ტრილეპტალი ნაჩვენებია პარციალური კრუნჩხვების (მათ შორის, ქვეტიპების მარტივი, რთული და მეორადი კრუნჩხვები, რომლებიც პროგრესირებს დიფუზურად) და გენერალიზებული ტონურ-კლონური კრუნჩხვების სამკურნალოდ მოზრდილებში და 6 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში. …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- ოქსკარბაზეპინი (oxcarbazepine)
- ფორმა და შეფუთვა
- 600მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი № 50
- მწარმოებელი
- _
- გაცემის წესი
- II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- ანტიეპილეფსიური საშუალებები, კარბოქსამიდის წარმოებულები
- ATC კოდი
- N03AF02
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ/ა-P-0276
- რეგისტრირებულია
- 3 ივნისი 2022, მოქმედებს 3 ივნისი 2027-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- ()
- GMP
- -
ტრილეპტალი — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
ტრილეპტალი ნაჩვენებია პარციალური კრუნჩხვების (მათ შორის, ქვეტიპების მარტივი, რთული და მეორადი კრუნჩხვები, რომლებიც პროგრესირებს დიფუზურად) და გენერალიზებული ტონურ-კლონური კრუნჩხვების სამკურნალოდ მოზრდილებში და 6 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში. ტრილეპტალი ნაჩვენებია, როგორც პირველი რიგის ანტიეპილეფსიური საშუალება მონოთერაპიის დროს ასევე დამხმარე თერაპიის სახით (დამატების სახით).
ტრილეპტალის გამოყენება შესაძლებელია კრუნჩხვების კონტროლის დროს მიმდინარე თერაპიის ალტერნატიული საშუალების სახით. მისი გამოყენება შესაძლებელია სხვა ანტიეპილეფსიური საშუალებების ნაცვლად იმ შემთხვევებში, როდესაც ის არასაკმარისია. (იხ. "პუნქტი 5.1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები", კლინიკური კვლევები).
მიღების წესი და დოზირება
პერორალური გამოყენებისთვის.
ტაბლეტებს ახლავთ გამყოფი ნაზოლი და შეიძლება გაიყოს ორ თანაბარ ნაწილად, რათა პაციენტებს გაუადვილდეთ ტაბლეტის გადაყლაპვა. პერორალური სუსპენზიის ფორმა შეიძლება გამოყენებულ იქნას მცირეწლოვანი ბავშვებისთვის, რომლებსაც არ შეუძლიათ ტაბლეტის გადაყლაპვა ან იმ შემთხვევებში, როდესაც ტაბლეტთან ერთად საჭირო დოზის მიღება შეუძლებელია.
დამატებითი ინფორმაცია განსაკუთრებული პოპულაციების შესახებ
თირკმლის უკმარისობა
თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები), ტრილეპტალით მკურნალობა უნდა დაიწყოს ჩვეულებრივი საწყისი დოზის ნახევარით (300 მგ/დღეში) და დოზა უნდა გაიზარდოს ნელა სასურველი კლინიკური პასუხის მისაღწევად (იხ. ნაწილი 5.2).
ღვიძლის უკმარისობა
ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის დოზის კორექცია საჭირო არ არის. ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში ტრილეპტალის გამოყენების კლინიკური გამოცდილება არ არსებობს, ამიტომ ასეთ პაციენტებში დოზის კორექციისას საჭიროა სიფრთხილე (იხ. პუნქტი 5.2).
პედიატრიული მოსახლეობა
მონოთერაპიისა და დამხმარე თერაპიის დროს ტრილეპტალის მიღება უნდა დაიწყოს 8-10 მგ/კგ/დღეში დოზრებით, გაყოფილი 2 დოზად.
შემანარჩუნებელი დოზა
დამხმარე თერაპიის კვლევებში 30-46 მგ/კგ/დღეში ორი კვირის განმავლობაში ბავშვებში ეფექტური და კარგად ასატანი იყო. თერაპიული ეფექტი გამოვლინდა საშუალო შემანარჩუნებელი 30 მგ/კგ/დღეში დოზირებისას.
მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა
თუ კლინიკურად ნაჩვენებია, დოზა შეიძლება გაიზარდოს საწყისი დოზიდან დაახლოებით 10 მგ/კგ/დღეში კვირაში მაქსიმუმ 46 მგ/კგ/დღეში სასურველი კლინიკური პასუხის მისაღწევად.
ტრილეპტალი რეკომენდებულია 6 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში გამოსაყენებლად. უსაფრთხოება და ეფექტურობა შეფასებული იქნა კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში 6 წლამდე (1 თვემდე ასაკის) დაახლოებით 230 ბავშვზე. ტრილეპტალი არ არის რეკომენდებული 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში, რადგან უსაფრთხოება და ეფექტურობა ადეკვატურად არ არის დადასტურებული. ზემოთ მოცემული დოზირების ყველა რეკომენდაცია (მოზრდილები, მოხუცები და ბავშვები) ეფუძნება კლინიკურ კვლევებში შესწავლილ დოზებს ყველა ასაკობრივი ჯგუფისთვის. თუმცა, საჭიროების შემთხვევაში შეიძლება განიხილებოდეს უფრო დაბალი საწყისი დოზების გამოყენება.
გერიატრიული პოპულაცია (65 წლის და უფროსი)
ხანდაზმულ პაციენტებში დოზის სპეციალური შერჩევა არ არის საჭირო, რადგან თერაპიული დოზები ინდივიდუალურად რეგულირდება. დოზის კორექცია რეკომენდებულია თირკმლის უკმარისობის მქონე (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები) ხანდაზმულ პაციენტებში. ჰიპონატრიემიის რისკის მქონე პაციენტებში ნატრიუმის დონე უნდა იყოს გაკონტროლირებული (იხ. ნაწილი 4.4).
უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ოქსკარბაზეპინის, ესლიკარბაზეპინის ან წამლის შემადგენლობაში შემავალი რომელიმე კომპონენტის მიმართ.
სიფრთხილის ზომები
ჰიპერმგრძნობელობა
I ტიპის (ადრეული ტიპის) ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, მათ შორის კანზე გამონაყარი, ქავილი, ჭინჭრის ციება, ანგიონევროზული შეშუპება და ანაფილაქსიის შემთხვევები დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგულ პერიოდში. ანგიონევროზული შეშუპებისა და ანაფილაქსიის შემთხვევები ხორხის, ყელის, ტუჩებისა და ქუთუთოების შეშუპება დაფიქსირდა პაციენტებში ტრილეპტალის პირველი ან შემდგომი დოზების მიღების შემდეგ. თუ პაციენტს განუვითარდა ეს რეაქციები ტრილეპტალით მკურნალობის შემდეგ, პრეპარატის მიღება უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს ალტერნატიული თერაპია.
უნდა აღინიშნოს, რომ პაციენტების 25-30%-ს, რომლებშიც ვლინდება ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები კარბამაზეპინის მიმართ, შესაძლოა ასევე გამოუვლინდეთ ჰიპერმგრძნობელობა (მაგ. კანის მძიმე რეაქციები) ტრილეპტალის მიმართ (იხ. ნაწილი 4.8).
ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, მათ შორის მრავალორგანული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, ასევე შეიძლება განვითარდეს პაციენტებში, რომლებსაც არ აქვთ ჰიპერმგრძნობელობა კარბამაზეპინის მიმართ. ამ რეაქციებმა შეიძლება გავლენა მოახდინონ კანზე, ღვიძლზე, სისხლსა და ლიმფურ სისტემაზე ან სხვა ორგანოებზე, ინდივიდუალურად ან ერთდროულად სისტემური რეაქციის კონტექსტში (იხ. პუნქტი 4.8). ტრილეპტალით თერაპია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების ნიშნების და სიმპტომების გამოვლენისას.
ეფექტები კანზე
სერიოზული დერმატოლოგიური რეაქციები, მათ შორის სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (SJS), ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (TEN) (ლაიელის სინდრომი) და მულტიფორმული ერითემა, ძალიან იშვიათად აღინიშნა პირებში, რომლებიც იღებდნენ ტრილეპტალს.
იმის გამო, რომ ეს მდგომარეობა შეიძლება იყოს სიცოცხლისთვის საშიში და ძალიან იშვიათად ფატალური, შესაძლოა საჭირო გახდეს მძიმე დერმატოლოგიური რეაქციების მქონე პაციენტების ჰოსპიტალიზაცია. ტრილეპტალთან ასოცირებული შემთხვევები დაფიქსირდა როგორც ბავშვებში, ასევე მოზრდილებში. ეფექტების გამოვლენის დაწყების საშუალო დრო იყო 19 დღე. ტრილეპტალის განმეორებით მიღებისას დაფიქსირდა კანის სერიოზული რეაქციების კვლავ ხელახლა გამოვლენის რამდენიმე ცალკეული შემთხვევა. პაციენტებს, რომლებთაც განუვითარდებათ კანის რეაქცია ტრილეპტალით, დაუყოვნებლივ უნდა ჩაუტარდეთ გამოკვლევა და ტრილეპტალის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, გარდა იმ შემთხვევისა თუ გამონაყარი ერთმნიშვნელოვნად არ არის დაკავშირებული მედიკამენტის გამოყენებასთან. თერაპიის შეწყვეტის შემთხვევაში, გასათვალისწინებელია ტრილეპტალის სხვა ანტიეპილეფსიური წამლით ჩანაცვლება, რათა თავიდან იქნას აცილებული მოხსნის კრუნჩხვები. ტრილეპტალი არ უნდა იქნეს ხელმეორედ გამოყენებული პაციენტებში, რომლებმაც შეწყვიტეს მკურნალობა ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციის გამო (იხ. ნაწილი 4.3).
ფარმაკოგენომიკა
არსებობს გარკვეული მტკიცებულება, რომ სხვადასხვა ადამიანის ლეიკოციტური ანტიგენის (HLA) ალელები თამაშობენ გარკვეულ როლს მგრძნობიარე პაციენტებში კანზე არასასურველ რეაქციების გამოვლენაში.
კავშირი HLA-B*1502-თან
რეტროსპექტულმა კვლევებმა ჩინელ და ტაილანდურ პაციენტებში დააფიქსირა ძლიერი კორელაცია კარბამაზეპინთან დაკავშირებულ სტივენს-ჯონსონის სინდრომს (SJS)/ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზის (TEN) კანის რეაქციებსა და პაციენტებში ადამიანის ლეიკოციტური ანტიგენის (HLA)-B*1502 ალელის არსებობას შორის. ოქსკარბაზეპინის ქიმიური სტრუქტურა კარბამაზეპინის მსგავსია და შესაძლებელია, რომ HLA-B*1502 დადებითი პაციენტები ასევე იყვნენ SJS/TEN რისკის ქვეშ ოქსკარბაზეპინით მკურნალობის შემდეგ. არსებობს გარკვეული მონაცემები, რომლებიც ვარაუდობენ, რომ ასეთი კავშირი არსებობს ოქსკარბაზეპინის მიმართაც.
HLA-B*1502 ალელის სიხშირე არის დაახლოებით 10% ჩინურ და ტაილანდურ პოპულაციაში. შეძლებისდაგვარად, უნდა მოხდეს ამ პირების შემოწმება ამ ალელზე კარბამაზეპინით ან ქიმიურად ანალოგიური აქტიური ნივთიერებით მკურნალობის დაწყებამდე. თუ ამ წარმოშობის პაციენტების ტესტი დადებითია HLA-B*1502 ალელზე, ოქსკარბაზეპინის გამოყენება უნდა მოხდეს რისკ/სარგებლის მკაცრი შეფასების შემდეგ და აუცილებლობის შემთხვევაში, თუ მკურნალობის სარგებელი აღემატება მოსალოდნელ რისკს.
ვინაიდან ეს ალელი უფრო მეტად გავრცელებულია სხვა აზიურ პოპულაციებშიც (მაგ. 15%-ზე მეტი ფილიპინებსა და მალაიზიაში), შეიძლება განიხილებოდეს გენეტიკური ტესტირების ჩატარება HLA-B * 1502-ის არსებობაზე რისკის მქონე პოპულაციებში. HLA-B*1502 ალელის სიხშირე უმნიშვნელოა (<1%) ევროპული წარმოშობის ადამიანებში, სხვადასხვა აფრიკულ პოპულაციაში, ესპანურ პოპულაციაში, იაპონელებსა და კორეელებში.
აქ მითითებული ალელების სიხშირე ეფუძნება პოპულაციაში მითითებული ქრომოსომების პროცენტს, რომლებიც ამ ალელს ატარებენ, რაც ნიშნავს, რომ ეს არის იმ პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებიც ატარებენ ალელის ასლს მათი ორი ქრომოსომიდან მინიმუმ ერთზე (ანუ „გადამზიდავი სიხშირე“), არის დაახლოებით ორჯერ მაღალი ვიდრე ალელის სიხშირე. ამრიგად, SJS-ის რისკის ქვეშ მყოფი პაციენტების პროცენტი თითქმის ორჯერ აღემატება ალელის სიხშირეს.
ტესტირება HLA-B*1502 ალელის არსებობის გამოსავლენად უნდა ჩატარდეს ტრილეპტალით მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტებში გენეტიკური რისკის მქონე პოპულაციებიდან. ტრილეპტალი არ უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში დადებითი HLA-B*1502 ტესტის შედეგისას, თუ სარგებელი აშკარად არ აღემატება რისკს. HLA-B*1502 შეიძლება იყოს SJS/TEN-ის განვითარების რისკ-ფაქტორი ჩინელ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ სხვა SJS/TEN-თან ასოცირებულ მონათესავე ანტიეპილეფსიურ საშუალებებს (AEDs). ამიტომ, SJS/TEN-თან ასოცირებული სხვა პრეპარატების გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული HLA-B*1502 დადებით პაციენტებში, რომლებშიც ალტერნატიული მკურნალობა ანალოგიურად ეფექტურია.
HLA-A*3101 ალელი-ევროპული და იაპონური პოპულაციები
ზოგიერთი მონაცემები მიუთითებენ იმაზე, რომ ევროპელებში და იაპონელებში HLA-A*3101 ასოცირდება კარბამაზეპინით გამოწვეულ კანის მწვავე გვერდით მოვლენების გაზრდილ რისკთან, მათ შორის როგორიცაა SJS, TEN, წამლის გამონაყარი ეოზინოფილიით (DRESS) ან ნაკლებად მძიმე მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატოზური პუსტულოზი (AGEP) და მაკულოპაპულური გამონაყარი.
HLA-A*3101 ალელის სიხშირე მნიშვნელოვნად განსხვავდება ეთნიკურ პოპულაციაში. HLA-A*3101 ალელის პრევალენტობა 2%-დან 5%-მდეა ევროპულ პოპულაციებში და დაახლოებით 10%-ს იაპონურ პოპულაციებში.
HLA-A*3101 ალელის არსებობა ზრდის კარბამაზეპინით გამოწვეული კანის რეაქციების (ძირითადად ნაკლებად მძიმე) რისკს 5%-ით ზოგადად 26.0%-მდე ევროპული წარმოშობის სუბიექტებში, ხოლო მისი არ არსებობა ამცირებს რისკს 5%-დან. 3.8%-ით.
HLA-A*3101 ალელი-სხვა წარმომავლობა
ამ ალელის სიხშირე სავარაუდოდ შეადგენს 5%-ზე ნაკლებს ავსტრალიის, აზიის, აფრიკის და ჩრდილოეთ ამერიკის მოსახლეობის უმეტესობაში, ზოგიერთი გამონაკლისის გარდა, რომელიც შეადგენს 5%-დან 12%-მდე. 15%-ზე მეტი მაჩვენებლით გავრცელება ზოგიერთ ეთნიკურ ჯგუფში სამხრეთ ამერიკაში (არგენტინა და ბრაზილია), ჩრდილოეთ ამერიკაში (აშშ Navajo და Sioux და მექსიკა Sonora Seri) და სამხრეთ ინდოეთი Tamil Nadu) და 10% და 15% სხვა ძირძველ ეთნიკურ ჯგუფში ამ გამოთვლილი იქნა იგივე სიხშირე.
ალელური სიხშირე ეფუძნება პოპულაციაში ქრომოსომების პროცენტს, რომლებიც ატარებენ კონკრეტულ ალელს. იმის გამო, რომ ადამიანი ატარებს თითოეული ქრომოსომის ორ ასლს, მაგრამ HLA-A*3101 ალელის ერთი ასლიც კი შეიძლება იყოს საკმარისი SJS-ის რისკის გასაზრდელად, რისკის ქვეშ მყოფი პაციენტების პროცენტი თითქმის ორჯერ აღემატება ალელის სიხშირეს.
არსებობს შეზღუდული მონაცემები, რომლებიც მხარს უჭერენ HLA-A*3101 სკრინინგის რეკომენდაციებს კარბამაზეპინით ან ქიმიურად ანალოგიური ნაერთებით მკურნალობის დაწყებამდე.
თუ ცნობილია, რომ ევროპული ან იაპონური წარმოშობის პაციენტები დადებითები არიან HLA-A*3101 ალელზე, კარბამაზეპინის ან ქიმიურად დაკავშირებული ნაერთების გამოყენება შეიძლება განიხილებოდეს, თუ ჩათვლილი იქნება, რომ სარგებელი აღემატება რისკს.
გენეტიკური სკრინინგის შეზღუდვა
გენეტიკური სკრინინგის შედეგები არ ცვლის შესაბამის კლინიკურ დაკვირვებას და პაციენტის მონიტორინგს. ბევრ აზიელ პაციენტს, რომლებიც HLA-B*1502 დადებითია და მკურნალობენ ტრილეპტალით, არ უვითარდებათ SJS/TEN, ხოლო ნებისმიერი ეროვნების პაციენტებს არ უვითარდებათ SJS/TEN. SJS/TEN შეიძლება განვითარდეს HLA-B*1502 უარყოფით პაციენტებშიც.
ანალოგიურად, ბევრ HLA-A*3101 დადებით და ტრილეპტალით ნამკურნალებ პაციენტს არ უვითარდება SJS, TEN, DRESS, AGEP ან მაკულოპაპულური გამონაყარი, მაშინ როცა ნებისმიერი ეროვნების HLA-A*3101 ნეგატიურ პაციენტს შეიძლება განუვითარდეთ ეს მძიმე კანის გვერდითი რეაქციები. სხვა შესაძლო ფაქტორების ზეგავლენა, როგორიცაა AED დოზა, შესაბამისობა, თანმხლები მედიკამენტები, თანმხლები დაავადებები და დერმატოლოგიური დაკვირვების დონე ამ მძიმე კანის გვერდითი რეაქციების განვითარებაში ან ასოცირებულ დაავადებაზე არ არის შესწავლილი.
ინფორმაცია სამედიცინო პერსონალისათვის
თუ საჭიროა ტესტირება HLA-B*1502-ის არსებობის დასადგენად, რეკომენდებულია მაღალი გარჩევადობის "HLA-B*1502 გენოტიპირება". თუ აღმოჩენილია HLA-B*1502-ის ერთი ან ორი ალელი, ტესტის შედეგი დადებითია, თუ HLA-B*1502 ალელი არ არის აღმოჩენილი, ტესტის შედეგი უარყოფითია. ანალოგიურად, ტესტირება HLA-A*3101-ის არსებობისთვის საჭიროების შემთხვევაში რეკომენდებულია მაღალი გარჩევადობის "HLA-A*3101 გენოტიპირება". თუ აღმოჩენილია HLA-A*3101-ის ერთი ან ორი ალელი, ტესტის შედეგი დადებითია, თუ HLA-A*3101-ის ალელი არ არის აღმოჩენილი, ტესტის შედეგი უარყოფითია.
კრუნჩხვის გაუარესების რისკი
ტრილეპტალის გამოყენებისას დაფიქსირდა კრუნჩხვის გამწვავების რისკი. მიუხედავად იმისა, რომ კრუნჩხვის გამწვავების რისკი განსაკუთრებით ბავშვებში აღნიშნა, ის ასევე შეიძლება გამოვლინდეს მოზრდილებში. კრუნჩხვის გაუარესების შემთხვევაში ტრილეპტალის მიღება უნდა შეწყდეს.
ჰიპონატრიემია
ტრილეპტალით ნამკურნალევი პაციენტების დაახლოებით 2.7%-ში დაფიქსირდა125 მმოლ/ლ-ზე დაბალი ნატრიუმის დონე შრატში, რომელიც ჩვეულებრივ ასიმპტომურია და არ საჭიროებს თერაპიის კორექტირებას. კლინიკური კვლევების გამოცდილება აჩვენებს, რომ შრატში ნატრიუმის დონე უბრუნდება ნორმას ტრილეპტალის დოზის შემცირების, მიღების შეწყვეტისას ან პაციენტის სიფრთხილით მკურნალობისას (მაგ., სითხის შეზღუდვა).
შრატში ნატრიუმის დონე უნდა გაიზომოს თერაპიის დაწყებამდე პაციენტებში თირკმელების ფუნქციის დარღვევით, რომლებთაც ასევე აღენიშნებათ ნატრიუმის დაბალი დონე (მაგ. არაადექვატური ADH სეკრეციის მსგავსი სინდრომი), ან რომლებიც ერთდროულად მკურნალობენ ნატრიუმის შემამცირებელი საშუალებებით (როგორიცაა დიურეზულები, დესმოპრესინი), აგრეთვე არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით (როგორიცაა ინდომეტაცინი). ამის შემდეგ, ნატრიუმის დონე უნდა გაიზომოს დაახლოებით 2 კვირის შემდეგ და შემდეგ ყოველთვიურად მკურნალობის პირველი 3 თვის განმავლობაში ან კლინიკურად საჭიროებისამებრ. ეს რისკ-ფაქტორები განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ხანდაზმული პაციენტებისთვის.
ნატრიუმის დონის მონიტორინგი უნდა განხორციელდეს იმავე წესით, როგორც პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ტრილეპტალით და იწყებენ ნატრიუმის შემამცირებელი პრეპარატების მიღებას. ზოგადად, თუ ვლინდება კლინიკური სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებენ ჰიპონატრიემიაზე ტრილეპტალით მკურნალობის დროს (იხ. ნაწილი 4.8), შეიძლება განიხილებოდეს შრატში ნატრიუმის დონის გაზომვა. სხვა პაციენტების შრატში ნატრიუმის დონე შეიძლება გაიზომოს რუტინული ლაბორატორიული გამოკვლევების ფარგლებში.
სხეულის წონა რეგულარულად უნდა გაიზომოს ყველა გულის უკმარისობის და მეორადი გულის უკმარისობის მქონე პაციენტში სითხის შეკავების გამოსავლენად.
სითხის შეკავების ან გულის მდგომარეობის გაუარესების შემთხვევაში უნდა შემოწმდეს შრატში ნატრიუმის დონე. ჰიპონატრიემიის შემთხვევაში, წყლის შეზღუდვა მნიშვნელოვანი სიფრთხილის ზომაა, რომელიც შეიძლება იქნას მიღებული ამ სიტუაციაში. ვინაიდან ცნობილია, რომ ოქსკარბაზეპინი ძალიან იშვიათად არღვევს გულის გამტარობას, პაციენტები, რომლებსაც აქვთ ადრე არსებული გამტარობის დარღვევები (AV-ბლოკი, არითმია და ა.შ.), უნდა იმყოფებოდნენ მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ.
ჰიპოთირეოზი
ჰიპოთირეოზი არის ოქსკარბაზეპინის გვერდითი რეაქცია. ("არახშირი", იხილეთ პუნქტი 4.8). ვინაიდან ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონებს დიდი მნიშვნელობა აქვს ბავშვების პოსტნატალური განვითარებაში, პედიატრიულ ასაკობრივ ჯგუფში, ტრილეპტალით მკურნალობისას რეკომენდებულია ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის მონიტორინგი.
ღვიძლის ფუნქცია
დაფიქსირდა ჰეპატიტის ძალიან იშვიათი შემთხვევები და ამ შემთხვევების უმეტესობა გაქრა. ჰეპატიტის ეჭვის შემთხვევაში, უნდა შეფასდეს ღვიძლის ფუნქცია და უნდა განიხილებოდეს ტრილეპტალით თერაპიის შეწყვეტა. სიფრთხილეა საჭირო ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტების მკურნალობისას (იხ. პუნქტები 4.2 და 5.2).
თირკმლის ფუნქცია
თირკმელების ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები) სიფრთხილე უნდა გამოიჩინოთ ტრილეპტალით მკურნალობის დროს, განსაკუთრებით საწყისი დოზისა შერჩევის და დოზის ტიტრირებისას. შეიძლება განიხილებოდეს MHD-ის პლაზმური დონის მონიტორინგი (იხ. პუნქტი 4.2 და პუნქტი 5.2).
ჰემატოლოგიური ეფექტები
პოსტმარკეტინგულ პერიოდში, იშვიათად აღინიშნა აგრანულოციტოზი, აპლასტიკური ანემია და პანციტოპენია პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტრილეპტალით (იხ. ნაწილი 4.8). თუ არსებობს მტკიცებულება, რომელიც მიუთითებს ძვლის ტვინის მნიშვნელოვან დეპრესიაზე, უნდა განიხილებოდეს პრეპარატის შეწყვეტა.
სუიციდური აზრები და ქცევა
სუიციდური აზრები და ქცევა აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ანტიეპილეფსიური საშუალებებით მრავალი ჩვენებისას. ანტიეპილეფსიური პრეპარატების რანდომიზებული, პლაცებო კონტროლირებადი მეტა-ანალიზის კვლევამ აჩვენა პაციენტებში სუიციდური აზრებისა და ქცევის დაბალი გაზრდილი რისკი. ამ რისკის მექანიზმი უცნობია და არსებული მონაცემები არ გამორიცხავს ოქსკარბაზეპინისთვის გაზრდილი რისკის შესაძლებლობას.
სუიციდური აზრები და ქცევა აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ამ პრეპარატით. ამიტომ, პაციენტები უნდა იყვნენ მეთვალყურეობის ქვეშ სუიციდური აზრებისა და ქცევის ნიშნებზე და უნდა დაიწყოს შესაბამისი მკურნალობა მათი გამოვლენისას. პაციენტებს (და მათ მომვლელებს) უნდა მიეცეთ რჩევა, რომ მიმართონ სამედიცინო დახმარებას, თუ ვლინდება სუიციდური აზრების ან ქცევის ნიშნები.
ურთიერთქმედებები
ჰორმონალური კონტრაცეპტივები
ნაყოფიერების ასაკის ქალ პაციენტებს უნდა ეცნობოთ, რომ ტრილეპტალის გამოყენება ჰორმონალურ კონტრაცეპტივებთან ერთად შეამცირებს ასეთი კონტრაცეპტივების ეფექტურობას (იხ. ნაწილი 4.5). ტრილეპტალის გამოყენებისას რეკომენდირებულია დამატებით გამოიყენოთ არაჰორმონალური კონტრაცეპტული მეთოდები.
ალკოჰოლი
სედატიური ეფექტის გაზრდის შესაძლებლობის გამო, სიფრთხილეა საჭირო ალკოჰოლის მიღებისას ტრილეპტალით მკურნალობასთან ერთად.
პრეპარატის მოხსნის ეფექტი
როგორც ყველა სხვა ანტიეპილეფსიური საშუალების შემთხვევაში, ტრილეპტალის დოზა თანდათან უნდა შემცირდეს და მიღება უნდა შეწყდეს ნელა, რომ არ მოხდეს კრუნჩხვების გამოვლენის სიხშირის გაზრდა.
პლაზმური დონის მონიტორინგი
მიუხედავად იმისა, რომ კორელაცია ოქსკარბაზეპინის პლაზმის დონესა და დოზასა და პლაზმურ დონეს და კლინიკურ ეფექტურობასა და ტოლერანტობას შორის სუსტია, პლაზმური დონის მონიტორინგი შეიძლება სასარგებლო იყოს ცდომილებების გამოსარიცხად ან იმ სიტუაციებში, როდესაც მოსალოდნელია MHD კლირენსის ცვლილება, მათ შორის:
თირკმელების ფუნქციის ცვლილებები (იხ. პუნქტი 4.2).
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
ფერმენტის ინჰიბირება
ოქსკარბაზეპინი და MHD აინჰიბირებენ CYP2C19. ამიტომ, ურთიერთქმედება შეიძლება გაიზარდოს ტრილეპტალის მაღალი დოზების ერთდროული მიღებისას იმ სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც ძირითადად მეტაბოლიზდება CYP2C19-ით (მაგ. ფენიტოინი). ფენიტოინის დონე პლაზმაში იზრდება 40%-ით 1200 მგ/დღეზე მეტი დოზებით ტრილეპტალის მიღებისას (იხ. ცხრილი ქვემოთ, რომელიც აჯამებს შედეგებს სხვა ანტიკონვულსანტებთან ერთად). ამ შემთხვევაში შეიძლება საჭირო გახდეს ფენიტოინის ერთდროული მიღების შემცირება (იხ. ნაწილი 4.2).
ფერმენტის ინდუქცია
ოქსკარბაზეპინი და მისი ფარმაკოლოგიურად აქტიური მეტაბოლიტი (მონოჰიდროქსი წარმოებული, MHD), არიან ციტოქრომ P450 ფერმენტების CYP3A4 და CYP3A5 სუსტი ინდუქტორები, რომლებიც პასუხისმგებელნი არიან in vitro და in vivo მრავალი წამლის მეტაბოლიზმზე, მათ შორის იმუნოსუპრესანტების (მაგ. ციკლოსპორინი, ტაკროლიმუსი), ორალური კონტრაცეპტივების (იხ. ქვემოთ) და სხვა ანტიეპილეფსიური მედიკამენტების (მაგ. კარბამაზეპინი), რაც იწვევს ამ მედიკამენტების პლაზმაში დაბალ კონცენტრაციას (იხილეთ ცხრილი ქვემოთ, რომელშიც შეჯამებულია სხვა ანტიეპილეფსიური მედიკამენტების შედეგები).
ინ ვიტრო, ოქსკარბაზეპინი და MHD არიან UDP-გლუკურონილ ტრანსფერაზას სუსტი ინდუქტორები (ზემოქმედება ამ ოჯახის სპეციფიკურ ფერმენტებზე უცნობია). ამიტომ, in vivo ოქსკარბაზეპინს და MHD-ს შეიძლება ჰქონდეთ უმნიშვნელო ინდუქციური ეფექტი იმ სამკურნალო პროდუქტების მეტაბოლიზმზე, რომლებიც გამოიყოფა ძირითადად კონიუგაციით UDP-გლუკურონილ ტრანსფერაზას მეშვეობით. ტრილეპტალით დაწყების ან დოზის შეცვლისას, ინდუქციის ახალი დონის მიღწევას შეიძლება დასჭირდეს 2-დან 3 კვირამდე.
ტრილეპტალით მკურნალობის შეწყვეტის შემთხვევაში შეიძლება საჭირო გახდეს თანმხლები წამლების დოზის შემცირება და ეს უნდა გადაწყდეს კლინიკური და/ან პლაზმური დონის მონიტორინგით. ინდუქცია სავარაუდოდ შემცირდება თანდათანობით პრეპარატის შეწყვეტიდან 2-3 კვირის განმავლობაში.
ჰორმონალური კონტრაცეპტივები
ნაჩვენებია, რომ ტრილეპტალი გავლენას ახდენს ორალური კონტრაცეპტივების ორ კომპონენტზე, ეთინილ ესტრადიოლზე (EE) და ლევონორგესტრელზე (LNG). EE და LNG-ის საშუალო AUC მნიშვნელობები შემცირება აღინიშნა 48-52% და 32-52%, შესაბამისად. კვლევები სხვა ორალური ან იმპლანტირებული კონტრაცეპტივებით არ ჩატარებულა. ამიტომ, ტრილეპტალის ჰორმონალურ კონტრაცეპტივებთან ერთდროულმა გამოყენებამ შესაძლოა ეს კონტრაცეპტივები არაეფექტური გახადოს (იხ. პუნქტი 4.4).
ანტიეპილეფსიური და ფერმენტების ინდუქციის პრეპარატები
ტრილეპტალისა და სხვა ანტიეპილეფსიური საშუალებების პოტენციური ურთიერთქმედება შეფასებული იყო კლინიკურ კვლევებში. ამ ურთიერთქმედების ეფექტი საშუალო AUC-სა და Cmin-ზე შეჯამებულია ქვემოთ:
ტრილეპტალთან ანტიეპილეფსიური წამლის ურთიერთქმედების შეჯამება
ანტიეპილეფსიური პრეპარატები
თანმხლები მედიკამენტები
ტრილეპტალის ეფექტი ანტიეპილეფსიური წამლის კონცენტრაციაზე
ანტიეპილეფსიური წამლის ეფექტი MHD კონცენტრაციაზე
კარბამაზეპინი
0-22% შემცირება (კარბამაზეპინის ეპოქსიდის 30%-იანი ზრდა)
40%-იანი შემცირება
კლობაზამი
არ არის შესწავლილი
არანაირი ეფექტი
ფელბამატი
არ არის შესწავლილი
არანაირი ეფექტი
ფენობარბიტალი
14-15%-იანი ზრდა
30-31%-იანი შემცირება
ფენიტოინი
0-40%-იანი ზრდა
29-35%-იანი შემცირება
ვალპროევის მჟავა
არანაირი ეფექტი
0-18% შემცირება
ლამოტრიჟინი
არანაირი ეფექტი
არანაირი ეფექტი
შესაძლოა საჭირო გახდეს ფენიტოინის დოზის შემცირება, რადგან ოქსკარბაზეპინი 1200 მგ-ზე მეტი დოზით დღეში ზრდის თანმხლები ფენიტოინის პლაზმურ დონეს დაახლოებით 40%-ით (იხ. ნაწილი 4.2). ფენობარბიტალის დონის უმნიშვნელო მატება (15%) შეინიშნება ოქსკარბაზეპინის ფენობარბიტალთან ერთად გამოყენებისას.
ციტოქრომ P450 ფერმენტის და/ან UGT-ის ძლიერი ინდუქტორები (მაგ., რიფამპიცინი, კარბამაზეპინი, ფენიტოინი და ფენობარბიტონი) ნაჩვენებია, რომ ამცირებს MHD პლაზმაში/შრატში დონეებს მოზრდილებში (29-49%); 4-დან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში, MHD კლირენსი გაიზარდა დაახლოებით 35%-ით, როდესაც მიიღეს სამი ფერმენტის გამომწვევი ანტიეპილეფსიური მედიკამენტიდან ერთ-ერთი, მონოთერაპიასთან შედარებით. ტრილეპტალისა და ლამოტრიგინის ერთდროული მკურნალობა ასოცირდება გვერდითი მოვლენების გაზრდილ რისკთან (გულისრევა, ძილიანობა, ძილიანობა და თავის ტკივილი). ტრილეპტალთან ერთად დოზის ფრთხილად კორექცია და/ან პლაზმური დონის მონიტორინგი შეიძლება განიხილებოდეს ცალკეულ შემთხვევაში, განსაკუთრებით პედიატრიულ პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად მკურნალობდნენ ლამოტრიგინით რამდენიმე ანტიეპილეფსიური მედიკამენტის მიღებისას. ოქსკარბაზეპინის გამოყენებისას ავტოინდუქცია არ დაფიქსირებულა.
კალციუმის ანტაგონისტები
ტრილეპტალთან განმეორებითი ერთდროული მიღების შემდეგ, ფელოდიპინის AUC შემცირდა 28%-ით. თუმცა, პლაზმური დონე რჩებოდა რეკომენდებული თერაპიული დიაპაზონის ფარგლებში. მეორე მხრივ, ვერაპამილმა გამოიწვია MHD-ის პლაზმური დონის 20%-ით შემცირება. პლაზმაში MHD-ის დონის ეს შემცირება არ განიხილება როგორც კლინიკურად მნიშვნელოვანი ფაქტორი.
სხვა წამლის ურთიერთქმედება
ციმეტიდინი, აზითრომიცინი, ვილოქსაზინი, ვარფარინი და დექსტროპროპოქსიფენი არ მოქმედებენ MHD ფარმაკოკინეტიკაზე.
ოქსკარბაზეპინსა და მაო-ინჰიბიტორებს შორის ურთიერთქმედება თეორიულად შესაძლებელია ოქსკარბაზეპინის სტრუქტურული ტრიციკლურ ანტიდეპრესანტებთან მსგავსების გამო. პაციენტები, რომლებიც იღებდნენ ტრიციკლურ ანტიდეპრესანტულ თერაპიას, ჩართული იყვნენ კლინიკურ კვლევებში და კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედება არ დაფიქსირებულა.
ვილოქსაზინი იწვევდა პლაზმაში MHD-ის დონეებში მცირე ცვლილებებს (დაახლოებით 10%-ით ზრდა განმეორებითი ერთდროული მიღებისას).
ლითიუმის და ოქსკარბაზეპინის კომბინაციამ შეიძლება გამოიწვიოს ნეიროტოქსიკურობის გაზრდა.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
კლინიკური ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა სპეციალურ პოპულაციებში.
პედიატრიული პოპულაცია
პედიატრიულ პოპულაციაში კლინიკური ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა. თუმცა, ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის შედეგი, რომელიც აფასებს ფერმენტის გამომწვევი ანტიეპილეფსიური საშუალებების ეფექტს MHD კლირენსზე 4-დან 12 წლამდე ბავშვებში, წარმოდგენილია პუნქტში 4.5, "ანტიეპილეფსიური და ფერმენტის გამომწვევი პრეპარატები".
ორსულობა და ძუძუთი კვება
ზოგადი მითითებები
ორსულობის კატეგორია C.
რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია
რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებს უნდა მიეცეთ რჩევა ტრილეპტალით მკურნალობის დროს გამოიყენონ ძლიერ ეფექტური კონტრაცეპტივები (სასურველია არაჰორმონალური; მაგ., საშვილოსნოსშიდა იმპლანტები). ტრილეპტალმა შეიძლება გამოიწვიოს ეთინილ ესტრადიოლისა და ლევონორგესტრელის შემცველი ორალური კონტრაცეპტივების თერაპიული ეფექტის დაქვეითება. (იხ. პუნქტი 4.4. და პუნქტი 4.5).
ორსულობის პერიოდი
ეპილეფსიასთან და ზოგადად ანტიეპილეფსიურ სამკურნალო საშუალებებთან დაკავშირებული რისკი
მალფორმაციების ზრდა აღინიშნა ნამკურნალებ პოპულაციაში პოლითერაპიის დროს, განსაკუთრებით პოლითერაპიისას, ვალპროატის ჩათვლით.
გარდა ამისა, ეფექტური ანტიეპილეფსიური თერაპია არ უნდა შეწყდეს, რადგან დაავადების გამწვავება საზიანოა როგორც დედისთვის, ასევე ნაყოფისთვის.
ოქსკარბაზეპინთან დაკავშირებული რისკები
არსებობს შესაბამისი მონაცემები ორსულებზე (300-1000 ორსულობის შედეგი). თუმცა, მონაცემები ოქსკარბაზეპინის შესახებ, რომელიც დაკავშირებულია თანდაყოლილ მანკებთან, შეზღუდულია. საერთო პოპულაციაში (2-3%) დაფიქსირებულ მაჩვენებელთან შედარებით ტრილეპტალთან საერთო მალფორმაციის სიხშირის ზრდა არ დაფიქსირებულა. თუმცა, ზომიერი ტერატოგენული რისკის სრულად გამორიცხვა არსებული მონაცემებით შეუძლებელია.
გასათვალისწინებელია შემდეგი:
თუ ქალები, რომლებიც იღებენ ტრილეპტალს დაორსულდნენ ან აპირებენ დაორსულებას, ამ პროდუქტის გამოყენება გულდასმით უნდა გადაიხედოს. განსაკუთრებით ორსულობის პირველ ტრიმესტრში უნდა იქნეს გამოყენებული მინიმალური ეფექტური დოზა და შეძლებისდაგვარად უნდა ჩატარდეს მონოთერაპია.
ორსულობისას არ უნდა შეწყდეს ეფექტური ანტიეპილეფსიური თერაპია, რადგან დაავადების გამწვავება საზიანოა როგორც დედისთვის, ასევე ნაყოფისთვის.
ტრილეპტალი არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს, გარდა იმ შემთხვევებისა, თუ არ ვლინდევა აბსოლუტური აუცილებლობა (თუ მკურნალობის სარგებელი აღემატება ნაყოფის მიმართ პოტენციურ რისკს).
მონიტორინგი და პრევენცია
ანტიეპილეფსიურმა საშუალებებმა შეიძლება გამოიწვიოს ფოლიუმის მჟავას დეფიციტი, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს თანდაყოლილი დეფექტების გაძლიერება ეპილეფსიის მქონე პაციენტი ქალების ბავშვებში. ამიტომ ფოლიუმის მჟავას დამატება რეკომენდებულია ორსულობამდე ან ორსულობის დროს. იმის გამო, რომ ამ კვების დანამატის ეფექტურობა არ არის დადასტურებული, სპეციფიური პრენატალური დიაგნოზი უნდა ჩატარდეს ქალებში, რომლებიც იღებენ დამატებით ფოლიუმის მჟავას თერაპიას.
ორსულობის დროს ფიზიოლოგიური ცვლილებების გამო, ოქსკარბაზეპინის აქტიური მეტაბოლიტის 10-მონოჰიდროქსი წარმოებულის (MHD) პლაზმური დონე შეიძლება თანდათან შემცირდეს მთელი ორსულობის განმავლობაში. რეკომენდებულია კლინიკური პასუხის ფრთხილად მონიტორინგი ქალებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტრილეპტალით ორსულობის დროს. პლაზმაში MHD დონის ცვლილებები გულდასმით უნდა იყოს დაკვირვებული მთელი ორსულობის განმავლობაში, რათა უზრუნველყოფილი იყოს კრუნჩხვების ადეკვატური კონტროლი. ასევე შეიძლება ჩაითვალოს მშობიარობის შემდგომი MHD პლაზმური დონის მონიტორინგი, განსაკუთრებით იმ შემთხვევებში, როდესაც ორსულობის დროს პრეპარატის გამოყენება იზრდება.
ახალშობილი ჩვილები
ვინაიდან დაფიქსირდა სისხლდენის დარღვევები დედების ახალშობილებში, რომლებიც იყენებდნენ ღვიძლის ინდუქტორს ანტიეპილეფსიური საშუალებებს, საჭიროა ვიტამინი K1 გამოყენება დედისათვის ორსულობის ბოლო რამდენიმე კვირაში და ახალშობილისათვის მშობიარობის შემდეგ პრევენციის და სიფრთხილის მიზნით.
ოქსკარბაზეპინი და მისი აქტიური მეტაბოლიტი (MHD) კვეთს პლაცენტას. ერთ შემთხვევაში, ახალშობილთა და დედის პლაზმაში MHD კონცენტრაციები მსგავსი იყო.
ლაქტაციის პერიოდი
ოქსკარბაზეპინი და მისი აქტიური მეტაბოლიტი (MHD) გადადის დედის რძეში. ორივესთვის დაფიქსირდა რძე-პლაზმის კონცენტრაციის თანაფარდობა 0.5. ზემოქმედება ახალშობილზე, რომელსაც ავლენს ტრილეპტალი ამ გზით, უცნობია. ამიტომ ტრილეპტალი არ უნდა იქნას გამოყენებული ძუძუთი კვების დროს.
რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება
ადამიანებში მონაცემები ფერტილობის შესახებ არ არის ხელმისაწვდომი.
გავლენა ავტომობილის მართვაზე
ტრილეპტალი ახდენს ზომიერ ზეგავლენას ავტომობილისა და მექანიზმების მართვის უნარზე. ტრილეპტალის გამოყენებისას დაფიქსირდა არასასურველი რეაქციები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, ძილიანობა, ატაქსია, დიპლოპია, ბუნდოვანი მხედველობა, მხედველობის დარღვევა, ჰიპონატრიემია და ცნობიერების დონის დაქვეითება, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში და დოზის კორექტირებისას (უფრო ხშირად ტიტრების ფაზაში ). (იხილეთ ნაწილი 4.8 არასასურველი ეფექტების სრული ჩამონათვალისთვის). ამიტომ, პაციენტები ფრთხილად უნდა იყვნენ მანქანის მართვისას ან მექანიზმებთან მუშაობისას.
გვერდითი მოვლენები
პაციენტთა 10%-ზე მეტში დაფიქსირებული ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები იყო ძილიანობა, თავის ტკივილი, ძილიანობა, დიპლოპია, გულისრევა, ღებინება და დაღლილობა. უსაფრთხოების პროფილი ეფუძნება კლინიკურ კვლევებში ტრილეპტალთან მიმართებაში შეფასებულ არასასურველ მოვლენებს. გარდა ამისა, გათვალისწინებული იყო კლინიკურად მნიშვნელოვანი გვერდითი მოვლენების შესახებ შეტყობინებები კონტრაქტის მქონე პაციენტების და პოსტმარკეტინგული გამოცდილებიდან.
კლინიკურ კვლევებში წამლის გვერდითი რეაქციები ჩამოთვლილია MedDRA სისტემის ორგანოთა კლასის მიხედვით. ორგანოთა სისტემის თითოეულ კლასში, წამლის არასასურველი რეაქციები წარმოდგენილია სიხშირის მიხედვით, რომლის დროსაც პირველ ადგილზე მოცემულია ყველაზე გავრცელებული რეაქცია. სიხშირის თითოეულ ჯგუფში, წამლის გვერდითი რეაქციები წარმოდგენილია სიმძიმის შემცირების მიხედვით. გარდა ამისა, თითოეული წამლის არასასურველი რეაქციის შესაბამისი სიხშირის კატეგორია ეფუძნება შემდეგ კონვერტაციას (CIOMS III):
ძალიან ხშირი (> 1/10); ხშირი (> 1/100, <1/10), არახშირი (> 1/1000, <1/100); იშვიათი (> 1/10000, <1/1000), ძალიან იშვიათი (<1/10000), უცნობია სიხშირე (სიხშირის დადგენა შეუძლებელია არსებული მონაცემების მიხედვით).
სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები
არახშირი: ლეიკოპენია
იშვიათი: ძვლის ტვინის დათრგუნვა, აპლასტიკური ანემია, აგრანულოციტოზი, პანციტოპენია, ნეიტროპენია.
ძალიან იშვიათად: თრომბოციტოპენია
იმუნური სისტემის დაავადებები
იშვიათი: ანაფილაქსიური რეაქციები
ძალიან იშვიათად: ჰიპერმგრძნობელობა#
ენდოკრინული დაავადებები
ხშირი: წონის მომატება
არახშირი: ჰიპოთირეოზი
მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები
ხშირი: ჰიპონატრიემია†
იშვიათად: ლეთარგია, გულისრევა, ძილიანობა, შრატის (სისხლის) ოსმოლარობის დაქვეითება, ღებინება, თავის ტკივილი, დაბნეული მდგომარეობა. ADH-ის არასაკმარისი გამოყოფა, რომელსაც თან ახლავს ნიშნები და სიმპტომები ან სხვა ნევროლოგიური ნიშნები და სიმპტომები.
ფსიქიატრიული დაავადებები
ხშირი: აგზნება (მაგ., ნერვიულობა), განწყობის ლაბილობა, დაბნეული მდგომარეობა, დეპრესია, აპათია
ნერვული სისტემის დაავადებები
ძალიან ხშირი: ძილიანობა, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა
ხშირი: ატაქსია, ყურადღების დარღვევა, ნისტაგმი, ტრემორი, ამნეზია, მეტყველების დარღვევები (მათ შორის დიზართრია); უფრო ხშირად ტრილეპტალის დოზის გაზრდისას.
თვალის დაავადებები
ძალიან ხშირი: დიპლოპია
ხშირი: მხედველობის დაბინდვა, მხედველობის დარღვევა
ყურის და შიდა ყურის დაავადებები
ხშირი: თავბრუსხვევა
გულის დაავადებები
ძალიან იშვიათად: ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა, არითმია
სისხლძარღვთა დაავადებები
არახშირი: ჰიპერტენზია
კუჭ-ნაწლავის დაავადებები
ძალიან ხშირი: ღებინება, გულისრევა
ხშირი: დიარეა, მუცლის ტკივილი, ყაბზობა
ძალიან იშვიათად: პანკრეატიტი და/ან ლიპაზის და/ან ამილაზას მომატება
ჰეპატო-ბილიარული დაავადებები
ძალიან იშვიათად: ჰეპატიტი
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები
ხშირი: აკნე, ალოპეცია, გამონაყარი
არახშირი: ურტიკარია
იშვიათი: წამლისმიერი გამონაყარი ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS), მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატოზური პუსტულოზი (AGEP).
ძალიან იშვიათად: სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (ლაიელის სინდრომი), ანგიონევროზული შეშუპება, მულტიფორმული ერითემა (იხ. პუნქტი 4.4).
ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები
იშვიათი: ძვლის მინერალური სიმკვრივის დაქვეითება, ოსტეოპენია, ოსტეოპოროზი და ძვლის მოტეხილობები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტრილეპტალით ხანგრძლივ მკურნალობაში. მექანიზმი, რომლითაც ტრილეპტალი გავლენას ახდენს ძვლის მეტაბოლიზმზე, ჯერ არ არის განსაზღვრული.
ძალიან იშვიათად: სისტემური წითელი მგლურა
ზოგადი დარღვევები და გართულებები გამოყენების ადგილას
ძალიან ხშირი: დაღლილობა
ხშირი: ასთენია
კვლევები
არახშირი: ღვიძლის ფერმენტების მომატება, სისხლში ტუტე ფოსფატაზას მომატება.
იშვიათი: T4-ის დაქვეითება (კლინიკური მნიშვნელობა გაურკვეველია).
დაზიანება, მოწამვლა და პროცედურული გართულებები
არახშირი: წაქცევა
შერჩეული გვერდითი რეაქციების აღწერა
# ჰიპერმგრძნობელობა (მრავალორგანული ჰიპერმგრძნობელობის ჩათვლით) ხასიათდება ისეთი ნიშნებით, როგორიცაა გამონაყარი, ცხელება. შეიძლება დაზიანდეს ისეთი ორგანოები და სისტემები, როგორიცაა სისხლის და ლიმფური სისტემა (მაგ. ეოზინოფილია, თრომბოციტოპენია, ლეიკოპენია, ლიმფადენოპათია, სპლენომეგალია), ღვიძლი (მაგ. ჰეპატიტი, ღვიძლის ფუნქციური ტესტების დარღვევა), კუნთები და სახსრები (მაგ. სახსრების შეშუპება, მიალგია, სახსრების ტკივილი), ნერვული სისტემა (მაგ. სხვა ორგანოები და შეიძლება დაზარალდეს სისტემები, როგორიცაა ღვიძლის ენცეფალოპათია), თირკმელები (მაგ. თირკმლის უკმარისობა, ინტერსტიციული ნეფრიტი, პროტეინურია), ფილტვები (მაგ. ფილტვის შეშუპება, ასთმა, ბრონქოსპაზმი, ფილტვების ინტერსტიციული დაავადება, ქოშინი), ანგიონევროზული შეშუპება.
† შრატში ნატრიუმის დონეები, ჩვეულებრივ 125 მმოლ/ლ-ზე დაბალი, დაფიქსირდა ტრილეპტალით ნამკურნალევ პაციენტთა 2.7%-მდე (იხ. ნაწილი 4.4). უმეტეს შემთხვევაში, ჰიპონატრიემია ასიმპტომურია და არ საჭიროებს მკურნალობის კორექტირებას.
ძალიან იშვიათად, ჰიპონატრიემია ასოცირდება ნიშნებთან და სიმპტომებთან, როგორიცაა კრუნჩხვები, ენცეფალოპათია, ცნობიერების დაქვეითება, დაბნეულობა (იხილეთ აგრეთვე ნერვული სისტემის დარღვევები დამატებითი გვერდითი ეფექტებისთვის), მხედველობის დარღვევა (მაგ. ბუნდოვანი მხედველობა), ჰიპოთირეოზი, ღებინება და გულისრევა. შრატში ნატრიუმის დაბალი დონე ჩვეულებრივ დაფიქსირდა ტრილეპტალით მკურნალობის პირველი 3 თვის განმავლობაში, მაგრამ ასევე იყო პაციენტები, რომლებსაც განუვითარდათ პირველი შრატის მიერი ნატრიუმი <125 მმოლ/ლ თერაპიის დაწყებიდან 1 წელზე მეტი ხნის შემდეგ (იხ. ნაწილი 4.4).
პედიატრიული პოპულაცია
საერთო ჯამში, ბავშვებში უსაფრთხოების პროფილი იგივეა რაც ზრდასრულ პოპულაციაში (იხ. ნაწილი 5.1).
გვერდით ეფექტების შეტყობინება
პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. მათ შესახებ ინფორმაციის მიწოდება იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის პროფესიონალები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოლოგიური განყოფილების ცენტრს (TÜFAM). (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).
ჭარბი დოზა
დოზის გადაჭარბების ძალიან იშვიათ შემთხვევებში მაქსიმალური დოზა შეადგენს დაახლოებით 48.000 მგ.
სიმპტომები
ელექტროლიტებისა და სითხის ბალანსის დარღვევა: ჰიპონატრიემია
თვალის დარღვევები: დიპლოპია, მიოზი, მხედველობის დაბინდვა
კუჭ-ნაწლავის დარღვევები: გულისრევა, ღებინება, ჰიპერკინეზია
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის პრობლემები: დაღლილობა
გამოკვლევები: სუნთქვის სიხშირის შემცირება, QTc გახანგრძლივება
ნერვული სისტემის დარღვევები: თავბრუსხვევა და ძილიანობა, თავბრუსხვევა, ატაქსია, ნისტაგმი, ტრემორი, კოორდინაციის დარღვევა (არანორმალური კოორდინაცია), კრუნჩხვები, თავის ტკივილი, კომა, უგონო მდგომარეობა, დისკინეზია
ფსიქიატრიული დარღვევები: აგრესია, აგზნება, დაბნეულობა
სისხლძარღვთა დარღვევები: ჰიპოტენზია
სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები: ქოშინი
კონტროლი
სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს. უნდა ჩატარდეს შესაბამისი სიმპტომური და დამხმარე მკურნალობა. პრეპარატი უნდა გამოიდევნოს ინაქტივაციის გზით კუჭის ამორეცხვით და/ან გააქტიურებული ნახშირბადის შეყვანით.
შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება:
ყოველი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს აქტიურ ნივთიერებას: 600 მგ ოქსკარბაზეპინს (10,11-დიჰიდრო-10-ოქსო-5H-დიბენც [b,f]აზეპინ-5-კარბოქსამიდი).
დამხმარე ნივთიერებები: დამხმარე ნივთიერებების სრული სია იხილეთ პუნქტში 6.1.
- წამლის ფორმა
აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი. ღია ვარდისფერი, ოვალური, ოდნავ ორმხრივამოზნექილი, აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი ნაბეჭდით "TF/TF" ერთ მხარეს და "CG/CG" მეორე მხარეს. ნაზოლის მეშვეობით შესაძლებელია ტაბლეტის ორად გატეხვა ყლაპვის გაადვილების მიზნით და ასევე ტაბლეტების ორ თანაბარ დოზად დაყოფისათვის.
შენახვის პირობები
36 თვე
- 4. შენახვის სპეციალური გაფრთხილებები
ინახება არაუმეტეს 30˚C-ზე ტემპერატურაზე.
- 5. შეფუთვის ფორმა და შემადგენლობა
ტაბლეტები მოთავსებულია PVC/PE/PVDC ბლისტერში, ყოველი ბლისტერი შეიცავს 10 ტაბლეტს და მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში, რომელიც შეიცავს სულ 50 ტაბლეტს.
- 6. ადამიანური გამოყენების სამკურნალო პროდუქტის ნარჩენების უტილიზაცია და სხვა განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები
გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს „სამედიცინო პროდუქტების კონტროლის შესახებ“ და „შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის შესახებ დებულების“ შესაბამისად.
- ლიცენზიის მფლობელი
ნოვარტისის ჯანმრთელობის, კვების და სოფლის მეურნეობის პროდუქტები სან. ve Tic. Inc. A.S. კავაჯიკი/ბეიკოზი/სტამბოლი
- ლიცენზიის ნომერი
101/06
- პირველადი ლიცენზიის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი
პირველადი ლიცენზიის თარიღი: 15.01.1997
ლიცენზიის განახლების თარიღი: 16.06.2004
- SCU-ს განახლების თარიღი
- 04.2022
თარგმანი სწორია:
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ანტიეპილეფსიური საშუალებები, კარბოქსამიდის წარმოებულები
ათქ კოდი: N03AF02
ფარმაკოდინამიკური ზემოქმედება
ოქსკარბაზეპინის ძირითადი ფარმაკოლოგიური აქტივობა ვლინდება მისი მეტაბოლიტით, მონოჰიდროქსი წარმოებულით (MHD) (იხ. ნაწილი 5.2). ითვლება, რომ ოქსკარბაზეპინის და MHD მოქმედების მექანიზმი ძირითადად ეფუძნება ძაბვისადმი მგრძნობიარე ნატრიუმის არხების ბლოკირებას, რითაც სტაბილიზაციას უკეთებს აღგზნებულ ნერვულ მემბრანებს, აფერხებს განმეორებით ნეირონების გასროლას და ამცირებს სინაფსური იმპულსების გავრცელებას. გარდა ამისა, გაძლიერებულმა კალიუმის გამტარობამ და მაღალი ძაბვის გააქტიურებული კალციუმის არხების მოდულაციამ შეიძლება ასევე ხელი შეუწყოს პრეპარატის ანტიკონვულსანტულ ეფექტს. არ იქნა გამოვლენილი მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედება თავის ტვინში ნეიროტრანსმიტერთან ან მოდულატორის რეცეპტორებთან.
ცხოველ მოდელებში ოქსკარბაზეპინი და მისი აქტიური მეტაბოლიტი (MHD) არის ძლიერი და ეფექტური ანტიკონვულსანტები. ის იცავდა მღრღნელებს დიფუზური ტონურ-კლონური და, უფრო მცირე ზომით, კლონური კრუნჩხვებისაგან და ამცირებდა ან აქრობდა ქრონიკული მორეციდივე ნაწილობრივი კრუნჩხვების სიხშირეს რეზუს მაიმუნებში ალუმინის იმპლანტებით. ტონურ-კლონური კრუნჩხვების მიმართ ტოლერანტობა (ანტიკონვულსიური ეფექტურობის დაქვეითება) არ შეინიშნებოდა, თაგვებში ან ვირთხებში ოქსკარბაზეპინით ან MHD მკურნალობისას, შესაბამისად, 5 დღის ან 4 კვირის განმავლობაში.
კლინიკური კვლევები
პერსპექტიული, ღია ეტიკეტირების, მულტიცენტრული, არაშედარებითი 24-კვირიანი დაკვირვების პოსტმარკეტინგული კვლევა ჩატარდა ინდოეთში. საკვლევ პოპულაციაში 816 პაციენტი, 256 პედიატრიული პაციენტი (1 თვიდან 19 წლამდე) გენერალიზებული ტონურ-კლონური კრუნჩხვით (მეორადი ან პირველადი) მკურნალობდა ოქსკარბაზეპინით მონოთერაპიის სახით. ოქსკარბაზეპინის საწყისი დოზა 6 წელზე უფროსი ასაკის ყველა პაციენტისთვის შეადგენდა 8-10 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი 2 დოზად. საწყისი დოზის დოზის დიაპაზონი 1 თვიდან 6 წლამდე ასაკის 27 პაციენტში იყო 4.62-27.27 მგ/კგ/დღეში და 4.29-30.00 მგ/კგ/დღეში შემანარჩუნებელი დოზა. პირველადი საბოლოო წერტილი იყო კრუნჩხვების სიხშირის შემცირება საწყისიდან 24 კვირაში. 1 თვიდან 6 წლამდე (n=27) კრუნჩხვების რაოდენობა მერყეობდა 1-დან [1-12] 0-მდე [0-2]-მდე. ასაკობრივ ჯგუფში 7-დან 12 წლამდე (n=77) სიხშირე იყო 1-დან [1-22]-დან 0-მდე [0-1]-მდე, 13-19 წლის ასაკში (n=152) სიხშირე 1-დან [1-32] 0-დან [0-3] შეიცვალა. პედიატრიულ პაციენტებში უსაფრთხოების სპეციფიკური ეჭვი არ გამოვლენილა. 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში კვლევის შედეგად მიღებული სარგებელი/რისკის დამადასტურებელი მონაცემები არ არის საკმარისი (იხ. ნაწილი 4.2). რანდომიზებული კონტროლირებადი კვლევების მონაცემებზე დაყრდნობით, ოქსკარბაზეპინი არ არის რეკომენდებული 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში გამოსაყენებლად, რადგან უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის ადეკვატურად გამოკვლეული (იხ. ნაწილი 4.2).
პედიატრიული მოსახლეობა
ორი რანდომიზებული, ბრმა კვლევა, დოზირების კონტროლირებადი ეფექტურობის კვლევა (კვლევა 2339 და კვლევა 2340) ჩატარდა პედიატრიულ პაციენტებში 1 თვიდან <17 წლამდე (n=31 პაციენტი 6-დან <17 წლამდე; n=189 პაციენტი <6 წლები). გარდა ამისა, ჩატარდა არაერთი ღია ეტიკეტის კვლევა, რომლებშიც მონაწილეობდნენ ბავშვები. საერთო ჯამში, ოქსკარბაზეპინის უსაფრთხოების პროფილი მცირეწლოვან ბავშვებში (< 6 წელი) მსგავსი იყო უფროს ბავშვების ( 6 წელი). მეორე მხრივ, ზოგიერთმა კვლევამ მცირეწლოვან ბავშვებში (<4 წელზე) და უფროს ბავშვებში (4 წელზე) გამოავლინა კრუნჩხვები (7.9% 1.0%-ის წინააღმდეგ) და ეპილეფსიური სტატუსი (5% 1%). დაფიქსირდა განსხვავება A 5-ჯერ პაციენტების პროპორციაში.
- 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
ზოგადი მახასიათებლები
აბსორბცია
ტრილეპტალის პერორალური მიღების შემდეგ, ოქსკარბაზეპინი მთლიანად შეიწოვება და ინტენსიურად მეტაბოლიზდება მის ფარმაკოლოგიურად აქტიურ მეტაბოლიტამდე, 10-მონოჰიდროქსი წარმოებულამდე (MHD).
ტრილეპტალის 600 მგ ერთჯერადი დოზის შემდეგ ჯანმრთელი მამაკაც მოხალისეებში უზმოზე მიღებისას, MHD-ის საშუალო Cmax იყო 34 მიკრომოლი/ლ (საშუალო tmax: 4,5 საათი).
ადამიანებში წამლის მასის სტაბილიზაციის კვლევაში, პლაზმაში მთლიანი რადიოაქტიურობის მხოლოდ 2% მიეკუთვნებოდა უცვლელ ოქსკარბაზეპინს, დაახლოებით 70% MHD-ს და დანარჩენი უმნიშვნელო მეორად მეტაბოლიტებს, რომლებიც გამოიყოფიან სწრაფად.
საკვები არ ახდენს გავლენას ოქსკარბაზეპინის შეწოვის სიჩქარესა და მასშტაბზე. ამიტომ ტრილეპტალის მიღება შესაძლებელია საკვებთან ერთად ან უზმოზე.
განაწილება
MHD-ის განაწილების აშკარა მოცულობა არის 49 ლიტრი. MHD-ის დაახლოებით 40% უკავშირდება შრატის ცილებს, ძირითადად ალბუმინს. შეკავშირება დამოუკიდებელია შრატში კონცენტრაციისგან თერაპიულ დიაპაზონში. ოქსკარბაზეპინი და MHD არ უკავშირდება ალფა-1-მჟავა გლიკოპროტეინს.
ოქსკარბაზეპინი და MHD კვეთენ პლაცენტას. ახალშობილთა და დედის პლაზმაში MHD კონცენტრაციები მსგავსი იყო ერთ შემთხვევაში.
ბიოტრანსფორმაცია
ოქსკარბაზეპინი სწრაფად ტრანსფორმირდება ღვიძლში ციტოზოლური ფერმენტებით MHD-მდე, რომელიც პასუხისმგებელია ტრილეპტალის ძირითად ფარმაკოლოგიურ მოქმედებაზე. შემდეგ MHD მეტაბოლიზდება გლუკურონის მჟავასთან კონიუგაციის გზით. მცირე რაოდენობა (დოზის 4%) იჟანგება მის ფარმაკოლოგიურად არააქტიურ მეტაბოლიტამდე (10, 11-დიჰიდროქსი წარმოებული, DHD).
გამოყოფა
ოქსკარბაზეპინი გამოიყოფა ძირითადად თირკმელებით, უმეტესად მეტაბოლიტების სახით (გამოიყოფა ძირითადად თირკმელებით). დოზის 95%-ზე მეტი აღმოჩენილია შარდში, აქედან უცვლელი ოქსკარბაზეპინის 1%-ზე ნაკლები. მიღებული დოზის 4%-ზე ნაკლები გამოიყოფა განავლით. დოზის დაახლოებით 80% გამოიყოფა შარდით MHD (49%) ან უცვლელი MHD (27%) გლუკურონიდების სახით. შარდში გამოყოფილი დოზებიდან დაახლოებით 3% არის არააქტიური DHD და 13% არის ოქსკარბაზეპინის კონიუგატები. ოქსკარბაზეპინი სწრაფად გამოიყოფა პლაზმიდან. აშკარა ნახევარგამოყოფის პერიოდია 1.3-დან 2.3 საათამდე. MHD-ის პლაზმური ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდი შეადგენს 9,3 ± 1,8 საათს.
წრფივობა/არაწრფივობა
პლაზმაში MHD-ის სტაბილური კონცენტრაცია მიიღწევა 2-3 დღის განმავლობაში, როდესაც ტრილეპტალი გამოიყენება პაციენტებში დღეში ორჯერ. Steady State - MHD-ის ფარმაკოკინეტიკა არის ხაზოვანი და დოზის პროპორციული დოზის დიაპაზონში 300-დან 2400 მგ-მდე დღეში.
პაციენტების განსაკუთრებული ჯგუფი
პედიატრიული პაციენტები
ტრილეპტალის ფარმაკოკინეტიკა შეფასებული იყო კლინიკურ კვლევებში პედიატრიულ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ტრილეპტალის დოზის დიაპაზონში 10-60 მგ/კგ/დღეში. წონაზე მორგებული MHD კლირენსი მცირდება ასაკისა და წონის მატებასთან ერთად ზრდასრულთა მაჩვენებელთან შედარებით. საშუალო წონაზე მორგებული კლირენსი 4-დან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში დაახლოებით 40%-ით მეტია, ვიდრე მოზრდილებში. ამიტომ, MHD-ის ექსპოზიცია ამ ბავშვებში მოსალოდნელია იყოს მოზრდილების დაახლოებით ორი მესამედი, როდესაც მკურნალობენ წონის მიხედვით მორგებული მსგავსი დოზით. 13 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებისთვის, წონის მატებასთან ერთად მოსალოდნელია წონაზე მორგებული ზრდასრულთა MHD კლირენის მიღწევა.
ხანდაზმული პაციენტები
ტრილეპტალის ერთჯერადი დოზის (300 მგ) და მრავალჯერადი დოზების (600 მგ/დღეში) მიღების შემდეგ პლაზმაში პიკური კონცენტრაცია და MHD-ის AUC 60-82 წლის ჯანმრთელ მოხალისეებში 30%-60%-ით უფრო მაღალი იყო ვიდრე ახალგაზრდა მოხალისეებში (18-32 წლამდე). კრეატინინის კლირენსის შედარებამ ახალგაზრდა და ხანდაზმულ მოხალისეებში აჩვენა განსხვავებები კრეატინინის კლირენსის ასაკთან დაკავშირებული შემცირების გამო. დოზის სპეციალური კორექტირება საჭირო არ არის, რადგან თერაპიული დოზები ინდივიდუალურად რეგულირდება.
თირკმლის უკმარისობა
არსებობს ხაზოვანი კორელაცია MHD-ის თირკმლის კლირენსსა და მიმღების კრეატინინის კლირენსს შორის. ტრილეპტალის 300 მგ ერთჯერადი დოზის მიღებისას პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები), MHD-ის ნახევარგამოყოფის პერიოდი გახანგრძლივებული იყო 60-90% და აღინიშნებოდა AUC-ის ორჯერ გაზრდა (19 საათი), ვიდრე მოზრდილებში, რომელთაც აღენიშნებოდათ თირკმლის ნორმალური ფუნქცია (10 საათი).
ღვიძლის უკმარისობა
ოქსკარბაზეპინის და MHD-ის ფარმაკოკინეტიკა და მეტაბოლიზმი შეფასებული იყო 900 მგ ერთჯერადი პერორალური დოზის შემდეგ ჯანმრთელ მოხალისეებში და პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით. ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობა არ მოქმედებს ოქსკარბაზეპინის და MHD-ის ფარმაკოკინეტიკაზე. არ არსებობს ტრილეპტალის კლინიკური გამოცდილება ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში.
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · პროდუქტის მახასიათებლები (ექიმისთვის)
ტრილეპტალი® აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები 600 მგ
(ნოვარტისი-იტალია)
NOVARTIS
პროდუქტის მოკლე ინფორმაცია
- სამკურნალო საშუალების დასახელება
ტრილეპტალი® 600 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები
- ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა
აქტიური ნივთიერება:
ყოველი აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს აქტიურ ნივთიერებას: 600 მგ ოქსკარბაზეპინს (10,11-დიჰიდრო-10-ოქსო-5H-დიბენც [b,f]აზეპინ-5-კარბოქსამიდი).
დამხმარე ნივთიერებები: დამხმარე ნივთიერებების სრული სია იხილეთ პუნქტში 6.1.
- წამლის ფორმა
აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი. ღია ვარდისფერი, ოვალური, ოდნავ ორმხრივამოზნექილი, აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი ნაბეჭდით "TF/TF" ერთ მხარეს და "CG/CG" მეორე მხარეს. ნაზოლის მეშვეობით შესაძლებელია ტაბლეტის ორად გატეხვა ყლაპვის გაადვილების მიზნით და ასევე ტაბლეტების ორ თანაბარ დოზად დაყოფისათვის.
- კლინიკური მახასიათებლები
- 1. თერაპიული ჩვენებები
ტრილეპტალი ნაჩვენებია პარციალური კრუნჩხვების (მათ შორის, ქვეტიპების მარტივი, რთული და მეორადი კრუნჩხვები, რომლებიც პროგრესირებს დიფუზურად) და გენერალიზებული ტონურ-კლონური კრუნჩხვების სამკურნალოდ მოზრდილებში და 6 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში. ტრილეპტალი ნაჩვენებია, როგორც პირველი რიგის ანტიეპილეფსიური საშუალება მონოთერაპიის დროს ასევე დამხმარე თერაპიის სახით (დამატების სახით).
ტრილეპტალის გამოყენება შესაძლებელია კრუნჩხვების კონტროლის დროს მიმდინარე თერაპიის ალტერნატიული საშუალების სახით. მისი გამოყენება შესაძლებელია სხვა ანტიეპილეფსიური საშუალებების ნაცვლად იმ შემთხვევებში, როდესაც ის არასაკმარისია. (იხ. "პუნქტი 5.1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები", კლინიკური კვლევები).
- 2. დოზირება და მიღების წესი
დოზირება/შეყვანის სიხშირე და ხანგრძლივობა
ტრილეპტალი გამოიყენება მონოთერაპიის სახით ან სხვა ანტიეპილეფსიურ საშუალებებთან ერთად კომბინაციაში. მონოთერაპიისა და დამხმარე თერაპიის დროს ტრილეპტალით მკურნალობა იწყება კლინიკურად ეფექტური დოზით, რომელიც ინიშნება ორ დოზით. დოზა შეიძლება გაიზარდოს პაციენტის კლინიკური პასუხის მიხედვით.
თუ ტრილეპტალი გამოიყენება სხვა პრეპარატების ნაცვლად, სხვა ანტიეპილეფსიური საშუალებების დოზა თანდათან უნდა შემცირდეს ტრილეპტალით თერაპიის დაწყებისას.
დამხმარე თერაპიისას შეიძლება საჭირო გახდეს სხვა თანმხლები ანტიეპილეფსიური წამლების დოზის შემცირება და/ან ტრილეპტალის დოზის უფრო ნელა გაზრდა, რადგან ამ დროს იზრდება პაციენტის მთლიანი ანტიეპილეფსიური წამლის დატვირთვა (იხ. ნაწილი 4.5).
ტრილეპტალის მიღება შესაძლებელია საკვებთან ერთად ან მის გარეშე.
თერაპიული წამლების მონიტორინგი
ოქსკარბაზეპინის თერაპიული ეფექტი ძირითადად განპირობებულია ოქსკარბაზეპინის აქტიური მეტაბოლიტით, რომელიც არის 10-მონოჰიდროქსის წარმოებული (MHD). (იხ. პუნქტი 5.1).
პლაზმური დონის რუტინული მონიტორინგი არ არის საჭირო ოქსკარბაზეპინის ან MHD-ისთვის. თუმცა, MHD-ის პლაზმური დონის მონიტორინგი შეიძლება საჭირო გახდეს ტრილეპტალით მკურნალობის დროს ცდომილებების თავიდან აცილების მიზნით ან იმ სიტუაციებში, როდესაც მოსალოდნელია MHD კლირენსის ცვლილება, მათ შორის სიტუაციებისას, როგორიცაა:
თირკმელების ფუნქციის ცვლილებები (იხ. პუნქტი 4.2)
ორსულობა (იხ. პუნქტი 4.6. და პუნქტი 5.1)
ღვიძლის ფერმენტის წარმომქნელი პრეპარატების ერთდროული გამოყენება (იხ. პუნქტი 4.5)
თუ რომელიმე ჩამოთვლილი სიტუაცია აქტუალურია, ტრილეპტალის დოზა შეიძლება დარეგულირდეს პლაზმაში MHD პიკური დონის შესანარჩუნებლად <35 მგ/ლ. (დოზის მიღებიდან 2-4 საათის შემდეგ გაზომილ პლაზმური დონის მიხედვით).
მონოთერაპია და დამხმარე (შემანარჩუნებელი) მკურნალობა
რეკომენდებული საწყისი დოზა
ტრილეპტალის დოზის მიღება უნდა დაიწყოს დღიური 600 მგ დოზით (8-10 მგ/კგ/დღეში ბავშვებისათვის) და სადღეღამისო დოზა უნდა გაიყოს ორად.
შემანარჩუნებელი დოზა
თერაპიული ეფექტი აღინიშნება 600 მგ-დან 2.400 მგ-მდე დღეში დოზების გამოყენებისას.
თუ კლინიკურად მიზანშეწონილია, დოზა შეიძლება გაიზარდოს დაახლოებით ყოველკვირეული ინტერვალით საწყისი დოზიდან მაქსიმუმ 600 მგ-მდე დღეში სასურველი კლინიკური პასუხის მისაღწევად.
მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა
დოზის გაზრდა 2.400 მგ-მდე დღეში მიიღწევა 48 საათის განმავლობაში კონტროლირებად პირობებში, საავადმყოფოში. 2.400 მგ/დღეზე მეტი დოზები ჯერ კიდევ არ არის სისტემატურად შესწავლილი კლინიკურ კვლევებში.
გამოყენების სიხშირე და ხანგრძლივობა
მედიკამენტი არ უნდა იქნას გამოყენებული ექიმთან კონსულტაციის გარეშე.
ოქსკარბაზეპინი შეიძლება გამოყენებულ იქნას საკვებთან ერთად ან მის გარეშე.
იგი გამოიყენება დღეში ორჯერ, მონოთერაპიის სახით ან სხვა ანტიეპილეფსიურ საშუალებებთან ერთად კომბინაციაშიც. დოზა შეიძლება გაიზარდოს პაციენტის კლინიკური პასუხის მიხედვით. ოქსკარბაზეპინით თერაპიის დროს არ არის საჭირო პლაზმაში ოქსკარბაზეპინის დონის მონიტორინგი.
გამოყენების მეთოდი
პერორალური გამოყენებისთვის.
ტაბლეტებს ახლავთ გამყოფი ნაზოლი და შეიძლება გაიყოს ორ თანაბარ ნაწილად, რათა პაციენტებს გაუადვილდეთ ტაბლეტის გადაყლაპვა. პერორალური სუსპენზიის ფორმა შეიძლება გამოყენებულ იქნას მცირეწლოვანი ბავშვებისთვის, რომლებსაც არ შეუძლიათ ტაბლეტის გადაყლაპვა ან იმ შემთხვევებში, როდესაც ტაბლეტთან ერთად საჭირო დოზის მიღება შეუძლებელია.
დამატებითი ინფორმაცია განსაკუთრებული პოპულაციების შესახებ
თირკმლის უკმარისობა
თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები), ტრილეპტალით მკურნალობა უნდა დაიწყოს ჩვეულებრივი საწყისი დოზის ნახევარით (300 მგ/დღეში) და დოზა უნდა გაიზარდოს ნელა სასურველი კლინიკური პასუხის მისაღწევად (იხ. ნაწილი 5.2).
ღვიძლის უკმარისობა
ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის დოზის კორექცია საჭირო არ არის. ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში ტრილეპტალის გამოყენების კლინიკური გამოცდილება არ არსებობს, ამიტომ ასეთ პაციენტებში დოზის კორექციისას საჭიროა სიფრთხილე (იხ. პუნქტი 5.2).
პედიატრიული მოსახლეობა
მონოთერაპიისა და დამხმარე თერაპიის დროს ტრილეპტალის მიღება უნდა დაიწყოს 8-10 მგ/კგ/დღეში დოზრებით, გაყოფილი 2 დოზად.
შემანარჩუნებელი დოზა
დამხმარე თერაპიის კვლევებში 30-46 მგ/კგ/დღეში ორი კვირის განმავლობაში ბავშვებში ეფექტური და კარგად ასატანი იყო. თერაპიული ეფექტი გამოვლინდა საშუალო შემანარჩუნებელი 30 მგ/კგ/დღეში დოზირებისას.
მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა
თუ კლინიკურად ნაჩვენებია, დოზა შეიძლება გაიზარდოს საწყისი დოზიდან დაახლოებით 10 მგ/კგ/დღეში კვირაში მაქსიმუმ 46 მგ/კგ/დღეში სასურველი კლინიკური პასუხის მისაღწევად.
ტრილეპტალი რეკომენდებულია 6 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში გამოსაყენებლად. უსაფრთხოება და ეფექტურობა შეფასებული იქნა კონტროლირებად კლინიკურ კვლევებში 6 წლამდე (1 თვემდე ასაკის) დაახლოებით 230 ბავშვზე. ტრილეპტალი არ არის რეკომენდებული 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში, რადგან უსაფრთხოება და ეფექტურობა ადეკვატურად არ არის დადასტურებული. ზემოთ მოცემული დოზირების ყველა რეკომენდაცია (მოზრდილები, მოხუცები და ბავშვები) ეფუძნება კლინიკურ კვლევებში შესწავლილ დოზებს ყველა ასაკობრივი ჯგუფისთვის. თუმცა, საჭიროების შემთხვევაში შეიძლება განიხილებოდეს უფრო დაბალი საწყისი დოზების გამოყენება.
გერიატრიული პოპულაცია (65 წლის და უფროსი)
ხანდაზმულ პაციენტებში დოზის სპეციალური შერჩევა არ არის საჭირო, რადგან თერაპიული დოზები ინდივიდუალურად რეგულირდება. დოზის კორექცია რეკომენდებულია თირკმლის უკმარისობის მქონე (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები) ხანდაზმულ პაციენტებში. ჰიპონატრიემიის რისკის მქონე პაციენტებში ნატრიუმის დონე უნდა იყოს გაკონტროლირებული (იხ. ნაწილი 4.4).
- 3. უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ოქსკარბაზეპინის, ესლიკარბაზეპინის ან წამლის შემადგენლობაში შემავალი რომელიმე კომპონენტის მიმართ.
- 4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას
ჰიპერმგრძნობელობა
I ტიპის (ადრეული ტიპის) ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, მათ შორის კანზე გამონაყარი, ქავილი, ჭინჭრის ციება, ანგიონევროზული შეშუპება და ანაფილაქსიის შემთხვევები დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგულ პერიოდში. ანგიონევროზული შეშუპებისა და ანაფილაქსიის შემთხვევები ხორხის, ყელის, ტუჩებისა და ქუთუთოების შეშუპება დაფიქსირდა პაციენტებში ტრილეპტალის პირველი ან შემდგომი დოზების მიღების შემდეგ. თუ პაციენტს განუვითარდა ეს რეაქციები ტრილეპტალით მკურნალობის შემდეგ, პრეპარატის მიღება უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს ალტერნატიული თერაპია.
უნდა აღინიშნოს, რომ პაციენტების 25-30%-ს, რომლებშიც ვლინდება ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები კარბამაზეპინის მიმართ, შესაძლოა ასევე გამოუვლინდეთ ჰიპერმგრძნობელობა (მაგ. კანის მძიმე რეაქციები) ტრილეპტალის მიმართ (იხ. ნაწილი 4.8).
ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, მათ შორის მრავალორგანული ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, ასევე შეიძლება განვითარდეს პაციენტებში, რომლებსაც არ აქვთ ჰიპერმგრძნობელობა კარბამაზეპინის მიმართ. ამ რეაქციებმა შეიძლება გავლენა მოახდინონ კანზე, ღვიძლზე, სისხლსა და ლიმფურ სისტემაზე ან სხვა ორგანოებზე, ინდივიდუალურად ან ერთდროულად სისტემური რეაქციის კონტექსტში (იხ. პუნქტი 4.8). ტრილეპტალით თერაპია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების ნიშნების და სიმპტომების გამოვლენისას.
ეფექტები კანზე
სერიოზული დერმატოლოგიური რეაქციები, მათ შორის სტივენს-ჯონსონის სინდრომი (SJS), ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (TEN) (ლაიელის სინდრომი) და მულტიფორმული ერითემა, ძალიან იშვიათად აღინიშნა პირებში, რომლებიც იღებდნენ ტრილეპტალს.
იმის გამო, რომ ეს მდგომარეობა შეიძლება იყოს სიცოცხლისთვის საშიში და ძალიან იშვიათად ფატალური, შესაძლოა საჭირო გახდეს მძიმე დერმატოლოგიური რეაქციების მქონე პაციენტების ჰოსპიტალიზაცია. ტრილეპტალთან ასოცირებული შემთხვევები დაფიქსირდა როგორც ბავშვებში, ასევე მოზრდილებში. ეფექტების გამოვლენის დაწყების საშუალო დრო იყო 19 დღე. ტრილეპტალის განმეორებით მიღებისას დაფიქსირდა კანის სერიოზული რეაქციების კვლავ ხელახლა გამოვლენის რამდენიმე ცალკეული შემთხვევა. პაციენტებს, რომლებთაც განუვითარდებათ კანის რეაქცია ტრილეპტალით, დაუყოვნებლივ უნდა ჩაუტარდეთ გამოკვლევა და ტრილეპტალის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, გარდა იმ შემთხვევისა თუ გამონაყარი ერთმნიშვნელოვნად არ არის დაკავშირებული მედიკამენტის გამოყენებასთან. თერაპიის შეწყვეტის შემთხვევაში, გასათვალისწინებელია ტრილეპტალის სხვა ანტიეპილეფსიური წამლით ჩანაცვლება, რათა თავიდან იქნას აცილებული მოხსნის კრუნჩხვები. ტრილეპტალი არ უნდა იქნეს ხელმეორედ გამოყენებული პაციენტებში, რომლებმაც შეწყვიტეს მკურნალობა ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციის გამო (იხ. ნაწილი 4.3).
ფარმაკოგენომიკა
არსებობს გარკვეული მტკიცებულება, რომ სხვადასხვა ადამიანის ლეიკოციტური ანტიგენის (HLA) ალელები თამაშობენ გარკვეულ როლს მგრძნობიარე პაციენტებში კანზე არასასურველ რეაქციების გამოვლენაში.
კავშირი HLA-B*1502-თან
რეტროსპექტულმა კვლევებმა ჩინელ და ტაილანდურ პაციენტებში დააფიქსირა ძლიერი კორელაცია კარბამაზეპინთან დაკავშირებულ სტივენს-ჯონსონის სინდრომს (SJS)/ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზის (TEN) კანის რეაქციებსა და პაციენტებში ადამიანის ლეიკოციტური ანტიგენის (HLA)-B*1502 ალელის არსებობას შორის. ოქსკარბაზეპინის ქიმიური სტრუქტურა კარბამაზეპინის მსგავსია და შესაძლებელია, რომ HLA-B*1502 დადებითი პაციენტები ასევე იყვნენ SJS/TEN რისკის ქვეშ ოქსკარბაზეპინით მკურნალობის შემდეგ. არსებობს გარკვეული მონაცემები, რომლებიც ვარაუდობენ, რომ ასეთი კავშირი არსებობს ოქსკარბაზეპინის მიმართაც.
HLA-B*1502 ალელის სიხშირე არის დაახლოებით 10% ჩინურ და ტაილანდურ პოპულაციაში. შეძლებისდაგვარად, უნდა მოხდეს ამ პირების შემოწმება ამ ალელზე კარბამაზეპინით ან ქიმიურად ანალოგიური აქტიური ნივთიერებით მკურნალობის დაწყებამდე. თუ ამ წარმოშობის პაციენტების ტესტი დადებითია HLA-B*1502 ალელზე, ოქსკარბაზეპინის გამოყენება უნდა მოხდეს რისკ/სარგებლის მკაცრი შეფასების შემდეგ და აუცილებლობის შემთხვევაში, თუ მკურნალობის სარგებელი აღემატება მოსალოდნელ რისკს.
ვინაიდან ეს ალელი უფრო მეტად გავრცელებულია სხვა აზიურ პოპულაციებშიც (მაგ. 15%-ზე მეტი ფილიპინებსა და მალაიზიაში), შეიძლება განიხილებოდეს გენეტიკური ტესტირების ჩატარება HLA-B * 1502-ის არსებობაზე რისკის მქონე პოპულაციებში. HLA-B*1502 ალელის სიხშირე უმნიშვნელოა (<1%) ევროპული წარმოშობის ადამიანებში, სხვადასხვა აფრიკულ პოპულაციაში, ესპანურ პოპულაციაში, იაპონელებსა და კორეელებში.
აქ მითითებული ალელების სიხშირე ეფუძნება პოპულაციაში მითითებული ქრომოსომების პროცენტს, რომლებიც ამ ალელს ატარებენ, რაც ნიშნავს, რომ ეს არის იმ პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებიც ატარებენ ალელის ასლს მათი ორი ქრომოსომიდან მინიმუმ ერთზე (ანუ „გადამზიდავი სიხშირე“), არის დაახლოებით ორჯერ მაღალი ვიდრე ალელის სიხშირე. ამრიგად, SJS-ის რისკის ქვეშ მყოფი პაციენტების პროცენტი თითქმის ორჯერ აღემატება ალელის სიხშირეს.
ტესტირება HLA-B*1502 ალელის არსებობის გამოსავლენად უნდა ჩატარდეს ტრილეპტალით მკურნალობის დაწყებამდე პაციენტებში გენეტიკური რისკის მქონე პოპულაციებიდან. ტრილეპტალი არ უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში დადებითი HLA-B*1502 ტესტის შედეგისას, თუ სარგებელი აშკარად არ აღემატება რისკს. HLA-B*1502 შეიძლება იყოს SJS/TEN-ის განვითარების რისკ-ფაქტორი ჩინელ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ სხვა SJS/TEN-თან ასოცირებულ მონათესავე ანტიეპილეფსიურ საშუალებებს (AEDs). ამიტომ, SJS/TEN-თან ასოცირებული სხვა პრეპარატების გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული HLA-B*1502 დადებით პაციენტებში, რომლებშიც ალტერნატიული მკურნალობა ანალოგიურად ეფექტურია.
HLA-A*3101 ალელი-ევროპული და იაპონური პოპულაციები
ზოგიერთი მონაცემები მიუთითებენ იმაზე, რომ ევროპელებში და იაპონელებში HLA-A*3101 ასოცირდება კარბამაზეპინით გამოწვეულ კანის მწვავე გვერდით მოვლენების გაზრდილ რისკთან, მათ შორის როგორიცაა SJS, TEN, წამლის გამონაყარი ეოზინოფილიით (DRESS) ან ნაკლებად მძიმე მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატოზური პუსტულოზი (AGEP) და მაკულოპაპულური გამონაყარი.
HLA-A*3101 ალელის სიხშირე მნიშვნელოვნად განსხვავდება ეთნიკურ პოპულაციაში. HLA-A*3101 ალელის პრევალენტობა 2%-დან 5%-მდეა ევროპულ პოპულაციებში და დაახლოებით 10%-ს იაპონურ პოპულაციებში.
HLA-A*3101 ალელის არსებობა ზრდის კარბამაზეპინით გამოწვეული კანის რეაქციების (ძირითადად ნაკლებად მძიმე) რისკს 5%-ით ზოგადად 26.0%-მდე ევროპული წარმოშობის სუბიექტებში, ხოლო მისი არ არსებობა ამცირებს რისკს 5%-დან. 3.8%-ით.
HLA-A*3101 ალელი-სხვა წარმომავლობა
ამ ალელის სიხშირე სავარაუდოდ შეადგენს 5%-ზე ნაკლებს ავსტრალიის, აზიის, აფრიკის და ჩრდილოეთ ამერიკის მოსახლეობის უმეტესობაში, ზოგიერთი გამონაკლისის გარდა, რომელიც შეადგენს 5%-დან 12%-მდე. 15%-ზე მეტი მაჩვენებლით გავრცელება ზოგიერთ ეთნიკურ ჯგუფში სამხრეთ ამერიკაში (არგენტინა და ბრაზილია), ჩრდილოეთ ამერიკაში (აშშ Navajo და Sioux და მექსიკა Sonora Seri) და სამხრეთ ინდოეთი Tamil Nadu) და 10% და 15% სხვა ძირძველ ეთნიკურ ჯგუფში ამ გამოთვლილი იქნა იგივე სიხშირე.
ალელური სიხშირე ეფუძნება პოპულაციაში ქრომოსომების პროცენტს, რომლებიც ატარებენ კონკრეტულ ალელს. იმის გამო, რომ ადამიანი ატარებს თითოეული ქრომოსომის ორ ასლს, მაგრამ HLA-A*3101 ალელის ერთი ასლიც კი შეიძლება იყოს საკმარისი SJS-ის რისკის გასაზრდელად, რისკის ქვეშ მყოფი პაციენტების პროცენტი თითქმის ორჯერ აღემატება ალელის სიხშირეს.
არსებობს შეზღუდული მონაცემები, რომლებიც მხარს უჭერენ HLA-A*3101 სკრინინგის რეკომენდაციებს კარბამაზეპინით ან ქიმიურად ანალოგიური ნაერთებით მკურნალობის დაწყებამდე.
თუ ცნობილია, რომ ევროპული ან იაპონური წარმოშობის პაციენტები დადებითები არიან HLA-A*3101 ალელზე, კარბამაზეპინის ან ქიმიურად დაკავშირებული ნაერთების გამოყენება შეიძლება განიხილებოდეს, თუ ჩათვლილი იქნება, რომ სარგებელი აღემატება რისკს.
გენეტიკური სკრინინგის შეზღუდვა
გენეტიკური სკრინინგის შედეგები არ ცვლის შესაბამის კლინიკურ დაკვირვებას და პაციენტის მონიტორინგს. ბევრ აზიელ პაციენტს, რომლებიც HLA-B*1502 დადებითია და მკურნალობენ ტრილეპტალით, არ უვითარდებათ SJS/TEN, ხოლო ნებისმიერი ეროვნების პაციენტებს არ უვითარდებათ SJS/TEN. SJS/TEN შეიძლება განვითარდეს HLA-B*1502 უარყოფით პაციენტებშიც.
ანალოგიურად, ბევრ HLA-A*3101 დადებით და ტრილეპტალით ნამკურნალებ პაციენტს არ უვითარდება SJS, TEN, DRESS, AGEP ან მაკულოპაპულური გამონაყარი, მაშინ როცა ნებისმიერი ეროვნების HLA-A*3101 ნეგატიურ პაციენტს შეიძლება განუვითარდეთ ეს მძიმე კანის გვერდითი რეაქციები. სხვა შესაძლო ფაქტორების ზეგავლენა, როგორიცაა AED დოზა, შესაბამისობა, თანმხლები მედიკამენტები, თანმხლები დაავადებები და დერმატოლოგიური დაკვირვების დონე ამ მძიმე კანის გვერდითი რეაქციების განვითარებაში ან ასოცირებულ დაავადებაზე არ არის შესწავლილი.
ინფორმაცია სამედიცინო პერსონალისათვის
თუ საჭიროა ტესტირება HLA-B*1502-ის არსებობის დასადგენად, რეკომენდებულია მაღალი გარჩევადობის "HLA-B*1502 გენოტიპირება". თუ აღმოჩენილია HLA-B*1502-ის ერთი ან ორი ალელი, ტესტის შედეგი დადებითია, თუ HLA-B*1502 ალელი არ არის აღმოჩენილი, ტესტის შედეგი უარყოფითია. ანალოგიურად, ტესტირება HLA-A*3101-ის არსებობისთვის საჭიროების შემთხვევაში რეკომენდებულია მაღალი გარჩევადობის "HLA-A*3101 გენოტიპირება". თუ აღმოჩენილია HLA-A*3101-ის ერთი ან ორი ალელი, ტესტის შედეგი დადებითია, თუ HLA-A*3101-ის ალელი არ არის აღმოჩენილი, ტესტის შედეგი უარყოფითია.
კრუნჩხვის გაუარესების რისკი
ტრილეპტალის გამოყენებისას დაფიქსირდა კრუნჩხვის გამწვავების რისკი. მიუხედავად იმისა, რომ კრუნჩხვის გამწვავების რისკი განსაკუთრებით ბავშვებში აღნიშნა, ის ასევე შეიძლება გამოვლინდეს მოზრდილებში. კრუნჩხვის გაუარესების შემთხვევაში ტრილეპტალის მიღება უნდა შეწყდეს.
ჰიპონატრიემია
ტრილეპტალით ნამკურნალევი პაციენტების დაახლოებით 2.7%-ში დაფიქსირდა125 მმოლ/ლ-ზე დაბალი ნატრიუმის დონე შრატში, რომელიც ჩვეულებრივ ასიმპტომურია და არ საჭიროებს თერაპიის კორექტირებას. კლინიკური კვლევების გამოცდილება აჩვენებს, რომ შრატში ნატრიუმის დონე უბრუნდება ნორმას ტრილეპტალის დოზის შემცირების, მიღების შეწყვეტისას ან პაციენტის სიფრთხილით მკურნალობისას (მაგ., სითხის შეზღუდვა).
შრატში ნატრიუმის დონე უნდა გაიზომოს თერაპიის დაწყებამდე პაციენტებში თირკმელების ფუნქციის დარღვევით, რომლებთაც ასევე აღენიშნებათ ნატრიუმის დაბალი დონე (მაგ. არაადექვატური ADH სეკრეციის მსგავსი სინდრომი), ან რომლებიც ერთდროულად მკურნალობენ ნატრიუმის შემამცირებელი საშუალებებით (როგორიცაა დიურეზულები, დესმოპრესინი), აგრეთვე არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით (როგორიცაა ინდომეტაცინი). ამის შემდეგ, ნატრიუმის დონე უნდა გაიზომოს დაახლოებით 2 კვირის შემდეგ და შემდეგ ყოველთვიურად მკურნალობის პირველი 3 თვის განმავლობაში ან კლინიკურად საჭიროებისამებრ. ეს რისკ-ფაქტორები განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ხანდაზმული პაციენტებისთვის.
ნატრიუმის დონის მონიტორინგი უნდა განხორციელდეს იმავე წესით, როგორც პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ტრილეპტალით და იწყებენ ნატრიუმის შემამცირებელი პრეპარატების მიღებას. ზოგადად, თუ ვლინდება კლინიკური სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებენ ჰიპონატრიემიაზე ტრილეპტალით მკურნალობის დროს (იხ. ნაწილი 4.8), შეიძლება განიხილებოდეს შრატში ნატრიუმის დონის გაზომვა. სხვა პაციენტების შრატში ნატრიუმის დონე შეიძლება გაიზომოს რუტინული ლაბორატორიული გამოკვლევების ფარგლებში.
სხეულის წონა რეგულარულად უნდა გაიზომოს ყველა გულის უკმარისობის და მეორადი გულის უკმარისობის მქონე პაციენტში სითხის შეკავების გამოსავლენად.
სითხის შეკავების ან გულის მდგომარეობის გაუარესების შემთხვევაში უნდა შემოწმდეს შრატში ნატრიუმის დონე. ჰიპონატრიემიის შემთხვევაში, წყლის შეზღუდვა მნიშვნელოვანი სიფრთხილის ზომაა, რომელიც შეიძლება იქნას მიღებული ამ სიტუაციაში. ვინაიდან ცნობილია, რომ ოქსკარბაზეპინი ძალიან იშვიათად არღვევს გულის გამტარობას, პაციენტები, რომლებსაც აქვთ ადრე არსებული გამტარობის დარღვევები (AV-ბლოკი, არითმია და ა.შ.), უნდა იმყოფებოდნენ მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ.
ჰიპოთირეოზი
ჰიპოთირეოზი არის ოქსკარბაზეპინის გვერდითი რეაქცია. ("არახშირი", იხილეთ პუნქტი 4.8). ვინაიდან ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონებს დიდი მნიშვნელობა აქვს ბავშვების პოსტნატალური განვითარებაში, პედიატრიულ ასაკობრივ ჯგუფში, ტრილეპტალით მკურნალობისას რეკომენდებულია ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის მონიტორინგი.
ღვიძლის ფუნქცია
დაფიქსირდა ჰეპატიტის ძალიან იშვიათი შემთხვევები და ამ შემთხვევების უმეტესობა გაქრა. ჰეპატიტის ეჭვის შემთხვევაში, უნდა შეფასდეს ღვიძლის ფუნქცია და უნდა განიხილებოდეს ტრილეპტალით თერაპიის შეწყვეტა. სიფრთხილეა საჭირო ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტების მკურნალობისას (იხ. პუნქტები 4.2 და 5.2).
თირკმლის ფუნქცია
თირკმელების ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები) სიფრთხილე უნდა გამოიჩინოთ ტრილეპტალით მკურნალობის დროს, განსაკუთრებით საწყისი დოზისა შერჩევის და დოზის ტიტრირებისას. შეიძლება განიხილებოდეს MHD-ის პლაზმური დონის მონიტორინგი (იხ. პუნქტი 4.2 და პუნქტი 5.2).
ჰემატოლოგიური ეფექტები
პოსტმარკეტინგულ პერიოდში, იშვიათად აღინიშნა აგრანულოციტოზი, აპლასტიკური ანემია და პანციტოპენია პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტრილეპტალით (იხ. ნაწილი 4.8). თუ არსებობს მტკიცებულება, რომელიც მიუთითებს ძვლის ტვინის მნიშვნელოვან დეპრესიაზე, უნდა განიხილებოდეს პრეპარატის შეწყვეტა.
სუიციდური აზრები და ქცევა
სუიციდური აზრები და ქცევა აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ანტიეპილეფსიური საშუალებებით მრავალი ჩვენებისას. ანტიეპილეფსიური პრეპარატების რანდომიზებული, პლაცებო კონტროლირებადი მეტა-ანალიზის კვლევამ აჩვენა პაციენტებში სუიციდური აზრებისა და ქცევის დაბალი გაზრდილი რისკი. ამ რისკის მექანიზმი უცნობია და არსებული მონაცემები არ გამორიცხავს ოქსკარბაზეპინისთვის გაზრდილი რისკის შესაძლებლობას.
სუიციდური აზრები და ქცევა აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ამ პრეპარატით. ამიტომ, პაციენტები უნდა იყვნენ მეთვალყურეობის ქვეშ სუიციდური აზრებისა და ქცევის ნიშნებზე და უნდა დაიწყოს შესაბამისი მკურნალობა მათი გამოვლენისას. პაციენტებს (და მათ მომვლელებს) უნდა მიეცეთ რჩევა, რომ მიმართონ სამედიცინო დახმარებას, თუ ვლინდება სუიციდური აზრების ან ქცევის ნიშნები.
ურთიერთქმედებები
ჰორმონალური კონტრაცეპტივები
ნაყოფიერების ასაკის ქალ პაციენტებს უნდა ეცნობოთ, რომ ტრილეპტალის გამოყენება ჰორმონალურ კონტრაცეპტივებთან ერთად შეამცირებს ასეთი კონტრაცეპტივების ეფექტურობას (იხ. ნაწილი 4.5). ტრილეპტალის გამოყენებისას რეკომენდირებულია დამატებით გამოიყენოთ არაჰორმონალური კონტრაცეპტული მეთოდები.
ალკოჰოლი
სედატიური ეფექტის გაზრდის შესაძლებლობის გამო, სიფრთხილეა საჭირო ალკოჰოლის მიღებისას ტრილეპტალით მკურნალობასთან ერთად.
პრეპარატის მოხსნის ეფექტი
როგორც ყველა სხვა ანტიეპილეფსიური საშუალების შემთხვევაში, ტრილეპტალის დოზა თანდათან უნდა შემცირდეს და მიღება უნდა შეწყდეს ნელა, რომ არ მოხდეს კრუნჩხვების გამოვლენის სიხშირის გაზრდა.
პლაზმური დონის მონიტორინგი
მიუხედავად იმისა, რომ კორელაცია ოქსკარბაზეპინის პლაზმის დონესა და დოზასა და პლაზმურ დონეს და კლინიკურ ეფექტურობასა და ტოლერანტობას შორის სუსტია, პლაზმური დონის მონიტორინგი შეიძლება სასარგებლო იყოს ცდომილებების გამოსარიცხად ან იმ სიტუაციებში, როდესაც მოსალოდნელია MHD კლირენსის ცვლილება, მათ შორის:
თირკმელების ფუნქციის ცვლილებები (იხ. პუნქტი 4.2).
ორსულობა (იხ. განყოფილებები 4.6 და 5)
ღვიძლის ფერმენტების გამომწვევი პრეპარატების ერთდროული გამოყენება (იხ. ნაწილი 4.5).
- 5. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
ფერმენტის ინჰიბირება
ოქსკარბაზეპინი და MHD აინჰიბირებენ CYP2C19. ამიტომ, ურთიერთქმედება შეიძლება გაიზარდოს ტრილეპტალის მაღალი დოზების ერთდროული მიღებისას იმ სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც ძირითადად მეტაბოლიზდება CYP2C19-ით (მაგ. ფენიტოინი). ფენიტოინის დონე პლაზმაში იზრდება 40%-ით 1200 მგ/დღეზე მეტი დოზებით ტრილეპტალის მიღებისას (იხ. ცხრილი ქვემოთ, რომელიც აჯამებს შედეგებს სხვა ანტიკონვულსანტებთან ერთად). ამ შემთხვევაში შეიძლება საჭირო გახდეს ფენიტოინის ერთდროული მიღების შემცირება (იხ. ნაწილი 4.2).
ფერმენტის ინდუქცია
ოქსკარბაზეპინი და მისი ფარმაკოლოგიურად აქტიური მეტაბოლიტი (მონოჰიდროქსი წარმოებული, MHD), არიან ციტოქრომ P450 ფერმენტების CYP3A4 და CYP3A5 სუსტი ინდუქტორები, რომლებიც პასუხისმგებელნი არიან in vitro და in vivo მრავალი წამლის მეტაბოლიზმზე, მათ შორის იმუნოსუპრესანტების (მაგ. ციკლოსპორინი, ტაკროლიმუსი), ორალური კონტრაცეპტივების (იხ. ქვემოთ) და სხვა ანტიეპილეფსიური მედიკამენტების (მაგ. კარბამაზეპინი), რაც იწვევს ამ მედიკამენტების პლაზმაში დაბალ კონცენტრაციას (იხილეთ ცხრილი ქვემოთ, რომელშიც შეჯამებულია სხვა ანტიეპილეფსიური მედიკამენტების შედეგები).
ინ ვიტრო, ოქსკარბაზეპინი და MHD არიან UDP-გლუკურონილ ტრანსფერაზას სუსტი ინდუქტორები (ზემოქმედება ამ ოჯახის სპეციფიკურ ფერმენტებზე უცნობია). ამიტომ, in vivo ოქსკარბაზეპინს და MHD-ს შეიძლება ჰქონდეთ უმნიშვნელო ინდუქციური ეფექტი იმ სამკურნალო პროდუქტების მეტაბოლიზმზე, რომლებიც გამოიყოფა ძირითადად კონიუგაციით UDP-გლუკურონილ ტრანსფერაზას მეშვეობით. ტრილეპტალით დაწყების ან დოზის შეცვლისას, ინდუქციის ახალი დონის მიღწევას შეიძლება დასჭირდეს 2-დან 3 კვირამდე.
ტრილეპტალით მკურნალობის შეწყვეტის შემთხვევაში შეიძლება საჭირო გახდეს თანმხლები წამლების დოზის შემცირება და ეს უნდა გადაწყდეს კლინიკური და/ან პლაზმური დონის მონიტორინგით. ინდუქცია სავარაუდოდ შემცირდება თანდათანობით პრეპარატის შეწყვეტიდან 2-3 კვირის განმავლობაში.
ჰორმონალური კონტრაცეპტივები
ნაჩვენებია, რომ ტრილეპტალი გავლენას ახდენს ორალური კონტრაცეპტივების ორ კომპონენტზე, ეთინილ ესტრადიოლზე (EE) და ლევონორგესტრელზე (LNG). EE და LNG-ის საშუალო AUC მნიშვნელობები შემცირება აღინიშნა 48-52% და 32-52%, შესაბამისად. კვლევები სხვა ორალური ან იმპლანტირებული კონტრაცეპტივებით არ ჩატარებულა. ამიტომ, ტრილეპტალის ჰორმონალურ კონტრაცეპტივებთან ერთდროულმა გამოყენებამ შესაძლოა ეს კონტრაცეპტივები არაეფექტური გახადოს (იხ. პუნქტი 4.4).
ანტიეპილეფსიური და ფერმენტების ინდუქციის პრეპარატები
ტრილეპტალისა და სხვა ანტიეპილეფსიური საშუალებების პოტენციური ურთიერთქმედება შეფასებული იყო კლინიკურ კვლევებში. ამ ურთიერთქმედების ეფექტი საშუალო AUC-სა და Cmin-ზე შეჯამებულია ქვემოთ:
ტრილეპტალთან ანტიეპილეფსიური წამლის ურთიერთქმედების შეჯამება
ანტიეპილეფსიური პრეპარატები
თანმხლები მედიკამენტები
ტრილეპტალის ეფექტი ანტიეპილეფსიური წამლის კონცენტრაციაზე
ანტიეპილეფსიური წამლის ეფექტი MHD კონცენტრაციაზე
კარბამაზეპინი
0-22% შემცირება (კარბამაზეპინის ეპოქსიდის 30%-იანი ზრდა)
40%-იანი შემცირება
კლობაზამი
არ არის შესწავლილი
არანაირი ეფექტი
ფელბამატი
არ არის შესწავლილი
არანაირი ეფექტი
ფენობარბიტალი
14-15%-იანი ზრდა
30-31%-იანი შემცირება
ფენიტოინი
0-40%-იანი ზრდა
29-35%-იანი შემცირება
ვალპროევის მჟავა
არანაირი ეფექტი
0-18% შემცირება
ლამოტრიჟინი
არანაირი ეფექტი
არანაირი ეფექტი
შესაძლოა საჭირო გახდეს ფენიტოინის დოზის შემცირება, რადგან ოქსკარბაზეპინი 1200 მგ-ზე მეტი დოზით დღეში ზრდის თანმხლები ფენიტოინის პლაზმურ დონეს დაახლოებით 40%-ით (იხ. ნაწილი 4.2). ფენობარბიტალის დონის უმნიშვნელო მატება (15%) შეინიშნება ოქსკარბაზეპინის ფენობარბიტალთან ერთად გამოყენებისას.
ციტოქრომ P450 ფერმენტის და/ან UGT-ის ძლიერი ინდუქტორები (მაგ., რიფამპიცინი, კარბამაზეპინი, ფენიტოინი და ფენობარბიტონი) ნაჩვენებია, რომ ამცირებს MHD პლაზმაში/შრატში დონეებს მოზრდილებში (29-49%); 4-დან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში, MHD კლირენსი გაიზარდა დაახლოებით 35%-ით, როდესაც მიიღეს სამი ფერმენტის გამომწვევი ანტიეპილეფსიური მედიკამენტიდან ერთ-ერთი, მონოთერაპიასთან შედარებით. ტრილეპტალისა და ლამოტრიგინის ერთდროული მკურნალობა ასოცირდება გვერდითი მოვლენების გაზრდილ რისკთან (გულისრევა, ძილიანობა, ძილიანობა და თავის ტკივილი). ტრილეპტალთან ერთად დოზის ფრთხილად კორექცია და/ან პლაზმური დონის მონიტორინგი შეიძლება განიხილებოდეს ცალკეულ შემთხვევაში, განსაკუთრებით პედიატრიულ პაციენტებში, რომლებიც ერთდროულად მკურნალობდნენ ლამოტრიგინით რამდენიმე ანტიეპილეფსიური მედიკამენტის მიღებისას. ოქსკარბაზეპინის გამოყენებისას ავტოინდუქცია არ დაფიქსირებულა.
კალციუმის ანტაგონისტები
ტრილეპტალთან განმეორებითი ერთდროული მიღების შემდეგ, ფელოდიპინის AUC შემცირდა 28%-ით. თუმცა, პლაზმური დონე რჩებოდა რეკომენდებული თერაპიული დიაპაზონის ფარგლებში. მეორე მხრივ, ვერაპამილმა გამოიწვია MHD-ის პლაზმური დონის 20%-ით შემცირება. პლაზმაში MHD-ის დონის ეს შემცირება არ განიხილება როგორც კლინიკურად მნიშვნელოვანი ფაქტორი.
სხვა წამლის ურთიერთქმედება
ციმეტიდინი, აზითრომიცინი, ვილოქსაზინი, ვარფარინი და დექსტროპროპოქსიფენი არ მოქმედებენ MHD ფარმაკოკინეტიკაზე.
ოქსკარბაზეპინსა და მაო-ინჰიბიტორებს შორის ურთიერთქმედება თეორიულად შესაძლებელია ოქსკარბაზეპინის სტრუქტურული ტრიციკლურ ანტიდეპრესანტებთან მსგავსების გამო. პაციენტები, რომლებიც იღებდნენ ტრიციკლურ ანტიდეპრესანტულ თერაპიას, ჩართული იყვნენ კლინიკურ კვლევებში და კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედება არ დაფიქსირებულა.
ვილოქსაზინი იწვევდა პლაზმაში MHD-ის დონეებში მცირე ცვლილებებს (დაახლოებით 10%-ით ზრდა განმეორებითი ერთდროული მიღებისას).
ლითიუმის და ოქსკარბაზეპინის კომბინაციამ შეიძლება გამოიწვიოს ნეიროტოქსიკურობის გაზრდა.
დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ
კლინიკური ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა სპეციალურ პოპულაციებში.
პედიატრიული პოპულაცია
პედიატრიულ პოპულაციაში კლინიკური ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა. თუმცა, ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის შედეგი, რომელიც აფასებს ფერმენტის გამომწვევი ანტიეპილეფსიური საშუალებების ეფექტს MHD კლირენსზე 4-დან 12 წლამდე ბავშვებში, წარმოდგენილია პუნქტში 4.5, "ანტიეპილეფსიური და ფერმენტის გამომწვევი პრეპარატები".
- 6. ორსულობა და ლაქტაცია
ზოგადი მითითებები
ორსულობის კატეგორია C.
რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია
რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებს უნდა მიეცეთ რჩევა ტრილეპტალით მკურნალობის დროს გამოიყენონ ძლიერ ეფექტური კონტრაცეპტივები (სასურველია არაჰორმონალური; მაგ., საშვილოსნოსშიდა იმპლანტები). ტრილეპტალმა შეიძლება გამოიწვიოს ეთინილ ესტრადიოლისა და ლევონორგესტრელის შემცველი ორალური კონტრაცეპტივების თერაპიული ეფექტის დაქვეითება. (იხ. პუნქტი 4.4. და პუნქტი 4.5).
ორსულობის პერიოდი
ეპილეფსიასთან და ზოგადად ანტიეპილეფსიურ სამკურნალო საშუალებებთან დაკავშირებული რისკი
მალფორმაციების ზრდა აღინიშნა ნამკურნალებ პოპულაციაში პოლითერაპიის დროს, განსაკუთრებით პოლითერაპიისას, ვალპროატის ჩათვლით.
გარდა ამისა, ეფექტური ანტიეპილეფსიური თერაპია არ უნდა შეწყდეს, რადგან დაავადების გამწვავება საზიანოა როგორც დედისთვის, ასევე ნაყოფისთვის.
ოქსკარბაზეპინთან დაკავშირებული რისკები
არსებობს შესაბამისი მონაცემები ორსულებზე (300-1000 ორსულობის შედეგი). თუმცა, მონაცემები ოქსკარბაზეპინის შესახებ, რომელიც დაკავშირებულია თანდაყოლილ მანკებთან, შეზღუდულია. საერთო პოპულაციაში (2-3%) დაფიქსირებულ მაჩვენებელთან შედარებით ტრილეპტალთან საერთო მალფორმაციის სიხშირის ზრდა არ დაფიქსირებულა. თუმცა, ზომიერი ტერატოგენული რისკის სრულად გამორიცხვა არსებული მონაცემებით შეუძლებელია.
გასათვალისწინებელია შემდეგი:
თუ ქალები, რომლებიც იღებენ ტრილეპტალს დაორსულდნენ ან აპირებენ დაორსულებას, ამ პროდუქტის გამოყენება გულდასმით უნდა გადაიხედოს. განსაკუთრებით ორსულობის პირველ ტრიმესტრში უნდა იქნეს გამოყენებული მინიმალური ეფექტური დოზა და შეძლებისდაგვარად უნდა ჩატარდეს მონოთერაპია.
ორსულობისას არ უნდა შეწყდეს ეფექტური ანტიეპილეფსიური თერაპია, რადგან დაავადების გამწვავება საზიანოა როგორც დედისთვის, ასევე ნაყოფისთვის.
ტრილეპტალი არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს, გარდა იმ შემთხვევებისა, თუ არ ვლინდევა აბსოლუტური აუცილებლობა (თუ მკურნალობის სარგებელი აღემატება ნაყოფის მიმართ პოტენციურ რისკს).
მონიტორინგი და პრევენცია
ანტიეპილეფსიურმა საშუალებებმა შეიძლება გამოიწვიოს ფოლიუმის მჟავას დეფიციტი, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს თანდაყოლილი დეფექტების გაძლიერება ეპილეფსიის მქონე პაციენტი ქალების ბავშვებში. ამიტომ ფოლიუმის მჟავას დამატება რეკომენდებულია ორსულობამდე ან ორსულობის დროს. იმის გამო, რომ ამ კვების დანამატის ეფექტურობა არ არის დადასტურებული, სპეციფიური პრენატალური დიაგნოზი უნდა ჩატარდეს ქალებში, რომლებიც იღებენ დამატებით ფოლიუმის მჟავას თერაპიას.
ორსულობის დროს ფიზიოლოგიური ცვლილებების გამო, ოქსკარბაზეპინის აქტიური მეტაბოლიტის 10-მონოჰიდროქსი წარმოებულის (MHD) პლაზმური დონე შეიძლება თანდათან შემცირდეს მთელი ორსულობის განმავლობაში. რეკომენდებულია კლინიკური პასუხის ფრთხილად მონიტორინგი ქალებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტრილეპტალით ორსულობის დროს. პლაზმაში MHD დონის ცვლილებები გულდასმით უნდა იყოს დაკვირვებული მთელი ორსულობის განმავლობაში, რათა უზრუნველყოფილი იყოს კრუნჩხვების ადეკვატური კონტროლი. ასევე შეიძლება ჩაითვალოს მშობიარობის შემდგომი MHD პლაზმური დონის მონიტორინგი, განსაკუთრებით იმ შემთხვევებში, როდესაც ორსულობის დროს პრეპარატის გამოყენება იზრდება.
ახალშობილი ჩვილები
ვინაიდან დაფიქსირდა სისხლდენის დარღვევები დედების ახალშობილებში, რომლებიც იყენებდნენ ღვიძლის ინდუქტორს ანტიეპილეფსიური საშუალებებს, საჭიროა ვიტამინი K1 გამოყენება დედისათვის ორსულობის ბოლო რამდენიმე კვირაში და ახალშობილისათვის მშობიარობის შემდეგ პრევენციის და სიფრთხილის მიზნით.
ოქსკარბაზეპინი და მისი აქტიური მეტაბოლიტი (MHD) კვეთს პლაცენტას. ერთ შემთხვევაში, ახალშობილთა და დედის პლაზმაში MHD კონცენტრაციები მსგავსი იყო.
ლაქტაციის პერიოდი
ოქსკარბაზეპინი და მისი აქტიური მეტაბოლიტი (MHD) გადადის დედის რძეში. ორივესთვის დაფიქსირდა რძე-პლაზმის კონცენტრაციის თანაფარდობა 0.5. ზემოქმედება ახალშობილზე, რომელსაც ავლენს ტრილეპტალი ამ გზით, უცნობია. ამიტომ ტრილეპტალი არ უნდა იქნას გამოყენებული ძუძუთი კვების დროს.
რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება
ადამიანებში მონაცემები ფერტილობის შესახებ არ არის ხელმისაწვდომი.
- 7. ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე
ტრილეპტალი ახდენს ზომიერ ზეგავლენას ავტომობილისა და მექანიზმების მართვის უნარზე. ტრილეპტალის გამოყენებისას დაფიქსირდა არასასურველი რეაქციები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, ძილიანობა, ატაქსია, დიპლოპია, ბუნდოვანი მხედველობა, მხედველობის დარღვევა, ჰიპონატრიემია და ცნობიერების დონის დაქვეითება, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში და დოზის კორექტირებისას (უფრო ხშირად ტიტრების ფაზაში ). (იხილეთ ნაწილი 4.8 არასასურველი ეფექტების სრული ჩამონათვალისთვის). ამიტომ, პაციენტები ფრთხილად უნდა იყვნენ მანქანის მართვისას ან მექანიზმებთან მუშაობისას.
- 8. არასასურველი ეფექტები
პაციენტთა 10%-ზე მეტში დაფიქსირებული ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები იყო ძილიანობა, თავის ტკივილი, ძილიანობა, დიპლოპია, გულისრევა, ღებინება და დაღლილობა. უსაფრთხოების პროფილი ეფუძნება კლინიკურ კვლევებში ტრილეპტალთან მიმართებაში შეფასებულ არასასურველ მოვლენებს. გარდა ამისა, გათვალისწინებული იყო კლინიკურად მნიშვნელოვანი გვერდითი მოვლენების შესახებ შეტყობინებები კონტრაქტის მქონე პაციენტების და პოსტმარკეტინგული გამოცდილებიდან.
კლინიკურ კვლევებში წამლის გვერდითი რეაქციები ჩამოთვლილია MedDRA სისტემის ორგანოთა კლასის მიხედვით. ორგანოთა სისტემის თითოეულ კლასში, წამლის არასასურველი რეაქციები წარმოდგენილია სიხშირის მიხედვით, რომლის დროსაც პირველ ადგილზე მოცემულია ყველაზე გავრცელებული რეაქცია. სიხშირის თითოეულ ჯგუფში, წამლის გვერდითი რეაქციები წარმოდგენილია სიმძიმის შემცირების მიხედვით. გარდა ამისა, თითოეული წამლის არასასურველი რეაქციის შესაბამისი სიხშირის კატეგორია ეფუძნება შემდეგ კონვერტაციას (CIOMS III):
ძალიან ხშირი (> 1/10); ხშირი (> 1/100, <1/10), არახშირი (> 1/1000, <1/100); იშვიათი (> 1/10000, <1/1000), ძალიან იშვიათი (<1/10000), უცნობია სიხშირე (სიხშირის დადგენა შეუძლებელია არსებული მონაცემების მიხედვით).
სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები
არახშირი: ლეიკოპენია
იშვიათი: ძვლის ტვინის დათრგუნვა, აპლასტიკური ანემია, აგრანულოციტოზი, პანციტოპენია, ნეიტროპენია.
ძალიან იშვიათად: თრომბოციტოპენია
იმუნური სისტემის დაავადებები
იშვიათი: ანაფილაქსიური რეაქციები
ძალიან იშვიათად: ჰიპერმგრძნობელობა#
ენდოკრინული დაავადებები
ხშირი: წონის მომატება
არახშირი: ჰიპოთირეოზი
მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები
ხშირი: ჰიპონატრიემია†
იშვიათად: ლეთარგია, გულისრევა, ძილიანობა, შრატის (სისხლის) ოსმოლარობის დაქვეითება, ღებინება, თავის ტკივილი, დაბნეული მდგომარეობა. ADH-ის არასაკმარისი გამოყოფა, რომელსაც თან ახლავს ნიშნები და სიმპტომები ან სხვა ნევროლოგიური ნიშნები და სიმპტომები.
ფსიქიატრიული დაავადებები
ხშირი: აგზნება (მაგ., ნერვიულობა), განწყობის ლაბილობა, დაბნეული მდგომარეობა, დეპრესია, აპათია
ნერვული სისტემის დაავადებები
ძალიან ხშირი: ძილიანობა, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა
ხშირი: ატაქსია, ყურადღების დარღვევა, ნისტაგმი, ტრემორი, ამნეზია, მეტყველების დარღვევები (მათ შორის დიზართრია); უფრო ხშირად ტრილეპტალის დოზის გაზრდისას.
თვალის დაავადებები
ძალიან ხშირი: დიპლოპია
ხშირი: მხედველობის დაბინდვა, მხედველობის დარღვევა
ყურის და შიდა ყურის დაავადებები
ხშირი: თავბრუსხვევა
გულის დაავადებები
ძალიან იშვიათად: ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა, არითმია
სისხლძარღვთა დაავადებები
არახშირი: ჰიპერტენზია
კუჭ-ნაწლავის დაავადებები
ძალიან ხშირი: ღებინება, გულისრევა
ხშირი: დიარეა, მუცლის ტკივილი, ყაბზობა
ძალიან იშვიათად: პანკრეატიტი და/ან ლიპაზის და/ან ამილაზას მომატება
ჰეპატო-ბილიარული დაავადებები
ძალიან იშვიათად: ჰეპატიტი
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები
ხშირი: აკნე, ალოპეცია, გამონაყარი
არახშირი: ურტიკარია
იშვიათი: წამლისმიერი გამონაყარი ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS), მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატოზური პუსტულოზი (AGEP).
ძალიან იშვიათად: სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი (ლაიელის სინდრომი), ანგიონევროზული შეშუპება, მულტიფორმული ერითემა (იხ. პუნქტი 4.4).
ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები
იშვიათი: ძვლის მინერალური სიმკვრივის დაქვეითება, ოსტეოპენია, ოსტეოპოროზი და ძვლის მოტეხილობები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტრილეპტალით ხანგრძლივ მკურნალობაში. მექანიზმი, რომლითაც ტრილეპტალი გავლენას ახდენს ძვლის მეტაბოლიზმზე, ჯერ არ არის განსაზღვრული.
ძალიან იშვიათად: სისტემური წითელი მგლურა
ზოგადი დარღვევები და გართულებები გამოყენების ადგილას
ძალიან ხშირი: დაღლილობა
ხშირი: ასთენია
კვლევები
არახშირი: ღვიძლის ფერმენტების მომატება, სისხლში ტუტე ფოსფატაზას მომატება.
იშვიათი: T4-ის დაქვეითება (კლინიკური მნიშვნელობა გაურკვეველია).
დაზიანება, მოწამვლა და პროცედურული გართულებები
არახშირი: წაქცევა
შერჩეული გვერდითი რეაქციების აღწერა
# ჰიპერმგრძნობელობა (მრავალორგანული ჰიპერმგრძნობელობის ჩათვლით) ხასიათდება ისეთი ნიშნებით, როგორიცაა გამონაყარი, ცხელება. შეიძლება დაზიანდეს ისეთი ორგანოები და სისტემები, როგორიცაა სისხლის და ლიმფური სისტემა (მაგ. ეოზინოფილია, თრომბოციტოპენია, ლეიკოპენია, ლიმფადენოპათია, სპლენომეგალია), ღვიძლი (მაგ. ჰეპატიტი, ღვიძლის ფუნქციური ტესტების დარღვევა), კუნთები და სახსრები (მაგ. სახსრების შეშუპება, მიალგია, სახსრების ტკივილი), ნერვული სისტემა (მაგ. სხვა ორგანოები და შეიძლება დაზარალდეს სისტემები, როგორიცაა ღვიძლის ენცეფალოპათია), თირკმელები (მაგ. თირკმლის უკმარისობა, ინტერსტიციული ნეფრიტი, პროტეინურია), ფილტვები (მაგ. ფილტვის შეშუპება, ასთმა, ბრონქოსპაზმი, ფილტვების ინტერსტიციული დაავადება, ქოშინი), ანგიონევროზული შეშუპება.
† შრატში ნატრიუმის დონეები, ჩვეულებრივ 125 მმოლ/ლ-ზე დაბალი, დაფიქსირდა ტრილეპტალით ნამკურნალევ პაციენტთა 2.7%-მდე (იხ. ნაწილი 4.4). უმეტეს შემთხვევაში, ჰიპონატრიემია ასიმპტომურია და არ საჭიროებს მკურნალობის კორექტირებას.
ძალიან იშვიათად, ჰიპონატრიემია ასოცირდება ნიშნებთან და სიმპტომებთან, როგორიცაა კრუნჩხვები, ენცეფალოპათია, ცნობიერების დაქვეითება, დაბნეულობა (იხილეთ აგრეთვე ნერვული სისტემის დარღვევები დამატებითი გვერდითი ეფექტებისთვის), მხედველობის დარღვევა (მაგ. ბუნდოვანი მხედველობა), ჰიპოთირეოზი, ღებინება და გულისრევა. შრატში ნატრიუმის დაბალი დონე ჩვეულებრივ დაფიქსირდა ტრილეპტალით მკურნალობის პირველი 3 თვის განმავლობაში, მაგრამ ასევე იყო პაციენტები, რომლებსაც განუვითარდათ პირველი შრატის მიერი ნატრიუმი <125 მმოლ/ლ თერაპიის დაწყებიდან 1 წელზე მეტი ხნის შემდეგ (იხ. ნაწილი 4.4).
პედიატრიული პოპულაცია
საერთო ჯამში, ბავშვებში უსაფრთხოების პროფილი იგივეა რაც ზრდასრულ პოპულაციაში (იხ. ნაწილი 5.1).
გვერდით ეფექტების შეტყობინება
პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. მათ შესახებ ინფორმაციის მიწოდება იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის პროფესიონალები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოლოგიური განყოფილების ცენტრს (TÜFAM). (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).
- 9. დოზის გადაჭარბება და მისი მკურნალობა
დოზის გადაჭარბების ძალიან იშვიათ შემთხვევებში მაქსიმალური დოზა შეადგენს დაახლოებით 48.000 მგ.
სიმპტომები
ელექტროლიტებისა და სითხის ბალანსის დარღვევა: ჰიპონატრიემია
თვალის დარღვევები: დიპლოპია, მიოზი, მხედველობის დაბინდვა
კუჭ-ნაწლავის დარღვევები: გულისრევა, ღებინება, ჰიპერკინეზია
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის პრობლემები: დაღლილობა
გამოკვლევები: სუნთქვის სიხშირის შემცირება, QTc გახანგრძლივება
ნერვული სისტემის დარღვევები: თავბრუსხვევა და ძილიანობა, თავბრუსხვევა, ატაქსია, ნისტაგმი, ტრემორი, კოორდინაციის დარღვევა (არანორმალური კოორდინაცია), კრუნჩხვები, თავის ტკივილი, კომა, უგონო მდგომარეობა, დისკინეზია
ფსიქიატრიული დარღვევები: აგრესია, აგზნება, დაბნეულობა
სისხლძარღვთა დარღვევები: ჰიპოტენზია
სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები: ქოშინი
კონტროლი
სპეციფიური ანტიდოტი არ არსებობს. უნდა ჩატარდეს შესაბამისი სიმპტომური და დამხმარე მკურნალობა. პრეპარატი უნდა გამოიდევნოს ინაქტივაციის გზით კუჭის ამორეცხვით და/ან გააქტიურებული ნახშირბადის შეყვანით.
- ფარმაკოლოგიური თვისებები
- 1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანტიეპილეფსიური საშუალებები, კარბოქსამიდის წარმოებულები
ათქ კოდი: N03AF02
ფარმაკოდინამიკური ზემოქმედება
ოქსკარბაზეპინის ძირითადი ფარმაკოლოგიური აქტივობა ვლინდება მისი მეტაბოლიტით, მონოჰიდროქსი წარმოებულით (MHD) (იხ. ნაწილი 5.2). ითვლება, რომ ოქსკარბაზეპინის და MHD მოქმედების მექანიზმი ძირითადად ეფუძნება ძაბვისადმი მგრძნობიარე ნატრიუმის არხების ბლოკირებას, რითაც სტაბილიზაციას უკეთებს აღგზნებულ ნერვულ მემბრანებს, აფერხებს განმეორებით ნეირონების გასროლას და ამცირებს სინაფსური იმპულსების გავრცელებას. გარდა ამისა, გაძლიერებულმა კალიუმის გამტარობამ და მაღალი ძაბვის გააქტიურებული კალციუმის არხების მოდულაციამ შეიძლება ასევე ხელი შეუწყოს პრეპარატის ანტიკონვულსანტულ ეფექტს. არ იქნა გამოვლენილი მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედება თავის ტვინში ნეიროტრანსმიტერთან ან მოდულატორის რეცეპტორებთან.
ცხოველ მოდელებში ოქსკარბაზეპინი და მისი აქტიური მეტაბოლიტი (MHD) არის ძლიერი და ეფექტური ანტიკონვულსანტები. ის იცავდა მღრღნელებს დიფუზური ტონურ-კლონური და, უფრო მცირე ზომით, კლონური კრუნჩხვებისაგან და ამცირებდა ან აქრობდა ქრონიკული მორეციდივე ნაწილობრივი კრუნჩხვების სიხშირეს რეზუს მაიმუნებში ალუმინის იმპლანტებით. ტონურ-კლონური კრუნჩხვების მიმართ ტოლერანტობა (ანტიკონვულსიური ეფექტურობის დაქვეითება) არ შეინიშნებოდა, თაგვებში ან ვირთხებში ოქსკარბაზეპინით ან MHD მკურნალობისას, შესაბამისად, 5 დღის ან 4 კვირის განმავლობაში.
კლინიკური კვლევები
პერსპექტიული, ღია ეტიკეტირების, მულტიცენტრული, არაშედარებითი 24-კვირიანი დაკვირვების პოსტმარკეტინგული კვლევა ჩატარდა ინდოეთში. საკვლევ პოპულაციაში 816 პაციენტი, 256 პედიატრიული პაციენტი (1 თვიდან 19 წლამდე) გენერალიზებული ტონურ-კლონური კრუნჩხვით (მეორადი ან პირველადი) მკურნალობდა ოქსკარბაზეპინით მონოთერაპიის სახით. ოქსკარბაზეპინის საწყისი დოზა 6 წელზე უფროსი ასაკის ყველა პაციენტისთვის შეადგენდა 8-10 მგ/კგ/დღეში, გაყოფილი 2 დოზად. საწყისი დოზის დოზის დიაპაზონი 1 თვიდან 6 წლამდე ასაკის 27 პაციენტში იყო 4.62-27.27 მგ/კგ/დღეში და 4.29-30.00 მგ/კგ/დღეში შემანარჩუნებელი დოზა. პირველადი საბოლოო წერტილი იყო კრუნჩხვების სიხშირის შემცირება საწყისიდან 24 კვირაში. 1 თვიდან 6 წლამდე (n=27) კრუნჩხვების რაოდენობა მერყეობდა 1-დან [1-12] 0-მდე [0-2]-მდე. ასაკობრივ ჯგუფში 7-დან 12 წლამდე (n=77) სიხშირე იყო 1-დან [1-22]-დან 0-მდე [0-1]-მდე, 13-19 წლის ასაკში (n=152) სიხშირე 1-დან [1-32] 0-დან [0-3] შეიცვალა. პედიატრიულ პაციენტებში უსაფრთხოების სპეციფიკური ეჭვი არ გამოვლენილა. 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში კვლევის შედეგად მიღებული სარგებელი/რისკის დამადასტურებელი მონაცემები არ არის საკმარისი (იხ. ნაწილი 4.2). რანდომიზებული კონტროლირებადი კვლევების მონაცემებზე დაყრდნობით, ოქსკარბაზეპინი არ არის რეკომენდებული 6 წლამდე ასაკის ბავშვებში გამოსაყენებლად, რადგან უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის ადეკვატურად გამოკვლეული (იხ. ნაწილი 4.2).
პედიატრიული მოსახლეობა
ორი რანდომიზებული, ბრმა კვლევა, დოზირების კონტროლირებადი ეფექტურობის კვლევა (კვლევა 2339 და კვლევა 2340) ჩატარდა პედიატრიულ პაციენტებში 1 თვიდან <17 წლამდე (n=31 პაციენტი 6-დან <17 წლამდე; n=189 პაციენტი <6 წლები). გარდა ამისა, ჩატარდა არაერთი ღია ეტიკეტის კვლევა, რომლებშიც მონაწილეობდნენ ბავშვები. საერთო ჯამში, ოქსკარბაზეპინის უსაფრთხოების პროფილი მცირეწლოვან ბავშვებში (< 6 წელი) მსგავსი იყო უფროს ბავშვების ( 6 წელი). მეორე მხრივ, ზოგიერთმა კვლევამ მცირეწლოვან ბავშვებში (<4 წელზე) და უფროს ბავშვებში (4 წელზე) გამოავლინა კრუნჩხვები (7.9% 1.0%-ის წინააღმდეგ) და ეპილეფსიური სტატუსი (5% 1%). დაფიქსირდა განსხვავება A 5-ჯერ პაციენტების პროპორციაში.
- 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
ზოგადი მახასიათებლები
აბსორბცია
ტრილეპტალის პერორალური მიღების შემდეგ, ოქსკარბაზეპინი მთლიანად შეიწოვება და ინტენსიურად მეტაბოლიზდება მის ფარმაკოლოგიურად აქტიურ მეტაბოლიტამდე, 10-მონოჰიდროქსი წარმოებულამდე (MHD).
ტრილეპტალის 600 მგ ერთჯერადი დოზის შემდეგ ჯანმრთელი მამაკაც მოხალისეებში უზმოზე მიღებისას, MHD-ის საშუალო Cmax იყო 34 მიკრომოლი/ლ (საშუალო tmax: 4,5 საათი).
ადამიანებში წამლის მასის სტაბილიზაციის კვლევაში, პლაზმაში მთლიანი რადიოაქტიურობის მხოლოდ 2% მიეკუთვნებოდა უცვლელ ოქსკარბაზეპინს, დაახლოებით 70% MHD-ს და დანარჩენი უმნიშვნელო მეორად მეტაბოლიტებს, რომლებიც გამოიყოფიან სწრაფად.
საკვები არ ახდენს გავლენას ოქსკარბაზეპინის შეწოვის სიჩქარესა და მასშტაბზე. ამიტომ ტრილეპტალის მიღება შესაძლებელია საკვებთან ერთად ან უზმოზე.
განაწილება
MHD-ის განაწილების აშკარა მოცულობა არის 49 ლიტრი. MHD-ის დაახლოებით 40% უკავშირდება შრატის ცილებს, ძირითადად ალბუმინს. შეკავშირება დამოუკიდებელია შრატში კონცენტრაციისგან თერაპიულ დიაპაზონში. ოქსკარბაზეპინი და MHD არ უკავშირდება ალფა-1-მჟავა გლიკოპროტეინს.
ოქსკარბაზეპინი და MHD კვეთენ პლაცენტას. ახალშობილთა და დედის პლაზმაში MHD კონცენტრაციები მსგავსი იყო ერთ შემთხვევაში.
ბიოტრანსფორმაცია
ოქსკარბაზეპინი სწრაფად ტრანსფორმირდება ღვიძლში ციტოზოლური ფერმენტებით MHD-მდე, რომელიც პასუხისმგებელია ტრილეპტალის ძირითად ფარმაკოლოგიურ მოქმედებაზე. შემდეგ MHD მეტაბოლიზდება გლუკურონის მჟავასთან კონიუგაციის გზით. მცირე რაოდენობა (დოზის 4%) იჟანგება მის ფარმაკოლოგიურად არააქტიურ მეტაბოლიტამდე (10, 11-დიჰიდროქსი წარმოებული, DHD).
გამოყოფა
ოქსკარბაზეპინი გამოიყოფა ძირითადად თირკმელებით, უმეტესად მეტაბოლიტების სახით (გამოიყოფა ძირითადად თირკმელებით). დოზის 95%-ზე მეტი აღმოჩენილია შარდში, აქედან უცვლელი ოქსკარბაზეპინის 1%-ზე ნაკლები. მიღებული დოზის 4%-ზე ნაკლები გამოიყოფა განავლით. დოზის დაახლოებით 80% გამოიყოფა შარდით MHD (49%) ან უცვლელი MHD (27%) გლუკურონიდების სახით. შარდში გამოყოფილი დოზებიდან დაახლოებით 3% არის არააქტიური DHD და 13% არის ოქსკარბაზეპინის კონიუგატები. ოქსკარბაზეპინი სწრაფად გამოიყოფა პლაზმიდან. აშკარა ნახევარგამოყოფის პერიოდია 1.3-დან 2.3 საათამდე. MHD-ის პლაზმური ნახევარგამოყოფის საშუალო პერიოდი შეადგენს 9,3 ± 1,8 საათს.
წრფივობა/არაწრფივობა
პლაზმაში MHD-ის სტაბილური კონცენტრაცია მიიღწევა 2-3 დღის განმავლობაში, როდესაც ტრილეპტალი გამოიყენება პაციენტებში დღეში ორჯერ. Steady State - MHD-ის ფარმაკოკინეტიკა არის ხაზოვანი და დოზის პროპორციული დოზის დიაპაზონში 300-დან 2400 მგ-მდე დღეში.
პაციენტების განსაკუთრებული ჯგუფი
პედიატრიული პაციენტები
ტრილეპტალის ფარმაკოკინეტიკა შეფასებული იყო კლინიკურ კვლევებში პედიატრიულ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ტრილეპტალის დოზის დიაპაზონში 10-60 მგ/კგ/დღეში. წონაზე მორგებული MHD კლირენსი მცირდება ასაკისა და წონის მატებასთან ერთად ზრდასრულთა მაჩვენებელთან შედარებით. საშუალო წონაზე მორგებული კლირენსი 4-დან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში დაახლოებით 40%-ით მეტია, ვიდრე მოზრდილებში. ამიტომ, MHD-ის ექსპოზიცია ამ ბავშვებში მოსალოდნელია იყოს მოზრდილების დაახლოებით ორი მესამედი, როდესაც მკურნალობენ წონის მიხედვით მორგებული მსგავსი დოზით. 13 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებისთვის, წონის მატებასთან ერთად მოსალოდნელია წონაზე მორგებული ზრდასრულთა MHD კლირენის მიღწევა.
ხანდაზმული პაციენტები
ტრილეპტალის ერთჯერადი დოზის (300 მგ) და მრავალჯერადი დოზების (600 მგ/დღეში) მიღების შემდეგ პლაზმაში პიკური კონცენტრაცია და MHD-ის AUC 60-82 წლის ჯანმრთელ მოხალისეებში 30%-60%-ით უფრო მაღალი იყო ვიდრე ახალგაზრდა მოხალისეებში (18-32 წლამდე). კრეატინინის კლირენსის შედარებამ ახალგაზრდა და ხანდაზმულ მოხალისეებში აჩვენა განსხვავებები კრეატინინის კლირენსის ასაკთან დაკავშირებული შემცირების გამო. დოზის სპეციალური კორექტირება საჭირო არ არის, რადგან თერაპიული დოზები ინდივიდუალურად რეგულირდება.
თირკმლის უკმარისობა
არსებობს ხაზოვანი კორელაცია MHD-ის თირკმლის კლირენსსა და მიმღების კრეატინინის კლირენსს შორის. ტრილეპტალის 300 მგ ერთჯერადი დოზის მიღებისას პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები), MHD-ის ნახევარგამოყოფის პერიოდი გახანგრძლივებული იყო 60-90% და აღინიშნებოდა AUC-ის ორჯერ გაზრდა (19 საათი), ვიდრე მოზრდილებში, რომელთაც აღენიშნებოდათ თირკმლის ნორმალური ფუნქცია (10 საათი).
ღვიძლის უკმარისობა
ოქსკარბაზეპინის და MHD-ის ფარმაკოკინეტიკა და მეტაბოლიზმი შეფასებული იყო 900 მგ ერთჯერადი პერორალური დოზის შემდეგ ჯანმრთელ მოხალისეებში და პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით. ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობა არ მოქმედებს ოქსკარბაზეპინის და MHD-ის ფარმაკოკინეტიკაზე. არ არსებობს ტრილეპტალის კლინიკური გამოცდილება ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში.
ორსულობა
ორსულობის დროს ფიზიოლოგიური ცვლილებებიდან გამომდინარე, ოქსკარბაზეპინის აქტიური მეტაბოლიტის, 10-მონოჰიდროქსი წარმოებულის (MHD) პლაზმური დონე შეიძლება თანდათან შემცირდეს მთელი ორსულობის განმავლობაში (იხ. პუნქტი 4.6).
სქესი
ბავშვებში, მოზრდილებში და ხანდაზმულებში სქესთან დაკავშირებული ფარმაკოკინეტიკური განსხვავებები არ დაფიქსირებულა.
- 3. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები
ფარმაკოლოგიური და გენოტოქსიკურობის კვლევების საფუძველზე ოქსკარბაზეპინის და მისი ფარმაკოლოგიურად აქტიური მეტაბოლიტის (MHD) განმეორებითი დოზის გამოყენებისას არაკლინიკური მონაცემები არ ავლენს განსაკუთრებულ საფრთხეს ადამიანებისთვის ტოქსიკურობის მხრივ. ნეფროტოქსიურობა დაფიქსირდა ვირთხების ტოქსიკურობის განმეორებითი დოზის კვლევებში, მაგრამ არა ძაღლების ან თაგვების კვლევებში.
იმუნოტოქსიკურობა
იმუნოსტიმულაციის ტესტებმა თაგვებში აჩვენა, რომ MHD-მა (და ნაკლებად ოქსკარბაზეპინმა) შეიძლება გამოიწვიოს დაგვიანებული ტიპის ჰიპერმგრძნობელობა.
მუტაგენურობა
ოქსკარბაზეპინმა გაზარდა მუტაციების სიხშირე ინ ვიტრო ეიმსის ტესტში მეტაბოლური აქტივაციის არარსებობის შემთხვევაში ბაქტერიების ხუთი შტამიდან ერთში. ოქსკარბაზეპინმა და MHD-მა გამოიწვია ქრომოსომული აბერაციის და/ან პოლიპლოიდიის ზრდა ჩინური ზაზუნის საკვერცხეების ინ ვიტრო ანალიზში მეტაბოლური აქტივაციის არარსებობის შემთხვევაში. MHD უარყოფითი იყო ეიმსის ანალიზში და არ იყო გამოვლენილი მუტაგენური ან კლასტოგენური აქტივობა ოქსკარბაზეპინით ან MHD in vitro V79 ჩინური ზაზუნის უჯრედებში. ოქსკარბაზეპინი და MHD ორივე უარყოფითი იყო კლასტოგენურ ან ანევგენურ ეფექტებზე (მიკრონუკლეუსის ფორმირება) in vivo ვირთხების ძვლის ტვინის ანალიზში.
კანცეროგენულობა
კანცეროგენურობის კვლევებში მან გამოიწვია ღვიძლის (ვირთხა და თაგვი), სათესლე ჯირკვლის სიმსივნეების და ქალის სასქესო ტრაქტის მარცვლოვანი უჯრედების (ვირთხების) სიმსივნეების ზრდა ნამკურნალებ ცხოველებში. ღვიძლის სიმსივნეების გაჩენა შეიძლება მიეკუთვნებოდეს ღვიძლის მიკროსომური ფერმენტის ინდუქციას ვირთხებსა და თაგვებში, რომლებსაც მიიღეს ტრილეპტალი. ინდუქციური ეფექტი ან სუსტია ან არ არსებობს პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ტრილეპტალით, თუმცა მისი სრულად გამორიცხვა შეუძლებელია. სათესლე ჯირკვლის სიმსივნე შეიძლება წარმოიშვას ლუტეინირების ჰორმონის კონცენტრაციის გაზრდის გამო. ადამიანებში ამ მატების ნაკლებობის გამო, ეს სიმსივნეები განიხილება, რომ არ აქვთ კლინიკური მნიშვნელობა. ქალთა სასქესო ტრაქტში (საშვილოსნოს ყელის და საშოში) მარცვლოვანი უჯრედული სიმსივნეების სიხშირის დოზაზე დამოკიდებული ზრდა აღინიშნა ვირთხებში MHD-ით კანცეროგენეზის კვლევაში. ამ სიმსივნეების განვითარების მექანიზმი ბოლომდე არ არის ცნობილი, მაგრამ შეიძლება დაკავშირებული იყოს ვირთხებისთვის სპეციფიკური ესტრადიოლის დონის მატებასთან. ამ სიმსივნეების კლინიკური მნიშვნელობა გაურკვეველია.
რეპროდუქციული ტოქსიკურობა
ვირთაგვებში, ორივე სქესის ფერტილობაზე გავლენას არ ახდენდა ოქსკარბაზეპინი პერორალური დოზებით 150 მგ/კგ/დღეში უსაფრთხოების ზღვრის გარეშე. ესტროგენის ციკლის შეწყვეტა და ყვითელი სხეულების, მიმაგრების და სიცოცხლისუნარიანი ემბრიონის რაოდენობის შეფერხება დაფიქსირდა მდედრ ცხოველებში MHD-ის შემთხვევაში ადამიანებში დოზების მსგავსი დოზებით გამოყენებისას (იხ. პუნქტი 4.6). რეპროდუქციული ტოქსიკურობის სტანდარტულმა კვლევებმა მღრღნელებსა და კურდღლებში გამოავლინა ისეთი ეფექტები, როგორიცაა ემბრიონ-ნაყოფის სიკვდილიანობის სიხშირე და/ან შთამომავლობის პრენატალური და/ან პოსტნატალური ზრდის გარკვეული შეფერხება დედისთვის ტოქსიკური დოზის მიცემისას. ვირთხების ნაყოფის მალფორმაციების ზრდა დაფიქსირდა ემბრიო-ნაყოფის ტოქსიკურობის რვა კვლევაში, რომელიც ჩატარდა ოქსკარბაზეპინით ან MHD დოზებით, რომლებიც ასევე იწვევდნენ დედის ტოქსიკურობას (იხ. ნაწილი 4.6).
- ფარმაცევტული თვისებები
- 1. დამხმარე ნივთიერებების სია
კოლოიდური უწყლო კაჟბადი
კროსპოვიდონი
ჰიპრომელოზა
მაგნიუმის სტეარატი
მიკროკრისტალური ცელულოზა
შავი რკინის ოქსიდი (E172)
წითელი რკინის ოქსიდი (E172)
ტიტანის დიოქსიდი (E171)
მაკროგოლი 4000
ტალკი
- 2. შეუთავსებლობა
არ არის ცნობილი შეუთავსებლობა.
- 3. ვარგისიანობის ვადა
36 თვე
- 4. შენახვის სპეციალური გაფრთხილებები
ინახება არაუმეტეს 30˚C-ზე ტემპერატურაზე.
- 5. შეფუთვის ფორმა და შემადგენლობა
ტაბლეტები მოთავსებულია PVC/PE/PVDC ბლისტერში, ყოველი ბლისტერი შეიცავს 10 ტაბლეტს და მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში, რომელიც შეიცავს სულ 50 ტაბლეტს.
- 6. ადამიანური გამოყენების სამკურნალო პროდუქტის ნარჩენების უტილიზაცია და სხვა განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები
გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს „სამედიცინო პროდუქტების კონტროლის შესახებ“ და „შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის შესახებ დებულების“ შესაბამისად.
- ლიცენზიის მფლობელი
ნოვარტისის ჯანმრთელობის, კვების და სოფლის მეურნეობის პროდუქტები სან. ve Tic. Inc. A.S. კავაჯიკი/ბეიკოზი/სტამბოლი
- ლიცენზიის ნომერი
101/06
- პირველადი ლიცენზიის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი
პირველადი ლიცენზიის თარიღი: 15.01.1997
ლიცენზიის განახლების თარიღი: 16.06.2004
- SCU-ს განახლების თარიღი
- 04.2022
თარგმანი სწორია:
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.


