის მახასიათებლები (ექიმისთვის)

ელიქვისი® 2.5 მგ შემოგარსული ტაბლეტები

(ბრისტოლ-მაიერს სქვიბ-პორტო რიკო)

(ფაიზერი-ირლანდია)

ფაიზერი PFE

პროდუქტის მოკლე მახასიათებლები

  • სამკურნალო საშუალების დასახელება

ელიქვისი® 2.5 მგ შემოგარსული ტაბლეტები

  • ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება

აპიქსაბანი 2,5 მგ

დამხმარე ნივთიერებები

უწყლო ლაქტოზა 50,25 მგ

ლაქტოზას მონოჰიდრატი 1.24 მგ/ტაბლეტი

პროდუქტი შეიცავს მსხვილფეხა რქოსანი საქონლისგან მიღებულ უწყლო ლაქტოზას და ლაქტოზას მონოჰიდრატს. დამხმარე ნივთიერებებისთვის იხილეთ ნაწილი 6.1.

  • ფარმაცევტული ფორმა

აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები

ყვითელი, მრგვალი ტაბლეტები, ერთ მხარეს წარწერით 893 და მეორე მხარეს 2½.

  • კლინიკური მახასიათებლები
  • 1. თერაპიული ჩვენებები

ვენური თრომბოემბოლიური მოვლენების (VTE) პროფილაქტიკა ზრდასრულ პაციენტებში, რომელთაც ჩაუტარდათ ბარძაყის ან მუხლის სახსრის ჩანაცვლებითი ოპერაცია.

ინსულტისა და სისტემური ემბოლიის პრევენცია მოზრდილ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ არასარქვლოვანი წინაგულის ფიბრილაცია (NVAF) და, რომლებსაც აქვთ ერთი ან მეტი რისკ-ფაქტორი, როგორიცაა გადატანილი ინსულტი ან გარდამავალი იშემიური შეტევა (TIA), ასაკი 75 წელზე მეტი, ჰიპერტენზია, დიაბეტი, გულის სიმპტომური უკმარისობა (NYHA კლასი II და ზემოთ).

ღრმა ვენების თრომბოზის (DVT) და ფილტვის ემბოლიის (PE) მკურნალობა და მორეციდივე DVT და PE-ს პროფილაქტიკა მოზრდილებში (ჰემოდინამიურად არასტაბილური PE პაციენტებისთვის, იხილეთ ნაწილი 4.4).

  • 2. დოზირება და მიღების წესი

დოზირება/გამოყენების სიხშირე და ხანგრძლივობა

VTE პრევენცია: ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევითი ოპერაცია

ელიქვისის რეკომენდებული დოზაა 2.5 მგ პერორალურად დღეში ორჯერ. პირველი დოზა უნდა იქნას მიღებული ოპერაციიდან 12-24 საათის შემდეგ.

ექიმმა შეიძლება განიხილოს ადრეული ანტიკოაგულაციის პოტენციური სარგებელი VTE პროფილაქტიკისთვის, ისევე როგორც პოსტოპერაციული სისხლდენის რისკი, რათა გადაწყვიტოს მიღების დრო ამ პერიოდის განმავლობაში.

პაციენტებისთვის, რომლებსაც უტარდებათ ბარძაყის ჩანაცვლების ოპერაცია, მკურნალობის რეკომენდებული ხანგრძლივობაა 32-დან 38 დღემდე.

პაციენტებისთვის, რომლებსაც უტარდებათ მუხლის ჩანაცვლების ოპერაცია, მკურნალობის რეკომენდებული ხანგრძლივობაა 10-დან 14 დღემდე.

ინსულტისა და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ წინაგულის ფიბრილაცია (NVAF)

ელიქვის რეკომენდებული დოზაა 5 მგ პერორალურად დღეში ორჯერ.

დოზის შემცირება

წინაგულის ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში, რომლებიც აკმაყოფილებენ შემდეგი კრიტერიუმებიდან მინიმუმ ორს: ასაკი >80 წელი, სხეულის წონა <60 კგ, ან შრატის კრეატინინი >1.5 მგ/დლ (133 მიკრომოლი/ლ), ელიქვისის რეკომენდებული დოზაა 2.5 მგ ორჯერ დღეში. მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში.

DVT მკურნალობა, PE მკურნალობა და მორეციდივე DVT და PE (VTE მკურნალობა) პრევენცია

ელიქვისის რეკომენდებული დოზა მწვავე DVT და PE-ის სამკურნალოდ არის 10 მგ პერორალურად ორჯერ დღეში პირველი 7 დღის განმავლობაში, შემდეგ 5 მგ პერორალურად ორჯერ დღეში. სამედიცინო გაიდლაინების თანახმად, მკურნალობის მოკლე ხანგრძლივობა (მინიმუმ 3 თვე) უნდა იყოს გათვალისწინებული დროებითი რისკის ფაქტორების არსებობისას (მაგ. ბოლო ოპერაცია, ტრავმა, იმობილიზაცია).

DVT და PE-ს რეციდივის თავიდან აცილების მიზნით DVT და PE მკურნალობიდან 6 თვის შემდეგ უნდა დაიწყოს მკურნალობა, რომლის დროსაც მიღებული უნდა იქნეს 5 მგ ელიქვისი ორჯერ დღეში ან სხვა ანტიკოაგულანტები 2,5 მგ ელიქვისთან ერთად დღეში ორჯერ. მკურნალობის შენარჩუნების მიზნით მიიღება 2,5 მგ ელიქვისი დღეში ორჯერ, როგორც მითითებულია შემდეგში მოცემულ ცხრილში.

ცხრილი 1: დოზირების რეკომენდაცია VTE მკურნალობისთვის

დოზირების სქემა

მაქსიმალური დღიური დოზა

DVT ან PE მკურნალობა

10 მგ ორჯერ დღეში პირველი 7 დღის განმავლობაში

20 მგ

შემდეგ 5 მგ ორჯერ დღეში

10 მგ

მორეციდივე DVT და/ან PE პრევენცია DVT ან PE მკურნალობის 6-თვიანი დასრულების შემდეგ

  • 5 მგ ორჯერ დღეში

5 მგ

მკურნალობის მთლიანი ხანგრძლივობა ინდივიდუალურად უნდა შეირჩეს პაციენტის სისხლდენის რისკის გულდასმით გათვალისწინების შემდეგ (იხ. ნაწილი 4.4).

გამოყენების მეთოდი

პერორალური გამოყენებისთვის.

ელიქვისი უნდა იქნას მიღებული წყალთან ერთად, საკვებთან ერთად ან მის გარეშე.

პაციენტებისთვის, რომლებსაც არ შეუძლიათ ტაბლეტების მთლიანად გადაყლაპვა, ელიქვისის ტაბლეტები შეიძლება დაქუცმაცდეს და მიღებულ იქნას დაუყოვნებლივ წყალში გაზავების შემდეგ ან 5% გლუკოზის ხსნარში გაზავების შემდეგ (G5W), ან შესაძლოა შერეული იქნას ვაშლის წვენში ან ვაშლის ხილ-ფაფაში (იხ. ნაწილი 5.2). ალტერნატიულად, ელიქვისის ტაბლეტები შეიძლება დაქუცმაცდეს და გაზავდეს 60 მლ წყალში ან G5W-ში და შეიყვანოთ დაუყოვნებლივ ნაზოგასტრიკული მილის მეშვეობით (იხ. ნაწილი 5.2). დაქუცმაცებული ელიქვისის ტაბლეტები სტაბილურია 4 საათამდე წყალში, G5W, ვაშლის წვენსა და ვაშლის მუსში.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

თირკმლის უკმარისობა

თირკმელების მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის გამოიყენება შემდეგი რეკომენდაციები:

დოზის კორექცია არ არის საჭირო VTE პროფილაქტიკისთვის, DVT მკურნალობისთვის, PE მკურნალობისთვის, მორეციდივე DVT და PE პროფილაქტიკისთვის ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევით ქირურგიაში (იხილეთ ნაწილი 5.2).

ინსულტის და სისტემური ემბოლიის თავიდან ასაცილებლად პაციენტებში 80 წლის ან სხეულის მასით 60 კგ არასარქვლოვანი წინაგულის ფიბრილაციით (NVAF) და შრატის კრეატინინის 1,5 მგ/დლ (133 მიკრომოლი/ლ), საჭიროა დოზის შემცირება, როგორც აღწერილია ზემოთ. თუ არ არსებობს დოზის შემცირების სხვა კრიტერიუმები (ასაკი, სხეულის წონა), დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხ. ნაწილი 5.2).

შემდეგი რეკომენდაციები გამოიყენება თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ) (იხ. ნაწილი 4.4 და 5.2):

ელიქვისი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევით ქირურგიაში VTE პრევენციის, DVT მკურნალობის, PE მკურნალობის, მორეციდივე DVT და PE პროფილაქტიკისთვის;

ინსულტისა და სისტემური ემბოლიის თავიდან ასაცილებლად პაციენტებში არასარქვლოვანი მოციმციმე არითმიით (NVAF), პაციენტებმა უნდა მიიღონ ელიქვისის უმცირესი დოზა, 2,5 მგ ორჯერ დღეში.

ვინაიდან არ არსებობს კლინიკური გამოცდილება კრეატინინის კლირენსის მქონე პაციენტებში <15 მლ/წთ ან დიალიზზე მყოფ პაციენტებში, ელიქვისის გამოყენება არ არის რეკომენდებული ამ პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.4 და 5.2).

ღვიძლის უკმარისობა

ელიქვისი უკუნაჩვენებია ღვიძლის დაავადების მქონე პაციენტებში, რაც დაკავშირებულია კოაგულოპათიასთან და კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენის რისკთან (იხ. ნაწილი 4.3).

ელიქვისის გამოყენება არ არის რეკომენდებული ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.4 და 5.2). ელიქვისი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობით (Child-Pugh A ან B). ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხ. ნაწილი 4.4 და 5.2). პაციენტები, რომლებთაც ახასიათებთ გაზრდილი ღვიძლის ფერმენტები ალანინ ამინოტრანსფერაზას (ALT)/ასპარტატ ამინოტრანსფერაზას (AST)> 2 x ULN ან მთლიანი ბილირუბინის 1.5 x ULN არ იყვნენ ჩართული კლინიკურ კვლევებში. ამიტომ, ელიქვისი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ამ პოპულაციაში (იხ. ნაწილი 4.4 და 5.2). ელიქვისის დაწყებამდე უნდა ჩატარდეს ღვიძლის ფუნქციის ტესტები.

პედიატრიული პოპულაცია

ელიქვისის უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის დადგენილი 18 წლამდე ასაკის ბავშვებში და მოზარდებში. ამ თემაზე მონაცემები არ არსებობს.

გერიატრიული პოპულაცია

VTE პრევენცია და VTE მკურნალობა: დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხ. ნაწილი 4.4 და 5.2).

NVAF: დოზის კორექცია არ არის საჭირო დოზის შემცირების კრიტერიუმების არარსებობის შემთხვევაში (იხ. ნაწილი 4.2 დოზის შემცირება).

პაციენტები, რომლებსაც უტარდებათ კათეტერის აბლაცია

პაციენტებს, რომლებსაც უტარდებათ კათეტერის აბლაცია, შეუძლიათ გააგრძელონ ელიქვისის გამოყენება (იხ. ნაწილი 4.3, 4.4 და 4.5).

პაციენტები, რომლებიც გადიან კარდიოვერსიას

აპიქსაბანი შეიძლება დაიწყოს ან გაგრძელდეს NVAF პაციენტებში, რომლებსაც ესაჭიროებათ კარდიოვერსია.

პაციენტებისთვის, რომლებსაც ადრე არ მიუღიათ ანტიკოაგულანტებით მკურნალობა, უნდა განიხილებოდეს მარცხენა წინაგულის თრომბის გამორიცხვა გამოსახულების გამოყენებით (მაგ., ტრანსეზოფაგური ექოკარდიოგრაფია (TEE) ან კომპიუტერული ტომოგრაფია (CT)) კარდიოვერსიამდე დადგენილი სამედიცინო გაიდლაინების შესაბამისად.

პაციენტებისთვის, რომლებიც იწყებენ აპიქსაბანით მკურნალობას, თავიდან უნდა იქნას აცილებული კარდიოვერსია ადეკვატური ანტიკოაგულაციის უზრუნველსაყოფად. 5 მგ აპიქსაბანი უნდა მიეცეს ორჯერ დღეში არანაკლებ 2,5 დღის განმავლობაში (სულ 5 ზედიზედ დოზისთვის). (იხ. ნაწილი 5.1). თუ პაციენტი აკმაყოფილებს დოზის შემცირების კრიტერიუმებს (იხ. დოზის შემცირება და თირკმლის უკმარისობა), დოზა უნდა შემცირდეს 2,5 მგ-მდე დღეში ორჯერ მინიმუმ 2,5 დღის განმავლობაში (სულ 5 ზედიზედ დოზა).

თუ აპიქსაბანის 5 დოზის მიღებამდე საჭიროა კარდიოვერსია, ჯერ უნდა მიეცეს 10 მგ დატვირთვის დოზა და გაგრძელდეს 5 მგ დღეში ორჯერ.

თუ პაციენტები აკმაყოფილებენ დოზის შემცირების კრიტერიუმებს, დატვირთვის დოზას 5 მგ ორჯერ დღეში უნდა მოჰყვეს 2,5 მგ ორჯერ დღეში. (იხილეთ ნაწილები ზემოთ დოზის შემცირება ასაკის, სხეულის წონის და/ან შრატის კრეატინინის და თირკმლის უკმარისობის შემთხვევებში). დატვირთვის დოზის შეყვანა უნდა მოხდეს კარდიოვერსიამდე მინიმუმ 2 საათით ადრე (იხ. ნაწილი 5.1). ყველა პაციენტისთვის, რომელსაც უტარდება კარდიოვერსია, კარდიოვერსიის დაწყებამდე უნდა დადასტურდეს, რომ პაციენტი ღებულობს აპიქსაბანს დანიშნულების მიხედვით. პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ კარდიოვერსია, გადაწყვეტილებები ანტიკოაგულანტული მკურნალობის დაწყების და მკურნალობის ხანგრძლივობის შესახებ უნდა იქნას მიღებული გაიდლაინებში მოცემული რეკომენდაციების შესაბამისად.

NVAF პაციენტებში მწვავე კორონარული სინდრომით (ACS) და/ან პერკუტანული კორონარული ჩარევით (PCI)

არსებობს შეზღუდული გამოცდილება აპიქსაბანისა და ანტითრომბოციტული აგენტების კომბინირებული გამოყენების შესახებ რეკომენდებული დოზებით NVAF პაციენტების მკურნალობაში ACS-ის მქონე პაციენტებში და/ან რომლებთაც უტარდებათ PCI ჰემოსტაზის მიღწევის შემდეგ. (იხ. ნაწილი 4.4, 5.1).

სხეულის წონა

VTE პრევენცია და VTE მკურნალობა: დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხ. ნაწილი 4.4 და 5.2).

NVAF: დოზის კორექცია საჭირო არ არის დოზის შემცირების კრიტერიუმების არარსებობის შემთხვევაში (იხ. დოზის შემცირება ნაწილის 4.2 დასაწყისში).

სქესი

დოზის კორექცია საჭირო არ არის (იხ. ნაწილი 5.2).

სხვა მედიკამენტებიდან ელიქვისზე გადასვლა

პარენტერალური ანტიკოაგულანტული თერაპიიდან ელიქვისის თერაპიაზე გადასვლა (ან პირიქით) შეიძლება განხორციელდეს შემდეგი დაგეგმილი დოზის დროს (იხ. ნაწილი 4.5). ეს საშუალებები არ უნდა იქნას მიღებული ერთდროულად.

K ვიტამინის ანტაგონისტის (VKA) თერაპიიდან გადასვლა ელიქვისზე

K ვიტამინის ანტაგონისტით (VKA) მკურნალობიდან ელიქვისზე გადასვლისას, ვარფარინით ან სხვა VKA თერაპია უნდა შეწყდეს და ელიქვისით თერაპია დაიწყოს, როდესაც საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა (INR) არის <2.

ელიქვისიდან VKA თერაპიაზე გადასვლა

პაციენტების ელიქვისიდან VKA თერაპიაზე გადასვლისას, ელიქვისის მიღება უნდა გაგრძელდეს VKA თერაპიის დაწყებიდან მინიმუმ 2 დღის განმავლობაში. ელიქვისის VKA თერაპიასთან ერთდროულად შეყვანის შემდეგ 2 დღის განმავლობაში, INR უნდა გაიზომოს ელიქვისის შემდეგი დაგეგმილი დოზის მიღებამდე და გაგრძელდეს ელიქვისისა და VKA თერაპიის ერთდროული მიღება, სანამ INR არ იქნება 2.

გამოტოვებული დოზა

დოზის გამოტოვების შემთხვევაში პაციენტმა დაუყოვნებლივ უნდა მიიღოს ელიქვისის დოზა და შემდეგ გააგრძელოს მისი მიღება დღეში ორჯერ, როგორც ადრე.

  • 3. უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომლებიც ჩამოთვლილია 6.1 ნაწილში.

კლინიკურად მნიშვნელოვანი აქტიური სისხლდენა.

ღვიძლის დაავადება, რომელიც დაკავშირებულია კოაგულოპათიასთან და კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენის რისკთან. (იხ. ნაწილი 5.2).

მიმდინარე ან ბოლოდროინდელი კუჭ-ნაწლავის წყლული, ავთვისებიანი ნეოპლაზმა სისხლდენის მაღალი რისკით, ბოლოდროინდელი ტვინის დაზიანება ან ხერხემლის დაზიანება, ცოტა ხნის წინ გადატანილი ტვინის, ზურგის ან ოფთალმოლოგიური ქირურგია, ბოლოდროინდელი ინტრაკრანიალური სისხლდენა, ცნობილი ან საეჭვო საყლაპავის ვარიკოზული ვენები, არტერიოვენური მალფორმაცია, დაზიანებების მნიშვნელოვანი რისკი. ძირითადი სისხლდენა, როგორიცაა სისხლძარღვთა ანევრიზმა ან ძირითადი ინტრასპინალური ან ინტრაცერებრალური სისხლძარღვთა ანომალიები.

ნებისმიერი სხვა ანტიკოაგულანტთან ერთდროული გამოყენება, როგორიცაა არაფრაქციული ჰეპარინი, დაბალი მოლეკულური წონის ჰეპარინები (ენოქსაპარინი, დალტეპარინი და სხვ.), ჰეპარინის წარმოებულები (ფონდაპარინუქსი და სხვ.), პერორალური ანტიკოაგულანტები (ვარფარინი, რივაროქსაბანი, დაბიგატრანი და სხვ.). (გარდა ამ მკურნალობიდან ელიქვისზე ან ელიქვისიდან ამ მკურნალობაზე გადასვლისას (იხ. ნაწილი 4.2), როდესაც არაფრაქციული ჰეპარინი მიიღება საჭირო დოზებით ცენტრალური ვენური ან არტერიული კათეტერის შესანარჩუნებლად, ან როდესაც არაფრაქციული ჰეპარინი ინიშნება კათეტერის აბლაციის დროს წინაგულის ფიბრილაციისთვის (იხ. ნაწილი 4 და 4.5)).

  • 4. სპეციალური გაფრთხილებები გამოყენების შესახებ და სიფრთხილის ზომები

სისხლდენის რისკი

ისევე როგორც სხვა ანტიკოაგულანტების გამოყენების შემთხვევაში, პაციენტები, რომლებიც იღებენ ელიქვისს, უნდა იყვნენ ყურადღებით მონიტორინგის ქვეშ სისხლდენის ნიშნების გამო. რეკომენდირებულია ელიქვისის გამოყენება სიფრთხილით იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ სისხლდენის აქტიური რისკი. თუ ძლიერი სისხლდენა გამოვლინდა, ელიქვისი უნდა შეწყდეს (იხ. ნაწილი 4.8 და 4.9). მიუხედავად იმისა, რომ ელიქვისის ექსპოზიციაზე რუტინული მონიტორინგი არ არის საჭირო, კალიბრირებული რაოდენობრივი ანტი-ფაქტორი-Xa-ტესტი შესაძლოა განსაკუთრებულ შემთხვევებში სასარგებლო იყოს, ელიქვისის ექსპოზიციის შესახებ ინფორმაციის მისაღებად. მაგალითად, კლინიკური გადაწყვეტილებების მიღებაში, როგორიცაა დოზის გადაჭარბება ან გადაუდებელი ოპერაცია (იხ. ნაწილი 5.1). ხელმისაწვდომია აქტიური ნივთიერება, რომელიც იწვევს აპიქსაბანის ანტი-ფაქტორი Xa აქტივობის უკუქცევას.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც გავლენას ახდენენ ჰემოსტაზზე

სისხლდენის გაზრდილი რისკის გამო, ნებისმიერი სხვა ანტიკოაგულანტთან ერთდროული გამოყენება უკუნაჩვენებია (იხ. პუნქტი 4.3). ელიქვისის ერთდროული გამოყენება ანტითრომბოციტულ საშუალებებთან ზრდის სისხლდენის რისკს (იხ. ნაწილი 4.5).

სიფრთხილეა საჭირო პაციენტებში სეროტონინის უკუმიტაცების სელექტიურ ინჰიბიტორებთან (SSRIs), სეროტონინის ნორეპინეფრინის უკუმიტაცების ინჰიბიტორებთან (SNRIs) ან არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან (ასს), მათ შორის აცეტილსალიცილის მჟავასთან ერთად გამოყენებისას. ქირურგიული პროცედურის შემდეგ, თრომბოციტების აგრეგაციის სხვა ინჰიბიტორების ერთდროული გამოყენება ელიქვისთან არ არის რეკომენდებული (იხ. ნაწილი 4.5). წინაგულის ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში, რომლებსაც ესაჭიროებათ მონო ან ორმაგი ანტითრომბოციტული თერაპია, პოტენციური სარგებელი ფრთხილად უნდა შეფასდეს პოტენციურ რისკებთან, სანამ ამ თერაპიას ელიქვისთან შეუთავსებთ. წინაგულის ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში ჩატარებულ კლინიკურ კვლევებში ასს–ს ერთდროულმა გამოყენებამ გაზარდა ელიქვისის გამოყენებისას ძირითადი სისხლდენის რისკი წელიწადში 1,8%-დან 3,4%-მდე, ხოლო ვარფარინთან ერთად ზრდის სისხლდენის რისკს წელიწადში 2,7%-დან 4,6%-მდე. ამ კლინიკურ კვლევაში ორმაგი ანტითრომბოციტული თერაპიის ერთდროული გამოყენება შეზღუდული იყო (2.1%) (იხ. ნაწილი 5.1). წინაგულის ფიბრილაციის მქონე პაციენტები ACS-ით და/ან PCI-ით, რომლებშიც დაგეგმილი იყო მკურნალობა P2Y12 ინჰიბიტორით (ასს-ით ან მის გარეშე) და პერორალური ანტიკოაგულანტით (აპიქსაბანი ან VKA) ჩართული იყვნენ კლინიკურ კვლევაში 6 თვის განმავლობაში. ასს-ს ერთდროულმა გამოყენებამ გაზარდა რთული ISTH-სისხლდენის (თრომბოზის და ჰემოსტაზის საერთაშორისო საზოგადოება/International Society on Thrombosis and Haemostasis) ან CRNM-სისხლდენის (კლინიკურად მნიშვნელოვანი არართული სისხლდენის) რისკი 16.4%-დან 33.1%-მდე წელიწადში პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ აპიქსაბანით (იხ. ნაწილი 5.1). მაღალი რისკის პოსტ-მწვავე კორონარული სინდრომის მქონე პაციენტების კლინიკურ კვლევაში, რომლებიც ხასიათდება მრავალი გულის და არა -გულის თანმხლები დაავადებებით და წინაგულის ფიბრილაციის გარეშე, რომლებიც იღებენ ASA-ს ან ASA-ს და კლოპიდოგრელის კომბინაციას, აღინიშნა ISTH ძირითად სისხლდენის მნიშვნელოვანი გაზრდილი რისკი ელიქვისისთვის (5.13% წელიწადში) პლაცებოსთან შედარებით (2.04% წელიწადში).

თრომბოლიზური საშუალებების გამოყენება მწვავე იშემიური ინსულტის სამკურნალოდ

თრომბოლიზური აგენტების გამოყენების გამოცდილება პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ელიქვისს, ძალიან შეზღუდულია (იხ. ნაწილი 4.5).

პაციენტები გულის სარქველების პროთეზით

ელიქვისის უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის შესწავლილი პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ პროთეზირებული გულის სარქველები, წინაგულის ფიბრილაციით ან მის გარეშე. ამიტომ ელიქვისის გამოყენება არ არის რეკომენდებული ამ ჯგუფისთვის.

ანტიფოსფოლიპიდური სინდრომი

პერორალური ანტიკოაგულანტებით (NOAC) მკურნალობა, რომლებიც არ შეიცავენ K - ვიტამინს, მათ შორის აპიქსაბანი, არ არის რეკომენდებული პაციენტებში თრომბოზის ან დიაგნოსტირებული ანტიფოსფოლიპიდური სინდრომით (APS) ანამნეზში. NOAC-თერაპია, განსაკუთრებით პაციენტებში, რომლებიც არიან სამჯერ პოზიტიური (ლუპუსის ანტიკოაგულანტისთვის, ანტიკარდიოლიპინის ანტისხეულებისთვის და ანტი-ბეტა 2 გლიკოპროტეინ I ანტისხეულებისთვის), შეიძლება ასოცირებული იყოს მორეციდივე თრომბოზული მოვლენების ზრდასთან K ვიტამინის ანტაგონისტით მკურნალობასთან შედარებით.

ქირურგიული და ინვაზიური პროცედურები

ელიქვისი უნდა შეწყდეს მინიმუმ 48 საათით ადრე დაგეგმილ ოპერაციამდე ან ინვაზიურ პროცედურებამდე სისხლდენის ზომიერი ან მაღალი რისკით. ეს პროცედურები მოიცავს პროცედურებს, რომლებშიც კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენის შესაძლებლობა არ არის გამორიცხული ან სისხლდენის რისკი მოსალოდნელია.

ელიქვისი უნდა შეწყდეს მინიმუმ 24 საათით ადრე არჩევით ოპერაციამდე ან ინვაზიურ პროცედურებამდე სისხლდენის დაბალი რისკით. ეს პროცედურები მოიცავს ჩარევებს, რომლებშიც მოსალოდნელია, რომ ნებისმიერი სისხლდენა იყოს მინიმალური, არა კრიტიკულ ზონაში ან ადვილად კონტროლირებადი. თუ ქირურგიული ან ინვაზიური პროცედურების გადადება შეუძლებელია, შესაბამისი სიფრთხილის ზომები უნდა იქნას მიღებული სისხლდენის გაზრდილი რისკის გათვალისწინებით. სისხლდენის რისკი უნდა შეფასდეს პროცედურის გადაუდებლობასთან მიმართებაში.

ინვაზიური ან ქირურგიული ჩარევის შემდეგ, ელიქვისი უნდა განახლდეს, როგორც კი კლინიკური მდგომარეობა შესაბამისი იქნება და მიიღწევა შესაბამისი ჰემოსტაზი (კარდიოვერსიისთვის იხილეთ ნაწილი 4.2). ელიქვისით მკურნალობა არ საჭიროებს შეწყვეტას პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ კათეტერის აბლაცია წინაგულის ფიბრილაციისთვის. (იხ. ნაწილი 4.2, 4.3 და 4.5).

მკურნალობის დროებითი შეწყვეტა

ანტიკოაგულანტების, მათ შორის ელიქვისის შეწყვეტა აქტიური სისხლდენის, არჩევითი ქირურგიის ან ინვაზიური პროცედურების დროს პაციენტებს აყენებს თრომბოზის გაზრდილი რისკის ქვეშ. თავიდან უნდა იქნას აცილებული მკურნალობის შეწყვეტა და თუ რაიმე მიზეზით დროებით უნდა შეწყდეს ელიქვისთან ანტიკოაგულაცია, მკურნალობა უნდა განახლდეს რაც შეიძლება მალე.

ზურგის/ეპიდურული ანესთეზია ან პუნქცია

ნეირაქსიალური ანესთეზია (სპინალური/ეპიდურული ანესთეზია) ან სპინალური/ეპიდურული პუნქცია, პაციენტები, რომლებიც მკურნალობენ ანტითრომბოზული საშუალებებით თრომბოემბოლიური გართულებების თავიდან ასაცილებლად, ემუქრებათ ეპიდურული ან ზურგის ჰემატომის განვითარების რისკი, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ხანგრძლივი ან მუდმივი დამბლა. ამ მოვლენების რისკი შეიძლება გაიზარდოს ეპიდურული კათეტერების პოსტოპერაციული გამოყენების ან ჰემოსტაზის ზემოქმედების მქონე სამკურნალო საშუალებების ერთდროული გამოყენებით. ეპიდურული კათეტერები უნდა მოიხსნას ელიქვისის პირველ დოზამდე მინიმუმ 5 საათით ადრე. რისკი ასევე შეიძლება გაიზარდოს ტრავმული ან განმეორებითი ეპიდურული ან ზურგის პუნქციის დროს.

პაციენტებმა ხშირად უნდა აკონტროლონ ნევროლოგიური დარღვევების ნიშნები და სიმპტომები (მაგ., დაბუჟება ან სისუსტე ფეხებში, ნაწლავის ან შარდის ბუშტის დისფუნქცია). ნევროლოგიური აშლილობის დაფიქსირების შემთხვევაში აუცილებელია სასწრაფო დიაგნოზის დასმა და მკურნალობის დაწყება. ნეირაქსიალურ ჩარევამდე ექიმმა უნდა შეაფასოს შესაძლო სარგებელი და რისკები პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ანტიკოაგულაცია ან რომლებსაც ჩაუტარდებათ ანტიკოაგულაცია თრომბოპროფილაქტიკისთვის.

არ არსებობს ელიქვისის ინტრათეკალური ან ეპიდურული კათეტერების გამოყენების გამოცდილება. ასეთი საჭიროების შემთხვევაში და ელიქვისის ზოგადი ფარმაკოკინეტიკური თვისებებიდან გამომდინარე, ელიქვისის ბოლო დოზასა და კათეტერის ამოღებას შორის უნდა იყოს 20-30 საათის ინტერვალი (მაგ. 2 x ნახევარგამოყოფის პერიოდი) და მინიმუმ ერთი დოზა უნდა გამოტოვოთ კათეტერის ამოღებამდე. ელიქვისის შემდეგი დოზა უნდა იქნას მიღებული კათეტერის ამოღებიდან მინიმუმ 5 საათის შემდეგ. როგორც სხვა ანტიკოაგულანტების შემთხვევაში, ნეირაქსიალური ბლოკის გამოცდილება შეზღუდულია და რეკომენდებულია უკიდურესი სიფრთხილე ელიქვისის გამოყენებისას ნეირაქსიალური ბლოკის არსებობისას.

ჰემოდინამიურად არასტაბილური PE პაციენტები ან პაციენტები, რომლებსაც ესაჭიროებათ თრომბოლიზი ან ფილტვის ემბოლექტომია

ელიქვისი არ არის რეკომენდირებული, როგორც არაფრაქციული ჰეპარინის ალტერნატივა, რადგან ელიქვისის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ცნობილი არ არის PE-ს მქონე პაციენტებში, რომლებიც ჰემოდინამიურად არასტაბილურია ან შეიძლება გაიარონ თრომბოლიზი ან ფილტვის ემბოლექტომია.

აქტიური კიბოს მქონე პაციენტები

აქტიური კიბოს მქონე პაციენტებს შეიძლება ჰქონდეთ VTE და სისხლდენის მოვლენების მაღალი რისკი. როდესაც განიხილება ელიქვისის გამოყენება DVT-ის ან PE-ს მკურნალობაში კიბოს პაციენტებში, გულდასმით უნდა შეფასდეს გამოყენების რისკ-სარგებელი (იხ. ნაწილი 4.3).

პაციენტები თირკმლის უკმარისობით

შეზღუდული კლინიკური მონაცემები თირკმელების მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ) მიუთითებს, რომ ელიქვისის პლაზმური კონცენტრაცია გაიზარდა ამ პაციენტების პოპულაციაში. ამან შეიძლება გამოიწვიოს სისხლდენის გაზრდილი რისკი. ელიქვისი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული VTE პროფილაქტიკისთვის, DVT მკურნალობისთვის, PE მკურნალობისთვის, მორეციდივე DVT და PE პროფილაქტიკისთვის თეძოს ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევითი ოპერაციის დროს პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ) (იხ. ნაწილი 4.2. და 5.2).

ინსულტისა და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკისთვის პაციენტებში არასარქვლოვანი წინაგულის ფიბრილაციის (NVAF), თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ) და შრატში კრეატინინის დონის 1,5 მგ/დლ (133 მიკრომოლი/წთ/ლ) და ასაკი ≥80 კგ ან ≥60 კგ წონის მქონე პაციენტებში ელიქვისი უნდა შემცირდეს უფრო დაბალ დოზამდე 2.5 მგ ორჯერ დღეში (იხ. ნაწილი 4.2). ვინაიდან არ არსებობს კლინიკური გამოცდილება კრეატინინის კლირენსის მქონე პაციენტებში <15 მლ/წთ და დიალიზზე მყოფი პაციენტებისთვის, ელიქვისი არ არის რეკომენდებული ამ პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.2 და 5.2).

ხანდაზმული პაციენტები

ასაკის მატებამ შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის რისკი (იხ. ნაწილი 5.2). გარდა ამისა, ხანდაზმულ პაციენტებში სისხლდენის პოტენციური გაზრდილი რისკის გამო, სიფრთხილეა საჭირო ელიქვისისა და აცეტილსალიცილის მჟავას (ASA) ერთდროულად მიღებისას.

სხეულის წონა

სხეულის დაბალმა წონამ (<60 კგ) შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის რისკი (იხ. ნაწილი 5.2).

პაციენტები ღვიძლის უკმარისობით

ელიქვისი უკუნაჩვენებია პაციენტებში ღვიძლის დაავადებით, რომლებიც დაკავშირებულია კოაგულოპათიასთან და კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენის რისკთან (იხ. ნაწილი 4.3).

ელიქვისი არ არის რეკომენდებული ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (იხ. ნაწილი 5.2). ელიქვისი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობით (Child Pugh A ან B) (იხ. ნაწილი 4.2 და 5.2). პაციენტები, რომლებშიც აღინიშნებოდა ღვიძლის ფერმენტების გაზრდა (ALT/AST>2xULN) ან მთლიანი ბილირუბინი არის 1.5xULN არ იყვნენ ჩართული კლინიკურ კვლევებში. ამიტომ, ელიქვისი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ამ პოპულაციაში (იხ. ნაწილი 5.2). ელიქვისის დაწყებამდე უნდა ჩატარდეს ღვიძლის ფუნქციის ტესტები.

ციტოქრომ P450 3A4 (CYP3A4) და P- გლიკოპროტეინების (P-GP) ინჰიბიტორებთან ურთიერთქმედება

ელიქვისის გამოყენება არ არის რეკომენდებული პაციენტებში, რომლებიც იღებენ სისტემურ თერაპიას წამლებით, რომლებიც არიან როგორც CYP3A4, ასევე P-gp-ის ძლიერი ინჰიბიტორები, როგორიცაა აზოლ-ანტიმიკოტიკები (მაგ. კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, ვორიკონაზოლი და პოზაკონაზოლი) და აივ პროტეაზას ინჰიბიტორები (მაგ. რიტონა). ამ სამკურნალო საშუალებებმა შეიძლება გაზარდონ ელიქვისის ექსპოზიცია 2-ჯერ (იხ. ნაწილი 4.5). დამატებითი ფაქტორების არსებობისას (მაგ. თირკმლის მძიმე უკმარისობა) ეს მაჩვენებელი შეიძლება კიდევ გაიზარდოს.

ურთიერთქმედება CYP3A4 და P-gp ინდუქტორებთან

ელიქვისის ერთდროულმა გამოყენებამ როგორც CYP3A4, ასევე P-gp-ის ძლიერ ინდუქტორებთან (მაგ. რიფამპიცინი, ფენიტოინი, კარბამაზეპინი, ფენობარბიტალი ან წმინდა იოანეს ვორტი (Hypericum perforatum)) შეიძლება გამოიწვიოს ელიქვისის ექსპოზიციის დაახლოებით 50%-ით შემცირება. წინაგულის ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში ჩატარებულ კლინიკურ კვლევაში დაფიქსირდა ეფექტურობის დაქვეითება და სისხლდენის უფრო მაღალი რისკი ელიქვისის ერთდროული მიღებისას როგორც CYP3A4, ასევე P-gp-ის ძლიერ ინდუქტორებთან შედარებით, მხოლოდ ელიქვისის გამოყენებასთან შედარებით.

შემდეგი რეკომენდაციები ვრცელდება პაციენტებზე, რომლებიც იღებენ ერთდროულ სისტემურ თერაპიას CYP3A4 და P-gp ძლიერი ინდუქტორებით (იხ. ნაწილი 4.5):

ელიქვისი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების ქირურგიაში VTE-ს პრევენციის მიზნით, ასევე ინსულტის და სისტემური ემბოლიის პრევენციის მიზნით პაციენტებში, რომლებთაც ახასიათებთ არასარქვლოვანი წინაგულის ფიბრილაცია(NVAF) და განმეორებითი DVT და PE;

ელიქვისი არ უნდა იქნას გამოყენებული DVT და PE-ს სამკურნალოდ, რადგან ეფექტურობა შეიძლება განსხვავდებოდეს.

ბარძაყის მოტეხილობის ოპერაცია

ელიქვისი არ იყო შეფასებული მისი ეფექტურობისა და უსაფრთხოების შესასწავლად ჩატარებულ კლინიკურ კვლევებში იმ პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებოდათ ბარძაყის მოტეხილობის ოპერაცია. ამიტომ ელიქვისი არ არის რეკომენდებული ამ პაციენტებში.

ლაბორატორიული პარამეტრები

როგორც მოსალოდნელი იყო, კოაგულაციის ტესტები [მაგ. პროთრომბინის დრო (PT), INR და გააქტიურებული ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დრო (aPTT)] გავლენას ახდენს ელიქვისის მოქმედების მექანიზმზე. ცვლილებები ამ კოაგულაციის ტესტებში მოსალოდნელი თერაპიული დოზის დროს არის მცირე, მაგრამ ძალიან ცვალებადი (იხ. ნაწილი 5.1).

ინფორმაცია დამხმარე ნივთიერებების შესახებ

ელიქვისი შეიცავს ლაქტოზას. პაციენტებმა იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემებით, როგორიცაა გალაქტოზას შეუწყნარებლობა, ლაპ ლაქტაზას დეფიციტი ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბცია არ უნდა გამოიყენონ ეს წამალი.

  • 5. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

CYP3A4 და P-gp ინჰიბიტორები

ელიქვისის ერთდროულმა გამოყენებამ კეტოკონაზოლთან (400 მგ დღეში ერთხელ), როგორც CYP3A4-ის, ასევე P-gp-ის ძლიერ ინჰიბიტორთან ერთდროულმა გამოყენებამ გამოიწვია ელიქვისის საშუალო მრუდის ქვეშ ფართობის (AUC) 2-ჯერ გაზრდა და გამოიწვია საშუალო ელიქვისის Cmax-ის 1.6-ჯერ ზრდა. ელიქვისის გამოყენება არ არის რეკომენდებული პაციენტებში, რომლებიც იღებენ სისტემურ თერაპიას წამლებით, რომლებიც არიან როგორც CYP3A4, ასევე P-gp-ის ძლიერი ინჰიბიტორები, როგორიცაა აზოლ-ანტიმიკოზურები (მაგ. კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, ვორიკონაზოლი და პოზაკონაზოლი) და აივ პროტეაზას ინჰიბიტორები (მაგ. რიტონა). (იხ. ნაწილი 4.4). მოსალოდნელია, რომ აქტიურმა ნივთიერებებმა, რომლებიც არ განიხილებიან როგორც CYP3A4-ის, ასევე P-gp-ის ძლიერ ინჰიბიტორებად (მაგ. ამიოდარონი, კლარითრომიცინი, დილთიაზემი, ფლუკონაზოლი, ნაპროქსენი, ქინიდინ ვერაპამილი), ნაკლებად გაზარდონ ელიქვისის პლაზმური კონცენტრაციები. დოზის კორექცია არ არის საჭირო ელიქვისისთვის, როდესაც ის ერთდროულად გამოიყენება აგენტებთან, რომლებიც არ არიან როგორც CYP3A4, ასევე P-gp-ის ძლიერი ინჰიბიტორები. მაგალითად, დილთიაზემმა (360 მგ დღეში ერთხელ), რომელიც ითვლება ზომიერ CYP3A4 და სუსტი P-gp ინჰიბიტორად, გამოიწვია ელიქვისის საშუალო AUC-ს 1.4-ჯერ და საშუალო Cmax-ის 1.3-ჯერ ზრდა. ნაპროქსენმა (500 მგ, ერთჯერადი დოზა), რომელიც არის P-gp-ის ინჰიბიტორი, მაგრამ არა CYP3A4, გამოიწვია 1.5-ჯერ და 1.6-ჯერ ზრდა ელიქვისის საშუალო AUC-ს და Cmax შესაბამისად. კლარითრომიცინი (500 მგ ორჯერ დღეში), რომელიც არის P-gp-ის ინჰიბიტორი და CYP3A4-ის ძლიერი ინჰიბიტორი, იწვევდა 1.6-ჯერ და 1.3-ჯერ ზრდას ელიქვისის საშუალო AUC-ს და Cmax-ს, შესაბამისად.

CYP3A4 და P-gp ინდუქტორები

ელიქვისის ერთდროულმა გამოყენებამ რიფამპიცინთან, როგორც CYP3A4-ის, ასევე P-gp-ის ძლიერ ინდუქტორთან, გამოიწვია ელიქვისის საშუალო AUC და Cmax 54% და 42% შემცირება, შესაბამისად. ელიქვისის ერთდროულმა გამოყენებამ სხვა ძლიერ CYP3A4 და P-gp ინდუქტორებთან (მაგ. ფენიტოინი, კარბამაზეპინი, ფენობარბიტალი ან წმინდა იოანეს ვორტი) ასევე შეიძლება შეამციროს ელიქვისის კონცენტრაცია პლაზმაში. არ არის საჭირო ელიქვისის დოზის კორექცია ამ პრეპარატებთან ერთდროული მკურნალობის დროს, თუმცა ელიქვისი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული VTE პროფილაქტიკისთვის თეძოს ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევით ქირურგიაში პაციენტებში, რომლებიც იღებენ თანმხლებ სისტემურ თერაპიას როგორც CYP3A4, ასევე P-gp ძლიერი ინდუქტორებით, ინსულტის და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკისთვის პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ არასარქვლოვანი ფიბრილაცია (NVAF) და ასევე რომლებიც იყენებენ მორეციდივე DVT და PE-ს პროფილაქტიკისთვის. ელიქვისი არ არის რეკომენდებული DVT და PE-ს სამკურნალოდ, რადგან ეფექტურობა შეიძლება განსხვავდებოდეს პაციენტებში, რომლებიც იღებენ თანმხლებ სისტემურ თერაპიას როგორც CYP3A4, ასევე P-gp-ის ძლიერი ინდუქტორებით (იხილეთ ნაწილი 4.4).

ანტიკოაგულანტები, თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორები, SSRI/SNRI და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები

ნებისმიერი სხვა ანტიკოაგულანტთან ერთდროული მკურნალობა უკუნაჩვენებია სისხლდენის გაზრდილი რისკის გამო, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც საჭიროა ანტიკოაგულანტულ თერაპიაზე გადასვლა, მაგალითად, როდესაც არაფრაქციული ჰეპარინი (UFH) ინიშნება ღია ცენტრალური ვენური ან არტერიული კათეტერის შესანარჩუნებლად აუცილებელ დოზებში, ან როდესაც UFH გამოიყენება კათეტერის აბლაციის დროს წინაგულის ფიბრილაციისთვის (იხ. ნაწილი 4.3). ენოქსაპარინის (40 მგ ერთჯერადი დოზა) ელიქვისთან (5 მგ ერთჯერადი დოზა) კომბინირებული მიღების შემდეგ, გამოვლინდა ადიტიური ეფექტი ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობაზე. არ დაფიქსირებულა ფარმაკოკინეტიკური ან ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება ელიქვისის გამოყენებისას 325 მგ ASA-სთან ერთად დღეში ერთხელ. ელიქვისის გარეშე შეყვანილ ანტითრომბოციტულ საშუალებებთან შედარებით, I ფაზის კვლევებში, რომლის დროსაც ელიქვისი შეიყვანებოდა კლოპიდოგრელთან ერთად (75 მგ დღეში ერთხელ) ან კლოპიდოგრელის 75 მგ და ASS-ს 162 მგ კომბინაციით დღეში ერთხელ, ან პრასუგრელთან (10 მგ ერთხელ დღეში 60 მგ დოზის შემდეგ) ერთად არ გამოვლენილა სისხლდენის დროის მნიშვნელოვანი ზრდა ან თრომბოციტების აგრეგაციის უფრო დიდი ინჰიბირება. კოაგულაციის ტესტების ზრდა (PT, INR და aPTT) შეესაბამებოდა მხოლოდ ელიქვისის ეფექტს. ნაპროქსენი (500 მგ), P-gp-ის ინჰიბიტორი, იწვევდა 1.5-ჯერ და 1.6-ჯერ ზრდას საშუალო ელიქვისის AUC-სა და Cmax-ში, შესაბამისად. მსგავსი ზრდა დაფიქსირდა ელიქვისისთვის კოაგულაციის ტესტებში. ნაპროქსენს არ ჰქონდა გავლენა არაქიდონის მჟავით გამოწვეული თრომბოციტების აგრეგაციაზე და არ გამოვლენილა სისხლდენის დროის კლინიკურად მნიშვნელოვანი გახანგრძლივება ელიქვისისა და ნაპროქსენის ერთდროული მიღების შემდეგ. მიუხედავად ამ დასკვნებისა, შეიძლება არსებობდეს პირები უფრო მნიშვნელოვანი ფარმაკოდინამიკური პასუხებით, როდესაც ანტითრომბოციტული აგენტები მიიღება ელიქვისთან ერთად. ელიქვისი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული (SSRI/SNRIs, NSAIDs, ASAs და/ან P2Y12 ინჰიბიტორები) ერთდროული მკურნალობისას, რადგან ეს სამკურნალო საშუალებები, როგორც წესი, ზრდის სისხლდენის რისკს. (იხ. ნაწილი 4.4). არსებობს შეზღუდული გამოცდილება მისი გამოყენების სხვა თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორებთან (როგორიცაა GPIIb/IIIa რეცეპტორების ანტაგონისტები, დიპირიდამოლი, დექსტრანი ან სულფინპირაზონი) ან თრომბოლიზურ აგენტებთან. ელიქვისის ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან ეს საშუალებები ზრდის სისხლდენის რისკს (იხ. ნაწილი 4.4).

სხვა ერთდროული მკურნალობა

კლინიკურად მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ან ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება არ დაფიქსირებულა ელიქვისის ატენოლოლთან ან ფამოტიდინთან ერთად გამოყენებისას. 10 მგ ელიქვისის ერთდროული გამოყენება 100 მგ ატენოლოლთან არ ავლენდა კლინიკურად მნიშვნელოვან გავლენას ელიქვისის ფარმაკოკინეტიკაზე. ორი წამლის ერთდროული მიღების შემდეგ, საშუალო ელიქვისის AUC და Cmax მნიშვნელობები შემცირდა 15%-ით და 18%-ით, შესაბამისად, ცალკე შეყვანთან შედარებით. 10 მგ ელიქვისის გამოყენება 40 მგ ფამოტიდინთან ერთად არ მოქმედებს ელიქვისის AUC ან Cmax მნიშვნელობებზე.

ელიქვისის ზემოქმედება სხვა მედიკამენტებზე

ელიქვისის CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6 ან CYP3A4 in vitro კვლევებში არ გამოვლენილა ინჰიბიტორული ეფექტი (IC50>45 მმ) აქტივობაზე და სუსტი ინჰიბიტორული ეფექტი CYP2C19 (IC50>20 მმ) აქტივობაზე იყო გამოვლენილი, როდესაც პაციენტებში პლაზმური კონცენტრაციები მნიშვნელოვნად აღემატებოდა პიკს პლაზმურ კონცენტრაციას. ელიქვისი არ იწვევდა CYP1A2, CYP2B6, CYP3A4/5 კონცენტრაციებში 20 მმ-მდე. ამიტომ, მოსალოდნელია, რომ ელიქვისი არ იმოქმედებს ამ ფერმენტებით მეტაბოლიზებული წამლების მეტაბოლურ კლირენსზე. ელიქვისი არ არის მნიშვნელოვანი P-gp ინჰიბიტორი. ჯანმრთელ მოხალისეებში ჩატარებულ კვლევებში ელიქვისმა მნიშვნელოვნად არ შეცვალა დიგოქსინის, ნაპროქსენის ან ატენოლოლის ფარმაკოკინეტიკა, როგორც ეს აღწერილია ქვემოთ.

დიგოქსინი: ელიქვისის (20 მგ ერთხელ დღეში) და დიგოქსინის (0.25 მგ ერთხელ დღეში), P-gp სუბსტრატის ერთდროული გამოყენება არ იმოქმედებს დიგოქსინის AUC ან Cmax, რაც იმას ნიშნავს, რომ ელიქვისი არ ახდენს გავლენას P-gp შუამავლობით სუბსტრატის ტრანსპორტზე.

ნაპროქსენი: ელიქვისის (10 მგ) ერთჯერადი დოზის ერთდროული გამოყენება ნაპროქსენის (500 მგ) ერთჯერადი დოზით, ფართოდ გამოყენებული არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალება, არ ახდენს გავლენას ნაპროქსენის AUC-ზე ან Cmax-ზე.

ატენოლოლი: ელიქვისის (10 მგ) და ატენოლოლის (100 მგ), ხშირად გამოყენებული ბეტა-ბლოკატორის, ერთდროული გამოყენება არ იმოქმედებს ატენოლოლის ფარმაკოკინეტიკაზე.

აქტიური ნახშირი

აქტიური ნახშირის მიღება ამცირებს ელიქვისის ზემოქმედებას (იხ. ნაწილი 4.9).

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

პედიატრიული პოპულაცია

ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარდა მხოლოდ მოზრდილებში.

  • 6. ორსულობა და ლაქტაცია

ზოგადი მითითებები

ორსულობის კატეგორია: B

რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალები/ჩასახვის საწინააღმდეგო საშუალებები (კონტრაცეფცია)

რეპროდუქციული ასაკის ქალებს ურჩევენ გამოიყენონ ეფექტური ჩასახვის საწინააღმდეგო მეთოდი აპიქსაბანით მკურნალობის დროს.

ორსულობის პერიოდი

სიფრთხილის მიზნით, სასურველია თავიდან აიცილოთ ელიქვისის გამოყენება ორსულობის დროს. ორსულობის დროს ელიქვისის გამოყენების შესახებ მონაცემები არ არსებობს. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ აჩვენა პირდაპირი ან არაპირდაპირი მავნე ზემოქმედება რეპროდუქციულ ტოქსიკურობაზე (იხ. ნაწილი 5.3).

ლაქტაციის პერიოდი

უცნობია გამოიყოფა თუ არა ელიქვისი ან მისი მეტაბოლიტები დედის რძეში. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ელიქვისი გამოიყოფა რძეში (იხ. ნაწილი 5.3). რისკის უგულებელყოფა არ შეიძლება ბავშვებში ძუძუთი კვების დროს. გადაწყვეტილების მიღება უნდა მოხდეს ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან აპიქსაბანით მკურნალობის შეწყვეტის ან საერთოდ არ დაწყების შესახებ. ამ გადაწყვეტილების მიღებისას მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ბავშვისთვის ძუძუთი კვების სარგებელი და დედისთვის მკურნალობის აუცილებლობა.

რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება

აპიქსაბანის გამოყენებით ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ აჩვენა გავლენა ფერტილობაზე (იხ. ნაწილი 5.3).

  • 7. გავლენა ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე

ელიქვისს არ აქვს ან უმნიშვნელო ზეგავლენა აქვს მანქანის ან მექანიზმების მართვის უნარზე.

  • 8. არასასურველი ეფექტები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

ელიქვისის უსაფრთხოება გამოკვლეული იყო III ფაზის 7 კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობდა 21000-ზე მეტი პაციენტი: 5000-ზე მეტი პაციენტი VTE პრევენციის კვლევებში, 11000-ზე მეტი პაციენტი NVAF კვლევებში და 4000-ზე მეტი პაციენტი VTE მკურნალობის კვლევებში; საშუალო მთლიანი ექსპოზიცია არის შესაბამისად 20 დღე, 1.7 წელი და 221 დღე (იხ. ნაწილი 5.1). ხშირი გვერდითი მოვლენები იყო სისხლდენა, დაჟეჟილობა, ეპისტაქსია და ჰემატომა. გვერდითი ეფექტის პროფილი მოცემულია ქვემოთ მითითებების სახით. საერთო ჯამში, VTE პრევენციის კვლევებში, გვერდითი რეაქციები განვითარდა პაციენტების 11%-ში, რომლებიც მკურნალობდნენ ელიქვისით 2.5 მგ ორჯერ დღეში. ელიქვისით სისხლდენასთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენების საერთო სიხშირე იყო 10% იმ კვლევებში, რომლებშიც შედარებული იქნა ელიქვისი ენოქსაპარინთან. NVAF კვლევებში, ელიქვისით მკურნალობისას სისხლდენასთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციების საერთო სიხშირე იყო 24.3% ელიქვისის და ვარფარინის შესადარებელ კვლევაში და 9.6% ელიქვისის და აცეტილსალიცილის მჟავას შესადარებელ კვლევაში. ელიქვისი vs ვარფარინი კვლევაში, ძირითადი კუჭ-ნაწლავის (GI) სისხლდენის სიხშირე (მათ შორის ზედა GI, ქვედა GI და რექტალური სისხლდენა) ელიქვისი vs ISTH იყო 0.76% წელიწადში. ISTH ძირითადი თვალშიდა სისხლდენის სიხშირე ელიქვისით იყო 0.18% წელიწადში. VTE მკურნალობის კვლევებში, ელიქვისით სისხლდენასთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენების საერთო სიხშირე იყო 15.6% ელიქვისის წინააღმდეგ ენოქსაპარინის/ვარფარინის კვლევაში და 13.3% ელიქვისის წინააღმდეგ პლაცებოს კვლევაში (იხ. ნაწილი 5.1).

გვერდითი ეფექტების ჩამონათვალი

გვერდითი ეფექტები ჩამოთვლილია სისტემური ორგანოთა კლასის მიხედვით და ქვემოთ ტემპერატურის მიხედვით:

ძალიან ხშირი (1/10); ხშირი ( 1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (1/1000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (1/10000-დან <1/1000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10000); უცნობია სიხშირე (შეუძლებელია შეფასდეს არსებული მონაცემებით).

ცხრილი 2: გვერდითი ეფექტების ჩამონათვალი

სისტემ-ორგანული კლასი

VTE-ის პრევენცია ზრდასრულ პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდათ ბარძაყის ან მუხლის არჩევითი ოპერაცია

ინსულტის და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკა NVAF-ის მქონე ზრდასრულ პაციენტებში ერთი ან მეტი რისკფაქტორით

DVT და PE-ს მკურნალობა და მორეციდივე DVT და PE-ს პრევენცია (VTE მკურნალობა)

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ანემია

ხშირი

ხშირი

ხშირი

თრომბოციტოპენია

არახშირი

არახშირი

ხშირი

იმუნური სისტემის დაავადებები

ჰიპერმგრძნობელობა, ალერგიული შეშუპება და ანაფილაქსია

იშვიათი

არახშირი

არახშირი

ქავილი

არახშირი

არახშირი

არახშირი*

ანგიოოდემა

უცნობია

უცნობია

უცნობია

ნერვული სისტემის დაავადებები

თავის ტვინის სისხლდენა†

უცნობია

არახშირი

იშვიათი

თვალის დაავადებები

სისხლდენა თვალში (კონიუნქტივალური სისხლდენის ჩათვლით)

იშვიათი

ხშირი

არახშირი

სისხლძარღვთა დაავადებები

ჰემორაგია, ჰემატომა

ხშირი

ხშირი

ხშირი

ჰიპოტენზია (პროცედურული ჰიპოტენზიის ჩათვლით)

არახშირი

ხშირი

არახშირი

ინტრა-აბდომინალური ჰემორაგია

უცნობია

არახშირი

უცნობია

რესპირატორული, გულმკერდის დარღვევები და შუასაყარის დაავადებები

ეპისტაქსისი

არახშირი

ხშირი

ხშირი

ჰემოფტიზი

იშვიათი

არახშირი

არახშირი

სასუნთქი გზებიდან სისხლდენა

უცნობია

იშვიათი

იშვიათი

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

გულისრევა

ხშირი

ხშირი

ხშირი

კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა

არახშირი

ხშირი

ხშირი

ჰემოროიდული სისხლდენა

უცნობია

არახშირი

არახშირი

პირის ღრუს სისხლდენა

უცნობია

არახშირი

ხშირი

ჰემატოქეზია

არახშირი

არახშირი

არახშირი

რექტალური სისხლდენა, ღრძილებიდან სისხლდენა (გინგივიტი)

იშვიათი

ხშირი

ხშირი

რეტროპერიტონეალური სისხლდენა

უცნობია

იშვიათი

უცნობია

ჰეპატობილიარული დაავადებები

ღვიძლის ფუნქციის არანორმალური ტესტები, ასპარტატ ამინოტრანსფერაზას მომატება, სისხლში ტუტე ფოსფატაზას მომატება, სისხლში ბილირუბინის დონის მომატება

არახშირი

არახშირი

რახშირი

გამა-გლუტამილტრანსფერაზას მომატება

არახშირი

ხშირი

ხშირი

ალანინის ამინოტრანსფერაზას მომატება

არახშირი

არახშირი

ხშირი

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

კანის გამონაყარი

უცნობია

არახშირი

ხშირი

მრავალფორმიანი ერითემა

უცნობია

ძალიან იშვიათი

უცნობია

ალოპეცია

იშვიათი

არახშირი

არახშირი

კანის ვასკულიტი

უცნობია

უცნობია

უცნობია

ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

კუნთებიდან სისხლდენა

იშვიათი

იშვიათი

არახშირი

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

ჰემატურია

არახშირი

ხშირი

ხშირი

რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლების დაავადებები

არანორმალური ვაგინალური სისხლდენა, უროგენიტალური სისხლდენა

არახშირი

არახშირი

ხშირი

ზოგადი დარღვევები და დაავადებები, რომლებიც დაკავშირებულია განაცხადის ადგილზე

სისხლდენა გამოყენების ადგილზე

უცნობია

არახშირი

არახშირი

კვლევები

სისხლში ფარული პოზიტიური შედეგი

უცნობია

არახშირი

არახშირი

ტრავმა და მოწამვლა, ქირურგიული და სამედიცინო პროცედურები

დაჟეჟილობა

ხშირი

ხშირი

ხშირი

პროცედურის შემდგომი სისხლდენა (მათ შორის პოსტპროცედურული ჰემატომა, ჭრილობის სისხლდენა, სისხლძარღვთა წვდომის ადგილის ჰემატომა და კათეტერის ადგილის ჰემატომა), ჭრილობის გაჟონვა, ჭრილობის ადგილის სისხლდენა (ჭრილობის ადგილის ჰემატომის ჩათვლით), ოპერაციული სისხლდენა

არახშირი

არახშირი

არახშირი

ტრავმული სისხლდენა

უცნობია

არახშირი

არახშირი

  • ზოგადი ქავილი არ გამოვლენილა კვლევაში CV185057 (გრძელვადიანი VE დაცვა).

† ტერმინი "ტვინის სისხლდენა" მოიცავს ყველა ინტრაკრანიალურ და ინტრასპინალურ სისხლდენას (ანუ ჰემორაგიული ინსულტი ან პუტამენი, ცერებრალური, ინტრავენტრიკულური ან სუბდურული სისხლჩაქცევები).

სხვა ანტიკოაგულანტების მსგავსად, ელიქვისი შეიძლება ასოცირებული იყოს ფარული ან გადაჭარბებული სისხლდენის გაზრდილ რისკთან ნებისმიერი ქსოვილიდან ან ორგანოდან, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს პოსტჰემორაგიული ანემია. ნიშნები, სიმპტომები და სიმძიმე განსხვავდება სისხლდენის ლოკალიზაციისა და ხარისხის ან მასშტაბის მიხედვით (იხ. ნაწილი 4.4 და 5.1).

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება

სამედიცინო პრეპარატის ლიცენზირების შემდეგ დიდი მნიშვნელობა აქვს პრეპარატის საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას. ეს ინფორმაცია იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის შესაძლებლობას. ჯანდაცვის პროფესიონალები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოლოგიურ ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).

  • 9. დოზის გადაჭარბება და მკურნალობა

ელიქვისის დოზის გადაჭარბებამ შეიძლება გამოიწვიოს სისხლდენის მაღალი რისკი. თუ განვითარდა ჰემორაგიული გართულებები, მკურნალობა უნდა შეწყდეს და უნდა ჩატარდეს სისხლდენის წყაროს გამოკვლევა. გასათვალისწინებელია შესაბამისი თერაპიის დაწყება, როგორიცაა ქირურგიული ჰემოსტაზი, ახლად გაყინული პლაზმის გადასხმა ან Xa ფაქტორის ინჰიბიტორების რევერსიული აგენტის მიღება. კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში ელიქვისმა პერორალურად 50 მგ-მდე დოზებით 3-7 დღის განმავლობაში (25 მგ ორჯერ დღეში (bid) 7 დღის განმავლობაში ან 50 მგ ერთხელ დღეში (od) 3 დღის განმავლობაში) აჩვენა კლინიკური შედეგები ჯანმრთელ მოხალისეებში. მნიშვნელოვანი გვერდითი რეაქციები არ დაფიქსირებულა. ჯანმრთელ მოხალისეებში გააქტიურებული ნახშირის შეყვანამ 20 მგ ელიქვისის მიღებიდან 2 და 6 საათის შემდეგ შეამცირა საშუალო ელიქვისის AUC შესაბამისად 50%-ით და 27%-ით და არ იმოქმედა Cmax-ზე. საშუალო ნახევარგამოყოფის პერიოდი, რომელიც შეადგენდა 13,4 საათს, როდესაც ელიქვისი მხოლოდ შეყვანილი იყო, შემცირდა 5,3 საათამდე და 4,9 საათამდე გააქტიურებული ნახშირის მიღებიდან ელიქვისიდან 2 და 6 საათის შემდეგ, შესაბამისად. ამიტომ, გააქტიურებული ნახშირის მიღება შეიძლება სასარგებლო იყოს ელიქვისის დოზის გადაჭარბების ან შემთხვევითი გამოყენების სამკურნალოდ. იმ სიტუაციებში, როდესაც აუცილებელია ანტიკოაგულაციის უკუქცევა სიცოცხლისთვის საშიში ან უკონტროლო სისხლდენის გამო, ხელმისაწვდომია პრეპარატი, რომელიც ცვლის Xa ფაქტორის ინჰიბიტორების ეფექტს (იხ. ნაწილი 4.4). ასევე შეიძლება ჩაითვალოს პროთრომბინის კომპლექსის კონცენტრატების (PCC) ან რეკომბინანტული ფაქტორის VIIa გამოყენება. ჯანმრთელ მოხალისეებში 4-ფაქტორიანი PCC-ის 30-წუთიანი ინფუზიის ბოლოს, დაფიქსირდა ელიქვისის ფარმაკოდინამიკური ეფექტების შეცვლა, როგორც ნაჩვენებია თრომბინის წარმოქმნის ანალიზში ცვლილებებით, საბაზისო მნიშვნელობებით მიღწეული 4 საათის განმავლობაში. ინფუზიის დაწყების შემდეგ. თუმცა, არ არსებობს კლინიკური გამოცდილება, რომ 4-ფაქტორიანი PCC პროდუქტების გამოყენებამ შეიძლება შეცვალოს სისხლდენა იმ ადამიანებში, რომლებიც იღებენ ელიქვისს. ამჟამად არ არსებობს რეკომბინანტული ფაქტორი VIIa გამოყენების გამოცდილება პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ელიქვისს. სისხლდენის გაუმჯობესების ხარისხიდან გამომდინარე, შეიძლება განიხილებოდეს დოზის კორექცია და ტიტრაცია VIIa ფაქტორით.

ადგილობრივი პირობებიდან გამომდინარე, დიდი სისხლდენის შემთხვევაში შესაძლებელია ჰემატოლოგის კონსულტაცია. თირკმელების დაავადების ბოლო სტადიის მქონე პაციენტებში ჰემოდიალიზი ამცირებდა ელიქვისის AUC 14%-ით ელიქვისის 5 მგ ერთჯერადი პერორალური დოზის მიღებისას. ამიტომ ჰემოდიალიზი არ არის ეფექტური ელიქვისის დოზის გადაჭარბების სამკურნალოდ.

  • ფარმაკოლოგიური თვისებები
  • 1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანტითრომბოზული საშუალებები, პირდაპირი Xa ფაქტორის ინჰიბიტორები

ათქ კოდი: B01AF02

მოქმედების მექანიზმი

ელიქვისი არის ძლიერი, პერორალური, შექცევადი, პირდაპირი და უაღრესად შერჩევითი Xa ფაქტორის აქტიური ადგილის ინჰიბიტორი. მას არ სჭირდება ანტითრომბინ III ანტითრომბოზული აქტივობისთვის. ელიქვისი აინჰიბირებს თავისუფალ და შედედებულ Xa ფაქტორს და პროთრომბინაზას აქტივობას. ელიქვისს არ აქვს პირდაპირი გავლენა თრომბოციტების აგრეგაციაზე, მაგრამ ირიბად აფერხებს თრომბოციტების აგრეგაციას თრომბინის საშუალებით. Xa ფაქტორის ინჰიბირებით ელიქვისი ხელს უშლის თრომბინის გამომუშავებას და თრომბის განვითარებას. ცხოველურ მოდელებში ელიქვისის გამოყენებით პრეკლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ არტერიული და ვენური თრომბოზის პრევენცია ხდება იმ დოზებით, რომლებიც ინარჩუნებენ ჰემოსტაზს.

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები

ელიქვისის ფარმაკოდინამიკური ეფექტები ასახავს მისი მოქმედების მექანიზმს (FXa ინჰიბირება). FXa ინჰიბიციის შედეგად, ელიქვისი ახანგრძლივებს კოაგულაციის ტესტების ხანგრძლივობას, როგორიცაა პროთრომბინის დრო (PT), INR და გააქტიურებული ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დრო (aPTT). მოსალოდნელი თერაპიული დოზების დროს, ცვლილებები ამ კოაგულაციის ტესტებში მცირეა და ფართოდ განსხვავდება. ამ ტესტების გამოყენება ელიქვისის ფარმაკოდინამიკური ეფექტების შესაფასებლად არ არის რეკომენდებული. თრომბინის წარმოქმნის ანალიზში, აპიქსაბანი ამცირებს ენდოგენური თრომბინის პოტენციალს, რაც არის ადამიანის პლაზმაში თრომბინის წარმოების მაჩვენებელი.

ელიქვისი ავლენს ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობას, რაც დასტურდება Xa ფაქტორის ფერმენტის შემცირებული აქტივობით, ერთზე მეტ კომერციულ ანტი-ფაქტორში. კლინიკური კვლევების მონაცემები ხელმისაწვდომია მხოლოდ როტაქრომის ჰეპარინის ქრომოგენული ტესტისთვის და შედეგები წარმოდგენილია ქვემოთ. ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობა აჩვენებს მჭიდრო ხაზოვან ურთიერთობას ელიქვისის პლაზმურ კონცენტრაციებთან, აღწევს მაქსიმალურ მნიშვნელობებს ელიქვისის პიკური პლაზმური კონცენტრაციების დროს. კავშირი ელიქვისის კონცენტრაციასა და ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობას შორის წრფივია ელიქვისის დოზების ფართო დიაპაზონში. ქვემოთ მოცემული ცხრილი გვიჩვენებს მოსალოდნელ სტაბილურ მდგომარეობაში ექსპოზიციას და ანტი-FXa აქტივობას თითოეული ჩვენებისთვის. პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ელიქვისს VTE-ის პროფილაქტიკისთვის ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების ოპერაციის შემდეგ, შედეგები აჩვენებს 1,6-ჯერ ნაკლებ ცვალებადობას პიკურ/დაბალ დონეზე. პაციენტებში NVAF-ით, რომლებიც იღებენ ელიქვისს ინსულტის ან სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკისთვის, შედეგები აჩვენებს 1,7-ჯერ ნაკლებ ცვალებადობას პიკურ/დაბალი დონეზე. პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ელიქვისს DVT და PE-ს სამკურნალოდ ან მორეციდივე DVT და PE-ს პროფილაქტიკისთვის, შედეგებმა აჩვენა 2.2-ჯერ ნაკლები ცვალებადობა პიკური/დაბალ დონეზე.

ცხრილი 3. ელიქვისის მოსალოდნელი სტაბილური ექსპოზიცია და ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობა

ელიქვისი Cmax (ნგ/მლ)

ელიქვისი

Cmin (ნგ/მლ)

ელიქვისი

ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობის max (სე/მლ)

ელიქვისი

ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობა min (სე/მლ)

მედიანა [5, 95 პროცენტული]

VTE პრევენცია: ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევითი ოპერაცია

  • 5 მგ ორჯერ დღეში

77 [41-146]

51 [23-109]

1,3 [0,67-2,4]

0,84 [0,37-1,8]

ინსულტის ან სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკა: NVAF

  • 5 მგ ორჯერ დღეში *

123 [69-221]

79 [34-162]

1,8 [1-3,3]

1,2 [0,51-2,4]

5 მგ ორჯერ დღეში

171 [91-321]

103 [41-230]

2,6 [1,4-4,8]

1,5 [0,61-3,4]

DVT მკურნალობა, PE მკურნალობა და მორეციდივე DVT და PE (VTE მკურნალობა) პრევენცია

  • 5 მგ ორჯერ დღეში

67 [30-153]

32 [11-90]

1 [0,46-2,5]

0,49 [0,17-1,4]

5 მგ ორჯერ დღეში

132 [59-302]

63 [22-177]

2,1 [0,91-5,2]

1 [0,33-2,9]

10 მგ ორჯერ დღეში

251 [111-572]

120 [41-335]

4,2 [1,8-10,8]

1,9 [0,64-5,8]

  • ARISTOTLE კვლევაში დოზის კორექტირებული პოპულაცია დაფუძნებული იყო დოზის შემცირების 3-დან 2 კრიტერიუმზე.

მიუხედავად იმისა, რომ ელიქვისით მკურნალობა არ საჭიროებს ექსპოზიციის რუტინულ მონიტორინგს; კალიბრირებული რაოდენობრივი ანტი-FXa ანალიზი შეიძლება იყოს გამოსადეგი გამონაკლის შემთხვევებში, როდესაც ელიქვისის ექსპოზიციის ცოდნა შეიძლება დაეხმაროს კლინიკური გადაწყვეტილებების მიღებაში, როგორიცაა დოზის გადაჭარბება ან გადაუდებელი ოპერაცია.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

VTE პრევენცია: ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევითი ოპერაცია

აპიქსაბანის კლინიკური პროგრამა შემუშავებული იყო აპიქსაბანის ეფექტურობისა და უსაფრთხოების დასადგენად VTE-ის პროფილაქტიკისას ზრდასრული პაციენტების დიდ პოპულაციაში, რომლებიც იტარებდნენ ბარძაყის ან მუხლის არჩევით ჩანაცვლებას. სულ 8,464 პაციენტი იყო რანდომიზირებული ორ ძირითად, ორმაგად ბრმა, მრავალეროვნულ კვლევაში, რათა მიეღოთ აპიქსაბანი 2,5 მგ პერორალურად ორჯერ დღეში (4,236 პაციენტი) ან ენოქსაპარინი 40 მგ დღეში ერთხელ (4,228 პაციენტი). ეს ჯამური რიცხვი მოიცავს 75 წლის და უფროსი ასაკის 1262 პაციენტს (618 პაციენტი აპიქსაბანის ჯგუფში), 1004 პაციენტს (499 პაციენტი აპიქსაბანის ჯგუფში) სხეულის დაბალი წონით (60 კგ), 1495 პაციენტს BMI 33 კგ/მ2 (743 პაციენტი აპიქსაბანის ჯგუფში) და 415 პაციენტს თირკმლის ზომიერი უკმარისობით (203 პაციენტი აპიქსაბანის ჯგუფში).

ADVANCE-3 კვლევა მოიცავდა 5407 პაციენტს, რომლებიც გადიოდნენ ბარძაყის არჩევით ჩანაცვლებას და ADVANCE-2 კვლევა მოიცავდა 3057 პაციენტს, რომლებიც იტარებდნენ მუხლის არჩევით ჩანაცვლებას. მოხალისეები იღებდნენ აპიქსაბანს 2.5 მგ პერორალურად ორჯერ დღეში (po bid) ან ენოქსაპარინს 40 მგ კანქვეშ დღეში ერთხელ (sc od). აპიქსაბანის პირველი დოზა მიცემული იყო ოპერაციიდან 12-24 საათის შემდეგ, ხოლო ენოქსაპარინი იწყებოდა ოპერაციამდე 9-15 საათით ადრე. ორივე აპიქსაბანი და ენოქსაპარინი მიცემული იყო 32-38 დღის განმავლობაში ADVANCE-3 კვლევაში და 10-14 დღის განმავლობაში ADVANCE-2 კვლევაში. ADVANCE-2 და ADVANCE-3 კვლევებში შესწავლილი პოპულაციის პაციენტების სამედიცინო ანამნეზის საფუძველზე (8464 პაციენტი), პაციენტების 46%-ს ჰქონდა ჰიპერტენზია, 10%-ს ჰიპერლიპიდემია, 9%-ს დიაბეტი და 8%-ს ჰქონდა კორონარული არტერიის დაავადება. პირველად საბოლოო წერტილში, VTE/სიკვდილი ნებისმიერი მიზეზით კომბინაციისას და „Major VTE“ საბოლოო წერტილის, პროქსიმალური DVT-ს, არაფატალური PE-ს და VTE-სთან დაკავშირებული სიკვდილის კომბინაციისას, აპიქსაბანი იძლევა სტატისტიკურად უფრო მაღალ შემცირებას ენოქსაპარინთან შედარებით ორივე პაციენტში, რომლებიც გადიან ბარძაყის არჩევით და მუხლის ჩანაცვლებას. (იხ. ცხრილი 4).

ცხრილი 4: ეფექტურობის შედეგები საკვანძო ფაზის III კვლევებში.

კვლევა

ADVANCE-3 (თეძო)

ADVANCE-2 (მუხლი)

საკვლევი თერაპიის დოზა მკურნალობის ხანგრძლივობა

აპიქსაბანი 2.5 მგ დღეში ერთხელ 35±3 დღე

ენოქსაპარინი 40 მგ სკ od 35±3 დღე

p-მნიშვნ.

აპიქსაბანი 2.5 მგ დღეში ერთხელ 12 ± 2 დღე

ენოქსაპარინი 40 მგ სკ od 12 ± 2 დღე

p-მნიშვნ.

სულ VTE/ყველა მიზეზით სიკვდილი

მოვლენების/

მოხალისეების

რაოდენობა

მოვლენების

კოეფიციენტი

27/1.949 1,39%

74/1.917

  • 86%

<0,0001

147/976

  • 06%

243/997

24,37%

<0,0001

რისკის თანაფარდობა 95% CI

0,36

(0,22, 0,54)

0,62

(0,51, 0,74)

ძირითადი VTE

მოვლენების/

მოხალისეების

რაოდენობა

მოვლენების

კოეფიციენტი

10/2.199

0,45%

25/2.195

1,14%

0,0107

13/1.195

1,09%

26/1.199

2,17%

0,0373

რისკის თანაფარდობა 95% CI

0,40

(0,15, 0,8)

0,5

(0,26, 0,97)

უსაფრთხოების საბოლოო წერტილები, მათ შორის ძირითადი სისხლდენა, ძირითადი და კლინიკურად მნიშვნელოვანი არა ძირითადი სისხლდენა (CRNM) და ყველა სისხლდენა აჩვენებდა მსგავს სიხშირეს პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ელიქვისით 2.5 მგ, ვიდრე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ენოქსაპარინი 40 მგ (ცხრილი 5). სისხლდენის ყველა კრიტერიუმი მოიცავდა ოპერაციულ ადგილას სისხლდენას.

ცხრილი 5: სისხლდენის შედეგები საკვანძო ფაზის III კვლევებში*

ADVANCE-3

ADVANCE-2

აპიქსაბანი 2.5 მგ დღეში ერთხელ 35±3 დღე

ენოქსაპარინი 40 მგ სკ od 35±3 დღე

აპიქსაბანი 2.5 მგ დღეში ერთხელ 12 ± 2 დღე

ენოქსაპარინი 40 მგ სკ od 12 ± 2 დღე

ყველა მკურნალობა

n = 2.673

n = 2.659

n = 1.501

n = 1.508

მკურნალობის პროცესი 1

ძირითადი

22 (0.8%)

18 (0.7%)

9 (0.6%)

14 (0.9%)

ფატალური

0

0

0

0

ძირითადი + CRNM

129 (4.8%)

134 (5%)

53 (3.5%)

72 (4.8%)

ყველა

313 (11.7%)

334 (12.6%)

104 (6.9%)

126 (8.4%)

პოსტოპერაციული მკურნალობის პროცესი 2

ძირითადი

9 (0.3%)

11 (0,4%)

4 (0,3%)

9 (0,6%)

ფატალური

0

0

0

0

ძირითადი + CRNM

96 (3,6%)

115 (4,3%)

41 (2,7%)

56 (3,7%)

ყველა

261 (9,8%)

293 (11%)

89 (5,9%)

103 (6,8%)

  • სისხლდენის ყველა კრიტერიუმი მოიცავს ქირურგიული ადგილის სისხლდენას

1 მოიცავს მოვლენებს, რომლებიც ხდება ენოქსაპარინის პირველი დოზის შემდეგ (ოპერაციამდე)

2 მოიცავს მოვლენებს, რომლებიც განვითარდა აპიქსაბანის პირველი დოზის შემდეგ (პოსტოპერაციული)

არასასურველი რეაქციების საერთო სიხშირე, როგორიცაა სისხლდენა, ანემია და ტრანსამინაზების არანორმალური დონეები (მაგ., ალანინის ამინოტრანსფერაზას დონეები) რიცხობრივად უფრო დაბალი იყო პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ აპიქსაბანს, ვიდრე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ენოქსაპარინს ფაზის II და III ფაზის კვლევებში პაციენტებში, რომლებიც იტარებდნენ ბარძაყისა და მუხლის არჩევით ჩანაცვლებით ოპერაციას.

მუხლის ჩანაცვლებითი ოპერაციის დროს აპიქსაბანის ჯგუფში გამოვლინდა PE-ს 4 შემთხვევა, თუმცა არცერთი არ დაფიქსირებულა ენოქსაპარინის ჯგუფში დანიშნული მკურნალობის პერიოდში. ვერანაირი ახსნა არ შეიძლება მიეცეს ამ მაღალ PE რიცხვს.

ინსულტისა და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ არასარქვლოვანი წინაგულის ფიბრილაცია (NVAF)

კლინიკურ პროგრამაში (ARISTOTLE: ელიქვისი vs. ვარფარინი, AVERROES: ელიქვისი vs. ASA) რანდომიზირებული იყო სულ 23,799 პაციენტი, რომლიდანაც 11,927 პაციენტი რანდომიზირებული იყო ელიქვისზე. ეს პროგრამა შექმნილია იმისთვის, რომ აჩვენოს ელიქვისის ეფექტურობა და უსაფრთხოება ინსულტისა და სისტემური ემბოლიის პრევენციაში პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ არასარქვლოვანი წინაგულის ფიბრილაცია (NVAF) და ერთი ან მეტი შემდეგი რისკის ფაქტორი:

გადატანილი ინსულტი ან გარდამავალი იშემიური შეტევა (TIA)

ასაკი 75

ჰიპერტენზია

შაქრიანი დიაბეტი

გულის სიმპტომური უკმარისობა (NYHA კლასი II)

ARISTOTLE კვლევა

ARISTOTLE-ს კვლევაში სულ 18.201 პაციენტი, რომლებიც რანდომიზებული იყო ბრმა მეთოდით მკურნალობდა ელიქვისით 5 მგ ორჯერ დღეში (ან 2.5 მგ ორჯერ დღეში ცალკეულ პაციენტებში [4.7%], იხილეთ ნაწილი 4.2) ან დღეში ორჯერ ვარფარინით (სამიზნე INR დიაპაზონი 2.0-3.0) და პაციენტებს უტარდებოდათ საკვლევი მედიკამენტები საშუალოდ 20 თვის განმავლობაში. საშუალო ასაკი იყო 69.1 წელი, საშუალო CHADS2 ქულა იყო 2.1 და პაციენტების 18.9%-ს ჰქონდა ადრინდელი ინსულტი ან TIA.

კვლევაში ელიქვისმა მიაღწია სტატისტიკურად მნიშვნელოვან უპირატესობას ვარფარინთან შედარებით ინსულტის (ჰემორაგიული ან იშემიური) და სისტემური ემბოლიის პრევენციის პირველად საბოლოო წერტილებში (იხ. ცხრილი 6).

ცხრილი 6: ეფექტურობის შედეგები წინაგულის ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში ARISTOTLE კვლევაში

ელიქვისი

N=9120

n (%/წელი)

ვარფარინი

N=9081

n (%/წელი)

საფრთხის კოეფიციენტი

(95% CI)

P-მნიშვნელობა

ინსულტი ან სისტემური ემბოლია

212 (1,27)

265 (1,6)

0,79 (0,66, 0,95)

0,0114

ინსულტი

იშემიური ან დაუზუსტებელი

162 (0,97)

175 (1,05)

0,92 (0,74, 1,13)

ჰემორაგიული

40 (0,24)

78 (0,47)

0,51 (0,35, 0,75)

სისტემური ემბოლია

15 (0,09)

17 (0,1)

0,87 (0,44, 1,75)

ვარფარინზე რანდომიზებული პაციენტებისთვის (INR 2-3) საშუალო პროცენტული დრო თერაპიულ დიაპაზონში (TTR) იყო 66%.

ელიქვისმა აჩვენა შემცირება ვარფარინთან შედარებით ინსულტის და სისტემური ემბოლიის დროს ცენტრალური TTR-ის სხვადასხვა დონეზე; საშიშროების თანაფარდობა ელიქვისისთვის ვარფარინის მიმართ TTR-ის ცენტრის უმაღლეს მეოთხედში იყო 0.73 (95% CI, 0.38, 1.40). კვლევის მეორადი საბოლოო წერტილები, ძირითადი სისხლდენა და ყველა მიზეზით სიკვდილი, შემოწმდა წინასწარ განსაზღვრული იერარქიული ტესტირების სტრატეგიით I ტიპის საერთო შეცდომის გასაკონტროლებლად. სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი უპირატესობა მიღწეული იქნა როგორც ძირითადი სისხლდენის, ასევე ყველა მიზეზით სიკვდილის ძირითად მეორად საბოლოო წერტილებში (იხ. ცხრილი 7). იმ სიტუაციებში, როდესაც INR უკეთესად შენარჩუნებულია თერაპიულ დიაპაზონში, შეინიშნება ელიქვისის სარგებლის შედარებით შემცირება ვარფარინთან მიმართებაში ყველა მიზეზით სიკვდილიანობასთან მიმართებაში.

ცხრილი 7: მეორადი საბოლოო წერტილები წინაგულის ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში ARISTOTLE კვლევაში

ელიქვისი

N=9088

n (%/წელი)

ვარფარინი

N=9052

n (%/წელი)

რისკის თანაფარდობა

(95% CI)

P - მნიშვნელობა

სისხლდენის შედეგები

ძირითადი *

327 (2,13)

462 (3,09)

0,69 (0,6, 0,8)

<0,0001

ფატალური

10 (0,06)

37 (0,24)

ინტრაკრანიალური

52 (0,33)

122 (0,8)

ძირითადი + CRNM†

613 (4,07)

877 (6,01)

0,68 (0,61, 0,75)

<0,0001

ყველა

2356 (18,1)

3060 (25,8)

0,71 (0,68, 0,75)

<0,0001

სხვა საბოლოო წერტილები

ყველა მიზეზით სიკვდილი

603 (3,52)

669 (3,94)

0,89 (0,8, 1)

0,0465

მიოკარდიული ინფარქტი†

90 (0,53)

102 (0,61)

0,88 (0,66, 1,17)

  • ძირითადი სისხლდენა განსაზღვრულია ISTH კრიტერიუმებით.

ARISTOTLE კვლევაში, გვერდითი რეაქციების გამო შეწყვეტის საერთო სიხშირე იყო 1.8% ელიქვისისთვის და 2.6% ვარფარინისთვის.

ეფექტურობის დასკვნები წინასწარ განსაზღვრული ქვეჯგუფებისთვის, მათ შორის CHADS2 ქულა, ასაკი, სხეულის წონა, სქესი, თირკმლის ფუნქციის სტატუსი, წინა ინსულტი ან TIA და დიაბეტი, შეესაბამებოდა საერთო პოპულაციის კვლევაში შესწავლილ პირველადი ეფექტურობის შედეგებს.

ISTH ძირითადი კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის სიხშირე (ზედა GI, ქვედა GI და რექტალური სისხლდენა) იყო 0.76%/წელიწადში ელიქვისით და 0.86%/წელიწადში ვარფარინთან ერთად.

ძირითადი სისხლდენის დასკვნები წინასწარ განსაზღვრული ქვეჯგუფებისთვის, მათ შორის CHADS2 ქულა, ასაკი, სხეულის წონა, სქესი, თირკმლის ფუნქციის სტატუსი, წინა ინსულტი ან TIA და დიაბეტი, შეესაბამებოდა კვლევაში გამოკვლეული მთლიანი პოპულაციის შედეგებს.

AVERROES კვლევა

AVERROES კვლევაში, სულ 5,598 პაციენტი, რომლებიც მკვლევარებმა მიიჩნიეს VKA-სთვის შეუსაბამოდ, რანდომიზებული იქნა ელიქვისით 5 მგ-ით დღეში ორჯერ (ან 2.5 მგ ორჯერ დღეში გარკვეულ პაციენტებში [6.4%), იხილეთ ნაწილი 4.2) ან ASA-თი. ASA შეყვანილი იყო დღეში ერთხელ დოზით 81 მგ (64%), 162 მგ (26.9%), 243 მგ (2.1%), ან 324 მგ (6.6%) მკვლევარის შეხედულებისამებრ. საკვლევი აქტიური ნივთიერება პაციენტებს ეძლეოდათ საშუალოდ 14 თვის განმავლობაში. საშუალო ასაკი იყო 69.9 წელი, CHADS2-ის საშუალო ქულა იყო 2.0 და პაციენტების 13.6%-ს ჰქონდა წინა ინსულტი ან TIA.

AVERROES კვლევაში, VKA თერაპიისთვის შეუფერებლობის საერთო მიზეზები იყო INR-ების მიღწევის უუნარობა/სავარაუდო დიაპაზონი სასურველ დიაპაზონში (42.6%), პაციენტების მიერ უარი VKA თერაპიაზე (37.4%), CHADS2 ქულა 1 და როდესაც ექიმის არ იყო რეკომენდებული VKA თერაპია ( 21.3%), ამას მიეკუთვნებოდა ასევე პაციენტის მიმართ უნდობლობა, რომ ის დაიცავდა VKA-გამოყენების ინსტრუქციებს (15.0%) და იმის საშიშროება/სავარაუდო დაბრკოლება, რომ დოზის გადაუდებელი ცვლილების შემთხვევაში ვერ მიაღწევდნენ ექიმები პაციენტთან დროულად (11.7%). შემცირებული ინსულტის და სისტემური ემბოლიის აშკარა მტკიცებულების გამო, ხელსაყრელი უსაფრთხოების პროფილით, AVERROES ადრეულ პერიოდში შეწყდა მონაცემთა მონიტორინგის დამოუკიდებელი საბჭოს რეკომენდაციით. AVERROES-ის კვლევაში, გვერდითი რეაქციების გამო შეწყვეტის საერთო სიხშირე იყო 1.5% ელიქვისისთვის და 1.3% ASA-სთვის. კვლევაში ელიქვისმა მიაღწია სტატისტიკურად მნიშვნელოვან უპირატესობას ASA-სთან შედარებით ინსულტის (ჰემორაგიული, იშემიური ან დაუზუსტებელი) ან სისტემური ემბოლიის პრევენციის პირველად საბოლოო წერტილში (იხ. ცხრილი 8).

ცხრილი 8: ძირითადი ეფექტურობის შედეგები წინაგულის ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში AVERROES კვლევაში

ელიქვისი

N=2807

n (%/წელი)

ASA

N=2791

n (%/წელი)

რისკის თანაფარდობა

(95% CI)

P-მნიშვნელობა

ინსულტი ან სისტემური ემბოლია *

51 (1,62)

113 (3,63)

0,45 (0,32, 0,62)

<0,0001

ინსულტი

იშემიური ან დაუზუსტებელი

43 (1,37)

97 (3,11)

0,44 (0,31, 0,63)

ჰემორაგიული

6 (0,19)

9 (0,28)

0,67 (0,24, 1,88)

სისტემური ემბოლია

2 (0,06)

13 (0,41)

0,15 (0,03, 0,68)

ინსულტი, სისტემური ემბოლია, MI, ან სისხლძარღვთა სიკვდილი*†

132 (4,21)

197 (6,35)

0,66 (0,53, 0,83)

0,003

მიოკარდიული ინფარქტი

24 (0,76)

28 (0,89)

0,86 (0,50, 1,48)

ვასკულარული სიკვდილი

84 (2,65)

96 (3,03)

0,87 (0,65, 1,17)

ყველა მიზეზით სიკვდილი†

111 (3,51)

140 (4,42)

0,79 (0,62, 1,02)

0,068

  • ტესტირებულია თანმიმდევრული ტესტირების სტრატეგიით, რომელიც შექმნილია კვლევაში I ტიპის ზოგადი შეცდომის გასაკონტროლებლად.

† მეორადი საბოლოო წერტილი.

არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება დიდი სისხლდენის სიხშირეში ელიქვისსა და ASA-ს შორის (იხ. ცხრილი 9).

ცხრილი 9: სისხლდენის მოვლენები წინაგულის ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში AVERROES კვლევაში

ელიქვისი

N=2798

n (%/წელი)

ASA

N=2780

n (%/წელი)

რისკის თანაფარდობა

(95% CI)

P-მნიშვნელობა

ძირითადი

45 (1,41)

29 (0,92)

1,54 (0,96, 2,45)

0,0716

ფატალური, n

5 (0,16)

5 (0,16)

ინტრაკრანეალური, n

11 (0,34)

11 (0,35)

ძირითადი + CRNM†

140 (4,46)

101 (3,24)

1,38 (1,07, 1,78)

0,0144

ყველა

325 (10,85)

250 (8,32)

1,30 (1,10, 1,53)

0,0017

  • რთული სისხლდენა განისაზღვრება ISTH კრიტერიუმებით.

† კლინიკურად მნიშვნელოვანი არა-ძირითადი

NVAF პაციენტები ACS-ით და/ან გადიან PCI

AUGUSTUS კვლევაში, რომელსაც ჰქონდა ღია ეტიკეტირება, რანდომიზებული, კონტროლირებადი 2-დან 2 ფაქტორული დიზაინი, მოიცავდა 4614 NVAF პაციენტს ACS-ით (43%) და/ან რომლებმაც გაიარეს PCI. ყველა პაციენტმა მიიღო P2Y12 ინჰიბიტორი (კლოპიდოგრელი 90.3%) მკურნალობის ადგილობრივი სტანდარტის მიხედვით. ACS და/ან PCI-დან 14 დღემდე, პაციენტები მკურნალობდნენ აპიქსაბანით 5 მგ ორჯერ დღეში (2,5 მგ ორჯერ დღეში, თუ აკმაყოფილებდა დოზის შემცირების 2 ან მეტ კრიტერიუმს, იღებდნენ საერთო 4,2%-ით დაბალ დოზას) ან VKA და ASA ისინი რანდომიზებული იყო (81 მგ ორჯერ დღეში) ან პლაცებოზე. საშუალო ასაკი 69,9 წელია. რანდომიზებული პაციენტების 94%-ს ჰქონდა CHA2DS2-VASc ქულა >2 და 47%-ს ჰქონდა HAS-BLED ქულა >3. VKA რანდომიზებული პაციენტების დრო თერაპიულ ზონაში (TTR) (INR 2-3) იყო 56% (32% TTR ქვემოთ და 12% TTR ზემოთ). AUGUSTUS კვლევის პირველადი მიზანი იყო უსაფრთხოების შეფასება. პირველადი საბოლოო წერტილი ISTH ძირითადი ან CRNM არის სისხლდენა. ელიქვისის და VKA-ს შედარებაში, ISTH ძირითადი ან CRNM სისხლდენის პირველადი უსაფრთხოების საბოლოო წერტილი მე-6 თვეში დაფიქსირდა 241 (10.5%) და 332 (14.7%) პაციენტში ელიქვისის ჯგუფში და VKA ჯგუფში, შესაბამისად (HR = 0.69, 95% CI: 0.58, 0.82; ორმხრივი p<0.0001 არასრულფასოვნებისთვის და p<0.0001 უპირატესობისთვის). დამატებითმა ანალიზებმა TTR-ის ქვეჯგუფების გამოყენებით VKA-სთვის აჩვენა, რომ სისხლდენის ყველაზე მაღალი მაჩვენებელი ასოცირდება TTR-ის ყველაზე დაბალ მეოთხედთან. სისხლდენის სიხშირე მსგავსი იყო ელიქვისისა და TTR ყველაზე მაღალ მეოთხედს შორის. ASA-ს და პლაცებოს შედარებაში, ISTH ძირითადი ან CRNM სისხლდენის პირველადი უსაფრთხოების საბოლოო წერტილი მე-6 თვეში დაფიქსირდა 367 (16.1%) და 204 (9.0%) პაციენტში ASA ჯგუფში და პლაცებოს ჯგუფში, შესაბამისად (HR = 1.88, 95%. CI: 1.58, 2,23; 2-ორმხრივი p<0.0001).

განსაკუთრებით პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ელიქვისით, ფართო ან CRNM სისხლდენა დაფიქსირდა 157 (13.7%) და 84 (7.4%) პაციენტში ASA-ს ჯგუფში და პლაცებოს ჯგუფში, შესაბამისად. VKA-ით ნამკურნალებ პაციენტებში დიდი ან CRNM სისხლდენა აღინიშნა 208 (18.5%) და 122 (10.8%) პაციენტში ASA-ს ჯგუფში და პლაცებოს ჯგუფში, შესაბამისად. მკურნალობის სხვა ეფექტები შეფასებული იყო კომპოზიციური საბოლოო წერტილებით, როგორც კვლევის მეორადი მიზანი. ელიქვისის vKA-ს შედარებაში, სიკვდილის ან ხელახალი ჰოსპიტალიზაციის შედგენილი საბოლოო წერტილი დაფიქსირდა 541 (23.5%) და 632 (27.4%) პაციენტში ელიქვისის და VKA ჯგუფებში, შესაბამისად. სიკვდილის ან იშემიური მოვლენის კომპოზიტური საბოლოო წერტილი (ინსულტი, მიოკარდიუმის ინფარქტი, სტენტის თრომბოზი ან გადაუდებელი რევასკულარიზაცია) დაფიქსირდა 170 (7.4%) და 182 (7.9%) პაციენტში ელიქვისის და VKA ჯგუფში, შესაბამისად. ASA-ს და პლაცებოს შედარებაში, სიკვდილის ან ხელახალი ჰოსპიტალიზაციის შედგენილი საბოლოო წერტილი დაფიქსირდა 604 (26.2%) და 569 (24.7%) პაციენტში ASA და პლაცებო ჯგუფში, შესაბამისად. სიკვდილის ან იშემიური მოვლენის კომპოზიტური საბოლოო წერტილი (ინსულტი, მიოკარდიუმის ინფარქტი, სტენტის თრომბოზი ან გადაუდებელი რევასკულარიზაცია) დაფიქსირდა 163 (7.1%) და 189 (8.2%) პაციენტში ASA და პლაცებო ჯგუფში, შესაბამისად.

პაციენტები, რომლებიც იტარებენ კარდიოვერსიას

ღია ეტიკეტირების, მულტიცენტრული EMANATE-ის კვლევა მოიცავდა 1500 პაციენტს, რომლებიც ან პერორალური ანტიკოაგულანტებით არ სარგებლობდნენ ან მკურნალობდნენ 48 საათზე ნაკლებ ხანს და დაგეგმილი იყო კარდიოვერსია NVAF-ისთვის. გულ-სისხლძარღვთა მოვლენების პროფილაქტიკისთვის, პაციენტები რანდომიზებულნი იყვნენ 1:1 აპიქსაბანის ან ჰეპარინის და/ან VKA-ს მიმართ. თუ წინა კარდიოვერსია საჭირო იყო, ელექტრო და/ან ფარმაკოლოგიური კარდიოვერსია უნდა ჩატარდეს აპიქსაბანის სულ მცირე 5 დოზის შემდეგ 5 მგ ორჯერ დღეში (ან 2.5 მგ ორჯერ დღეში შერჩეულ პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.2)) ან 10 მგ დატვირთვის დოზის მიღებიდან (ან შერჩეულ პაციენტებში 5 მგ დატვირთვის დოზიდან (იხ. ნაწილი 4.2)) მინიმუმ 2 საათის შემდეგ. აპიქსაბანის ჯგუფში 342 პაციენტმა მიიღო დატვირთვის დოზა (331 პაციენტმა 10 მგ და 11 პაციენტმა 5 მგ დოზა). მიუხედავად იმისა, რომ არ დაფიქსირებულა ინსულტი (0%) აპიქსაბანის ჯგუფში (n=753), ინსულტი დაფიქსირდა ჰეპარინის და/ან VKA ჯგუფში (74.8%; n=747; RR 0.00, 95% CI 0.00; 0.64), კერძოდ 6 (0.8%) პაციენტში. ყველა მიზეზით სიკვდილი დაფიქსირდა 2 (0.27%) პაციენტში აპიქსაბანის ჯგუფში და 1 (0.13%) პაციენტში ჰეპარინის და/ან VKA ჯგუფში. სისტემური ემბოლიის შემთხვევები არ დაფიქსირებულა. ძირითადი სისხლდენა და CRNM სისხლდენა დაფიქსირდა 3 (0.41%) და 11 (1.5%) პაციენტში აპიქსაბანის ჯგუფში, შესაბამისად, და 6 (0.83%) და 13 (1.8%) პაციენტში ჰეპარინის და/ან VKA ჯგუფში. ამ ექსპერიმენტულმა კვლევამ აჩვენა შედარებითი ეფექტურობა და უსაფრთხოება აპიქსაბანისა და ჰეპარინის და/ან VKA სამკურნალო ჯგუფებს შორის კარდიოვერსიის ჩატარებისას.

DVT მკურნალობა, PE მკურნალობა და მორეციდივე DVT და PE (VTE მკურნალობა) პრევენცია

კლინიკური პროგრამა (AMPLIFY: ელიქვისი vs. ენოქსაპარინი/ვარფარინი, AMPLIFY-EXT: ელიქვისი vs. პლაცებო), ელიქვისი გამოყენებული იქნა თერაპიის ეფექტურობისა და უსაფრთხოების დემონსტრირების მიზნით DVT და/ან PE (AMPLIFY) სამკურნალოდ და განმეორებითი DVT და/ან PE-ს პროფილაქტიკისთვის VTE და/ან PE-ს ანტიკოაგულანტული თერაპიის 6-12 თვის შემდეგ (AMPLIFY-EXT). ორივე კვლევა იყო რანდომიზებული, პარალელური ჯგუფში, ორმაგი ბრმა, მრავალეროვნული კვლევებში მონაწილე პაციენტებში, რომლებთაც აღენიშნებოდათ სიმპტომატური პროქსიმალური DVT ან სიმპტომური PE. უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის ყველა ძირითადი საბოლოო წერტილი შეფასდა დამოუკიდებელი, ფარული კომიტეტის მიერ.

AMPLIFY-კვლევა

AMPLIFY კვლევაში სულ 5395 პაციენტი მკურნალობდა პერორალური ელიქვისით 10 მგ ორჯერ დღეში 7 დღის განმავლობაში, რასაც მოჰყვა პერორალური ელიქვისი 5 მგ ორჯერ დღეში 6 თვის განმავლობაში ან ენოქსაპარინი 1 მგ/კგ კანქვეშ ორჯერ დღეში მინიმუმ 5 დღის განმავლობაში (INR-მდე 2) და რანდომიზირებული ორალური ვარფარინზე (სამიზნე INR დიაპაზონი 2-3) 6 თვის განმავლობაში. საშუალო ასაკი იყო 56.9 წელი და პაციენტების 89.8%-ს ჰქონდა არაპროვოცირებული VTE მოვლენები. თერაპიულ დიაპაზონში საშუალო პროცენტული დრო (INR 2-3) ვარფარინზე რანდომიზებული პაციენტებისთვის იყო 60.9. ელიქვისმა აჩვენა მორეციდივე სიმპტომატური VTE ან VTE-თან დაკავშირებული სიკვდილის შემცირება სხვადასხვა ცენტრალურ TTR დონეზე. ელიქვისის რისკის თანაფარდობა ენოქსაპარინთან/ვარფარინთან შედარებით უმაღლეს ცენტრალურ მეოთხედში იყო 0.79 (95% CI, 0.39, 1.61). კვლევამ აჩვენა, რომ ელიქვისის ეფექტი მორეციდივე სიმპტომატური VTE-ის (არასასიკვდილო DVT ან არალეტალური PE) ან VTE-თან დაკავშირებული სიკვდილის კომბინირებულ პირველად საბოლოო წერტილზე არ ჩამოუვარდებოდა ენოქსაპარინს/ვარფარინს (იხ. ცხრილი 10).

ცხრილი 10: AMPLIFY კვლევის ეფექტურობის შედეგები

ელიქვისი

N=2609

n (%)

ენოქსაპარინი

/ვარფარინი

N=2635

n (%)

რისკის თანაფარდობა

(95% CI)

VTE ან VTE-თან დაკავშირებული სიკვდილი

59 (2,3)

71 (2,7)

0,84 (0,6, 1,18)*

DVT

20 (0,7)

33 (1,2)

PE

27 (1)

23 (0,9)

VTE-თან დაკავშირებული სიკვდილი

12 (0,4)

15 (0,6)

VTE ან ყველა მიზეზით სიკვდილი

84(3,2)

104 (4,0)

0,82 (0,61, 1,08)

VTE ან CV დაკავშირებული სიკვდილი

61 (2,3)

77 (2,9)

0,80 (0,57, 1,11)

VTE, VTE-თან დაკავშირებული სიკვდილი ან დიდი სისხლდენა

73 (2,8)

118 (4,5)

0,62 (0,47, 0,83)

  • არანაკლები ენოქსაპარინთან/ვარფარინთან შედარებით (P<0.0001)

ელიქვისის ეფექტურობა VTE, PE საწყის მკურნალობაში [რისკის თანაფარდობა 0.9; 95% CI (0.5, 1.6)] ან DVT [რისკის თანაფარდობა 0.8; 95% CI (0.5, 1.3)] იყო თანმიმდევრული მკურნალობის პაციენტებში. ეფექტურობა ზოგადად თანმიმდევრული იყო ქვეჯგუფებში ასაკის, სქესის, სხეულის მასის ინდექსის (BMI), თირკმლის ფუნქციის, ინდექსის PE ზომის, DVT თრომბოზის ლოკალიზაციისა და პარენტერალური ჰეპარინის წარსულში გამოყენების მიხედვით. პირველადი უსაფრთხოების საბოლოო წერტილი იყო დიდი სისხლდენა. კვლევაში აპიკაბანი ეფექტური იყო პირველადი უსაფრთხოების საბოლოო წერტილში. ის სტატისტიკურად აღემატება ენოქსაპარინს/ვარფარინს [რისკის თანაფარდობა 0.31; 95% CI (0.17, 0.55), p მნიშვნელობა<0.0001] (იხ. ცხრილი 11).

ცხრილი 11: სისხლდენის შედეგები AMPLIFY კვლევაში

ელიქვისი

N=2676

n (%)

ენოქსაპარინი/ვარფარინი

N=2689

n (%)

რისკის თანაფარდობა

(95% CI)

ძირითადი

15 (0,6)

49 (1,8)

0,31 (0,17, 0,55)

ძირითადი + CRNM

115 (4,3)

261 (9,7)

0,44 (0,36, 0,55)

უმნიშვნელო

313 (11,7)

505 (18,8)

0,62 (0,54, 0,7)

ყველა

402 (15)

676 (25,1)

0,59 (0,53, 0,66)

ძირითადი სისხლდენა სხეულის ნებისმიერ ადგილას და CRNM სისხლდენა ზოგადად უფრო დაბალი იყო ელიქვისის ჯგუფში ენოქსაპარინთან/ვარფარინთან შედარებით. ISTH ძირითადი კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა დაფიქსირდა ელიქვისით ნამკურნალევ პაციენტიდან 6-ში (0.2%) და ენოქსაპარინით/ვარფარინით ნამკურნალებ პაციენტებიდან 17-ში (0.6%).

AMPLIFY-NEXT კვლევა

AMPLIFY-EXT კვლევაში, სულ 2482 პაციენტი იყო რანდომიზირებული ორალური ელიქვისით 2.5 მგ ორჯერ დღეში, პერორალური ელიქვისით 5 მგ ორჯერ დღეში ან პლაცებოზე 12 თვის განმავლობაში 6-დან 12 თვემდე საწყისი ანტიკოაგულანტული თერაპიის დასრულების შემდეგ. აქედან 836 პაციენტი (33.7%) მონაწილეობდა AMPLIFY კვლევაში AMPLIFY-EXT კვლევაში ჩარიცხვამდე. საშუალო ასაკი იყო 56.7 წელი და პაციენტების 91.7%-ს ჰქონდა არაპროვოცირებული VTE მოვლენები.

კვლევაში ელიქვისის ორივე დოზა სტატისტიკურად აღემატებოდა პლაცებოს სიმპტომატური, მორეციდივე VTE ან ყველა მიზეზით სიკვდილის პირველად საბოლოო წერტილებში (იხ. ცხრილი 12).

ცხრილი 12: ეფექტურობის შედეგები AMPLIFY-NEXT კვლევაში

ელიქვისი

ელიქვისი

პლაცებო

რისკის თანაფარდობა

2,5 მგ

(N=840)

5 მგ

(N=813)

(N=829)

ელიქვისი

2,5 მგ vs.

პლაცებო

ელიქვისი

5,0 მგ vs.

პლაცებო

n (%)

განმეორებითი VE ან სიკვდილი ყველა მიზეზით

19 (2,3)

14 (1,7)

77 (9,3)

0,24

(0,15, 0,4)*

0,19

(0,11, 0,33)*

DVT**

6 (0,7)

7 (0,9)

53 (6,4)

PE**

7 (0,8)

4 (0,5)

13 (1,6)

ყველა მიზეზით სიკვდილი

6 (0,7)

3 (0,4)

11 (1,3)

განმეორებითი VTE ან VTE-თან დაკავშირებული სიკვდილი

14 (1,7)

14 (1,7)

73 (8,8)

0,19

(0.11, 0.33)

0,2

(0,11, 0,34)

განმეორებითი VTE ან CV დაკავშირებული სიკვდილი

14 (1,7)

14 (1,7)

76 (9,2)

0,18

(0,10, 0,32)

0,19

(0,11, 0,33)

არალეტალური DVT***

6 (0,7)

8 (1,0)

53 (6,4)

0,11

(0,05, 0,26)

0,15

(0,07, 0,32)

არალეტალური PE***

8 (1,0)

4 (0,5)

15 (1,8)

0,51

(0,22, 1,21)

0,27

(0,09, 0,80)

VTE-თან დაკავშირებული სიკვდილი

2 (0,2)

3 (0,4)

7 (0,8)

0,28

(0,06, 1,37)

0,45

(0,12, 1,71)

  • p მნიშვნელობა<0.0001
  • * პაციენტებში ერთზე მეტი მოვლენით, რომლებიც გავლენას ახდენდნენ შედგენილ საბოლოო წერტილზე, მოხსენებული იყო მხოლოდ პირველი მოვლენა. (მაგ., თუ ​​ადამიანს განუვითარდა როგორც DVT, ასევე შემდგომი PE, მხოლოდ DVT იყო მოხსენებული).
  • ** ცალკეულ პაციენტებს შეიძლება ჰქონოდათ ერთზე მეტი მოვლენა და შეიძლება წარმოდგენილი იყოს ორივე კლასიფიკაციაში.

ელიქვისის ეფექტურობა VTE-ის რეციდივის თავიდან ასაცილებლად შენარჩუნდა ქვეჯგუფებში, მათ შორის როგორიცაა ასაკი, სქესი, სხეულის მასის ინდექსი (BMI) და თირკმლის ფუნქცია.

პირველადი უსაფრთხოების საბოლოო წერტილი არის დიდი სისხლდენა მკურნალობის დროს. დიდი სისხლდენის სიხშირე ელიქვისის ორივე დოზისთვის კვლევაში სტატისტიკურად არ განსხვავდებოდა პლაცებოსგან. არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება ძირითადი + CRNM, მცირე და ყველა სისხლდენის სიხშირეში ელიქვისის 2.5 მგ დღეში ორჯერ და პლაცებოს სამკურნალო ჯგუფებს შორის. (იხ. ცხრილი 13).

ცხრილი 13: სისხლდენის შედეგები AMPLIFY-NEXT კვლევაში

ელიქვისი

ელიქვისი

პლაცებო

რისკის თანაფარდობა

2,5 მგ

(N=840)

5 მგ

(N=811)

(N=826)

ელიქვისი

2,5 მგ vs.

პლაცებო

ელიქვისი

5,0 მგ vs.

პლაცებო

n (%)

ძირითადი

2 (0,2)

1 (0,1)

4 (0,5)

0,49

(0,09, 2,64)

0,25

(0,03, 2,24)

ძირითადი + CRNM

27 (3,2)

35 (4,3)

22 (2,7)

  • 2

(0,69, 2,10)

  • 62

(0,96, 2,73)

უმნიშვნელო

75 (8,9)

98 (12,1)

58 (7)

1,26

(0,91, 1,75)

1,70(1,25, 2,31)

ყველა

94 (11,2)

121 (14,9)

74 (9)

1,24

(0,93, 1,65)

1,65

(1,26, 2,16)

ISTH ძირითადი კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა დაფიქსირდა 1 პაციენტში (0.1%), რომლებიც მკურნალობდნენ ელიქვისით 5 მგ დოზით ორჯერ დღეში და არ დაფიქსირდა არცერთ პაციენტში, რომლებიც მკურნალობდნენ 2.5 მგ დოზით ორჯერ დღეში და დაფიქსირდა 1 პაციენტში (0.1%), რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებოთი.

  • 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

ზოგადი მახასიათებლები

აბსორბცია

ელიქვისის აბსოლუტური ეფექტურობა 10 მგ-მდე დოზებით არის დაახლოებით 50%. ელიქვისი სწრაფად შეიწოვება, ის აღწევს მაქსიმალურ კონცენტრაციას (Cmax) ტაბლეტის მიღებიდან 3-4 საათის განმავლობაში. საკვებთან ერთად მიღება არ მოქმედებს ელიქვისის AUC ან Cmax 10 მგ დოზაზე. ელიქვისის მიღება შესაძლებელია საკვებთან ერთად ან მის გარეშე. ელიქვისი ავლენს ხაზოვან ფარმაკოკინეტიკას პერორალური დოზებით 10 მგ-მდე, დოზის პროპორციული ზრდით ექსპოზიციასთან შედარებით. ელიქვისი გვიჩვენებს ბიოშეღწევადობის შემცირებას 25 მგ დოზით დაშლით შეზღუდული შეწოვით. ელიქვისის ექსპოზიციის პარამეტრები აჩვენებს დაბალ ან ზომიერ ცვალებადობას, რასაც მოწმობს ვარიაციის ინტრა და ინტერინდივიდუალური კოეფიციენტი (CV) ~20% და ~30%, შესაბამისად. ექსპოზიცია, რომელიც დაფიქსირდა 10 მგ აპიქსაბანის პერორალური მიღების შემდეგ, როგორც 2 5 მგ დაქუცმაცებული ტაბლეტის სუსპენზია 30 მლ წყალში, შედარებულია ექსპოზიციასთან, რომელიც დაფიქსირდა 2 მთლიანი 5 მგ ტაბლეტის პერორალური მიღების შემდეგ. 10 მგ აპიქსაბანის 2 დაქუცმაცებლი 5 მგ-იანი ტაბლეტის სახით პერორალური მიღების შემდეგ 30 გ ვაშლის მუსთან ერთად დაფიქსირდა Cmax და AUC 21% -ით და 16%-ით დაბალი, შესაბამისად, 2 მთლიანი 5 მგ ტაბლეტის მიღებასთან შედარებით. ექსპოზიციის შემცირება კლინიკურად არ არის გამოხატული.

ზემოქმედება, რომელიც დაფიქსირდა ერთი დაქუცმაცებული 5 მგ აპიქსაბანის ტაბლეტის შეჩერებული 60 მლ G5W-ში ნაზოგასტრიკული მილის მეშვეობით შეყვანის შემდეგ, მსგავსი იყო სხვა კლინიკურ კვლევებში, რომელშიც მონაწილეობდნენ ჯანმრთელი მოხალისეები, რომლებიც იღებდნენ 5 მგ აპიქსაბანის ტაბლეტების ერთჯერად პერორალურ დოზას. ბიოშეღწევადობის შედეგები, რომლებიც დაფუძნებულია აპიქსაბანის პროგნოზირებად, დოზის პროპორციულ ფარმაკოკინეტიკური პროფილის საფუძველზე, ასევე მოქმედებს აპიქსაბანის დაბალი დოზებისთვის.

განაწილება

მისი შეკავშირება პლაზმის ცილებთან ადამიანებში არის დაახლოებით 87%. განაწილების მოცულობა (Vss) არის დაახლოებით 21 ლიტრი.

ბიოტრანსფორმაცია

3-ოქსოპიპერიდინილის ფუნქციური ჯგუფის O-დემეთილაცია და ჰიდროქსილაცია არის ძირითადი ბიოტრანსფორმაციის ადგილები. ელიქვისი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება CYP3A4/5-ით და მცირედი წვლილი მიუძღვის ასევე CYP1A2, 2C8, 2C9, 2C19 და 2J2. უცვლელი ელიქვისი წარმოადგენს ადამიანის პლაზმაში არსებულ ძირითად აქტიური ნივთიერებას და ვლინდება აქტიური მეტაბოლიტები სისხლის მიმოქცევაში.

ელიმინაცია

ელიქვისს გააჩნია ელიმინაციის მრავალი გზა. ელიქვისის ადამიანებში შეყვანილი დოზის დაახლოებით 25% გამოიყოფა მეტაბოლიტების სახით, უმეტესობა განავლით. ელიქვისის თირკმელებით ექსკრეცია შეადგენს მთლიანი კლირენსის დაახლოებით 27%-ს. ბილიარული და პირდაპირი ნაწლავური ექსკრეციის დამატებითი წვლილი დაფიქსირდა კლინიკურ და არაკლინიკურ კვლევებში, შესაბამისად. ელიქვისი არის სატრანსპორტო ცილების P-gp და ძუძუს კიბოს წინააღმდეგობის პროტეინის (BSRP) სუბსტრატი.

ელიქვისის საერთო კლირენსი არის 3,3 ლ/სთ და მისი ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 12 საათს.

წრფივობა/არაწრფივობა

ელიქვისის ფარმაკოკინეტიკა წრფივია და იზრდება პროპორციულად 10 მგ-მდე პერორალური დოზების მიღებისას. ელიქვისი, 325 მგ დოზით, გვიჩვენებს ბიოშეღწევადობის შემცირებას შეწოვით შეზღუდული დაშლით.

პაციენტების დამახასიათებელი ნიშნები

თირკმლის უკმარისობა

თირკმელების ფუნქციის დარღვევა არ ახდენს გავლენას ელიქვისის პიკურ კონცენტრაციაზე. აღინიშნა ელიქვისის ექსპოზიციის ზრდა, რომელიც დაკავშირებულია თირკმელების ფუნქციის დაქვეითებასთან, რაც შეფასებულია გაზომილი კრეატინინის კლირენსით. პაციენტებში მსუბუქი (კრეატინინის კლირენსი 51-80 მლ/წთ), ზომიერი (კრეატინინის კლირენსი 30-50 მლ/წთ) და მძიმე (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ) თირკმლის უკმარისობით, ელიქვისის კონცენტრაცია პლაზმაში (AUC) იყო დაბალი, ვიდრე ნორმალური კრეატინინის კლირენსის მქონე ადამიანებთან შედარებით, ის გაიზარდა შესაბამისად 16, 29 და 44%-ით. თირკმლის უკმარისობა არ ახდენს მნიშვნელოვან გავლენას ელიქვისის პლაზმურ კონცენტრაციასა და ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობას შორის ურთიერთობაზე. პაციენტებში თირკმელების დაავადების ბოლო სტადიით (ESRD), როდესაც ელიქვისის 5 მგ ერთჯერადი დოზა შეყვანილი იყო ჰემოდიალიზის შემდეგ დაუყოვნებლივ, ელიქვისის AUC გაიზარდა 36%-ით თირკმელების ნორმალური ფუნქციის მქონე პირებთან შედარებით. ჰემოდიალიზი, რომელიც დაიწყო 5 მგ ელიქვისის ერთჯერადი დოზის მიღებიდან 2 საათის შემდეგ, ამცირებს ელიქვისის AUC 14%-ით, ელიქვისის დიალიზის კლირენსით 18 მლ/წთ ამ პაციენტებში ESRD-ით. ამიტომ ჰემოდიალიზი არ არის მოსალოდნელი ეფექტური ელიქვისის დოზის გადაჭარბების სამკურნალოდ.

ღვიძლის უკმარისობა

ღვიძლის მსუბუქი უკმარისობის მქონე 8 პაციენტს ჰქონდა Child-Pugh A ქულა 5 (n = 6) და ქულა 6 (n = 2), ხოლო 8 პაციენტს ღვიძლის ზომიერი უკმარისობით ჰქონდა Child-Pugh B ქულა 7 (n = 6) და ქულა 8 ( n = 2) კვლევაში, რომელიც ადარებდა 16 ჯანმრთელ მოხალისეს, ელიქვისის 5 მგ ერთჯერადი დოზის ფარმაკოკინეტიკა და ფარმაკოდინამიკა არ იყო განსხვავებული ღვიძლის უკმარისობის მქონე სუბიექტებში. Xa-ს საწინააღმდეგო აქტივობისა და INR-ის ცვლილებები მსგავსია ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი დაავადების მქონე და ჯანმრთელ მოხალისეებს შორის.

გერიატრიული პოპულაცია

პლაზმური კონცენტრაციები ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი) უფრო მაღალი იყო, ვიდრე ახალგაზრდა პაციენტებში, საშუალო AUC იყო დაახლოებით 32%-ით მაღალი და Cmax-ის ცვლილება არ აღინიშნა.

სქესი

ელიქვისის ექსპოზიცია ქალებში დაახლოებით 18%-ით მეტია, ვიდრე მამაკაცებში.

ეროვნება და ეთნიკური წარმომავლობა

1 ფაზის კვლევებს შორის შეთანხმებულ შედეგებში არ იყო მნიშვნელოვანი განსხვავებები ელიქვისის ფარმაკოკინეტიკაში თეთრ, აზიელ და შავკანიან მოხალისეებს შორის. პოპულაციაზე დაფუძნებული ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის შედეგები, მათ შორის პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ელიქვისს ბარძაყის ან მუხლის ჩანაცვლების არჩევითი ოპერაციის შემდეგ, ასევე შეესაბამება 1 ფაზის კვლევებს.

სხეულის წონა

65-დან 85 კგ-მდე წონის მქონე პაციენტებში ელიქვისის ექსპოზიციასთან შედარებით, სხეულის წონა >120 კგ დაკავშირებულია დაახლოებით 30%-ით შემცირებულ ექსპოზიციასთან და <50 კგ სხეულის მასაზე დაკავშირებულია დაახლოებით 30%-ით გაზრდილ ექსპოზიციასთან.

ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური ურთიერთობა

ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური (PK/PD) კავშირი ელიქვისის პლაზმურ კონცენტრაციასა და რამდენიმე ფარმაკოდინამიკურ საბოლოო წერტილს შორის (ანტი-ფაქტორის Xa აქტივობა, INR, PT, aPTT) გამოკვლეული იყო დოზების ფართო დიაპაზონის (0.5-50 მგ) მიღების შემდეგ. კავშირი ელიქვისის კონცენტრაციასა და ანტი-ფაქტორ Xa აქტივობას შორის აღწერილი იყო ხაზოვანი მოდელით. პაციენტებში დაკვირვებული PK/PD ურთიერთობა შეესაბამება ჯანმრთელ მოხალისეებში ნაჩვენები ურთიერთობას.

  • 3. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

პრეკლინიკურმა მონაცემებმა არ გამოავლინა განსაკუთრებული საფრთხე ადამიანებისთვის უსაფრთხოების ფარმაკოლოგიის, განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობის, გენოტოქსიკურობის, კანცეროგენული პოტენციალის, ნაყოფიერების და ემბრიო-ნაყოფის განვითარების და არასრულწლოვანთა ტოქსიკურობის ტრადიციულ კვლევებზე დაყრდნობით. განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობის კვლევებში დაფიქსირებული ძირითადი ეფექტები დაკავშირებული იყო ელიქვისის ფარმაკოდინამიკურ ეფექტებთან სისხლის კოაგულაციის პარამეტრებზე. ტოქსიკურობის კვლევებში სისხლდენის ტენდენციის მატება მცირე იყო ან საერთოდ არ დაფიქსირებულა. თუმცა, სიფრთხილეა საჭირო ამ შედეგის ადამიანებზე ექსტრაპოლაციისას, რადგან ეს შეიძლება გამოწვეული იყოს ადამიანებთან შედარებით არაკლინიკური სახეობების დაბალი მგრძნობელობით. რძის დედის პლაზმასთან თანაფარდობა (Cmax დაახლოებით 8; AUC დაახლოებით 30) აღმოჩნდა უფრო მაღალი ვირთხის რძეში, სავარაუდოდ აქტიური ტრანსპორტის გამო.

  • ფარმაცევტული თვისებები
  • 1. დამხმარე ნივთიერებების სია

ტაბლეტის შიგთავსი

უწყლო ლაქტოზა (მიღებული მსხვილფეხა საქონლისგან)

მიკროკრისტალური ცელულოზა (E460)

ნატრიუმის კროსკარმელოზა (E468)

ნატრიუმის ლაურილ სულფატი (E487)

მაგნიუმის სტეარატი (E470b)

ტაბლეტის გარსი

Opadry II ყვითელი შეიცავს შემდეგ ინგრედიენტებს:

ლაქტოზას მონოჰიდრატი (მიღებული მსხვილფეხა საქონლისგან)

ჰიპრომელოზა (E464)

ტიტანის დიოქსიდი (E171)

ტრიაცეტინი (E1518)

ყვითელი რკინის ოქსიდი (E172iii)

  • 2. შეუთავსებლობა

არ აღინიშნება

  • 3. შენახვის ვადა

36 თვე

  • 4. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

ინახება ოთახის არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.

  • 5. შეფუთვის ფორმა და შემცველობა

10 შემოგარსული ტაბლეტი (1 ბლისტერი, რომელიც შეიცავს 10 შემოგარსულ ტაბლეტს), 20 შემოგარსული ტაბლეტი (2 ბლისტერი, რომელიც შეიცავს 10 შემოგარსულ ტაბლეტს) ან 56 შემოგარსული ტაბლეტი (14 შემოგარსული ტაბლეტი x 4 ბლისტერი) VC/PVDC ბლისტერულ შეფუთვებში მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

  • 6. ადამიანური გამოყენების სამკურნალო პროდუქტების ნარჩენების განადგურება და სხვა სპეციალური ღონისძიებები

გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს „სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის დებულების“ და „შეფუთვისა და შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის დებულების“ შესაბამისად.

  • ლიცენზიის მფლობელი

ფაიზერ PFE ილაჩლარი ა.ს.

ესენტეპე მაჰ. ბიუკდერე კად.

ლევენტ 199 ბლოკი No: 199

შიდა კარი No: 106 შიშლი/სტამბული

  • ლიცენზიის ნომერი

2015/819

  • პირველადი ლიცენზიის გაცემის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი

პირველადი ლიცენზიის გაცემის თარიღი: 20.10.2015

ლიცენზიის განახლების თარიღი: 26.07.2018

  • სამკურნალო საშუალების გამოყენების ინსტრუქციის ტექსტის განახლების თარიღი
  • 05.2022

თარგმანი სწორია:

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა