დენკ-ეარ 10 მგ
Denk-Air 10 mg
დენკ-ეარ 10 მგ წარმოადგენს პრეპარატს, რომელიც ხელს უშლის ზოგიერთი ანთებითი მედიატორის (ლეიკოტრიენების) მიერთებას. ლეიკოტრიენები იწვევენ სასუნთქი გზების შევიწროვებას და შეშუპებას და ალერგიული სიმპტომების განვითარებას. …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- მონტელუკასტი (montelukast)
- ფორმა და შეფუთვა
- 10მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი №28 (2X14)
- მწარმოებელი
- Swiss Caps GmbH (შუალედური ფარმაცევტული პროდუქტის მწარმოებელი -DENK PHARMA GmbH & Co. KG(გერმანია)), გერმანია
- გაცემის წესი
- II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- სასუნთქი გზების ობსტრუქციული დაავადებების სამკურნალო პრეპარატები, ლეიკოტრიენული რეცეპტორების ანტაგონისტები
- ATC კოდი
- R03DC03
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ-035830
- რეგისტრირებულია
- 8 ივლისი 2022, მოქმედებს 8 ივლისი 2027-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- Denk Pharma GmbH & Co. KG (გერმანია)
- განმცხადებელი
- შპს „დენკ ფარმა კავკასია“
- GMP
- აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
დენკ-ეარ 10 მგ — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
დენკ-ეარ 10 მგ წარმოადგენს პრეპარატს, რომელიც ხელს უშლის ზოგიერთი ანთებითი მედიატორის (ლეიკოტრიენების) მიერთებას. ლეიკოტრიენები იწვევენ სასუნთქი გზების შევიწროვებას და შეშუპებას და ალერგიული სიმპტომების განვითარებას. ლეიკოტრიენების დაბლოკვით დენკ-ეარ 10 მგ ამსუბუქებს ასთმის სიმპტომებს, ეხმარება ასთმის კონტროლში და იცავს სეზონური ალერგიული სიმპტომების განვითარებისგან (სეზონური ალერგიული რინიტი, ასევე ცნობილია როგორც თივის ცხელება).
დენკ-ეარ 10 მგ ინიშნება დღისით და ღამით განვითარებული ასთმის სიმპტომების პრევენციისთვის.
დენკ-ეარ 10 მგ ინიშნება პაციენტებში, რომელთა ასთმის სიმპტომები ვერ კონტროლდება ადექვატურად სხვა პრეპარატებით და რომელთაც ესაჭიროებათ დამატებითი მკურნალობა;
დენკ-ეარ 10 მგ ასევე ხელს უშლის ფიზიკური დატვირთვით გამოწვეულ სასუნთქი გზების შევიწროვებას.
დენკ ეარ 10 მგ-იანის მიღება ასევე იცავს სეზონური ალრგიული სიმპტომებისგან (სეზონური ალერგიული რინიტი) იმ პაციენტებშიც კი, როდესაც დენკ-ეარ 10 მგ ნაჩვენებია ასთმის სამკურნალოდ.
არსებული სიმპტომებიდან და ასთმის სიმძიმიდან გამომდინარე მკურნალი ექიმი განსაზღვრავს დენკ-ეარ 10 მგ-ს მიღების წესს.
რა არის ასთმა?
ასთმა არის ქრონიკული დაავადება. ასთმა მოიცავს შემდეგს:
სუნთქვის გაძნელებას სასუნთქი გზების შევიწროვების გამო. სასუნთქი გზების შევიწროვება უარესდება და უმჯობესდება სხვადასხვა მდგომარეობების შედეგად.
მგრძნობიარე სასუნთქი გზები, რომლებიც რეაგირებენ სხვადასხვა ფაქტორებზე, როგორიცაა სიგარეტის მოწევა, მტვერი, ცივი ჰაერი ან ვარჯიში.
სასუნთქი გზების ლორწოვანის შეშუპება (ანთება).
ასთმის სიმპტომებია: ხველა, ხიხინი და მოჭერის შეგრძნება გულმკერდის არეში.
რა არის სეზონური ალერგიები?
სეზონური ალერგიები (ასევე მოიცავს თივის ცხელებას და სეზონურ ალერგიულ რინიტს) არის ალერგიული რეაქციები რომელიც გამოწვეულია ხეების, ბალახების და მცენარეების ჰაერში მოცირკულირე მტვრით.
სეზონური ალერგიის სიმპტომებში ასევე შესაძლოა აღინიშნოს გაჭედილი ცხვირით ან წყლიანი გამონადენით, ცხვირის ქავილით, ცემინებით, წყლიანი, შეშუპებული წითელი, თვალების ქავილით.
რა არის გასათვალისწინებელი დენკ-ეარ 10 მგ მიღებამდე
მკურნალმა ექიმმა უნდა იცოდეს პაციენტის ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ყველა პრობლემა ან ალერგია, რაც აღენიშნება ამჟამად ან ანამნეზში.
არ შეიძლება დენკ-ეარ 10 მგ-ს მიღება თუ თქვენ:
პაციენტი ალერგიულია მონტელუკასტის ან აღნიშნულ პრეპარატში შემავალი ნებისმიერი ინგრედიენტის მიმართ (ჩამოთვლილია მე-6 პუნქტში).
მიღების წესი და დოზირება
გამოიყენება ორალურად.
დენკ–ეარ ჯუნიორ 4 მგ, დენკ–ეარ ჯუნიორ 5 მგ
ტაბლეტები უნდა დაიღეჭოს გადაყლაპვამდე.
უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან სხვა ნებისმიერი დამხმარე ნივთთიერებების მიმართ, რომელიც ჩამოთვლილია პუნქტში, 6.1.
სიფრთხილის ზომები
პაციენტებს უნდა მიეცეთ რჩევვა რომ არასოდეს გამოიყენონ ორალურად მისაღები მონტელუკასტი ასთმის მწვავე შეტევების სამკურნალოდ და მათი დანიშნულებისამებრ ადვილად ხელმისაწვდომი იყოს ამ მიზნით სათანადო სამაშველო მედიკამენტი. მწვავე შეტევის განვითარების შემთხვევაში, უნდა მოხდეს ხანმოკლე პერიოდით ინჰალირებული β-აგონისტას გამოყენება. პაციენტებს რომელთაც ესაჭიროებათ უფრო ხანმოკლე მოქმედების β-აგონისტების ინჰალაცია ვიდრე ჩვეულებრივ, უნდა მიმართონ ექიმებს რჩევისთვის რაც შეიძლება მალე .
არ უნდა მოხდეს მონტელუკასტის მკვეთრი ჩანაცვლება ინჰალაციით ან ორალურად მისაღები კორტიკოსტეროიდებით.
არ არსებობს მონაცემები იმის შესახებ, რომ ორალურად მისაღები კორტიკოსტეროიდების შემცირება შესაძლებელია მონტელუკასტის ერთდროულად მიღების დროს.
იშვიათად, ასთმის საწინააღმდეგო საშუალებებით თერაპიის დროს, მონტელუკასტის ჩათვლით პაციენტებს შეიძლება განუვითარდეთ სისტემური ეოზინოფილია, ვასკულიტის კლინიკიური მახასიათებლების გამოვლინებით ჩურგ-სტრაუსის სინდრომით, რასაც ხშირად მკურნალობენ სისტემური კორტიკოსტეროიდული თერაპიით. ეს შემთხვევები ზოგჯერ დაკავშირებულია პერორალური კორტიკოსტეროიდული თერაპიის შემცირებასთან ან შეწყვეტასთან. მიუხედავად იმის, რომ ლეიკოტრინის რეცეპტორების ანტაგონიზმთან მიზეზობრივი კავშირი არა რის დადგენილი, ექიმებმა უნდა გაამახვილონ ყურადღება ეოზინოფილიის, ვასკულიტის გამონააყრის, ფილტვის სიმპტომების გაუარესების, კარდიალური გართულებების და/ან ნეიროპათიის გამოვლინებებზ, რომელიც თან ახლავს პაციენტებს. პაციენტებს, რომლებსაც უვითარდებათ ეს სიმპტომები უნდა გადაიხედოს და შეფასდეს მკურნალობის რეჟიმი.
ასპირინის (აცეტილსალიცილის მჟავა) შეუწყნარებლობის სინდრომის მქონე პაციენტებმა მონტელუკასტით მკურნალობის დროს ასევე თავიდან უნდა აიცილონ აცეტილსალიცილის მჟავისა და სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მიღება.
ნეიროფსიქიატრიული მოვლენები აღინიშნა მოზრდილებში, მოზარდებში და ბავშვებში, რომლებიც იღებდნენ მონტელუკასტს (იხ. პუნქტი 4.8). პაციენტები და ექიმები ფრთხილად უნდა იყვნენ ნეიროფსიქიატრიული მოვლენების მიმართ. პაციენტებს და/ან მომვლელებს უნდა მიეცეთ ინსტრუქცია, რომ აცნობონ ექიმს, თუ განვითარდა აღნიშნული ცვლილებები. გამომწერებმა გულდასმით უნდა შეაფასონ მონტელუკასტით მკურნალობის გაგრძელების რისკი და სარგებელი, თუ ასეთი მოვლენები მოხდება
დენკ–ეარი შეიცავს ასპარტამს
დენკ-ეარი შეიცავს ასპარტამს, როგორც ფენილალანინის წყარო. ფენილკეტონურიის მქონე ადამიანებისთვის შეიძლება იყოს საზიანო.
დენკ–ეარ 10 მგ შეიცავს საქაროზას
პაციენტებმა იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემებით, ფრუქტოზას შეუწყნარებლობის, გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციის ან საქარაზა-იზომალტაზას უკმარისობის დროს, არ უნდა მიიღონ ეს მედიკამენტი.
სხვა მედიკამნტებთან ურთიერთქმედება და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
მონტელუკასტის მიღება შესაძლებელია სხვა თერაპიებთან ერთად, რომლებიც ჩვეულებრივ გამოიყენება ასთმის პროფილაქტიკის და ქრონიკული მკურნალობის დროს. წამალდამოკიდებულების შემსწავლელ კვლევებში, მონტელუკასტის რეკომენდებულ კლინიკურ დოზას კლინიკურად მნიშვნელოვანი შედეგები არ მოჰყვება შემდეგი სამკურნალო პროდუქტების ფარმაკოკინეტიკაზე: თეოფილინი, პრედნიზონი, პრედნიზოლონი, პერორალური კონტრაცეპტივები (ეთინილ ესტრადიოლი / ნორთინდრონი 35/1), ტერფენადინი, დიგოქსინი და ვარფარინი.
მონტელუკასტისთვის პლაზმური კონცენტრაციის მრუდის ქვეშ (AUC) ფართობი შემცირდა დაახლოებით 40% ფენობარბიტალთან ერთდროული გამოყენების მქონე პაციენტებში. მას შემდეგ, რაც მონტელუკასტი მეტაბოლიზდება ციტოქრომ P450 (CYP3A4, 2C8 და 2C9), სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული განსაკუთრებით ბავშვებში, როდესაც მონტელუკასტი ერთდროულად მიიღება CYP 3A4, 2C8 და 2C9 ინდუქტორებთან ერთად, როგორიცაა ფენიტოინი, ფენობარბიტალი და რიფამპიცინი.
ინ ვიტრო კვლევებიდან დგინდება, რომ მონტელუკასტი არის CYP 2C8 -ის ძლიერი ინჰიბიტორი. თუმცა, მონაცემები კლინიკურ მედიკამენტებთან ურთიერთქმედების შესახებ, რომლებიც მოიცავს მონტელუკასტსა და როზიგლიტაზონს (სამკურნალო პროდუქციის ზონდის სუბსტრატის წარმომადგენელი, რომელიც ძირითადად მეტაბოლიზდება CYP 2C8- ით) ვლინდება რომ მონტელუკასტი არ აფერხებს CYP 2C8 ინ ვივო კვლევაში. აქედან გამომდინარე, მონტელუკასტი სავარაუდოდ ვერ შეცვლის სამკურნალო პროდუქტების მეტაბოლიზმს, რომელიც მეტაბოლიზდება ამ ფერმენტების დახმარებით (მაგ. პაკლიტაქსელი, როზიგლიტაზონი, და რეპაგლინიდი).
ინ ვიტრო კვლევებიდან დადგინდა, რომ მონტელუკასტი არის CYP 2C8 სუბსტრატი და მოცულობით ნაკლებად მნიშვნელოვანი 2C9 და 3A4. კლინიკურ კვლევაში ჩატარებული ურთიერთქმედება, რომელშიც შედის მონტელუკასტი და გემფიბროზილი (ორივე ინჰიბიტორი CYP 2C8 და 2C9), გემფიბროზილმა 4.4-ჯერ გაზარდა მონტელუკასტის სისტემური ზემოქმედება. მონტელუკასტის რუტინული დოზის კორექტირება არ არის საჭირო გემფიბროზილთან ან სხვა პრეპარატების ერთდროული გამოყენებისას CYP 2C8- ის ძლიერი ინჰიბიტორები, მაგრამ ექიმმა უნდა იცოდეს არასასურველი რეაქციების მომატების შესახებ.
ინ ვიტრო მონაცემებზე დაყრდნობით, კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები ნაკლებად ძლიერი CYP 2C8 ინჰიბიტორებთან (მაგ, ტრიმეტოპრიმი) არ არის მოსალოდნელი. მონტელუკასტის და იტრაკონაზოლის ერთდროულად მიღებისას, CYP 3A4 ძლიერი ინჰიბიტორით, არ გამოუწვევია მონტელუკასტის სისტემური ექსპოზიციის მნიშვნელოვანი ზრდა.
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
ზოგიერთმა პრეპარატმა შესაძლებელია ზეგავლენა მოახდინოს დენკ-ეარ 10 მგ-ის მოქმედებაზე ან პირიქით, დენკ-ეარ 10 მგ-მა შეიძლება იმოქმედოს სხვა პრეპარატებზე.
უნდა ეცნობოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს თუ პაციენტი იღებს, უახლოეს პერიოდში იღებდა ან შესაძლოა მიიღოს ნემისმიერი სხვა პრეპარატი.
უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს თუ დენკ-ეარ 10 მგ-ს მიღებამდე პაციენტი მკურნალობდა შემდეგი პრეპარატებით:
ფენობარბიტალი (გამოიყენება ეპილეფსიის საწინააღმდეგოდ);
ფენიტოინი (გამოიყენება ეპილეფსიის საწინააღმდეგოდ);
რიფამპიცინი (გამოიყენება ტუბერკულოზის და რამდენიმე სხვა ინფექციის სამკურნალოდ);
გემფიბროზილი (გამოიყენება პლაზმაში მაღალი ლიპიდური კონცენტრაციების სამკურნალოდ).
დენკ-ეარ ჯუნიორ 10 მგ-ის მიღება საკვებთან და სასმელთან ერთად
დენკ-ეარ 10 მგ მიიღება საკვებთან ერთად ან მისგან დამოუკიდებლად.
ორსულობა და ძუძუთი კვება
ცხოველებზე ჩატარებული კვლევებიდან მავნე ზემოქმედება ორსულობის ან ემბრიონის / ნაყოფის განვითარებაზე არ ვლინდება.
ორსულობის ხელმისაწვდომი მონაცემთა ბაზებიდან შეზღუდული მონაცემები არ მიუთითებს მიზეზობრივ კავშირზე მონტელუკასტსა და მალფორმაციებს შორის (ე.ი. კიდურების დეფექტები), რომლებიც იშვიათად გვხვდება მსოფლიო პოსტ მარკეტინგულ გამოცდილებაში.
მონტელუკასტის გამოყენება ორსულობის დროს შეიძლება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ იგი ჩაითვლება აშკარად საჭიროდ.
ლაქტაცია
ვირთაგვებზე ჩატარებული კვლევებიდან დგინდება რომ მონტელუკასტი გადადის რძეში (იხ. პუნქტი 5.3). უცნობია გადადის თუ არა მონტელუკასტი/მეტაბოლიტები დედის რძეში.
მონტელუკასტის გამოყენება მეძუძურ დედებში შესაძლებელია მხოლოდ აუცილებლობის შემთხვევაში.
გავლენა მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე
არ არის მოსალოდნელი, რომ მონტელუკასტი იმოქმედებს მანქანისა და სხვა მექანიზმების მართვაზე. თუმცა, ძალიან იშვიათ შემთხვევებში, ვლინდება ძილიანობა ან თავბრუსხვევა.
გვერდითი მოვლენები
მონტელუკასტის შეფასება კლინიკურ კვლევებში ქრონიკული ასთმის მქონე პაციენტებში შემდეგნაირია:
დაახლოებით 4000 მოზრდილში და 15 წლის ასაკის და მეტის ასთმის მქონე მოზარდებში, 10 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტების მიღებისას.
დაახლოებით 400 მოზრდილში და 15 წლის ასაკის და მეტის სეზონური ალერგიული რინიტის და ასთმის მქონე მოზარდებში, 10 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტების მიღებისას.
1750 პედიატრიული ასთმის 6-დან 14 წლამდე ასაკის მქონე პაციენტებში 5 მგ საღეჭი ტაბლეტების მიღებისას.
851 პედიატრიული ასთმის 2-დან 5- წლამდე ასაკის მქონე პაციენტებში 4 მგ საღეჭი ტაბლეტების მიღებისას.
მონტელუკასტის კლინიკურ კვლევაში შეფასდა 1.038 შეწყვეტილი ასთმის მქონე პაციენტები, შემდეგნაირად:
- 038 პედიატრიული ასთმის 6-თვიდან 5 წლამდე ასაკის მქონე პაციენტებში 4 მგ გრანულების და 4 მგ საღეჭი ტაბლეტების მიღებისას.
კლინიკური კვლევებიდან წამალთან დაკავშირებული შემდეგი გვერდითი რეაქციები, ჩვეულებრივ, აღინიშნა (>1 / 100-დან <1/10) პაციენტებში, რომლებსაც მკურნალობდნენ მონტელუკასტით და უფრო მეტი სიხშირით, ვიდრე პაციენტებში, რომლებსაც მკურნალობდნენ პლაცებოთი:
ორგანოთა სისტემის კლასი
15 წლის და უფროსი ასაკის მოზრდილები და მოზარდები
(ორი 12 კვირიანი კვლევა, n = 795)
6-დან 14 წლამდე პედიატრიული ასაკის პაციენტები
(ერთი 8 კვირიანი კვლევა, n=201) (ორი 56 კვირიანი კვლევა, n=615)
2-დან 5 წლამდე პედიატრიული ასაკის პაციენტები
(ერთი 12 კვირიანი კვლევა, n=461)(ერთი 48 კვირიანი კვლევა, n=278)
დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ
თავის ტკივილი
თავის ტკივილი
გასტროინტესტინალური დარღვევები
მუცლის ტკივილი
მუცლის ტკივილი
ზოგადი დარღვევები და
ადმინისტრაციის საიტის
პირობები
წყურვილის შეგრძნება
ხანგრძლივი მკურნალობის დროს შეზღუდული რაოდენობის პაციენტებში ჩატარებულ კლინიკურ კვლევებში, 2 წლამდე უფროსებისთვის და 12 თვემდე პერიოდით 6-დან 14 წლამდე პედიატრიული ასაკის პაციენტებში, უსაფრთხოების პროფილი არ შეცვლილა.
კუმულაციურად, 2-დან 5 წლამდე ასაკის 502 ბავშვი მკურნალობდა მონტელუკასტით მინიმუმ 3 თვის განმავლობაში, 338 ბავშვი 6 თვით ან უფრო ხანგრძლივი დროით და 534 ბავშვი 12 თვით ან მეტი ხნის განმავლობაში. ხანგრძლივი დროით მკურნალობისას, უსაფრთხოების პროფილი არც ამ ასაკობრივ ჯგუფში შეცვლილა.
გვერდითი რეაქციების ჩამონათვალი
არასასურველი რეაქციები პოსტ-მარკეტინგულ გამოყენებასთან დაკავშირებით ჩამოთვლილია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში, ორგანოთა სისტემის კლასის და სპეციფიკური უარყოფით გამოცდილების მიხედვით. სიხშირის კატეგორიები შეფასდა შესაბამისი კლინიკური კვლევების საფუძველზე.
ორგანოთა სისტემის კლასი
საპირისპირო გამოცდილების ტერმინი
სიხშირე *
ინფექციები და ინვაზიები
ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია†
ძალიან ხშირი
სისხლი და ლიმფური
სისტემის მხრივ დარღვევები
სისხლდენის გაზრდის ტენდენცია
იშვიათი
თრომბოციტოპენია
ძალიან იშვიათი
იმუნური სისტემის
მხრივ დარღვევები
ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, მათ შორის ანაფილაქსია
არახშირი
ღვიძლის ეოზინოფილური ინფილტრატი
ძალიან იშვიათი
ფსიქიატრიული
დარღვევები
ცუდი სიზმრები კოშმარების ჩათვლით, უძილობა, სომნამბულიზმი, შფოთვა, აგიტაცია აგრესიული ქცევის ან მტრობის ჩათვლით, დეპრესია, ფსიქომოტორული ჰიპერაქტიურობა, (მათ შორის გაღიზიანება, მოუსვენრობა, ტრემორი§)
არახშირი
ყურადღების დარღვევა, მეხსიერების დაქვეითება, ტიკი
იშვიათი
ჰალუცინაციები, დეზორიენტაცია, თვითმკვლელობაზე ფიქრი
და მცდელობა (თვითმკვლელობა), ობსესიურ-კომპულსიური სიმპტომები, დისფემია
ძალიან იშვიათი
დარღვევები ნერვული
სისტემის მხრივ
თავბრუსხვევა, ძილიანობა
პარესთეზია / ჰიპოესთეზია, კრუნჩხვები
არახშირი
კარდიალური
დარღვევები
პალპიტაციები
იშვიათი
რესპირატორული,
თორაკიული და მედიასტინალური დარღვევები
ეპისტოქსია
არახშირი
ჩურგ-სტრაუსის სინდრომი (CSS) (იხ.პუნქტი 4.4)
ძალიან იშვიათი
ფილტვის ეოზინოფილია
ძალიან იშვიათი
გასტროინტესტინალური
დარღვევები
დიარეა ‡, გულისრევა ‡, ღებინება‡
ხშირი
პირის სიმშრალე, დისპეფსია
არახშირი
ჰეპატობილიარული დარღვევები
შრატში ტრანსამინაზას ამაღლებული დონე (ALT [GPT] და AST [GOT])
ხშირი
ჰეპატიტი (ქოლესტაზის ჩათვლით,
ჰეპატოცელულარული და შერეული ფორმის ღვიძლის დაზიანება)
ძალიან იშვიათი
კანის და კანქვეშა ქსოვილების
მხრივ დარღვევები
გამონაყარი ‡
ხშირი
სისხლჩაქცევები, ჭინჭრის ციება, ქავილი
არახშირი
ანგიოედემა
იშვიათი
ერითემა ნოდოსი,მრავალფეროვანი ერითემა
ძალიან იშვიათი
კუნთოვანი,შემაერთებელი
ქსოვილისა და ძვლების
დარღვევები
ართრალგია, მიალგია კუნთების კრუნჩხვების ჩათვლით
არახშირი
დარღვევები თირკმელებისა და შარდის მხრივ
ენურეზი ბავშვებში
არახშირი
ზოგადი დარღვევები და
ადმინისტრაციის საიტის
პირობები
პირექსია‡
ხშირი
ასთენია / დაღლილობა, სისუსტე, შეშუპება
არახშირი
- სიხშირის კატეგორია: კლინიკური კვლევების მონაცემთა ბაზაში გამოვლენილი შემთხვევებით განსაზღვრული თითოეული არასასურველი გამოცდილებისთვის:
ძალიან ხშირი (≥1 / 10), ხშირი (≥1 / 100 – დან <1/ 10), არახშირი (≥1 / 1.000 – დან < 1/100 – მდე),
იშვიათი (≥1 / 10,000 დან <1 / 1,000), ძალიან იშვიათი (<1 / 10,000).
† არასასურველი გამოცდილება, რომელიც ძალზე გავრცელებულია იმ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს მონტელუკასტი, ასევე გავრცელდა ინფორმაცია იმ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს პლაცებო, კლინიკურ კვლევებში.
‡ არასასურველი გამოცდილება, რომელიც გავრცელებულია იმ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს მონტელუკასტი, ასევე გავრცელდა ინფორმაცია იმ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს პლაცებო, კლინიკურ კვლევებში.
§სიხშირის კატეგორია: იშვიათი
ინფორმაცია საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ
მნიშვნელოვანია, საეჭვო გვერდითი რეაქციების გამოვლენა მედიკამენტური პრეპარატის მიღების შემდეგ. ეს საშუალებას იძლევა სამკურნალო პროდუქტის სარგებელ / რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგს. ჯანდაცვის პროფესიონალებს სთხოვენ, აცნობონ რაიმე საეჭვო გვერდითი რეაქციები ანგარიშგების ეროვნული სისტემის საშუალებით.
ჭარბი დოზა
ქრონიკული ასთმის კვლევებიდან ვლინდება, რომ მონტელუკასტი ინიშნება 200 მგ დოზით დღეში, ზრდასრულ პაციენტებში 22 კვირის განმავლობაში და მოკლევადიანი გამოკვლევებით, პაციენტებში 900 მგ-მდე დღეში, დაახლოებით ერთი კვირის განმავლობაში, კლინიკურად მნიშვნელოვანი უარყოფითი გამოცდილების გარეშე.
პოსტ-მარკეტინგულ კვლევებში და მონტელუკასტით ჩატარებულ კვლევებში დაფიქსირდა დოზის გადაჭარბების მწვავე შემთხვევები. ეს მოიცავს ცნობებს მოზრდილებში და ბავშვებში, რომელთა დოზაც აღემატება 1.000 მგ (დაახლოებით 61 მგ / კგ 42 თვის ბავშვში). ზრდასრულებში და პედიატრიული ასაკის პაციენტებში კლინიკური და ლაბორატორიული დასკვნები შეესაბამებოდა უსაფრთხოების პროფილის. უმეტეს შემთხვევაში არ გამოვლენილა უკურეაქციები დოზის გადაჭარბებისას.
დოზის გადაჭარბების სიმპტომები
ყველაზე ხშირად გამოვლენილი არასასურველი რეაციები შეესაბამებოდა მონტელუკასტის უსაფრთხოების პროფილს და მოიცავდა მუცლის ტკივილს, ძილიანობას, წყურვილის შეგრძნებას, თავის ტკივილს, ღებინებას და ფსიქომოტორულ ჰიპერაქტიურობას.
დოზის გადაჭარბების მართვა
არ არსებობს კონკრეტული ინფორმაცია მონტელუკასტის დოზის გადაჭარბების მკურნალობის შესახებ. უცნობია მონტელუკასტი პერიტონეალურად დიალიზდება- თუ ჰემოდიალიზის საშუალებით.
შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება: მონტელუკასტი
დენკ-ეარ ჯუნიორ 4 მგ:
თითოეული საღეჭი ტაბლეტი შეიცავს 4 მგ მონტელუკასტს (როგორც მონტელუკასტის ნატრიუმი).
ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები: ასპარტამი და ნატრიუმი.
დენკ-ეარ ჯუნიორ 5 მგ:
თითოეული საღეჭი ტაბლეტი შეიცავს 5 მგ მონტელუკასტს (როგორც მონტელუკასტის ნატრიუმი).
ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები: ასპარტამი და ნატრიუმი
დენკ-ეარ 10 მგ:
თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 10 მგ მონტელუკასტს (როგორც მონტელუკასტის ნატრიუმი).
ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები: ასპარტამი, ნატრიუმი და საქაროზა
დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალი, იხილეთ პუნქტში 6.1
შენახვის პირობები
3 წელი
შენახვის სპეციალური ზომები
ინახება 300C დაბალ ტემპერატურაზე.
სინათლისგან დაცვის მიზნით ინახება ორიგინალ შეფუთვაში.
შეფუთვის აღწერა და შემადგენლობა
ალუმინი/ალუმინის ბლისტერები
შეფუთვის ზომა: 28 ტაბლეტი
გაცემის რეჟიმი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
განადგურების სპეციალური მოთხოვნები
სპეციალური მოთხოვნები არ არსებობს
ნებისმიერი გამოუყენებელი მედიკამენტი ან ნარჩენები უნდა განთავსდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.
მარკეტინგული ავტორიზაციის მფლობელი
დენკ ფარმა გმბჰ & კო. კგ
პრინცრეგენტენშტრასე. 79
81675 მიუნხენი
გერმანია
- მარკეტინგული აუტორიზაციის ნომერი გერმანიაში
- გერმანიაში პირველი ავტორიზაციის თარიღი
- ტექსტის მიმოხილვის თარიღი
11/2019
- მიწოდების ზოგადი კლასიფიკაცია
სამედიცინო პროდუქტი შეესაბამება სამედიცინო დანიშნულებას
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ლეიკოტრიენების რეცეპტორის ანტაგონისტი,
ათქ კოდი: R03D C03
მოქმედების მექანიზმი
ასთმა
ცისტეინური ლეიკოტრიენები (LTC4, LTD4, LTE4) წარმოადგენენ პოტენციურ ანთებით ეიკოზანოიდებს, რომლებიც გამოიყოფა სხვადასხვა უჯრედებიდან, მათ შორის პოხიერი უჯრედებიდან და ეოზინოფილებიდან. აღნიშნული მნიშვნელოვანი პროასთმური მედიატორები უერთდებიან ადამიანის სასუნთქ გზებში არსებულ ცისტეინური ლეიკოტრიენის რეცეპტორებს (CysLT) და იწვევენ სასუნთქი გზების სიმპტომებს, როგორიცაა ბრონქოკონსტრიქცია, ლორწოს სეკრეცია, სისხლძარღვთა გამავლობის გაზრდა და ეოზინოფილების მოგროვება.
სეზონური ალერგიული რინიტი (დენკ-ეარ 10 მგ)
ცისტეინური ლეიკოტრიენები (LTC4, LTD4, LTE4) წარმოადგენენ პოტენციურ ანთებით ეიკოზანოიდებს, რომლებიც გამოიყოფა სხვადასხვა უჯრედებიდან, მათ შორის პოხიერი უჯრედებიდან და ეოზინოფილებიდან. აღნიშნული მნიშვნელოვანი პროასთმური მედიატორები უერთდებიან ადამიანის სასუნთქ გზებში არსებულ ცისტეინური ლეიკოტრიენის (CysLT) რეცეპტორებს. CysLT 1-ტიპის (CysLT1) რეცეპტორი გვხვდება ადამიანის სასუნთქი გზებში (გლუვი კუნთების უჯრედებსა და მაკროფაგების ჩათვლით) და სხვა პრო-ანთებით უჯრედებზე (ეოზინოფილებისა და გარკვეული მიელოიდური ღეროვანი უჯრედების ჩათვლით).
CysLTs– ები კორელაციურია ასთმის და ალერგიული რინიტის პათოფიზიოლოგიასთან. ასთმის მიმდინარეობის დროს, ლეიკოტრინის შუამავლობით მოქმედება მოიცავს ბრონქოკონსტრიქციას, ლორწოვან სეკრეციას, სისხლძარღვთა გამტარიანობას და ეოზინოფილის რეკრუტირებას. ალერგიული რინიტის დროს, CysLTs– ი ათავისუფლებს ცხვირის ლორწოვანს, ალერგენის ზემოქმედების შემდეგ, როგორც ადრეულ, ისე გვიან – ფაზურ რეაქციებში, და ასოცირდება ალერგიული რინიტის სიმპტომებთან. ინტრანაზალური CysLT ინფექციით ნაჩვენებია ცხვირის სასუნთქი გზების რეზისტენტობის მატება და ცხვირის ობსტრუქციის სიმპტომები.
ფარმაკოდინამიკური ეფექტები
მონტელუკასტი არის პერორალურად აქტიური ნაერთი, რომელიც მაღალი აფინურობით და სელექციურობით უკავშირდება CysLT1 რეცეპტორს. კლინიკური კვლევებიდან დგინდება, რომ მონტელუკასტი აინჰიბირებს ბრონქოკონსტრიქციას LTD4 ინჰალაციის დოზებით, როგორც მინიმუმ 5 მგ დოზით. დაფიქსირდა ბრონქოდილატაცია პეროლარული მიღებიდან 2 საათის განმავლობაში. Β- აგონისტით გამოწვეული ბრონქოდილატაციის ეფექტი იყო დანამატი მონტელუკასტით გამოწვეული ეფექტისთვის. მონტელუკასტით მკურნალობა ანტიგენის გამოწვევის გამო აფერხებს როგორც ადრეულ, ისე გვიან-ფაზის ბრონქოკონსტრიქციას. მონტელუკასტმა, პლაცებოსთან შედარებით, შეამცირა პერიფერიული სისხლის ეოზინოფილები მოზრდილებში და პედიატრიულ ასაკის პაციენტებში. ცალკეულ კვლევაში, მონტელუკასტით მკურნალობამ მნიშვნელოვნად შეამცირა ეოზინოფილები სასუნთქ გზებში (როგორც იზომება ნერწყვიდან) და პერიფერიულ სისხლში კლინიკური ასთმის კონტროლის გაუმჯობესებისას. ზრდასრულ და 2-დან 14 წლამდე პედიატრიული ასაკის პაციენტებში, მონტელუკასტმა, პლაცებოსთან შედარებით, შეამცირა პერიფერიული სისხლის ეოზინოფილები კლინიკური ასთმის კონტროლის გაუმჯობესებისას.
კლინიკური უსაფრთხოება და ეფექტურობა
ასთმა
მოზრდილებში ჩატარებული კვლევებიდან, მონტელუკასტის მიღებით 10 მგ დღეში ერთხელ, პლაცებოსთან შედარებით, აჩვენა მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება დილით FEV1 (10.4% წინააღმდეგ 2.7% ცვლილება საწყის დონიდან), AM პიკის ექსპირატორული ნაკადი შეფასდა (PEFR) (24.5 ლ / წთ-ის წინააღმდეგ, 3.3 ლ / წთ ცვლილება საწყისი დონიდან) და მთლიანი ბაგონისტიკური გამოყენების მნიშვნელოვანი შემცირება (-26.1% წინააღმდეგ -4.6% ცვლილება საწყისი დონიდან). დღის და ღამის ასთმის სიმპტომების გაუმჯობესება პაციენტში მნიშვნელოვნად უკეთესია, ვიდრე პლაცებო.
მოზრდილებში ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ მონტელუკასტის ინჰალირებული კორტიკოსტეროიდის კლინიკურ ეფექტს დაემატა (% ცვლილება საწყისი დონიდან ინჰალირებული ბეკლომეტაზონს დამატებული მონტელუკასტი წინააღმდეგ ბეკლომეტაზონის, შესაბამისად FEV1: 5.43% წინააღმდეგ 1.04%; β-აგონისტური გამოყენება: -8.70% წინააღმდეგ 2.64 %). ინჰალირებული ბეკლომეტაზონთან შედარებით (200 µg დღეში ორჯერ სფეისერ მოწყობილობით), მონტელუკასტმა აჩვენა უფრო სწრაფი საწყისი რეაგირება, თუმცა 12-კვირიანი გამოკვლევის განმავლობაში, ბეკლომეტაზონმა საშუალო მკურნალობის ეფექტს მიანიჭა უფრო დიდი მნიშვნელობა (% ცვლილება საწყისი დონიდან მონტელუკასტის წინააღმდეგ ბეკლომეტაზონის, შესაბამისად FEV1: 7.49% წინააღმდეგ 13.3%; β-აგონისტული გამოყენება: -28.28% წინააღმდეგ -43.89%). თუმცა, ბეკლომეტაზონთან შედარებით, პროცენტულობით პაციენტთა დიდმა ნაწილმა, რომლებიც მკურნალობდნენ მონტელუკასტით მიაღწიეს მსგავს კლინიკურ პასუხებს (მაგ. ბეკლომეტაზონით მკურნალობით პაციენტების 50% მიაღწია FEV1- ს გაუმჯობესების დაახლოებით 11% ან საწყის ნიშნულზე მეტჯერ, ვიდრე მონტელუკასტით მკურნალობით პაციენტთა დაახლოებით 42%-მა, რომელმაც მიაღწია იგივე შედეგს).
6-დან 14 წლამდე პედიატრიული ასაკის პაციენტებში ჩატარებულმა 8 კვირიანმა კვლევამ, მონტელუკასტის 5 მგ დღეში ერთხელ, პლაცებოსთან შედარებით, მნიშვნელოვნად გააუმჯობესა რესპირატორული ფუნქცია (FEV1 8.71%, წინააღმდეგ 4.16% ცვლილება საწყისი დონიდან; AM PEFR 27.9 ლ / წთ წინააღმდეგ 17,8 ლ/ წთ ცვლილება საწყისი დონიდან ) და შემცირდა "საჭიროების შემთხვევაში" β-აგონისტიკური გამოყენება (-11.7% წინააღმდეგ + 8.2% ცვლილება საწყისი დონიდან).
12 თვიანი ჩატარებული კვლევიდან, სადაც შედარდა მონტელუკასტის და ასთმის გასაკონტროლებელი საინჰალაციო ფლუტიკაზონის ეფექტურობა 6-დან 14 წლამდე პედიატრიული ასაკის პაციენტებში მსუბუქად გამოხატული ასთმით, პირველადი მონაცემებით მონტელუკასტი არ იყო დაქვემდებარებული ფლუტიკაზონით ასთმის პროცენტული მაჩვენებლის გაზრდაში „ ასთმის რისკების თავისუფალი დღეები „(RFDs). საშუალოდ 12 თვიანი მკურნალობის პერიოდის განმავლობაში, ასთმის RFD- ების პროცენტული მაჩვენებელი გაიზარდა 61.6%-დან 84.0%-მდე მონტელუკასტის ჯგუფში, ხოლო ფლუტიკაზონის ჯგუფში 60.9%-დან 86.7%-მდე. LS- ს (ბოლო კვადრატში) ჯგუფურ სხვაობას შორის საშუალო ასთმის RFD- ების პროცენტული მატება იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი (-2.8 95% CI-4.7, -0.9), მაგრამ წინასწარ განსაზღვრული ლიმიტის ფარგლებში, კლინიკურად არ უნდა იყოს დაქვემდებარებული.
როგორც მონტელუკასტმა, ასევე ფლუტიკაზონამ გააუმჯობესეს ასთმაზე კონტროლი 12 თვიანი მკურნალობის პერიოდში მეორადი ცვლადების შეფასების შესახებ:
FEV1 გაიზარდა 1.83 ლ-დან 2.09 ლ-მდე მონტელუკასტის ჯგუფში და 1.85 ლ-დან 2.14 ლ-მდე ფლუტიკაზონის ჯგუფში. LS– ს შორის ჯგუფური სხვაობა FEV1– ში საშუალო ზრდა იყო –0.02 ლ – ით და 95% CI –0.06, 0.02 – ით. საშუალო ზრდა საწყისი დონიდან პროგნოზირებულ FEV1- ს % -ში შეადგენდა 0.6% მონტელუკასტის სამკურნალო ჯგუფში და 2.7% ფლუტიკაზონის სამკურნალო ჯგუფში. LS მნიშვნელობების განსხვავება საწყისი დონიდან % –ში, FEV1– ის პროგნოზირებაში ცვლილებისთვის, მნიშვნელოვანი იყო -2.2% 95%-ით CI -3.6, -0.7.
β- აგონისტების გამოყენების დღეების პროცენტული მაჩვენებელი შემცირდა 38.0% -დან 15.4% -მდე მონტელუკასტის ჯგუფში, ხოლო 38,5% –დან 12,8% –მდე ფლუტიკაზონის ჯგუფში. LS მნიშვნელობების ჯგუფს შორის β- აგონისტების გამოყენებით დღეების პროცენტული მაჩვენებლებით მნიშვნელოვანი იყო: 2.7% 95% CI 0.9, 4.5.
ასთმის შეტევის მქონე პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი (ასთმის შეტევა განისაზღვრება, როგორც ასთმის გაუარესების პერიოდი, რომელიც მოითხოვს ორალურად მისაღები სტეროიდებით მკურნალობას, არაგეგმური ვიზიტით ექიმთან, სასწრაფო დახმარების ვიზიტი ან ჰოსპიტალიზაცია) იყო 32.2% მონტელუკასტის ჯგუფში, და 25,6% ფლუტიკაზონის ჯგუფში; შანსების თანაფარდობა (95% CI) მნიშვნელოვანია: თანაბარია 1.38 (1.04, 1.84).
სისტემური კორტიკოსტეროიდული (ძირითადად ორალურად მისაღები) გამოყენების მქონე პაციენტთა პროცენტული მაჩვენებელი მონტელუკასტის ჯგუფში იყო 17.8% და ფლუტიკაზონის ჯგუფში 10.5%. ჯგუფური განსხვავება LS მნიშვნელობაში იყო: 7.3%, 95% CI - ით 2.9; 11.7.
2-დან 5 წლამდე ასაკის ბავშვებში ჩატარებული 12 კვირიანი პლაცებო-კონტროლირებადი კვლევიდან, ასთმის სპეციფიკური საბოლოო წერტილების გაუმჯობესება მოხდა 4 მგ მონტელუკასტის ერთჯერადი დღიური დოზის მიღებით ვიდრე პლაცებოთი, მიუხედავად სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთდროული თერააპიისა (მაკონტროლებლებთან) გრძელვადიანი თერაპიისთვის (ინჰალაცია / ნებულაიზირებული კორტიკოსტეროიდები ან კრომოგლიკული მჟავა). პაციენტთა 60 % არ გაკონტროლებულა. მონტელუკასტმა პლაცებოსთან შედარებით გააუმჯობესა ორივე, როგორც დღის განმავლობაში გამოვლენილი ასთმის სიმპტომები (ხველით, ქოშინით, სუნთქვის პრობლემები და აქტივობის შეზღუდვით) ასევე ღამით გამოვლენილი სიმპტომები. მონტელუკასტმა პლაცებოსთან შედარებით ასევე შეამცირა 'საჭიროებისამებრ ß-აგონისტური გამოყენება და კორტიკოსტეროიდული დაავადება ასთმის გაუარესების მიზნით. პაციენტები, რომლებიც იღებდნენ მონტელუკასტს, უფრო მეტ ხანს იყვნენ ასთმის სიმპტომების გარეშე ვიდრე პლაცებოს მიღების დროს. მკურნალობის ეფექტი მიღწეული იქნა პირველი დოზის შემდეგ.
2-დან 5 წლამდე პედიატრიული ასაკის მსუბუქად გამოხატული ასთმით და პერიოდული გამწვავებებით 12 თვიანი პლაცებოზე-კონტროლირებადი კვლევიდან, 4 მგ მონტელუკასტმა დღეში ერთხელ მნიშვნელოვნად (p≤ 0.001) შეამცირა ასთმური გამწვავების ეპიზოდების წლიური მაჩვენებელი (EE), ვიდრე პლაცებოს დროს (1.60 EE წინააღმდეგ 2.34 EE) (EE განისაზღვრება, როგორც ≥3 თანმიმდევრული დღე, დღის განმავლობაში სიმპტომებით, რომლებიც მოითხოვს ß-აგონისტულ გამოყენებას ან კორტიკოსტეროიდებს [ორალურად მისაღები ან საინჰალაციო] ან ჰოსპიტალიზაცია ასთმისთვის). EE წლიური განაკვეთის პროცენტული შემცირება იყო 31.9% (95% CI: 16.9; 44.1).
პლაცებოზე კონტროლირებადი გამოკვლევით, პედიატრიულ ასაკის პაციენტებში 6 თვიდან 5 წლამდე პაციენტებში შეწყვეტილი მაგრამ არა ქრონიკული ასთმით, მკურნალობა ჩატარდა მონტელუკასტით 12 თვის განმავლობაში. მონტელუკასტი გამოიყენებოდა როგორც ერთხელ ყოველდღიური დოზა 4 მგ, ან როგორც 12-დღიანი კურსების სერია, რომელთაგან თითოეულის მიღების დაწყება მოხდა, შეწყვეტილი სიმპტომების დაწყების დროს. მნიშვნელოვანი განსხვავება არ აღინიშნებოდა 4 მგ მონტელუკასტის ან პლაცებოზე მკურნალობით ასთმის ეპიზოდების რაოდენობით, რომელიც მთავრდება ასთმის შეტევით, განისაზღვრება როგორც ასთმის ეპიზოდი, რომელიც მოითხოვს სამედიცინო დახმარების რესურსების გამოყენებას, როგორიცაა ქირურგი ექიმის, გადაუდებელი განყოფილების ან საავადმყოფოში დაუგეგმავ ვიზიტს ან მკურნალობა პერორალური, ინტრავენური ან კუნთოვანი კორტიკოსტეროიდებით.
მონტელუკასტის ეფექტურობა შენარჩუნებულია 6 თვიდან 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში ეფექტურობის მონაცემების ექსტრაპოლაციით, 2 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, ასთმით დაავადებულ პაციენტებში და ემყარება მსგავს ფარმაკოკინეტიკურ მონაცემებს. ვარაუდობენ, რომ დაავადების კურსი, პათოფიზიოლოგია და სამკურნალო პროდუქტის ეფექტი მსგავსია ასეთ პოპულაციებში.
ფიზიკური დატვირთვით გამოწვეული ბრონქოკონსტრიქციის მნიშვნელოვანი შემცირება დაფიქსირდა მოზრდილებში 12 კვირიანი კვლევის შედეგად (მაქსიმალური ვარდნა FEV1– ში 22,33% მონტელუკასტზე წინააღმდეგ პლაცებოზე 32,40%; აღდგენის დრო FEV1 საწყისი დონიდან 5% -ში 44.22 წთ წინააღმდეგ 60.64 წთ). ეს ეფექტი მუდმივი იყო 12 – კვირიანი სასწავლო პერიოდის განმავლობაში. EIB– ის შემცირება ასევე მოკლევადიანი გამოკვლევით გამოვლინდა 6 – დან 14 წლამდე ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში (FEV1– ის მაქსიმალური ვარდნა იყო 18,27% წინააღმდეგ 26.11%, აღდგენის დრო საწყისი დონიდან 5% -ში FEV1 17.76 წთ წინააღმდეგ 27.98 წთ). ეფექტი ჩატარებული ორივე კვლევიდან გამოვლინდა ერთდღიანი დოზირების ინტერვალის ბოლოს.
ასპირინის (აცეტილსალიცილის მჟავა) მგრძნობიარე ასთმით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებმაც ერთდროულად მიიღეს კორტიკოსტეროიდული საინჰალაციო და/ან პეროლარული მკურნალობა მონტელუკასტით, პლაცებოსთან შედარებით, ასთმის კონტროლის მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება მოხდა (FEV1 8.55% წინაარმდეგ -1.74% –ით ცვლილება საწყისი დონიდან და შემცირდა მთლიანი β – აგონისტული გამოყენებისას -27.78% წინააღმდეგ 2.09% ცვლილება საწყისი დონიდან).
სეზონური ალერგიული რინიტი (კლინიკური კვლევები 10 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტებით)
კლინიკური კვლევებიდან, 10 მგ მონტელუკასტის ტაბლეტებით, რომლებიც დღეში ერთხელ ინიშნება მოზრდილ ასთმიან პაციენტებში 15 წლის და უფრო მეტი ასაკის სეზონური ალერგიული რინიტის დროს, გამოვლინდა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება ყოველდღიური რინიტის სიმპტომების შედეგებში, პლაცებოსთან შედარებით. ყოველდღიური რინიტის სიმპტომების ფასდება საშუალოდ დღის განმავლობაში ნაზალური სიმპტომების შეფასებით (ცხვირის შეშუპების საშუალებები, რინორეა, ყნოსვა და ცხვირის ქავილი) და ღამის განმავლობაში სიმპტომები ფასდება (შეშუპებული ცხვირი გამოღვიძებისთანავე, ძნელად ჩაძინება, ღამეში გაღვიძებები). ალერგიული რინიტის გლობალური შეფასებები პაციენტებისა და ექიმების მიერ მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა პლაცებოზე. ამ კვლევაში პირველადი მიზანი არ ყოფილა ასთმის ეფექტურობის შეფასება.
ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
აბსორბცია
მონტელუკასტი პერორალურად მიღების შემდეგ სწრაფად აბსორბირდება. მოზრდილებში 10 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტის უზმოზზე მიღებისას საშუალო პიკური პლაზმური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა 3 საათის შემდეგ (Tmax). ორალური ბიოათვისებულობა საშუალოდ 64%-ია. პერორალურ ბიოთავსებულობაზე და Cmax-ზე არ ახდენს გავლენას სტანდარტული საკვები. პრეპარატის უსაფრთხოება და ეფექტურობა გამოვლინდა კლინიკურ კვლევებში, სადაც 10 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტის მიღება ხდებოდა საკვებისგან დამოუკიდებლად.
მოზრდილებში უზმოზზე 5 მგ საღეჭი ტაბლეტების მიღებისას Cmax მიიღწეოდა 2 საათის შემდეგ. საშუალო ბიოშეღწევადობა შეადგენს 73%-ს და მცირდება 63 %-მდე სტანდარტული საკვების მიღებისას.
2-დან 5 წლამდე პედიატრიული ასაკის პაციენტებში უზმოზე 4 მგ საღეჭი ტაბლეტის მიღებისას Cmax მიიღწეოდა მიღებიდან 2 საათის შემდეგ. საშუალო Cmax 66%-ით მეტია, ხოლო საშუალო Cmin ნაკლებია მოზრდილებთან შედარებით, რომლებიც იღებენ 10 მგ ტაბლეტს.
4 მგ გრანულის ფორმულირება ბიოექვივალენტურია 4 მგ საღეჭი ტაბლეტის, როდესაც უზმოზე მიიღება მოზრდილებში. 6 თვიდან 2 წლამდე პედიატრიული ასაკის პაციენტებში, Cmax მიიღწევა 4 მგ გრანულების ფორმულირების მიღებიდან 2 საათის შემდეგ. Cmax თითქმის 2-ჯერ მეტია, ვიდრე მოზრდილებში, რომლებიც იღებენ 10 მგ ტაბლეტს. ვაშლის წვენის ან მაღალცხიმიანი სტანდარტული საკვების ერთდროულ გამოყენებას გრანულების ფორმულირებასთან ერთად არ ჰქონდა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი მონტელუკასტის ფარმაკოკინეტიკაზე, როგორც ეს განსაზღვრულია AUC-ით (1225.7 vs 1223.1 ნგ.სთ/მლ ვაშლის წვენით და მის გარეშე, შესაბამისად, და 1191.8 vs 1148.5 ნგ.სთ/მლ მაღალცხიმიანი სტანდარტული კვებით და მის გარეშე, შესაბამისად).
განაწილება
მონტელუკასტი 99%-ზე მეტად უერთდება პლაზმის ცილებს. მონტელუკასტის განაწილების სტაციონარული მოცულობა საშუალოდ შეადგენს 8-11 ლიტრს. რადიოაქტიურად მონიშნული მონტელუკასტის საშუალებით ვირთაგვებზე ჩატარებული კვლევებიდან ჩანს მინიმლური დისტრუბუცია ჰემატოენცეფალურ ბარიერში. გარდა ამისა, დოზის მიღებიდან 24 საათის შემდეგ რადიოაქტიურად მონიშნული მასალის კონცენტრაცია ყველა ქსოვილში იყო მინიმალური.
ბიოტრანსფორმაცია
მონტელუკასტი განიცდის ინტენსიურ მეტაბოლიზმს. თერაპიული დოზის გამოყენებით ჩატარებულ კვლევებში, მონტელუკასტის მეტაბოლიტების კონცენტრაცია მოზრდილების და ბავშვების პლაზმაში სტაბილური მდგომარეობის დროს იყო უმნიშვნელო.
ციტოქრომ P450 2C8 არის ძირითადი ფერმენტი მონტელუკასტის მეტაბოლიზმში. გარდა ამისა, CYP 3A4 და 2C9 შეიძლება ჰქონდეს უმნიშვნელო წვლილი მეტაბოლიზმში, თუმცა იტრაკონაზოლმა, CYP 3A4 ინჰიბიტორმა, აჩვენა, რომ არ ცვლის მონტელუკასტის ფარმაკოკინეტიკურ ინტერესს ჯანმრთელ გამოკვლეულ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს დღეში 10 მგ მონტელუკასტი.
ადამიანის ღვიძლის მიკროსომებზე ჩატარებული შემდგომი In vitro კვლევებიდან გამოვლინდა, რომ პლაზმაში მონტელუკასტის თერაპიული კონცენტრაცია არ აინჰიბირებს ციტოქრომა P450 3A4, 2C9, 1A2, 2A6, 2C19 ან 2D6. მონტელუკასტის მეტაბოლიტებს ნაკლებად აქვთ თერაპიული ეფექტი.
ელიმინაცია
ჯანმრთელ ადამიანში მონტელუკასტის პლაზმის კლირენსი საშუალოდ შეადგენს 45 მლ/წთ. პერორალურად რადიოაქტიურად მონიშნული მონტელუკასტის დოზის მიღების შემდეგ 5 დღის განმავლობაში შეგროვებულ ფეკალურ მასაში რადიოაქტიულობა შეადგენდა 86 %-ს და <0.2 % - შარდში. მონტელუკასტის პერორალურ ბიოათვისებულობის მაჩვენებელთან ერთად აღებული ეს იმას აღნიშნავს, რომ მონტელუკასტი და მისი მეტაბოლიტები თითქმის ექსკლუზიურად გამოიყოფა ნაღვლის საშუალებით.
მახასიათებლები პაციენტებში
არ საჭიროებს დოზის კორექტირებას ხანდაზმულ და ღვიძლის მსუბუქი ან უმნიშვნელო უკმარისობის მქონე პაციენტებში. თირკმელების უკმარისობის მქონე პაციენტებში კვლევები არ ჩატარებულა. იმის გამო, რომ მონტელუკასტი და მისი მეტაბოლიტები აღმოიფხვრება ბილიარული გზით, არ საჭიროებს დოზის კორექტირებას, თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში. არ არსებობს მონაცემები მონტელუკასტის ფარმაკოკინეტიკის შესახებ ღვიძლის მწვავე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (ჩაილდ-პიუს შკალით > 9).
მონტელუკასტის მაღალი დოზების დროს (20 და 60-ჯერ რეკომენდებული ზრდასრული დოზა), დაფიქსირდა პლაზმური თეოფილინის კონცენტრაციის დაქვეითება. ეს ეფექტი არ გამოვლენილა 10 მგ რეკომენდებული დოზით დღეში ერთხელ.
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · ინსტრუქცია პაციენტისთვის
პროდუქტის მახასიათებლების დახასიათება
სამკურნალო საშუალების დასახელება
დენკ-ეარ ჯუნიორ 4 მგ
დენკ-ეარ ჯუნიორ 5 მგ
დენკ-ეარ 10 მგ
ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება: მონტელუკასტი
დენკ-ეარ ჯუნიორ 4 მგ:
თითოეული საღეჭი ტაბლეტი შეიცავს 4 მგ მონტელუკასტს (როგორც მონტელუკასტის ნატრიუმი).
ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები: ასპარტამი და ნატრიუმი.
დენკ-ეარ ჯუნიორ 5 მგ:
თითოეული საღეჭი ტაბლეტი შეიცავს 5 მგ მონტელუკასტს (როგორც მონტელუკასტის ნატრიუმი).
ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები: ასპარტამი და ნატრიუმი
დენკ-ეარ 10 მგ:
თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 10 მგ მონტელუკასტს (როგორც მონტელუკასტის ნატრიუმი).
ცნობილი ეფექტის მქონე დამხმარე ნივთიერებები: ასპარტამი, ნატრიუმი და საქაროზა
დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალი, იხილეთ პუნქტში 6.1
ფარმაცევტული ფორმა
დენკ-ეარ ჯუნიორ 4 მგ:
საღეჭი ტაბლეტი.
ვარდისფერი ფერის, ბრტყელი ფორმის, მრგვალი ფორმის, საღეჭი ტაბლეტები წაკვეთილი კიდეებით ერთ მხარეს წარწერით ‘4’ ერთგვაროვანი მეორე მხარეს
დენკ-ეარ ჯუნიორ 5 მგ:
საღეჭი ტაბლეტი.
ვარდისფერი ფერის, ბრტყელი ფორმის, მრგვალი ფორმის, საღეჭი ტაბლეტები წაკვეთილი კიდეებით.
დენკ-ეარ 10 მგ:
აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი.
კრემისფერი, მრგვალი ფორმის, ორმხრივად ამოზნექილი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები.
კლინიკური მახასიათებლები
თერაპიული მაჩვენებლები
დენკ-ეარი* გამოიყენება ასთმის სამკურნალოდ, როგორც დამატებითი თერაპია 2 წლიდან და ზევით, მსუბუქი და ზომიერი ასთმის მქონე პაციენტებში, რომლებიც არაადექვატურად აკონტროლებენ ინჰალაციას კორტიკოსტეროიდებით და ვისთვის ”როგორც საჭიროა” ხანმოკლე მოქმედების β- სიმპატომიმეტიკები იძლევა ასთმის არაადექვატურ კლინიკურ კონტროლს.
"დენკ-ეარის" ქვეშ გაკეთებული ყველა განცხადება მოქმედებს - სადაც სხვანაირად არ ჩანს - დენკ-ეარ 10 მგ, დენკ-ეარ ჯუნიორ 4 მგ და დენკ-ეარ ჯუნიორ 5 მგ-იანი კონტექსეტიდან.
დენკ-ეარი ასევე შეიძლება იყოს ალტერნატიული მკურნალობის ვარიანტი დაბალი დოზებით ინჰალირებული კორტიკოსტეროიდებით 2-დან 14 წლამდე ასაკის მსუბუქი მიმდინარეობის ასთმის მქონე პაციენტებში, რომელთაც არ აქვთ ასთმის შეტევის ბოლოდროინდელი ისტორია და რომ საჭიროებს კორტიკოსტეროიდების ორალურად მიღებას და მათ ვისაც არ შეუძლიათ ინჰალირებული კორტიკოსტეროიდების გამოყენება (იხ. პუნქტი 4.2).
15 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში რომლებშიც დენკ-ეარ° დანიშნულია ასთმის სამკურნალოდ, აპკიანი გარსით დაფარული დენკ-ეარ 10 მგ ტაბლეტების მიღება ასევე ამსუბუქებს სეზონური ალერგიული რინიტის სიმპტომებს.
დენკ-ეარი ასევე ინიშნება ასთმის საპროფილაქტიკოდ 2 წლიდან პაციენტებში, ვისთვისაც უპირატესი კომპონენტია ვარჯიშებით გამოწვეული ბრონქოკონსტრიქცია.
ფოზოლოგია და მიღების მეთოდი
ფოზოლოგია
დენკ-ეარ ჯუნიორ 4 მგ
სამკურნალო პრეპარატით მკურნალობა უნდა მოხდეს ზრდასრულის მეთვალყურეობის ქვეშ. 2-დან 5 წლამდე პედიატრიული ასაკის მქონე პაციენტებში დოზა შეადგენს 4 მგ საღეჭ ტაბლეტს, რომელიც მიიღება საღამოს. საღეჭი ტაბლეტების მიღება უნდა მოხდეს ჭამამდე მინიმუმ 1 საათით ადრე, ან ჭამიდან 2 საათის შემდეგ. ამ ასაკობრივ ჯგუფში არ საჭიროებს დოზის კორექტირებას.
დენკ-ეარ ჯუნიორ 4 მგ, როგორც ასთმის საპროფილაქტიკო საშუალება 2 -დან 5 წლამდე ასაკის პაციენტებში, ვისთვისაც მნიშვნელოვანია დატვირთვით- ინდუცირებული ბრონქოკონსტრიქცია.
2-დან 5 წლამდე ასაკის პაციენტებში, დატვირთვით-ინდუცირებული ბრონქოკონსტრიქცია შეიძლება გახდეს ასთმის მუდმივი გამომწვევი მიზეზი, რომლის დროსაც საჭიროა ინჰალირებული კორტიკოსტეროიდებით მკურნალობა. მონტელუკასტით მკურნალობის შემდეგ 2-დან 4 კვირაში უნდა შეფასდეს პაციენტების მდგომარეობა. თუ არ მიიღება დამაკმაყოფილებელი შედეგი, გასათვალისწინებელია დამატებითი ან განსხვავებული თერაპია.
დენკ-ეარ ჯუნიორ 5 მგ
6-დან 14 წლამდე პედიატრიული ასაკის პაციენტებში დოზა შეადგენს დღეში 5 მგ საღეჭ ტაბლეტს, რომელიც მიიღება საღამოს. საღეჭი ტაბლეტების მიღება უნდა მოხდეს ჭამამდე მინიმუმ 1 საათით ადრე, ან ჭამიდან 2 საათის შემდეგ. ამ ასაკობრივ ჯგუფში არ საჭიროებს დოზის კორექტირებას.
დენკ-ეარ 10 მგ
ასთმის ან ალერგიული რინიტის და ასთმის მქონე 15 წლამდე მოზრდილებში და მოზარდებში ყოველდღიური დოზა შეადგენს დღეში 10 მგ აპკიანი გარსით დაფარულ ტაბლეტს, საღამოს. დენკ-ეარ 10 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტების მიღება შესაძლებელია საკვებთან ერთად ან მისგან დამოუკიდებლად.
ზოგადი რეკომენდაციები
მონტელუკასტის ეფექტი ასთმის სიმპტომებზე მოქმედებს ერთი დღის განმავლობაში. პაციენტბმა უნდა გააგრძელონ მონტელუკასტით მკურნალობა როგორც ასიმპტომური, ასევე ასთმური სიმპტომების გაუარესების შემთხვევაში. მონტელუკასტი არ უნდა იქნას გამოყენებული ისეთ სამკურნალო პრეპარატებთან ერთად რომლებიც შეიცავენ ერთიდაიგივე აქტიურ ინგრედიენტებს.
ხანდაზმულ პაციენტებში არ საჭიროებს დოზის კორექტირებას. თირკმლის უკმარისობის ან ღვიძლის მსუბუქი და უმნიშვნელო უკმარისობის მქონე პაციენტებში ასევე არ საჭიროებს დოზის კორექტირებას. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში არ არსებობს გამოცდილება. ქალ და მამაკაც პაციენტებში დოზირება ერთიდაიგივეა.
დენკ-ეარ ჯუნიორ 4 მგ და დენკ-ეარ ჯუნიორ 5 მგ როგორც დაბალი დოზებით ინჰალირებული კორტიკოსტეროიდებით ალტერნატიული მკურნალობის ვარიანტი მსუბუქი და მუდმივი ასთმის დროს
მონტელუკასტი როგორც მონოთერაპია არ არის რეკომენდებული უმნიშვნელო ან ქრონიკული ასთმის მქონე პაციენტებში. მონტელუკასტის გამოყენება როგორც დაბალი დოზებით ინჰალირებული კორტიკოსტეროიდებით ალტერნატიული მკურნალობის ვარიანტი 2-დან 14 წლამდე ასაკის პაციენტებში მსუბუქი მიმდინარეობის ასთმით უნდა განიხილებოდეს მხოლოდ იმ პაციენტებისთვის, რომელთაც არ აქვთ ასთმის შეტევის ბოლოდროინდელი ისტორია და რომ საჭიროა კორტიკოსტეროიდების ორალურად მიღება და მათ ვისაც არ შეუძლიათ ინჰალირებული კორტიკოსტეროიდების გამოყენება (იხ. პუნქტი 4.1). მსუბუქად მიმდინარე ასთმის დროს, ასთმის სიმპტომები ვლინდება კვირაში ერთზე მეტჯერ, მაგრამ დღეში ერთზე ნაკლებჯერ, ღამეში თვეში ორჯერ, მაგრამ უფრო ნაკლებად ვიდრე კვირაში ერთხელ, ხოლო შემთხვევებს შორის ფილტვების ფუნქციონირება ნორმალურია. თუ ასთმის სიმპტომების დამაკმაყოფილებელი კონტროლი შეუძლებელია შემდეგი დაკვირვებით (ჩვეულებრივ, ერთი თვის განმავლობაში), ასთმის თერაპიისთვის რეკომენდებული ეტაპობრივი სისტემის საფუძველზე უნდა შეფასდეს დამატებითი ან სხვა ანთების საწინააღმდეგო თერაპიის საჭიროება. ასთმის მკურნალობის ეფექტურობა უნდა განიხილებოდეს რეგულარულად.
დენკ-ეართან ერთად თერაპია ასთმის სხვა სამკურნალო საშუალებებთან მიმართებაში
მკურნალობის არსებული რეჟიმის დროს შესაძლლებელია მონტელუკასტის დამატება.
ინჰალირებული კორტიკოსტეროიდები
მონტელუკასტით მკურნალობა შეიძლება გამოყენებულ იქნას, როგორც დამატებითი თერაპია პაციენტებში, როდესაც ინჰალირებული კორტიკოსტეროიდები პლუს "საჭიროებისამებრ" მოკლე მოქმედების მქონე ß-სიმპათომიმეტიკები იძლევა არაადექვატურ კლინიკურ კონტროლს. მონტელუკასტი მკვეთრად არ უნდა შეიცვალოს ინჰალირებული კორტიკოსტეროიდების სამკურნალოდ (იხ.პუნქტი 4.4)
პედიატრიული პოპულაცია
დენკ–ეარ 10 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტების მიღება 15 წლამდე ასაკის ბავშვებში არ შეიძლება. დენკ–ეარ 10 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტების უსაფრთხოება და ეფექტურობა 15 წლამდე ასაკის ბავშვებში დადგენილი არ არის. 10 მგ–იანი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტების მიღება შესაძლებელია 15 წლის და უფროსი ასაკის მოზარდებისთვის და მოზრდილებისთვის.
დენკ–ეარ ჯუნიორ 5 მგ საღეჭი ტაბლეტების მიღება 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში არ შეიძლება. დენკ–ეარ ჯუნიორ 5 მგ საღეჭი ტაბლეტების უსაფრთხოება და ეფექტურობა 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში დადგენილი არ არის.
5 მგ საღეჭი ტაბლეტები განკუთვნილია 6-დან 14 წლამდე ასაკის პედიატრიული პაციენტებისთვის.
დენკ–ეარ ჯუნიორ 4 მგ საღეჭი ტაბლეტების მიღება 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში არ შეიძლება. დენკ–ეარ ჯუნიორ 4 მგ საღეჭი ტაბლეტების უსაფრთხოება და ეფექტურობა 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში დადგენილი არ არის.
4 მგ საღეჭი ტაბლეტები განკუთვნილია 2-დან 5 წლამდე ასაკის ბავშვებისთვის.
მიღების წესი
გამოიყენება ორალურად.
დენკ–ეარ ჯუნიორ 4 მგ, დენკ–ეარ ჯუნიორ 5 მგ
ტაბლეტები უნდა დაიღეჭოს გადაყლაპვამდე.
უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან სხვა ნებისმიერი დამხმარე ნივთთიერებების მიმართ, რომელიც ჩამოთვლილია პუნქტში, 6.1.
განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას
პაციენტებს უნდა მიეცეთ რჩევვა რომ არასოდეს გამოიყენონ ორალურად მისაღები მონტელუკასტი ასთმის მწვავე შეტევების სამკურნალოდ და მათი დანიშნულებისამებრ ადვილად ხელმისაწვდომი იყოს ამ მიზნით სათანადო სამაშველო მედიკამენტი. მწვავე შეტევის განვითარების შემთხვევაში, უნდა მოხდეს ხანმოკლე პერიოდით ინჰალირებული β-აგონისტას გამოყენება. პაციენტებს რომელთაც ესაჭიროებათ უფრო ხანმოკლე მოქმედების β-აგონისტების ინჰალაცია ვიდრე ჩვეულებრივ, უნდა მიმართონ ექიმებს რჩევისთვის რაც შეიძლება მალე .
არ უნდა მოხდეს მონტელუკასტის მკვეთრი ჩანაცვლება ინჰალაციით ან ორალურად მისაღები კორტიკოსტეროიდებით.
არ არსებობს მონაცემები იმის შესახებ, რომ ორალურად მისაღები კორტიკოსტეროიდების შემცირება შესაძლებელია მონტელუკასტის ერთდროულად მიღების დროს.
იშვიათად, ასთმის საწინააღმდეგო საშუალებებით თერაპიის დროს, მონტელუკასტის ჩათვლით პაციენტებს შეიძლება განუვითარდეთ სისტემური ეოზინოფილია, ვასკულიტის კლინიკიური მახასიათებლების გამოვლინებით ჩურგ-სტრაუსის სინდრომით, რასაც ხშირად მკურნალობენ სისტემური კორტიკოსტეროიდული თერაპიით. ეს შემთხვევები ზოგჯერ დაკავშირებულია პერორალური კორტიკოსტეროიდული თერაპიის შემცირებასთან ან შეწყვეტასთან. მიუხედავად იმის, რომ ლეიკოტრინის რეცეპტორების ანტაგონიზმთან მიზეზობრივი კავშირი არა რის დადგენილი, ექიმებმა უნდა გაამახვილონ ყურადღება ეოზინოფილიის, ვასკულიტის გამონააყრის, ფილტვის სიმპტომების გაუარესების, კარდიალური გართულებების და/ან ნეიროპათიის გამოვლინებებზ, რომელიც თან ახლავს პაციენტებს. პაციენტებს, რომლებსაც უვითარდებათ ეს სიმპტომები უნდა გადაიხედოს და შეფასდეს მკურნალობის რეჟიმი.
ასპირინის (აცეტილსალიცილის მჟავა) შეუწყნარებლობის სინდრომის მქონე პაციენტებმა მონტელუკასტით მკურნალობის დროს ასევე თავიდან უნდა აიცილონ აცეტილსალიცილის მჟავისა და სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მიღება.
ნეიროფსიქიატრიული მოვლენები აღინიშნა მოზრდილებში, მოზარდებში და ბავშვებში, რომლებიც იღებდნენ მონტელუკასტს (იხ. პუნქტი 4.8). პაციენტები და ექიმები ფრთხილად უნდა იყვნენ ნეიროფსიქიატრიული მოვლენების მიმართ. პაციენტებს და/ან მომვლელებს უნდა მიეცეთ ინსტრუქცია, რომ აცნობონ ექიმს, თუ განვითარდა აღნიშნული ცვლილებები. გამომწერებმა გულდასმით უნდა შეაფასონ მონტელუკასტით მკურნალობის გაგრძელების რისკი და სარგებელი, თუ ასეთი მოვლენები მოხდება
დენკ–ეარი შეიცავს ასპარტამს
დენკ-ეარი შეიცავს ასპარტამს, როგორც ფენილალანინის წყარო. ფენილკეტონურიის მქონე ადამიანებისთვის შეიძლება იყოს საზიანო.
დენკ–ეარ 10 მგ შეიცავს საქაროზას
პაციენტებმა იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემებით, ფრუქტოზას შეუწყნარებლობის, გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციის ან საქარაზა-იზომალტაზას უკმარისობის დროს, არ უნდა მიიღონ ეს მედიკამენტი.
სხვა მედიკამნტებთან ურთიერთქმედება და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
მონტელუკასტის მიღება შესაძლებელია სხვა თერაპიებთან ერთად, რომლებიც ჩვეულებრივ გამოიყენება ასთმის პროფილაქტიკის და ქრონიკული მკურნალობის დროს. წამალდამოკიდებულების შემსწავლელ კვლევებში, მონტელუკასტის რეკომენდებულ კლინიკურ დოზას კლინიკურად მნიშვნელოვანი შედეგები არ მოჰყვება შემდეგი სამკურნალო პროდუქტების ფარმაკოკინეტიკაზე: თეოფილინი, პრედნიზონი, პრედნიზოლონი, პერორალური კონტრაცეპტივები (ეთინილ ესტრადიოლი / ნორთინდრონი 35/1), ტერფენადინი, დიგოქსინი და ვარფარინი.
მონტელუკასტისთვის პლაზმური კონცენტრაციის მრუდის ქვეშ (AUC) ფართობი შემცირდა დაახლოებით 40% ფენობარბიტალთან ერთდროული გამოყენების მქონე პაციენტებში. მას შემდეგ, რაც მონტელუკასტი მეტაბოლიზდება ციტოქრომ P450 (CYP3A4, 2C8 და 2C9), სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული განსაკუთრებით ბავშვებში, როდესაც მონტელუკასტი ერთდროულად მიიღება CYP 3A4, 2C8 და 2C9 ინდუქტორებთან ერთად, როგორიცაა ფენიტოინი, ფენობარბიტალი და რიფამპიცინი.
ინ ვიტრო კვლევებიდან დგინდება, რომ მონტელუკასტი არის CYP 2C8 -ის ძლიერი ინჰიბიტორი. თუმცა, მონაცემები კლინიკურ მედიკამენტებთან ურთიერთქმედების შესახებ, რომლებიც მოიცავს მონტელუკასტსა და როზიგლიტაზონს (სამკურნალო პროდუქციის ზონდის სუბსტრატის წარმომადგენელი, რომელიც ძირითადად მეტაბოლიზდება CYP 2C8- ით) ვლინდება რომ მონტელუკასტი არ აფერხებს CYP 2C8 ინ ვივო კვლევაში. აქედან გამომდინარე, მონტელუკასტი სავარაუდოდ ვერ შეცვლის სამკურნალო პროდუქტების მეტაბოლიზმს, რომელიც მეტაბოლიზდება ამ ფერმენტების დახმარებით (მაგ. პაკლიტაქსელი, როზიგლიტაზონი, და რეპაგლინიდი).
ინ ვიტრო კვლევებიდან დადგინდა, რომ მონტელუკასტი არის CYP 2C8 სუბსტრატი და მოცულობით ნაკლებად მნიშვნელოვანი 2C9 და 3A4. კლინიკურ კვლევაში ჩატარებული ურთიერთქმედება, რომელშიც შედის მონტელუკასტი და გემფიბროზილი (ორივე ინჰიბიტორი CYP 2C8 და 2C9), გემფიბროზილმა 4.4-ჯერ გაზარდა მონტელუკასტის სისტემური ზემოქმედება. მონტელუკასტის რუტინული დოზის კორექტირება არ არის საჭირო გემფიბროზილთან ან სხვა პრეპარატების ერთდროული გამოყენებისას CYP 2C8- ის ძლიერი ინჰიბიტორები, მაგრამ ექიმმა უნდა იცოდეს არასასურველი რეაქციების მომატების შესახებ.
ინ ვიტრო მონაცემებზე დაყრდნობით, კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები ნაკლებად ძლიერი CYP 2C8 ინჰიბიტორებთან (მაგ, ტრიმეტოპრიმი) არ არის მოსალოდნელი. მონტელუკასტის და იტრაკონაზოლის ერთდროულად მიღებისას, CYP 3A4 ძლიერი ინჰიბიტორით, არ გამოუწვევია მონტელუკასტის სისტემური ექსპოზიციის მნიშვნელოვანი ზრდა.
ნაყოფიერება, ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა
ცხოველებზე ჩატარებული კვლევებიდან მავნე ზემოქმედება ორსულობის ან ემბრიონის / ნაყოფის განვითარებაზე არ ვლინდება.
ორსულობის ხელმისაწვდომი მონაცემთა ბაზებიდან შეზღუდული მონაცემები არ მიუთითებს მიზეზობრივ კავშირზე მონტელუკასტსა და მალფორმაციებს შორის (ე.ი. კიდურების დეფექტები), რომლებიც იშვიათად გვხვდება მსოფლიო პოსტ მარკეტინგულ გამოცდილებაში.
მონტელუკასტის გამოყენება ორსულობის დროს შეიძლება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ იგი ჩაითვლება აშკარად საჭიროდ.
ლაქტაცია
ვირთაგვებზე ჩატარებული კვლევებიდან დგინდება რომ მონტელუკასტი გადადის რძეში (იხ. პუნქტი 5.3). უცნობია გადადის თუ არა მონტელუკასტი/მეტაბოლიტები დედის რძეში.
მონტელუკასტის გამოყენება მეძუძურ დედებში შესაძლებელია მხოლოდ აუცილებლობის შემთხვევაში.
გავლენა მანქანის და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე
არ არის მოსალოდნელი, რომ მონტელუკასტი იმოქმედებს მანქანისა და სხვა მექანიზმების მართვაზე. თუმცა, ძალიან იშვიათ შემთხვევებში, ვლინდება ძილიანობა ან თავბრუსხვევა.
არასასურველი ეფექტები
მონტელუკასტის შეფასება კლინიკურ კვლევებში ქრონიკული ასთმის მქონე პაციენტებში შემდეგნაირია:
დაახლოებით 4000 მოზრდილში და 15 წლის ასაკის და მეტის ასთმის მქონე მოზარდებში, 10 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტების მიღებისას.
დაახლოებით 400 მოზრდილში და 15 წლის ასაკის და მეტის სეზონური ალერგიული რინიტის და ასთმის მქონე მოზარდებში, 10 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტების მიღებისას.
1750 პედიატრიული ასთმის 6-დან 14 წლამდე ასაკის მქონე პაციენტებში 5 მგ საღეჭი ტაბლეტების მიღებისას.
851 პედიატრიული ასთმის 2-დან 5- წლამდე ასაკის მქონე პაციენტებში 4 მგ საღეჭი ტაბლეტების მიღებისას.
მონტელუკასტის კლინიკურ კვლევაში შეფასდა 1.038 შეწყვეტილი ასთმის მქონე პაციენტები, შემდეგნაირად:
- 038 პედიატრიული ასთმის 6-თვიდან 5 წლამდე ასაკის მქონე პაციენტებში 4 მგ გრანულების და 4 მგ საღეჭი ტაბლეტების მიღებისას.
კლინიკური კვლევებიდან წამალთან დაკავშირებული შემდეგი გვერდითი რეაქციები, ჩვეულებრივ, აღინიშნა (>1 / 100-დან <1/10) პაციენტებში, რომლებსაც მკურნალობდნენ მონტელუკასტით და უფრო მეტი სიხშირით, ვიდრე პაციენტებში, რომლებსაც მკურნალობდნენ პლაცებოთი:
ორგანოთა სისტემის კლასი
15 წლის და უფროსი ასაკის მოზრდილები და მოზარდები
(ორი 12 კვირიანი კვლევა, n = 795)
6-დან 14 წლამდე პედიატრიული ასაკის პაციენტები
(ერთი 8 კვირიანი კვლევა, n=201) (ორი 56 კვირიანი კვლევა, n=615)
2-დან 5 წლამდე პედიატრიული ასაკის პაციენტები
(ერთი 12 კვირიანი კვლევა, n=461)(ერთი 48 კვირიანი კვლევა, n=278)
დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ
თავის ტკივილი
თავის ტკივილი
გასტროინტესტინალური დარღვევები
მუცლის ტკივილი
მუცლის ტკივილი
ზოგადი დარღვევები და
ადმინისტრაციის საიტის
პირობები
წყურვილის შეგრძნება
ხანგრძლივი მკურნალობის დროს შეზღუდული რაოდენობის პაციენტებში ჩატარებულ კლინიკურ კვლევებში, 2 წლამდე უფროსებისთვის და 12 თვემდე პერიოდით 6-დან 14 წლამდე პედიატრიული ასაკის პაციენტებში, უსაფრთხოების პროფილი არ შეცვლილა.
კუმულაციურად, 2-დან 5 წლამდე ასაკის 502 ბავშვი მკურნალობდა მონტელუკასტით მინიმუმ 3 თვის განმავლობაში, 338 ბავშვი 6 თვით ან უფრო ხანგრძლივი დროით და 534 ბავშვი 12 თვით ან მეტი ხნის განმავლობაში. ხანგრძლივი დროით მკურნალობისას, უსაფრთხოების პროფილი არც ამ ასაკობრივ ჯგუფში შეცვლილა.
გვერდითი რეაქციების ჩამონათვალი
არასასურველი რეაქციები პოსტ-მარკეტინგულ გამოყენებასთან დაკავშირებით ჩამოთვლილია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში, ორგანოთა სისტემის კლასის და სპეციფიკური უარყოფით გამოცდილების მიხედვით. სიხშირის კატეგორიები შეფასდა შესაბამისი კლინიკური კვლევების საფუძველზე.
ორგანოთა სისტემის კლასი
საპირისპირო გამოცდილების ტერმინი
სიხშირე *
ინფექციები და ინვაზიები
ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია†
ძალიან ხშირი
სისხლი და ლიმფური
სისტემის მხრივ დარღვევები
სისხლდენის გაზრდის ტენდენცია
იშვიათი
თრომბოციტოპენია
ძალიან იშვიათი
იმუნური სისტემის
მხრივ დარღვევები
ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, მათ შორის ანაფილაქსია
არახშირი
ღვიძლის ეოზინოფილური ინფილტრატი
ძალიან იშვიათი
ფსიქიატრიული
დარღვევები
ცუდი სიზმრები კოშმარების ჩათვლით, უძილობა, სომნამბულიზმი, შფოთვა, აგიტაცია აგრესიული ქცევის ან მტრობის ჩათვლით, დეპრესია, ფსიქომოტორული ჰიპერაქტიურობა, (მათ შორის გაღიზიანება, მოუსვენრობა, ტრემორი§)
არახშირი
ყურადღების დარღვევა, მეხსიერების დაქვეითება, ტიკი
იშვიათი
ჰალუცინაციები, დეზორიენტაცია, თვითმკვლელობაზე ფიქრი
და მცდელობა (თვითმკვლელობა), ობსესიურ-კომპულსიური სიმპტომები, დისფემია
ძალიან იშვიათი
დარღვევები ნერვული
სისტემის მხრივ
თავბრუსხვევა, ძილიანობა
პარესთეზია / ჰიპოესთეზია, კრუნჩხვები
არახშირი
კარდიალური
დარღვევები
პალპიტაციები
იშვიათი
რესპირატორული,
თორაკიული და მედიასტინალური დარღვევები
ეპისტოქსია
არახშირი
ჩურგ-სტრაუსის სინდრომი (CSS) (იხ.პუნქტი 4.4)
ძალიან იშვიათი
ფილტვის ეოზინოფილია
ძალიან იშვიათი
გასტროინტესტინალური
დარღვევები
დიარეა ‡, გულისრევა ‡, ღებინება‡
ხშირი
პირის სიმშრალე, დისპეფსია
არახშირი
ჰეპატობილიარული დარღვევები
შრატში ტრანსამინაზას ამაღლებული დონე (ALT [GPT] და AST [GOT])
ხშირი
ჰეპატიტი (ქოლესტაზის ჩათვლით,
ჰეპატოცელულარული და შერეული ფორმის ღვიძლის დაზიანება)
ძალიან იშვიათი
კანის და კანქვეშა ქსოვილების
მხრივ დარღვევები
გამონაყარი ‡
ხშირი
სისხლჩაქცევები, ჭინჭრის ციება, ქავილი
არახშირი
ანგიოედემა
იშვიათი
ერითემა ნოდოსი,მრავალფეროვანი ერითემა
ძალიან იშვიათი
კუნთოვანი,შემაერთებელი
ქსოვილისა და ძვლების
დარღვევები
ართრალგია, მიალგია კუნთების კრუნჩხვების ჩათვლით
არახშირი
დარღვევები თირკმელებისა და შარდის მხრივ
ენურეზი ბავშვებში
არახშირი
ზოგადი დარღვევები და
ადმინისტრაციის საიტის
პირობები
პირექსია‡
ხშირი
ასთენია / დაღლილობა, სისუსტე, შეშუპება
არახშირი
- სიხშირის კატეგორია: კლინიკური კვლევების მონაცემთა ბაზაში გამოვლენილი შემთხვევებით განსაზღვრული თითოეული არასასურველი გამოცდილებისთვის:
ძალიან ხშირი (≥1 / 10), ხშირი (≥1 / 100 – დან <1/ 10), არახშირი (≥1 / 1.000 – დან < 1/100 – მდე),
იშვიათი (≥1 / 10,000 დან <1 / 1,000), ძალიან იშვიათი (<1 / 10,000).
† არასასურველი გამოცდილება, რომელიც ძალზე გავრცელებულია იმ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს მონტელუკასტი, ასევე გავრცელდა ინფორმაცია იმ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს პლაცებო, კლინიკურ კვლევებში.
‡ არასასურველი გამოცდილება, რომელიც გავრცელებულია იმ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს მონტელუკასტი, ასევე გავრცელდა ინფორმაცია იმ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს პლაცებო, კლინიკურ კვლევებში.
§სიხშირის კატეგორია: იშვიათი
ინფორმაცია საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ
მნიშვნელოვანია, საეჭვო გვერდითი რეაქციების გამოვლენა მედიკამენტური პრეპარატის მიღების შემდეგ. ეს საშუალებას იძლევა სამკურნალო პროდუქტის სარგებელ / რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგს. ჯანდაცვის პროფესიონალებს სთხოვენ, აცნობონ რაიმე საეჭვო გვერდითი რეაქციები ანგარიშგების ეროვნული სისტემის საშუალებით.
დოზის გადაჭარბება
ქრონიკული ასთმის კვლევებიდან ვლინდება, რომ მონტელუკასტი ინიშნება 200 მგ დოზით დღეში, ზრდასრულ პაციენტებში 22 კვირის განმავლობაში და მოკლევადიანი გამოკვლევებით, პაციენტებში 900 მგ-მდე დღეში, დაახლოებით ერთი კვირის განმავლობაში, კლინიკურად მნიშვნელოვანი უარყოფითი გამოცდილების გარეშე.
პოსტ-მარკეტინგულ კვლევებში და მონტელუკასტით ჩატარებულ კვლევებში დაფიქსირდა დოზის გადაჭარბების მწვავე შემთხვევები. ეს მოიცავს ცნობებს მოზრდილებში და ბავშვებში, რომელთა დოზაც აღემატება 1.000 მგ (დაახლოებით 61 მგ / კგ 42 თვის ბავშვში). ზრდასრულებში და პედიატრიული ასაკის პაციენტებში კლინიკური და ლაბორატორიული დასკვნები შეესაბამებოდა უსაფრთხოების პროფილის. უმეტეს შემთხვევაში არ გამოვლენილა უკურეაქციები დოზის გადაჭარბებისას.
დოზის გადაჭარბების სიმპტომები
ყველაზე ხშირად გამოვლენილი არასასურველი რეაციები შეესაბამებოდა მონტელუკასტის უსაფრთხოების პროფილს და მოიცავდა მუცლის ტკივილს, ძილიანობას, წყურვილის შეგრძნებას, თავის ტკივილს, ღებინებას და ფსიქომოტორულ ჰიპერაქტიურობას.
დოზის გადაჭარბების მართვა
არ არსებობს კონკრეტული ინფორმაცია მონტელუკასტის დოზის გადაჭარბების მკურნალობის შესახებ. უცნობია მონტელუკასტი პერიტონეალურად დიალიზდება- თუ ჰემოდიალიზის საშუალებით.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკური თვისებები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ლეიკოტრიენების რეცეპტორის ანტაგონისტი,
ათქ კოდი: R03D C03
მოქმედების მექანიზმი
ასთმა
ცისტეინური ლეიკოტრიენები (LTC4, LTD4, LTE4) წარმოადგენენ პოტენციურ ანთებით ეიკოზანოიდებს, რომლებიც გამოიყოფა სხვადასხვა უჯრედებიდან, მათ შორის პოხიერი უჯრედებიდან და ეოზინოფილებიდან. აღნიშნული მნიშვნელოვანი პროასთმური მედიატორები უერთდებიან ადამიანის სასუნთქ გზებში არსებულ ცისტეინური ლეიკოტრიენის რეცეპტორებს (CysLT) და იწვევენ სასუნთქი გზების სიმპტომებს, როგორიცაა ბრონქოკონსტრიქცია, ლორწოს სეკრეცია, სისხლძარღვთა გამავლობის გაზრდა და ეოზინოფილების მოგროვება.
სეზონური ალერგიული რინიტი (დენკ-ეარ 10 მგ)
ცისტეინური ლეიკოტრიენები (LTC4, LTD4, LTE4) წარმოადგენენ პოტენციურ ანთებით ეიკოზანოიდებს, რომლებიც გამოიყოფა სხვადასხვა უჯრედებიდან, მათ შორის პოხიერი უჯრედებიდან და ეოზინოფილებიდან. აღნიშნული მნიშვნელოვანი პროასთმური მედიატორები უერთდებიან ადამიანის სასუნთქ გზებში არსებულ ცისტეინური ლეიკოტრიენის (CysLT) რეცეპტორებს. CysLT 1-ტიპის (CysLT1) რეცეპტორი გვხვდება ადამიანის სასუნთქი გზებში (გლუვი კუნთების უჯრედებსა და მაკროფაგების ჩათვლით) და სხვა პრო-ანთებით უჯრედებზე (ეოზინოფილებისა და გარკვეული მიელოიდური ღეროვანი უჯრედების ჩათვლით).
CysLTs– ები კორელაციურია ასთმის და ალერგიული რინიტის პათოფიზიოლოგიასთან. ასთმის მიმდინარეობის დროს, ლეიკოტრინის შუამავლობით მოქმედება მოიცავს ბრონქოკონსტრიქციას, ლორწოვან სეკრეციას, სისხლძარღვთა გამტარიანობას და ეოზინოფილის რეკრუტირებას. ალერგიული რინიტის დროს, CysLTs– ი ათავისუფლებს ცხვირის ლორწოვანს, ალერგენის ზემოქმედების შემდეგ, როგორც ადრეულ, ისე გვიან – ფაზურ რეაქციებში, და ასოცირდება ალერგიული რინიტის სიმპტომებთან. ინტრანაზალური CysLT ინფექციით ნაჩვენებია ცხვირის სასუნთქი გზების რეზისტენტობის მატება და ცხვირის ობსტრუქციის სიმპტომები.
ფარმაკოდინამიკური ეფექტები
მონტელუკასტი არის პერორალურად აქტიური ნაერთი, რომელიც მაღალი აფინურობით და სელექციურობით უკავშირდება CysLT1 რეცეპტორს. კლინიკური კვლევებიდან დგინდება, რომ მონტელუკასტი აინჰიბირებს ბრონქოკონსტრიქციას LTD4 ინჰალაციის დოზებით, როგორც მინიმუმ 5 მგ დოზით. დაფიქსირდა ბრონქოდილატაცია პეროლარული მიღებიდან 2 საათის განმავლობაში. Β- აგონისტით გამოწვეული ბრონქოდილატაციის ეფექტი იყო დანამატი მონტელუკასტით გამოწვეული ეფექტისთვის. მონტელუკასტით მკურნალობა ანტიგენის გამოწვევის გამო აფერხებს როგორც ადრეულ, ისე გვიან-ფაზის ბრონქოკონსტრიქციას. მონტელუკასტმა, პლაცებოსთან შედარებით, შეამცირა პერიფერიული სისხლის ეოზინოფილები მოზრდილებში და პედიატრიულ ასაკის პაციენტებში. ცალკეულ კვლევაში, მონტელუკასტით მკურნალობამ მნიშვნელოვნად შეამცირა ეოზინოფილები სასუნთქ გზებში (როგორც იზომება ნერწყვიდან) და პერიფერიულ სისხლში კლინიკური ასთმის კონტროლის გაუმჯობესებისას. ზრდასრულ და 2-დან 14 წლამდე პედიატრიული ასაკის პაციენტებში, მონტელუკასტმა, პლაცებოსთან შედარებით, შეამცირა პერიფერიული სისხლის ეოზინოფილები კლინიკური ასთმის კონტროლის გაუმჯობესებისას.
კლინიკური უსაფრთხოება და ეფექტურობა
ასთმა
მოზრდილებში ჩატარებული კვლევებიდან, მონტელუკასტის მიღებით 10 მგ დღეში ერთხელ, პლაცებოსთან შედარებით, აჩვენა მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება დილით FEV1 (10.4% წინააღმდეგ 2.7% ცვლილება საწყის დონიდან), AM პიკის ექსპირატორული ნაკადი შეფასდა (PEFR) (24.5 ლ / წთ-ის წინააღმდეგ, 3.3 ლ / წთ ცვლილება საწყისი დონიდან) და მთლიანი ბაგონისტიკური გამოყენების მნიშვნელოვანი შემცირება (-26.1% წინააღმდეგ -4.6% ცვლილება საწყისი დონიდან). დღის და ღამის ასთმის სიმპტომების გაუმჯობესება პაციენტში მნიშვნელოვნად უკეთესია, ვიდრე პლაცებო.
მოზრდილებში ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ მონტელუკასტის ინჰალირებული კორტიკოსტეროიდის კლინიკურ ეფექტს დაემატა (% ცვლილება საწყისი დონიდან ინჰალირებული ბეკლომეტაზონს დამატებული მონტელუკასტი წინააღმდეგ ბეკლომეტაზონის, შესაბამისად FEV1: 5.43% წინააღმდეგ 1.04%; β-აგონისტური გამოყენება: -8.70% წინააღმდეგ 2.64 %). ინჰალირებული ბეკლომეტაზონთან შედარებით (200 µg დღეში ორჯერ სფეისერ მოწყობილობით), მონტელუკასტმა აჩვენა უფრო სწრაფი საწყისი რეაგირება, თუმცა 12-კვირიანი გამოკვლევის განმავლობაში, ბეკლომეტაზონმა საშუალო მკურნალობის ეფექტს მიანიჭა უფრო დიდი მნიშვნელობა (% ცვლილება საწყისი დონიდან მონტელუკასტის წინააღმდეგ ბეკლომეტაზონის, შესაბამისად FEV1: 7.49% წინააღმდეგ 13.3%; β-აგონისტული გამოყენება: -28.28% წინააღმდეგ -43.89%). თუმცა, ბეკლომეტაზონთან შედარებით, პროცენტულობით პაციენტთა დიდმა ნაწილმა, რომლებიც მკურნალობდნენ მონტელუკასტით მიაღწიეს მსგავს კლინიკურ პასუხებს (მაგ. ბეკლომეტაზონით მკურნალობით პაციენტების 50% მიაღწია FEV1- ს გაუმჯობესების დაახლოებით 11% ან საწყის ნიშნულზე მეტჯერ, ვიდრე მონტელუკასტით მკურნალობით პაციენტთა დაახლოებით 42%-მა, რომელმაც მიაღწია იგივე შედეგს).
6-დან 14 წლამდე პედიატრიული ასაკის პაციენტებში ჩატარებულმა 8 კვირიანმა კვლევამ, მონტელუკასტის 5 მგ დღეში ერთხელ, პლაცებოსთან შედარებით, მნიშვნელოვნად გააუმჯობესა რესპირატორული ფუნქცია (FEV1 8.71%, წინააღმდეგ 4.16% ცვლილება საწყისი დონიდან; AM PEFR 27.9 ლ / წთ წინააღმდეგ 17,8 ლ/ წთ ცვლილება საწყისი დონიდან ) და შემცირდა "საჭიროების შემთხვევაში" β-აგონისტიკური გამოყენება (-11.7% წინააღმდეგ + 8.2% ცვლილება საწყისი დონიდან).
12 თვიანი ჩატარებული კვლევიდან, სადაც შედარდა მონტელუკასტის და ასთმის გასაკონტროლებელი საინჰალაციო ფლუტიკაზონის ეფექტურობა 6-დან 14 წლამდე პედიატრიული ასაკის პაციენტებში მსუბუქად გამოხატული ასთმით, პირველადი მონაცემებით მონტელუკასტი არ იყო დაქვემდებარებული ფლუტიკაზონით ასთმის პროცენტული მაჩვენებლის გაზრდაში „ ასთმის რისკების თავისუფალი დღეები „(RFDs). საშუალოდ 12 თვიანი მკურნალობის პერიოდის განმავლობაში, ასთმის RFD- ების პროცენტული მაჩვენებელი გაიზარდა 61.6%-დან 84.0%-მდე მონტელუკასტის ჯგუფში, ხოლო ფლუტიკაზონის ჯგუფში 60.9%-დან 86.7%-მდე. LS- ს (ბოლო კვადრატში) ჯგუფურ სხვაობას შორის საშუალო ასთმის RFD- ების პროცენტული მატება იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი (-2.8 95% CI-4.7, -0.9), მაგრამ წინასწარ განსაზღვრული ლიმიტის ფარგლებში, კლინიკურად არ უნდა იყოს დაქვემდებარებული.
როგორც მონტელუკასტმა, ასევე ფლუტიკაზონამ გააუმჯობესეს ასთმაზე კონტროლი 12 თვიანი მკურნალობის პერიოდში მეორადი ცვლადების შეფასების შესახებ:
FEV1 გაიზარდა 1.83 ლ-დან 2.09 ლ-მდე მონტელუკასტის ჯგუფში და 1.85 ლ-დან 2.14 ლ-მდე ფლუტიკაზონის ჯგუფში. LS– ს შორის ჯგუფური სხვაობა FEV1– ში საშუალო ზრდა იყო –0.02 ლ – ით და 95% CI –0.06, 0.02 – ით. საშუალო ზრდა საწყისი დონიდან პროგნოზირებულ FEV1- ს % -ში შეადგენდა 0.6% მონტელუკასტის სამკურნალო ჯგუფში და 2.7% ფლუტიკაზონის სამკურნალო ჯგუფში. LS მნიშვნელობების განსხვავება საწყისი დონიდან % –ში, FEV1– ის პროგნოზირებაში ცვლილებისთვის, მნიშვნელოვანი იყო -2.2% 95%-ით CI -3.6, -0.7.
β- აგონისტების გამოყენების დღეების პროცენტული მაჩვენებელი შემცირდა 38.0% -დან 15.4% -მდე მონტელუკასტის ჯგუფში, ხოლო 38,5% –დან 12,8% –მდე ფლუტიკაზონის ჯგუფში. LS მნიშვნელობების ჯგუფს შორის β- აგონისტების გამოყენებით დღეების პროცენტული მაჩვენებლებით მნიშვნელოვანი იყო: 2.7% 95% CI 0.9, 4.5.
ასთმის შეტევის მქონე პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი (ასთმის შეტევა განისაზღვრება, როგორც ასთმის გაუარესების პერიოდი, რომელიც მოითხოვს ორალურად მისაღები სტეროიდებით მკურნალობას, არაგეგმური ვიზიტით ექიმთან, სასწრაფო დახმარების ვიზიტი ან ჰოსპიტალიზაცია) იყო 32.2% მონტელუკასტის ჯგუფში, და 25,6% ფლუტიკაზონის ჯგუფში; შანსების თანაფარდობა (95% CI) მნიშვნელოვანია: თანაბარია 1.38 (1.04, 1.84).
სისტემური კორტიკოსტეროიდული (ძირითადად ორალურად მისაღები) გამოყენების მქონე პაციენტთა პროცენტული მაჩვენებელი მონტელუკასტის ჯგუფში იყო 17.8% და ფლუტიკაზონის ჯგუფში 10.5%. ჯგუფური განსხვავება LS მნიშვნელობაში იყო: 7.3%, 95% CI - ით 2.9; 11.7.
2-დან 5 წლამდე ასაკის ბავშვებში ჩატარებული 12 კვირიანი პლაცებო-კონტროლირებადი კვლევიდან, ასთმის სპეციფიკური საბოლოო წერტილების გაუმჯობესება მოხდა 4 მგ მონტელუკასტის ერთჯერადი დღიური დოზის მიღებით ვიდრე პლაცებოთი, მიუხედავად სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთდროული თერააპიისა (მაკონტროლებლებთან) გრძელვადიანი თერაპიისთვის (ინჰალაცია / ნებულაიზირებული კორტიკოსტეროიდები ან კრომოგლიკული მჟავა). პაციენტთა 60 % არ გაკონტროლებულა. მონტელუკასტმა პლაცებოსთან შედარებით გააუმჯობესა ორივე, როგორც დღის განმავლობაში გამოვლენილი ასთმის სიმპტომები (ხველით, ქოშინით, სუნთქვის პრობლემები და აქტივობის შეზღუდვით) ასევე ღამით გამოვლენილი სიმპტომები. მონტელუკასტმა პლაცებოსთან შედარებით ასევე შეამცირა 'საჭიროებისამებრ ß-აგონისტური გამოყენება და კორტიკოსტეროიდული დაავადება ასთმის გაუარესების მიზნით. პაციენტები, რომლებიც იღებდნენ მონტელუკასტს, უფრო მეტ ხანს იყვნენ ასთმის სიმპტომების გარეშე ვიდრე პლაცებოს მიღების დროს. მკურნალობის ეფექტი მიღწეული იქნა პირველი დოზის შემდეგ.
2-დან 5 წლამდე პედიატრიული ასაკის მსუბუქად გამოხატული ასთმით და პერიოდული გამწვავებებით 12 თვიანი პლაცებოზე-კონტროლირებადი კვლევიდან, 4 მგ მონტელუკასტმა დღეში ერთხელ მნიშვნელოვნად (p≤ 0.001) შეამცირა ასთმური გამწვავების ეპიზოდების წლიური მაჩვენებელი (EE), ვიდრე პლაცებოს დროს (1.60 EE წინააღმდეგ 2.34 EE) (EE განისაზღვრება, როგორც ≥3 თანმიმდევრული დღე, დღის განმავლობაში სიმპტომებით, რომლებიც მოითხოვს ß-აგონისტულ გამოყენებას ან კორტიკოსტეროიდებს [ორალურად მისაღები ან საინჰალაციო] ან ჰოსპიტალიზაცია ასთმისთვის). EE წლიური განაკვეთის პროცენტული შემცირება იყო 31.9% (95% CI: 16.9; 44.1).
პლაცებოზე კონტროლირებადი გამოკვლევით, პედიატრიულ ასაკის პაციენტებში 6 თვიდან 5 წლამდე პაციენტებში შეწყვეტილი მაგრამ არა ქრონიკული ასთმით, მკურნალობა ჩატარდა მონტელუკასტით 12 თვის განმავლობაში. მონტელუკასტი გამოიყენებოდა როგორც ერთხელ ყოველდღიური დოზა 4 მგ, ან როგორც 12-დღიანი კურსების სერია, რომელთაგან თითოეულის მიღების დაწყება მოხდა, შეწყვეტილი სიმპტომების დაწყების დროს. მნიშვნელოვანი განსხვავება არ აღინიშნებოდა 4 მგ მონტელუკასტის ან პლაცებოზე მკურნალობით ასთმის ეპიზოდების რაოდენობით, რომელიც მთავრდება ასთმის შეტევით, განისაზღვრება როგორც ასთმის ეპიზოდი, რომელიც მოითხოვს სამედიცინო დახმარების რესურსების გამოყენებას, როგორიცაა ქირურგი ექიმის, გადაუდებელი განყოფილების ან საავადმყოფოში დაუგეგმავ ვიზიტს ან მკურნალობა პერორალური, ინტრავენური ან კუნთოვანი კორტიკოსტეროიდებით.
მონტელუკასტის ეფექტურობა შენარჩუნებულია 6 თვიდან 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში ეფექტურობის მონაცემების ექსტრაპოლაციით, 2 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, ასთმით დაავადებულ პაციენტებში და ემყარება მსგავს ფარმაკოკინეტიკურ მონაცემებს. ვარაუდობენ, რომ დაავადების კურსი, პათოფიზიოლოგია და სამკურნალო პროდუქტის ეფექტი მსგავსია ასეთ პოპულაციებში.
ფიზიკური დატვირთვით გამოწვეული ბრონქოკონსტრიქციის მნიშვნელოვანი შემცირება დაფიქსირდა მოზრდილებში 12 კვირიანი კვლევის შედეგად (მაქსიმალური ვარდნა FEV1– ში 22,33% მონტელუკასტზე წინააღმდეგ პლაცებოზე 32,40%; აღდგენის დრო FEV1 საწყისი დონიდან 5% -ში 44.22 წთ წინააღმდეგ 60.64 წთ). ეს ეფექტი მუდმივი იყო 12 – კვირიანი სასწავლო პერიოდის განმავლობაში. EIB– ის შემცირება ასევე მოკლევადიანი გამოკვლევით გამოვლინდა 6 – დან 14 წლამდე ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში (FEV1– ის მაქსიმალური ვარდნა იყო 18,27% წინააღმდეგ 26.11%, აღდგენის დრო საწყისი დონიდან 5% -ში FEV1 17.76 წთ წინააღმდეგ 27.98 წთ). ეფექტი ჩატარებული ორივე კვლევიდან გამოვლინდა ერთდღიანი დოზირების ინტერვალის ბოლოს.
ასპირინის (აცეტილსალიცილის მჟავა) მგრძნობიარე ასთმით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებმაც ერთდროულად მიიღეს კორტიკოსტეროიდული საინჰალაციო და/ან პეროლარული მკურნალობა მონტელუკასტით, პლაცებოსთან შედარებით, ასთმის კონტროლის მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება მოხდა (FEV1 8.55% წინაარმდეგ -1.74% –ით ცვლილება საწყისი დონიდან და შემცირდა მთლიანი β – აგონისტული გამოყენებისას -27.78% წინააღმდეგ 2.09% ცვლილება საწყისი დონიდან).
სეზონური ალერგიული რინიტი (კლინიკური კვლევები 10 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტებით)
კლინიკური კვლევებიდან, 10 მგ მონტელუკასტის ტაბლეტებით, რომლებიც დღეში ერთხელ ინიშნება მოზრდილ ასთმიან პაციენტებში 15 წლის და უფრო მეტი ასაკის სეზონური ალერგიული რინიტის დროს, გამოვლინდა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება ყოველდღიური რინიტის სიმპტომების შედეგებში, პლაცებოსთან შედარებით. ყოველდღიური რინიტის სიმპტომების ფასდება საშუალოდ დღის განმავლობაში ნაზალური სიმპტომების შეფასებით (ცხვირის შეშუპების საშუალებები, რინორეა, ყნოსვა და ცხვირის ქავილი) და ღამის განმავლობაში სიმპტომები ფასდება (შეშუპებული ცხვირი გამოღვიძებისთანავე, ძნელად ჩაძინება, ღამეში გაღვიძებები). ალერგიული რინიტის გლობალური შეფასებები პაციენტებისა და ექიმების მიერ მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა პლაცებოზე. ამ კვლევაში პირველადი მიზანი არ ყოფილა ასთმის ეფექტურობის შეფასება.
ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
აბსორბცია
მონტელუკასტი პერორალურად მიღების შემდეგ სწრაფად აბსორბირდება. მოზრდილებში 10 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტის უზმოზზე მიღებისას საშუალო პიკური პლაზმური კონცენტრაცია (Cmax) მიიღწევა 3 საათის შემდეგ (Tmax). ორალური ბიოათვისებულობა საშუალოდ 64%-ია. პერორალურ ბიოთავსებულობაზე და Cmax-ზე არ ახდენს გავლენას სტანდარტული საკვები. პრეპარატის უსაფრთხოება და ეფექტურობა გამოვლინდა კლინიკურ კვლევებში, სადაც 10 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტის მიღება ხდებოდა საკვებისგან დამოუკიდებლად.
მოზრდილებში უზმოზზე 5 მგ საღეჭი ტაბლეტების მიღებისას Cmax მიიღწეოდა 2 საათის შემდეგ. საშუალო ბიოშეღწევადობა შეადგენს 73%-ს და მცირდება 63 %-მდე სტანდარტული საკვების მიღებისას.
2-დან 5 წლამდე პედიატრიული ასაკის პაციენტებში უზმოზე 4 მგ საღეჭი ტაბლეტის მიღებისას Cmax მიიღწეოდა მიღებიდან 2 საათის შემდეგ. საშუალო Cmax 66%-ით მეტია, ხოლო საშუალო Cmin ნაკლებია მოზრდილებთან შედარებით, რომლებიც იღებენ 10 მგ ტაბლეტს.
4 მგ გრანულის ფორმულირება ბიოექვივალენტურია 4 მგ საღეჭი ტაბლეტის, როდესაც უზმოზე მიიღება მოზრდილებში. 6 თვიდან 2 წლამდე პედიატრიული ასაკის პაციენტებში, Cmax მიიღწევა 4 მგ გრანულების ფორმულირების მიღებიდან 2 საათის შემდეგ. Cmax თითქმის 2-ჯერ მეტია, ვიდრე მოზრდილებში, რომლებიც იღებენ 10 მგ ტაბლეტს. ვაშლის წვენის ან მაღალცხიმიანი სტანდარტული საკვების ერთდროულ გამოყენებას გრანულების ფორმულირებასთან ერთად არ ჰქონდა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი მონტელუკასტის ფარმაკოკინეტიკაზე, როგორც ეს განსაზღვრულია AUC-ით (1225.7 vs 1223.1 ნგ.სთ/მლ ვაშლის წვენით და მის გარეშე, შესაბამისად, და 1191.8 vs 1148.5 ნგ.სთ/მლ მაღალცხიმიანი სტანდარტული კვებით და მის გარეშე, შესაბამისად).
განაწილება
მონტელუკასტი 99%-ზე მეტად უერთდება პლაზმის ცილებს. მონტელუკასტის განაწილების სტაციონარული მოცულობა საშუალოდ შეადგენს 8-11 ლიტრს. რადიოაქტიურად მონიშნული მონტელუკასტის საშუალებით ვირთაგვებზე ჩატარებული კვლევებიდან ჩანს მინიმლური დისტრუბუცია ჰემატოენცეფალურ ბარიერში. გარდა ამისა, დოზის მიღებიდან 24 საათის შემდეგ რადიოაქტიურად მონიშნული მასალის კონცენტრაცია ყველა ქსოვილში იყო მინიმალური.
ბიოტრანსფორმაცია
მონტელუკასტი განიცდის ინტენსიურ მეტაბოლიზმს. თერაპიული დოზის გამოყენებით ჩატარებულ კვლევებში, მონტელუკასტის მეტაბოლიტების კონცენტრაცია მოზრდილების და ბავშვების პლაზმაში სტაბილური მდგომარეობის დროს იყო უმნიშვნელო.
ციტოქრომ P450 2C8 არის ძირითადი ფერმენტი მონტელუკასტის მეტაბოლიზმში. გარდა ამისა, CYP 3A4 და 2C9 შეიძლება ჰქონდეს უმნიშვნელო წვლილი მეტაბოლიზმში, თუმცა იტრაკონაზოლმა, CYP 3A4 ინჰიბიტორმა, აჩვენა, რომ არ ცვლის მონტელუკასტის ფარმაკოკინეტიკურ ინტერესს ჯანმრთელ გამოკვლეულ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს დღეში 10 მგ მონტელუკასტი.
ადამიანის ღვიძლის მიკროსომებზე ჩატარებული შემდგომი In vitro კვლევებიდან გამოვლინდა, რომ პლაზმაში მონტელუკასტის თერაპიული კონცენტრაცია არ აინჰიბირებს ციტოქრომა P450 3A4, 2C9, 1A2, 2A6, 2C19 ან 2D6. მონტელუკასტის მეტაბოლიტებს ნაკლებად აქვთ თერაპიული ეფექტი.
ელიმინაცია
ჯანმრთელ ადამიანში მონტელუკასტის პლაზმის კლირენსი საშუალოდ შეადგენს 45 მლ/წთ. პერორალურად რადიოაქტიურად მონიშნული მონტელუკასტის დოზის მიღების შემდეგ 5 დღის განმავლობაში შეგროვებულ ფეკალურ მასაში რადიოაქტიულობა შეადგენდა 86 %-ს და <0.2 % - შარდში. მონტელუკასტის პერორალურ ბიოათვისებულობის მაჩვენებელთან ერთად აღებული ეს იმას აღნიშნავს, რომ მონტელუკასტი და მისი მეტაბოლიტები თითქმის ექსკლუზიურად გამოიყოფა ნაღვლის საშუალებით.
მახასიათებლები პაციენტებში
არ საჭიროებს დოზის კორექტირებას ხანდაზმულ და ღვიძლის მსუბუქი ან უმნიშვნელო უკმარისობის მქონე პაციენტებში. თირკმელების უკმარისობის მქონე პაციენტებში კვლევები არ ჩატარებულა. იმის გამო, რომ მონტელუკასტი და მისი მეტაბოლიტები აღმოიფხვრება ბილიარული გზით, არ საჭიროებს დოზის კორექტირებას, თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში. არ არსებობს მონაცემები მონტელუკასტის ფარმაკოკინეტიკის შესახებ ღვიძლის მწვავე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (ჩაილდ-პიუს შკალით > 9).
მონტელუკასტის მაღალი დოზების დროს (20 და 60-ჯერ რეკომენდებული ზრდასრული დოზა), დაფიქსირდა პლაზმური თეოფილინის კონცენტრაციის დაქვეითება. ეს ეფექტი არ გამოვლენილა 10 მგ რეკომენდებული დოზით დღეში ერთხელ.
უსაფრთხოების პრეკლინიკური მონაცემები
ცხოველებზე ჩატარებული ტოქსიკურობის კვლევიდან დაიქსირდა მცირე შრატის ბიოქიმიური ცვლილებები ALT- ში, გლუკოზა, ფოსფორი და ტრიგლიცერიდები, რომლებიც იყვნენ გარდამავალი ხასიათის. ცხოველებში ტოქსიკურობის ნიშნები იყო ნერწყვის მომატება, გასტროინტესტინალური ტრაქტის სიმპტომები, ფხვიერი განავალი და იონის დისბალანსი. ეს მოხდა დოზირებების დროს, რომლებიც უზრუნველყოფენ > 17 – ჯერ აღემატებოდეს სისტემურ ექსპოზიციას, რომელიც დაფიქსირდა კლინიკურ დოზებში. მაიმუნებში, გვერდითი მოვლენები გამოვლინდა დოზით 150 მგ / კგ / დღეში (> 232-ჯერ აღემატება კლინიკურ დოზებში გამოვლენილი სისტემური ექსპოზიციას).
ცხოველებზე ჩატარებული კვლევებიდან, მონტელუკასტს გავლენა არ მოუხდენია ნაყოფიერებაზე ან რეპროდუქციულ მოქმედებაზე რაც სისტემური ზემოქმედებით აღემატებოდა კლინიკურ სისტემურ ექსპოზიციას 24-ჯერ . ლეკვის სხეულის წონის უმნიშვნელო შემცირება დაფიქსირდა ვირთაგვებში ქალის ნაყოფიერების კვლევაში 200 მგ / კგ / დღეში (> 69-ჯერ კლინიკური სისტემური ექსპოზიცია). კურდღლებზე ჩატარებული კვლებებიდან, არასრული ოსიფიკაციის უფრო მაღალი შემთხვევა ერთდროულად გაკონტროლდა ცხოველებთან ერთად, სისტემური ექსპოზიციის დროს გამოვლინდა >24-ჯერ მეტი კლინიკურ დოზით ნაჩვენები კლინიკური სისტემური ექსპოზიცის გაზრდა. ვირთხებში არ დაფიქსირებულა პათოლოგიები. მონტელუკასტმა აჩვენა პლაცენტარული ბარიერის გადაკვეთა და გადავიდა ცხოველების დედის რძეში.
მონტელუკასტის ნატრიუმის ერთჯერადი მიღების შემდეგ მაქსიმალური დოზის გამოცდილებიდან არ დაფიქსირებულა სიკვდილიანობა თაგვებში და ვირთხებში დოზით 5.000მგ/კგ-მდე (15,000 მგ / მ 2 და 30,000 მგ / მ 2 თაგვებში და ვირთხებში, შესაბამისად). ეს დოზა 25,000-ჯერ ექვივალენტურია რეკომენდებული ზრდასრული ადამიანის დღიური დოზის (ზრდასრული პაციენტის 50 კგ წონის საფუძველზე ).
მონტელუკასტით დადგინდა, რომ თაგვებში არ იყო ფოტოტოქსიური UVA, UVB-თვის ან შესამჩნევი მსუბუქი სპექტრისთვის დოზით 500 მგ / კგ / დღეში (დაახლოებით> 200-ჯერ, სისტემური ზემოქმედების საფუძველზე).
მონტელუკასტი არ იყო მუტაგენური არც ინ ვიტრო და ინ ვივო კვლევებში და არც საზიანო მღრღნელ სახეობებში.
ფარმაცევტული მონაცემები
დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი
დენკ-ეარ ჯუნიორი 4 მგ და დენკ-ეარ ჯუნიორი 5 მგ:
მანიტოლი
მიკროკრისტალური ცელულოზა
ჰიდროქსილპროპილ ცელულოზა
რკინის წითელი ოქსიდი
ნატრიუმის კროსკამელოზა
ალუბლის არომატი (შეიცავს: არომატიზატორებს, გუმარაბიკს, მალტოდექსტრინს, პროპილენის გლიკოლს)
ასპარტამი
მაგნიუმის სტეარატი [ბოსტნეული]
დენკ-ეარ 10 მგ:
მანიტოლი
მიკროკრისტალური ცელულოზა
ჰიდროქსილპროპილ ცელულოზა
კროსკამელოზას ნატრიუმი
ბანანის არომატი (შეიცავს: არომატიზატორებს, გუმარაბიკს, მალტოდექსტრინი, საქაროზა, ტრიაცეტინი)
ასპარტამი
მაგნიუმის სტეარატი [ბოსტნეული]
ჰიპრომელოზა
ტალკი
ტიტანის დიოქსიდი
რკინის ყვითელი ოქსიდი
რკინის წითელი ოქსიდი
შეუთავსებლობები
არ არის ცნობილი
შენახვის ვადა
3 წელი
შენახვის სპეციალური ზომები
ინახება 300C დაბალ ტემპერატურაზე.
სინათლისგან დაცვის მიზნით ინახება ორიგინალ შეფუთვაში.
შეფუთვის აღწერა და შემადგენლობა
ალუმინი/ალუმინის ბლისტერები
შეფუთვის ზომა: 28 ტაბლეტი
გაცემის რეჟიმი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
განადგურების სპეციალური მოთხოვნები
სპეციალური მოთხოვნები არ არსებობს
ნებისმიერი გამოუყენებელი მედიკამენტი ან ნარჩენები უნდა განთავსდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.
მარკეტინგული ავტორიზაციის მფლობელი
დენკ ფარმა გმბჰ & კო. კგ
პრინცრეგენტენშტრასე. 79
81675 მიუნხენი
გერმანია
- მარკეტინგული აუტორიზაციის ნომერი გერმანიაში
- გერმანიაში პირველი ავტორიზაციის თარიღი
- ტექსტის მიმოხილვის თარიღი
11/2019
- მიწოდების ზოგადი კლასიფიკაცია
სამედიცინო პროდუქტი შეესაბამება სამედიცინო დანიშნულებას
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.



