დეპრესიასთან დაკავშირებული შფოთვითი და მოუსვენრობის ზომიერი და მძიმე მდგომარეობების ხანმოკლე მკურნალობა. სამკურნალო საშუალება ნაჩვენებია მხოლოდ მაშინ, როდესაც დარღვევა არის სერიოზული, ახდენს ადამიანის ინვალიდიზირებას ან მის დაქვემდებარებას მძიმე სტერსისდმი. …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- ალპრაზოლამი (alprazolam)
- ფორმა და შეფუთვა
- 0,5მგ ტაბლეტი №30 (3X10)
- მწარმოებელი
- «Kharkov Pharmaceutical Factory «Zdorovie Narodu» LTD, უკრაინა
- გაცემის წესი
- I ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №2 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- ფსიქოლეფსური საშუალებები, ბენზოდიაზეპინის წარმოებულები
- ATC კოდი
- N05BA12
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ-044395
- რეგისტრირებულია
- 27 ნოემბერი 2025, მოქმედებს 27 ნოემბერი 2030-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- «Kharkov Pharmaceutical Factory «Zdorovie Narodu» LTD (უკრაინა)
- განმცხადებელი
- შპს „საბა“
- GMP
- აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
ალპრაზოლამი-ზნ — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
დეპრესიასთან დაკავშირებული შფოთვითი და მოუსვენრობის ზომიერი და მძიმე მდგომარეობების ხანმოკლე მკურნალობა. სამკურნალო საშუალება ნაჩვენებია მხოლოდ მაშინ, როდესაც დარღვევა არის სერიოზული, ახდენს ადამიანის ინვალიდიზირებას ან მის დაქვემდებარებას მძიმე სტერსისდმი.
სამკურნალო საშუალების გამოყენება არ შეიძლება ხანმოკლე, მსუბუქი მოუსვენორობის სამკურნალოდ, ისეთის როგორიც არის ყოველდღიურ ცხოვრებაში არსებულ სტრესთან დაკავშირებული მოუსვენრობა ან დაძაბულობა. იმის გამო, რომ ალპრაზოლამის ეფექტურობა დეპრესიის და ფობიური ან აკვიატებული მდგომარეობების დროს დადგნილი არ არის, შეიძლება საჭირო გახდეს სპეციფიკური მკურნალობა
მიღების წესი და დოზირება
შფოთვა. 0.25 მგ-დან 0.5 მგ-მდე 3-ჯერ დღეში, საჭიროების შემთხვევაში იზრდება 3 მგ-მდე დღეში.
ხანდაზმული პაციენტები ან დამაუძლურებელი დაავადებების მქონე პირები. 25 მგ 2-3-ჯერ დღეში, თანდათანობითი ზრდით, თუ ეს აუცილებელია და კარგად აიტანება.
გვერდითი მოვლენების განვითარების შემთხვევაში, დოზა უნდა შემცირდეს. სასურველია მკურნალობის რეგულარული გადახედვა და მისი რაც შეიძლება მალე შეწყვეტა. თუ ხანგრძლივი მკურნალობა აუცილებელია, დამოკიდებულების რისკის მინიმიზაციის მიზნით შეიძლება განხილულ იქნას პერიოდული მკურნალობა.
მიღების წესი. პერორალური გამოყენებისთვის.
მკურნალობა უნდა იყოს რაც შეიძლება ხანმოკლე. რეკომენდებულია პაციენტის ხელახალი გამოკვლევა მკურნალობის დაწყებიდან არაუმეტეს 4 კვირის შემდეგ და მკურნალობის გაგრძელების საჭიროების დადგენა, განსაკუთრებით თუ პაციენტს არ აქვს სიმპტომები. მკურნალობის საერთო ხანგრძლივობა არ უნდა აღემატებოდეს 8-12 კვირას, თანდათანობითი მოხსნის პროცესის ჩათვლით.
ზოგიერთ შემთხვევაში, შეიძლება საჭირო გახდეს მკურნალობის მაქსიმალური პერიოდის გახანგრძლივება; თუ ასეა, ეს არ უნდა გაკეთდეს პაციენტის სპეციალისტი ექსპერტის მიერ ხელახალი შეფასების გარეშე. როგორც ყველა ბენზოდიაზეპინის შემთხვევაში, ექიმებმა უნდა გაითვალისწინონ, რომ ხანგრძლივმა გამოყენებამ შეიძლება ზოგიერთ პაციენტში გამოიწვიოს დამოკიდებულება.
პრეპარატის ოპტიმალური დოზირება უნდა ეფუძნებოდეს სიმპტომების სიმძიმეს და პაციენტის ინდივიდუალურ რეაქციას. უნდა იქნას გამოყენებული ყველაზე დაბალი დოზა, რომელსაც შეუძლია სიმპტომების კონტროლი. დოზა უნდა გადაფასდეს არაუმეტეს 4 კვირის ინტერვალებით. ჩვეულებრივი დოზა მოცემულია ქვემოთ; ზოგიერთ პაციენტში, რომლებსაც სჭირდებათ უფრო მაღალი დოზები, დოზა ფრთხილად უნდა გაიზარდოს გვერდითი მოვლენების თავიდან ასაცილებლად. თუ უფრო მაღალი დოზაა საჭირო, საღამოს დოზა უნდა გაიზარდოს დღის დოზების მიღებამდე. ზოგადად, პაციენტებს, რომლებსაც ადრე არ მიუღიათ ფსიქოტროპული პრეპარატები, დასჭირდებათ უფრო დაბალი დოზები, ვიდრე მათ, ვინც მიიღო ასეთი მკურნალობა ან პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ ქრონიკული ალკოჰოლიზმის ისტორია.
მკურნალობა ყოველთვის უნდა შეწყდეს თანდათანობით. ალპრაზოლამით მკურნალობის შესაწყვეტად, დოზა თანდათან უნდა შემცირდეს სამედიცინო პრაქტიკის შესაბამისად. რეკომენდებულია ალპრაზოლამის დღიური დოზის შემცირება არაუმეტეს 0.5 მგ-ით ყოველ 3 დღეში. ზოგიერთ პაციენტს შეიძლება დასჭირდეს დოზის კიდევ უფრო ნელი შემცირება (იხილეთ განყოფილება <<გამოყენების თავისებურებები>>).
ხანდაზმული პაციენტები. აღწერილია პრეპარატის კლირენსის შემცირება და, სხვა ბენზოდიაზეპინების მსგავსად, ხანდაზმულ პაციენტებში აღწერილია პრეპარატის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა (იხილეთ განყოფილება <<ფარმაკოკინეტიკა>>).
ბავშვები.
ალპრაზოლამის უსაფრთხოება და ეფექტურობა 18 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში დადგენილი არ არის. მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი.
უკუჩვენებები
მომეტებული ინდივიდუალური მგრძნობელობა ალპრაზოლამისა და სხვა ბენზოდიაზეპინების ან ალპრაზოლამი-ზნ-ის ნებისმიერი სხვა დმხმარე ნივთიერებების მიმართ, მიასტენია, ღვიძლის მწვავე უკმარისობა, აპნოეს ძილის სინდრომი, სუნთქვის მწვავე უკმარისობა.
სიფრთხილის ზომები
თირკმლისა და ღვიძლის უკმარისობა
ეს პრეპარატი სიფრთხილის დაცვით უნდა მიეცეს თირკმლის ფუნქციის დარღვევების, აგრეთვე ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებს.
დეპრესია/შ|ფოთვა
მძიმე დეპრესიოს, აგრეთვე დეპრესიბით გმნოწვეული შფოთვითი, მდგომარეობების მქონე პაციენტებისათვის ბენზოდიაზეპინისა და მისი რიგის წამლების მიცემა მხოლოდ დეპრესიის სამკურნალოდ, რეკომენდირებული არ არის, რადგან ამ პრეპარატებმა შეიძლება პროვოცირება გაუკეთონ ან აამაღლონ თვითმკვლელობის რისკი. ამიტომ, ალპრაზოლამი სიფრთხილის დაცვითა და შეზღუდულად უნდა მიეცეს დეპრესიული მოშლილობების ნიშნებისა და სიმპტომების, აგრეთვე სუიციდური განწყობების მქონე პაციენტებს.
ბავშვები. ბავშვებისა და 18 წლამდე ასაკის მოზარდების სამკურნალოდ, ალპრაზოლამი-ზნ რეკომენდირებული არ არის, რადგან ამ კატეგორიის პაციენტებისათვის პრეპარატის უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ ყოფილა.
ხანდაზმული ასაკის პაციენტები
ხანდაზმული ასაკის პაციენტებს ბენზოდიაზეპინები უნდა მიეცეს სიფრთხილის ზომების დაცვით, რადგან არსებობს სედაციის და/ან საყრდენ-მამოძრავებელი სისტემის დასუსტების რისკი, რამაც შეიძლება უეცარი დაცემები გამოიწვიოს, ხშირად – სერიოზული შედეგებით ასეთი პაციენტებისათვის.
ხანდაზმული ასაკის ან დასუსტებული პაციენტების მიმართ, რეკომენდირებულია დაბალი ეფექტური დოზების გამოყენების პრინციპის დაცვა რათა თავიდან იქნას აცილებული ატაქსიები ან ჭარბად სედატიური ეფექტი (იხილეთ ნაწილი “მიღების წესი და დოზები”). ასევე, უფრო დაბალი დოზებია რეკომენდირებული სუნთქვის ქრონიკული უკმარისობის მქონე პაციენტებისათვის, სუნთქვის დათრგუნვის რისკის გამო.
ბენზოდიაზეპინები განსაკუთრებული სიფრთხილის დაცვით უნდა მიეცეს ავადმყოფებს, რომლებიც ბოროტად სარგებლობენ სპირტიანი სასმელებით ან ნარკოტიკებით (იხილეთ ნაწილი “ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან და ურთიერთქმედების სხვა სახეები”).
ოპიოიდების ერთდროული გამოყენების რისკი. ალპრაზოლამის და ოპიოიდების ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს სედაცია, სუნთქვის დათრგუნვა, კომა და სიკვდილი. ამ რისკების გამო, სედატიური საშუალებების, როგორიცაა ბენზოდიაზეპინები ან მსგავსი პრეპარატების, როგორიცაა ალპრაზოლამი, ოპიოიდებთან ერთად გამოყენება, უნდა იყოს განკუთვნილი იმ პაციენტებისთვის, რომელთათვისაც ალტერნატიული მკურნალობის ვარიანტები შეუძლებელია.
თუ მიღებულია გადაწყვეტილება ალპრაზოლამის ოპიოიდებთან ერთად მიღების შესახებ, უნდა იქნას გამოყენებული ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზა და მკურნალობის ხანგრძლივობა უნდა იყოს რაც შეიძლება ხანმოკლე.
პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს სუნთქვის დათრგუნვისა და სედაციის ნიშნებისა და სიმპტომების მკაცრი მონიტორინგის ქვეშ. ამიტომ, მკაცრად რეკომენდებულია, რომ პაციენტები და მათი მომვლელები იყვნენ ინფორმირებულნი ამ სიმპტომების შესახებ (იხილეთ სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ურთიერთქმედება და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები).
დამოკიდებულება. ბენზოდიაზეპინების გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ფიზიკური და ფსიქიკური დამოკიდებულების განვითარება ამ პრეპარატებზე. წამალდამოკიდებულების რისკი ასევე მატულობს დოზის მომატებისა და მკურნალობის ხანგრძლივობის-და მიხედვით. ასეთი რისკი მაღალია აგრეთვე პაციენტებში, რომლებიც ბოროტად სარგებლობენ სპირტიანი სასმელებით ან ნარკოტიკებით. წამალდამოკიდებულების რისკი შეიძლება წარმოიშვას პრეპარატის მოიღებისას თერაპიული დოზებით და/ან ცალკეული რისკ-ფაქტორების პაციენტებში. წამალდამოკიდებულების მომატებული რისკი არსებობს აგრეთვე ბენზოდიაზეპინების რიგის რამდენიმე პრეპარატის კომბინირებულად მიღებისას, მიუხედავად მათი ანქსიოლიტური ან ჰიპნოტური ინდიკაციებისა. აღნიშნულია აგრეთვე ამ პრეპარატების ბოროტად გამოყენების შემთხვევები.
წამლის მოხსნის სიმპტომები: ფიზიკური დამოკიდებულების განვითარების შემდეგ მკურნალობის უეცარმა შეწყვეტამ შეიძლება წარმოშვას მოხსნის სიმპტომები. ასეთ გამოვლინებებს შეიძლება ადგილი ჰქონდეს თავის ტკივილის, კუნთების ტკივილის, შფოთვის, დაძაბულობის, მოუსვენრობის, დაბნეულობის, გაღიზიანების, უძილობის სახით. მძიმე შემთხვევებში, შეიძლება ასევე წარმოიშვას დერეალიზაციის, დეპერსონალიზაციის, კიდურების დაბუჟების და წვის შეგრძნების, სინათლის, ხმაურისა და ფიზიკური კონტაქტის მიმართ მომატებული მგრძნობელობის ჰალუცინაციების ან ეპილეფსიური კრუნჩხვების სიმპტომები.
ალპრაზოლამით მკურნალობის შეწყვეტისას, აუცილებელია, რომ დოზა თანდათანობით შემცირდეს. მიიჩნევა, რომ ალპრაზოლამის დღიური დოზა უნდა შემცირდეს არაუმეტეს 0.5მგ-ით 3 დღის განმავლობაში. ზოგიერთ პაციენტს შეიძლება დოზის უფრო ნელ-ნელა შემცირება დასჭირდეს.
ალპრაზოლამით მკურნალობის შეწყვეტამ შეიძლება გამოიწვიოს პაციენტის უძილობა ან მოუსვენრობა, რასაც შესაძლოა თან ახლდეს სხვა რეაქციებიც, მათ შორის გუნება-განწყობილების შეცვლა, შიშის გრძნობა, ძილის დარღვევები ან მოუსვენრობა. იმის გამო, რომ აბსტინენციის/მოხსნის რისკის ალბათობა მკურნალობის უეცარი შეწყვეტის შემდეგ უფრო მაღალია, რეკომენდირებულია, რომ დოზა შემცირდეს არაუმეტეს 0.5მგ-ით 3 დღის განმავლობაში. ზოგიერთ პაციენტს შეიძლება დასჭირდეს დოზის კიდევ უფრო ნელა შემცირება.
მკურნალობის ხანგრძლივობა
მკურნალობის ხანგრძლივობა უნდა იყოს რაც შეიძლება მოკლე (იხილეთ ნაწილი “მიღების წესი და დოზები”), ჩვენებებზე დამოკიდებულებით, მაგრამ არაუმეტეს 8-12 კვირის ხანგრძლივობიოსა, პრეპარატის მოხსნის ჩათვლით. სიტუაციის განმეორებითი შეფასების გარეშე, მკურნალობის პერიოდის გაზარდა რკომენდირებული არ არის. პაცენტს უნდა ეცნობოს მკურნალობის შეზღუდული ხანგრძლივობისა და მოხსნის სინდრომის შესაძლო წარმოშობის შესახებ.
შესაძლოა სასარგებლო იყოს მკურნალობის დაწყებისას პაციენტის ინფორმირება, რომ ის დროში შეზღუდული იქნება და იმის ახსნა, თუ როგორ შემცირდება დოზა თანდათანობით. ასევე მნიშვნელოვანია, რომ პაციენტმა იცოდეს რიკოშეტის ეფექტების შესაძლებლობის შესახებ, რითაც მინიმუმამდე დაიყვანება შეშფოთება ასეთ სიმპტომებთან დაკავშირებით, თუ ისინი წამლის მოხსნის დროს გამოვლინდება.
ხანმოკლე მოქმედების პერიოდის მქონე ბენზოდიაზეპინების გამოყენებისას, აბსისტენცია შეილება გამოვლინდეს თერაპიული დოზების ინტერვალში, განსაკუთრებით - მაღალი თერპიული დოზების გამოყენებისას. ხანგრძლივი მოქმედების პერიოდის მქონე ბენზოდიაზეპინების გამოყენებისას მნიშვნელოვანია, რომ სიფრთხილე გამოვიჩინოთ ხანმოკლე მოქმედების ბენზოდიაზეპინებზე გადასვლისას.
ამნეზია
ბენზოდიაზეპინებმა შეიძლება ანტეროგრადული ამნეზია გამოიწვიოს. ყველაზე ხშირად ამას ადგილი აქვს პრეპარატის მიღებიდან რამდენიმე საათის შემდეგ. ამ რისკის შესაცირებლად, აუცილებელი რომ პაციენტმა უწყვეტად იძინოს 7-8 საათის განმავლობაში (იხილეთ ნაწილი: `გვერდითი რეაქციები~)
ფსიქიური და პარადოქსალური რეაქციები
მოუსვენრობის, აგზნებადობის, გაღიზიანების, აგრესიულობის, ბოდვის, ღამის კოშმარების, ჰალუცინაცირების, ფსიქოზების, არაადექვატური ქცევისა და სხვა არასასურველი ქცევითი ეფექტების შემთხვევებში, რომლებსაც, როგორც ცნობილია, ადგილი აქვს ბენზოდიაზეპინებით მკურნალობისას, ამ პრეპარატის მიცემა უნდა შეწყდეს. ასეთი გამოვლინებები უპირატესად დაიკვირვება ბავშვებში და ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში.
ტოლერანტობა
ბენზოდიაზეპინების არაეფექტურობა შეიძლება განვითარდეს პრეპარატის მრავლჯერადი მიღებისას რამდენიმე კვირის განმვლობაში.
ჰიპომანიისა და მანიის ეპიზოდები აღინიშნა ალპრაზოლამის მიცემისას დეპრესიული პაციენტებისათვის.
ფსიქოზების პირველადი მკურნალობისას, ბენზოდიაზეპინები რეკომენდირებული არ არის.
გალაქტოზას, ლაქტოზას დეფიციტის ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციის შეუგუებლობის იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემების პაციენტებისათვის ალპრაზოლამი-ზნ-ის მიცემა არ შეიძლება.
ბენზოდიაზეპინები ფსიქოზის პირველადი მკურნალობისთვის რეკომენდებული არ არის.
თუ პაციენტს დაუდგინდა გარკვეული შაქრის მიმართ აუტანლობა, ამ მედიკამენტის გამოყენებამდე უნდა მიმართოს ექიმს.
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
ოპიოიდები. სედატიური საშუალებების, როგორიცაა ბენზოდიაზეპინები, ან მსგავსი პრეპარატების, როგორიცაა ალპრაზოლამი, ოპიოიდებთან ერთად გამოყენება ზრდის სედაციის, სუნთქვის დათრგუნვის, კომის და სიკვდილის რისკს, რაც გამოწვეულია ცენტრალური ნერვული სისტემის დამთრგუნველი დამატებითი ეფექტებით. დოზირება და თანმხლები გამოყენების ხანგრძლივობა უნდა შეიზღუდოს (იხ. ნაწილი <<გამოყენების ტავისებურებები>>. ალპრაზოლამის მიღება ალკოჰოლთან ერთად, რეკომენდირებული არ არის. ამ პრეპარატისა და ცნს-ის სხვა დეპრესანტების ერთდროული მიცემა პაციენტისათვის, უნდა მოხდეს სიფრთხილის დაცვით.
ცენტრალური დეპრესიული ეფექტის გაძლიერებას შეიძლება ადგილი ექნეს ამ პრეპარატის მიცემისას პაციენტისათვის ანტიფსიქოზურ საშუალებებთან (ნეიროლეპტიკებთან), საძილე, ანქსიოლიტიკურ/სედატიურ პრეპარატებთან, ანტიდეპრესანტებთან და ანტიჰისტამინურ სამკურნალწამლო საშუალებებთან ერთად. ნარკოტიკული ანალგეტიკების მიღების შემთხვევაში, ასევე შეიძლება აღინიშნოს ეიფორიის მომატება, რაც იწვევს ფსიქოლოგიური დამოკიდებულების გაძლიერებას. ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედებები შეიძლება მიმდინარეობდეს ალპრაზოლამის მიღებისას იმ პრეპარატებთან ერთად, რომლებიც მის მეტაბოლიზმს უქმნან ბარიერებს.
CYP3A ინჰიბიტორები. ნაერთებმა, რომლებიც თრგუნავენ ღვიძლის გარკვეულ ფერმენტებს (კერძოდ P450 3A4), შეიძლება აამაღლონ ალპრაზოლამის კონცენტრაცია და გააძლიერონ მისი აქტივობა, ალპრაზოლამის ლაბორატორიული და კლინიკური კვლევების მონაცემები სხვადასხვა ხარისხის მტკიცებულებებს გვაძლევენ მის ურთიერთქმედებებსა და შესაძლო ურთიერთქმედებებზე სხვა სამკურნალწამლო საშუალებების მიმართ. ამიტომ, ურთიერთქმედების ასეთი დონეებისა და ტიპების არსებული მონაცემების საფუძველზე, გაცემულია შემდეგი რეკომენდაცოები:
ალპრაზოლამის მიცემა კეტოკონაზოლთან, იტრაკონაზოლთან ან აზოლების ჯგუფის სხვა სოკოს საწინააღმდეგო საშუალებებთან ერთად, რეკომენდირებული არ არის;
ალპრაზოლამის მიცემა ნეფაზოდონთან ან ფლუვოქსამინთან ერთად, დაახლოებით 2-ჯერ ამაღლებს ალპრაზოლამის AUC-ს. ამიტომ, რეკომენდირებულია დოზის შემცირება და განსაკუთრებული სიფრთხილე ალპრაზოლამის მიცემისას ნეფაზოდონთან, ფლუვოქსამინთან დაციმეტიდინთან ერთად;
სიფრთხილის დაცვაა რეკომენდირებული სამკურნალო საშუალების მიცემისას ფლუოქსეტინთან, პროპოქსიფენთან, ორალურ კონტრაცეპტივებთან, ცერტრალინთან, დილტიაზემთან ან მაკროლიდებთან ერთად, როგორებიცაა ერითრომიცინი, კლარიტრომიცინი და ტროლეანდომიცინი
CYP3A4 ინდუქტორები
რამდენადაც, ალპრაზოლამი CYP3A4-ით მეტაბოლიზირდება, ამ ფერმენნტის ინდუქტორებს შეუძლიათ აამაღლონ ალპრაზოლმის მეტაბოლიზმი. აივ-ის პროტეაზას ინჰიბიტორების (მაგალითად რიტონავითან) და ალპრაზოლამის ურთიერთქმედება რთული და დროზე რიტონავირის ხანმოკლე, მცირე დოზები იწვევს ალპრაზოლამის კლირენსის მნიშვნელოვან შემცირებას, მისი ნახევარგამოყოფის პერიოდის გახანგრძლივებას და კლინიკური ეფექტების გაძლერებას მაგრამ, რიტონავირით ხანგრძლივუი მკურნალობისას, ადგილი აქვს ამ ინჰიბირების კომპენსაციას CYP3A ფერმენტის ინდუქციის ხარჯზე. ამის გამო, საჭირო ხდება დიოზის კორეაქტირტება ან ალპრაზოლამით მკურნალობის შეწყვეტა
დიგოქსინი
დოგოქსინის კონცენტრაციის მომატება სისხლის პლაზმაში, დაფიქსირდა მისი მიცემისას ალპრაზოლმტან ერთად მიცემისას, განსაკუთრებით – ხანდაზმული (ტ65 წელზე მეტი) პაციენტების შემთხვევაში. ამიტომ, პაციენტები, რომლებიც კომბინირებულად ღებულობენ ალპრაზოლამსა და დოგოქსინს, აუცილბლად უნდა იმყოფებოდნენ კონტროლის ქვეშ დიგოქსინის ტოქსიკურობასთან დაკავშირებული ნიშნებისა და სიმტომების გამოვლენის თვალსაზრისით.
ორსულობა და ძუძუთი კვება
ბენზოდიაზეპინების ტერატოგენურობის, აგრეთვე ჩვილის პოსტნატალურ განვითარებასა და ქცევებზე მათი ზეგავლენის შესახებ მონაცემები, ურთიერთსაწინააღმდეგოა. გამოკვლევების შედეგებზე დაფუძნებული მონაცემები გვიჩვენებს, რომ ალპრაზოლამის გამოყენება ორსულობის პირველ ტრიმესტრში არ ახდენს გავლენას ბავშვის ძირითადი დაავადებების განვითარების რისკის ზრდაზე. თუმცა, ზოგიერთ ადრეულ ეპიდემიოლოგიურ <<შემთხვევა-კონტროლის>> კვლევაში პირის ღრუს ნაპრალის განვითარების რისკი ორჯერ გაიზარდა.
ბენზოდიაზეპინების მაღალი დოზებით მკურნალობამ ორსულობის II და/ან III ტრიმესტრში, გამოავლინა ნაყოფის აქტიური მოძრაობების შემცირება და გულის რითმის დარღვევები. ორსულობის III სემესტრტში ამ პრეპარატის გამოყენებისას, თუნდაც დაბალი დოზებით, შეიძლება წარმოშვას ნაყოფის ჰიპოტონიის სინდრომი, რაც ვლინდება აქსიალური ჰიპოტონიითა და წოვის პრობლემების სახით, და რაც ბავშვის სხეულის წონის შემცირებას იწვევს. ეს ნიშნები შექცევადია, მაგრამ შეიძლება გაგრძელდეს 1-3 კვირის განმავლობაში, პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდების მიხედვით. მაღალი დოზების შემთხვევაში, ახალშობილებში შეიძლება განვითარდეს სუნთქვის დათრგუნვა, აპნოე, ან ჰიპერთერმია. ამას გარდა, ახალშობილებში მოხსნის სიმპტომები შეიძლება განვითარდეს ჰიპერაგზნებადობის, აჟიტაციისა და ტრემორის გამოვლენით, დაბადებიდნ რამდენიმე დღეში, იმ შემთხვევაშიც კი, როდესაც ჩვილების ჰიპოტონიის სინდრომი არ აღინიშნებოდა.
ალპრაზოლამი-ზნ არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის პერიოდში, თუ ქალის კლინიკური მდგომარეობა მკურნალობას არ საჭიროებს. თუკი ალპრაზოლამი ორსულობის პერიოდში გამოიყენება ან პაციენტი დაფეხმძიმდება პერიოდში, როდესაც იგი ალპრაზოლამს ღებულობდა, მას უნდა ეცნობოს ნაყოფის მიმართ არსებული პოტენციური საფრთხის შესახებ.
თუ ალპრაზოლამით მკურნალობა აუცილებელია ორსულობის III ტრიმესტრში, მაშინ თავიდან უნდა ავიცილოთ მაღალი დოზების გამოყენება და უნდა ვაკონტროლოთ მოხსნის სინდრომი და/ან ჰიპოტონიის სინდრომი ახალშობილებში.
ძუძუთი კვება
ალპრაზოლამი-ზნ უმნიშვნელო რაოდენობით აღწევს მკერდის რძეში, ამიტომ, მისი გამოყენება ძუძუთი კვების პერიოდში, რეკომენდირებლი არ არის.
ზემოქმედება რეაქციის სისწრაფეზე ავტოტანსპორტის მართვისას ან სხვა მექანიზმებთან მუშაობისას
სამკურნალო საშუალებამ შეიძლება გავლენა მოახდინოს ფსიქოფიზიკურ აქტივობაზე (სედაცია, ამნეზია, ყურადღების კონცენტრაციის დარღვევა და კუნთების დისფუნქცია), განსაკუთრებით პრეპარატის ალკოჰოლთან ან სხვა პრეპარატებთან ერთდროული გამოყენების შემთხვევაში, რომლებიც თრგუნავენ ცნს-ს. ამიტომ, ამ პრეპარატის მიღებისას პირმა თავი უნდა შეიკავოს მანქანის მართვისა და სხვა მექანიზმებთან მუშაობისაგან, მანამ სანამ არ დადგინდება ძილიანობის და თავბრუსხვევის არასებობა პრეპარატის მიღების პერიოდში.
გვერდითი მოვლენები
გვერდითი რეაქციები, მათი წარმოშობის შემთხვევაში, ზოგადად, დაიკვირვება თერაპიის დასაწყისში და ქრება მკურნალობის გაგრძელებისას ან დოზის შემცირებისას.
ალპრაზოლამით მკურნალობისას გამოვლინდა ქვემოთ ჩამოთვლილი გვერდითი ეფექტები, შემდეგი სიხშირით: ძალიან ხშირი (>1/10ხშირი (>1/100, <1/10); არც თუ ხშირი (>1/1000, <1/100); იშვიათი (>1/10000, <1/1000); ძალიან იშვიათი (<1/10000), უცნობი (არსებული მონაცემებით სიხშირე ვერ ფასდება)
ორგანოების სისტემების კლასები MedDRA-ის მიხედვით
სიხშირე
გამოვლენა
ენდოკრინული სისტემის მხრივ
უცნობი
ჰიპერპროლაქტიმენია*
მეტაბოლიზმი და კვებითი დარღვევები
ხშირი
მადიანობის კარგვა
ფსიქიკის მხრივ
ძალიან ხშირი
დეპრესია
ხშირი
დაბნეულობა, დეზორიენტაცია, ლიბიდოს დაქვეითება, შფოთვა, უძილობა, ნერვიულობა, ლიბიდოს ამაღლება*
არც თუ ხშირი
მანია*, ჰალუცინაციები*, ბრაზიანობა*, აჟიტაცია*
უცნობი
ჰიპომანია*, აგრესია*, მტრული დამოკიდებულებები*, არაადექვატური აზროვნება*, ფსიქომოტორული ჰიპერაქტიურობა*
ნერვული სისტემის მხრივ
ძალიან ხშირი
სედაცია, ძილიოანობა, ატაქსია, მეხსიერების დაქვეითება, დიზართრია, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი
ხშირი
ბალანსის დარღვევა, კოორდინაციის დარღვევამ ყურადღების დარღვევა, ჰიპერსომნია, მოთენთილობა, ტრემორი
არც თუ ხშირი
ამნესია
უცნობი
ვეგეტატიური ნერვული სისტემის დისბალანსი*, დისტონია*
მხედველობის ორგანოების მხრივ
ხშირი
დაბინდული მხედველობა
კუჭნაწლავის ტრაქტის მხრივ
ძალიან ხშირი
შეკრულობა, პირის ღრუს სიმშრალე
ხშირი
გულისრევა
უცნობი
კუჭნაწლავური მოშლილობები*
ჰეპატობილიარული სისტემის მხრივ
უცნობი
ჰეპატიტი*, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა*, სიყვითლე*
დარღვევები კანისა და კანქვეშა უჯრედების მხრივ
ხშირი
დერმატიტი*
უცნობი
ანგიონევროზული \შე|შუპება, შუქმგრძნობელობა
ძვალ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილების მხრივ
არც თუ ხშირი
სისუსტე კუნთებში
თირკმელებისა და შარდსადენი გზების მხრივ
არც თუ ხშირი
შარდის შეუკავებლობა*
უცნობი
შარდის შეკავება*
რეპროდუქციული სისტემისა და სარძევე ჯირკვლების მხრივ
ხშირი
სქესობრივი დისფუნქცია*
არც თუ ხშირი
არარეგულარული მენსტრუაცია*
საერთო დარღვევები
ძალიან ხშირი
ძლიერი გადაღლილობა, აგზნებადობა
უცნობი
პერიფერიული შეშუპებები*
სხვა გამოვლინებები
ხშირი
სხეულის მასის მომატება ან კლება
უცნობი
თვალის შიდა წნევის მომატება*
- , - პოსტმარკეტინგული განსაზღვრებები
წამლის მოხსნის სინდრომის სიმპტომები წარმოიშობა ბენზოდიაზეპინების, მათ შორის ალპტაზოლამის, დოზირების მკვეთრი შემცირების ან უეცარი შეწყვეტისას. ეს სიმპტომები შეიძლება ცვალებადობდეს მსუბუქი დისფორიიდან და უძილობიდან ძირითად სინდრომამდე, რომელიც შეიძლება მოიცავდეს აბდომინალურ და კუნთების კანკალს, პირღებინებას, ოფლიანობას, ტრემორტს, კონვულსიებს. ამას გარდა, აბსტინენციის შეტევები წარმოიშობა ასევე პაციენტისათვის სამკურნალო საშუალების დოზის სწრაფი შემცირების ან უეცარი შეწყვეტისას.
ამნეზია. ანტეროგრადული ამნეზია შეიძლება წარმოიშვას ამ პრპარატოს თერაპიული დოზების მიღებისას, მაგრამ ეს რისკი მატულობს უფრო მაღალი დოზების შემთხვევაში. ამნეზიური ეფექტები შეიძლება უკავშირდებოდეს არაადექვატურ ქცევებს.
დეპრესია. თავდაპირველი დეპრესია შეიძლება ბენზოდიაზეპინების მიღებით იქნას გამოწვეული
ფსიქიური და პარადოქსალური რეაქციები
რეაქციები, როგორიცაა მოუსვენრობა, აგზნებადობა, გაღიზიანება, აგრესიულობა, ბოდვა, ღამის კოშმარები, ჰალუცინაციები, ფსიქოზები, არაადექვატური ქცევები, და სხვა არასასურველი ქცევითი ეფექტები, როგორც ცნობილია, წარმოიშობა ბენზოდიაზეპინების ან მათი მსგავსი პრეპარატყების გამოყენების შედეგად. ასეთი გვერდითი ეფექტები შეიძლება საკმაოდ სერიოზული იყოს. ისინი უფრო ხშირად აღენიშნება ბავშვებსა და ხანდაზმული ასაკის პაციენტებს.
მრავალ სპონტანურ შეტყობინებებში აღინიშნებოდა არასასურველი ქცევითი ეფექტების შემთხვევების შესახებ, როდესაც პაციენტები ამ პრეპარატთან ერთად Fღებულობდნენ ცნს-ის დეპრესანტ პრეპარატებს ან მათი ქცევები ხასიათდებოდა როგორც ფსიქიური დარღვევები. პაციენტებს, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ პიროვნული გაორება, ძალადობრივი ან აგრესიული ქცევა, ან ალკოჰოლით ან ფსიქოლეპტიკური საშუიალებების ბოროტად გამოყენება, შეიძლება სხვებზე მეტად წარმოეშვას ზემოაღნიშნული რეაქცია. მტრული ქცევის, აკვიატებული ფიქრების შესახებ ცნობები არსებიობს სამკურნალო საშუალების მიღების შეწყვეტისას პოსტტრავმული სტრესებით გამოწვეული დარღვევების მქონე პაციენტებში.
დამოკიდებულება. ამ პრეპარატის მიღებამ (თერაპიული დოზებითაც კი) შეიძლება გამოიწვიოს ფიზიკური წამალდამოკიდებულების განვითარება, ხოლო მკურნალოიბის შეწყვეტამ შეიძლება წარმოშვას წამლის მოხსნის სინდრომი (იხ. ნაწილი “გამოყენების თავისებურებები”). არსებობს აგრეთვე ფსიქიური წამალდამოკიდებულების ალბათობაც. მოიპოვება ბენზოდიაზეპინების ბოროტად გამოყენების შემთხვევების შესახებ ცნობებიც.
გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება
სამკურნალო პროდუქტის ავტორიზაციის შემდეგ მნიშვნელოვანია გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება. ეს საშუალებას იძლევა, მონიტორინგი გაეწიოს სამკურნალო პროდუქტის სარგებლისა და რისკის თანაფარდობას. სამედიცინო და ფარმაცევტულმა პროფესიონალებმა, ასევე პაციენტებმა ან მათმა კანონიერმა წარმომადგენლებმა უნდა აცნობონ საეჭვო გვერდითი რეაქციების და სამკურნალო პროდუქტის არაეფექტურობის ყველა შემთხვევის შესახებ.
ჭარბი დოზა
ჭარბი დოზა იშვიათად ქმნის სიცოცხლის საფრთხეს, გარდა შემთხვევებისა, როდესაც ეს პრეპარატი პაციენტს ეძლევა ცენტრალური ნერვული სისტემის სხვა დეპრესანტებთან (ალკოჰოლის ჩათვლით) კომბინაციაში. ასეთ შემთხვევებში გასათვალისწინებელია, რომ პაციენტი რამდენიმე წამალს ღებულობს.
სიმპტომები: ბენზოდიაზეპინების ჭარბი დოზა, ზოგადად, ვლინდება ცნს-ის სხვადასხვა სიმძიმის დეპრესიებით, დაწყებული ძილიანობით და დამთავრებული კომით. მსუბუქ შემთხვევებში, სიმპტომებში შედის: ძილიანობა, დაბნეულობა, ლეტარგია, უფრო სერიოზულ შემთხვევებში – ატაქსია, ჰიპოტონია, ჰიპოტენზია, სუნთქვის დათრგუნვა, იშვიათად – კომა, ხოლო და ძალზე იშვიათად – ლეტალური შედეგი.
მკურნალობა: ჭარბი დოზის შემდეგ ორალური ბენზოდიაზეპინებით უნდა გამოვიწვიოთ პირღებინება (1 საათის განმავლობაში) და მივცეთ პაციენტს გააქტიურებული ნახშირი, თუკი იგი გონზეა, ან გავუკეთოთ კუჭის ამორეცხვა, თუკი პაციენტი უგონოდაა. რეანიმაციის დროს განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს სასუნთქ და გულ-სისხლძარღვთა ფუნქციებს.
ანტიდოტის სახით შეიძლება გამოვიყენოთ ფლუმაზენილი.
შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება: ალპრაზოლამი
1 ტაბლეტი შეიცავს 0.5მგ ალპრაზოლამს
დამხმარე ნივთიერებები: ლაქტოზა, მონოჰიდრატი; მიკროკრისტალური ცელულოზა; სიმინდის სახამებელი; მაგნიუმის სტერეატი; სილიციუმის დიოქსიდი კოლოიდური უწყლო; ნატრიუმის დოკუზატი
წამლის ფორმა: ტაბლეტები
ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები: თითქმის თეთრი ფერის, მრგვალი ცილინდრული ფორმის ბრტყელი ზედაპირის მქონე ტაბლეტები, ნაზოლითა და ნაკაწრით ერთი მხარეს
შენახვის პირობები
2 წელი.
შენახვის პირობები
ინახება ორიგინალურ შეფუთვაში, არაუმეტეს 250C ტემპერატურაზე. შეინახეთ ბავშვებისათვის ხელმიუწვდომელ ადგილზე
შეფუთვა
10 ტაბლეტი ბლისტერზე, 3 ბლისდტერი მუყაოს კოლოფში
გაცემის რეჟიმი:
ფარმაცევტული პროდუქტის I ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №2 რეცეპტით
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ანქსიოლიტიკები. ბენზოდიაზეპინის წარმოებულები. ათქ კოდი: N05B A12
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა.
პრეპარატი ავლენს ანქსიოლიტიკურ, ჰიპნოსედატიურ, ვენტრალურ მიორელაქსაციურ და კრუნჩხვების საწინააღმდეგო თვისებებს.
პრეპარატის ფარმაკოლოგიური მოქმედება უკავშირდება რეცეპტორების ნეირონულ დამუხრუჭებას, რომელთა მედიატორსაც წარმოადგენს γ-ამინოზეთოვანი მჟავა (გამკ)
ფარმაკოკინეტიკა
სამკურნალო საშუალება ადვილად შეიწოვება კუჭნაწლავის ტრაქტში. პერორალური შეყვანისას, მაქსიმალური კონცენტრაცი სისხლის პლაზმაში მიიღწევა 1-2 საათის შემდეგ.
ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდია 12-15 საათი. განმეორებითმა დოზამ შეიძლება გამოიწვიოს დაგროვება, რაც გათვალისწინებული უნდა იყოს ხანდაზმუილი პაციენტეის, აგეთვე თირკმლისა და ღვიძლის ფუნქციების დარღვევის მქონე პაციენტების მკურნალობისას. ალპრაზოლამი 80%-ით უკავშირდება ადამიანის შრატის ცილებს. ალპრაზოლამი და მისი მეტაბოლიტები ორგანიზმიდან გამოიყოფა უპირატესად შარდთან ერთად.
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · ინსტრუქცია პაციენტისთვის
სამკურნალო საშუალების სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქცია
`ალპრაზოლამი-ზნ”
(ALPRAZOLAM-ZN)
შემადგენლობა:
აქტიური ნივთიერება: ალპრაზოლამი
1 ტაბლეტი შეიცავს 0.5მგ ალპრაზოლამს
დამხმარე ნივთიერებები: ლაქტოზა, მონოჰიდრატი; მიკროკრისტალური ცელულოზა; სიმინდის სახამებელი; მაგნიუმის სტერეატი; სილიციუმის დიოქსიდი კოლოიდური უწყლო; ნატრიუმის დოკუზატი
წამლის ფორმა: ტაბლეტები
ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები: თითქმის თეთრი ფერის, მრგვალი ცილინდრული ფორმის ბრტყელი ზედაპირის მქონე ტაბლეტები, ნაზოლითა და ნაკაწრით ერთი მხარეს
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ანქსიოლიტიკები. ბენზოდიაზეპინის წარმოებულები. ათქ კოდი: N05B A12
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა.
პრეპარატი ავლენს ანქსიოლიტიკურ, ჰიპნოსედატიურ, ვენტრალურ მიორელაქსაციურ და კრუნჩხვების საწინააღმდეგო თვისებებს.
პრეპარატის ფარმაკოლოგიური მოქმედება უკავშირდება რეცეპტორების ნეირონულ დამუხრუჭებას, რომელთა მედიატორსაც წარმოადგენს γ-ამინოზეთოვანი მჟავა (გამკ)
ფარმაკოკინეტიკა
სამკურნალო საშუალება ადვილად შეიწოვება კუჭნაწლავის ტრაქტში. პერორალური შეყვანისას, მაქსიმალური კონცენტრაცი სისხლის პლაზმაში მიიღწევა 1-2 საათის შემდეგ.
ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდია 12-15 საათი. განმეორებითმა დოზამ შეიძლება გამოიწვიოს დაგროვება, რაც გათვალისწინებული უნდა იყოს ხანდაზმუილი პაციენტეის, აგეთვე თირკმლისა და ღვიძლის ფუნქციების დარღვევის მქონე პაციენტების მკურნალობისას. ალპრაზოლამი 80%-ით უკავშირდება ადამიანის შრატის ცილებს. ალპრაზოლამი და მისი მეტაბოლიტები ორგანიზმიდან გამოიყოფა უპირატესად შარდთან ერთად.
კლინიკური მახასიათებლები
ჩვენებები
დეპრესიასთან დაკავშირებული შფოთვითი და მოუსვენრობის ზომიერი და მძიმე მდგომარეობების ხანმოკლე მკურნალობა. სამკურნალო საშუალება ნაჩვენებია მხოლოდ მაშინ, როდესაც დარღვევა არის სერიოზული, ახდენს ადამიანის ინვალიდიზირებას ან მის დაქვემდებარებას მძიმე სტერსისდმი.
სამკურნალო საშუალების გამოყენება არ შეიძლება ხანმოკლე, მსუბუქი მოუსვენორობის სამკურნალოდ, ისეთის როგორიც არის ყოველდღიურ ცხოვრებაში არსებულ სტრესთან დაკავშირებული მოუსვენრობა ან დაძაბულობა. იმის გამო, რომ ალპრაზოლამის ეფექტურობა დეპრესიის და ფობიური ან აკვიატებული მდგომარეობების დროს დადგნილი არ არის, შეიძლება საჭირო გახდეს სპეციფიკური მკურნალობა
უკუჩვენებები
მომეტებული ინდივიდუალური მგრძნობელობა ალპრაზოლამისა და სხვა ბენზოდიაზეპინების ან ალპრაზოლამი-ზნ-ის ნებისმიერი სხვა დმხმარე ნივთიერებების მიმართ, მიასტენია, ღვიძლის მწვავე უკმარისობა, აპნოეს ძილის სინდრომი, სუნთქვის მწვავე უკმარისობა.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა სახეები
ოპიოიდები. სედატიური საშუალებების, როგორიცაა ბენზოდიაზეპინები, ან მსგავსი პრეპარატების, როგორიცაა ალპრაზოლამი, ოპიოიდებთან ერთად გამოყენება ზრდის სედაციის, სუნთქვის დათრგუნვის, კომის და სიკვდილის რისკს, რაც გამოწვეულია ცენტრალური ნერვული სისტემის დამთრგუნველი დამატებითი ეფექტებით. დოზირება და თანმხლები გამოყენების ხანგრძლივობა უნდა შეიზღუდოს (იხ. ნაწილი <<გამოყენების ტავისებურებები>>. ალპრაზოლამის მიღება ალკოჰოლთან ერთად, რეკომენდირებული არ არის. ამ პრეპარატისა და ცნს-ის სხვა დეპრესანტების ერთდროული მიცემა პაციენტისათვის, უნდა მოხდეს სიფრთხილის დაცვით.
ცენტრალური დეპრესიული ეფექტის გაძლიერებას შეიძლება ადგილი ექნეს ამ პრეპარატის მიცემისას პაციენტისათვის ანტიფსიქოზურ საშუალებებთან (ნეიროლეპტიკებთან), საძილე, ანქსიოლიტიკურ/სედატიურ პრეპარატებთან, ანტიდეპრესანტებთან და ანტიჰისტამინურ სამკურნალწამლო საშუალებებთან ერთად. ნარკოტიკული ანალგეტიკების მიღების შემთხვევაში, ასევე შეიძლება აღინიშნოს ეიფორიის მომატება, რაც იწვევს ფსიქოლოგიური დამოკიდებულების გაძლიერებას. ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედებები შეიძლება მიმდინარეობდეს ალპრაზოლამის მიღებისას იმ პრეპარატებთან ერთად, რომლებიც მის მეტაბოლიზმს უქმნან ბარიერებს.
CYP3A ინჰიბიტორები. ნაერთებმა, რომლებიც თრგუნავენ ღვიძლის გარკვეულ ფერმენტებს (კერძოდ P450 3A4), შეიძლება აამაღლონ ალპრაზოლამის კონცენტრაცია და გააძლიერონ მისი აქტივობა, ალპრაზოლამის ლაბორატორიული და კლინიკური კვლევების მონაცემები სხვადასხვა ხარისხის მტკიცებულებებს გვაძლევენ მის ურთიერთქმედებებსა და შესაძლო ურთიერთქმედებებზე სხვა სამკურნალწამლო საშუალებების მიმართ. ამიტომ, ურთიერთქმედების ასეთი დონეებისა და ტიპების არსებული მონაცემების საფუძველზე, გაცემულია შემდეგი რეკომენდაცოები:
ალპრაზოლამის მიცემა კეტოკონაზოლთან, იტრაკონაზოლთან ან აზოლების ჯგუფის სხვა სოკოს საწინააღმდეგო საშუალებებთან ერთად, რეკომენდირებული არ არის;
ალპრაზოლამის მიცემა ნეფაზოდონთან ან ფლუვოქსამინთან ერთად, დაახლოებით 2-ჯერ ამაღლებს ალპრაზოლამის AUC-ს. ამიტომ, რეკომენდირებულია დოზის შემცირება და განსაკუთრებული სიფრთხილე ალპრაზოლამის მიცემისას ნეფაზოდონთან, ფლუვოქსამინთან დაციმეტიდინთან ერთად;
სიფრთხილის დაცვაა რეკომენდირებული სამკურნალო საშუალების მიცემისას ფლუოქსეტინთან, პროპოქსიფენთან, ორალურ კონტრაცეპტივებთან, ცერტრალინთან, დილტიაზემთან ან მაკროლიდებთან ერთად, როგორებიცაა ერითრომიცინი, კლარიტრომიცინი და ტროლეანდომიცინი
CYP3A4 ინდუქტორები
რამდენადაც, ალპრაზოლამი CYP3A4-ით მეტაბოლიზირდება, ამ ფერმენნტის ინდუქტორებს შეუძლიათ აამაღლონ ალპრაზოლმის მეტაბოლიზმი. აივ-ის პროტეაზას ინჰიბიტორების (მაგალითად რიტონავითან) და ალპრაზოლამის ურთიერთქმედება რთული და დროზე რიტონავირის ხანმოკლე, მცირე დოზები იწვევს ალპრაზოლამის კლირენსის მნიშვნელოვან შემცირებას, მისი ნახევარგამოყოფის პერიოდის გახანგრძლივებას და კლინიკური ეფექტების გაძლერებას მაგრამ, რიტონავირით ხანგრძლივუი მკურნალობისას, ადგილი აქვს ამ ინჰიბირების კომპენსაციას CYP3A ფერმენტის ინდუქციის ხარჯზე. ამის გამო, საჭირო ხდება დიოზის კორეაქტირტება ან ალპრაზოლამით მკურნალობის შეწყვეტა
დიგოქსინი
დოგოქსინის კონცენტრაციის მომატება სისხლის პლაზმაში, დაფიქსირდა მისი მიცემისას ალპრაზოლმტან ერთად მიცემისას, განსაკუთრებით – ხანდაზმული (ტ65 წელზე მეტი) პაციენტების შემთხვევაში. ამიტომ, პაციენტები, რომლებიც კომბინირებულად ღებულობენ ალპრაზოლამსა და დოგოქსინს, აუცილბლად უნდა იმყოფებოდნენ კონტროლის ქვეშ დიგოქსინის ტოქსიკურობასთან დაკავშირებული ნიშნებისა და სიმტომების გამოვლენის თვალსაზრისით.
გამოყენების თავისებურებები
თირკმლისა და ღვიძლის უკმარისობა
ეს პრეპარატი სიფრთხილის დაცვით უნდა მიეცეს თირკმლის ფუნქციის დარღვევების, აგრეთვე ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებს.
დეპრესია/შ|ფოთვა
მძიმე დეპრესიოს, აგრეთვე დეპრესიბით გმნოწვეული შფოთვითი, მდგომარეობების მქონე პაციენტებისათვის ბენზოდიაზეპინისა და მისი რიგის წამლების მიცემა მხოლოდ დეპრესიის სამკურნალოდ, რეკომენდირებული არ არის, რადგან ამ პრეპარატებმა შეიძლება პროვოცირება გაუკეთონ ან აამაღლონ თვითმკვლელობის რისკი. ამიტომ, ალპრაზოლამი სიფრთხილის დაცვითა და შეზღუდულად უნდა მიეცეს დეპრესიული მოშლილობების ნიშნებისა და სიმპტომების, აგრეთვე სუიციდური განწყობების მქონე პაციენტებს.
ბავშვები. ბავშვებისა და 18 წლამდე ასაკის მოზარდების სამკურნალოდ, ალპრაზოლამი-ზნ რეკომენდირებული არ არის, რადგან ამ კატეგორიის პაციენტებისათვის პრეპარატის უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ ყოფილა.
ხანდაზმული ასაკის პაციენტები
ხანდაზმული ასაკის პაციენტებს ბენზოდიაზეპინები უნდა მიეცეს სიფრთხილის ზომების დაცვით, რადგან არსებობს სედაციის და/ან საყრდენ-მამოძრავებელი სისტემის დასუსტების რისკი, რამაც შეიძლება უეცარი დაცემები გამოიწვიოს, ხშირად – სერიოზული შედეგებით ასეთი პაციენტებისათვის.
ხანდაზმული ასაკის ან დასუსტებული პაციენტების მიმართ, რეკომენდირებულია დაბალი ეფექტური დოზების გამოყენების პრინციპის დაცვა რათა თავიდან იქნას აცილებული ატაქსიები ან ჭარბად სედატიური ეფექტი (იხილეთ ნაწილი “მიღების წესი და დოზები”). ასევე, უფრო დაბალი დოზებია რეკომენდირებული სუნთქვის ქრონიკული უკმარისობის მქონე პაციენტებისათვის, სუნთქვის დათრგუნვის რისკის გამო.
ბენზოდიაზეპინები განსაკუთრებული სიფრთხილის დაცვით უნდა მიეცეს ავადმყოფებს, რომლებიც ბოროტად სარგებლობენ სპირტიანი სასმელებით ან ნარკოტიკებით (იხილეთ ნაწილი “ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან და ურთიერთქმედების სხვა სახეები”).
ოპიოიდების ერთდროული გამოყენების რისკი. ალპრაზოლამის და ოპიოიდების ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს სედაცია, სუნთქვის დათრგუნვა, კომა და სიკვდილი. ამ რისკების გამო, სედატიური საშუალებების, როგორიცაა ბენზოდიაზეპინები ან მსგავსი პრეპარატების, როგორიცაა ალპრაზოლამი, ოპიოიდებთან ერთად გამოყენება, უნდა იყოს განკუთვნილი იმ პაციენტებისთვის, რომელთათვისაც ალტერნატიული მკურნალობის ვარიანტები შეუძლებელია.
თუ მიღებულია გადაწყვეტილება ალპრაზოლამის ოპიოიდებთან ერთად მიღების შესახებ, უნდა იქნას გამოყენებული ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზა და მკურნალობის ხანგრძლივობა უნდა იყოს რაც შეიძლება ხანმოკლე.
პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს სუნთქვის დათრგუნვისა და სედაციის ნიშნებისა და სიმპტომების მკაცრი მონიტორინგის ქვეშ. ამიტომ, მკაცრად რეკომენდებულია, რომ პაციენტები და მათი მომვლელები იყვნენ ინფორმირებულნი ამ სიმპტომების შესახებ (იხილეთ სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ურთიერთქმედება და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები).
დამოკიდებულება. ბენზოდიაზეპინების გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ფიზიკური და ფსიქიკური დამოკიდებულების განვითარება ამ პრეპარატებზე. წამალდამოკიდებულების რისკი ასევე მატულობს დოზის მომატებისა და მკურნალობის ხანგრძლივობის-და მიხედვით. ასეთი რისკი მაღალია აგრეთვე პაციენტებში, რომლებიც ბოროტად სარგებლობენ სპირტიანი სასმელებით ან ნარკოტიკებით. წამალდამოკიდებულების რისკი შეიძლება წარმოიშვას პრეპარატის მოიღებისას თერაპიული დოზებით და/ან ცალკეული რისკ-ფაქტორების პაციენტებში. წამალდამოკიდებულების მომატებული რისკი არსებობს აგრეთვე ბენზოდიაზეპინების რიგის რამდენიმე პრეპარატის კომბინირებულად მიღებისას, მიუხედავად მათი ანქსიოლიტური ან ჰიპნოტური ინდიკაციებისა. აღნიშნულია აგრეთვე ამ პრეპარატების ბოროტად გამოყენების შემთხვევები.
წამლის მოხსნის სიმპტომები: ფიზიკური დამოკიდებულების განვითარების შემდეგ მკურნალობის უეცარმა შეწყვეტამ შეიძლება წარმოშვას მოხსნის სიმპტომები. ასეთ გამოვლინებებს შეიძლება ადგილი ჰქონდეს თავის ტკივილის, კუნთების ტკივილის, შფოთვის, დაძაბულობის, მოუსვენრობის, დაბნეულობის, გაღიზიანების, უძილობის სახით. მძიმე შემთხვევებში, შეიძლება ასევე წარმოიშვას დერეალიზაციის, დეპერსონალიზაციის, კიდურების დაბუჟების და წვის შეგრძნების, სინათლის, ხმაურისა და ფიზიკური კონტაქტის მიმართ მომატებული მგრძნობელობის ჰალუცინაციების ან ეპილეფსიური კრუნჩხვების სიმპტომები.
ალპრაზოლამით მკურნალობის შეწყვეტისას, აუცილებელია, რომ დოზა თანდათანობით შემცირდეს. მიიჩნევა, რომ ალპრაზოლამის დღიური დოზა უნდა შემცირდეს არაუმეტეს 0.5მგ-ით 3 დღის განმავლობაში. ზოგიერთ პაციენტს შეიძლება დოზის უფრო ნელ-ნელა შემცირება დასჭირდეს.
ალპრაზოლამით მკურნალობის შეწყვეტამ შეიძლება გამოიწვიოს პაციენტის უძილობა ან მოუსვენრობა, რასაც შესაძლოა თან ახლდეს სხვა რეაქციებიც, მათ შორის გუნება-განწყობილების შეცვლა, შიშის გრძნობა, ძილის დარღვევები ან მოუსვენრობა. იმის გამო, რომ აბსტინენციის/მოხსნის რისკის ალბათობა მკურნალობის უეცარი შეწყვეტის შემდეგ უფრო მაღალია, რეკომენდირებულია, რომ დოზა შემცირდეს არაუმეტეს 0.5მგ-ით 3 დღის განმავლობაში. ზოგიერთ პაციენტს შეიძლება დასჭირდეს დოზის კიდევ უფრო ნელა შემცირება.
მკურნალობის ხანგრძლივობა
მკურნალობის ხანგრძლივობა უნდა იყოს რაც შეიძლება მოკლე (იხილეთ ნაწილი “მიღების წესი და დოზები”), ჩვენებებზე დამოკიდებულებით, მაგრამ არაუმეტეს 8-12 კვირის ხანგრძლივობიოსა, პრეპარატის მოხსნის ჩათვლით. სიტუაციის განმეორებითი შეფასების გარეშე, მკურნალობის პერიოდის გაზარდა რკომენდირებული არ არის. პაცენტს უნდა ეცნობოს მკურნალობის შეზღუდული ხანგრძლივობისა და მოხსნის სინდრომის შესაძლო წარმოშობის შესახებ.
შესაძლოა სასარგებლო იყოს მკურნალობის დაწყებისას პაციენტის ინფორმირება, რომ ის დროში შეზღუდული იქნება და იმის ახსნა, თუ როგორ შემცირდება დოზა თანდათანობით. ასევე მნიშვნელოვანია, რომ პაციენტმა იცოდეს რიკოშეტის ეფექტების შესაძლებლობის შესახებ, რითაც მინიმუმამდე დაიყვანება შეშფოთება ასეთ სიმპტომებთან დაკავშირებით, თუ ისინი წამლის მოხსნის დროს გამოვლინდება.
ხანმოკლე მოქმედების პერიოდის მქონე ბენზოდიაზეპინების გამოყენებისას, აბსისტენცია შეილება გამოვლინდეს თერაპიული დოზების ინტერვალში, განსაკუთრებით - მაღალი თერპიული დოზების გამოყენებისას. ხანგრძლივი მოქმედების პერიოდის მქონე ბენზოდიაზეპინების გამოყენებისას მნიშვნელოვანია, რომ სიფრთხილე გამოვიჩინოთ ხანმოკლე მოქმედების ბენზოდიაზეპინებზე გადასვლისას.
ამნეზია
ბენზოდიაზეპინებმა შეიძლება ანტეროგრადული ამნეზია გამოიწვიოს. ყველაზე ხშირად ამას ადგილი აქვს პრეპარატის მიღებიდან რამდენიმე საათის შემდეგ. ამ რისკის შესაცირებლად, აუცილებელი რომ პაციენტმა უწყვეტად იძინოს 7-8 საათის განმავლობაში (იხილეთ ნაწილი: `გვერდითი რეაქციები~)
ფსიქიური და პარადოქსალური რეაქციები
მოუსვენრობის, აგზნებადობის, გაღიზიანების, აგრესიულობის, ბოდვის, ღამის კოშმარების, ჰალუცინაცირების, ფსიქოზების, არაადექვატური ქცევისა და სხვა არასასურველი ქცევითი ეფექტების შემთხვევებში, რომლებსაც, როგორც ცნობილია, ადგილი აქვს ბენზოდიაზეპინებით მკურნალობისას, ამ პრეპარატის მიცემა უნდა შეწყდეს. ასეთი გამოვლინებები უპირატესად დაიკვირვება ბავშვებში და ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში.
ტოლერანტობა
ბენზოდიაზეპინების არაეფექტურობა შეიძლება განვითარდეს პრეპარატის მრავლჯერადი მიღებისას რამდენიმე კვირის განმვლობაში.
ჰიპომანიისა და მანიის ეპიზოდები აღინიშნა ალპრაზოლამის მიცემისას დეპრესიული პაციენტებისათვის.
ფსიქოზების პირველადი მკურნალობისას, ბენზოდიაზეპინები რეკომენდირებული არ არის.
გალაქტოზას, ლაქტოზას დეფიციტის ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციის შეუგუებლობის იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემების პაციენტებისათვის ალპრაზოლამი-ზნ-ის მიცემა არ შეიძლება.
ბენზოდიაზეპინები ფსიქოზის პირველადი მკურნალობისთვის რეკომენდებული არ არის.
თუ პაციენტს დაუდგინდა გარკვეული შაქრის მიმართ აუტანლობა, ამ მედიკამენტის გამოყენებამდე უნდა მიმართოს ექიმს.
მიღება ორსულობის ან ძუძუთი კვების პერიოდში
ორსულობა. ბენზოდიაზეპინების ტერატოგენურობის, აგრეთვე ჩვილის პოსტნატალურ განვითარებასა და ქცევებზე მათი ზეგავლენის შესახებ მონაცემები, ურთიერთსაწინააღმდეგოა. გამოკვლევების შედეგებზე დაფუძნებული მონაცემები გვიჩვენებს, რომ ალპრაზოლამის გამოყენება ორსულობის პირველ ტრიმესტრში არ ახდენს გავლენას ბავშვის ძირითადი დაავადებების განვითარების რისკის ზრდაზე. თუმცა, ზოგიერთ ადრეულ ეპიდემიოლოგიურ <<შემთხვევა-კონტროლის>> კვლევაში პირის ღრუს ნაპრალის განვითარების რისკი ორჯერ გაიზარდა.
ბენზოდიაზეპინების მაღალი დოზებით მკურნალობამ ორსულობის II და/ან III ტრიმესტრში, გამოავლინა ნაყოფის აქტიური მოძრაობების შემცირება და გულის რითმის დარღვევები. ორსულობის III სემესტრტში ამ პრეპარატის გამოყენებისას, თუნდაც დაბალი დოზებით, შეიძლება წარმოშვას ნაყოფის ჰიპოტონიის სინდრომი, რაც ვლინდება აქსიალური ჰიპოტონიითა და წოვის პრობლემების სახით, და რაც ბავშვის სხეულის წონის შემცირებას იწვევს. ეს ნიშნები შექცევადია, მაგრამ შეიძლება გაგრძელდეს 1-3 კვირის განმავლობაში, პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდების მიხედვით. მაღალი დოზების შემთხვევაში, ახალშობილებში შეიძლება განვითარდეს სუნთქვის დათრგუნვა, აპნოე, ან ჰიპერთერმია. ამას გარდა, ახალშობილებში მოხსნის სიმპტომები შეიძლება განვითარდეს ჰიპერაგზნებადობის, აჟიტაციისა და ტრემორის გამოვლენით, დაბადებიდნ რამდენიმე დღეში, იმ შემთხვევაშიც კი, როდესაც ჩვილების ჰიპოტონიის სინდრომი არ აღინიშნებოდა.
ალპრაზოლამი-ზნ არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის პერიოდში, თუ ქალის კლინიკური მდგომარეობა მკურნალობას არ საჭიროებს. თუკი ალპრაზოლამი ორსულობის პერიოდში გამოიყენება ან პაციენტი დაფეხმძიმდება პერიოდში, როდესაც იგი ალპრაზოლამს ღებულობდა, მას უნდა ეცნობოს ნაყოფის მიმართ არსებული პოტენციური საფრთხის შესახებ.
თუ ალპრაზოლამით მკურნალობა აუცილებელია ორსულობის III ტრიმესტრში, მაშინ თავიდან უნდა ავიცილოთ მაღალი დოზების გამოყენება და უნდა ვაკონტროლოთ მოხსნის სინდრომი და/ან ჰიპოტონიის სინდრომი ახალშობილებში.
ძუძუთი კვება
ალპრაზოლამი-ზნ უმნიშვნელო რაოდენობით აღწევს მკერდის რძეში, ამიტომ, მისი გამოყენება ძუძუთი კვების პერიოდში, რეკომენდირებლი არ არის.
ზემოქმედება რეაქციის სისწრაფეზე ავტოტანსპორტის მართვისას ან სხვა მექანიზმებთან მუშაობისას
სამკურნალო საშუალებამ შეიძლება გავლენა მოახდინოს ფსიქოფიზიკურ აქტივობაზე (სედაცია, ამნეზია, ყურადღების კონცენტრაციის დარღვევა და კუნთების დისფუნქცია), განსაკუთრებით პრეპარატის ალკოჰოლთან ან სხვა პრეპარატებთან ერთდროული გამოყენების შემთხვევაში, რომლებიც თრგუნავენ ცნს-ს. ამიტომ, ამ პრეპარატის მიღებისას პირმა თავი უნდა შეიკავოს მანქანის მართვისა და სხვა მექანიზმებთან მუშაობისაგან, მანამ სანამ არ დადგინდება ძილიანობის და თავბრუსხვევის არასებობა პრეპარატის მიღების პერიოდში.
მიღების წესი და დოზირება.
დოზირება.
შფოთვა. 0.25 მგ-დან 0.5 მგ-მდე 3-ჯერ დღეში, საჭიროების შემთხვევაში იზრდება 3 მგ-მდე დღეში.
ხანდაზმული პაციენტები ან დამაუძლურებელი დაავადებების მქონე პირები. 25 მგ 2-3-ჯერ დღეში, თანდათანობითი ზრდით, თუ ეს აუცილებელია და კარგად აიტანება.
გვერდითი მოვლენების განვითარების შემთხვევაში, დოზა უნდა შემცირდეს. სასურველია მკურნალობის რეგულარული გადახედვა და მისი რაც შეიძლება მალე შეწყვეტა. თუ ხანგრძლივი მკურნალობა აუცილებელია, დამოკიდებულების რისკის მინიმიზაციის მიზნით შეიძლება განხილულ იქნას პერიოდული მკურნალობა.
მიღების წესი. პერორალური გამოყენებისთვის.
მკურნალობა უნდა იყოს რაც შეიძლება ხანმოკლე. რეკომენდებულია პაციენტის ხელახალი გამოკვლევა მკურნალობის დაწყებიდან არაუმეტეს 4 კვირის შემდეგ და მკურნალობის გაგრძელების საჭიროების დადგენა, განსაკუთრებით თუ პაციენტს არ აქვს სიმპტომები. მკურნალობის საერთო ხანგრძლივობა არ უნდა აღემატებოდეს 8-12 კვირას, თანდათანობითი მოხსნის პროცესის ჩათვლით.
ზოგიერთ შემთხვევაში, შეიძლება საჭირო გახდეს მკურნალობის მაქსიმალური პერიოდის გახანგრძლივება; თუ ასეა, ეს არ უნდა გაკეთდეს პაციენტის სპეციალისტი ექსპერტის მიერ ხელახალი შეფასების გარეშე. როგორც ყველა ბენზოდიაზეპინის შემთხვევაში, ექიმებმა უნდა გაითვალისწინონ, რომ ხანგრძლივმა გამოყენებამ შეიძლება ზოგიერთ პაციენტში გამოიწვიოს დამოკიდებულება.
პრეპარატის ოპტიმალური დოზირება უნდა ეფუძნებოდეს სიმპტომების სიმძიმეს და პაციენტის ინდივიდუალურ რეაქციას. უნდა იქნას გამოყენებული ყველაზე დაბალი დოზა, რომელსაც შეუძლია სიმპტომების კონტროლი. დოზა უნდა გადაფასდეს არაუმეტეს 4 კვირის ინტერვალებით. ჩვეულებრივი დოზა მოცემულია ქვემოთ; ზოგიერთ პაციენტში, რომლებსაც სჭირდებათ უფრო მაღალი დოზები, დოზა ფრთხილად უნდა გაიზარდოს გვერდითი მოვლენების თავიდან ასაცილებლად. თუ უფრო მაღალი დოზაა საჭირო, საღამოს დოზა უნდა გაიზარდოს დღის დოზების მიღებამდე. ზოგადად, პაციენტებს, რომლებსაც ადრე არ მიუღიათ ფსიქოტროპული პრეპარატები, დასჭირდებათ უფრო დაბალი დოზები, ვიდრე მათ, ვინც მიიღო ასეთი მკურნალობა ან პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ ქრონიკული ალკოჰოლიზმის ისტორია.
მკურნალობა ყოველთვის უნდა შეწყდეს თანდათანობით. ალპრაზოლამით მკურნალობის შესაწყვეტად, დოზა თანდათან უნდა შემცირდეს სამედიცინო პრაქტიკის შესაბამისად. რეკომენდებულია ალპრაზოლამის დღიური დოზის შემცირება არაუმეტეს 0.5 მგ-ით ყოველ 3 დღეში. ზოგიერთ პაციენტს შეიძლება დასჭირდეს დოზის კიდევ უფრო ნელი შემცირება (იხილეთ განყოფილება <<გამოყენების თავისებურებები>>).
ხანდაზმული პაციენტები. აღწერილია პრეპარატის კლირენსის შემცირება და, სხვა ბენზოდიაზეპინების მსგავსად, ხანდაზმულ პაციენტებში აღწერილია პრეპარატის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა (იხილეთ განყოფილება <<ფარმაკოკინეტიკა>>).
ბავშვები.
ალპრაზოლამის უსაფრთხოება და ეფექტურობა 18 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში დადგენილი არ არის. მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი.
ჭარბი დოზა
ჭარბი დოზა იშვიათად ქმნის სიცოცხლის საფრთხეს, გარდა შემთხვევებისა, როდესაც ეს პრეპარატი პაციენტს ეძლევა ცენტრალური ნერვული სისტემის სხვა დეპრესანტებთან (ალკოჰოლის ჩათვლით) კომბინაციაში. ასეთ შემთხვევებში გასათვალისწინებელია, რომ პაციენტი რამდენიმე წამალს ღებულობს.
სიმპტომები: ბენზოდიაზეპინების ჭარბი დოზა, ზოგადად, ვლინდება ცნს-ის სხვადასხვა სიმძიმის დეპრესიებით, დაწყებული ძილიანობით და დამთავრებული კომით. მსუბუქ შემთხვევებში, სიმპტომებში შედის: ძილიანობა, დაბნეულობა, ლეტარგია, უფრო სერიოზულ შემთხვევებში – ატაქსია, ჰიპოტონია, ჰიპოტენზია, სუნთქვის დათრგუნვა, იშვიათად – კომა, ხოლო და ძალზე იშვიათად – ლეტალური შედეგი.
მკურნალობა: ჭარბი დოზის შემდეგ ორალური ბენზოდიაზეპინებით უნდა გამოვიწვიოთ პირღებინება (1 საათის განმავლობაში) და მივცეთ პაციენტს გააქტიურებული ნახშირი, თუკი იგი გონზეა, ან გავუკეთოთ კუჭის ამორეცხვა, თუკი პაციენტი უგონოდაა. რეანიმაციის დროს განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს სასუნთქ და გულ-სისხლძარღვთა ფუნქციებს.
ანტიდოტის სახით შეიძლება გამოვიყენოთ ფლუმაზენილი.
გვერდითი რეაქციები
გვერდითი რეაქციები, მათი წარმოშობის შემთხვევაში, ზოგადად, დაიკვირვება თერაპიის დასაწყისში და ქრება მკურნალობის გაგრძელებისას ან დოზის შემცირებისას.
ალპრაზოლამით მკურნალობისას გამოვლინდა ქვემოთ ჩამოთვლილი გვერდითი ეფექტები, შემდეგი სიხშირით: ძალიან ხშირი (>1/10ხშირი (>1/100, <1/10); არც თუ ხშირი (>1/1000, <1/100); იშვიათი (>1/10000, <1/1000); ძალიან იშვიათი (<1/10000), უცნობი (არსებული მონაცემებით სიხშირე ვერ ფასდება)
ორგანოების სისტემების კლასები MedDRA-ის მიხედვით
სიხშირე
გამოვლენა
ენდოკრინული სისტემის მხრივ
უცნობი
ჰიპერპროლაქტიმენია*
მეტაბოლიზმი და კვებითი დარღვევები
ხშირი
მადიანობის კარგვა
ფსიქიკის მხრივ
ძალიან ხშირი
დეპრესია
ხშირი
დაბნეულობა, დეზორიენტაცია, ლიბიდოს დაქვეითება, შფოთვა, უძილობა, ნერვიულობა, ლიბიდოს ამაღლება*
არც თუ ხშირი
მანია*, ჰალუცინაციები*, ბრაზიანობა*, აჟიტაცია*
უცნობი
ჰიპომანია*, აგრესია*, მტრული დამოკიდებულებები*, არაადექვატური აზროვნება*, ფსიქომოტორული ჰიპერაქტიურობა*
ნერვული სისტემის მხრივ
ძალიან ხშირი
სედაცია, ძილიოანობა, ატაქსია, მეხსიერების დაქვეითება, დიზართრია, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი
ხშირი
ბალანსის დარღვევა, კოორდინაციის დარღვევამ ყურადღების დარღვევა, ჰიპერსომნია, მოთენთილობა, ტრემორი
არც თუ ხშირი
ამნესია
უცნობი
ვეგეტატიური ნერვული სისტემის დისბალანსი*, დისტონია*
მხედველობის ორგანოების მხრივ
ხშირი
დაბინდული მხედველობა
კუჭნაწლავის ტრაქტის მხრივ
ძალიან ხშირი
შეკრულობა, პირის ღრუს სიმშრალე
ხშირი
გულისრევა
უცნობი
კუჭნაწლავური მოშლილობები*
ჰეპატობილიარული სისტემის მხრივ
უცნობი
ჰეპატიტი*, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა*, სიყვითლე*
დარღვევები კანისა და კანქვეშა უჯრედების მხრივ
ხშირი
დერმატიტი*
უცნობი
ანგიონევროზული \შე|შუპება, შუქმგრძნობელობა
ძვალ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილების მხრივ
არც თუ ხშირი
სისუსტე კუნთებში
თირკმელებისა და შარდსადენი გზების მხრივ
არც თუ ხშირი
შარდის შეუკავებლობა*
უცნობი
შარდის შეკავება*
რეპროდუქციული სისტემისა და სარძევე ჯირკვლების მხრივ
ხშირი
სქესობრივი დისფუნქცია*
არც თუ ხშირი
არარეგულარული მენსტრუაცია*
საერთო დარღვევები
ძალიან ხშირი
ძლიერი გადაღლილობა, აგზნებადობა
უცნობი
პერიფერიული შეშუპებები*
სხვა გამოვლინებები
ხშირი
სხეულის მასის მომატება ან კლება
უცნობი
თვალის შიდა წნევის მომატება*
- , - პოსტმარკეტინგული განსაზღვრებები
წამლის მოხსნის სინდრომის სიმპტომები წარმოიშობა ბენზოდიაზეპინების, მათ შორის ალპტაზოლამის, დოზირების მკვეთრი შემცირების ან უეცარი შეწყვეტისას. ეს სიმპტომები შეიძლება ცვალებადობდეს მსუბუქი დისფორიიდან და უძილობიდან ძირითად სინდრომამდე, რომელიც შეიძლება მოიცავდეს აბდომინალურ და კუნთების კანკალს, პირღებინებას, ოფლიანობას, ტრემორტს, კონვულსიებს. ამას გარდა, აბსტინენციის შეტევები წარმოიშობა ასევე პაციენტისათვის სამკურნალო საშუალების დოზის სწრაფი შემცირების ან უეცარი შეწყვეტისას.
ამნეზია. ანტეროგრადული ამნეზია შეიძლება წარმოიშვას ამ პრპარატოს თერაპიული დოზების მიღებისას, მაგრამ ეს რისკი მატულობს უფრო მაღალი დოზების შემთხვევაში. ამნეზიური ეფექტები შეიძლება უკავშირდებოდეს არაადექვატურ ქცევებს.
დეპრესია. თავდაპირველი დეპრესია შეიძლება ბენზოდიაზეპინების მიღებით იქნას გამოწვეული
ფსიქიური და პარადოქსალური რეაქციები
რეაქციები, როგორიცაა მოუსვენრობა, აგზნებადობა, გაღიზიანება, აგრესიულობა, ბოდვა, ღამის კოშმარები, ჰალუცინაციები, ფსიქოზები, არაადექვატური ქცევები, და სხვა არასასურველი ქცევითი ეფექტები, როგორც ცნობილია, წარმოიშობა ბენზოდიაზეპინების ან მათი მსგავსი პრეპარატყების გამოყენების შედეგად. ასეთი გვერდითი ეფექტები შეიძლება საკმაოდ სერიოზული იყოს. ისინი უფრო ხშირად აღენიშნება ბავშვებსა და ხანდაზმული ასაკის პაციენტებს.
მრავალ სპონტანურ შეტყობინებებში აღინიშნებოდა არასასურველი ქცევითი ეფექტების შემთხვევების შესახებ, როდესაც პაციენტები ამ პრეპარატთან ერთად Fღებულობდნენ ცნს-ის დეპრესანტ პრეპარატებს ან მათი ქცევები ხასიათდებოდა როგორც ფსიქიური დარღვევები. პაციენტებს, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ პიროვნული გაორება, ძალადობრივი ან აგრესიული ქცევა, ან ალკოჰოლით ან ფსიქოლეპტიკური საშუიალებების ბოროტად გამოყენება, შეიძლება სხვებზე მეტად წარმოეშვას ზემოაღნიშნული რეაქცია. მტრული ქცევის, აკვიატებული ფიქრების შესახებ ცნობები არსებიობს სამკურნალო საშუალების მიღების შეწყვეტისას პოსტტრავმული სტრესებით გამოწვეული დარღვევების მქონე პაციენტებში.
დამოკიდებულება. ამ პრეპარატის მიღებამ (თერაპიული დოზებითაც კი) შეიძლება გამოიწვიოს ფიზიკური წამალდამოკიდებულების განვითარება, ხოლო მკურნალოიბის შეწყვეტამ შეიძლება წარმოშვას წამლის მოხსნის სინდრომი (იხ. ნაწილი “გამოყენების თავისებურებები”). არსებობს აგრეთვე ფსიქიური წამალდამოკიდებულების ალბათობაც. მოიპოვება ბენზოდიაზეპინების ბოროტად გამოყენების შემთხვევების შესახებ ცნობებიც.
გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება
სამკურნალო პროდუქტის ავტორიზაციის შემდეგ მნიშვნელოვანია გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება. ეს საშუალებას იძლევა, მონიტორინგი გაეწიოს სამკურნალო პროდუქტის სარგებლისა და რისკის თანაფარდობას. სამედიცინო და ფარმაცევტულმა პროფესიონალებმა, ასევე პაციენტებმა ან მათმა კანონიერმა წარმომადგენლებმა უნდა აცნობონ საეჭვო გვერდითი რეაქციების და სამკურნალო პროდუქტის არაეფექტურობის ყველა შემთხვევის შესახებ.
ვარგისიანობის ვადა. 2 წელი.
შენახვის პირობები
ინახება ორიგინალურ შეფუთვაში, არაუმეტეს 250C ტემპერატურაზე. შეინახეთ ბავშვებისათვის ხელმიუწვდომელ ადგილზე
შეფუთვა
10 ტაბლეტი ბლისტერზე, 3 ბლისდტერი მუყაოს კოლოფში
გაცემის რეჟიმი:
ფარმაცევტული პროდუქტის I ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №2 რეცეპტით
მწარმოებელი:
შეზღუდული პასიხისმგებლობის საზოგადოება `ხარკოვის ფარმაცევტული საწარმო `ზდოროვიე ნაროდუ~
მწარმოებლის ადგილმდებარეობა და საქმიანობის განხორციელების ადგილის მისამართი:
უკრაინა, 61002, ხარკოვის ოლქი, ქ. ხარკოვი, კულიკოვსკაიას ქ. 41
ბოლო გადახედვის თარიღი: 25.11.2022
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.




