მოზრდილებისთვის: ჰიპერურიკემია (შრატის შარდმჟავას დონე 500 მკმოლ/ლ (8.5 მგ/100 მლ) ან მეტი, რომელიც არ კონტროლდება დიეტით); დაავადებები, რომლებიც გამოწვეულია სისხლში შარდმჟავას მომატებული დონით, განსაკუთრებით პოდაგრის, ურატის ნეფროპათიის და ურატის უროლითიაზის დროს; …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- ალოპურინოლი (allopurinol)
- ფორმა და შეფუთვა
- 100მგ ტაბლეტი №50 (5X10)
- მწარმოებელი
- PJSC SIC «Borshchahivskiy Chemical-Pharmaceutical Plant», უკრაინა; PJSC SIC «Borshchahivskiy Chemical-Pharmaceutical Plant, უკრაინა
- გაცემის წესი
- II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- პოდაგრის საწინააღმდეგო საშუალებები, შარდმჟავას სინთეზის ინჰიბიტორები
- ATC კოდი
- M04AA01
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ-044765
- რეგისტრირებულია
- 10 თებერვალი 2026, მოქმედებს 10 თებერვალი 2031-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- PJSC SIC «Borshchahivskiy Chemical-Pharmaceutical Plant» (უკრაინა)
- განმცხადებელი
- შპს „ავერსი-ფარმა“
- GMP
- აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
ალოპურინოლი — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
მოზრდილებისთვის:
ჰიპერურიკემია (შრატის შარდმჟავას დონე 500 მკმოლ/ლ (8.5 მგ/100 მლ) ან მეტი, რომელიც არ კონტროლდება დიეტით);
დაავადებები, რომლებიც გამოწვეულია სისხლში შარდმჟავას მომატებული დონით, განსაკუთრებით პოდაგრის, ურატის ნეფროპათიის და ურატის უროლითიაზის დროს;
სხვადასხვა ეტიოლოგიის მეორადი ჰიპერურიკემია, მათ შორის ფსორიაზი;
პირველადი და მეორადი ჰიპერურიკემია სხვადასხვა ჰემატოლოგიური ავთვისებიანი სიმსივნეების დროს (მწვავე ლეიკოზი, ქრონიკული მიელოგენური ლეიკოზი, ლიმფოსარკომა);
ციტოტოქსიკური თერაპია ნეოპლაზური და მიელოპროლიფერაციული დაავადებების დროს.
ბავშვებისთვის:
ლეიკემიის მკურნალობით გამოწვეული ურატის ნეფროპათია;
სხვადასხვა ეტიოლოგიის მეორადი ჰიპერურიკემია;
თანდაყოლილი ფერმენტული დეფიციტი, კერძოდ, ლეშ-ნიენის სინდრომი (ჰიპოქსანტინ-გუანინ ფოსფორიბოზილტრანსფერაზას ნაწილობრივი ან სრული დეფიციტი) და თანდაყოლილი ადენინ ფოსფორიბოზილტრანსფერაზას დეფიციტი.
მიღების წესი და დოზირება
მიიღეთ ჭამის შემდეგ, დაღეჭვის გარეშე, დიდი რაოდენობით წყალთან ერთად.
მოზრდილებისა და 10 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებისთვის დღიური დოზა უნდა განისაზღვროს ინდივიდუალურად, პაციენტის სისხლის შრატში შარდმჟავას დონის მიხედვით.
ალოპურინოლი გამოიყენება დაბალი დოზებით, მაგალითად, 100 მგ/დღეში, გვერდითი მოვლენების რისკის შესამცირებლად და დოზის უნდა გაიზარდოს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ შრატში ურატის დონე არადამაკმაყოფილებელია. განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას.
ჩვეულებრივი დღიური დოზაა 100-300 მგ/დღეში. საჭიროების შემთხვევაში, საწყისი დოზა თანდათან უნდა გაიზარდოს 100 მგ-ით ყოველ 1-3 კვირაში, მაქსიმალური ეფექტის მიღწევამდე. შემანარჩუნებელი დოზა არის ჩვეულებრივ 200-600 მგ/დღეში. ზოგიერთ შემთხვევაში, დოზის გაზრდა შესაძლებელია 600-800 მგ-მდე დღეში.
თუ დღიური დოზა აღემატება 300 მგ-ს, ის უნდა გაიყოს 2-4 თანაბარ დოზად.
დოზის გაზრდისას უნდა კონტროლდებოდეს შრატში ოქსიპურინოლის დონე; ის არ უნდა აღემატებოდეს 15 მკგ/მლ-ს (100 მკმოლ).
მაქსიმალური ერთჯერადი დოზაა 300 მგ, ხოლო მაქსიმალური დღიური დოზა - 800 მგ.
3-დან 6 წლამდე ასაკის ბავშვებისთვის დღიური დოზაა 5 მგ/კგ სხეულის წონაზე, ხოლო 6-დან 10 წლამდე ასაკის ბავშვებისთვის დღიური დოზაა 10 მგ/კგ სხეულის წონაზე. დოზის მიღების სიხშირეა სამჯერ დღეში, მაქსიმალური დღიური დოზაა 400 მგ.
თირკმლის უკმარისობა
მკურნალობა უნდა დაიწყოს 100 მგ დღიური დოზით და გაიზარდოს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ პრეპარატი არასაკმარისად ეფექტურია. დოზის შერჩევისას უნდა იხელმძღვანელოთ კრეატინინის კლირენსის მნიშვნელობებით:
კრეატინინის კლირენსი
ალოპურინოლის დღიური დოზა
20 მლ/წთ-ზე მეტი
სტანდარტული დოზა 100-300 მგ
10-20 მლ/წთ
100-200 მგ
10 მლ/წთ-ზე ნაკლები
100 მგ ან მეტი დოზები მიღებებს შორის უფრო ხანგრძლივი ინტერვალებით (ყოველ 1-2 ან მეტ დღეში, პაციენტის მდგომარეობისა და თირკმლის ფუნქციის მიხედვით)
ჰემოდიალიზზე მყოფმა პაციენტებმა უნდა მიიღონ 300-400 მგ ალოპურინოლი ჰემოდიალიზის თითოეული სესიის შემდეგ (კვირაში 2-3-ჯერ).
ნეოპლაზიური და მიელოპროლიფერაციული დაავადებების ციტოტოქსიკური თერაპიის დროს ჰიპერურიკემიის პრევენციისთვის, ალოპურინოლი უნდა დაინიშნოს 400 მგ/დღეში დოზით. პრეპარატი უნდა იქნას მიღებული ანტიბლასტომურ თერაპიამდე 2-3 დღით ადრე ან ერთდროულად და გაგრძელდეს სპეციფიკური მკურნალობის დასრულებიდან რამდენიმე დღის განმავლობაში.
მნიშვნელოვანია ადეკვატური ჰიდრატაციის უზრუნველყოფა ოპტიმალური დიურეზის შესანარჩუნებლად და შარდის ალკალიზაცია შარდში ურატების ხსნადობის გასაზრდელად.
მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ძირითადი დაავადების მიმდინარეობაზე.
ხანდაზმული პაციენტები
კონკრეტული მონაცემების არარსებობის გამო, გამოყენებული უნდა იქნას მინიმალური ეფექტური დოზები.
ღვიძლის დისფუნქციის შემთხვევაში, დოზა უნდა შემცირდეს მინიმალურ ეფექტურ დოზამდე.
ბავშვები.
არ გამოიყენება 3 წლამდე ასაკის ბავშვებში.
უკუჩვენებები
ალოპურინოლის ან პრეპარატის სხვა ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა;
ღვიძლის ან თირკმლის მძიმე უკმარისობა (კრეატინინის კლირენსი 2 მლ/წთ-ზე ნაკლები);
პოდაგრის მწვავე შეტევა.
სიფრთხილის ზომები
ჰიპერმგრძნობელობა.
ალოპურინოლის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები შეიძლება გამოვლინდეს სხვადასხვა გზით, მათ შორის მაკულოპაპულური გამონაყარი, სიცოცხლისთვის საშიში რეაქციები (სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (SJS), ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (TEN) და ჰიპერმგრძნობელობის სინდრომი, რომელიც ცნობილია როგორც DRESS სინდრომი (წამლისმიერი გამონაყარი ეოზინოფილიით და სისტემური გამოვლინებებით)). ალოპურინოლის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს კანზე გამონაყარის ან ჰიპერმგრძნობელობის სხვა ნებისმიერი ნიშნის (თვალების, პირის ღრუს ან სასქესო ორგანოების ლორწოვანი გარსების დაზიანება, ცხელება, ლიმფადენოპათია, კანის ეროზიები) პირველივე ნიშნების გამოვლენისთანავე, რათა თავიდან იქნას აცილებული უფრო სერიოზული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების განვითარება. თუ მკურნალობის დროს ნებისმიერ დროს განვითარდება DRESS სინდრომი ან SJS/TEN, ალოპურინოლის მიღება სამუდამოდ უნდა შეწყდეს. ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების სამკურნალოდ შეიძლება კორტიკოსტეროიდების გამოყენებაზ.
SJS/TEN-ის ყველაზე მაღალი რისკი მკურნალობის პირველი კვირების განმავლობაშია.
HLA-B*5801 ალელი.
რეტროსპექტულ ფარმაკოგენეტიკურ შემთხვევა-კონტროლის კვლევებში, HLA-B*5801 ალელის არსებობა იდენტიფიცირებული იქნა, როგორც გენეტიკური რისკ-ფაქტორი (გენეტიკური მარკერი) ალოპურინოლთან ასოცირებული SJS/TEN-ის (და შესაძლოა სხვა სერიოზული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების) განვითარებისთვის ჰანის ჩინელ, ტაილანდელ, კორეელ, იაპონელ და ევროპულ პაციენტებში. ამ გენეტიკური მარკერის არსებობის სიხშირე მნიშვნელოვნად განსხვავდება ეთნიკურ ჯგუფებს შორის (ალელის მატარებლების 20-30%-დან ჰანის ჩინელებში, აფრიკელებსა და ამერიკელ ინდიელებში 12%-მდე კორეელებში, ხოლო ევროპეიდული რასის წარმომადგენლებსა და იაპონელებში 1-2%-მდე).
თუ პაციენტი HLA-B*5801 ალელის ცნობილი მატარებელია, ალოპურინოლით მკურნალობა არ უნდა დაიწყოს. თუ სხვა მისაღები თერაპიული ვარიანტები არ არსებობს, ალოპურინოლით მკურნალობა უნდა განიხილებოდეს მხოლოდ მაშინ, როდესაც მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება პოტენციურ რისკებს.
ქრონიკული თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებს, რომლებიც იღებენ დიურეტიკებს, განსაკუთრებით თიაზიდებს, შეიძლება ჰქონდეთ ალოპურინოლთან ასოცირებული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების, მათ შორის SJS/TEN-ის განვითარების მომატებული რისკი.
განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო DRESS სინდრომის ან SJS/TEN-ის ნიშნების განვითარებასთან დაკავშირებით. პაციენტს უნდა ეცნობოს, რომ მომატებული მგრძნობელობის სიმპტომების პირველივე ნიშნის გამოვლენისთანავე დაუყოვნებლივ და სამუდამოდ შეწყვიტოს ალოპურინოლით მკურნალობა.
ალოპურინოლი უკიდურესი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული:
თირკმლის და ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის დროს - საჭიროა ექიმის მუდმივი მონიტორინგი და ალოპურინოლის დოზა უნდა შემცირდეს შესაბამისი რეკომენდაციების გათვალისწინებით;
ადრე დადგენილი ჰემატოპოეზის დარღვევების დროს;
პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ არტერიული ჰიპერტენზია ან გულის უკმარისობა და იღებენ აგფ ინჰიბიტორებს და/ან შარდმდენებს, თირკმლის შესაძლო თანმხლები უკმარისობის გამო.
ასიმპტომური ჰიპერურიკემია ზოგადად არ ითვლება ალოპურინოლის გამოყენების ჩვენებად, რადგან შესაბამისი დიეტა და სითხის ადეკვატური მიღება, როგორც წესი, საკმარისია.
პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული 500 μmol/L-ზე (ექვივალენტურია 8.5 მგ/100 მლ) დაბალი შარდმჟავას დონის დროს, იმ პირობით, რომ დაცულია დიეტური რეკომენდაციები და არ არის თირკმლის მძიმე დაავადება. პურინებით მდიდარი საკვების (მაგ., სუბპროდუქტები: თირკმელები, ტვინი, ღვიძლი, გული და ენა; ხორცის ბულიონები; და ალკოჰოლი, განსაკუთრებით ლუდი) მოხმარება არ შეიძლება.
ალოპურინოლით მკურნალობის დროს აუცილებელია დღეში მინიმუმ 2 ლიტრი დიურეზის შენარჩუნება, ამასთან, შარდის რეაქცია ნეიტრალური ან ოდნავ ტუტე უნდა იყოს, რადგან ეს ხელს უშლის ურატების დალექვას და კენჭების წარმოქმნას. ამ მიზნით, ალოპურინოლის დანიშვნა შესაძლებელია შარდის ტუტეობის გამაძლიერებელ მედიკამენტებთან კომბინაციაში.
პოდაგრის მწვავე შეტევა: ალოპურინოლით მკურნალობა არ უნდა დაიწყოს შეტევის სრულად გაქრობამდე, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს შემდგომი შეტევები.
ალოპურინოლით მკურნალობის დაწყებისას, ისევე როგორც სხვა ურიკოზურიული საშუალებების შემთხვევაში, მწვავე პოდაგრის შეტევები შეიძლება განვითარდეს შარდმჟავას დიდი რაოდენობით მობილიზაციის გამო. ამიტომ, პოდაგრის შეტევების თავიდან ასაცილებლად, რეკომენდებულია არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების (ასპირინის ან სალიცილატების გარდა) ან კოლხიცინის ერთდროულად გამოყენება მინიმუმ პირველი 4 კვირის განმავლობაში.
თუ ალოპურინოლის მიმღებ პაციენტებში მწვავე პოდაგრის შეტევა განვითარდა, მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს იმავე დოზით და მწვავე შეტევისას უნდა ჩატარდეს მკურნალობა შესაბამისი ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით.
შარდის მჟავას დონე რეგულარულად უნდა გაკონტროლდეს.
ქსანთინის დეპოზიტები: იმ პირობებში, როდესაც ურატების წარმოქმნის სიჩქარე მნიშვნელოვნად მომატებულია (მაგ., ავთვისებიანი დაავადებებისას სხივური თერაპიის ან ქიმიოთერაპიის დროს, ან ლეშ-ნიენის სინდრომის დროს), შარდში ქსანთინის აბსოლუტური კონცენტრაცია იშვიათ შემთხვევებში შეიძლება მნიშვნელოვნად გაიზარდოს, რაც გამოიწვევს მის დეპონირებას საშარდე გზებში. ეს რისკი შეიძლება მინიმუმამდე იქნას დაყვანილი სათანადო ჰიდრატაციით საკმარისი დიურეზის შესანარჩუნებლად, შარდის ოპტიმალური განზავების მისაღწევად და შარდის ალკალიზაციით.
ნეოპლაზიური დაავადებების და ლეშ-ნიენის სინდრომის მქონე პაციენტებში ჰიპერურიკემიის თავიდან ასაცილებლად, ალოპურინოლის მიღება რეკომენდებულია სხივურ თერაპიამდე ან ქიმიოთერაპიამდე. ასეთ შემთხვევებში უნდა იქნას გამოყენებული მინიმალური ეფექტური დოზა.
ალოპურინოლით ადეკვატურმა თერაპიამ შეიძლება გამოიწვიოს თირკმლის დიდი ურატული კენჭების დაშლა და საშარდე გზებში მოხვედრა (თირკმლის კოლიკა), რამაც შესაძლოა გამოიწვიოს ობსტრუქცია.
ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის მოშლა
ალოპურინოლით ხანგრძლივი თერაპიის დროს, პაციენტების 5.8%-ში დაფიქსირდა ფარისებრი ჯირკვლის მასტიმულირებელი ჰორმონის (TSH) დონის მატება (>5.5 მკსე/მლ). სიფრთხილეა საჭირო ალოპურინოლის დანიშვნისას ფარისებრი ჯირკვლის დისფუნქციის მქონე პაციენტებში.
ალოპურინოლის 6-მერკაპტოპურინთან ან აზათიოპრინთან ერთად გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული, რადგან აღწერილია ფატალური შემთხვევები (იხილეთ პუნქტი "ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები").
ალოპურინოლის ტაბლეტები შეიცავს ლაქტოზას. პაციენტებმა, რომლებსაც აქვთ გალაქტოზის აუტანლობის იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემები, ლაპ ლაქტაზას დეფიციტი ან გლუკოზა-გალაქტოზის მალაბსორბცია, არ უნდა მიიღონ ეს მედიკამენტი.
გამოიყენეთ ორსულობის ან ძუძუთი კვების დროს.
არ არსებობს საკმარისი მონაცემები ალოპურინოლის ორსულობის დროს გამოყენების შესახებ. რადგან ალოპურინოლი გავლენას ახდენს პურინის მეტაბოლიზმზე და ადამიანისთვის პოტენციური რისკი უცნობია, ალოპურინოლი უკუნაჩვენებია ორსულობის დროს.
ალოპურინოლი გამოიყოფა დედის რძეში, ამიტომ პრეპარატი არ მიიღება ძუძუთი კვების დროს. გამოყენების აუცილებლობის შემთხვევაში, ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს.
ზემოქმედება ავტოტრანსპოფრტის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობის დროს რეაქციების სისრაფეზე.
პრეპარატზე თქვენი ინდივიდუალური რეაქციის დადგენამდე, აუცილებელია ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობისგან თავის შეკავება თავბრუსხვევის, ძილიანობის ან ატაქსიის განვითარების შესაძლებლობის გამო.
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
კუმარინის ტიპის ანტიკოაგულანტები - ვარფარინის და სხვა კუმარინების ეფექტი შეიძლება გაძლიერდეს, რაც მოითხოვს კოაგულაციის პარამეტრების უფრო ხშირ მონიტორინგს და ანტიკოაგულანტის დოზის შესაძლო შემცირებას.
აზათიოპრინი, მერკაპტოპურინი - აზათიოპრინი მეტაბოლიზდება 6-მერკაპტოპურინად, რომელიც ინაქტივირდება ქსანტინ ოქსიდაზას მიერ. თუ 6-მერკაპტოპურინი ან აზათიოპრინი ერთდროულად მიიღება ალოპურინოლთან, ქსანთინოქსიდაზას ინჰიბიტორთან, ქსანთინოქსიდაზას ინჰიბირება ახანგრძლივებს მათ აქტივობას. შედეგად, 6-მერკაპტოპურინის ან აზათიოპრინის კონცენტრაციამ შრატში შეიძლება მიაღწიოს ტოქსიკურ დონეს, რაც იწვევს სიცოცხლისთვის საშიშ პანციტოპენიას და მიელოსუპრესიას. ამიტომ, თავიდან უნდა იქნას აცილებული ალოპურინოლის 6-მერკაპტოპურინთან ან აზათიოპრინთან ერთად გამოყენება. თუ 6-მერკაპტოპურინთან ან აზათიოპრინთან ერთად გამოყენება კლინიკურად აუცილებელია, დოზა უნდა შემცირდეს 6-მერკაპტოპურინის ან აზათიოპრინის ჩვეულებრივი დოზის ერთ მეოთხედამდე (25%) და უზრუნველყოფილი უნდა იყოს ხშირი ჰემატოლოგიური მონიტორინგი (იხილეთ პუნქტი „სპეციალური ინსტრუქციები“). პაციენტებს უნდა მიეცეთ რეკომენდაცია, რომ აცნობონ ძვლის ტვინის სუპრესიის ნებისმიერი ნიშნის ან სიმპტომის შესახებ (აუხსნელი სისხლჩაქცევები ან სისხლდენა, ყელის ტკივილი, ცხელება).
ვიდარაბინი (ადენინ არაბინოზიდი) – აზათიოპრინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი გახანგრძლივებულია, რაც ზრდის ტოქსიკურობის რისკს. ეს კომბინაცია სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული.
სალიცილატები (მაღალი დოზები), ურიკოზურიული პრეპარატები (მაგ., სულფინპირაზონი, პრობენეციდი, ბენზბრომარონი) - შეიძლება შემცირდეს ალოპურინოლის თერაპიული ეფექტურობა მისი მთავარი მეტაბოლიტის, ოქსიპურინოლის, დაჩქარებული ელიმინაციის გამო. ალოპურინოლი ასევე ანელებს პრობენეციდის ელიმინაციას. ალოპურინოლის დოზები უნდა დაკორექტირდეს.
ქლორპროპამიდი - თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას იზრდება გრძელვადიანი ჰიპოგლიკემიის რისკი, რადგან ალოპურინოლი და ქლორპროპამიდი შეიძლება კონკურენციას უწევდნენ ერთმანეღს თირკმლის მილაკოვან ექსკრეციაში, რამაც შეიძლება მოითხოვოს ქლორპროპამიდის დოზის შემცირება.
ფენიტოინი - ალოპურინოლმა შეიძლება დათრგუნოს ფენიტოინის ღვიძლისმიერი მეტაბოლიზმი; ამ ურთიერთქმედების კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია.
თეოფილინი, კოფეინი - ალოპურინოლის მაღალი დოზები თრგუნავს თეოფილინისა და კოფეინის მეტაბოლიზმს და ზრდის თეოფილინისა და კოფეინის პლაზმურ კონცენტრაციებს. ალოპურინოლით მკურნალობის დაწყებისას ან მისი დოზის გაზრდისას უნდა გაკონტროლდეს პლაზმური თეოფილინის დონე.
ამპიცილინი, ამოქსიცილინი - ალერგიული რეაქციების, მათ შორის კანის გამონაყარის, შემთხვევები იზრდება იმ პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ ალოპურინოლს, იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც არ იღებენ ამ კომბინაციას. ამიტომ, ალოპურინოლის მიმღებ პაციენტებში უნდა გამოიყენება სხვა ანტიბიოტიკები.
ციკლოსპორინი - შეიძლება განვითარდეს ციკლოსპორინის პლაზმური კონცენტრაციების მომატება, რაც იწვევს ტოქსიკურობის, განსაკუთრებით ნეფროტოქსიკურობის ზრდას.
ციტოსტატიკები (მაგ., ციკლოფოსფამიდი, დოქსორუბიცინი, ბლეომიცინი, პროკარბაზინი, მექლორეთამინი) - ალოპურინოლთან ერთად გამოყენებისას მიელოსუპრესიის რისკი იზრდება სიმსივნური დაავადებების (ლეიკემიის გარდა) მქონე პაციენტებში, ამ პრეპარატების დამოუკიდებლად გამოყენებისას. ამიტომ, აუცილებელია სისხლის მაჩვენებლების კონტროლი ხანმოკლე ინტერვალებით. თუმცა, ამ ციტოსტატიკების მიმღებ პაციენტებში ჩატარებულმა კარგად კონტროლირებადმა კლინიკურმა კვლევებმა არ აჩვენა, რომ ალოპურინოლი ზრდის ციტოსტატიკების ტოქსიკურობას.
დიდანოზინი - ალოპურინოლი ზრდის მისი ტოქსიკურობის რისკს; ჯანმრთელ მოხალისეებსა და აივ ინფიცირებულ პაციენტებში, რომლებიც დიდანოზინს იღებდნენ, დიდანოზინის პლაზმური Cmax და AUC მაჩვენებლები დაახლოებით ორჯერ გაიზარდა ალოპურინოლთან (300 მგ/დღეში) ერთდროული მიღებისას; საბოლოო ნახევარგამოყოფის პერიოდი უცვლელი დარჩა. ამ პრეპარატების ერთდროული გამოყენება ზოგადად არ არის რეკომენდებული. თუ ერთდროული გამოყენება გარდაუვალია, შეიძლება საჭირო გახდეს დიდანოზინის დოზის შემცირება და პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ მჭიდრო მეთვალყურეობის ქვეშ.
შარდმდენები, მათ შორის თიაზიდები და მათთან დაკავშირებული პრეპარატები - ზრდიან ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების რისკს, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში. დაფიქსირდა ალოპურინოლსა და ფუროსემიდს შორის ურთიერთქმედება, რაც იწვევს შრატის ურატების და პლაზმური ოქსიპურინოლის კონცენტრაციის მომატებას.
კაპეციტაბინი - კაპეციტაბინის მწარმოებლის რეკომენდაციით, თავიდან უნდა იქნას აცილებული ალოპურინოლთან ერთად გამოყენება.
აგფ ინჰიბიტორები, მათ შორის კაპტოპრილი - ზრდის ჰემატოტოქსიური რეაქციების, როგორიცაა ლეიკოპენია, და ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების, მათ შორის კანის რეაქციების რისკს, განსაკუთრებით ქრონიკული თირკმლის უკმარისობის დროს.
ანტაციდები - ალოპურინოლის მიღება სასურველია ალუმინის ჰიდროქსიდის მიღებამდე 3 საათით ადრე.
გვერდითი მოვლენები
ალოპურინოლის ყველაზე გავრცელებული გვერდითი რეაქციებია კანის გამონაყარი. გვერდითი რეაქციების სიხშირე იზრდება თირკმლის და/ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას ან ამპიცილინთან ან ამოქსიცილინთან ერთდროული გამოყენებისას.
გვერდითი რეაქციების სიხშირე შეიძლება დამოკიდებული იყოს დაავადებაზე, მიღებულ დოზაზე და სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედებაზე.
ალოპურინოლით მკურნალობის დასაწყისში, პოდაგრის კვანძებიდან და სხვა დეპოებიდან შარდმჟავას მობილიზაციის გამო, შესაძლოა განვითარდეს რეაქტიული პოდაგრის შეტევები.
გვერდითი რეაქციები შეფასებულია მათი სიხშირის მიხედვით: ძალიან ხშირი (≥ 1/10), ხშირი (≥ 1/100-დან < 1/10-მდე), არახშირი (≥ 1/1,000-დან < 1/100-მდე), იშვიათი (≥ 1/10,000-დან < 1/1,000-მდე), ძალიან იშვიათი (< 1/10,000); უცნობი (არსებული მონაცემებით შეფასება შეუძლებელია).
სისხლის და ლიმფური სისტემა (განსაკუთრებით თირკმლის და/ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში).
იშვიათი:
ძვლის ტვინის მძიმე დაზიანება (თრომბოციტოპენია, აგრანულოციტოზი, აპლასტიური ანემია).
ძალიან იშვიათი:
ლეიკოპენია, ლეიკოციტოზი, გრანულოციტოზი, ეოზინოფილია, ჰემოლიზური ანემია, სისხლის შედედების დარღვევა, მწვავე სუფთა ერითროციტული აპლაზია.
იმუნური სისტემა.
იშვიათი:
ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, მათ შორის კანის რეაქციები.
ძალიან იშვიათი:
ლიმფადენოპათია, მათ შორის ანგიოიმუნობლასტური T-უჯრედოვანი ლიმფომა (ჩვეულებრივ, შექცევადია პრეპარატის შეწყვეტის შემდეგ); ანაფილაქსია, მათ შორის ანაფილაქსიური შოკი;
ართრალგია.
აღწერილია შენელებული ტიპის ჰიპერმგრძნობელობის სინდრომი (DRESS), რომელიც მოიცავს ცხელებას, გამონაყარს, ვასკულიტს, ლიმფადენოპათიას, ფსევდოლიმფომას, ართრალგიას, ლეიკოპენიას, ეოზინოფილიას, ჰეპატოსპლენომეგალიას, ღვიძლის ფუნქციური ტესტების დარღვევას და ნაღვლის სადინრების გაქრობის სინდრომს (ღვიძლშიდა სანაღვლე გზების განადგურება და გაქრობა), რომლებიც სხვადასხვა კომბინაციით ვლინდება. შესაძლოა სხვა ორგანოებიც დაზიანდეს (მაგ., ღვიძლი, ფილტვები, თირკმელები, პანკრეასი, მიოკარდიუმი, მსხვილი ნაწლავი). თუ ასეთი რეაქციები განვითარდება (ეს შეიძლება მკურნალობის ნებისმიერ დროს მოხდეს), ალოპურინოლის მიღება დაუყოვნებლივ და სამუდამოდ უნდა შეწყდეს.
ჰიპერმგრძნობელობის სინდრომის და SJS/TEN-ის მქონე პაციენტებში არ უნდა ჩატარდეს ხელახალი მკურნალობა. კორტიკოსტეროიდები შეიძლება სასარგებლო იყოს კანის ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების სამკურნალოდ. თუ განვითარდება გენერალიზებული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, ჩვეულებრივ აღინიშნება თირკმლის და/ან ღვიძლის დისფუნქცია, განსაკუთრებით ლეტალური შედეგის შემთხვევებში.
კანი და კანქვეშა ქსოვილი
ხშირი:
გამონაყარი.
იშვიათი:
ექსფოლიატიური დერმატიტი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი.
ძალიან იშვიათი:
ანგიონევროზული შეშუპება (შეიძლება განვითარდეს გენერალიზებული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციის სიმპტომებით ან მის გარეშე), ფიქსირებული წამლისმიერი ერითემა, ალოპეცია, თმის ფერის შეცვლა/გაუფერულება;
უცნობია:
ლიქენოიდური წამლისმიერი რეაქცია.
კანის რეაქციები ყველაზე გავრცელებული რეაქციებია და შეიძლება განვითარდეს მკურნალობის ნებისმიერ დროს. ეს შეიძლება გამოვლინდეს ქავილის, მაკულოპაპულური, პურპურას მსგავსი გამონაყარის სახით, ზოგჯერ აქერცვლით და იშვიათად, ექსფოლიატიური დერმატიტის სახით, როგორიცაა სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (SJS) და ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (TEN). SJS/TEN-ის ან სხვა სერიოზული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების განვითარების ყველაზე დიდი რისკი არსებობს მკურნალობის პირველი კვირების განმავლობაში. ასეთი რეაქციების მართვის საუკეთესო შედეგები მიიღწევა ნებისმიერი საეჭვო პრეპარატის ადრეული ამოცნობით და დაუყოვნებლივი შეწყვეტით. ალოპურინოლის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, თუ ასეთი რეაქციები განვითარდება. მსუბუქი რეაქციების გაქრობის შემდეგ, ალოპურინოლის მიღება შეიძლება განახლდეს, საჭიროების შემთხვევაში, დაბალი დოზით (მაგ., 50 მგ/დღეში) და თანდათან გაიზარდოს. HLA-B*5801 ალელის არსებობა დაკავშირებულია ალოპურინოლთან ასოცირებული ჰიპერმგრძნობელობის სინდრომის და SJS/TEN-ის განვითარების რისკთან. გენოტიპირების, როგორც ალოპურინოლით მკურნალობის გადაწყვეტილებების სკრინინგის ინსტრუმენტის, ვალიდურობა დადგენილი არ არის. თუ ალოპურინოლის გამოყენების დროს ვითარდება გამონაყარის რეციდივი, პრეპარატის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, რადგან შეიძლება განვითარდეს უფრო სერიოზული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები (იხილეთ პუნქტი "გვერდითი რეაქციები. იმუნური სისტემა"). თუ SJS/TEN-ის ან სხვა სერიოზული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების განვითარება არ არის გამორიცხული, ალოპურინოლის ხელახლა მიღება არ უნდა მოხდეს მძიმე რეაქციის ან ლეთალური გამოსავლის შესაძლებლობის გამო. გადაწყვეტილების მიღების საფუძველი რჩება SJS/TEN-ის კლინიკური დიაგნოზი. თუ მკურნალობის დროს ასეთი რეაქციები განვითარდება, ალოპურინოლის მიღება დაუყოვნებლივ და სამუდამოდ უნდა შეწყდეს.
ინფექციები და ინვაზიები.
ძალიან იშვიათი:
ფურუნკულოზი.
მეტაბოლური დარღვევები.
ძალიან იშვიათი:
შაქრიანი დიაბეტი, ჰიპერლიპიდემია;
მკურნალობის დასაწყისში შესაძლებელია რეაქტიული პოდაგრის შეტევები.
ფსიქიკური დარღვევები.
ძალიან იშვიათი:
დეპრესია.
ნერვული სისტემა.
ძალიან იშვიათი:
თავის ტკივილი, ატაქსია, კომა, ნეიროპათია, კრუნჩხვები, პერიფერიული ნევრიტი, პარესთეზია, დამბლა, ძილიანობა, გემოს დარღვევები;
თავბრუსხვევა.
უცნობია:
ასეპტიკური მენინგიტი.
მხედველობის ორგანოები
ძალიან იშვიათი:
კატარაქტა (განსაკუთრებით ხანდაზმულ პაციენტებში, მაღალი დოზების ხანგრძლივი გამოყენებისას), მაკულოპათია, მხედველობის დარღვევა.
სმენის ორგანოები და ვესტიბულური აპარატი.
ძალიან იშვიათი:
თავბრუსხვევა.
გულ-სისხლძარღვთა სისტემა.
ძალიან იშვიათი:
სტენოკარდია, ბრადიკარდია, არტერიული ჰიპერტენზია;
ვასკულიტი.
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი.
არახშირი:
გულისრევა, ღებინება (შეიძლება თავიდან იქნას აცილებული ალოპურინოლის მიღებით ჭამის შემდეგ), დიარეა.
ძალიან იშვიათი:
დეფეკაციის რითმის ცვლილებები, სტომატიტი, სტეატორეა, ჰემატემეზისი;
მუცლის ტკივილი.
ჰეპატობილიარული სისტემა.
არახშირი:
ღვიძლის ფუნქციური ტესტების მაჩვენებლების უსიმპტომო მომატება.
ღვიძლის დისფუნქცია (ჩვეულებრივ, შექცევადია პრეპარატის მოხსნის შემდეგ) შეიძლება განვითარდეს გენერალიზებული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების აშკარა ნიშნების გარეშე.
იშვიათი:
ჰეპატიტი (მათ შორის ჰეპატონეკროზი და გრანულომატოზური ჰეპატიტი), მწვავე ქოლანგიტი.
შარდსასქესო სისტემა.
ძალიან იშვიათი:
ინტერსტიციული ნეფრიტი, ჰემატურია, ურემია;
ნეფროლითიაზი.
რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლის დარღვევები.
ძალიან იშვიათი:
გინეკომასტია, იმპოტენცია, მამაკაცის უნაყოფობა;
ღამის პოლუცია.
საყრდენ-მამოძრავებელი სისტემა და შემაერთებელი ქსოვილი.
ძალიან იშვიათი:
მიოპათია/მიალგია, ქსანტინის დეპოზიტები ქსოვილებში, მათ შორის კუნთებში.
ზოგადი დარღვევები.
ძალიან იშვიათი:
ასთენია, ცხელება, სისუსტე, შეშუპება.
ცხელება შეიძლება განვითარდეს გენერალიზებული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების სიმპტომებით ან მის გარეშე.
ლაბორატორიული ტესტები
ხშირი:
სისხლში TSH დონის მომატება.
შესაბამის კვლევებში ფარისებრი ჯირკვლის მასტიმულირებელი ჰორმონის (TSH) მომატებული დონის გამოვლენამ არ აჩვენა რაიმე გავლენა თავისუფალი T4 დონეზე, ან აღმოჩნდა TSH დონე, რომელიც მიუთითებდა სუბკლინიკურ ჰიპოთირეოზზე.
საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება
მნიშვნელოვანია გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება სამკურნალო პროდუქტის ავტორიზაციის შემდეგ. ეს ამ სამკურნალო პროდუქტის სარგებლის/რისკის ბალანსზე მონიტორინგის საშუალებას იძლევა. სამედიცინო და ფარმაცევტულმა მუშაკებმა და პაციენტებმა ან მათმა კანონიერმა წარმომადგენლებმა უნდა აცნობონ ყველა საეჭვო გვერდითი რეაქციის და სამკურნალო პროდუქტის არაეფექტურობის შესახებ ავტომატიზირებული ფარმაკოზედამხედველობის საინფორმაციო სისტემის მეშვეობით შემდეგ ბმულზე: https://aisf.dec.gov.ua.
ჭარბი დოზა
არსებობს ცნობა 22.5 გ ალოპურინოლის მიღების შესახებ გვერდითი მოვლენების გარეშე. 20 გ ალოპურინოლის მიღების შემდეგ, ერთ პაციენტს განუვითარდა სიმპტომები, მათ შორის გულისრევა, ღებინება, დიარეა და თავბრუსხვევა. დღეში 200-400 მგ ალოპურინოლის ხანგრძლივი გამოყენების შემდეგ, თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებს აღენიშნებოდათ ინტოქსიკაციის მძიმე სიმპტომები (კანის რეაქციები, ცხელება, ჰეპატიტი, ეოზინოფილია და თირკმლის უკმარისობის გამწვავება).
ალოპურინოლის დიდი რაოდენობით შეწოვა შეიძლება ქსანთინ ოქსიდაზას აქტივობის მნიშვნელოვან დათრგუნვას იწვევდეს, რამაც არ უნდა გამოიწვიოს რაიმე გვერდითი მოვლენები. თუმცა, ადენინ არაბინოზიდთან, 6-მერკაპტოპურინთან ან აზათიოპრინთან ერთდროული გამოყენება ზრდის ამ პრეპარატების ტოქსიკურობას და ალოპურინოლის მიღება დაკავშირებულია მნიშვნელოვან გვერდით მოვლენებთან.
სიმპტომები: გულისრევა, ღებინება, დიარეა, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, ძილიანობა, მუცლის ტკივილი. ცალკეულ შემთხვევებში - თირკმლის უკმარისობა და ჰეპატიტი.
მკურნალობა: სიმპტომური, მიიღება დამხმარე ზომები. ოპტიმალური დიურეზის შესანარჩუნებლად ადეკვატური ჰიდრატაცია ხელს უწყობს ალოპურინოლის და მისი მეტაბოლიტების გამოყოფას. საჭიროების - ჰემოდიალიზი. სპეციფიკური ანტიდოტი უცნობია.
შემადგენლობა
მოქმედი ნივთიერება: ალოპურინოლი;
1 ტაბლეტი შეიცავს ალოპურინოლს (100% მშრალი ნივთიერების საფუძველზე) – 100 მგ;
დამხმარე ნივთიერებები: ლაქტოზის მონოჰიდრატი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, სიმინდის სახამებელი, ჰიპრომელოზა, მაგნიუმის სტეარატი.
წამლის ფორმა: ტაბლეტები.
ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები: მრგვალი ტაბლეტები, თეთრი ან მოთეთრო ფერის, ბრტყელი ზედაპირით, დახრილი კიდით და გამყოფი ხაზით.
შენახვის პირობები
5 წელი.
არ გამოიყენოთ შეფუთვაზე მითითებული ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.
შენახვის პირობები.
ორიგინალ შეფუთვაში, არაუმეტეს 250C ტემპერატურაზე.
შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.
შეფუთვა.
10 ტაბლეტი ბლისტერზე, 5 ბლისტერი შეფუთვაში.
გაცემის კატეგორია.
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
ფარმაკოლოგიური თვისებები
პოდაგრის სამკურნალო საშუალებები. პრეპარატები, რომლებიც თრგუნავენ შარდმჟავას წარმოქმნას. ალოპურინოლი.
ათქ კოდი: M04AA01.
ფარმაკოლოგიური თვისებები.
ფარმაკოდინამიკა.
ალოპურინოლი არის პოდაგრის საწინააღმდეგო საშუალება, რომელიც თრგუნავს შარდმჟავას და მისი მარილების სინთეზს ორგანიზმში. მას გააჩნია სპეციფიკური უნარი, რომ დათრგუნოს ქსანტინოქსიდაზა, ფერმენტი, რომელიც მონაწილეობს ჰიპოქსანტინის ქსანტინად და ქსანტინის შარდმჟავად გარდაქმნაში. ეს ამცირებს შრატის ურატის დონეს, რაც ხელს უშლის მათ დეპონირებას ქსოვილებსა და თირკმელებში.
ალოპურინოლი ორგანიზმში გარდაიქმნება ოქსიპურინოლად (ალოქსანტინად), რომელიც ასევე აფერხებს შარდმჟავას წარმოქმნას, მაგრამ ნაკლებად აქტიურია, ვიდრე ალოპურინოლი.
ფარმაკოკინეტიკა.
პერორალური მიღების შემდეგ, ალოპურინოლი სწრაფად და სრულად შეიწოვება. ის პრაქტიკულად არ შეიწოვება კუჭში; შეწოვა ხდება თორმეტგოჯა ნაწლავსა და ზედა წვრილ ნაწლავში. მეტაბოლიზმი იწვევს მთავარი ფარმაკოლოგიურად აქტიური მეტაბოლიტის, ოქსიპურინოლის წარმოქმნას. ოქსიპურინოლის მაქსიმალური დონე მიიღწევა 3-4 საათში; წარმოქმნის სიჩქარე დამოკიდებულია ინდივიდუალური პრესისტემური მეტაბოლიზმის ხარისხსა და სიჩქარეზე. ალოპურინოლი და ოქსიპურინოლი პრაქტიკულად არ უკავშირდება ცილებს. ალოპურინოლის პლაზმური ნახევარგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 40 წუთია, ხოლო ოქსიპურინოლის - 17-21 საათი. ალოპურინოლის და ოქსიპურინოლის 80% გამოიყოფა თირკმელებით, ხოლო 20% განავლით. თირკმლის უკმარისობის დროს ოქსიპურინოლის ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება.
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · სამედიცინო ინსტრუქცია
გამოყენების ინსტრუქცია
ალოპურინოლი
(ALLOPURINOL)
შემადგენლობა:
მოქმედი ნივთიერება: ალოპურინოლი;
1 ტაბლეტი შეიცავს ალოპურინოლს (100% მშრალი ნივთიერების საფუძველზე) – 100 მგ;
დამხმარე ნივთიერებები: ლაქტოზის მონოჰიდრატი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, სიმინდის სახამებელი, ჰიპრომელოზა, მაგნიუმის სტეარატი.
წამლის ფორმა: ტაბლეტები.
ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები: მრგვალი ტაბლეტები, თეთრი ან მოთეთრო ფერის, ბრტყელი ზედაპირით, დახრილი კიდით და გამყოფი ხაზით.
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: პოდაგრის სამკურნალო საშუალებები. პრეპარატები, რომლებიც თრგუნავენ შარდმჟავას წარმოქმნას. ალოპურინოლი.
ათქ კოდი: M04AA01.
ფარმაკოლოგიური თვისებები.
ფარმაკოდინამიკა.
ალოპურინოლი არის პოდაგრის საწინააღმდეგო საშუალება, რომელიც თრგუნავს შარდმჟავას და მისი მარილების სინთეზს ორგანიზმში. მას გააჩნია სპეციფიკური უნარი, რომ დათრგუნოს ქსანტინოქსიდაზა, ფერმენტი, რომელიც მონაწილეობს ჰიპოქსანტინის ქსანტინად და ქსანტინის შარდმჟავად გარდაქმნაში. ეს ამცირებს შრატის ურატის დონეს, რაც ხელს უშლის მათ დეპონირებას ქსოვილებსა და თირკმელებში.
ალოპურინოლი ორგანიზმში გარდაიქმნება ოქსიპურინოლად (ალოქსანტინად), რომელიც ასევე აფერხებს შარდმჟავას წარმოქმნას, მაგრამ ნაკლებად აქტიურია, ვიდრე ალოპურინოლი.
ფარმაკოკინეტიკა.
პერორალური მიღების შემდეგ, ალოპურინოლი სწრაფად და სრულად შეიწოვება. ის პრაქტიკულად არ შეიწოვება კუჭში; შეწოვა ხდება თორმეტგოჯა ნაწლავსა და ზედა წვრილ ნაწლავში. მეტაბოლიზმი იწვევს მთავარი ფარმაკოლოგიურად აქტიური მეტაბოლიტის, ოქსიპურინოლის წარმოქმნას. ოქსიპურინოლის მაქსიმალური დონე მიიღწევა 3-4 საათში; წარმოქმნის სიჩქარე დამოკიდებულია ინდივიდუალური პრესისტემური მეტაბოლიზმის ხარისხსა და სიჩქარეზე. ალოპურინოლი და ოქსიპურინოლი პრაქტიკულად არ უკავშირდება ცილებს. ალოპურინოლის პლაზმური ნახევარგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 40 წუთია, ხოლო ოქსიპურინოლის - 17-21 საათი. ალოპურინოლის და ოქსიპურინოლის 80% გამოიყოფა თირკმელებით, ხოლო 20% განავლით. თირკმლის უკმარისობის დროს ოქსიპურინოლის ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება.
კლინიკური მახასიათებლები.
ჩვენებები.
მოზრდილებისთვის:
ჰიპერურიკემია (შრატის შარდმჟავას დონე 500 მკმოლ/ლ (8.5 მგ/100 მლ) ან მეტი, რომელიც არ კონტროლდება დიეტით);
დაავადებები, რომლებიც გამოწვეულია სისხლში შარდმჟავას მომატებული დონით, განსაკუთრებით პოდაგრის, ურატის ნეფროპათიის და ურატის უროლითიაზის დროს;
სხვადასხვა ეტიოლოგიის მეორადი ჰიპერურიკემია, მათ შორის ფსორიაზი;
პირველადი და მეორადი ჰიპერურიკემია სხვადასხვა ჰემატოლოგიური ავთვისებიანი სიმსივნეების დროს (მწვავე ლეიკოზი, ქრონიკული მიელოგენური ლეიკოზი, ლიმფოსარკომა);
ციტოტოქსიკური თერაპია ნეოპლაზური და მიელოპროლიფერაციული დაავადებების დროს.
ბავშვებისთვის:
ლეიკემიის მკურნალობით გამოწვეული ურატის ნეფროპათია;
სხვადასხვა ეტიოლოგიის მეორადი ჰიპერურიკემია;
თანდაყოლილი ფერმენტული დეფიციტი, კერძოდ, ლეშ-ნიენის სინდრომი (ჰიპოქსანტინ-გუანინ ფოსფორიბოზილტრანსფერაზას ნაწილობრივი ან სრული დეფიციტი) და თანდაყოლილი ადენინ ფოსფორიბოზილტრანსფერაზას დეფიციტი.
უკუჩვენებები.
ალოპურინოლის ან პრეპარატის სხვა ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა;
ღვიძლის ან თირკმლის მძიმე უკმარისობა (კრეატინინის კლირენსი 2 მლ/წთ-ზე ნაკლები);
პოდაგრის მწვავე შეტევა.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები.
კუმარინის ტიპის ანტიკოაგულანტები - ვარფარინის და სხვა კუმარინების ეფექტი შეიძლება გაძლიერდეს, რაც მოითხოვს კოაგულაციის პარამეტრების უფრო ხშირ მონიტორინგს და ანტიკოაგულანტის დოზის შესაძლო შემცირებას.
აზათიოპრინი, მერკაპტოპურინი - აზათიოპრინი მეტაბოლიზდება 6-მერკაპტოპურინად, რომელიც ინაქტივირდება ქსანტინ ოქსიდაზას მიერ. თუ 6-მერკაპტოპურინი ან აზათიოპრინი ერთდროულად მიიღება ალოპურინოლთან, ქსანთინოქსიდაზას ინჰიბიტორთან, ქსანთინოქსიდაზას ინჰიბირება ახანგრძლივებს მათ აქტივობას. შედეგად, 6-მერკაპტოპურინის ან აზათიოპრინის კონცენტრაციამ შრატში შეიძლება მიაღწიოს ტოქსიკურ დონეს, რაც იწვევს სიცოცხლისთვის საშიშ პანციტოპენიას და მიელოსუპრესიას. ამიტომ, თავიდან უნდა იქნას აცილებული ალოპურინოლის 6-მერკაპტოპურინთან ან აზათიოპრინთან ერთად გამოყენება. თუ 6-მერკაპტოპურინთან ან აზათიოპრინთან ერთად გამოყენება კლინიკურად აუცილებელია, დოზა უნდა შემცირდეს 6-მერკაპტოპურინის ან აზათიოპრინის ჩვეულებრივი დოზის ერთ მეოთხედამდე (25%) და უზრუნველყოფილი უნდა იყოს ხშირი ჰემატოლოგიური მონიტორინგი (იხილეთ პუნქტი „სპეციალური ინსტრუქციები“). პაციენტებს უნდა მიეცეთ რეკომენდაცია, რომ აცნობონ ძვლის ტვინის სუპრესიის ნებისმიერი ნიშნის ან სიმპტომის შესახებ (აუხსნელი სისხლჩაქცევები ან სისხლდენა, ყელის ტკივილი, ცხელება).
ვიდარაბინი (ადენინ არაბინოზიდი) – აზათიოპრინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი გახანგრძლივებულია, რაც ზრდის ტოქსიკურობის რისკს. ეს კომბინაცია სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული.
სალიცილატები (მაღალი დოზები), ურიკოზურიული პრეპარატები (მაგ., სულფინპირაზონი, პრობენეციდი, ბენზბრომარონი) - შეიძლება შემცირდეს ალოპურინოლის თერაპიული ეფექტურობა მისი მთავარი მეტაბოლიტის, ოქსიპურინოლის, დაჩქარებული ელიმინაციის გამო. ალოპურინოლი ასევე ანელებს პრობენეციდის ელიმინაციას. ალოპურინოლის დოზები უნდა დაკორექტირდეს.
ქლორპროპამიდი - თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას იზრდება გრძელვადიანი ჰიპოგლიკემიის რისკი, რადგან ალოპურინოლი და ქლორპროპამიდი შეიძლება კონკურენციას უწევდნენ ერთმანეღს თირკმლის მილაკოვან ექსკრეციაში, რამაც შეიძლება მოითხოვოს ქლორპროპამიდის დოზის შემცირება.
ფენიტოინი - ალოპურინოლმა შეიძლება დათრგუნოს ფენიტოინის ღვიძლისმიერი მეტაბოლიზმი; ამ ურთიერთქმედების კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია.
თეოფილინი, კოფეინი - ალოპურინოლის მაღალი დოზები თრგუნავს თეოფილინისა და კოფეინის მეტაბოლიზმს და ზრდის თეოფილინისა და კოფეინის პლაზმურ კონცენტრაციებს. ალოპურინოლით მკურნალობის დაწყებისას ან მისი დოზის გაზრდისას უნდა გაკონტროლდეს პლაზმური თეოფილინის დონე.
ამპიცილინი, ამოქსიცილინი - ალერგიული რეაქციების, მათ შორის კანის გამონაყარის, შემთხვევები იზრდება იმ პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად იღებენ ალოპურინოლს, იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც არ იღებენ ამ კომბინაციას. ამიტომ, ალოპურინოლის მიმღებ პაციენტებში უნდა გამოიყენება სხვა ანტიბიოტიკები.
ციკლოსპორინი - შეიძლება განვითარდეს ციკლოსპორინის პლაზმური კონცენტრაციების მომატება, რაც იწვევს ტოქსიკურობის, განსაკუთრებით ნეფროტოქსიკურობის ზრდას.
ციტოსტატიკები (მაგ., ციკლოფოსფამიდი, დოქსორუბიცინი, ბლეომიცინი, პროკარბაზინი, მექლორეთამინი) - ალოპურინოლთან ერთად გამოყენებისას მიელოსუპრესიის რისკი იზრდება სიმსივნური დაავადებების (ლეიკემიის გარდა) მქონე პაციენტებში, ამ პრეპარატების დამოუკიდებლად გამოყენებისას. ამიტომ, აუცილებელია სისხლის მაჩვენებლების კონტროლი ხანმოკლე ინტერვალებით. თუმცა, ამ ციტოსტატიკების მიმღებ პაციენტებში ჩატარებულმა კარგად კონტროლირებადმა კლინიკურმა კვლევებმა არ აჩვენა, რომ ალოპურინოლი ზრდის ციტოსტატიკების ტოქსიკურობას.
დიდანოზინი - ალოპურინოლი ზრდის მისი ტოქსიკურობის რისკს; ჯანმრთელ მოხალისეებსა და აივ ინფიცირებულ პაციენტებში, რომლებიც დიდანოზინს იღებდნენ, დიდანოზინის პლაზმური Cmax და AUC მაჩვენებლები დაახლოებით ორჯერ გაიზარდა ალოპურინოლთან (300 მგ/დღეში) ერთდროული მიღებისას; საბოლოო ნახევარგამოყოფის პერიოდი უცვლელი დარჩა. ამ პრეპარატების ერთდროული გამოყენება ზოგადად არ არის რეკომენდებული. თუ ერთდროული გამოყენება გარდაუვალია, შეიძლება საჭირო გახდეს დიდანოზინის დოზის შემცირება და პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ მჭიდრო მეთვალყურეობის ქვეშ.
შარდმდენები, მათ შორის თიაზიდები და მათთან დაკავშირებული პრეპარატები - ზრდიან ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების რისკს, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში. დაფიქსირდა ალოპურინოლსა და ფუროსემიდს შორის ურთიერთქმედება, რაც იწვევს შრატის ურატების და პლაზმური ოქსიპურინოლის კონცენტრაციის მომატებას.
კაპეციტაბინი - კაპეციტაბინის მწარმოებლის რეკომენდაციით, თავიდან უნდა იქნას აცილებული ალოპურინოლთან ერთად გამოყენება.
აგფ ინჰიბიტორები, მათ შორის კაპტოპრილი - ზრდის ჰემატოტოქსიური რეაქციების, როგორიცაა ლეიკოპენია, და ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების, მათ შორის კანის რეაქციების რისკს, განსაკუთრებით ქრონიკული თირკმლის უკმარისობის დროს.
ანტაციდები - ალოპურინოლის მიღება სასურველია ალუმინის ჰიდროქსიდის მიღებამდე 3 საათით ადრე.
გამოყენების თავისებურებები.
ჰიპერმგრძნობელობა.
ალოპურინოლის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები შეიძლება გამოვლინდეს სხვადასხვა გზით, მათ შორის მაკულოპაპულური გამონაყარი, სიცოცხლისთვის საშიში რეაქციები (სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (SJS), ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (TEN) და ჰიპერმგრძნობელობის სინდრომი, რომელიც ცნობილია როგორც DRESS სინდრომი (წამლისმიერი გამონაყარი ეოზინოფილიით და სისტემური გამოვლინებებით)). ალოპურინოლის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს კანზე გამონაყარის ან ჰიპერმგრძნობელობის სხვა ნებისმიერი ნიშნის (თვალების, პირის ღრუს ან სასქესო ორგანოების ლორწოვანი გარსების დაზიანება, ცხელება, ლიმფადენოპათია, კანის ეროზიები) პირველივე ნიშნების გამოვლენისთანავე, რათა თავიდან იქნას აცილებული უფრო სერიოზული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების განვითარება. თუ მკურნალობის დროს ნებისმიერ დროს განვითარდება DRESS სინდრომი ან SJS/TEN, ალოპურინოლის მიღება სამუდამოდ უნდა შეწყდეს. ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების სამკურნალოდ შეიძლება კორტიკოსტეროიდების გამოყენებაზ.
SJS/TEN-ის ყველაზე მაღალი რისკი მკურნალობის პირველი კვირების განმავლობაშია.
HLA-B*5801 ალელი.
რეტროსპექტულ ფარმაკოგენეტიკურ შემთხვევა-კონტროლის კვლევებში, HLA-B*5801 ალელის არსებობა იდენტიფიცირებული იქნა, როგორც გენეტიკური რისკ-ფაქტორი (გენეტიკური მარკერი) ალოპურინოლთან ასოცირებული SJS/TEN-ის (და შესაძლოა სხვა სერიოზული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების) განვითარებისთვის ჰანის ჩინელ, ტაილანდელ, კორეელ, იაპონელ და ევროპულ პაციენტებში. ამ გენეტიკური მარკერის არსებობის სიხშირე მნიშვნელოვნად განსხვავდება ეთნიკურ ჯგუფებს შორის (ალელის მატარებლების 20-30%-დან ჰანის ჩინელებში, აფრიკელებსა და ამერიკელ ინდიელებში 12%-მდე კორეელებში, ხოლო ევროპეიდული რასის წარმომადგენლებსა და იაპონელებში 1-2%-მდე).
თუ პაციენტი HLA-B*5801 ალელის ცნობილი მატარებელია, ალოპურინოლით მკურნალობა არ უნდა დაიწყოს. თუ სხვა მისაღები თერაპიული ვარიანტები არ არსებობს, ალოპურინოლით მკურნალობა უნდა განიხილებოდეს მხოლოდ მაშინ, როდესაც მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება პოტენციურ რისკებს.
ქრონიკული თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებს, რომლებიც იღებენ დიურეტიკებს, განსაკუთრებით თიაზიდებს, შეიძლება ჰქონდეთ ალოპურინოლთან ასოცირებული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების, მათ შორის SJS/TEN-ის განვითარების მომატებული რისკი.
განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო DRESS სინდრომის ან SJS/TEN-ის ნიშნების განვითარებასთან დაკავშირებით. პაციენტს უნდა ეცნობოს, რომ მომატებული მგრძნობელობის სიმპტომების პირველივე ნიშნის გამოვლენისთანავე დაუყოვნებლივ და სამუდამოდ შეწყვიტოს ალოპურინოლით მკურნალობა.
ალოპურინოლი უკიდურესი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული:
თირკმლის და ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის დროს - საჭიროა ექიმის მუდმივი მონიტორინგი და ალოპურინოლის დოზა უნდა შემცირდეს შესაბამისი რეკომენდაციების გათვალისწინებით;
ადრე დადგენილი ჰემატოპოეზის დარღვევების დროს;
პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ არტერიული ჰიპერტენზია ან გულის უკმარისობა და იღებენ აგფ ინჰიბიტორებს და/ან შარდმდენებს, თირკმლის შესაძლო თანმხლები უკმარისობის გამო.
ასიმპტომური ჰიპერურიკემია ზოგადად არ ითვლება ალოპურინოლის გამოყენების ჩვენებად, რადგან შესაბამისი დიეტა და სითხის ადეკვატური მიღება, როგორც წესი, საკმარისია.
პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული 500 μmol/L-ზე (ექვივალენტურია 8.5 მგ/100 მლ) დაბალი შარდმჟავას დონის დროს, იმ პირობით, რომ დაცულია დიეტური რეკომენდაციები და არ არის თირკმლის მძიმე დაავადება. პურინებით მდიდარი საკვების (მაგ., სუბპროდუქტები: თირკმელები, ტვინი, ღვიძლი, გული და ენა; ხორცის ბულიონები; და ალკოჰოლი, განსაკუთრებით ლუდი) მოხმარება არ შეიძლება.
ალოპურინოლით მკურნალობის დროს აუცილებელია დღეში მინიმუმ 2 ლიტრი დიურეზის შენარჩუნება, ამასთან, შარდის რეაქცია ნეიტრალური ან ოდნავ ტუტე უნდა იყოს, რადგან ეს ხელს უშლის ურატების დალექვას და კენჭების წარმოქმნას. ამ მიზნით, ალოპურინოლის დანიშვნა შესაძლებელია შარდის ტუტეობის გამაძლიერებელ მედიკამენტებთან კომბინაციაში.
პოდაგრის მწვავე შეტევა: ალოპურინოლით მკურნალობა არ უნდა დაიწყოს შეტევის სრულად გაქრობამდე, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს შემდგომი შეტევები.
ალოპურინოლით მკურნალობის დაწყებისას, ისევე როგორც სხვა ურიკოზურიული საშუალებების შემთხვევაში, მწვავე პოდაგრის შეტევები შეიძლება განვითარდეს შარდმჟავას დიდი რაოდენობით მობილიზაციის გამო. ამიტომ, პოდაგრის შეტევების თავიდან ასაცილებლად, რეკომენდებულია არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების (ასპირინის ან სალიცილატების გარდა) ან კოლხიცინის ერთდროულად გამოყენება მინიმუმ პირველი 4 კვირის განმავლობაში.
თუ ალოპურინოლის მიმღებ პაციენტებში მწვავე პოდაგრის შეტევა განვითარდა, მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს იმავე დოზით და მწვავე შეტევისას უნდა ჩატარდეს მკურნალობა შესაბამისი ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით.
შარდის მჟავას დონე რეგულარულად უნდა გაკონტროლდეს.
ქსანთინის დეპოზიტები: იმ პირობებში, როდესაც ურატების წარმოქმნის სიჩქარე მნიშვნელოვნად მომატებულია (მაგ., ავთვისებიანი დაავადებებისას სხივური თერაპიის ან ქიმიოთერაპიის დროს, ან ლეშ-ნიენის სინდრომის დროს), შარდში ქსანთინის აბსოლუტური კონცენტრაცია იშვიათ შემთხვევებში შეიძლება მნიშვნელოვნად გაიზარდოს, რაც გამოიწვევს მის დეპონირებას საშარდე გზებში. ეს რისკი შეიძლება მინიმუმამდე იქნას დაყვანილი სათანადო ჰიდრატაციით საკმარისი დიურეზის შესანარჩუნებლად, შარდის ოპტიმალური განზავების მისაღწევად და შარდის ალკალიზაციით.
ნეოპლაზიური დაავადებების და ლეშ-ნიენის სინდრომის მქონე პაციენტებში ჰიპერურიკემიის თავიდან ასაცილებლად, ალოპურინოლის მიღება რეკომენდებულია სხივურ თერაპიამდე ან ქიმიოთერაპიამდე. ასეთ შემთხვევებში უნდა იქნას გამოყენებული მინიმალური ეფექტური დოზა.
ალოპურინოლით ადეკვატურმა თერაპიამ შეიძლება გამოიწვიოს თირკმლის დიდი ურატული კენჭების დაშლა და საშარდე გზებში მოხვედრა (თირკმლის კოლიკა), რამაც შესაძლოა გამოიწვიოს ობსტრუქცია.
ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის მოშლა
ალოპურინოლით ხანგრძლივი თერაპიის დროს, პაციენტების 5.8%-ში დაფიქსირდა ფარისებრი ჯირკვლის მასტიმულირებელი ჰორმონის (TSH) დონის მატება (>5.5 მკსე/მლ). სიფრთხილეა საჭირო ალოპურინოლის დანიშვნისას ფარისებრი ჯირკვლის დისფუნქციის მქონე პაციენტებში.
ალოპურინოლის 6-მერკაპტოპურინთან ან აზათიოპრინთან ერთად გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული, რადგან აღწერილია ფატალური შემთხვევები (იხილეთ პუნქტი "ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები").
ალოპურინოლის ტაბლეტები შეიცავს ლაქტოზას. პაციენტებმა, რომლებსაც აქვთ გალაქტოზის აუტანლობის იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემები, ლაპ ლაქტაზას დეფიციტი ან გლუკოზა-გალაქტოზის მალაბსორბცია, არ უნდა მიიღონ ეს მედიკამენტი.
გამოიყენეთ ორსულობის ან ძუძუთი კვების დროს.
არ არსებობს საკმარისი მონაცემები ალოპურინოლის ორსულობის დროს გამოყენების შესახებ. რადგან ალოპურინოლი გავლენას ახდენს პურინის მეტაბოლიზმზე და ადამიანისთვის პოტენციური რისკი უცნობია, ალოპურინოლი უკუნაჩვენებია ორსულობის დროს.
ალოპურინოლი გამოიყოფა დედის რძეში, ამიტომ პრეპარატი არ მიიღება ძუძუთი კვების დროს. გამოყენების აუცილებლობის შემთხვევაში, ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს.
ზემოქმედება ავტოტრანსპოფრტის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობის დროს რეაქციების სისრაფეზე.
პრეპარატზე თქვენი ინდივიდუალური რეაქციის დადგენამდე, აუცილებელია ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობისგან თავის შეკავება თავბრუსხვევის, ძილიანობის ან ატაქსიის განვითარების შესაძლებლობის გამო.
დოზირება და მიღების წესი.
მიიღეთ ჭამის შემდეგ, დაღეჭვის გარეშე, დიდი რაოდენობით წყალთან ერთად.
მოზრდილებისა და 10 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებისთვის დღიური დოზა უნდა განისაზღვროს ინდივიდუალურად, პაციენტის სისხლის შრატში შარდმჟავას დონის მიხედვით.
ალოპურინოლი გამოიყენება დაბალი დოზებით, მაგალითად, 100 მგ/დღეში, გვერდითი მოვლენების რისკის შესამცირებლად და დოზის უნდა გაიზარდოს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ შრატში ურატის დონე არადამაკმაყოფილებელია. განსაკუთრებული სიფრთხილეა საჭირო თირკმლის ფუნქციის დარღვევისას.
ჩვეულებრივი დღიური დოზაა 100-300 მგ/დღეში. საჭიროების შემთხვევაში, საწყისი დოზა თანდათან უნდა გაიზარდოს 100 მგ-ით ყოველ 1-3 კვირაში, მაქსიმალური ეფექტის მიღწევამდე. შემანარჩუნებელი დოზა არის ჩვეულებრივ 200-600 მგ/დღეში. ზოგიერთ შემთხვევაში, დოზის გაზრდა შესაძლებელია 600-800 მგ-მდე დღეში.
თუ დღიური დოზა აღემატება 300 მგ-ს, ის უნდა გაიყოს 2-4 თანაბარ დოზად.
დოზის გაზრდისას უნდა კონტროლდებოდეს შრატში ოქსიპურინოლის დონე; ის არ უნდა აღემატებოდეს 15 მკგ/მლ-ს (100 მკმოლ).
მაქსიმალური ერთჯერადი დოზაა 300 მგ, ხოლო მაქსიმალური დღიური დოზა - 800 მგ.
3-დან 6 წლამდე ასაკის ბავშვებისთვის დღიური დოზაა 5 მგ/კგ სხეულის წონაზე, ხოლო 6-დან 10 წლამდე ასაკის ბავშვებისთვის დღიური დოზაა 10 მგ/კგ სხეულის წონაზე. დოზის მიღების სიხშირეა სამჯერ დღეში, მაქსიმალური დღიური დოზაა 400 მგ.
თირკმლის უკმარისობა
მკურნალობა უნდა დაიწყოს 100 მგ დღიური დოზით და გაიზარდოს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ პრეპარატი არასაკმარისად ეფექტურია. დოზის შერჩევისას უნდა იხელმძღვანელოთ კრეატინინის კლირენსის მნიშვნელობებით:
კრეატინინის კლირენსი
ალოპურინოლის დღიური დოზა
20 მლ/წთ-ზე მეტი
სტანდარტული დოზა 100-300 მგ
10-20 მლ/წთ
100-200 მგ
10 მლ/წთ-ზე ნაკლები
100 მგ ან მეტი დოზები მიღებებს შორის უფრო ხანგრძლივი ინტერვალებით (ყოველ 1-2 ან მეტ დღეში, პაციენტის მდგომარეობისა და თირკმლის ფუნქციის მიხედვით)
ჰემოდიალიზზე მყოფმა პაციენტებმა უნდა მიიღონ 300-400 მგ ალოპურინოლი ჰემოდიალიზის თითოეული სესიის შემდეგ (კვირაში 2-3-ჯერ).
ნეოპლაზიური და მიელოპროლიფერაციული დაავადებების ციტოტოქსიკური თერაპიის დროს ჰიპერურიკემიის პრევენციისთვის, ალოპურინოლი უნდა დაინიშნოს 400 მგ/დღეში დოზით. პრეპარატი უნდა იქნას მიღებული ანტიბლასტომურ თერაპიამდე 2-3 დღით ადრე ან ერთდროულად და გაგრძელდეს სპეციფიკური მკურნალობის დასრულებიდან რამდენიმე დღის განმავლობაში.
მნიშვნელოვანია ადეკვატური ჰიდრატაციის უზრუნველყოფა ოპტიმალური დიურეზის შესანარჩუნებლად და შარდის ალკალიზაცია შარდში ურატების ხსნადობის გასაზრდელად.
მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ძირითადი დაავადების მიმდინარეობაზე.
ხანდაზმული პაციენტები
კონკრეტული მონაცემების არარსებობის გამო, გამოყენებული უნდა იქნას მინიმალური ეფექტური დოზები.
ღვიძლის დისფუნქციის შემთხვევაში, დოზა უნდა შემცირდეს მინიმალურ ეფექტურ დოზამდე.
ბავშვები.
არ გამოიყენება 3 წლამდე ასაკის ბავშვებში.
დოზის გადაჭარბება.
არსებობს ცნობა 22.5 გ ალოპურინოლის მიღების შესახებ გვერდითი მოვლენების გარეშე. 20 გ ალოპურინოლის მიღების შემდეგ, ერთ პაციენტს განუვითარდა სიმპტომები, მათ შორის გულისრევა, ღებინება, დიარეა და თავბრუსხვევა. დღეში 200-400 მგ ალოპურინოლის ხანგრძლივი გამოყენების შემდეგ, თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებს აღენიშნებოდათ ინტოქსიკაციის მძიმე სიმპტომები (კანის რეაქციები, ცხელება, ჰეპატიტი, ეოზინოფილია და თირკმლის უკმარისობის გამწვავება).
ალოპურინოლის დიდი რაოდენობით შეწოვა შეიძლება ქსანთინ ოქსიდაზას აქტივობის მნიშვნელოვან დათრგუნვას იწვევდეს, რამაც არ უნდა გამოიწვიოს რაიმე გვერდითი მოვლენები. თუმცა, ადენინ არაბინოზიდთან, 6-მერკაპტოპურინთან ან აზათიოპრინთან ერთდროული გამოყენება ზრდის ამ პრეპარატების ტოქსიკურობას და ალოპურინოლის მიღება დაკავშირებულია მნიშვნელოვან გვერდით მოვლენებთან.
სიმპტომები: გულისრევა, ღებინება, დიარეა, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, ძილიანობა, მუცლის ტკივილი. ცალკეულ შემთხვევებში - თირკმლის უკმარისობა და ჰეპატიტი.
მკურნალობა: სიმპტომური, მიიღება დამხმარე ზომები. ოპტიმალური დიურეზის შესანარჩუნებლად ადეკვატური ჰიდრატაცია ხელს უწყობს ალოპურინოლის და მისი მეტაბოლიტების გამოყოფას. საჭიროების - ჰემოდიალიზი. სპეციფიკური ანტიდოტი უცნობია.
გვერდითი რეაქციები.
ალოპურინოლის ყველაზე გავრცელებული გვერდითი რეაქციებია კანის გამონაყარი. გვერდითი რეაქციების სიხშირე იზრდება თირკმლის და/ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევისას ან ამპიცილინთან ან ამოქსიცილინთან ერთდროული გამოყენებისას.
გვერდითი რეაქციების სიხშირე შეიძლება დამოკიდებული იყოს დაავადებაზე, მიღებულ დოზაზე და სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედებაზე.
ალოპურინოლით მკურნალობის დასაწყისში, პოდაგრის კვანძებიდან და სხვა დეპოებიდან შარდმჟავას მობილიზაციის გამო, შესაძლოა განვითარდეს რეაქტიული პოდაგრის შეტევები.
გვერდითი რეაქციები შეფასებულია მათი სიხშირის მიხედვით: ძალიან ხშირი (≥ 1/10), ხშირი (≥ 1/100-დან < 1/10-მდე), არახშირი (≥ 1/1,000-დან < 1/100-მდე), იშვიათი (≥ 1/10,000-დან < 1/1,000-მდე), ძალიან იშვიათი (< 1/10,000); უცნობი (არსებული მონაცემებით შეფასება შეუძლებელია).
სისხლის და ლიმფური სისტემა (განსაკუთრებით თირკმლის და/ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში).
იშვიათი:
ძვლის ტვინის მძიმე დაზიანება (თრომბოციტოპენია, აგრანულოციტოზი, აპლასტიური ანემია).
ძალიან იშვიათი:
ლეიკოპენია, ლეიკოციტოზი, გრანულოციტოზი, ეოზინოფილია, ჰემოლიზური ანემია, სისხლის შედედების დარღვევა, მწვავე სუფთა ერითროციტული აპლაზია.
იმუნური სისტემა.
იშვიათი:
ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, მათ შორის კანის რეაქციები.
ძალიან იშვიათი:
ლიმფადენოპათია, მათ შორის ანგიოიმუნობლასტური T-უჯრედოვანი ლიმფომა (ჩვეულებრივ, შექცევადია პრეპარატის შეწყვეტის შემდეგ); ანაფილაქსია, მათ შორის ანაფილაქსიური შოკი;
ართრალგია.
აღწერილია შენელებული ტიპის ჰიპერმგრძნობელობის სინდრომი (DRESS), რომელიც მოიცავს ცხელებას, გამონაყარს, ვასკულიტს, ლიმფადენოპათიას, ფსევდოლიმფომას, ართრალგიას, ლეიკოპენიას, ეოზინოფილიას, ჰეპატოსპლენომეგალიას, ღვიძლის ფუნქციური ტესტების დარღვევას და ნაღვლის სადინრების გაქრობის სინდრომს (ღვიძლშიდა სანაღვლე გზების განადგურება და გაქრობა), რომლებიც სხვადასხვა კომბინაციით ვლინდება. შესაძლოა სხვა ორგანოებიც დაზიანდეს (მაგ., ღვიძლი, ფილტვები, თირკმელები, პანკრეასი, მიოკარდიუმი, მსხვილი ნაწლავი). თუ ასეთი რეაქციები განვითარდება (ეს შეიძლება მკურნალობის ნებისმიერ დროს მოხდეს), ალოპურინოლის მიღება დაუყოვნებლივ და სამუდამოდ უნდა შეწყდეს.
ჰიპერმგრძნობელობის სინდრომის და SJS/TEN-ის მქონე პაციენტებში არ უნდა ჩატარდეს ხელახალი მკურნალობა. კორტიკოსტეროიდები შეიძლება სასარგებლო იყოს კანის ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების სამკურნალოდ. თუ განვითარდება გენერალიზებული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, ჩვეულებრივ აღინიშნება თირკმლის და/ან ღვიძლის დისფუნქცია, განსაკუთრებით ლეტალური შედეგის შემთხვევებში.
კანი და კანქვეშა ქსოვილი
ხშირი:
გამონაყარი.
იშვიათი:
ექსფოლიატიური დერმატიტი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი.
ძალიან იშვიათი:
ანგიონევროზული შეშუპება (შეიძლება განვითარდეს გენერალიზებული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციის სიმპტომებით ან მის გარეშე), ფიქსირებული წამლისმიერი ერითემა, ალოპეცია, თმის ფერის შეცვლა/გაუფერულება;
უცნობია:
ლიქენოიდური წამლისმიერი რეაქცია.
კანის რეაქციები ყველაზე გავრცელებული რეაქციებია და შეიძლება განვითარდეს მკურნალობის ნებისმიერ დროს. ეს შეიძლება გამოვლინდეს ქავილის, მაკულოპაპულური, პურპურას მსგავსი გამონაყარის სახით, ზოგჯერ აქერცვლით და იშვიათად, ექსფოლიატიური დერმატიტის სახით, როგორიცაა სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (SJS) და ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (TEN). SJS/TEN-ის ან სხვა სერიოზული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების განვითარების ყველაზე დიდი რისკი არსებობს მკურნალობის პირველი კვირების განმავლობაში. ასეთი რეაქციების მართვის საუკეთესო შედეგები მიიღწევა ნებისმიერი საეჭვო პრეპარატის ადრეული ამოცნობით და დაუყოვნებლივი შეწყვეტით. ალოპურინოლის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, თუ ასეთი რეაქციები განვითარდება. მსუბუქი რეაქციების გაქრობის შემდეგ, ალოპურინოლის მიღება შეიძლება განახლდეს, საჭიროების შემთხვევაში, დაბალი დოზით (მაგ., 50 მგ/დღეში) და თანდათან გაიზარდოს. HLA-B*5801 ალელის არსებობა დაკავშირებულია ალოპურინოლთან ასოცირებული ჰიპერმგრძნობელობის სინდრომის და SJS/TEN-ის განვითარების რისკთან. გენოტიპირების, როგორც ალოპურინოლით მკურნალობის გადაწყვეტილებების სკრინინგის ინსტრუმენტის, ვალიდურობა დადგენილი არ არის. თუ ალოპურინოლის გამოყენების დროს ვითარდება გამონაყარის რეციდივი, პრეპარატის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, რადგან შეიძლება განვითარდეს უფრო სერიოზული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები (იხილეთ პუნქტი "გვერდითი რეაქციები. იმუნური სისტემა"). თუ SJS/TEN-ის ან სხვა სერიოზული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების განვითარება არ არის გამორიცხული, ალოპურინოლის ხელახლა მიღება არ უნდა მოხდეს მძიმე რეაქციის ან ლეთალური გამოსავლის შესაძლებლობის გამო. გადაწყვეტილების მიღების საფუძველი რჩება SJS/TEN-ის კლინიკური დიაგნოზი. თუ მკურნალობის დროს ასეთი რეაქციები განვითარდება, ალოპურინოლის მიღება დაუყოვნებლივ და სამუდამოდ უნდა შეწყდეს.
ინფექციები და ინვაზიები.
ძალიან იშვიათი:
ფურუნკულოზი.
მეტაბოლური დარღვევები.
ძალიან იშვიათი:
შაქრიანი დიაბეტი, ჰიპერლიპიდემია;
მკურნალობის დასაწყისში შესაძლებელია რეაქტიული პოდაგრის შეტევები.
ფსიქიკური დარღვევები.
ძალიან იშვიათი:
დეპრესია.
ნერვული სისტემა.
ძალიან იშვიათი:
თავის ტკივილი, ატაქსია, კომა, ნეიროპათია, კრუნჩხვები, პერიფერიული ნევრიტი, პარესთეზია, დამბლა, ძილიანობა, გემოს დარღვევები;
თავბრუსხვევა.
უცნობია:
ასეპტიკური მენინგიტი.
მხედველობის ორგანოები
ძალიან იშვიათი:
კატარაქტა (განსაკუთრებით ხანდაზმულ პაციენტებში, მაღალი დოზების ხანგრძლივი გამოყენებისას), მაკულოპათია, მხედველობის დარღვევა.
სმენის ორგანოები და ვესტიბულური აპარატი.
ძალიან იშვიათი:
თავბრუსხვევა.
გულ-სისხლძარღვთა სისტემა.
ძალიან იშვიათი:
სტენოკარდია, ბრადიკარდია, არტერიული ჰიპერტენზია;
ვასკულიტი.
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი.
არახშირი:
გულისრევა, ღებინება (შეიძლება თავიდან იქნას აცილებული ალოპურინოლის მიღებით ჭამის შემდეგ), დიარეა.
ძალიან იშვიათი:
დეფეკაციის რითმის ცვლილებები, სტომატიტი, სტეატორეა, ჰემატემეზისი;
მუცლის ტკივილი.
ჰეპატობილიარული სისტემა.
არახშირი:
ღვიძლის ფუნქციური ტესტების მაჩვენებლების უსიმპტომო მომატება.
ღვიძლის დისფუნქცია (ჩვეულებრივ, შექცევადია პრეპარატის მოხსნის შემდეგ) შეიძლება განვითარდეს გენერალიზებული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების აშკარა ნიშნების გარეშე.
იშვიათი:
ჰეპატიტი (მათ შორის ჰეპატონეკროზი და გრანულომატოზური ჰეპატიტი), მწვავე ქოლანგიტი.
შარდსასქესო სისტემა.
ძალიან იშვიათი:
ინტერსტიციული ნეფრიტი, ჰემატურია, ურემია;
ნეფროლითიაზი.
რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლის დარღვევები.
ძალიან იშვიათი:
გინეკომასტია, იმპოტენცია, მამაკაცის უნაყოფობა;
ღამის პოლუცია.
საყრდენ-მამოძრავებელი სისტემა და შემაერთებელი ქსოვილი.
ძალიან იშვიათი:
მიოპათია/მიალგია, ქსანტინის დეპოზიტები ქსოვილებში, მათ შორის კუნთებში.
ზოგადი დარღვევები.
ძალიან იშვიათი:
ასთენია, ცხელება, სისუსტე, შეშუპება.
ცხელება შეიძლება განვითარდეს გენერალიზებული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების სიმპტომებით ან მის გარეშე.
ლაბორატორიული ტესტები
ხშირი:
სისხლში TSH დონის მომატება.
შესაბამის კვლევებში ფარისებრი ჯირკვლის მასტიმულირებელი ჰორმონის (TSH) მომატებული დონის გამოვლენამ არ აჩვენა რაიმე გავლენა თავისუფალი T4 დონეზე, ან აღმოჩნდა TSH დონე, რომელიც მიუთითებდა სუბკლინიკურ ჰიპოთირეოზზე.
საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება
მნიშვნელოვანია გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება სამკურნალო პროდუქტის ავტორიზაციის შემდეგ. ეს ამ სამკურნალო პროდუქტის სარგებლის/რისკის ბალანსზე მონიტორინგის საშუალებას იძლევა. სამედიცინო და ფარმაცევტულმა მუშაკებმა და პაციენტებმა ან მათმა კანონიერმა წარმომადგენლებმა უნდა აცნობონ ყველა საეჭვო გვერდითი რეაქციის და სამკურნალო პროდუქტის არაეფექტურობის შესახებ ავტომატიზირებული ფარმაკოზედამხედველობის საინფორმაციო სისტემის მეშვეობით შემდეგ ბმულზე: https://aisf.dec.gov.ua.
ვარგისობის ვადა: 5 წელი.
არ გამოიყენოთ შეფუთვაზე მითითებული ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.
შენახვის პირობები.
ორიგინალ შეფუთვაში, არაუმეტეს 250C ტემპერატურაზე.
შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.
შეფუთვა.
10 ტაბლეტი ბლისტერზე, 5 ბლისტერი შეფუთვაში.
გაცემის კატეგორია.
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
მწარმოებელი. სააქციო საზოგადოება „სამეცნიერო-საწარმოო ცენტრი „ბორშაგოვსკის ქიმიურ-ფარმაცევტული ქარხანა“
მწარმოებლის ადგილმდებარეობა და საქმიანობის ადგილი.
უკრაინა, 03134, კიევი, მშვიდობის ქუჩა, 17.
ბოლო გადახედვის თარიღი. 20.02.2025
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.
