"თვალთმაქცობის ფესტივალი ევროპარლამენტში: პოლონეთის ინტერესშია ტრადიციულად კეთილგანწყობილ საქართველოსთან თანამშრომლობა და არა ბრიუსელის ნარატივის გაიმეორება" - მარცინ როსოლოვსკი ვარშავის ორმაგ სტანდარტებს აკრიტიკებს

პოლონელი პუბლიცისტი მარჩინ როსოლოვსკი მკაცრად აკრიტიკებს ევროპარლამენტის მიერ საქართველოს ხელისუფლების წინააღმდეგ მიღებულ რეზოლუციას და პოლონელი ევროდეპუტატების პოზიციას "თვალთმაქცობის ფესტივალს" უწოდებს.

როსოლოვსკის შეფასებით, მაშინ, როდესაც პოლონელი პოლიტიკოსები მხარს უჭერენ საქართველოს წინააღმდეგ სანქციების დაწესებას, თავად პოლონეთში მმართველი კოალიცია უხეშად არღვევს სამართლებრივ ნორმებს - მათ შორის: ავიწროებს ოპოზიციას და ართმევს დაფინანსებას, ახორციელებს ზეწოლას დამოუკიდებელ პროკურორებზე, უარს ამბობს საკონსტიტუციო სასამართლოს გადაწყვეტილებების ცნობაზე და გეგმავს ინტერნეტის ცენზურის დაწესებას.

"თვალთმაქცობის ფესტივალი ევროპარლამენტში. პოლონეთში სტანდარტები უკეთესია, ვიდრე საქართველოში?", - ამ სათაურით გამოქვეყნებულ სტატიაში ავტორი აღნიშნავს, რომ პოლონეთის ეროვნულ ინტერესებში შედის კავკასიურ პარტნიორთან თანამშრომლობა და არა "ბრიუსელისა და გერმანიის ნარატივების" ბრმად გაზიარება.

"8 ოქტომბერს ევროპარლამენტმა მიიღო რეზოლუცია, რომელიც მოუწოდებს საქართველოს მთავრობის ძირითადი წარმომადგენლებისთვის პერსონალური სანქციების დაწესებისკენ ოპოზიციის რეპრესიებთან და ოპოზიციური პარტიების აკრძალვის მცდელობებთან დაკავშირებით. დოკუმენტს მხარი დაუჭირა 445 ევროპარლამენტარმა, 37 წინააღმდეგი იყო, ხოლო 97-მა თავი შეიკავა. რეზოლუციას მხარი დაუჭირეს როგორც "კანონი და სამართლიანობის" (PIS), ასევე "სამოქალაქო კოალიციის" ევროპარლამენტარებმა. თითქოს დღევანდელი პოლონეთი არ იმსახურებდა, რეზოლუციას თუ არა, რამდენიმე კითხვას მაინც.

მე ადრეც ბევრჯერ დავწერე და კიდევ დავწერ: სახელმწიფოებს აქვთ ინტერესები და არა მორალური ვალდებულებები. პოლონეთის ინტერესი ტრადიციულად მეგობრულ კავკასიურ ქვეყანასთან თანამშრომლობაშია, მიუხედავად იმისა, თუ ვინ მართავს მას. პოლონეთის ინტერესებში ნამდვილად არ შედის "პრორუსული საქართველოს" შესახებ გერმანული და ბრიუსელის ნარატივის გამეორება. განსაკუთრებით გერმანიის შემთხვევაში, ვინმეს პრორუსულ განწყობებში ბრალდება თვალთმაქცობას ესაზღვრება.

თვალთმაქცობა ხარკია, რომელსაც მანკიერება უხდის სათნოებას, ამტკიცებდა დიდი ლაროშფუკო. ამიტომ, არა მხოლოდ გერმანია, რომელიც მთელ ევროპას წარუმატებელი პროფესორის მონდომებით უკითხავს ლექციებს, არამედ დონალდ ტუსკის პარტიის ევროპარლამენტარებიც იჩოქებენ სათნოების წინაშე. რატომ?

კარგი, მე ცოტა კვლევა ჩავატარე საქართველოზე. ვერ ვიპოვე ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ საქართველოს პროკურატურა შეუერთდა გენერალური პროკურორის სამოქალაქო საქმეს მისი ყოფილი ცოლის წინააღმდეგ, როგორც ეს ხდება პოლონეთში. დემოკრატიასა და მედიის თავისუფლებაზე საუბრისას: მეინსტრიმული მედია ვერ ხედავს მიზეზს, რომ განგაში ატეხოს ამ აღმაშფოთებელი საქმის გამო.

სწორედ პოლონეთში და არა საქართველოში, თავისუფლად დადის მმართველი

პარტიის ყოფილი აქტივისტი, რომელის მიმართ პირველი ინსტანციის სასამართლოს

მიერ გამოტანილია რამდენიმეწლიანი თავისუფლების აღკვეთა პედოფილიისთვის,

და გენერალური პროკურორი აფრთხილებს მედიას, რომ არ გაბედონ მისი

კრიმინალად მოხსენიება, რადგან საბოლოო განაჩენი ჯერ არ არის გამოტანილი, რაც

ხელს არ უშლის, ოპოზიციონერი დეპუტატები, ვისი სასამართლო საქმეები არც კი

დაძრულა, არაერთხელ მოიხსენიონ კრიმინალებად და ქურდებად.

პოლონეთში, სასაცილო საბაბით, მმართველი კოალიციის პოლიტიკოსები ყველაზე დიდი ოპოზიციურ პარტიას ართმევენ დაფინანსებას.

დიახ, სწორედ ვარშავაში და არა თბილისში იყენებს პრემიერ-მინისტრი სკოლის ტრაგედიას, რათა აიძულოს პარლამენტი მიიღოს კანონმდებლობა, რომელიც ინტერნეტ ცენზურას შემოიღებს რეალური სასამართლო ზედამხედველობის გარეშე. რადგან ეს "სიძულვილის ენაა". და თუ რა წარმოადგენს სიძულვილის ენას, ამას მმართველი პარტიის პოლიტიკური წარმომადგენლები გადაწყვეტენ.

და სწორედ პოლონეთში უარს ამბობს პრემიერ-მინისტრი უკანონოდ საკონსტიტუციო ტრიბუნალის გადაწყვეტილებების აღიარებასა და გამოქვეყნებაზე, რადგან ეს არ არის მის მიერ დანიშნული პირების მიერ დაკომპლექტებული ტრიბუნალი.

სამართლიანობისთვის უნდა აღინიშნოს, რომ "კანონისა და სამართლიანობის" პარტიამ (PiS) ანალოგიურად უარი თქვა იმდროინდელი მთავრობის მიერ არაკონტროლირებადი ტრიბუნალის მიერ გამოტანილი გადაწყვეტილებების აღიარებაზე.

სწორედ უაღრესად დემოკრატიულმა პოლონეთის პრემიერ-მინისტრმა აირჩია საკუთარი მინისტრი საკონსტიტუციო ტრიბუნალში და ცინიკურად აღნიშნა, რომ რადგან "კანონისა და სამართლიანობის" პარტიამ (PiS) უარყო კანონპროექტი, რომელიც კრძალავდა პოლიტიკოსების ამ ორგანოში დელეგირებას, მას შეეძლო იქ საკუთარი ხელისბიჭი დაემკვიდრებინა.

ოჰ, კინაღამ დამავიწყდა - არა საქართველოში, არამედ პოლონეთში, პოლიტიკურად კონტროლირებადი პროკურატურა ადანაშაულებს პროკურორს, რომელმაც გაბედა კორუფციის ბრალდების წაყენება პრემიერ-მინისტრ ტუსკის კოლეგის წინააღმდეგ. წინა ადმინისტრაციის დროს პროკურატურის დამოუკიდებლობაც სასაცილო იყო.

ეს მხოლოდ რამდენიმე მაგალითია სამოქალაქო კოალიციის თანახმად, დემოკრატიული სტანდარტების გრძელი სიიდან. რა თქმა უნდა, ახლა არავის ეპარება ეჭვი, რომ ისევე, როგორც გერმანია შეიძლება ჩაითვალოს ორაკულად იმის შესახებ, თუ ვინ უჭერს მხარს რუსეთს, ჩვენს მოწყალე მმართველ პარტიას შეუძლია თავდაჯერებულად ასწავლოს ქართველებს კანონის უზენაესობა და დემოკრატია?", - წერს ავტორი.