ურომიტექსანი ნაჩვენებია ოქსაზაფოსფორინებით გამოწვეული საშარდე გზების ტოქსიკურობის პროფილაქტიკისთვის (იფოსფამიდი, ციკლოფოსფამიდი, ტროფოსფამიდი). ურომიტექსანი უნდა გაკეთდეს იფოსფამიდის ყოველ დოზირებასთან ერთად. …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- მესნა (mesna)
- ფორმა და შეფუთვა
- 400მგ/4მლ საინექციო ხსნარი №15
- გაცემის წესი
- II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- ყველა სხვა თერაპიული პროდუქტები,დეტოქსიკაციური საშუალებები ანტინეოპლაზური მკურნალობის დროს
- ATC კოდი
- V03AF01
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ/ა-P-0067
- რეგისტრირებულია
- 23 მარტი 2022, მოქმედებს 23 მარტი 2027-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- ()
- GMP
- -
ურომიტექსანი — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
ურომიტექსანი ნაჩვენებია ოქსაზაფოსფორინებით გამოწვეული საშარდე გზების ტოქსიკურობის პროფილაქტიკისთვის (იფოსფამიდი, ციკლოფოსფამიდი, ტროფოსფამიდი). ურომიტექსანი უნდა გაკეთდეს იფოსფამიდის ყოველ დოზირებასთან ერთად. მისი გამოყენება რეკომენდებულია ციკლოფოსფამიდის და ტროფოსფამიდის 10 მგ/კგ-ზე მეტი მაღალი დოზებით ან განსაკუთრებული რისკის მქონე პაციენტებში მკურნალობისთვის (მთავარი რისკის ფაქტორები: წინმსწრები მენჯის რადიოთერაპია; წინმსწრები მკურნალობა იფოსფამიდით, ციკლოფოსფამიდით ან ტროფოსფამიდით; ცისტიტი; საშარდე გზების დისკომფორტი).
მიღების წესი და დოზირება
ოქსაზაფოსფორინის საშარდე გზების ტოქსიკურობის თავიდან ასაცილებლად, მნიშვნელოვანია ურომიტექსანის ადექვატური რაოდენობით მიღება. შარდის გამოყოფა უნდა შენარჩუნდეს 100 მლ საათში (ეს ასევე აუცილებელია ოქსაზაფოსფორინებით მკურნალობისთვის) და პაციენტის შარდის მონიტორინგი უნდა მოხდეს ჰემატურიისა და პროტეინურიის გამო მთელი მკურნალობის განმავლობაში.
ოქსაზაფოსფორინებით მკურნალობის განმავლობაში შარდში ოქსაზაფოსფორინის მეტაბოლიტების დონე არატოქსიკურია. ურომიტექსანით მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს დონის შემცირებამდე. მიუხედავად იმისა, რომ ეს არატოქსიკური დონეები ჩვეულებრივ მიიღწევა ოქსაზაფოსფორინის მიღებიდან 8-12 საათის შემდეგ, ეს დრო შეიძლება განსხვავდებოდეს შეყვანილი ოქსაზაფოსფორინის დოზის მიხედვით. ურომიტექსანი შეიყვანება მოზრდილებში ოქსაზაფოსფორინის გამოყენებისთანავე მისი 20%-მდე დოზის შეყვანამდე, რომლებიც შეიყვანება ინტრავენურად და შემდგომ მე-4 და მე-8 საათზე, თუ ექიმის მიერ სხვაგვარად არ არის რეკომენდებული.
ურომიტექსანის მიღების მაგალითი ოქსაზაფოსფორინის ინექციასთან ერთად:
დრო (მაგ. საათი)
0 საათი (8.00 საათი)
მე-4 საათი (12.00 საათი)
8 საათი (16:00)
ოქსაზაფოსფორინის დოზა
40 მგ/კგ BA
-
-
ურომიტექსანის დოზა
480 გ/მ2 (8 მგ/კგ BA)
8 მგ/კგ BA
8 მგ/კგ BA
BA: სხეულის წონა
ოქსაზოფოსფორინის ძალიან მაღალი დოზებით მკურნალობისას (მაგ. ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაციამდე), ურიმიტექსანის საერთო დოზა შეიძლება გაიზარდოს ოქსაზაფოსფორინის დოზის 120-160%-მდე. რეკომენდირებულია ოქსაზაფოსფორინის მთლიანი დოზის 20%-მდე შეყვანა ურომიტექსანის მიღების შემდეგ ოქსაზაფოსფორინის მიღების დროს (0-ზე), გამოთვლილი დოზის დარჩენილი ნაწილი უნდა შეიყვანოთ უწყვეტი ინტრავენური ინფუზიით 24 საათის განმავლობაში. ალტერნატიულად, შესაძლებელია წყვეტილი ბოლუსის ინექციით შეყვანა: რეკომენდებულია 3 x 40% დოზები 0, 4 და 8 საათზე მოზრდილებში ან 4 x 40% 0, 3, 6 და 9 საათზე. ბოლუსური ინექციების ნაცვლად ასევე შესაძლებელია მოკლე 15 წუთიანი ინფუზიები.
იფოსფამიდის უწყვეტი ინფუზიების დროს ნაჩვენებია, რომ სასარგებლოა ურომიტექსანის შეყვანის გაგრძელება იფოსფამიდის დოზის 100%-მდე ინფუზიით ურომიტესანის 20%-იანი ბოლუსური ინექციის შემდეგ, ინფუზიის დაწყებისას (0 დროს) და უროპროტექტორული ეფექტის შენარჩუნების მიზნით იფოსფამიდის მიღებიდან 6-12 საათის შემდეგ.
ურომიტაქსანის მიღების ნიმუში იფოსფამიდის 24-საათიანი ინფუზიით:
გამოყენების დრო (საათი)
0
24
30
36
იფოსფამიდის დოზა
5 გ/მ² BYA 125 მგ/კგ BA
ურომიტექსანის ბოლუსური დოზა
1 გ/მ² BYA 25 მგ/კგ BA
ურომიტექსანის ინფუზია
5 გ/მ²-მდე BYA 125 მგ/კგ BA
- 5 გ/მ²-მდე BSA
BYA: სხეულის ზედაპირის ფართობი
BA: სხეულის წონა
გამოყენების მეთოდი
მედიკამენტი შეიყვანება ბოლუსური ინექციის ან უწყვეტი ინფუზიის გზით, როგორც აღწერილია ზემოთ.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
თირკმელების/ღვიძლის უკმარისობა
დამატებითი ინფორმაცია არ არის. ზოგადად, მიუხედავად იმისა, რომ ხანდაზმულებში ოქსაზაფოსფორინის დოზის შერჩევა სიფრთხილით უნდა მოხდეს, ვინაიდან ღვიძლისა და თირკმელების ფუნქციები უფრო მეტად დარღვეულია, ვიდრე მოზრდილებში, ურომიტექსანის დოზის თანაფარდობა ოქსაზაფოსფორინის დოზასთან არ უნდა შეიცვალოს.
პედიატრიული პოპულაცია
მისი ეფექტური და უსაფრთხო გამოყენება პედიატრიულ პოპულაციაში არ არის დადასტურებული. ბავშვებში გამოყენებისას შეიძლება საჭირო გახდეს დოზებს შორის ინტერვალის შემცირება და/ან თითოეული დოზის ოდენობის გაზრდა ამ პოპულაციაში უფრო ხშირი შარდვის გამო. კლინიკურმა გამოცდილებამ ბავშვებში ჩვეულებრივი დოზების გამოყენებისას აჩვენა, რომ ურომიტექსანის უფრო მოკლე ინტერვალებით მიცემა სასარგებლოა ცალკეულ შემთხვევებში (მაგ. ყოველ სამ საათში, ურომიტექსანის საერთო დოზა = ოქსაზაფოსფორინის დოზის 60%). ოქსაზაფოსფორინის ძალიან მაღალი დოზებით მკურნალობისას (მაგ. ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაციამდე), ბოლუსის ინექციები ყოველთვის უნდა ჩატარდეს უფრო მოკლე ინტერვალებით (მაგ. 20% 0, 1, 3, 6, 9 და 12 საათში). ბოლუსური ინექციების ნაცვლად ასევე შესაძლებელია მოკლე 15 წუთიანი ინფუზიები.
გერიატრიული პოპულაცია
მესნას კლინიკური კვლევები არ მოიცავდა 65 წელზე მეტი ასაკის პაციენტების საკმარის რაოდენობას იმის დასადგენად, რეაგირებენ გერიატრიული პაციენტები განსხვავებულად თუ არა, ვიდრე მოზრდილები. ზოგადად, ამ პოპულაციაში ოქსაზაფოსფორინის დოზის შერჩევა სიფრთხილით უნდა მოხდეს, ვინაიდან ღვიძლის, თირკმელების ან გულის ფუნქციები უფრო მეტად დარღვეულია, ვიდრე მოზრდილებში და უფრო მაღალია თანმხლები დაავადებების არსებობის ან სხვა პრეპარატების გამოყენების მაჩვენებელი. თუმცა, ურომიტექსანის დოზის თანაფარდობა ოქსაზაფოსფორინის დოზასთან არ უნდა შეიცვალოს.
მაღალი რისკის მქონე პაციენტების პოპულაცია
პაციენტები შარდის ეპითელიუმის დაზიანებით ოქსაზაფოსფორინებით წინა მკურნალობის გამო, მენჯის არეში რადიოთერაპიის გამო ან ურომიტექსანის სტანდარტული დოზის გამოყენებისას დაცვის ნაკლებობის გამო, მაგალითად, საშარდე გზების დაავადებით ანამნეზში, უნდა ჩაითვალონ მაღალი რისკის მქონე პოპულაციად. ამ პოპულაციაში, ოქსაზაფოსფორინის დოზის 40%-მდე დოზები უნდა იქნას მიღებული 4 საათზე ნაკლები ინტერვალით, ან უნდა გაიზარდოს დოზების რაოდენობა.
უკუჩვენებები
ის არ უნდა იქნას გამოყენებული ადამიანებში, რომლებსაც აქვთ ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატის აქტიური ნივთიერების, მესნას, მისი დამხმარე ნივთიერებების ან სხვა თიოლის ნაერთების მიმართ. ორსულობისა და ლაქტაციის დროს გამოყენებისთვის იხილეთ ნაწილი 4.6.
სიფრთხილის ზომები
ცნობილია, რომ ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები შეიძლება განვითარდეს ურომიტექსანით მკურნალობის შემდეგ. ანაფილაქტოიდური რეაქციების განვითარების შესაძლებლობის გამო, შეყვანა უნდა მოხდეს იმ სამედიცინო დაწესებულებებში, სადაც ხელმისაწვდომია გადაუდებელი მედიკაციის ჩატარება.
ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები უფრო ხშირად აღინიშნა აუტოიმუნური დარღვევების მქონე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ურომიტექსანით ციკლოფოსფამიდის გარდა.
პაციენტების ამ ჯგუფში აღინიშნა სხვადასხვა სიმძიმისა და სიხშირის კანისა და ლორწოვანის რეაქციები (გამონაყარი, ქავილი, ერითემა, ვეზიკულები, ლაიელის სინდრომი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი), ადგილობრივი ქსოვილის შეშუპება (ურტიკარიის ტიპის შეშუპება), კონიუნქტივიტი, იშვიათად მწვავე მწვავე ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები (ანაფილაქტოიდური რეაქციები), იშვიათად აღინიშნა ჰიპოტონია და სუნთქვის გახშირება (ტაჰიპნოე), რასაც ახლავდა სისხლის მიმოქცეცვით განპირობებული რეაქციები ასევე აღინიშნა ჰიპერტონია 100 ზე მაღალი გულისცემის სიხშირით (ტაჰიკარდია), ST სეგმენტის მატება, მიალგია და ზოგიერი ღვიძლის ფერმენტების დროებითი გაზრდა გარკვეულ ტესტებში (მაგ. ტრანსამინაზები). ამიტომ, აუტოიმუნური დარღვევების მქონე პაციენტებში ურომიტექსანით დაცვა უნდა განხორციელდეს მხოლოდ რისკისა და სარგებლის ფრთხილად შეფასების და სამედიცინო ზედამხედველობის ქვეშ.
ასევე დაფიქსირდა გულისრევა, ღებინება, ცხელება და დაღლილობა.
ურომიტექსანი შექმნილია ჰემორაგიული ცისტიტის რისკის შესამცირებლად, რომელიც დაკავშირებულია მხოლოდ ოქსაზაფოსფორინებთან. ის არ აქრობს ან ამცირებს სხვა გვერდით რეაქციებს ან ტოქსიკურობას, რომლებიც დაკავშირებულია ოქსაზაფოსფორინებით მკურნალობასთან.
ურომიტექსანი არ ახდენს ჰემორაგიული ცისტიტის განვითარების პრევენციას ყველა პაციენტში. ამიტომ, პაციენტებმა, რომლებიც მკურნალობენ ოქსაზაფოსფორინებით, უნდა ჩაიტარონ შარდის ანალიზი ოქსაზაფოსფორინით მკურნალობის პერიოდში ყოველ დილით, ჰემატურიის შესამოწმებლად. თუ ჰემატურია განვითარდება, პაციენტებში ოქსაზაფოსფორინებით მკურნალობის დროს, მიუხედავად იმისა, რომ მიიღეს ურომიტექსანის შესაბამისი დოზა, ოქსაზაფოსფორინით თერაპია უნდა შეწყდეს ან დოზა შემცირდეს ჰემატურიის სიმძიმის მიხედვით. ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს 1 მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ) 10 მლ-ზე ანუ არსებითად "ნატრიუმისგან თავისუფალია".
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
ოქსაზაფოსფორინის სისტემურ ეფექტებზე გავლენას არ ახდენს ურიმიტექსანი. კლინიკურ კვლევებში ნაჩვენებია, რომ ურომიტექსანის დოზის გადაჭარბება არ ამცირებს ოქსაზაფოსფორინის მწვავე ტოქსიკურობას, ქვემწვავე ტოქსიკურობას, ლეიკოტოქსიურ ეფექტს და იმუნოსუპრესიულ ეფექტს. იფოსფამიდის და ციკლოფოსფამიდის გამოყენებისას ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ურომიტექსანს არ გააჩნია ურთიერთქმედება ანტინეოპლასტიკურ აქტივობასთან სხვადასხვა სიმსივნეებში. ურომიტექსანი ასევე არ ახდენს გავლენას სხვა ციტოსტატიკების (დოქსორუბიცინი, BCNU, მეთოტრექსატი, ვინკრისტინი და ა.შ.) ანტინეოპლასტიკურ აქტივობაზე, ასევე არ ცვლის სხვა პრეპარატების თერაპიულ აქტივობას, როგორიცაა ციფრული გლიკოზიდები.
ურომიტექსანით მკურნალობის დროს ზოგიერთმა ტესტმა კეტონის სხეულებზე (მაგ. Rothera ტესტი, N-Multistick ტესტი) შეიძლება აჩვენოს ცრუ დადებითი შედეგი, ხოლო ზოგიერთმა ტესტმა შარდში ერითროციტების დიაგნოსტირებისთვის შეიძლება აჩვენოს ცრუ დადებითი ან უარყოფითი შედეგი. თუმცა, ამ ტესტებში წარმოქმნილი ფერი უფრო იასამნისფერი ჩანს, ვიდრე მაგენტა, ნაკლებად სტაბილურია და მაშინვე ქრება ყინულის ძმარმჟავას დამატებისას. შარდში ერითროციტების დიაგნოსტიკისთვის რეკომენდებულია შარდის მიკროსკოპული გამოკვლევა. ურომიტექსანს არ აქვს ურთიერთქმედება საკვებთან და სასმელთან.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.
პედიატრიული პოპულაცია
ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.
ორსულობა და ძუძუთი კვება
ზოგადი რეკომენდაციები
ორსულობის კატეგორია: B.
ვინაიდან ურომიტექსანი გამოიყენება როგორც დეტოქსიკატორი ოქსაზაფოსფორინებით ციტოსტატიკური თერაპიის დროს, ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში მისი გამოყენება ექვემდებარება ამ ტიპის ციტოსტატიკური თერაპიის ზოგად კრიტერიუმებს.
რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია
არ არის ცნობილი არასასურველი ეფექტები.
ორსულობის პერიოდი
მესნასთვის არ არსებობს კლინიკური მონაცემები ორსულობის შესახებ. ცხოველებზე ჩატარებული კვლევები არ არის დაკავშირებული ორსულობასთან /ემბრიონის /ნაყოფის განვითარებასთან /მშობიარობასთან ან პოსტნატალურ განვითარებასთან. არ მიუთითებს პირდაპირ ან არაპირდაპირ მავნე ზემოქმედებაზე (იხ. ნაწილი 5.3). ვინაიდან ცხოველებზე კვლევები სრულად ვერ ავლენენ ადამიანის რეაქციას, ეს პრეპარატი ორსულობის დროს უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ აშკარა აუცილებლობის შემთხვევაში. სიფრთხილეა საჭირო ორსულ ქალებში გამოყენებისას.
ლაქტაციის პერიოდი
არასაკმარისი ინფორმაციაა ადამიანის ან ცხოველის რძეში მესნას გამოყოფის შესახებ. ძუძუთი კვებაზე მყოფ ჩვილებში არ არის გამორიცხული სავარაუდო რისკი. ძუძუთი კვების სარგებელი ბავშვისთვის და ურომიტექსანით თერაპიის სარგებელი მეძუძური დედისთვის მხედველობაში უნდა იქნას განხილული და ასევე განიხილოს საკითხი ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან ურომიტექსანის თერაპიის შეწყვეტის/აცილების შესახებ.
რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება
არ არის ცნობილი არასასურველი ეფექტები.
გავლენა ავტომობილის მართვაზე
ცნობილია, რომ რეკომენდირებული გამოყენების შემთხვევაშიც კი ურომიტექსანი იწვევს გულისრევას, ღებინებას და არასასურველ სისხლძარღვთა რეაქციებს, რამაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს ავტომობილის მართვისა და მექანიზმების გამოყენების უნარზე, რომლებიც საჭიროებენ ყურადღებას. გარდა ამისა, ვინაიდან ურომიტექსანი გამოიყენება ოქსაზაფოსფორინებთან ერთად, ასევე გასათვალისწინებელია ოქსაზაფოსფორინის ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. პაციენტები უნდა იქნენ გაფრთხილებულნი, რომ არ მართონ ავტომობილი და არ გამოიყენონ ისეთი მექანიზმები, რომლებიც საჭიროებენ ყურადღებას, თუ ისინი არ არიან დარწმუნებულნი, რომ შეუძლიათ ასეთი მოქმედებების უსაფრთხოდ შესრულება.
გვერდითი მოვლენები
მესნას მიღების შემდეგ ხშირად აღინიშნა ანაფილაქტოიდური და სხვა ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, მაგალითად, ზოგიერთ შემთხვევაში დაფიქსირდა თრომბოციტების რაოდენობის შემცირება. აუტოიმუნური დაავადების მქონე პაციენტებში რისკი 3,5-ჯერ მეტია, ვიდრე სიმსივნური დაავადების მქონე პაციენტებში (აუტოიმუნური დაავადების გარეშე).
აღინიშნა არასპეციფიკური ზოგადი სიმპტომები, როგორიცაა ცხელება, შემცივნება, სახის გამონაყარი, ხველა, ფარინგიტი, ბორნაუტი, დაღლილობა, თავის ტკივილი, ზურგის ტკივილი, ართრალგია, გულისრევა და ღებინება, მეტეორიზმი, დიარეა, ყაბზობა, კოლიკები (ჰიპოგასტრიკული ტკივილი), ანორექსია და გრიპის მსგავსი სიმპტომები, გარდა ამისა, შეიძლება განვითარდეს კანისა და ლორწოვანის რეაქციები, როგორიცაა ჭინჭრის ციება, ქავილი, ეგზანთემა და ლაიელის სინდრომი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ადგილობრივი ქსოვილის შეშუპება და კონიუნქტივიტი, რაც შეიძლება გადაიზარდოს სითხით სავსე დაზიანებებად და ენანთემამდე. აღინიშნა გარდამავალი მატება ღვიძლის ფუნქციის სხვადასხვა ტესტში (მაგ. როგორიცაა ტრანსამინაზები), ისევე როგორც არტერიული წნევის დაქვეითება და ტაქიკარდია (პულსის სიხშირე >100/წთ), ტაქიპნოე, არტერიული წნევის მომატება, ST მატება და მიალგია. იშვიათად აღინიშნებოდა ადგილობრივი შეშუპება და ვენური გაღიზიანება ინექციის ადგილზე.
გულისრევა, ღებინება, დიარეა, თავის ტკივილი, ფეხების და სახსრების ტკივილი, არტერიული წნევის დაქვეითება და ტაქიკარდია, კანის რეაქციები 60 მგ/კგ ან უფრო მაღალი დოზების ერთროულად შეყვანისას ტოლერანტობის ტესტისას, რომელიც გამოიკვლევდა მაღალი დოზირებების გამოყენებას შარდის ბუშტზე ინტრავენური გზით შეყვანისას. დაფიქსირდა ბორნაუტი, ძალის ნაკლებობა, დეპრესია, გაღიზიანება და ეგზანთემა.
მკურნალობის დროს შეუძლებელია ზემოაღნიშნული არასასურველი ეფექტების გარჩევა ოქსაზაფოსფორინის (ჰოლოქსანი®, ენდოქსანი®, იქსოტენის) ან ერთად გამოყენებული სხვა პრეპარატების გვერდითი ეფექტებისგან.
პრეპარატის არასასურველი რეაქციების სიხშირის კლასიფიკაცია შემდეგია: ძალიან ხშირი (1/10); ხშირი ( 1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (1/1000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (1/10000-დან <1/1000-მდე), ძალიან იშვიათი (<1/10000); უცნობია სიხშირე (შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემებით).
ინფექციები და ინვაზიები
ძალიან იშვიათად: ფარინგიტი
იმუნური სისტემის დაავადებები
ხშირი: ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, ჰიპერერგიული რეაქციები
იშვიათი: ანაფილაქტოიდური რეაქციები, ალერგიული რეაქციები
მეტაბოლიზმი და კვების დარღვევები
ძალიან იშვიათად: ანორექსია.
ფსიქიატრიული დაავადებები
ძალიან იშვიათად: გაღიზიანება, დეპრესია
ნერვული სისტემის დაავადებები
ძალიან იშვიათად: თავის ტკივილი.
თვალის დაავადებები
იშვიათი: კონიუნქტივიტი
გულის დაავადებები
ძალიან იშვიათად: ტაქიკარდია.
სისხლძარღვთა დაავადებები
იშვიათი: ჰიპოტენზია, ჰიპერტენზია, სახის და კისრის სიწითლე, სისხლის მიმოქცევის რეაქციები
სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები
ძალიან იშვიათად: ტაქიპნოე, ხველა.
კუჭ-ნაწლავის დაავადებები
ხშირი: გულისრევა, ღებინება
იშვიათი: დიარეა
ძალიან იშვიათად: გაზები, ყაბზობა, კოლიკა, ჰიპოგასტრიკული ტკივილი
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები
ხშირი: ქავილი, ეგზანთემა, ლორწოვანი გარსის რეაქციები
არახშირი: ჭინჭრის ციებ-ცხელება
ძალიან იშვიათი: სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ლაიელის სინდრომი
ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები
არახშირი: ადგილობრივი ქსოვილის შეშუპება
იშვიათი: ზურგის ტკივილი
ძალიან იშვიათად: ართრალგია, მიალგია, ფეხის ტკივილი, ართრალგია
ზოგადი დარღვევები და გართულებები შეყვანის ადგილას
ხშირი: ცხელება
არახშირი: ადგილობრივი შეშუპება, ვენების გაღიზიანება ინექციის ადგილზე, შემცივნება
იშვიათი: დამწვრობა, ენერგიის ნაკლებობა, ლორწოვანის რეაქციები, სისუსტე, დაღლილობა
ძალიან იშვიათი: გრიპის მსგავსი სიმპტომები
კვლევები
იშვიათი: ღვიძლის ფუნქციის მრავალი განსხვავებული ტესტის მომატება.
ძალიან იშვიათად: თრომბოციტების რაოდენობის დაქვეითება, გულისცემა 100/წუთზე მეტი, ST მომატება.
დაზიანებები და ინტოქსიკაცია
ძალიან იშვიათად: ტოქსიკური რეაქციები
საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება
პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. ეს მონაცემები იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის თანამშრომლები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოლოგიურ ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).
ჭარბი დოზა
მესნასთვის სპეციფიური ანტიდოტი არ არის ცნობილი. ანაფილაქტოიდური რეაქციების გამო ხელმისაწვდომი უნდა იყოს შესაბამისი სასწრაფო დახმარების მედიკამენტები. დოზის გადაჭარბებამ შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი რეაქციები, როგორიც დაფიქსირდა ტოლერანტობის კვლევაში ჯანმრთელ მოხალისეებში 60-70 მგ/კგ დოზების გამოყენებისას. ეს რეაქციები მოიცავს გულისრევას, ღებინებას, კოლიკას, ფაღარათს, თავის ტკივილს, სისუსტეს, ფეხებში და სახსრების ტკივილს, ენერგიის დაკარგვას, რაც იწვევს ადამიანს დაღლილობისა და სისუსტის შეგრძნებას, დეპრესიას, გაღიზიანებას, გამონაყარს, ჰიპოტენზიას და ტაქიკარდიას.
შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება: ყოველი მლ შეიცავს 100 მგ მესნას.
თითოეული ამპულა შეიცავს 4 მლ (400 მგ) მესნას.
დამხმარე ნივთიერებები: ნატრიუმის ედეტატი და ნატრიუმის ჰიდროქსიდი (საერთო ნატრიუმი:<1 მმოლი (23 მგ)/10 მლ).
დამხმარე ნივთიერებებისთვის იხილეთ ნაწილი 6.1.
შენახვის პირობები
60 თვე
- 4. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას
პრეპარატი ინახება ოთახის არაუმეტეს 30°C ტემპერატურაზე.
- 5. შეფუთვის ფორმა და შემცველობა
თითოეული შეფუთვა შეიცავს 15 ამპულას. უფერო DIN B 5 ამპულა, თითოეული შეიცავს 5 მლ, ახლავს პრემიუმ ჰიდროლიზური, თეთრი რეფრაქციული ზოლი.
- 6. სამკურნალო პროდუქტის ნარჩენების უტილიზაცია და სხვა სპეციალური ღონისძიებები
არ არის საჭირო განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები.
- ლიცენზიის მფლობელი
Baxter Turkey Renal Hizmetler A.Ş.
ბაქსტერ თურქეთი რენალ სერვის ინჩ.
სარიერი/სტამბული
- ლიცენზიის ნომერი
2021/125
- პირველადი ლიცენზიის გაცემის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი
- 04.2021
- სამედიცინო პროდუქტის გამოყენების ინსტრუქციის განახლების თარიღი
თარგმანი შეესაბამება ორიგინალს.
თარჯიმანი:
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ანტინეოპლასტიკურ თერაპიაში გამოყენებული დეტოქსიკაციის საშუალებები
ათქ კოდი: V03AF
ურომიტექსანი არის დეტოქსიკაციის საშუალება და უზრუნველყოფს საიმედო დაცვას ოქსაზაფოსფორინის ნეიროტოქსიური გვერდითი ეფექტებისგან. აქტიური ნივთიერება, მესნა, არის ნატრიუმ-2-მერკაპტო-ეთანის სულფონატი (C2H5NaO3S2), სინთეზური სულფჰიდრილი ნაერთი. მისი მოლეკულური წონაა 164,18. ჩატარებულმა ინტენსიურმა და ფართო ფარმაკოლოგიურმა და ტოქსიკოლოგიურმა კვლევებმა აჩვენეს, რომ მესნას არ გააჩნია შინაგანი ფარმაკოდინამიკა და აქვს დაბალი ტოქსიკურობა. სისტემურად შეყვანილი მესნას ფარმაკოლოგიურად და ტოქსიკოლოგიურად ინერტულობა და მისი შესანიშნავი დეტოქსიკაციური მოქმედება ეფერენტულ საშარდე გზებსა და ბუშტზე დაკავშირებულია მის ფარმაკოკინეტიკური თვისებებთან. მესნა სწრაფად ოქსიდირდება მის ძირითად მეტაბოლიტამდე, მესნა დისულფიდამდე (დიმესნა), ფიზიოლოგიური ცისტეინ-ცისტინის სისტემის მსგავსი. მესნა დისულფიდი რჩება ინტრავასკულარულ ნაწილში და სწრაფად გამოიყოფა თირკმელებით. თირკმელებში მესნა დისულფიდი მცირდება თავისუფალ თიოლის ნაერთად და ახდენს ამ ნივთიერებების დეტოქსიკაციას უროტოქსიური ოქსაზაფოსფორინის მეტაბოლიტებთან (აკროლეინი და 4-ჰიდროქსი-იფოსფამიდი ან 4-ჰიდროქსი-ციკლოფოსფამიდი) ქიმიური რეაქციით. დეტოქსიკაციის პროცესის პირველი ნაბიჯი არის არაუროტოქსიური 4-სულფო-ეთილ-თიო მეტაბოლიტის ფორმირება მესნას 4-ჰიდროქსი მეტაბოლიტთან შეკავშირებით. მესნა ასევე აკავშირებს აკროლეინის და სხვა უროტოქსიური მეტაბოლიტების ორმაგ ბმებს. მესნას ინტრავენური ან ინტრაპერიტონეალური შეყვანის შეზღუდულ კვლევებში იფოსფამიდთან კომბინაციაში ადამიანის მრავალ ქსენოგრაფში ან მღრღნელების სიმსივნის მოდელებში (20-ჯერ ერთჯერადი ან მრავალჯერადი კურსით), არანაირი ჩარევა არ გამოვლენილა სიმსივნის საწინააღმდეგო ეფექტურობაში.
- 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
აბსორბცია
არ მიესადაგება; ურომიტექსანი ამპულა გამოიყენება ინტრავენურად.
განაწილება
მესნა არ იშლება ქსოვილებში; შეყვანის შემდეგ, ის ადვილად და სწრაფად გარდაიქმნება თავის ძირითად მეტაბოლიტად, მესნა-დისულფიტად (დიმესნა), ავტო-ოქსიდაციის გზით. დიმესნა რჩება ინტრავასკულარულ განყოფილებაში და სწრაფად ტრანსპორტირდება თირკმელებში. იგი მცირდება თავისუფალ თიოლურ ნაერთებად თირკმლის მილაკების ეპითელიუმში და ქიმიურად რეაგირებს ტოქსიკურ ოქსაფოსფორინის მეტაბოლიტებთან შარდში. მესნა დაკავშირებულია ცილებთან 69%-75%-მდე.
ბიოტრანსფორმაცია
800 მგ დოზის ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, მესნას და დიმესნას ნახევარგამოყოფის პერიოდი მოხსენებულია, როგორც 0,36 და 1,17 საათი, შესაბამისად. შარდის ბუშტის ნახევარგამოყოფის პერიოდი გრძელდება 1,2-დან 8,3 საათამდე, როდესაც ინტრავენურად შეყვანას მოჰყვება პერორალური მიღება. კომბინირებული ინტრავენური და პერორალური მიღება ზრდის სისტემურ ექსპოზიციას (150%) ინტრავენურ შეყვანთან შედარებით და იწვევს მესნას უფრო მუდმივ შარდში ექსკრეციას 24 საათის განმავლობაში. კომბინირებული ინტრავენური და პერორალური შეყვანისას, მესნას შეყვანილი დოზის დაახლოებით 5% გამოიყოფა 12-24 საათის განმავლობაში, რაც უმნიშვნელოა მარტო ინტრავენურად შეყვანისას. შარდით გამოყოფის სიჩქარე არ არის დამოკიდებული შეყვანილი დოზიდან. პერორალურად შეყვანილი მესნას შარდის ბიოშეღწევადობა 45-დან 79%-მდეა ინტრავენურ შეყვანთან შედარებით. საკვებთან ერთად მიღება არ ცვლის მესნას შარდის ბუშტში ბიოშეღწევადობას.
ელიმინაცია
შეყვანილი დოზის დაახლოებით 32% გამოიყოფა შარდით მესნას სახით და 33% დიმესნის სახით. პლაზმაში მესნას დონის უმეტესი ნაწილი გამოიყოფა 4 საათის განმავლობაში. მესნას პლაზმური კლირენსი არის 1,23 ლ/სთ/კგ. კომბინირებული ინტრავენური და პერორალური შეყვანის შემდეგ შარდის ბუშტის დაახლოებით 18-26% გვხვდება შარდში თავისუფალი შარდის სახით. იფოსფამიდის 2-4 გ/მ2 დოზით შეყვანის საბოლოო ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 4-8 საათს. ამიტომ, საჭიროა მესნას განმეორებითი დოზები შარდის ბუშტში მესნას ადექვატური დონის უზრუნველსაყოფად უროტოქსიური ოქსაზაფოსფორინის მეტაბოლიტების გამოყოფის დროს.
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · პროდუქტის მახასიათებლები (ექიმისთვის)
ურომიტექსანი IV საინექციო ხსნარი 400 მგ/4 მლ
(BAXTER-გერმანია)
ბაქსტერი თურქეთი რენალ-სერვისი
პროდუქტის მოკლე მახასიათებლები
- სამკურნალო საშუალების დასახელება
ურომიტექსანი® 400 მგ/4 მლ IV საინექციო ხსნარი
სტერილური
- ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება: ყოველი მლ შეიცავს 100 მგ მესნას.
თითოეული ამპულა შეიცავს 4 მლ (400 მგ) მესნას.
დამხმარე ნივთიერებები: ნატრიუმის ედეტატი და ნატრიუმის ჰიდროქსიდი (საერთო ნატრიუმი:<1 მმოლი (23 მგ)/10 მლ).
დამხმარე ნივთიერებებისთვის იხილეთ ნაწილი 6.1.
- ფარმაცევტული ფორმა
ინტრავენური გამოყენების საინექციო ხსნარი. გამჭვირვალე და უფერო ხსნარი უფერო ამპულაში თეთრი რეფრაქციული ზოლებით.
- კლინიკური მახასიათებლები
- 1. თერაპიული ჩვენებები
ურომიტექსანი ნაჩვენებია ოქსაზაფოსფორინებით გამოწვეული საშარდე გზების ტოქსიკურობის პროფილაქტიკისთვის (იფოსფამიდი, ციკლოფოსფამიდი, ტროფოსფამიდი). ურომიტექსანი უნდა გაკეთდეს იფოსფამიდის ყოველ დოზირებასთან ერთად. მისი გამოყენება რეკომენდებულია ციკლოფოსფამიდის და ტროფოსფამიდის 10 მგ/კგ-ზე მეტი მაღალი დოზებით ან განსაკუთრებული რისკის მქონე პაციენტებში მკურნალობისთვის (მთავარი რისკის ფაქტორები: წინმსწრები მენჯის რადიოთერაპია; წინმსწრები მკურნალობა იფოსფამიდით, ციკლოფოსფამიდით ან ტროფოსფამიდით; ცისტიტი; საშარდე გზების დისკომფორტი).
- 2. დოზირება და მიღების წესი
დოზირება/გამოყენების სიხშირე და ხანგრძლივობა
ოქსაზაფოსფორინის საშარდე გზების ტოქსიკურობის თავიდან ასაცილებლად, მნიშვნელოვანია ურომიტექსანის ადექვატური რაოდენობით მიღება. შარდის გამოყოფა უნდა შენარჩუნდეს 100 მლ საათში (ეს ასევე აუცილებელია ოქსაზაფოსფორინებით მკურნალობისთვის) და პაციენტის შარდის მონიტორინგი უნდა მოხდეს ჰემატურიისა და პროტეინურიის გამო მთელი მკურნალობის განმავლობაში.
ოქსაზაფოსფორინებით მკურნალობის განმავლობაში შარდში ოქსაზაფოსფორინის მეტაბოლიტების დონე არატოქსიკურია. ურომიტექსანით მკურნალობა უნდა გაგრძელდეს დონის შემცირებამდე. მიუხედავად იმისა, რომ ეს არატოქსიკური დონეები ჩვეულებრივ მიიღწევა ოქსაზაფოსფორინის მიღებიდან 8-12 საათის შემდეგ, ეს დრო შეიძლება განსხვავდებოდეს შეყვანილი ოქსაზაფოსფორინის დოზის მიხედვით. ურომიტექსანი შეიყვანება მოზრდილებში ოქსაზაფოსფორინის გამოყენებისთანავე მისი 20%-მდე დოზის შეყვანამდე, რომლებიც შეიყვანება ინტრავენურად და შემდგომ მე-4 და მე-8 საათზე, თუ ექიმის მიერ სხვაგვარად არ არის რეკომენდებული.
ურომიტექსანის მიღების მაგალითი ოქსაზაფოსფორინის ინექციასთან ერთად:
დრო (მაგ. საათი)
0 საათი (8.00 საათი)
მე-4 საათი (12.00 საათი)
8 საათი (16:00)
ოქსაზაფოსფორინის დოზა
40 მგ/კგ BA
-
-
ურომიტექსანის დოზა
480 გ/მ2 (8 მგ/კგ BA)
8 მგ/კგ BA
8 მგ/კგ BA
BA: სხეულის წონა
ოქსაზოფოსფორინის ძალიან მაღალი დოზებით მკურნალობისას (მაგ. ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაციამდე), ურიმიტექსანის საერთო დოზა შეიძლება გაიზარდოს ოქსაზაფოსფორინის დოზის 120-160%-მდე. რეკომენდირებულია ოქსაზაფოსფორინის მთლიანი დოზის 20%-მდე შეყვანა ურომიტექსანის მიღების შემდეგ ოქსაზაფოსფორინის მიღების დროს (0-ზე), გამოთვლილი დოზის დარჩენილი ნაწილი უნდა შეიყვანოთ უწყვეტი ინტრავენური ინფუზიით 24 საათის განმავლობაში. ალტერნატიულად, შესაძლებელია წყვეტილი ბოლუსის ინექციით შეყვანა: რეკომენდებულია 3 x 40% დოზები 0, 4 და 8 საათზე მოზრდილებში ან 4 x 40% 0, 3, 6 და 9 საათზე. ბოლუსური ინექციების ნაცვლად ასევე შესაძლებელია მოკლე 15 წუთიანი ინფუზიები.
იფოსფამიდის უწყვეტი ინფუზიების დროს ნაჩვენებია, რომ სასარგებლოა ურომიტექსანის შეყვანის გაგრძელება იფოსფამიდის დოზის 100%-მდე ინფუზიით ურომიტესანის 20%-იანი ბოლუსური ინექციის შემდეგ, ინფუზიის დაწყებისას (0 დროს) და უროპროტექტორული ეფექტის შენარჩუნების მიზნით იფოსფამიდის მიღებიდან 6-12 საათის შემდეგ.
ურომიტაქსანის მიღების ნიმუში იფოსფამიდის 24-საათიანი ინფუზიით:
გამოყენების დრო (საათი)
0
24
30
36
იფოსფამიდის დოზა
5 გ/მ² BYA 125 მგ/კგ BA
ურომიტექსანის ბოლუსური დოზა
1 გ/მ² BYA 25 მგ/კგ BA
ურომიტექსანის ინფუზია
5 გ/მ²-მდე BYA 125 მგ/კგ BA
- 5 გ/მ²-მდე BSA
BYA: სხეულის ზედაპირის ფართობი
BA: სხეულის წონა
გამოყენების მეთოდი
მედიკამენტი შეიყვანება ბოლუსური ინექციის ან უწყვეტი ინფუზიის გზით, როგორც აღწერილია ზემოთ.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
თირკმელების/ღვიძლის უკმარისობა
დამატებითი ინფორმაცია არ არის. ზოგადად, მიუხედავად იმისა, რომ ხანდაზმულებში ოქსაზაფოსფორინის დოზის შერჩევა სიფრთხილით უნდა მოხდეს, ვინაიდან ღვიძლისა და თირკმელების ფუნქციები უფრო მეტად დარღვეულია, ვიდრე მოზრდილებში, ურომიტექსანის დოზის თანაფარდობა ოქსაზაფოსფორინის დოზასთან არ უნდა შეიცვალოს.
პედიატრიული პოპულაცია
მისი ეფექტური და უსაფრთხო გამოყენება პედიატრიულ პოპულაციაში არ არის დადასტურებული. ბავშვებში გამოყენებისას შეიძლება საჭირო გახდეს დოზებს შორის ინტერვალის შემცირება და/ან თითოეული დოზის ოდენობის გაზრდა ამ პოპულაციაში უფრო ხშირი შარდვის გამო. კლინიკურმა გამოცდილებამ ბავშვებში ჩვეულებრივი დოზების გამოყენებისას აჩვენა, რომ ურომიტექსანის უფრო მოკლე ინტერვალებით მიცემა სასარგებლოა ცალკეულ შემთხვევებში (მაგ. ყოველ სამ საათში, ურომიტექსანის საერთო დოზა = ოქსაზაფოსფორინის დოზის 60%). ოქსაზაფოსფორინის ძალიან მაღალი დოზებით მკურნალობისას (მაგ. ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაციამდე), ბოლუსის ინექციები ყოველთვის უნდა ჩატარდეს უფრო მოკლე ინტერვალებით (მაგ. 20% 0, 1, 3, 6, 9 და 12 საათში). ბოლუსური ინექციების ნაცვლად ასევე შესაძლებელია მოკლე 15 წუთიანი ინფუზიები.
გერიატრიული პოპულაცია
მესნას კლინიკური კვლევები არ მოიცავდა 65 წელზე მეტი ასაკის პაციენტების საკმარის რაოდენობას იმის დასადგენად, რეაგირებენ გერიატრიული პაციენტები განსხვავებულად თუ არა, ვიდრე მოზრდილები. ზოგადად, ამ პოპულაციაში ოქსაზაფოსფორინის დოზის შერჩევა სიფრთხილით უნდა მოხდეს, ვინაიდან ღვიძლის, თირკმელების ან გულის ფუნქციები უფრო მეტად დარღვეულია, ვიდრე მოზრდილებში და უფრო მაღალია თანმხლები დაავადებების არსებობის ან სხვა პრეპარატების გამოყენების მაჩვენებელი. თუმცა, ურომიტექსანის დოზის თანაფარდობა ოქსაზაფოსფორინის დოზასთან არ უნდა შეიცვალოს.
მაღალი რისკის მქონე პაციენტების პოპულაცია
პაციენტები შარდის ეპითელიუმის დაზიანებით ოქსაზაფოსფორინებით წინა მკურნალობის გამო, მენჯის არეში რადიოთერაპიის გამო ან ურომიტექსანის სტანდარტული დოზის გამოყენებისას დაცვის ნაკლებობის გამო, მაგალითად, საშარდე გზების დაავადებით ანამნეზში, უნდა ჩაითვალონ მაღალი რისკის მქონე პოპულაციად. ამ პოპულაციაში, ოქსაზაფოსფორინის დოზის 40%-მდე დოზები უნდა იქნას მიღებული 4 საათზე ნაკლები ინტერვალით, ან უნდა გაიზარდოს დოზების რაოდენობა.
- 3. უკუჩვენებები
ის არ უნდა იქნას გამოყენებული ადამიანებში, რომლებსაც აქვთ ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატის აქტიური ნივთიერების, მესნას, მისი დამხმარე ნივთიერებების ან სხვა თიოლის ნაერთების მიმართ. ორსულობისა და ლაქტაციის დროს გამოყენებისთვის იხილეთ ნაწილი 4.6.
- 4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას
ცნობილია, რომ ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები შეიძლება განვითარდეს ურომიტექსანით მკურნალობის შემდეგ. ანაფილაქტოიდური რეაქციების განვითარების შესაძლებლობის გამო, შეყვანა უნდა მოხდეს იმ სამედიცინო დაწესებულებებში, სადაც ხელმისაწვდომია გადაუდებელი მედიკაციის ჩატარება.
ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები უფრო ხშირად აღინიშნა აუტოიმუნური დარღვევების მქონე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ურომიტექსანით ციკლოფოსფამიდის გარდა.
პაციენტების ამ ჯგუფში აღინიშნა სხვადასხვა სიმძიმისა და სიხშირის კანისა და ლორწოვანის რეაქციები (გამონაყარი, ქავილი, ერითემა, ვეზიკულები, ლაიელის სინდრომი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი), ადგილობრივი ქსოვილის შეშუპება (ურტიკარიის ტიპის შეშუპება), კონიუნქტივიტი, იშვიათად მწვავე მწვავე ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები (ანაფილაქტოიდური რეაქციები), იშვიათად აღინიშნა ჰიპოტონია და სუნთქვის გახშირება (ტაჰიპნოე), რასაც ახლავდა სისხლის მიმოქცეცვით განპირობებული რეაქციები ასევე აღინიშნა ჰიპერტონია 100 ზე მაღალი გულისცემის სიხშირით (ტაჰიკარდია), ST სეგმენტის მატება, მიალგია და ზოგიერი ღვიძლის ფერმენტების დროებითი გაზრდა გარკვეულ ტესტებში (მაგ. ტრანსამინაზები). ამიტომ, აუტოიმუნური დარღვევების მქონე პაციენტებში ურომიტექსანით დაცვა უნდა განხორციელდეს მხოლოდ რისკისა და სარგებლის ფრთხილად შეფასების და სამედიცინო ზედამხედველობის ქვეშ.
ასევე დაფიქსირდა გულისრევა, ღებინება, ცხელება და დაღლილობა.
ურომიტექსანი შექმნილია ჰემორაგიული ცისტიტის რისკის შესამცირებლად, რომელიც დაკავშირებულია მხოლოდ ოქსაზაფოსფორინებთან. ის არ აქრობს ან ამცირებს სხვა გვერდით რეაქციებს ან ტოქსიკურობას, რომლებიც დაკავშირებულია ოქსაზაფოსფორინებით მკურნალობასთან.
ურომიტექსანი არ ახდენს ჰემორაგიული ცისტიტის განვითარების პრევენციას ყველა პაციენტში. ამიტომ, პაციენტებმა, რომლებიც მკურნალობენ ოქსაზაფოსფორინებით, უნდა ჩაიტარონ შარდის ანალიზი ოქსაზაფოსფორინით მკურნალობის პერიოდში ყოველ დილით, ჰემატურიის შესამოწმებლად. თუ ჰემატურია განვითარდება, პაციენტებში ოქსაზაფოსფორინებით მკურნალობის დროს, მიუხედავად იმისა, რომ მიიღეს ურომიტექსანის შესაბამისი დოზა, ოქსაზაფოსფორინით თერაპია უნდა შეწყდეს ან დოზა შემცირდეს ჰემატურიის სიმძიმის მიხედვით. ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს 1 მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ) 10 მლ-ზე ანუ არსებითად "ნატრიუმისგან თავისუფალია".
- 5. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
ოქსაზაფოსფორინის სისტემურ ეფექტებზე გავლენას არ ახდენს ურიმიტექსანი. კლინიკურ კვლევებში ნაჩვენებია, რომ ურომიტექსანის დოზის გადაჭარბება არ ამცირებს ოქსაზაფოსფორინის მწვავე ტოქსიკურობას, ქვემწვავე ტოქსიკურობას, ლეიკოტოქსიურ ეფექტს და იმუნოსუპრესიულ ეფექტს. იფოსფამიდის და ციკლოფოსფამიდის გამოყენებისას ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ურომიტექსანს არ გააჩნია ურთიერთქმედება ანტინეოპლასტიკურ აქტივობასთან სხვადასხვა სიმსივნეებში. ურომიტექსანი ასევე არ ახდენს გავლენას სხვა ციტოსტატიკების (დოქსორუბიცინი, BCNU, მეთოტრექსატი, ვინკრისტინი და ა.შ.) ანტინეოპლასტიკურ აქტივობაზე, ასევე არ ცვლის სხვა პრეპარატების თერაპიულ აქტივობას, როგორიცაა ციფრული გლიკოზიდები.
ურომიტექსანით მკურნალობის დროს ზოგიერთმა ტესტმა კეტონის სხეულებზე (მაგ. Rothera ტესტი, N-Multistick ტესტი) შეიძლება აჩვენოს ცრუ დადებითი შედეგი, ხოლო ზოგიერთმა ტესტმა შარდში ერითროციტების დიაგნოსტირებისთვის შეიძლება აჩვენოს ცრუ დადებითი ან უარყოფითი შედეგი. თუმცა, ამ ტესტებში წარმოქმნილი ფერი უფრო იასამნისფერი ჩანს, ვიდრე მაგენტა, ნაკლებად სტაბილურია და მაშინვე ქრება ყინულის ძმარმჟავას დამატებისას. შარდში ერითროციტების დიაგნოსტიკისთვის რეკომენდებულია შარდის მიკროსკოპული გამოკვლევა. ურომიტექსანს არ აქვს ურთიერთქმედება საკვებთან და სასმელთან.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.
პედიატრიული პოპულაცია
ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.
- 6. ორსულობა და ლაქტაცია
ზოგადი რეკომენდაციები
ორსულობის კატეგორია: B.
ვინაიდან ურომიტექსანი გამოიყენება როგორც დეტოქსიკატორი ოქსაზაფოსფორინებით ციტოსტატიკური თერაპიის დროს, ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში მისი გამოყენება ექვემდებარება ამ ტიპის ციტოსტატიკური თერაპიის ზოგად კრიტერიუმებს.
რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია
არ არის ცნობილი არასასურველი ეფექტები.
ორსულობის პერიოდი
მესნასთვის არ არსებობს კლინიკური მონაცემები ორსულობის შესახებ. ცხოველებზე ჩატარებული კვლევები არ არის დაკავშირებული ორსულობასთან /ემბრიონის /ნაყოფის განვითარებასთან /მშობიარობასთან ან პოსტნატალურ განვითარებასთან. არ მიუთითებს პირდაპირ ან არაპირდაპირ მავნე ზემოქმედებაზე (იხ. ნაწილი 5.3). ვინაიდან ცხოველებზე კვლევები სრულად ვერ ავლენენ ადამიანის რეაქციას, ეს პრეპარატი ორსულობის დროს უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ აშკარა აუცილებლობის შემთხვევაში. სიფრთხილეა საჭირო ორსულ ქალებში გამოყენებისას.
ლაქტაციის პერიოდი
არასაკმარისი ინფორმაციაა ადამიანის ან ცხოველის რძეში მესნას გამოყოფის შესახებ. ძუძუთი კვებაზე მყოფ ჩვილებში არ არის გამორიცხული სავარაუდო რისკი. ძუძუთი კვების სარგებელი ბავშვისთვის და ურომიტექსანით თერაპიის სარგებელი მეძუძური დედისთვის მხედველობაში უნდა იქნას განხილული და ასევე განიხილოს საკითხი ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან ურომიტექსანის თერაპიის შეწყვეტის/აცილების შესახებ.
რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება
არ არის ცნობილი არასასურველი ეფექტები.
- 7. ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე
ცნობილია, რომ რეკომენდირებული გამოყენების შემთხვევაშიც კი ურომიტექსანი იწვევს გულისრევას, ღებინებას და არასასურველ სისხლძარღვთა რეაქციებს, რამაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს ავტომობილის მართვისა და მექანიზმების გამოყენების უნარზე, რომლებიც საჭიროებენ ყურადღებას. გარდა ამისა, ვინაიდან ურომიტექსანი გამოიყენება ოქსაზაფოსფორინებთან ერთად, ასევე გასათვალისწინებელია ოქსაზაფოსფორინის ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. პაციენტები უნდა იქნენ გაფრთხილებულნი, რომ არ მართონ ავტომობილი და არ გამოიყენონ ისეთი მექანიზმები, რომლებიც საჭიროებენ ყურადღებას, თუ ისინი არ არიან დარწმუნებულნი, რომ შეუძლიათ ასეთი მოქმედებების უსაფრთხოდ შესრულება.
- 8. არასასურველი ეფექტები
მესნას მიღების შემდეგ ხშირად აღინიშნა ანაფილაქტოიდური და სხვა ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, მაგალითად, ზოგიერთ შემთხვევაში დაფიქსირდა თრომბოციტების რაოდენობის შემცირება. აუტოიმუნური დაავადების მქონე პაციენტებში რისკი 3,5-ჯერ მეტია, ვიდრე სიმსივნური დაავადების მქონე პაციენტებში (აუტოიმუნური დაავადების გარეშე).
აღინიშნა არასპეციფიკური ზოგადი სიმპტომები, როგორიცაა ცხელება, შემცივნება, სახის გამონაყარი, ხველა, ფარინგიტი, ბორნაუტი, დაღლილობა, თავის ტკივილი, ზურგის ტკივილი, ართრალგია, გულისრევა და ღებინება, მეტეორიზმი, დიარეა, ყაბზობა, კოლიკები (ჰიპოგასტრიკული ტკივილი), ანორექსია და გრიპის მსგავსი სიმპტომები, გარდა ამისა, შეიძლება განვითარდეს კანისა და ლორწოვანის რეაქციები, როგორიცაა ჭინჭრის ციება, ქავილი, ეგზანთემა და ლაიელის სინდრომი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ადგილობრივი ქსოვილის შეშუპება და კონიუნქტივიტი, რაც შეიძლება გადაიზარდოს სითხით სავსე დაზიანებებად და ენანთემამდე. აღინიშნა გარდამავალი მატება ღვიძლის ფუნქციის სხვადასხვა ტესტში (მაგ. როგორიცაა ტრანსამინაზები), ისევე როგორც არტერიული წნევის დაქვეითება და ტაქიკარდია (პულსის სიხშირე >100/წთ), ტაქიპნოე, არტერიული წნევის მომატება, ST მატება და მიალგია. იშვიათად აღინიშნებოდა ადგილობრივი შეშუპება და ვენური გაღიზიანება ინექციის ადგილზე.
გულისრევა, ღებინება, დიარეა, თავის ტკივილი, ფეხების და სახსრების ტკივილი, არტერიული წნევის დაქვეითება და ტაქიკარდია, კანის რეაქციები 60 მგ/კგ ან უფრო მაღალი დოზების ერთროულად შეყვანისას ტოლერანტობის ტესტისას, რომელიც გამოიკვლევდა მაღალი დოზირებების გამოყენებას შარდის ბუშტზე ინტრავენური გზით შეყვანისას. დაფიქსირდა ბორნაუტი, ძალის ნაკლებობა, დეპრესია, გაღიზიანება და ეგზანთემა.
მკურნალობის დროს შეუძლებელია ზემოაღნიშნული არასასურველი ეფექტების გარჩევა ოქსაზაფოსფორინის (ჰოლოქსანი®, ენდოქსანი®, იქსოტენის) ან ერთად გამოყენებული სხვა პრეპარატების გვერდითი ეფექტებისგან.
პრეპარატის არასასურველი რეაქციების სიხშირის კლასიფიკაცია შემდეგია: ძალიან ხშირი (1/10); ხშირი ( 1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (1/1000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (1/10000-დან <1/1000-მდე), ძალიან იშვიათი (<1/10000); უცნობია სიხშირე (შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემებით).
ინფექციები და ინვაზიები
ძალიან იშვიათად: ფარინგიტი
იმუნური სისტემის დაავადებები
ხშირი: ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, ჰიპერერგიული რეაქციები
იშვიათი: ანაფილაქტოიდური რეაქციები, ალერგიული რეაქციები
მეტაბოლიზმი და კვების დარღვევები
ძალიან იშვიათად: ანორექსია.
ფსიქიატრიული დაავადებები
ძალიან იშვიათად: გაღიზიანება, დეპრესია
ნერვული სისტემის დაავადებები
ძალიან იშვიათად: თავის ტკივილი.
თვალის დაავადებები
იშვიათი: კონიუნქტივიტი
გულის დაავადებები
ძალიან იშვიათად: ტაქიკარდია.
სისხლძარღვთა დაავადებები
იშვიათი: ჰიპოტენზია, ჰიპერტენზია, სახის და კისრის სიწითლე, სისხლის მიმოქცევის რეაქციები
სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები
ძალიან იშვიათად: ტაქიპნოე, ხველა.
კუჭ-ნაწლავის დაავადებები
ხშირი: გულისრევა, ღებინება
იშვიათი: დიარეა
ძალიან იშვიათად: გაზები, ყაბზობა, კოლიკა, ჰიპოგასტრიკული ტკივილი
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები
ხშირი: ქავილი, ეგზანთემა, ლორწოვანი გარსის რეაქციები
არახშირი: ჭინჭრის ციებ-ცხელება
ძალიან იშვიათი: სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ლაიელის სინდრომი
ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები
არახშირი: ადგილობრივი ქსოვილის შეშუპება
იშვიათი: ზურგის ტკივილი
ძალიან იშვიათად: ართრალგია, მიალგია, ფეხის ტკივილი, ართრალგია
ზოგადი დარღვევები და გართულებები შეყვანის ადგილას
ხშირი: ცხელება
არახშირი: ადგილობრივი შეშუპება, ვენების გაღიზიანება ინექციის ადგილზე, შემცივნება
იშვიათი: დამწვრობა, ენერგიის ნაკლებობა, ლორწოვანის რეაქციები, სისუსტე, დაღლილობა
ძალიან იშვიათი: გრიპის მსგავსი სიმპტომები
კვლევები
იშვიათი: ღვიძლის ფუნქციის მრავალი განსხვავებული ტესტის მომატება.
ძალიან იშვიათად: თრომბოციტების რაოდენობის დაქვეითება, გულისცემა 100/წუთზე მეტი, ST მომატება.
დაზიანებები და ინტოქსიკაცია
ძალიან იშვიათად: ტოქსიკური რეაქციები
საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება
პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. ეს მონაცემები იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის თანამშრომლები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოლოგიურ ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).
- 9. დოზის გადაჭარბება და მისი მკურნალობა
მესნასთვის სპეციფიური ანტიდოტი არ არის ცნობილი. ანაფილაქტოიდური რეაქციების გამო ხელმისაწვდომი უნდა იყოს შესაბამისი სასწრაფო დახმარების მედიკამენტები. დოზის გადაჭარბებამ შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი რეაქციები, როგორიც დაფიქსირდა ტოლერანტობის კვლევაში ჯანმრთელ მოხალისეებში 60-70 მგ/კგ დოზების გამოყენებისას. ეს რეაქციები მოიცავს გულისრევას, ღებინებას, კოლიკას, ფაღარათს, თავის ტკივილს, სისუსტეს, ფეხებში და სახსრების ტკივილს, ენერგიის დაკარგვას, რაც იწვევს ადამიანს დაღლილობისა და სისუსტის შეგრძნებას, დეპრესიას, გაღიზიანებას, გამონაყარს, ჰიპოტენზიას და ტაქიკარდიას.
- ფარმაკოლოგიური თვისებები
- 1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანტინეოპლასტიკურ თერაპიაში გამოყენებული დეტოქსიკაციის საშუალებები
ათქ კოდი: V03AF
ურომიტექსანი არის დეტოქსიკაციის საშუალება და უზრუნველყოფს საიმედო დაცვას ოქსაზაფოსფორინის ნეიროტოქსიური გვერდითი ეფექტებისგან. აქტიური ნივთიერება, მესნა, არის ნატრიუმ-2-მერკაპტო-ეთანის სულფონატი (C2H5NaO3S2), სინთეზური სულფჰიდრილი ნაერთი. მისი მოლეკულური წონაა 164,18. ჩატარებულმა ინტენსიურმა და ფართო ფარმაკოლოგიურმა და ტოქსიკოლოგიურმა კვლევებმა აჩვენეს, რომ მესნას არ გააჩნია შინაგანი ფარმაკოდინამიკა და აქვს დაბალი ტოქსიკურობა. სისტემურად შეყვანილი მესნას ფარმაკოლოგიურად და ტოქსიკოლოგიურად ინერტულობა და მისი შესანიშნავი დეტოქსიკაციური მოქმედება ეფერენტულ საშარდე გზებსა და ბუშტზე დაკავშირებულია მის ფარმაკოკინეტიკური თვისებებთან. მესნა სწრაფად ოქსიდირდება მის ძირითად მეტაბოლიტამდე, მესნა დისულფიდამდე (დიმესნა), ფიზიოლოგიური ცისტეინ-ცისტინის სისტემის მსგავსი. მესნა დისულფიდი რჩება ინტრავასკულარულ ნაწილში და სწრაფად გამოიყოფა თირკმელებით. თირკმელებში მესნა დისულფიდი მცირდება თავისუფალ თიოლის ნაერთად და ახდენს ამ ნივთიერებების დეტოქსიკაციას უროტოქსიური ოქსაზაფოსფორინის მეტაბოლიტებთან (აკროლეინი და 4-ჰიდროქსი-იფოსფამიდი ან 4-ჰიდროქსი-ციკლოფოსფამიდი) ქიმიური რეაქციით. დეტოქსიკაციის პროცესის პირველი ნაბიჯი არის არაუროტოქსიური 4-სულფო-ეთილ-თიო მეტაბოლიტის ფორმირება მესნას 4-ჰიდროქსი მეტაბოლიტთან შეკავშირებით. მესნა ასევე აკავშირებს აკროლეინის და სხვა უროტოქსიური მეტაბოლიტების ორმაგ ბმებს. მესნას ინტრავენური ან ინტრაპერიტონეალური შეყვანის შეზღუდულ კვლევებში იფოსფამიდთან კომბინაციაში ადამიანის მრავალ ქსენოგრაფში ან მღრღნელების სიმსივნის მოდელებში (20-ჯერ ერთჯერადი ან მრავალჯერადი კურსით), არანაირი ჩარევა არ გამოვლენილა სიმსივნის საწინააღმდეგო ეფექტურობაში.
- 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
აბსორბცია
არ მიესადაგება; ურომიტექსანი ამპულა გამოიყენება ინტრავენურად.
განაწილება
მესნა არ იშლება ქსოვილებში; შეყვანის შემდეგ, ის ადვილად და სწრაფად გარდაიქმნება თავის ძირითად მეტაბოლიტად, მესნა-დისულფიტად (დიმესნა), ავტო-ოქსიდაციის გზით. დიმესნა რჩება ინტრავასკულარულ განყოფილებაში და სწრაფად ტრანსპორტირდება თირკმელებში. იგი მცირდება თავისუფალ თიოლურ ნაერთებად თირკმლის მილაკების ეპითელიუმში და ქიმიურად რეაგირებს ტოქსიკურ ოქსაფოსფორინის მეტაბოლიტებთან შარდში. მესნა დაკავშირებულია ცილებთან 69%-75%-მდე.
ბიოტრანსფორმაცია
800 მგ დოზის ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, მესნას და დიმესნას ნახევარგამოყოფის პერიოდი მოხსენებულია, როგორც 0,36 და 1,17 საათი, შესაბამისად. შარდის ბუშტის ნახევარგამოყოფის პერიოდი გრძელდება 1,2-დან 8,3 საათამდე, როდესაც ინტრავენურად შეყვანას მოჰყვება პერორალური მიღება. კომბინირებული ინტრავენური და პერორალური მიღება ზრდის სისტემურ ექსპოზიციას (150%) ინტრავენურ შეყვანთან შედარებით და იწვევს მესნას უფრო მუდმივ შარდში ექსკრეციას 24 საათის განმავლობაში. კომბინირებული ინტრავენური და პერორალური შეყვანისას, მესნას შეყვანილი დოზის დაახლოებით 5% გამოიყოფა 12-24 საათის განმავლობაში, რაც უმნიშვნელოა მარტო ინტრავენურად შეყვანისას. შარდით გამოყოფის სიჩქარე არ არის დამოკიდებული შეყვანილი დოზიდან. პერორალურად შეყვანილი მესნას შარდის ბიოშეღწევადობა 45-დან 79%-მდეა ინტრავენურ შეყვანთან შედარებით. საკვებთან ერთად მიღება არ ცვლის მესნას შარდის ბუშტში ბიოშეღწევადობას.
ელიმინაცია
შეყვანილი დოზის დაახლოებით 32% გამოიყოფა შარდით მესნას სახით და 33% დიმესნის სახით. პლაზმაში მესნას დონის უმეტესი ნაწილი გამოიყოფა 4 საათის განმავლობაში. მესნას პლაზმური კლირენსი არის 1,23 ლ/სთ/კგ. კომბინირებული ინტრავენური და პერორალური შეყვანის შემდეგ შარდის ბუშტის დაახლოებით 18-26% გვხვდება შარდში თავისუფალი შარდის სახით. იფოსფამიდის 2-4 გ/მ2 დოზით შეყვანის საბოლოო ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 4-8 საათს. ამიტომ, საჭიროა მესნას განმეორებითი დოზები შარდის ბუშტში მესნას ადექვატური დონის უზრუნველსაყოფად უროტოქსიური ოქსაზაფოსფორინის მეტაბოლიტების გამოყოფის დროს.
- 3. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები
მესნა არის ფარმაკოლოგიურად დიდწილად ინერტული და არატოქსიკური თიოლი ნაერთი, რომელიც სწრაფად გამოიყოფა თირკმელებით და არ ნაწილდება ქსოვილებში. მესნას დეტოქსიკაციის აქტივობა დაკავშირებულია მხოლოდ საშარდე გზებთან და არ ახდენს გავლენას ოქსაზაფოსფორინის ანტისიმსივნურ აქტივობაზე ან გვერდით ეფექტებზე. ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში მესნას მუტაგენური, კანცეროგენული ან ტერატოგენული თვისებები არ გამოვლენილა. რეპროდუქციული კვლევები ჩატარდა დოზებით 1000 მგ/კგ კურდღლებში და 2000 მგ/კგ ვირთხებში (დაახლოებით 10-ჯერ აღემატება რეკომენდებულ ინტრავენურ ან პერორალურ დოზებს ადამიანის სხეულის ზედაპირის ფართობზე) და არ აჩვენა ნაყოფის დაზიანება მესნას გამო. პერორალური დოზები 6.1 გ/კგ და 4.3 გ/კგ ლეტალურია თაგვებსა და ვირთხებში, შესაბამისად. ეს დოზები დაახლოებით 15 და 22-ჯერ მეტია მაქსიმალურ რეკომენდებულ დოზებზე ადამიანის სხეულის ზედაპირის ფართობზე. სიკვდილამდე გამოვლენილი სიმპტომები იყო დიარეა, ტრემორი, კრუნჩხვები, ქოშინი და ციანოზი.
- ფარმაცევტული თვისებები
- 1. დამხმარე ნივთიერებების სია
ნატრიუმის ედეტატი.
ნატრიუმის ჰიდროქსიდი.
საინექციო წყალი.
- 2. შეუთავსებლობა
მესნა in vitro შეუთავსებელია ცისპლატინის, კარბოპლატინის და დეზოქსირიბონუკლეინის მჟავის ნაერთებთან.
- 3. შენახვის ვადა
60 თვე
- 4. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას
პრეპარატი ინახება ოთახის არაუმეტეს 30°C ტემპერატურაზე.
- 5. შეფუთვის ფორმა და შემცველობა
თითოეული შეფუთვა შეიცავს 15 ამპულას. უფერო DIN B 5 ამპულა, თითოეული შეიცავს 5 მლ, ახლავს პრემიუმ ჰიდროლიზური, თეთრი რეფრაქციული ზოლი.
- 6. სამკურნალო პროდუქტის ნარჩენების უტილიზაცია და სხვა სპეციალური ღონისძიებები
არ არის საჭირო განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები.
- ლიცენზიის მფლობელი
Baxter Turkey Renal Hizmetler A.Ş.
ბაქსტერ თურქეთი რენალ სერვის ინჩ.
სარიერი/სტამბული
- ლიცენზიის ნომერი
2021/125
- პირველადი ლიცენზიის გაცემის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი
- 04.2021
- სამედიცინო პროდუქტის გამოყენების ინსტრუქციის განახლების თარიღი
თარგმანი შეესაბამება ორიგინალს.
თარჯიმანი:
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.







