ნაჩვენებია პრედნიზოლონთან კომბინაციაში ჰორმონალური თერაპიისადმი რეზისტენტული მეტასტაზური დაავადების და შემდგომ დოცეტაქსელზე დაფუძნებული ქიმიოთერაპიის დროს, პროსტატის მეტასტაზური კიბოს მქონე პაციენტებში, რომელთა ქმედითუნარიანობის სტატუსი ნაჩვენებია პროსტატის სპეციფიური ანტიგენით (PSA) და ვიზუალიზაციის მეთოდებით და …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- კაბაზიტაქსელი (cabazitaxel)
- ფორმა და შეფუთვა
- 60მგ/1,5მლ კონცენტრატი საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად ფლაკონი №1 და გამხსნელი ფლაკონი №1
- მწარმოებელი
- _
- გაცემის წესი
- II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- ანტინეოპლაზური საშუალებები, ტაქსანები
- ATC კოდი
- L01CD04
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ/ა-P-0282
- რეგისტრირებულია
- 3 ივნისი 2022, მოქმედებს 3 ივნისი 2027-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- ()
- GMP
- -
ჯევტანა — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
ნაჩვენებია პრედნიზოლონთან კომბინაციაში ჰორმონალური თერაპიისადმი რეზისტენტული მეტასტაზური დაავადების და შემდგომ დოცეტაქსელზე დაფუძნებული ქიმიოთერაპიის დროს, პროსტატის მეტასტაზური კიბოს მქონე პაციენტებში, რომელთა ქმედითუნარიანობის სტატუსი ნაჩვენებია პროსტატის სპეციფიური ანტიგენით (PSA) და ვიზუალიზაციის მეთოდებით და რომელთა Eastern Cooperative Oncology Gruppe (ECOG)-Score არის 0-1 ქულა.
მიღების წესი და დოზირება
პროდუქტის მომზადებისა და გამოყენების ინსტრუქციებისთვის იხ ნაწილი 6.6.
PVC საინფუზიო ჭურჭელი და პოლიურეთანის საინფუზიო ნაკრები არ უნდა იქნას გამოყენებული. ჯევტანა არ უნდა იყოს შერეული პუნქტში 6.6 მითითებულის გარდა სხვა სამკურნალო საშუალებებთან.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
ღვიძლის უკმარისობა
კაბაზიტაქსელი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში ოფიციალური კლინიკური კვლევები არ ჩატარებულა. სიფრთხილის მიზნით, კაბაზიტაქსელი არ უნდა დაინიშნოს პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით.
ღვიძლის მსუბუქი უკმარისობის მქონე პაციენტებმა (მთლიანი ბილირუბინი >1-დან 1,5 x ნორმის ზედა ზღვარზე (ULN) ან AST >1,5 x ULN) უნდა მიიღონ კაბაზიტაქსელის შემცირებული დოზა 20 მგ/მ2-მდე. კაბაზიტაქსელის შეყვანა ღვიძლის მსუბუქი უკმარისობის მქონე პაციენტებში უნდა მოხდეს სიფრთხილით და უსაფრთხოების მჭიდრო მონიტორინგის ქვეშ.
პაციენტებში ღვიძლის ზომიერი უკმარისობით (მთლიანი ბილირუბინი >1,5-დან 3,0 x ULN), მაქსიმალური ასატანი დოზა (MTD) იყო 15 მგ/მ2. თუ მკურნალობა იგეგმება ღვიძლის ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში, კაბაზიტაქსელის დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 15 მგ/მ2-ს. თუმცა, ამ დოზის ეფექტურობის შეზღუდული მონაცემები ხელმისაწვდომია.
კაბაზიტაქსელი არ უნდა მიეცეს პაციენტებს ღვიძლის მძიმე უკმარისობით (საერთო ბილირუბინი >3 x ULN). (იხ. ნაწილი 4.3, 4.4 და 5.2).
თირკმლის უკმარისობა
კაბაზიტაქსელი ძალიან მცირე რაოდენობით გამოიყოფა თირკმელებით. არ არის საჭირო დოზის კორექცია პაციენტებში თირკმლის მსუბუქი უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი (CLCR): 50-80 მლ/წთ). თირკმელების საშუალო სიმძიმის (CLCR: 30-50 მლ/წთ) უკმარისობის მქონე პაციენტების მონაცემები შეზღუდულია და მონაცემები პაციენტებზე თირკმლის მძიმე უკმარისობით (CLCR <30 მლ/წთ) ან თირკმელების დაავადების ბოლო სტადიაზე შეზღუდულია, ამიტომ მკურნალობა უნდა ჩატარდეს სიფრთხილე ამ პაციენტებში და პაციენტს სიფრთხილით უნდა მოეპყროს, მკურნალობის დროს უნდა იყოს მჭიდრო მონიტორინგი. (იხ. ნაწილი 4.4. და 5.2).
პედიატრიული პოპულაცია
კაბაზიტაქსელის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვებში და 18 წლამდე მოზარდებში დადგენილი არ არის. ის არ უნდა იქნას გამოყენებული ამ პოპულაციაში.
გერიატრიული პოპულაცია
არ არის რეკომენდებული კაბაზიტაქსელის სპეციფიკური დოზის კორექცია ხანდაზმულ პაციენტებში. (იხ. პუნქტები 4.4, 4.8. და 5.2).
უკუჩვენებები
ანამნეზში მძიმე ჰიპერმგრძნობელობა კაბაზიტაქსელის, სხვა ტაქსანების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ, მათ შორის პოლისორბატ 80-ის მიმართ.
ნეიტროფილების რაოდენობა <1500/მმ3
ღვიძლის უკმარისობა (ბილირუბინი 1 x ULN ან AST და/ან ALT 1,5 × ULN)
ერთდროული იმუნიზაცია ყვითელი ცხელების ვაქცინასთან (იხ. პუნქტები 4.5)
სიფრთხილის ზომები
ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები
ყველა პაციენტს უნდა ჩაუტარდეს პრემედიკაცია კაბაზიტაქსელის ინფუზიის დაწყებამდე (იხ. ნაწილი 4.2).
პაციენტებზე უნდა ჩატარდეს მჭიდრო დაკვირვება ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების გამო, განსაკუთრებით პირველი და მეორე ინფუზიის დროს. ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები შეიძლება განვითარდეს კაბაზიტაქსელის ინფუზიის დაწყებიდან რამდენიმე წუთში. ამიტომ, ხელმისაწვდომი უნდა იყოს შესაბამისი პირობები და აპარატურა ჰიპოტენზიის და ბრონქოსპაზმის სამკურნალოდ. შეიძლება განვითარდეს სერიოზული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები და შეიძლება მოიცავდეს გენერალიზებულ გამონაყარს/ერითემას, ჰიპოტენზიას და ბრონქოსპაზმს. მძიმე ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების დროს კაბაზიტაქსელის ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი თერაპია. ჯევტანას თერაპია უნდა შეწყდეს პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ჰიპერმგრძნობელობის რეაქცია. (იხ. ნაწილი 4.3).
ძვლის ტვინის სუპრესია
ძვლის ტვინის დათრგუნვა შეიძლება გამოიხატოს ნეიტროპენიის, ანემიის, თრომბოციტოპენიის ან პანციტოპენიის სახით. (იხ. ნაწილი 4.4 "ნეიტროპენიის რისკი" და "ანემიის მქონე პაციენტები".)
ნეიტროპენიის რისკი
პაციენტებმა, რომლებიც მკურნალობდნენ კაბაზიტაქსელით, შეუძლიათ მიიღონ პროფილაქტიკური G-CSF ნეიტროპენიის გართულებების რისკის შესამცირებლად (ფებრილური ნეიტროპენია, გახანგრძლივებული ნეიტროპენია ან ნეიტროპენიური ინფექცია) კლინიკური ონკოლოგიის ამერიკული საზოგადოების (ASCO) და/ან არსებული ინსტიტუციური გაიდლაინების მიხედვით.
G-CSF-ით პირველადი პროფილაქტიკა უნდა განიხილებოდეს პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ კლინიკური ნიშნების მაღალი რისკი (65 წელზე მეტი ასაკის, დაბალუნარიანობა, წინმსწრები ფებრილური ნეიტროპენია, წინმსწრები ინტენსიური რადიაციული მკურნალობა, ცუდი კვების დონე ან სხვა სერიოზული დაავადებები) და რომლებიც უფრო მეტად არიან მიდრეკილნი გახანგრძლივებული ნეიტროპენიის გართულებებისკენ ამ მახასიათებლების გამო. ნაჩვენებია, რომ G-CSF-ის გამოყენება ზღუდავს ნეიტროპენიის სიხშირესა და სიმძიმეს. ნეიტროპენია არის ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქცია, რომელიც გამოვლინდა კაბაზიტაქსელით მკურნალობისას (იხ. ნაწილი 4.8).
პირველი ციკლის განმავლობაში და შემდგომი ციკლების დასაწყისში ყოველკვირეულად უნდა შემოწმდეს სისხლის სრული რაოდენობა და საჭიროების შემთხვევაში დოზის კორექტირება. ფებრილური ნეიტროპენიის ან გახანგრძლივებული ნეიტროპენიის შემთხვევაში, შესაბამისი თერაპიის მიუხედავად, დოზა უნდა შემცირდეს. (იხ. ნაწილი 4.2). თუმცა, როდესაც პაციენტის ნეიტროფილების რაოდენობა იზრდება 1500/მმ3 ან მეტზე, მკურნალობა თავიდან იწყება. (იხ. ნაწილი 4.3).
გულისრევის, ღებინების, დიარეის და დეჰიდრატაციის რისკი
პაციენტებს, რომლებსაც უვითარდებათ დიარეა კაბაზიტაქსელის მიღების შემდეგ, შეუძლიათ მკურნალობა ხშირად გამოყენებული ანტიდიარეული საშუალებებით. შესაბამისი ზომები უნდა იქნას მიღებული პაციენტის რეჰიდრატაციისთვის. დიარეა შეიძლება უფრო ხშირი იყოს პაციენტებში, რომლებსაც ადრე ჩაუტარდათ მუცლის ღრუს დასხივება. დეჰიდრატაცია უფრო ხშირია 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში. აუცილებელი სიფრთხილის ზომები უნდა იქნას მიღებული პაციენტების რეჰიდრატაციისთვის და შრატში ელექტროლიტების დონის მონიტორინგისა და კორექტირებისთვის, განსაკუთრებით კალიუმის. მკურნალობის დაგვიანება ან დოზის შემცირება შეიძლება საჭირო გახდეს 3 ხარისხის დიარეის დროს (იხ. ნაწილი 4.2). გულისრევისა და ღებინების მქონე პაციენტებს შეიძლება ჩაუტარდეთ მკურნალობა ხშირად გამოყენებული ღებინების საწინააღმდეგო საშუალებებით.
კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა და პერფორაცია, ილეუსი და კოლიტი, რომლებიც შეიძლება ფატალური იყოს, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ კაბაზიტაქსელით. სიფრთხილეა საჭირო კუჭ-ნაწლავის გართულებების განვითარების მაღალი რისკის მქონე პაციენტების მკურნალობისას (ნეიტროპენია, ხანდაზმულები, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების, ანტითრომბოციტების ან ანტიკოაგულანტების ერთდროული გამოყენება, წინა მენჯის რადიოთერაპია, კუჭ-ნაწლავის დაავადებების ისტორია, როგორიცაა წყლულები ან კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა).
მუცლის ტკივილი და მგრძნობელობა, ცხელება, მუდმივი ყაბზობა და ფაღარათი ნეიტროპენიით ან მის გარეშე უნდა იქნეს შეფასებული და დროულად უნდა ჩატარდეს შესაბამისი მკურნალობა, რადგან ეს შეიძლება იყოს მძიმე ასტროინტესტინური ტოქსიკურობის ადრეული ნიშნები. შეიძლება საჭირო გახდეს კაბაზიტაქსელით თერაპიის გადადება ან შეწყვეტა.
პერიფერიული ნეიროპათია
პერიფერიული ნეიროპათიის, პერიფერიული სენსორული ნეიროპათიის (მაგ. პარესთეზია, დისესთეზია) და პერიფერიული მოტორული ნეიროპათიის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კაბაზიტაქსელს. პაციენტები, რომლებიც იღებენ კაბაზიტაქსელს, უნდა იქნენ გაფრთხილებულნი, რომ მკურნალობის გაგრძელებამდე აცნობონ ექიმს ნეიროპათიის სიმპტომების განვითარების შესახებ, როგორიცაა ტკივილი, წვა, ჩხვლეტა, დაბუჟება ან სისუსტე. ნეიროპათიის არსებობა ან პროგრესირება უნდა შეფასდეს ექიმის მიერ ყოველი მკურნალობის დაწყებამდე. მკურნალობა უნდა გადაიდოს მანამ, სანამ სიმპტომები არ გაქრება. მუდმივი 2 ხარისხის პერიფერიული ნეიროპათიის დროს კაბაზიტაქსელის დოზა უნდა შემცირდეს 25 მგ/მ2-დან 20 მგ/მ2-მდე (იხ. ნაწილი 4.2).
თირკმლის უკმარისობის რისკი
აღინიშნა თირკმელების დარღვევები, რომლებიც დაკავშირებულია სეფსისთან, მძიმე დეჰიდრატაციასთან დიარეის, ღებინების და ობსტრუქციული უროპათიის გამო. დაფიქსირდა თირკმელების უკმარისობა, მათ შორის ლეტალური შედეგის მქონე შემთხვევებში. ამ შემთხვევაში შესაბამისი ზომები უნდა იქნას მიღებული მიზეზის დასადგენად და პაციენტს უნდა ჩაუტარდეს ინტენსიური მკურნალობა. საჭიროა თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი.
კაბაზიტაქსელით მკურნალობისას უნდა შენარჩუნდეს ადექვატური ჰიდრატაცია. პაციენტები გაფრთხილებულნი უნდა იყვნენ, დაუყოვნებლივ შეატყობინონ ყოველდღიური შარდის გამოყოფის ნებისმიერი მნიშვნელოვანი ცვლილების შესახებ. შრატის კრეატინინი უნდა გაიზომოს საწყის ეტაპზე, ყოველი სისხლის ანალიზის დროს და თუ პაციენტი აღნიშნავს შარდის გამოყოფის ცვლილებას. კაბაზიტაქსელით თერაპია უნდა შეწყდეს, თუ განვითარდა მე-3 ხარისხის თირკმლის უკმარისობა, გვერდითი მოვლენების საერთო ტერმინოლოგიის კრიტერიუმების 4.0 შესაბამისად.
რესპირატორული დაავადებები
დაფიქსირდა ინტერსტიციული პნევმონია/პნევმონია და ფილტვის ინტერსტიციული დაავადება და შეიძლება ასოცირებული იყოს ფატალურ შედეგთან (იხ. ნაწილი 4.8).
თუ განვითარდება ახალი ფილტვის სიმპტომები ან გაუარესდება ფილტვის არსებული სიმპტომები, პაციენტები ჩაუტარდეს მკაცრი მეთვალყურეობა, უნდა იქნეს სასწრაფოდ გამოკვლეული და ჩატარდეს სათანადო მკურნალობა. ადრეული შემანარჩუნებელი ზომების გამოყენება ხელს შეუწყობს მდგომარეობის გაუმჯობესებას. რეკომენდებულია კაბაზიტაქსელით მკურნალობა დროებით შეწყდეს დიაგნოზის დადგენამდე. კაბაზიტაქსელით თერაპიის ხელახალი დაწყების სარგებელი გულდასმით უნდა იქნას განხილული.
გულის არითმიის რისკი
დაფიქსირდა გულის არითმიები, ყველაზე ხშირად ტაქიკარდია და წინაგულების ფიბრილაცია (იხ. ნაწილი 4.8).
უფროსები
ზოგიერთი გვერდითი რეაქცია, მათ შორის ნეიტროპენია ან ფებრილური ნეიტროპენია, შეიძლება უფრო ხშირი იყოს ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელი) (იხ. ნაწილი 4.8).
პაციენტები ღვიძლის უკმარისობით
ჯევტანას თერაპია უკუნაჩვენებია (იხ. ნაწილი 4.2. და 4.3).
კაბაზიტაქსელი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში და ღვიძლის უკმარისობამ შეიძლება გაზარდოს კაბაზიტაქსელის კონცენტრაცია. (იხ. ნაწილი 5.2).
ღვიძლის უკმარისობა ზრდის მძიმე და სიცოცხლისათვის საშიში გართულებების რისკს იმ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ იმავე კლასის სხვა პრეპარატებით, როგორც ჯევტანა.
ჯევტანა არ უნდა მიეცეს პაციენტებს ღვიძლის უკმარისობით (ტოტალური ბილირუბინი ULN ან AST და/ან ALT 1.5×ULN).
ანემიის მქონე პაციენტები
ანემია დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კაბაზიტაქსელს (იხ. ნაწილი 4.8). ჰემოგლობინი და ჰემატოკრიტი უნდა შემოწმდეს კაბაზიტაქსელით თერაპიის დაწყებამდე და თუ პაციენტებს აღენიშნებათ ანემიის ნიშნები ან სიმპტომები ან თუ სახეზეა სისხლის დაკარგვა. სიფრთხილეა საჭირო პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ჰემოგლობინის დონე <10 გ/დლ და უნდა იქნას მიღებული შესაბამისი კლინიკური ზომები.
ურთიერთქმედებები
თავიდან უნდა იქნას აცილებული ძლიერი CYP3A4 ინდუქტორების ან CYP3A4 ძლიერი ინჰიბიტორების ერთდროული გამოყენება (იხ. ნაწილები 4.2 და 4.5). თუმცა, თუ პაციენტს სჭირდება CYP3A ძლიერი ინჰიბიტორის მიღება, უნდა განიხილებოდეს კაბაზიტაქსელის დოზის 25%-ით შემცირება.
დამხმარე ნივთიერებები
გამხსნელი შეიცავს 573,3 მგ 96% (15% ვ/ვ) ეთანოლს, რაც უდრის 14 მლ ლუდს ან 6 მლ ღვინოს. საზიანოა ალკოჰოლიზმის პრობლემების მქონე ადამიანებისთვის. სიფრთხილე უნდა იქნას გამოყენებული მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში ღვიძლის დაავადებით ან ისეთი დაავადებით, როგორიცაა ეპილეფსია.
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ კაბაზიტაქსელი მეტაბოლიზდება ძირითადად (80-90%) CYP3A ფერმენტის მიერ.
CYP3A ინჰიბიტორები
ვინაიდან კაბაზიტაქსელთან წამლებთან ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა, მოსალოდნელია, რომ CYP3A ძლიერი ინჰიბიტორების (მაგ. კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, კლარითრომიცინი, ატაზანავირი, ინდინავირი, ნეფაზოდონი, ნელფინავირი, რიტონავირი, საქვინავირი, ტელითრომიცინი, ვორიკონაზოლი) ერთდროული გამოყენება გაზრდის კაბაზიტაქსელის კონცენტრაციას პლაზმაში. ამიტომ, თავიდან უნდა იქნას აცილებული ძლიერი CYP3A ინჰიბიტორების ერთდროული გამოყენება.
თუ CYP3A ძლიერი ინჰიბიტორის ერთდროული გამოყენების თავიდან აცილება შეუძლებელია, საჭიროა ტოქსიკურობის მჭიდრო მონიტორინგი და კაბაზიტაქსელის დოზის შემცირება (იხ. ნაწილი 4.4. და 5.2).
სიფრთხილე უნდა იქნას გამოყენებული CYP3A-ს ზომიერი ინჰიბიტორებთან ერთად მიღებისას (იხ. ნაწილი 5.2).
CYP3A ინდუქტორები
ვინაიდან კაბაზიტაქსელთან წამლებთან ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა, მოსალოდნელია, რომ ძლიერი CYP3A ინდუქტორებმა (მაგ. ფენიტოინი, კარბამაზეპინი, რიფამპინი, რიფაბუტინი, რიფაპენტინი, ფენობარბიტალი) გამოიწვიონ კაბაზიტაქსელის პლაზმური კონცენტრაციის შემცირება. ამიტომ, თავიდან უნდა იქნას აცილებული ძლიერი CYP3A ინდუქტორების ერთდროული გამოყენება (იხ. ნაწილი 5.2). გარდა ამისა, პაციენტები უნდა მოერიდონ წმ. იოანეს ვორტის (წმინდა იოანეს ვორტი) გამოყენებას.
OATP1B1
ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ კაბაზიტაქსელი თრგუნავს ორგანული ანიონის სატრანსპორტო პოლიპეპტიდების (OATP1B1) გადამტან ცილებს. არსებობს OATP1B1 სუბსტრატებთან (მაგ. სტატინები, ვალსარტანი, რეპაგლინიდი) ურთიერთქმედების რისკი, განსაკუთრებით ინფუზიის დროს (1 საათი) და ინფუზიის დასრულებიდან 20 წუთის განმავლობაში, რამაც შეიძლება გაზარდოს OATP1B1 სუბსტრატების ექსპოზიცია. OATP1B1 საშუალებების გამოყენებისთვის რეკომენდებულია ინტერვალი ინფუზიამდე 12 საათის განმავლობაში და ინფუზიიდან მინიმუმ 3 საათის განმავლობაში.
ვაქცინაციები
ცოცხალი ან დასუსტებული ცოცხალი ვაქცინების შეყვანა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ იმუნოდეფიციტი ქიმიოთერაპიული აგენტების შედეგად, შეიძლება გამოიწვიოს სერიოზული ან ფატალური ინფექციები. თავიდან უნდა იქნას აცილებული იმ პაციენტების ვაქცინაცია ცოცხალი დასუსტებული ვაქცინით, რომლებიც იღებენ კაბაზიტაქსელს. შესაძლებელია მკვდარი ან ინაქტივირებული ვაქცინების შეყვანა, თუმცა ამ ვაქცინებზე პასუხი შეიძლება იყოს დაბალი.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
არ არსებობს მონაცემები სპეციალურ პოპულაციებში ჩატარებული ურთიერთქმედების კვლევების შესახებ.
პედიატრიული პოპულაცია
არ არსებობს მონაცემები პედიატრიულ პოპულაციაში ჩატარებული ურთიერთქმედების კვლევების შესახებ.
ორსულობა და ძუძუთი კვება
ხშირი: მენჯის ტკივილი
ზოგადი დარღვევები და გართულებები შეყვანის ადგილას
ძალიან ხშირი: დაღლილობა, სისუსტე, ცხელება
ხშირი: პერიფერიული შეშუპება, ლორწოვანის ანთება, ტკივილი, გულმკერდის ტკივილი, შეშუპება, შემცივნება, სისუსტე
კვლევები
ხშირი: წონის დაკლება, ასპარტატამინოტრანსფერაზას მომატება, ტრანსამინაზას მომატება.
ა დაფუძნებულია ლაბორატორიულ კვლევებზე
- იხილეთ დეტალური მონაცემები ქვემოთ.
ზოგიერთი გვერდითი რეაქციის აღწერა
ნეიტროპენია და მასთან დაკავშირებული კლინიკური მოვლენები
3 ხარისხის ნეიტროპენიის სიხშირე ლაბორატორიული მონაცემებით შეადგენდა 81,7%.
3 ხარისხის კლინიკური და ფებრილური ნეიტროპენიის გვერდითი რეაქციების სიხშირე იყო 21.3% და 7.5%, შესაბამისად. ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქცია, რომელმაც გამოიწვია პრეპარატის შეწყვეტა, იყო ნეიტროპენია (2.4%). ნეიტროპენიული გართულებები მოიცავს ნეიტროპენიურ ინფექციებს (0.5%), ნეიტროპენიურ სეფსისს (0.8%- ) და სეპტიურ შოკს (1.1%), რაც ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება ფატალური იყოს. ნაჩვენებია, რომ G-CSF-ის გამოყენება ზღუდავს ნეიტროპენიის სიხშირეს და სიმძიმეს (იხ. ნაწილი 4.2 და 4.4).
გულის დაავადებები და არითმიები
გულის დაავადებებს შორის, ყველა ხარისხის მოვლენები უფრო ხშირი იყო კაბაზიტაქსელის ჯგუფში 3 ხარისხის გულის არითმიით 6 პაციენტში (1.6%). კაბაზიტაქსელის ტაქიკარდიის არც ერთი მოვლენა არ არის 3 ხარისხის. წინაგულების ფიბრილაციის სიხშირე იყო 1.1% კაბაზიტაქსელის ჯგუფში. გულის უკმარისობის მოვლენები უფრო ხშირი იყო კაბაზიტაქსელთან ერთად. ერთი პაციენტი კაბაზიტაქსელის ჯგუფში გარდაიცვალა გულის უკმარისობით. ფატალური პარკუჭის ფიბრილაცია დაფიქსირდა 1 პაციენტში და გულის გაჩერება 2 პაციენტში. არცერთი მათგანი არ აღმოჩნდა კავშირში მკურნალობასთან.
თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები
ყველა ხარისხის თირკმლის უკმარისობა იყო 2.2%, ხოლო 3 ხარისხის თირკმლის უკმარისობა იყო 1.6% ჯევტანას ჯგუფში.
ლაბორატორიული კვლევები
3 ხარისხის ანემიის სიხშირე, AST, ALT და ბილირუბინის მომატება იყო შესაბამისად 10.6%, 0.7%, 0.9% და 0.6%.
რესპირატორული დაავადებები
დაფიქსირდა ინტერსტიციული პნევმონიის/პნევმონიტის და ფილტვების ინტერსტიციული დაავადების შემთხვევები, ზოგჯერ ფატალური, უცნობი (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით) სიხშირით (იხ. ნაწილი 4.4).
ხანდაზმული პოპულაცია
371 პაციენტიდან, რომლებიც მკურნალობდნენ ჯევტანათი პროსტატის კიბოს კვლევაში, 240 პაციენტი იყო 65 წელზე მეტი ასაკის, ხოლო 70 პაციენტი 75 წელზე უფროსი ასაკის. შემდეგი გვერდითი რეაქციები დაფიქსირდა 5%-ით მაღალი სიხშირით 65 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში, ვიდრე ახალგაზრდა პაციენტებში: დაღლილობა, კლინიკური ნეიტროპენია, ასთენია, პირექსია, თავბრუსხვევა, საშარდე გზების ინფექცია და დეჰიდრატაცია. 3 ხარისხის გვერდითი რეაქციები, რომლებიც უფრო ხშირია 65 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში, ვიდრე ახალგაზრდა პაციენტებში: ლაბორატორიული ნეიტროპენია, კლინიკური ნეიტროპენია და ფებრილური ნეიტროპენია. (იხ. ნაწილი 4.2 და 4.4).
საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება
პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. ეს ინფორმაცია იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის თანამშრომლები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოლოგიურ ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr; ელ.ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).
გავლენა ავტომობილის მართვაზე
კაბაზიტაქსელმა შეიძლება ზომიერად იმოქმედოს ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე, რადგან მისი უსაფრთხოების პროფილიდან გამომდინარე იწვევს დაღლილობას და თავბრუსხვევას. პაციენტებმა, რომლებსაც აღენიშნებათ ეს გვერდითი რეაქციები მკურნალობის დროს, არ უნდა მართონ ავტომობილი და არ იმუშაონ მექანიზმებთან.
გვერდითი მოვლენები
უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება
ჯევტანას უსაფრთხოება, რომელიც გამოიყენება პრედნიზონთან ან პრედნიზოლონთან კომბინაციაში, შეფასებული იყო რანდომიზებულ, ღია ეტიკეტირებულ, კონტროლირებად III ფაზის კვლევაში, რომელშიც 371 პაციენტი ჰორმონ-რეზისტენტული პროსტატის მეტასტაზური კიბოთი მკურნალობდა 25 მგ/მ2 კაბაზიტაქსელით ყოველ სამ კვირაში. პაციენტებმა მიიღეს ჯევტანას თერაპიის საშუალო 6 ციკლი.
ყველაზე გავრცელებული (10%) ყველა ხარისხის გვერდითი რეაქციები იყო ანემია (97.3%), ლეიკოპენია (95.6%), ნეიტროპენია (93.5%), თრომბოციტოპენია (47.4%) და დიარეა (46.6%). ყველაზე გავრცელებული >3 ხარისხის (>5%) გვერდითი რეაქციები ჯევტანას ჯგუფში იყო ნეიტროპენია (81.7%), ლეიკოპენია (68.2%), ანემია (10.5%), ფებრილური ნეიტროპენია (7.5%) და დიარეა (6.2%).
გვერდითი რეაქციის გამო მკურნალობის შეწყვეტა დაფიქსირდა 68 (18.3%) პაციენტში, რომლებიც იყენებდნენ ჯევტანას. ყველაზე ხშირი არასასურველი რეაქცია, რამაც გამოიწვია ჯევტანათი მკურნალობის შეწყვეტა, იყო ნეიტროპენია.
გვერდითი რეაქციები განისაზღვრა MedDRA სისტემის ორგანოთა კლასისა და სიხშირის კატეგორიების მიხედვით. არასასურველი რეაქციები თითოეულ სიხშირის ჯგუფში დაყოფილია მძიმედან მსუბუქამდე. გვერდითი რეაქციის სიმძიმე შეფასებულია CTCAE 4.0-ის შესაბამისად (ხარისხი 3 = G3). სიხშირე ყველა კლასში განისაზღვრა შემდეგნაირად: ძალიან ხშირი (1/10), ხშირი (1/ 100-დან <1/10-მდე); არახშირი (1/1000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (1/10000-დან <1/1000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10000); უცნობია (არ შეიძლება გამოითვალოს არსებული მონაცემებით).
ინფექციები და ინვაზიები
ხშირი: სეპტიური შოკი, სეფსისი, ცელულიტი, საშარდე გზების ინფექცია, გრიპი, ცისტიტი, ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია, ჰერპეს ზოსტერი, კანდიდოზი
სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები
ძალიან ხშირი: ნეიტროპენია*, ანემია, ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია
ხშირი: ფებრილური ნეიტროპენია
იმუნური სისტემის დაავადებები
ხშირი: ჰიპერმგრძნობელობა
მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები
ძალიან ხშირი: ანორექსია
ხშირი: დეჰიდრატაცია, ჰიპერგლიკემია, ჰიპოკალიემია
ფსიქიატრიული დაავადებები
ხშირი: შფოთვა, დაბნეულობა
ნერვული სისტემის დაავადებები
ძალიან ხშირი: გემოვნების დარღვევა
ხშირი: პერიფერიული ნეიროპათია, პერიფერიული სენსორული ნეიროპათია, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, პარესთეზია, ლეთარგია, ჰიპოესთეზია, რადიკულიტი
თვალის დაავადებები
ხშირი: კონიუნქტივიტი, გაძლიერებული ცრემლდენა
ყურის და შიდა ყურის დაავადებები
ხშირი: ტინიტუსი, თავბრუსხვევა
გულის დაავადებები *
ხშირი: წინაგულების ფიბრილაცია, ტაქიკარდია
სისხლძარღვთა დაავადებები
ხშირი: ჰიპოტენზია, ღრმა ვენების თრომბოზი, ჰიპერტენზია, ორთოსტატული ჰიპოტენზია, სიწითლე, ხურვება
სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები
ძალიან ხშირი: ქოშინი, ხველა
ხშირი: ოროფარინგეალური ტკივილი, პნევმონია
კუჭ-ნაწლავის დაავადებები
ძალიან ხშირი: დიარეა, გულისრევა, ღებინება, ყაბზობა, მუცლის ტკივილი
ხშირი: დისპეფსია, ტკივილი მუცლის ზედა ნაწილში, ბუასილი, გასტროეზოფაგური რეფლუქსი, რექტალური სისხლდენა, პირის სიმშრალე, მუცლის შებერილობა
უცნობია: კოლიტი, ენტეროკოლიტი, გასტრიტი, ნეიტროპენიური ენტეროკოლიტი, კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა და პერფორაცია, ნაწლავის ნაწლავი და ნაწლავის გაუვალობა.
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები
ძალიან ხშირი: ალოპეცია
ხშირი: მშრალი კანი, ერითემა
ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები
ძალიან ხშირი: ზურგის ტკივილი, სახსრების ტკივილი
ხშირი: მკლავისა და ფეხის ტკივილი, კუნთების სპაზმი, მიალგია, გულმკერდის კუნთოვანი ტკივილი, გვერდითი ტკივილი
თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები
ძალიან ხშირი: ჰემატურია
ხშირი: თირკმლის მწვავე უკმარისობა, თირკმლის უკმარისობა, დიზურია, თირკმლის კოლიკა, პოლაკიურია, ჰიდრონეფროზი, შარდის შეკავება, შარდის შეუკავებლობა, შარდსაწვეთის ობსტრუქცია
ჭარბი დოზა
ჯევტანას არ აქვს ცნობილი ანტიდოტი. ჭარბი დოზირებისას მოსალოდნელი გართულებები მოიცავს გვერდითი რეაქციების გამწვავებას, როგორიცაა ძვლის ტვინის დათრგუნვა და კუჭ-ნაწლავის დარღვევები. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში, პაციენტი უნდა გადაიყვანონ სპეციალურ განყოფილებაში და ჩატარდეს მონიტორინგი. დოზის გადაჭარბების გამოვლენის შემდეგ, პაციენტებს დაუყოვნებლივ უნდა ჩაუტარდეთ თერაპიული G-CSF. მიღებული უნდა იქნას ასევე სხვა შესაბამისი სიმპტომური ზომები.
შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება: ერთი მლ კონცენტრატი შეიცავს 40 მგ კაბაზიტაქსელს.
საინფუზიო კონცენტრირებული ხსნარის თითოეული 1,5 მლ შეიცავს 60 მგ კაბაზიტაქსელს.
გამხსნელის სრული განზავების შემდეგ, ხსნარის კაბაზიტაქსელის კონცენტრაცია არის 10 მგ/მლ.
დამხმარე ნივთიერებები: ერთჯერადი გამხსნელის ფლაკონი შეიცავს 573.3 მგ 96% ეთანოლს.
დამხმარე ნივთიერებებისთვის იხ. ნაწილი 6.1.
- წამლის ფორმა
საინფუზიო კონცენტრირებული ხსნარი (სტერილური) და გამხსნელი არის კონცენტრირებული ღია მოყვითალო-მოყავისფრო ყვითელი ზეთოვანი ხსნარი. გამხსნელი არის გამჭვირვალე და უფერო ხსნარი.
შენახვის პირობები
გაუხსნელი ფლაკონები
36 თვე
გახსნის შემდეგ
კონცენტრატი და გამხსნელი ფლაკონები უნდა იქნას გამოყენებული გახსნისთანავე. თუ დაუყოვნებლივ არ მოხდება გამოყენება, შენახვის დროსა და პირობებზე პასუხისმგებლობა ეკისრება მომხმარებელს.
კონცენტრატის გამხსნელით პირველი განზავების შემდეგ
გამოყენებისას ქიმიური და ფიზიკური სტაბილურობა ნარჩუნდება 1 საათი ოთახის ტემპერატურაზე (15-30°C). მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით, კონცენტრატი-გამხსნელის ნარევი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული. თუ დაუყოვნებლივ არ გამოიყენება, შენახვის დროსა და პირობებზე პასუხისმგებლობა ეკისრება მომხმარებელს და ჩვეულებრივ არ უნდა აღემატებოდეს 24 საათს 2-8°C ტემპერატურაზე, გარდა იმ შემთხვევისა თუ გაზავება განხორციელდა კონტროლირებად და დადასტურებულ ასეპტიკურ პირობებში.
საინფუზიო ტომარაში/ჩანთაში საბოლოო განზავების შემდეგ
ნაჩვენებია, რომ საინფუზიო ხსნარის ქიმიური და ფიზიკური სტაბილურობა გრძელდება 8 საათამდე (1 საათის ინფუზიის ჩათვლით) ოთახის ტემპერატურაზე და 48 საათამდე (1 საათის ინფუზიის დროის ჩათვლით) მაცივრის პირობებში. მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით, საინფუზიო ხსნარი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული. თუ დაუყოვნებლივ არ გამოიყენება, შენახვის დროსა და პირობებზე პასუხისმგებლობა ეკისრება მომხმარებელს და ჩვეულებრივ არ უნდა აღემატებოდეს 24 საათს 2-8°C ტემპერატურაზე, გარდა იმ შემთხვევისა თუ განზავება განხორციელდა კონტროლირებად და დადასტურებულ ასეპტიკურ პირობებში.
- 4. შენახვის სპეციალური გაფრთხილებები
ინახება არაუმეტეს 30°C-ზე ოთახის ტემპერატურაზე. არ გაყინოთ.
გაზავებული სამკურნალო პროდუქტის შენახვის პირობები იხ ნაწილში 6.3.
- 5. შეფუთვის ფორმა და შემცველობა
ერთი ყუთი შეიცავს ერთ კონცენტრატის ფლაკონს და ერთ გამხსნელის ფლაკონს:
კონცენტრატის შემცველი ფლაკონი არის 15 მლ გამჭვირვალე მინის (ტიპი I) ფლაკონი ალუმინის თავსახურით დაფარული ღია მწვანე პლასტმასის Flip-Off-თავსახურით და ნაცრისფერი ქლორბუტილის რეზინის საცობით. თითოეული ფლაკონი შეიცავს 60 მგ კაბაზიტაქსელს 1,5 მლ მოცულობით (შევსების მოცულობა: 1,83 მლ/73,2 მგ კაბაზიტაქსელი). ეს შევსების მოცულობა განისაზღვრა კაბაზიტაქსელის გაზავებისას, რათა კომპენსირებული იქნეს სითხის დაკარგვა პრემიქსის მომზადების დროს. ეს დამატებითი რაოდენობა ემატება იმის უზრუნველსაყოფად, რომ მინიმუმ 6 მლ პრემიქსის, რომელიც შეიცავს 10 მგ/მლ (60 მგ ერთ ფლაკონში) კაბაზიტაქსელს, შეიძლება ამოღებული იქნას ფლაკონიდან აღდგენის შემდეგ კაბაზიტაქსელთან გამხსნელის მთელი შემცველობის გამოყენებით.
გამხსნელის შემცველი ფლაკონი არის 15 მლ გამჭვირვალე მინის (ტიპი I) ფლაკონი, რომელიც შეიცავს უფერო, ოქროსფერი ალუმინის თავსახურს, რომელიც დაფარულია პლასტმასის გასაშლელი თავსახურით და ნაცრისფერი ქლორბუტილის რეზინის საცობით. თითოეული ფლაკონი შეიცავს 4,5 მლ ნომინალურ მოცულობას (შევსების მოცულობა: 5,67 მლ). ეს შევსების მოცულობა განისაზღვრა კაბაზიტაქსელის გაზავებისას, რათა კომპენსირებული იქნეს სითხის დანაკარგი პრემიქსის მომზადების დროს. ეს დამატებითი რაოდენობა უზრუნველყოფს კაბაზიტაქსელის შემცველ პრემიქსს 10 მგ/მლ კონცენტრაციით მას შემდეგ, რაც გამხსნელის მთლიანი შემცველობა დაემატება 60 მგ კონცენტრატის ფლაკონს.
- 6. ადამიანის გამოყენების სამკურნალო პროდუქტის ნარჩენების განადგურება და სხვა სპეციალური ღონისძიებები
ჯევტანას უნდა მომზადება და გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ ციტოტოქსიური პრეპარატების მომზადებაში გამოცდილების მქონე სამედიცინო პერსონალის მიერ. პროდუქტი არ უნდა მოამზადოს ორსულმა პერსონალმა. ისევე როგორც სხვა ანტინეოპლასტიკური საშუალებების გამოყენების შემთხვევაში, ჯევტანას ხსნარის მომზადებისას აუცილებელია დამცავი აღჭურვილობის, პირადი დამცავი აღჭურვილობის (ხელთათმანები და ა.შ.) გამოყენება. თუ ჯევტანა მომზადების დროს მოხვდება კანთან, ის დაუყოვნებლივ უნდა დაიბანოთ საპნითა და წყლით. ლორწოვან გარსებთან შეხების შემთხვევაში სასწრაფოდ და კარგად უნდა დაიბანოთ წყლით.
შერევამდე და განზავებამდე ყურადღებით წაიკითხეთ ინსტრუქციის მთელი ეს პარაგრაფი. ჯევტანა უნდა განზავდეს შეყვანამდე ორჯერ. მიჰყევით ქვემოთ მოცემულ მომზადების ინსტრუქციას. გაფრთხილება: ჯევტანა და გამხსნელის ფლაკონი შეიცავს დამატებით რაოდენობას ხსნარის დამატებული სითხის დანაკარგის კომპენსაციის მიზნით ნარევის მომზადების დროს. ეს დამატებითი რაოდენობა უზრუნველყოფს კაბაზიტაქსელის შემცველი პრემიქსის კონცენტრაციას 10 მგ/მლ გამხსნელის სრული შემცველობით განზავების შემდეგ.
საინფუზიო ხსნარში დამატებამდე ყოველთვის გააზავეთ კონცენტრირებული საინფუზიო ხსნარი შეფუთვაში მოწოდებული გამხსნელით.
საინფუზიო ხსნარის მომზადებისას შემდეგი ორეტაპიანი განზავება უნდა განხორციელდეს ასეპტიკურ პირობებში.
ნაბიჯი 1: საინფუზიო ხსნარის კონცენტრატი საწყისი განზავება გამხსნელით
ნაბიჯი 1.1
შეამოწმეთ ჯევტანას კონცენტრატის ფლაკონი და გამხსნელი.
ფლაკონში კონცენტრატის ხსნარი უნდა იყოს გამჭვირვალე.
კონცენტრატის ფლაკონი
(60მგ-1,5მლ)
ხსნარის ფლაკონი
ნაბიჯი 1.2
შპრიცით, გამხსნელის მთლიანი შემცველობა გამოიყოფა ფლაკონის ნახევრად დახრი
ხსნარის ფლაკონი
ნაბიჯი 1.3
მთელი შემადგენლობა შეჰყავთ ჯევტანა კონცენტრატის ფლაკონში.
გამხსნელის ინექციის დროს ქაფის წარმოქმნის თავიდან ასაცილებლად ნემსი შეჰყავთ ნელა, კონცენტრატის ფლაკონის კედელთან დაჭერით.
მიღებული კონცენტრატი-გამხსნელი ნარევი შეიცავს 10 მგ/მლ კაბაზიტაქსელს.
კონცენტრირებულ-გამხსნელი
შეურიეთ 10 მგ-მლ
გამხსნელის ფლაკონი
ნაბიჯი 1.4
ამოიღეთ შპრიცი და ნემსი, შეურიეთ ხელით ნელა, რამდენჯერმე დატრიალებით, სანამ არ მიიღება გამჭვირვალე/ერთგვაროვანი ხსნარი.
ამ პროცესს დაახლოებით 45 წამი უნდა დასჭირდეს.
კონცენტრირებულ-გამხსნელი
ნაზავი 10 მგ-მლ
ნაბიჯი 1.5
ხსნარს ტოვებენ დაახლოებით 5 წუთის განმავლობაში და კვლავ მოწმდება გამჭვირვალეობაზე/ერთგვაროვნებაზე.
ამ პერიოდის შემდეგ ქაფი ნორმალურია.
კონცენტრირებულ-გამხსნელი
ნაზავი 10 მგ-მლ
მიღებული კონცენტრატი-გამხსნელი ნარევი შეიცავს 10 მგ/მლ კაბაზიტაქსელს (მინიმალური ამოსაღები მოცულობით 6 მლ).
შემდეგ დაუყოვნებლივ (1 საათში) იწყება განზავების პროცესი მეორე ეტაპი.
დადგენილი დოზის შესაყვანად შეიძლება საჭირო გახდეს გამხსნელის კონცენტრატის რამდენიმე ფლაკონი.
ნაბიჯი 2: საინფუზიო (საბოლოო) ხსნარის მომზადება
ნაბიჯი 2.1
კონცენტრატი-გამხსნელი ნარევი პაციენტისთვის საჭირო დოზის შესაბამისი მოცულობით და კონცენტრაციით 10 მგ/მლ, ამოღებული უნდა იქნეს ასეპტიკურად გრადირებული შპრიცით.
მაგალითად, 45 მგ ჯევტანას სჭირდება 4,5 მლ კონცენტრატი-გამხსნელის ნარევი, რომელიც მზადდება 1 ნაბიჯის შემდეგ.
ამოღებისას სასურველია შპრიცის ნემსი შუაში მოათავსოთ, რადგან ამ ხსნარის ფლაკონის კედელზე შეიძლება იყოს ქაფი.
კონცენტრირებულ-გამხსნელი
ნაზავი 10 მგ-მლ
ნაბიჯი 2.2
გამოიყენება PVC-ისგან თავისუფალი საინფუზიო ტომარა და ამოღებული რაოდენობა თავსდება 5% გლუკოზის ხსნარში ან 0,9% (9 მგ/მლ) ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარში.
საინფუზიო ხსნარის კონცენტრაცია უნდა იყოს 0,10-0,26 მგ/მლ.
კონცენტრატი-ხსნარის ნარევის საჭირო რაოდენობა
5% გლუკოზის ხსნარი ან 9 მგ-მლ (0,9%) ნატრიუმის ქლორიდის საინფუზიო ხსნარი
ნაბიჯი 2.3
შპრიცი უნდა ამოიღოთ და საინფუზიო ჩანთის/ჩანთის შიგთავსი უნდა შეურიოთ ხელით დატრიალებით.
ნაბიჯი 2.4
როგორც ყველა პარენტერალური პროდუქტის შემთხვევაში, მიღებული საინფუზიო ხსნარი გამოყენებამდე ვიზუალურად უნდა შემოწმდეს. ვინაიდან საინფუზიო ხსნარი ზეგაჯერებულია, მან შეიძლება დროთა განმავლობაში განიცადოს კრისტალიზაცია. ამ შემთხვევაში ხსნარი არ უნდა იქნას გამოყენებული და უნდა განადგურდეს.
ჯევტანას საინფუზიო ხსნარი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული. თუმცა, გამოყენებისას შენახვის დრო შეიძლება გახანგრძლივდეს 6.3-ში მითითებულ განსაკუთრებულ პირობებში.
PVC საინფუზიო ტომარები და პოლიურეთანის საინფუზიო კომპლექტები არ უნდა იქნას გამოყენებული ჯევტანას მომზადებისა და გამოყენებისთვის. გამოყენებისას რეკომენდებულია შიდა ფილტრის 0,22 μm (ასევე 0,2 მიკრომეტრის) გამოყენება. ჯევტანა არ უნდა იყოს შერეული სხვა სამკურნალო საშუალებებთან, გარდა მითითებულისა.
გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენების უტილიზაცია უნდა განხორციელდეს "სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის რეგულაციების" და "შეფუთვისა და შეფუთვის ნარჩენების შესახებ კონტროლის დებულების“ შესაბამისად.
- ლიცენზიის მფლობელი
Sanofi Health Products Ltd. სტი.
სანოფი ჰელს პროდაქტს ლტდ. სტი.
ბიუუკდერე კად. No: 193
ლევენთ-სისლი სტამბოლი
ტელ: (212) 339 10 00
ფაქსი: (212) 339 10 89
- ლიცენზიის ნომერი(ები)
135/51
- პირველი ლიცენზიის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი
პირველი ლიცენზიის თარიღი: 13.02.2013
ლიცენზიის განახლების თარიღი:
- სამედიცინო პროდუქტის გამოყენების ინსტრუქციის ტექსტის განახლების თარიღი
- 04.2018
თარგმანი სწორია:
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ანტინეოპლასტიკური საშუალებები, ტაქსანები
ათქ კოდი: L01CD04
მოქმედების მექანიზმი
კაბაზიტაქსელი არის ანტინეოპლასტიური პრეპარატი, რომელიც მოქმედებს უჯრედებში ტუბულინის მიკროტუბულური ქსელის მოშლით. კაბაზიტაქსელი აკავშირებს ტუბულინს და ხვდება მიკროტუბულებში და თან ახლავს ასოციაციას და ამავდროულად ხელს უშლის ამ კავშირის დარღვევას. ეს იწვევს მიკროტუბულების სტაბილიზაციას, რაც იწვევს მიტოზური და ინტერფაზური უჯრედული ფუნქციების დათრგუნვას.
ფარმაკოდინამიკური ეფექტები
კაბაზიტაქსელმა აჩვენა ფართო სიმსივნის საწინააღმდეგო აქტივობა მოწინავე ადამიანის სიმსივნის ქსენოგრაფებში თაგვებში. კაბაზიტაქსელი აქტიურია დოცეტაქსელის მიმართ მგრძნობიარე სიმსივნეების წინააღმდეგ. გარდა ამისა, კაბაზიტაქსელმა ასევე აჩვენა აქტივობა ქიმიოთერაპიისადმი მგრძნობიარე სიმსივნის მოდელებში, მათ შორის დოცეტაქსელში.
კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება
ჯევტანას ეფექტურობა და უსაფრთხოება პრედნიზონთან ან პრედნიზოლონთან კომბინაციაში შეფასებული იყო რანდომიზებულ, ღია ეტიკეტირების, საერთაშორისო, მულტიცენტრული III ფაზის კვლევაში პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ჰორმონ-რეზისტენტული პროსტატის მეტასტაზური კიბო, რომლებიც ადრე მკურნალობდნენ დოცეტაქსელის შემცველი სქემით. სულ 755 პაციენტი იყო რანდომიზირებული პრედნიზონზე 10 მგ დღეში ან პრედნიზოლონს პლუს ჯევტანას 25 მგ/მ2 iv (n=378) ან მიტოქსანტრონი 12 მგ/მ2 ინტრავენურად მაქსიმუმ 10 ციკლისთვის 3 კვირის ინტერვალით (n=377).
კვლევაში ჩართული იყო 18 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტები, ჰორმონ-რეზისტენტული პროსტატის მეტასტაზური კიბოთი, გაზომვადი ან განუზომელი დაავადებით RECIST კრიტერიუმებით, ამაღლებული PSA დონის ან ახალი დაზიანებით და Eastern Cooperative Oncology Group -ის (ECOG) მუშაობის სტატუსის 0-2 ქულით. პაციენტებს უნდა ჰქონოდათ შემდეგი პარამეტრები: ნეიტროფილების რაოდენობა >1500/მმ3, თრომბოციტების რაოდენობა>100000/მმ3, ჰემოგლობინი>10 გ/დლ, კრეატინინი<1,5 x ULN, საერთო ბილირუბინი <1 x ULN, AST და ALT <1,5 x ULN.
პაციენტები გულის შეგუბებითი უკმარისობის ან მიოკარდიუმის ინფარქტის ანამნეზში ბოლო 6 თვის განმავლობაში, ან პაციენტები გულის უკონტროლო არითმიით, სტენოკარდიით და/ან ჰიპერტენზიით გამოირიცხნენ კვლევადან.
დემოგრაფიული მონაცემები, მათ შორის ასაკი, რასა და Eastern Cooperative Oncology Group-ის (ECOG) მუშაობის სტატუსი (0-2) იყო დაბალანსებული სამკურნალო ჯგუფებს შორის. ჯევტანას ჯგუფში საშუალო ასაკი იყო 68 (46-92). ციკლების მედიანური რაოდენობა იყო 6 ჯევტანას ჯგუფში და 4 მიტოქსანტრონის ჯგუფში. პაციენტების წილი, რომლებმაც დაასრულეს საკვლევი მკურნალობა (10 ციკლი) იყო 29.4% ჯევტანას ჯგუფში და 13.5% შედარების ჯგუფში.
საერთო გადარჩენა მნიშვნელოვნად უფრო გრძელი იყო ჯევტანას ჯგუფში, ვიდრე მიტოქსანტრონის ჯგუფში (15.1 თვიდან 12.7 თვემდე), სიკვდილის რისკის 30%-ით შემცირებით მიტოქსანტრონის ჯგუფთან შედარებით.
ცხრილი 2. ჯევტანას ეფექტურობა ჰორმონ-რეზისტენტული პროსტატის მეტასტაზური კიბოს მქონე პაციენტების მკურნალობაში
ჯევტანა + პრედნიზონი n=378
მიტოქსანტრონი + პრედნიზონი n=377
საერთო გადარჩენა
გარდაცვლილთა რაოდენობა (%)
234 (61.9%)
279 (74%)
საშუალო გადარჩენა (თვეები) (95% ნდობის ინტერვალი)
- 1. (14.1-16.3)
- 7 (11.6-13.7)
რისკის კოეფიციენტი (RO)1
(95% ნდობის ინტერვალი)
- 70 (0.59-0.83)
p მნიშვნელობა
<0.0001
1 თუ 1Cox მოდელის მიხედვით გამოთვლილი RO რისკის კოეფიციენტი 1-ზე ნაკლებია, ეს არის JEVTANA-ს სასარგებლოდ.
სურათი 1: კაპლან მეიერის გადარჩენის საერთო მრუდები
გადარჩენის მთლიანი მაჩვენებელი
რისკის ქვეშ მყოფი პაციენტების რაოდენობა დრო (თვეები)
მიტოქსანტრონი
+ პრედნიზონი
377
300
188
67
11
1
კაბაციტაქსელი
+ პრედნიზონი
378
321
231
90
28
4
PFS-ის მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება დაფიქსირდა ჯევტანას ჯგუფში მიტოქსანტრონის ჯგუფთან შედარებით, 2.8 (2.4-3.0) თვე 1.4 (1.4-1.7), HR (95% CI) 0.74 (0.64-0.86), p<0.0001.
სიმსივნის პასუხის მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად მაღალი იყო ჯევტანას ჯგუფში, ვიდრე მიტოქსანტრონის ჯგუფში: 14.4%. (95% CI: 9. 6-19. 3)-4%. 4 (95% CI: 1.6-7.2) (p=0.0005).
PSA მეორადი შედეგები დადებითი იყო ჯევტანას ჯგუფში. ჯევტანას ჯგუფის პაციენტებისთვის 6.4. თვე (95% CI: 5.1-7.3) და პაციენტები მიტოქსანტრონის ჯგუფში იყვნენ 3.1 თვე (95% CI: 2.2-4.4) HR 0.75 თვე (95% CI: 0.63-0.90), p=0.0010. PSA პასუხი ჯევტანას ჯგუფში იყო 39.2% (95% CI: 33.9-44.5) და 17.8% (95% CI: 13.7-22.0) მიტოქსანტრონის ჯგუფში (p=0.0002). არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება სამკურნალო ჯგუფს შორის ტკივილის პროგრესირებასა და ტკივილის პასუხში.
- 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
პოპულაციის ფარმაკოკინეტიკური ანალიზი ჩატარდა 170 პაციენტში, მათ შორის პაციენტებში გაფართოებული მყარი სიმსივნით (n=69), მეტასტაზური სარძევე ჯირკვლის კიბოთი (n=34) და მეტასტაზური პროსტატის კიბოთი (n=67). ეს პაციენტები იყენებდნენ კაბაზიტაქსელს ყოველკვირეული დოზით 10-30 მგ/მ2 3 კვირის ინტერვალით.
აბსორბცია
25 მგ/მ2 კაბაზიტაქსელის IV შეყვანის შემდეგ 1 საათის შემდეგ, პროსტატის მეტასტაზური კიბოს მქონე პაციენტებში (n=67) Cmax იყო 226 ნგ/მლ (ვარიაციის კოეფიციენტი (CV): 107%), რომელიც მიიღწევა 1 საათის ინფუზიის შემდეგ (Tmax ). საშუალო AUC იყო 991 ნგ.სთ/მლ (CV: 34%). პროგრესული სოლიდური სიმსივნეების მქონე პაციენტებში (n=126), დოზის პროპორციულობის მნიშვნელოვანი გადახრა არ დაფიქსირებულა დოზის დიაპაზონში 10-30 მგ/მ².
განაწილება
სტაბილურ მდგომარეობაში, განაწილების მოცულობა (Vss) იყო 4870 ლიტრი (2640 ლ/მ²) და სხეულის ზედაპირის მედიანური ფართობი (BSA) იყო 1,84 მ². In vitro, კაბაზიტაქსელის დაკავშირება ადამიანის შრატის ცილებთან არის 89-92%, გაჯერების გარეშე 50000 ნგ/მლ კონცენტრაციამდე. კაბაზიტაქსელი ძირითადად უკავშირდება ადამიანის შრატის ალბუმინს (82.0%) და ლიპოპროტეინებს (87.9% HDL, 69.8% LDL და 55.8% VLDL). სისხლის პლაზმის კონცენტრაციის თანაფარდობა ადამიანის სისხლში ინ ვიტრო პირობებში იყო 0,90-0,99, რაც აჩვენებს, რომ კაბაზიტაქსელის განაწილება სისხლში და პლაზმაში თანაბარი იყო.
ბიოტრანსფორმაცია
კაბაზიტაქსელი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში (>95%), ძირითადად CYP3A4 იზოფერმენტით (80-90%). კაბაზიტაქსელი წარმოადგენს ძირითადად ადამიანის პლაზმაში ცირკულირებად ნაერთს. პლაზმაში გამოვლინდა შვიდი მეტაბოლიტი (მათ შორის 3 აქტიური მეტაბოლიტი, რომლებიც წარმოიქმნება O-დემეთილირების შედეგად), რომელთაგანაც ძირითადი მეტაბოლიტი პასუხისმგებელია ძირითადი ნივთიერების ექსპოზიციის 5%-ზე. ადამიანებში კაბაზიტაქსელის დაახლოებით 20 მეტაბოლიტი გამოიყოფა შარდით და განავლით.
ინ ვიტრო კვლევებზე დაყრდნობით, კაბაზიტაქსელის კლინიკურ კონცენტრაციებში, არსებობს პრეპარატების სუპრესიის პოტენციური რისკი, რომლებიც წარმოადგენენ CYP3A ფერმენტის ძირითად სუბსტრატს. კაბაზიტაქსელი არ აინჰიბირებს CYP სხვა ფერმენტებს (1A2, 2B6, 2C9, 2C8, 2C19, 2E1 და 2D6). კაბაზიტაქსელი ასევე არ იწვევდა CYP იზოზიმებს (CYP1A, CYP2C9 და CYP3A) in vitro.
ადამიანებში ურთიერთქმედების კვლევებმა აჩვენა, რომ კაბაზიტაქსელი (25 მგ/მ2 დოზით, რომელიც შეყვანილია ერთსაათიანი ინფუზიის სახით) არ ახდენს გავლენას მიდაზოლამის, CYP3A გამოკვლევის სუბსტრატის პლაზმურ დონეებზე. ამიტომ კაბაზიტაქსელი არ არის CYP3A ინჰიბიტორი in vivo.
კაბაზიტაქსელი არ თრგუნავს ვარფარინის CYP2C9-ის შუამავლობით 7-ჰიდროქსივარფარინში ინ ვიტრო ტრანსფორმაციის ძირითად გზას. ამიტომ კაბაზიტაქსელსა და ვარფარინს შორის in vivo არ არის მოსალოდნელი ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება. ვინაიდან კაბაზიტაქსელი ძირითადად მეტაბოლიზდება CYP3A-ით, პრეპარატებმა, რომლებიც არიან CYP3A-ს ძლიერი ინდუქტორები ან ინჰიბიტორები, შეიძლება გავლენა მოახდინონ კაბაზიტაქსელის პლაზმურ კონცენტრაციაზე. პრედნიზონი ან პრედნიზოლონი 10 მგ დღეში არ იმოქმედებს კაბაზიტაქსელის ფარმაკოკინეტიკაზე.
კაბაზიტაქსელის მულტი-წამლის რეზისტენტულ პროტეინებთან (CDP), ორგანულ კათიონურ გადამტან OKT1-თან, P-გლიკოპროტეინთან (PgP) (დიგოქსინი, ვინბლასტინი), სარძევე ჯირკვლის კიბოს რეზისტენტულ პროტეინებთან (მეტოტრექსატი) და ორგანული ანიონის გადამტანი პოლიპეპტიდებთან (OATP8B3) ურთიერთქმედების რისკი in vivo 25 მგ/მ2 დოზით ნაკლებად სავარაუდოა. არსებობს OATP1B1 (ესტრადიოლ-17-გლუკურონიდი) ტრანსპორტერთან ურთიერთქმედების რისკი, განსაკუთრებით ინფუზიის დროს (1 საათი) და ინფუზიის დასრულებიდან 20 წუთის განმავლობაში.
ელიმინაცია
[14C]-კაბაზიტაქსელის 1-საათიანი IV ინფუზიის დროს 25 მგ/მ2 დოზით, მოცემული დოზის დაახლოებით 80% გამოიყოფა 2 კვირის განმავლობაში. კაბაზიტაქსელი ძირითადად გამოიყოფა განავლით სხვადასხვა მეტაბოლიტების სახით (დოზის 76%), კაბაზიტაქსელის და მისი მეტაბოლიტების თირკმელებით გამოყოფა დოზის 4%-ზე ნაკლები (უცვლელი პროდუქტის 2.3% შარდში). კაბაზიტაქსელის პლაზმური კონცენტრაციები ინტრავენური ინფუზიიდან ერთი საათის შემდეგ შეიძლება აღწერილი იყოს სამ განყოფილებიანი ფარმაკოკინეტიკური მოდელით -, - და -ნახევარგამოყოფის პერიოდით, შესაბამისად 4 წუთი, 2 საათი და 95 საათი. კაბაზიტაქსელს აქვს მაღალი პლაზმური კლირენსი 48,5 ლ/სთ (26,4 ლ/სთ/მ² პაციენტებში საშუალო BSA 1,84 მ²).
წამლის ურთიერთქმედება
კეტოკონაზოლის (400 მგ დღეში ერთხელ) განმეორებით მიღებამ, რომელიც არის CYP3A ძლიერი ინჰიბიტორი, გამოიწვია კაბაზიტაქსელის კლირენსის 20%-ით შემცირება, რაც შეესაბამება AUC-ის 25%-ით ზრდას. აპრეპიტანტის, რომელიც არის ზომიერი CYP3A ინჰიბიტორი, ერთდროულმა გამოყენებამ არ მოახდინა გავლენა კაბაზიტაქსელის კლირენსზე ან ექსპოზიციაზე. რიფამპინის (600 მგ ერთხელ დღეში) განმეორებით მიღებამ, რომელიც არის CYP3A ძლიერი ინდუქტორი, გამოიწვია კაბაზიტაქსელის კლირენსის 21%-ით ზრდა, რაც შეესაბამება AUC-ის 17%-ით შემცირებას.
განსაკუთრებული ჯგუფის პაციენტები
უფროსები
65 წელი (n=100) და მეტი (n=70)
პაციენტების პოპულაციის PK (ფარმაკოკინეტიკური) ანალიზში, ასაკის გავლენა კაბაზიტაქსელის PK პარამეტრებზე არ შეინიშნებოდა.
პედიატრიული პაციენტები
ჯევტანას უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვებში და 18 წლამდე მოზარდებში დადგენილი არ არის.
ღვიძლის უკმარისობა
ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში სპეციფიური კვლევები არ ჩატარებულა. თუმცა, რადგან კაბაზიტაქსელი ძირითადად გამოიყოფა ღვიძლის მეტაბოლიზმის მეშვეობით, მოსალოდნელია გაზრდილი ექსპოზიცია.
თირკმლის უკმარისობა
კაბაზიტაქსელის თირკმლის ექსკრეცია ძალიან დაბალია (დოზის 2.3%). არ ჩატარებულა ფორმალური ფარმაკოკინეტიკური კვლევები კაბაზიტაქსელთან თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში. თუმცა, 170 პაციენტის პოპულაციის ფარმაკოკინეტიკური ანალიზისას, რომელთაგანაც 14 პაციენტს აღენიშნებოდა ზომიერი (კრეატინინის კლირენსი 30-50 მლ/წთ) და 59 პაციენტს მსუბუქი (კრეატინინის კლირენსი 50-80 მლ/წთ) თირკმლის უკმარისობა, ზომიერი და მსუბუქი თირკმლის უკმარისობა არ ახდენდა მნიშვნელოვან ზეგავლენას კაბაციტაქსელის ფარმაკოკინეტიკურ პარამეტრებზე.
ეფექტები ელექტროკარდიოგრამაზე
მულტიცენტრულ, ღია, ცალკე ჯგუფურ კვლევაში 94 პაციენტს, რომლებთაც აღენიშნებოდათ სოლიდური სიმსივნეები, დაენიშნათ კაბაზიტაქსელი 25 მგ/მ2 დოზით ყოველ სამ კვირაში. პირველი ციკლის პირველ დღეს 24 საათის განმავლობაში გაკეთებულ შეფასებებში არ იყო ცვლილება QTc საშუალო ინტერვალზე 10 ms-ზე მეტი საწყის მნიშვნელობებთან შედარებით. თუმცა, კვლევის დიზაინის შეზღუდვების გამო, ზომიერი გახანგრძლივება (<10 ms) QTc ინტერვალში კაბაზიტაქსელის გამო არ შეიძლება გამოირიცხოს.
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · პროდუქტის მახასიათებლები (ექიმისთვის)
ჯევტანა 60 მგ/1,5 მლ კონცენტრირებული ხსნარი და საინფუზიო გამხსნელი
(SANOFI AVENTIS-გერმანია)
SANOFI
პროდუქტის მოკლე მახასიათებლები
▼ეს პრეპარატი ექვემდებარება დამატებით მონიტორინგს. ეს სამკუთხედი იძლევა ახალი ინფორმაციის სწრაფი იდენტიფიკაციის შესაძლებლობას. ჯანდაცვის თანამშრომლებმა უნდა შეატყობინონ საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ TÜFAM-ს. იხილეთ ნაწილი 4.8. საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება.
- სამკურნალო საშუალების დასახელება
ჯევტანა 60 მგ/1,5 მლ კონცენტრატი და საინფუზიო გამხსნელი
- ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება: ერთი მლ კონცენტრატი შეიცავს 40 მგ კაბაზიტაქსელს.
საინფუზიო კონცენტრირებული ხსნარის თითოეული 1,5 მლ შეიცავს 60 მგ კაბაზიტაქსელს.
გამხსნელის სრული განზავების შემდეგ, ხსნარის კაბაზიტაქსელის კონცენტრაცია არის 10 მგ/მლ.
დამხმარე ნივთიერებები: ერთჯერადი გამხსნელის ფლაკონი შეიცავს 573.3 მგ 96% ეთანოლს.
დამხმარე ნივთიერებებისთვის იხ. ნაწილი 6.1.
- წამლის ფორმა
საინფუზიო კონცენტრირებული ხსნარი (სტერილური) და გამხსნელი არის კონცენტრირებული ღია მოყვითალო-მოყავისფრო ყვითელი ზეთოვანი ხსნარი. გამხსნელი არის გამჭვირვალე და უფერო ხსნარი.
- კლინიკური მახასიათებლები
- 1. თერაპიული ჩვენებები
ნაჩვენებია პრედნიზოლონთან კომბინაციაში ჰორმონალური თერაპიისადმი რეზისტენტული მეტასტაზური დაავადების და შემდგომ დოცეტაქსელზე დაფუძნებული ქიმიოთერაპიის დროს, პროსტატის მეტასტაზური კიბოს მქონე პაციენტებში, რომელთა ქმედითუნარიანობის სტატუსი ნაჩვენებია პროსტატის სპეციფიური ანტიგენით (PSA) და ვიზუალიზაციის მეთოდებით და რომელთა Eastern Cooperative Oncology Gruppe (ECOG)-Score არის 0-1 ქულა.
- 2. დოზირება და მიღების წესი
ჯევტანას გამოყენება უნდა განხორციელდეს ციტოტოქსიური ნივთიერებების გამოყენების სპეციალიზირებულ განყოფილებებში და ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ, რომელსაც აქვს კიბოს საწინააღმდეგო ქიმიოთერაპიის გამოყენების გამოცდილება. შესაბამისი პირობები და აპარატურა უნდა იყოს ხელმისაწვდომი მძიმე ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების სამკურნალოდ, როგორიცაა ჰიპოტენზია და რონქოსპაზმი (იხ. 4.4).
პრემედიკაცია
ჰიპერმგრძნობელობის რისკისა და სიმძიმის შესამცირებლად რეკომენდებული პრემედიკაციის რეჟიმი შემდეგი ინტრავენური საშუალებებით უნდა დაინიშნოს ჯევტანას ყოველი მიღებამდე მინიმუმ 30 წუთით ადრე:
ანტიჰისტამინი (დექსქლორფენირამინი 5 მგ ან დიფენჰიდრამინი 25 მგ ან ექვივალენტი),
კორტიკოსტეროიდი (დექსამეტაზონი 8 მგ ან ექვივალენტი) (კორტიკოსტეროიდების შეყვანა, ინფუზიის წინ, 3 კვირაში ერთხელ უნდა იქნას გამოყენებული.)
H2 ანტაგონისტი (რანიტიდინი ან ექვივალენტი) (იხ. ნაწილი 4.4).
რეკომენდირებულია ღებინების საწინააღმდეგო პროფილაქტიკა და შეიძლება საჭიროების შემთხვევაში პერორალურად ან ინტრავენურად ღებინების საწინააღმდეგო საშუალებების გამოყენება. ისეთი გართულებების თავიდან ასაცილებლად, როგორიცაა თირკმლის უკმარისობა, უნდა იქნეს უზრუნველყოფილი პაციენტის სათანადო ჰიდრატაცია.
დოზირება
ჯევტანას რეკომენდებული დოზაა 25 მგ/მ2, შეყვანილი 1-საათიანი ინფუზიის სახით 3 კვირის ინტერვალით, 10 მგ პრედნიზონთან ერთად ან პრედნიზოლონის კომბინაციით დღეში მთელი მკურნალობის განმავლობაში.
გამოყენების სიხშირე და ხანგრძლივობა
დოზის კორექცია უნდა მოხდეს შემდეგი გვერდითი რეაქციების მქონე პაციენტებში (კლასები, გვერდითი მოვლენებისთვის) მოცემულია საერთო ტერმინოლოგიის კრიტერიუმების მიხედვით (CTCAE 4.0):
ცხრილი 1. დოზის კორექცია გვერდითი რეაქციის მიხედვით პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ კაბაზიტაქსელით
არასასურველი რეაქცია
დოზის კორექცია
შესაბამისი მკურნალობა გრანულოციტების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორის ჩათვლით (G-CSF) 3 ხარისხის ნეიტროპენია, რომელიც გრძელდება 1 კვირაზე მეტხანს
მკურნალობა უნდა გადაიდოს მანამ, სანამ ნეიტროფილების რაოდენობა არ იქნება >1500 უჯრედი/მმ3, შემდეგ კაბაზიტაქსელის დოზა მცირდება 25 მგ/მ2-დან 20 მგ/მ2-მდე.
ფებრილური ნეიტროპენია ან ნეიტროპენიური ინფექცია
მკურნალობა უნდა გადაიდოს მანამ, სანამ არ გამოჩნდება კორექცია ან რეზოლუცია და ნეიტროფილების რაოდენობა არ იქნება >1500 უჯრედი/მმ3, შემდეგ კაბაზიტაქსელის დოზა მცირდება 25 მგ/მ2-დან 20 მგ/მ2-მდე.
მე-3 ხარისხის დიარეა ან მუდმივი დიარეა, მიუხედავად შესაბამისი თერაპიის, სითხისა და ელექტროლიტების ჩანაცვლებისა
მკურნალობა უნდა გადაიდოს მანამ, სანამ არ გამოჩნდება გაუმჯობესება ან გაუმჯობესება, შემდეგ კაბაზიტაქსელის დოზა მცირდება 25 მგ/მ2-დან 20 მგ/მ2-მდე.
2 ხარისხის პერიფერიული ნეიროპათია
მკურნალობა ფერხდება კორექციის გამოვლენამდე. შემდეგ განიხილება დოზის შემცირება 25 მგ/მ2-დან 20 მგ/მ2-მდე.
თუ რომელიმე ამ რეაქციას პაციენტს აქვს 20 მგ/მ2 დოზით, მკურნალობა უნდა შეწყდეს.
გამოყენების მეთოდი
პროდუქტის მომზადებისა და გამოყენების ინსტრუქციებისთვის იხ ნაწილი 6.6.
PVC საინფუზიო ჭურჭელი და პოლიურეთანის საინფუზიო ნაკრები არ უნდა იქნას გამოყენებული. ჯევტანა არ უნდა იყოს შერეული პუნქტში 6.6 მითითებულის გარდა სხვა სამკურნალო საშუალებებთან.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
ღვიძლის უკმარისობა
კაბაზიტაქსელი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში ოფიციალური კლინიკური კვლევები არ ჩატარებულა. სიფრთხილის მიზნით, კაბაზიტაქსელი არ უნდა დაინიშნოს პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით.
ღვიძლის მსუბუქი უკმარისობის მქონე პაციენტებმა (მთლიანი ბილირუბინი >1-დან 1,5 x ნორმის ზედა ზღვარზე (ULN) ან AST >1,5 x ULN) უნდა მიიღონ კაბაზიტაქსელის შემცირებული დოზა 20 მგ/მ2-მდე. კაბაზიტაქსელის შეყვანა ღვიძლის მსუბუქი უკმარისობის მქონე პაციენტებში უნდა მოხდეს სიფრთხილით და უსაფრთხოების მჭიდრო მონიტორინგის ქვეშ.
პაციენტებში ღვიძლის ზომიერი უკმარისობით (მთლიანი ბილირუბინი >1,5-დან 3,0 x ULN), მაქსიმალური ასატანი დოზა (MTD) იყო 15 მგ/მ2. თუ მკურნალობა იგეგმება ღვიძლის ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებში, კაბაზიტაქსელის დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 15 მგ/მ2-ს. თუმცა, ამ დოზის ეფექტურობის შეზღუდული მონაცემები ხელმისაწვდომია.
კაბაზიტაქსელი არ უნდა მიეცეს პაციენტებს ღვიძლის მძიმე უკმარისობით (საერთო ბილირუბინი >3 x ULN). (იხ. ნაწილი 4.3, 4.4 და 5.2).
თირკმლის უკმარისობა
კაბაზიტაქსელი ძალიან მცირე რაოდენობით გამოიყოფა თირკმელებით. არ არის საჭირო დოზის კორექცია პაციენტებში თირკმლის მსუბუქი უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი (CLCR): 50-80 მლ/წთ). თირკმელების საშუალო სიმძიმის (CLCR: 30-50 მლ/წთ) უკმარისობის მქონე პაციენტების მონაცემები შეზღუდულია და მონაცემები პაციენტებზე თირკმლის მძიმე უკმარისობით (CLCR <30 მლ/წთ) ან თირკმელების დაავადების ბოლო სტადიაზე შეზღუდულია, ამიტომ მკურნალობა უნდა ჩატარდეს სიფრთხილე ამ პაციენტებში და პაციენტს სიფრთხილით უნდა მოეპყროს, მკურნალობის დროს უნდა იყოს მჭიდრო მონიტორინგი. (იხ. ნაწილი 4.4. და 5.2).
პედიატრიული პოპულაცია
კაბაზიტაქსელის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვებში და 18 წლამდე მოზარდებში დადგენილი არ არის. ის არ უნდა იქნას გამოყენებული ამ პოპულაციაში.
გერიატრიული პოპულაცია
არ არის რეკომენდებული კაბაზიტაქსელის სპეციფიკური დოზის კორექცია ხანდაზმულ პაციენტებში. (იხ. პუნქტები 4.4, 4.8. და 5.2).
- 3. უკუჩვენებები
ანამნეზში მძიმე ჰიპერმგრძნობელობა კაბაზიტაქსელის, სხვა ტაქსანების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ, მათ შორის პოლისორბატ 80-ის მიმართ.
ნეიტროფილების რაოდენობა <1500/მმ3
ღვიძლის უკმარისობა (ბილირუბინი 1 x ULN ან AST და/ან ALT 1,5 × ULN)
ერთდროული იმუნიზაცია ყვითელი ცხელების ვაქცინასთან (იხ. პუნქტები 4.5)
- 4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას
ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები
ყველა პაციენტს უნდა ჩაუტარდეს პრემედიკაცია კაბაზიტაქსელის ინფუზიის დაწყებამდე (იხ. ნაწილი 4.2).
პაციენტებზე უნდა ჩატარდეს მჭიდრო დაკვირვება ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების გამო, განსაკუთრებით პირველი და მეორე ინფუზიის დროს. ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები შეიძლება განვითარდეს კაბაზიტაქსელის ინფუზიის დაწყებიდან რამდენიმე წუთში. ამიტომ, ხელმისაწვდომი უნდა იყოს შესაბამისი პირობები და აპარატურა ჰიპოტენზიის და ბრონქოსპაზმის სამკურნალოდ. შეიძლება განვითარდეს სერიოზული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები და შეიძლება მოიცავდეს გენერალიზებულ გამონაყარს/ერითემას, ჰიპოტენზიას და ბრონქოსპაზმს. მძიმე ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების დროს კაბაზიტაქსელის ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი თერაპია. ჯევტანას თერაპია უნდა შეწყდეს პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ჰიპერმგრძნობელობის რეაქცია. (იხ. ნაწილი 4.3).
ძვლის ტვინის სუპრესია
ძვლის ტვინის დათრგუნვა შეიძლება გამოიხატოს ნეიტროპენიის, ანემიის, თრომბოციტოპენიის ან პანციტოპენიის სახით. (იხ. ნაწილი 4.4 "ნეიტროპენიის რისკი" და "ანემიის მქონე პაციენტები".)
ნეიტროპენიის რისკი
პაციენტებმა, რომლებიც მკურნალობდნენ კაბაზიტაქსელით, შეუძლიათ მიიღონ პროფილაქტიკური G-CSF ნეიტროპენიის გართულებების რისკის შესამცირებლად (ფებრილური ნეიტროპენია, გახანგრძლივებული ნეიტროპენია ან ნეიტროპენიური ინფექცია) კლინიკური ონკოლოგიის ამერიკული საზოგადოების (ASCO) და/ან არსებული ინსტიტუციური გაიდლაინების მიხედვით.
G-CSF-ით პირველადი პროფილაქტიკა უნდა განიხილებოდეს პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ კლინიკური ნიშნების მაღალი რისკი (65 წელზე მეტი ასაკის, დაბალუნარიანობა, წინმსწრები ფებრილური ნეიტროპენია, წინმსწრები ინტენსიური რადიაციული მკურნალობა, ცუდი კვების დონე ან სხვა სერიოზული დაავადებები) და რომლებიც უფრო მეტად არიან მიდრეკილნი გახანგრძლივებული ნეიტროპენიის გართულებებისკენ ამ მახასიათებლების გამო. ნაჩვენებია, რომ G-CSF-ის გამოყენება ზღუდავს ნეიტროპენიის სიხშირესა და სიმძიმეს. ნეიტროპენია არის ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქცია, რომელიც გამოვლინდა კაბაზიტაქსელით მკურნალობისას (იხ. ნაწილი 4.8).
პირველი ციკლის განმავლობაში და შემდგომი ციკლების დასაწყისში ყოველკვირეულად უნდა შემოწმდეს სისხლის სრული რაოდენობა და საჭიროების შემთხვევაში დოზის კორექტირება. ფებრილური ნეიტროპენიის ან გახანგრძლივებული ნეიტროპენიის შემთხვევაში, შესაბამისი თერაპიის მიუხედავად, დოზა უნდა შემცირდეს. (იხ. ნაწილი 4.2). თუმცა, როდესაც პაციენტის ნეიტროფილების რაოდენობა იზრდება 1500/მმ3 ან მეტზე, მკურნალობა თავიდან იწყება. (იხ. ნაწილი 4.3).
გულისრევის, ღებინების, დიარეის და დეჰიდრატაციის რისკი
პაციენტებს, რომლებსაც უვითარდებათ დიარეა კაბაზიტაქსელის მიღების შემდეგ, შეუძლიათ მკურნალობა ხშირად გამოყენებული ანტიდიარეული საშუალებებით. შესაბამისი ზომები უნდა იქნას მიღებული პაციენტის რეჰიდრატაციისთვის. დიარეა შეიძლება უფრო ხშირი იყოს პაციენტებში, რომლებსაც ადრე ჩაუტარდათ მუცლის ღრუს დასხივება. დეჰიდრატაცია უფრო ხშირია 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში. აუცილებელი სიფრთხილის ზომები უნდა იქნას მიღებული პაციენტების რეჰიდრატაციისთვის და შრატში ელექტროლიტების დონის მონიტორინგისა და კორექტირებისთვის, განსაკუთრებით კალიუმის. მკურნალობის დაგვიანება ან დოზის შემცირება შეიძლება საჭირო გახდეს 3 ხარისხის დიარეის დროს (იხ. ნაწილი 4.2). გულისრევისა და ღებინების მქონე პაციენტებს შეიძლება ჩაუტარდეთ მკურნალობა ხშირად გამოყენებული ღებინების საწინააღმდეგო საშუალებებით.
კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა და პერფორაცია, ილეუსი და კოლიტი, რომლებიც შეიძლება ფატალური იყოს, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ კაბაზიტაქსელით. სიფრთხილეა საჭირო კუჭ-ნაწლავის გართულებების განვითარების მაღალი რისკის მქონე პაციენტების მკურნალობისას (ნეიტროპენია, ხანდაზმულები, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების, ანტითრომბოციტების ან ანტიკოაგულანტების ერთდროული გამოყენება, წინა მენჯის რადიოთერაპია, კუჭ-ნაწლავის დაავადებების ისტორია, როგორიცაა წყლულები ან კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა).
მუცლის ტკივილი და მგრძნობელობა, ცხელება, მუდმივი ყაბზობა და ფაღარათი ნეიტროპენიით ან მის გარეშე უნდა იქნეს შეფასებული და დროულად უნდა ჩატარდეს შესაბამისი მკურნალობა, რადგან ეს შეიძლება იყოს მძიმე ასტროინტესტინური ტოქსიკურობის ადრეული ნიშნები. შეიძლება საჭირო გახდეს კაბაზიტაქსელით თერაპიის გადადება ან შეწყვეტა.
პერიფერიული ნეიროპათია
პერიფერიული ნეიროპათიის, პერიფერიული სენსორული ნეიროპათიის (მაგ. პარესთეზია, დისესთეზია) და პერიფერიული მოტორული ნეიროპათიის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კაბაზიტაქსელს. პაციენტები, რომლებიც იღებენ კაბაზიტაქსელს, უნდა იქნენ გაფრთხილებულნი, რომ მკურნალობის გაგრძელებამდე აცნობონ ექიმს ნეიროპათიის სიმპტომების განვითარების შესახებ, როგორიცაა ტკივილი, წვა, ჩხვლეტა, დაბუჟება ან სისუსტე. ნეიროპათიის არსებობა ან პროგრესირება უნდა შეფასდეს ექიმის მიერ ყოველი მკურნალობის დაწყებამდე. მკურნალობა უნდა გადაიდოს მანამ, სანამ სიმპტომები არ გაქრება. მუდმივი 2 ხარისხის პერიფერიული ნეიროპათიის დროს კაბაზიტაქსელის დოზა უნდა შემცირდეს 25 მგ/მ2-დან 20 მგ/მ2-მდე (იხ. ნაწილი 4.2).
თირკმლის უკმარისობის რისკი
აღინიშნა თირკმელების დარღვევები, რომლებიც დაკავშირებულია სეფსისთან, მძიმე დეჰიდრატაციასთან დიარეის, ღებინების და ობსტრუქციული უროპათიის გამო. დაფიქსირდა თირკმელების უკმარისობა, მათ შორის ლეტალური შედეგის მქონე შემთხვევებში. ამ შემთხვევაში შესაბამისი ზომები უნდა იქნას მიღებული მიზეზის დასადგენად და პაციენტს უნდა ჩაუტარდეს ინტენსიური მკურნალობა. საჭიროა თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი.
კაბაზიტაქსელით მკურნალობისას უნდა შენარჩუნდეს ადექვატური ჰიდრატაცია. პაციენტები გაფრთხილებულნი უნდა იყვნენ, დაუყოვნებლივ შეატყობინონ ყოველდღიური შარდის გამოყოფის ნებისმიერი მნიშვნელოვანი ცვლილების შესახებ. შრატის კრეატინინი უნდა გაიზომოს საწყის ეტაპზე, ყოველი სისხლის ანალიზის დროს და თუ პაციენტი აღნიშნავს შარდის გამოყოფის ცვლილებას. კაბაზიტაქსელით თერაპია უნდა შეწყდეს, თუ განვითარდა მე-3 ხარისხის თირკმლის უკმარისობა, გვერდითი მოვლენების საერთო ტერმინოლოგიის კრიტერიუმების 4.0 შესაბამისად.
რესპირატორული დაავადებები
დაფიქსირდა ინტერსტიციული პნევმონია/პნევმონია და ფილტვის ინტერსტიციული დაავადება და შეიძლება ასოცირებული იყოს ფატალურ შედეგთან (იხ. ნაწილი 4.8).
თუ განვითარდება ახალი ფილტვის სიმპტომები ან გაუარესდება ფილტვის არსებული სიმპტომები, პაციენტები ჩაუტარდეს მკაცრი მეთვალყურეობა, უნდა იქნეს სასწრაფოდ გამოკვლეული და ჩატარდეს სათანადო მკურნალობა. ადრეული შემანარჩუნებელი ზომების გამოყენება ხელს შეუწყობს მდგომარეობის გაუმჯობესებას. რეკომენდებულია კაბაზიტაქსელით მკურნალობა დროებით შეწყდეს დიაგნოზის დადგენამდე. კაბაზიტაქსელით თერაპიის ხელახალი დაწყების სარგებელი გულდასმით უნდა იქნას განხილული.
გულის არითმიის რისკი
დაფიქსირდა გულის არითმიები, ყველაზე ხშირად ტაქიკარდია და წინაგულების ფიბრილაცია (იხ. ნაწილი 4.8).
უფროსები
ზოგიერთი გვერდითი რეაქცია, მათ შორის ნეიტროპენია ან ფებრილური ნეიტროპენია, შეიძლება უფრო ხშირი იყოს ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელი) (იხ. ნაწილი 4.8).
პაციენტები ღვიძლის უკმარისობით
ჯევტანას თერაპია უკუნაჩვენებია (იხ. ნაწილი 4.2. და 4.3).
კაბაზიტაქსელი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში და ღვიძლის უკმარისობამ შეიძლება გაზარდოს კაბაზიტაქსელის კონცენტრაცია. (იხ. ნაწილი 5.2).
ღვიძლის უკმარისობა ზრდის მძიმე და სიცოცხლისათვის საშიში გართულებების რისკს იმ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ იმავე კლასის სხვა პრეპარატებით, როგორც ჯევტანა.
ჯევტანა არ უნდა მიეცეს პაციენტებს ღვიძლის უკმარისობით (ტოტალური ბილირუბინი ULN ან AST და/ან ALT 1.5×ULN).
ანემიის მქონე პაციენტები
ანემია დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ კაბაზიტაქსელს (იხ. ნაწილი 4.8). ჰემოგლობინი და ჰემატოკრიტი უნდა შემოწმდეს კაბაზიტაქსელით თერაპიის დაწყებამდე და თუ პაციენტებს აღენიშნებათ ანემიის ნიშნები ან სიმპტომები ან თუ სახეზეა სისხლის დაკარგვა. სიფრთხილეა საჭირო პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ჰემოგლობინის დონე <10 გ/დლ და უნდა იქნას მიღებული შესაბამისი კლინიკური ზომები.
ურთიერთქმედებები
თავიდან უნდა იქნას აცილებული ძლიერი CYP3A4 ინდუქტორების ან CYP3A4 ძლიერი ინჰიბიტორების ერთდროული გამოყენება (იხ. ნაწილები 4.2 და 4.5). თუმცა, თუ პაციენტს სჭირდება CYP3A ძლიერი ინჰიბიტორის მიღება, უნდა განიხილებოდეს კაბაზიტაქსელის დოზის 25%-ით შემცირება.
დამხმარე ნივთიერებები
გამხსნელი შეიცავს 573,3 მგ 96% (15% ვ/ვ) ეთანოლს, რაც უდრის 14 მლ ლუდს ან 6 მლ ღვინოს. საზიანოა ალკოჰოლიზმის პრობლემების მქონე ადამიანებისთვის. სიფრთხილე უნდა იქნას გამოყენებული მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში ღვიძლის დაავადებით ან ისეთი დაავადებით, როგორიცაა ეპილეფსია.
- 5. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ კაბაზიტაქსელი მეტაბოლიზდება ძირითადად (80-90%) CYP3A ფერმენტის მიერ.
CYP3A ინჰიბიტორები
ვინაიდან კაბაზიტაქსელთან წამლებთან ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა, მოსალოდნელია, რომ CYP3A ძლიერი ინჰიბიტორების (მაგ. კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, კლარითრომიცინი, ატაზანავირი, ინდინავირი, ნეფაზოდონი, ნელფინავირი, რიტონავირი, საქვინავირი, ტელითრომიცინი, ვორიკონაზოლი) ერთდროული გამოყენება გაზრდის კაბაზიტაქსელის კონცენტრაციას პლაზმაში. ამიტომ, თავიდან უნდა იქნას აცილებული ძლიერი CYP3A ინჰიბიტორების ერთდროული გამოყენება.
თუ CYP3A ძლიერი ინჰიბიტორის ერთდროული გამოყენების თავიდან აცილება შეუძლებელია, საჭიროა ტოქსიკურობის მჭიდრო მონიტორინგი და კაბაზიტაქსელის დოზის შემცირება (იხ. ნაწილი 4.4. და 5.2).
სიფრთხილე უნდა იქნას გამოყენებული CYP3A-ს ზომიერი ინჰიბიტორებთან ერთად მიღებისას (იხ. ნაწილი 5.2).
CYP3A ინდუქტორები
ვინაიდან კაბაზიტაქსელთან წამლებთან ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა, მოსალოდნელია, რომ ძლიერი CYP3A ინდუქტორებმა (მაგ. ფენიტოინი, კარბამაზეპინი, რიფამპინი, რიფაბუტინი, რიფაპენტინი, ფენობარბიტალი) გამოიწვიონ კაბაზიტაქსელის პლაზმური კონცენტრაციის შემცირება. ამიტომ, თავიდან უნდა იქნას აცილებული ძლიერი CYP3A ინდუქტორების ერთდროული გამოყენება (იხ. ნაწილი 5.2). გარდა ამისა, პაციენტები უნდა მოერიდონ წმ. იოანეს ვორტის (წმინდა იოანეს ვორტი) გამოყენებას.
OATP1B1
ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ კაბაზიტაქსელი თრგუნავს ორგანული ანიონის სატრანსპორტო პოლიპეპტიდების (OATP1B1) გადამტან ცილებს. არსებობს OATP1B1 სუბსტრატებთან (მაგ. სტატინები, ვალსარტანი, რეპაგლინიდი) ურთიერთქმედების რისკი, განსაკუთრებით ინფუზიის დროს (1 საათი) და ინფუზიის დასრულებიდან 20 წუთის განმავლობაში, რამაც შეიძლება გაზარდოს OATP1B1 სუბსტრატების ექსპოზიცია. OATP1B1 საშუალებების გამოყენებისთვის რეკომენდებულია ინტერვალი ინფუზიამდე 12 საათის განმავლობაში და ინფუზიიდან მინიმუმ 3 საათის განმავლობაში.
ვაქცინაციები
ცოცხალი ან დასუსტებული ცოცხალი ვაქცინების შეყვანა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ იმუნოდეფიციტი ქიმიოთერაპიული აგენტების შედეგად, შეიძლება გამოიწვიოს სერიოზული ან ფატალური ინფექციები. თავიდან უნდა იქნას აცილებული იმ პაციენტების ვაქცინაცია ცოცხალი დასუსტებული ვაქცინით, რომლებიც იღებენ კაბაზიტაქსელს. შესაძლებელია მკვდარი ან ინაქტივირებული ვაქცინების შეყვანა, თუმცა ამ ვაქცინებზე პასუხი შეიძლება იყოს დაბალი.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
არ არსებობს მონაცემები სპეციალურ პოპულაციებში ჩატარებული ურთიერთქმედების კვლევების შესახებ.
პედიატრიული პოპულაცია
არ არსებობს მონაცემები პედიატრიულ პოპულაციაში ჩატარებული ურთიერთქმედების კვლევების შესახებ.
- 6. ორსულობა და ლაქტაცია
ზოგადი მითითება
ორსულობის კატეგორიაა D.
რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია
კაბაზიტაქსელი არ არის რეკომენდებული რეპროდუქციული ასაკის ქალებში, რომლებიც არ იყენებენ კონტრაცეფციას. რეკომენდებულია მამაკაცმა პაციენტებმა გამოიყენონ პრეზერვატივი მკურნალობის დროს და მკურნალობის შემდეგ 6 თვის განმავლობაში.
ორსულობის პერიოდი
არ არსებობს მონაცემები კაბაზიტაქსელის ორსულ ქალებში გამოყენების შესახებ. ვირთხებსა და კურდღლებზე ჩატარებულ არაკლინიკურ კვლევებში კაბაზიტაქსელი ნაჩვენებია, რომ არის ემბრიოტოქსიური, ფეტოტოქსიური და ორსულობის მოშლა, და რომ კაბაზიტაქსელი კვეთს პლაცენტურ ბარიერს ადამიანებისთვის რეკომენდებულზე მნიშვნელოვნად დაბალი ექსპოზიციის დროს. (იხ. ნაწილი 5.3). კაბაზიტაქსელმა, ისევე როგორც სხვა ციტოტოქსიურმა სამკურნალო საშუალებებმა, შეიძლება გამოიწვიოს ნაყოფის დაზიანება პროდუქტის ზემოქმედების ქვეშ მყოფ ორსულ ქალებში. კაბაზიტაქსელის გამოყენება არ არის რეკომენდებული ორსულობის დროს.
ლაქტაციის პერიოდი
ცხოველებში არსებული ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები მიუთითებს იმაზე, რომ კაბაზიტაქსელი და მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა რძეში. (იხ. ნაწილი 5.3). ბავშვისთვის რისკი არ არის გამორიცხული. კაბაზიტაქსელი არ უნდა იქნას გამოყენებული ძუძუთი კვების დროს.
რეპროდუქციული უნარი (ნაყოფიერება)
ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ კაბაზიტაქსელი მოქმედებს რეპროდუქციულ სისტემაზე მამრ ვირთხებსა და ძაღლებში, ნაყოფიერებაზე ფუნქციური ეფექტის გარეშე (იხ. პუნქტი 5.3). თუმცა, ტაქსანების ფარმაკოლოგიური ეფექტურობისა და გენოტოქსიური პოტენციალის გათვალისწინებით და ამ კლასის სხვადასხვა ნაერთების ცხოველთა კვლევებში ნაყოფიერებაზე დაფიქსირებული ეფექტების გათვალისწინებით, ადამიანებში მამაკაცის ნაყოფიერებაზე ზემოქმედება არ არის გამორიცხული.
მამაკაცის სასქესო უჯრედებზე მისი პოტენციური ზემოქმედებისა და სათესლე სითხის პოტენციური ზემოქმედების გამო, მამაკაცებმა, რომლებიც იღებენ კაბაზიტაქსელს, უნდა გამოიყენონ ეფექტური კონტრაცეფცია მთელი მკურნალობის განმავლობაში და უნდა ურჩიონ, რომ გააგრძელონ ეს კაბაზიტაქსელის ბოლო დოზის მიღებიდან 6 თვის განმავლობაში. სათესლე სითხის საშუალებით პოტენციური ზემოქმედების გამო, მამაკაცებმა, რომლებიც მკურნალობენ კაბაზიტაქსელით, მკურნალობის დროს უნდა მოერიდონ სხვა ადამიანის ეაკულატთან კონტაქტს. რეკომენდირებულია მამაკაცებმა, რომლებიც მკურნალობდნენ კაბაზიტაქსელით, მიმართონ რჩევებს სპერმის შენახვის შესახებ მკურნალობის დაწყებამდე.
- 7. ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე
კაბაზიტაქსელმა შეიძლება ზომიერად იმოქმედოს ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე, რადგან მისი უსაფრთხოების პროფილიდან გამომდინარე იწვევს დაღლილობას და თავბრუსხვევას. პაციენტებმა, რომლებსაც აღენიშნებათ ეს გვერდითი რეაქციები მკურნალობის დროს, არ უნდა მართონ ავტომობილი და არ იმუშაონ მექანიზმებთან.
- 8. არასასურველი ეფექტები
უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება
ჯევტანას უსაფრთხოება, რომელიც გამოიყენება პრედნიზონთან ან პრედნიზოლონთან კომბინაციაში, შეფასებული იყო რანდომიზებულ, ღია ეტიკეტირებულ, კონტროლირებად III ფაზის კვლევაში, რომელშიც 371 პაციენტი ჰორმონ-რეზისტენტული პროსტატის მეტასტაზური კიბოთი მკურნალობდა 25 მგ/მ2 კაბაზიტაქსელით ყოველ სამ კვირაში. პაციენტებმა მიიღეს ჯევტანას თერაპიის საშუალო 6 ციკლი.
ყველაზე გავრცელებული (10%) ყველა ხარისხის გვერდითი რეაქციები იყო ანემია (97.3%), ლეიკოპენია (95.6%), ნეიტროპენია (93.5%), თრომბოციტოპენია (47.4%) და დიარეა (46.6%). ყველაზე გავრცელებული >3 ხარისხის (>5%) გვერდითი რეაქციები ჯევტანას ჯგუფში იყო ნეიტროპენია (81.7%), ლეიკოპენია (68.2%), ანემია (10.5%), ფებრილური ნეიტროპენია (7.5%) და დიარეა (6.2%).
გვერდითი რეაქციის გამო მკურნალობის შეწყვეტა დაფიქსირდა 68 (18.3%) პაციენტში, რომლებიც იყენებდნენ ჯევტანას. ყველაზე ხშირი არასასურველი რეაქცია, რამაც გამოიწვია ჯევტანათი მკურნალობის შეწყვეტა, იყო ნეიტროპენია.
გვერდითი რეაქციები განისაზღვრა MedDRA სისტემის ორგანოთა კლასისა და სიხშირის კატეგორიების მიხედვით. არასასურველი რეაქციები თითოეულ სიხშირის ჯგუფში დაყოფილია მძიმედან მსუბუქამდე. გვერდითი რეაქციის სიმძიმე შეფასებულია CTCAE 4.0-ის შესაბამისად (ხარისხი 3 = G3). სიხშირე ყველა კლასში განისაზღვრა შემდეგნაირად: ძალიან ხშირი (1/10), ხშირი (1/ 100-დან <1/10-მდე); არახშირი (1/1000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (1/10000-დან <1/1000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10000); უცნობია (არ შეიძლება გამოითვალოს არსებული მონაცემებით).
ინფექციები და ინვაზიები
ხშირი: სეპტიური შოკი, სეფსისი, ცელულიტი, საშარდე გზების ინფექცია, გრიპი, ცისტიტი, ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია, ჰერპეს ზოსტერი, კანდიდოზი
სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები
ძალიან ხშირი: ნეიტროპენია*, ანემია, ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია
ხშირი: ფებრილური ნეიტროპენია
იმუნური სისტემის დაავადებები
ხშირი: ჰიპერმგრძნობელობა
მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები
ძალიან ხშირი: ანორექსია
ხშირი: დეჰიდრატაცია, ჰიპერგლიკემია, ჰიპოკალიემია
ფსიქიატრიული დაავადებები
ხშირი: შფოთვა, დაბნეულობა
ნერვული სისტემის დაავადებები
ძალიან ხშირი: გემოვნების დარღვევა
ხშირი: პერიფერიული ნეიროპათია, პერიფერიული სენსორული ნეიროპათია, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, პარესთეზია, ლეთარგია, ჰიპოესთეზია, რადიკულიტი
თვალის დაავადებები
ხშირი: კონიუნქტივიტი, გაძლიერებული ცრემლდენა
ყურის და შიდა ყურის დაავადებები
ხშირი: ტინიტუსი, თავბრუსხვევა
გულის დაავადებები *
ხშირი: წინაგულების ფიბრილაცია, ტაქიკარდია
სისხლძარღვთა დაავადებები
ხშირი: ჰიპოტენზია, ღრმა ვენების თრომბოზი, ჰიპერტენზია, ორთოსტატული ჰიპოტენზია, სიწითლე, ხურვება
სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები
ძალიან ხშირი: ქოშინი, ხველა
ხშირი: ოროფარინგეალური ტკივილი, პნევმონია
კუჭ-ნაწლავის დაავადებები
ძალიან ხშირი: დიარეა, გულისრევა, ღებინება, ყაბზობა, მუცლის ტკივილი
ხშირი: დისპეფსია, ტკივილი მუცლის ზედა ნაწილში, ბუასილი, გასტროეზოფაგური რეფლუქსი, რექტალური სისხლდენა, პირის სიმშრალე, მუცლის შებერილობა
უცნობია: კოლიტი, ენტეროკოლიტი, გასტრიტი, ნეიტროპენიური ენტეროკოლიტი, კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა და პერფორაცია, ნაწლავის ნაწლავი და ნაწლავის გაუვალობა.
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები
ძალიან ხშირი: ალოპეცია
ხშირი: მშრალი კანი, ერითემა
ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები
ძალიან ხშირი: ზურგის ტკივილი, სახსრების ტკივილი
ხშირი: მკლავისა და ფეხის ტკივილი, კუნთების სპაზმი, მიალგია, გულმკერდის კუნთოვანი ტკივილი, გვერდითი ტკივილი
თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები
ძალიან ხშირი: ჰემატურია
ხშირი: თირკმლის მწვავე უკმარისობა, თირკმლის უკმარისობა, დიზურია, თირკმლის კოლიკა, პოლაკიურია, ჰიდრონეფროზი, შარდის შეკავება, შარდის შეუკავებლობა, შარდსაწვეთის ობსტრუქცია
ორსულობა, მშობიარობა და პერინატალური დაავადებები
ხშირი: მენჯის ტკივილი
ზოგადი დარღვევები და გართულებები შეყვანის ადგილას
ძალიან ხშირი: დაღლილობა, სისუსტე, ცხელება
ხშირი: პერიფერიული შეშუპება, ლორწოვანის ანთება, ტკივილი, გულმკერდის ტკივილი, შეშუპება, შემცივნება, სისუსტე
კვლევები
ხშირი: წონის დაკლება, ასპარტატამინოტრანსფერაზას მომატება, ტრანსამინაზას მომატება.
ა დაფუძნებულია ლაბორატორიულ კვლევებზე
- იხილეთ დეტალური მონაცემები ქვემოთ.
ზოგიერთი გვერდითი რეაქციის აღწერა
ნეიტროპენია და მასთან დაკავშირებული კლინიკური მოვლენები
3 ხარისხის ნეიტროპენიის სიხშირე ლაბორატორიული მონაცემებით შეადგენდა 81,7%.
3 ხარისხის კლინიკური და ფებრილური ნეიტროპენიის გვერდითი რეაქციების სიხშირე იყო 21.3% და 7.5%, შესაბამისად. ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქცია, რომელმაც გამოიწვია პრეპარატის შეწყვეტა, იყო ნეიტროპენია (2.4%). ნეიტროპენიული გართულებები მოიცავს ნეიტროპენიურ ინფექციებს (0.5%), ნეიტროპენიურ სეფსისს (0.8%- ) და სეპტიურ შოკს (1.1%), რაც ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება ფატალური იყოს. ნაჩვენებია, რომ G-CSF-ის გამოყენება ზღუდავს ნეიტროპენიის სიხშირეს და სიმძიმეს (იხ. ნაწილი 4.2 და 4.4).
გულის დაავადებები და არითმიები
გულის დაავადებებს შორის, ყველა ხარისხის მოვლენები უფრო ხშირი იყო კაბაზიტაქსელის ჯგუფში 3 ხარისხის გულის არითმიით 6 პაციენტში (1.6%). კაბაზიტაქსელის ტაქიკარდიის არც ერთი მოვლენა არ არის 3 ხარისხის. წინაგულების ფიბრილაციის სიხშირე იყო 1.1% კაბაზიტაქსელის ჯგუფში. გულის უკმარისობის მოვლენები უფრო ხშირი იყო კაბაზიტაქსელთან ერთად. ერთი პაციენტი კაბაზიტაქსელის ჯგუფში გარდაიცვალა გულის უკმარისობით. ფატალური პარკუჭის ფიბრილაცია დაფიქსირდა 1 პაციენტში და გულის გაჩერება 2 პაციენტში. არცერთი მათგანი არ აღმოჩნდა კავშირში მკურნალობასთან.
თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები
ყველა ხარისხის თირკმლის უკმარისობა იყო 2.2%, ხოლო 3 ხარისხის თირკმლის უკმარისობა იყო 1.6% ჯევტანას ჯგუფში.
ლაბორატორიული კვლევები
3 ხარისხის ანემიის სიხშირე, AST, ALT და ბილირუბინის მომატება იყო შესაბამისად 10.6%, 0.7%, 0.9% და 0.6%.
რესპირატორული დაავადებები
დაფიქსირდა ინტერსტიციული პნევმონიის/პნევმონიტის და ფილტვების ინტერსტიციული დაავადების შემთხვევები, ზოგჯერ ფატალური, უცნობი (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით) სიხშირით (იხ. ნაწილი 4.4).
ხანდაზმული პოპულაცია
371 პაციენტიდან, რომლებიც მკურნალობდნენ ჯევტანათი პროსტატის კიბოს კვლევაში, 240 პაციენტი იყო 65 წელზე მეტი ასაკის, ხოლო 70 პაციენტი 75 წელზე უფროსი ასაკის. შემდეგი გვერდითი რეაქციები დაფიქსირდა 5%-ით მაღალი სიხშირით 65 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში, ვიდრე ახალგაზრდა პაციენტებში: დაღლილობა, კლინიკური ნეიტროპენია, ასთენია, პირექსია, თავბრუსხვევა, საშარდე გზების ინფექცია და დეჰიდრატაცია. 3 ხარისხის გვერდითი რეაქციები, რომლებიც უფრო ხშირია 65 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში, ვიდრე ახალგაზრდა პაციენტებში: ლაბორატორიული ნეიტროპენია, კლინიკური ნეიტროპენია და ფებრილური ნეიტროპენია. (იხ. ნაწილი 4.2 და 4.4).
საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება
პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. ეს ინფორმაცია იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის თანამშრომლები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოლოგიურ ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr; ელ.ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).
- 9. დოზის გადაჭარბება და მისი მკურნალობა
ჯევტანას არ აქვს ცნობილი ანტიდოტი. ჭარბი დოზირებისას მოსალოდნელი გართულებები მოიცავს გვერდითი რეაქციების გამწვავებას, როგორიცაა ძვლის ტვინის დათრგუნვა და კუჭ-ნაწლავის დარღვევები. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში, პაციენტი უნდა გადაიყვანონ სპეციალურ განყოფილებაში და ჩატარდეს მონიტორინგი. დოზის გადაჭარბების გამოვლენის შემდეგ, პაციენტებს დაუყოვნებლივ უნდა ჩაუტარდეთ თერაპიული G-CSF. მიღებული უნდა იქნას ასევე სხვა შესაბამისი სიმპტომური ზომები.
- ფარმაკოლოგიური თვისებები
- 1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანტინეოპლასტიკური საშუალებები, ტაქსანები
ათქ კოდი: L01CD04
მოქმედების მექანიზმი
კაბაზიტაქსელი არის ანტინეოპლასტიური პრეპარატი, რომელიც მოქმედებს უჯრედებში ტუბულინის მიკროტუბულური ქსელის მოშლით. კაბაზიტაქსელი აკავშირებს ტუბულინს და ხვდება მიკროტუბულებში და თან ახლავს ასოციაციას და ამავდროულად ხელს უშლის ამ კავშირის დარღვევას. ეს იწვევს მიკროტუბულების სტაბილიზაციას, რაც იწვევს მიტოზური და ინტერფაზური უჯრედული ფუნქციების დათრგუნვას.
ფარმაკოდინამიკური ეფექტები
კაბაზიტაქსელმა აჩვენა ფართო სიმსივნის საწინააღმდეგო აქტივობა მოწინავე ადამიანის სიმსივნის ქსენოგრაფებში თაგვებში. კაბაზიტაქსელი აქტიურია დოცეტაქსელის მიმართ მგრძნობიარე სიმსივნეების წინააღმდეგ. გარდა ამისა, კაბაზიტაქსელმა ასევე აჩვენა აქტივობა ქიმიოთერაპიისადმი მგრძნობიარე სიმსივნის მოდელებში, მათ შორის დოცეტაქსელში.
კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება
ჯევტანას ეფექტურობა და უსაფრთხოება პრედნიზონთან ან პრედნიზოლონთან კომბინაციაში შეფასებული იყო რანდომიზებულ, ღია ეტიკეტირების, საერთაშორისო, მულტიცენტრული III ფაზის კვლევაში პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ჰორმონ-რეზისტენტული პროსტატის მეტასტაზური კიბო, რომლებიც ადრე მკურნალობდნენ დოცეტაქსელის შემცველი სქემით. სულ 755 პაციენტი იყო რანდომიზირებული პრედნიზონზე 10 მგ დღეში ან პრედნიზოლონს პლუს ჯევტანას 25 მგ/მ2 iv (n=378) ან მიტოქსანტრონი 12 მგ/მ2 ინტრავენურად მაქსიმუმ 10 ციკლისთვის 3 კვირის ინტერვალით (n=377).
კვლევაში ჩართული იყო 18 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტები, ჰორმონ-რეზისტენტული პროსტატის მეტასტაზური კიბოთი, გაზომვადი ან განუზომელი დაავადებით RECIST კრიტერიუმებით, ამაღლებული PSA დონის ან ახალი დაზიანებით და Eastern Cooperative Oncology Group -ის (ECOG) მუშაობის სტატუსის 0-2 ქულით. პაციენტებს უნდა ჰქონოდათ შემდეგი პარამეტრები: ნეიტროფილების რაოდენობა >1500/მმ3, თრომბოციტების რაოდენობა>100000/მმ3, ჰემოგლობინი>10 გ/დლ, კრეატინინი<1,5 x ULN, საერთო ბილირუბინი <1 x ULN, AST და ALT <1,5 x ULN.
პაციენტები გულის შეგუბებითი უკმარისობის ან მიოკარდიუმის ინფარქტის ანამნეზში ბოლო 6 თვის განმავლობაში, ან პაციენტები გულის უკონტროლო არითმიით, სტენოკარდიით და/ან ჰიპერტენზიით გამოირიცხნენ კვლევადან.
დემოგრაფიული მონაცემები, მათ შორის ასაკი, რასა და Eastern Cooperative Oncology Group-ის (ECOG) მუშაობის სტატუსი (0-2) იყო დაბალანსებული სამკურნალო ჯგუფებს შორის. ჯევტანას ჯგუფში საშუალო ასაკი იყო 68 (46-92). ციკლების მედიანური რაოდენობა იყო 6 ჯევტანას ჯგუფში და 4 მიტოქსანტრონის ჯგუფში. პაციენტების წილი, რომლებმაც დაასრულეს საკვლევი მკურნალობა (10 ციკლი) იყო 29.4% ჯევტანას ჯგუფში და 13.5% შედარების ჯგუფში.
საერთო გადარჩენა მნიშვნელოვნად უფრო გრძელი იყო ჯევტანას ჯგუფში, ვიდრე მიტოქსანტრონის ჯგუფში (15.1 თვიდან 12.7 თვემდე), სიკვდილის რისკის 30%-ით შემცირებით მიტოქსანტრონის ჯგუფთან შედარებით.
ცხრილი 2. ჯევტანას ეფექტურობა ჰორმონ-რეზისტენტული პროსტატის მეტასტაზური კიბოს მქონე პაციენტების მკურნალობაში
ჯევტანა + პრედნიზონი n=378
მიტოქსანტრონი + პრედნიზონი n=377
საერთო გადარჩენა
გარდაცვლილთა რაოდენობა (%)
234 (61.9%)
279 (74%)
საშუალო გადარჩენა (თვეები) (95% ნდობის ინტერვალი)
- 1. (14.1-16.3)
- 7 (11.6-13.7)
რისკის კოეფიციენტი (RO)1
(95% ნდობის ინტერვალი)
- 70 (0.59-0.83)
p მნიშვნელობა
<0.0001
1 თუ 1Cox მოდელის მიხედვით გამოთვლილი RO რისკის კოეფიციენტი 1-ზე ნაკლებია, ეს არის JEVTANA-ს სასარგებლოდ.
სურათი 1: კაპლან მეიერის გადარჩენის საერთო მრუდები
გადარჩენის მთლიანი მაჩვენებელი
რისკის ქვეშ მყოფი პაციენტების რაოდენობა დრო (თვეები)
მიტოქსანტრონი
+ პრედნიზონი
377
300
188
67
11
1
კაბაციტაქსელი
+ პრედნიზონი
378
321
231
90
28
4
PFS-ის მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება დაფიქსირდა ჯევტანას ჯგუფში მიტოქსანტრონის ჯგუფთან შედარებით, 2.8 (2.4-3.0) თვე 1.4 (1.4-1.7), HR (95% CI) 0.74 (0.64-0.86), p<0.0001.
სიმსივნის პასუხის მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად მაღალი იყო ჯევტანას ჯგუფში, ვიდრე მიტოქსანტრონის ჯგუფში: 14.4%. (95% CI: 9. 6-19. 3)-4%. 4 (95% CI: 1.6-7.2) (p=0.0005).
PSA მეორადი შედეგები დადებითი იყო ჯევტანას ჯგუფში. ჯევტანას ჯგუფის პაციენტებისთვის 6.4. თვე (95% CI: 5.1-7.3) და პაციენტები მიტოქსანტრონის ჯგუფში იყვნენ 3.1 თვე (95% CI: 2.2-4.4) HR 0.75 თვე (95% CI: 0.63-0.90), p=0.0010. PSA პასუხი ჯევტანას ჯგუფში იყო 39.2% (95% CI: 33.9-44.5) და 17.8% (95% CI: 13.7-22.0) მიტოქსანტრონის ჯგუფში (p=0.0002). არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავება სამკურნალო ჯგუფს შორის ტკივილის პროგრესირებასა და ტკივილის პასუხში.
- 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
პოპულაციის ფარმაკოკინეტიკური ანალიზი ჩატარდა 170 პაციენტში, მათ შორის პაციენტებში გაფართოებული მყარი სიმსივნით (n=69), მეტასტაზური სარძევე ჯირკვლის კიბოთი (n=34) და მეტასტაზური პროსტატის კიბოთი (n=67). ეს პაციენტები იყენებდნენ კაბაზიტაქსელს ყოველკვირეული დოზით 10-30 მგ/მ2 3 კვირის ინტერვალით.
აბსორბცია
25 მგ/მ2 კაბაზიტაქსელის IV შეყვანის შემდეგ 1 საათის შემდეგ, პროსტატის მეტასტაზური კიბოს მქონე პაციენტებში (n=67) Cmax იყო 226 ნგ/მლ (ვარიაციის კოეფიციენტი (CV): 107%), რომელიც მიიღწევა 1 საათის ინფუზიის შემდეგ (Tmax ). საშუალო AUC იყო 991 ნგ.სთ/მლ (CV: 34%). პროგრესული სოლიდური სიმსივნეების მქონე პაციენტებში (n=126), დოზის პროპორციულობის მნიშვნელოვანი გადახრა არ დაფიქსირებულა დოზის დიაპაზონში 10-30 მგ/მ².
განაწილება
სტაბილურ მდგომარეობაში, განაწილების მოცულობა (Vss) იყო 4870 ლიტრი (2640 ლ/მ²) და სხეულის ზედაპირის მედიანური ფართობი (BSA) იყო 1,84 მ². In vitro, კაბაზიტაქსელის დაკავშირება ადამიანის შრატის ცილებთან არის 89-92%, გაჯერების გარეშე 50000 ნგ/მლ კონცენტრაციამდე. კაბაზიტაქსელი ძირითადად უკავშირდება ადამიანის შრატის ალბუმინს (82.0%) და ლიპოპროტეინებს (87.9% HDL, 69.8% LDL და 55.8% VLDL). სისხლის პლაზმის კონცენტრაციის თანაფარდობა ადამიანის სისხლში ინ ვიტრო პირობებში იყო 0,90-0,99, რაც აჩვენებს, რომ კაბაზიტაქსელის განაწილება სისხლში და პლაზმაში თანაბარი იყო.
ბიოტრანსფორმაცია
კაბაზიტაქსელი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ღვიძლში (>95%), ძირითადად CYP3A4 იზოფერმენტით (80-90%). კაბაზიტაქსელი წარმოადგენს ძირითადად ადამიანის პლაზმაში ცირკულირებად ნაერთს. პლაზმაში გამოვლინდა შვიდი მეტაბოლიტი (მათ შორის 3 აქტიური მეტაბოლიტი, რომლებიც წარმოიქმნება O-დემეთილირების შედეგად), რომელთაგანაც ძირითადი მეტაბოლიტი პასუხისმგებელია ძირითადი ნივთიერების ექსპოზიციის 5%-ზე. ადამიანებში კაბაზიტაქსელის დაახლოებით 20 მეტაბოლიტი გამოიყოფა შარდით და განავლით.
ინ ვიტრო კვლევებზე დაყრდნობით, კაბაზიტაქსელის კლინიკურ კონცენტრაციებში, არსებობს პრეპარატების სუპრესიის პოტენციური რისკი, რომლებიც წარმოადგენენ CYP3A ფერმენტის ძირითად სუბსტრატს. კაბაზიტაქსელი არ აინჰიბირებს CYP სხვა ფერმენტებს (1A2, 2B6, 2C9, 2C8, 2C19, 2E1 და 2D6). კაბაზიტაქსელი ასევე არ იწვევდა CYP იზოზიმებს (CYP1A, CYP2C9 და CYP3A) in vitro.
ადამიანებში ურთიერთქმედების კვლევებმა აჩვენა, რომ კაბაზიტაქსელი (25 მგ/მ2 დოზით, რომელიც შეყვანილია ერთსაათიანი ინფუზიის სახით) არ ახდენს გავლენას მიდაზოლამის, CYP3A გამოკვლევის სუბსტრატის პლაზმურ დონეებზე. ამიტომ კაბაზიტაქსელი არ არის CYP3A ინჰიბიტორი in vivo.
კაბაზიტაქსელი არ თრგუნავს ვარფარინის CYP2C9-ის შუამავლობით 7-ჰიდროქსივარფარინში ინ ვიტრო ტრანსფორმაციის ძირითად გზას. ამიტომ კაბაზიტაქსელსა და ვარფარინს შორის in vivo არ არის მოსალოდნელი ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება. ვინაიდან კაბაზიტაქსელი ძირითადად მეტაბოლიზდება CYP3A-ით, პრეპარატებმა, რომლებიც არიან CYP3A-ს ძლიერი ინდუქტორები ან ინჰიბიტორები, შეიძლება გავლენა მოახდინონ კაბაზიტაქსელის პლაზმურ კონცენტრაციაზე. პრედნიზონი ან პრედნიზოლონი 10 მგ დღეში არ იმოქმედებს კაბაზიტაქსელის ფარმაკოკინეტიკაზე.
კაბაზიტაქსელის მულტი-წამლის რეზისტენტულ პროტეინებთან (CDP), ორგანულ კათიონურ გადამტან OKT1-თან, P-გლიკოპროტეინთან (PgP) (დიგოქსინი, ვინბლასტინი), სარძევე ჯირკვლის კიბოს რეზისტენტულ პროტეინებთან (მეტოტრექსატი) და ორგანული ანიონის გადამტანი პოლიპეპტიდებთან (OATP8B3) ურთიერთქმედების რისკი in vivo 25 მგ/მ2 დოზით ნაკლებად სავარაუდოა. არსებობს OATP1B1 (ესტრადიოლ-17-გლუკურონიდი) ტრანსპორტერთან ურთიერთქმედების რისკი, განსაკუთრებით ინფუზიის დროს (1 საათი) და ინფუზიის დასრულებიდან 20 წუთის განმავლობაში.
ელიმინაცია
[14C]-კაბაზიტაქსელის 1-საათიანი IV ინფუზიის დროს 25 მგ/მ2 დოზით, მოცემული დოზის დაახლოებით 80% გამოიყოფა 2 კვირის განმავლობაში. კაბაზიტაქსელი ძირითადად გამოიყოფა განავლით სხვადასხვა მეტაბოლიტების სახით (დოზის 76%), კაბაზიტაქსელის და მისი მეტაბოლიტების თირკმელებით გამოყოფა დოზის 4%-ზე ნაკლები (უცვლელი პროდუქტის 2.3% შარდში). კაბაზიტაქსელის პლაზმური კონცენტრაციები ინტრავენური ინფუზიიდან ერთი საათის შემდეგ შეიძლება აღწერილი იყოს სამ განყოფილებიანი ფარმაკოკინეტიკური მოდელით -, - და -ნახევარგამოყოფის პერიოდით, შესაბამისად 4 წუთი, 2 საათი და 95 საათი. კაბაზიტაქსელს აქვს მაღალი პლაზმური კლირენსი 48,5 ლ/სთ (26,4 ლ/სთ/მ² პაციენტებში საშუალო BSA 1,84 მ²).
წამლის ურთიერთქმედება
კეტოკონაზოლის (400 მგ დღეში ერთხელ) განმეორებით მიღებამ, რომელიც არის CYP3A ძლიერი ინჰიბიტორი, გამოიწვია კაბაზიტაქსელის კლირენსის 20%-ით შემცირება, რაც შეესაბამება AUC-ის 25%-ით ზრდას. აპრეპიტანტის, რომელიც არის ზომიერი CYP3A ინჰიბიტორი, ერთდროულმა გამოყენებამ არ მოახდინა გავლენა კაბაზიტაქსელის კლირენსზე ან ექსპოზიციაზე. რიფამპინის (600 მგ ერთხელ დღეში) განმეორებით მიღებამ, რომელიც არის CYP3A ძლიერი ინდუქტორი, გამოიწვია კაბაზიტაქსელის კლირენსის 21%-ით ზრდა, რაც შეესაბამება AUC-ის 17%-ით შემცირებას.
განსაკუთრებული ჯგუფის პაციენტები
უფროსები
65 წელი (n=100) და მეტი (n=70)
პაციენტების პოპულაციის PK (ფარმაკოკინეტიკური) ანალიზში, ასაკის გავლენა კაბაზიტაქსელის PK პარამეტრებზე არ შეინიშნებოდა.
პედიატრიული პაციენტები
ჯევტანას უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვებში და 18 წლამდე მოზარდებში დადგენილი არ არის.
ღვიძლის უკმარისობა
ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში სპეციფიური კვლევები არ ჩატარებულა. თუმცა, რადგან კაბაზიტაქსელი ძირითადად გამოიყოფა ღვიძლის მეტაბოლიზმის მეშვეობით, მოსალოდნელია გაზრდილი ექსპოზიცია.
თირკმლის უკმარისობა
კაბაზიტაქსელის თირკმლის ექსკრეცია ძალიან დაბალია (დოზის 2.3%). არ ჩატარებულა ფორმალური ფარმაკოკინეტიკური კვლევები კაბაზიტაქსელთან თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში. თუმცა, 170 პაციენტის პოპულაციის ფარმაკოკინეტიკური ანალიზისას, რომელთაგანაც 14 პაციენტს აღენიშნებოდა ზომიერი (კრეატინინის კლირენსი 30-50 მლ/წთ) და 59 პაციენტს მსუბუქი (კრეატინინის კლირენსი 50-80 მლ/წთ) თირკმლის უკმარისობა, ზომიერი და მსუბუქი თირკმლის უკმარისობა არ ახდენდა მნიშვნელოვან ზეგავლენას კაბაციტაქსელის ფარმაკოკინეტიკურ პარამეტრებზე.
ეფექტები ელექტროკარდიოგრამაზე
მულტიცენტრულ, ღია, ცალკე ჯგუფურ კვლევაში 94 პაციენტს, რომლებთაც აღენიშნებოდათ სოლიდური სიმსივნეები, დაენიშნათ კაბაზიტაქსელი 25 მგ/მ2 დოზით ყოველ სამ კვირაში. პირველი ციკლის პირველ დღეს 24 საათის განმავლობაში გაკეთებულ შეფასებებში არ იყო ცვლილება QTc საშუალო ინტერვალზე 10 ms-ზე მეტი საწყის მნიშვნელობებთან შედარებით. თუმცა, კვლევის დიზაინის შეზღუდვების გამო, ზომიერი გახანგრძლივება (<10 ms) QTc ინტერვალში კაბაზიტაქსელის გამო არ შეიძლება გამოირიცხოს.
- 3. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები
გვერდითი რეაქციები, რომლებიც არ შეინიშნებოდა კლინიკურ კვლევებში, მაგრამ შეინიშნებოდა კლინიკური ექსპოზიციის დონეზე დაბალი ექსპოზიციის დროს ძაღლებში ერთჯერადი, 5-დღიანი და ყოველკვირეული შეყვანისას და რომლებიც შეიძლება კლინიკურად მნიშვნელოვანი იყოს, არის ჰეპატოცელულარული არტერიოლარული/პერიარტეროლარული ნეკროზი, ნაღვლის სადინარის ჰიპერპლაზია და/ან ჰეპატოცელულარული ნეკროზი. (იხ. ნაწილი 4.2).
გვერდითი რეაქციები, რომლებიც არ შეინიშნებოდა კლინიკურ კვლევებში, მაგრამ დაფიქსირდა ვირთაგვებში კლინიკური ექსპოზიციის დონეზე მაღალი ექსპოზიციის დროს მრავალჯერადი ციკლის გამოყენებისას, რაც შეიძლება კლინიკურად მნიშვნელოვანი იყოს, არის თვალის დარღვევები, რომლებიც ხასიათდება სუბკაფსულარული ლინზების ბოჭკოების შეშუპებით/დეგენერაციით. ეს ეფექტები არ გაუმჯობესდა 8 კვირის შემდეგ.
კაბაზიტაქსელთან კანცეროგენურობის კვლევები არ ჩატარებულა. კაბაზიტაქსელს არ ჰქონდა მუტაცია ბაქტერიული საპირისპირო მუტაციის (Ames) ტესტში. ეს არ იყო კლასტოგენური ინ ვიტრო ადამიანის ლიმფოციტებში (არ იწვევს სტრუქტურულ ქრომოსომის რღვევას, მაგრამ პოლიპოიდური უჯრედების რაოდენობის გაზრდას) ანალიზში და გამოიწვია მიკრობირთვში ამაღლებული მიკრობირთვა ვირთხების in vivo ტესტში 0.5 მგ/კგ დოზებით. თუმცა, ეს გენოტოქსიურობის შედეგები გამოწვეულია ნაერთის ფარმაკოლოგიური აქტივობით (თრგუნავს ტუბულინის დეპოლიმერიზაციას).
კაბაზიტაქსელმა არ იმოქმედა შეჯვარების უნარზე ან ნაყოფიერებაზე ნამკურნალევ ვირთხებში. თუმცა, მრავალ ციკლის კვლევებში, სათესლე ჯირკვლის სათესლე ბუშტუკების გადაგვარება და თესლის მილის ატროფია დაფიქსირდა ვირთხებში, ხოლო სათესლე ჯირკვლის მინიმალური დეგენერაცია (მინიმალური ეპითელური ერთუჯრედოვანი ნეკროზი ეპიდიდიმისში) დაფიქსირდა ძაღლებში. ცხოველებში ექსპოზიცია იყო იგივე ან დაბალი, ვიდრე ექსპოზიცია ადამიანებში, რომლებიც იყენებდნენ კაბაზიტაქსელს კლინიკურ დოზებში.
ვირთხებსა და კურდღლებზე ჩატარებულ არაკლინიკურ კვლევებში გამოვლინდა, რომ კაბაზიტაქსელს აქვს ემბრიოტოქსიური, ფეტოტოქსიური და აბორტის გამომწვევი ეფექტი. 6-17 გესტაციურ დღეებში მდედრ ვირთხებში, რომლებსაც იღებდნენ iv კაბაზიტაქსელი დღეში ერთხელ, დაფიქსირდა ემბრიოფეტალური ტოქსიკურობა ნაყოფის სიკვდილისა და დაბალი წონის სახით ჩონჩხის დაგვიანებული ოსიფიკაციის გამო უფრო დაბალი ექსპოზიციის დროს, ვიდრე ადამიანებში, რომლებიც იყენებდნენ კაბაზიტაქსელს კლინიკურ დოზებში. კაბაზიტაქსელი კვეთს პლაცენტას ვირთხებში. ვირთხებში კაბაზიტაქსელი და მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა რძეში 24-საათიანი დოზის 1,5%-ით.
გარემოს დაცვითი რისკის შეფასება (ERA)
გარემოს დაცვითი რისკის შეფასების კვლევების შედეგებმა აჩვენა, რომ ჯევტანას გამოყენება არ წარმოადგენს მნიშვნელოვან რისკს გარემოს წყლებისთვის (იხ. ნაწილი 6.6. გამოუყენებელი პროდუქტების განადგურება).
- ფარმაცევტული თვისებები
- 1. დამხმარე ნივთიერებების სია
კონცენტრატი
პოლისორბატი 80
ლიმონმჟავა
გამხსნელი
ეთანოლი 96%
საინექციო წყალი
- 2. შეუთავსებლობა
ეს სამკურნალო პროდუქტი არ უნდა იყოს შერეული სხვა სამკურნალო საშუალებებთან, პუნქტ 6.6-ში ჩამოთვლილი პროდუქტების გარდა. არ გამოიყენოთ PVC საინფუზიო ჭურჭელი ან პოლიურეთანის საინფუზიო ნაკრები საინფუზიო ხსნარის მომზადებისა და შეყვანისთვის.
- 3. შენახვის ვადა
გაუხსნელი ფლაკონები
36 თვე
გახსნის შემდეგ
კონცენტრატი და გამხსნელი ფლაკონები უნდა იქნას გამოყენებული გახსნისთანავე. თუ დაუყოვნებლივ არ მოხდება გამოყენება, შენახვის დროსა და პირობებზე პასუხისმგებლობა ეკისრება მომხმარებელს.
კონცენტრატის გამხსნელით პირველი განზავების შემდეგ
გამოყენებისას ქიმიური და ფიზიკური სტაბილურობა ნარჩუნდება 1 საათი ოთახის ტემპერატურაზე (15-30°C). მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით, კონცენტრატი-გამხსნელის ნარევი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული. თუ დაუყოვნებლივ არ გამოიყენება, შენახვის დროსა და პირობებზე პასუხისმგებლობა ეკისრება მომხმარებელს და ჩვეულებრივ არ უნდა აღემატებოდეს 24 საათს 2-8°C ტემპერატურაზე, გარდა იმ შემთხვევისა თუ გაზავება განხორციელდა კონტროლირებად და დადასტურებულ ასეპტიკურ პირობებში.
საინფუზიო ტომარაში/ჩანთაში საბოლოო განზავების შემდეგ
ნაჩვენებია, რომ საინფუზიო ხსნარის ქიმიური და ფიზიკური სტაბილურობა გრძელდება 8 საათამდე (1 საათის ინფუზიის ჩათვლით) ოთახის ტემპერატურაზე და 48 საათამდე (1 საათის ინფუზიის დროის ჩათვლით) მაცივრის პირობებში. მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით, საინფუზიო ხსნარი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული. თუ დაუყოვნებლივ არ გამოიყენება, შენახვის დროსა და პირობებზე პასუხისმგებლობა ეკისრება მომხმარებელს და ჩვეულებრივ არ უნდა აღემატებოდეს 24 საათს 2-8°C ტემპერატურაზე, გარდა იმ შემთხვევისა თუ განზავება განხორციელდა კონტროლირებად და დადასტურებულ ასეპტიკურ პირობებში.
- 4. შენახვის სპეციალური გაფრთხილებები
ინახება არაუმეტეს 30°C-ზე ოთახის ტემპერატურაზე. არ გაყინოთ.
გაზავებული სამკურნალო პროდუქტის შენახვის პირობები იხ ნაწილში 6.3.
- 5. შეფუთვის ფორმა და შემცველობა
ერთი ყუთი შეიცავს ერთ კონცენტრატის ფლაკონს და ერთ გამხსნელის ფლაკონს:
კონცენტრატის შემცველი ფლაკონი არის 15 მლ გამჭვირვალე მინის (ტიპი I) ფლაკონი ალუმინის თავსახურით დაფარული ღია მწვანე პლასტმასის Flip-Off-თავსახურით და ნაცრისფერი ქლორბუტილის რეზინის საცობით. თითოეული ფლაკონი შეიცავს 60 მგ კაბაზიტაქსელს 1,5 მლ მოცულობით (შევსების მოცულობა: 1,83 მლ/73,2 მგ კაბაზიტაქსელი). ეს შევსების მოცულობა განისაზღვრა კაბაზიტაქსელის გაზავებისას, რათა კომპენსირებული იქნეს სითხის დაკარგვა პრემიქსის მომზადების დროს. ეს დამატებითი რაოდენობა ემატება იმის უზრუნველსაყოფად, რომ მინიმუმ 6 მლ პრემიქსის, რომელიც შეიცავს 10 მგ/მლ (60 მგ ერთ ფლაკონში) კაბაზიტაქსელს, შეიძლება ამოღებული იქნას ფლაკონიდან აღდგენის შემდეგ კაბაზიტაქსელთან გამხსნელის მთელი შემცველობის გამოყენებით.
გამხსნელის შემცველი ფლაკონი არის 15 მლ გამჭვირვალე მინის (ტიპი I) ფლაკონი, რომელიც შეიცავს უფერო, ოქროსფერი ალუმინის თავსახურს, რომელიც დაფარულია პლასტმასის გასაშლელი თავსახურით და ნაცრისფერი ქლორბუტილის რეზინის საცობით. თითოეული ფლაკონი შეიცავს 4,5 მლ ნომინალურ მოცულობას (შევსების მოცულობა: 5,67 მლ). ეს შევსების მოცულობა განისაზღვრა კაბაზიტაქსელის გაზავებისას, რათა კომპენსირებული იქნეს სითხის დანაკარგი პრემიქსის მომზადების დროს. ეს დამატებითი რაოდენობა უზრუნველყოფს კაბაზიტაქსელის შემცველ პრემიქსს 10 მგ/მლ კონცენტრაციით მას შემდეგ, რაც გამხსნელის მთლიანი შემცველობა დაემატება 60 მგ კონცენტრატის ფლაკონს.
- 6. ადამიანის გამოყენების სამკურნალო პროდუქტის ნარჩენების განადგურება და სხვა სპეციალური ღონისძიებები
ჯევტანას უნდა მომზადება და გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ ციტოტოქსიური პრეპარატების მომზადებაში გამოცდილების მქონე სამედიცინო პერსონალის მიერ. პროდუქტი არ უნდა მოამზადოს ორსულმა პერსონალმა. ისევე როგორც სხვა ანტინეოპლასტიკური საშუალებების გამოყენების შემთხვევაში, ჯევტანას ხსნარის მომზადებისას აუცილებელია დამცავი აღჭურვილობის, პირადი დამცავი აღჭურვილობის (ხელთათმანები და ა.შ.) გამოყენება. თუ ჯევტანა მომზადების დროს მოხვდება კანთან, ის დაუყოვნებლივ უნდა დაიბანოთ საპნითა და წყლით. ლორწოვან გარსებთან შეხების შემთხვევაში სასწრაფოდ და კარგად უნდა დაიბანოთ წყლით.
შერევამდე და განზავებამდე ყურადღებით წაიკითხეთ ინსტრუქციის მთელი ეს პარაგრაფი. ჯევტანა უნდა განზავდეს შეყვანამდე ორჯერ. მიჰყევით ქვემოთ მოცემულ მომზადების ინსტრუქციას. გაფრთხილება: ჯევტანა და გამხსნელის ფლაკონი შეიცავს დამატებით რაოდენობას ხსნარის დამატებული სითხის დანაკარგის კომპენსაციის მიზნით ნარევის მომზადების დროს. ეს დამატებითი რაოდენობა უზრუნველყოფს კაბაზიტაქსელის შემცველი პრემიქსის კონცენტრაციას 10 მგ/მლ გამხსნელის სრული შემცველობით განზავების შემდეგ.
საინფუზიო ხსნარში დამატებამდე ყოველთვის გააზავეთ კონცენტრირებული საინფუზიო ხსნარი შეფუთვაში მოწოდებული გამხსნელით.
საინფუზიო ხსნარის მომზადებისას შემდეგი ორეტაპიანი განზავება უნდა განხორციელდეს ასეპტიკურ პირობებში.
ნაბიჯი 1: საინფუზიო ხსნარის კონცენტრატი საწყისი განზავება გამხსნელით
ნაბიჯი 1.1
შეამოწმეთ ჯევტანას კონცენტრატის ფლაკონი და გამხსნელი.
ფლაკონში კონცენტრატის ხსნარი უნდა იყოს გამჭვირვალე.
კონცენტრატის ფლაკონი
(60მგ-1,5მლ)
ხსნარის ფლაკონი
ნაბიჯი 1.2
შპრიცით, გამხსნელის მთლიანი შემცველობა გამოიყოფა ფლაკონის ნახევრად დახრი
ხსნარის ფლაკონი
ნაბიჯი 1.3
მთელი შემადგენლობა შეჰყავთ ჯევტანა კონცენტრატის ფლაკონში.
გამხსნელის ინექციის დროს ქაფის წარმოქმნის თავიდან ასაცილებლად ნემსი შეჰყავთ ნელა, კონცენტრატის ფლაკონის კედელთან დაჭერით.
მიღებული კონცენტრატი-გამხსნელი ნარევი შეიცავს 10 მგ/მლ კაბაზიტაქსელს.
კონცენტრირებულ-გამხსნელი
შეურიეთ 10 მგ-მლ
გამხსნელის ფლაკონი
ნაბიჯი 1.4
ამოიღეთ შპრიცი და ნემსი, შეურიეთ ხელით ნელა, რამდენჯერმე დატრიალებით, სანამ არ მიიღება გამჭვირვალე/ერთგვაროვანი ხსნარი.
ამ პროცესს დაახლოებით 45 წამი უნდა დასჭირდეს.
კონცენტრირებულ-გამხსნელი
ნაზავი 10 მგ-მლ
ნაბიჯი 1.5
ხსნარს ტოვებენ დაახლოებით 5 წუთის განმავლობაში და კვლავ მოწმდება გამჭვირვალეობაზე/ერთგვაროვნებაზე.
ამ პერიოდის შემდეგ ქაფი ნორმალურია.
კონცენტრირებულ-გამხსნელი
ნაზავი 10 მგ-მლ
მიღებული კონცენტრატი-გამხსნელი ნარევი შეიცავს 10 მგ/მლ კაბაზიტაქსელს (მინიმალური ამოსაღები მოცულობით 6 მლ).
შემდეგ დაუყოვნებლივ (1 საათში) იწყება განზავების პროცესი მეორე ეტაპი.
დადგენილი დოზის შესაყვანად შეიძლება საჭირო გახდეს გამხსნელის კონცენტრატის რამდენიმე ფლაკონი.
ნაბიჯი 2: საინფუზიო (საბოლოო) ხსნარის მომზადება
ნაბიჯი 2.1
კონცენტრატი-გამხსნელი ნარევი პაციენტისთვის საჭირო დოზის შესაბამისი მოცულობით და კონცენტრაციით 10 მგ/მლ, ამოღებული უნდა იქნეს ასეპტიკურად გრადირებული შპრიცით.
მაგალითად, 45 მგ ჯევტანას სჭირდება 4,5 მლ კონცენტრატი-გამხსნელის ნარევი, რომელიც მზადდება 1 ნაბიჯის შემდეგ.
ამოღებისას სასურველია შპრიცის ნემსი შუაში მოათავსოთ, რადგან ამ ხსნარის ფლაკონის კედელზე შეიძლება იყოს ქაფი.
კონცენტრირებულ-გამხსნელი
ნაზავი 10 მგ-მლ
ნაბიჯი 2.2
გამოიყენება PVC-ისგან თავისუფალი საინფუზიო ტომარა და ამოღებული რაოდენობა თავსდება 5% გლუკოზის ხსნარში ან 0,9% (9 მგ/მლ) ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარში.
საინფუზიო ხსნარის კონცენტრაცია უნდა იყოს 0,10-0,26 მგ/მლ.
კონცენტრატი-ხსნარის ნარევის საჭირო რაოდენობა
5% გლუკოზის ხსნარი ან 9 მგ-მლ (0,9%) ნატრიუმის ქლორიდის საინფუზიო ხსნარი
ნაბიჯი 2.3
შპრიცი უნდა ამოიღოთ და საინფუზიო ჩანთის/ჩანთის შიგთავსი უნდა შეურიოთ ხელით დატრიალებით.
ნაბიჯი 2.4
როგორც ყველა პარენტერალური პროდუქტის შემთხვევაში, მიღებული საინფუზიო ხსნარი გამოყენებამდე ვიზუალურად უნდა შემოწმდეს. ვინაიდან საინფუზიო ხსნარი ზეგაჯერებულია, მან შეიძლება დროთა განმავლობაში განიცადოს კრისტალიზაცია. ამ შემთხვევაში ხსნარი არ უნდა იქნას გამოყენებული და უნდა განადგურდეს.
ჯევტანას საინფუზიო ხსნარი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული. თუმცა, გამოყენებისას შენახვის დრო შეიძლება გახანგრძლივდეს 6.3-ში მითითებულ განსაკუთრებულ პირობებში.
PVC საინფუზიო ტომარები და პოლიურეთანის საინფუზიო კომპლექტები არ უნდა იქნას გამოყენებული ჯევტანას მომზადებისა და გამოყენებისთვის. გამოყენებისას რეკომენდებულია შიდა ფილტრის 0,22 μm (ასევე 0,2 მიკრომეტრის) გამოყენება. ჯევტანა არ უნდა იყოს შერეული სხვა სამკურნალო საშუალებებთან, გარდა მითითებულისა.
გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენების უტილიზაცია უნდა განხორციელდეს "სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის რეგულაციების" და "შეფუთვისა და შეფუთვის ნარჩენების შესახებ კონტროლის დებულების“ შესაბამისად.
- ლიცენზიის მფლობელი
Sanofi Health Products Ltd. სტი.
სანოფი ჰელს პროდაქტს ლტდ. სტი.
ბიუუკდერე კად. No: 193
ლევენთ-სისლი სტამბოლი
ტელ: (212) 339 10 00
ფაქსი: (212) 339 10 89
- ლიცენზიის ნომერი(ები)
135/51
- პირველი ლიცენზიის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი
პირველი ლიცენზიის თარიღი: 13.02.2013
ლიცენზიის განახლების თარიღი:
- სამედიცინო პროდუქტის გამოყენების ინსტრუქციის ტექსტის განახლების თარიღი
- 04.2018
თარგმანი სწორია:
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.






