პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
შაქრიანი დიაბეტის სამკურნალო პრეპარატები

ვილმეტფორი

VILMETFOR

რეცეპტით50მგ+850მგინსტრუქცია ქართულადთურქეთი
რისთვის გამოიყენება

ვილმეტფორი არის ყვითელი, მოგრძო, ორმხრივამოზნექილი, გარსუვალი, შემოგარსული ტაბლეტი. ვილმეტფორი წარმოდგენილია ალუმინის/ალუმინის ბლისტერში, რომელიც შეიცავს 60 შემოგარსულ ტაბლეტს. თითოეული შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს 50 მგ ვილდაგლიპტინს და 850 მგ მეტფორმინის ჰიდროქლორიდს. …

სრულად
ფორმა და შეფუთვა
50მგ+850მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი №60 (6X10)
მწარმოებელი
Ilko Ilac San. ve Tic. A.S., თურქეთი
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
შაქრიანი დიაბეტის სამკურნალო პრეპარატები, სისხლში გლუკოზის შემცველობის დამაქვეითებელი პერორალური პრეპარატების კომბინაციები
ATC კოდი
A10BD08
რეგისტრაციის ნომერი
რ-041345
რეგისტრირებულია
19 ივნისი 2024, მოქმედებს 8 თებერვალი 2029-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
Ilko Ilac San. ve Tic. A.S. (თურქეთი)
განმცხადებელი
საქართველოში INPHA LLP-ის წარმომადგენლობითი ოფისი
GMP
აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
ურთიერთქმედების შემოწმებავილმეტფორი და სხვა წამალი ერთად

ვილმეტფორი — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

ვილმეტფორი არის ყვითელი, მოგრძო, ორმხრივამოზნექილი, გარსუვალი, შემოგარსული ტაბლეტი.

ვილმეტფორი წარმოდგენილია ალუმინის/ალუმინის ბლისტერში, რომელიც შეიცავს 60 შემოგარსულ ტაბლეტს.

თითოეული შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს 50 მგ ვილდაგლიპტინს და 850 მგ მეტფორმინის ჰიდროქლორიდს. ორივე ეს ნივთიერება მიეკუთვნება წამლების ჯგუფს, რომელსაც ეწოდება "ორალური ანტიდიაბეტური საშუალებები".

ვილმეტფორი არის სამკურნალო საშუალება, რომელიც გამოიყენება ტიპი 2 დიაბეტის სამკურნალოდ. ის ხელს უწყობს სისხლში შაქრის დონის კონტროლს. იგი ინიშნება დიეტასთან და ვარჯიშთან ერთად, როგორც მკურნალობის პირველი ვარიანტი იმ პაციენტებში, რომლებიც ადრე მკურნალობდნენ ვილდაგლიპტინით და მეტფორმინის ჰიდროქლორიდით ერთად, ან რომლებშიც არ მიიღწეოდა ადექვატური კონტროლი მხოლოდ მეტფორმინის ჰიდროქლორიდით ან ვილდაგლიპტინით, ან რომლებიც სათანადოდ არ კონტროლდებოდნენ დიეტით და მარტო ფიზიკური ვარჯიშით.

ვილმეტფორი ასევე ინიშნება სულფონილშარდოვანასთან ერთად დიეტასთან და ვარჯიშთან ერთად იმ პაციენტებში, რომელთა დიაბეტი არ კონტროლდება ადეკვატურად მეტფორმინთან და სულფონილშარდოვანასთან ერთად. ვილმეტფორი ასევე ინიშნება ინსულინთან ერთად, დიეტასთან და ვარჯიშთან ერთად, სისხლში გლუკოზის კონტროლის გასაუმჯობესებლად, როდესაც ინსულინის და მეტფორმინის ფიქსირებული დოზა არ უზრუნველყოფს სისხლში გლუკოზის ადექვატურ კონტროლს (გლიკემიის კონტროლი).

ტიპი 2 დიაბეტი ვითარდება მაშინ, როდესაც ორგანიზმი ვერ გამოიმუშავებს საკმარის ინსულინს ან თუ ორგანიზმის მიერ გამომუშავებული ინსულინი ვერ ფუნქციონირებს სწორად. ტიპი 2 დიაბეტი ასევე შეიძლება განვითარდეს, როდესაც სხეული აწარმოებს ძალიან ბევრ გლუკაგონს.

ინსულინი არის ნივთიერება, რომელიც ხელს უწყობს სისხლში შაქრის დონის შემცირებას, განსაკუთრებით ჭამის შემდეგ. გლუკაგონი არის ნივთიერება, რომელიც იწვევს ღვიძლში შაქრის გამომუშავებას, რაც იწვევს სისხლში შაქრის დონის მატებას. ორივე ეს ნივთიერება წარმოიქმნება პანკრეასის მიერ.

ვილმეტფორი მოქმედებს იმით, რომ პანკრეასი გამოიმუშავებს მეტ ინსულინს და ნაკლებ გლუკაგონს (ვილდაგლიპტინის ეფექტი) და ეხმარება ორგანიზმს გამოიყენოს ინსულინი უკეთესად, რომელსაც ის გამოიმუშავებს (მეტფორმინის ჰიდროქლორიდის ეფექტი). ვილმეტფორი ხელს უწყობს სისხლში შაქრის დონის კონტროლს.

მნიშვნელოვანია, რომ გააგრძელოთ თქვენი რეკომენდებული დიეტის დაცვა და/ან ვარჯიში ვილმეტფორით მკურნალობის დროს.

მიღების წესი და დოზირება

მიღების წესი და დოზირება/შეყვანის სიხშირე

მკურნალო ექიმი განსაზღვრავს თქვენთვის საჭირო ვილმეტფორის ტაბლეტის ზუსტ დოზირებას.

ვილმეტფორის ჩვეულებრივი დოზა არის ერთი ან ორი ტაბლეტი დღეში. არ უნდა გადააჭარბოთ ორ ტაბლეტს დღეში.

მკურნალობაზე თქვენი პასუხის მიხედვით, ექიმმა შეიძლება გირჩიოთ უფრო მაღალი ან დაბალი დოზა. განაგრძეთ ექიმის მიერ მიცემული დიეტური რეკომენდაციების დაცვა. განსაკუთრებით იმ შემთხვევაში, თუ თქვენ იცავთ დიაბეტის წონის კონტროლის დიეტას, გააგრძელეთ ეს ვილმეტფორის გამოყენებისას. არ დაგავიწყდეთ მედიკამენტების დროულად მიღება.

მიღების გზა და მეთოდი

ვილმეტფორი განკუთვნილია მხოლოდ ორალური გამოყენებისთვის.

რეკომენდებულია თქვენი ტაბლეტების მიღება ჭამის დროს ან დაუყოვნებლივ ჭამის შემდეგ, ერთი დილით და ერთი საღამოს. ტაბლეტის ჭამის შემდეგ დაუყოვნებლივ მიღება შეამცირებს კუჭის აშლილობის რისკს. ტაბლეტები უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად ჭიქა წყალთან ერთად. არ შეიძლება ტაბლეტების დაღეჭვა, დაქუცმაცება ან გაყოფა.

სხვადასხვა ასაკობრივი ჯგუფი

გამოყენება ბავშვებში და მოზარდებში

არ არსებობს ინფორმაცია ვილმეტფორის გამოყენების შესახებ ბავშვებში და 18 წლამდე მოზარდებში.

ამიტომ, ვილმეტფორის გამოყენება ბავშვებში და მოზარდებში არ არის რეკომენდებული.

გამოყენება ხანდაზმულებში

ვილმეტფორი უნდა იქნას გამოყენებული ხანდაზმულებში მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ არ აღინშნება თირკმელების პრობლემა. თუ მოხუცები ხართ, ექიმმა წელიწადში რამდენჯერმე უნდა შეამოწმოს თქვენი თირკმლის ფუნქცია.

გამოყენების სპეციალური პირობები

თირკმლის უკმარისობა

ვილმეტფორი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში. მისი გამოყენება არ უნდა მოხდეს, თუ აღინიშნება ექიმის მიერ განსაზღვრული გარკვეული მაჩვენებლების გადაჭარბება.

ღვიძლის უკმარისობა

ვილმეტფორი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში. მისი გამოყენება არ უნდა მოხდეს, თუ აღინიშნება ექიმის მიერ განსაზღვრული გარკვეული მაჩვენებლების გადაჭარბება.

თუ გაქვთ შთაბეჭდილება, რომ ვილმეტფორის ეფექტი ძალიან ძლიერი ან სუსტია, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

თუ გამოიყენეთ ვილმეტფორის ჭარბი დოზა

თუ თქვენ გამოიყენეთ ვილმეტფორის საჭიროზე მეტი რაოდენობა, მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

თუ დაგავიწყდათ ვილმეტფორის გამოყენება

რეკომენდირებულია მედიკამეტის მიღება ყოველდღე ერთსა და იმავე დროს. თუ დაგავიწყდათ ვილმეტფორის მიღება, მიიღეთ იგი გახსენებისთანავე. ამის შემდეგ მიიღეთ შემდეგი დოზა განრიგის მიხედვით ჩვეულებრივ მისაღებ დროს. თუმცა, თუკი გამოტოვებული დოზა გაგახსენდებათ მაშინ, როცა ახლოვდება მომდევნო ტაბლეტის მიღების დრო, უნდა გამოტოვოთ ეს დოზა და განაგრძოთ მიღება ჩვეულებრივ განრიგის მიხედვით.

არ მიიღოთ ორმაგი დოზა გამოტოვებული დოზირების კომპენსაციის მიზნით.

ეფექტები, რომლებიც შეიძლება განვითარდეს ვილმეტფორით მკურნალობის შეწყვეტისას

არ შეწყვიტოთ მკურნალობა ექიმის გადაწვეტილების გარეშე. თუ გაქვთ შეკითხვები ამ მედიკამენტის გამოყენების ხანგრძლივობის შესახებ, მიმართეთ თქვენს ექიმს.

  • მოსალოდნელი გვერდით ეფექტები

ნებისმიერი მედიკამენტის მსგავსად, შესაძლოა ვილმეტფორის გამოყენების დროსაც გამოვლინდეს გვერდითი რეაქციები პაციენტებში, რომლებთაც აღენიშნებათ ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატში შემავალი ნივთიერებების მიმართ.

თუ ჩამოთვლილი რეაქციებიდან გამოვლინდება რომელიმე, შეწყვიტეთ ვილმეტფორის გამოყენება და დაუყოვნებლივ აცნობეთ ექიმს ან მიმართეთ უახლოეს საავადმყოფოს სასწრაფო დახმარების განყოფილებას:

ვილმეტფორმა შეიძლება გამოიწვიოს ძალიან იშვიათი, მაგრამ ძალიან სერიოზული გვერდითი მოვლენა, რომელსაც ეწოდება ლაქტური აციდოზი (იხ. ნაწილი „გამოიყენეთვილმეტფორი სიფრთხილით შემდეგ პირობებში“). ამ ეფექტის გამოვლენის შემთხვევაში (რადგან ლაქტოაციდოზმა შეიძლება გამოიწვიოს კომა), უნდა შეწყვიტოთ ვილმეტფორის გამოყენება და დაუყოვნებლივ მიმართოთ ექიმს ან წახვიდეთ უახლოეს საავადმყოფოში.

სახის, ენის ან ყელის შეშუპება, ყლაპვის გაძნელება, სუნთქვის გაძნელება, უეცარი გამონაყარი ან ჭინჭრის ციება (მძიმე ალერგიული რეაქციის სიმპტომები, სახელწოდებით „ანგიოოდემა“)

კანის და/ან თვალების გაყვითლება, გულისრევა, მადის დაკარგვა, შარდის მუქი ფერი, რაც შეიძლება მიუთითებდეს ღვიძლის დაავადებაზე (ჰეპატიტი),

ძლიერი ტკივილი მუცლის ზედა ნაწილში (პანკრეასის ანთების შესაძლო ნიშნები),

თავის ტკივილი, ძილიანობა, სისუსტე, უღონობა, დაბნეულობა, გაღიზიანებადობა, შიმშილის შეგრძნება, გულისცემის აჩქარება, ოფლიანობა, გაღიზიანების შეგრძნება (სისხლში შაქრის დაბალი შემცველობის შესაძლო სიმპტომები სახელწოდებით „ჰიპოგლიკემია“).

ეს ყველა არის ძალიან სერიოზული გვერდითი მოვლენა.

თუ გამოვლინდება ერთ-ერთი ასეთი გვერდითი მოვლენა, შეიძლება დაგჭირდეთ სასწრაფო სამედიცინო დახმარება ან ჰოსპიტალიზაცია. ყველა ეს სერიოზული გვერდითი მოვლენა ვლინდება ძალიან იშვიათად.

თუ თქვენს შემთხვევაში გამოვლინდება რომელიმე ქვემოთ ჩამოთვლილიდან, დაუყოვნებლივ შეატყობინეთ თქვენს ექიმს ან დაუკავშირდით უახლოეს საავადმყოფოს გადაუდებელ განყოფილებას:

უკონტროლო ტრემორი,

ღვიძლის ფუნქციური ტესტების დარღვევები,

სისხლში რძის მჟავას მომატებული სიმპტომების გამო (ლაქტური აციდოზი), როგორიცაა ძილიანობა ან თავბრუსხვევა, ძლიერი გულისრევა ან ღებინება, მუცლის ტკივილი, არარეგულარული გულისცემა ან ღრმა სწრაფი სუნთქვა,

სისხლში შაქრის დაბალი დონე (ჰიპოგლიკემია)

ეს ყველა არის სერიოზული გვერდითი მოვლენა. შეიძლება დაგჭირდეთ სასწრაფო სამედიცინო დახმარება.

სხვა გვერდითი მოვლენები:

ძალიან ხშირი: შესაძლოა გამოვლინდეს 10-დან 1 პაციენტში.

ხშირი: ვლინდება 10-დან ერთზე ნაკლებ პაციენტში, მაგრამ 100 -დან ერთზე მეტ პაციენტში.

არახშირი: შეიძლება გამოვლინდეს 10-დან ერთზე ნაკლებ პაციენტში, მაგრამ შეიძლება დაფიქსირდეს 100-დან ერთზე მეტ პაციენტში.

იშვიათი: ვლინდება 1000-დან 1-ზე ნაკლებ პაციენტში, მაგრამ 10000-დან 1-ზე მეტ პაციენტში.

ძალიან იშვიათი: შეიძლება გამოვლინდეს 10000-დან ერთზე ნაკლებ პაციენტში.

უცნობია: სიხშირის შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემებით.

თუ შეამჩნევთ რომელიმე ქვემოთ ჩამოთვლილთაგანს, მიმართეთ ექიმს.

ძალიან ხშირი:

გულისრევა

ღებინება

დიარეა

მუცლის ტკივილი

მადის დაკარგვა

ხშირი:

ძილიანობა

თავის ტკივილი

კანკალი

მეტალის გემო პირში

სისხლში გლუკოზის დაბალი დონე

იშვიათი:

ყაბზობა

ხელების, ტერფების ან ფეხების შეშუპება (შეშუპება)

დაღლილობა

სახსრების ტკივილი

ძალიან იშვიათი:

ყელის ტკივილი, სურდო და ცხელება

სიწითლე კანზე

სისხლში B12 ვიტამინის დონის ნაკლებობა (შეიძლება გამოვლინდეს ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა სიფერმკრთალე, დაღლილობა და მეხსიერების დარღვევა)

ღვიძლის ფუნქციის ტესტის ანომალიური შედეგები

უცნობი:

ქავილი

სისხლში რძის მჟავიანობის მაღალი ნიშნები (ცნობილია როგორც ლაქტური აციდოზი); ძილიანობა, ძილიანობა, ძლიერი გულისრევა ან ღებინება, მუცლის ტკივილი, არარეგულარული გულისცემა ან ღრმა, სწრაფი სუნთქვა

ესენია ვილმეტფორის მსუბუქი გვერდითი მოვლენები.

ზოგიერთ პაციენტში განვითარდა შემდეგი გვერდითი მოვლენები ვილმეტფორსა და ინსულინის მიღებისას:

ხშირი:

თავის ტკივილი

სიცივის შეგრძნება

გულისრევა

გულძმარვა (რეფლუქსი)

სისხლში შაქრის დაბალი დონე

არახშირი:

დიარეა

გაზები

ზოგიერთ პაციენტში განვითარდა შემდეგი გვერდითი მოვლენები ვილმეტფორისა და სულფონილშარდოვანას მიღებისას:

ხშირი:

სტუპორი

კანკალი

დაღლილობა

სისხლში შაქრის დაბალი დონე

ჭარბი ოფლიანობა

შემდეგი პოსტმარკეტინგული გვერდითი მოვლენები დაფიქსირდა ზოგიერთ პაციენტში, რომლებიც იყენებდნენ ვილმეტფორს:

უცნობია (სიხშირის განსაზღვრა შეუძლებელია არსებული მონაცემებით):

ქავილიანი გამონაყარი

პანკრეასის ანთება

გახეხილი ადგილები ან ბუშტუკები კანზე

კუნთების ტკივილი

ბულოზური პემფიგოიდი, რომელიც არის კანის დაავადება, რომლის დროსაც ვითარდება კანზე ზედაპირული წყლულები, როგორიცაა წყლით სავსე ბუშტუკები და მათი გახეთქვის ან დაშლის შედეგად წარმოიქმნება ქერქოვანი კანი.

თუ თქვენ შენიშნავთ რაიმე გვერდით მოვლენას, რომელიც არ არის ჩამოთვლილი ამ ინსტრუქციაში, აცნობეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება

თუ თქვენ შენიშნავთ ნებისმიერ გვერდით მოვლენას, რომელიც ჩამოთვლილია ან არ არის ჩამოთვლილი ამ ინსტრუქციაში, აცნობეთ თქვენს ექიმს, ფარმაცევტს ან მედდას. გარდა ამისა, გთხოვთ, შეატყობინოთ თურქეთის ფარმაკოლოგიურ ცენტრს (TUFAM) გვერდითი ეფექტის შესახებ, ვებ-გვერდის მეშვეობით www.titck.gov.tr ბმულზე „წამლის გვერდითი ეფექტების შესახებ შეტყობინება“ ან დარეკეთ საინფორმაციო სატელეფონო ცხელ ხაზზე 0 0800 314 00 08. არასასურველი ეფექტების შესახებ შეტყობინებით, შეგიძლიათ დაეხმაროთ ამ წამლის უსაფრთხოების შესახებ მეტი ინფორმაციის მოწოდებას.

უკუჩვენებები

თუ

ხართ ალერგიული (ჰიპერმგრძნობიარე) ვილდაგლიპტინის, მეტფორმინის ჰიდროქლორიდის ან ვილმეტფორის რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.

მაგალითად, თუ გაქვთ უკონტროლო დიაბეტი მძიმე ჰიპერგლიკემიით (სისხლში შაქრის მაღალი შემცველობით), გულისრევა, ღებინება, დიარეა, წონის სწრაფი კლება, ლაქტური აციდოზი (იხ. „ლაქტოაციდოზის რისკი“) ან კეტოაციდოზი. კეტოაციდოზი არის მდგომარეობა, რომლის დროსაც კეტონური სხეულები სისხლში გროვდება და შეიძლება გამოიწვიოს დიაბეტთან ასოცირებული პრე-კომის მდგომარეობა. სიმპტომები, რომლებიც შეიძლება მოხდეს ამ დაავადების გამო, არის მუცლის ტკივილი, სწრაფი და ღრმა სუნთქვა, ძილიანობა ან უჩვეულო ხილის სუნი სუნთქვისას.

ცოტა ხნის წინ გადაიტანეთ გულის შეტევა, თუ გაქვთ გულის უკმარისობა, თუ გაქვთ სისხლის მიმოქცევის სერიოზული პრობლემები, მათ შორის შოკი, ან თუ გაგიჭირდათ სუნთქვა, რაც შეიძლება მიუთითებდეს გულის პრობლემებზე.

გაქვთ თირკმლის ფუნქციის სერიოზული დარღვევა,

გაქვთ სერიოზული ინფექცია ან ორგანიზმიდან წყლის მნიშვნელოვანი დაკარგვა,

თქვენ აპირებთ სპეციალური ტიპის რენტგენის გაკეთებას (კონტრასტული რენტგენოლოგიური გაშუქება) საინექციო იოდის შემცველი კონტრასტული აგენტის გამოყენებით (იხ. ნაწილი „გამოიყენეთ ვილმეტფორი სიფრთხილით შემდეგ სიტუაციებში“),

გაქვთ ღვიძლის პრობლემები

თქვენ სვამთ ალკოჰოლის გადაჭარბებულ რაოდენობას (ყოველდღიურად ან დროდადრო),

თქვენ კვებავთ ჩვილს ძუძუთი (იხ. ნაწილი „ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი“).

ვილმეტფორი გამოიყენება სიფრთხილით შემდეგი მდგომარეობებისას,

თუ

ვილმეტფორი არ არის ინსულინის შემცვლელი. ამიტომ, თუ თქვენ გაქვთ 1 ტიპის დიაბეტი (ანუ თქვენი ორგანიზმი ვერ გამოიმუშავებს ინსულინს) და გაქვთ სისხლში შაქრის მაღალი და უკონტროლო დონე, რომელსაც ეწოდება დიაბეტური კეტოაციდოზი, არ უნდა გამოიყენოთ ვილმეტფორი ამ პირობების სამკურნალოდ.

თუ ადრე იყენებდით ვილმეტფორს, მაგრამ მოგიწიათ შეწყვეტა ღვიძლთან დაკავშირებული გვერდითი ეფექტების გამო, აღარ უნდა გამოიყენოთ ვილმეტფორი.

დიაბეტთან დაკავშირებული კანის დაზიანებები დიაბეტის ერთ-ერთი გავრცელებული შედეგია. რეკომენდირებულია დაიცვათ ექიმის მიერ მითითებული კანის მოვლის ინსტრუქციები. რეკომენდებულია განსაკუთრებული ყურადღება მიაქციოთ ბუშტუკებს ან ჭრილობებს, რომლებიც შეიძლება განვითარდეს ვილმეტფორის გამოყენებისას. მათი გამოვლენისთანავე დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოთ ექიმს.

პანკრეატიტი შეიძლება იყოს სერიოზული, სიცოცხლისთვის საშიში სამედიცინო მდგომარეობა. თუ თქვენ გაქვთ მუცლის ძლიერი და მუდმივი ტკივილი ღებინებასთან ერთად ან მის გარეშე, შესაძლოა გქონდეთ პანკრეატიტი. ამ დროს შეწყვიტეთ ვილმეტფორის მიღება და მიმართეთ ექიმს.

თუ საჭიროა სერიოზული ქირურგიული ჩარევა, უნდა შეწყვიტოთ ვილმეტფორის გამოყენება პროცედურის დროს და მის შემდეგ გარკვეული ხნით. თქვენი ექიმი გადაწყვეტს როდის უნდა შეწყვიტოთ და განაახლოთ მკურნალობა ვილმეტფორით.

ვილმეტფორით მკურნალობის დაწყებამდე ჩატარდება ტესტი თქვენი ღვიძლის ფუნქციის შესაფასებლად და განმეორდება ყოველ სამ თვეში ერთხელ პირველი წლის განმავლობაში და შემდგომ პერიოდულად. ეს ტესტები ტარდება ღვიძლის ფერმენტების გაზრდის ნიშნების რაც შეიძლება ადრეული გამოვლენისთვის. თუ ღვიძლის ტესტები და ანომალიები გამოვლინდა, მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

ვილმეტფორით მკურნალობის დროს თქვენი ექიმი შეამოწმებს თქვენს თირკმელების ფუნქციას წელიწადში ერთხელ მაინც და უფრო ხშირად თუ ხართ ხანდაზმული და/ან გაქვთ თირკმელების ფუნქციის გაუარესება. თქვენი ექიმი რეგულარულად აკონტროლებს თქვენს სისხლში და შარდში შაქრის დონეს.

თუ თქვენ იღებთ დიაბეტის საწინააღმდეგო მედიკამენტს, რომელიც ცნობილია როგორც სულფონილშარდოვანა, მიმართეთ თქვენს დიაბეტის ექიმს, ფარმაცევტს ან ექთანს. თქვენს ექიმმა შესაძლოა შეამციროს სულფონილშარდოვანას დოზა, რომელსაც იღებთ ვილმეტფორთან ერთად ჰიპოგლიკემიის პრევენციისთვის, რომელიც ცნობილია როგორც სისხლში შაქრის დაბალი დონე.

შეიძლება განიცადოთ გულისრევა, ოფლიანობა, სისუსტე, თავბრუსხვევა, ტრემორი, თავის ტკივილი (სისხლში შაქრის დაბალი ნიშნები), რაც შეიძლება გამოწვეული იყოს შიმშილით, ენერგიული ვარჯიშით ადექვატური კვების გარეშე, ან ალკოჰოლის გადაჭარბებული მოხმარებით (ჩვეულებრივ, არა მარტო ვილმეტფორით მკურნალობისას).

ნუ გააგრძელებთ ვილმეტფორის გამოყენებას და მიმართეთ ექიმს, თუ თქვენი დიაბეტი მოულოდნელად გაუარესდება ან თუ თქვენი სისხლში გლუკოზის ანალიზის შედეგები გახდება არანორმალური ან თუ თავს ცუდად გრძნობთ.

ნუ გააგრძელებთ ვილმეტფორის გამოყენებას და დაურეკეთ ექიმს, თუ იღებთ ალკოჰოლს გადაჭარბებულად დიდი რაოდენობით ხანდახან ან ყოველდღიურად.

ლაქტური აციდოზის რისკი

ვილმეტფორმა შეიძლება გამოიწვიოს ძალიან იშვიათი, მაგრამ ძალიან სერიოზული გვერდითი მოვლენა, რომელსაც ეწოდება ლაქტური აციდოზი, განსაკუთრებით იმ შემთხვევაში, თუ თქვენი თირკმელები არ მუშაობენ გამართულად. ასევე უკონტროლო დიაბეტი, სერიოზული ინფექციები, გახანგრძლივებული შიმშილის დიეტა (მარხვა) ან ალკოჰოლის მიღება, დეჰიდრატაცია (სხეულის სითხის მნიშვნელოვანი დაკარგვა) (იხილეთ დამატებითი ინფორმაცია ქვემოთ), ღვიძლის პრობლემები და სამედიცინო პირობები, როდესაც სხეულის ჟანგბადის ნაწილი შემცირებულია (გულის მწვავე მძიმე დაავადება და ა.შ.) შეიძლება გაზარდოს ლაქტოაციდოზის განვითარების რისკი. თუ რომელიმე მათგანი გეხებათ თქვენ, მიმართეთ ექიმს დამატებითი ინფორმაციისთვის.

თუ თქვენ გაქვთ მდგომარეობა, რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს დეჰიდრატაცია (სხეულის სითხის მნიშვნელოვანი დაკარგვა), როგორიცაა ძლიერი ღებინება, დიარეა, ცხელება, სიცხეზე ზემოქმედება ან ჩვეულებრივზე ნაკლები სასმელის მიღება, შეწყვიტეთ ვილმეტფორის გამოყენება მცირე ხნით. დამატებითი ინფორმაციისთვის მიმართეთ თქვენს ექიმს.

თუ თქვენ გაქვთ გარკვეული სიმპტომები, რომლებიც შეიძლება ასოცირებული იყოს ლაქტური აციდოზთან, შეწყვიტეთ ვილმეტფორის გამოყენება და დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს ან უახლოეს კლინიკას, რადგან არსებობს კომაში ჩავარდნის რისკი.

ლაქტოაციდოზის სიმპტომებია:

ღებინება

კუჭის ტკივილი (მუცლის ტკივილი)

კუნთების კრუნჩხვები

ზოგადი უსიამოვნო შეგრძნება ძლიერი დაღლილობის გამო

სუნთქვის გაძნელება

სხეულის ტემპერატურის და გულისცემის დაქვეითება

ლაქტური აციდოზი საჭიროებს სასწრაფო სამედიცინო დახმარებას და მკურნალობა უნდა მოხდეს საავადმყოფოში.

სახსრების მწვავე ტკივილი დაფიქსირდა ზოგიერთ პაციენტში, რომლებიც იყენებდნენ მედიკამენტებს, რომლებიც მიეკუთვნება დიპეპტიდილ-პეპტიდაზა-4 (DPP-4) ინჰიბიტორებს. სიმპტომების დაწყება მერყეობდა მკურნალობის დაწყებიდან ერთი დღიდან წლამდე პერიოდში. წამლის მიღების შეწყვეტისას სიმპტომები შეწყდა და სიმპტომების ხელახალი გამოვლენა დაფიქსირდა იმავე პრეპარატის ან ამ ჯგუფის მედიკამენტების ხელახალი გამოყენებისას. მედიკამენტების ეს ჯგუფი უნდა ჩაითვალოს სახსრების ძლიერი ტკივილის შესაძლო მიზეზად და საჭიროების შემთხვევაში პრეპარატი უნდა შეწყდეს. პოსტმარკეტინგულ პერიოდში, ზოგიერთ პაციენტში, რომლებიც იყენებენ სამკურნალო საშუალებებს, რომლებიც მიეკუთვნება DPP-4 ინჰიბიტორების ჯგუფს, დაფიქსირდა მდგომარეობა, რომელსაც ეწოდება ბულოზური პემფიგოიდი (კანის დაავადება, რომლის დროსაც ვითარდება წყლით სავსე ბუშტუკებსი და იშლება ამ წყლით სავსე ბუშტუკების გახეთქვით და გახსნით, პროგრესირებს ზედაპირული ჭრილობების სახით) და საჭიროებს ჰოსპიტალიზაციას. პაციენტთა უმეტესობაში მდგომარეობის გაუმჯობესება დაფიქსირდა პრეპარატის მიღების შეწყვეტისას და პაციენტზე სისტემური/ადგილობრივი იმუნოსუპრესიული საშუალებებით მკურნალობის შედეგად. თუ ვილმეტფორის გამოყენებისას შეამჩნევთ ბუშტუკებს და ზედაპირულ ჭრილობებს კანზე, უნდა აცნობოთ ექიმს. თუ ეჭვი გაქვთ, რომ გაქვთ ბულოზური პემფიგოიდი, მაშინ უნდა მიმართოთ ექიმს ვილმეტფორის გამოყენების შეწყვეტის შესახებ და მიმართოთ დერმატოლოგს შესაბამისი დიაგნოზისა და მკურნალობისთვის.

თუ შემდეგში მოცემული გაფრთხილებები გეხებათ, ან თუნდაც აღინიშნებოდა ეს მოვლენები წარსულში უნდა აცნობოთ ექიმს.

ვილმეტფორით მკურნალობის შემდგომ საჭიროა შემდგომი დაკვირვება:

თქვენი ექიმი ჩაგიტარებთ შემდეგ გამოკვლევებს:

სისხლისა და შარდის რეგულარული ტესტი შაქრის დონის დადგენისათვის

შეამოწმებს თირკმლის ფუნქციას:

  • მკურნალობის დასაწყისში
  • წელიწადში ერთხელ მაინც მკურნალობის პერიოდში
  • უფრო ხშირად თუ ხართ ხანდაზმული

შეამოწმებს ღვიძლის ფუნქციას:

  • მკურნალობის დასაწყისში
  • ყოველ 3 თვეში ერთხელ მკურნალობის პირველი 1 წლის განმავლობაში და შემდეგ რეგულარულად
  • თუ თქვენი ექიმი გეტყვით, რომ შეწყვიტოთ ვილმეტფორით მკურნალობა ღვიძლის პრობლემების გამო, აღარასოდეს დაიწყოთ ვილმეტფორის გამოყენება.

სისხლის საერთო ანალიზი წელიწადში ერთხელ მაინც

ვიტამინი B12-ის დონე შეიძლება შემოწმდეს მინიმუმ ორ-სამ წელიწადში ერთხელ.

ვილმეტფორის გამოყენება საკვებთან და სასმელთან ერთად

რეკომენდებულია ტაბლეტების მიღება ჭამის დროს ან დაუყოვნებლივ ჭამის შემდეგ.

ეს შეამცირებს კუჭის დარღვევების რისკს. მოერიდეთ ჭარბი რაოდენობით ალკოჰოლის დალევას ვილმეტფორის გამოყენებისას, რადგან ამან შეიძლება გაზარდოს ლაქტური აციდოზის რისკი. (იხილეთ ნაწილი „ვილმეტფორის გამოიყენება სიფრთხილით შემდეგ პირობებში“).

სიფრთხილის ზომები

ინახება არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.

  • 5. შეფუთვის ფორმა და შემცველობა

პრეპარატის ბაზარზე გაიცემა 60 ტაბლეტის ალუმინის/ალუმინის ბლისტერში შეფუთვით.

  • 6. ადამიანური გამოყენების სამკურნალო საშუალებების ნარჩენების განადგურება და სხვა სპეციალური ღონისძიებები

გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს "სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის დებულების" და "შეფუთვისა და ნარჩენების კონტროლის წესების" შესაბამისად.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II , გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

  • ლიცენზიის მფლობელი

ილკო ილაჩ სან. ve Tic. ა.ს.

ვეისელ კარანი მაჰ. ქოლაღოღლუ სოქ. No: 10

34885 სანჩაკტეპე /სტამბოლი

ტელეფონი: 0216 564 80 00

ფაქსი: 216 564 80 99

  • ლიცენზიის ნომერი

2021/483

  • პირველი ავტორიზაციის და / ავტორიზაციის განახლების თარიღი

პირველი ავტორიზაციის თარიღი: 28.11.2021

ავტორიზაციის განახლების თარიღი:

  • სამედიცინო პროდუქტის გამოყენების ინსტრუქციის ტექსტის განახლების თარიღი

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

თუ, მაგალითად, საჭიროა იოდის შემცველი კონტრასტული აგენტის შეყვანა თქვენს სისხლში რენტგენოლოგიური გაშუქების მიზნით, თქვენ უნდა შეწყვიტოთ ვილმეტფორის გამოყენება ინექციის წინ ან მის დროს. თქვენი ექიმი გადაწყვეტს როდის უნდა შეწყვიტოთ და განაახლოთ ვილმეტფორით მკურნალობა.

აცნობეთ თქვენს ექიმს, თუ იყენებთ, იყენებდით ან სავარაუდოდ აპირებთ რაიმე სხვა მედიკამენტის გამოყენებას. ასეთ შემთხვევაში შეიძლება დაგჭირდეთ სისხლში გლუკოზის და თირკმელების ფუნქციის უფრო ხშირი ტესტების ჩატარება ან თქვენს ექიმს დასჭირდეს ვილმეტფორის დოზის კორექტირება.

განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ექიმის ინფორმირება შემდეგი პრეპარატების გამოყენების შესახებ:

გლუკოკორტიკოიდები, რომლებიც ჩვეულებრივ გამოიყენება ანთების სამკურნალოდ

ბეტა-2 აგონისტები, რომლებიც ჩვეულებრივ გამოიყენება რესპირატორული დაავადებების სამკურნალოდ

დიაბეტის სამკურნალო სხვა პრეპარატები

მედიკამენტები, რომლებიც ზრდიან შარდის გამომუშავებას (დიურეზულები)

მედიკამენტები, რომლებიც გამოიყენება ტკივილისა და ანთების სამკურნალოდ (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები და COX-2-ინჰიბიტორები როგორიცაა იბუპროფენი და ცელეკოქსიბი).

ზოგიერთი პრეპარატი, რომელიც გამოიყენება მაღალი წნევის სამკურნალოდ (ანგიოტენზინ გარდამქმნელი ფერმენტის (აგფ) ინჰიბიტორები და ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ანტაგონისტები)

გარკვეული მედიკამენტები, რომლებიც გავლენას ახდენენ ფარისებრ ჯირკვალზე

გარკვეული მედიკამენტები, რომლებიც გავლენას ახდენენ ნერვულ სისტემაზე

შეიძლება გამოვლინდეს სერიოზული ალერგიული რეაქციის რისკი, რომელსაც ეწოდება ანგიონევროზული შეშუპება, პაციენტებში, რომლებიც იღებენ მედიკამენტებს, რომლებიც მიეკუთვნებიან აგფ ინჰიბიტორების ჯგუფს და გამოიყენება მაღალი წნევის სამკურნალოდ ვილმეტფორთან ერთად მიღებისას.

თუ ამჟამად იყენებთ რეცეპტით ან ურეცეპტოდ გაცემულ ნებისმიერ მედიკამენტს, ან თუ იყენებდით ცოტა ხნის წინ, გთხოვთ აცნობოთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს ამის შესახებ.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

ამ პრეპარატის გამოყენებამდე მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

აცნობეთ ექიმს, თუ ხართ ორსულად, ფიქრობთ, რომ შეიძლება იყოთ ორსულად ან გეგმავთ დაორსულებას. თქვენი ექიმი განობებთ იმ რისკების შესახებ, რომლებიც შეიძლება თან ახლდეს ორსულობის დროს ვილმეტფორის გამოყენებას.

ვილმეტფორი არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს.

თუ მკურნალობის პერიოდში გამოვლინდება, რომ ხართ ორსულად, დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

ლაქტაციის პერიოდი

ამ პრეპარატის გამოყენებამდე მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

ვილმეტფორით მკურნალობის დროს არ შეიძლება ჩვილის ძუძუთი კვება.

გავლენა ავტომობილის მართვაზე

თუ ვილმეტფორის გამოყენებისას გრძნობთ ძილიანობას, თავბრუსხვევის ჩათვლით, არ მართოთ ავტომობილი და არ იმუშაოთ მექანიზმებთან.

მნიშვნელოვანი ინფორმაცია ვილმეტფორის ზოგიერთი ინგრედიენტის შესახებ

თუ თქვენ არ გახასიათებთ ჰიპერმგრძნობელობა ვილმეტფორში შემავალი დამხმარე ნივთიერებების მიმართ, ამ ნივთიერებების გამო გვერდითი ეფექტები მოსალოდნელი არ არის.

გვერდითი მოვლენები

თერაპიული კლინიკური კვლევები ვილმეტფორით არ ჩატარებულა. თუმცა ნაჩვენებია, რომ ვილმეტფორი ბიოექვივალენტურია ვილდაგლიპტინისა და მეტფორმინის ერთდროული მიღებისას (იხ. ნაწილი 5.2). აქ წარმოდგენილი მონაცემები ეხება ვილდაგლიპტინისა და მეტფორმინის ერთდროულ მიღებას მეტფორმინს დამატებულ ვილდაგლიპტინთან ერთად. არ არსებობს კვლევები, რომლებშიც მეტფორმინი დაემატა ვილდაგლიპტინს.

აქ წარმოდგენილი მონაცემები ეხება ვილდაგლიპტინისა და მეტფორმინის თავისუფალი ან ფიქსირებული დოზის კომბინაციების სახით მიღებას.

გვერდითი რეაქციების უმრავლესობა იყო მსუბუქი და გარდამავალი, რომელიც არ საჭიროებდა თერაპიის შეწყვეტას. არასასურველი რეაქციების და ასაკის, ეთნიკური წარმომავლობის, ექსპოზიციის დროსა და დღიურ დოზას შორის კავშირი არ დაფიქსირებულა. ვილდაგლიპტინთან ერთად აღინიშნა ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის იშვიათი შემთხვევები (ჰეპატიტის ჩათვლით). ამ შემთხვევებში პაციენტები ძირითადად ასიმპტომური იყვნენ, კლინიკური შედეგების გარეშე და ღვიძლის ფუნქციის ტესტები ნორმას დაუბრუნდა მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ.

კონტროლირებადი მონოთერაპიისა და დამატებითი თერაპიის კვლევების მონაცემებში, რომლებიც შეიძლება გაგრძელდეს 24 კვირამდე, ALT ან AST-ის მომატების სიხშირე, რომელიც >3-ჯერ აღემატება ნორმის ზედა ზღვარს (ULN) (კლასიფიცირებული, როგორც არსებული სულ მცირე 2 ზედიზედ გაზომვისას ან ბოლო მკურნალობის ვიზიტი), იყო 0.2%, 0.3% და 0.2%, შესაბამისად ვილდაგლიპტინისთვის 50 მგ დღეში ერთხელ, ვილდაგლიპტინისთვის 50 მგ ორჯერ დღეში და ყველა შედარებითი პრეპარატისთვის. ტრანსამინაზების ეს მატება ჩვეულებრივ ასიმპტომურია, არ პროგრესირებს და არ უკავშირდება ქოლესტაზს ან სიყვითლეს.

ანგიონევროზული შეშუპების იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა ვილდაგლიპტინის გამოყენებისას კონტროლის მსგავსი სიჩქარით. შემთხვევების უმრავლესობა დაფიქსირდა, როდესაც ვილდაგლიპტინი შეყვანილი იყო აგფ ინჰიბიტორთან ერთად. შემთხვევების უმრავლესობა იყო მსუბუქი სიმძიმის და ალაგდა ვილდაგლიპტინით მკურნალობის გაგრძელებისას. გვერდითი რეაქციები, რომლებიც გამოვლინდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ვილდაგლიპტინს, როგორც მეტფორმინის დამატებით და როგორც მონოთერაპიას ორმაგ ბრმა კვლევებში, ქვემოთ ჩამოთვლილია MedDRA სისტემ-ორგანოთა კლასის და აბსოლუტური სიხშირის მიხედვით.

ორგანოთა სისტემის თითოეულ კლასში, წამლის არასასურველი რეაქციები მოცემულია მათი სიხშირის მიხედვით, პირველ რიგში ჩამოთვლილია ყველაზე ხშირი რეაქციები. სიხშირის თითოეულ ჯგუფში, წამლის გვერდითი რეაქციები წარმოდგენილია სიმძიმის კლებადობის მიხედვით. ასევე, სიხშირის კატეგორია, რომელიც შეესაბამება წამლის თითოეულ არასასურველ რეაქციას, ეფუძნება შემდეგ სისტემას:

ძალიან ხშირი (> 1/10); ხშირი (> 1/100-დან < 1/10-მდე); არახშირი (> 1/1000-დან < 1/100-მდე); იშვიათი (> 1/10,000-დან < 1/1,000-მდე); ძალიან იშვიათი (< 1/10000); უცნობია (შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემებით).

არასასურველი რეაქციები მოხსენებული პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ვილდაგლიპტინს 100 მგ დღეში მეტფორმინის დამატებით პლაცებოსთან და მეტფორმინთან შედარებით ორმაგ ბრმა კვლევებში (N=208).

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

ხშირი: ჰიპოგლიკემია

ნერვული სისტემის დარღვევები

ხშირი: ტრემორი, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა

არახშირი: დაღლილობა

კუჭ-ნაწლავის დარღვევები

ხშირი: გულისრევა

კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში ვილდაგლიპტინის 100 მგ დღეში და მეტფორმინის კომბინაციით, არ დაფიქსირებულა არც ერთი პაციენტი, რომლებმაც შეწყვიტეს გვერდითი რეაქციების გამო ვილდაგლიპტინის 100 მგ დღეში კომბინირებული და მეტფორმინის კომბინაცია ან პლაცებო და მეტფორმინის კომბინირებული ჯგუფი.

კლინიკურ კვლევებში ჰიპოგლიკემიის სიხშირე დაფიქსირდა როგორც ხშირი (1%) პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ვილდაგლიპტინს 100 მგ დღეში მეტფორმინთან ერთად, და იშვიათი (0.4%) პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პლაცებო + მეტფორმინს. მძიმე ჰიპოგლიკემიური მოვლენები არ იყო მოხსენებული ვილდაგლიპტინის ჯგუფში. როდესაც კლინიკურ კვლევებში მეტფორმინის თერაპიას დაემატა ვილდაგლიპტინი 100 მგ/დღეში, არ იყო ცვლილება სხეულის წონის საწყისიდან (+0.2 კგ და -1.0 ვილდაგლიპტინისთვის და პლაცებოსთვის, შესაბამისად). კლინიკურ კვლევებში, რომლებიც გრძელდებოდა 2 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში, არ დაფიქსირებულა უსაფრთხოების დამატებითი ნიშნები ან გაუთვალისწინებელი რისკები, როდესაც ვილდაგლიპტინი დაემატა მეტფორმინის თერაპიას. დამატებითი უსაფრთხოების ნიშნები ან გაუთვალისწინებელი რისკები არ დაფიქსირებულა ვილდაგლიპტინის შესწავლისას, როგორც საწყისი კომბინირებული თერაპია მეტფორმინთან.

მეტფორმინთან და სულფონილშარდოვანასთან (SU) კომბინაცია:

მიუხედავად იმისა, რომ არ იყო პაციენტები ვილდაგლიპტინის + მეტფორმინის + გლიმეპირიდის მკურნალობის ჯგუფში, რომლებიც გამოტოვებდნენ კვლევას გვერდითი რეაქციების გამო, ეს მაჩვენებელი იყო 0.6% პლაცებო + მეტფორმინი + გლიმეპირიდის მკურნალობის ჯგუფში. ჰიპოგლიკემიის სიხშირე ხშირი იყო ორივე მკურნალობის ჯგუფში (5.1% ვილდაგლიპტინი + მეტფორმინი + გლიმეპირიდი, 1.9% პლაცებო + მეტფორმინი + გლიმეპირიდი ჯგუფისთვის). მოხსენებული იყო 1 მძიმე ჰიპოგლიკემიური მოვლენა ვილდაგლიპტინის ჯგუფში. კვლევის ბოლოს, გავლენა სხეულის საშუალო წონაზე ნეიტრალური ჩანდა (+0,6 კგ ვილდაგლიპტინის ჯგუფში და -0,1 კგ პლაცებოს ჯგუფში).

გვერდითი რეაქციები მოხსენებული პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ვილდაგლიპტინს 50 მგ ორჯერ დღეში მეტფორმინთან და სულფონილშარდოვანასთან ერთად (N=l 57):

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

ხშირი: ჰიპოგლიკემია

ნერვული სისტემის დარღვევები

ხშირი: ძილიანობა, ტრემორი

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

ხშირი: ჰიპერჰიდროზი

ზოგადი დარღვევები და გართლებები შეყვანის ადგილას

ხშირი: ასთენია

ინსულინთან კომბინაცია

კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში, რომლებიც იყენებდნენ ვილდაგლიპტინს 50 მგ ორჯერ დღეში, თანმხლები ინსულინთან ერთად ან მეტფორმინთან ერთად, გვერდითი მოვლენების გამო პრეპარატის შეწყვეტის საერთო სიხშირე იყო 0.3% ვილდაგლიპტინით მკურნალობის ჯგუფში, ვიდრე არცერთი პაციენტი პლაცებოს ჯგუფში.

ჰიპოგლიკემიის სიხშირე მსგავსი იყო მკურნალობის ორ ჯგუფში (14,0% ვილდაგლიპტინის ჯგუფში, 16,4% პლაცებოს ჯგუფში). 2 პაციენტში ვილდაგლიპტინის ჯგუფში და 6 პაციენტში პლაცებოს ჯგუფში გამოვლინდა მძიმე ჰიპოგლიკემიური მოვლენები. კვლევის ბოლოს დადგინდა, რომ, ეფექტი სხეულის საშუალო წონაზე იყო ნეიტრალური (ცვლილება საწყისიდან იყო + 0.6 კგ ვილდაგლიპტინის ჯგუფში, პლაცებოს ჯგუფში ცვლილების გარეშე).

გვერდითი რეაქციები მოხსენებული პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ვილდაგლიპტინს 100 მგ დღეში ინსულინთან ერთად (მეტფორმინთან ერთად ან მის გარეშე) ორმაგად ბრმა კვლევებში (N=371):

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

ხშირი: სისხლში გლუკოზის დაქვეითება

ნერვული სისტემის დარღვევები

ხშირი: თავის ტკივილი, სიცივის შეგრძნება

კუჭ-ნაწლავის დარღვევები

ხშირი: გულისრევა, გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადება

არახშირი: დიარეა, მეტეორიზმი

დამატებითი ინფორმაცია ფიქსირებული კომბინაციის სამკურნალო ნივთიერებების შესახებ: ვილდაგლიპტინი:

გვერდითი რეაქციები მოხსენებული პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ვილდაგლიპტინს 100 მგ დღეში მონოთერაპიის სახით ორმაგად ბრმა კვლევებში (N=1855).

ინფექციები და ინვაზიები

ძალიან იშვიათი: ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია, ნაზოფარინგიტი

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

არახშირი: ჰიპოგლიკემია

ნერვული სისტემის დარღვევები

ხშირი: სტუპორი

არახშირი: თავის ტკივილი

სისხლძარღვთა დარღვევები

არახშირი: პერიფერიული შეშუპება

კუჭ-ნაწლავის დარღვევები

არახშირი: ყაბზობა

კუნთოვანი სისტემის, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

არახშირი: ართრალგია

კონტროლირებად მონოთერაპიის კვლევებში, გვერდითი რეაქციების გამო პრეპარატის შეწყვეტის საერთო სიხშირე არ იყო უფრო მაღალი იმ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ვილდაგლიპტინით 100 მგ დღეში (0.3%), იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებოთი (0.6%) ან შედარებითი (0.5%).

შედარებით კონტროლირებად მონოთერაპიის კვლევებში ჰიპოგლიკემია იშვიათი იყო და აღენიშნებოდა იმ პაციენტების 0.4%-ში (1855-დან 7-ში), რომლებიც მკურნალობდნენ ვილდაგლიპტინით 100 მგ დღეში, მაშინ როცა ეს დაფიქსირდა პაციენტების 0.2%-ში აქტიური შედარებითი ან პლაცებო ნამკურნალებ ჯგუფებში (1082-დან 2-ში) და არ ყოფილა ცნობები სერიოზული ან მძიმე მოვლენების შესახებ.

კლინიკურ კვლევებში, როდესაც ვილდაგლიპტინი 100 მგ/დღეში იღებდა მონოთერაპიის სახით, სხეულის წონა არ იცვლებოდა საწყისიდან (-0.3 კგ და -1.3 კგ ვილდაგლიპტინისთვის და პლაცებოსთვის, შესაბამისად). კლინიკურ კვლევებში, რომლებიც გრძელდებოდა 2 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში, ვილდაგლიპტინის მონოთერაპიისას უსაფრთხოების ნიშნები ან გაუთვალისწინებელი რისკები არ დაფიქსირებულა.

მეტფორმინი

ცნობილი გვერდითი რეაქციები მეტფორმინის კომპონენტისთვის

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

ძალიან იშვიათი: ვიტამინის B12* შეწოვის დაქვეითება და ლაქტური აციდოზი

ნერვული სისტემის დარღვევები

ხშირი: მეტალის გემო

კუჭ-ნაწლავის დარღვევები

ძალიან ხშირი: გულისრევა, ღებინება, დიარეა, მუცლის ტკივილი და მადის დაკარგვა

ჰეპატობილიარული დარღვევები

ძალიან იშვიათი: ღვიძლის ფუნქციური ტესტის დარღვევები ან ჰეპატიტი**

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

ძალიან იშვიათი: კანის რეაქციები, როგორიცაა ერითემა, ქავილი, ჭინჭრის ციება

  • B12 ვიტამინის აბსორბციის და შრატში დონის დაქვეითება, რომელსაც ზოგადად კლინიკური მნიშვნელობა არ აქვს, ძალიან იშვიათად აღინიშნებოდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ მეტფორმინით ხანგრძლივად. ასეთი ეთიოლოგიის შეფასება რეკომენდებულია, როდესაც პაციენტს აღენიშნება მეგალობლასტური ანემია.
  • * აღინიშნა ღვიძლის ფუნქციის ტესტის დარღვევის ან ჰეპატიტის ცალკეული შემთხვევები, რომლებიც გაუმჯობესდა მეტფორმინის მიღების შეწყვეტისას.

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის არასასურველი ეფექტები ყველაზე ხშირია მკურნალობის დასაწყისში და უმეტეს შემთხვევაში ქრება სპონტანურად. ამის თავიდან ასაცილებლად რეკომენდებულია მეტფორმინის მიღება 2 დოზით დღიურად ჭამის დროს ან მის შემდეგ. დოზის ნელმა ზრდამ შეიძლება ასევე გააუმჯობესოს კუჭ-ნაწლავის ტოლერანტობა. წამლის გვერდითი რეაქციები მოხსენებულია სპონტანური მოხსენებებიდან და ლიტერატურული შემთხვევებიდან.

პოსტმარკეტინგული გამოცდილება (სიხშირე უცნობია):

შემდეგი არასასურველი ეფექტები შეგროვდა სპონტანური შემთხვევის შეტყობინებებისა და ლიტერატურული შემთხვევებიდან პოსტმარკეტინგული გამოცდილებიდან ვილდაგლიპტინის / მეტფორმინის კომბინირებული გამოყენებისას. იმის გამო, რომ ეს ეფექტები ნებაყოფლობით არის მოხსენებული გაურკვეველი ზომის პოპულაციისგან, შეუძლებელია მათი სიხშირის შეფასება. ამ მიზეზით, ის განთავსდა "უცნობი სიხშირის" კატეგორიაში.

კუჭ-ნაწლავის დარღვევები

უცნობია: პანკრეატიტი

ჰეპატობილიარული დარღვევები

უცნობი: ჰეპატიტი (რევერსულია წამლის მოხსნისას), ღვიძლის ფუნქციური ტესტების დარღვევა (რევერსულია წამლის შეწყვეტის შემდეგ)

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

უცნობია: ურტიკარია, ბუშტუკები ან კანის ექსფოლიაციური დაზიანება, ბულოზური პემფიგოიდი (იხ. ნაწილი 4.4 სიფრთხილის ზომები).

კუნთოვანი სისტემის დარღვევები, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

უცნობი: მიალგია

ჭარბი დოზა

არ არსებობს მონაცემები ვილმეტფორის დოზის გადაჭარბების შესახებ.

ვილდაგლიპტინი:

ვილდაგლიპტინის დოზის გადაჭარბების შესახებ მონაცემები შეზღუდულია.

ინფორმაცია ვილდაგლიპტინის დოზის გადაჭარბების შესაძლო სიმპტომების შესახებ მიღებული იყო დოზის ტოლერანტობის ზრდადი კვლევის შედეგად ჯანმრთელ სუბიექტებში, რომლებსაც ვილდაგლიპტინი აძლევდნენ 10 დღის განმავლობაში. 400 მგ დოზირებისას სამ პაციენტს აღენიშნებოდა კუნთების ტკივილი და ერთ პაციენტს ჰქონდა მსუბუქი და დროებითი პარესთეზია, ცხელება, შეშუპება და ლიპაზის დონის დროებითი მატება. შეშუპება ხელებსა და ტერფებში, კრეატინფოსფოკინაზას (CPK), AST, C-რეაქტიული ცილის (CRP) და მიოგლობინის დონის მომატება დაფიქსირდა ერთ პაციენტში 600 მგ დოზით. სამი სხვადასხვა შემთხვევიდან ორ მათგანში ასევე დაფიქსირდა ფეხის შეშუპება და პარესთეზია. საკვლევი სამკურნალო პროდუქტის შეწყვეტის შემდეგ, ყველა სიმპტომი და ლაბორატორიული დარღვევა გაქრა დამატებითი მკურნალობის გარეშე.

მეტფორმინი:

მეტფორმინის დიდი დოზით გადაჭარბებამ (ან ლაქტური აციდოზის თანმხლებმა რისკმა) შეიძლება გამოიწვიოს ლაქტური აციდოზი, რომელიც საჭიროებს გადაუდებელ სამედიცინო დახმარებას და მკურნალობა უნდა მოხდეს საავადმყოფოში.

მკურნალობა:

მეტფორმინის ორგანიზმიდან გამოდევნის ყველაზე ეფექტური გზაა ჰემოდიალიზი. თუმცა, მიუხედავად იმისა, რომ ვილდაგლიპტინი ვერ გამოიდევნება ჰემოდიალიზით, შესაძლებელია ძირითადი ჰიდროლიზის მეტაბოლიტის (LAY 151) გამოდევნა. რეკომენდებულია დამხმარე თერაპიის ჩატარება.

  • ფარმაკოლოგიური მახასიათებლები

შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერებები: თითოეული შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს 50 მგ ვილდაგლიპტინს და 850 მგ მეტფორმინის ჰიდროქლორიდს.

დამხმარე ნივთიერებები: დამხმარე ნივთიერებებისთვის იხილეთ ნაწილი 6.1.

შენახვის პირობები

შეინახეთ ვილმეტფორი ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას და საწყის შეფუთვაში.

ინახება არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.

გამოიყენეთ ვარგისიანობის ვადის შესაბამისად.

არ გამოიყენოთ ვილმეტფორის შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ. ვარგისიანობის ვადა ვრცელდება თვის ბოლო დღემდე.

არ გამოიყენოთ ვილმეტფორი, თუ შეამჩნევთ რაიმე დაზიანებას პროდუქტზე და/ან მის შეფუთვაზე.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II , გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

ლიცენზიის მფლობელი

ილკო ილაჩ სან. და ტიკ. ა.ს.

ვეისელ კარანი მაჰ. ქოლაღოღლუ სოქ.

№: 10, 34885, სანჯაკთეფე / სტამბოლი

ტელეფონის ნომერი: 0216 564 80 00

ფარმაკოლოგიური თვისებები

პერორალური სისხლში შაქრის დამწევი პრეპარატების კომბინაციები

ათქ კოდი: A10BD08

მოქმედების მექანიზმი:

ვილმეტფორი წარმოადგენს ორი ანტიჰიპერგლიკემიური აგენტის კომბინაციას, რომლებთაც გააჩნიათ მოქმედების დამატებითი მექანიზმებით გლიკემიური კონტროლის გასაუმჯობესებლად ტიპი 2 დიაბეტის მქონე პაციენტებში: ვილდაგლიპტინი, რომელიც მიეკუთვნება კუჭქვეშა ჯირკვლის კუნძულოვანი აპარატის მასტიმულირებელ კლასს და მეტფორმინის ჰიდროქლორიდი, რომელიც მიეკუთნება ბიგუანიდების კლასს.

ვილდაგლიპტინი, კუჭქვეშა ჯირკვლის კუნძულოვანი აპარატის მასტიმულირებელი კლასის წარმომადგენელი, არის დიპეპტიდილ-პეპტიდაზა-4-ის (DPP-4) ძლიერი და შერჩევითი ინჰიბიტორი. მეტფორმინი მოქმედებს ძირითადად ღვიძლში გლუკოზის ენდოგენური წარმოების შემცირებით.

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები:

ვილდაგლიპტინი:

ვილდაგლიპტინი ძირითადად მოქმედებს DPP-4-ის ინჰიბირებით, ფერმენტი, რომელიც პასუხისმგებელია ინკრეტინის ჰორმონების GLP-1 (გლუკაგონის მსგავსი პეპტიდი-1) და GIP (გლუკოზადამოკიდებული ინსულინოტროპული პოლიპეპტიდი) დაშლაზე.

ვილდაგლიპტინის მიღება იწვევს DPP-4 აქტივობის სწრაფ და სრულ ინჰიბირებას, რაც იწვევს უზმოზე და პოსტპრანდიალური ენდოგენური GLP-1 და GIP ინკრეტინის ჰორმონების დონის მატებას.

ვილდაგლიპტინი ზრდის ბეტა უჯრედების მგრძნობელობას გლუკოზის მიმართ ამ ინკრეტინის ჰორმონების ენდოგენური დონის გაზრდი იწვევს გლუკოზადამოკიდებული ინსულინის სეკრეციის ზრდას. ტიპი 2 დიაბეტის მქონე პაციენტებში ვილდაგლიპტინით მკურნალობამ 50-100 მგ/დღეში გამოიწვია ბეტა უჯრედების ფუნქციის მარკერების მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება, როგორიცაა HOM A-P (ჰომეოსტაზის მოდელის შეფასება-P), პროინსულინი/ინსულინის თანაფარდობა, და ბეტა უჯრედების მგრძნობელობის ზომები ხშირი კვების ტოლერანტობის ტესტირებიდან. არადიაბეტურ (ნორმალური გლიკემიური) ადამიანებში ვილდაგლიპტინი არ ასტიმულირებს ინსულინის სეკრეციას და არ ამცირებს გლუკოზის დონეს.

ვილდაგლიპტინი ასევე ზრდის ალფა უჯრედების მგრძნობელობას გლუკოზის მიმართ ენდოგენური GLP-1 დონის ამაღლებით; ეს იწვევს გლუკაგონის გამოყოფას, რომელიც უფრო მეტად შეესაბამება სისხლში გლუკოზის დონეს. ინსულინი/გლუკაგონის თანაფარდობის ზრდა ჰიპერგლიკემიის დროს ინკრეტინის ჰორმონის დონის მატების გამო იწვევს უზმოზე და ღვიძლში გლუკოზის წარმოების შემცირებას და, შესაბამისად, გლიკემიის შემცირებას. ცნობილია, რომ GLP-1 დონის მატება ანელებს კუჭის დაცლას, ხოლო მეორეს მხრივ, ეს ეფექტი არ შეინიშნება ვილდაგლიპტინით მკურნალობისას.

52-კვირიან, მულტიცენტრულ, რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა კვლევაში პაციენტებში ტიპი 2 დიაბეტით და CHF (NYHA კლასი I-III) ვილდაგლიპტინის 50 მგ ორჯერ დღეში (N=128) ეფექტი მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქციაზე (LVEF) შეფასებული იყო პლაცებოსთან შედარებით (N=126). ვილდაგლიპტინი არ იყო დაკავშირებული მარცხენა პარკუჭის ფუნქციის ცვლილებასთან ან არსებული CHF-ის გაუარესებასთან. გულ-სისხლძარღვთა (CV) მოვლენები შეფასდა, როგორც ზოგადად დაბალანსებული. გულის მოვლენები NYHA III კლასის გულის უკმარისობის პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ვილდაგლიპტინით, ოდნავ მეტი იყო, ვიდრე პლაცებოთი. თუმცა, CV რისკის დისბალანსი თავიდანვე პლაცებოს სასარგებლოდ და მოვლენების მცირე რაოდენობა ხელს უშლის მტკიცე დასკვნების გამოტანას. პლაცებოსთან შედარებით, ვილდაგლიპტინმა მნიშვნელოვნად შეამცირა HbAlc საშუალო საბაზისო მნიშვნელობიდან 7.8% (0.6% განსხვავება). ჰიპოგლიკემიის სიხშირე ზოგად პოპულაციაში იყო 4.7% და 5.6% ვილდაგლიპტინისა და პლაცებოს ჯგუფებში, შესაბამისად.

მეთფორმინი

მეტფორმინი არის ბიგუანიდი, რომელსაც აქვს ანტიჰიპერგლიკემიური მოქმედება და ამცირებს პლაზმაში გლუკოზის ბაზალურ და პოსტპრანდიალურ დონეს. ის არ ასტიმულირებს ინსულინის გამოყოფას და შესაბამისად არ იწვევს ჰიპოგლიკემიას ან წონის მატებას.

მეტფორმინი ავლენს თავის გლუკოზის დაქვეითების ეფექტს სამი მექანიზმის მეშვეობით:

  • ღვიძლის გლუკოზის წარმოების შემცირება გლუკონეოგენეზისა და გლიკოგენოლიზის ინჰიბირებით;
  • პერიფერიული გლუკოზის ათვისებისა და უტილიზაციის გაზრდა კუნთებში ინსულინის მგრძნობელობის ოდნავ გაზრდით;
  • ნაწლავებიდან გლუკოზის შეწოვის შეფერხება.

მეტფორმინი ასტიმულირებს უჯრედშიდა გლიკოგენის სინთეზს გლიკოგენის სინთაზაზე მოქმედებით და ზრდის მემბრანული გლუკოზის გადამტანების სპეციფიკური ტიპების ტარებას (GLUT-1 და GLUT-4).

ადამიანებში მეტფორმინს აქვს დადებითი გავლენა ლიპიდურ მეტაბოლიზმზე, გლიკემიაზე მისი გავლენისგან დამოუკიდებლად. ეს ნაჩვენებია თერაპიულ დოზებში კონტროლირებად, შუალედურ ან გრძელვადიან კლინიკურ კვლევებში: მეტფორმინი ამცირებს შრატში მთლიანი ქოლესტერინის, LDL ქოლესტერინის და ტრიგლიცერიდების დონეს.

პერსპექტიულმა რანდომიზებულმა UKPDS კვლევამ (დიდი ბრიტანეთის პერსპექტიული დიაბეტის კვლევა) აჩვენა სისხლში გლუკოზის გრძელვადიანი ინტენსიური კონტროლის სარგებელი ტიპი 2 დიაბეტის დროს. ამ შედეგების ანალიზმა ჭარბი წონის მქონე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ მეტფორმინით მხოლოდ არაადეკვატური დიეტის შემდეგ, აჩვენა შემდეგი:

  • დიაბეტთან დაკავშირებული ყველა გართულების აბსოლუტური რისკის მნიშვნელოვანი შემცირება მეტფორმინის ჯგუფში (29.8 მოვლენა/1000 პაციენტი-წელი) იმ მონოთერაპიის ჯგუფებთან შედარებით, რომლებიც იცავდნენ მხოლოდ დიეტას (43.3 მოვლენა/1000 პაციენტი-წელი), p=0.0023 და იღებდნენ სულფონილშარდოვანას და ინსულინის კომბინაციას (40.1 მოვლენა/1000 პაციენტი-წელი), p=0.0034;
  • დიაბეტთან დაკავშირებული სიკვდილიანობის აბსოლუტური რისკის მნიშვნელოვანი შემცირება: მეტფორმინი 7.5 მოვლენა/1000 პაციენტ-წელი, დიეტა მხოლოდ 12.7 მოვლენა/1000 პაციენტი-წელი, p=0.017;
  • საერთო სიკვდილიანობის აბსოლუტური რისკის მნიშვნელოვანი შემცირება: მეტფორმინი 13.5 მოვლენა/1000 პაციენტი-წელი მხოლოდ დიეტასთან შედარებით 20.6 მოვლენა/1000 პაციენტი-წელი (p=0.011) და კომბინირებული სულფონილშარდოვანას და ინსულინის მონოთერაპიის ჯგუფებთან შედარებით 18.9 მოვლენა/1000 პაციენტი- წელი (p=0.021);
  • მიოკარდიუმის ინფარქტის აბსოლუტური რისკის მნიშვნელოვანი შემცირება: მეტფორმინი 11 მოვლენა/1000 პაციენტი-წელი, დიეტა მხოლოდ 18 მოვლენა/1000 პაციენტ-წელი (p=0.01).

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება:

ვილდაგლიპტინი დაემატა მკურნალობას გლიკემიის ცუდი კონტროლის მქონე პაციენტებში, მიუხედავად მეტფორმინის მონოთერაპიის მკურნალობისა, გამოიწვია საშუალო HbAlc-ის დამატებითი სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება მკურნალობის 6 თვის შემდეგ პლაცებოსთან შედარებით (ჯგუფებს შორის განსხვავებები - 0.7% vs -1.1% ვილდაგლიპტინისთვის 50 და 100 მგ, შესაბამისად). პაციენტების წილი, რომლებმაც მიაღწიეს HbAlc-ის საწყისიდან >0.7% შემცირებას, სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად მაღალი იყო ვილდაგლიპტინის პლუს მეტფორმინის ჯგუფებში (46% და 60%, შესაბამისად) მეტფორმინის პლუს პლაცებო ჯგუფთან შედარებით (20%).

24-კვირიან კვლევაში, მეტფორმინი (საშუალო დღიური დოზა: 2020 მგ) და ვილდაგლიპტინი (50 მგ ორჯერ დღეში) შედარებული იყო პიოგლიტაზონთან (30 მგ დღეში ერთხელ). საშუალო შემცირება საწყისი HbAlc-დან 8.4%-ით იყო -0.9% ვილდაგლიპტინით, რომელიც დაემატა მეტფორმინს და -1.0% პიოგლიტაზონით, რომელიც დაემატა მეტფორმინს. წონის საშუალო მატება პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ მეტფორმინს დამატებულ პიოგლიტაზონს, იყო +1,9 კგ, +0,3 კგ შედარებით პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ვილდაგლიპტინს მეტფორმინთან ერთად.

კლინიკურ კვლევაში, რომელიც გაგრძელდა 2 წელზე მეტი, მეტფორმინი (საშუალო დღიური დოზა: 1894 მგ) შედარებული იყო ვილდაგლიპტინთან (50 მგ ორჯერ დღეში) გლიმეპირიდთან (6 მგ/კგ-მდე - საშუალო დოზა 2 წლის განმავლობაში): 4.6 მგ). 1 წლის შემდეგ, საშუალო საბაზისო HbAlc-ის საშუალო შემცირება 7.3%-ით იყო -0.4% ვილდაგლიპტინის დამატებული მეტფორმინთან და -0.5% გლიმეპირიდთან დამატებული მეტფორმინთან ერთად.

სხეულის წონის ცვლილება ვილდაგლიპტინთან ერთად იყო -0,2 კგ, ხოლო გლიმეპირიდთან ერთად +1,6 კგ. ჰიპოგლიკემიის სიხშირე მნიშვნელოვნად დაბალი იყო ვილდაგლიპტინის ჯგუფში (1.7%) გლიმეპირიდის (16.2%) ჯგუფთან შედარებით. კვლევის საბოლოო წერტილში (2 წელი), HbAlc დონეები მსგავსი იყო საწყის დონეზე ორივე მკურნალობის ჯგუფში და შენარჩუნებული იყო განსხვავებები სხეულის წონაში და ჰიპოგლიკემიაში.

52-კვირიან კვლევაში, ვილდაგლიპტინი (50 მგ ორჯერ დღეში) შედარებული იყო გლიკლაზიდთან (საშუალო დღიური დოზა: 229,5 მგ) პაციენტებში, რომლებიც არაადექვატურად აკონტროლებდნენ მეტფორმინს (მეტფორმინის საწყისი დოზა 1928 მგ/დღეში).

1 წლის შემდეგ, HbAlc-ის საშუალო შემცირება იყო -0.81% ვილდაგლიპტინით, რომელიც დაემატა მეტფორმინს (საშუალო საბაზისო HbAlc 8.4%) და -0.85% გლიკლაზიდთან ერთად, რომელიც დაემატა მეტფორმინს (საშუალო საბაზისო HbAlc 8.5%), არ ვლინდება სტატისტიკური ნაკლოვანება (95% ნდობის ინტერვალი (CI) -0.11-0.20). სხეულის წონის ცვლილება ვილდაგლიპტინთან ერთად იყო +0,1 კგ, ხოლო სხეულის წონის ცვლილება გლიკლაზიდით +1,4 კგ.

24 კვირიანმა კვლევამ შეაფასა ვილდაგლიპტინისა და მეტფორმინის ფიქსირებული დოზის კომბინაციის გამოყენება (50 მგ/500 მგ ორჯერ დღეში ან თანდათან ტიტრირებული 50 მგ/850 მგ ორჯერ დღეში), როგორც საწყისი თერაპია ადრე არანამკურნალევ პაციენტებში. აღმოჩნდა, რომ HbAlc-ის საშუალო შემცირება მნიშვნელოვნად მაღალი იყო ვილდაგლიპტინთან და მეტფორმინის კომბინირებულ თერაპიასთან შედარებით ორივე მკურნალობის მონოთერაპიასთან შედარებით. HbAlc-ის უფრო დიდი შემცირება დაფიქსირდა პაციენტებში საბაზისო HbAlc >10.0%.

24-კვირიანი, რანდომიზებული, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებადი კვლევა ჩატარდა 318 პაციენტში ვილდაგლიპტინის (50 მგ ორჯერ დღეში) ეფექტურობისა და უსაფრთხოების შესაფასებლად მეტფორმინთან (1500 მგ/დღეში) და გლიმეპირიდთან (4 მგ/დღეში) კომბინაციაში.

პლაცებოსთან შედარებით, ვილდაგლიპტინი მეტფორმინთან და გლიმეპირიდთან ერთად მნიშვნელოვნად ამცირებს HbAlc-ს. საშუალო საბაზისო HbAlc-ის საშუალო შემცირება (8.8%), კორექტირებული პლაცებოსთვის, იყო -0.76%.

24-კვირიანი, რანდომიზებული, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებადი კვლევა ჩატარდა 449 პაციენტის მონაწილეობით ვილდაგლიპტინის (50 მგ ორჯერ დღეში) ეფექტურობისა და უსაფრთხოების შესაფასებლად ბაზალური ან წინასწარ შერეული ინსულინის სტაბილურ დოზასთან ერთად (საშუალო დღიური დოზა: 41 ერთეული, თანმხლები მეტფორმინთან ერთად ან მის გარეშე (N = 276) ან არა (N = 173). პლაცებოსთან შედარებით, ვილდაგლიპტინი ინსულინთან ერთად მნიშვნელოვნად ამცირებს HbAlc. HbAlc-ის საშუალო შემცირება 8.8%-დან საწყის ეტაპზე მთელ პოპულაციაში იყო -0.72%, კორექტირებულია პლაცებოსთვის. პლაცებოზე მორგებული HbAlc-ის საშუალო შემცირება ქვეჯგუფებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ინსულინთან ერთად ან მეტფორმინთან ერთად, იყო -0.63% და -0.84%, შესაბამისად. ჰიპოგლიკემიის სიხშირე ზოგად პოპულაციაში იყო 8.4% და 7.2% ვილდაგლიპტინისა და პლაცებოს ჯგუფებში, შესაბამისად. მაშინ როცა არ დაფიქსირებულა წონის მომატება პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ვილდაგლიპტინს (+0,2 კგ), დაფიქსირდა წონის დაკლება იმ პაციენტებში, ვინც იღებდა პლაცებოს (-0,7 კგ).

სხვა 24-კვირიან კვლევაში პაციენტების უფრო მოწინავე ტიპის 2 დიაბეტით, რომლებშიც ვერ ხერხდებოდა ინსულინით კონტროლი (მოკლე და ხანგრძლივი მოქმედების, ინსულინის საშუალო დოზა 80 სე/დღეში), როდესაც ინსულინს ემატებოდა ვილდაგლიპტინი (50 მგ ორჯერ დღეში), საშუალო შემცირება HbAlc-ში იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად მეტი (0.5% vs. 0.2%) პლაცებოს პლუს ინსულინთან შედარებით. ჰიპოგლიკემიის სიხშირე უფრო დაბალი იყო ვილდაგლიპტინის ჯგუფში, ვიდრე პლაცებოს ჯგუფში (29.6% v. 22.9%).

გულ-სისხლძარღვთა რისკი:

დამოუკიდებელი და პერსპექტიულად შეთანხმებული გულ-სისხლძარღვთა მოვლენების მეტა-ანალიზი ჩატარდა III ფაზის 25 კლინიკური კვლევებიდან, რომელთაგან ყველაზე გრძელი გაგრძელდა ორ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში. ეს მეტა-ანალიზი მოიცავდა 8956 პაციენტს ტიპი 2 დიაბეტით, რომლებიც მკურნალობდნენ ვილდაგლიპტინით და ანალიზმა აჩვენა, რომ ვილდაგლიპტინის თერაპია არ იყო დაკავშირებული გულ-სისხლძარღვთა გაზრდილ რისკთან. შეთანხმებული კარდიო-ცერებროვასკულური (CSV) მოვლენების გაერთიანებული საბოლოო წერტილი [მწვავე კორონარული სინდრომი (ACS), ინსულტი, ან CSV სიკვდილი] ვილდაგლიპტინისთვის მსგავსი იყო კომბინირებულ აქტიურ და პლაცებოს შედარებებთან შედარებით. Mantel-Haenszel-ის hazard ratio [0.84 (95% ნდობის ინტერვალი 0.63-1.12)] ადასტურებს ვილდაგლიპტინის კარდიოვასკულარულ უსაფრთხოებას. საერთო ჯამში, ვილდაგლიპტინის ჯგუფში მყოფი 8956 პაციენტიდან 99-მა და შედარების ჯგუფში 6061 პაციენტიდან 91-მა დააფიქსირა მოვლენა.

  • 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

ზოგადი თვისებები

ვილმეტფორი წარმოადგენს ორი ანტიჰიპერგლიკემიური აგენტის კომბინაციას, რომლებთაც გააჩნიათ მოქმედების დამატებითი მექანიზმებით გლიკემიური კონტროლის გასაუმჯობესებლად ტიპი 2 დიაბეტის მქონე პაციენტებში: ვილდაგლიპტინი, რომელიც არის დიპეპტიდილ-პეპტიდაზა-4-ის (DPP-4) ძლიერი და შერჩევითი ინჰიბიტორი, მიეკუთვნება კუჭქვეშა ჯირკვლის კუნძულოვანი აპარატის მასტიმულირებელ კლასს და მეტფორმინის ჰიდროქლორიდი, რომელიც მიეკუთნება ბიგუანიდების კლასს.

აბსორბცია:

ვილდაგლიპტინისა და მეტფორმინის ჰიდროქლორიდის ტაბლეტების თავისუფალი კომბინაციების ბიოეკვივალენტობა შესაბამის დოზებში ნაჩვენებია ვილმეტფორის მიმართ (50 მგ/850 მგ და 50 მგ/850 მგ).

ვილმეტფორის ტაბლეტებში ვილდაგლიპტინის აბსორბციის სიჩქარესა და დონეზე არ მოქმედებს საკვები. ვილმეტფორის 50 მგ/850 მგ შემოგარსული ტაბლეტის მეტფორმინის ჰიდროქლორიდის კომპონენტის შეწოვის სიჩქარე და დონე მცირდება საკვებთან ერთად მიღებისას. ეს შემცირება გამოვლინდა Cmax-ის 26%-ით შემცირებით, AUC-ის 7%-ით შემცირებით და Tmax-ის დაგვიანებით (2-დან 4 სთ-მდე).

შემდეგი ინფორმაცია ასახავს ვილმეტფორის თითოეული აქტიური ნივთიერების ფარმაკოკინეტიკური თვისებებს.

ვილდაგლიპტინი

აბსორბცია:

უზმოზე პერორალურად მიღებული ვილდაგლიპტინი სწრაფად შეიწოვება, პლაზმაში პიკს აღწევს 1,7 საათში. მისი მიღება საკვებთან ერთად აყოვნებს პლაზმაში პიკური კონცენტრაციის დონეს 2,5 საათამდე, მეორეს მხრივ, ექსპოზიციის მთლიანი მნიშვნელობა AUC (ფართი მრუდის ქვეშ) არ იცვლება. ვილდაგლიპტინის საკვებთან ერთად მიღებამ შეამცირა Cmax (19%) უზმოზე დოზასთან შედარებით. თუმცა, ვინაიდან ცვლილების სიდიდე არ არის კლინიკურად მნიშვნელოვანი, ვილდაგლიპტინი შეიძლება მიეცეს საკვებთან ერთად ან მის გარეშე. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა არის 85%.

განაწილება

ვილდაგლიპტინის პლაზმის ცილებთან შეკავშირება დაბალია (9.3%) და ვილდაგლიპტინი თანაბრად ნაწილდება პლაზმასა და ერითროციტებს შორის. ვილდაგლიპტინის განაწილების საშუალო მოცულობა (Vss) წონასწორულ მდგომარეობაში ინტრავენური შეყვანის შემდეგ არის 71 ლიტრი, რაც მიუთითებს ექსტრავასკულარულ განაწილებაზე.

ბიოტრანსფორმაცია

მეტაბოლიზმი არის ვილდაგლიპტინის ელიმინაციის ძირითადი გზა ადამიანებში და შეადგენს დოზის 69%-ს. ძირითადი მეტაბოლიტი (LAY 151) ფარმაკოლოგიურად არააქტიურია და წარმოადგენს ციანო ნაწილის ჰიდროლიზის პროდუქტს, რომელიც შეადგენს დოზის 57%-ს, რასაც მოჰყვება ამიდის ჰიდროლიზის პროდუქტი (დოზის 4%). DPP-4-დეფიციტური ვირთხების in vivo კვლევის მიხედვით, DPP-4 ნაწილობრივ ხელს უწყობს ვილდაგლიპტინის ჰიდროლიზს. ვილდაგლიპტინი ძნელად მეტაბოლიზდება CYP 450 ფერმენტებით და შესაბამისად, ვილდაგლიპტინის მეტაბოლურ კლირენსზე მოსალოდნელი არ არის ზეგავლენა წამლებით, რომლებიც არიან CYP 450 ინჰიბიტორები და/ან ინდუქტორები. ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ ვილდაგლიპტინი არ აინჰიბირებს/ინდუცირებს CYP 450 ფერმენტებს. ამრიგად, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ვილდაგლიპტინმა იმოქმედოს CYP 1A2, CYP 2C8, CYP 2C9, CYP 2C19, CYP 2D6, CYP 2E1 ან CYP 3A4/5-ით მეტაბოლიზებული პრეპარატების მეტაბოლურ კლირენსზე.

წრფივობა/არაწრფივობა:

ვილდაგლიპტინი სწრაფად შეიწოვება ორალური აბსოლუტური ბიოშეღწევადობით 85%. ვილდაგლიპტინის პიკური პლაზმური კონცენტრაცია და ფართობი პლაზმური კონცენტრაცია-დროის მრუდის ქვეშ (AUC) გაიზარდა დოზის დაახლოებით პროპორციულად თერაპიული დოზების დიაპაზონში.

პაციენტების განსაკუთრებული მახასიათებლები

თირკმლის უკმარისობა:

პაციენტებში თირკმლის მსუბუქი, ზომიერი და მძიმე უკმარისობით, ვილდაგლიპტინის AUC გაიზარდა საშუალოდ 1.4, 1.7 და 2-ჯერ, შესაბამისად, ნორმალურ ჯანმრთელ მოხალისეებთან შედარებით. ჯანმრთელ მოხალისეებთან შედარებით, თირკმელების მსუბუქი, ზომიერი და მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში LAY151 მეტაბოლიტის AUC იყო 1.6 და 7.3-ჯერ გაზრდილი, ხოლო BQS867-ის AUC იყო 1.4, 2.7 და 7.3-ჯერ მეტი, შესაბამისად. შეზღუდული მონაცემები თირკმელების ბოლო სტადიის მქონე პაციენტებში (ESRD) მიუთითებს, რომ ვილდაგლიპტინის ზემოქმედება თირკმელების მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტების მსგავსია. ESRD პაციენტებში, LAY151 კონცენტრაცია იყო დაახლოებით 2-3-ჯერ მეტი, ვიდრე პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით. ვილდაგლიპტინი მოიხსნა შეზღუდული რაოდენობით ჰემოდიალიზით (3% ჰემოდიალიზის 3-4 საათიანი სესიის დროს დაწყებული დოზის მიღებიდან 4 საათის შემდეგ).

ღვიძლის უკმარისობა

არ იყო კლინიკურად მნიშვნელოვანი ცვლილება ვილდაგლიპტინის ექსპოზიციაში (~ 30% მაქსიმუმ) სუბიექტებში ღვიძლის მსუბუქი, ზომიერი ან მძიმე უკმარისობით (Child-Pugh AC).

პედიატრიული პაციენტები

ამ პაციენტებისთვის ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები არ არსებობს.

ხანდაზმულები

ვილდაგლიპტინის საერთო ექსპოზიცია (100 მგ დღეში ერთხელ) გაიზარდა 32%-ით ჯანმრთელ ხანდაზმულ მოხალისეებში (70 წელზე მეტი) და დაფიქსირდა 18%-ით მატება პიკური პლაზმური კონცენტრაციის ახალგაზრდა ჯანმრთელ სუბიექტებთან შედარებით (18-40 წელი). თუმცა, ეს ცვლილებები ასევე არ არის კლინიკურად მნიშვნელოვანი. ვილდაგლიპტინის მიერ DPP-4 ინჰიბირებაზე გავლენას არ ახდენდა ასაკი.

სქესი

არ დაფიქსირებულა კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავებები ვილდაგლიპტინის ფარმაკოკინეტიკაში ჯანმრთელ მამაკაცებსა და ქალებს შორის ასაკისა და სხეულის მასის ინდექსის (BMI) ფართო დიაპაზონში. ვილდაგლიპტინის მიერ DPP-4-ის ინჰიბირებაზე გავლენას არ ახდენს სქესი.

ეთნიკური წარმომავლობა

შეზღუდული ხელმისაწვდომი მონაცემების საფუძველზე, რასობრივი განსხვავებები არ ახდენს მნიშვნელოვან გავლენას ვილდაგლიპტინის ფარმაკოკინეტიკაზე.

მეტფორმინი

აბსორბცია

მეტფორმინის პერორალური დოზის მიღების შემდეგ მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა დაახლოებით 2,5 საათის შემდეგ. 500 მგ მეტფორმინის ტაბლეტის აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა არის დაახლოებით 50-60% ჯანმრთელ სუბიექტებში. პერორალური მიღების შემდეგ შეუწოველ განავალში ნაპოვნი ფრაქცია არის 20-30%. პერორალური მიღების შემდეგ, მეტფორმინის აბსორბცია გაჯერებულია და არასრულია. ჭამის დროს მიღება ოდნავ ანელებს მეტფორმინის შეწოვას და ამცირებს მის შეწოვის სიჩქარეს. 850 მგ დოზის მიღების შემდეგ, პლაზმაში პიკური კონცენტრაცია იყო 40%-ით დაბალი, AUC შემცირდა 25%-ით, ხოლო პლაზმაში პიკური კონცენტრაციის მიღწევის დრო გახანგრძლივდა 35 წუთით. ამ შემცირების კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია.

განაწილება

მისი შეკავშირება პლაზმის ცილებთან უმნიშვნელოა. მეტფორმინი იშლება ერითროციტებში. განაწილების საშუალო მოცულობა (Vd) მერყეობს 63-276 ლიტრამდე.

ბიოტრანსფორმაცია

მეტფორმინი გამოიყოფა უცვლელი სახით შარდით. ადამიანებში არ არის გამოვლენილი მეტაბოლიტები.

ელიმინაცია

მეტფორმინი გამოიყოფა თირკმელებით. მეტფორმინის თირკმლის კლირენსი არის >400 მლ/წთ, რაც მიუთითებს იმაზე, რომ მეტფორმინი გამოიყოფა გლომერულური ფილტრაციით და მილაკოვანი სეკრეციით. პერორალური მიღების შემდეგ ნახევრადგამოყოფის აშკარა საბოლოო ელიმინაციის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 6,5 საათს. თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას, თირკმლის კლირენსი მცირდება კრეატინინის პროპორციულად, რითაც ახანგრძლივებს ელიმინაციის ნახევარგამოყოფის პერიოდს, რაც იწვევს პლაზმაში მეტფორმინის დონის მატებას.

წრფივობა/არაწრფივობა

მიჩნეულია, რომ მეტფორმინის შეწოვის ფარმაკოკინეტიკა არაწრფივია. მეტფორმინის ჩვეულებრივი დოზებისა და დოზირების სქემების დროს პლაზმაში წონასწორული კონცენტრაცია მიიღწევა 24-48 საათში და ჩვეულებრივ არის 1 პგ/მლ-ზე ნაკლები. პლაზმაში მეტფორმინის მაქსიმალური დონე (Cmax) არ აღემატებოდა 4 პგ/მლ მაქსიმალურ დოზებშიც კი კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში.

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · სამედიცინო ინსტრუქცია

ინსტრუქცია პრეპარატის სამედიცინო გამოყენების შესახებ

ვილმეტფორი 50 მგ/850 მგ შემოგარსული ტაბლეტები

პერორალური გამოყენებისათვის

აქტიური ნივთიერებები: თითო შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს 50 მგ ვილდაგლიპტინს და 850 მგ მეტფორმინის ჰიდროქლორიდს.

დამხმარე ნივთიერებები: ჰიდროქსიპროპილის ცელულოზა (HPC-LF), ჰიდროქსიპროპილის ცელულოზა (HPC-EXF), მაგნიუმის სტეარატი, ტიტანის დიოქსიდი, ყვითელი რკინის ოქსიდი, ტალკი, პოლიეთილენ გლიკოლი, პოლივინილის სპირტი.

პრეპარატის გამოყენებამდე ყურადღებით წაიკითხეთ გამოყენების ინსტრუქცია, რადგან ის შეიცავს თქვენთვის მნიშვნელოვან ინფორმაციას.

შეინახეთ ეს ფურცელჩანართი. შეიძლება ხელახლა დაგჭირდეთ წაკითხვა.

დამატებითი შეკითხვების შემთხვევაში, მიმართეთ თქვენს ექიმს, ფარმაცევტს ან სამედიცინო პერსონალს.

ეს წამალი დაგენიშნათ მხოლოდ თქვენ. არ გადასცეთ ის სხვებს გამოყენების მიზნით.

თუ ამ მედიკამენტით მკურნალობის პერიოდში მოგიწევთ ვიზიტი ექიმმთან ან კლინიკაში, აცნობეთ თქვენს ექიმს, რომ იყენებთ ამ პრეპარატს.

მკაცრად დაიცავით ამ ინსტრუქიაში მოცემული მითითებები. არ მიიღოთ რეკომენდებულზე დაბალი ან უფრო მაღალი დოზები.

გამოყენების ინსტრუქცია შეიცავს:

  • რას წარმოადგენს ვილმეტფორი და რისთვის გამოიყენება
  • ინფორმაცია ვილმეტფორის გამოყენებამდე
  • ვილმეტფორის გამოყენების წესი
  • მოსალოდნელი გვერდით ეფექტები
  • ვილმეტფორის შენახვის პირობები
  • რას წარმოადგენს ვილმეტფორი და რისთვის გამოიყენება

ვილმეტფორი არის ყვითელი, მოგრძო, ორმხრივამოზნექილი, გარსუვალი, შემოგარსული ტაბლეტი.

ვილმეტფორი წარმოდგენილია ალუმინის/ალუმინის ბლისტერში, რომელიც შეიცავს 60 შემოგარსულ ტაბლეტს.

თითოეული შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს 50 მგ ვილდაგლიპტინს და 850 მგ მეტფორმინის ჰიდროქლორიდს. ორივე ეს ნივთიერება მიეკუთვნება წამლების ჯგუფს, რომელსაც ეწოდება "ორალური ანტიდიაბეტური საშუალებები".

ვილმეტფორი არის სამკურნალო საშუალება, რომელიც გამოიყენება ტიპი 2 დიაბეტის სამკურნალოდ. ის ხელს უწყობს სისხლში შაქრის დონის კონტროლს. იგი ინიშნება დიეტასთან და ვარჯიშთან ერთად, როგორც მკურნალობის პირველი ვარიანტი იმ პაციენტებში, რომლებიც ადრე მკურნალობდნენ ვილდაგლიპტინით და მეტფორმინის ჰიდროქლორიდით ერთად, ან რომლებშიც არ მიიღწეოდა ადექვატური კონტროლი მხოლოდ მეტფორმინის ჰიდროქლორიდით ან ვილდაგლიპტინით, ან რომლებიც სათანადოდ არ კონტროლდებოდნენ დიეტით და მარტო ფიზიკური ვარჯიშით.

ვილმეტფორი ასევე ინიშნება სულფონილშარდოვანასთან ერთად დიეტასთან და ვარჯიშთან ერთად იმ პაციენტებში, რომელთა დიაბეტი არ კონტროლდება ადეკვატურად მეტფორმინთან და სულფონილშარდოვანასთან ერთად. ვილმეტფორი ასევე ინიშნება ინსულინთან ერთად, დიეტასთან და ვარჯიშთან ერთად, სისხლში გლუკოზის კონტროლის გასაუმჯობესებლად, როდესაც ინსულინის და მეტფორმინის ფიქსირებული დოზა არ უზრუნველყოფს სისხლში გლუკოზის ადექვატურ კონტროლს (გლიკემიის კონტროლი).

ტიპი 2 დიაბეტი ვითარდება მაშინ, როდესაც ორგანიზმი ვერ გამოიმუშავებს საკმარის ინსულინს ან თუ ორგანიზმის მიერ გამომუშავებული ინსულინი ვერ ფუნქციონირებს სწორად. ტიპი 2 დიაბეტი ასევე შეიძლება განვითარდეს, როდესაც სხეული აწარმოებს ძალიან ბევრ გლუკაგონს.

ინსულინი არის ნივთიერება, რომელიც ხელს უწყობს სისხლში შაქრის დონის შემცირებას, განსაკუთრებით ჭამის შემდეგ. გლუკაგონი არის ნივთიერება, რომელიც იწვევს ღვიძლში შაქრის გამომუშავებას, რაც იწვევს სისხლში შაქრის დონის მატებას. ორივე ეს ნივთიერება წარმოიქმნება პანკრეასის მიერ.

ვილმეტფორი მოქმედებს იმით, რომ პანკრეასი გამოიმუშავებს მეტ ინსულინს და ნაკლებ გლუკაგონს (ვილდაგლიპტინის ეფექტი) და ეხმარება ორგანიზმს გამოიყენოს ინსულინი უკეთესად, რომელსაც ის გამოიმუშავებს (მეტფორმინის ჰიდროქლორიდის ეფექტი). ვილმეტფორი ხელს უწყობს სისხლში შაქრის დონის კონტროლს.

მნიშვნელოვანია, რომ გააგრძელოთ თქვენი რეკომენდებული დიეტის დაცვა და/ან ვარჯიში ვილმეტფორით მკურნალობის დროს.

  • ინფორმაცია ვილმეტფორის გამოყენებამდე

არ შეიძლება ვილმეტფორის გამოყენება,

თუ

ხართ ალერგიული (ჰიპერმგრძნობიარე) ვილდაგლიპტინის, მეტფორმინის ჰიდროქლორიდის ან ვილმეტფორის რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.

მაგალითად, თუ გაქვთ უკონტროლო დიაბეტი მძიმე ჰიპერგლიკემიით (სისხლში შაქრის მაღალი შემცველობით), გულისრევა, ღებინება, დიარეა, წონის სწრაფი კლება, ლაქტური აციდოზი (იხ. „ლაქტოაციდოზის რისკი“) ან კეტოაციდოზი. კეტოაციდოზი არის მდგომარეობა, რომლის დროსაც კეტონური სხეულები სისხლში გროვდება და შეიძლება გამოიწვიოს დიაბეტთან ასოცირებული პრე-კომის მდგომარეობა. სიმპტომები, რომლებიც შეიძლება მოხდეს ამ დაავადების გამო, არის მუცლის ტკივილი, სწრაფი და ღრმა სუნთქვა, ძილიანობა ან უჩვეულო ხილის სუნი სუნთქვისას.

ცოტა ხნის წინ გადაიტანეთ გულის შეტევა, თუ გაქვთ გულის უკმარისობა, თუ გაქვთ სისხლის მიმოქცევის სერიოზული პრობლემები, მათ შორის შოკი, ან თუ გაგიჭირდათ სუნთქვა, რაც შეიძლება მიუთითებდეს გულის პრობლემებზე.

გაქვთ თირკმლის ფუნქციის სერიოზული დარღვევა,

გაქვთ სერიოზული ინფექცია ან ორგანიზმიდან წყლის მნიშვნელოვანი დაკარგვა,

თქვენ აპირებთ სპეციალური ტიპის რენტგენის გაკეთებას (კონტრასტული რენტგენოლოგიური გაშუქება) საინექციო იოდის შემცველი კონტრასტული აგენტის გამოყენებით (იხ. ნაწილი „გამოიყენეთ ვილმეტფორი სიფრთხილით შემდეგ სიტუაციებში“),

გაქვთ ღვიძლის პრობლემები

თქვენ სვამთ ალკოჰოლის გადაჭარბებულ რაოდენობას (ყოველდღიურად ან დროდადრო),

თქვენ კვებავთ ჩვილს ძუძუთი (იხ. ნაწილი „ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი“).

ვილმეტფორი გამოიყენება სიფრთხილით შემდეგი მდგომარეობებისას,

თუ

ვილმეტფორი არ არის ინსულინის შემცვლელი. ამიტომ, თუ თქვენ გაქვთ 1 ტიპის დიაბეტი (ანუ თქვენი ორგანიზმი ვერ გამოიმუშავებს ინსულინს) და გაქვთ სისხლში შაქრის მაღალი და უკონტროლო დონე, რომელსაც ეწოდება დიაბეტური კეტოაციდოზი, არ უნდა გამოიყენოთ ვილმეტფორი ამ პირობების სამკურნალოდ.

თუ ადრე იყენებდით ვილმეტფორს, მაგრამ მოგიწიათ შეწყვეტა ღვიძლთან დაკავშირებული გვერდითი ეფექტების გამო, აღარ უნდა გამოიყენოთ ვილმეტფორი.

დიაბეტთან დაკავშირებული კანის დაზიანებები დიაბეტის ერთ-ერთი გავრცელებული შედეგია. რეკომენდირებულია დაიცვათ ექიმის მიერ მითითებული კანის მოვლის ინსტრუქციები. რეკომენდებულია განსაკუთრებული ყურადღება მიაქციოთ ბუშტუკებს ან ჭრილობებს, რომლებიც შეიძლება განვითარდეს ვილმეტფორის გამოყენებისას. მათი გამოვლენისთანავე დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოთ ექიმს.

პანკრეატიტი შეიძლება იყოს სერიოზული, სიცოცხლისთვის საშიში სამედიცინო მდგომარეობა. თუ თქვენ გაქვთ მუცლის ძლიერი და მუდმივი ტკივილი ღებინებასთან ერთად ან მის გარეშე, შესაძლოა გქონდეთ პანკრეატიტი. ამ დროს შეწყვიტეთ ვილმეტფორის მიღება და მიმართეთ ექიმს.

თუ საჭიროა სერიოზული ქირურგიული ჩარევა, უნდა შეწყვიტოთ ვილმეტფორის გამოყენება პროცედურის დროს და მის შემდეგ გარკვეული ხნით. თქვენი ექიმი გადაწყვეტს როდის უნდა შეწყვიტოთ და განაახლოთ მკურნალობა ვილმეტფორით.

ვილმეტფორით მკურნალობის დაწყებამდე ჩატარდება ტესტი თქვენი ღვიძლის ფუნქციის შესაფასებლად და განმეორდება ყოველ სამ თვეში ერთხელ პირველი წლის განმავლობაში და შემდგომ პერიოდულად. ეს ტესტები ტარდება ღვიძლის ფერმენტების გაზრდის ნიშნების რაც შეიძლება ადრეული გამოვლენისთვის. თუ ღვიძლის ტესტები და ანომალიები გამოვლინდა, მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

ვილმეტფორით მკურნალობის დროს თქვენი ექიმი შეამოწმებს თქვენს თირკმელების ფუნქციას წელიწადში ერთხელ მაინც და უფრო ხშირად თუ ხართ ხანდაზმული და/ან გაქვთ თირკმელების ფუნქციის გაუარესება. თქვენი ექიმი რეგულარულად აკონტროლებს თქვენს სისხლში და შარდში შაქრის დონეს.

თუ თქვენ იღებთ დიაბეტის საწინააღმდეგო მედიკამენტს, რომელიც ცნობილია როგორც სულფონილშარდოვანა, მიმართეთ თქვენს დიაბეტის ექიმს, ფარმაცევტს ან ექთანს. თქვენს ექიმმა შესაძლოა შეამციროს სულფონილშარდოვანას დოზა, რომელსაც იღებთ ვილმეტფორთან ერთად ჰიპოგლიკემიის პრევენციისთვის, რომელიც ცნობილია როგორც სისხლში შაქრის დაბალი დონე.

შეიძლება განიცადოთ გულისრევა, ოფლიანობა, სისუსტე, თავბრუსხვევა, ტრემორი, თავის ტკივილი (სისხლში შაქრის დაბალი ნიშნები), რაც შეიძლება გამოწვეული იყოს შიმშილით, ენერგიული ვარჯიშით ადექვატური კვების გარეშე, ან ალკოჰოლის გადაჭარბებული მოხმარებით (ჩვეულებრივ, არა მარტო ვილმეტფორით მკურნალობისას).

ნუ გააგრძელებთ ვილმეტფორის გამოყენებას და მიმართეთ ექიმს, თუ თქვენი დიაბეტი მოულოდნელად გაუარესდება ან თუ თქვენი სისხლში გლუკოზის ანალიზის შედეგები გახდება არანორმალური ან თუ თავს ცუდად გრძნობთ.

ნუ გააგრძელებთ ვილმეტფორის გამოყენებას და დაურეკეთ ექიმს, თუ იღებთ ალკოჰოლს გადაჭარბებულად დიდი რაოდენობით ხანდახან ან ყოველდღიურად.

ლაქტური აციდოზის რისკი

ვილმეტფორმა შეიძლება გამოიწვიოს ძალიან იშვიათი, მაგრამ ძალიან სერიოზული გვერდითი მოვლენა, რომელსაც ეწოდება ლაქტური აციდოზი, განსაკუთრებით იმ შემთხვევაში, თუ თქვენი თირკმელები არ მუშაობენ გამართულად. ასევე უკონტროლო დიაბეტი, სერიოზული ინფექციები, გახანგრძლივებული შიმშილის დიეტა (მარხვა) ან ალკოჰოლის მიღება, დეჰიდრატაცია (სხეულის სითხის მნიშვნელოვანი დაკარგვა) (იხილეთ დამატებითი ინფორმაცია ქვემოთ), ღვიძლის პრობლემები და სამედიცინო პირობები, როდესაც სხეულის ჟანგბადის ნაწილი შემცირებულია (გულის მწვავე მძიმე დაავადება და ა.შ.) შეიძლება გაზარდოს ლაქტოაციდოზის განვითარების რისკი. თუ რომელიმე მათგანი გეხებათ თქვენ, მიმართეთ ექიმს დამატებითი ინფორმაციისთვის.

თუ თქვენ გაქვთ მდგომარეობა, რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს დეჰიდრატაცია (სხეულის სითხის მნიშვნელოვანი დაკარგვა), როგორიცაა ძლიერი ღებინება, დიარეა, ცხელება, სიცხეზე ზემოქმედება ან ჩვეულებრივზე ნაკლები სასმელის მიღება, შეწყვიტეთ ვილმეტფორის გამოყენება მცირე ხნით. დამატებითი ინფორმაციისთვის მიმართეთ თქვენს ექიმს.

თუ თქვენ გაქვთ გარკვეული სიმპტომები, რომლებიც შეიძლება ასოცირებული იყოს ლაქტური აციდოზთან, შეწყვიტეთ ვილმეტფორის გამოყენება და დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს ან უახლოეს კლინიკას, რადგან არსებობს კომაში ჩავარდნის რისკი.

ლაქტოაციდოზის სიმპტომებია:

ღებინება

კუჭის ტკივილი (მუცლის ტკივილი)

კუნთების კრუნჩხვები

ზოგადი უსიამოვნო შეგრძნება ძლიერი დაღლილობის გამო

სუნთქვის გაძნელება

სხეულის ტემპერატურის და გულისცემის დაქვეითება

ლაქტური აციდოზი საჭიროებს სასწრაფო სამედიცინო დახმარებას და მკურნალობა უნდა მოხდეს საავადმყოფოში.

სახსრების მწვავე ტკივილი დაფიქსირდა ზოგიერთ პაციენტში, რომლებიც იყენებდნენ მედიკამენტებს, რომლებიც მიეკუთვნება დიპეპტიდილ-პეპტიდაზა-4 (DPP-4) ინჰიბიტორებს. სიმპტომების დაწყება მერყეობდა მკურნალობის დაწყებიდან ერთი დღიდან წლამდე პერიოდში. წამლის მიღების შეწყვეტისას სიმპტომები შეწყდა და სიმპტომების ხელახალი გამოვლენა დაფიქსირდა იმავე პრეპარატის ან ამ ჯგუფის მედიკამენტების ხელახალი გამოყენებისას. მედიკამენტების ეს ჯგუფი უნდა ჩაითვალოს სახსრების ძლიერი ტკივილის შესაძლო მიზეზად და საჭიროების შემთხვევაში პრეპარატი უნდა შეწყდეს. პოსტმარკეტინგულ პერიოდში, ზოგიერთ პაციენტში, რომლებიც იყენებენ სამკურნალო საშუალებებს, რომლებიც მიეკუთვნება DPP-4 ინჰიბიტორების ჯგუფს, დაფიქსირდა მდგომარეობა, რომელსაც ეწოდება ბულოზური პემფიგოიდი (კანის დაავადება, რომლის დროსაც ვითარდება წყლით სავსე ბუშტუკებსი და იშლება ამ წყლით სავსე ბუშტუკების გახეთქვით და გახსნით, პროგრესირებს ზედაპირული ჭრილობების სახით) და საჭიროებს ჰოსპიტალიზაციას. პაციენტთა უმეტესობაში მდგომარეობის გაუმჯობესება დაფიქსირდა პრეპარატის მიღების შეწყვეტისას და პაციენტზე სისტემური/ადგილობრივი იმუნოსუპრესიული საშუალებებით მკურნალობის შედეგად. თუ ვილმეტფორის გამოყენებისას შეამჩნევთ ბუშტუკებს და ზედაპირულ ჭრილობებს კანზე, უნდა აცნობოთ ექიმს. თუ ეჭვი გაქვთ, რომ გაქვთ ბულოზური პემფიგოიდი, მაშინ უნდა მიმართოთ ექიმს ვილმეტფორის გამოყენების შეწყვეტის შესახებ და მიმართოთ დერმატოლოგს შესაბამისი დიაგნოზისა და მკურნალობისთვის.

თუ შემდეგში მოცემული გაფრთხილებები გეხებათ, ან თუნდაც აღინიშნებოდა ეს მოვლენები წარსულში უნდა აცნობოთ ექიმს.

ვილმეტფორით მკურნალობის შემდგომ საჭიროა შემდგომი დაკვირვება:

თქვენი ექიმი ჩაგიტარებთ შემდეგ გამოკვლევებს:

სისხლისა და შარდის რეგულარული ტესტი შაქრის დონის დადგენისათვის

შეამოწმებს თირკმლის ფუნქციას:

  • მკურნალობის დასაწყისში
  • წელიწადში ერთხელ მაინც მკურნალობის პერიოდში
  • უფრო ხშირად თუ ხართ ხანდაზმული

შეამოწმებს ღვიძლის ფუნქციას:

  • მკურნალობის დასაწყისში
  • ყოველ 3 თვეში ერთხელ მკურნალობის პირველი 1 წლის განმავლობაში და შემდეგ რეგულარულად
  • თუ თქვენი ექიმი გეტყვით, რომ შეწყვიტოთ ვილმეტფორით მკურნალობა ღვიძლის პრობლემების გამო, აღარასოდეს დაიწყოთ ვილმეტფორის გამოყენება.

სისხლის საერთო ანალიზი წელიწადში ერთხელ მაინც

ვიტამინი B12-ის დონე შეიძლება შემოწმდეს მინიმუმ ორ-სამ წელიწადში ერთხელ.

ვილმეტფორის გამოყენება საკვებთან და სასმელთან ერთად

რეკომენდებულია ტაბლეტების მიღება ჭამის დროს ან დაუყოვნებლივ ჭამის შემდეგ.

ეს შეამცირებს კუჭის დარღვევების რისკს. მოერიდეთ ჭარბი რაოდენობით ალკოჰოლის დალევას ვილმეტფორის გამოყენებისას, რადგან ამან შეიძლება გაზარდოს ლაქტური აციდოზის რისკი. (იხილეთ ნაწილი „ვილმეტფორის გამოიყენება სიფრთხილით შემდეგ პირობებში“).

ორსულობა

ამ პრეპარატის გამოყენებამდე მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

აცნობეთ ექიმს, თუ ხართ ორსულად, ფიქრობთ, რომ შეიძლება იყოთ ორსულად ან გეგმავთ დაორსულებას. თქვენი ექიმი განობებთ იმ რისკების შესახებ, რომლებიც შეიძლება თან ახლდეს ორსულობის დროს ვილმეტფორის გამოყენებას.

ვილმეტფორი არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს.

თუ მკურნალობის პერიოდში გამოვლინდება, რომ ხართ ორსულად, დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

ლაქტაციის პერიოდი

ამ პრეპარატის გამოყენებამდე მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

ვილმეტფორით მკურნალობის დროს არ შეიძლება ჩვილის ძუძუთი კვება.

ავტომობილის მართვა და მექანიზმებთან მუშაობა

თუ ვილმეტფორის გამოყენებისას გრძნობთ ძილიანობას, თავბრუსხვევის ჩათვლით, არ მართოთ ავტომობილი და არ იმუშაოთ მექანიზმებთან.

მნიშვნელოვანი ინფორმაცია ვილმეტფორის ზოგიერთი ინგრედიენტის შესახებ

თუ თქვენ არ გახასიათებთ ჰიპერმგრძნობელობა ვილმეტფორში შემავალი დამხმარე ნივთიერებების მიმართ, ამ ნივთიერებების გამო გვერდითი ეფექტები მოსალოდნელი არ არის.

სხვა მედიკამენტები და ვილმეტფორი

თუ, მაგალითად, საჭიროა იოდის შემცველი კონტრასტული აგენტის შეყვანა თქვენს სისხლში რენტგენოლოგიური გაშუქების მიზნით, თქვენ უნდა შეწყვიტოთ ვილმეტფორის გამოყენება ინექციის წინ ან მის დროს. თქვენი ექიმი გადაწყვეტს როდის უნდა შეწყვიტოთ და განაახლოთ ვილმეტფორით მკურნალობა.

აცნობეთ თქვენს ექიმს, თუ იყენებთ, იყენებდით ან სავარაუდოდ აპირებთ რაიმე სხვა მედიკამენტის გამოყენებას. ასეთ შემთხვევაში შეიძლება დაგჭირდეთ სისხლში გლუკოზის და თირკმელების ფუნქციის უფრო ხშირი ტესტების ჩატარება ან თქვენს ექიმს დასჭირდეს ვილმეტფორის დოზის კორექტირება.

განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ექიმის ინფორმირება შემდეგი პრეპარატების გამოყენების შესახებ:

გლუკოკორტიკოიდები, რომლებიც ჩვეულებრივ გამოიყენება ანთების სამკურნალოდ

ბეტა-2 აგონისტები, რომლებიც ჩვეულებრივ გამოიყენება რესპირატორული დაავადებების სამკურნალოდ

დიაბეტის სამკურნალო სხვა პრეპარატები

მედიკამენტები, რომლებიც ზრდიან შარდის გამომუშავებას (დიურეზულები)

მედიკამენტები, რომლებიც გამოიყენება ტკივილისა და ანთების სამკურნალოდ (არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები და COX-2-ინჰიბიტორები როგორიცაა იბუპროფენი და ცელეკოქსიბი).

ზოგიერთი პრეპარატი, რომელიც გამოიყენება მაღალი წნევის სამკურნალოდ (ანგიოტენზინ გარდამქმნელი ფერმენტის (აგფ) ინჰიბიტორები და ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ანტაგონისტები)

გარკვეული მედიკამენტები, რომლებიც გავლენას ახდენენ ფარისებრ ჯირკვალზე

გარკვეული მედიკამენტები, რომლებიც გავლენას ახდენენ ნერვულ სისტემაზე

შეიძლება გამოვლინდეს სერიოზული ალერგიული რეაქციის რისკი, რომელსაც ეწოდება ანგიონევროზული შეშუპება, პაციენტებში, რომლებიც იღებენ მედიკამენტებს, რომლებიც მიეკუთვნებიან აგფ ინჰიბიტორების ჯგუფს და გამოიყენება მაღალი წნევის სამკურნალოდ ვილმეტფორთან ერთად მიღებისას.

თუ ამჟამად იყენებთ რეცეპტით ან ურეცეპტოდ გაცემულ ნებისმიერ მედიკამენტს, ან თუ იყენებდით ცოტა ხნის წინ, გთხოვთ აცნობოთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს ამის შესახებ.

  • ვილმეტფორის მიღების წესი

მიღების წესი და დოზირება/შეყვანის სიხშირე

მკურნალო ექიმი განსაზღვრავს თქვენთვის საჭირო ვილმეტფორის ტაბლეტის ზუსტ დოზირებას.

ვილმეტფორის ჩვეულებრივი დოზა არის ერთი ან ორი ტაბლეტი დღეში. არ უნდა გადააჭარბოთ ორ ტაბლეტს დღეში.

მკურნალობაზე თქვენი პასუხის მიხედვით, ექიმმა შეიძლება გირჩიოთ უფრო მაღალი ან დაბალი დოზა. განაგრძეთ ექიმის მიერ მიცემული დიეტური რეკომენდაციების დაცვა. განსაკუთრებით იმ შემთხვევაში, თუ თქვენ იცავთ დიაბეტის წონის კონტროლის დიეტას, გააგრძელეთ ეს ვილმეტფორის გამოყენებისას. არ დაგავიწყდეთ მედიკამენტების დროულად მიღება.

მიღების გზა და მეთოდი

ვილმეტფორი განკუთვნილია მხოლოდ ორალური გამოყენებისთვის.

რეკომენდებულია თქვენი ტაბლეტების მიღება ჭამის დროს ან დაუყოვნებლივ ჭამის შემდეგ, ერთი დილით და ერთი საღამოს. ტაბლეტის ჭამის შემდეგ დაუყოვნებლივ მიღება შეამცირებს კუჭის აშლილობის რისკს. ტაბლეტები უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად ჭიქა წყალთან ერთად. არ შეიძლება ტაბლეტების დაღეჭვა, დაქუცმაცება ან გაყოფა.

სხვადასხვა ასაკობრივი ჯგუფი

გამოყენება ბავშვებში და მოზარდებში

არ არსებობს ინფორმაცია ვილმეტფორის გამოყენების შესახებ ბავშვებში და 18 წლამდე მოზარდებში.

ამიტომ, ვილმეტფორის გამოყენება ბავშვებში და მოზარდებში არ არის რეკომენდებული.

გამოყენება ხანდაზმულებში

ვილმეტფორი უნდა იქნას გამოყენებული ხანდაზმულებში მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ არ აღინშნება თირკმელების პრობლემა. თუ მოხუცები ხართ, ექიმმა წელიწადში რამდენჯერმე უნდა შეამოწმოს თქვენი თირკმლის ფუნქცია.

გამოყენების სპეციალური პირობები

თირკმლის უკმარისობა

ვილმეტფორი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში. მისი გამოყენება არ უნდა მოხდეს, თუ აღინიშნება ექიმის მიერ განსაზღვრული გარკვეული მაჩვენებლების გადაჭარბება.

ღვიძლის უკმარისობა

ვილმეტფორი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში. მისი გამოყენება არ უნდა მოხდეს, თუ აღინიშნება ექიმის მიერ განსაზღვრული გარკვეული მაჩვენებლების გადაჭარბება.

თუ გაქვთ შთაბეჭდილება, რომ ვილმეტფორის ეფექტი ძალიან ძლიერი ან სუსტია, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

თუ გამოიყენეთ ვილმეტფორის ჭარბი დოზა

თუ თქვენ გამოიყენეთ ვილმეტფორის საჭიროზე მეტი რაოდენობა, მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

თუ დაგავიწყდათ ვილმეტფორის გამოყენება

რეკომენდირებულია მედიკამეტის მიღება ყოველდღე ერთსა და იმავე დროს. თუ დაგავიწყდათ ვილმეტფორის მიღება, მიიღეთ იგი გახსენებისთანავე. ამის შემდეგ მიიღეთ შემდეგი დოზა განრიგის მიხედვით ჩვეულებრივ მისაღებ დროს. თუმცა, თუკი გამოტოვებული დოზა გაგახსენდებათ მაშინ, როცა ახლოვდება მომდევნო ტაბლეტის მიღების დრო, უნდა გამოტოვოთ ეს დოზა და განაგრძოთ მიღება ჩვეულებრივ განრიგის მიხედვით.

არ მიიღოთ ორმაგი დოზა გამოტოვებული დოზირების კომპენსაციის მიზნით.

ეფექტები, რომლებიც შეიძლება განვითარდეს ვილმეტფორით მკურნალობის შეწყვეტისას

არ შეწყვიტოთ მკურნალობა ექიმის გადაწვეტილების გარეშე. თუ გაქვთ შეკითხვები ამ მედიკამენტის გამოყენების ხანგრძლივობის შესახებ, მიმართეთ თქვენს ექიმს.

  • მოსალოდნელი გვერდით ეფექტები

ნებისმიერი მედიკამენტის მსგავსად, შესაძლოა ვილმეტფორის გამოყენების დროსაც გამოვლინდეს გვერდითი რეაქციები პაციენტებში, რომლებთაც აღენიშნებათ ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატში შემავალი ნივთიერებების მიმართ.

თუ ჩამოთვლილი რეაქციებიდან გამოვლინდება რომელიმე, შეწყვიტეთ ვილმეტფორის გამოყენება და დაუყოვნებლივ აცნობეთ ექიმს ან მიმართეთ უახლოეს საავადმყოფოს სასწრაფო დახმარების განყოფილებას:

ვილმეტფორმა შეიძლება გამოიწვიოს ძალიან იშვიათი, მაგრამ ძალიან სერიოზული გვერდითი მოვლენა, რომელსაც ეწოდება ლაქტური აციდოზი (იხ. ნაწილი „გამოიყენეთვილმეტფორი სიფრთხილით შემდეგ პირობებში“). ამ ეფექტის გამოვლენის შემთხვევაში (რადგან ლაქტოაციდოზმა შეიძლება გამოიწვიოს კომა), უნდა შეწყვიტოთ ვილმეტფორის გამოყენება და დაუყოვნებლივ მიმართოთ ექიმს ან წახვიდეთ უახლოეს საავადმყოფოში.

სახის, ენის ან ყელის შეშუპება, ყლაპვის გაძნელება, სუნთქვის გაძნელება, უეცარი გამონაყარი ან ჭინჭრის ციება (მძიმე ალერგიული რეაქციის სიმპტომები, სახელწოდებით „ანგიოოდემა“)

კანის და/ან თვალების გაყვითლება, გულისრევა, მადის დაკარგვა, შარდის მუქი ფერი, რაც შეიძლება მიუთითებდეს ღვიძლის დაავადებაზე (ჰეპატიტი),

ძლიერი ტკივილი მუცლის ზედა ნაწილში (პანკრეასის ანთების შესაძლო ნიშნები),

თავის ტკივილი, ძილიანობა, სისუსტე, უღონობა, დაბნეულობა, გაღიზიანებადობა, შიმშილის შეგრძნება, გულისცემის აჩქარება, ოფლიანობა, გაღიზიანების შეგრძნება (სისხლში შაქრის დაბალი შემცველობის შესაძლო სიმპტომები სახელწოდებით „ჰიპოგლიკემია“).

ეს ყველა არის ძალიან სერიოზული გვერდითი მოვლენა.

თუ გამოვლინდება ერთ-ერთი ასეთი გვერდითი მოვლენა, შეიძლება დაგჭირდეთ სასწრაფო სამედიცინო დახმარება ან ჰოსპიტალიზაცია. ყველა ეს სერიოზული გვერდითი მოვლენა ვლინდება ძალიან იშვიათად.

თუ თქვენს შემთხვევაში გამოვლინდება რომელიმე ქვემოთ ჩამოთვლილიდან, დაუყოვნებლივ შეატყობინეთ თქვენს ექიმს ან დაუკავშირდით უახლოეს საავადმყოფოს გადაუდებელ განყოფილებას:

უკონტროლო ტრემორი,

ღვიძლის ფუნქციური ტესტების დარღვევები,

სისხლში რძის მჟავას მომატებული სიმპტომების გამო (ლაქტური აციდოზი), როგორიცაა ძილიანობა ან თავბრუსხვევა, ძლიერი გულისრევა ან ღებინება, მუცლის ტკივილი, არარეგულარული გულისცემა ან ღრმა სწრაფი სუნთქვა,

სისხლში შაქრის დაბალი დონე (ჰიპოგლიკემია)

ეს ყველა არის სერიოზული გვერდითი მოვლენა. შეიძლება დაგჭირდეთ სასწრაფო სამედიცინო დახმარება.

სხვა გვერდითი მოვლენები:

ძალიან ხშირი: შესაძლოა გამოვლინდეს 10-დან 1 პაციენტში.

ხშირი: ვლინდება 10-დან ერთზე ნაკლებ პაციენტში, მაგრამ 100 -დან ერთზე მეტ პაციენტში.

არახშირი: შეიძლება გამოვლინდეს 10-დან ერთზე ნაკლებ პაციენტში, მაგრამ შეიძლება დაფიქსირდეს 100-დან ერთზე მეტ პაციენტში.

იშვიათი: ვლინდება 1000-დან 1-ზე ნაკლებ პაციენტში, მაგრამ 10000-დან 1-ზე მეტ პაციენტში.

ძალიან იშვიათი: შეიძლება გამოვლინდეს 10000-დან ერთზე ნაკლებ პაციენტში.

უცნობია: სიხშირის შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემებით.

თუ შეამჩნევთ რომელიმე ქვემოთ ჩამოთვლილთაგანს, მიმართეთ ექიმს.

ძალიან ხშირი:

გულისრევა

ღებინება

დიარეა

მუცლის ტკივილი

მადის დაკარგვა

ხშირი:

ძილიანობა

თავის ტკივილი

კანკალი

მეტალის გემო პირში

სისხლში გლუკოზის დაბალი დონე

იშვიათი:

ყაბზობა

ხელების, ტერფების ან ფეხების შეშუპება (შეშუპება)

დაღლილობა

სახსრების ტკივილი

ძალიან იშვიათი:

ყელის ტკივილი, სურდო და ცხელება

სიწითლე კანზე

სისხლში B12 ვიტამინის დონის ნაკლებობა (შეიძლება გამოვლინდეს ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა სიფერმკრთალე, დაღლილობა და მეხსიერების დარღვევა)

ღვიძლის ფუნქციის ტესტის ანომალიური შედეგები

უცნობი:

ქავილი

სისხლში რძის მჟავიანობის მაღალი ნიშნები (ცნობილია როგორც ლაქტური აციდოზი); ძილიანობა, ძილიანობა, ძლიერი გულისრევა ან ღებინება, მუცლის ტკივილი, არარეგულარული გულისცემა ან ღრმა, სწრაფი სუნთქვა

ესენია ვილმეტფორის მსუბუქი გვერდითი მოვლენები.

ზოგიერთ პაციენტში განვითარდა შემდეგი გვერდითი მოვლენები ვილმეტფორსა და ინსულინის მიღებისას:

ხშირი:

თავის ტკივილი

სიცივის შეგრძნება

გულისრევა

გულძმარვა (რეფლუქსი)

სისხლში შაქრის დაბალი დონე

არახშირი:

დიარეა

გაზები

ზოგიერთ პაციენტში განვითარდა შემდეგი გვერდითი მოვლენები ვილმეტფორისა და სულფონილშარდოვანას მიღებისას:

ხშირი:

სტუპორი

კანკალი

დაღლილობა

სისხლში შაქრის დაბალი დონე

ჭარბი ოფლიანობა

შემდეგი პოსტმარკეტინგული გვერდითი მოვლენები დაფიქსირდა ზოგიერთ პაციენტში, რომლებიც იყენებდნენ ვილმეტფორს:

უცნობია (სიხშირის განსაზღვრა შეუძლებელია არსებული მონაცემებით):

ქავილიანი გამონაყარი

პანკრეასის ანთება

გახეხილი ადგილები ან ბუშტუკები კანზე

კუნთების ტკივილი

ბულოზური პემფიგოიდი, რომელიც არის კანის დაავადება, რომლის დროსაც ვითარდება კანზე ზედაპირული წყლულები, როგორიცაა წყლით სავსე ბუშტუკები და მათი გახეთქვის ან დაშლის შედეგად წარმოიქმნება ქერქოვანი კანი.

თუ თქვენ შენიშნავთ რაიმე გვერდით მოვლენას, რომელიც არ არის ჩამოთვლილი ამ ინსტრუქციაში, აცნობეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება

თუ თქვენ შენიშნავთ ნებისმიერ გვერდით მოვლენას, რომელიც ჩამოთვლილია ან არ არის ჩამოთვლილი ამ ინსტრუქციაში, აცნობეთ თქვენს ექიმს, ფარმაცევტს ან მედდას. გარდა ამისა, გთხოვთ, შეატყობინოთ თურქეთის ფარმაკოლოგიურ ცენტრს (TUFAM) გვერდითი ეფექტის შესახებ, ვებ-გვერდის მეშვეობით www.titck.gov.tr ბმულზე „წამლის გვერდითი ეფექტების შესახებ შეტყობინება“ ან დარეკეთ საინფორმაციო სატელეფონო ცხელ ხაზზე 0 0800 314 00 08. არასასურველი ეფექტების შესახებ შეტყობინებით, შეგიძლიათ დაეხმაროთ ამ წამლის უსაფრთხოების შესახებ მეტი ინფორმაციის მოწოდებას.

  • ვილმეტფორის შენახვის პირობები

შეინახეთ ვილმეტფორი ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას და საწყის შეფუთვაში.

ინახება არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.

გამოიყენეთ ვარგისიანობის ვადის შესაბამისად.

არ გამოიყენოთ ვილმეტფორის შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ. ვარგისიანობის ვადა ვრცელდება თვის ბოლო დღემდე.

არ გამოიყენოთ ვილმეტფორი, თუ შეამჩნევთ რაიმე დაზიანებას პროდუქტზე და/ან მის შეფუთვაზე.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II , გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

ლიცენზიის მფლობელი

ილკო ილაჩ სან. და ტიკ. ა.ს.

ვეისელ კარანი მაჰ. ქოლაღოღლუ სოქ.

№: 10, 34885, სანჯაკთეფე / სტამბოლი

ტელეფონის ნომერი: 0216 564 80 00

მწარმოებელი ქარხანა:

ილკო ილაჩ სან. და ტიკ. ა.ს.

  • ორგანიზებული ინდუსტრიული ზონა კუდუსი კად.

10 ქ. №: 1 სელჩუკლუ კონია

წინამდებარე პრეპარატის გამოყენების ინსტრუქციის დამტკიცების თარიღია 28/11/2021.

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა