პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
კორტიკოსტეროიდები სისტემური გამოყენებისთვის

პრედნიზოლონი-დარნიცა

Prednisolone-Darnitsa

რეცეპტით5მგინსტრუქცია ქართულადუკრაინა
რისთვის გამოიყენება

რევმატიული ცხელება, რევმატიული კარდიტი, მცირე ქორეა. შემაერთებელი ქსოვილის სისტემური დაავადებები (სისტემური წითელი მგლურა, სკლეროდერმია, კვანძოვანი პერიარტერიიტი, დერმატომიოზიტი). გაფანტული სკლეროზი. …

სრულად
მოქმედი ნივთიერება
პრედნიზოლონი (prednisolone)
ფორმა და შეფუთვა
5მგ ტაბლეტი №40 (4X10)
მწარმოებელი
«Pharmaceutical Firm «Darnitsa» PJSC, უკრაინა
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით (გადაუდებელი დახმარებისას გაიცემა ურეცეპტოდ)
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
კორტიკოსტეროიდები სისტემური გამოყენებისთვის, გლუკოკორტიკოიდები
ATC კოდი
H02AB06
რეგისტრაციის ნომერი
რ-044596
რეგისტრირებულია
13 იანვარი 2026, მოქმედებს 13 იანვარი 2031-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
«Pharmaceutical Firm «Darnitsa» PJSC (უკრაინა)
განმცხადებელი
შპს „ავერსი-ფარმა“
GMP
აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
ურთიერთქმედების შემოწმებაპრედნიზოლონი-დარნიცა და სხვა წამალი ერთად

პრედნიზოლონი-დარნიცა — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

რევმატიული ცხელება, რევმატიული კარდიტი, მცირე ქორეა.

შემაერთებელი ქსოვილის სისტემური დაავადებები (სისტემური წითელი მგლურა, სკლეროდერმია, კვანძოვანი პერიარტერიიტი, დერმატომიოზიტი).

გაფანტული სკლეროზი.

სახსრების მწვავე და ქრონიკული ანთებითი დაავადებები (რევმატოიდული ართრიტი, იუვენილური ართრიტი, მაანკილოზებელი სპონდილიტი, პოდაგრული და ფსორიაზული ართრიტები, პოლიართრიტი, მხარ-ბეჭის პერიართრიტი, ოსტეოართრიტი (მათ შორის პოსტტრავმული), სტილის სინდრომი ზრდასრულებში, ბურსიტი, არასპეციფიკური ტენდოსინოვიტი, სინოვიტი, ეპიკონდილიტი).

ბრონქული ასთმა, ასთმური სტატუსი.

ფილტვების ინტერსტიციული დაავადებები (მწვავე ალვეოლიტი, ფილტვის ფიბროზი, II-III ხარისხის სარკოიდოზი), ფილტვის კიბო (ციტოსტატიკებთან კომბინაციაში), ბერილიოზი, ასპირაციული პნევმონია (სპეციფიკურ თერაპიასთან კომბინაციაში), ლეფლერის ეოზინოფილური პნევმონია, ტუბერკულოზი (ფილტვის ტუბერკულოზი, ტუბერკულოზური მენინგიტი) - სპეციფიკურ თერაპიასთან კომბინაციაში.

თირკმელზედა ჯირკვლის პირველადი და მეორადი უკმარისობა (მათ შორის ადრენალექტომიის შემდგომი მდგომარეობები), თირკმელზედა ჯირკვლის თანდაყოლილი ჰიპერპლაზია, ადრენოგენიტალური სინდრომი, ქვემწვავე თირეოიდიტი.

მწვავე და ქრონიკული ალერგიული დაავადებები (მედიკამენტური და საკვებისმიერი ალერგიები, შრატისმიერი დაავადება, პოლინოზი, ატოპიური დერმატიტი, კონტაქტური დერმატიტი სხეულის დიდი ზედაპირის ჩართვით, ჭინჭრის ციება, ალერგიული რინიტი, კვინკეს შეშუპება, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკოდერმია).

ჰეპატიტი.

ჰიპოგლიკემიური მდგომარეობები.

აუტოიმუნური დაავადებები (მათ შორის მწვავე გლომერულონეფრიტი).

ნეფროზული სინდრომი.

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ანთებითი დაავადებები (არასპეციფიკური წყლულოვანი კოლიტი, კრონის დაავადება, ლოკალური ენტერიტი).

სისხლისა და სისხლმბადი ორგანოების დაავადებები (აგრანულოციტოზი, პანმიელოპათია, მიელომური დაავადება, მწვავე ლიმფო- და მიელოიდური ლეიკოზი, ლიმფოგრანულემატოზი, თრომბოციტოპენიური პურპურა, მეორადი თრომბოციტოპენია მოზრდილებში, აუტოიმუნური ჰემოლიზური ანემია, ერითრობლასტოპენია, თანდაყოლილი ერითროიდული ჰიპოპლაზიური ანემია).

აუტოიმუნური და კანის სხვა დაავადებები (ეგზემა, სებორეული დერმატიტი, ფსორიაზი, ლაიელის სინდრომი, ბულოზური ჰერპეტიფორმული დერმატიტი, პემფიგუსი, ექსფოლიაციური დერმატიტი).

ოპერაციის შემდგომი, სხივური თერაპიის შემდგომი, პოსტტრავმული ტვინის შეშუპება ტვინის სიმსივნის დროს (გამოიყენება პარენტერალური გლუკოკორტიკოსტეროიდების შემდეგ).

თვალის დაავადებები, მათ შორის ალერგიული და აუტოიმუნური დაავადებები (სიმპათიკური ოფთალმია, კონიუნქტივიტის ალერგიული ფორმები, რქოვანას ალერგიული წყლული, არაჩირქოვანი კერატიტი, ირიდოციკლიტი, ირიტი, მძიმე დუნედ მიმდინარე წინა და უკანა უვეიტი, ქორიოიდიტი, მხედველობის ნერვის ნევრიტი).

ტრანსპლანტატის მოცილების რეაქციის პროფილაქტიკა.

ჰიპერკალციემია ონკოლოგიური დაავადებების ფონზე.

გულისრევისა და ღებინების პროფილაქტიკისა და აღმოფხვრისთვის ციტოსტატიკური თერაპიის დროს.

მიღების წესი და დოზირება

დანიშვნისას უნდა იქნას გათვალისწინებული გლუკოკორტიკოიდების სეკრეციის ცირკადული რითმი: დოზის დიდი ნაწილი (2/3) ან მთელი დოზა უნდა მიიღოთ დილით, დაახლოებით დილის 8:00 საათზე და 1/3 - საღამოს.

მოზრდილებში.

მწვავე მდგომარეობების დროს და ჩანაცვლებითი თერაპიის სახით, მედიკამენტი ინიშნება 20-30 მგ დოზით დღეში, თანდათანობითი გადასვლით 5-10 მგ შემანარჩუნებელ დღიურ დოზაზე. საჭიროების შემთხვევაში, საწყისი დოზა შეიძლება შეადგენდეს 15-100 მგ-ს დღეში, შემანარჩუნებელი დოზა კი - 5-15 მგ-ს დღეში.

ბავშვებში.

ბავშვებისთვის პრეპარატის საწყისი დოზა შეადგენს 1-2 მგ/კგ დღეში, გაყოფილი 4-6 მიღებაზე, შემანარჩუნებელი დოზა კი - 300-600 მკგ/კგ დღეში.

მედიკამენტი მიიღება პერორალურად, დაღეჭვის გარეშე, მცირე რაოდენობით სითხის დაყოლებით. მკურნალობა წყდება ნელა, დოზის თანდათანობით შემცირებით.

ბავშვები.

მედიკამენტის გამოყენება შესაძლებელია პედიატრიულ პრაქტიკაში.

უკუჩვენებები

მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის მიმართ.

ვირუსული, სოკოვანი ან ბაქტერიული ეტიოლოგიის პარაზიტული და ინფექციური დაავადებები, მიმდინარე ან ბოლოდროინდელი: მარტივი ჰერპესი, სარტყლისებრი ჰერპესი (ვირემიული ფაზა), ჩუტყვავილა, წითელა; ამებიაზი, სტრონგილოიდოზი (დადასტურებული ან საეჭვო); სისტემური მიკოზი; აქტიური და ლატენტური ტუბერკულოზი.

ვაქცინაციის შემდგომი პერიოდი (ხანგრძლივობა 10 კვირა: ვაქცინაციამდე 8 კვირა და ვაქცინაციიდან 2 კვირა), ლიმფადენიტი BCG ვაქცინაციის შემდეგ.

აივ ინფექციით გამოწვეული იმუნოდეფიციტური მდგომარეობები.

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები: კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება, ეზოფაგიტი, გასტრიტი, მწვავე ან ლატენტური პეპტიური წყლული, ახლახან წარმოქმნილი ნაწლავის ანასტომოზი, არასპეციფიკური წყლულოვანი კოლიტი პერფორაციის ან აბსცედირების წარმოქმნის რისკით, დივერტიკულიტი.

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის დაავადებები: ახლახან გადატანილი მიოკარდიუმის ინფარქტი, დეკომპენსირებული ქრონიკული გულის უკმარისობა, არტერიული ჰიპერტენზია, თრომბოემბოლიური დაავადებისადმი მიდრეკილება.

ენდოკრინული სისტემის დაავადებები: შაქრიანი დიაბეტი და ნახშირწყლებისადმი ტოლერანტობის დარღვევა, თირეოტოქსიკოზი, ჰიპოთირეოზი, იცენკო-კუშინგის დაავადება.

თირკმლის და/ან ღვიძლის მძიმე ქრონიკული უკმარისობა, ნეფროლითიაზი. ჰიპოალბუმინემია. სისტემური ოსტეოპოროზი. მიასთენია გრავისი. მწვავე ფსიქოზი. სიმსუქნე (III-IV სტადიები). პოლიომიელიტი (ბულბარული ენცეფალიტის ფორმის გარდა). ღიაკუთხოვანი და დახურულკუთხოვანი გლაუკომა.

სიფრთხილის ზომები

მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტი გამოკვლეული უნდა იქნას შესაძლო უკუჩვენებების გამოსავლენად. კლინიკური გამოკვლევა უნდა მოიცავდეს გულ-სისხლძარღვთა სისტემის გამოკვლევას, ფილტვების რენტგენოლოგიურ გამოკვლევას, კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის გამოკვლევას; საშარდე სისტემის, მხედველობის ორგანოების გამოკვლევას. ლაბორატორიული გამოკვლევა უნდა მოიცავდეს: სისხლის საერთო ანალიზს, სისხლსა და შარდში გლუკოზის და სისხლის პლაზმაში ელექტროლიტების კონცენტრაციას.

გლუკოკორტიკოიდებით ხანგრძლივი მკურნალობის დროს რეკომენდირებულია არტერიული წნევის რეგულარული მონიტორინგი, შარდსა და სისხლში გლუკოზის დონის განსაზღვრა, განავლის ანალიზის ჩატარება ფარულ სისხლდენაზე, სისხლის შედედების მაჩვენებლების ანალიზები, ხერხემლის რენტგენოლოგიური კონტროლი და ოფთალმოლოგიური გამოკვლევა (ყოველ 3 თვეში).

ბავშვებს, რომლებიც მკურნალობის დროს წითელათი ან ჩუტყვავილით დაავადებულ პაციენტებთან იყვნენ კონტაქტში, პროფილაქტიკის სახით უნდა მიეცეთ სპეციფიკური იმუნოგლობულინები (კონტაქტიდან 10 დღის განმავლობაში).

მკურნალობის დროს იმუნიზაცია არ უნდა ჩატარდეს.

თუ გლუკოკორტიკოიდებით თერაპიის დროს პაციენტებში უჩვეულო სტრესული სიტუაციები წარმოიქმნება, რეკომენდირებულია სწრაფად მოქმედი კორტიკოსტეროიდების დოზის გაზრდა სტრესული სიტუაციის დაწყებამდე, სტრესული სიტუაციის დროს და მის შემდეგ.

პრედნიზოლონით მკურნალობის დროს თავი უნდა აარიდოთ ალკოჰოლის გამოყენებას.

მკურნალობის ხანგრძლივობისა და დოზირების მიხედვით, პრეპარატმა შეიძლება უარყოფითად იმოქმედოს კალციუმის მეტაბოლიზმზე. რეკომენდირებულია ოსტეოპოროზის პროფილაქტიკა, რაც განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში (მათ შორის ოჯახური მიდრეკილება, ხანდაზმული ასაკი, პოსტმენოპაუზა, ცილისა და კალციუმის არასაკმარისი მიღება, ჭარბი მოწევა, ალკოჰოლის ჭარბი მოხმარება და ფიზიკური აქტივობის შემცირება). პროფილაქტიკა ეფუძნება კალციუმის და D ვიტამინის ადეკვატურ მიღებას და მოიცავს ფიზიკურ აქტივობას.

პრედნიზოლონით თერაპიის გვერდითი მოვლენების შესამცირებლად მიზანშეწონილია შესაბამისი დიეტის დანიშვნა.

პრედნიზოლონის მაღალი დოზების ხანგრძლივი გამოყენებისას (30 მგ დღეში მინიმუმ 4 კვირის განმავლობაში), შეიძლება განვითარდეს სპერმატოგენეზის შექცევადი დარღვევა, რომელიც პრეპარატის შეწყვეტიდან რამდენიმე თვის განმავლობაში ნარჩუნდება.

პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პრედნიზოლონის ფიზიოლოგიურ ზღვრებზე მაღალ დოზებს (დაახლოებით 7.5 მგ პრედნიზოლონი ან მისი ექვივალენტი) 3 კვირაზე მეტი ხნის განმავლობაში, პრედნიზოლონით თერაპია თანდათან უნდა შეწყდეს. მკურნალობა თანდათან უნდა შეწყდეს, მაშინაც კი, თუ ის 3 კვირაზე ნაკლებ ხანს გაგრძელდა პაციენტთა შემდეგ ჯგუფებში:

  • პაციენტები, რომლებიც გადიან პრედნიზოლონით მკურნალობის განმეორებით კურსს;
  • პაციენტები, რომლებსაც მკურნალობის განმეორებითი კურსი დაენიშნათ ერთი წლის განმავლობაში ხანგრძლივი მკურნალობის შემდეგ (თვეები, წლები);
  • პაციენტები, რომლებიც იღებენ 40 მგ-ზე მეტ პრედნიზოლონს ან მის ეკვივალენტს დღეში;
  • პაციენტები თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობით, რომელიც არ არის გამოწვეული კორტიკოსტეროიდების ეგზოგენური მიღებით.

მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ შეიძლება განვითარდეს მოხსნის სინდრომი, თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა, ასევე იმ დაავადების გამწვავება, რომლის გამოც დაინიშნა პრედნიზოლონი. თუ პრედნიზოლონით მკურნალობის დასრულების შემდეგ აღინიშნება თირკმელზედა ჯირკვლის ფუნქციონალური უკმარისობა, პრეპარატის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა განახლდეს და დოზა უნდა შემცირდეს ძალიან ნელა და ფრთხილად (მაგალითად, დღიური დოზა უნდა შემცირდეს 2-3 მგ-ით 7-10 დღის განმავლობაში).

ხანგრძლივი თერაპიის დროს ვითარდება თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქის ატროფია და შეიძლება შენარჩუნდეს მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ მრავალი წლის განმავლობაში.

სტეროიდებით გამოწვეული მეორადი თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობის მინიმუმამდე დაყვანა შესაძლებელია დოზის თანდათანობითი შემცირებით. ამ ტიპის უკმარისობა შეიძლება გაგრძელდეს თერაპიის დასრულებიდან რამდენიმე თვის განმავლობაში, ამიტომ ამ პერიოდში წარმოქმნილი ნებისმიერი სტრესული სიტუაცია მოითხოვს კორტიკოსტეროიდებით თერაპიის განახლებას.

უეცარმა შეწყვეტამ, განსაკუთრებით წინა მაღალი დოზების მიღების შემდეგ, შეიძლება გამოიწვიოს მოხსნის სინდრომი, რომელიც ვლინდება ცხელებით, მადის დაქვეითებით, გულისრევით, ღებინებით, დიარეით, შენელებული მოქმედებებით, თავბრუსხვევით, გენერალიზებული ძვალ-კუნთოვანი ტკივილით და ასთენიით.

ჰიპერკორტიზმის განვითარების რისკის გამო, პრედნიზოლონით რამდენიმეთვიანი ხანგრძლივი მკურნალობის შემდეგ კორტიზონით მკურნალობის ახალი კურსი ყოველთვის დაბალი საწყისი დოზებით უნდა დაიწყოს (გარდა მწვავე, სიცოცხლისთვის საშიში მდგომარეობებისა).

ზრდის პერიოდში მყოფ ბავშვებში გლუკოკორტიკოსტეროიდები უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ აბსოლუტური ჩვენების მიხედვით და ექიმის განსაკუთრებით მკაცრი სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ.

ინტერკურენტული ინფექციების, სეპტიური მდგომარეობების და ტუბერკულოზის შემთხვევებში აუცილებელია თანმხლები ანტიბიოტიკოთერაპიის ჩატარება.

თუ პრედნიზოლონი უნდა იქნას გამოყენებული პერორალური ჰიპოგლიკემიური საშუალებების ან ანტიკოაგულანტების მიღების ფონზე, ამ უკანასკნელების დოზირების რეჟიმი უნდა დაკორექტირდეს.

ელექტროლიტური ბალანსი განსაკუთრებით სათანადოდ უნდა კონტროლდებოდეს პრედნიზოლონის შარდმდენებთან კომბინაციაში გამოყენებისას. პრედნიზოლონით ხანგრძლივი მკურნალობის დროს, ჰიპოკალიემიის პროფილაქტიკის მიზნით, თვალშიდა წნევის შესაძლო მომატების და სუბკაფსულური კატარაქტის განვითარების გამო, უნდა დაინიშნოს კალიუმის სამკურნალო საშუალებები და შესაბამისი დიეტა.

მძიმე ინფექციური დაავადებების დროს გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ სპეციფიკური ანტიმიკრობული თერაპიის ფონზე.

ქალებმა მენოპაუზის პერიოდში უნდა გაიარონ კვლევა ოსტეოპოროზის შესაძლო განვითარებასთან დაკავშირებით.

ადისონის დაავადების დროს, ბარბიტურატების თანმხლები გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული თირკმელზედა ჯირკვლის მწვავე უკმარისობის (ადისონის კრიზისი) განვითარების რისკის გამო.

თუ ანამნეზში მითითებულია ფსორიაზი, კრუნჩხვები, პრედნიზოლონი უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ მინიმალური ეფექტური დოზით.

განსაკუთრებული სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული სამკურნალო საშუალება ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობის, შაკიკის დროს.

განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო სისტემური კორტიკოსტეროიდების გამოყენებისას პაციენტებში არსებული ან ანამნეზში არსებული მძიმე აფექტური აშლილობებით, რომლებიც მოიცავენ დეპრესიულ, მანიაკალურ-დეპრესიულ ფსიქოზს, წინა სტეროიდულ ფსიქოზს. პაციენტები და/ან მომვლელები უნდა იყვნენ გაფრთხილებულნი ფსიქიკის მხრივ სერიოზული გვერდითი ეფექტების განვითარების შესაძლებლობის შესახებ. სიმპტომები, როგორც წესი, ვლინდება მკურნალობის დაწყებიდან რამდენიმე დღეში ან კვირაში. ამ გვერდითი ეფექტების განვითარების რისკი უფრო დიდია მაღალი დოზების გამოყენებისას. რეაქციების უმეტესობა ქრება დოზის შემცირების ან მედიკამენტის მიღების შეწყვეტის შემდეგ, თუმცა ზოგჯერ შეიძლება საჭირო გახდეს სპეციფიკური მკურნალობა. მსგავსი სიმპტომების განვითარებისას აიცულებელია ექიმთან მიმართვა. ფსიქიკური დარღვევები შეიძლება ასევე განვითარდეს გლუკოკორტიკოიდების მოხსნის დროს.

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

პრედნიზოლონის სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთად გამოყენებისას შესაძლებელია გამოვლინდეს:

ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონებთან, ღვიძლის ფერმენტების ინდუქტორებთან, კერძოდ, ბარბიტურატებთან, ფენიტოინთან, პირიმიდონთან, კარბამაზეპინთან და რიფამპიცინთან - პრედნიზოლონის ეფექტის შესუსტება მისი სისტემური კლირენსის გაზრდის გამო;

ესტროგენებთან (მათ შორის ესტროგენის შემცველ პერორალურ კონტრაცეპტივებთან), ციკლოსპორინთან, CYP3A4 ინჰიბიტორებთან, კერძოდ, ერითრომიცინთან, კლარითრომიცინთან, კეტოკონაზოლთან, დილთიაზემთან, აპრეპიტანტთან, იტრაკონაზოლთან, ოლეანდომიცინთან - პრედნიზოლონის თერაპიული და ტოქსიკური ეფექტების გაძლიერება;

ანტაციდებთან - პრედნიზოლონის შეწოვის შემცირება;

სალიცილის მჟავას წარმოებულებთან და სხვა არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებთან - კუჭის ლორწოვანი გარსის წყლულის განვითარების რისკის მომატება; პრედნიზოლონი ამცირებს სალიცილის მჟავას წარმოებულების დონეს სისხლის შრატში, ზრდის რა მათ თირკმლის კლირენსს; პრეპარატი ზრდის პარაცეტამოლის ჰეპატოტოქსიკური რეაქციების განვითარების რისკს ღვიძლის ფერმენტების ინდუქციის და მისი ტოქსიკური მეტაბოლიტის წარმოქმნის შედეგად;

საგულე გლიკოზიდებთან - ამ უკანასკნელების ტოქსიკურობის გაძლიერება, წარმოქმნილი ჰიპოკალიემიის შედეგად კი - არითმიების განვითარების რისკის მომატება;

ჰიპოგლიკემიურ საშუალებებთან - პერორალური შაქრის დამწევი საშუალებების და ინსულინის ჰიპოგლიკემიური ეფექტის დათრგუნვა;

ჰიპოტენზიურ სამკურნალო საშუალებებთან - ამ უკანასკნელების ეფექტურობის შემცირება;

ტრიციკლურ ანტიდეპრესანტებთან - პრედნიზოლონის მიღებით გამოწვეული დეპრესიის სიმპტომების გაძლიერება და თვალშიდა წნევის მომატება;

იმუნოსუპრესანტებთან - ინფექციების და ლიმფომის ან ეპშტეინ-ბარის ვირუსთან დაკავშირებული სხვა ლიმფოპროლიფერაციული დარღვევების განვითარების რისკის მომატება;

შარდმდენებთან, საფაღარათო საშუალებებთან, ამფოტერიცინ B-სთან - ჰიპოკალიემიის განვითარების რისკის მომატება; პრედნიზოლონი ზრდის ოსტეოპოროზის განვითარების რისკს ამფოტერიცინ B-სთან და კარბოანჰიდრაზას ინჰიბიტორებთან ერთად გამოყენებისას;

M-ქოლინობლოკატორებთან, ანტიჰისტამინურ სამკურნალო საშუალებებთან და ნიტრატებთან - თვალშიდა წნევის მომატება და ანტიჰისტამინური სამკურნალო საშუალებების ეფექტურობის შემცირება;

ნეიროლეფსიურ საშუალებებთან, კარბუტამიდთან და აზათიოპრინთან - კატარაქტის განვითარების მომატებული რისკი;

ესტროგენებთან, ანაბოლურ სამკურნალო საშუალებებთან და პერორალურ კონტრაცეპტივებთან ერთად - ჰირსუტიზმის და აკნეს გამოვლინებები;

ცოცხალ ანტივირუსულ ვაქცინებთან და სხვა ტიპის იმუნიზაციის ფონზე - ვირუსების აქტივაციისა და ინფექციების გავითარების მომატებული რისკი;

მიორელაქსანტებთან ჰიპოკალიემიის ფონზე - კუნთების ბლოკადის ნიშნების და ხანგრძლივობის მომატება მიორელაქსანტების გამოყენების ფონზე;

ანტიქოლინესთერაზას პრეპარატებთან - კუნთების სისუსტის განვითარება მიასთენიით დაავადებულ პაციენტებში (განსაკუთრებით პაციენტებში მიასთენია გრავისით);

მიტოტანთან და თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქის ფუნქციის სხვა ინჰიბიტორებთან - შეიძლება განაპირობოს პრეპარატის დოზის გაზრდა;

ღებინების საწინააღმდეგო საშუალებებთან - ღებინების საწინააღმდეგო ეფექტის გაძლიერება;

იზონიაზიდთან, მექსილეტინთან და პრაზიკვანტელთან - მათი პლაზმური კონცენტრაციების შემცირება;

სომატოტროპინთან (მაღალი დოზებით) - ამ უკანასკნელის ეფექტის შემცირება;

ფტორქინოლონებთან - მყესების დაზიანება;

ციკლოსპორინთან - აღწერილია კრუნჩხვების აღნიშვნის შემთხვევები. ვინაიდან ამ პრეპარატების ერთდროული შეყვანა იწვევს მეტაბოლიზმის ურთიერთდათრგუნვას, სავარაუდოა, რომ კრუნჩხვები და სხვა გვერდითი მოვლენები, რომლებიც დაკავშირებულია თითოეული ამ პრეპარატის გამოყენებასთან, როგორც მონოთერაპიის, ასევე მათი კომბინირებული გამოყენებისას, შეიძლება უფრო ხშირად განვითარდეს. ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს სხვა პრეპარატების კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში.

ხანგრძლივი თერაპიის დროს პრედნიზოლონი ზრდის ფოლიუმის მჟავას შემცველობას.

ეს პრეპარატი ამცირებს D ვიტამინის გავლენას ნაწლავის ღრუში Ca2+ შეწოვაზე.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

ორსულ ქალებში კონტროლირებადი კვლევები არ ჩატარებულა. ორსულობის დროს (განსაკუთრებით პირველ ტრიმესტრში) გამოყენება შესაძლებელია, თუ დედისთვის სარგებელი აღემატება ნაყოფისთვის რისკს. ამ მედიკამენტის ძუძუთი კვების დროს გამოყენებისას უნდა გახსოვდეთ, რომ პრედნიზოლონი აღწევს დედის რძეში.

გავლენის უნარი რეაქციის სიჩქარეზე ავტოტრანსპორტის ან სხვა მექანიზმების მართვის დროს.

მკურნალობის დროს აუცილებელია სიფრთხილის დაცვა ავტოტრანსპორტის მართვის და სხვა პოტენციურად საშიში აქტივობების შესრულების დროს, რომლებიც საჭიროებენ ყურადღების მომატებულ კონცენტრაციას და ფსიქომოტორული რეაქციების სიჩქარეს.

გვერდითი მოვლენები

გვერდითი ეფექტების სიხშირე და სიმძიმე დამოკიდებულია გამოყენების ხანგრძლივობაზე, გამოყენებულ დოზაზე და დანიშნულების ცირკადული რითმის დაცვის შენარჩუნებაზე.

მხედველობის ორგანოების მხრივ: გლაუკომა, მხედველობითი ნერვის დისკის შეშუპება, კატარაქტა, უკანა სუბკაფსულური კატარაქტა, თვალშიდა წნევის მომატება მხედველობითი ნერვის შესაძლო დაზიანებით, მიდრეკილება თვალის მეორადი ბაქტერიული, სოკოვანი ან ვირუსული ინფექციების განვითარებისადმი, რქოვანას ტროფიკული ცვლილებები, ეგზოფთალმი.

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: უსიამოვნო გემო პირში, დისპეფსია, საყლაპავის კანდიდოზი, გულისრევა, ღებინება, ტკივილი ეპიგასტრიუმის არეში, დიარეა, პანკრეატიტი, კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის „სტეროიდული“ წყლული, ეროზიული ეზოფაგიტი, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის სისხლდენა და პერფორაცია, მადის მომატება ან დაქვეითება, მეტეორიზმი და სლოკინი. იშვიათ შემთხვევებში - „ღვიძლისმიერი“ ტრანსამინაზების და ტუტე ფოსფატაზას აქტივობის მომატება.

თირკმელების და საშარდე სისტემის მხრივ: ურატების, უროლიტების წარმოქმნის მომატებული რისკი, შარდში ლეიკოციტების და ერითროციტების რაოდენობის მომატება თირკმელების გამოხატული დაზიანების გარეშე, ლეიკოციტურია.

ენდოკრინული სისტემის მხრივ: ინსულინსა და პერორალურ ჰიპოგლიკემიურ პრეპარატებზე მოთხოვნილების მომატება, ჰიპერლიპიდემია, პოსტკლიმაქტერიული სისხლდენები, გლუკოზისადმი ტოლერანტობის დაქვეითება, „სტეროიდული“ შაქრიანი დიაბეტი ან ლატენტური შაქრიანი დიაბეტის მანიფესტაცია, ჰიპოთალამურ-ჰიპოფიზურ-თირკმელზედა ჯირკვლის სისტემის დათრგუნვა, მენსტრუალური ციკლის დარღვევა, ზრდის შეფერხება ბავშვებსა და მოზარდებში, სქესობრივი მომწიფების შეფერხება ბავშვებში, იცენკო-კუშინგის სინდრომი (მთვარისებრი სახე, ჰიპოფიზური ტიპის სიმსუქნე, ჰირსუტიზმი, არტერიული წნევის მომატება, დისმენორეა, ამენორეა, მიასთენია, სტრიები).

ნივთიერებათა ცვლის, მეტაბოლიზმის მხრივ: მინერალური და ელექტროლიტური ბალანსის დარღვევა, ჰიპოკალციემია, უარყოფითი აზოტის ბალანსი (ცილების მომატებული დაშლა), სხეულის წონის მატება. პრედნიზოლონის გლუკოკორტიკოსტეროიდული აქტივობით გამოწვეული გვერდითი მოვლენები: სითხის და Na+ შეკავება (პერიფერიული შეშუპებები), ჰიპერნატრიემია, ჰიპოკალიემიური სინდრომი - არითმია, მიალგია ან კუნთების სპაზმი, უჩვეულო სისუსტე და დაღლილობა.

ნერვული სისტემის მხრივ: პერიფერიული ნეიროპათია, პარესთეზია, ვეგეტატიური დარღვევები, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ნათხემის ფსევდოსიმსივნე, ქალასშიდა წნევის მომატება, კრუნჩხვები.

ფსიქიკის მხრივ: გაღიზიანებადობა, ძილის დარღვევა, ევფობია, სუიციდური მიდრეკილებები, კონცენტრაციის მომატება, ფსიქოლოგიური დამოკიდებულება, მანია, შიზოფრენიის გამწვავება, დემენცია, ფსიქოზები, ეპილეფსიური შეტევები, კოგნიტური დისფუნქცია (მათ შორის ამნეზია და ცნობიერების დარღვევა), დელირიუმი, დეზორიენტაცია, ეიფორია, ჰალუცინაციები, მანიაკალურ-დეპრესიული ფსიქოზი, დეპრესია, პარანოია, ნერვოზულობა, შფოთვა, უძილობა.

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: არტერიული ჰიპოტენზია, ათეროსკლეროზი, თრომბოზი, ვასკულიტი, პერიფერიული შეშუპებები, არითმია, ბრადიკარდია, არტერიული ჰიპერტენზია, გულის ქრონიკული უკმარისობის განვითარება ან გაუარესება, ჰიპოკალიემიისთვის დამახასიათებელი ეკგ ცვლილებები. მწვავე და ქვემწვავე მიოკარდიუმის ინფარქტის მქონე პაციენტებში შეიძლება მოხდეს ნეკროზის კერის გავრცელება და ნაწიბუროვანი ქსოვილის წარმოქმნის შენელება, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს გულის კუნთის გაგლეჯა.

სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ: ლეიკოციტების საერთო რაოდენობის მომატება ეოზინოფილების, მონოციტების და ლიმფოციტების რაოდენობის შემცირების დროს. ლიმფოიდური ქსოვილის მასის შემცირება. ლეიკოციტურია, ჰიპერკოაგულაცია, რომელიც იწვევს თრომბოზს და თრომბოემბოლიას.

იმუნური სისტემის მხრივ: ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, მათ შორის გამონაყარი, ქავილი, ჰიპერემია, ჭინჭრის ციება, კვინკეს შეშუპება და ანაფილაქსიური შოკი.

კანისა და კანქვეშა უჯრედისის მხრივ: კანის ატროფია, ტელეანგიოექტაზია, აკნე, ჰირსუტიზმი, პურპურა, პოსტსტეროიდული პანიკულიტი, რომელიც ხასიათდება ერითემატოზის და ცხელი კანქვეშა გასქელების გამოვლენით პრეპარატის შეწყვეტიდან 2 კვირის განმავლობაში, კაპოშის სარკომა, რეგენერაციის პროცესის შეფერხება, პეტექიები, სისხლჩაქცევები, ჰემატომები, ეკქიმოზი, სტრიები, კანის გათხელება, ჰიპერ- ან ჰიპოპიგმენტაცია, აკნე, პიოდერმიის განვითარებისადმი მიდრეკილება.

საყრდენ-მამოძრავებელი სისტემის და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ: ბავშვებში ზრდის და გაძვალების პროცესების შეფერხება (ზრდის ეპიფიზური ზონების ნაადრევი დახურვა), ოსტეოპოროზი, ძალიან იშვიათად - პათოლოგიური ძვლის მოტეხილობები, მხრის ან ბარძაყის ძვლის თავის ასეპტიკური ნეკროზი, კუნთის მყესის გაწყვეტა, „სტეროიდული“ მიოპათია, კუნთოვანი მასის შემცირება (ატროფია).

ინფექციები და ინვაზიები: ბაქტერიული, ვირუსული და სოკოვანი ინფექციების სიმპტომების შენიღბვა, ოპორტუნისტული ინფექციები, ინფექციების მიმართ ორგანიზმის რეზისტენტობის შემცირება.

ზოგადი დარღვევები და რეაქციები შეყვანის ადგილას: მოხსნის სინდრომი, შეშუპება, აფთოზური წყლულები, შეუძლოდ ყოფნა, მუდმივი სლოკინი პრეპარატის მაღალი დოზებით გამოყენებისას; თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა, რომელიც იწვევს არტერიულ ჰიპოტენზიას; ჰიპოგლიკემია და ლეტალური შემთხვევები სტრესულ სიტუაციებში, როგორიცაა ქირურგიული ჩარევა, ტრავმა ან ინფექცია, თუ პრედნიზოლონის დოზა არ არის გაზრდილი.

სამკურნალო საშუალების უეცარი მოხსნისას შესაძლებელია მოხსნის სინდრომი, სიმპტომების სიმძიმე დამოკიდებულია თირკმელზედა ჯირკვლის ატროფიის ხარისხზე, აღინიშნება თავის ტკივილი, გულისრევა, ტკივილი მუცლის არეში, თავბრუსხვევა, ანორექსია, სისუსტე, განწყობის ცვლილებები, ლეთარგია, ცხელება, მიალგია, ართრალგია, რინიტი, კონიუნქტივიტი, კანის მტკივნეული ქავილი და წონის დაკლება. უფრო მძიმე შემთხვევებში, აღწერილია მძიმე ფსიქიკური დარღვევები და ქალასშიდა წნევის მომატება, სტეროიდული ფსევდორევმატიზმი რევმატიზმის მქონე პაციენტებში და ლეტალური შემთხვევები.

ჭარბი დოზა

ჭარბი დოზირების რისკი იზრდება სამკურნალო საშუალების ხანგრძლივი გამოყენებისას, განსაკუთრებით მაღალი დოზებით.

სიმპტომები: არტერიული წნევის მომატება, პერიფერიული შეშუპებები, გვერდითი ეფექტების გაძლიერება.

მწვავე ჭარბი დოზირების მკურნალობა: კუჭის დაუყოვნებლივი ამორეცხვა ან ღებინების გამოწვევა. სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს.

ქრონიკული ჭარბი დოზირების მკურნალობა: პრეპარატის დოზის შემცირება.

შემადგენლობა

მოქმედი ნივთიერება: prednisolone;

1 ტაბლეტი შეიცავს 5 მგ პრედნიზოლონს:

დამხმარე ნივთიერებები: ლაქტოზას მონოჰიდრატი, კარტოფილის სახამებელი, კალციუმის სტეარატი.

სამკურნალო ფორმა. ტაბლეტები.

ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები: თეთრი ფერის, ბრტყელ-ცილინდრული ფორმის ტაბლეტები ნაზოლით.

შენახვის პირობები

3 წელი.

შენახვის პირობები.

შეინახეთ ორიგინალ შეფუთვაში არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

შეფუთვა. 10 ტაბლეტი კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვაში; 4 კონტურული უჯრედოვანი შეფუთვა კოლოფში.

გაცემის კატეგორია.

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით (გადაუდებელი დახმარებისას გაიცემა ურეცეპტოდ)

ფარმაკოლოგიური თვისებები

სისტემური გამოყენების ჰორმონალური პრეპარატები. სისტემური გამოყენების კორტიკოსტეროიდების მარტივი პრეპარატები. გლუკოკორტიკოიდები.

ათქ კოდი: H02A B06.

ფარმაკოლოგიური თვისებები.

ფარმაკოდინამიკა.

პრედნიზოლონი ჰიდროკორტიზონის დეჰიდრატირებული ანალოგია. ახდენს ანთების საწინააღმდეგო, ანტიალერგიულ, მადესენსიბილიზირებელ, ანტიშოკურ და იმუნოსუპრესიულ მოქმედებას. პრედნიზოლონის გამოყენებისას სამკურნალო საშუალების ეფექტები მიიღწევა უჯრედული მემბრანების სტაბილიზაციით, მაკროფაგების დაგროვების ინჰიბირებით, ლეიკოციტების მიგრაციის შემცირებით და კაპილარების გამტარიანობის შემცირებით, რაც ხელს უშლის შეშუპების წარმოქმნას. პრედნიზოლონი აინჰიბირებს ფაგოციტოზს, გავლენას ახდენს არაქიდონის მჟავას მეტაბოლიზმზე, ასევე ანთების მედიატორების სინთეზსა და გამოთავისუფლებაზე. პრედნიზოლონის იმუნოსუპრესიული ეფექტი განპირობებულია T- და B-ლიმფოციტების აქტივობის დათრგუნვით, სისხლში კომპლემენტის შემცველობის შემცირებით და ინტერლეიკინ-2-ის წარმოებისა და ეფექტების ინჰიბირებით. ავლენს კატაბოლურ ეფექტს და ზრდის სისხლში გლუკოზის დონეს. ავლენს გარკვეულ მინერალოკორტიკოიდულ აქტივობას, ზრდის Na+-ისა და წყლის თირკმლის მილაკებში რეაბსორბციას, ზრდის ორგანიზმიდან K+-ისა და Ca+-ის ექსკრეციას, განსაკუთრებით სისხლის პლაზმაში მათი დონის გაზრდისას. პრედნიზოლონი აინჰიბირებს ჰიპოფიზის მიერ ადრენოკორტიკოტროპული ჰორმონების სინთეზსა და სეკრეციას და, მეორადად, თირკმელზედა ჯირკვლების მიერ გლუკოკორტიკოიდების სინთეზსა და სეკრეციას.

ფარმაკოკინეტიკა.

სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. მას აქვს მაღალი ბიოშეღწევადობა. სისხლის პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაციის მიღწევის დროა 1-1,5 საათი. პრეპარატის უმეტესი ნაწილის (90%) შეკავშირება ხდება კორტიზონ-შემაკავშირებელი გლობულინით - ტრანსკორტინით და ალბუმინით. მეტაბოლიზდება ღვიძლში, თირკმელებში, წვრილ ნაწლავსა და ბრონქებში. პრედნიზოლონის დაჟანგული ფორმები გლუკურონიზირებული ან სულფატირებულია. ნახევარგამოყოფის პერიოდი (T1/2) არის 2-4 საათი. ის გამოიყოფა თირკმელებით ძირითადად მეტაბოლიტების სახით, 20%-მდე კი უცვლელი სახით.

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · სამედიცინო ინსტრუქცია

სამკურნალო საშუალების სამედიცინო

გამოყენების ინსტრუქცია

პრედნიზოლონი-დარნიცა

(PREDNISOLONE-DARNYTSIA)

შემადგენლობა:

მოქმედი ნივთიერება: prednisolone;

1 ტაბლეტი შეიცავს 5 მგ პრედნიზოლონს:

დამხმარე ნივთიერებები: ლაქტოზას მონოჰიდრატი, კარტოფილის სახამებელი, კალციუმის სტეარატი.

სამკურნალო ფორმა. ტაბლეტები.

ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები: თეთრი ფერის, ბრტყელ-ცილინდრული ფორმის ტაბლეტები ნაზოლით.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი. სისტემური გამოყენების ჰორმონალური პრეპარატები. სისტემური გამოყენების კორტიკოსტეროიდების მარტივი პრეპარატები. გლუკოკორტიკოიდები.

ათქ კოდი: H02A B06.

ფარმაკოლოგიური თვისებები.

ფარმაკოდინამიკა.

პრედნიზოლონი ჰიდროკორტიზონის დეჰიდრატირებული ანალოგია. ახდენს ანთების საწინააღმდეგო, ანტიალერგიულ, მადესენსიბილიზირებელ, ანტიშოკურ და იმუნოსუპრესიულ მოქმედებას. პრედნიზოლონის გამოყენებისას სამკურნალო საშუალების ეფექტები მიიღწევა უჯრედული მემბრანების სტაბილიზაციით, მაკროფაგების დაგროვების ინჰიბირებით, ლეიკოციტების მიგრაციის შემცირებით და კაპილარების გამტარიანობის შემცირებით, რაც ხელს უშლის შეშუპების წარმოქმნას. პრედნიზოლონი აინჰიბირებს ფაგოციტოზს, გავლენას ახდენს არაქიდონის მჟავას მეტაბოლიზმზე, ასევე ანთების მედიატორების სინთეზსა და გამოთავისუფლებაზე. პრედნიზოლონის იმუნოსუპრესიული ეფექტი განპირობებულია T- და B-ლიმფოციტების აქტივობის დათრგუნვით, სისხლში კომპლემენტის შემცველობის შემცირებით და ინტერლეიკინ-2-ის წარმოებისა და ეფექტების ინჰიბირებით. ავლენს კატაბოლურ ეფექტს და ზრდის სისხლში გლუკოზის დონეს. ავლენს გარკვეულ მინერალოკორტიკოიდულ აქტივობას, ზრდის Na+-ისა და წყლის თირკმლის მილაკებში რეაბსორბციას, ზრდის ორგანიზმიდან K+-ისა და Ca+-ის ექსკრეციას, განსაკუთრებით სისხლის პლაზმაში მათი დონის გაზრდისას. პრედნიზოლონი აინჰიბირებს ჰიპოფიზის მიერ ადრენოკორტიკოტროპული ჰორმონების სინთეზსა და სეკრეციას და, მეორადად, თირკმელზედა ჯირკვლების მიერ გლუკოკორტიკოიდების სინთეზსა და სეკრეციას.

ფარმაკოკინეტიკა.

სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. მას აქვს მაღალი ბიოშეღწევადობა. სისხლის პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაციის მიღწევის დროა 1-1,5 საათი. პრეპარატის უმეტესი ნაწილის (90%) შეკავშირება ხდება კორტიზონ-შემაკავშირებელი გლობულინით - ტრანსკორტინით და ალბუმინით. მეტაბოლიზდება ღვიძლში, თირკმელებში, წვრილ ნაწლავსა და ბრონქებში. პრედნიზოლონის დაჟანგული ფორმები გლუკურონიზირებული ან სულფატირებულია. ნახევარგამოყოფის პერიოდი (T1/2) არის 2-4 საათი. ის გამოიყოფა თირკმელებით ძირითადად მეტაბოლიტების სახით, 20%-მდე კი უცვლელი სახით.

კლინიკური მახასიათებლები.

ჩვენებები.

რევმატიული ცხელება, რევმატიული კარდიტი, მცირე ქორეა.

შემაერთებელი ქსოვილის სისტემური დაავადებები (სისტემური წითელი მგლურა, სკლეროდერმია, კვანძოვანი პერიარტერიიტი, დერმატომიოზიტი).

გაფანტული სკლეროზი.

სახსრების მწვავე და ქრონიკული ანთებითი დაავადებები (რევმატოიდული ართრიტი, იუვენილური ართრიტი, მაანკილოზებელი სპონდილიტი, პოდაგრული და ფსორიაზული ართრიტები, პოლიართრიტი, მხარ-ბეჭის პერიართრიტი, ოსტეოართრიტი (მათ შორის პოსტტრავმული), სტილის სინდრომი ზრდასრულებში, ბურსიტი, არასპეციფიკური ტენდოსინოვიტი, სინოვიტი, ეპიკონდილიტი).

ბრონქული ასთმა, ასთმური სტატუსი.

ფილტვების ინტერსტიციული დაავადებები (მწვავე ალვეოლიტი, ფილტვის ფიბროზი, II-III ხარისხის სარკოიდოზი), ფილტვის კიბო (ციტოსტატიკებთან კომბინაციაში), ბერილიოზი, ასპირაციული პნევმონია (სპეციფიკურ თერაპიასთან კომბინაციაში), ლეფლერის ეოზინოფილური პნევმონია, ტუბერკულოზი (ფილტვის ტუბერკულოზი, ტუბერკულოზური მენინგიტი) - სპეციფიკურ თერაპიასთან კომბინაციაში.

თირკმელზედა ჯირკვლის პირველადი და მეორადი უკმარისობა (მათ შორის ადრენალექტომიის შემდგომი მდგომარეობები), თირკმელზედა ჯირკვლის თანდაყოლილი ჰიპერპლაზია, ადრენოგენიტალური სინდრომი, ქვემწვავე თირეოიდიტი.

მწვავე და ქრონიკული ალერგიული დაავადებები (მედიკამენტური და საკვებისმიერი ალერგიები, შრატისმიერი დაავადება, პოლინოზი, ატოპიური დერმატიტი, კონტაქტური დერმატიტი სხეულის დიდი ზედაპირის ჩართვით, ჭინჭრის ციება, ალერგიული რინიტი, კვინკეს შეშუპება, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკოდერმია).

ჰეპატიტი.

ჰიპოგლიკემიური მდგომარეობები.

აუტოიმუნური დაავადებები (მათ შორის მწვავე გლომერულონეფრიტი).

ნეფროზული სინდრომი.

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ანთებითი დაავადებები (არასპეციფიკური წყლულოვანი კოლიტი, კრონის დაავადება, ლოკალური ენტერიტი).

სისხლისა და სისხლმბადი ორგანოების დაავადებები (აგრანულოციტოზი, პანმიელოპათია, მიელომური დაავადება, მწვავე ლიმფო- და მიელოიდური ლეიკოზი, ლიმფოგრანულემატოზი, თრომბოციტოპენიური პურპურა, მეორადი თრომბოციტოპენია მოზრდილებში, აუტოიმუნური ჰემოლიზური ანემია, ერითრობლასტოპენია, თანდაყოლილი ერითროიდული ჰიპოპლაზიური ანემია).

აუტოიმუნური და კანის სხვა დაავადებები (ეგზემა, სებორეული დერმატიტი, ფსორიაზი, ლაიელის სინდრომი, ბულოზური ჰერპეტიფორმული დერმატიტი, პემფიგუსი, ექსფოლიაციური დერმატიტი).

ოპერაციის შემდგომი, სხივური თერაპიის შემდგომი, პოსტტრავმული ტვინის შეშუპება ტვინის სიმსივნის დროს (გამოიყენება პარენტერალური გლუკოკორტიკოსტეროიდების შემდეგ).

თვალის დაავადებები, მათ შორის ალერგიული და აუტოიმუნური დაავადებები (სიმპათიკური ოფთალმია, კონიუნქტივიტის ალერგიული ფორმები, რქოვანას ალერგიული წყლული, არაჩირქოვანი კერატიტი, ირიდოციკლიტი, ირიტი, მძიმე დუნედ მიმდინარე წინა და უკანა უვეიტი, ქორიოიდიტი, მხედველობის ნერვის ნევრიტი).

ტრანსპლანტატის მოცილების რეაქციის პროფილაქტიკა.

ჰიპერკალციემია ონკოლოგიური დაავადებების ფონზე.

გულისრევისა და ღებინების პროფილაქტიკისა და აღმოფხვრისთვის ციტოსტატიკური თერაპიის დროს.

უკუჩვენებები.

მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის მიმართ.

ვირუსული, სოკოვანი ან ბაქტერიული ეტიოლოგიის პარაზიტული და ინფექციური დაავადებები, მიმდინარე ან ბოლოდროინდელი: მარტივი ჰერპესი, სარტყლისებრი ჰერპესი (ვირემიული ფაზა), ჩუტყვავილა, წითელა; ამებიაზი, სტრონგილოიდოზი (დადასტურებული ან საეჭვო); სისტემური მიკოზი; აქტიური და ლატენტური ტუბერკულოზი.

ვაქცინაციის შემდგომი პერიოდი (ხანგრძლივობა 10 კვირა: ვაქცინაციამდე 8 კვირა და ვაქცინაციიდან 2 კვირა), ლიმფადენიტი BCG ვაქცინაციის შემდეგ.

აივ ინფექციით გამოწვეული იმუნოდეფიციტური მდგომარეობები.

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები: კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება, ეზოფაგიტი, გასტრიტი, მწვავე ან ლატენტური პეპტიური წყლული, ახლახან წარმოქმნილი ნაწლავის ანასტომოზი, არასპეციფიკური წყლულოვანი კოლიტი პერფორაციის ან აბსცედირების წარმოქმნის რისკით, დივერტიკულიტი.

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის დაავადებები: ახლახან გადატანილი მიოკარდიუმის ინფარქტი, დეკომპენსირებული ქრონიკული გულის უკმარისობა, არტერიული ჰიპერტენზია, თრომბოემბოლიური დაავადებისადმი მიდრეკილება.

ენდოკრინული სისტემის დაავადებები: შაქრიანი დიაბეტი და ნახშირწყლებისადმი ტოლერანტობის დარღვევა, თირეოტოქსიკოზი, ჰიპოთირეოზი, იცენკო-კუშინგის დაავადება.

თირკმლის და/ან ღვიძლის მძიმე ქრონიკული უკმარისობა, ნეფროლითიაზი. ჰიპოალბუმინემია. სისტემური ოსტეოპოროზი. მიასთენია გრავისი. მწვავე ფსიქოზი. სიმსუქნე (III-IV სტადიები). პოლიომიელიტი (ბულბარული ენცეფალიტის ფორმის გარდა). ღიაკუთხოვანი და დახურულკუთხოვანი გლაუკომა.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და სხვა სახის ურთიერთქმედებები.

პრედნიზოლონის სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთად გამოყენებისას შესაძლებელია გამოვლინდეს:

ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონებთან, ღვიძლის ფერმენტების ინდუქტორებთან, კერძოდ, ბარბიტურატებთან, ფენიტოინთან, პირიმიდონთან, კარბამაზეპინთან და რიფამპიცინთან - პრედნიზოლონის ეფექტის შესუსტება მისი სისტემური კლირენსის გაზრდის გამო;

ესტროგენებთან (მათ შორის ესტროგენის შემცველ პერორალურ კონტრაცეპტივებთან), ციკლოსპორინთან, CYP3A4 ინჰიბიტორებთან, კერძოდ, ერითრომიცინთან, კლარითრომიცინთან, კეტოკონაზოლთან, დილთიაზემთან, აპრეპიტანტთან, იტრაკონაზოლთან, ოლეანდომიცინთან - პრედნიზოლონის თერაპიული და ტოქსიკური ეფექტების გაძლიერება;

ანტაციდებთან - პრედნიზოლონის შეწოვის შემცირება;

სალიცილის მჟავას წარმოებულებთან და სხვა არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებთან - კუჭის ლორწოვანი გარსის წყლულის განვითარების რისკის მომატება; პრედნიზოლონი ამცირებს სალიცილის მჟავას წარმოებულების დონეს სისხლის შრატში, ზრდის რა მათ თირკმლის კლირენსს; პრეპარატი ზრდის პარაცეტამოლის ჰეპატოტოქსიკური რეაქციების განვითარების რისკს ღვიძლის ფერმენტების ინდუქციის და მისი ტოქსიკური მეტაბოლიტის წარმოქმნის შედეგად;

საგულე გლიკოზიდებთან - ამ უკანასკნელების ტოქსიკურობის გაძლიერება, წარმოქმნილი ჰიპოკალიემიის შედეგად კი - არითმიების განვითარების რისკის მომატება;

ჰიპოგლიკემიურ საშუალებებთან - პერორალური შაქრის დამწევი საშუალებების და ინსულინის ჰიპოგლიკემიური ეფექტის დათრგუნვა;

ჰიპოტენზიურ სამკურნალო საშუალებებთან - ამ უკანასკნელების ეფექტურობის შემცირება;

ტრიციკლურ ანტიდეპრესანტებთან - პრედნიზოლონის მიღებით გამოწვეული დეპრესიის სიმპტომების გაძლიერება და თვალშიდა წნევის მომატება;

იმუნოსუპრესანტებთან - ინფექციების და ლიმფომის ან ეპშტეინ-ბარის ვირუსთან დაკავშირებული სხვა ლიმფოპროლიფერაციული დარღვევების განვითარების რისკის მომატება;

შარდმდენებთან, საფაღარათო საშუალებებთან, ამფოტერიცინ B-სთან - ჰიპოკალიემიის განვითარების რისკის მომატება; პრედნიზოლონი ზრდის ოსტეოპოროზის განვითარების რისკს ამფოტერიცინ B-სთან და კარბოანჰიდრაზას ინჰიბიტორებთან ერთად გამოყენებისას;

M-ქოლინობლოკატორებთან, ანტიჰისტამინურ სამკურნალო საშუალებებთან და ნიტრატებთან - თვალშიდა წნევის მომატება და ანტიჰისტამინური სამკურნალო საშუალებების ეფექტურობის შემცირება;

ნეიროლეფსიურ საშუალებებთან, კარბუტამიდთან და აზათიოპრინთან - კატარაქტის განვითარების მომატებული რისკი;

ესტროგენებთან, ანაბოლურ სამკურნალო საშუალებებთან და პერორალურ კონტრაცეპტივებთან ერთად - ჰირსუტიზმის და აკნეს გამოვლინებები;

ცოცხალ ანტივირუსულ ვაქცინებთან და სხვა ტიპის იმუნიზაციის ფონზე - ვირუსების აქტივაციისა და ინფექციების გავითარების მომატებული რისკი;

მიორელაქსანტებთან ჰიპოკალიემიის ფონზე - კუნთების ბლოკადის ნიშნების და ხანგრძლივობის მომატება მიორელაქსანტების გამოყენების ფონზე;

ანტიქოლინესთერაზას პრეპარატებთან - კუნთების სისუსტის განვითარება მიასთენიით დაავადებულ პაციენტებში (განსაკუთრებით პაციენტებში მიასთენია გრავისით);

მიტოტანთან და თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქის ფუნქციის სხვა ინჰიბიტორებთან - შეიძლება განაპირობოს პრეპარატის დოზის გაზრდა;

ღებინების საწინააღმდეგო საშუალებებთან - ღებინების საწინააღმდეგო ეფექტის გაძლიერება;

იზონიაზიდთან, მექსილეტინთან და პრაზიკვანტელთან - მათი პლაზმური კონცენტრაციების შემცირება;

სომატოტროპინთან (მაღალი დოზებით) - ამ უკანასკნელის ეფექტის შემცირება;

ფტორქინოლონებთან - მყესების დაზიანება;

ციკლოსპორინთან - აღწერილია კრუნჩხვების აღნიშვნის შემთხვევები. ვინაიდან ამ პრეპარატების ერთდროული შეყვანა იწვევს მეტაბოლიზმის ურთიერთდათრგუნვას, სავარაუდოა, რომ კრუნჩხვები და სხვა გვერდითი მოვლენები, რომლებიც დაკავშირებულია თითოეული ამ პრეპარატის გამოყენებასთან, როგორც მონოთერაპიის, ასევე მათი კომბინირებული გამოყენებისას, შეიძლება უფრო ხშირად განვითარდეს. ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს სხვა პრეპარატების კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში.

ხანგრძლივი თერაპიის დროს პრედნიზოლონი ზრდის ფოლიუმის მჟავას შემცველობას.

ეს პრეპარატი ამცირებს D ვიტამინის გავლენას ნაწლავის ღრუში Ca2+ შეწოვაზე.

გამოყენების თავისებურებები.

მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტი გამოკვლეული უნდა იქნას შესაძლო უკუჩვენებების გამოსავლენად. კლინიკური გამოკვლევა უნდა მოიცავდეს გულ-სისხლძარღვთა სისტემის გამოკვლევას, ფილტვების რენტგენოლოგიურ გამოკვლევას, კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის გამოკვლევას; საშარდე სისტემის, მხედველობის ორგანოების გამოკვლევას. ლაბორატორიული გამოკვლევა უნდა მოიცავდეს: სისხლის საერთო ანალიზს, სისხლსა და შარდში გლუკოზის და სისხლის პლაზმაში ელექტროლიტების კონცენტრაციას.

გლუკოკორტიკოიდებით ხანგრძლივი მკურნალობის დროს რეკომენდირებულია არტერიული წნევის რეგულარული მონიტორინგი, შარდსა და სისხლში გლუკოზის დონის განსაზღვრა, განავლის ანალიზის ჩატარება ფარულ სისხლდენაზე, სისხლის შედედების მაჩვენებლების ანალიზები, ხერხემლის რენტგენოლოგიური კონტროლი და ოფთალმოლოგიური გამოკვლევა (ყოველ 3 თვეში).

ბავშვებს, რომლებიც მკურნალობის დროს წითელათი ან ჩუტყვავილით დაავადებულ პაციენტებთან იყვნენ კონტაქტში, პროფილაქტიკის სახით უნდა მიეცეთ სპეციფიკური იმუნოგლობულინები (კონტაქტიდან 10 დღის განმავლობაში).

მკურნალობის დროს იმუნიზაცია არ უნდა ჩატარდეს.

თუ გლუკოკორტიკოიდებით თერაპიის დროს პაციენტებში უჩვეულო სტრესული სიტუაციები წარმოიქმნება, რეკომენდირებულია სწრაფად მოქმედი კორტიკოსტეროიდების დოზის გაზრდა სტრესული სიტუაციის დაწყებამდე, სტრესული სიტუაციის დროს და მის შემდეგ.

პრედნიზოლონით მკურნალობის დროს თავი უნდა აარიდოთ ალკოჰოლის გამოყენებას.

მკურნალობის ხანგრძლივობისა და დოზირების მიხედვით, პრეპარატმა შეიძლება უარყოფითად იმოქმედოს კალციუმის მეტაბოლიზმზე. რეკომენდირებულია ოსტეოპოროზის პროფილაქტიკა, რაც განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია რისკ-ფაქტორების მქონე პაციენტებში (მათ შორის ოჯახური მიდრეკილება, ხანდაზმული ასაკი, პოსტმენოპაუზა, ცილისა და კალციუმის არასაკმარისი მიღება, ჭარბი მოწევა, ალკოჰოლის ჭარბი მოხმარება და ფიზიკური აქტივობის შემცირება). პროფილაქტიკა ეფუძნება კალციუმის და D ვიტამინის ადეკვატურ მიღებას და მოიცავს ფიზიკურ აქტივობას.

პრედნიზოლონით თერაპიის გვერდითი მოვლენების შესამცირებლად მიზანშეწონილია შესაბამისი დიეტის დანიშვნა.

პრედნიზოლონის მაღალი დოზების ხანგრძლივი გამოყენებისას (30 მგ დღეში მინიმუმ 4 კვირის განმავლობაში), შეიძლება განვითარდეს სპერმატოგენეზის შექცევადი დარღვევა, რომელიც პრეპარატის შეწყვეტიდან რამდენიმე თვის განმავლობაში ნარჩუნდება.

პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პრედნიზოლონის ფიზიოლოგიურ ზღვრებზე მაღალ დოზებს (დაახლოებით 7.5 მგ პრედნიზოლონი ან მისი ექვივალენტი) 3 კვირაზე მეტი ხნის განმავლობაში, პრედნიზოლონით თერაპია თანდათან უნდა შეწყდეს. მკურნალობა თანდათან უნდა შეწყდეს, მაშინაც კი, თუ ის 3 კვირაზე ნაკლებ ხანს გაგრძელდა პაციენტთა შემდეგ ჯგუფებში:

  • პაციენტები, რომლებიც გადიან პრედნიზოლონით მკურნალობის განმეორებით კურსს;
  • პაციენტები, რომლებსაც მკურნალობის განმეორებითი კურსი დაენიშნათ ერთი წლის განმავლობაში ხანგრძლივი მკურნალობის შემდეგ (თვეები, წლები);
  • პაციენტები, რომლებიც იღებენ 40 მგ-ზე მეტ პრედნიზოლონს ან მის ეკვივალენტს დღეში;
  • პაციენტები თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობით, რომელიც არ არის გამოწვეული კორტიკოსტეროიდების ეგზოგენური მიღებით.

მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ შეიძლება განვითარდეს მოხსნის სინდრომი, თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა, ასევე იმ დაავადების გამწვავება, რომლის გამოც დაინიშნა პრედნიზოლონი. თუ პრედნიზოლონით მკურნალობის დასრულების შემდეგ აღინიშნება თირკმელზედა ჯირკვლის ფუნქციონალური უკმარისობა, პრეპარატის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა განახლდეს და დოზა უნდა შემცირდეს ძალიან ნელა და ფრთხილად (მაგალითად, დღიური დოზა უნდა შემცირდეს 2-3 მგ-ით 7-10 დღის განმავლობაში).

ხანგრძლივი თერაპიის დროს ვითარდება თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქის ატროფია და შეიძლება შენარჩუნდეს მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ მრავალი წლის განმავლობაში.

სტეროიდებით გამოწვეული მეორადი თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობის მინიმუმამდე დაყვანა შესაძლებელია დოზის თანდათანობითი შემცირებით. ამ ტიპის უკმარისობა შეიძლება გაგრძელდეს თერაპიის დასრულებიდან რამდენიმე თვის განმავლობაში, ამიტომ ამ პერიოდში წარმოქმნილი ნებისმიერი სტრესული სიტუაცია მოითხოვს კორტიკოსტეროიდებით თერაპიის განახლებას.

უეცარმა შეწყვეტამ, განსაკუთრებით წინა მაღალი დოზების მიღების შემდეგ, შეიძლება გამოიწვიოს მოხსნის სინდრომი, რომელიც ვლინდება ცხელებით, მადის დაქვეითებით, გულისრევით, ღებინებით, დიარეით, შენელებული მოქმედებებით, თავბრუსხვევით, გენერალიზებული ძვალ-კუნთოვანი ტკივილით და ასთენიით.

ჰიპერკორტიზმის განვითარების რისკის გამო, პრედნიზოლონით რამდენიმეთვიანი ხანგრძლივი მკურნალობის შემდეგ კორტიზონით მკურნალობის ახალი კურსი ყოველთვის დაბალი საწყისი დოზებით უნდა დაიწყოს (გარდა მწვავე, სიცოცხლისთვის საშიში მდგომარეობებისა).

ზრდის პერიოდში მყოფ ბავშვებში გლუკოკორტიკოსტეროიდები უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ აბსოლუტური ჩვენების მიხედვით და ექიმის განსაკუთრებით მკაცრი სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ.

ინტერკურენტული ინფექციების, სეპტიური მდგომარეობების და ტუბერკულოზის შემთხვევებში აუცილებელია თანმხლები ანტიბიოტიკოთერაპიის ჩატარება.

თუ პრედნიზოლონი უნდა იქნას გამოყენებული პერორალური ჰიპოგლიკემიური საშუალებების ან ანტიკოაგულანტების მიღების ფონზე, ამ უკანასკნელების დოზირების რეჟიმი უნდა დაკორექტირდეს.

ელექტროლიტური ბალანსი განსაკუთრებით სათანადოდ უნდა კონტროლდებოდეს პრედნიზოლონის შარდმდენებთან კომბინაციაში გამოყენებისას. პრედნიზოლონით ხანგრძლივი მკურნალობის დროს, ჰიპოკალიემიის პროფილაქტიკის მიზნით, თვალშიდა წნევის შესაძლო მომატების და სუბკაფსულური კატარაქტის განვითარების გამო, უნდა დაინიშნოს კალიუმის სამკურნალო საშუალებები და შესაბამისი დიეტა.

მძიმე ინფექციური დაავადებების დროს გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ სპეციფიკური ანტიმიკრობული თერაპიის ფონზე.

ქალებმა მენოპაუზის პერიოდში უნდა გაიარონ კვლევა ოსტეოპოროზის შესაძლო განვითარებასთან დაკავშირებით.

ადისონის დაავადების დროს, ბარბიტურატების თანმხლები გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული თირკმელზედა ჯირკვლის მწვავე უკმარისობის (ადისონის კრიზისი) განვითარების რისკის გამო.

თუ ანამნეზში მითითებულია ფსორიაზი, კრუნჩხვები, პრედნიზოლონი უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ მინიმალური ეფექტური დოზით.

განსაკუთრებული სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული სამკურნალო საშუალება ღვიძლის ან თირკმლის უკმარისობის, შაკიკის დროს.

განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო სისტემური კორტიკოსტეროიდების გამოყენებისას პაციენტებში არსებული ან ანამნეზში არსებული მძიმე აფექტური აშლილობებით, რომლებიც მოიცავენ დეპრესიულ, მანიაკალურ-დეპრესიულ ფსიქოზს, წინა სტეროიდულ ფსიქოზს. პაციენტები და/ან მომვლელები უნდა იყვნენ გაფრთხილებულნი ფსიქიკის მხრივ სერიოზული გვერდითი ეფექტების განვითარების შესაძლებლობის შესახებ. სიმპტომები, როგორც წესი, ვლინდება მკურნალობის დაწყებიდან რამდენიმე დღეში ან კვირაში. ამ გვერდითი ეფექტების განვითარების რისკი უფრო დიდია მაღალი დოზების გამოყენებისას. რეაქციების უმეტესობა ქრება დოზის შემცირების ან მედიკამენტის მიღების შეწყვეტის შემდეგ, თუმცა ზოგჯერ შეიძლება საჭირო გახდეს სპეციფიკური მკურნალობა. მსგავსი სიმპტომების განვითარებისას აიცულებელია ექიმთან მიმართვა. ფსიქიკური დარღვევები შეიძლება ასევე განვითარდეს გლუკოკორტიკოიდების მოხსნის დროს.

გამოყენება ორსულობის ან ძუძუთი კვების დროს.

ორსულ ქალებში კონტროლირებადი კვლევები არ ჩატარებულა. ორსულობის დროს (განსაკუთრებით პირველ ტრიმესტრში) გამოყენება შესაძლებელია, თუ დედისთვის სარგებელი აღემატება ნაყოფისთვის რისკს. ამ მედიკამენტის ძუძუთი კვების დროს გამოყენებისას უნდა გახსოვდეთ, რომ პრედნიზოლონი აღწევს დედის რძეში.

გავლენის უნარი რეაქციის სიჩქარეზე ავტოტრანსპორტის ან სხვა მექანიზმების მართვის დროს.

მკურნალობის დროს აუცილებელია სიფრთხილის დაცვა ავტოტრანსპორტის მართვის და სხვა პოტენციურად საშიში აქტივობების შესრულების დროს, რომლებიც საჭიროებენ ყურადღების მომატებულ კონცენტრაციას და ფსიქომოტორული რეაქციების სიჩქარეს.

გამოყენების წესი და დოზირება.

დოზირება განისაზღვრება ინდივიდუალურად.

დანიშვნისას უნდა იქნას გათვალისწინებული გლუკოკორტიკოიდების სეკრეციის ცირკადული რითმი: დოზის დიდი ნაწილი (2/3) ან მთელი დოზა უნდა მიიღოთ დილით, დაახლოებით დილის 8:00 საათზე და 1/3 - საღამოს.

მოზრდილებში.

მწვავე მდგომარეობების დროს და ჩანაცვლებითი თერაპიის სახით, მედიკამენტი ინიშნება 20-30 მგ დოზით დღეში, თანდათანობითი გადასვლით 5-10 მგ შემანარჩუნებელ დღიურ დოზაზე. საჭიროების შემთხვევაში, საწყისი დოზა შეიძლება შეადგენდეს 15-100 მგ-ს დღეში, შემანარჩუნებელი დოზა კი - 5-15 მგ-ს დღეში.

ბავშვებში.

ბავშვებისთვის პრეპარატის საწყისი დოზა შეადგენს 1-2 მგ/კგ დღეში, გაყოფილი 4-6 მიღებაზე, შემანარჩუნებელი დოზა კი - 300-600 მკგ/კგ დღეში.

მედიკამენტი მიიღება პერორალურად, დაღეჭვის გარეშე, მცირე რაოდენობით სითხის დაყოლებით. მკურნალობა წყდება ნელა, დოზის თანდათანობით შემცირებით.

ბავშვები.

მედიკამენტის გამოყენება შესაძლებელია პედიატრიულ პრაქტიკაში.

ჭარბი დოზირება.

ჭარბი დოზირების რისკი იზრდება სამკურნალო საშუალების ხანგრძლივი გამოყენებისას, განსაკუთრებით მაღალი დოზებით.

სიმპტომები: არტერიული წნევის მომატება, პერიფერიული შეშუპებები, გვერდითი ეფექტების გაძლიერება.

მწვავე ჭარბი დოზირების მკურნალობა: კუჭის დაუყოვნებლივი ამორეცხვა ან ღებინების გამოწვევა. სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს.

ქრონიკული ჭარბი დოზირების მკურნალობა: პრეპარატის დოზის შემცირება.

გვერდითი რეაქციები.

გვერდითი ეფექტების სიხშირე და სიმძიმე დამოკიდებულია გამოყენების ხანგრძლივობაზე, გამოყენებულ დოზაზე და დანიშნულების ცირკადული რითმის დაცვის შენარჩუნებაზე.

მხედველობის ორგანოების მხრივ: გლაუკომა, მხედველობითი ნერვის დისკის შეშუპება, კატარაქტა, უკანა სუბკაფსულური კატარაქტა, თვალშიდა წნევის მომატება მხედველობითი ნერვის შესაძლო დაზიანებით, მიდრეკილება თვალის მეორადი ბაქტერიული, სოკოვანი ან ვირუსული ინფექციების განვითარებისადმი, რქოვანას ტროფიკული ცვლილებები, ეგზოფთალმი.

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: უსიამოვნო გემო პირში, დისპეფსია, საყლაპავის კანდიდოზი, გულისრევა, ღებინება, ტკივილი ეპიგასტრიუმის არეში, დიარეა, პანკრეატიტი, კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის „სტეროიდული“ წყლული, ეროზიული ეზოფაგიტი, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის სისხლდენა და პერფორაცია, მადის მომატება ან დაქვეითება, მეტეორიზმი და სლოკინი. იშვიათ შემთხვევებში - „ღვიძლისმიერი“ ტრანსამინაზების და ტუტე ფოსფატაზას აქტივობის მომატება.

თირკმელების და საშარდე სისტემის მხრივ: ურატების, უროლიტების წარმოქმნის მომატებული რისკი, შარდში ლეიკოციტების და ერითროციტების რაოდენობის მომატება თირკმელების გამოხატული დაზიანების გარეშე, ლეიკოციტურია.

ენდოკრინული სისტემის მხრივ: ინსულინსა და პერორალურ ჰიპოგლიკემიურ პრეპარატებზე მოთხოვნილების მომატება, ჰიპერლიპიდემია, პოსტკლიმაქტერიული სისხლდენები, გლუკოზისადმი ტოლერანტობის დაქვეითება, „სტეროიდული“ შაქრიანი დიაბეტი ან ლატენტური შაქრიანი დიაბეტის მანიფესტაცია, ჰიპოთალამურ-ჰიპოფიზურ-თირკმელზედა ჯირკვლის სისტემის დათრგუნვა, მენსტრუალური ციკლის დარღვევა, ზრდის შეფერხება ბავშვებსა და მოზარდებში, სქესობრივი მომწიფების შეფერხება ბავშვებში, იცენკო-კუშინგის სინდრომი (მთვარისებრი სახე, ჰიპოფიზური ტიპის სიმსუქნე, ჰირსუტიზმი, არტერიული წნევის მომატება, დისმენორეა, ამენორეა, მიასთენია, სტრიები).

ნივთიერებათა ცვლის, მეტაბოლიზმის მხრივ: მინერალური და ელექტროლიტური ბალანსის დარღვევა, ჰიპოკალციემია, უარყოფითი აზოტის ბალანსი (ცილების მომატებული დაშლა), სხეულის წონის მატება. პრედნიზოლონის გლუკოკორტიკოსტეროიდული აქტივობით გამოწვეული გვერდითი მოვლენები: სითხის და Na+ შეკავება (პერიფერიული შეშუპებები), ჰიპერნატრიემია, ჰიპოკალიემიური სინდრომი - არითმია, მიალგია ან კუნთების სპაზმი, უჩვეულო სისუსტე და დაღლილობა.

ნერვული სისტემის მხრივ: პერიფერიული ნეიროპათია, პარესთეზია, ვეგეტატიური დარღვევები, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, ნათხემის ფსევდოსიმსივნე, ქალასშიდა წნევის მომატება, კრუნჩხვები.

ფსიქიკის მხრივ: გაღიზიანებადობა, ძილის დარღვევა, ევფობია, სუიციდური მიდრეკილებები, კონცენტრაციის მომატება, ფსიქოლოგიური დამოკიდებულება, მანია, შიზოფრენიის გამწვავება, დემენცია, ფსიქოზები, ეპილეფსიური შეტევები, კოგნიტური დისფუნქცია (მათ შორის ამნეზია და ცნობიერების დარღვევა), დელირიუმი, დეზორიენტაცია, ეიფორია, ჰალუცინაციები, მანიაკალურ-დეპრესიული ფსიქოზი, დეპრესია, პარანოია, ნერვოზულობა, შფოთვა, უძილობა.

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: არტერიული ჰიპოტენზია, ათეროსკლეროზი, თრომბოზი, ვასკულიტი, პერიფერიული შეშუპებები, არითმია, ბრადიკარდია, არტერიული ჰიპერტენზია, გულის ქრონიკული უკმარისობის განვითარება ან გაუარესება, ჰიპოკალიემიისთვის დამახასიათებელი ეკგ ცვლილებები. მწვავე და ქვემწვავე მიოკარდიუმის ინფარქტის მქონე პაციენტებში შეიძლება მოხდეს ნეკროზის კერის გავრცელება და ნაწიბუროვანი ქსოვილის წარმოქმნის შენელება, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს გულის კუნთის გაგლეჯა.

სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ: ლეიკოციტების საერთო რაოდენობის მომატება ეოზინოფილების, მონოციტების და ლიმფოციტების რაოდენობის შემცირების დროს. ლიმფოიდური ქსოვილის მასის შემცირება. ლეიკოციტურია, ჰიპერკოაგულაცია, რომელიც იწვევს თრომბოზს და თრომბოემბოლიას.

იმუნური სისტემის მხრივ: ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, მათ შორის გამონაყარი, ქავილი, ჰიპერემია, ჭინჭრის ციება, კვინკეს შეშუპება და ანაფილაქსიური შოკი.

კანისა და კანქვეშა უჯრედისის მხრივ: კანის ატროფია, ტელეანგიოექტაზია, აკნე, ჰირსუტიზმი, პურპურა, პოსტსტეროიდული პანიკულიტი, რომელიც ხასიათდება ერითემატოზის და ცხელი კანქვეშა გასქელების გამოვლენით პრეპარატის შეწყვეტიდან 2 კვირის განმავლობაში, კაპოშის სარკომა, რეგენერაციის პროცესის შეფერხება, პეტექიები, სისხლჩაქცევები, ჰემატომები, ეკქიმოზი, სტრიები, კანის გათხელება, ჰიპერ- ან ჰიპოპიგმენტაცია, აკნე, პიოდერმიის განვითარებისადმი მიდრეკილება.

საყრდენ-მამოძრავებელი სისტემის და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ: ბავშვებში ზრდის და გაძვალების პროცესების შეფერხება (ზრდის ეპიფიზური ზონების ნაადრევი დახურვა), ოსტეოპოროზი, ძალიან იშვიათად - პათოლოგიური ძვლის მოტეხილობები, მხრის ან ბარძაყის ძვლის თავის ასეპტიკური ნეკროზი, კუნთის მყესის გაწყვეტა, „სტეროიდული“ მიოპათია, კუნთოვანი მასის შემცირება (ატროფია).

ინფექციები და ინვაზიები: ბაქტერიული, ვირუსული და სოკოვანი ინფექციების სიმპტომების შენიღბვა, ოპორტუნისტული ინფექციები, ინფექციების მიმართ ორგანიზმის რეზისტენტობის შემცირება.

ზოგადი დარღვევები და რეაქციები შეყვანის ადგილას: მოხსნის სინდრომი, შეშუპება, აფთოზური წყლულები, შეუძლოდ ყოფნა, მუდმივი სლოკინი პრეპარატის მაღალი დოზებით გამოყენებისას; თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა, რომელიც იწვევს არტერიულ ჰიპოტენზიას; ჰიპოგლიკემია და ლეტალური შემთხვევები სტრესულ სიტუაციებში, როგორიცაა ქირურგიული ჩარევა, ტრავმა ან ინფექცია, თუ პრედნიზოლონის დოზა არ არის გაზრდილი.

სამკურნალო საშუალების უეცარი მოხსნისას შესაძლებელია მოხსნის სინდრომი, სიმპტომების სიმძიმე დამოკიდებულია თირკმელზედა ჯირკვლის ატროფიის ხარისხზე, აღინიშნება თავის ტკივილი, გულისრევა, ტკივილი მუცლის არეში, თავბრუსხვევა, ანორექსია, სისუსტე, განწყობის ცვლილებები, ლეთარგია, ცხელება, მიალგია, ართრალგია, რინიტი, კონიუნქტივიტი, კანის მტკივნეული ქავილი და წონის დაკლება. უფრო მძიმე შემთხვევებში, აღწერილია მძიმე ფსიქიკური დარღვევები და ქალასშიდა წნევის მომატება, სტეროიდული ფსევდორევმატიზმი რევმატიზმის მქონე პაციენტებში და ლეტალური შემთხვევები.

ვარგისიანობის ვადა. 3 წელი.

შენახვის პირობები.

შეინახეთ ორიგინალ შეფუთვაში არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე. შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

შეფუთვა. 10 ტაბლეტი კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვაში; 4 კონტურული უჯრედოვანი შეფუთვა კოლოფში.

გაცემის კატეგორია.

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით (გადაუდებელი დახმარებისას გაიცემა ურეცეპტოდ)

მწარმოებელი. კსს „ფარმაცევტული ფირმა „დარნიცა“.

მწარმოებლის ადგილმდებარეობა და მისი საქმიანობის განხორციელების ადგილის მისამართი.

უკრაინა, 02093, ქ. კიევი, ბორისპილსკის ქუჩა 13.

ბოლო გადახედვის თარიღი.

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა