ტაკროლიმუსი კაფსულები, USP
Tacrolimus Capsules, USP
1.1 ორგანოს უარყოფის პროფილაქტიკა თირკმლის, ღვიძლისა და გულის ტრანსპლანტაციისას ტაკროლიმუსის კაფსულები ინიშნება ორგანოს უარყოფის პროფილაქტიკისთვის მოზრდილ პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ალოგენური თირკმლის ტრანსპლანტაცია [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.1)], ღვიძლის ტრანსპლანტაცია [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.2)], …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- ტაკროლიმუსი (tacrolimus)
- ფორმა და შეფუთვა
- 0.5მგ მყარი კაფსულა №100 (პირველადი შეფუთვით)
- მწარმოებელი
- Dr. Reddy’s Laboratories Limited, ინდოეთი
- გაცემის წესი
- II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- იმუნოსუპრესანტები, კალცინეურინის ინჰიბიტორები
- ATC კოდი
- L04AD02
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ-044119
- რეგისტრირებულია
- 8 ოქტომბერი 2025, მოქმედებს 8 ოქტომბერი 2030-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- ()
- განმცხადებელი
- შპს „ემ ელ სი მედიკალი“
- GMP
- -
ტაკროლიმუსი კაფსულები, USP — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
- 1 ორგანოს უარყოფის პროფილაქტიკა თირკმლის, ღვიძლისა და გულის ტრანსპლანტაციისას ტაკროლიმუსის კაფსულები ინიშნება ორგანოს უარყოფის პროფილაქტიკისთვის მოზრდილ პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ალოგენური თირკმლის ტრანსპლანტაცია [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.1)], ღვიძლის ტრანსპლანტაცია [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.2)], გულის ტრანსპლანტაცია [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.3)], და პედიატრიულ პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ალოგენური ღვიძლის ტრანსპლანტაცია [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.2)] სხვა იმუნოსუპრესანტებთან კომბინაციაში.
დამატებითი პედიატრიული გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Astellas Pharma US, Inc.-ის Prograf (ტაკროლიმუსის) პროდუქტებისთვის. თუმცა, Astellas Pharma US, Inc.-ის მარკეტინგული ექსკლუზივობის გამო, ამ პრეპარატს არ გააჩნია აღნიშნული ინფორმაციის ეტიკეტირება.
მიღების წესი და დოზირება
- 1 მნიშვნელოვანი ადმინისტრირების ინსტრუქციები ტაკროლიმუსის კაფსულები არ უნდა იქნას გამოყენებული ექიმის ზედამხედველობის გარეშე, რომელსაც აქვს გამოცდილება იმუნოსუპრესიულ თერაპიაში.
ტაკროლიმუსის კაფსულები არ არის ჩანაცვლებადი და არ შეიძლება შეიცვალოს ტაკროლიმუსის სხვა გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების პროდუქტებით. ეს იმიტომ, რომ შეწოვის სიჩქარე განსხვავდება. გახანგრძლივებული გამოშვების ფორმის მიღების შემდეგ ბიოშეღწევადობა არ არის ექვივალენტური მყისიერი გამოთავისუფლების ტაკროლიმუსის პროდუქტთან. ტაკროლიმუსის დოზის გადაჭარბებამ ან არასაკმარისმა დოზამ შეიძლება გამოიწვიოს გრაფტის უარყოფა ან სხვა სერიოზული არასასურველი რეაქციები. ტაკროლიმუსის მყისიერი და გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების ფორმების ცვლილება უნდა მოხდეს ექიმის ზედამხედველობის ქვეშ [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.3)].
ინტრავენური ფორმულაცია – ადმინისტრირების სიფრთხილის ზომები ანაფილაქსიის რისკის გამო ინტრავენური გამოყენება რეკომენდებულია იმ პაციენტებისთვის, რომლებიც ვერ იტანენ პერორალურ ფორმებს, და ინტრავენურიდან პერორალურ ტაკროლიმუსზე გადასვლა უნდა განხორციელდეს რაც შეიძლება მალე, რათა შემცირდეს ანაფილაქსიური რეაქციების რისკი, რომელიც აღინიშნება ინექციური ფორმებისას, რომლებიც შეიცავს ნეიტრალური ზეთის წარმოებულებს [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.9)].
ტაკროლიმუსის ინექციის მიმღები პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ მუდმივი დაკვირვების ქვეშ მინიმუმ 30 წუთის განმავლობაში ინფუზიის დაწყებიდან და შესაბამის ინტერვალებში. თუ ანაფილაქსიის ნიშნები ან სიმპტომები გამოვლინდა, ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს. საწოლთან უნდა იყოს ხელმისაწვდომი ადრენალინის წყალხსნარი და ჟანგბადი.
პერორალური ფორმულაცია (კაფსულები) თუ პაციენტები იწყებენ პერორალურ თერაპიას, უნდა დაინიშნოს რეკომენდებული საწყისი დოზები. ტაკროლიმუსის კაფსულები შეიძლება მიღებულ იქნეს საკვებთან ან საკვების გარეშე. თუმცა, რადგან საკვების არსებობა ამცირებს ტაკროლიმუსის ბიოშეღწევადობას, თუ პაციენტი იღებს საკვებთან ერთად, მიღება უნდა მოხდეს მუდმივად ერთი და იმავე გზით [იხილეთ კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
ზოგადი ადმინისტრირების ინსტრუქციები პაციენტებმა არ უნდა მიიღონ და არ უნდა დალიონ გრეიფრუტი ან მისი წვენი ტაკროლიმუსთან ერთად [იხილეთ მედიკამენტური ურთიერთქმედებები (7.2)].
ტაკროლიმუსი არ უნდა იქნას გამოყენებული ერთდროულად ციკლოსპორინთან ერთად. ტაკროლიმუსი ან ციკლოსპორინი უნდა შეწყდეს მინიმუმ 24 საათით ადრე მეორე პრეპარატის დანიშვნამდე. ტაკროლიმუსისა და ციკლოსპორინის მაღალი კონცენტრაციების შემთხვევაში, მეორე პრეპარატის დანიშვნა უნდა გადაიდოს.
ყველა პაციენტისთვის, რომლებიც იღებენ ტაკროლიმუსს, რეკომენდებულია თერაპიული მედიკამენტის მონიტორინგი (TDM) [იხილეთ დოზირება და ადმინისტრირება (2.6)].
- 2 დოზირების რეკომენდაციები მოზრდილებისთვის თირკმლის, ღვიძლის ან გულის ტრანსპლანტაციისას – კაფსულები და ინექცია თუ პაციენტებს შეუძლიათ დაიწყონ პერორალური თერაპია, უნდა დაინიშნოს რეკომენდებული საწყისი დოზა. ტაკროლიმუსის კაფსულების საწყისი დოზა არ უნდა დაინიშნოს ღვიძლის ან გულის ტრანსპლანტაციის შემდეგ 6 საათზე ადრე, თირკმლის ტრანსპლანტაციისას საწყისი დოზა შეიძლება დაინიშნოს 24 საათის განმავლობაში ოპერაციის შემდეგ, მაგრამ უნდა გადაიდოს, სანამ თირკმლის ფუნქცია არ აღდგება.
ტაკროლიმუსის საწყისი პერორალური დოზირების რეკომენდაციები მოზრდილებისთვის (თირკმლის, ღვიძლის და გულის ტრანსპლანტაციისას) და სისხლის მთლიანი კონცენტრაციის დიაპაზონი მოცემულია ცხრილში 1. ჩაატარეთ თერაპიული მედიკამენტის მონიტორინგი (TDM), რათა დარწმუნდეთ, რომ პაციენტები არიან ცხრილში 1 მოცემულ დიაპაზონებში.
ცხრილი 1. ტაკროლიმუსის კაფსულების საწყისი პერორალური დოზირების რეკომენდაციებისა და სისხლის სრული კონცენტრაციის დიაპაზონის შეჯამება მოზრდილებში
პაციენტთა პოპულაცია
ტაკროლიმუსის კაფსულები¹ საწყისი პერორალური დოზა
სრული სისხლის კონცენტრაციის დიაპაზონი
თირკმლის ტრანსპლანტაცია
აზათიოპრინთან ერთად
- 2 მგ/კგ/დღე, გაყოფილი ორ დოზად, მიღება ყოველ 12 საათში
თვე 1-3: 7-20 ნგ/მლ თვე 4-12: 5-15 ნგ/მლ
MMF/IL-2 რეცეპტორის ანტაგონისტთან²
- 1 მგ/კგ/დღე, გაყოფილი ორ დოზად, მიღება ყოველ 12 საათში
თვე 1-12: 4-11 ნგ/მლ
ღვიძლის ტრანსპლანტაცია
მხოლოდ კორტიკოსტეროიდებთან
- 10-0.15 მგ/კგ/დღე, გაყოფილი ორ დოზად, მიღება ყოველ 12 საათში
თვე 1-12: 5-20 ნგ/მლ
გულის ტრანსპლანტაცია
აზათიოპრინთან ან MMF-თან ერთად
- 075 მგ/კგ/დღე, გაყოფილი ორ დოზად, მიღება ყოველ 12 საათში
თვე 1-3: 10-20 ნგ/მლ თვე ≥4: 5-15 ნგ/მლ
¹ აფროამერიკელ პაციენტებს შეიძლება დასჭირდეთ უფრო მაღალი დოზები კავკასიურებთან შედარებით (იხილეთ ცხრილი 2).
² მეორე, მცირე კვლევაში საწყისი დოზა იყო 0.15-0.2 მგ/კგ/დღე და ტაკროლიმუსის დაფიქსირებული კონცენტრაციები შეადგენდა 6-16 ნგ/მლ პირველ 1-3 თვეში და 5-12 ნგ/მლ 4-12 თვეში [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.1)].
დოზა უნდა შეირჩეს ინდივიდუალურად, კლინიკური შეფასებების მიხედვით (უარყოფისა და ტოლერანტობის მიხედვით). ტაკროლიმუსის კაფსულების დოზები, რომლებიც უფრო დაბალია რეკომენდებულ საწყის დოზაზე, შეიძლება საკმარისი იყოს შენარჩუნების თერაპიისთვის. ადრეულ პოსტტრანსპლანტაციურ პერიოდში რეკომენდებულია დამატებითი თერაპია კორტიკოსტეროიდებით.
თირკმლის ტრანსპლანტაციის მონაცემები მიუთითებს, რომ აფროამერიკელ პაციენტებს სჭირდებათ უფრო მაღალი დოზა, რათა მიაღწიონ იგივე სრულ კონცენტრაციებს, როგორც კავკასიური პაციენტებს (ცხრილი 2) [იხილეთ გამოყენება სპეციფიკურ პოპულაციებში (8.8) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
ცხრილი 2. დოზისა და სრული კონცენტრაციების შედარება რასის მიხედვით
ტრანსპლანტაციის შემდეგ დრო
კავკასიელი (N=114) <br> დოზა (მგ/კგ)
კავკასიელი (N=114) <br> სრული კონცენტრაცია (ნ გ/მლ)
აფროამერიკელი (N=56) <br> დოზა (მგ/კგ)
აფროამერიკელი (N=56) <br> სრული კონცენტრაცია (ნგ/მლ)
7 დღე
- 18
- 0
- 23
- 9
1 თვე
- 17
- 8
- 26
- 9
6 თვე
- 14
- 8
- 24
- 5
12 თვე
- 13
- 1
- 19
- 0
ინტრავენური ინექცია
ტაკროლიმუსის ინექცია უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ როგორც უწყვეტი ინტრავენური ინფუზია და უნდა შეწყდეს, როგორც კი პაციენტს შეეძლება პერორალური მიღება. ტაკროლიმუსის კაფსულების პირველი დოზა უნდა მიეცეს ინტრავენური ინფუზიის შეწყვეტიდან 8-12 საათში.
რეკომენდებული საწყისი დოზა ტაკროლიმუსის ინექციისთვის არის 0.03-0.05 მგ/კგ/დღე თირკმლის ან ღვიძლის ტრანსპლანტაციისას და 0.01 მგ/კგ/დღე გულის ტრანსპლანტაციისას, უწყვეტი ინტრავენური ინფუზიის სახით. მოზრდილ პაციენტებში დოზები უნდა იყოს დოზირების დიაპაზონის ქვედა ზღვარზე. ადრეულ პოსტტრანსპლანტაციურ პერიოდში რეკომენდებულია ერთდროული კორტიკოსტეროიდული თერაპია.
სრული სისხლის კონცენტრაციის დიაპაზონი, რომელიც აღწერილია ცხრილში 1, ეხება მხოლოდ ტაკროლიმუსის პერორალურ ადმინისტრაციას; მიუხედავად იმისა, რომ ტაკროლიმუსის კონცენტრაციის მონიტორინგი ინტრავენური უწყვეტი ინფუზიისას გარკვეულ სარგებლობას იძლევა, დაფიქსირებული კონცენტრაციები ვერ ასახავს იმავე ექსპოზიციას, როგორც პერორალური თერაპიისას მიღებული სრული კონცენტრაციები.
ანაფილაქსიური რეაქციები დაფიქსირდა ინექციური ფორმებით, რომლებიც შეიცავს ნეიტრალური ზეთის წარმოებულებს, მაგალითად, ტაკროლიმუსის ინექცია. შესაბამისად, რეკომენდებულია ანაფილაქსიის ნიშნებისა და სიმპტომების მონიტორინგი [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.9)].
- 3 დოზირების რეკომენდაციები პედიატრიული ღვიძლის ტრანსპლანტაციის მქონე პაციენტებისთვის
პერორალური ფორმულაცია (კაფსულები) პედიატრიულ პაციენტებს ზოგადად სჭირდებათ უფრო მაღალი ტაკროლიმუსის დოზები, ვიდრე მოზრდილებს; ასაკის მატებასთან ერთად მოთხოვნილი დოზა შეიძლება შემცირდეს. პედიატრიული ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებისთვის საწყისი დოზირების რეკომენდაციები და სისხლის სრული კონცენტრაციის დიაპაზონი მოცემულია ცხრილში 3. ჩაატარეთ TDM (თერაპიული მედიკამენტის მონიტორინგი), რათა დარწმუნდეთ, რომ პაციენტები იმყოფებიან ცხრილში 3 მოცემულ დიაპაზონში.
ცხრილი 3. ტაკროლიმუსის კაფსულების საწყისი დოზირების რეკომენდაციები და სისხლის სრული კონცენტრაციის დიაპაზონი ბავშვებში
პაციენტთა პოპულაცია
ტაკროლიმუსის საწყისი დოზირება
სრული სისხლის კონცენტრაციის დიაპაზონი
პედიატრიული ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტები²
- 15-0.2 მგ/კგ/დღე კაფსულები, გაყოფილი ორ დოზად, მიღება ყოველ 12 საათში
თვე 1-12: 5-20 ნგ/მლ
² იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.2), ღვიძლის ტრანსპლანტაცია.
პედიატრიული პაციენტების გადასვლისას პერორალური სუსპენზიიდან ტაკროლიმუსის კაფსულებზე ან კაფსულებიდან პერორალურ სუსპენზიაზე, ყოველდღიური დოზა უნდა დარჩეს იგივე. ფორმულაციების შეცვლის შემდეგ, ტაკროლიმუსის თერაპიული მონიტორინგი აუცილებელია [იხილეთ დოზირება და ადმინისტრირება (2.6)].
ინტრავენური ინექცია თუ პაციენტს არ შეუძლია პერორალური ფორმულაციის მიღება, შეიძლება დაიწყოს ტაკროლიმუსის ინექციით. პედიატრიული ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებისთვის ინტრავენური დოზა შეადგენს 0.03-0.05 მგ/კგ/დღეს.
დამატებითი პედიატრიული გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Astellas Pharma US, Inc.-ის Prograf (ტაკროლიმუსის) პროდუქტებისთვის. თუმცა, Astellas Pharma US, Inc.-ის მარკეტინგული ექსკლუზივობის გამო, ამ პრეპარატს არ გააჩნია აღნიშნული ინფორმაციის ეტიკეტირება.
- 4 დოზირების მოდიფიკაცია თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებისთვის ტაკროლიმუსს აქვს ნეფროტოქსიკური პოტენციალი, ამიტომ თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში (განსაკუთრებით ღვიძლის ან გულის ტრანსპლანტაციის შემდგომ) უნდა განიხილებოდეს დოზირების მინიმალური დიაპაზონის გამოყენება. შესაძლოა საჭირო გახდეს დოზის შემდგომი შემცირება, თუ მიზნობრივი დიაპაზონი ვერ მიიღწევა.
თირკმლის ტრანსპლანტაციის მქონე პაციენტებში, ოპერაციის შემდგომი ოლიგურიის დროს, ტაკროლიმუსის კაფსულების საწყისი დოზა არ უნდა დაინიშნოს 6 საათზე ადრე ოპერაციის შემდეგ და შესაძლოა გადაიდოს მანამ, სანამ თირკმლის ფუნქცია არ აჩვენებს გამოჯანმრთელების ნიშნებს [იხილეთ დოზირება და ადმინისტრირება (2.2), გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.5), გამოყენება სპეციფიკურ პოპულაციებში (8.6) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
- 5 დოზირების მოდიფიკაცია ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებისთვის ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევის (Child-Pugh ≥10) მქონე პაციენტებს შეიძლება დასჭირდეთ ტაკროლიმუსის კაფსულების უფრო დაბალი დოზები. სისხლის სრული კონცენტრაციის მჭიდრო მონიტორინგი სავალდებულოა.
ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ პოსტტრანსპლანტაციური ღვიძლის მძიმე დარღვევები, შეიძლება შეინიშნოს მაღალი კონცენტრაციებით გამოწვეული არასასურველი რეაქციების გაზრდილი რისკი. ამ პაციენტებს სჭირდებათ მჭიდრო მონიტორინგი და დოზირების კორექცია [იხილეთ დოზირება და ადმინისტრირება (2.2), გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.5), გამოყენება სპეციფიკურ პოპულაციებში (8.7) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
- 6 მედიკამენტის თერაპიული მონიტორინგი
ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციის მონიტორინგი სხვა ლაბორატორიულ და კლინიკურ პარამეტრებთან ერთად ითვლება აუცილებელ ინსტრუმენტად პაციენტის მართვისას უარყოფის, ტოქსიკურობის, დოზის კორექციისა და მკურნალობისადმი ერთგულების შეფასებისთვის. სრული სისხლის კონცენტრაციის დიაპაზონი მოცემულია ცხრილში 1.
მონიტორინგის სიხშირეზე გავლენას ახდენს მრავალი ფაქტორი, მათ შორის (მაგრამ არ შემოიფარგლება მხოლოდ) ღვიძლის ან თირკმლის დისფუნქცია, პოტენციურად ურთიერთქმედი მედიკამენტების დამატება ან შეწყვეტა და პოსტტრანსპლანტაციური დრო. სისხლის კონცენტრაციის მონიტორინგი არ ცვლის თირკმლისა და ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგს და ბიოფსიას. კლინიკური კვლევების მონაცემებმა აჩვენა, რომ ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციები ყველაზე მეტად ცვალებადი იყო ტრანსპლანტაციის შემდგომ პირველ კვირაში.
ტოქსიკურობისა და ეფექტურობის უკმარისობის შედარებითი რისკები დაკავშირებულია ტაკროლიმუსის სისხლის სრულ კონცენტრაციებთან. შესაბამისად, ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციების მონიტორინგი რეკომენდებულია ტოქსიკურობისა და ეფექტურობის უკმარისობის კლინიკური შეფასებისას.
ტაკროლიმუსის დონის განსასაზღვრად ხშირად გამოიყენება მაღალი წარმადობის თხევადი ქრომატოგრაფია ტანდემური მას-სპექტრომეტრიის დეტექციით (HPLC/MS/MS) და იმუნოასაიები. იმუნოასაიებს შეიძლება ჰქონდეთ რეაქცია როგორც მეტაბოლიტებზე, ასევე ძირეულ ნაერთზე. ამიტომ, იმუნოასაიებით მიღებულმა შედეგებმა შესაძლოა წარმოაჩინოს სისტემატური გადახრა HPLC/MS შედეგებთან შედარებით. ეს გადახრა შეიძლება დამოკიდებული იყოს გამოყენებულ კონკრეტულ მეთოდზე და ლაბორატორიაზე.
პაციენტის კონცენტრაციების სიზუსტის შესაფასებლად მიმდინარე ანალიზების გამოყენებისას საჭიროა დეტალური ცოდნა გამოყენებული მეთოდებისა და ბიოლოგიური მატრიცების შესახებ. მთლიან სისხლს უპირატესობა ენიჭება და ნიმუშები უნდა შეგროვდეს ეთილენდიამინტეტრააცეტატის (EDTA) ანტიკოაგულანტის შემცველ მილებში. ჰეპარინის ანტიკოაგულანტის გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან ის ზრდის შედედების რისკს შენახვისას.
ნიმუშები, რომლებიც დაუყოვნებლივ არ იტესტება, უნდა შეინახოს ოთახის ტემპერატურაზე ან მაცივარში და უნდა გაიტესტოს 7 დღეში; კონკრეტული მეთოდის ინსტრუქციების მიხედვით. თუ ნიმუშები ინახება უფრო ხანგრძლივად, ისინი უნდა გაიყინოს -20°C-ზე. ერთმა კვლევამ აჩვენა, რომ პრეპარატის აღდგენა >90% იყო ნიმუშებში, რომლებიც ინახებოდა -20°C-ზე 6 თვის განმავლობაში; 6 თვის შემდეგ აღინიშნა შემცირებული აღდგენა.
3 დოზირების ფორმები და კონცენტრაციები
ტაკროლიმუსის კაფსულები USP, 0.5 მგ – თეთრიდან ოდნავ მოთეთრო ფერის ფხვნილით სავსე მყარი ჟელატინის კაფსულა ზომა „4“. მუქი ყვითელი გაუმჭვირვალე თავსახურით, რომელზეც ამობეჭდილია „0.5 MG“, და მუქი ყვითელი გაუმჭვირვალე სხეულით, რომელზეც წითელი მელნით ამობეჭდილია „RDY 525“.
ტაკროლიმუსის კაფსულები USP, 1 მგ – თეთრიდან ოდნავ მოთეთრო ფერის ფხვნილით სავსე მყარი ჟელატინის კაფსულა ზომა „4“. თეთრი გაუმჭვირვალე თავსახურით, რომელზეც ამობეჭდილია „1 MG“, და თეთრი გაუმჭვირვალე სხეულით, რომელზეც წითელი მელნით ამობეჭდილია „RDY 526“.
ტაკროლიმუსის კაფსულები USP, 5 მგ – თეთრიდან ოდნავ მოთეთრო ფერის ფხვნილით სავსე მყარი ჟელატინის კაფსულა ზომა „4“. მუქი მურანისფერი წითელი გაუმჭვირვალე თავსახურით, რომელზეც ამობეჭდილია „5 MG“, და მუქი მურანისფერი წითელი გაუმჭვირვალე სხეულით, რომელზეც თეთრი მელნით ამობეჭდილია „RDY 527“.
უკუჩვენებები
5 გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები 5.1 ლიმფომა და სხვა ავთვისებიანი წარმონაქმნები 5.2 სერიოზული ინფექციები 5.3 არ არის ჩანაცვლებადი გახანგრძლივებული გამოშვების ტაკროლიმუსის პროდუქტებით – მედიკამენტური შეცდომები 5.4 ახალი დიაბეტის განვითარება ტრანსპლანტაციის შემდეგ 5.5 ნეფროტოქსიკურობა ტაკროლიმუსისა და მედიკამენტების ურთიერთქმედების გამო 5.6 ნევროტოქსიკურობა 5.7 ჰიპერკალემია 5.8 ჰიპერტენზია 5.9 ანაფილაქსიური რეაქციები ტაკროლიმუსის ინექციასთან 5.10 არ არის რეკომენდებული სიროლიმუსთან ერთად გამოყენება 5.11 ურთიერთქმედება CYP3A4 ინჰიბიტორებთან და ინდუქტორებთან 5.12 QT ინტერვალის გახანგრძლივება 5.13 მიოკარდიული ჰიპერტროფია 5.14 იმუნიზაციები 5.15 სუფთა წითელი უჯრედის აპლაზია 5.16 თრომბოტიკური მიკროანგიოპათია (მათ შორის ჰემოლიზური ურემიული სინდრომი და თრომბოტიკური თრომბოციტოპენიური პურპურა) 5.17 კანაბიდიოლთან ურთიერთქმედება
სიფრთხილის ზომები
- 1 ლიმფომა და სხვა ავთვისებიანი წარმონაქმნები იმუნოსუპრესანტების მიმღები პაციენტები, მათ შორის ტაკროლიმუსის, იმყოფებიან ლიმფომისა და სხვა ავთვისებიანი წარმონაქმნების განვითარების გაზრდილი რისკის ქვეშ, განსაკუთრებით კანის. რისკი, როგორც ჩანს, დაკავშირებულია იმუნოსუპრესიის ინტენსივობასა და ხანგრძლივობასთან და არა კონკრეტული აგენტის გამოყენებასთან. → პაციენტები, რომლებსაც აქვთ გაზრდილი რისკი კანის კიბოსთვის, უნდა გამოიკვლიონ კანის ცვლილებებზე; მზის სხივისა და ულტრაიისფერი შუქის ზემოქმედება უნდა შეიზღუდოს დამცავი ტანსაცმლითა და მზისგან დამცავი საშუალებით (მაღალი დაცვის ფაქტორით). → ტრანსპლანტაციის შემდგომი ლიმფოპროლიფერაციული დარღვევა (PTLD) აღინიშნა იმუნოსუპრესანტების მიმღებ ორგანოს ტრანსპლანტირებულ პაციენტებში. უმრავლესობა დაკავშირებულია ეპშტეინ-ბარის ვირუსის (EBV) ინფექციასთან. რისკი განსაკუთრებით მაღალია EBV სერონეგატიურებში, მათ შორის ბავშვებში. მკურნალობის დროს რეკომენდებულია EBV-სეროლოგიის მონიტორინგი.
- 2 სერიოზული ინფექციები იმუნოსუპრესანტების მიმღები პაციენტები, მათ შორის ტაკროლიმუსის, იმყოფებიან ბაქტერიული, ვირუსული, სოკოვანი და პროტოზოული ინფექციების განვითარების გაზრდილი რისკის ქვეშ, მათ შორის ოპორტუნისტული ინფექციები. ეს ინფექციები შეიძლება სერიოზულად მიმდინარეობდეს, მათ შორის ლეტალურადაც. სერიოზული ვირუსული ინფექციები მოიცავს:
პოლიომავირუსთან ასოცირებული ნეფროპათია (PVAN), ძირითადად BK ვირუსის ინფექციის გამო
JC ვირუსთან ასოცირებული პროგრესული მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია (PML)
ციტომეგალოვირუსული ინფექციები (CMV): CMV სერონეგატიური ტრანსპლანტის მიმღები პაციენტები, რომლებიც იღებენ ორგანოს CMV სეროპოზიტიური დონორისგან, უფრო მაღალი რისკის ქვეშ არიან CMV ინფექციისა და დაავადების განვითარებისათვის.
ინფექციის ნიშნებზე მონიტორინგი და იმუნოსუპრესიული თერაპიის რეგულირება საჭიროა, რათა დაბალანსდეს უარყოფისა და ინფექციის რისკი [იხილეთ არასასურველი რეაქციები (6.1, 6.2)].
- 3 არ არის ჩანაცვლებადი გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების ტაკროლიმუსის პროდუქტებით – მედიკამენტური შეცდომები მედიკამენტური შეცდომები, მათ შორის შეცვლა და დოზირების შეცდომები, ტაკროლიმუსის მყისიერი გამოშვების და გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების პროდუქტებს შორის დაფიქსირდა აშშ-ს გარეთ. ეს შეცდომები სერიოზულ არასასურველ რეაქციებთან იყო ასოცირებული, მათ შორის გრაფტის უარყოფასა და სხვა გართულებებთან. ტაკროლიმუსი არ არის ჩანაცვლებადი ან შეცვლადი გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების ტაკროლიმუსის პროდუქტებით. ფორმების შეცვლა უნდა მოხდეს ექიმის ზედამხედველობის ქვეშ. პაციენტებსა და მზრუნველებს უნდა მიეცეთ ინსტრუქცია, როგორ ამოიცნონ ტაკროლიმუსის დოზირების ფორმები [იხილეთ დოზირების ფორმები და სიძლიერეები (3)], და უზრუნველყონ, რომ ჯანდაცვის პროვაიდერი ინფორმირებულია სხვადასხვა ფორმის დანიშვნისას.
- 4 ახალი დიაბეტი ტრანსპლანტაციის შემდეგ კლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ტაკროლიმუსი იწვევს ახალი დიაბეტის განვითარებას თირკმლის, ღვიძლის ან გულის ტრანსპლანტაციისას. ეს დიაბეტი ზოგიერთ პაციენტში შეიძლება რევერსირებადი იყოს. აფროამერიკელი და ესპანელი თირკმლის ტრანსპლანტის პაციენტები მაღალი რისკის ქვეშ არიან. საჭიროა სისხლში გლუკოზის მონიტორინგი [იხილეთ არასასურველი რეაქციები (6.1)].
- 5 ნეფროტოქსიკურობა ტაკროლიმუსის კაფსულებისა და მედიკამენტური ურთიერთქმედების გამო
ტაკროლიმუსმა, ისევე როგორც სხვა კალცინეურინის ინჰიბიტორებმა, შეიძლება გამოიწვიოს მწვავე ან ქრონიკული ნეფროტოქსიკურობა. ტრანსპლანტის პაციენტებში, მისი ვაზოკონსტრიქციული ეფექტის გამო თირკმლის სისხლძარღვებზე, იწვევს თირკმლის სისხლის ნაკადის შემცირებას, ტოქსიკურ ტუბულოპათიებსა და ტუბულოინტერსტიციულ ეფექტებს. ნეფროტოქსიკურობა დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში [იხილეთ არასასურველი რეაქციები (6.1)].
ტაკროლიმუსის ტოქსიკურობასთან ასოცირებულმა მწვავე თირკმლის დაზიანებამ შეიძლება გამოიწვიოს შრატში კრეატინინის მატება, ჰიპერკალემია, შარდოვანისა და შარდმჟავას სეკრეციის დაქვეითება და ჰიპერურიკემია, და, როგორც წესი, რევერსირებადია. პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ შრატში კრეატინინის მატება და ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციები რეკომენდებულ დიაპაზონზე მაღალია, განიხილეთ დოზის შემცირება ან ტაკროლიმუსის ადმინისტრაციის დროებითი შეწყვეტა.
ნეფროტოქსიკურობის რისკი შეიძლება გაიზარდოს, როდესაც ტაკროლიმუსი ინიშნება ერთდროულად CYP3A ინჰიბიტორებთან (ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციის გაზრდით) ან ნეფროტოქსიკურ პრეპარატებთან (მაგ., ამინოგლიკოზიდები, განციკლოვირი, ამფოტერიცინი B, ცისპლატინი, ნუკლეოტიდური რევერს ტრანსკრიპტაზის ინჰიბიტორები, პროტეაზის ინჰიბიტორები). როდესაც ტაკროლიმუსი გამოიყენება ერთდროულად სხვა ცნობილ ნეფროტოქსიკურ პრეპარატებთან, საჭიროა თირკმლის ფუნქციისა და ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციების მონიტორინგი და ტაკროლიმუსისა და/ან თანმხლები პრეპარატების დოზების კორექცია ერთდროული გამოყენებისას [იხილეთ მედიკამენტური ურთიერთქმედებები (7.2)].
- 6 ნეიროტოქსიკურობა ტაკროლიმუსმა შეიძლება გამოიწვიოს ნეიროტოქსიკურობის სპექტრი. ყველაზე მძიმე ნეიროტოქსიკურობებს შორისაა უკანა რევერსირებადი ენცეფალოპათიის სინდრომი (PRES), დელირიუმი, კრუნჩხვები და კომა; სხვები მოიცავს ტრემორს, პარესტეზიებს, თავის ტკივილს, ფსიქიკური მდგომარეობის ცვლილებებს და მოტორული და სენსორული ფუნქციების ცვლილებებს [იხილეთ არასასურველი რეაქციები (6.1, 6.2)]. რადგან ეს სიმპტომები შეიძლება ასოცირებული იყოს ტაკროლიმუსის სისხლის სრულ კონცენტრაციებთან რეკომენდებულ დიაპაზონში ან მის ზემოთ, აკონტროლეთ ნევროლოგიური სიმპტომები და განიხილეთ ტაკროლიმუსის დოზის შემცირება ან შეწყვეტა, თუ ნევროტოქსიკურობა გამოვლინდა.
- 7 ჰიპერკალემია ტაკროლიმუსის გამოყენებასთან ერთად დაფიქსირდა ჰიპერკალემია. შრატში კალიუმის დონე უნდა მონიტორინგდეს. განსაკუთრებული ყურადღება საჭიროა, სანამ დაინიშნება სხვა აგენტები, რომლებიც ასევე დაკავშირებულია ჰიპერკალემიასთან (მაგ., კალიუმშემნახავი დიურეტიკები, ACE ინჰიბიტორები, ანგიოტენზინის რეცეპტორის ბლოკატორები) ტაკროლიმუსის თერაპიის დროს [იხილეთ არასასურველი რეაქციები (6.1)]. მკურნალობის დროს პერიოდულად აკონტროლეთ შრატის კალიუმის დონე.
- 8 ჰიპერტენზია ჰიპერტენზია არის ტაკროლიმუსის თერაპიის ხშირი არასასურველი ეფექტი და შეიძლება მოითხოვოს ანტიჰიპერტენზიული თერაპია [იხილეთ არასასურველი რეაქციები (6.1)]. არტერიული წნევის კონტროლი შესაძლებელია გავრცელებული ანტიჰიპერტენზიული პრეპარატებით, თუმცა განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს იმ აგენტებს, რომლებიც დაკავშირებულია ჰიპერკალემიასთან (მაგ., კალიუმშემნახავი დიურეტიკები, ACE ინჰიბიტორები, ანგიოტენზინის რეცეპტორის ბლოკატორები) [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.7)]. კალციუმის არხების ბლოკატორებმა შეიძლება გაზარდონ ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციები, ამიტომ საჭიროა დოზის შემცირება [იხილეთ მედიკამენტური ურთიერთქმედებები (7.2)].
- 9 ანაფილაქსიური რეაქციები ტაკროლიმუსის ინექციასთან ანაფილაქსიური რეაქციები დაფიქსირდა ინექციურ ფორმებში, რომლებიც შეიცავს ნეიტრალური ზეთის წარმოებულებს, მათ შორის ტაკროლიმუსს, მცირე პროცენტში პაციენტებისა (0.6%). ამ რეაქციების ზუსტი მიზეზი უცნობია. ტაკროლიმუსის ინექცია უნდა გამოიყენებოდეს მხოლოდ იმ პაციენტებში, რომლებიც ვერ იღებენ ტაკროლიმუსს პერორალურად. ინტრავენური გზით გამოყენებისას აუცილებელია პაციენტების მონიტორინგი ანაფილაქსიის ნიშნებისა და სიმპტომებისათვის [იხილეთ დოზირება და ადმინისტრირება (2.1)].
- 10 არ არის რეკომენდებული სიროლიმუსთან ერთად გამოყენება ტაკროლიმუსის კაფსულები არ არის რეკომენდებული სიროლიმუსთან ერთად გამოყენებისთვის:
სიროლიმუსისა და ტაკროლიმუსის ერთობლივი გამოყენება de novo ღვიძლის ტრანსპლანტაციის მქონე პაციენტებში ასოცირებული იყო გაზრდილ სიკვდილობასთან, გრაფტის დაკარგვასთან და ღვიძლის არტერიის თრომბოზთან (HAT) და არ არის რეკომენდებული.
სიროლიმუსის (2 მგ დღეში) და ტაკროლიმუსის ერთობლივი გამოყენება გულის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში აშშ-ში ჩატარებულ კვლევაში ასოცირებული იყო თირკმლის ფუნქციის დარღვევის, ჭრილობის შეხორცების გართულებებისა და ინსულინდამოკიდებული პოსტტრანსპლანტაციური დიაბეტის გაზრდილ რისკთან და არ არის რეკომენდებული [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.3)].
სიროლიმუსის გამოყენებამ ტაკროლიმუსის კაფსულებთან ერთად შეიძლება გაზარდოს თრომბოტიკური მიკროანგიოპათიის რისკი [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.16)].
- 11 ურთიერთქმედებები CYP3A4 ინჰიბიტორებთან და ინდუქტორებთან ტაკროლიმუსის კო-ადმინისტრირებისას ძლიერი CYP3A4 ინჰიბიტორებით (მაგ., ტელაპრევირი, ბოცეპრევირი, რიტონავირი, კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, ვორიკონაზოლი, კლარითრომიცინი) და ძლიერი ინდუქტორებით (მაგ., რიფამპინი, რიფაბუტინი) საჭიროა ტაკროლიმუსის დოზის რეგულირება და ხშირი მონიტორინგი ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციებისა, ასევე ტაკროლიმუსთან დაკავშირებული არასასურველი რეაქციების. ძლიერი CYP3A4 ინჰიბიტორით (კლარითრომიცინი) კო-ადმინისტრირების შემდეგ, მიუხედავად საწყისი დოზის შემცირებისა, დაფიქსირდა ტაკროლიმუსის დონის სწრაფი მატება. რეკომენდებულია ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციების ადრეული და ხშირი მონიტორინგი [იხილეთ მედიკამენტური ურთიერთქმედებები (7.2)].
- 12 QT ინტერვალის გახანგრძლივება ტაკროლიმუსმა შეიძლება გაახანგრძლივოს QT/QTc ინტერვალი და გამოიწვიოს Torsades de pointes. ტაკროლიმუსი უნდა იქნას აცილებული თანდაყოლილი გრძელი QT სინდრომის მქონე პაციენტებში. იმ პაციენტებში, ვისაც აქვს გულის უკმარისობა, ბრადიარითმიები, იღებენ გარკვეულ ანტიარითმიულ პრეპარატებს ან სხვა წამლებს, რომლებიც იწვევენ QT ინტერვალის გახანგრძლივებას, და ასევე ელექტროლიტური დარღვევებისას (ჰიპოკალემია, ჰიპოკალცემია, ჰიპომაგნეზემია), საჭიროა ელექტროკარდიოგრამებისა და ელექტროლიტების (მაგნიუმი, კალიუმი, კალციუმი) პერიოდული მონიტორინგი მკურნალობისას. ტაკროლიმუსის კო-ადმინისტრირებისას სხვა სუბსტრატებთან და/ან CYP3A4 ინჰიბიტორებთან, რომლებსაც ასევე შეუძლიათ QT ინტერვალის გახანგრძლივება, საჭიროა ტაკროლიმუსის სრული კონცენტრაციების ხშირი მონიტორინგი და QT ინტერვალის მონიტორინგი. ტაკროლიმუსის გამოყენება ამიოდარონთან ერთად ასოცირებული იყო ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციების გაზრდასთან QT გახანგრძლივებითა თუ მის გარეშე [იხილეთ მედიკამენტური ურთიერთქმედებები (7.2)].
- 13 მიოკარდიული ჰიპერტროფია მიოკარდიული ჰიპერტროფია აღწერილია ჩვილებში, ბავშვებსა და მოზრდილებში, განსაკუთრებით მათში, ვისაც აქვს ტაკროლიმუსის მაღალი სრული კონცენტრაციები. როგორც წესი, გამოვლინებულია ექოკარდიოგრაფიით მარცხენა პარკუჭის უკანა კედლისა და ინტერვენტრიკულური სეპტუმის სისქის გაზრდით. ეს მდგომარეობა რევერსირებადია უმეტეს შემთხვევაში დოზის შემცირების ან თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ. პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ თირკმლის უკმარისობა ან კლინიკური ნიშნები პარკუჭის დისფუნქციის ტაკროლიმუსის თერაპიის დროს, რეკომენდებულია ექოკარდიოგრაფიული კვლევა. თუ დადგინდება მიოკარდიული ჰიპერტროფია, უნდა განიხილებოდეს ტაკროლიმუსის დოზის შემცირება ან შეწყვეტა [იხილეთ არასასურველი რეაქციები (6.2)].
- 14 იმუნიზაციები საბოლოოდ შესაძლებელი უნდა იყოს ვაქცინების სრული კომპლექტის ჩატარება ტრანსპლანტაციამდე და ტაკროლიმუსით მკურნალობის დაწყებამდე. ცოცხალი ვაქცინების გამოყენება უნდა იქნას აცილებული ტაკროლიმუსის თერაპიის პერიოდში; მაგალითებად (მაგრამ არ შემოიფარგლება) მოიცავს: ინტრანაზალური გრიპის ვაქცინა, წითელა, ყბაყურა, წითურა, ორალური პოლიომიელიტის ვაქცინა, BCG, ყვითელი ცხელება, ჩუტყვავილა და TY21a ტიფის ვაქცინა. ინაქტივირებული ვაქცინები, რომლებიც უსაფრთხოდ ითვლება ტრანსპლანტაციის შემდეგ, შეიძლება არ იყოს საკმარისად იმუნოგენური ტაკროლიმუსის თერაპიისას.
- 15 სუფთა წითელი უჯრედის აპლაზია სუფთა წითელი უჯრედის აპლაზიის (PRCA) შემთხვევები დაფიქსირდა ტაკროლიმუსით მკურნალობისას. ტაკროლიმუსით ინდუცირებული PRCA-ს მექანიზმი სრულად დადგენილი არ არის. ყველა პაციენტს აღენიშნებოდა რისკ-ფაქტორები, როგორიცაა პაროვირუსი B19 ინფექცია, არსებული დაავადებები ან თანმხლები მედიკამენტები, რომლებიც ასოცირებულია PRCA-სთან. თუ PRCA დიაგნოზირდება, უნდა განიხილებოდეს ტაკროლიმუსის შეწყვეტა [იხილეთ არასასურველი რეაქციები (6.2)].
- 16 თრომბოტიკური მიკროანგიოპათია (მათ შორის ჰემოლიზური ურემიული სინდრომი და თრომბოტიკური თრომბოციტოპენიური პურპურა) თრომბოტიკური მიკროანგიოპათიის (TMA) შემთხვევები, მათ შორის ჰემოლიზური ურემიული სინდრომი (HUS) და თრომბოტიკური თრომბოციტოპენიური პურპურა (TTP), დაფიქსირდა ტაკროლიმუსით მკურნალობისას. TMA-ს შეიძლება ჰქონდეს მულტიფაქტორული ეტიოლოგია. რისკ-ფაქტორები, რომლებიც შეიძლება გამოვლინდეს ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, მოიცავს: მძიმე ინფექციები, გრაფტის წინააღმდეგობის დაავადება (GVHD), ჰუმანური ლეიკოციტების ანტიგენის (HLA) შეუთავსებლობა, კალცინეურინის ინჰიბიტორების და mTOR ინჰიბიტორების გამოყენება. ეს რისკ-ფაქტორები ცალ-ცალკე ან კომბინირებულად ზრდის TMA-ს რისკს. პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ TMA-ს ნიშნები და სიმპტომები, ტაკროლიმუსი უნდა განიხილებოდეს, როგორც რისკ-ფაქტორი. ტაკროლიმუსისა და mTOR ინჰიბიტორების ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს TMA-ს რისკი.
- 17 კანაბიდიოლთან მედიკამენტური ურთიერთქმედება როდესაც ტაკროლიმუსი და კანაბიდიოლი ინიშნება ერთდროულად, აუცილებელია მჭიდრო მონიტორინგი ტაკროლიმუსის სისხლის დონის მატებისა და ტაკროლიმუსის ტოქსიკურობაზე მიანიშნებელი არასასურველი რეაქციების გამოვლენისათვის. ტაკროლიმუსის დოზის შემცირება უნდა განიხილებოდეს საჭიროებისამებრ, როდესაც ის ინიშნება კანაბიდიოლთან ერთად [იხილეთ დოზირება და ადმინისტრირება (2.2, 2.6) და მედიკამენტური ურთიერთქმედებები (7.3)].
6 უარყოფითი რეაქციები
ქვემოთ ჩამოთვლილი სერიოზული და სხვა მნიშვნელოვანი არასასურველი მედიკამენტური რეაქციები დეტალურადაა განხილული მონიშვნის სხვა სექციებში:
ლიმფომა და სხვა ავთვისებიანი წარმონაქმნები [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.1)]
სერიოზული ინფექციები [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.2)]
ახალი დიაბეტი ტრანსპლანტაციის შემდეგ [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.4)]
ნეფროტოქსიკურობა [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.5)]
ნეიროტოქსიკურობა [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.6)]
ჰიპერკალემია [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.7)]
ჰიპერტენზია [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.8)]
ანაფილაქსიური რეაქციები ტაკროლიმუსის ინექციასთან [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.9)]
მიოკარდიული ჰიპერტროფია [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.13)]
სუფთა წითელი უჯრედის აპლაზია [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.15)]
თრომბოტიკური მიკროანგიოპათია, მათ შორის ჰემოლიზური ურემიული სინდრომი და თრომბოტიკური თრომბოციტოპენიური პურპურა [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.16)]
- 1 კლინიკური კვლევების გამოცდილება
რადგან კლინიკური კვლევები ტარდება მრავალფეროვან პირობებში, ერთი პრეპარატის კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირებული არასასურველი რეაქციების სიხშირეები ვერ შეედრება სხვა პრეპარატის კვლევებში დაფიქსირებულ სიხშირეებს და შესაძლოა არ ასახავდეს პრაქტიკაში არსებულ მაჩვენებლებს. გარდა ამისა, კლინიკური კვლევები არ არის განკუთვნილი სხვადასხვა კვლევით ჯგუფებს შორის შედარებითი განსხვავებების დასადგენად ქვემოთ განხილულ არასასურველ რეაქციებთან დაკავშირებით.
თირკმლის ტრანსპლანტაცია არასასურველი რეაქციების სიხშირე შეფასდა სამ რანდომიზებულ თირკმლის ტრანსპლანტაციის კვლევაში. ერთ-ერთმა კვლევამ გამოიყენა აზათიოპრინი (AZA) და კორტიკოსტეროიდები, ხოლო ორ კვლევაში გამოყენებული იყო მიკოფენოლატის მოფეტილი (MMF) და კორტიკოსტეროიდები, როგორც ერთობლივი თერაპია იმუნოსუპრესიის შესანარჩუნებლად.
ტაკროლიმუსზე დაფუძნებული იმუნოსუპრესია აზათიოპრინთან და კორტიკოსტეროიდებთან ერთად თირკმლის ტრანსპლანტაციის შემდეგ შეფასდა კვლევაში, რომელშიც 205 პაციენტმა მიიღო ტაკროლიმუსზე დაფუძნებული იმუნოსუპრესია და 207 პაციენტმა მიიღო ციკლოსპორინზე დაფუძნებული იმუნოსუპრესია. პაციენტთა საშუალო ასაკი იყო 43 წელი (ტაკროლიმუსის ჯგუფში 43±13 წელი, ციკლოსპორინის ჯგუფში 44±12 წელი), სქესის განაწილება – 61% მამაკაცი. ეთნიკური შემადგენლობა იყო: თეთრი (58%), აფროამერიკელი (25%), ჰისპანელი (12%) და სხვა (5%). წარმოდგენილია ტრანსპლანტაციის შემდგომი 12 თვის მონაცემები ამ კვლევიდან.
ყველაზე გავრცელებული არასასურველი რეაქციები (≥30%), რომლებიც დაფიქსირდა ტაკროლიმუსით მკურნალობისას თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, იყო: ინფექცია, ტრემორი, ჰიპერტენზია, თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, ყაბზობა, დიარეა, თავის ტკივილი, მუცლის ტკივილი, უძილობა, გულისრევა, ჰიპომაგნეზემია, შარდსასქესო სისტემის ინფექცია, ჰიპოფოსფატემია, კიდურების შეშუპება, ასთენია, ტკივილი, ჰიპერლიპიდემია, ჰიპერკალემია და ანემია. თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებასთან დაკავშირებული არასასურველი რეაქციების მიხედვით, ნეფროტოქსიკურობა დაფიქსირდა თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტების დაახლოებით 52%-ში.
არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥15%-ში თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტაკროლიმუსით აზათიოპრინთან ერთად, წარმოდგენილია ქვემოთ:
ცხრილი 4. თირკმლის ტრანსპლანტაცია: არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥15%-ში ტაკროლიმუსით + აზათიოპრინით მკურნალობისას
სისტემა / რეაქცია
ტაკროლიმუსი/AZA (N=205)
Cyclosporine/AZA (N=207)
ნერვული სისტემა
ტრემორი
54%
34%
თავის ტკივილი
44%
38%
უძილობა
32%
30%
პარესტეზია
23%
16%
თავბრუსხვევა
19%
16%
კუჭ-ნაწლავი
დიარეა
44%
41%
გულისრევა
38%
36%
ყაბზობა
35%
43%
ღებინება
29%
23%
დისპეფსია
28%
20%
გულ-სისხლძარღვთა სისტემა
ჰიპერტენზია
50%
52%
გულმკერდის ტკივილი
19%
23%
უროგენიტალური
კრეატინინის მომატება
46%
42%
შარდსასქესო ინფექცია
34%
35%
მეტაბოლური და ნუტრიციული
ჰიპოფოსფატემია
49%
53%
ჰიპომაგნეზემია
34%
17%
ჰიპერლიპიდემია
34%
38%
ჰიპერკალემია
31%
32%
შაქრიანი დიაბეტი
24%
29%
ჰიპოკალემია
22%
25%
ჰიპერგლიკემია
22%
16%
შეშუპება
18%
19%
სისხლმბადი და ლიმფური
ანემია
30%
24%
ლეიკოპენია
15%
17%
სხვადასხვა
ინფექცია
45%
49%
კიდურების შეშუპება
36%
48%
ასთენია
34%
36%
მუცლის ტკივილი
33%
29%
სიცხე
32%
29%
ზურგის ტკივილი
24%
20%
სასუნთქი სისტემა
ქოშინი
22%
18%
ხველა მომატებული
18%
15%
კუნთ-სახსროვანი
ართრალგია
25%
24%
კანი
გამონაყარი
17%
12%
ქავილი
15%
7%
ორი კვლევა ჩატარდა ტაკროლიმუსზე დაფუძნებული იმუნოსუპრესიისას MMF-თან და კორტიკოსტეროიდებთან ერთად. არამერიკულ კვლევაში (კვლევა 1) არასასურველი რეაქციების სიხშირე შეფასდა 1,195 თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტში, რომლებმაც მიიღეს ტაკროლიმუსი (403 პაციენტი) ან ორ ციკლოსპორინის სქემას (ჯგუფი A, n=384 და ჯგუფი B, n=408) MMF-თან და კორტიკოსტეროიდებთან ერთად. ყველა პაციენტი, გარდა ერთ-ერთი ციკლოსპორინის ჯგუფისა, იღებდა დამატებით ინექციას დაკლიზუმაბით. პაციენტთა საშუალო ასაკი იყო 46 წელი (დიაპაზონი: 17–76 წელი), განაწილება იყო 65% მამაკაცი, და ეთნიკური შემადგენლობა – 93% კავკასიელი. წარმოდგენილია ტრანსპლანტაციის შემდგომი 12 თვის მონაცემები ამ კვლევიდან.
არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥10%-ში თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტაკროლიმუსით MMF-თან ერთად კვლევაში 1 [შენიშვნა: ეს კვლევა ჩატარდა აშშ-ს გარეთ. ასეთ კვლევებში არასასურველი რეაქციების სიხშირე ხშირად დაბალია აშშ-ში ჩატარებულ კვლევებთან შედარებით], წარმოდგენილია ქვემოთ.
ცხრილი 5. თირკმლის ტრანსპლანტაცია: არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥10%-ში ტაკროლიმუსით + MMF-ით მკურნალობისას (კვლევა 1)
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
- 1 მიკოფენოლის მჟავა როდესაც ტაკროლიმუსი ინიშნება მიკოფენოლის მჟავის (MPA) პროდუქტის განსაზღვრული დოზით, MPA-ის ზემოქმედება უფრო მაღალია ტაკროლიმუსთან ერთად დანიშვნისას, ვიდრე ციკლოსპორინთან ერთად დანიშვნისას. ეს იმიტომ, რომ ციკლოსპორინი აჩერებს MPA-ის ენტეროჰეპატურ რეცირკულაციას, ხოლო ტაკროლიმუსი — არა. საჭიროა MPA-თან ასოცირებული არასასურველი რეაქციების მონიტორინგი და საჭიროების შემთხვევაში ერთდროულად დანიშნული მიკოფენოლის მჟავის პროდუქტის დოზის შემცირება.
- 2 სხვა პრეპარატების გავლენა ტაკროლიმუსზე ცხრილი 15 ასახავს სხვა პრეპარატების გავლენას ტაკროლიმუსზე.
ცხრილი 15: სხვა პრეპარატების/ნივთიერებების გავლენა ტაკროლიმუსზე*
პრეპარატი/ნივთიერების კლასი ან სახელი
პრეპარატების ურთიერთქმედების ეფექტი
რეკომენდაციები
გრეიპფრუტი ან გრეიპფრუტის წვენი†
შეიძლება გაზარდოს ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციები და გაზარდოს სერიოზული არასასურველი რეაქციების რისკი (მაგ., ნეიროტოქსიკურობა, QT ინტერვალის გახანგრძლივება) [იხ. გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.6, 5.11, 5.12)].
მოერიდეთ გრეიპფრუტსა და გრეიპფრუტის წვენს.
ძლიერი CYP3A ინდუქტორები: ანტიმიკობაქტერიული საშუალებები (მაგ., რიფამპინი, რიფაბუტინი), ანტიკონვულსანტები (მაგ., ფენიტოინი, კარბამაზეპინი და ფენობარბიტალი), სენტ ჯონის ვორტი
შეიძლება შეამციროს ტაკროლიმუსის სრული კონცენტრაციები და გაზარდოს მოშლის რისკი [იხ. გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.11)].
გაზარდეთ ტაკროლიმუსის დოზა და აკონტროლეთ ტაკროლიმუსის სრული კონცენტრაციები [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.2, 2.6) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
ძლიერი CYP3A ინჰიბიტორები: პროტეაზას ინჰიბიტორები (მაგ., ნელფინავირი, ტელაპრევირი, ბოჩეპრევირი, რიტონავირი),azole ანტიფუნგალური (მაგ., ვორიკონაზოლი, პოზაკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, კეტოკონაზოლი), ანტიბიოტიკები (მაგ., კლარითრომიცინი, ტელითრომიცინი, ერითრომიცინი), ნეფაზოდონი, ლეტერმოვირი, Schisandra sphenanthera-ის ექსტრაქტები
შეიძლება გაზარდოს ტაკროლიმუსის სრული კონცენტრაციები და გაზარდოს სერიოზული არასასურველი რეაქციების რისკი (მაგ., ნეიროტოქსიკურობა, QT გახანგრძლივება). სწრაფი, მკვეთრი ზრდა ტაკროლიმუსის დონეებში დაფიქსირდა ძლიერი CYP3A ინჰიბიტორის, კლარითრომიცინის თანმხლები დანიშვნის შემდეგ, მიუხედავად ტაკროლიმუსის დოზის საწყისი შემცირებისა. რეკომენდირებულია ადრეული და ხშირი მონიტორინგი ტაკროლიმუსის სრული დონეებზე [იხ. გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.6, 5.11, 5.12)].
შეამცირეთ ტაკროლიმუსის დოზა (ვორიკონაზოლისა და პოზაკონაზოლის შემთხვევაში, მიეცით თავდაპირველი დოზის მხოლოდ ერთი-მეხუთედი) და დაარეგულირეთ დოზა ტაკროლიმუსის სრული დონეებზე დაყრდნობით [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.2, 2.6) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)]. მონიტორინგი ტაკროლიმუსის დონეებზე უნდა დაიწყოს 1-დან 3 დღეში და გაგრძელდეს საჭიროებისამებრ.
სუსტი ან საშუალო CYP3A ინჰიბიტორები: კლოტრიმაზოლი, ანტიბიოტიკები (მაგ., ერითრომიცინი, ფლუკონაზოლი), კალციუმის არხის ბლოკატორები (მაგ., ვერაპამილი, დილთიაზემი, ნიფედიპინი, ნიკარდიპინი), ამიოდარონი, დანაზოლი, ეთინილის ესტრადიოლი, ციმეტიდინი, ლანსოპრაზოლი და ომეპრაზოლი
შეიძლება გაზარდოს ტაკროლიმუსის სრული კონცენტრაციები და გაზარდოს სერიოზული არასასურველი რეაქციების რისკი (მაგ., ნეიროტოქსიკურობა, QT გახანგრძლივება) [იხ. გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.6, 5.11, 5.12)].
აკონტროლეთ ტაკროლიმუსის სრული დონეები და საჭიროების შემთხვევაში შეამცირეთ დოზა [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.2, 2.6) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
სხვა წამლები, როგორიცაა: მაგნიუმისა და ალუმინის ჰიდროქსიდის ანტაციდები, მეტოკლოპრამიდი
შეიძლება გაზარდოს ტაკროლიმუსის სრული კონცენტრაციები და გაზარდოს სერიოზული არასასურველი რეაქციების რისკი (მაგ., ნეიროტოქსიკურობა, QT გახანგრძლივება) [იხ. გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.6, 5.11, 5.12)].
აკონტროლეთ ტაკროლიმუსის სრული დონეები და საჭიროების შემთხვევაში შეამცირეთ დოზა [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.2, 2.6) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
სუსტი ან საშუალო CYP3A ინდუქტორები: მეთილპრედნიზოლონი, პრედნიზონი
შეიძლება შეამციროს ტაკროლიმუსის სრული კონცენტრაციები.
აკონტროლეთ ტაკროლიმუსის სრული დონეები და საჭიროების შემთხვევაში გაზარდეთ დოზა [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.2, 2.6)].
კასპოფუნგინი
შეიძლება შეამციროს ტაკროლიმუსის სრული კონცენტრაციები.
აკონტროლეთ ტაკროლიმუსის სრული დონეები და საჭიროების შემთხვევაში დაარეგულირეთ დოზა [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.2, 2.6)].
- ტაკროლიმუსის დოზის კორექტირების რეკომენდაცია დაფუძნებულია მიღებული პრეპარატის მიერ ტაკროლიმუსის კონცენტრაციაზე ზემოქმედების დაკვირვებულ ეფექტზე [იხ. კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)], ლიტერატურულ მონაცემებზე ტაკროლიმუსის შეცვლილი ექსპოზიციის შესახებ, ან მეორე პრეპარატის ცნობილ CYP3A ინჰიბიტორ/ინდუქტორულ სტატუსზე. ‡ მაღალი დოზის ან ორმაგი სიძლიერის გრეიპფრუტის წვენი არის ძლიერი CYP3A ინჰიბიტორი; დაბალი დოზის ან ერთი სიძლიერის გრეიპფრუტის წვენი არის საშუალო CYP3A ინჰიბიტორი. ‡ ძლიერი CYP3A ინჰიბიტორი/ინდუქტორი დაფუძნებულია ტაკროლიმუსის ექსპოზიციის ეფექტზე ჩატარებულ ანგარიშგებებზე, რომლებიც ასახულია in vitro CYP3A ინჰიბიტორ/ინდუქტორულ მონაცემებში ან ტაკროლიმუსის/მიდაზოლამის ერთობლივი გამოყენების წამლის-წამალზე ურთიერთქმედების კვლევებში (მიდაზოლამი არის მგრძნობიარე CYP3A პრო-სუბსტრატი).
პირდაპირი მოქმედების ანტივირუსული (DAA) თერაპია ტაკროლიმუსის ფარმაკოკინეტიკაზე შეიძლება იმოქმედოს ცვლილებებმა ღვიძლის ფუნქციაში DAA თერაპიის დროს, რომელიც დაკავშირებულია HCV ვირუსის კლირენსთან. ტაკროლიმუსის მჭიდრო მონიტორინგი და პოტენციური დოზის კორექტირება რეკომენდებულია, რათა უზრუნველყოფილ იქნას უსაფრთხოება და ეფექტიანობა [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.2, 2.6)].
- 3 კანაბიდიოლი
ტაკროლიმუსის სისხლის დონეები შეიძლება გაიზარდოს კანაბიდიოლთან ერთდროული გამოყენებისას. როდესაც კანაბიდიოლი და ტაკროლიმუსი ერთად ინიშნება, აუცილებელია მჭიდრო მონიტორინგი ტაკროლიმუსის სისხლის დონის ზრდაზე და არასასურველ რეაქციებზე, რომლებიც მიუთითებს ტაკროლიმუსის ტოქსიკურობაზე. ტაკროლიმუსის დოზის შემცირება უნდა იქნას განხილული საჭიროებისამებრ, როდესაც ტაკროლიმუსი კანაბიდიოლთან ერთად გამოიყენება [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.2, 2.6) და გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.17)].
8 სპეციფიკურ პოპულაციებში გამოყენება
ორსულობა და ძუძუთი კვება
ორსულობისას ზემოქმედების რეგისტრი არსებობს ორსულობის რეგისტრი, რომელიც მონიტორინგს უწევს ორსულობის შედეგებს იმ ქალებში, რომლებსაც ორსულობის დროს ტაკროლიმუსი დაუნიშნეს. Transplantation Pregnancy Registry International (TPRI) არის სავალდებულო მოხალისეობრივი ორსულობის რეგისტრი, რომელიც აკვირდება ორსულობის შედეგებს ქალ ტრანსპლანტაციის მიმღებებში და იმ ბავშვებში, რომელთა მამებიც ტრანსპლანტაციის მიმღები მამაკაცები იყვნენ და რომლებიც იღებდნენ იმუნოსუპრესანტებს, მათ შორის ტაკროლიმუსს. ჯანდაცვის პროვაიდერებს წახალისებული აქვთ ურჩიონ თავიანთ პაციენტებს დარეგისტრირდნენ Transplantation Pregnancy Registry International-ში 1-877-955-6877 ნომერზე ან https://www.transplantpregnancyregistry.org/-ზე.
რისკის შეჯამება ტაკროლიმუსს შეუძლია ნაყოფის დაზიანება ორსულ ქალში დანიშვნისას. პოსტმარკეტინგული დაკვირვებისა და TPRI-ის მონაცემები მიუთითებს, რომ ტაკროლიმუსის in utero ზემოქმედებას ქვეშ მყოფ ჩვილებს აქვთ ნაადრევი დაბადების, თანდაყოლილი დეფექტების/ანომალიების, დაბალი წონის და ნაყოფის დისტრესის რისკი [იხ. ადამიანის მონაცემები]. ორსულ ქალებს უნდა გაეცნოთ ნაყოფისთვის შესაძლო რისკები.
პერორალური ტაკროლიმუსის დანიშვნა ორსულ კურდღლებსა და ვირთხებში ორგანოგენეზის პერიოდში ასოცირდებოდა დედის ტოქსიკურობას/ლეტალობასთან, აბორტის, მალფორმაციის და ემბრიოფეტალური სიკვდილის მომატებულ სიხშირესთან კლინიკურად რელევანტურ დოზებზე (0.5-დან 6.9-ჯერ მეტი რეკომენდებულ კლინიკურ დოზაზე [0.2-დან 0.075 მგ/კგ/დღე]), მიგრავურ ზედაპირზე (mg/m²).
პერორალური ტაკროლიმუსის დანიშვნამ ორსულ ვირთხებში ორგანოგენეზის შემდეგ და ლაქტაციის პერიოდში გამოიწვია დედის ტოქსიკურობა, იმოქმედა მშობიარობაზე, შეამცირა ნაშიერის სიცოცხლისუნარიანობა და წონა კლინიკურად რელევანტურ დოზებზე (0.8-დან 6.9-ჯერ მეტი რეკომენდებულზე, mg/m²).
პერორალური ტაკროლიმუსის დანიშვნა ვირთხებში შეჯვარებამდე და მთელ გესტაციასა და ლაქტაციაში გამოიწვია დედის ტოქსიკურობა/ლეტალობა, იმოქმედა მშობიარობაზე, ემბრიოფეტალურ დანაკარგზე, მალფორმაციებზე და შეამცირა ნაშიერის სიცოცხლისუნარიანობა კლინიკურად რელევანტურ დოზებზე (0.8-დან 6.9-ჯერ მეტი რეკომენდებულზე, mg/m²). იმ ნაშიერებში, რომლებიც დაიღუპნენ, აღინიშნებოდა ინტრავენტრიკულური სეპტალური დეფექტები, ჰიდრონეფროზი, სახის მალფორმაციები და ჩონჩხის ეფექტები [იხ. ცხოველთა მონაცემები].
მნიშვნელოვანი თანდაყოლილი დეფექტებისა და სპონტანური აბორტის ფონის რისკი მოცემულ პოპულაციაში უცნობია. აშშ-ის ზოგად პოპულაციაში, მნიშვნელოვანი თანდაყოლილი დეფექტებისა და სპონტანური აბორტის შეფასებული ფონის რისკი კლინიკურად აღიარებულ ორსულობებში შეადგენს შესაბამისად 2-დან 4%-მდე და 15-დან 20%-მდე.
კლინიკური მოსაზრებები
დადემისთან დაკავშირებული და/ან ემბრიო-ფეტალური რისკი ორსულობის დროს რისკები იზრდება ორგანოს ტრანსპლანტაციის მიმღებ პაციენტებში.
ნაადრევი მშობიარობის რისკი ტრანსპლანტაციის შემდეგ გაზრდილია. წინამორბედი ჰიპერტენზია და დიაბეტი დამატებით რისკს უქმნის ორგანოს ტრანსპლანტაციის მიმღებ ორსულს. ორსულობისწინა და გესტაციური დიაბეტი დაკავშირებულია თანდაყოლილ დეფექტებთან/ანომალიებთან, ჰიპერტენზიასთან, დაბალ წონასთან და ნაყოფის სიკვდილთან.
ორსულობის ქოლესტაზი (COP) დაფიქსირდა ღვიძლის ან ღვიძლ-თირკმლის (LK) ტრანსპლანტაციის მიმღებთა 7%-ში, შედარებით დაახლოებით 1%-თან ზოგად მოსახლეობაში. თუმცა, COP-ის სიმპტომებმა მშობიარობის შემდეგ გაიარა და შთამომავლობაში არ დაფიქსირებულა გრძელვადიანი ზეგავლენა.
არასასურველი რეაქციები დედებში ტაკროლიმუსმა შეიძლება გაზარდოს ჰიპერგლიკემია ორსულ ქალებში დიაბეტის დროს (მათ შორის გესტაციური დიაბეტი). რეგულარულად აკონტროლეთ დედის სისხლში გლუკოზის დონე [იხილეთ გაფრთხილებები და Precautions (5.4)].
ტაკროლიმუსმა შეიძლება გააუარესოს ჰიპერტენზია ორსულ ქალებში და გაზარდოს პრეეკლამფსია. აკონტროლეთ და მართეთ არტერიული წნევა [იხილეთ გაფრთხილებები და Precautions (5.7, 5.8)].
ნაყოფის/ნეონატალური არასასურველი რეაქციები თირკმლის დისფუნქცია, დროებითი ნეონატალური ჰიპერკალიემია და დაბალი დაბადების წონა დაფიქსირდა ტაკროლიმუსის მიმღები დედების ახალშობილებში მშობიარობის დროს.
მშობიარობა არსებობს ნაადრევი მშობიარობის ( < 37 კვირა) მომატებული რისკი ტრანსპლანტაციისა და დედის ტაკროლიმუსის მიღების შემდეგ.
მონაცემები
ადამიანის მონაცემები არ არსებობს ადეკვატური და კარგად კონტროლირებული კვლევები ტაკროლიმუსის ეფექტზე ადამიანებში ორსულობის დროს. TPRI-სა და პოსტმარკეტინგული მეთვალყურეობის მონაცემები მიუთითებს, რომ ტაკროლიმუსის in utero ზემოქმედება ახალშობილებს უქმნის გაზრდილ რისკს: თვითნებური აბორტი, ნაადრევი მშობიარობა (<37 კვირა), დაბალი წონა (<2500 გ), თანდაყოლილი დეფექტები/ანომალიები და ნაყოფის დისტრესი.
TPRI-მ დააფიქსირა 450 და 241 მთლიანი ორსულობა თირკმლისა და ღვიძლის ტრანსპლანტაციის მიმღებებში, შესაბამისად. TPRI ორსულობის შედეგები შეჯამებულია ცხრილში 16. ცხრილში აღინიშნება, რომ ტაკროლიმუსთან ერთად მიკოფენოლის მჟავას (MPA) პროდუქტებზე ზემოქმედება ორსულობის წინასა და პირველი ტრიმესტრის პერიოდში მაღალია (27% და 29% თირკმლისა და ღვიძლის ტრანსპლანტაციის მიმღებებში, შესაბამისად).
MPA პროდუქტებმა ასევე შეიძლება გამოიწვიოს თანდაყოლილი დეფექტები, მაგრამ ეს მონაცემები შეიძლება იყოს დაბინძურებული და შეფასებისას ეს უნდა იქნეს გათვალისწინებული, განსაკუთრებით თანდაყოლილი დეფექტების შეფასებისას. დაფიქსირებული თანდაყოლილი დეფექტები მოიცავდა: გულის მახინჯობას, თავის ქალას/სახის მალფორმაციებს, თირკმელურ/უროგენიტალურ დარღვევებს, ძვლოვან ანომალიებს, ნევროლოგიურ ანომალიებს და მრავალჯერად მალფორმაციებს.
Table 16. TPRI ანგარიშით დაფიქსირებული ორსულობის შედეგები ტრანსპლანტაციის მიმღებებში, რომლებიც iRebdnen ტაკროლიმუსს
ორსულობის შედეგები*
თირკმელი (N=462)
ღვიძლი (N=253)
სპონტანური აბორტი
- 5%
25%
ცოცხალი დაბადებები
331
180
ნაადრევი მშობიარობა (< 37 კვირა)
49%
42%
დაბალი წონის (< 2500 გ)
42%
30%
დაბადების დეფექტები
8%†
5%
- მოიცავს მრავალნაყოფიან ორსულობებს და შეწყვეტილ ორსულობებს. † დაბადების დეფექტების მაჩვენებელი დამახინჯებულია MPA–სთან ერთდროული გამოყენების გამო – შთამომავლობის ნახევარზე მეტს აღენიშნებოდა დეფექტები.
დამატებითი ინფორმაცია, რომელიც TPRI-ის მიერ იქნა მოწოდებული ორსულ ტრანსპლანტირებულ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ტაკროლიმუსს, მოიცავდა ორსულობის დროს დიაბეტს თირკმლის მიმღებთა 9%-ში და ღვიძლის მიმღებთა 13%-ში, და ჰიპერტენზიას ორსულობის დროს თირკმლის მიმღებთა 53%-ში და ღვიძლის მიმღებთა 16.2%-ში.
ცხოველთა მონაცემები პერორალური ტაკროლიმუსის მიცემამ ორსულ კურდღლებს ორგანოგენეზის პერიოდში გამოიწვია დედის ტოქსიკურობა და აბორტი 0.32 მგ/კგ დოზაზე (0.5-დან 1.4-ჯერ კლინიკურად რეკომენდებულ დოზის დიაპაზონზე [0.2-დან 0.075 მგ/კგ/დღეში], მგ/მ²-ზე გათვლით). 1 მგ/კგ დოზაზე (1.6-დან 4.3-ჯერ კლინიკურად რეკომენდებულ დიაპაზონზე) აღინიშნებოდა ემბრიოფეტალური ლეტალობა და დეფექტები (ვენტრიკულის ჰიპოპლაზია, ინტერვენტრიკულური სეპტალური დეფექტი, აორტის კვანძოვანი რკალი, ductus arteriosus-ის სტენოზი, ომფალოცელე, ნაღვლის ბუშტის აგენეზია, ჩონჩხის ანომალიები). 3.2 მგ/კგ დოზაზე (2.6-დან 6.9-ჯერ კლინიკურად რეკომენდებულ დიაპაზონზე) ორსულ ვირთხებში დაფიქსირდა დედის ტოქსიკურობა/ლეტალობა, ემბრიოფეტალური ლეტალობა და ნაყოფის სხეულის წონის დაქვეითება საკეისრო კვეთით დაბადებულებში; ასევე ინტერვენტრიკულური დეფექტი იმ ახალშობილებში, რომლებიც დაიბადნენ.
პერი-/პოსტნატალური განვითარების კვლევაში, ტაკროლიმუსის პერორალური მიცემა ვირთხებისთვის გვიანი ორსულობის პერიოდში (ორგანოგენეზის შემდეგ) და ლაქტაციის პერიოდში იწვევდა დედის ტოქსიკურობას, ზემოქმედებას მშობიარობაზე და ნაყოფის სიცოცხლისუნარიანობის დაქვეითებას 3.2 მგ/კგ დოზაზე (2.6-დან 6.9-ჯერ კლინიკურად რეკომენდებულ დიაპაზონზე); იმ ლოტებში, რომლებიც ნაადრევად კვდებოდნენ, აღინიშნებოდა თირკმლის ჰიდრონეფროზის მომატებული სიხშირე. შემცირებული სიცოცხლისუნარიანობა დაფიქსირდა 1 მგ/კგ დოზაზე (0.8-დან 2.2-ჯერ კლინიკურად რეკომენდებულ დიაპაზონზე).
ტაკროლიმუსის პერორალურმა მიცემამ ვირთხებს შეჯვარებამდე და ორსულობისა და ლაქტაციის განმავლობაში გამოიწვია დედის ტოქსიკურობა/ლეტალობა, ემბრიოფეტალური დანაკარგი და სიცოცხლისუნარიანობის დაქვეითება 3.2 მგ/კგ დოზაზე (2.6-დან 6.9-ჯერ კლინიკურად რეკომენდებულ დიაპაზონზე). ინტერვენტრიკულური დეფექტები, ჰიდრონეფროზი, თავის ქალის მალფორმაციები და ჩონჩხის დეფექტები დაფიქსირდა ახალშობილებში, რომლებიც დაიღუპნენ. მშობიარობაზე ზემოქმედება (არაცოცხალი ნაყოფის არასრული დაბადება) დაფიქსირდა 1 მგ/კგ დოზაზე (0.8-დან 2.2-ჯერ კლინიკურად რეკომენდებულ დიაპაზონზე) [იხ. არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია (13.1)].
- 2 ლაქტაცია რისკის შეჯამება კონტროლირებული ლაქტაციის კვლევები ადამიანებში ჩატარებული არ არის; თუმცა, დაფიქსირებულია, რომ ტაკროლიმუსი გვხვდება დედის რძეში. ტაკროლიმუსის ეფექტები ძუძუთი ბავშვსა თუ რძის გამომუშავებაზე შესწავლილი არ არის. ტაკროლიმუსი გამოიყოფა ვირთხის რძეში და პრე-/პოსტნატალურ ვირთხის კვლევებში; ტაკროლიმუსის ზემოქმედება პოსტნატალურ პერიოდში ასოცირებული იყო განვითარების ტოქსიკურობასთან ნაშიერში კლინიკურად შესაბამის დოზებში [იხ. გამოყენება სპეციფიკურ პოპულაციებში (8.1) და არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია (13.1)].
დედის ძუძუთი კვების განვითარების და ჯანმრთელობის სარგებელი უნდა განიხილებოდეს დედის კლინიკურ საჭიროებასთან ტაკროლიმუსზე და ნებისმიერ შესაძლო არასასურველ ეფექტებთან დედისგან ბავშვისთვის გადაცემისას ან დედის ძირითადი დაავადების გათვალისწინებით.
- 3 ქალები და მამაკაცები რეპროდუქციული პოტენციალით კონტრაცეფცია ტაკროლიმუსს შეუძლია გამოიწვიოს ნაყოფის დაზიანება ორსულ ქალებში გამოყენებისას. ურჩიეთ რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებსა და მამაკაცებს, რომ ესაუბრონ თავიანთ ექიმებს ან საოჯახო დაგეგმვის სპეციალისტებს ტაკროლიმუსის თერაპიის დაწყებამდე შესაბამისი კონტრაცეფციის შესახებ [იხ. გამოყენება სპეციფიკურ პოპულაციებში (8.1) და არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია (13.1)].
უშვილობა ცხოველურ კვლევებზე დაყრდნობით, მამაკაცისა და ქალის ნაყოფიერება შეიძლება შეიზღუდოს ტაკროლიმუსის მკურნალობით [იხ. არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია (13.1)].
- 4 პედიატრიული გამოყენება უსაფრთხოება და ეფექტიანობა დამტკიცებულია პედიატრიულ ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში.
ღვიძლის ტრანსპლანტაცია უსაფრთხოება და ეფექტიანობა დე ნოვო პედიატრიულ ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში 16 წლამდე დადასტურდა აქტიური კონტროლირებული კვლევების საფუძველზე, რომლებშიც მონაწილეობდა 56 პედიატრიული პაციენტი, მათგან 31-მა მიიღო ტაკროლიმუსი. დამატებით, 122 პედიატრიული პაციენტი შევიდა უკონტროლო კვლევაში, სადაც ტაკროლიმუსი გამოიყენებოდა ცოცხალი დონორის ღვიძლის ტრანსპლანტაციის შემდეგ. პედიატრიულ პაციენტებს, როგორც წესი, ესაჭიროებათ ტაკროლიმუსის უფრო მაღალი დოზები, რათა შენარჩუნდეს ტაკროლიმუსის სისხლში სრული კონცენტრაცია მსგავსი დიაპაზონებით, როგორც ზრდასრულებში [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.3), არასასურველი რეაქციები (6.1), კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3) და კლინიკური კვლევები (14.2)].
დამატებითი პედიატრიული გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Astellas Pharma US, Inc.-ის Prograf (ტაკროლიმუსი) პროდუქტებისთვის. თუმცა, Astellas Pharma US, Inc.-ის მარკეტინგული ექსკლუზიური უფლებების გამო, ეს პრეპარატი არ არის მონიშნული ამ ინფორმაციით.
- 5 გერიატრიული გამოყენება ტაკროლიმუსის კლინიკური კვლევები არ მოიცავდა საკმარის რაოდენობის პაციენტებს 65 წლის ზემოთ, რათა დადგენილიყო, განსხვავდებიან თუ არა ისინი ახალგაზრდა პაციენტებისგან. სხვა კლინიკურმა გამოცდილებამ არ დაადასტურა განსხვავებები ხანდაზმულებსა და ახალგაზრდა პაციენტებს შორის. ზოგადად, ხანდაზმულებისთვის დოზის შერჩევა უნდა იყოს ფრთხილი, ჩვეულებრივ, დოზირების დიაპაზონის ქვედა ზღვარზე დაწყებით, რაც ასახავს ღვიძლის, თირკმლის ან გულის ფუნქციის დაქვეითების, და თანმხლები დაავადებების ან სხვა თერაპიის უფრო მაღალი სიხშირეს.
- 6 თირკმლის დაზიანება ტაკროლიმუსის ფარმაკოკინეტიკა თირკმლის დაზიანების მქონე პაციენტებში მსგავსი იყო ჯანმრთელ მოხალისეებთან ნორმალური თირკმლის ფუნქციით. თუმცა, გათვალისწინებული უნდა იყოს დოზირება დიაპაზონის ქვედა ზღვარზე იმ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს ღვიძლის ან გულის ტრანსპლანტაცია და აქვთ წინასწარ არსებული თირკმლის დაზიანება. შესაძლოა საჭირო გახდეს დოზის შემდგომი შემცირება მიზნობრივ დიაპაზონზე დაბლა [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.4) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
- 7 ღვიძლის დაზიანება ტაკროლიმუსის საშუალო კლირენსი მნიშვნელოვნად უფრო დაბალი იყო მძიმე ღვიძლის დაზიანების მქონე პაციენტებში (Child-Pugh ქულა >10), შედარებით ჯანმრთელ მოხალისეებთან ნორმალური ღვიძლის ფუნქციით. ტაკროლიმუსის სისხლში სრული კონცენტრაციის მჭიდრო მონიტორინგი საჭიროა ღვიძლის დაზიანების მქონე პაციენტებში [იხ. კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
ღვიძლის ტრანსპლანტაციის მიმღებებში, რომლებიც განიცდიან პოსტტრანსპლანტაციურ ღვიძლის დაზიანებას, არსებობს გაზრდილი რისკი ტაკროლიმუსის სისხლში მაღალი სრული კონცენტრაციის გამო თირკმლის უკმარისობის განვითარების. ასეთი პაციენტები უნდა იყვნენ მჭიდროდ მონიტორინგზე და საჭიროებისამებრ მოხდეს დოზის კორექცია. მტკიცებულებები მიუთითებს იმაზე, რომ ასეთ პაციენტებში რეკომენდირებულია უფრო დაბალი დოზები [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.5) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
- 8 რასა ან ეთნიკურობა აფრო-ამერიკელ პაციენტებს შეიძლება დასჭირდეთ უფრო მაღალი დოზები, რათა მიაღწიონ მსგავს სრულ კონცენტრაციებს კავკასიელებთან შედარებით [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.2) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
აფრო-ამერიკელ და ესპანელ პაციენტებს აღენიშნებათ უფრო მაღალი რისკი პოსტტრანსპლანტაციური დიაბეტის განვითარების. უნდა ჩატარდეს სისხლში გლუკოზის დონის მონიტორინგი და შესაბამისი ქმედებები.[იხ. გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.4)].
10 დოზის გადაჭარბება ზედმეტი დოზირების გამოცდილება შეზღუდულია. დაფიქსირდა მწვავე ზედმეტი დოზირების შემთხვევები, როდესაც მიღებული დოზა განზრახულზე 30-ჯერ მეტი იყო. თითქმის ყველა შემთხვევა ასიმპტომური იყო და ყველა პაციენტი სრულად გამოჯანმრთელდა გართულებების გარეშე. მწვავე ზედმეტი დოზირება ზოგჯერ იწვევდა არასასურველ რეაქციებს, რომლებიც თანხვედრილი იყო ტაკროლიმუსის გამოყენებისას აღრიცხულ რეაქციებთან [იხ. არასასურველი რეაქციები (6.1, 6.2)], მათ შორის: ტრამორი, თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, ჰიპერტენზია და პერიფერიული შეშუპება; ერთ შემთხვევაში მწვავე ზედმეტი დოზირებისას დაფიქსირდა გარდამავალი ჭინჭრის ციება და ლეთარგია.
ტაკროლიმუსის დაბალი ხსნადობისა და ერითროციტებსა და პლაზმის ცილებზე მაღალი შეკავშირების საფუძველზე, მოსალოდნელია, რომ ტაკროლიმუსი არ ექვემდებარება დიალიზს მნიშვნელოვნად; გამოცდილება არ არსებობს ნახშირის ჰემოპერფუზიაზე. აქტივირებული ნახშირის პერორალური გამოყენება აღწერილია მწვავე ზედმეტი დოზირების სამკურნალოდ, თუმცა გამოცდილება საკმარისი არ ყოფილა მისი რეკომენდაციისთვის.
ყველა ზედმეტი დოზირების შემთხვევაში უნდა განხორციელდეს ზოგადი დამხმარე ღონისძიებები და სპეციფიკური სიმპტომების მკურნალობა.
11 აღწერა
ტაკროლიმუსი USP, ადრე ცნობილი როგორც FK506, არის აქტიური ინგრედიენტი ტაკროლიმუსის კაფსულებში USP. ტაკროლიმუსი USP არის კალცინეურინის ინჰიბიტორი იმუნოსუპრესანტი, რომელიც გამომუშავებულია Streptomyces tsukubaensis-ის მიერ. ქიმიურად, ტაკროლიმუსი USP განსაზღვრულია როგორც [3S-[3R*[E(1S*,3S*,4S*)], 4S*, 5R*, 8S*, 9E, 12R*, 14R*, 15S*, 16R*, 18S*, 19S*, 26aR*]]-5,6,8,11,12,13,14,15,16,17,18,19,24,25,26,26a-ჰექსადეჰიდრო-5,19-დიჰიდროქსი-3-[2-(4-ჰიდროქსი-3-მეთოქსიციკლოჰექსილ)-1-მეთილეთენილ]-14,16-დიმეთოქსი-4,10,12,18-ტეტრამეთილ-8-(2-პროპენილ)-15,19-ეპოქსი-3H-პირიდო[2,1-c][1,4]ოქსააზაციკლოტრიკოზინი-1,7,20,21(4H,23H)-ტეტრონი, მონოჰიდრატი.
ტაკროლიმუსის ქიმიური სტრუქტურაა:
ტაკროლიმუსი USP-ს აქვს მოლეკულური ფორმულა C₄₄H₆₉NO₁₂•H₂O და მოლეკულური წონა 822.03. ტაკროლიმუსი USP წარმოდგენილია როგორც თეთრი ან თეთრისკენ მიდრეკილი გრანულირებული ფხვნილი. იგი პრაქტიკულად ულახვადია წყალში, თავისუფლად იხსნება მეთანოლში, ეთანოლში, აცეტონში, ეთილაცეტატში, ქლოროფორმში.
ტაკროლიმუსი USP ხელმისაწვდომია პერორალური ადმინისტრაციისათვის კაფსულების სახით, რომლებიც შეიცავს ექვივალენტს 0.5 მგ, 1 მგ ან 5 მგ უწყლო ტაკროლიმუსი USP-ის. ინაქტიური ინგრედიენტები მოიცავს კროსკარმელოზის ნატრიუმს, ლაქტოზის მონოჰიდრატს და მაგნიუმის სტეარატს.
- 5 მგ კაფსულის გარსი შეიცავს ჟელატინს, რკინის ოქსიდის წითელს, რკინის ოქსიდის ყვითელს და ტიტანის დიოქსიდს.
1 მგ კაფსულის გარსი შეიცავს ჟელატინს და ტიტანის დიოქსიდს.
5 მგ კაფსულის გარსი შეიცავს ჟელატინს, რკინის ოქსიდის წითელს, რკინის ოქსიდის შავს და ტიტანის დიოქსიდს.
ტაკროლიმუსი კაფსულები აკმაყოფილებს USP ორგანული მინარევების ტესტის პროცედურა 2-ს.
12 კლინიკური ფარმაკოლოგია
- 1 მოქმედების მექანიზმი
ტაკროლიმუსი უკავშირდება ინტრაცელულარულ ცილას, FKBP-12-ს. ტაკროლიმუსის-FKBP-12-ის, კალციუმის, კალმოდულინისა და კალცინეურინის (ყველგან არსებული ძუძუმწოვრების ინტრაცელულარული ფერმენტი) კომპლექსი წარმოიქმნება, რის შემდეგაც კალცინეურინის ფოსფატაზას აქტივობა ინჰიბირებულია. ასეთი ინჰიბირება ხელს უშლის სხვადასხვა ფაქტორების დეფოსფორილაციას და ტრანსლოკაციას, როგორიცაა გააქტიურებული T-უჯრედების ბირთვული ფაქტორი (NF-AT) და გააქტიურებული B-უჯრედების ბირთვული ფაქტორი კაპა-მსუბუქი-ჯაჭვის გამაძლიერებელი (NF-kB).
ტაკროლიმუსი ინჰიბირებს რამდენიმე ციტოკინის ექსპრესიასა და/ან წარმოქმნას, რომლებიც მოიცავს ინტერლეიკინს (IL)-1 ბეტა, IL-2, IL-3, IL-4, IL-5, IL-6, IL-8, IL-10, ინტერფერონ გამას, სიმსივნური ნეკროზის ფაქტორ-ალფას და გრანულოციტ-მაკროფაგების კოლონიის სტიმულირებელ ფაქტორს. ტაკროლიმუსი ასევე ინჰიბირებს IL-2 რეცეპტორის ექსპრესიას და აზოტის ოქსიდის გამოყოფას, იწვევს აპოპტოზს და ტრანსფორმაციის ზრდის ფაქტორის ბეტას წარმოქმნას, რაც შეიძლება მივიდეს იმუნოსუპრესიულ აქტივობამდე. საბოლოო შედეგია T-ლიმფოციტების გააქტიურებისა და პროლიფერაციის ინჰიბირება, ისევე როგორც T-helper უჯრედებზე დამოკიდებული B-უჯრედების პასუხი (ანუ, იმუნოსუპრესია).
- 3 ფარმაკოკინეტიკა
ტაკროლიმუსის აქტივობა ძირითადად განპირობებულია საწყისი პრეპარატით. ტაკროლიმუსის ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები (საშუალო±სტანდარტული გადახრა) დადგენილია ინტრავენური (IV) და/ან პერორალური (PO) ადმინისტრაციის შემდეგ ჯანმრთელ მოხალისეებში, ასევე თირკმლის, ღვიძლისა და გულის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში (ცხრილი 17).
ცხრილი 17. ტაკროლიმუსის ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები (საშუალო±სტანდარტული გადახრა) ჯანმრთელ მოხალისეებში და პაციენტებში
პოპულაცია
N
მარშრუტი (დოზა)
Cmax (ng/mL)
Tmax (სთ)
AUC (ng•სთ/mL)
t1/2 (სთ)
CL (L/სთ/კგ)
V (L/კგ)
ჯანმრთელი მოხალისეები
8
IV (0.025 მგ/კგ/4 სთ)
*
*
652† ± 156
- 2 ± 7.7
- 040 ± 0.009
- 91 ± 0.31
16
PO (5 მგ) (კაფსულა)
- 8 ± 8.9
- 5 ± 0.7
266† ± 95
- 3 ± 8.8
‡
‡
თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტები
26
IV (0.02 მგ/კგ/12 სთ)
*
*
294† ± 262
- 8 ± 16.7
- 083 ± 0.050
- 41 ± 0.66
PO (0.2 მგ/კგ/დღე)
- 2 ± 10.3
3
203† ± 42
*
‡
‡
PO (0.3 მგ/კგ/დღე)
- 2 ± 15.8
- 5
288† ± 93
*
‡
‡
ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტები
17
IV (0.05 მგ/კგ/12 სთ)
*
*
3300† ± 2130
- 7 ± 3.9
- 053 ± 0.017
- 85 ± 0.30
PO (0.3 მგ/კგ/დღე)
- 5 ± 30
- 3 ± 1.5
519† ± 179
*
‡
‡
გულის ტრანსპლანტაციის პაციენტები
11
IV (0.01 მგ/კგ/დღე, უწყვეტი ინფუზია)
*
*
954§ ± 334
- 6 ± 9.22
- 051 ± 0.015
‡
11
PO (0.075 მგ/კგ/დღე)¶
- 7 ± 7.79
- 1 [0.5-დან 6-მდე]#
- 7b ± 63.2
*
‡
‡
14
PO (0.15 მგ/კგ/დღე)¶
- 5 ± 13.7
- 5 [0.4-დან 4-მდე]#
142ᵇ ± 116
*
‡
‡
შენიშვნები:
- არ არის გამოყენებადი
† — AUC₀-∞
‡ — მიუწვდომელია
§ — AUC₀-t
¶ — განსაზღვრულია პირველი დოზის შემდეგ
# მედიანა [დიაპაზონი]
ᵇ — AUC₀-12
ტაკროლიმუსის ფარმაკოკინეტიკაში სუბიექტთაშორისი ცვალებადობის გამო, ოპტიმალური თერაპიისათვის საჭიროა დოზირების რეჟიმის ინდივიდუალიზაცია [იხილეთ დოზირება და ადმინისტრაცია (2.6)]. ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები მიუთითებს, რომ მთელი სისხლის კონცენტრაციები, პლაზმის კონცენტრაციების ნაცვლად, უფრო შესაფერისია ტაკროლიმუსის ფარმაკოკინეტიკის აღწერისათვის.
შეწოვა
ტაკროლიმუსის შეწოვა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან პერორალური მიღების შემდეგ არასრული და ცვალებადია. ტაკროლიმუსის აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა იყო:
17±10% მოზრდილ თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში (N=26), 22±6% მოზრდილ ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში (N=17),23±9% მოზრდილ გულის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში (N=11), 18±5% ჯანმრთელ მოხალისეებში (N=16).
ერთი დოზის კვლევამ (32 ჯანმრთელ მოხალისეში) დაამყარა 1 მგ და 5 მგ კაფსულების ბიოეკვივალენტობა. სხვა ერთჯერადი დოზის კვლევამ 32 ჯანმრთელ მოხალისეში დაამყარა 0.5 მგ და 1 მგ კაფსულების ბიოეკვივალენტობა. ტაკროლიმუსის მაქსიმალური სისხლის კონცენტრაცია (Cmax) და კონცენტრაცია-მოწოდების მრუდის ქვეშ ფართობი (AUC) დოზასთან პროპორციულად იზრდებოდა 18 მშიერ ჯანმრთელ მოხალისეში, რომლებმაც მიიღეს ერთჯერადი 3, 7 და 10 მგ პერორალური დოზა.
18 თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტში ტაკროლიმუსის სრული კონცენტრაციები,( 3–30 ng/mL), გაზომილი დოზის მიღებიდან 10-12 სთ-ში (Cmin), კარგად კორელირებდა AUC-თან (კორელაციის კოეფიციენტი 0.93). 24 ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტში (კონცენტრაციის დიაპაზონი 10–60 ng/mL), კორელაციის კოეფიციენტი იყო 0.94. 25 გულის ტრანსპლანტაციის პაციენტში (კონცენტრაციის დიაპაზონი 2–24 ng/mL), კორელაციის კოეფიციენტი იყო 0.89 ერთჯერადი 0.075 ან 0.15 მგ/კგ/დღე პერორალური დოზის შემდეგ სტაბილურ მდგომარეობაში.
თუ პედიატრიულ პაციენტებში ფორმულაციებს შორის ხდება გადაყვანა, აუცილებელია თერაპიული მონიტორინგი და დოზის კორექტირება, რათა სისტემური ექსპოზიცია ტაკროლიმუსზე შენარჩუნდეს.
საკვების ეფექტი
ტაკროლიმუსის შეწოვის სიჩქარე და მოცულობა ყველაზე მაღალი იყო მშიერ მდგომარეობაში. საკვების არსებობამ და შემადგენლობამ შეამცირა ტაკროლიმუსის შეწოვის სიჩქარე და მოცულობა 15 ჯანმრთელ მოხალისეში.
მაღალი ცხიმის შემცველი საკვების (848 კკალ, 46% ცხიმი) შემთხვევაში: საშუალო …
გვერდითი მოვლენები
ტაკროლიმუსი (ჯგუფი C) N=403
ციკლოსპორინი (ჯგუფი A) N=384
ციკლოსპორინი (ჯგუფი B) N=408
დიარეა
25%
16%
13%
შარდსასქესო ინფექცია
24%
28%
24%
ანემია
17%
19%
17%
ჰიპერტენზია
13%
14%
12%
ლეიკოპენია
13%
10%
10%
კიდურების შეშუპება
11%
12%
13%
ჰიპერლიპიდემია
10%
15%
13%
ჯგუფი A = CsA/MMF/CS/Daclizumab ჯგუფი B = CsA/MMF/CS/Daclizumab ჯგუფი C = Tac/MMF/CS/Daclizumab CsA = ციკლოსპორინი, CS = კორტიკოსტეროიდები, Tac = ტაკროლიმუსი, MMF = მიკოფენოლატის მოფეტილი
აშშ-ში ჩატარებული კვლევა (კვლევა 2): ტაკროლიმუსზე დაფუძნებული იმუნოსუპრესიისას MMF-თან და კორტიკოსტეროიდებთან ერთად 424 თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტმა მიიღო ან ტაკროლიმუსი (n=212) ან ციკლოსპორინი (n=212) MMF-თან (1 გრამი დღეში ორჯერ), ბაზილიქსიმაბის ინдукციასთან და კორტიკოსტეროიდებთან ერთად. პაციენტთა საშუალო ასაკი იყო 48 წელი (დიაპაზონი: 17–77 წელი); სქესობრივი განაწილება – 63% მამაკაცი. ეთნიკური შემადგენლობა: თეთრი (74%), აფროამერიკელი (20%), აზიელი (3%), სხვა (3%). წარმოდგენილია ტრანსპლანტაციის შემდგომი 12 თვის მონაცემები.
არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥15%-ში თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტაკროლიმუსით MMF-თან ერთად კვლევაში 2, წარმოდგენილია ქვემოთ.
ცხრილი 6. თირკმლის ტრანსპლანტაცია: არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥15%-ში ტაკროლიმუსით მკურნალობისას MMF-თან ერთად (კვლევა 2)
არასასურველი რეაქციები
ტაკროლიმუსი/MMF (N=212)
Cyclosporine/MMF (N=212)
კუჭ-ნაწლავის აშლილობები
დიარეა
44%
26%
გულისრევა
39%
47%
ყაბზობა
36%
41%
ღებინება
26%
25%
დისპეფსია
18%
15%
დაზიანებები, მოწამვლები და პროცედურული გართულებები
პოსტპროცედურული ტკივილი
29%
27%
ჭრილობის ადგილის გართულება
28%
23%
გრაფტის დისფუნქცია
24%
24%
მეტაბოლური და ნუტრიციული აშლილობები
ჰიპომაგნეზემია
28%
22%
ჰიპოფოსფატემია
28%
21%
ჰიპერკალემია
26%
25%
ჰიპერლიპიდემია
21%
15%
ჰიპოკალემია
16%
18%
ნერვული სისტემის აშლილობები
ტრემორი
34%
20%
თავის ტკივილი
24%
25%
სისხლმბადი და ლიმფური სისტემის აშლილობები
ანემია
30%
28%
ლეიკოპენია
16%
12%
სხვადასხვა
კიდურების შეშუპება
35%
46%
ჰიპერტენზია
32%
35%
უძილობა
30%
21%
შარდსასქესო ინფექცია
26%
22%
კრეატინინის მომატება
23%
23%
შენიშვნა: თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში იშვიათად დაფიქსირებული არასასურველი რეაქციები აღწერილია ქვესექციაში „იშვიათად დაფიქსირებული არასასურველი რეაქციები (>3% და <15%) ღვიძლის, თირკმლის და გულის ტრანსპლანტაციის კვლევებში“.
ღვიძლის ტრანსპლანტაცია ჩატარდა ორი რანდომიზებული შედარებითი ღვიძლის ტრანსპლანტაციის კვლევა. აშშ-ში ჩატარებულ კვლევაში 263 მოზრდილი და პედიატრიული პაციენტი იღებდა ტაკროლიმუსს და სტეროიდებს, ხოლო 266 პაციენტს მიეღო ციკლოსპორინზე დაფუძნებული იმუნოსუპრესიული სქემა (CsA/AZA). პაციენტთა საშუალო ასაკი იყო 44 წელი (დიაპაზონი: 0.4–70 წელი); სქესობრივი განაწილება: 52% მამაკაცი. ეთნიკური შემადგენლობა: თეთრი (78%), აფროამერიკელი (5%), აზიელი (2%), ჰისპანელი (13%) და სხვა (2%). ევროპულ კვლევაში 270 პაციენტმა მიიღო ტაკროლიმუსი და სტეროიდები, ხოლო 275 პაციენტმა – CsA/AZA. პაციენტთა საშუალო ასაკი იყო 46 წელი (დიაპაზონი: 15–68 წელი); სქესობრივი განაწილება: 59% მამაკაცი. ეთნიკური შემადგენლობა: თეთრი (95.4%), შავი (1%), აზიელი (2%) და სხვა (2%).
პაციენტების ის წილი, რომლებმაც ერთზე მეტი არასასურველი მოვლენა განაცხადეს, იყო >99% როგორც ტაკროლიმუსის ჯგუფში, ისე CsA/AZA ჯგუფში. სიფრთხილე უნდა იქნეს გამოჩენილი არასასურველი რეაქციების სიხშირის შედარებისას აშშ-ს კვლევასა და ევროპულ კვლევას შორის. ქვემოთ წარმოდგენილია ტრანსპლანტაციის შემდგომი 12 თვის ინფორმაცია აშშ-სა და ევროპის კვლევებიდან. ორივე კვლევაში განსხვავებული პაციენტთა პოპულაციები მონაწილეობდა და პაციენტები მკურნალობდნენ განსხვავებული ინტენსივობის იმუნოსუპრესიული სქემებით. არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥15%-ში ტაკროლიმუსის პაციენტებში (შერწყმული კვლევების შედეგები), წარმოდგენილია ქვემოთ ღვიძლის ტრანსპლანტაციის ორი კონტროლირებული კვლევისთვის.
ყველაზე გავრცელებული არასასურველი რეაქციები (≥38%), რომლებიც დაფიქსირდა ტაკროლიმუსით მკურნალობისას ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, იყო: ტრემორი, თავის ტკივილი, დიარეა, ჰიპერტენზია, გულისრევა, თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, მუცლის ტკივილი, უძილობა, პარესტეზია, ანემია, ტკივილი, სიცხე, ასთენია, ჰიპერკალემია, ჰიპომაგნეზემია და ჰიპერგლიკემია. ეს რეაქციები ყველა აღინიშნება ტაკროლიმუსის როგორც პერორალური, ისე ინტრავენური ფორმის მიღებისას და ზოგიერთ მათგანს შეიძლება რეაგირება ჰქონდეს დოზის შემცირებაზე (მაგ., ტრემორი, თავის ტკივილი, პარესტეზია, ჰიპერტენზია). დიარეა ზოგჯერ ასოცირებული იყო სხვა გასტროინტესტინალურ ჩივილებთან, როგორიცაა გულისრევა და ღებინება. არასასურველი რეაქციების ანგარიშების საფუძველზე, რომლებიც დაკავშირებული იყო თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებასთან, ნეფროტოქსიკურობა დაფიქსირდა დაახლოებით 40%-ში და 36%-ში ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ტაკროლიმუსს აშშ-სა და ევროპის რანდომიზებულ კვლევებში.
ცხრილი 7. ღვიძლის ტრანსპლანტაცია: არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥15%-ში ტაკროლიმუსით მკურნალობისას
არასასურველი რეაქცია
აშშ-ს კვლევა ტაკროლიმუსი (N=250)
აშშ-ს კვლევა Cyclosporine/AZA (N=250)
ევროპული კვლევა ტაკროლიმუსი (N=264)
ევროპული კვლევა Cyclosporine/AZA (N=265)
ნერვული სისტემა
თავის ტკივილი
64%
60%
37%
26%
უძილობა
64%
68%
32%
23%
ტრემორი
56%
46%
48%
32%
პარესტეზია
40%
30%
17%
17%
კუჭ-ნაწლავის სისტემა
დიარეა
72%
47%
37%
27%
გულისრევა
46%
37%
32%
27%
ღვიძლის ფუნქციის ტესტების დარღვევა
36%
30%
63%
56%
ანორექსია
34%
24%
7%
5%
ღებინება
30%
15%
13%
11%
ყაბზობა
26%
27%
24%
22%
გულ-სისხლძარღვთა სისტემა
ჰიპერტენზია
47%
56%
38%
43%
უროგენიტალური სისტემა
თირკმლის ფუნქციის დარღვევა
40%
27%
23%
23%
კრეატინინის მომატება
39%
25%
24%
19%
BUN მომატება
30%
15%
19%
19%
ოლიგურია
17%
15%
12%
10%
შარდსასქესო ინფექცია
16%
18%
21%
19%
მეტაბოლური და ნუტრიციული აშლილობები
ჰიპომაგნეზემია
48%
45%
16%
9%
ჰიპერგლიკემია
47%
38%
33%
22%
ჰიპერკალემია
39%
36%
19%
16%
ჰიპერლიპიდემია
29%
34%
13%
16%
სისხლმბადი და ლიმფური სისტემა
ანემია
47%
38%
5%
1%
ლეიკოციტოზი
32%
26%
8%
8%
თრომბოციტოპენია
30%
19%
9%
8%
სხვადასხვა
ტკივილი
63%
57%
24%
22%
მუცლის ტკივილი
47%
54%
29%
24%
ასთენია
46%
46%
11%
7%
ზურგის ტკივილი
36%
29%
17%
17%
სიცხე
27%
28%
17%
12%
ასციტი
27%
22%
7%
8%
კიდურების შეშუპება
26%
29%
12%
9%
სასუნთქი სისტემა
პლევრალური გამონაჟონი
30%
32%
36%
35%
ქოშინი
29%
23%
5%
4%
ატელექტაზია
28%
30%
5%
4%
კანი და დანამატები
ქავილი
36%
20%
15%
7%
გამონაყარი
24%
19%
9%
4%
იშვიათად დაფიქსირებული არასასურველი რეაქციები ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში აღწერილია ქვესექციაში „იშვიათად დაფიქსირებული არასასურველი რეაქციები (>3% და <15%) ღვიძლის, თირკმლის და გულის ტრანსპლანტაციის კვლევებში.“
გულის ტრანსპლანტაცია არასასურველი რეაქციების სიხშირე შეფასდა ორი კვლევის საფუძველზე ორთოტოპური გულის ტრანსპლანტაციის დროს. ევროპაში ჩატარებულ კვლევაში 314 პაციენტმა მიიღო ინдукციური თერაპია, კორტიკოსტეროიდები და აზათიოპრინი (AZA) ტაკროლიმუსთან (n=157) ან ციკლოსპორინთან (n=157) კომბინაციაში 18 თვის განმავლობაში. პაციენტთა საშუალო ასაკი იყო 51 წელი (დიაპაზონი: 18–65 წელი); სქესობრივი განაწილება იყო 82% მამაკაცი, და ეთნიკური შემადგენლობა: თეთრი (96%), შავი (3%) და სხვა (1%).
ყველაზე გავრცელებული არასასურველი რეაქციები (≥15%), რომლებიც დაფიქსირდა ტაკროლიმუსით მკურნალობისას გულის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, იყო: თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, ჰიპერტენზია, შაქრიანი დიაბეტი, CMV ინფექცია, ტრემორი, ჰიპერგლიკემია, ლეიკოპენია, ინფექცია, ანემია, ბრონქიტი, პერიკარდიული გამონაჟონი, შარდსასქესო ინფექცია და ჰიპერლიპიდემია.
არასასურველი რეაქციების ანგარიშების საფუძველზე, რომლებიც დაკავშირებული იყო თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებასთან, ნეფროტოქსიკურობა დაფიქსირდა დაახლოებით 59%-ში გულის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში ევროპულ კვლევაში.
უარყოფითი რეაქციები გულის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში ევროპულ კვლევაში წარმოდგენილია ქვევით:
ცხრილი 9. გულის ტრანსპლანტაცია: არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥15%-ში ტაკროლიმუსით მკურნალობისას აზათიოპრინთან ერთად (AZA)
არასასურველი რეაქციები
ტაკროლიმუსი/AZA (N=157)
Cyclosporine/AZA (N=157)
გულ-სისხლძარღვთა სისტემა
ჰიპერტენზია
62%
69%
პერიკარდიული გამონაჟონი
15%
14%
ორგანიზმი მთლიანობაში
CMV ინფექცია
32%
30%
ინფექცია
24%
21%
მეტაბოლური და ნუტრიციული დარღვევები
დიაბეტი
26%
21%
ჰიპერგლიკემია
23%
17%
ჰიპერლიპიდემია
18%
27%
სისხლმბადი და ლიმფური სისტემა
ანემია
50%
36%
ლეიკოპენია
48%
39%
უროგენიტალური სისტემა
თირკმლის ფუნქციის დარღვევა
56%
57%
შარდსასქესო ინფექცია
16%
12%
სასუნთქი სისტემა
ბრონქიტი
17%
18%
ნერვული სისტემა
ტრემორი
15%
6%
ევროპულ კვლევაში ციკლოსპორინის სრული კონცენტრაციები განსაზღვრულ სამიზნე დიაპაზონზე (100–200 ng/mL) უფრო მაღალი იყო 32%-დან 68%-მდე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ციკლოსპორინს, ხოლო ტაკროლიმუსის სრული-კონცენტრაციები განსაზღვრულ დიაპაზონში (5–15 ng/mL) აღმოჩნდა პაციენტების 74%-დან 86%-მდე, რომლებიც იღებდნენ ტაკროლიმუსს.
აშშ-ში ჩატარებულ კვლევაში არასასურველი რეაქციების სიხშირე დაფუძნდა 331 გულის ტრანსპლანტაციის პაციენტზე, რომლებმაც მიიღეს კორტიკოსტეროიდები და ტაკროლიმუსი სიროლიმუსთან (n=109), ტაკროლიმუსი MMF-თან (n=107) ან მოდიფიცირებული ციკლოსპორინი MMF-თან (n=115) კომბინაციაში 1 წლის განმავლობაში. პაციენტთა საშუალო ასაკი იყო 53 წელი (დიაპაზონი: 18–75 წელი); განაწილება იყო 78% მამაკაცი და ეთნიკური შემადგენლობა: თეთრი (83%), აფროამერიკელი (13%) და სხვა (4%).
მხოლოდ შერჩეული მკურნალობისას წარმოშობილი არასასურველი რეაქციები შეგროვდა აშშ-ს გულის ტრანსპლანტაციის კვლევაში. ის რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥15%-ში ტაკროლიმუსით და MMF-ით მკურნალობისას, მოიცავდა: ნებისმიერი არასასურველი რეაქცია (99%), ჰიპერტენზია (89%), ჰიპერგლიკემია, რომელიც მოითხოვდა ანტიჰიპერტენზიულ თერაპიას (70%), ჰიპერტრიგლიცერიდემია (65%), ანემია (ჰემოგლობინი <10 გ/დლ) (65%), უზმოზე სისხლის გლუკოზის >140 მგ/დლ ≥2 შემთხვევაზე (61%), ჰიპერქოლესტეროლემია (57%), ჰიპერლიპიდემია (34%), თეთრი სისხლის უჯრედები <3,000 უჯრედი/მკლ (34%), სერიოზული ბაქტერიული ინფექციები (30%), მაგნიუმი <1.2 mEq/L (24%), თრომბოციტები <75,000 უჯრედი/მკლ (19%), და სხვა ოპორტუნისტური ინფექციები (15%).
ტაკროლიმუსით მკურნალობისას დაფიქსირებული სხვა მიზნობრივი არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა <15%-ში, მოიცავდა: კუშინგოიდურ თავისებურებებს, ჭრილობის შეხორცების დარღვევას, ჰიპერკალემიას, Candida ინფექციას და CMV ინფექციას/სინდრომს.
ღვიძლის, თირკმლის და გულის ტრანსპლანტაციის კვლევებში აღწერილია იშვიათად დაფიქსირებული არასასურველი რეაქციები „იშვიათად დაფიქსირებული არასასურველი რეაქციები (>3% და <15%)“ ღვიძლის, თირკმლისა და გულის ტრანსპლანტაციის კვლევების” სექციაში
ახალი დიაბეტი ტრანსპლანტაციის შემდეგ
თირკმლის ტრანსპლანტაცია ახალი დიაბეტი ტრანსპლანტაციის შემდეგ (NODAT) განისაზღვრება როგორც შემდეგი კრიტერიუმების ერთობლიობა: უზმოზე პლაზმის გლუკოზა ≥126 მგ/დლ, HbA1c ≥6%, ინსულინის გამოყენება ≥30 დღე, ან პერორალური ჰიპოგლიკემიური საშუალებების გამოყენება. თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში ჩატარებულ კვლევაში (კვლევა 2) NODAT დაფიქსირდა 75%-ში ტაკროლიმუსით მკურნალობისას და 61%-ში NEORAL-ით მკურნალობისას იმ პაციენტებში, რომლებშიც ტრანსპლანტაციამდე შაქრიანი დიაბეტის ისტორია არ იყო (ცხრილი 10) [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.1)].
ცხრილი 10. ახალი დიაბეტის (NODAT) ინციდენტი ტრანსპლანტაციიდან 1 წლის შემდეგ თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში ფაზა 3-ის კვლევაში (კვლევა 2)
პარამეტრი
ტაკროლიმუსი/MMF (N=212)
NEORAL/MMF (N=212)
NODAT
112/150 (75%)
93/152 (61%)
უზმოზე პლაზმის გლუკოზა ≥126 მგ/დლ
96/150 (64%)
80/152 (53%)
HbA1c ≥6%
59/150 (39%)
28/152 (18%)
ინსულინის გამოყენება ≥30 დღე
9/150 (6%)
4/152 (3%)
პერორალური ჰიპოგლიკემიური გამოყენება
15/150 (10%)
5/152 (3%)
ტაკროლიმუსის ადრეულ კვლევებში ტრანსპლანტაციის შემდგომი დიაბეტი (PTDM) შეფასდა უფრო შეზღუდული კრიტერიუმით: „ინსულინის გამოყენება 30 ან მეტ თანმიმდევრულ დღეზე <5 დღიანი შეწყვეტის ინტერვალით“ პაციენტებში, რომლებსაც არ ჰქონდათ ინსულინზე დამოკიდებული დიაბეტის ან არა-ინსულინზე დამოკიდებული დიაბეტის ისტორია.
მონაცემები წარმოდგენილია ცხრილებში 11-დან 14-მდე. PTDM დაფიქსირდა 20%-ში ტაკროლიმუსით/აზათიოპრინით (AZA) მკურნალობისას თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, რომელთაც არ ჰქონდათ შაქრიანი დიაბეტის ისტორია ფაზა 3-ის კვლევაში (ცხრილი 11). PTDM-ის გამოვლენის საშუალო დრო იყო 68 დღე. ინსულინზე დამოკიდებულება იყო რევერსირებადი 15%-ში PTDM-ის მქონე პაციენტებში 1 წლის შემდეგ და 50%-ში 2 წლის შემდეგ ტრანსპლანტაციის შემდგომ.
აფროამერიკელი და ჰისპანელი თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტები იყვნენ გაზრდილი რისკის ქვეშ PTDM-ის განვითარებისათვის (ცხრილი 12).
ცხრილი 11. ტრანსპლანტაციის შემდგომი დიაბეტის (PTDM) და ინსულინის გამოყენების ინციდენტი 2 წლის შემდეგ თირკმლის ტრანსპლანტაციის მიმღებებში ფაზა 3-ის კვლევაში აზათიოპრინით (AZA)
PTDM-ის სტატუსი
ტაკროლიმუსი/AZA
CsA/AZA
პაციენტები, რომლებსაც არ ჰქონდათ დიაბეტის წინასწარი ისტორია
151
151
ახალი PTDM*, 1-ლი წელი
30/151 (20%)
6/151 (4%)
ინსულინზე დამოკიდებულნი 1 წლის შემდეგ, მათ შორის, ვისაც არ ჰქონდა დიაბეტის ისტორია
25/151 (17%)
5/151 (3%)
ახალი PTDM* 1 წლის შემდეგ
1
0
პაციენტები PTDM*-ით 2 წლის შემდეგ
16/151 (11%)
5/151 (3%)
- ინსულინის გამოყენება 30 ან მეტი თანმიმდევრული დღის განმავლობაში, <5 დღიანი შეწყვეტის ინტერვალით, იმ პაციენტებში, რომელთაც არ ჰქონდათ ინსულინზე დამოკიდებული ან არა-ინსულინზე დამოკიდებული დიაბეტის ისტორია.
ცხრილი 12. ტრანსპლანტაციის შემდგომი დიაბეტის (PTDM) განვითარება რასის ან ეთნიკურობის მიხედვით და მკურნალობის ჯგუფის მიხედვით თირკმლის ტრანსპლანტაციის შემდეგ პირველ წელს ფაზა 3-ის კვლევაში
პაციენტის რასა
ტაკროლიმუსი – პაციენტები, რომელთაც განუვითარდათ PTDM*
Cyclosporine – პაციენტები, რომელთაც განუვითარდათ PTDM*
აფროამერიკელი
15/41 (37%)
3 (8%)
ჰისპანელი
5/17 (29%)
1 (6%)
კავკასიელი
10/82 (12%)
1 (1%)
სხვა
0/11 (0%)
1 (10%)
სულ
30/151 (20%)
6 (4%)
- ინსულინის გამოყენება 30 ან მეტ თანმიმდევრულ დღეზე, <5 დღიანი შეწყვეტის ინტერვალით, იმ პაციენტებში, რომელთაც არ ჰქონდათ ინსულინზე დამოკიდებული ან არა-ინსულინზე დამოკიდებული დიაბეტის ისტორია.
ღვიძლის ტრანსპლანტაცია ინსულინზე დამოკიდებული PTDM დაფიქსირდა ტაკროლიმუსით მკურნალობისას ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტების 18%-ში (აშშ) და 11%-ში (ევროპა), და ეს მდგომარეობა იყო რევერსირებადი ამ პაციენტების 45%-ში და 31%-ში, შესაბამისად, 1 წლის შემდეგ ტრანსპლანტაციიდან. ჰიპერგლიკემია ასოცირებული იყო ტაკროლიმუსის გამოყენებასთან 47%-ში და 33%-ში ღვიძლის ტრანსპლანტაციის მიმღებ პაციენტებში აშშ-სა და ევროპის რანდომიზებულ კვლევებში, შესაბამისად, და შესაძლოა საჭირო გახდეს მკურნალობა [იხ. უარყოფითი რეაქციები (6.1)].
ცხრილი 13. ტრანსპლანტაციის შემდგომი დიაბეტის (PTDM) და ინსულინის გამოყენების შემთხვევა 1 წლის შემდეგ ღვიძლის ტრანსპლანტაციის მიმღებებში
PTDM-ის სტატუსი
აშშ-ის კვლევა ტაკროლიმუსი
აშშ-ის კვლევა Cyclosporine
ევროპული კვლევა ტაკროლიმუსი
ევროპული კვლევა Cyclosporine
რისკის ქვეშ მყოფი პაციენტები†
239
236
239
249
ახალი PTDM*
42 (18%)
30 (13%)
26 (11%)
12 (5%)
ინსულინზე დამოკიდებულნი 1 წლის შემდეგ
23 (10%)
19 (8%)
18 (8%)
6 (2%)
- ინსულინის გამოყენება 30 ან მეტი თანმიმდევრული დღის განმავლობაში, <5 დღიანი შეწყვეტის ინტერვალით, იმ პაციენტებში, რომლებსაც არ ჰქონდათ ინსულინზე დამოკიდებული ან არა-ინსულინზე დამოკიდებული დიაბეტის ისტორია.
‡ 7-დან 12 თვემდე აშშ-ის კვლევისთვის.
გულის ტრანსპლანტაცია ინსულინზე დამოკიდებული PTDM დაფიქსირდა ტაკროლიმუსით მკურნალობისას გულის ტრანსპლანტაციის პაციენტების 13%-სა და 22%-ში, რომლებიც იღებდნენ მიკოფენოლატის მოფეტილს (MMF) ან აზათიოპრინს (AZA), და იყო რევერსირებადი ამ პაციენტების 30%-ში და 17%-ში ტრანსპლანტაციიდან 1 წლის შემდეგ, აშშ-სა და ევროპის რანდომიზებულ კვლევებში, შესაბამისად (ცხრილი 14).
ჰიპერგლიკემია, რომელიც განისაზღვრა როგორც უზმოზე პლაზმის გლუკოზის ორი დონის ≥126 მგ/დლ, დაფიქსირდა ტაკროლიმუსის გამოყენებისას MMF-თან ან AZA-სთან ერთად გულის ტრანსპლანტაციის მიმღებ პაციენტების 32%-სა და 35%-ში აშშ-სა და ევროპის რანდომიზებულ კვლევებში, შესაბამისად, და შესაძლოა საჭირო გახდეს მკურნალობა [იხ. უარყოფითი რეაქციები (6.1)].
ცხრილი 14. ტრანსპლანტაციის შემდგომი დიაბეტის (PTDM) და ინსულინის გამოყენების შემთხვევა 1 წლის შემდეგ გულის ტრანსპლანტაციის მიმღებებში
PTDM-ის სტატუსი
აშშ-ის კვლევა ტაკროლიმუსი/MMF
აშშ-ის კვლევა Cyclosporine/MMF
ევროპული კვლევა ტაკროლიმუსი/AZA
ევროპული კვლევა Cyclosporine/AZA
რისკის ქვეშ მყოფი პაციენტები†
75
83
132
138
ახალი PTDM*
10 (13%)
6 (7%)
29 (22%)
5 (4%)
ინსულინზე დამოკიდებულნი 1 წლის შემდეგ‡
7 (9%)
1 (1%)
24 (18%)
4 (3%)
- ინსულინის გამოყენება 30 ან მეტი თანმიმდევრული დღის განმავლობაში, იმ პაციენტებში, რომლებსაც არ ჰქონდათ ინსულინზე დამოკიდებული ან არა-ინსულინზე დამოკიდებული დიაბეტის ისტორია.
† პაციენტები, რომლებსაც არ ჰქონდათ დიაბეტის ისტორია ტრანსპლანტაციამდე.
‡ 7-დან 12 თვემდე აშშ-ის კვლევისთვის.
იშვიათად დაფიქსირებული გვერდითი რეაქციები (>3% და <15%) ღვიძლის, თირკმლის და გულის ტრანსპლანტაციის კვლევებში
შემდეგი არასასურველი რეაქციები დაფიქსირდა ღვიძლის, თირკმლის და/ან გულის ტრანსპლანტაციის მიმღებებში, რომლებსაც ტაკროლიმუსით მკურნალობდნენ კლინიკურ კვლევებში.
ნერვული სისტემა: არანორმალური სიზმრები, აგზნება, ამნეზია, შფოთვა, დაბნეულობა, კრუნჩხვა, ტირილი, დეპრესია, აწეული განწყობა, ემოციური ლაბილობა, ენცეფალოპათია, ჰემორაგიული ინსულტი, ჰალუცინაციები, ჰიპერტონია, ინკოორდინაცია, მონოპარეზი, მიოკლონუსი, ნერვის კომპრესია, ნერვიულობა, ნევრალგია, ნეიროპათია, ფლაციდური დამბლა, ფსიქომოტორული უნარების დარღვევა, ფსიქოზი, კვადრიპარეზი, ძილიანობა, არანორმალური აზროვნება, თავბრუსხვევა, წერითი უნარის დარღვევა.
სპეციალური შეგრძნებები: არანორმალური მხედველობა, ამბლიოპია, ყურის ტკივილი, ოტიტი მედია, ტინიტუსი.
კუჭ-ნაწლავი: ქოლანგიტი, ქოლესტაზური სიყვითლე, დუოდენიტი, დისფაგია, ესოფაგიტი, მეტეორიზმი, გასტრიტი, გასტროესოფაგიტი, კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა, GGT-ის მომატება, კუჭ-ნაწლავის დარღვევა, კუჭ-ნაწლავის პერფორაცია, ჰეპატიტი, გრანულომატოზური ჰეპატიტი, ილეუსი, მომატებული მადა, სიყვითლე, ღვიძლის დაზიანება, წყლულოვანი ესოფაგიტი, ორალური მონილიაზი, პანკრეასის ფსევდოცისტა, სტომატიტი.
კარდიოვასკულური: არანორმალური ECG, სტენოკარდია, არითმია, წინაგულების ფიბრილაცია, წინაგულების ფლატერი, ბრადიკარდია, გულის ფიბრილაცია, გულ-სისხლძარღვთა უკმარისობა, გულის უკმარისობა, ღრმა თრომბოფლებიტი, ექოკარდიოგრაფიის არანორმალური შედეგი, ECG QRS კომპლექსის დარღვევა, ECG ST სეგმენტის დარღვევა, გულის უკმარისობა, გულის რიტმის დაქვეითება, ჰემორაგია, ჰიპოტენზია, ფლებიტი, პოზტურალური ჰიპოტენზია, სინკოპე, ტაქიკარდია, თრომბოზი, ვაზოდილატაცია.
უროგენიტალური: თირკმლის მწვავე უკმარისობა, ალბუმინურია, BK ნეფროპათია, შარდის ბუშტის სპაზმი, ცისტიტი, დისურია, ჰემატურია, ჰიდრონეფროზი, თირკმლის უკმარისობა, თირკმლის მილაკების ნეკროზი, ნოქტურია, პიურია, ტოქსიკური ნეფროპათია, შარდის შეუკავებლობა, ხშირი შარდვა, შარდის შეკავება, ვაგინიტი.
მეტაბოლური/ნუტრიციული: აციდოზი, ალკალური ფოსფატაზის მომატება, ალკალოზი, ALT (SGPT)-ის მომატება, AST (SGOT)-ის მომატება, ბიკარბონატის დაქვეითება, ბილირუბინემია, დეჰიდრატაცია, GGT მომატება, გუტი, დარღვეული შეხორცება, ჰიპერკალციემია, ჰიპერქოლესტეროლემია, ჰიპერფოსფატემია, ჰიპერურიცემია, ჰიპერვოლემია, ჰიპოკალციემია, ჰიპოგლიკემია, ჰიპონატრიემია, ჰიპოპროტეინემია, ლაქტატდეჰიდროგენაზის მომატება, წონის მომატება.
ენდოკრინული: კუშინგის სინდრომი.
ჰემატოლოგიური/ლიმფური: კოაგულაციის დარღვევა, ეკქიმოზი, ჰემატოკრიტის მომატება, ჰიპოქრომული ანემია, ლეიკოციტოზი, პოლიციტემია, პროთრომბინის დაქვეითება, შრატში რკინის დაქვეითება.
სხვადასხვა: მუცლის გადიდება, აბსცესი, შემთხვევითი დაზიანება, ალერგიული რეაქცია, ცელულიტი, შემცივნება, დაცემა, გრიპისმაგვარი სინდრომი, გენერალიზებული შეშუპება, თიაქარი, მობილობის დარღვევა, პერიტონიტი, ფოტოსენსიტიური რეაქცია, სეპსისი, ტემპერატურის აუტანლობა, წყლული.
კუნთოვანი: ართრალგია, კრუნჩხვები, გენერალიზებული სპაზმი, ფეხის კრუნჩხვები, მიალგია, მიასთენია, ოსტეოპოროზი.
სასუნთქი სისტემა: ასთმა, ემფიზემა, ჰიკაპსი, ფილტვის ფუნქციის დაქვეითება, ფარინგიტი, პნევმონია, პნევმოთორაქსი, ფილტვის შეშუპება, რინიტი, სინუსიტი, ხმის ცვლილება.
კანი: აკნე, ალოპეცია, ექსფოლიატიური დერმატიტი, სოკოვანი დერმატიტი, ჰერპესი სიმპლექსი, ჰერპესი ზოსტერი, ჰირსუტიზმი, კეთილთვისებიანი ნეოპლაზმები, კანის ფერის ცვლილება, კანის წყლული, ოფლიანობა.
დამატებითი პედიატრიული გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Astellas Pharma US, Inc.-ის Prograf (ტაკროლიმუსი) პროდუქტებისთვის. თუმცა, Astellas Pharma US, Inc.-ის ექსკლუზიური მარკეტინგული უფლებების გამო, ეს პროდუქტი არ არის ეტიკეტირებული ამ ინფორმაციის მიხედვით.
- 2 პოსტმარკეტინგული გამოცდილება
შემდეგი არასასურველი რეაქციები დაფიქსირდა ტაკროლიმუსის მარკეტინგის გლობალური გამოცდილების საფუძველზე. რადგან ეს რეაქციები ნებაყოფლობით არის მოხსენებული უცნობი ზომის მოსახლეობიდან, ყოველთვის არ არის შესაძლებელი მათი სიხშირის საიმედოდ განსაზღვრა ან პრეპარატთან მიზეზობრივი კავშირის დადგენა. გადაწყვეტილებები ამ რეაქციების ეტიკეტირებაში შეტანასთან დაკავშირებით, როგორც წესი, ეფუძნება ერთ ან მეტ ფაქტორს: (1) რეაქციის სიმძიმე, (2) მოხსენების სიხშირე, (3) მიზეზობრივი კავშირის სიძლიერე პრეპარატთან.
სხვა რეაქციები მოიცავს:
კარდიოვასკულური: წინაგულების ფიბრილაცია, წინაგულების ფლატერი, გულის არითმია, გულის გაჩერება, …
ჭარბი დოზა
11 აღწერა
12 კლინიკური ფარმაკოლოგია 12.1 მოქმედების მექანიზმი 12.3 ფარმაკოკინეტიკა
13 არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია 13.1 კარცინოგენეზი, მუტაგენეზი, ნაყოფიერების დარღვევა
14 კლინიკური კვლევები 14.1 თირკმლის ტრანსპლანტაცია 14.2 ღვიძლის ტრანსპლანტაცია 14.3 გულის ტრანსპლანტაცია
15 ლიტერატურა
16 მიწოდება/შენახვა და მართვა 16.1 ტაკროლიმუსის კაფსულები, USP 16.4 მართვა და განკარგვა
17 პაციენტის კონსულტაციის ინფორმაცია 17.1 ადმინისტრირება 17.2 ლიმფომისა და სხვა ავთვისებიანი წარმონაქმნების განვითარება 17.3 ინფექციის რისკის გაზრდა 17.4 ახალი დიაბეტი ტრანსპლანტაციის შემდეგ 17.5 ნეფროტოქსიკურობა 17.6 ნევროტოქსიკურობა 17.7 ჰიპერკალემია 17.8 ჰიპერტენზია 17.9 თრომბოტიკური მიკროანგიოპათია 17.10 მედიკამენტური ურთიერთქმედებები 17.11 ორსულობა, ლაქტაცია და უნაყოფობა 17.12 მიოკარდიული ჰიპერტროფია 17.13 იმუნიზაციები
- სექციები ან ქვეპუნქტები, რომლებიც გამოტოვებულია სრული დანიშნულების ინფორმაციიდან, არ არის მოცემული
სრული დანიშნულება
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · ინსტრუქცია პაციენტისთვის
პრეპარატის დანიშნულების ინფორმაციის მთავარი პუნქტები ეს მთავარი პუნქტები არ მოიცავს ყველა იმ ინფორმაციას, რაც საჭიროა ტაკროლიმუსის კაფსულების უსაფრთხოდ და ეფექტურად გამოყენებისთვის. იხილეთ სრული დანიშნულების ინფორმაცია ტაკროლიმუსის კაფსულებისთვის.
ტაკროლიმუსის კაფსულები, პერორალური გამოყენებისთვის პირველად აშშ-ს დამტკიცდა: 1994
00გაფრთხილება: ავთვისებიანი წარმონაქმნები და სერიოზული ინფექციები. იხილეთ სრული დანიშნულების ინფორმაცია სრული მნიშვნელოვანი გაფრთხილებისთვის.
ზრდის სერიოზული ინფექციებისა და ავთვისებიანი წარმონაქმნების განვითარების რისკს ტაკროლიმუსით ან სხვა იმუნოსუპრესანტებით, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ჰოსპიტალიზაცია ან სიკვდილი. (5.1, 5.2)
გაფრთხილება: ავთვისებიანი წარმონაქმნები და სერიოზული ინფექციები. იხილეთ სრული დანიშნულების ინფორმაცია სრული მნიშვნელოვანი გაფრთხილებისთვის.
ზრდის სერიოზული ინფექციებისა და ავთვისებიანი წარმონაქმნების განვითარების რისკს ტაკროლიმუსით ან სხვა იმუნოსუპრესანტებით, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ჰოსპიტალიზაცია ან სიკვდილი. (5.1, 5.2)
- ------------------ბოლო ძირითადი ცვლილებები----------------- გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.5, 5.10, 5.16) 11/2022 გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები, კანაბიდიოლის წამლებთან ურთიერთქმედება (5.17) 08/2023
- ------------------ჩვენებები და გამოყენება----------------- ტაკროლიმუსის კაფსულა არის კალცინეურინ-ინჰიბიტორი იმუნოსუპრესანტი, რომელიც ინიშნება ორგანოს უარყოფის პროფილაქტიკისთვის იმ სრულწლოვან პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ალოგენური ღვიძლის, თირკმლის ან გულის ტრანსპლანტაცია, ასევე პედიატრიულ პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ალოგენური ღვიძლის ტრანსპლანტაცია სხვა იმუნოსუპრესანტებთან კომბინაციაში. (1.1)
- ------------------დოზირება და ადმინისტრირება----------------- ● ინტრავენური (IV) გამოყენება რეკომენდებულია იმ პაციენტებისთვის, რომლებიც ვერ იტანენ პერორალურ ფორმებს (კაფსულებს). (2.1, 2.2) ● კაფსულები უნდა მიეცეს თანმიმდევრულად, საკვებთან ან საკვების გარეშე. (2.1) ● რეკომენდებულია თერაპიული მედიკამენტის მონიტორინგი. (2.1, 2.6) ● თავიდან უნდა იქნას აცილებული გრეიფრუტის ჭამა ან მისი წვენის დალევა. (2.1) ● იხილეთ დოზირების კორექცია აფროამერიკელი პაციენტებისთვის (2.2), ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას. (2.4, 2.5) ● სრული დოზირების ინფორმაციისთვის იხილეთ სრული დანიშნულების ინფორმაცია.
მოზრდილები
პაციენტთა პოპულაცია
საწყისი პერორალური დოზა (ფორმულაცია)
სრული სისხლის მინიმალური კონცენტრაციის დიაპაზონი
თირკმლის ტრანსპლანტაცია
აზათიოპრინთან ერთად
- 2 მგ/კგ/დღე კაფსულები, გაყოფილი ორ დოზად, ყოველ 12 საათში
თვე 1-3: 7-20 ნგ/მლ თვე 4-12: 5-15 ნგ/მლ
MMF/IL-2 რეცეპტორის ანტაგონისტთან ერთად
- 1 მგ/კგ/დღე კაფსულები, გაყოფილი ორ დოზად, ყოველ 12 საათში
თვე 1-12: 4-11 ნგ/მლ
ღვიძლის ტრანსპლანტაცია
მხოლოდ კორტიკოსტეროიდებთან
- 1-0.15 მგ/კგ/დღე კაფსულები, გაყოფილი ორ დოზად, ყოველ 12 საათში
თვე 1-12: 5-20 ნგ/მლ
გულის ტრანსპლანტაცია
აზათიოპრინთან ან MMF-თან ერთად
- 075 მგ/კგ/დღე კაფსულები, გაყოფილი ორ დოზად, ყოველ 12 საათში
თვე 1-3: 10-20 ნგ/მლ თვე ≥4: 5-15 ნგ/მლ
პედიატრიული (PEDIATRIC)
პაციენტთა პოპულაცია
საწყისი პერორალური დოზა (ფორმულაცია)
სრული სისხლის მინიმალური კონცენტრაციის დიაპაზონი
ღვიძლის ტრანსპლანტაცია
- 15-0.2 მგ/კგ/დღე კაფსულები, გაყოფილი ორ დოზად, ყოველ 12 საათში
თვე 1-12: 5-20 ნგ/მლ
MMF = მიკოფენოლატის მოფეტილი ¹ ცისტიკური ფიბროზის მქონე პაციენტებს შეიძლება დასჭირდეთ უფრო მაღალი დოზები დაბალი ბიოშეღწევადობის გამო. ² დოზირება 0.1 მგ/კგ/დღე, თუ ტარდება ანტისხეულებით ინდუქციის მკურნალობა.
- ------------------დოზირების ფორმები და კონცენტრაცია----------------- ● კაფსულები: 0.5 მგ, 1 მგ და 5 მგ (3)
- ------------------უკუჩვენებები----------------- ჰიპერმგრძნობელობა ტაკროლიმუსის ან HCO-60-ის (პოლიოქსილ 60 ჰიდროგენიზირებული ნეიტრალური ზეთი) მიმართ. (4)
- ------------------გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები----------------- ● არ არის ჩანაცვლებადი გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების ტაკროლიმუსის პროდუქტებით – მედიკამენტური შეცდომები: უნდა მიეცეთ ინსტრუქცია პაციენტებს ან მზრუნველებს ტაკროლიმუსის კაფსულების იდენტიფიცირების შესახებ. (5.3) ● ახალი დიაბეტის განვითარება ტრანსპლანტაციის შემდეგ: მონიტორინგი სისხლის გლუკოზაზე. (5.4) ● ნეფროტოქსიკურობა (მოწესრიგებული და/ან ქრონიკული): შეამცირეთ დოზა; სიფრთხილე გამოიჩინეთ სხვა ნეფროტოქსიკურ პრეპარატებთან ერთად. (5.5) ● ნევროტოქსიკურობა: მოიცავს უკანა რევერსირებადი ენცეფალოპათიის სინდრომის (PRES) რისკს; აკონტროლეთ ნევროლოგიური დარღვევები; შეამცირეთ ან შეწყვიტეთ ტაკროლიმუსის კაფსულები. (5.6) ● ჰიპერკალემია: აკონტროლეთ შრატის კალიუმის დონე. ფრთხილად გამოიყენეთ სხვა აგენტებთან ერთად, რომლებიც ასევე ასოცირდება ჰიპერკალემიასთან. (5.7) ● ჰიპერტენზია: შეიძლება მოითხოვოს ანტიჰიპერტენზიული თერაპია. აკონტროლეთ შესაბამისი მედიკამენტური ურთიერთქმედებები. (5.8) ● ანაფილაქსიური რეაქციები IV ფორმულაციით: დააკვირდით პაციენტებს, რომლებიც იღებენ ტაკროლიმუსის ინექციას ანაფილაქსიის ნიშნებისა და სიმპტომების მიმართ. (5.9) ● არ არის რეკომენდებული სიროლიმუსთან ერთად: ღვიძლისა და გულის ტრანსპლანტაციისას არ არის რეკომენდებული სერიოზული არასასურველი რეაქციების გაზრდილი რისკის გამო. (5.10) ● მიოკარდიული ჰიპერტროფია: განიხილეთ დოზის შემცირება/შეწყვეტა. (5.13) ● იმუნიზაციები: თავიდან აიცილეთ ცოცხალი ვაქცინები. (5.14) ● სუფთა წითელი უჯრედის აპლაზია: განიხილეთ ტაკროლიმუსის შეწყვეტა. (5.15) ● თრომბოტიკური მიკროანგიოპათია, მათ შორის ჰემოლიზური ურემიული სინდრომი და თრომბოტიკური თრომბოციტოპენიური პურპურა: შეიძლება მოხდეს, განსაკუთრებით ინფექციების მქონე პაციენტებში და გარკვეული თანმხლები მედიკამენტებისას. (5.16)
- -------------გვერდითი რეაქციები----------------- ყველაზე ხშირი არასასურველი რეაქციები (≥ 15%) იყო: თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, ჰიპერტენზია, შაქრიანი დიაბეტი, ცხელება, ციტომეგალოვირუსული (CMV) ინფექცია, ტრემორი, ჰიპერგლიკემია, ლეიკოპენია, ინფექცია, ანემია, ბრონქიტი, პერიკარდიული გამონაჟონი, შარდსასქესო ტრაქტის ინფექცია, შეკრულობა, დიარეა, თავის ტკივილი, მუცლის ტკივილი, უძილობა, პარესტეზია, პერიფერიული შეშუპება, გულისრევა, ჰიპერკალემია, ჰიპომაგნეზემია და ჰიპერლიპემია. (6.1)
სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შეტყობინებისთვის, დაუკავშირდით Dr. Reddy’s Laboratories Inc., 1-888-375-3784 ან FDA-ს 1-800-FDA-1088-ზე ან www.fda.gov/medwatch
- ------------------მედიკამენტური ურთიერთქმედებები----------------- ● მიკოფენოლის მჟავის პროდუქტები: შეიძლება გაზარდოს MPA-ის ექსპოზიცია ციკლოსპორინიდან ტაკროლიმუსზე გადასვლის შემდეგ; აკონტროლეთ MPA-თან დაკავშირებული არასასურველი რეაქციები და საჭიროების შემთხვევაში შეცვალეთ MMF ან MPA დოზა. (7.1) ● ნელფინავირი და გრეიფრუტის წვენი: ზრდის ტაკროლიმუსის კონცენტრაციას CYP3A ინჰიბირების გზით; მოერიდეთ ერთდროულ გამოყენებას. (7.2) ● CYP3A ინჰიბიტორები: ზრდის ტაკროლიმუსის კონცენტრაციას; აკონტროლეთ კონცენტრაციები და საჭიროების შემთხვევაში შეცვალეთ ტაკროლიმუსის დოზა. (5.11, 7.2) ● CYP3A4 ინდუქტორები: ამცირებს ტაკროლიმუსის კონცენტრაციას; აკონტროლეთ კონცენტრაციები და საჭიროების შემთხვევაში შეცვალეთ ტაკროლიმუსის დოზა. (5.11, 7.2) ● თერაპიული მედიკამენტის მონიტორინგი და დოზის შემცირება ტაკროლიმუსისთვის უნდა განიხილებოდეს, როდესაც ტაკროლიმუსი ინიშნება კანაბიდიოლთან ერთად. (5.17, 7.3)
- ------------------გამოყენება სპეციფიკურ პოპულაციებში----------------- ორსულობა: შეიძლება გამოიწვიოს ნაყოფის დაზიანება. გააფრთხილეთ ორსული ქალები ნაყოფისთვის შესაძლო რისკის შესახებ. (8.1, 8.3)
დამატებითი პედიატრიული გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Astellas Pharma US, Inc.-ის Prograf (ტაკროლიმუსის) პროდუქტებისთვის. თუმცა, Astellas Pharma US, Inc.-ის მარკეტინგული ექსკლუზივობის გამო, ამ პრეპარატს არ აქვს აღნიშნული ინფორმაციის ეტიკეტირება.
იხილეთ 17 სექცია პაციენტის საკონსულტაციო ინფორმაციისა და FDA-ს დამტკიცებული პაციენტისთვის განკუთვნილი ეტიკეტირებისათვის.
გადახედილი: 11/2023
სრული დანიშნულების ინფორმაცია: სარჩევი*
გაფრთხილება: ავთვისებიანი წარმონაქმნები და სერიოზული ინფექციები
1 ჩვენებები და გამოყენება 1.1 ორგანოს უარყოფის პროფილაქტიკა თირკმლის, ღვიძლის ან გულის ტრანსპლანტაციისას
2 დოზირება და ადმინისტრირება 2.1 მნიშვნელოვანი ადმინისტრირების ინსტრუქციები 2.2 დოზირების რეკომენდაციები მოზრდილებში თირკმლის, ღვიძლის ან გულის ტრანსპლანტაციისას – კაფსულები და ინექცია 2.3 დოზირების რეკომენდაციები პედიატრიულ პაციენტებში ღვიძლის ტრანსპლანტაციისას 2.4 დოზირების მოდიფიკაცია თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას 2.5 დოზირების მოდიფიკაცია ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას 2.6 თერაპიული მედიკამენტის მონიტორინგი
3 დოზირების ფორმები და კონცენტრაციები
4 უკუჩვენებები
5 გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები 5.1 ლიმფომა და სხვა ავთვისებიანი წარმონაქმნები 5.2 სერიოზული ინფექციები 5.3 არ არის ჩანაცვლებადი გახანგრძლივებული გამოშვების ტაკროლიმუსის პროდუქტებით – მედიკამენტური შეცდომები 5.4 ახალი დიაბეტის განვითარება ტრანსპლანტაციის შემდეგ 5.5 ნეფროტოქსიკურობა ტაკროლიმუსისა და მედიკამენტების ურთიერთქმედების გამო 5.6 ნევროტოქსიკურობა 5.7 ჰიპერკალემია 5.8 ჰიპერტენზია 5.9 ანაფილაქსიური რეაქციები ტაკროლიმუსის ინექციასთან 5.10 არ არის რეკომენდებული სიროლიმუსთან ერთად გამოყენება 5.11 ურთიერთქმედება CYP3A4 ინჰიბიტორებთან და ინდუქტორებთან 5.12 QT ინტერვალის გახანგრძლივება 5.13 მიოკარდიული ჰიპერტროფია 5.14 იმუნიზაციები 5.15 სუფთა წითელი უჯრედის აპლაზია 5.16 თრომბოტიკური მიკროანგიოპათია (მათ შორის ჰემოლიზური ურემიული სინდრომი და თრომბოტიკური თრომბოციტოპენიური პურპურა) 5.17 კანაბიდიოლთან ურთიერთქმედება
6 გვერდითი რეაქციები 6.1 კლინიკური კვლევების გამოცდილება 6.2 პოსტმარკეტინგული გამოცდილება
7 მედიკამენტური ურთიერთქმედებები 7.1 მიკოფენოლის მჟავა 7.2 სხვა მედიკამენტების ეფექტები ტაკროლიმუსზე 7.3 კანაბიდიოლი
8 გამოყენება სპეციფიკურ პოპულაციებში 8.1 ორსულობა 8.2 ლაქტაცია 8.3 რეპროდუქციული უნარის მქონე ქალები და მამაკაცები 8.4 პედიატრიული გამოყენება 8.5 მოხუცებში გამოყენება 8.6 თირკმლის ფუნქციის დარღვევა 8.7 ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა 8.8 რასა ან ეთნიკური წარმომავლობა
10 ზედოზირება
11 აღწერა
12 კლინიკური ფარმაკოლოგია 12.1 მოქმედების მექანიზმი 12.3 ფარმაკოკინეტიკა
13 არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია 13.1 კარცინოგენეზი, მუტაგენეზი, ნაყოფიერების დარღვევა
14 კლინიკური კვლევები 14.1 თირკმლის ტრანსპლანტაცია 14.2 ღვიძლის ტრანსპლანტაცია 14.3 გულის ტრანსპლანტაცია
15 ლიტერატურა
16 მიწოდება/შენახვა და მართვა 16.1 ტაკროლიმუსის კაფსულები, USP 16.4 მართვა და განკარგვა
17 პაციენტის კონსულტაციის ინფორმაცია 17.1 ადმინისტრირება 17.2 ლიმფომისა და სხვა ავთვისებიანი წარმონაქმნების განვითარება 17.3 ინფექციის რისკის გაზრდა 17.4 ახალი დიაბეტი ტრანსპლანტაციის შემდეგ 17.5 ნეფროტოქსიკურობა 17.6 ნევროტოქსიკურობა 17.7 ჰიპერკალემია 17.8 ჰიპერტენზია 17.9 თრომბოტიკური მიკროანგიოპათია 17.10 მედიკამენტური ურთიერთქმედებები 17.11 ორსულობა, ლაქტაცია და უნაყოფობა 17.12 მიოკარდიული ჰიპერტროფია 17.13 იმუნიზაციები
- სექციები ან ქვეპუნქტები, რომლებიც გამოტოვებულია სრული დანიშნულების ინფორმაციიდან, არ არის მოცემული
სრული დანიშნულება
00გაფრთხილება: ავთვისებიანი წარმონაქმნები და სერიოზული ინფექციები
ტაკროლიმუსით ან სხვა იმუნოსუპრესანტებით მკურნალობისას იზრდება სერიოზული ინფექციებისა და ავთვისებიანი წარმონაქმნების განვითარების რისკი, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ჰოსპიტალიზაცია ან სიკვდილი. (5.1, 5.2)
გაფრთხილება: ავთვისებიანი წარმონაქმნები და სერიოზული ინფექციები
ტაკროლიმუსით ან სხვა იმუნოსუპრესანტებით მკურნალობისას იზრდება სერიოზული ინფექციებისა და ავთვისებიანი წარმონაქმნების განვითარების რისკი, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ჰოსპიტალიზაცია ან სიკვდილი. (5.1, 5.2)
1 ჩვენებები და გამოყენება
- 1 ორგანოს უარყოფის პროფილაქტიკა თირკმლის, ღვიძლისა და გულის ტრანსპლანტაციისას ტაკროლიმუსის კაფსულები ინიშნება ორგანოს უარყოფის პროფილაქტიკისთვის მოზრდილ პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ალოგენური თირკმლის ტრანსპლანტაცია [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.1)], ღვიძლის ტრანსპლანტაცია [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.2)], გულის ტრანსპლანტაცია [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.3)], და პედიატრიულ პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ალოგენური ღვიძლის ტრანსპლანტაცია [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.2)] სხვა იმუნოსუპრესანტებთან კომბინაციაში.
დამატებითი პედიატრიული გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Astellas Pharma US, Inc.-ის Prograf (ტაკროლიმუსის) პროდუქტებისთვის. თუმცა, Astellas Pharma US, Inc.-ის მარკეტინგული ექსკლუზივობის გამო, ამ პრეპარატს არ გააჩნია აღნიშნული ინფორმაციის ეტიკეტირება.
2 დოზირება და ადმინისტრირება
- 1 მნიშვნელოვანი ადმინისტრირების ინსტრუქციები ტაკროლიმუსის კაფსულები არ უნდა იქნას გამოყენებული ექიმის ზედამხედველობის გარეშე, რომელსაც აქვს გამოცდილება იმუნოსუპრესიულ თერაპიაში.
ტაკროლიმუსის კაფსულები არ არის ჩანაცვლებადი და არ შეიძლება შეიცვალოს ტაკროლიმუსის სხვა გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების პროდუქტებით. ეს იმიტომ, რომ შეწოვის სიჩქარე განსხვავდება. გახანგრძლივებული გამოშვების ფორმის მიღების შემდეგ ბიოშეღწევადობა არ არის ექვივალენტური მყისიერი გამოთავისუფლების ტაკროლიმუსის პროდუქტთან. ტაკროლიმუსის დოზის გადაჭარბებამ ან არასაკმარისმა დოზამ შეიძლება გამოიწვიოს გრაფტის უარყოფა ან სხვა სერიოზული არასასურველი რეაქციები. ტაკროლიმუსის მყისიერი და გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების ფორმების ცვლილება უნდა მოხდეს ექიმის ზედამხედველობის ქვეშ [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.3)].
ინტრავენური ფორმულაცია – ადმინისტრირების სიფრთხილის ზომები ანაფილაქსიის რისკის გამო ინტრავენური გამოყენება რეკომენდებულია იმ პაციენტებისთვის, რომლებიც ვერ იტანენ პერორალურ ფორმებს, და ინტრავენურიდან პერორალურ ტაკროლიმუსზე გადასვლა უნდა განხორციელდეს რაც შეიძლება მალე, რათა შემცირდეს ანაფილაქსიური რეაქციების რისკი, რომელიც აღინიშნება ინექციური ფორმებისას, რომლებიც შეიცავს ნეიტრალური ზეთის წარმოებულებს [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.9)].
ტაკროლიმუსის ინექციის მიმღები პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ მუდმივი დაკვირვების ქვეშ მინიმუმ 30 წუთის განმავლობაში ინფუზიის დაწყებიდან და შესაბამის ინტერვალებში. თუ ანაფილაქსიის ნიშნები ან სიმპტომები გამოვლინდა, ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს. საწოლთან უნდა იყოს ხელმისაწვდომი ადრენალინის წყალხსნარი და ჟანგბადი.
პერორალური ფორმულაცია (კაფსულები) თუ პაციენტები იწყებენ პერორალურ თერაპიას, უნდა დაინიშნოს რეკომენდებული საწყისი დოზები. ტაკროლიმუსის კაფსულები შეიძლება მიღებულ იქნეს საკვებთან ან საკვების გარეშე. თუმცა, რადგან საკვების არსებობა ამცირებს ტაკროლიმუსის ბიოშეღწევადობას, თუ პაციენტი იღებს საკვებთან ერთად, მიღება უნდა მოხდეს მუდმივად ერთი და იმავე გზით [იხილეთ კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
ზოგადი ადმინისტრირების ინსტრუქციები პაციენტებმა არ უნდა მიიღონ და არ უნდა დალიონ გრეიფრუტი ან მისი წვენი ტაკროლიმუსთან ერთად [იხილეთ მედიკამენტური ურთიერთქმედებები (7.2)].
ტაკროლიმუსი არ უნდა იქნას გამოყენებული ერთდროულად ციკლოსპორინთან ერთად. ტაკროლიმუსი ან ციკლოსპორინი უნდა შეწყდეს მინიმუმ 24 საათით ადრე მეორე პრეპარატის დანიშვნამდე. ტაკროლიმუსისა და ციკლოსპორინის მაღალი კონცენტრაციების შემთხვევაში, მეორე პრეპარატის დანიშვნა უნდა გადაიდოს.
ყველა პაციენტისთვის, რომლებიც იღებენ ტაკროლიმუსს, რეკომენდებულია თერაპიული მედიკამენტის მონიტორინგი (TDM) [იხილეთ დოზირება და ადმინისტრირება (2.6)].
- 2 დოზირების რეკომენდაციები მოზრდილებისთვის თირკმლის, ღვიძლის ან გულის ტრანსპლანტაციისას – კაფსულები და ინექცია თუ პაციენტებს შეუძლიათ დაიწყონ პერორალური თერაპია, უნდა დაინიშნოს რეკომენდებული საწყისი დოზა. ტაკროლიმუსის კაფსულების საწყისი დოზა არ უნდა დაინიშნოს ღვიძლის ან გულის ტრანსპლანტაციის შემდეგ 6 საათზე ადრე, თირკმლის ტრანსპლანტაციისას საწყისი დოზა შეიძლება დაინიშნოს 24 საათის განმავლობაში ოპერაციის შემდეგ, მაგრამ უნდა გადაიდოს, სანამ თირკმლის ფუნქცია არ აღდგება.
ტაკროლიმუსის საწყისი პერორალური დოზირების რეკომენდაციები მოზრდილებისთვის (თირკმლის, ღვიძლის და გულის ტრანსპლანტაციისას) და სისხლის მთლიანი კონცენტრაციის დიაპაზონი მოცემულია ცხრილში 1. ჩაატარეთ თერაპიული მედიკამენტის მონიტორინგი (TDM), რათა დარწმუნდეთ, რომ პაციენტები არიან ცხრილში 1 მოცემულ დიაპაზონებში.
ცხრილი 1. ტაკროლიმუსის კაფსულების საწყისი პერორალური დოზირების რეკომენდაციებისა და სისხლის სრული კონცენტრაციის დიაპაზონის შეჯამება მოზრდილებში
პაციენტთა პოპულაცია
ტაკროლიმუსის კაფსულები¹ საწყისი პერორალური დოზა
სრული სისხლის კონცენტრაციის დიაპაზონი
თირკმლის ტრანსპლანტაცია
აზათიოპრინთან ერთად
- 2 მგ/კგ/დღე, გაყოფილი ორ დოზად, მიღება ყოველ 12 საათში
თვე 1-3: 7-20 ნგ/მლ თვე 4-12: 5-15 ნგ/მლ
MMF/IL-2 რეცეპტორის ანტაგონისტთან²
- 1 მგ/კგ/დღე, გაყოფილი ორ დოზად, მიღება ყოველ 12 საათში
თვე 1-12: 4-11 ნგ/მლ
ღვიძლის ტრანსპლანტაცია
მხოლოდ კორტიკოსტეროიდებთან
- 10-0.15 მგ/კგ/დღე, გაყოფილი ორ დოზად, მიღება ყოველ 12 საათში
თვე 1-12: 5-20 ნგ/მლ
გულის ტრანსპლანტაცია
აზათიოპრინთან ან MMF-თან ერთად
- 075 მგ/კგ/დღე, გაყოფილი ორ დოზად, მიღება ყოველ 12 საათში
თვე 1-3: 10-20 ნგ/მლ თვე ≥4: 5-15 ნგ/მლ
¹ აფროამერიკელ პაციენტებს შეიძლება დასჭირდეთ უფრო მაღალი დოზები კავკასიურებთან შედარებით (იხილეთ ცხრილი 2).
² მეორე, მცირე კვლევაში საწყისი დოზა იყო 0.15-0.2 მგ/კგ/დღე და ტაკროლიმუსის დაფიქსირებული კონცენტრაციები შეადგენდა 6-16 ნგ/მლ პირველ 1-3 თვეში და 5-12 ნგ/მლ 4-12 თვეში [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.1)].
დოზა უნდა შეირჩეს ინდივიდუალურად, კლინიკური შეფასებების მიხედვით (უარყოფისა და ტოლერანტობის მიხედვით). ტაკროლიმუსის კაფსულების დოზები, რომლებიც უფრო დაბალია რეკომენდებულ საწყის დოზაზე, შეიძლება საკმარისი იყოს შენარჩუნების თერაპიისთვის. ადრეულ პოსტტრანსპლანტაციურ პერიოდში რეკომენდებულია დამატებითი თერაპია კორტიკოსტეროიდებით.
თირკმლის ტრანსპლანტაციის მონაცემები მიუთითებს, რომ აფროამერიკელ პაციენტებს სჭირდებათ უფრო მაღალი დოზა, რათა მიაღწიონ იგივე სრულ კონცენტრაციებს, როგორც კავკასიური პაციენტებს (ცხრილი 2) [იხილეთ გამოყენება სპეციფიკურ პოპულაციებში (8.8) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
ცხრილი 2. დოზისა და სრული კონცენტრაციების შედარება რასის მიხედვით
ტრანსპლანტაციის შემდეგ დრო
კავკასიელი (N=114) <br> დოზა (მგ/კგ)
კავკასიელი (N=114) <br> სრული კონცენტრაცია (ნ გ/მლ)
აფროამერიკელი (N=56) <br> დოზა (მგ/კგ)
აფროამერიკელი (N=56) <br> სრული კონცენტრაცია (ნგ/მლ)
7 დღე
- 18
- 0
- 23
- 9
1 თვე
- 17
- 8
- 26
- 9
6 თვე
- 14
- 8
- 24
- 5
12 თვე
- 13
- 1
- 19
- 0
ინტრავენური ინექცია
ტაკროლიმუსის ინექცია უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ როგორც უწყვეტი ინტრავენური ინფუზია და უნდა შეწყდეს, როგორც კი პაციენტს შეეძლება პერორალური მიღება. ტაკროლიმუსის კაფსულების პირველი დოზა უნდა მიეცეს ინტრავენური ინფუზიის შეწყვეტიდან 8-12 საათში.
რეკომენდებული საწყისი დოზა ტაკროლიმუსის ინექციისთვის არის 0.03-0.05 მგ/კგ/დღე თირკმლის ან ღვიძლის ტრანსპლანტაციისას და 0.01 მგ/კგ/დღე გულის ტრანსპლანტაციისას, უწყვეტი ინტრავენური ინფუზიის სახით. მოზრდილ პაციენტებში დოზები უნდა იყოს დოზირების დიაპაზონის ქვედა ზღვარზე. ადრეულ პოსტტრანსპლანტაციურ პერიოდში რეკომენდებულია ერთდროული კორტიკოსტეროიდული თერაპია.
სრული სისხლის კონცენტრაციის დიაპაზონი, რომელიც აღწერილია ცხრილში 1, ეხება მხოლოდ ტაკროლიმუსის პერორალურ ადმინისტრაციას; მიუხედავად იმისა, რომ ტაკროლიმუსის კონცენტრაციის მონიტორინგი ინტრავენური უწყვეტი ინფუზიისას გარკვეულ სარგებლობას იძლევა, დაფიქსირებული კონცენტრაციები ვერ ასახავს იმავე ექსპოზიციას, როგორც პერორალური თერაპიისას მიღებული სრული კონცენტრაციები.
ანაფილაქსიური რეაქციები დაფიქსირდა ინექციური ფორმებით, რომლებიც შეიცავს ნეიტრალური ზეთის წარმოებულებს, მაგალითად, ტაკროლიმუსის ინექცია. შესაბამისად, რეკომენდებულია ანაფილაქსიის ნიშნებისა და სიმპტომების მონიტორინგი [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.9)].
- 3 დოზირების რეკომენდაციები პედიატრიული ღვიძლის ტრანსპლანტაციის მქონე პაციენტებისთვის
პერორალური ფორმულაცია (კაფსულები) პედიატრიულ პაციენტებს ზოგადად სჭირდებათ უფრო მაღალი ტაკროლიმუსის დოზები, ვიდრე მოზრდილებს; ასაკის მატებასთან ერთად მოთხოვნილი დოზა შეიძლება შემცირდეს. პედიატრიული ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებისთვის საწყისი დოზირების რეკომენდაციები და სისხლის სრული კონცენტრაციის დიაპაზონი მოცემულია ცხრილში 3. ჩაატარეთ TDM (თერაპიული მედიკამენტის მონიტორინგი), რათა დარწმუნდეთ, რომ პაციენტები იმყოფებიან ცხრილში 3 მოცემულ დიაპაზონში.
ცხრილი 3. ტაკროლიმუსის კაფსულების საწყისი დოზირების რეკომენდაციები და სისხლის სრული კონცენტრაციის დიაპაზონი ბავშვებში
პაციენტთა პოპულაცია
ტაკროლიმუსის საწყისი დოზირება
სრული სისხლის კონცენტრაციის დიაპაზონი
პედიატრიული ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტები²
- 15-0.2 მგ/კგ/დღე კაფსულები, გაყოფილი ორ დოზად, მიღება ყოველ 12 საათში
თვე 1-12: 5-20 ნგ/მლ
² იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.2), ღვიძლის ტრანსპლანტაცია.
პედიატრიული პაციენტების გადასვლისას პერორალური სუსპენზიიდან ტაკროლიმუსის კაფსულებზე ან კაფსულებიდან პერორალურ სუსპენზიაზე, ყოველდღიური დოზა უნდა დარჩეს იგივე. ფორმულაციების შეცვლის შემდეგ, ტაკროლიმუსის თერაპიული მონიტორინგი აუცილებელია [იხილეთ დოზირება და ადმინისტრირება (2.6)].
ინტრავენური ინექცია თუ პაციენტს არ შეუძლია პერორალური ფორმულაციის მიღება, შეიძლება დაიწყოს ტაკროლიმუსის ინექციით. პედიატრიული ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებისთვის ინტრავენური დოზა შეადგენს 0.03-0.05 მგ/კგ/დღეს.
დამატებითი პედიატრიული გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Astellas Pharma US, Inc.-ის Prograf (ტაკროლიმუსის) პროდუქტებისთვის. თუმცა, Astellas Pharma US, Inc.-ის მარკეტინგული ექსკლუზივობის გამო, ამ პრეპარატს არ გააჩნია აღნიშნული ინფორმაციის ეტიკეტირება.
- 4 დოზირების მოდიფიკაცია თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებისთვის ტაკროლიმუსს აქვს ნეფროტოქსიკური პოტენციალი, ამიტომ თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში (განსაკუთრებით ღვიძლის ან გულის ტრანსპლანტაციის შემდგომ) უნდა განიხილებოდეს დოზირების მინიმალური დიაპაზონის გამოყენება. შესაძლოა საჭირო გახდეს დოზის შემდგომი შემცირება, თუ მიზნობრივი დიაპაზონი ვერ მიიღწევა.
თირკმლის ტრანსპლანტაციის მქონე პაციენტებში, ოპერაციის შემდგომი ოლიგურიის დროს, ტაკროლიმუსის კაფსულების საწყისი დოზა არ უნდა დაინიშნოს 6 საათზე ადრე ოპერაციის შემდეგ და შესაძლოა გადაიდოს მანამ, სანამ თირკმლის ფუნქცია არ აჩვენებს გამოჯანმრთელების ნიშნებს [იხილეთ დოზირება და ადმინისტრირება (2.2), გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.5), გამოყენება სპეციფიკურ პოპულაციებში (8.6) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
- 5 დოზირების მოდიფიკაცია ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებისთვის ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევის (Child-Pugh ≥10) მქონე პაციენტებს შეიძლება დასჭირდეთ ტაკროლიმუსის კაფსულების უფრო დაბალი დოზები. სისხლის სრული კონცენტრაციის მჭიდრო მონიტორინგი სავალდებულოა.
ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ პოსტტრანსპლანტაციური ღვიძლის მძიმე დარღვევები, შეიძლება შეინიშნოს მაღალი კონცენტრაციებით გამოწვეული არასასურველი რეაქციების გაზრდილი რისკი. ამ პაციენტებს სჭირდებათ მჭიდრო მონიტორინგი და დოზირების კორექცია [იხილეთ დოზირება და ადმინისტრირება (2.2), გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.5), გამოყენება სპეციფიკურ პოპულაციებში (8.7) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
- 6 მედიკამენტის თერაპიული მონიტორინგი
ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციის მონიტორინგი სხვა ლაბორატორიულ და კლინიკურ პარამეტრებთან ერთად ითვლება აუცილებელ ინსტრუმენტად პაციენტის მართვისას უარყოფის, ტოქსიკურობის, დოზის კორექციისა და მკურნალობისადმი ერთგულების შეფასებისთვის. სრული სისხლის კონცენტრაციის დიაპაზონი მოცემულია ცხრილში 1.
მონიტორინგის სიხშირეზე გავლენას ახდენს მრავალი ფაქტორი, მათ შორის (მაგრამ არ შემოიფარგლება მხოლოდ) ღვიძლის ან თირკმლის დისფუნქცია, პოტენციურად ურთიერთქმედი მედიკამენტების დამატება ან შეწყვეტა და პოსტტრანსპლანტაციური დრო. სისხლის კონცენტრაციის მონიტორინგი არ ცვლის თირკმლისა და ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგს და ბიოფსიას. კლინიკური კვლევების მონაცემებმა აჩვენა, რომ ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციები ყველაზე მეტად ცვალებადი იყო ტრანსპლანტაციის შემდგომ პირველ კვირაში.
ტოქსიკურობისა და ეფექტურობის უკმარისობის შედარებითი რისკები დაკავშირებულია ტაკროლიმუსის სისხლის სრულ კონცენტრაციებთან. შესაბამისად, ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციების მონიტორინგი რეკომენდებულია ტოქსიკურობისა და ეფექტურობის უკმარისობის კლინიკური შეფასებისას.
ტაკროლიმუსის დონის განსასაზღვრად ხშირად გამოიყენება მაღალი წარმადობის თხევადი ქრომატოგრაფია ტანდემური მას-სპექტრომეტრიის დეტექციით (HPLC/MS/MS) და იმუნოასაიები. იმუნოასაიებს შეიძლება ჰქონდეთ რეაქცია როგორც მეტაბოლიტებზე, ასევე ძირეულ ნაერთზე. ამიტომ, იმუნოასაიებით მიღებულმა შედეგებმა შესაძლოა წარმოაჩინოს სისტემატური გადახრა HPLC/MS შედეგებთან შედარებით. ეს გადახრა შეიძლება დამოკიდებული იყოს გამოყენებულ კონკრეტულ მეთოდზე და ლაბორატორიაზე.
პაციენტის კონცენტრაციების სიზუსტის შესაფასებლად მიმდინარე ანალიზების გამოყენებისას საჭიროა დეტალური ცოდნა გამოყენებული მეთოდებისა და ბიოლოგიური მატრიცების შესახებ. მთლიან სისხლს უპირატესობა ენიჭება და ნიმუშები უნდა შეგროვდეს ეთილენდიამინტეტრააცეტატის (EDTA) ანტიკოაგულანტის შემცველ მილებში. ჰეპარინის ანტიკოაგულანტის გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან ის ზრდის შედედების რისკს შენახვისას.
ნიმუშები, რომლებიც დაუყოვნებლივ არ იტესტება, უნდა შეინახოს ოთახის ტემპერატურაზე ან მაცივარში და უნდა გაიტესტოს 7 დღეში; კონკრეტული მეთოდის ინსტრუქციების მიხედვით. თუ ნიმუშები ინახება უფრო ხანგრძლივად, ისინი უნდა გაიყინოს -20°C-ზე. ერთმა კვლევამ აჩვენა, რომ პრეპარატის აღდგენა >90% იყო ნიმუშებში, რომლებიც ინახებოდა -20°C-ზე 6 თვის განმავლობაში; 6 თვის შემდეგ აღინიშნა შემცირებული აღდგენა.
3 დოზირების ფორმები და კონცენტრაციები
ტაკროლიმუსის კაფსულები USP, 0.5 მგ – თეთრიდან ოდნავ მოთეთრო ფერის ფხვნილით სავსე მყარი ჟელატინის კაფსულა ზომა „4“. მუქი ყვითელი გაუმჭვირვალე თავსახურით, რომელზეც ამობეჭდილია „0.5 MG“, და მუქი ყვითელი გაუმჭვირვალე სხეულით, რომელზეც წითელი მელნით ამობეჭდილია „RDY 525“.
ტაკროლიმუსის კაფსულები USP, 1 მგ – თეთრიდან ოდნავ მოთეთრო ფერის ფხვნილით სავსე მყარი ჟელატინის კაფსულა ზომა „4“. თეთრი გაუმჭვირვალე თავსახურით, რომელზეც ამობეჭდილია „1 MG“, და თეთრი გაუმჭვირვალე სხეულით, რომელზეც წითელი მელნით ამობეჭდილია „RDY 526“.
ტაკროლიმუსის კაფსულები USP, 5 მგ – თეთრიდან ოდნავ მოთეთრო ფერის ფხვნილით სავსე მყარი ჟელატინის კაფსულა ზომა „4“. მუქი მურანისფერი წითელი გაუმჭვირვალე თავსახურით, რომელზეც ამობეჭდილია „5 MG“, და მუქი მურანისფერი წითელი გაუმჭვირვალე სხეულით, რომელზეც თეთრი მელნით ამობეჭდილია „RDY 527“.
4 უკუჩვენებები
ტაკროლიმუსის კაფსულები უკუნაჩვენებია იმ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ჰიპერმგრძნობელობა ტაკროლიმუსის მიმართ. ტაკროლიმუსის ინექცია უკუნაჩვენებია იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ჰიპერმგრძნობელობა HCO-60-ის (პოლიოქსილ 60 ჰიდროგენიზირებული ნეიტრალური ზეთი) მიმართ. ჰიპერმგრძნობელობის სიმპტომებში აღწერილია ქოშინი, გამონაყარი, ქავილი და მწვავე რესპირატორული დისტრესის სინდრომი [იხილეთ არასასურველი რეაქციები (6)].
5 გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები
- 1 ლიმფომა და სხვა ავთვისებიანი წარმონაქმნები იმუნოსუპრესანტების მიმღები პაციენტები, მათ შორის ტაკროლიმუსის, იმყოფებიან ლიმფომისა და სხვა ავთვისებიანი წარმონაქმნების განვითარების გაზრდილი რისკის ქვეშ, განსაკუთრებით კანის. რისკი, როგორც ჩანს, დაკავშირებულია იმუნოსუპრესიის ინტენსივობასა და ხანგრძლივობასთან და არა კონკრეტული აგენტის გამოყენებასთან. → პაციენტები, რომლებსაც აქვთ გაზრდილი რისკი კანის კიბოსთვის, უნდა გამოიკვლიონ კანის ცვლილებებზე; მზის სხივისა და ულტრაიისფერი შუქის ზემოქმედება უნდა შეიზღუდოს დამცავი ტანსაცმლითა და მზისგან დამცავი საშუალებით (მაღალი დაცვის ფაქტორით). → ტრანსპლანტაციის შემდგომი ლიმფოპროლიფერაციული დარღვევა (PTLD) აღინიშნა იმუნოსუპრესანტების მიმღებ ორგანოს ტრანსპლანტირებულ პაციენტებში. უმრავლესობა დაკავშირებულია ეპშტეინ-ბარის ვირუსის (EBV) ინფექციასთან. რისკი განსაკუთრებით მაღალია EBV სერონეგატიურებში, მათ შორის ბავშვებში. მკურნალობის დროს რეკომენდებულია EBV-სეროლოგიის მონიტორინგი.
- 2 სერიოზული ინფექციები იმუნოსუპრესანტების მიმღები პაციენტები, მათ შორის ტაკროლიმუსის, იმყოფებიან ბაქტერიული, ვირუსული, სოკოვანი და პროტოზოული ინფექციების განვითარების გაზრდილი რისკის ქვეშ, მათ შორის ოპორტუნისტული ინფექციები. ეს ინფექციები შეიძლება სერიოზულად მიმდინარეობდეს, მათ შორის ლეტალურადაც. სერიოზული ვირუსული ინფექციები მოიცავს:
პოლიომავირუსთან ასოცირებული ნეფროპათია (PVAN), ძირითადად BK ვირუსის ინფექციის გამო
JC ვირუსთან ასოცირებული პროგრესული მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია (PML)
ციტომეგალოვირუსული ინფექციები (CMV): CMV სერონეგატიური ტრანსპლანტის მიმღები პაციენტები, რომლებიც იღებენ ორგანოს CMV სეროპოზიტიური დონორისგან, უფრო მაღალი რისკის ქვეშ არიან CMV ინფექციისა და დაავადების განვითარებისათვის.
ინფექციის ნიშნებზე მონიტორინგი და იმუნოსუპრესიული თერაპიის რეგულირება საჭიროა, რათა დაბალანსდეს უარყოფისა და ინფექციის რისკი [იხილეთ არასასურველი რეაქციები (6.1, 6.2)].
- 3 არ არის ჩანაცვლებადი გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების ტაკროლიმუსის პროდუქტებით – მედიკამენტური შეცდომები მედიკამენტური შეცდომები, მათ შორის შეცვლა და დოზირების შეცდომები, ტაკროლიმუსის მყისიერი გამოშვების და გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების პროდუქტებს შორის დაფიქსირდა აშშ-ს გარეთ. ეს შეცდომები სერიოზულ არასასურველ რეაქციებთან იყო ასოცირებული, მათ შორის გრაფტის უარყოფასა და სხვა გართულებებთან. ტაკროლიმუსი არ არის ჩანაცვლებადი ან შეცვლადი გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების ტაკროლიმუსის პროდუქტებით. ფორმების შეცვლა უნდა მოხდეს ექიმის ზედამხედველობის ქვეშ. პაციენტებსა და მზრუნველებს უნდა მიეცეთ ინსტრუქცია, როგორ ამოიცნონ ტაკროლიმუსის დოზირების ფორმები [იხილეთ დოზირების ფორმები და სიძლიერეები (3)], და უზრუნველყონ, რომ ჯანდაცვის პროვაიდერი ინფორმირებულია სხვადასხვა ფორმის დანიშვნისას.
- 4 ახალი დიაბეტი ტრანსპლანტაციის შემდეგ კლინიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ტაკროლიმუსი იწვევს ახალი დიაბეტის განვითარებას თირკმლის, ღვიძლის ან გულის ტრანსპლანტაციისას. ეს დიაბეტი ზოგიერთ პაციენტში შეიძლება რევერსირებადი იყოს. აფროამერიკელი და ესპანელი თირკმლის ტრანსპლანტის პაციენტები მაღალი რისკის ქვეშ არიან. საჭიროა სისხლში გლუკოზის მონიტორინგი [იხილეთ არასასურველი რეაქციები (6.1)].
- 5 ნეფროტოქსიკურობა ტაკროლიმუსის კაფსულებისა და მედიკამენტური ურთიერთქმედების გამო
ტაკროლიმუსმა, ისევე როგორც სხვა კალცინეურინის ინჰიბიტორებმა, შეიძლება გამოიწვიოს მწვავე ან ქრონიკული ნეფროტოქსიკურობა. ტრანსპლანტის პაციენტებში, მისი ვაზოკონსტრიქციული ეფექტის გამო თირკმლის სისხლძარღვებზე, იწვევს თირკმლის სისხლის ნაკადის შემცირებას, ტოქსიკურ ტუბულოპათიებსა და ტუბულოინტერსტიციულ ეფექტებს. ნეფროტოქსიკურობა დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში [იხილეთ არასასურველი რეაქციები (6.1)].
ტაკროლიმუსის ტოქსიკურობასთან ასოცირებულმა მწვავე თირკმლის დაზიანებამ შეიძლება გამოიწვიოს შრატში კრეატინინის მატება, ჰიპერკალემია, შარდოვანისა და შარდმჟავას სეკრეციის დაქვეითება და ჰიპერურიკემია, და, როგორც წესი, რევერსირებადია. პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ შრატში კრეატინინის მატება და ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციები რეკომენდებულ დიაპაზონზე მაღალია, განიხილეთ დოზის შემცირება ან ტაკროლიმუსის ადმინისტრაციის დროებითი შეწყვეტა.
ნეფროტოქსიკურობის რისკი შეიძლება გაიზარდოს, როდესაც ტაკროლიმუსი ინიშნება ერთდროულად CYP3A ინჰიბიტორებთან (ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციის გაზრდით) ან ნეფროტოქსიკურ პრეპარატებთან (მაგ., ამინოგლიკოზიდები, განციკლოვირი, ამფოტერიცინი B, ცისპლატინი, ნუკლეოტიდური რევერს ტრანსკრიპტაზის ინჰიბიტორები, პროტეაზის ინჰიბიტორები). როდესაც ტაკროლიმუსი გამოიყენება ერთდროულად სხვა ცნობილ ნეფროტოქსიკურ პრეპარატებთან, საჭიროა თირკმლის ფუნქციისა და ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციების მონიტორინგი და ტაკროლიმუსისა და/ან თანმხლები პრეპარატების დოზების კორექცია ერთდროული გამოყენებისას [იხილეთ მედიკამენტური ურთიერთქმედებები (7.2)].
- 6 ნეიროტოქსიკურობა ტაკროლიმუსმა შეიძლება გამოიწვიოს ნეიროტოქსიკურობის სპექტრი. ყველაზე მძიმე ნეიროტოქსიკურობებს შორისაა უკანა რევერსირებადი ენცეფალოპათიის სინდრომი (PRES), დელირიუმი, კრუნჩხვები და კომა; სხვები მოიცავს ტრემორს, პარესტეზიებს, თავის ტკივილს, ფსიქიკური მდგომარეობის ცვლილებებს და მოტორული და სენსორული ფუნქციების ცვლილებებს [იხილეთ არასასურველი რეაქციები (6.1, 6.2)]. რადგან ეს სიმპტომები შეიძლება ასოცირებული იყოს ტაკროლიმუსის სისხლის სრულ კონცენტრაციებთან რეკომენდებულ დიაპაზონში ან მის ზემოთ, აკონტროლეთ ნევროლოგიური სიმპტომები და განიხილეთ ტაკროლიმუსის დოზის შემცირება ან შეწყვეტა, თუ ნევროტოქსიკურობა გამოვლინდა.
- 7 ჰიპერკალემია ტაკროლიმუსის გამოყენებასთან ერთად დაფიქსირდა ჰიპერკალემია. შრატში კალიუმის დონე უნდა მონიტორინგდეს. განსაკუთრებული ყურადღება საჭიროა, სანამ დაინიშნება სხვა აგენტები, რომლებიც ასევე დაკავშირებულია ჰიპერკალემიასთან (მაგ., კალიუმშემნახავი დიურეტიკები, ACE ინჰიბიტორები, ანგიოტენზინის რეცეპტორის ბლოკატორები) ტაკროლიმუსის თერაპიის დროს [იხილეთ არასასურველი რეაქციები (6.1)]. მკურნალობის დროს პერიოდულად აკონტროლეთ შრატის კალიუმის დონე.
- 8 ჰიპერტენზია ჰიპერტენზია არის ტაკროლიმუსის თერაპიის ხშირი არასასურველი ეფექტი და შეიძლება მოითხოვოს ანტიჰიპერტენზიული თერაპია [იხილეთ არასასურველი რეაქციები (6.1)]. არტერიული წნევის კონტროლი შესაძლებელია გავრცელებული ანტიჰიპერტენზიული პრეპარატებით, თუმცა განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს იმ აგენტებს, რომლებიც დაკავშირებულია ჰიპერკალემიასთან (მაგ., კალიუმშემნახავი დიურეტიკები, ACE ინჰიბიტორები, ანგიოტენზინის რეცეპტორის ბლოკატორები) [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.7)]. კალციუმის არხების ბლოკატორებმა შეიძლება გაზარდონ ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციები, ამიტომ საჭიროა დოზის შემცირება [იხილეთ მედიკამენტური ურთიერთქმედებები (7.2)].
- 9 ანაფილაქსიური რეაქციები ტაკროლიმუსის ინექციასთან ანაფილაქსიური რეაქციები დაფიქსირდა ინექციურ ფორმებში, რომლებიც შეიცავს ნეიტრალური ზეთის წარმოებულებს, მათ შორის ტაკროლიმუსს, მცირე პროცენტში პაციენტებისა (0.6%). ამ რეაქციების ზუსტი მიზეზი უცნობია. ტაკროლიმუსის ინექცია უნდა გამოიყენებოდეს მხოლოდ იმ პაციენტებში, რომლებიც ვერ იღებენ ტაკროლიმუსს პერორალურად. ინტრავენური გზით გამოყენებისას აუცილებელია პაციენტების მონიტორინგი ანაფილაქსიის ნიშნებისა და სიმპტომებისათვის [იხილეთ დოზირება და ადმინისტრირება (2.1)].
- 10 არ არის რეკომენდებული სიროლიმუსთან ერთად გამოყენება ტაკროლიმუსის კაფსულები არ არის რეკომენდებული სიროლიმუსთან ერთად გამოყენებისთვის:
სიროლიმუსისა და ტაკროლიმუსის ერთობლივი გამოყენება de novo ღვიძლის ტრანსპლანტაციის მქონე პაციენტებში ასოცირებული იყო გაზრდილ სიკვდილობასთან, გრაფტის დაკარგვასთან და ღვიძლის არტერიის თრომბოზთან (HAT) და არ არის რეკომენდებული.
სიროლიმუსის (2 მგ დღეში) და ტაკროლიმუსის ერთობლივი გამოყენება გულის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში აშშ-ში ჩატარებულ კვლევაში ასოცირებული იყო თირკმლის ფუნქციის დარღვევის, ჭრილობის შეხორცების გართულებებისა და ინსულინდამოკიდებული პოსტტრანსპლანტაციური დიაბეტის გაზრდილ რისკთან და არ არის რეკომენდებული [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.3)].
სიროლიმუსის გამოყენებამ ტაკროლიმუსის კაფსულებთან ერთად შეიძლება გაზარდოს თრომბოტიკური მიკროანგიოპათიის რისკი [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.16)].
- 11 ურთიერთქმედებები CYP3A4 ინჰიბიტორებთან და ინდუქტორებთან ტაკროლიმუსის კო-ადმინისტრირებისას ძლიერი CYP3A4 ინჰიბიტორებით (მაგ., ტელაპრევირი, ბოცეპრევირი, რიტონავირი, კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, ვორიკონაზოლი, კლარითრომიცინი) და ძლიერი ინდუქტორებით (მაგ., რიფამპინი, რიფაბუტინი) საჭიროა ტაკროლიმუსის დოზის რეგულირება და ხშირი მონიტორინგი ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციებისა, ასევე ტაკროლიმუსთან დაკავშირებული არასასურველი რეაქციების. ძლიერი CYP3A4 ინჰიბიტორით (კლარითრომიცინი) კო-ადმინისტრირების შემდეგ, მიუხედავად საწყისი დოზის შემცირებისა, დაფიქსირდა ტაკროლიმუსის დონის სწრაფი მატება. რეკომენდებულია ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციების ადრეული და ხშირი მონიტორინგი [იხილეთ მედიკამენტური ურთიერთქმედებები (7.2)].
- 12 QT ინტერვალის გახანგრძლივება ტაკროლიმუსმა შეიძლება გაახანგრძლივოს QT/QTc ინტერვალი და გამოიწვიოს Torsades de pointes. ტაკროლიმუსი უნდა იქნას აცილებული თანდაყოლილი გრძელი QT სინდრომის მქონე პაციენტებში. იმ პაციენტებში, ვისაც აქვს გულის უკმარისობა, ბრადიარითმიები, იღებენ გარკვეულ ანტიარითმიულ პრეპარატებს ან სხვა წამლებს, რომლებიც იწვევენ QT ინტერვალის გახანგრძლივებას, და ასევე ელექტროლიტური დარღვევებისას (ჰიპოკალემია, ჰიპოკალცემია, ჰიპომაგნეზემია), საჭიროა ელექტროკარდიოგრამებისა და ელექტროლიტების (მაგნიუმი, კალიუმი, კალციუმი) პერიოდული მონიტორინგი მკურნალობისას. ტაკროლიმუსის კო-ადმინისტრირებისას სხვა სუბსტრატებთან და/ან CYP3A4 ინჰიბიტორებთან, რომლებსაც ასევე შეუძლიათ QT ინტერვალის გახანგრძლივება, საჭიროა ტაკროლიმუსის სრული კონცენტრაციების ხშირი მონიტორინგი და QT ინტერვალის მონიტორინგი. ტაკროლიმუსის გამოყენება ამიოდარონთან ერთად ასოცირებული იყო ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციების გაზრდასთან QT გახანგრძლივებითა თუ მის გარეშე [იხილეთ მედიკამენტური ურთიერთქმედებები (7.2)].
- 13 მიოკარდიული ჰიპერტროფია მიოკარდიული ჰიპერტროფია აღწერილია ჩვილებში, ბავშვებსა და მოზრდილებში, განსაკუთრებით მათში, ვისაც აქვს ტაკროლიმუსის მაღალი სრული კონცენტრაციები. როგორც წესი, გამოვლინებულია ექოკარდიოგრაფიით მარცხენა პარკუჭის უკანა კედლისა და ინტერვენტრიკულური სეპტუმის სისქის გაზრდით. ეს მდგომარეობა რევერსირებადია უმეტეს შემთხვევაში დოზის შემცირების ან თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ. პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ თირკმლის უკმარისობა ან კლინიკური ნიშნები პარკუჭის დისფუნქციის ტაკროლიმუსის თერაპიის დროს, რეკომენდებულია ექოკარდიოგრაფიული კვლევა. თუ დადგინდება მიოკარდიული ჰიპერტროფია, უნდა განიხილებოდეს ტაკროლიმუსის დოზის შემცირება ან შეწყვეტა [იხილეთ არასასურველი რეაქციები (6.2)].
- 14 იმუნიზაციები საბოლოოდ შესაძლებელი უნდა იყოს ვაქცინების სრული კომპლექტის ჩატარება ტრანსპლანტაციამდე და ტაკროლიმუსით მკურნალობის დაწყებამდე. ცოცხალი ვაქცინების გამოყენება უნდა იქნას აცილებული ტაკროლიმუსის თერაპიის პერიოდში; მაგალითებად (მაგრამ არ შემოიფარგლება) მოიცავს: ინტრანაზალური გრიპის ვაქცინა, წითელა, ყბაყურა, წითურა, ორალური პოლიომიელიტის ვაქცინა, BCG, ყვითელი ცხელება, ჩუტყვავილა და TY21a ტიფის ვაქცინა. ინაქტივირებული ვაქცინები, რომლებიც უსაფრთხოდ ითვლება ტრანსპლანტაციის შემდეგ, შეიძლება არ იყოს საკმარისად იმუნოგენური ტაკროლიმუსის თერაპიისას.
- 15 სუფთა წითელი უჯრედის აპლაზია სუფთა წითელი უჯრედის აპლაზიის (PRCA) შემთხვევები დაფიქსირდა ტაკროლიმუსით მკურნალობისას. ტაკროლიმუსით ინდუცირებული PRCA-ს მექანიზმი სრულად დადგენილი არ არის. ყველა პაციენტს აღენიშნებოდა რისკ-ფაქტორები, როგორიცაა პაროვირუსი B19 ინფექცია, არსებული დაავადებები ან თანმხლები მედიკამენტები, რომლებიც ასოცირებულია PRCA-სთან. თუ PRCA დიაგნოზირდება, უნდა განიხილებოდეს ტაკროლიმუსის შეწყვეტა [იხილეთ არასასურველი რეაქციები (6.2)].
- 16 თრომბოტიკური მიკროანგიოპათია (მათ შორის ჰემოლიზური ურემიული სინდრომი და თრომბოტიკური თრომბოციტოპენიური პურპურა) თრომბოტიკური მიკროანგიოპათიის (TMA) შემთხვევები, მათ შორის ჰემოლიზური ურემიული სინდრომი (HUS) და თრომბოტიკური თრომბოციტოპენიური პურპურა (TTP), დაფიქსირდა ტაკროლიმუსით მკურნალობისას. TMA-ს შეიძლება ჰქონდეს მულტიფაქტორული ეტიოლოგია. რისკ-ფაქტორები, რომლებიც შეიძლება გამოვლინდეს ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, მოიცავს: მძიმე ინფექციები, გრაფტის წინააღმდეგობის დაავადება (GVHD), ჰუმანური ლეიკოციტების ანტიგენის (HLA) შეუთავსებლობა, კალცინეურინის ინჰიბიტორების და mTOR ინჰიბიტორების გამოყენება. ეს რისკ-ფაქტორები ცალ-ცალკე ან კომბინირებულად ზრდის TMA-ს რისკს. პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ TMA-ს ნიშნები და სიმპტომები, ტაკროლიმუსი უნდა განიხილებოდეს, როგორც რისკ-ფაქტორი. ტაკროლიმუსისა და mTOR ინჰიბიტორების ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს TMA-ს რისკი.
- 17 კანაბიდიოლთან მედიკამენტური ურთიერთქმედება როდესაც ტაკროლიმუსი და კანაბიდიოლი ინიშნება ერთდროულად, აუცილებელია მჭიდრო მონიტორინგი ტაკროლიმუსის სისხლის დონის მატებისა და ტაკროლიმუსის ტოქსიკურობაზე მიანიშნებელი არასასურველი რეაქციების გამოვლენისათვის. ტაკროლიმუსის დოზის შემცირება უნდა განიხილებოდეს საჭიროებისამებრ, როდესაც ის ინიშნება კანაბიდიოლთან ერთად [იხილეთ დოზირება და ადმინისტრირება (2.2, 2.6) და მედიკამენტური ურთიერთქმედებები (7.3)].
6 უარყოფითი რეაქციები
ქვემოთ ჩამოთვლილი სერიოზული და სხვა მნიშვნელოვანი არასასურველი მედიკამენტური რეაქციები დეტალურადაა განხილული მონიშვნის სხვა სექციებში:
ლიმფომა და სხვა ავთვისებიანი წარმონაქმნები [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.1)]
სერიოზული ინფექციები [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.2)]
ახალი დიაბეტი ტრანსპლანტაციის შემდეგ [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.4)]
ნეფროტოქსიკურობა [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.5)]
ნეიროტოქსიკურობა [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.6)]
ჰიპერკალემია [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.7)]
ჰიპერტენზია [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.8)]
ანაფილაქსიური რეაქციები ტაკროლიმუსის ინექციასთან [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.9)]
მიოკარდიული ჰიპერტროფია [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.13)]
სუფთა წითელი უჯრედის აპლაზია [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.15)]
თრომბოტიკური მიკროანგიოპათია, მათ შორის ჰემოლიზური ურემიული სინდრომი და თრომბოტიკური თრომბოციტოპენიური პურპურა [იხილეთ გაფრთხილებები და წინასწარი ზომები (5.16)]
- 1 კლინიკური კვლევების გამოცდილება
რადგან კლინიკური კვლევები ტარდება მრავალფეროვან პირობებში, ერთი პრეპარატის კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირებული არასასურველი რეაქციების სიხშირეები ვერ შეედრება სხვა პრეპარატის კვლევებში დაფიქსირებულ სიხშირეებს და შესაძლოა არ ასახავდეს პრაქტიკაში არსებულ მაჩვენებლებს. გარდა ამისა, კლინიკური კვლევები არ არის განკუთვნილი სხვადასხვა კვლევით ჯგუფებს შორის შედარებითი განსხვავებების დასადგენად ქვემოთ განხილულ არასასურველ რეაქციებთან დაკავშირებით.
თირკმლის ტრანსპლანტაცია არასასურველი რეაქციების სიხშირე შეფასდა სამ რანდომიზებულ თირკმლის ტრანსპლანტაციის კვლევაში. ერთ-ერთმა კვლევამ გამოიყენა აზათიოპრინი (AZA) და კორტიკოსტეროიდები, ხოლო ორ კვლევაში გამოყენებული იყო მიკოფენოლატის მოფეტილი (MMF) და კორტიკოსტეროიდები, როგორც ერთობლივი თერაპია იმუნოსუპრესიის შესანარჩუნებლად.
ტაკროლიმუსზე დაფუძნებული იმუნოსუპრესია აზათიოპრინთან და კორტიკოსტეროიდებთან ერთად თირკმლის ტრანსპლანტაციის შემდეგ შეფასდა კვლევაში, რომელშიც 205 პაციენტმა მიიღო ტაკროლიმუსზე დაფუძნებული იმუნოსუპრესია და 207 პაციენტმა მიიღო ციკლოსპორინზე დაფუძნებული იმუნოსუპრესია. პაციენტთა საშუალო ასაკი იყო 43 წელი (ტაკროლიმუსის ჯგუფში 43±13 წელი, ციკლოსპორინის ჯგუფში 44±12 წელი), სქესის განაწილება – 61% მამაკაცი. ეთნიკური შემადგენლობა იყო: თეთრი (58%), აფროამერიკელი (25%), ჰისპანელი (12%) და სხვა (5%). წარმოდგენილია ტრანსპლანტაციის შემდგომი 12 თვის მონაცემები ამ კვლევიდან.
ყველაზე გავრცელებული არასასურველი რეაქციები (≥30%), რომლებიც დაფიქსირდა ტაკროლიმუსით მკურნალობისას თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, იყო: ინფექცია, ტრემორი, ჰიპერტენზია, თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, ყაბზობა, დიარეა, თავის ტკივილი, მუცლის ტკივილი, უძილობა, გულისრევა, ჰიპომაგნეზემია, შარდსასქესო სისტემის ინფექცია, ჰიპოფოსფატემია, კიდურების შეშუპება, ასთენია, ტკივილი, ჰიპერლიპიდემია, ჰიპერკალემია და ანემია. თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებასთან დაკავშირებული არასასურველი რეაქციების მიხედვით, ნეფროტოქსიკურობა დაფიქსირდა თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტების დაახლოებით 52%-ში.
არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥15%-ში თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტაკროლიმუსით აზათიოპრინთან ერთად, წარმოდგენილია ქვემოთ:
ცხრილი 4. თირკმლის ტრანსპლანტაცია: არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥15%-ში ტაკროლიმუსით + აზათიოპრინით მკურნალობისას
სისტემა / რეაქცია
ტაკროლიმუსი/AZA (N=205)
Cyclosporine/AZA (N=207)
ნერვული სისტემა
ტრემორი
54%
34%
თავის ტკივილი
44%
38%
უძილობა
32%
30%
პარესტეზია
23%
16%
თავბრუსხვევა
19%
16%
კუჭ-ნაწლავი
დიარეა
44%
41%
გულისრევა
38%
36%
ყაბზობა
35%
43%
ღებინება
29%
23%
დისპეფსია
28%
20%
გულ-სისხლძარღვთა სისტემა
ჰიპერტენზია
50%
52%
გულმკერდის ტკივილი
19%
23%
უროგენიტალური
კრეატინინის მომატება
46%
42%
შარდსასქესო ინფექცია
34%
35%
მეტაბოლური და ნუტრიციული
ჰიპოფოსფატემია
49%
53%
ჰიპომაგნეზემია
34%
17%
ჰიპერლიპიდემია
34%
38%
ჰიპერკალემია
31%
32%
შაქრიანი დიაბეტი
24%
29%
ჰიპოკალემია
22%
25%
ჰიპერგლიკემია
22%
16%
შეშუპება
18%
19%
სისხლმბადი და ლიმფური
ანემია
30%
24%
ლეიკოპენია
15%
17%
სხვადასხვა
ინფექცია
45%
49%
კიდურების შეშუპება
36%
48%
ასთენია
34%
36%
მუცლის ტკივილი
33%
29%
სიცხე
32%
29%
ზურგის ტკივილი
24%
20%
სასუნთქი სისტემა
ქოშინი
22%
18%
ხველა მომატებული
18%
15%
კუნთ-სახსროვანი
ართრალგია
25%
24%
კანი
გამონაყარი
17%
12%
ქავილი
15%
7%
ორი კვლევა ჩატარდა ტაკროლიმუსზე დაფუძნებული იმუნოსუპრესიისას MMF-თან და კორტიკოსტეროიდებთან ერთად. არამერიკულ კვლევაში (კვლევა 1) არასასურველი რეაქციების სიხშირე შეფასდა 1,195 თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტში, რომლებმაც მიიღეს ტაკროლიმუსი (403 პაციენტი) ან ორ ციკლოსპორინის სქემას (ჯგუფი A, n=384 და ჯგუფი B, n=408) MMF-თან და კორტიკოსტეროიდებთან ერთად. ყველა პაციენტი, გარდა ერთ-ერთი ციკლოსპორინის ჯგუფისა, იღებდა დამატებით ინექციას დაკლიზუმაბით. პაციენტთა საშუალო ასაკი იყო 46 წელი (დიაპაზონი: 17–76 წელი), განაწილება იყო 65% მამაკაცი, და ეთნიკური შემადგენლობა – 93% კავკასიელი. წარმოდგენილია ტრანსპლანტაციის შემდგომი 12 თვის მონაცემები ამ კვლევიდან.
არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥10%-ში თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტაკროლიმუსით MMF-თან ერთად კვლევაში 1 [შენიშვნა: ეს კვლევა ჩატარდა აშშ-ს გარეთ. ასეთ კვლევებში არასასურველი რეაქციების სიხშირე ხშირად დაბალია აშშ-ში ჩატარებულ კვლევებთან შედარებით], წარმოდგენილია ქვემოთ.
ცხრილი 5. თირკმლის ტრანსპლანტაცია: არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥10%-ში ტაკროლიმუსით + MMF-ით მკურნალობისას (კვლევა 1)
არასასურველი რეაქცია
ტაკროლიმუსი (ჯგუფი C) N=403
ციკლოსპორინი (ჯგუფი A) N=384
ციკლოსპორინი (ჯგუფი B) N=408
დიარეა
25%
16%
13%
შარდსასქესო ინფექცია
24%
28%
24%
ანემია
17%
19%
17%
ჰიპერტენზია
13%
14%
12%
ლეიკოპენია
13%
10%
10%
კიდურების შეშუპება
11%
12%
13%
ჰიპერლიპიდემია
10%
15%
13%
ჯგუფი A = CsA/MMF/CS/Daclizumab ჯგუფი B = CsA/MMF/CS/Daclizumab ჯგუფი C = Tac/MMF/CS/Daclizumab CsA = ციკლოსპორინი, CS = კორტიკოსტეროიდები, Tac = ტაკროლიმუსი, MMF = მიკოფენოლატის მოფეტილი
აშშ-ში ჩატარებული კვლევა (კვლევა 2): ტაკროლიმუსზე დაფუძნებული იმუნოსუპრესიისას MMF-თან და კორტიკოსტეროიდებთან ერთად 424 თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტმა მიიღო ან ტაკროლიმუსი (n=212) ან ციკლოსპორინი (n=212) MMF-თან (1 გრამი დღეში ორჯერ), ბაზილიქსიმაბის ინдукციასთან და კორტიკოსტეროიდებთან ერთად. პაციენტთა საშუალო ასაკი იყო 48 წელი (დიაპაზონი: 17–77 წელი); სქესობრივი განაწილება – 63% მამაკაცი. ეთნიკური შემადგენლობა: თეთრი (74%), აფროამერიკელი (20%), აზიელი (3%), სხვა (3%). წარმოდგენილია ტრანსპლანტაციის შემდგომი 12 თვის მონაცემები.
არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥15%-ში თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტაკროლიმუსით MMF-თან ერთად კვლევაში 2, წარმოდგენილია ქვემოთ.
ცხრილი 6. თირკმლის ტრანსპლანტაცია: არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥15%-ში ტაკროლიმუსით მკურნალობისას MMF-თან ერთად (კვლევა 2)
არასასურველი რეაქციები
ტაკროლიმუსი/MMF (N=212)
Cyclosporine/MMF (N=212)
კუჭ-ნაწლავის აშლილობები
დიარეა
44%
26%
გულისრევა
39%
47%
ყაბზობა
36%
41%
ღებინება
26%
25%
დისპეფსია
18%
15%
დაზიანებები, მოწამვლები და პროცედურული გართულებები
პოსტპროცედურული ტკივილი
29%
27%
ჭრილობის ადგილის გართულება
28%
23%
გრაფტის დისფუნქცია
24%
24%
მეტაბოლური და ნუტრიციული აშლილობები
ჰიპომაგნეზემია
28%
22%
ჰიპოფოსფატემია
28%
21%
ჰიპერკალემია
26%
25%
ჰიპერლიპიდემია
21%
15%
ჰიპოკალემია
16%
18%
ნერვული სისტემის აშლილობები
ტრემორი
34%
20%
თავის ტკივილი
24%
25%
სისხლმბადი და ლიმფური სისტემის აშლილობები
ანემია
30%
28%
ლეიკოპენია
16%
12%
სხვადასხვა
კიდურების შეშუპება
35%
46%
ჰიპერტენზია
32%
35%
უძილობა
30%
21%
შარდსასქესო ინფექცია
26%
22%
კრეატინინის მომატება
23%
23%
შენიშვნა: თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში იშვიათად დაფიქსირებული არასასურველი რეაქციები აღწერილია ქვესექციაში „იშვიათად დაფიქსირებული არასასურველი რეაქციები (>3% და <15%) ღვიძლის, თირკმლის და გულის ტრანსპლანტაციის კვლევებში“.
ღვიძლის ტრანსპლანტაცია ჩატარდა ორი რანდომიზებული შედარებითი ღვიძლის ტრანსპლანტაციის კვლევა. აშშ-ში ჩატარებულ კვლევაში 263 მოზრდილი და პედიატრიული პაციენტი იღებდა ტაკროლიმუსს და სტეროიდებს, ხოლო 266 პაციენტს მიეღო ციკლოსპორინზე დაფუძნებული იმუნოსუპრესიული სქემა (CsA/AZA). პაციენტთა საშუალო ასაკი იყო 44 წელი (დიაპაზონი: 0.4–70 წელი); სქესობრივი განაწილება: 52% მამაკაცი. ეთნიკური შემადგენლობა: თეთრი (78%), აფროამერიკელი (5%), აზიელი (2%), ჰისპანელი (13%) და სხვა (2%). ევროპულ კვლევაში 270 პაციენტმა მიიღო ტაკროლიმუსი და სტეროიდები, ხოლო 275 პაციენტმა – CsA/AZA. პაციენტთა საშუალო ასაკი იყო 46 წელი (დიაპაზონი: 15–68 წელი); სქესობრივი განაწილება: 59% მამაკაცი. ეთნიკური შემადგენლობა: თეთრი (95.4%), შავი (1%), აზიელი (2%) და სხვა (2%).
პაციენტების ის წილი, რომლებმაც ერთზე მეტი არასასურველი მოვლენა განაცხადეს, იყო >99% როგორც ტაკროლიმუსის ჯგუფში, ისე CsA/AZA ჯგუფში. სიფრთხილე უნდა იქნეს გამოჩენილი არასასურველი რეაქციების სიხშირის შედარებისას აშშ-ს კვლევასა და ევროპულ კვლევას შორის. ქვემოთ წარმოდგენილია ტრანსპლანტაციის შემდგომი 12 თვის ინფორმაცია აშშ-სა და ევროპის კვლევებიდან. ორივე კვლევაში განსხვავებული პაციენტთა პოპულაციები მონაწილეობდა და პაციენტები მკურნალობდნენ განსხვავებული ინტენსივობის იმუნოსუპრესიული სქემებით. არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥15%-ში ტაკროლიმუსის პაციენტებში (შერწყმული კვლევების შედეგები), წარმოდგენილია ქვემოთ ღვიძლის ტრანსპლანტაციის ორი კონტროლირებული კვლევისთვის.
ყველაზე გავრცელებული არასასურველი რეაქციები (≥38%), რომლებიც დაფიქსირდა ტაკროლიმუსით მკურნალობისას ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, იყო: ტრემორი, თავის ტკივილი, დიარეა, ჰიპერტენზია, გულისრევა, თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, მუცლის ტკივილი, უძილობა, პარესტეზია, ანემია, ტკივილი, სიცხე, ასთენია, ჰიპერკალემია, ჰიპომაგნეზემია და ჰიპერგლიკემია. ეს რეაქციები ყველა აღინიშნება ტაკროლიმუსის როგორც პერორალური, ისე ინტრავენური ფორმის მიღებისას და ზოგიერთ მათგანს შეიძლება რეაგირება ჰქონდეს დოზის შემცირებაზე (მაგ., ტრემორი, თავის ტკივილი, პარესტეზია, ჰიპერტენზია). დიარეა ზოგჯერ ასოცირებული იყო სხვა გასტროინტესტინალურ ჩივილებთან, როგორიცაა გულისრევა და ღებინება. არასასურველი რეაქციების ანგარიშების საფუძველზე, რომლებიც დაკავშირებული იყო თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებასთან, ნეფროტოქსიკურობა დაფიქსირდა დაახლოებით 40%-ში და 36%-ში ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ტაკროლიმუსს აშშ-სა და ევროპის რანდომიზებულ კვლევებში.
ცხრილი 7. ღვიძლის ტრანსპლანტაცია: არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥15%-ში ტაკროლიმუსით მკურნალობისას
არასასურველი რეაქცია
აშშ-ს კვლევა ტაკროლიმუსი (N=250)
აშშ-ს კვლევა Cyclosporine/AZA (N=250)
ევროპული კვლევა ტაკროლიმუსი (N=264)
ევროპული კვლევა Cyclosporine/AZA (N=265)
ნერვული სისტემა
თავის ტკივილი
64%
60%
37%
26%
უძილობა
64%
68%
32%
23%
ტრემორი
56%
46%
48%
32%
პარესტეზია
40%
30%
17%
17%
კუჭ-ნაწლავის სისტემა
დიარეა
72%
47%
37%
27%
გულისრევა
46%
37%
32%
27%
ღვიძლის ფუნქციის ტესტების დარღვევა
36%
30%
63%
56%
ანორექსია
34%
24%
7%
5%
ღებინება
30%
15%
13%
11%
ყაბზობა
26%
27%
24%
22%
გულ-სისხლძარღვთა სისტემა
ჰიპერტენზია
47%
56%
38%
43%
უროგენიტალური სისტემა
თირკმლის ფუნქციის დარღვევა
40%
27%
23%
23%
კრეატინინის მომატება
39%
25%
24%
19%
BUN მომატება
30%
15%
19%
19%
ოლიგურია
17%
15%
12%
10%
შარდსასქესო ინფექცია
16%
18%
21%
19%
მეტაბოლური და ნუტრიციული აშლილობები
ჰიპომაგნეზემია
48%
45%
16%
9%
ჰიპერგლიკემია
47%
38%
33%
22%
ჰიპერკალემია
39%
36%
19%
16%
ჰიპერლიპიდემია
29%
34%
13%
16%
სისხლმბადი და ლიმფური სისტემა
ანემია
47%
38%
5%
1%
ლეიკოციტოზი
32%
26%
8%
8%
თრომბოციტოპენია
30%
19%
9%
8%
სხვადასხვა
ტკივილი
63%
57%
24%
22%
მუცლის ტკივილი
47%
54%
29%
24%
ასთენია
46%
46%
11%
7%
ზურგის ტკივილი
36%
29%
17%
17%
სიცხე
27%
28%
17%
12%
ასციტი
27%
22%
7%
8%
კიდურების შეშუპება
26%
29%
12%
9%
სასუნთქი სისტემა
პლევრალური გამონაჟონი
30%
32%
36%
35%
ქოშინი
29%
23%
5%
4%
ატელექტაზია
28%
30%
5%
4%
კანი და დანამატები
ქავილი
36%
20%
15%
7%
გამონაყარი
24%
19%
9%
4%
იშვიათად დაფიქსირებული არასასურველი რეაქციები ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში აღწერილია ქვესექციაში „იშვიათად დაფიქსირებული არასასურველი რეაქციები (>3% და <15%) ღვიძლის, თირკმლის და გულის ტრანსპლანტაციის კვლევებში.“
გულის ტრანსპლანტაცია არასასურველი რეაქციების სიხშირე შეფასდა ორი კვლევის საფუძველზე ორთოტოპური გულის ტრანსპლანტაციის დროს. ევროპაში ჩატარებულ კვლევაში 314 პაციენტმა მიიღო ინдукციური თერაპია, კორტიკოსტეროიდები და აზათიოპრინი (AZA) ტაკროლიმუსთან (n=157) ან ციკლოსპორინთან (n=157) კომბინაციაში 18 თვის განმავლობაში. პაციენტთა საშუალო ასაკი იყო 51 წელი (დიაპაზონი: 18–65 წელი); სქესობრივი განაწილება იყო 82% მამაკაცი, და ეთნიკური შემადგენლობა: თეთრი (96%), შავი (3%) და სხვა (1%).
ყველაზე გავრცელებული არასასურველი რეაქციები (≥15%), რომლებიც დაფიქსირდა ტაკროლიმუსით მკურნალობისას გულის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, იყო: თირკმლის ფუნქციის დარღვევა, ჰიპერტენზია, შაქრიანი დიაბეტი, CMV ინფექცია, ტრემორი, ჰიპერგლიკემია, ლეიკოპენია, ინფექცია, ანემია, ბრონქიტი, პერიკარდიული გამონაჟონი, შარდსასქესო ინფექცია და ჰიპერლიპიდემია.
არასასურველი რეაქციების ანგარიშების საფუძველზე, რომლებიც დაკავშირებული იყო თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებასთან, ნეფროტოქსიკურობა დაფიქსირდა დაახლოებით 59%-ში გულის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში ევროპულ კვლევაში.
უარყოფითი რეაქციები გულის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში ევროპულ კვლევაში წარმოდგენილია ქვევით:
ცხრილი 9. გულის ტრანსპლანტაცია: არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥15%-ში ტაკროლიმუსით მკურნალობისას აზათიოპრინთან ერთად (AZA)
არასასურველი რეაქციები
ტაკროლიმუსი/AZA (N=157)
Cyclosporine/AZA (N=157)
გულ-სისხლძარღვთა სისტემა
ჰიპერტენზია
62%
69%
პერიკარდიული გამონაჟონი
15%
14%
ორგანიზმი მთლიანობაში
CMV ინფექცია
32%
30%
ინფექცია
24%
21%
მეტაბოლური და ნუტრიციული დარღვევები
დიაბეტი
26%
21%
ჰიპერგლიკემია
23%
17%
ჰიპერლიპიდემია
18%
27%
სისხლმბადი და ლიმფური სისტემა
ანემია
50%
36%
ლეიკოპენია
48%
39%
უროგენიტალური სისტემა
თირკმლის ფუნქციის დარღვევა
56%
57%
შარდსასქესო ინფექცია
16%
12%
სასუნთქი სისტემა
ბრონქიტი
17%
18%
ნერვული სისტემა
ტრემორი
15%
6%
ევროპულ კვლევაში ციკლოსპორინის სრული კონცენტრაციები განსაზღვრულ სამიზნე დიაპაზონზე (100–200 ng/mL) უფრო მაღალი იყო 32%-დან 68%-მდე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ციკლოსპორინს, ხოლო ტაკროლიმუსის სრული-კონცენტრაციები განსაზღვრულ დიაპაზონში (5–15 ng/mL) აღმოჩნდა პაციენტების 74%-დან 86%-მდე, რომლებიც იღებდნენ ტაკროლიმუსს.
აშშ-ში ჩატარებულ კვლევაში არასასურველი რეაქციების სიხშირე დაფუძნდა 331 გულის ტრანსპლანტაციის პაციენტზე, რომლებმაც მიიღეს კორტიკოსტეროიდები და ტაკროლიმუსი სიროლიმუსთან (n=109), ტაკროლიმუსი MMF-თან (n=107) ან მოდიფიცირებული ციკლოსპორინი MMF-თან (n=115) კომბინაციაში 1 წლის განმავლობაში. პაციენტთა საშუალო ასაკი იყო 53 წელი (დიაპაზონი: 18–75 წელი); განაწილება იყო 78% მამაკაცი და ეთნიკური შემადგენლობა: თეთრი (83%), აფროამერიკელი (13%) და სხვა (4%).
მხოლოდ შერჩეული მკურნალობისას წარმოშობილი არასასურველი რეაქციები შეგროვდა აშშ-ს გულის ტრანსპლანტაციის კვლევაში. ის რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა ≥15%-ში ტაკროლიმუსით და MMF-ით მკურნალობისას, მოიცავდა: ნებისმიერი არასასურველი რეაქცია (99%), ჰიპერტენზია (89%), ჰიპერგლიკემია, რომელიც მოითხოვდა ანტიჰიპერტენზიულ თერაპიას (70%), ჰიპერტრიგლიცერიდემია (65%), ანემია (ჰემოგლობინი <10 გ/დლ) (65%), უზმოზე სისხლის გლუკოზის >140 მგ/დლ ≥2 შემთხვევაზე (61%), ჰიპერქოლესტეროლემია (57%), ჰიპერლიპიდემია (34%), თეთრი სისხლის უჯრედები <3,000 უჯრედი/მკლ (34%), სერიოზული ბაქტერიული ინფექციები (30%), მაგნიუმი <1.2 mEq/L (24%), თრომბოციტები <75,000 უჯრედი/მკლ (19%), და სხვა ოპორტუნისტური ინფექციები (15%).
ტაკროლიმუსით მკურნალობისას დაფიქსირებული სხვა მიზნობრივი არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა <15%-ში, მოიცავდა: კუშინგოიდურ თავისებურებებს, ჭრილობის შეხორცების დარღვევას, ჰიპერკალემიას, Candida ინფექციას და CMV ინფექციას/სინდრომს.
ღვიძლის, თირკმლის და გულის ტრანსპლანტაციის კვლევებში აღწერილია იშვიათად დაფიქსირებული არასასურველი რეაქციები „იშვიათად დაფიქსირებული არასასურველი რეაქციები (>3% და <15%)“ ღვიძლის, თირკმლისა და გულის ტრანსპლანტაციის კვლევების” სექციაში
ახალი დიაბეტი ტრანსპლანტაციის შემდეგ
თირკმლის ტრანსპლანტაცია ახალი დიაბეტი ტრანსპლანტაციის შემდეგ (NODAT) განისაზღვრება როგორც შემდეგი კრიტერიუმების ერთობლიობა: უზმოზე პლაზმის გლუკოზა ≥126 მგ/დლ, HbA1c ≥6%, ინსულინის გამოყენება ≥30 დღე, ან პერორალური ჰიპოგლიკემიური საშუალებების გამოყენება. თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში ჩატარებულ კვლევაში (კვლევა 2) NODAT დაფიქსირდა 75%-ში ტაკროლიმუსით მკურნალობისას და 61%-ში NEORAL-ით მკურნალობისას იმ პაციენტებში, რომლებშიც ტრანსპლანტაციამდე შაქრიანი დიაბეტის ისტორია არ იყო (ცხრილი 10) [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.1)].
ცხრილი 10. ახალი დიაბეტის (NODAT) ინციდენტი ტრანსპლანტაციიდან 1 წლის შემდეგ თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში ფაზა 3-ის კვლევაში (კვლევა 2)
პარამეტრი
ტაკროლიმუსი/MMF (N=212)
NEORAL/MMF (N=212)
NODAT
112/150 (75%)
93/152 (61%)
უზმოზე პლაზმის გლუკოზა ≥126 მგ/დლ
96/150 (64%)
80/152 (53%)
HbA1c ≥6%
59/150 (39%)
28/152 (18%)
ინსულინის გამოყენება ≥30 დღე
9/150 (6%)
4/152 (3%)
პერორალური ჰიპოგლიკემიური გამოყენება
15/150 (10%)
5/152 (3%)
ტაკროლიმუსის ადრეულ კვლევებში ტრანსპლანტაციის შემდგომი დიაბეტი (PTDM) შეფასდა უფრო შეზღუდული კრიტერიუმით: „ინსულინის გამოყენება 30 ან მეტ თანმიმდევრულ დღეზე <5 დღიანი შეწყვეტის ინტერვალით“ პაციენტებში, რომლებსაც არ ჰქონდათ ინსულინზე დამოკიდებული დიაბეტის ან არა-ინსულინზე დამოკიდებული დიაბეტის ისტორია.
მონაცემები წარმოდგენილია ცხრილებში 11-დან 14-მდე. PTDM დაფიქსირდა 20%-ში ტაკროლიმუსით/აზათიოპრინით (AZA) მკურნალობისას თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტებში, რომელთაც არ ჰქონდათ შაქრიანი დიაბეტის ისტორია ფაზა 3-ის კვლევაში (ცხრილი 11). PTDM-ის გამოვლენის საშუალო დრო იყო 68 დღე. ინსულინზე დამოკიდებულება იყო რევერსირებადი 15%-ში PTDM-ის მქონე პაციენტებში 1 წლის შემდეგ და 50%-ში 2 წლის შემდეგ ტრანსპლანტაციის შემდგომ.
აფროამერიკელი და ჰისპანელი თირკმლის ტრანსპლანტაციის პაციენტები იყვნენ გაზრდილი რისკის ქვეშ PTDM-ის განვითარებისათვის (ცხრილი 12).
ცხრილი 11. ტრანსპლანტაციის შემდგომი დიაბეტის (PTDM) და ინსულინის გამოყენების ინციდენტი 2 წლის შემდეგ თირკმლის ტრანსპლანტაციის მიმღებებში ფაზა 3-ის კვლევაში აზათიოპრინით (AZA)
PTDM-ის სტატუსი
ტაკროლიმუსი/AZA
CsA/AZA
პაციენტები, რომლებსაც არ ჰქონდათ დიაბეტის წინასწარი ისტორია
151
151
ახალი PTDM*, 1-ლი წელი
30/151 (20%)
6/151 (4%)
ინსულინზე დამოკიდებულნი 1 წლის შემდეგ, მათ შორის, ვისაც არ ჰქონდა დიაბეტის ისტორია
25/151 (17%)
5/151 (3%)
ახალი PTDM* 1 წლის შემდეგ
1
0
პაციენტები PTDM*-ით 2 წლის შემდეგ
16/151 (11%)
5/151 (3%)
- ინსულინის გამოყენება 30 ან მეტი თანმიმდევრული დღის განმავლობაში, <5 დღიანი შეწყვეტის ინტერვალით, იმ პაციენტებში, რომელთაც არ ჰქონდათ ინსულინზე დამოკიდებული ან არა-ინსულინზე დამოკიდებული დიაბეტის ისტორია.
ცხრილი 12. ტრანსპლანტაციის შემდგომი დიაბეტის (PTDM) განვითარება რასის ან ეთნიკურობის მიხედვით და მკურნალობის ჯგუფის მიხედვით თირკმლის ტრანსპლანტაციის შემდეგ პირველ წელს ფაზა 3-ის კვლევაში
პაციენტის რასა
ტაკროლიმუსი – პაციენტები, რომელთაც განუვითარდათ PTDM*
Cyclosporine – პაციენტები, რომელთაც განუვითარდათ PTDM*
აფროამერიკელი
15/41 (37%)
3 (8%)
ჰისპანელი
5/17 (29%)
1 (6%)
კავკასიელი
10/82 (12%)
1 (1%)
სხვა
0/11 (0%)
1 (10%)
სულ
30/151 (20%)
6 (4%)
- ინსულინის გამოყენება 30 ან მეტ თანმიმდევრულ დღეზე, <5 დღიანი შეწყვეტის ინტერვალით, იმ პაციენტებში, რომელთაც არ ჰქონდათ ინსულინზე დამოკიდებული ან არა-ინსულინზე დამოკიდებული დიაბეტის ისტორია.
ღვიძლის ტრანსპლანტაცია ინსულინზე დამოკიდებული PTDM დაფიქსირდა ტაკროლიმუსით მკურნალობისას ღვიძლის ტრანსპლანტაციის პაციენტების 18%-ში (აშშ) და 11%-ში (ევროპა), და ეს მდგომარეობა იყო რევერსირებადი ამ პაციენტების 45%-ში და 31%-ში, შესაბამისად, 1 წლის შემდეგ ტრანსპლანტაციიდან. ჰიპერგლიკემია ასოცირებული იყო ტაკროლიმუსის გამოყენებასთან 47%-ში და 33%-ში ღვიძლის ტრანსპლანტაციის მიმღებ პაციენტებში აშშ-სა და ევროპის რანდომიზებულ კვლევებში, შესაბამისად, და შესაძლოა საჭირო გახდეს მკურნალობა [იხ. უარყოფითი რეაქციები (6.1)].
ცხრილი 13. ტრანსპლანტაციის შემდგომი დიაბეტის (PTDM) და ინსულინის გამოყენების შემთხვევა 1 წლის შემდეგ ღვიძლის ტრანსპლანტაციის მიმღებებში
PTDM-ის სტატუსი
აშშ-ის კვლევა ტაკროლიმუსი
აშშ-ის კვლევა Cyclosporine
ევროპული კვლევა ტაკროლიმუსი
ევროპული კვლევა Cyclosporine
რისკის ქვეშ მყოფი პაციენტები†
239
236
239
249
ახალი PTDM*
42 (18%)
30 (13%)
26 (11%)
12 (5%)
ინსულინზე დამოკიდებულნი 1 წლის შემდეგ
23 (10%)
19 (8%)
18 (8%)
6 (2%)
- ინსულინის გამოყენება 30 ან მეტი თანმიმდევრული დღის განმავლობაში, <5 დღიანი შეწყვეტის ინტერვალით, იმ პაციენტებში, რომლებსაც არ ჰქონდათ ინსულინზე დამოკიდებული ან არა-ინსულინზე დამოკიდებული დიაბეტის ისტორია.
‡ 7-დან 12 თვემდე აშშ-ის კვლევისთვის.
გულის ტრანსპლანტაცია ინსულინზე დამოკიდებული PTDM დაფიქსირდა ტაკროლიმუსით მკურნალობისას გულის ტრანსპლანტაციის პაციენტების 13%-სა და 22%-ში, რომლებიც იღებდნენ მიკოფენოლატის მოფეტილს (MMF) ან აზათიოპრინს (AZA), და იყო რევერსირებადი ამ პაციენტების 30%-ში და 17%-ში ტრანსპლანტაციიდან 1 წლის შემდეგ, აშშ-სა და ევროპის რანდომიზებულ კვლევებში, შესაბამისად (ცხრილი 14).
ჰიპერგლიკემია, რომელიც განისაზღვრა როგორც უზმოზე პლაზმის გლუკოზის ორი დონის ≥126 მგ/დლ, დაფიქსირდა ტაკროლიმუსის გამოყენებისას MMF-თან ან AZA-სთან ერთად გულის ტრანსპლანტაციის მიმღებ პაციენტების 32%-სა და 35%-ში აშშ-სა და ევროპის რანდომიზებულ კვლევებში, შესაბამისად, და შესაძლოა საჭირო გახდეს მკურნალობა [იხ. უარყოფითი რეაქციები (6.1)].
ცხრილი 14. ტრანსპლანტაციის შემდგომი დიაბეტის (PTDM) და ინსულინის გამოყენების შემთხვევა 1 წლის შემდეგ გულის ტრანსპლანტაციის მიმღებებში
PTDM-ის სტატუსი
აშშ-ის კვლევა ტაკროლიმუსი/MMF
აშშ-ის კვლევა Cyclosporine/MMF
ევროპული კვლევა ტაკროლიმუსი/AZA
ევროპული კვლევა Cyclosporine/AZA
რისკის ქვეშ მყოფი პაციენტები†
75
83
132
138
ახალი PTDM*
10 (13%)
6 (7%)
29 (22%)
5 (4%)
ინსულინზე დამოკიდებულნი 1 წლის შემდეგ‡
7 (9%)
1 (1%)
24 (18%)
4 (3%)
- ინსულინის გამოყენება 30 ან მეტი თანმიმდევრული დღის განმავლობაში, იმ პაციენტებში, რომლებსაც არ ჰქონდათ ინსულინზე დამოკიდებული ან არა-ინსულინზე დამოკიდებული დიაბეტის ისტორია.
† პაციენტები, რომლებსაც არ ჰქონდათ დიაბეტის ისტორია ტრანსპლანტაციამდე.
‡ 7-დან 12 თვემდე აშშ-ის კვლევისთვის.
იშვიათად დაფიქსირებული გვერდითი რეაქციები (>3% და <15%) ღვიძლის, თირკმლის და გულის ტრანსპლანტაციის კვლევებში
შემდეგი არასასურველი რეაქციები დაფიქსირდა ღვიძლის, თირკმლის და/ან გულის ტრანსპლანტაციის მიმღებებში, რომლებსაც ტაკროლიმუსით მკურნალობდნენ კლინიკურ კვლევებში.
ნერვული სისტემა: არანორმალური სიზმრები, აგზნება, ამნეზია, შფოთვა, დაბნეულობა, კრუნჩხვა, ტირილი, დეპრესია, აწეული განწყობა, ემოციური ლაბილობა, ენცეფალოპათია, ჰემორაგიული ინსულტი, ჰალუცინაციები, ჰიპერტონია, ინკოორდინაცია, მონოპარეზი, მიოკლონუსი, ნერვის კომპრესია, ნერვიულობა, ნევრალგია, ნეიროპათია, ფლაციდური დამბლა, ფსიქომოტორული უნარების დარღვევა, ფსიქოზი, კვადრიპარეზი, ძილიანობა, არანორმალური აზროვნება, თავბრუსხვევა, წერითი უნარის დარღვევა.
სპეციალური შეგრძნებები: არანორმალური მხედველობა, ამბლიოპია, ყურის ტკივილი, ოტიტი მედია, ტინიტუსი.
კუჭ-ნაწლავი: ქოლანგიტი, ქოლესტაზური სიყვითლე, დუოდენიტი, დისფაგია, ესოფაგიტი, მეტეორიზმი, გასტრიტი, გასტროესოფაგიტი, კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა, GGT-ის მომატება, კუჭ-ნაწლავის დარღვევა, კუჭ-ნაწლავის პერფორაცია, ჰეპატიტი, გრანულომატოზური ჰეპატიტი, ილეუსი, მომატებული მადა, სიყვითლე, ღვიძლის დაზიანება, წყლულოვანი ესოფაგიტი, ორალური მონილიაზი, პანკრეასის ფსევდოცისტა, სტომატიტი.
კარდიოვასკულური: არანორმალური ECG, სტენოკარდია, არითმია, წინაგულების ფიბრილაცია, წინაგულების ფლატერი, ბრადიკარდია, გულის ფიბრილაცია, გულ-სისხლძარღვთა უკმარისობა, გულის უკმარისობა, ღრმა თრომბოფლებიტი, ექოკარდიოგრაფიის არანორმალური შედეგი, ECG QRS კომპლექსის დარღვევა, ECG ST სეგმენტის დარღვევა, გულის უკმარისობა, გულის რიტმის დაქვეითება, ჰემორაგია, ჰიპოტენზია, ფლებიტი, პოზტურალური ჰიპოტენზია, სინკოპე, ტაქიკარდია, თრომბოზი, ვაზოდილატაცია.
უროგენიტალური: თირკმლის მწვავე უკმარისობა, ალბუმინურია, BK ნეფროპათია, შარდის ბუშტის სპაზმი, ცისტიტი, დისურია, ჰემატურია, ჰიდრონეფროზი, თირკმლის უკმარისობა, თირკმლის მილაკების ნეკროზი, ნოქტურია, პიურია, ტოქსიკური ნეფროპათია, შარდის შეუკავებლობა, ხშირი შარდვა, შარდის შეკავება, ვაგინიტი.
მეტაბოლური/ნუტრიციული: აციდოზი, ალკალური ფოსფატაზის მომატება, ალკალოზი, ALT (SGPT)-ის მომატება, AST (SGOT)-ის მომატება, ბიკარბონატის დაქვეითება, ბილირუბინემია, დეჰიდრატაცია, GGT მომატება, გუტი, დარღვეული შეხორცება, ჰიპერკალციემია, ჰიპერქოლესტეროლემია, ჰიპერფოსფატემია, ჰიპერურიცემია, ჰიპერვოლემია, ჰიპოკალციემია, ჰიპოგლიკემია, ჰიპონატრიემია, ჰიპოპროტეინემია, ლაქტატდეჰიდროგენაზის მომატება, წონის მომატება.
ენდოკრინული: კუშინგის სინდრომი.
ჰემატოლოგიური/ლიმფური: კოაგულაციის დარღვევა, ეკქიმოზი, ჰემატოკრიტის მომატება, ჰიპოქრომული ანემია, ლეიკოციტოზი, პოლიციტემია, პროთრომბინის დაქვეითება, შრატში რკინის დაქვეითება.
სხვადასხვა: მუცლის გადიდება, აბსცესი, შემთხვევითი დაზიანება, ალერგიული რეაქცია, ცელულიტი, შემცივნება, დაცემა, გრიპისმაგვარი სინდრომი, გენერალიზებული შეშუპება, თიაქარი, მობილობის დარღვევა, პერიტონიტი, ფოტოსენსიტიური რეაქცია, სეპსისი, ტემპერატურის აუტანლობა, წყლული.
კუნთოვანი: ართრალგია, კრუნჩხვები, გენერალიზებული სპაზმი, ფეხის კრუნჩხვები, მიალგია, მიასთენია, ოსტეოპოროზი.
სასუნთქი სისტემა: ასთმა, ემფიზემა, ჰიკაპსი, ფილტვის ფუნქციის დაქვეითება, ფარინგიტი, პნევმონია, პნევმოთორაქსი, ფილტვის შეშუპება, რინიტი, სინუსიტი, ხმის ცვლილება.
კანი: აკნე, ალოპეცია, ექსფოლიატიური დერმატიტი, სოკოვანი დერმატიტი, ჰერპესი სიმპლექსი, ჰერპესი ზოსტერი, ჰირსუტიზმი, კეთილთვისებიანი ნეოპლაზმები, კანის ფერის ცვლილება, კანის წყლული, ოფლიანობა.
დამატებითი პედიატრიული გამოყენების ინფორმაცია დამტკიცებულია Astellas Pharma US, Inc.-ის Prograf (ტაკროლიმუსი) პროდუქტებისთვის. თუმცა, Astellas Pharma US, Inc.-ის ექსკლუზიური მარკეტინგული უფლებების გამო, ეს პროდუქტი არ არის ეტიკეტირებული ამ ინფორმაციის მიხედვით.
- 2 პოსტმარკეტინგული გამოცდილება
შემდეგი არასასურველი რეაქციები დაფიქსირდა ტაკროლიმუსის მარკეტინგის გლობალური გამოცდილების საფუძველზე. რადგან ეს რეაქციები ნებაყოფლობით არის მოხსენებული უცნობი ზომის მოსახლეობიდან, ყოველთვის არ არის შესაძლებელი მათი სიხშირის საიმედოდ განსაზღვრა ან პრეპარატთან მიზეზობრივი კავშირის დადგენა. გადაწყვეტილებები ამ რეაქციების ეტიკეტირებაში შეტანასთან დაკავშირებით, როგორც წესი, ეფუძნება ერთ ან მეტ ფაქტორს: (1) რეაქციის სიმძიმე, (2) მოხსენების სიხშირე, (3) მიზეზობრივი კავშირის სიძლიერე პრეპარატთან.
სხვა რეაქციები მოიცავს:
კარდიოვასკულური: წინაგულების ფიბრილაცია, წინაგულების ფლატერი, გულის არითმია, გულის გაჩერება, ელექტროკარდიოგრამაზე T ტალღის დარღვევა, კანის სიწითლე, მიოკარდიუმის ინფარქტი, მიოკარდიუმის იშემია, პერიკარდიული სითხე, QT-ის გახანგრძლივება, Torsades de pointes, ღრმა ვენური თრომბოზი კიდურებში, ვენტრიკულური ექსტრასისტოლია, ვენტრიკულური ფიბრილაცია, მიოკარდიუმის ჰიპერტროფია.
კუჭ-ნაწლავი: ნაღვლის სადინრის სტენოზი, კოლიტი, ენტეროკოლიტი, გასტროენტერიტი, გასტროესოფაგური რეფლუქსის დაავადება, ღვიძლის ციტოლიზი, ღვიძლის ნეკროზი, ჰეპატოტოქსიკურობა, კუჭის დაცლის დარღვევა, ცხიმოვანი ღვიძლი, კუჭის წყლული, ჰემორაგიული პანკრეატიტი, ნეკროზული პანკრეატიტი, კუჭის წყლული, ღვიძლის ვენო-ოკლუზიური დაავადება.
ჰემატოლოგიური/ლიმფური: აგრანულოციტოზი, დისემინირებული ინტრავასკულური კოაგულაცია, ჰემოლიზური ანემია, ნეიტროპენია, ფებრილური ნეიტროპენია, პანციტოპენია, თრომბოციტოპენიური პურპურა, თრომბოციტოპენია, სუფთა წითელი უჯრედების აპლაზია, თრომბოტული მიკროცირკულაცია.
ინფექციები: პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათიის (PML) შემთხვევები, ზოგჯერ ლეტალური; პოლიომა ვირუსთან ასოცირებული ნეფროპათია (PVAN), მათ შორის ტრანსპლანტატის დაკარგვა.
მეტაბოლური/ნუტრიციული: გლიკოზურია, ამილაზის მომატება, მათ შორის პანკრეატიტი, წონის დაკლება.
სხვადასხვა: სიცხის და სიცივის შეგრძნება, ნერვიულობა, ცხელებები, მულტიორგანული უკმარისობა, ტრანსპლანტატის ძირითადი დისფუნქცია.
კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილი: კიდურებში ტკივილი, მათ შორის კალცინეურინის ინჰიბიტორებით გამოწვეული ტკივილის სინდრომი (CIPS).
ნერვული სისტემა: კარპალური გვირაბის სინდრომი, ცერებრული ინფარქტი, ჰემიპარეზი, ლეიკოენცეფალოპათია, მენტალური დარღვევები, მიუტიზმი, უკანა რევერსირებადი ენცეფალოპათიის სინდრომი (PRES), პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია (PML), კვადრიპლეგია, მეტყველების დარღვევა, სინკოპე.
სასუნთქი სისტემა: მწვავე რესპირატორული დისტრესის სინდრომი, ინტერსტიციული ფილტვის დაავადება, ფილტვის ინფილტრაცია, სუნთქვის გაძნელება, სუნთქვის უკმარისობა.
კანი: სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი.
სპეციალური შეგრძნებები: სიბრმავე, ოპტიკური ნევროპათია, სიბრმავის კორტიკალური ფორმა, სმენის დაკარგვა მათ შორის სიყრუე, ფოტოფობია.
უროგენიტალური: მწვავე თირკმლის უკმარისობა, ჰემორაგიული ცისტიტი, ჰემოლიზურ-ურემიული სინდრომი.
- პრეპარატებთან ურთიერთქმედება
- 1 მიკოფენოლის მჟავა როდესაც ტაკროლიმუსი ინიშნება მიკოფენოლის მჟავის (MPA) პროდუქტის განსაზღვრული დოზით, MPA-ის ზემოქმედება უფრო მაღალია ტაკროლიმუსთან ერთად დანიშვნისას, ვიდრე ციკლოსპორინთან ერთად დანიშვნისას. ეს იმიტომ, რომ ციკლოსპორინი აჩერებს MPA-ის ენტეროჰეპატურ რეცირკულაციას, ხოლო ტაკროლიმუსი — არა. საჭიროა MPA-თან ასოცირებული არასასურველი რეაქციების მონიტორინგი და საჭიროების შემთხვევაში ერთდროულად დანიშნული მიკოფენოლის მჟავის პროდუქტის დოზის შემცირება.
- 2 სხვა პრეპარატების გავლენა ტაკროლიმუსზე ცხრილი 15 ასახავს სხვა პრეპარატების გავლენას ტაკროლიმუსზე.
ცხრილი 15: სხვა პრეპარატების/ნივთიერებების გავლენა ტაკროლიმუსზე*
პრეპარატი/ნივთიერების კლასი ან სახელი
პრეპარატების ურთიერთქმედების ეფექტი
რეკომენდაციები
გრეიპფრუტი ან გრეიპფრუტის წვენი†
შეიძლება გაზარდოს ტაკროლიმუსის სისხლის სრული კონცენტრაციები და გაზარდოს სერიოზული არასასურველი რეაქციების რისკი (მაგ., ნეიროტოქსიკურობა, QT ინტერვალის გახანგრძლივება) [იხ. გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.6, 5.11, 5.12)].
მოერიდეთ გრეიპფრუტსა და გრეიპფრუტის წვენს.
ძლიერი CYP3A ინდუქტორები: ანტიმიკობაქტერიული საშუალებები (მაგ., რიფამპინი, რიფაბუტინი), ანტიკონვულსანტები (მაგ., ფენიტოინი, კარბამაზეპინი და ფენობარბიტალი), სენტ ჯონის ვორტი
შეიძლება შეამციროს ტაკროლიმუსის სრული კონცენტრაციები და გაზარდოს მოშლის რისკი [იხ. გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.11)].
გაზარდეთ ტაკროლიმუსის დოზა და აკონტროლეთ ტაკროლიმუსის სრული კონცენტრაციები [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.2, 2.6) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
ძლიერი CYP3A ინჰიბიტორები: პროტეაზას ინჰიბიტორები (მაგ., ნელფინავირი, ტელაპრევირი, ბოჩეპრევირი, რიტონავირი),azole ანტიფუნგალური (მაგ., ვორიკონაზოლი, პოზაკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, კეტოკონაზოლი), ანტიბიოტიკები (მაგ., კლარითრომიცინი, ტელითრომიცინი, ერითრომიცინი), ნეფაზოდონი, ლეტერმოვირი, Schisandra sphenanthera-ის ექსტრაქტები
შეიძლება გაზარდოს ტაკროლიმუსის სრული კონცენტრაციები და გაზარდოს სერიოზული არასასურველი რეაქციების რისკი (მაგ., ნეიროტოქსიკურობა, QT გახანგრძლივება). სწრაფი, მკვეთრი ზრდა ტაკროლიმუსის დონეებში დაფიქსირდა ძლიერი CYP3A ინჰიბიტორის, კლარითრომიცინის თანმხლები დანიშვნის შემდეგ, მიუხედავად ტაკროლიმუსის დოზის საწყისი შემცირებისა. რეკომენდირებულია ადრეული და ხშირი მონიტორინგი ტაკროლიმუსის სრული დონეებზე [იხ. გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.6, 5.11, 5.12)].
შეამცირეთ ტაკროლიმუსის დოზა (ვორიკონაზოლისა და პოზაკონაზოლის შემთხვევაში, მიეცით თავდაპირველი დოზის მხოლოდ ერთი-მეხუთედი) და დაარეგულირეთ დოზა ტაკროლიმუსის სრული დონეებზე დაყრდნობით [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.2, 2.6) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)]. მონიტორინგი ტაკროლიმუსის დონეებზე უნდა დაიწყოს 1-დან 3 დღეში და გაგრძელდეს საჭიროებისამებრ.
სუსტი ან საშუალო CYP3A ინჰიბიტორები: კლოტრიმაზოლი, ანტიბიოტიკები (მაგ., ერითრომიცინი, ფლუკონაზოლი), კალციუმის არხის ბლოკატორები (მაგ., ვერაპამილი, დილთიაზემი, ნიფედიპინი, ნიკარდიპინი), ამიოდარონი, დანაზოლი, ეთინილის ესტრადიოლი, ციმეტიდინი, ლანსოპრაზოლი და ომეპრაზოლი
შეიძლება გაზარდოს ტაკროლიმუსის სრული კონცენტრაციები და გაზარდოს სერიოზული არასასურველი რეაქციების რისკი (მაგ., ნეიროტოქსიკურობა, QT გახანგრძლივება) [იხ. გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.6, 5.11, 5.12)].
აკონტროლეთ ტაკროლიმუსის სრული დონეები და საჭიროების შემთხვევაში შეამცირეთ დოზა [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.2, 2.6) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
სხვა წამლები, როგორიცაა: მაგნიუმისა და ალუმინის ჰიდროქსიდის ანტაციდები, მეტოკლოპრამიდი
შეიძლება გაზარდოს ტაკროლიმუსის სრული კონცენტრაციები და გაზარდოს სერიოზული არასასურველი რეაქციების რისკი (მაგ., ნეიროტოქსიკურობა, QT გახანგრძლივება) [იხ. გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.6, 5.11, 5.12)].
აკონტროლეთ ტაკროლიმუსის სრული დონეები და საჭიროების შემთხვევაში შეამცირეთ დოზა [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.2, 2.6) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
სუსტი ან საშუალო CYP3A ინდუქტორები: მეთილპრედნიზოლონი, პრედნიზონი
შეიძლება შეამციროს ტაკროლიმუსის სრული კონცენტრაციები.
აკონტროლეთ ტაკროლიმუსის სრული დონეები და საჭიროების შემთხვევაში გაზარდეთ დოზა [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.2, 2.6)].
კასპოფუნგინი
შეიძლება შეამციროს ტაკროლიმუსის სრული კონცენტრაციები.
აკონტროლეთ ტაკროლიმუსის სრული დონეები და საჭიროების შემთხვევაში დაარეგულირეთ დოზა [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.2, 2.6)].
- ტაკროლიმუსის დოზის კორექტირების რეკომენდაცია დაფუძნებულია მიღებული პრეპარატის მიერ ტაკროლიმუსის კონცენტრაციაზე ზემოქმედების დაკვირვებულ ეფექტზე [იხ. კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)], ლიტერატურულ მონაცემებზე ტაკროლიმუსის შეცვლილი ექსპოზიციის შესახებ, ან მეორე პრეპარატის ცნობილ CYP3A ინჰიბიტორ/ინდუქტორულ სტატუსზე. ‡ მაღალი დოზის ან ორმაგი სიძლიერის გრეიპფრუტის წვენი არის ძლიერი CYP3A ინჰიბიტორი; დაბალი დოზის ან ერთი სიძლიერის გრეიპფრუტის წვენი არის საშუალო CYP3A ინჰიბიტორი. ‡ ძლიერი CYP3A ინჰიბიტორი/ინდუქტორი დაფუძნებულია ტაკროლიმუსის ექსპოზიციის ეფექტზე ჩატარებულ ანგარიშგებებზე, რომლებიც ასახულია in vitro CYP3A ინჰიბიტორ/ინდუქტორულ მონაცემებში ან ტაკროლიმუსის/მიდაზოლამის ერთობლივი გამოყენების წამლის-წამალზე ურთიერთქმედების კვლევებში (მიდაზოლამი არის მგრძნობიარე CYP3A პრო-სუბსტრატი).
პირდაპირი მოქმედების ანტივირუსული (DAA) თერაპია ტაკროლიმუსის ფარმაკოკინეტიკაზე შეიძლება იმოქმედოს ცვლილებებმა ღვიძლის ფუნქციაში DAA თერაპიის დროს, რომელიც დაკავშირებულია HCV ვირუსის კლირენსთან. ტაკროლიმუსის მჭიდრო მონიტორინგი და პოტენციური დოზის კორექტირება რეკომენდებულია, რათა უზრუნველყოფილ იქნას უსაფრთხოება და ეფექტიანობა [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.2, 2.6)].
- 3 კანაბიდიოლი
ტაკროლიმუსის სისხლის დონეები შეიძლება გაიზარდოს კანაბიდიოლთან ერთდროული გამოყენებისას. როდესაც კანაბიდიოლი და ტაკროლიმუსი ერთად ინიშნება, აუცილებელია მჭიდრო მონიტორინგი ტაკროლიმუსის სისხლის დონის ზრდაზე და არასასურველ რეაქციებზე, რომლებიც მიუთითებს ტაკროლიმუსის ტოქსიკურობაზე. ტაკროლიმუსის დოზის შემცირება უნდა იქნას განხილული საჭიროებისამებრ, როდესაც ტაკროლიმუსი კანაბიდიოლთან ერთად გამოიყენება [იხ. დოზირება და ადმინისტრაცია (2.2, 2.6) და გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.17)].
8 სპეციფიკურ პოპულაციებში გამოყენება
- 1 ორსულობა
ორსულობისას ზემოქმედების რეგისტრი არსებობს ორსულობის რეგისტრი, რომელიც მონიტორინგს უწევს ორსულობის შედეგებს იმ ქალებში, რომლებსაც ორსულობის დროს ტაკროლიმუსი დაუნიშნეს. Transplantation Pregnancy Registry International (TPRI) არის სავალდებულო მოხალისეობრივი ორსულობის რეგისტრი, რომელიც აკვირდება ორსულობის შედეგებს ქალ ტრანსპლანტაციის მიმღებებში და იმ ბავშვებში, რომელთა მამებიც ტრანსპლანტაციის მიმღები მამაკაცები იყვნენ და რომლებიც იღებდნენ იმუნოსუპრესანტებს, მათ შორის ტაკროლიმუსს. ჯანდაცვის პროვაიდერებს წახალისებული აქვთ ურჩიონ თავიანთ პაციენტებს დარეგისტრირდნენ Transplantation Pregnancy Registry International-ში 1-877-955-6877 ნომერზე ან https://www.transplantpregnancyregistry.org/-ზე.
რისკის შეჯამება ტაკროლიმუსს შეუძლია ნაყოფის დაზიანება ორსულ ქალში დანიშვნისას. პოსტმარკეტინგული დაკვირვებისა და TPRI-ის მონაცემები მიუთითებს, რომ ტაკროლიმუსის in utero ზემოქმედებას ქვეშ მყოფ ჩვილებს აქვთ ნაადრევი დაბადების, თანდაყოლილი დეფექტების/ანომალიების, დაბალი წონის და ნაყოფის დისტრესის რისკი [იხ. ადამიანის მონაცემები]. ორსულ ქალებს უნდა გაეცნოთ ნაყოფისთვის შესაძლო რისკები.
პერორალური ტაკროლიმუსის დანიშვნა ორსულ კურდღლებსა და ვირთხებში ორგანოგენეზის პერიოდში ასოცირდებოდა დედის ტოქსიკურობას/ლეტალობასთან, აბორტის, მალფორმაციის და ემბრიოფეტალური სიკვდილის მომატებულ სიხშირესთან კლინიკურად რელევანტურ დოზებზე (0.5-დან 6.9-ჯერ მეტი რეკომენდებულ კლინიკურ დოზაზე [0.2-დან 0.075 მგ/კგ/დღე]), მიგრავურ ზედაპირზე (mg/m²).
პერორალური ტაკროლიმუსის დანიშვნამ ორსულ ვირთხებში ორგანოგენეზის შემდეგ და ლაქტაციის პერიოდში გამოიწვია დედის ტოქსიკურობა, იმოქმედა მშობიარობაზე, შეამცირა ნაშიერის სიცოცხლისუნარიანობა და წონა კლინიკურად რელევანტურ დოზებზე (0.8-დან 6.9-ჯერ მეტი რეკომენდებულზე, mg/m²).
პერორალური ტაკროლიმუსის დანიშვნა ვირთხებში შეჯვარებამდე და მთელ გესტაციასა და ლაქტაციაში გამოიწვია დედის ტოქსიკურობა/ლეტალობა, იმოქმედა მშობიარობაზე, ემბრიოფეტალურ დანაკარგზე, მალფორმაციებზე და შეამცირა ნაშიერის სიცოცხლისუნარიანობა კლინიკურად რელევანტურ დოზებზე (0.8-დან 6.9-ჯერ მეტი რეკომენდებულზე, mg/m²). იმ ნაშიერებში, რომლებიც დაიღუპნენ, აღინიშნებოდა ინტრავენტრიკულური სეპტალური დეფექტები, ჰიდრონეფროზი, სახის მალფორმაციები და ჩონჩხის ეფექტები [იხ. ცხოველთა მონაცემები].
მნიშვნელოვანი თანდაყოლილი დეფექტებისა და სპონტანური აბორტის ფონის რისკი მოცემულ პოპულაციაში უცნობია. აშშ-ის ზოგად პოპულაციაში, მნიშვნელოვანი თანდაყოლილი დეფექტებისა და სპონტანური აბორტის შეფასებული ფონის რისკი კლინიკურად აღიარებულ ორსულობებში შეადგენს შესაბამისად 2-დან 4%-მდე და 15-დან 20%-მდე.
კლინიკური მოსაზრებები
დადემისთან დაკავშირებული და/ან ემბრიო-ფეტალური რისკი ორსულობის დროს რისკები იზრდება ორგანოს ტრანსპლანტაციის მიმღებ პაციენტებში.
ნაადრევი მშობიარობის რისკი ტრანსპლანტაციის შემდეგ გაზრდილია. წინამორბედი ჰიპერტენზია და დიაბეტი დამატებით რისკს უქმნის ორგანოს ტრანსპლანტაციის მიმღებ ორსულს. ორსულობისწინა და გესტაციური დიაბეტი დაკავშირებულია თანდაყოლილ დეფექტებთან/ანომალიებთან, ჰიპერტენზიასთან, დაბალ წონასთან და ნაყოფის სიკვდილთან.
ორსულობის ქოლესტაზი (COP) დაფიქსირდა ღვიძლის ან ღვიძლ-თირკმლის (LK) ტრანსპლანტაციის მიმღებთა 7%-ში, შედარებით დაახლოებით 1%-თან ზოგად მოსახლეობაში. თუმცა, COP-ის სიმპტომებმა მშობიარობის შემდეგ გაიარა და შთამომავლობაში არ დაფიქსირებულა გრძელვადიანი ზეგავლენა.
არასასურველი რეაქციები დედებში ტაკროლიმუსმა შეიძლება გაზარდოს ჰიპერგლიკემია ორსულ ქალებში დიაბეტის დროს (მათ შორის გესტაციური დიაბეტი). რეგულარულად აკონტროლეთ დედის სისხლში გლუკოზის დონე [იხილეთ გაფრთხილებები და Precautions (5.4)].
ტაკროლიმუსმა შეიძლება გააუარესოს ჰიპერტენზია ორსულ ქალებში და გაზარდოს პრეეკლამფსია. აკონტროლეთ და მართეთ არტერიული წნევა [იხილეთ გაფრთხილებები და Precautions (5.7, 5.8)].
ნაყოფის/ნეონატალური არასასურველი რეაქციები თირკმლის დისფუნქცია, დროებითი ნეონატალური ჰიპერკალიემია და დაბალი დაბადების წონა დაფიქსირდა ტაკროლიმუსის მიმღები დედების ახალშობილებში მშობიარობის დროს.
მშობიარობა არსებობს ნაადრევი მშობიარობის ( < 37 კვირა) მომატებული რისკი ტრანსპლანტაციისა და დედის ტაკროლიმუსის მიღების შემდეგ.
მონაცემები
ადამიანის მონაცემები არ არსებობს ადეკვატური და კარგად კონტროლირებული კვლევები ტაკროლიმუსის ეფექტზე ადამიანებში ორსულობის დროს. TPRI-სა და პოსტმარკეტინგული მეთვალყურეობის მონაცემები მიუთითებს, რომ ტაკროლიმუსის in utero ზემოქმედება ახალშობილებს უქმნის გაზრდილ რისკს: თვითნებური აბორტი, ნაადრევი მშობიარობა (<37 კვირა), დაბალი წონა (<2500 გ), თანდაყოლილი დეფექტები/ანომალიები და ნაყოფის დისტრესი.
TPRI-მ დააფიქსირა 450 და 241 მთლიანი ორსულობა თირკმლისა და ღვიძლის ტრანსპლანტაციის მიმღებებში, შესაბამისად. TPRI ორსულობის შედეგები შეჯამებულია ცხრილში 16. ცხრილში აღინიშნება, რომ ტაკროლიმუსთან ერთად მიკოფენოლის მჟავას (MPA) პროდუქტებზე ზემოქმედება ორსულობის წინასა და პირველი ტრიმესტრის პერიოდში მაღალია (27% და 29% თირკმლისა და ღვიძლის ტრანსპლანტაციის მიმღებებში, შესაბამისად).
MPA პროდუქტებმა ასევე შეიძლება გამოიწვიოს თანდაყოლილი დეფექტები, მაგრამ ეს მონაცემები შეიძლება იყოს დაბინძურებული და შეფასებისას ეს უნდა იქნეს გათვალისწინებული, განსაკუთრებით თანდაყოლილი დეფექტების შეფასებისას. დაფიქსირებული თანდაყოლილი დეფექტები მოიცავდა: გულის მახინჯობას, თავის ქალას/სახის მალფორმაციებს, თირკმელურ/უროგენიტალურ დარღვევებს, ძვლოვან ანომალიებს, ნევროლოგიურ ანომალიებს და მრავალჯერად მალფორმაციებს.
Table 16. TPRI ანგარიშით დაფიქსირებული ორსულობის შედეგები ტრანსპლანტაციის მიმღებებში, რომლებიც iRebdnen ტაკროლიმუსს
ორსულობის შედეგები*
თირკმელი (N=462)
ღვიძლი (N=253)
სპონტანური აბორტი
- 5%
25%
ცოცხალი დაბადებები
331
180
ნაადრევი მშობიარობა (< 37 კვირა)
49%
42%
დაბალი წონის (< 2500 გ)
42%
30%
დაბადების დეფექტები
8%†
5%
- მოიცავს მრავალნაყოფიან ორსულობებს და შეწყვეტილ ორსულობებს. † დაბადების დეფექტების მაჩვენებელი დამახინჯებულია MPA–სთან ერთდროული გამოყენების გამო – შთამომავლობის ნახევარზე მეტს აღენიშნებოდა დეფექტები.
დამატებითი ინფორმაცია, რომელიც TPRI-ის მიერ იქნა მოწოდებული ორსულ ტრანსპლანტირებულ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ტაკროლიმუსს, მოიცავდა ორსულობის დროს დიაბეტს თირკმლის მიმღებთა 9%-ში და ღვიძლის მიმღებთა 13%-ში, და ჰიპერტენზიას ორსულობის დროს თირკმლის მიმღებთა 53%-ში და ღვიძლის მიმღებთა 16.2%-ში.
ცხოველთა მონაცემები პერორალური ტაკროლიმუსის მიცემამ ორსულ კურდღლებს ორგანოგენეზის პერიოდში გამოიწვია დედის ტოქსიკურობა და აბორტი 0.32 მგ/კგ დოზაზე (0.5-დან 1.4-ჯერ კლინიკურად რეკომენდებულ დოზის დიაპაზონზე [0.2-დან 0.075 მგ/კგ/დღეში], მგ/მ²-ზე გათვლით). 1 მგ/კგ დოზაზე (1.6-დან 4.3-ჯერ კლინიკურად რეკომენდებულ დიაპაზონზე) აღინიშნებოდა ემბრიოფეტალური ლეტალობა და დეფექტები (ვენტრიკულის ჰიპოპლაზია, ინტერვენტრიკულური სეპტალური დეფექტი, აორტის კვანძოვანი რკალი, ductus arteriosus-ის სტენოზი, ომფალოცელე, ნაღვლის ბუშტის აგენეზია, ჩონჩხის ანომალიები). 3.2 მგ/კგ დოზაზე (2.6-დან 6.9-ჯერ კლინიკურად რეკომენდებულ დიაპაზონზე) ორსულ ვირთხებში დაფიქსირდა დედის ტოქსიკურობა/ლეტალობა, ემბრიოფეტალური ლეტალობა და ნაყოფის სხეულის წონის დაქვეითება საკეისრო კვეთით დაბადებულებში; ასევე ინტერვენტრიკულური დეფექტი იმ ახალშობილებში, რომლებიც დაიბადნენ.
პერი-/პოსტნატალური განვითარების კვლევაში, ტაკროლიმუსის პერორალური მიცემა ვირთხებისთვის გვიანი ორსულობის პერიოდში (ორგანოგენეზის შემდეგ) და ლაქტაციის პერიოდში იწვევდა დედის ტოქსიკურობას, ზემოქმედებას მშობიარობაზე და ნაყოფის სიცოცხლისუნარიანობის დაქვეითებას 3.2 მგ/კგ დოზაზე (2.6-დან 6.9-ჯერ კლინიკურად რეკომენდებულ დიაპაზონზე); იმ ლოტებში, რომლებიც ნაადრევად კვდებოდნენ, აღინიშნებოდა თირკმლის ჰიდრონეფროზის მომატებული სიხშირე. შემცირებული სიცოცხლისუნარიანობა დაფიქსირდა 1 მგ/კგ დოზაზე (0.8-დან 2.2-ჯერ კლინიკურად რეკომენდებულ დიაპაზონზე).
ტაკროლიმუსის პერორალურმა მიცემამ ვირთხებს შეჯვარებამდე და ორსულობისა და ლაქტაციის განმავლობაში გამოიწვია დედის ტოქსიკურობა/ლეტალობა, ემბრიოფეტალური დანაკარგი და სიცოცხლისუნარიანობის დაქვეითება 3.2 მგ/კგ დოზაზე (2.6-დან 6.9-ჯერ კლინიკურად რეკომენდებულ დიაპაზონზე). ინტერვენტრიკულური დეფექტები, ჰიდრონეფროზი, თავის ქალის მალფორმაციები და ჩონჩხის დეფექტები დაფიქსირდა ახალშობილებში, რომლებიც დაიღუპნენ. მშობიარობაზე ზემოქმედება (არაცოცხალი ნაყოფის არასრული დაბადება) დაფიქსირდა 1 მგ/კგ დოზაზე (0.8-დან 2.2-ჯერ კლინიკურად რეკომენდებულ დიაპაზონზე) [იხ. არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია (13.1)].
- 2 ლაქტაცია რისკის შეჯამება კონტროლირებული ლაქტაციის კვლევები ადამიანებში ჩატარებული არ არის; თუმცა, დაფიქსირებულია, რომ ტაკროლიმუსი გვხვდება დედის რძეში. ტაკროლიმუსის ეფექტები ძუძუთი ბავშვსა თუ რძის გამომუშავებაზე შესწავლილი არ არის. ტაკროლიმუსი გამოიყოფა ვირთხის რძეში და პრე-/პოსტნატალურ ვირთხის კვლევებში; ტაკროლიმუსის ზემოქმედება პოსტნატალურ პერიოდში ასოცირებული იყო განვითარების ტოქსიკურობასთან ნაშიერში კლინიკურად შესაბამის დოზებში [იხ. გამოყენება სპეციფიკურ პოპულაციებში (8.1) და არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია (13.1)].
დედის ძუძუთი კვების განვითარების და ჯანმრთელობის სარგებელი უნდა განიხილებოდეს დედის კლინიკურ საჭიროებასთან ტაკროლიმუსზე და ნებისმიერ შესაძლო არასასურველ ეფექტებთან დედისგან ბავშვისთვის გადაცემისას ან დედის ძირითადი დაავადების გათვალისწინებით.
- 3 ქალები და მამაკაცები რეპროდუქციული პოტენციალით კონტრაცეფცია ტაკროლიმუსს შეუძლია გამოიწვიოს ნაყოფის დაზიანება ორსულ ქალებში გამოყენებისას. ურჩიეთ რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებსა და მამაკაცებს, რომ ესაუბრონ თავიანთ ექიმებს ან საოჯახო დაგეგმვის სპეციალისტებს ტაკროლიმუსის თერაპიის დაწყებამდე შესაბამისი კონტრაცეფციის შესახებ [იხ. გამოყენება სპეციფიკურ პოპულაციებში (8.1) და არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია (13.1)].
უშვილობა ცხოველურ კვლევებზე დაყრდნობით, მამაკაცისა და ქალის ნაყოფიერება შეიძლება შეიზღუდოს ტაკროლიმუსის მკურნალობით [იხ. არაკლინიკური ტოქსი
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.
