რა ანაზღაურებას იღებენ ექთნები საქართველოში? – სახელმწიფო კლინიკებში საათობრივი ანაზღაურება 4.72–5.78 ლარია

საქართველოში ექთნების ანაზღაურება: სახელმწიფო კლინიკებში საათობრივი ხელფასი 4.72–5.78 ლარს შეადგენს

საქართველოში საექთნო პერსონალის შრომის ანაზღაურება ჯანდაცვის სისტემის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან გამოწვევად რჩება. ექთნების პროფესიული პასუხისმგებლობა, სამუშაო დატვირთვა და პაციენტთა უსაფრთხოებაში მათი გადამწყვეტი როლი განსაკუთრებით აქტუალურს ხდის საკითხს, რამდენად შეესაბამება არსებული ანაზღაურება შესრულებული სამუშაოს მოცულობასა და პროფესიულ პასუხისმგებლობას.

ჯანდაცვის სამინისტროს მიერ პარლამენტის წევრის სადეპუტატო კითხვის პასუხად მიწოდებული ინფორმაციის თანახმად, საქართველოს სამედიცინო ჰოლდინგის მართვაში არსებულ სახელმწიფო კლინიკებში ექთნის საშუალო ფიქსირებული საათობრივი ანაზღაურება სტაციონარულ დაწესებულებებში 5.78 ლარია, ხოლო ამბულატორიულ დაწესებულებებში — 4.72 ლარი.

ამავე დროს, საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამაში ჩართული სამედიცინო დაწესებულებებისთვის ექთნის მინიმალური საათობრივი ანაზღაურება 4.40 ლარით არის განსაზღვრული. ეს მონაცემები აჩენს მნიშვნელოვან კითხვებს საექთნო შრომის ეკონომიკური შეფასების, კადრების შენარჩუნებისა და ჯანდაცვის მომსახურების ხარისხის შესახებ.

პრობლემის აღწერა

საექთნო პერსონალი ნებისმიერი ჯანდაცვის სისტემის ფუნქციონირების აუცილებელი ნაწილია. ექთნები მონაწილეობენ პაციენტების მდგომარეობის შეფასებაში, მკურნალობის პროცესის განხორციელებაში, მედიკამენტების უსაფრთხო გამოყენებაში, ინფექციების პრევენციაში, პაციენტებისა და მათი ოჯახის წევრების ინფორმირებასა და სამედიცინო მომსახურების უწყვეტობის უზრუნველყოფაში.

მიუხედავად ამ ფუნქციების მნიშვნელობისა, საექთნო პროფესია ბევრ ქვეყანაში შრომის ანაზღაურების, სამუშაო პირობებისა და პროფესიული განვითარების თვალსაზრისით გამოწვევების წინაშე დგას. საქართველოს შემთხვევაშიც საკითხი მხოლოდ ხელფასის ოდენობით არ შემოიფარგლება. მნიშვნელოვანია სამუშაო საათების რაოდენობა, ღამის ცვლები, პაციენტების რაოდენობა ერთ ექთანზე, პროფესიული პასუხისმგებლობა და დამატებითი მოვალეობების ანაზღაურება.

სამინისტროს მიერ გავრცელებული მონაცემები აჩვენებს, რომ სახელმწიფო კლინიკებში ექთნების ფიქსირებული საათობრივი ანაზღაურება განსხვავდება სამედიცინო მომსახურების ტიპის მიხედვით. სტაციონარულ დაწესებულებებში ის უფრო მაღალია, ვიდრე ამბულატორიულ დაწესებულებებში.

თუმცა ამ განსხვავების შეფასებისას აუცილებელია გავითვალისწინოთ, რომ მხოლოდ საათობრივი განაკვეთი სრულად ვერ ასახავს ექთნის რეალურ შემოსავალს. ამისთვის საჭიროა ინფორმაცია სამუშაო საათების, დანამატების, ზეგანაკვეთური შრომის, გადასახადებისა და სხვა ანაზღაურებადი კომპონენტების შესახებ.

სამეცნიერო და კლინიკური ანალიზი

ექთნის შრომის ანაზღაურება მხოლოდ დასაქმებულის ეკონომიკური მდგომარეობის საკითხი არ არის. ის დაკავშირებულია ჯანდაცვის მომსახურების ორგანიზებასთან, პროფესიული კადრების შენარჩუნებასთან და პაციენტის უსაფრთხოებასთან.

ექთნის საქმიანობა მოიცავს ისეთ პასუხისმგებლობებს, რომელთა ხარისხიც პირდაპირ ან ირიბად გავლენას ახდენს მკურნალობის შედეგებზე. მათ შორისაა:

პაციენტის სასიცოცხლო მაჩვენებლების მუდმივი კონტროლი;

მედიკამენტების სწორად და უსაფრთხოდ მიწოდება;

ინფექციების პრევენცია და კონტროლი;

პოსტოპერაციული მეთვალყურეობა;

პაციენტის მდგომარეობის ცვლილებების დროული ამოცნობა;

ექიმთან და სხვა სამედიცინო პერსონალთან კოორდინაცია;

პაციენტისა და მისი ოჯახის წევრების ინფორმირება.

ამ ფუნქციების შესრულება მოითხოვს პროფესიულ ცოდნას, პრაქტიკულ გამოცდილებას, ყურადღების მაღალ კონცენტრაციასა და პასუხისმგებლობას.

განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია სტაციონარული მომსახურება, სადაც ექთანი ხშირად მუშაობს ღამის ცვლებში, აკვირდება რამდენიმე პაციენტს ერთდროულად და რეაგირებს ჯანმრთელობის მდგომარეობის მოულოდნელ ცვლილებებზე.

სწორედ ამიტომ, ექთნის ანაზღაურების შეფასებისას მხოლოდ საათობრივი განაკვეთის განხილვა საკმარისი არ არის. აუცილებელია სამუშაო დატვირთვის, ცვლების ხანგრძლივობის, პაციენტთა რაოდენობისა და პასუხისმგებლობის მასშტაბის გათვალისწინებაც.

დაბალი ანაზღაურებისა და არასათანადო სამუშაო პირობების შესაძლო შედეგები

საერთაშორისო გამოცდილება აჩვენებს, რომ არასათანადო ანაზღაურება და სამუშაო გარემო შეიძლება პროფესიული კადრების გადინების ერთ-ერთი მიზეზი გახდეს.

როდესაც ექთნის შემოსავალი ვერ შეესაბამება მის პასუხისმგებლობასა და შრომის მოცულობას, იზრდება სხვა დაწესებულებაში ან სხვა სექტორში გადასვლის მოტივაცია. ზოგიერთ შემთხვევაში პროფესიონალები სამუშაოს საზღვარგარეთაც ეძებენ.

ამ პროცესს შეუძლია შექმნას რამდენიმე მნიშვნელოვანი პრობლემა:

სამედიცინო დაწესებულებებში კვალიფიციური კადრების დეფიციტი;

დარჩენილი პერსონალის სამუშაო დატვირთვის ზრდა;

პროფესიული გადაწვისა და დაღლილობის რისკის მატება;

საექთნო მომსახურების უწყვეტობის გაუარესება;

პაციენტთა უსაფრთხოების სისტემური გამოწვევები.

თუმცა მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ დაბალი ხელფასი ავტომატურად არ ნიშნავს სამედიცინო მომსახურების დაბალ ხარისხს. ხარისხზე ერთობლივად მოქმედებს პერსონალის კვალიფიკაცია, სამუშაო გარემო, მართვის სისტემა, აღჭურვილობა და კლინიკური პროცედურების დაცვა.

სტატისტიკა და მტკიცებულებები

სამინისტროს მიერ პარლამენტისთვის მიწოდებული ინფორმაციის მიხედვით, საქართველოში საექთნო პერსონალის რაოდენობისა და ანაზღაურების შესახებ რამდენიმე მნიშვნელოვანი მონაცემი იკვეთება.

სახელმწიფო კლინიკებში ექთნების საათობრივი ანაზღაურება:

სამედიცინო დაწესებულება

საშუალო ფიქსირებული საათობრივი ანაზღაურება

სტაციონარული დაწესებულება

5.78 ლარი

ამბულატორიული დაწესებულება

4.72 ლარი

ეს მონაცემები საქართველოს სამედიცინო ჰოლდინგის მართვაში არსებულ სახელმწიფო კლინიკებს ეხება და არ უნდა განვაზოგადოთ ქვეყნის ყველა სახელმწიფო და კერძო სამედიცინო დაწესებულებაზე.

საყოველთაო ჯანდაცვის პროგრამაში ჩართული დაწესებულებების მინიმალური საათობრივი ანაზღაურება:

სამედიცინო პერსონალი

მინიმალური ანაზღაურება საათში

ექიმი

7 ლარი

უმცროსი ექიმი

5 ლარი

ექთანი

4.40 ლარი

ბებიაქალი

4.40 ლარი

ექთნის თანაშემწე

3.50 ლარი

სანიტარი

3 ლარი

ეს მინიმალური განაკვეთები ვრცელდება საყოველთაო ჯანმრთელობის დაცვის სახელმწიფო პროგრამის შესაბამის მიმწოდებლებზე, გარდა გეგმური ამბულატორიული მომსახურების მიმწოდებლებისა. აღნიშნული ვალდებულება მოიცავს როგორც სახელმწიფო, ისე კერძო საკუთრებაში არსებულ შესაბამის დაწესებულებებს. [1]

რამდენია ექთნების რაოდენობა საქართველოში?

სამინისტროს მიერ წარმოდგენილი მონაცემებით:

2025 წელს საქართველოში საექთნო საქმიანობას 21 262 ექთანი და მეან-ექთანი ახორციელებდა;

სამინისტროს ელექტრონულ სისტემაში ავტორიზებული იყო 14 300 ექთანი;

„სოფლის ექიმის“ სახელმწიფო პროგრამის ფარგლებში 59 რაიონში 1 533 ექთანი მუშაობდა;

სოფლის ექიმის პროგრამაში დასაქმებული ექთნების ყოველთვიური ანაზღაურება 1 218.75 ლარს შეადგენდა.

აქ მნიშვნელოვანია ერთი განსხვავება: 21 262 არის საქსტატის მონაცემებით აღრიცხული ექთნებისა და მეან-ექთნების საერთო რაოდენობა, ხოლო 14 300 სამინისტროს ელექტრონულ სისტემაში ავტორიზებულ პირებს ასახავს. ეს ორი მაჩვენებელი სხვადასხვა აღრიცხვის მეთოდს ეფუძნება და მათი პირდაპირი შედარება დასაქმებულთა დეფიციტის ზუსტ მაჩვენებელს ვერ გვაძლევს.

სამინისტროს განმარტებით, ავტორიზაციის პროცესი კვლავ გრძელდება. მისი დასრულების შემდეგ შესაძლებელი გახდება უფრო სრულყოფილი ინფორმაციის მიღება ექთნების განათლების, სამუშაო ადგილებისა და პროფესიული გამოცდილების შესახებ.

რას ნიშნავს საათობრივი განაკვეთი ყოველთვიურ შემოსავალში?

საათობრივი ანაზღაურების უკეთ გასაგებად შეიძლება პირობითი გამოთვლა.

თუ ვივარაუდებთ, რომ დასაქმებული კვირაში 40 საათს მუშაობს, საშუალოდ თვეში დაახლოებით 173 საათი გამოდის.

ამ შემთხვევაში:

4.40 ლარი საათში დაახლოებით 762 ლარს შეადგენს;

4.72 ლარი საათში დაახლოებით 818 ლარს შეადგენს;

5.78 ლარი საათში დაახლოებით 1 002 ლარს შეადგენს.

ეს მხოლოდ მათემატიკური მაგალითია და არა სამინისტროს მიერ გამოქვეყნებული ყოველთვიური ხელფასის მონაცემი. გამოთვლა არ ითვალისწინებს შესაძლო დანამატებს, ზეგანაკვეთურ სამუშაოს, ღამის ცვლებს, გადასახადებსა და სხვა ანაზღაურებად კომპონენტებს.

ამასთან, სამინისტროს მიერ მოყვანილი საქსტატის მონაცემებით, 2025 წელს ჯანდაცვისა და სოციალური მომსახურების საქმიანობებში დასაქმებულთა საშუალო თვიური ნომინალური ხელფასი 1 834.5 ლარი იყო.

ეს მაჩვენებელი მოიცავს სექტორში დასაქმებულ სხვადასხვა პროფესიის წარმომადგენლებს და არ წარმოადგენს უშუალოდ ექთნების საშუალო ხელფასს. ამიტომ მისი ექთნის ანაზღაურებასთან პირდაპირი შედარება არასწორი იქნება.

საერთაშორისო გამოცდილება

ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაცია ექთნებს ჯანმრთელობის დაცვის სისტემის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს პროფესიულ ჯგუფად განიხილავს.

ორგანიზაციის 2025 წლის ანგარიშში „მსოფლიოში საექთნო პერსონალის მდგომარეობა“ განსაკუთრებული ყურადღება ეთმობა ექთნების განათლებას, დასაქმებას, პროფესიულ რეგულირებას, ანაზღაურებასა და სამუშაო პირობებს. [2]

ანგარიშის მიხედვით, საექთნო პერსონალის გაძლიერება აუცილებელია საყოველთაო ჯანდაცვის ხელმისაწვდომობისა და მდგრადი სამედიცინო მომსახურების უზრუნველსაყოფად.

ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაცია ქვეყნების მიმართ რამდენიმე ძირითად მიმართულებას გამოყოფს:

საექთნო კადრების მომზადებასა და დასაქმებაში ინვესტიციების გაზრდას;

პროფესიული განათლების ხარისხის გაუმჯობესებას;

სამართლიანი ანაზღაურებისა და უსაფრთხო სამუშაო პირობების უზრუნველყოფას;

პროფესიული განვითარების შესაძლებლობების გაფართოებას;

ექთნების მიგრაციისა და კადრების არათანაბარი განაწილების პრობლემების მართვას;

საექთნო პროფესიის მონაწილეობას ჯანდაცვის სისტემის მართვაში.

ორგანიზაციის 2025 წლის ანგარიშში აღნიშნულია, რომ ექთნები მსოფლიოში ჯანდაცვის სამუშაო ძალის ყველაზე დიდ პროფესიულ ჯგუფს წარმოადგენენ. მათი საქმიანობა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია იმ რეგიონებში, სადაც ექიმებისა და სხვა სამედიცინო სპეციალისტების ხელმისაწვდომობა შეზღუდულია. [2]

მსოფლიოში საექთნო პერსონალის დაახლოებით 85 პროცენტი ქალია. ეს გარემოება პროფესიის შრომითი და სოციალური დაცვის საკითხებს გენდერული თანასწორობის პერსპექტივითაც მნიშვნელოვანს ხდის. [3]

საერთაშორისო საექთნო საბჭოს 2025 წლის კვლევაშიც არასათანადო ანაზღაურება და სამუშაო პირობები კადრების დეფიციტის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან ფაქტორად არის განხილული. გამოკითხული ეროვნული საექთნო ასოციაციების 72.1 პროცენტმა აღნიშნა, რომ მათ ქვეყნებში ექთნების ხელფასები 2021 წლის შემდეგ არ შეცვლილა. [4]

ეს მონაცემები არ ნიშნავს, რომ ყველა ქვეყანაში ანაზღაურების პრობლემა ერთნაირია. თუმცა ისინი ადასტურებს, რომ საექთნო პერსონალის შენარჩუნება მხოლოდ კადრების მომზადებით ვერ მიიღწევა. აუცილებელია მათი შრომის შესაბამისი ეკონომიკური და პროფესიული პირობების შექმნაც.

საქართველოს კონტექსტი

საქართველოსთვის საექთნო პერსონალის ანაზღაურება განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია პირველადი ჯანდაცვისა და რეგიონული სამედიცინო მომსახურების განვითარების თვალსაზრისით.

სოფლად მომუშავე ექთნები ხშირად უზრუნველყოფენ მოსახლეობის პირველადი სამედიცინო საჭიროებების დაკმაყოფილებას, მონაწილეობენ პრევენციულ ღონისძიებებში, ახორციელებენ პაციენტების მეთვალყურეობას და ხელს უწყობენ სამედიცინო მომსახურების ხელმისაწვდომობას.

ამ თვალსაზრისით, „სოფლის ექიმის“ პროგრამაში დასაქმებული 1 533 ექთნის ანაზღაურება და სამუშაო პირობები ცალკე შეფასებას საჭიროებს.

მათი ყოველთვიური ანაზღაურება 1 218.75 ლარია. თუმცა ამ თანხის შეფასებისას გასათვალისწინებელია სამუშაოს რეალური მოცულობა, ტერიტორიული ხელმისაწვდომობა, პასუხისმგებლობა და დამატებითი ფუნქციები.

საექთნო პროფესიის რეგულირება — მნიშვნელოვანი ცვლილება

საქართველოში საექთნო პროფესიის რეგულირება 2024 წელს მიღებული საკანონმდებლო ცვლილებებით გაძლიერდა.

„ჯანმრთელობის დაცვის შესახებ“ საქართველოს კანონში განისაზღვრა დამოუკიდებელი საექთნო საქმიანობის უფლების, პროფესიული წოდებების, სახელმწიფო სერტიფიცირებისა და რეგისტრაციის სამართლებრივი საფუძვლები. [5]

კანონის მოქმედი რედაქციის მიხედვით, 2027 წლის 1 ივლისიდან საექთნო ან მეან-ექთნის განათლების მქონე პირს დამოუკიდებელი საექთნო საქმიანობის განხორციელება შესაბამისი სახელმწიფო სერტიფიკატის ან რეგისტრაციის მოწმობის გარეშე აეკრძალება. [5]

ეს ცვლილება მიზნად ისახავს პროფესიული კომპეტენციის დადასტურებას, საექთნო საქმიანობის სტანდარტიზაციასა და პაციენტთა უსაფრთხოების გაუმჯობესებას.

რეგულირების სისტემის ეფექტიანობა დამოკიდებული იქნება იმაზე, რამდენად ხელმისაწვდომი იქნება შესაბამისი სასწავლო და სასერტიფიკაციო პროცედურები მოქმედი ექთნებისთვის, განსაკუთრებით რეგიონებში დასაქმებული სპეციალისტებისთვის.

მნიშვნელოვანია, რომ პროფესიული მოთხოვნების გამკაცრებას თან ახლდეს უწყვეტი განათლების შესაძლებლობები, სამართლიანი სამუშაო პირობები და პროფესიული განვითარების ხელშეწყობა.

რა მიმართულებით არის საჭირო სისტემის გაუმჯობესება?

საქართველოს ჯანდაცვის სისტემაში საექთნო პერსონალის მდგომარეობის სრულყოფილი შეფასებისთვის რამდენიმე საკითხზე მუშაობაა საჭირო:

1. ანაზღაურების გამჭვირვალობა: აუცილებელია ექთნების საშუალო ხელფასის რეგულარული გამოქვეყნება საკუთრების ფორმის, რეგიონისა და სამედიცინო მომსახურების ტიპის მიხედვით.

2. სამუშაო დატვირთვის შეფასება: მნიშვნელოვანია განისაზღვროს, რამდენ პაციენტს ემსახურება ერთი ექთანი სხვადასხვა ტიპის განყოფილებაში.

3. ღამისა და ზეგანაკვეთური სამუშაოს ანაზღაურება: უნდა არსებობდეს მკაფიო და გამჭვირვალე მექანიზმები დამატებითი შრომის ანაზღაურებისთვის.

4. პროფესიული განათლება: საჭიროა უწყვეტი პროფესიული განვითარების ხელმისაწვდომი პროგრამები.

5. რეგიონული ხელმისაწვდომობა: აუცილებელია რეგიონებში დასაქმებული ექთნების შენარჩუნებისა და პროფესიული მხარდაჭერის მექანიზმების გაძლიერება.

6. პაციენტის უსაფრთხოება: საექთნო პერსონალის რაოდენობა, კომპეტენცია და სამუშაო პირობები უნდა განიხილებოდეს სამედიცინო მომსახურების ხარისხის შეფასების განუყოფელ ნაწილად.

ამ მიმართულებებით აკადემიური მსჯელობისა და პროფესიული სტანდარტების განვითარებისთვის მნიშვნელოვანია ისეთი სივრცეების მონაწილეობაც, როგორიცაა საქართველოს სამედიცინო ჟურნალი. ხარისხის მართვისა და სერტიფიკაციის საკითხები კი უკავშირდება www.certificate.ge-ზე წარმოდგენილ პროფესიულ მიმართულებებს.

საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის პოლიტიკისთვის მნიშვნელოვანია, რომ საექთნო პერსონალის შრომითი პირობები შეფასდეს არა მხოლოდ ფინანსური დანახარჯების, არამედ მოსახლეობისთვის მიღებული სამედიცინო სარგებლის გათვალისწინებით. ამ საკითხზე მსჯელობა მნიშვნელოვანია საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის უფრო ფართო კონტექსტშიც.

ხშირად დასმული კითხვები (Q&A)

რამდენია ექთნის მინიმალური საათობრივი ანაზღაურება საყოველთაო ჯანდაცვის პროგრამაში ჩართულ კლინიკებში?

4.40 ლარი საათში. ეს მოთხოვნა ვრცელდება შესაბამის მიმწოდებლებზე, გარდა გეგმური ამბულატორიული მომსახურების მიმწოდებლებისა.

რამდენია ექთნის საშუალო საათობრივი ანაზღაურება სახელმწიფო კლინიკებში?

საქართველოს სამედიცინო ჰოლდინგის მართვაში არსებულ კლინიკებში სტაციონარულ დაწესებულებებში 5.78 ლარია, ამბულატორიულ დაწესებულებებში კი — 4.72 ლარი.

რამდენი ექთანი მუშაობს საქართველოში?

საქსტატის მონაცემებით, 2025 წელს ქვეყანაში საექთნო საქმიანობას 21 262 ექთანი და მეან-ექთანი ახორციელებდა.

რამდენია სოფლის ექიმის პროგრამაში დასაქმებული ექთნის ხელფასი?

სამინისტროს ინფორმაციით, ყოველთვიური ანაზღაურება 1 218.75 ლარს შეადგენს.

როდის ამოქმედდება დამოუკიდებელი საექთნო საქმიანობისთვის სერტიფიკატის ან რეგისტრაციის მოთხოვნა?

კანონის მოქმედი რედაქციით, შესაბამისი მოთხოვნა 2027 წლის 1 ივლისიდან ამოქმედდება.

ექთნის დაბალმა ანაზღაურებამ შეიძლება პაციენტის უსაფრთხოებაზე იმოქმედოს?

არასათანადო ანაზღაურებამ და სამუშაო პირობებმა შეიძლება ხელი შეუწყოს კადრების გადინებას, პერსონალის გადატვირთვასა და პროფესიულ გადაწვას. ეს ფაქტორები პაციენტის უსაფრთხოებისთვის დამატებით რისკებს ქმნის.

დასკვნა — საზოგადოებრივი ჯანდაცვის პერსპექტივით

საქართველოში ექთნების ანაზღაურების შესახებ წარმოდგენილი მონაცემები მიუთითებს, რომ საექთნო პერსონალის შრომითი პირობები ჯანდაცვის სისტემის განვითარების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი საკითხია.

სახელმწიფო კლინიკებში საათობრივი ანაზღაურების განსხვავება, საყოველთაო ჯანდაცვის პროგრამით განსაზღვრული მინიმალური განაკვეთი და სოფლის ექიმის პროგრამაში დასაქმებული ექთნების შემოსავალი ქმნის საფუძველს უფრო ფართო შეფასებისთვის.

ამ პროცესში მნიშვნელოვანია ერთმანეთისგან გაიმიჯნოს მინიმალური ანაზღაურება, საშუალო ფიქსირებული საათობრივი განაკვეთი და რეალურად მიღებული ყოველთვიური შემოსავალი.

საექთნო პროფესიის რეგულირება აუცილებელი ნაბიჯია პროფესიული სტანდარტებისა და პაციენტთა უსაფრთხოების გასაძლიერებლად. თუმცა მისი წარმატება დამოკიდებულია განათლების, პროფესიული მხარდაჭერის, სამუშაო პირობებისა და სამართლიანი ანაზღაურების ერთობლივ გაუმჯობესებაზე.

ჯანდაცვის მდგრადი სისტემის შექმნა შეუძლებელია კვალიფიციური საექთნო პერსონალის გარეშე. ამიტომ ექთნების შრომის სათანადო შეფასება უნდა განიხილებოდეს არა როგორც მხოლოდ დასაქმების საკითხი, არამედ როგორც მოსახლეობის ჯანმრთელობის დაცვისა და სამედიცინო მომსახურების ხარისხის მნიშვნელოვანი კომპონენტი.

წყაროები

საქართველოს მთავრობა. დადგენილება №390, „საყოველთაო ჯანდაცვაზე გადასვლის მიზნით გასატარებელ ზოგიერთ ღონისძიებათა შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2013 წლის 21 თებერვლის №36 დადგენილებაში ცვლილების შეტანის თაობაზე. 2023. კანონმდებლობის ტექსტი.

World Health Organization. State of the world’s nursing report 2025. Geneva: WHO; 2025. ბმული.

World Health Organization. Nursing workforce grows, but inequities threaten global health goals. 2025. ბმული.

International Council of Nurses. Involving Nurse Leaders in Strategic Health Workforce Planning 2025. ანგარიში.

საქართველოს კანონი „ჯანმრთელობის დაცვის შესახებ“, მუხლები 52²–52⁸ და 154⁴–154⁵, მოქმედი რედაქცია. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე.

სარედაქციო შენიშვნა: სტატისტიკური მონაცემები და ანაზღაურების მაჩვენებლები ეფუძნება სამინისტროს მიერ პარლამენტისთვის მიწოდებულ ინფორმაციას. საერთაშორისო და სამართლებრივი კონტექსტი დამატებულია შესაბამისი ინსტიტუციური წყაროების მიხედვით.