ციტრამონი-დარნიცა
Citramon-Darnytsia
მსუბუქი ან ზომიერი ტკივილის სინდრომის თერაპია თავის ტკივილისას ან კბილის ტკივილისას, პირველადი დისმენორიისას, შაკიკის დროს, ართრალგიისას, ნევრალგიისას, რასაც ახლავს სხვადასხვა ეტიოლოგიის ჰიპერთერმია (როგორც სიცხის დამწევი საშუალება).
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- კოფეინი (caffeine) + acetylsalicylic acid + პარაცეტამოლი (paracetamol)
- ფორმა და შეფუთვა
- 240მგ + 180მგ + 30მგ ტაბლეტი №8100 (1350X6) ჰოსპიტალური შეფუთვა
- მწარმოებელი
- PRJSC «Pharmaceutical firm «Darnytsia», უკრაინა
- გაცემის წესი
- III ჯგუფი, გაიცემა რეცეპტის გარეშე
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- ანალგეზიური საშუალებები, სალიცილის მჟავა და წარმოებულები
- ATC კოდი
- N02BA51
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ-042161
- რეგისტრირებულია
- 4 ოქტომბერი 2024, მოქმედებს 4 ოქტომბერი 2029-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- PRJSC «Pharmaceutical firm «Darnytsia» (უკრაინა)
- განმცხადებელი
- შპს „ავერსი-ფარმა“
- GMP
- აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
ციტრამონი-დარნიცა — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
მსუბუქი ან ზომიერი ტკივილის სინდრომის თერაპია თავის ტკივილისას ან კბილის ტკივილისას, პირველადი დისმენორიისას, შაკიკის დროს, ართრალგიისას, ნევრალგიისას, რასაც ახლავს სხვადასხვა ეტიოლოგიის ჰიპერთერმია (როგორც სიცხის დამწევი საშუალება).
მიღების წესი და დოზირება
მოზრდილებში ინიშნება პრეპარატის 1 ტაბლეტი 2-3-ჯერ დღეში ჭამის შემდეგ. პრეპარატის მაქსიმალური სადღეღამისო დოზაა 6 ტაბლეტი (3 მიღებად).
ციტრამონ-დარნიცას ტაბლეტების მიღება არ შეიძლება 5 დღეზე მეტი ხნის განმავლობაში, როგორც საანესთეზიო საშუალება და 3 დღეზე მეტი, როგორც სიცხის დამწევი საშუალება. არ გადააჭარბოთ რეკომენდებულ დოზას. არ მიიღოთ პარაცეტამოლის შემცველ სხვა პრეპარატებთან ერთად.
ბავშვები
აცეტილსალიცილის მჟავას შემცველი მედიკამენტები არ უნდა იქნას გამოყენებული მწვავე რესპირატორული ვირუსული ინფექციის (ARVI) მქონე ბავშვებში, რომელსაც თან ახლავს ან არ ახლავს სხეულის ტემპერატურის მომატება. ზოგიერთი ვირუსული დაავადებისას, განსაკუთრებით გრიპი A, გრიპი B და ჩუტყვავილას დროს, არსებობს რეიეს სინდრომის განვითარების რისკი, რაც საჭიროებს სასწრაფო სამედიცინო დახმარებას. რისკი შეიძლება გაიზარდოს, თუ აცეტილსალიცილის მჟავა გამოიყენება როგორც თანმხლები პრეპარატი, თუმცა მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი ამ შემთხვევაში არ არის დადასტურებული. თუ ამ პირობებს თან ახლავს გახანგრძლივებული ღებინება, ეს შეიძლება იყოს რეიეს სინდრომის ნიშანი. ზემოაღნიშნული მიზეზების გათვალისწინებით, პრეპარატის გამოყენება უკუნაჩვენებია ბავშვებისთვის განსაკუთრებული ჩვენების გარეშე (კავასაკის დაავადება).
უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატის კომპონენტების, სხვა სალიცილატების მიმართ; ღვიძლის და/ან თირკმელების ფუნქციის მძიმე დარღვევა, თანდაყოლილი ჰიპერბილირუბინემია, გილბერტის სინდრომი, გლუკოზა-6-ფოსფატდეჰიდროგენაზას დეფიციტი, ალკოჰოლიზმი, სისხლის დაავადებები, ჰემოფილია, ჰემორაგიული დიათეზი, მძიმე ანემია, ლეიკოპენია, თრომბოზი, თრომბოფლებიტი, მომატებული თრომბოფლებიტი, ძილის დარღვევა, მძიმე არტერიული ჰიპერტენზია, გულ-სისხლძარღვთა სისტემის ორგანული დაავადებები (ათეროსკლეროზის ჩათვლით), დახურულკუთხოვანი გლაუკომა, ეპილეფსია, ჰიპერთირეოზი, გულის დეკომპენსირებული უკმარისობა, გულის გამტარობის დარღვევა, მძიმე ათეროსკლეროზი, ვაზოსპაზმისადმი მიდრეკილება, გულის იშემიური დაავადება, პროსტატის ჰიპერტროფია, შაქრიანი დიაბეტის მძიმე ფორმები, სალიცილატების მიღებით გამოწვეული ბრონქული ასთმა ანამნეზში, ხანდაზმული ასაკი.
არ გამოიყენოთ მონოამინო-ოქსიდაზას ინჰიბიტორებთან ერთად (MAO) და MAO ინჰიბიტორების მიღების შეწყვეტიდან 2 კვირის განმავლობაში; უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ტრიციკლურ ანტიდეპრესანტებს, β-ბლოკატორებს; მეტოტრექსატთან 15 მგ/კვირაში ან მეტი დოზით კომბინაცია უკუნაჩვენებია (იხ. ნაწილი „ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და სხვა სახის ურთიერთქმედებები“).
სიფრთხილის ზომები
ალერგიული გართულებების მქონე პაციენტებში, მათ შორის როგორიცაა ბრონქული ასთმა, ალერგიული რინიტი, ჭინჭრის ციება, ქავილი, ლორწოვანი გარსის შეშუპება და სეზონური ალერგია, აგრეთვე, როდესაც მათ ახლავს სასუნთქი გზების ქრონიკულ ინფექციები და პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ჰიპერმგრძნობელობა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიმართ შესაძლოა განვითარდეს მედიკამენტით მკურნალობის ფონზე ბრონქოსპაზმი ან ბრონქული ასთმის შეტევა. ქირურგიული ოპერაციების დროს (მათ შორის სტომატოლოგიურ) აცეტილსალიცილის მჟავას შემცველი მედიკამენტების გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის ალბათობა.
გამოიყენება სიფრთხილით ღვიძლისა და თირკმელების დაავადებების მქონე პაციენტებში სამკურნალოდ, ასევე თუ ანამნეზში აღინიშნება ეროზიული და წყლულოვანი დაზიანებები და კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან სისხლდენა, ასევე ძლიერი სისხლდენისას ან ანთების საწინააღმდეგო თერაპიის ჩატარებისას. აცეტილსალიცილის მჟავა, რომელიც არის პრეპარატის შემადგენელი ნაწილი, მცირე დოზებითაც კი ამცირებს შარდმჟავას გამოყოფას ორგანიზმიდან, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს პოდაგრის მწვავე შეტევა მგრძნობიარე პაციენტებში.
არ არის რეკომენდებული პრეპარატის გამოყენება ექიმთან კონსულტაციის გარეშე 5 დღეზე მეტი ხნის განმავლობაში, როგორც ტკივილგამაყუჩებელის და 3 დღეზე მეტი ხნის განმავლობაში, როგორც სიცხის დამწევი საშუალების სახით. თირკმელებისა და ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის შემთხვევაში დოზებს შორის ინტერვალი უნდა იყოს მინიმუმ 8 საათი.
მკურნალობის დროს უნდა შეწყვიტოთ ალკოჰოლის გამოყენება. ხანგრძლივი გამოყენებისას აუცილებელია სისხლის კოაგულაციის სისტემის და ჰემოგლობინის დონის მონიტორინგი.
მკურნალობის დროს არ არის რეკომენდებული კოფეინის შემცველი სასმელების გადაჭარბებული რაოდენობით მიღება (როგორიცაა ყავა, ჩაი). ამან შეიძლება გამოიწვიოს ძილის პრობლემები, ტრემორი და დისკომფორტი გულმკერდის არეში პალპიტაციის გამო.
პარაცეტამოლი
პრეპარატის გამოყენებამდე უნდა მიმართოთ ექიმს, თუ პაციენტი იყენებს ვარფარინს ან მსგავს პრეპარატებს, რომლებსაც აქვთ ანტიკოაგულანტული ეფექტი. დოზის გადაჭარბების ყველაზე დიდი რისკია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ღვიძლის არაციროზული ალკოჰოლური დაავადება.
ამ პრეპარატმა შეიძლება გავლენა მოახდინოს სისხლში გლუკოზის და შარდმჟავას დონის ლაბორატორიული ტესტების შედეგებზე. პაციენტებმა, რომლებიც ყოველდღიურად იღებენ ანალგეტიკებს მსუბუქი ართრიტის დროს, უნდა მიმართონ ექიმს. მძიმე ინფექციების მქონე პაციენტებში, როგორიცაა სეფსისი, რომელსაც თან ახლავს გლუტათიონის დონის დაქვეითება, იზრდება მეტაბოლური აციდოზის რისკი პარაცეტამოლის მიღებისას. მეტაბოლური აციდოზის სიმპტომებია ღრმა, სწრაფი ან გართულებული სუნთქვა, გულისრევა, ღებინება და მადის დაკარგვა. ამ სიმპტომების გამოვლენისას დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოთ ექიმს.
სიფრთხილეა საჭირო პარაცეტამოლის ფლუკლოქსაცილინთან ერთად გამოყენებისას მაღალი ანიონური სხვაობით მეტაბოლური აციდოზის გაზრდილი რისკის გამო, განსაკუთრებით პაციენტებში, რომლებთაც აღენიშნებათ თირკმლის მძიმე უკმარისობის, სეფსისის, არასრულფასოვანი კვების ან გლუტათიონის დეფიციტის სხვა მიზეზები (მაგ. ქრონიკული ალკოჰოლიზმი), ან თუ გამოიყენება პარაცეტამოლის მაქსიმალური სადღეღამისო დოზები. რეკომენდებულია მკაცრი მონიტორინგი, შარდში 5-ოქსოპროლინის დონის გაზომვის ჩათვლით. არ გადააჭარბოთ მითითებულ დოზებს. არ მიიღოთ პრეპარატი პარაცეტამოლის შემცველ სხვა პროდუქტებთან ერთად.
თუ სიმპტომები არ გაქრება, უნდა მიმართოთ ექიმს.
თუ თავის ტკივილი ქრონიკული ხდება, უნდა მიმართოთ ექიმს.
ეს მედიკამენტი შეინახეთ ბავშვებისთვის შეუმჩნეველ და მიუწვდომელ ადგილას.
აცეტილსალიცილის მჟავა
გამოიყენება სიფრთხილით ტკივილგამაყუჩებლების, ანთების საწინააღმდეგო, ანტირევმატული საშუალებების მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის შემთხვევაში, ანტიკოაგულანტების ერთდროული გამოყენებისას, სისხლის მიმოქცევის დარღვევების მქონე პაციენტებში (მაგალითად, თირკმლის სისხლძარღვთა პათოლოგია, გულის შეგუბებითი უკმარისობა, ჰიპოვოლემია, სერიოზული ოპერაცია, სეფსისი ან მძიმე სისხლდენა), რადგან აცეტილსალიცილის მჟავას ასევე შეუძლია გაზარდოს თირკმლის დისფუნქციის და თირკმლის მწვავე უკმარისობის რისკი. იბუპროფენმა შეიძლება შეამციროს აცეტილსალიცილის მჟავას ინჰიბიტორული ეფექტი თრომბოციტების აგრეგაციაზე. პრეპარატის გამოყენებისას პაციენტმა უნდა მიმართოს ექიმს იბუპროფენის, როგორც ტკივილგამაყუჩებლის მიღების დაწყებამდე.
გამოყენება ორსულობიას ან ლაქტაციის პერიოდში
პრეპარატი არ გამოიყენება ორსულობისა და ძუძუთი კვების დროს.
ზეგავლენა ავტოსატრანსპორტო საშუალებებისა და მექანიზმების მართვის უნარზე
პრეპარატის მაღალი დოზების გამოყენებისას თავი უნდა შეიკავოთ სატრანსპორტო საშუალებების მართვისგან ან სხვა მექანიზმებთან მუშაობისგან ნერვული სისტემის მხრივ შესაძლო გვერდითი რეაქციების გამოვლენის გამო (თავბრუსხვევა, აგზნებადობის მომატება, ორიენტაციისა და ყურადღების დაქვეითება).
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
პარაცეტამოლი
მეტოკლოპრამიდს და დომპერიდონს შეუძლია გაზარდონ პარაცეტამოლის შეწოვის სიჩქარე, ხოლო ქოლესტირამინმა შეიძლება შეამციროს იგი. ვარფარინის და სხვა კუმარინების ანტიკოაგულანტული ეფექტი შეიძლება გაძლიერდეს პარაცეტამოლის ერთდროული ხანგრძლივი გამოყენებისას, რაც ზრდის სისხლდენის რისკს. ბარბიტურატები ამცირებენ პარაცეტამოლის სიცხის დამწევ ეფექტს. ანტიკონვულანტებმა (მათ შორის ფენიტოინი, ბარბიტურატები, კარბამაზეპინი), რომლებიც ასტიმულირებენ ღვიძლის მიკროსომური ფერმენტების აქტივობას, შეიძლება გაზარდონ პარაცეტამოლის ტოქსიკური მოქმედება ღვიძლზე, პრეპარატის ჰეპატოტოქსიურ მეტაბოლიტებად გარდაქმნის ხარისხის გაზრდის გამო. პარაცეტამოლის ჰეპატოტოქსიურ საშუალებებთან ერთდროული გამოყენებისას წამლების ტოქსიკური მოქმედება ღვიძლზე იზრდება.
პარაცეტამოლის მაღალი დოზების ერთდროული გამოყენება იზონიაზიდთან ზრდის ჰეპატოტოქსიური სინდრომის განვითარების რისკს. პარაცეტამოლი ამცირებს დიურეზულების ეფექტურობას. არ გამოიყენოთ ალკოჰოლთან ერთად.
სიფრთხილეა საჭირო პარაცეტამოლის ფლუკლოქსაცილინთან ერთდროული გამოყენებისას, რადგან ასეთი კომბინაცია დაკავშირებულია მეტაბოლურ აციდოზთან, განსაკუთრებით რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში (იხ. ნაწილი "გამოყენების თავისებურებები").
კოფეინი
კოფეინის ერთდროულმა გამოყენებამ მაო-ს ინჰიბიტორებთან შეიძლება გამოიწვიოს არტერიული წნევის სახიფათო მატება. კოფეინი აძლიერებს ტკივილგამაყუჩებელ-ანტიპირეტიკების ეფექტს (აუმჯობესებს ბიოშეღწევადობას), აძლიერებს ქსანტინის წარმოებულების, α- და β-ადრენერგული აგონისტების და ფსიქოსტიმულატორების ეფექტებს. ციმეტიდინი, ჰორმონალური კონტრაცეპტივები, იზონიაზიდი აძლიერებენ კოფეინის ეფექტს. კოფეინი ამცირებს ოპიოიდური ანალგეტიკების, ანქსიოლიზური საშუალებების, საძილე და სედატიური საშუალებების ეფექტს, არის საანესთეზიო და სხვა წამლების ანტაგონისტი, რომლებიც თრგუნავენ ცენტრალურ ნერვულ სისტემას და არის ადენოზინისა და ATP პრეპარატების კონკურენტული ანტაგონისტი. კოფეინის ერგოტამინთან ერთდროული გამოყენებისას უმჯობესდება ერგოტამინის შეწოვა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, ხოლო ფარისებრი ჯირკვლის მასტიმულირებელი საშუალებებით იზრდება მათი ეფექტი. კოფეინი ამცირებს ლითიუმის კონცენტრაციას სისხლში.
ცეტილსალიცილის მჟავა
უკუნაჩვენები კომბინაციები
მეტოტრექსატის გამოყენება 15 მგ/კვირაში ან მეტი დოზით ზრდის მეთოტრექსატის ჰემატოლოგიურ ტოქსიკურობას (მეთოტრექსატის თირკმლის კლირენსის შემცირება ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით და მეტოტრექსატის გადაადგილება სალიცილატებით პლაზმის ცილებიდან).
კომბინაციები, რომლებიც უნდა იქნას გამოყენებული სიფრთხილით
იბუპროფენის ერთდროული გამოყენება ხელს უშლის აცეტილსალიცილის მჟავას მიერ თრომბოციტების შეუქცევად ინჰიბირებას. გულ-სისხლძარღვთა დაავადების რისკის მქონე პაციენტებში იბუპროფენით მკურნალობამ შეიძლება შეზღუდოს აცეტილსალიცილის მჟავას კარდიოპროტექტორული ეფექტი.
აცეტილსალიცილის მჟავისა და ანტიკოაგულანტების ერთდროული გამოყენებისას იზრდება სისხლდენის რისკი. სალიცილატების მაღალი დოზების ერთდროული გამოყენებისას არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან ერთად (ეფექტის ურთიერთგაძლიერების გამო) იზრდება წყლულების და კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის რისკი.
ურიკოზულ საშუალებებთან ერთდროული გამოყენება, როგორიცაა ბენზობრომარონი, პრობენეციდი, ამცირებს შარდმჟავას ექსკრეციის ეფექტს (თირკმლის მილაკებით შარდმჟავას გამოყოფასთან კონკურენციის გამო).
დიგოქსინთან ერთდროული გამოყენებისას, ამ უკანასკნელის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში იზრდება თირკმელების გამოყოფის შემცირების გამო. აცეტილსალიცილის მჟავას მაღალი დოზების და სულფონილშარდოვანას წარმოებულების ან ინსულინის ჯგუფის პერორალური ანტიდიაბეტური საშუალებების ერთდროული გამოყენებისას, ამ უკანასკნელის ჰიპოგლიკემიური ეფექტი ძლიერდება აცეტილსალიცილის მჟავას ჰიპოგლიკემიური ეფექტისა და სულფონილშარდოვანას პლაზმის პროტეინებთან გადაადგილების გამო. დიურეზულები აცეტილსალიცილის მჟავას მაღალ დოზებთან ერთად ამცირებენ გლომერულ ფილტრაციას თირკმელებში პროსტაგლანდინების სინთეზის შემცირებით. სისტემური გლუკოკორტიკოსტეროიდები (ჰიდროკორტიზონის გარდა), რომლებიც გამოიყენება ადისონის დაავადების შემცვლელი თერაპიისთვის, კორტიკოსტეროიდებით მკურნალობის დროს ამცირებენ სისხლში სალიცილატების დონეს და ზრდიან დოზის გადაჭარბების რისკს მკურნალობის შემდეგ. კორტიკოსტეროიდებთან ერთად გამოყენებისას იზრდება კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის რისკი. აცეტილსალიცილის მჟავა აძლიერებს ფენიტოინის ეფექტს. ანგიოტენზინ-გარდამქმნელი ფერმენტი (ACE) აცეტილსალიცილის მჟავას მაღალ დოზებთან ერთად იწვევს გორგლოვანი ფილტრაციის დაქვეითებას ვაზოდილატაციური პროსტაგლანდინების ინჰიბირების გამო და ანტიჰიპერტენზიული ეფექტის დაქვეითების გამო. ვალპროის მჟავასთან ერთდროული გამოყენებისას აცეტილსალიცილის მჟავა გამოდევნის მას პლაზმის ცილებთან კავშირისგან და ამგვარად ზრდის ამ უკანასკნელის ტოქსიკურობას. სეროტონინის უკუმიტაცების შერჩევითი ინჰიბიტორებთან ერთად გამოყენებისას, კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის რისკი იზრდება შესაძლო სინერგიული ეფექტის გამო. ეთილის სპირტი აზიანებს კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ლორწოვან გარსს და ახანგრძლივებს სისხლდენის დროს აცეტილსალიცილის მჟავისა და ალკოჰოლის სინერგიის გამო.
ორსულობა და ძუძუთი კვება
პრეპარატი არ გამოიყენება ორსულობისა და ძუძუთი კვების დროს.
გავლენა ავტომობილის მართვაზე
პრეპარატის მაღალი დოზების გამოყენებისას თავი უნდა შეიკავოთ სატრანსპორტო საშუალებების მართვისგან ან სხვა მექანიზმების მოქმედებისგან ნერვული სისტემის შესაძლო გვერდითი რეაქციების გამო (თავბრუსხვევა, აგზნებადობის მომატება, ორიენტაციისა და ყურადღების დაქვეითება).
გვერდითი მოვლენები
სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის და შუასაყარის ორგანოების მხრივ: რინიტი, ცხვირის შეშუპება, ბრონქოსპაზმი აცეტილსალიცილის მჟავას და სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიმართ მგრძნობიარე პაციენტებში.
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: დისპეფსიური დარღვევები, მათ შორის გულისრევა, ღებინება, დისკომფორტი და ტკივილი ეპიგასტრიუმში, გულძმარვა, მუცლის ტკივილი, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ანთება, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ეროზიული და წყლულოვანი დაზიანება, რამაც ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება გამოიწვიოს კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა და პერფორაცია შესაბამისი ლაბორატორიული და კლინიკური გამოვლინებით.
ღვიძლისა და სანაღვლე გზების მხრივ: ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, ღვიძლის ფერმენტების აქტივობის მომატება, ჩვეულებრივ, სიყვითლის განვითარების გარეშე, ჰეპატონეკროზი (დოზაზე დამოკიდებული ეფექტი).
ნივთიერებათა ცვლისა და მეტაბოლიზმის მხრივ: ჰიპოგლიკემია, ჰიპოგლიკემიურ კომამდე.
ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ტრემორი, პარესთეზია, აგზნება, ძილის დარღვევა, უძილობა, ზოგადი სისუსტე, შუილი ყურებში.
ფსიქიკის მხრივ: შიშის გრძნობა, მოუსვენრობა, შფოთვა, გაღიზიანება.
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: ტაქიკარდია, არითმია, პალპიტაცია, არტერიული ჰიპერტენზია.
სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ: თრომბოციტოპენია, აგრანულოციტოზი, სისხლჩაქცევები და სისხლდენა, ანემია, სულფატური ჰემოგლობინემია და მეტემოგლობინემია (ციანოზი, ქოშინი, ტკივილი გულში), ჰემოლიზური ანემია, თრომბოციტებზე ანტითრომბოციტული ეფექტის გამო, აცეტილსალიცილის მჟავამ შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის რისკი. სისხლდენის მოვლენები, როგორიცაა ინტრაოპერაციული სისხლჩაქცევები, ჰემატომები, სისხლდენა შარდსასქესო სისტემისგან, ცხვირიდან სისხლდენა, ღრძილებიდან სისხლდენა, კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა და ცერებრალური სისხლდენა.
იმუნური სისტემის მხრივ: ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, ანაფილაქსიის ჩათვლით, ანაფილაქსიური შოკი.
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ: ქავილი, გამონაყარი კანზე და ლორწოვან გარსებზე, გენერალიზებული და ერითემატოზული გამონაყარის ჩათვლით, ჭინჭრის ციება, ანგიონევროზული შეშუპება, მულტიფორმული ექსუდაციური ერითემა, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (ლაიელის სინდრომი).
ზოგადი დარღვევები: სისხლდენამ შეიძლება გამოიწვიოს მწვავე და ქრონიკული პოსტჰემორაგიული ანემია/რკინადეფიციტური ანემია (ე.წ. ფარული მიკროსისხლდენის გამო) შესაბამისი ლაბორატორიული გამოვლინებებით და კლინიკური სიმპტომებით, როგორიცაა ასთენია, ფერმკრთალი კანი, ჰიპოპერფუზია; არაკარდიოგენური ფილტვის შეშუპება.
ჭარბი დოზა
დოზის გადაჭარბების სიმპტომები შეიძლება გამოვლინდეს პრეპარატის ხანგრძლივი გამოყენებისას ან რეკომენდებულზე მრავალჯერ მაღალი დოზებით გამოყენებისას.
აცეტილსალიცილის მჟავით გამოწვეული ზედოზირების სიმპტომები
სალიცილატის ტოქსიკურობა შეიძლება გამოწვეული იყოს თერაპიული დოზების ხანგრძლივი გამოყენები ან მწვავე ინტოქსიკაციის შედეგად (როდესაც გამოიყენება > 100 მგ/კგ/დღეში 2 დღეზე მეტი ხნის განმავლობაში (შემთხვევითი მიღება ბავშვების მიერ ან შემთხვევითი დოზის გადაჭარბება), რაც პოტენციურად საშიშია სიცოცხლისთვის. სალიცილატებით ქრონიკული მოწამვლა შეიძლება იყოს ასიმპტომური, რადგან მას არ აქვს სპეციფიკური სიმპტომები. სალიცილატებით ზომიერი ინტოქსიკაცია, როგორც წესი, ვითარდება მხოლოდ მაღალი დოზების განმეორებითი გამოყენების შემდეგ.
სიმპტომები: თავბრუსხვევა, ყურებში ხმაური, სიყრუე, ჭარბი ოფლიანობა, გულისრევა, ღებინება, თავის ტკივილი და ცნობიერების დათრგუნვა - შეიძლება გაკონტროლდეს დოზის შემცირებით. ტინიტუსი შეიძლება განვითარდეს პლაზმაში 150-დან 300 მკგ/მლ-მდე კონცენტრაციისას. უფრო მძიმე გვერდითი მოვლენები ვითარდება 300 მკგ/მლ-ზე მეტი კონცენტრაციით გამოყენებისას. მწვავე ინტოქსიკაციის მთავარი მახასიათებელია მჟავა-ტუტოვანი ბალანსის მძიმე დარღვევა, რომელიც შეიძლება განსხვავდებოდეს პაციენტის ასაკისა და ინტოქსიკაციის სიმძიმის მიხედვით. ბავშვებში გავრცელებული სიმპტომია მეტაბოლური აციდოზი. მოწამვლის სიმძიმის შეფასება შეუძლებელია მხოლოდ პლაზმური კონცენტრაციით. აცეტილსალიცილის მჟავას აბსორბცია შეიძლება შენელდეს კუჭის დაცლის დათრგუნვის, კუჭის კენჭების წარმოქმნის ან კუჭის წვენის მიმართ რეზისტენტული პრეპარატების გამოყენების შედეგად.
აცეტილსალიცილის მჟავით მოწამვლის გადაუდებელი დახმარება განისაზღვრება სიმძიმის, სტადიისა და კლინიკური სიმპტომების მიხედვით და შეესაბამება მოწამვლის გადაუდებელი დახმარების გაწევის სტანდარტულ მეთოდებს. პრიორიტეტული ზომები უნდა იყოს მიმართული წამლის ელიმინაციის დაჩქარებაზე, აგრეთვე ელექტროლიტური და მჟავა-ტუტოვანი ბალანსის აღდგენაზე. სალიცილატით მოწამვლის რთული პათოფიზიოლოგიური ეფექტების გამო შეიძლება აღინიშნოს რამდენიმე სიმპტომი და ლაბორატორიული ცვლილება.
მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის ინტოქსიკაცია: ტაქიპნოე, ჰიპერვენტილაცია, რესპირატორული ალკალოზი, მომატებული ოფლიანობა, გულისრევა, ღებინება. ლაბორატორიული მონაცემები: ალკალოზი, ტუტე შარდის რეაქცია.
მწვავე ინტოქსიკაცია: რესპირატორული ალკალოზი კომპენსატორული მეტაბოლური აციდოზით, ჰიპერპირექსია, ტინიტუსი, სიყრუე. სასუნთქი სისტემა: ჰიპერვენტილაციიდან, ფილტვის არაკარდიოგენური შეშუპებიდან სუნთქვის გაჩერებამდე და ასფიქსიამდე; ლაბორატორიული მონაცემები: ალკალოზი, ტუტე შარდის რეაქცია. გულ-სისხლძარღვთა სისტემა: გულის არითმიიდან, არტერიული ჰიპოტენზიიდან გულის გაჩერებამდე. სითხის და ელექტროლიტების დაკარგვა: დეჰიდრატაცია, ოლიგურია, თირკმლის უკმარისობა. ლაბორატორიული მონაცემები: ჰიპოკალიემია, ჰიპერნატრიემია, ჰიპონატრიემია, თირკმლის დისფუნქცია. გლუკოზის მეტაბოლიზმის დარღვევა და კეტოზი ლაბორატორიულად ვლინდება ჰიპერგლიკემიის, ჰიპოგლიკემიის (განსაკუთრებით ბავშვებში) და კეტონის სხეულების დონის მომატების სახით. კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი: კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა. სისხლის მხრივ: თრომბოციტების ფუნქციის დათრგუნვიდან კოაგულოპათიამდე.
ლაბორატორიული მონაცემები: პროთრომბინის დროის მომატება, ჰიპოპროთრომბინემია. ნევროლოგიური სიმპტომები: ტოქსიკური ენცეფალოპათია და ცენტრალური ნერვული სისტემის დეპრესია ლეთარგიიდან, ცნობიერების დათრგუნვა კომამდე და კრუნჩხვები.
პარაცეტამოლით გამოწვეული დოზის გადაჭარბების სიმპტომები პირველ 24 საათში:
ფერმკრთალი კანი, მადის დაკარგვა, ანორექსია, გულისრევა, ღებინება, მუცლის ტკივილი, ჰეპატონეკროზი, ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის მომატება, პროთრომბინის ინდექსის მომატება. ღვიძლის დაზიანების სიმპტომები ვლინდება დოზის გადაჭარბებიდან 12-48 საათის შემდეგ. შეიძლება მოხდეს გლუკოზის მეტაბოლიზმის დარღვევა და მეტაბოლური აციდოზი. მძიმე მოწამვლისას ღვიძლის უკმარისობა შეიძლება პროგრესირდეს და გამოიწვიოს ტოქსიკური ენცეფალოპათიის განვითარება ცნობიერების დარღვევით, სისხლჩაქცევებით, ჰიპოგლიკემიით, კომით და ზოგიერთ შემთხვევაში სიკვდილამდე. თირკმლის მწვავე უკმარისობა მწვავე მილაკოვანი ნეკროზით შეიძლება გამოვლინდეს ძლიერი წელის ტკივილით, ჰემატურიით, პროტეინურიით და განვითარდეს თირკმელების მძიმე დაზიანების არარსებობის შემთხვევაშიც კი. ასევე აღინიშნა გულის არითმია და პანკრეატიტი.
დიდი დოზებით პრეპარატის ხანგრძლივი გამოყენებისას ჰემატოპოეზის ორგანოებში შეიძლება განვითარდეს აპლასტიკური ანემია, პანციტოპენია, აგრანულოციტოზი, ნეიტროპენია, ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია. დიდი დოზების მიღებისას ცენტრალურ ნერვულ სისტემას შეიძლება განუვითარდეს თავბრუსხვევა, ფსიქომოტორული აგზნება და დეზორიენტაცია; შარდსასქესო სისტემის მხრივ - ნეფროტოქსიკურობა (თირკმლის კოლიკა, ინტერსტიციული ნეფრიტი, კაპილარული ნეკროზი). ღვიძლის დაზიანება შესაძლებელია მოზრდილებში, რომლებმაც მიიღეს 10 გ ან მეტი პარაცეტამოლი და ბავშვებში, რომლებმაც მიიღეს 150 მგ/კგ-ზე მეტი სხეულის წონაზე. რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში (კარბამაზეპინის, ფენობარბიტალის, ფენიტოინის, პრიმიდონის, რიფამპიცინის, წმინდა იოანეს ვორტის ან ღვიძლის ფერმენტების გამომწვევი სხვა პრეპარატების ხანგრძლივი გამოყენება, ალკოჰოლის ბოროტად გამოყენება; გლუტათიონის სისტემის დეფიციტი, მაგალითად: საჭმლის მომნელებელი დარღვევები, აივ ინფექცია, შიმშილის დიეტა, კისტოზური ფიბროზი, კახექსია) 5გ ან მეტი პარაცეტამოლის მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს ღვიძლის დაზიანება.
დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში საჭიროა სასწრაფო სამედიცინო დახმარება. პაციენტი სასწრაფოდ უნდა იქნეს გადაყვანილი საავადმყოფოში, მაშინაც კი, თუ დოზის გადაჭარბების ადრეული სიმპტომები არ არის გამოვლენილი.
დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში შეიძლება აღინიშნოს გულისრევა, ღებინება, ოფლიანობა, ფსიქომოტორული აგიტაცია ან ცენტრალური ნერვული სისტემის დეპრესია, ძილიანობა, ცნობიერების დაქვეითება, გულის არითმია, ტაქიკარდია, ექსტრასისტოლია, ტრემორი, ჰიპერრეფლექსია, კრუნჩხვები ან შეიძლება არ მიუთითებდეს დოზის გადაჭარბების სიმძიმეზე ან ორგანოს დაზიანების რისკზე. პარაცეტამოლის პლაზმური კონცენტრაცია უნდა გაიზომოს მიღებიდან 4 საათის შემდეგ ან მოგვიანებით (ადრეული კონცენტრაციის გაზომვები არასანდოა).
მკურნალობა: კუჭის ამორეცხვა, რასაც მოჰყვება აქტივირებული ნახშირის გამოყენება (თუ პარაცეტამოლის ჭარბი დოზა მიიღეს 1 საათის განმავლობაში), სიმპტომური თერაპია. პარაცეტამოლის დოზის გადაჭარბების სპეციფიკური ანტიდოტი არის N-აცეტილცისტეინი. ღებინების არარსებობის შემთხვევაში შესაძლებელია მეთიონინის პერორალურად ან N-აცეტილცისტეინის გამოყენება 24 საათის განმავლობაში, მაგრამ მაქსიმალური დამცავი ეფექტი ვლინდება დოზის გადაჭარბებიდან 8 საათის განმავლობაში. ამ დროის შემდეგ ანტიდოტის ეფექტურობა მკვეთრად მცირდება. ასევე აუცილებელია ზოგადი დამხმარე ზომების მიღება. საჭიროების შემთხვევაში უნდა იქნას გამოყენებული ალფა-ბლოკატორები.
კოფეინით გამოწვეული ზედოზირების სიმპტომები:
აღგზნება, თავბრუსხვევა, სწრაფი სუნთქვა, ღებინება, კანკალი, კრუნჩხვები, ექსტრასისტოლია. მკურნალობა: კუჭის ამორეცხვა, გააქტიურებული ნახშირის განმეორებითი მიღება, იძულებითი ტუტე დიურეზი, ჟანგბადის თერაპია, მძიმე შემთხვევებში ჰემოდიალიზი, სითხისა და ელექტროლიტების ინფუზია. სიმპტომური თერაპია. კრუნჩხვების დროს უნდა იქნას გამოყენებული დიაზეპამი.
შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება: აცეტილსალიცილის მჟავა, პარაცეტამოლი, კოფეინი;
1 ტაბლეტი შეიცავს: 240 მგ აცეტილსალიცილის მჟავას, 180 მგ პარაცეტამოლს, 30 მგ კოფეინს;
დამხმარე ნივთიერებები: ლიმონმჟავას მონოჰიდრატი, კარტოფილის სახამებელი, პოვიდონი, კაკაო, კალციუმის სტეარატი.
წამლის ფორმა. ტაბლეტები
ძირითარი ფიზიკური და ქიმიური თვისებები: ღია ყავისფერი, ბრტყელი ცილინდრული ფორმის ტაბლეტები ნაწიბურებით, ნაზოლით და გამყოფი ღარით, კაკაოს არომატით.
შენახვის პირობები
3 წელი.
არ გამოიყენოთ პრეპარატი შეფუთვაზე მითითებული ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.
შენახვის პირობები
ინახება საწყის შეფუთვაში არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.
შეფუთვა
6 ტაბლეტი მოთავსებულია კონტურულ უჯრედულ ბლისტერულ შეფუთვაში;
ერთი ბლისტერული შეფუთვა შეიცავს 6 ტაბლეტს;
კლინიკებისათვის განკუთვნილი შეფუთვა შეიცავს 1350 ბლისტერს სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად
გაცემის კატეგორია.
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ტკივილგამაყუჩებელი და სიცხის დამწევი საშუალებები. აცეტილსალიცილის მჟავა, კომბინაციები ფსიქოლეპტიკების გარეშე. ATX კოდი N02BA51.
ფარმაკოლოგიური თვისებები.
ფარმაკოდინამიკა
პრეპარატს გააჩნია ტკივილგამაყუჩებელი, სიცხის დამწევი და ანთების საწინააღმდეგო ეფექტი. კომპონენტები, რომლებიც შედიან პრეპარატის შემადგენლობაში აძლიერებენ ერთმანეთის ეფექტს.
აცეტილსალიცილის მჟავას სიცხის დამწევი მოქმედება განპირობებულია ცენტრალური ნერვული სისტემის მეშვეობით ჰიპოთალამუსში PGF2-ის სინთეზის ინჰიბირებით, ენდოგენური პიროგენების ზემოქმედების საპასუხოდ. ტკივილგამაყუჩებელი ეფექტი არის როგორც პერიფერიული, ასევე ცენტრალური გენეზის მქონე: პერიფერიული ეფექტი გამოიხატება პროსტაგლანდინების სინთეზის დათრგუნვაში ანთებით ქსოვილებში; ცენტრალური ეფექტისას ვლინდება ჰიპოთალამუსის ცენტრებზე ზეგავლენა. აცეტილსალიცილის მჟავა ასევე ამცირებს თრომბოციტების აგრეგაციას.
პარაცეტამოლს აქვს ტკივილგამაყუჩებელი, სიცხის დამწევი და ძალიან სუსტი ანთების საწინააღმდეგო ეფექტი, რაც დაკავშირებულია მის მოქმედებასთან ჰიპოთალამუსში თერმორეგულაციის ცენტრზე და პერიფერიულ ქსოვილებში პროსტაგლანდინების სინთეზის დათრგუნვის სუსტ უნართან.
კოფეინი ასტიმულირებს ცენტრალურ ნერვულ სისტემას. კოფეინი ზრდის დადებით განპირობებულ რეფლექსებს, ასტიმულირებს საავტომობილო აქტივობას, ასუსტებს საძილე აბების და ნარკოტიკული ნივთიერებების ეფექტს და აძლიერებს ანალგეტიკების და სიცხის დამწევი საშუალებების ეფექტს.
ფარმაკოკინეტიკა.
არ არის შესწავლილი.
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · სამედიცინო ინსტრუქცია
გამოყენების ინსტრუქცია
ციტრამონი-დარნიცა
(СITRAMON-DARNYTSIA)
შემადგენლობა:
აქტიური ნივთიერება: აცეტილსალიცილის მჟავა, პარაცეტამოლი, კოფეინი;
1 ტაბლეტი შეიცავს: 240 მგ აცეტილსალიცილის მჟავას, 180 მგ პარაცეტამოლს, 30 მგ კოფეინს;
დამხმარე ნივთიერებები: ლიმონმჟავას მონოჰიდრატი, კარტოფილის სახამებელი, პოვიდონი, კაკაო, კალციუმის სტეარატი.
წამლის ფორმა. ტაბლეტები
ძირითარი ფიზიკური და ქიმიური თვისებები: ღია ყავისფერი, ბრტყელი ცილინდრული ფორმის ტაბლეტები ნაწიბურებით, ნაზოლით და გამყოფი ღარით, კაკაოს არომატით.
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი. ტკივილგამაყუჩებელი და სიცხის დამწევი საშუალებები. აცეტილსალიცილის მჟავა, კომბინაციები ფსიქოლეპტიკების გარეშე. ATX კოდი N02BA51.
ფარმაკოლოგიური თვისებები.
ფარმაკოდინამიკა
პრეპარატს გააჩნია ტკივილგამაყუჩებელი, სიცხის დამწევი და ანთების საწინააღმდეგო ეფექტი. კომპონენტები, რომლებიც შედიან პრეპარატის შემადგენლობაში აძლიერებენ ერთმანეთის ეფექტს.
აცეტილსალიცილის მჟავას სიცხის დამწევი მოქმედება განპირობებულია ცენტრალური ნერვული სისტემის მეშვეობით ჰიპოთალამუსში PGF2-ის სინთეზის ინჰიბირებით, ენდოგენური პიროგენების ზემოქმედების საპასუხოდ. ტკივილგამაყუჩებელი ეფექტი არის როგორც პერიფერიული, ასევე ცენტრალური გენეზის მქონე: პერიფერიული ეფექტი გამოიხატება პროსტაგლანდინების სინთეზის დათრგუნვაში ანთებით ქსოვილებში; ცენტრალური ეფექტისას ვლინდება ჰიპოთალამუსის ცენტრებზე ზეგავლენა. აცეტილსალიცილის მჟავა ასევე ამცირებს თრომბოციტების აგრეგაციას.
პარაცეტამოლს აქვს ტკივილგამაყუჩებელი, სიცხის დამწევი და ძალიან სუსტი ანთების საწინააღმდეგო ეფექტი, რაც დაკავშირებულია მის მოქმედებასთან ჰიპოთალამუსში თერმორეგულაციის ცენტრზე და პერიფერიულ ქსოვილებში პროსტაგლანდინების სინთეზის დათრგუნვის სუსტ უნართან.
კოფეინი ასტიმულირებს ცენტრალურ ნერვულ სისტემას. კოფეინი ზრდის დადებით განპირობებულ რეფლექსებს, ასტიმულირებს საავტომობილო აქტივობას, ასუსტებს საძილე აბების და ნარკოტიკული ნივთიერებების ეფექტს და აძლიერებს ანალგეტიკების და სიცხის დამწევი საშუალებების ეფექტს.
ფარმაკოკინეტიკა.
არ არის შესწავლილი.
კლინიკური მახასიათებლები
ჩვენებები
მსუბუქი ან ზომიერი ტკივილის სინდრომის თერაპია თავის ტკივილისას ან კბილის ტკივილისას, პირველადი დისმენორიისას, შაკიკის დროს, ართრალგიისას, ნევრალგიისას, რასაც ახლავს სხვადასხვა ეტიოლოგიის ჰიპერთერმია (როგორც სიცხის დამწევი საშუალება).
უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატის კომპონენტების, სხვა სალიცილატების მიმართ; ღვიძლის და/ან თირკმელების ფუნქციის მძიმე დარღვევა, თანდაყოლილი ჰიპერბილირუბინემია, გილბერტის სინდრომი, გლუკოზა-6-ფოსფატდეჰიდროგენაზას დეფიციტი, ალკოჰოლიზმი, სისხლის დაავადებები, ჰემოფილია, ჰემორაგიული დიათეზი, მძიმე ანემია, ლეიკოპენია, თრომბოზი, თრომბოფლებიტი, მომატებული თრომბოფლებიტი, ძილის დარღვევა, მძიმე არტერიული ჰიპერტენზია, გულ-სისხლძარღვთა სისტემის ორგანული დაავადებები (ათეროსკლეროზის ჩათვლით), დახურულკუთხოვანი გლაუკომა, ეპილეფსია, ჰიპერთირეოზი, გულის დეკომპენსირებული უკმარისობა, გულის გამტარობის დარღვევა, მძიმე ათეროსკლეროზი, ვაზოსპაზმისადმი მიდრეკილება, გულის იშემიური დაავადება, პროსტატის ჰიპერტროფია, შაქრიანი დიაბეტის მძიმე ფორმები, სალიცილატების მიღებით გამოწვეული ბრონქული ასთმა ანამნეზში, ხანდაზმული ასაკი.
არ გამოიყენოთ მონოამინო-ოქსიდაზას ინჰიბიტორებთან ერთად (MAO) და MAO ინჰიბიტორების მიღების შეწყვეტიდან 2 კვირის განმავლობაში; უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ტრიციკლურ ანტიდეპრესანტებს, β-ბლოკატორებს; მეტოტრექსატთან 15 მგ/კვირაში ან მეტი დოზით კომბინაცია უკუნაჩვენებია (იხ. ნაწილი „ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და სხვა სახის ურთიერთქმედებები“).
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან და სხვა სახის ურთიერთქმედებები
პარაცეტამოლი
მეტოკლოპრამიდს და დომპერიდონს შეუძლია გაზარდონ პარაცეტამოლის შეწოვის სიჩქარე, ხოლო ქოლესტირამინმა შეიძლება შეამციროს იგი. ვარფარინის და სხვა კუმარინების ანტიკოაგულანტული ეფექტი შეიძლება გაძლიერდეს პარაცეტამოლის ერთდროული ხანგრძლივი გამოყენებისას, რაც ზრდის სისხლდენის რისკს. ბარბიტურატები ამცირებენ პარაცეტამოლის სიცხის დამწევ ეფექტს. ანტიკონვულანტებმა (მათ შორის ფენიტოინი, ბარბიტურატები, კარბამაზეპინი), რომლებიც ასტიმულირებენ ღვიძლის მიკროსომური ფერმენტების აქტივობას, შეიძლება გაზარდონ პარაცეტამოლის ტოქსიკური მოქმედება ღვიძლზე, პრეპარატის ჰეპატოტოქსიურ მეტაბოლიტებად გარდაქმნის ხარისხის გაზრდის გამო. პარაცეტამოლის ჰეპატოტოქსიურ საშუალებებთან ერთდროული გამოყენებისას წამლების ტოქსიკური მოქმედება ღვიძლზე იზრდება.
პარაცეტამოლის მაღალი დოზების ერთდროული გამოყენება იზონიაზიდთან ზრდის ჰეპატოტოქსიური სინდრომის განვითარების რისკს. პარაცეტამოლი ამცირებს დიურეზულების ეფექტურობას. არ გამოიყენოთ ალკოჰოლთან ერთად.
სიფრთხილეა საჭირო პარაცეტამოლის ფლუკლოქსაცილინთან ერთდროული გამოყენებისას, რადგან ასეთი კომბინაცია დაკავშირებულია მეტაბოლურ აციდოზთან, განსაკუთრებით რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში (იხ. ნაწილი "გამოყენების თავისებურებები").
კოფეინი
კოფეინის ერთდროულმა გამოყენებამ მაო-ს ინჰიბიტორებთან შეიძლება გამოიწვიოს არტერიული წნევის სახიფათო მატება. კოფეინი აძლიერებს ტკივილგამაყუჩებელ-ანტიპირეტიკების ეფექტს (აუმჯობესებს ბიოშეღწევადობას), აძლიერებს ქსანტინის წარმოებულების, α- და β-ადრენერგული აგონისტების და ფსიქოსტიმულატორების ეფექტებს. ციმეტიდინი, ჰორმონალური კონტრაცეპტივები, იზონიაზიდი აძლიერებენ კოფეინის ეფექტს. კოფეინი ამცირებს ოპიოიდური ანალგეტიკების, ანქსიოლიზური საშუალებების, საძილე და სედატიური საშუალებების ეფექტს, არის საანესთეზიო და სხვა წამლების ანტაგონისტი, რომლებიც თრგუნავენ ცენტრალურ ნერვულ სისტემას და არის ადენოზინისა და ATP პრეპარატების კონკურენტული ანტაგონისტი. კოფეინის ერგოტამინთან ერთდროული გამოყენებისას უმჯობესდება ერგოტამინის შეწოვა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, ხოლო ფარისებრი ჯირკვლის მასტიმულირებელი საშუალებებით იზრდება მათი ეფექტი. კოფეინი ამცირებს ლითიუმის კონცენტრაციას სისხლში.
ცეტილსალიცილის მჟავა
უკუნაჩვენები კომბინაციები
მეტოტრექსატის გამოყენება 15 მგ/კვირაში ან მეტი დოზით ზრდის მეთოტრექსატის ჰემატოლოგიურ ტოქსიკურობას (მეთოტრექსატის თირკმლის კლირენსის შემცირება ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით და მეტოტრექსატის გადაადგილება სალიცილატებით პლაზმის ცილებიდან).
კომბინაციები, რომლებიც უნდა იქნას გამოყენებული სიფრთხილით
იბუპროფენის ერთდროული გამოყენება ხელს უშლის აცეტილსალიცილის მჟავას მიერ თრომბოციტების შეუქცევად ინჰიბირებას. გულ-სისხლძარღვთა დაავადების რისკის მქონე პაციენტებში იბუპროფენით მკურნალობამ შეიძლება შეზღუდოს აცეტილსალიცილის მჟავას კარდიოპროტექტორული ეფექტი.
აცეტილსალიცილის მჟავისა და ანტიკოაგულანტების ერთდროული გამოყენებისას იზრდება სისხლდენის რისკი. სალიცილატების მაღალი დოზების ერთდროული გამოყენებისას არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან ერთად (ეფექტის ურთიერთგაძლიერების გამო) იზრდება წყლულების და კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის რისკი.
ურიკოზულ საშუალებებთან ერთდროული გამოყენება, როგორიცაა ბენზობრომარონი, პრობენეციდი, ამცირებს შარდმჟავას ექსკრეციის ეფექტს (თირკმლის მილაკებით შარდმჟავას გამოყოფასთან კონკურენციის გამო).
დიგოქსინთან ერთდროული გამოყენებისას, ამ უკანასკნელის კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში იზრდება თირკმელების გამოყოფის შემცირების გამო. აცეტილსალიცილის მჟავას მაღალი დოზების და სულფონილშარდოვანას წარმოებულების ან ინსულინის ჯგუფის პერორალური ანტიდიაბეტური საშუალებების ერთდროული გამოყენებისას, ამ უკანასკნელის ჰიპოგლიკემიური ეფექტი ძლიერდება აცეტილსალიცილის მჟავას ჰიპოგლიკემიური ეფექტისა და სულფონილშარდოვანას პლაზმის პროტეინებთან გადაადგილების გამო. დიურეზულები აცეტილსალიცილის მჟავას მაღალ დოზებთან ერთად ამცირებენ გლომერულ ფილტრაციას თირკმელებში პროსტაგლანდინების სინთეზის შემცირებით. სისტემური გლუკოკორტიკოსტეროიდები (ჰიდროკორტიზონის გარდა), რომლებიც გამოიყენება ადისონის დაავადების შემცვლელი თერაპიისთვის, კორტიკოსტეროიდებით მკურნალობის დროს ამცირებენ სისხლში სალიცილატების დონეს და ზრდიან დოზის გადაჭარბების რისკს მკურნალობის შემდეგ. კორტიკოსტეროიდებთან ერთად გამოყენებისას იზრდება კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის რისკი. აცეტილსალიცილის მჟავა აძლიერებს ფენიტოინის ეფექტს. ანგიოტენზინ-გარდამქმნელი ფერმენტი (ACE) აცეტილსალიცილის მჟავას მაღალ დოზებთან ერთად იწვევს გორგლოვანი ფილტრაციის დაქვეითებას ვაზოდილატაციური პროსტაგლანდინების ინჰიბირების გამო და ანტიჰიპერტენზიული ეფექტის დაქვეითების გამო. ვალპროის მჟავასთან ერთდროული გამოყენებისას აცეტილსალიცილის მჟავა გამოდევნის მას პლაზმის ცილებთან კავშირისგან და ამგვარად ზრდის ამ უკანასკნელის ტოქსიკურობას. სეროტონინის უკუმიტაცების შერჩევითი ინჰიბიტორებთან ერთად გამოყენებისას, კუჭ-ნაწლავის სისხლდენის რისკი იზრდება შესაძლო სინერგიული ეფექტის გამო. ეთილის სპირტი აზიანებს კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ლორწოვან გარსს და ახანგრძლივებს სისხლდენის დროს აცეტილსალიცილის მჟავისა და ალკოჰოლის სინერგიის გამო.
გამოყენების თავისებურებები
ალერგიული გართულებების მქონე პაციენტებში, მათ შორის როგორიცაა ბრონქული ასთმა, ალერგიული რინიტი, ჭინჭრის ციება, ქავილი, ლორწოვანი გარსის შეშუპება და სეზონური ალერგია, აგრეთვე, როდესაც მათ ახლავს სასუნთქი გზების ქრონიკულ ინფექციები და პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ჰიპერმგრძნობელობა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიმართ შესაძლოა განვითარდეს მედიკამენტით მკურნალობის ფონზე ბრონქოსპაზმი ან ბრონქული ასთმის შეტევა. ქირურგიული ოპერაციების დროს (მათ შორის სტომატოლოგიურ) აცეტილსალიცილის მჟავას შემცველი მედიკამენტების გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის ალბათობა.
გამოიყენება სიფრთხილით ღვიძლისა და თირკმელების დაავადებების მქონე პაციენტებში სამკურნალოდ, ასევე თუ ანამნეზში აღინიშნება ეროზიული და წყლულოვანი დაზიანებები და კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან სისხლდენა, ასევე ძლიერი სისხლდენისას ან ანთების საწინააღმდეგო თერაპიის ჩატარებისას. აცეტილსალიცილის მჟავა, რომელიც არის პრეპარატის შემადგენელი ნაწილი, მცირე დოზებითაც კი ამცირებს შარდმჟავას გამოყოფას ორგანიზმიდან, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს პოდაგრის მწვავე შეტევა მგრძნობიარე პაციენტებში.
არ არის რეკომენდებული პრეპარატის გამოყენება ექიმთან კონსულტაციის გარეშე 5 დღეზე მეტი ხნის განმავლობაში, როგორც ტკივილგამაყუჩებელის და 3 დღეზე მეტი ხნის განმავლობაში, როგორც სიცხის დამწევი საშუალების სახით. თირკმელებისა და ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის შემთხვევაში დოზებს შორის ინტერვალი უნდა იყოს მინიმუმ 8 საათი.
მკურნალობის დროს უნდა შეწყვიტოთ ალკოჰოლის გამოყენება. ხანგრძლივი გამოყენებისას აუცილებელია სისხლის კოაგულაციის სისტემის და ჰემოგლობინის დონის მონიტორინგი.
მკურნალობის დროს არ არის რეკომენდებული კოფეინის შემცველი სასმელების გადაჭარბებული რაოდენობით მიღება (როგორიცაა ყავა, ჩაი). ამან შეიძლება გამოიწვიოს ძილის პრობლემები, ტრემორი და დისკომფორტი გულმკერდის არეში პალპიტაციის გამო.
პარაცეტამოლი
პრეპარატის გამოყენებამდე უნდა მიმართოთ ექიმს, თუ პაციენტი იყენებს ვარფარინს ან მსგავს პრეპარატებს, რომლებსაც აქვთ ანტიკოაგულანტული ეფექტი. დოზის გადაჭარბების ყველაზე დიდი რისკია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ღვიძლის არაციროზული ალკოჰოლური დაავადება.
ამ პრეპარატმა შეიძლება გავლენა მოახდინოს სისხლში გლუკოზის და შარდმჟავას დონის ლაბორატორიული ტესტების შედეგებზე. პაციენტებმა, რომლებიც ყოველდღიურად იღებენ ანალგეტიკებს მსუბუქი ართრიტის დროს, უნდა მიმართონ ექიმს. მძიმე ინფექციების მქონე პაციენტებში, როგორიცაა სეფსისი, რომელსაც თან ახლავს გლუტათიონის დონის დაქვეითება, იზრდება მეტაბოლური აციდოზის რისკი პარაცეტამოლის მიღებისას. მეტაბოლური აციდოზის სიმპტომებია ღრმა, სწრაფი ან გართულებული სუნთქვა, გულისრევა, ღებინება და მადის დაკარგვა. ამ სიმპტომების გამოვლენისას დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოთ ექიმს.
სიფრთხილეა საჭირო პარაცეტამოლის ფლუკლოქსაცილინთან ერთად გამოყენებისას მაღალი ანიონური სხვაობით მეტაბოლური აციდოზის გაზრდილი რისკის გამო, განსაკუთრებით პაციენტებში, რომლებთაც აღენიშნებათ თირკმლის მძიმე უკმარისობის, სეფსისის, არასრულფასოვანი კვების ან გლუტათიონის დეფიციტის სხვა მიზეზები (მაგ. ქრონიკული ალკოჰოლიზმი), ან თუ გამოიყენება პარაცეტამოლის მაქსიმალური სადღეღამისო დოზები. რეკომენდებულია მკაცრი მონიტორინგი, შარდში 5-ოქსოპროლინის დონის გაზომვის ჩათვლით. არ გადააჭარბოთ მითითებულ დოზებს. არ მიიღოთ პრეპარატი პარაცეტამოლის შემცველ სხვა პროდუქტებთან ერთად.
თუ სიმპტომები არ გაქრება, უნდა მიმართოთ ექიმს.
თუ თავის ტკივილი ქრონიკული ხდება, უნდა მიმართოთ ექიმს.
ეს მედიკამენტი შეინახეთ ბავშვებისთვის შეუმჩნეველ და მიუწვდომელ ადგილას.
აცეტილსალიცილის მჟავა
გამოიყენება სიფრთხილით ტკივილგამაყუჩებლების, ანთების საწინააღმდეგო, ანტირევმატული საშუალებების მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის შემთხვევაში, ანტიკოაგულანტების ერთდროული გამოყენებისას, სისხლის მიმოქცევის დარღვევების მქონე პაციენტებში (მაგალითად, თირკმლის სისხლძარღვთა პათოლოგია, გულის შეგუბებითი უკმარისობა, ჰიპოვოლემია, სერიოზული ოპერაცია, სეფსისი ან მძიმე სისხლდენა), რადგან აცეტილსალიცილის მჟავას ასევე შეუძლია გაზარდოს თირკმლის დისფუნქციის და თირკმლის მწვავე უკმარისობის რისკი. იბუპროფენმა შეიძლება შეამციროს აცეტილსალიცილის მჟავას ინჰიბიტორული ეფექტი თრომბოციტების აგრეგაციაზე. პრეპარატის გამოყენებისას პაციენტმა უნდა მიმართოს ექიმს იბუპროფენის, როგორც ტკივილგამაყუჩებლის მიღების დაწყებამდე.
გამოყენება ორსულობიას ან ლაქტაციის პერიოდში
პრეპარატი არ გამოიყენება ორსულობისა და ძუძუთი კვების დროს.
ზეგავლენა ავტოსატრანსპორტო საშუალებებისა და მექანიზმების მართვის უნარზე
პრეპარატის მაღალი დოზების გამოყენებისას თავი უნდა შეიკავოთ სატრანსპორტო საშუალებების მართვისგან ან სხვა მექანიზმებთან მუშაობისგან ნერვული სისტემის მხრივ შესაძლო გვერდითი რეაქციების გამოვლენის გამო (თავბრუსხვევა, აგზნებადობის მომატება, ორიენტაციისა და ყურადღების დაქვეითება).
მიღების წესი და დოზირება
მოზრდილებში ინიშნება პრეპარატის 1 ტაბლეტი 2-3-ჯერ დღეში ჭამის შემდეგ. პრეპარატის მაქსიმალური სადღეღამისო დოზაა 6 ტაბლეტი (3 მიღებად).
ციტრამონ-დარნიცას ტაბლეტების მიღება არ შეიძლება 5 დღეზე მეტი ხნის განმავლობაში, როგორც საანესთეზიო საშუალება და 3 დღეზე მეტი, როგორც სიცხის დამწევი საშუალება. არ გადააჭარბოთ რეკომენდებულ დოზას. არ მიიღოთ პარაცეტამოლის შემცველ სხვა პრეპარატებთან ერთად.
ბავშვები
აცეტილსალიცილის მჟავას შემცველი მედიკამენტები არ უნდა იქნას გამოყენებული მწვავე რესპირატორული ვირუსული ინფექციის (ARVI) მქონე ბავშვებში, რომელსაც თან ახლავს ან არ ახლავს სხეულის ტემპერატურის მომატება. ზოგიერთი ვირუსული დაავადებისას, განსაკუთრებით გრიპი A, გრიპი B და ჩუტყვავილას დროს, არსებობს რეიეს სინდრომის განვითარების რისკი, რაც საჭიროებს სასწრაფო სამედიცინო დახმარებას. რისკი შეიძლება გაიზარდოს, თუ აცეტილსალიცილის მჟავა გამოიყენება როგორც თანმხლები პრეპარატი, თუმცა მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი ამ შემთხვევაში არ არის დადასტურებული. თუ ამ პირობებს თან ახლავს გახანგრძლივებული ღებინება, ეს შეიძლება იყოს რეიეს სინდრომის ნიშანი. ზემოაღნიშნული მიზეზების გათვალისწინებით, პრეპარატის გამოყენება უკუნაჩვენებია ბავშვებისთვის განსაკუთრებული ჩვენების გარეშე (კავასაკის დაავადება).
ჭარბი დოზირება
დოზის გადაჭარბების სიმპტომები შეიძლება გამოვლინდეს პრეპარატის ხანგრძლივი გამოყენებისას ან რეკომენდებულზე მრავალჯერ მაღალი დოზებით გამოყენებისას.
აცეტილსალიცილის მჟავით გამოწვეული ზედოზირების სიმპტომები
სალიცილატის ტოქსიკურობა შეიძლება გამოწვეული იყოს თერაპიული დოზების ხანგრძლივი გამოყენები ან მწვავე ინტოქსიკაციის შედეგად (როდესაც გამოიყენება > 100 მგ/კგ/დღეში 2 დღეზე მეტი ხნის განმავლობაში (შემთხვევითი მიღება ბავშვების მიერ ან შემთხვევითი დოზის გადაჭარბება), რაც პოტენციურად საშიშია სიცოცხლისთვის. სალიცილატებით ქრონიკული მოწამვლა შეიძლება იყოს ასიმპტომური, რადგან მას არ აქვს სპეციფიკური სიმპტომები. სალიცილატებით ზომიერი ინტოქსიკაცია, როგორც წესი, ვითარდება მხოლოდ მაღალი დოზების განმეორებითი გამოყენების შემდეგ.
სიმპტომები: თავბრუსხვევა, ყურებში ხმაური, სიყრუე, ჭარბი ოფლიანობა, გულისრევა, ღებინება, თავის ტკივილი და ცნობიერების დათრგუნვა - შეიძლება გაკონტროლდეს დოზის შემცირებით. ტინიტუსი შეიძლება განვითარდეს პლაზმაში 150-დან 300 მკგ/მლ-მდე კონცენტრაციისას. უფრო მძიმე გვერდითი მოვლენები ვითარდება 300 მკგ/მლ-ზე მეტი კონცენტრაციით გამოყენებისას. მწვავე ინტოქსიკაციის მთავარი მახასიათებელია მჟავა-ტუტოვანი ბალანსის მძიმე დარღვევა, რომელიც შეიძლება განსხვავდებოდეს პაციენტის ასაკისა და ინტოქსიკაციის სიმძიმის მიხედვით. ბავშვებში გავრცელებული სიმპტომია მეტაბოლური აციდოზი. მოწამვლის სიმძიმის შეფასება შეუძლებელია მხოლოდ პლაზმური კონცენტრაციით. აცეტილსალიცილის მჟავას აბსორბცია შეიძლება შენელდეს კუჭის დაცლის დათრგუნვის, კუჭის კენჭების წარმოქმნის ან კუჭის წვენის მიმართ რეზისტენტული პრეპარატების გამოყენების შედეგად.
აცეტილსალიცილის მჟავით მოწამვლის გადაუდებელი დახმარება განისაზღვრება სიმძიმის, სტადიისა და კლინიკური სიმპტომების მიხედვით და შეესაბამება მოწამვლის გადაუდებელი დახმარების გაწევის სტანდარტულ მეთოდებს. პრიორიტეტული ზომები უნდა იყოს მიმართული წამლის ელიმინაციის დაჩქარებაზე, აგრეთვე ელექტროლიტური და მჟავა-ტუტოვანი ბალანსის აღდგენაზე. სალიცილატით მოწამვლის რთული პათოფიზიოლოგიური ეფექტების გამო შეიძლება აღინიშნოს რამდენიმე სიმპტომი და ლაბორატორიული ცვლილება.
მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის ინტოქსიკაცია: ტაქიპნოე, ჰიპერვენტილაცია, რესპირატორული ალკალოზი, მომატებული ოფლიანობა, გულისრევა, ღებინება. ლაბორატორიული მონაცემები: ალკალოზი, ტუტე შარდის რეაქცია.
მწვავე ინტოქსიკაცია: რესპირატორული ალკალოზი კომპენსატორული მეტაბოლური აციდოზით, ჰიპერპირექსია, ტინიტუსი, სიყრუე. სასუნთქი სისტემა: ჰიპერვენტილაციიდან, ფილტვის არაკარდიოგენური შეშუპებიდან სუნთქვის გაჩერებამდე და ასფიქსიამდე; ლაბორატორიული მონაცემები: ალკალოზი, ტუტე შარდის რეაქცია. გულ-სისხლძარღვთა სისტემა: გულის არითმიიდან, არტერიული ჰიპოტენზიიდან გულის გაჩერებამდე. სითხის და ელექტროლიტების დაკარგვა: დეჰიდრატაცია, ოლიგურია, თირკმლის უკმარისობა. ლაბორატორიული მონაცემები: ჰიპოკალიემია, ჰიპერნატრიემია, ჰიპონატრიემია, თირკმლის დისფუნქცია. გლუკოზის მეტაბოლიზმის დარღვევა და კეტოზი ლაბორატორიულად ვლინდება ჰიპერგლიკემიის, ჰიპოგლიკემიის (განსაკუთრებით ბავშვებში) და კეტონის სხეულების დონის მომატების სახით. კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი: კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა. სისხლის მხრივ: თრომბოციტების ფუნქციის დათრგუნვიდან კოაგულოპათიამდე.
ლაბორატორიული მონაცემები: პროთრომბინის დროის მომატება, ჰიპოპროთრომბინემია. ნევროლოგიური სიმპტომები: ტოქსიკური ენცეფალოპათია და ცენტრალური ნერვული სისტემის დეპრესია ლეთარგიიდან, ცნობიერების დათრგუნვა კომამდე და კრუნჩხვები.
პარაცეტამოლით გამოწვეული დოზის გადაჭარბების სიმპტომები პირველ 24 საათში:
ფერმკრთალი კანი, მადის დაკარგვა, ანორექსია, გულისრევა, ღებინება, მუცლის ტკივილი, ჰეპატონეკროზი, ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის მომატება, პროთრომბინის ინდექსის მომატება. ღვიძლის დაზიანების სიმპტომები ვლინდება დოზის გადაჭარბებიდან 12-48 საათის შემდეგ. შეიძლება მოხდეს გლუკოზის მეტაბოლიზმის დარღვევა და მეტაბოლური აციდოზი. მძიმე მოწამვლისას ღვიძლის უკმარისობა შეიძლება პროგრესირდეს და გამოიწვიოს ტოქსიკური ენცეფალოპათიის განვითარება ცნობიერების დარღვევით, სისხლჩაქცევებით, ჰიპოგლიკემიით, კომით და ზოგიერთ შემთხვევაში სიკვდილამდე. თირკმლის მწვავე უკმარისობა მწვავე მილაკოვანი ნეკროზით შეიძლება გამოვლინდეს ძლიერი წელის ტკივილით, ჰემატურიით, პროტეინურიით და განვითარდეს თირკმელების მძიმე დაზიანების არარსებობის შემთხვევაშიც კი. ასევე აღინიშნა გულის არითმია და პანკრეატიტი.
დიდი დოზებით პრეპარატის ხანგრძლივი გამოყენებისას ჰემატოპოეზის ორგანოებში შეიძლება განვითარდეს აპლასტიკური ანემია, პანციტოპენია, აგრანულოციტოზი, ნეიტროპენია, ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია. დიდი დოზების მიღებისას ცენტრალურ ნერვულ სისტემას შეიძლება განუვითარდეს თავბრუსხვევა, ფსიქომოტორული აგზნება და დეზორიენტაცია; შარდსასქესო სისტემის მხრივ - ნეფროტოქსიკურობა (თირკმლის კოლიკა, ინტერსტიციული ნეფრიტი, კაპილარული ნეკროზი). ღვიძლის დაზიანება შესაძლებელია მოზრდილებში, რომლებმაც მიიღეს 10 გ ან მეტი პარაცეტამოლი და ბავშვებში, რომლებმაც მიიღეს 150 მგ/კგ-ზე მეტი სხეულის წონაზე. რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში (კარბამაზეპინის, ფენობარბიტალის, ფენიტოინის, პრიმიდონის, რიფამპიცინის, წმინდა იოანეს ვორტის ან ღვიძლის ფერმენტების გამომწვევი სხვა პრეპარატების ხანგრძლივი გამოყენება, ალკოჰოლის ბოროტად გამოყენება; გლუტათიონის სისტემის დეფიციტი, მაგალითად: საჭმლის მომნელებელი დარღვევები, აივ ინფექცია, შიმშილის დიეტა, კისტოზური ფიბროზი, კახექსია) 5გ ან მეტი პარაცეტამოლის მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს ღვიძლის დაზიანება.
დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში საჭიროა სასწრაფო სამედიცინო დახმარება. პაციენტი სასწრაფოდ უნდა იქნეს გადაყვანილი საავადმყოფოში, მაშინაც კი, თუ დოზის გადაჭარბების ადრეული სიმპტომები არ არის გამოვლენილი.
დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში შეიძლება აღინიშნოს გულისრევა, ღებინება, ოფლიანობა, ფსიქომოტორული აგიტაცია ან ცენტრალური ნერვული სისტემის დეპრესია, ძილიანობა, ცნობიერების დაქვეითება, გულის არითმია, ტაქიკარდია, ექსტრასისტოლია, ტრემორი, ჰიპერრეფლექსია, კრუნჩხვები ან შეიძლება არ მიუთითებდეს დოზის გადაჭარბების სიმძიმეზე ან ორგანოს დაზიანების რისკზე. პარაცეტამოლის პლაზმური კონცენტრაცია უნდა გაიზომოს მიღებიდან 4 საათის შემდეგ ან მოგვიანებით (ადრეული კონცენტრაციის გაზომვები არასანდოა).
მკურნალობა: კუჭის ამორეცხვა, რასაც მოჰყვება აქტივირებული ნახშირის გამოყენება (თუ პარაცეტამოლის ჭარბი დოზა მიიღეს 1 საათის განმავლობაში), სიმპტომური თერაპია. პარაცეტამოლის დოზის გადაჭარბების სპეციფიკური ანტიდოტი არის N-აცეტილცისტეინი. ღებინების არარსებობის შემთხვევაში შესაძლებელია მეთიონინის პერორალურად ან N-აცეტილცისტეინის გამოყენება 24 საათის განმავლობაში, მაგრამ მაქსიმალური დამცავი ეფექტი ვლინდება დოზის გადაჭარბებიდან 8 საათის განმავლობაში. ამ დროის შემდეგ ანტიდოტის ეფექტურობა მკვეთრად მცირდება. ასევე აუცილებელია ზოგადი დამხმარე ზომების მიღება. საჭიროების შემთხვევაში უნდა იქნას გამოყენებული ალფა-ბლოკატორები.
კოფეინით გამოწვეული ზედოზირების სიმპტომები:
აღგზნება, თავბრუსხვევა, სწრაფი სუნთქვა, ღებინება, კანკალი, კრუნჩხვები, ექსტრასისტოლია. მკურნალობა: კუჭის ამორეცხვა, გააქტიურებული ნახშირის განმეორებითი მიღება, იძულებითი ტუტე დიურეზი, ჟანგბადის თერაპია, მძიმე შემთხვევებში ჰემოდიალიზი, სითხისა და ელექტროლიტების ინფუზია. სიმპტომური თერაპია. კრუნჩხვების დროს უნდა იქნას გამოყენებული დიაზეპამი.
გვერდითი რეაქციები
სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის და შუასაყარის ორგანოების მხრივ: რინიტი, ცხვირის შეშუპება, ბრონქოსპაზმი აცეტილსალიცილის მჟავას და სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიმართ მგრძნობიარე პაციენტებში.
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: დისპეფსიური დარღვევები, მათ შორის გულისრევა, ღებინება, დისკომფორტი და ტკივილი ეპიგასტრიუმში, გულძმარვა, მუცლის ტკივილი, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ანთება, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ეროზიული და წყლულოვანი დაზიანება, რამაც ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება გამოიწვიოს კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა და პერფორაცია შესაბამისი ლაბორატორიული და კლინიკური გამოვლინებით.
ღვიძლისა და სანაღვლე გზების მხრივ: ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, ღვიძლის ფერმენტების აქტივობის მომატება, ჩვეულებრივ, სიყვითლის განვითარების გარეშე, ჰეპატონეკროზი (დოზაზე დამოკიდებული ეფექტი).
ნივთიერებათა ცვლისა და მეტაბოლიზმის მხრივ: ჰიპოგლიკემია, ჰიპოგლიკემიურ კომამდე.
ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ტრემორი, პარესთეზია, აგზნება, ძილის დარღვევა, უძილობა, ზოგადი სისუსტე, შუილი ყურებში.
ფსიქიკის მხრივ: შიშის გრძნობა, მოუსვენრობა, შფოთვა, გაღიზიანება.
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: ტაქიკარდია, არითმია, პალპიტაცია, არტერიული ჰიპერტენზია.
სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ: თრომბოციტოპენია, აგრანულოციტოზი, სისხლჩაქცევები და სისხლდენა, ანემია, სულფატური ჰემოგლობინემია და მეტემოგლობინემია (ციანოზი, ქოშინი, ტკივილი გულში), ჰემოლიზური ანემია, თრომბოციტებზე ანტითრომბოციტული ეფექტის გამო, აცეტილსალიცილის მჟავამ შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის რისკი. სისხლდენის მოვლენები, როგორიცაა ინტრაოპერაციული სისხლჩაქცევები, ჰემატომები, სისხლდენა შარდსასქესო სისტემისგან, ცხვირიდან სისხლდენა, ღრძილებიდან სისხლდენა, კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა და ცერებრალური სისხლდენა.
იმუნური სისტემის მხრივ: ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, ანაფილაქსიის ჩათვლით, ანაფილაქსიური შოკი.
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ: ქავილი, გამონაყარი კანზე და ლორწოვან გარსებზე, გენერალიზებული და ერითემატოზული გამონაყარის ჩათვლით, ჭინჭრის ციება, ანგიონევროზული შეშუპება, მულტიფორმული ექსუდაციური ერითემა, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (ლაიელის სინდრომი).
ზოგადი დარღვევები: სისხლდენამ შეიძლება გამოიწვიოს მწვავე და ქრონიკული პოსტჰემორაგიული ანემია/რკინადეფიციტური ანემია (ე.წ. ფარული მიკროსისხლდენის გამო) შესაბამისი ლაბორატორიული გამოვლინებებით და კლინიკური სიმპტომებით, როგორიცაა ასთენია, ფერმკრთალი კანი, ჰიპოპერფუზია; არაკარდიოგენური ფილტვის შეშუპება.
ვარგისობის ვადა. 3 წელი.
არ გამოიყენოთ პრეპარატი შეფუთვაზე მითითებული ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.
შენახვის პირობები
ინახება საწყის შეფუთვაში არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.
შეფუთვა
6 ტაბლეტი მოთავსებულია კონტურულ უჯრედულ ბლისტერულ შეფუთვაში;
ერთი ბლისტერული შეფუთვა შეიცავს 6 ტაბლეტს;
კლინიკებისათვის განკუთვნილი შეფუთვა შეიცავს 1350 ბლისტერს სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად
გაცემის კატეგორია.
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.
მწარმოებელი. ჩსს "ფარმაცევტული ფირმა "დარნიცა".
წარმოებლის ადგილმდებარეობა და მისი საწარმოს მისამართი. უკრაინა, 02093, კიევი, ბორისპილსკაია ქ., 13.
ბოლო გადახედვის თარიღი.
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.



