პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
ანტიბაქტერიული საშუალებები სისტემური გამოყენებისთვის

პიზობაკი

PIZOBAC

რეცეპტით4გ+0,5გინსტრუქცია ქართულადინდოეთი
რისთვის გამოიყენება

80 მგ პიპერაცილინი / 10 მგ ტაზობაქტამი სხეულის მასის თითოეულ კილოგრამზე / ყოველ ექვს საათში ბავშვები ნეიტროპენიით და ცხელებით, რაც სავარაუდოდ ბაქტერიული ინფექციითაა გამოწვეული* 100 მგ პიპერაცილინი / 12,5 მგ ტაზობაქტამი სხეულის მასის თითო კილოგრამზე / ყოველ რვა საათში მუცლის ღრუს გართულებული ინფექციები* * არ უნდა …

სრულად
ფორმა და შეფუთვა
4გ+0,5გ ფხვნილი ი.ვ. საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად მინის ფლაკონი №1
მწარმოებელი
Kwality Pharmaceuticals Ltd., ინდოეთი
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ანტიბაქტერიული საშუალებები სისტემური გამოყენებისთვის, პენიცილინების კომბინაციები, მათ შორის ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორებთან
ATC კოდი
J01CR05
რეგისტრაციის ნომერი
რ-046703
რეგისტრირებულია
17 ნოემბერი 2026, მოქმედებს 17 ნოემბერი 2031-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
Alde Medi Impex Ltd (ინდოეთი)
განმცხადებელი
შპს „ჯი.პი.ი.ჯი“
GMP
აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
ურთიერთქმედების შემოწმებაპიზობაკი და სხვა წამალი ერთად

პიზობაკი — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

80 მგ პიპერაცილინი / 10 მგ ტაზობაქტამი სხეულის მასის თითოეულ კილოგრამზე / ყოველ ექვს საათში

ბავშვები ნეიტროპენიით და ცხელებით, რაც სავარაუდოდ ბაქტერიული ინფექციითაა გამოწვეული*

100 მგ პიპერაცილინი / 12,5 მგ ტაზობაქტამი სხეულის მასის თითო კილოგრამზე / ყოველ რვა საათში

მუცლის ღრუს გართულებული ინფექციები*

  • არ უნდა აღემაטებოდეს მაქსიმუმ 4 გ/0,5 გ-ს ერთ დოზაზე 30 წუთის განმავლობაში.

თირკმლის ფუნქციის დარღვევა

ინტრავენური დოზა უნდა დარეგულირდეს თირკმლის უკმარისობის ხარისხის შესაბამისად (თითოეული პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს პრეპარატის ტოქსიკურობის ნიშნების მკაცრი მონიტორინგის ქვეშ; დოზა და მიღებებს შორის ინტერვალი შესაბამისად უნდა დარეგულირდეს):

კრეატინინის კლირენსი (მლ/წთ)

პიზობაკი (რეკომენდირებული დოზა)

> 50

არ საჭიროებს დოზის კორექციას

≤ 50

70 მგ პიპერაცილინი / 8.75 მგ ტაზობაქტამი / კგ ყოველ რვა საათში.

ჰემოდიალიზზე მყოფ ბავშვებში, დიალიზის თითოეული სეანსის შემდეგ უნდა გაკეთდეს პიპერაცილინისა და ტაზობაქტამის დამატებითი დოზა — 40 მგ/5 მგ სხეულის მასის თითოეულ კილოგრამზე.

გამოყენება 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში

0-დან 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში არ არის დადგენილი პიზობაკის (პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის კომბინაცია) უსაფრთხოება და ეფექტურობა.

არ არსებობს კონტროლირებადი კლინიკური კვლევების მონაცემები.

მკურნალობის ხანგრძლივობა

როგორც წესი, მკურნალობის კურსი უმეტესი ჩვენებისთვის 5-დან 14 დღემდე მერყეობს. თუმცა, მკურნალობის ხანგრძლივობა უნდა განისაზღვროს ინფექციის სიმძიმის, პათოგენის(ების) ტიპისა და პაციენტის მდგომარეობის კლინიკური და ბაქტერიოლოგიური პროგრესირების საფუძველზე.

მიღების წესი და დოზირება

პიზობაკის დოზა და მიღების სიხშირე დამოკიდებულია ინფექციის სიმძიმესა და ადგილმდებარეობაზე, ასევე საეჭვო პათოგენებზე.

ზრდასრული და მოზარდი პაციენტები

ინფექციები

სტანდარტული დოზა შეადგენს 4 გ პიპერაცილინი/0.5 გ ტაზობაქტამი, რომელიც მიიღება რვა საათის ინტერვალით.

ნეიტროპენიით დაავადებულ პაციენტებში ნოზოკომიური პნევმონიის და ბაქტერიული ინფექციების დროს რეკომენდებული დოზაა 4 გ პიპერაცილინი/0.5 გ ტაზობაქტამი, რომელიც მიიღება ექვსი საათის ინტერვალით. ეს დოზირების რეჟიმი ასევე შეიძლება გამოყენებულ იქნას სხვა ინფექციების მქონე პაციენტების სამკურნალოდ, რომელთათვისაც ეს მედიკამენტი ნაჩვენებია, განსაკუთრებით მძიმე შემთხვევებში.

ქვემოთ მოცემულ ცხრილში მოცემულია ინფორმაცია მიღების სიხშირისა და რეკომენდებული დოზების შესახებ ზრდასრულებისა და მოზარდებისთვის, ჩვენების ან მდგომარეობის მიხედვით:

პროცედურების სიხშირე

პიზობაკი

ყოველ ექვს საათში

მძიმე პნევმონია

ზრდასრული პაციენტები ნეიტროპენიით და ცხელებით, რომელთა გამომწვევი მიზეზი, სავარაუდოდ, ბაქტერიული ინფექციაა.

ყოველ რვა საათში

შარდგამომყოფი გზების გართულებული ინფექციები (მათ შორის პიელონეფრიტი)

მუცლის ღრუს გართულებული ინფექციები

კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები (მათ შორის, დიაბეტური ტერფის ინფექციები)

თირკმლის ფუნქციის დარღვევა

ინტრავენური დოზა უნდა დარეგულირდეს თირკმლის უკმარისობის ხარისხის მიხედვით (თითოეული პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს პრეპარატის ტოქსიკურობის ნიშნების მკაცრი მონიტორინგის ქვეშ; დოზა და მიღებებს შორის ინტერვალი შესაბამისად უნდა დარეგულირდეს):

კრეატინინის კლირენსი (მლ/წთ)

პიზობაკი (რეკომენდირებული დოზა)

> 40

არ საჭიროებს დოზის კორექციას

20-40

რეკომენდებული მაქსიმალური დოზა: 4 გ / 0,5 გ ყოველ რვა საათში.

< 20

რეკომენდებული მაქსიმალური დოზა: 4 გ / 0,5 გ ყოველ 12 საათში.

ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში, დიალიზის თითოეული სეანსის შემდეგ უნდა გაკეთდეს პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის (2 გ/0,25 გ) დამატებითი დოზა, ვინაიდან ჰემოდიალიზის დროს ოთხ საათში პიპერაცილინის 30–50% გამოიყოფა.

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა

დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

დოზირება ხანდაზმულ პაციენტებში

დოზის კორექცია არ არის საჭირო იმ ხანდაზმულ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ თირკმლის ნორმალური ფუნქცია ან კრეატინინის კლირენსის მაჩვენებელი — 40 მლ/წთ-ზე მეტი.

პედიატრიული პოპულაცია (2-დან 12 წლამდე ასაკის ბავშვები)

ინფექციები

ქვემოთ მოცემულ ცხრილში შეჯამებულია მკურნალობის სიხშირე და სხეულის მასაზე გათვლილი დოზა 2-დან 12 წლამდე ასაკის პედიატრიული პაციენტებისთვის, ჩვენებისა თუ მდგომარეობის მიხედვით:

დოზირება წონის მიხედვით და მკურნალობის სიხშირე

უკუჩვენებები

მომატებული მგრძნობელობა აქტიური ნივთიერებების, პენიცილინის ჯგუფის ნებისმიერი სხვა ანტიბაქტერიული საშუალების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.

ანამნეზში ბეტა-ლაქტამური ჯგუფის სხვა აქტიური ნივთიერებების (მაგ., ცეფალოსპორინები, მონობაქტამები ან კარბაპენემები) მიმართ განვითარებული მწვავე, მძიმე ალერგიული რეაქცია.

სიფრთხილის ზომები

კონკრეტული პაციენტის სამკურნალოდ პიზობაკის შერჩევისას უნდა შეფასდეს ფართო სპექტრის ნახევრად სინთეზური პენიცილინის გამოყენების მიზანშეწონილობა ისეთი ფაქტორების გათვალისწინებით, როგორიცაა ინფექციის სიმძიმე და სხვა შესაფერისი ანტიბაქტერიული საშუალებების მიმართ რეზისტენტობის გავრცელება.

პიზობაკით მკურნალობის დაწყებამდე აუცილებელია დეტალური ინფორმაციის მოძიება პენიცილინების, სხვა ბეტა-ლაქტამური პრეპარატების (მაგ., ცეფალოსპორინები, მონობაქტამები ან კარბაპენემები) და სხვა ალერგენების მიმართ ადრე გამოვლენილი ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების შესახებ. პენიცილინებით, მათ შორის პიპერაცილინ/ტაზობაქტამით მკურნალობისას, დაფიქსირებულია ჰიპერმგრძნობელობის სერიოზული და ზოგჯერ ფატალური შედეგის მქონე რეაქციები (ანაფილაქსიური/ანაფილაქტოიდური რეაქციები, შოკის ჩათვლით). აღნიშნული რეაქციები უფრო ხშირია იმ პირებში, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ მგრძნობელობა სხვადასხვა ალერგენის მიმართ. ჰიპერმგრძნობელობის სერიოზული რეაქციების განვითარების შემთხვევაში საჭიროა ანტიბიოტიკის მიღების შეწყვეტა; ასევე, შესაძლოა საჭირო გახდეს ეპინეფრინისა და გადაუდებელი დახმარების სხვა ღონისძიებების გამოყენება.

პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის კომბინაციის გამოყენებისას, პაციენტებში დაფიქსირებულია კანის სერიოზული რეაქციები, როგორიცაა სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, წამლისმიერი რეაქცია ეოზინოფილიითა და სისტემური სიმპტომებით, ასევე მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატოზური პუსტულოზი. კანზე გამონაყარის გაჩენის შემთხვევაში პაციენტები საჭიროებენ მჭიდრო მონიტორინგს; დაზიანების პროგრესირებისას პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის მიღება უნდა შეწყდეს.

ანტიბიოტიკით გამოწვეული ფსევდომემბრანული კოლიტი შესაძლოა გამოვლინდეს მძიმე, ხანგრძლივი დიარეით, რაც საფრთხეს უქმნის სიცოცხლეს. ფსევდომემბრანული კოლიტის სიმპტომები შესაძლოა გამოვლინდეს როგორც ანტიბაქტერიული მკურნალობის პროცესში, ისე მისი დასრულების შემდეგ. ასეთ შემთხვევებში პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის მიღება უნდა შეწყდეს.

პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის კომბინაციით მკურნალობამ შესაძლოა გამოიწვიოს რეზისტენტული მიკროორგანიზმების წარმოქმნა, რამაც შეიძლება სუპერინფექციები გამოიწვიოს.

ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკებით მკურნალობისას ზოგიერთ პაციენტში აღინიშნა სისხლდენის გამოვლინებები. ეს რეაქციები ზოგჯერ დაკავშირებული იყო სისხლის შედედების მაჩვენებლების (მაგ., შედედების დრო, თრომბოციტების აგრეგაცია და პროთრომბინის დრო) ცვლილებებთან და უფრო ხშირად ვლინდებოდა თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში. სისხლდენის გამოვლინების შემთხვევაში, ანტიბიოტიკის მიღება უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი მკურნალობა.

შესაძლოა განვითარდეს ლეიკოპენია და ნეიტროპენია, განსაკუთრებით ხანგრძლივი თერაპიის დროს. ამიტომ, საჭიროა სისხლის საერთო ანალიზის პერიოდული შემოწმება.

სხვა პენიცილინებით მკურნალობის მსგავსად, მაღალი დოზების გამოყენებისას შესაძლოა განვითარდეს ნევროლოგიური გართულებები კრუნჩხვების სახით, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში.

აღნიშნული სამკურნალო საშუალება შეიცავს 9,44 მმოლ (217 მგ) ნატრიუმს ინფუზიის ხსნარის მოსამზადებელი ფხვნილის თითო ფლაკონში. ეს უნდა გაითვალისწინონ იმ პაციენტებმა, რომლებიც იცავენ ნატრიუმის შეზღუდულ დიეტას.

კალიუმის დაბალი მარაგის მქონე პაციენტებში ან მათში, ვინც იღებს კალიუმის დონის დამწევ თანმხლებ პრეპარატებს, შესაძლოა განვითარდეს ჰიპოკალიემია; ასეთ პაციენტებში მიზანშეწონილია ელექტროლიტების დონის პერიოდული განსაზღვრა.

ჰემოფაგოციტური ლიმფოჰისტიოციტოზი (HLH)

HLH-ის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის კომბინაციით; ეს ხშირად ხდებოდა 10 დღეზე მეტი ხანგრძლივობის მკურნალობის შემდეგ. HLH არის პათოლოგიური იმუნური აქტივაციის სიცოცხლისთვის საშიში სინდრომი, რომელიც ხასიათდება ჭარბი სისტემური ანთების კლინიკური ნიშნებითა და სიმპტომებით (მაგ., ცხელება, ჰეპატოსპლენომეგალია, ჰიპერტრიგლიცერიდემია, ჰიპოფიბრინოგენემია, შრატში ფერიტინის მაღალი დონე, ციტოპენია და ჰემოფაგოციტოზი). პაციენტები, რომლებსაც აღენიშნებათ პათოლოგიური იმუნური აქტივაციის ადრეული გამოვლინებები, დაუყოვნებლივ უნდა იქნენ გამოკვლეულნი. HLH-ის დიაგნოზის დადასტურების შემთხვევაში, პიპერაცილინ/ტაზობაქტამით მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

თირკმლის ფუნქციის დარღვევა

ნეფროტოქსიკურობის პოტენციური რისკის გამო, პოზობაკი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე ან ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში. ვენაში შესაყვანი დოზები და მიღების ინტერვალები უნდა დარეგულირდეს თირკმლის ფუნქციის დარღვევის ხარისხის შესაბამისად.

დიდი მასშტაბის მულტიცენტრული, რანდომიზებული კონტროლირებადი კვლევის მონაცემებზე დაფუძნებულმა მეორადმა ანალიზმა, რომლის ფარგლებშიც კრიტიკულ მდგომარეობაში მყოფ პაციენტებში ხშირად გამოყენებული ანტიბიოტიკების მიღების შემდეგ გლომერულური ფილტრაციის სიჩქარეს (GFR) სწავლობდნენ, აჩვენა, რომ პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის გამოყენება დაკავშირებული იყო GFR-ის შექცევადი გაუმჯობესების უფრო დაბალ მაჩვენებელთან სხვა ანტიბიოტიკებთან შედარებით. აღნიშნული მეორადი ანალიზის საფუძველზე გაკეთდა დასკვნა, რომ პიპერაცილინი/ტაზობაქტამი წარმოადგენდა ამ პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის აღდგენის შეფერხების მიზეზს.

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

არადეპოლარიზებელი მოქმედების მიორელაქსანტები

დადგენილია, რომ ვეკურონიუმთან ერთად გამოყენებისას პიპერაცილინი ახანგრძლივებს ვეკურონიუმით გამოწვეულ ნეირომუსკულურ ბლოკადას. მოქმედების მსგავსი მექანიზმების გამო, მოსალოდნელია, რომ პიპერაცილინის თანაარსებობისას შესაძლოა გახანგრძლივდეს ნებისმიერი არადეპოლარიზებელი მიორელაქსანტით გამოწვეული ნეირომუსკულური ბლოკადა.

პერორალური ანტიკოაგულანტები

ჰეპარინის, პეროორალური ანტიკოაგულანტებისა და სისხლის შედედების სისტემაზე (მათ შორის, თრომბოციტების ფუნქციაზე) მოქმედი სხვა პრეპარატების ერთდროული გამოყენებისას, აუცილებელია შედედების შესაბამისი ტესტების უფრო ხშირად ჩატარება და რეგულარული მონიტორინგი.

მეტოტრექსატი

პიპერაცილინმა შესაძლოა შეამციროს მეთოტრექსატის გამოყოფა; შესაბამისად, პრეპარატის ტოქსიკური მოქმედების თავიდან ასაცილებლად, პაციენტებში უნდა მოხდეს შრატში მეთოტრექსატის დონის მონიტორინგი.

პრობენეციდი

სხვა პენიცილინების მსგავსად, პრობენეციდისა და პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის ერთდროული გამოყენება იწვევს როგორც პიპერაცილინის, ისე ტაზობაქტამის ნახევარგამოყოფის პერიოდის გახანგრძლივებას და თირკმლისმიერი კლირენსის შემცირებას; თუმცა, აღნიშნული ნივთიერებების პლაზმურ მაქსიმალურ კონცენტრაციებზე ეს გავლენას არ ახდენს.

ამინოგლიკოზიდები

პიპერაცილინმა (როგორც დამოუკიდებლად, ისე ტაზობაქტამთან კომბინაციაში) მნიშვნელოვნად არ შეცვალა ტობრამიცინის ფარმაკოკინეტიკა თირკმლის ნორმალური ფუნქციის, ასევე თირკმლის ფუნქციის მსუბუქი ან ზომიერი დარღვევის მქონე პირებში. ტობრამიცინის გამოყენებას ასევე არ მოუხდენია მნიშვნელოვანი გავლენა პიპერაცილინის, ტაზობაქტამისა და M1 მეტაბოლიტის ფარმაკოკინეტიკაზე.

თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევის მქონე პაციენტებში დადასტურებულია პიპერაცილინის მიერ ტობრამიცინისა და გენტამიცინის ინაქტივაცია.

ვანკომიცინი

პიპერაცილინ/ტაზობაქტამსა და ვანკომიცინს შორის ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება არ გამოვლენილა.

თუმცა, შეზღუდული რაოდენობის რეტროსპექტულმა კვლევებმა აჩვენა თირკმლის მწვავე დაზიანების შემთხვევების სიხშირის ზრდა იმ პაციენტებში, რომლებიც პიპერაცილინ/ტაზობაქტამსა და ვანკომიცინს ერთდროულად იღებდნენ, იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც მხოლოდ ვანკომიცინით მკურნალობდნენ.

გავლენა ლაბორატორიულ ტესტებზე

შარდში გლუკოზის განსაზღვრის არაენზიმურმა მეთოდებმა შეიძლება გამოიწვიოს ცრუ-დადებითი შედეგები, ისევე როგორც სხვა პენიცილინების შემთხვევაში. ამიტომ, პიპერაცილინით/ტაზობაქტამით მკურნალობისას აუცილებელია შარდში გლუკოზის განსაზღვრის ენზიმური მეთოდის გამოყენება.

შარდში ცილის განსაზღვრის ზოგიერთმა ქიმიურმა მეთოდმა შეიძლება გამოიწვიოს ცრუ-დადებითი შედეგები. აღნიშნული გავლენას არ ახდენს ტესტ-ზოლებით ცილის განსაზღვრაზე.

კუმბსის პირდაპირი სინჯი შეიძლება იყოს დადებითი.

პიზობაკით მკურნალობის პროცესში მყოფ პაციენტებში ზემოაღნიშნული ტესტების დადებითი შედეგები უნდა დადასტურდეს სხვა დიაგნოსტიკური მეთოდებით.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

ორსულ ქალებში პიზობაკის გამოყენების შესახებ მონაცემები არ არსებობს ან შეზღუდულია.

პიპერაცილინი და ტაზობაქტამი კვეთენ პლაცენტას. ორსულობის დროს პიზობაკის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ მკაფიო ჩვენების შემთხვევაში, ანუ მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება ორსული ქალისა და ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკებს.

ლაქტაციის პერიოდი

პიპერაცილინი დედის რძეში დაბალი კონცენტრაციით გამოიყოფა; რაც შეეხება ტაზობაქტამს, მისი კონცენტრაცია დედის რძეში შესწავლილი არ არის. მეძუძური ქალების მკურნალობა უნდა მოხდეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება დედისა და ბავშვისთვის არსებულ შესაძლო რისკებს.

ფერტილობა

ვირთხებზე ჩატარებულმა კვლევამ აჩვენა, რომ ტაზობაქტამის ან პიპერაცილინისა და ტაზობაქტამის კომბინაციის მუცლის ღრუში შეყვანას გავლენა არ მოუხდენია ფერტილობასა და შეწყვილებაზე.

გავლენა ავტომობილის მართვაზე

ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე გავლენის შესახებ კვლევები არ ჩატარებულა.

გვერდითი მოვლენები

ყველაზე ხშირად აღრიცხული არასასურველი რეაქციებია დიარეა (აღინიშნება 10 პაციენტიდან 1-ში), გულისრევა, ღებინება და გამონაყარი.

ყველაზე სერიოზულ არასასურველ რეაქციებს შორის ფსევდომემბრანული კოლიტი და ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი აღინიშნა 10 000 პაციენტიდან 1-დან 10-მდე შემთხვევაში. პანციტოპენიის, ანაფილაქსიური შოკისა და სტივენს-ჯონსონის სინდრომის სიხშირის შეფასება ამჟამად არსებული მონაცემების საფუძველზე შეუძლებელია.

ქვემოთ მოცემულ ცხრილში არასასურველი რეაქციები წარმოდგენილია ორგანოთა სისტემების კლასებისა და MedDRA-ს მიერ რეკომენდებული ტერმინების მიხედვით. თითოეულ ჯგუფში, სიხშირის მიხედვით, არასასურველი ეფექტები დალაგებულია სიმძიმის კლებადობის შესაბამისად.

სისტემურ-ორგანული კლასი

ძალიან ხშირი

≥ 1/10

ხშირი

≥ 1/100 - < 1/10

არახშირი

≥ 1/1,000 - < 1/100

იშვიათი

≥ 1/10,000 - < 1/1,000

სიხშირე უცნობია (არსებული მონაცემების საფუძველზე შეფასება შეუძლებელია)

ინფექციები და ინვაზიები

კანდიდოზი*

ფსევდომემბრანული კოლიტი

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დარღვევები

თრომბოციტოპენია, ანემია*

ლეიკოპენია

აგრანულოციტოზი

პანციტოპენია*, ნეიტროპენია, ჰემოლიზური ანემია*, ეოზინოფილია*, თრომბოციტოზი*

იმუნური სისტემის დარღვევები

ანაფილაქტოიდური რეაქცია*, ანაფილაქსიური რეაქცია*, ანაფილაქტოიდური შოკი*, ანაფილაქსიური შოკი*, ჰიპერმგრძნობელობა*

მეტაბოლიზმისა და კვებითი დარღვევები

ჰიპოკალიემია

ფსიქიური დარღვევები

ინსომნია

დელირიუმი*

ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები

თავის ტკივილი, უძილობა

ვასკულარული დარღვევები

ჰიპოტენზია, თრომბოფლებიტი, ფლებიტი, სახეზე სისხლის მოწოლის შეგრძნება

სუნთქვის სისტემის, გულ-მკერდისა და შუასაყრის მხრივ დარღვევები

ცხვირიდან სისხლდენა

ეოზინოფილური პნევმონია

დარღვევები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ

დიარეა

მუცლის ტკივილი, ღებინება, გულისრევა, შეკრულობა, დისპეფსია

სტომატიტი

ჰეპატობილიარული დარღვევები

ჰეპატიტი*, სიყვითლე

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაზიანებები

გამონაყარი, ქავილი

მრავალფორმიანი ერითემა*, ჭინჭრის ციება, მაკულო-პაპულური გამონაყარი*

ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი*

სტივენს-ჯონსონის სინდრომი*, ექსფოლიაციური დერმატიტი, წამლისმიერი რეაქცია ეოზინოფილიითა და სისტემური სიმპტომებით (DRESS)*, მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატური პუსტულოზი (AGEP)*, ბულოზურ-პურპურული დერმატიტი

კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები

ართრალგია, მიალგია

თირკმლისა და შარდგამომყოფი სისტემის დარღვევები

თირკმლის უკმარისობა, ტუბულოინტერსტიციული ნეფრიტი*

ზოგადი დარღვევები და რეაქციები შეყვანის ადგილის

ცხელება, ინექციის ადგილის რეაქცია

შემცივნება

კვლევები

ალანინამინოტრანსფერაზა მომატებულია, ასპარტატამინოტრანსფერაზა მომატებულია, საერთო ცილა შემცირებულია, სისხლის ალბუმინი შემცირებულია, კუმბსის პირდაპირი სინჯი დადებითია, სისხლის კრეატინინი მომატებულია, სისხლის ტუტე ფოსფატაზა მომატებულია, სისხლის შარდოვანა მომატებულია, აქტივირებული ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დრო გახანგრძლივებულია.

სისხლში გლუკოზის შემცირება, სისხლში ბილირუბინის მომატება, პროთრომბინის დროის გახანგრძლივება

სისხლდენის დრო გახანგრძლივებულია, გამა-გლუტამილტრანსფერაზა მომატებულია

  • პოსტმარკეტინგულ პერიოდში გამოვლენილი არასასურველი რეაქცია

შეტყობინება საეჭვო გვერდითი ეფექტების შესახებ

სამკურნალო პროდუქტის ავტორიზაციის შემდეგ, საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. ის იძლევა სამკურნალო პროდუქტის სარგებელი/რისკის ბალანსის მუდმივ მონიტორინგს. ჯანდაცვის სპეციალისტებს სთხოვენ შეატყობინონ საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ ადგილობრივი მოხსენების ეროვნული სისტემის მეშვეობით.

ჭარბი დოზა

სიმპტომები

პოსტმარკეტინგულ პერიოდში დაფიქსირებულია პიზობაკის ჭარბი დოზირების შემთხვევები. აღნიშნული შემთხვევების დროს გამოვლენილი სიმპტომების უმეტესობა (მათ შორის გულისრევა, ღებინება და დიარეა) ასევე აღინიშნებოდა პრეპარატის ჩვეულებრივი, რეკომენდებული დოზის გამოყენებისას. რეკომენდებულზე მაღალი დოზების ინტრავენური შეყვანისას (განსაკუთრებით თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში) შესაძლოა განვითარდეს ნეირომუსკულური აგზნებადობა ან კრუნჩხვები.

მკურნალობა

ჭარბი დოზირების შემთხვევაში, პიზობაკით მკურნალობა უნდა შეწყდეს. სპეციფიკური ანტიდოტი ცნობილი არ არის.

მკურნალობა უნდა იყოს შემანარჩუნებელი და სიმპტომური, პაციენტის კლინიკური მდგომარეობის შესაბამისად.

შრატში პიპერაცილინის ან ტაზობაქტამის ჭარბი კონცენტრაციის შემცირება შესაძლებელია ჰემოდიალიზის გზით.

შემადგენლობა

თითოეული ფლაკონი შეიცავს:

სტერილური პიპერაცილინ ნატრიუმი USP, რაც შეესაბამება პიპერაცილინი USP 4გ-ს

სტერილური ტაზობაქტამ ნატრიუმი USP, რაც შეესაბამება ტაზობაქტამი USP 0,5გ-ს

შენახვის პირობები

36 თვე

შენახვის სპეციალური პირობები

ინახება 20°C-დან 25°C-მდე ტემპერატურაზე. სინათლისაგან დაცულ.

ინახება ბავშვებისათვის ხელმიუწვდომელ ადგილას.

შეფუთვა: 30 მლ-იანი გამჭვირვალე მინის ფლაკონი, დალუქული მწვანე ფერის Flip-off ალუმინის თავსახურით და რეზინის საცობით, ახლავს გამოყენების ინსტრუქცია.

უტილიზაციისა და დამუშავების განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები

ინტრავენური შეყვანისთვის

პიზობაკის (4,5 გ/ფლაკონში) თითოეული ფლაკონი უნდა გაიხსნას 20 მლ შემდეგი გამხსნელებიდან ერთ-ერთში:

  • საინექციო სტერილური წყალი
  • ნატრიუმის ქლორიდის 0,9%-იანი საინექციო
  • გლუკოზის 5%-იანი საინექციო

პრეპარატის ეფექტური გახსნის უზრუნველსაყოფად, გამხსნელის დამატებამდე, გადააბრუნეთ ფლაკონი და კარგად შეანჯღრიეთ, რათა გათავისუფლდეს კედლებზე მიკრული ფხვნილი. დაამატეთ გამხსნელი და შეანჯღრიეთ სრულ გახსნამდე.

თუ პრეპარატის გასახსნელად გამოყენებული იყო სტერილური საინექციო წყალი ან 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარი, მიღებული ხსნარი დამატებით უნდა განზავდეს მინიმუმ 50 მლ-მდე სტერილური საინექციო წყლით ან 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის საინექციო ხსნარით. თუ გასახსნელად გამოყენებული იყო 5%-იანი გლუკოზის ხსნარი, მიღებული ხსნარი დამატებით უნდა განზავდეს 50 მლ-მდე სტერილური საინექციო წყლით ან 150 მლ-მდე 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის საინექციო ხსნარით.

გამოდევნის მოცულობა

პიზობაკის საინექციო ხსნარის (4.5 გ ფლაკონი) თითოეული გრამის გამოდევნის მოცულობაა 0.7 მლ.

პიზობაკის საინექციო ხსნარი (4.5 გ ფლაკონი) გამოდევნის 3.15 მლ სითხეს.

პრეპარატის გახსნა/განზავება უნდა მოხდეს ასეპტიკურ პირობებში. შეყვანამდე ხსნარი უნდა შემოწმდეს ნაწილაკებისა და ფერის ცვლილებაზე. ხსნარი უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ის გამჭვირვალეა და არ შეიცავს ხილულ ნაწილაკებს.

გამოუყენებელი პრეპარატი ან ნარჩენები მოიშორეთ ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.

გაცემის რეჟიმი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

ფარმაკოლოგიური თვისებები

სისტემური გამოყენების ანტიბაქტერიული საშუალებები; პენიცილინების კომბინაციები, მათ შორის ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორებთან. ATC კოდი: J01C R05.

მოქმედების მექანიზმი

პიპერაცილინი — ფართო სპექტრის ნახევრად სინთეზური პენიცილინი — ავლენს ბაქტერიციდულ მოქმედებას უჯრედის ძგიდისა და უჯრედის კედლის სინთეზის ინჰიბირების გზით.

ტაზობაქტამი — სტრუქტურულად პენიცილინებთან დაკავშირებული ბეტა-ლაქტამი — წარმოადგენს მრავალი ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორს; აღნიშნული ფერმენტები ხშირად განაპირობებენ რეზისტენტობას პენიცილინებისა და ცეფალოსპორინების მიმართ, თუმცა ტაზობაქტამი არ აინჰიბირებს AmpC ტიპის ფერმენტებს ან მეტალო-ბეტა-ლაქტამაზებს.

ტაზობაქტამი აფართოებს პიპერაცილინის ანტიბაქტერიულ სპექტრს და მოიცავს ბეტა-ლაქტამაზას წარმომქმნელ ბევრ ბაქტერიას, რომლებსაც გამომუშავებული აქვთ რეზისტენტობა მხოლოდ პიპერაცილინის მიმართ.

ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური ურთიერთობა

მინიმალური ინჰიბიტორული კონცენტრაციის (T>MIC) გადაჭარბების დრო პიპერაცილინის ეფექტურობის ძირითად ფარმაკოდინამიკურ განმსაზღვრელ ფაქტორად ითვლება.

რეზისტენტობის მექანიზმი

პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის მიმართ რეზისტენტობის ორი ძირითადი მექანიზმი არსებობს:

  • პიპერაცილინის კომპონენტის ინაქტივაცია იმ ბეტა-ლაქტამაზების მიერ, რომელთა ინჰიბირებასაც ტაზობაქტამი ვერ ახდენს: ესენია B, C და D მოლეკულური კლასის ბეტა-ლაქტამაზები. გარდა ამისა, ტაზობაქტამი ვერ უზრუნველყოფს დაცვას A და D მოლეკულური კლასის ფერმენტულ ჯგუფებში შემავალი გაფართოებული სპექტრის ბეტა-ლაქტამაზებისგან (ESBL).
  • პენიცილინ-შემაკავშირებელი ცილების (PBP) ცვლილება, რაც იწვევს ბაქტერიებში პიპერაცილინის მოლეკულური სამიზნისადმი აფინურობის შემცირებას.

ამასთანავე, ბაქტერიული მემბრანის გამტარებლობის ცვლილებებმა, ისევე როგორც მრავალპრეპარატული ეფლუქს-ტუმბოების ექსპრესიამ, შესაძლოა გამოიწვიოს ან ხელი შეუწყოს ბაქტერიების რეზისტენტობას პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის მიმართ, განსაკუთრებით გრამ-უარყოფით ბაქტერიებში.

მგრძნობელობა

შეძენილი რეზისტენტობის გავრცელება შეიძლება განსხვავდებოდეს გეოგრაფიულად და დროთა განმავლობაში ცალკეული მიკრობული სახეობებისთვის. ამიტომ, სასურველია ადგილობრივი რეზისტენტობის შესახებ მონაცემების მიღება, განსაკუთრებით მძიმე ინფექციების მკურნალობისას. როდესაც ადგილობრივი რეზისტენტობის დონეები იწვევს შეშფოთებას კონკრეტული პრეპარატის გარკვეული ინფექციების დროს გამოყენების მიზანშეწონილობასთან დაკავშირებით, უნდა მიმართოთ სპეციალისტს.

შესაბამისი მიკრობული სახეობების დაჯგუფება პიპერაცილინის/ტაზობაქტამის კომბინაციის მიმართ მგრძნობელობის მიხედვით

პრეპარატის მიმართ ჩვეულებრივ მგრძნობიარე სახეობები

გრამდადებითი აერობები

Enterococcus faecalis

Listeria monocytogenes

Staphylococcus aureus, მეტიცილინ-მგრძნობიარე 3

Staphylococcus-ის სახეობები, კოაგულაზა-უარყოფითი, მეტიცილინ-მგრძნობიარე

Streptococcus pyogenes

B ჯგუფის სტრეპტოკოკები

გრამუარყოფითი აერობები

Citrobacter koseri

Haemophilus influenzae

Moraxella catarrhalis

Proteus mirabilis

გრამდადებითი ანააერობები

Clostridium spp.

Eubacterium spp.

Peptostreptococcus spp.

გრამუარყოფითი ანააერობები

Bacteroides fragilis-ის ჯგუფი

Fusobacterium-ის სახეობები

Porphyromonas-ის სახეობები

Prevotella-ს სახეობები

სახეობები, რომელთათვისაც შეძენილი რეზისტენტობა შეიძლება პრობლემას წარმოადგენდეს

გრამდადებითი აერობები

Enterococcus faecium 1,2

სტრეპტოკოკური პნევმონია

სტრეპტოკოკური ვირიდანსის ჯგუფი

გრამ-უარყოფითი აერობები

Acinetobacter baumannii 1

Burkholderia cepacia

Citrobacter freundii

Enterobacter spp.

Escherichia coli

Klebsiella pneumoniae

Morganella morganii

Proteus vulgaris

Providencia spp.

Pseudomonas aeruginosa

Serratia spp.

ბუნებრივად რეზისტენტული ორგანიზმები

გრამდადებითი აერობები

Corynebacterium jeikeium

გრამუარყოფითი აერობები

Legionella spp

Stenotrophomonas maltophilia 2,1

სხვა მიკროორგანიზმები

Chlamydophila pneumoniae

Mycoplasma pneumoniae

1 სახეობები, რომლებიც ბუნებრივად ზომიერ მგრძნობელობას ავლენენ.

2 სახეობები, რომელთა მიმართაც ევროკავშირის ერთ ან რამდენიმე ზონაში, ქვეყანაში ან რეგიონში მაღალი რეზისტენტობის მაჩვენებლები (50%-ზე მეტი) დაფიქსირდა.

3 ყველა მეთიცილინ-რეზისტენტული სტაფილოკოკი რეზისტენტულია პიპერაცილინის/ტაზობაქტამის მიმართ.

ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები

შეწოვა

პიპერაცილინისა და ტაზობაქტამის მაქსიმალური კონცენტრაციები 4 გ/0,5 გ დოზის 30-წუთიანი ინტრავენური ინფუზიით შეყვანის შემდეგ, შესაბამისად, შეადგენს 298 მკგ/მლ-სა და 34 მკგ/მლ-ს.

განაწილება

როგორც პიპერაცილინი, ისე ტაზობაქტამი პლაზმის ცილებს დაახლოებით 30%-ით უკავშირდება. პიპერაცილინისა და ტაზობაქტამის ცილებთან დაკავშირების ხარისხზე მეორე ნივთიერების არსებობა გავლენას არ ახდენს. ტაზობაქტამის მეტაბოლიტის ცილებთან დაკავშირება უმნიშვნელოა.

პიპერაცილინი/ტაზობაქტამი ფართოდ ნაწილდება ქსოვილებსა და სხეულის სითხეებში, მათ შორის ნაწლავის ლორწოვან გარსში, ნაღვლის ბუშტში, ფილტვებში, ნაღველსა და ძვლებში. ქსოვილებში საშუალო კონცენტრაციები, როგორც წესი, პლაზმაში არსებული კონცენტრაციების 50-დან 100%-მდე მერყეობს. თავ-ზურგტვინის სითხეში განაწილება დაბალია იმ პირებში, რომლებსაც არ აღენიშნებათ ტვინის გარსების ანთება (ისევე, როგორც სხვა პენიცილინების შემთხვევაში).

ბიოტრანსფორმაცია

პიპერაცილინი მეტაბოლიზდება მიკრობიოლოგიურად აქტიურ, მცირე რაოდენობით წარმოქმნილ დეზეთილ-მეტაბოლიტად. ტაზობაქტამი მეტაბოლიზდება ერთ მეტაბოლიტად, რომელიც, როგორც დადგინდა, მიკრობიოლოგიურად არააქტიურია.

გამოყოფა

პიპერაცილინი და ტაზობაქტამი გამოიყოფა თირკმელებით გლომერულური ფილტრაციისა და მილაკოვანი სეკრეციის გზით.

პიპერაცილინი სწრაფად გამოიყოფა უცვლელი სახით: მიღებული დოზის 68% გამოიყოფა შარდში. ტაზობაქტამი და მისი მეტაბოლიტი ძირითადად თირკმელებით გამოიყოფა: მიღებული დოზის 80% გამოიყოფა უცვლელი სახით, ხოლო დანარჩენი - ერთი მეტაბოლიტის სახით. პიპერაცილინი, ტაზობაქტამი და დესეთილპიპერაცილინი ასევე გამოიყოფა ნაღველში.

ჯანსაღ მოხალისეებში პიპერაცილინის/ტაზობაქტამის ერთჯერადი ან მრავალჯერადი მიღების შემდეგ, პიპერაცილინის და ტაზობაქტამის პლაზმური ნახევარგამოყოფის პერიოდი მერყეობდა 0.7-დან 1.2 საათამდე და არ იყო დამოკიდებული დოზაზე ან ინფუზიის ხანგრძლივობაზე. როგორც პიპერაცილინის, ასევე ტაზობაქტამის ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება თირკმლის კლირენსის შემცირებასთან ერთად. ტაზობაქტამი მნიშვნელოვნად არ ცვლის პიპერაცილინის ფარმაკოკინეტიკას. როგორც ჩანს, პიპერაცილინი ამცირებს ტაზობაქტამის კლირენსს.

პაციენტთა განსაკუთრებული ჯგუფები

ჯანმრთელ პირებთან შედარებით, ღვიძლის ციროზის მქონე პაციენტებში პიპერაცილინისა და ტაზობაქტამის ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება, შესაბამისად, დაახლოებით 25%-ითა და 18%-ით.

პიპერაცილინისა და ტაზობაქტამის ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება კრეატინინის კლირენსის შემცირებასთან ერთად. თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებთან შედარებით, კრეატინინის 20 მლ/წთ-ზე ნაკლები კლირენსის დროს ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება ორჯერ — პიპერაცილინისთვის და ოთხჯერ — ტაზობაქტამისთვის.

ჰემოდიალიზის დროს გამოიყოფა პიპერაცილინი/ტაზობაქტამის 30%-დან 50%-მდე; ამასთან, ტაზობაქტამის დოზის დამატებითი 5% გამოიყოფა ტაზობაქტამის მეტაბოლიტის სახით. პერიტონეალური დიალიზის დროს გამოიყოფა პიპერაცილინისა და ტაზობაქტამის დოზების, შესაბამისად, დაახლოებით 6% და 21%, ხოლო ტაზობაქტამის დოზის 18%-მდე გამოიყოფა ტაზობაქტამის მეტაბოლიტის სახით.

პედიატრიული პოპულაცია

პოპულაციური ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის შედეგების მიხედვით, 9 თვიდან 12 წლამდე ასაკის პაციენტებში შეფასებული კლირენსი შედარებადი იყო მოზრდილებში არსებულ კლირენსთან; პოპულაციური საშუალო (სტანდარტული შეცდომა) იყო 5.64 (0.34) მლ/წთ/კგ. 2-დან 9 თვემდე ასაკის პაციენტებში პიპერაცილინის შეფასებული კლირენსი ამ მაჩვენებლის 80%-ს შეადგენდა. პიპერაცილინის განაწილების მოცულობის პოპულაციური საშუალო (სტანდარტული შეცდომა) იყო 0.243 (0.011) ლ/კგ და არ იყო დამოკიდებული ასაკზე.

ხანდაზმული პაციენტები

ახალგაზრდა პირებთან შედარებით, ხანდაზმულებში პიპერაცილინისა და ტაზობაქტამის ნახევარგამოყოფის პერიოდის საშუალო ხანგრძლივობა, შესაბამისად, 32%-ით და 55%-ით მეტი იყო. აღნიშნული განსხვავება შესაძლოა განპირობებული იყოს კრეატინინის კლირენსის ასაკობრივი ცვლილებებით.

რასა

პიპერაცილინისა ან ტაზობაქტამის ფარმაკოკინეტიკაში განსხვავება არ გამოვლენილა აზიური (n=9) და კავკასიური (n=9) რასის ჯანმრთელ მოხალისეებს შორის, რომლებმაც მიიღეს პრეპარატის ერთჯერადი დოზა — 4 გ / 0,5 გ.

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · ინსტრუქცია პაციენტისთვის

გამოყენების ინსტრუცია

პიზობაკი

(პიპერაცილინი და ტაზობაქტამი საინექციო USP 4,5გ/ფლაკონში)

საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებელი ფხვნილი

შემადგენლობა

თითოეული ფლაკონი შეიცავს:

სტერილური პიპერაცილინ ნატრიუმი USP, რაც შეესაბამება პიპერაცილინი USP 4გ-ს

სტერილური ტაზობაქტამ ნატრიუმი USP, რაც შეესაბამება ტაზობაქტამი USP 0,5გ-ს

ფარმაცევტული ფორმა

საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებელი ფხვნილი.

თეთრიდან მოთეთრო შეფერილობამდე ფხვნილი, მოთავსებული გამჭვირვალემინის ფლაკონში, დალუქული ალუმინის ჩაჩით და რეზინის საცობით.

კლინიკური მონაცემები

თერაპიული ჩვენებები

პიზობაკი ნაჩვენებია ზრდასრულებსა და 2 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში შემდეგი ინფექციების სამკურნალოდ.

ზრდასრულები და მოზარდები

  • მძიმე პნევმონია, მათ შორის ჰოსპიტალური და ფილტვების ხელოვნურ ვენტილაციასთან ასოცირებული პნევმონია
  • საშარდე გზების გართულებული ინფექციები (მათ შორის პიელონეფრიტი)
  • მუცლის ღრუს გართულებული ინფექციები
  • კანისა და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციები (მათ შორის დიაბეტური ტერფის ინფექციები)

ბაქტერიემიის მქონე პაციენტების მკურნალობა, როდესაც მდგომარეობა ასოცირებულია ზემოთ ჩამოთვლილ რომელიმე ინფექციასთან ან არსებობს ასეთი კავშირის ეჭვი.

პიზობაკი შეიძლება გამოყენებულ იქნას ნეიტროპენიის მქონე იმ პაციენტების სამკურნალოდ, რომლებსაც აღენიშნებათ ცხელება და არსებობს ეჭვი, რომ ის ბაქტერიული ინფექციითაა გამოწვეული.

2-დან 12 წლამდე ასაკის ბავშვები

  • მუცლის ღრუს გართულებული ინფექციები

პიზობაკი შეიძლება გამოყენებულ იქნას ნეიტროპენიის მქონე იმ ბავშვების სამკურნალოდ, რომლებსაც აღენიშნებათ ცხელება და არსებობს ბაქტერიული ინფექციის ეჭვი.

გათვალისწინებული უნდა იქნას ანტიბაქტერიული საშუალებების მიზანშეწონილი გამოყენების შესახებ არსებული ოფიციალური რეკომენდაციები.

დოზირება და ადმინისტრირება

დოზირება

პიზობაკის დოზა და მიღების სიხშირე დამოკიდებულია ინფექციის სიმძიმესა და ადგილმდებარეობაზე, ასევე საეჭვო პათოგენებზე.

ზრდასრული და მოზარდი პაციენტები

ინფექციები

სტანდარტული დოზა შეადგენს 4 გ პიპერაცილინი/0.5 გ ტაზობაქტამი, რომელიც მიიღება რვა საათის ინტერვალით.

ნეიტროპენიით დაავადებულ პაციენტებში ნოზოკომიური პნევმონიის და ბაქტერიული ინფექციების დროს რეკომენდებული დოზაა 4 გ პიპერაცილინი/0.5 გ ტაზობაქტამი, რომელიც მიიღება ექვსი საათის ინტერვალით. ეს დოზირების რეჟიმი ასევე შეიძლება გამოყენებულ იქნას სხვა ინფექციების მქონე პაციენტების სამკურნალოდ, რომელთათვისაც ეს მედიკამენტი ნაჩვენებია, განსაკუთრებით მძიმე შემთხვევებში.

ქვემოთ მოცემულ ცხრილში მოცემულია ინფორმაცია მიღების სიხშირისა და რეკომენდებული დოზების შესახებ ზრდასრულებისა და მოზარდებისთვის, ჩვენების ან მდგომარეობის მიხედვით:

პროცედურების სიხშირე

პიზობაკი

ყოველ ექვს საათში

მძიმე პნევმონია

ზრდასრული პაციენტები ნეიტროპენიით და ცხელებით, რომელთა გამომწვევი მიზეზი, სავარაუდოდ, ბაქტერიული ინფექციაა.

ყოველ რვა საათში

შარდგამომყოფი გზების გართულებული ინფექციები (მათ შორის პიელონეფრიტი)

მუცლის ღრუს გართულებული ინფექციები

კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები (მათ შორის, დიაბეტური ტერფის ინფექციები)

თირკმლის ფუნქციის დარღვევა

ინტრავენური დოზა უნდა დარეგულირდეს თირკმლის უკმარისობის ხარისხის მიხედვით (თითოეული პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს პრეპარატის ტოქსიკურობის ნიშნების მკაცრი მონიტორინგის ქვეშ; დოზა და მიღებებს შორის ინტერვალი შესაბამისად უნდა დარეგულირდეს):

კრეატინინის კლირენსი (მლ/წთ)

პიზობაკი (რეკომენდირებული დოზა)

> 40

არ საჭიროებს დოზის კორექციას

20-40

რეკომენდებული მაქსიმალური დოზა: 4 გ / 0,5 გ ყოველ რვა საათში.

< 20

რეკომენდებული მაქსიმალური დოზა: 4 გ / 0,5 გ ყოველ 12 საათში.

ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში, დიალიზის თითოეული სეანსის შემდეგ უნდა გაკეთდეს პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის (2 გ/0,25 გ) დამატებითი დოზა, ვინაიდან ჰემოდიალიზის დროს ოთხ საათში პიპერაცილინის 30–50% გამოიყოფა.

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა

დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

დოზირება ხანდაზმულ პაციენტებში

დოზის კორექცია არ არის საჭირო იმ ხანდაზმულ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ თირკმლის ნორმალური ფუნქცია ან კრეატინინის კლირენსის მაჩვენებელი — 40 მლ/წთ-ზე მეტი.

პედიატრიული პოპულაცია (2-დან 12 წლამდე ასაკის ბავშვები)

ინფექციები

ქვემოთ მოცემულ ცხრილში შეჯამებულია მკურნალობის სიხშირე და სხეულის მასაზე გათვლილი დოზა 2-დან 12 წლამდე ასაკის პედიატრიული პაციენტებისთვის, ჩვენებისა თუ მდგომარეობის მიხედვით:

დოზირება წონის მიხედვით და მკურნალობის სიხშირე

ჩვენება / მდგომარეობა

80 მგ პიპერაცილინი / 10 მგ ტაზობაქტამი სხეულის მასის თითოეულ კილოგრამზე / ყოველ ექვს საათში

ბავშვები ნეიტროპენიით და ცხელებით, რაც სავარაუდოდ ბაქტერიული ინფექციითაა გამოწვეული*

100 მგ პიპერაცილინი / 12,5 მგ ტაზობაქტამი სხეულის მასის თითო კილოგრამზე / ყოველ რვა საათში

მუცლის ღრუს გართულებული ინფექციები*

  • არ უნდა აღემაטებოდეს მაქსიმუმ 4 გ/0,5 გ-ს ერთ დოზაზე 30 წუთის განმავლობაში.

თირკმლის ფუნქციის დარღვევა

ინტრავენური დოზა უნდა დარეგულირდეს თირკმლის უკმარისობის ხარისხის შესაბამისად (თითოეული პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს პრეპარატის ტოქსიკურობის ნიშნების მკაცრი მონიტორინგის ქვეშ; დოზა და მიღებებს შორის ინტერვალი შესაბამისად უნდა დარეგულირდეს):

კრეატინინის კლირენსი (მლ/წთ)

პიზობაკი (რეკომენდირებული დოზა)

> 50

არ საჭიროებს დოზის კორექციას

≤ 50

70 მგ პიპერაცილინი / 8.75 მგ ტაზობაქტამი / კგ ყოველ რვა საათში.

ჰემოდიალიზზე მყოფ ბავშვებში, დიალიზის თითოეული სეანსის შემდეგ უნდა გაკეთდეს პიპერაცილინისა და ტაზობაქტამის დამატებითი დოზა — 40 მგ/5 მგ სხეულის მასის თითოეულ კილოგრამზე.

გამოყენება 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში

0-დან 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში არ არის დადგენილი პიზობაკის (პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის კომბინაცია) უსაფრთხოება და ეფექტურობა.

არ არსებობს კონტროლირებადი კლინიკური კვლევების მონაცემები.

მკურნალობის ხანგრძლივობა

როგორც წესი, მკურნალობის კურსი უმეტესი ჩვენებისთვის 5-დან 14 დღემდე მერყეობს. თუმცა, მკურნალობის ხანგრძლივობა უნდა განისაზღვროს ინფექციის სიმძიმის, პათოგენის(ების) ტიპისა და პაციენტის მდგომარეობის კლინიკური და ბაქტერიოლოგიური პროგრესირების საფუძველზე.

შეყვანის გზა

პიზობაკი 4 გ / 0,5 გ შეჰყავთ ინტრავენური ინფუზიის გზით (30 წუთის განმავლობაში).

უკუჩვენებები

მომატებული მგრძნობელობა აქტიური ნივთიერებების, პენიცილინის ჯგუფის ნებისმიერი სხვა ანტიბაქტერიული საშუალების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.

ანამნეზში ბეტა-ლაქტამური ჯგუფის სხვა აქტიური ნივთიერებების (მაგ., ცეფალოსპორინები, მონობაქტამები ან კარბაპენემები) მიმართ განვითარებული მწვავე, მძიმე ალერგიული რეაქცია.

სპეციალური მითითებები და უსაფრთხოების ზომები

კონკრეტული პაციენტის სამკურნალოდ პიზობაკის შერჩევისას უნდა შეფასდეს ფართო სპექტრის ნახევრად სინთეზური პენიცილინის გამოყენების მიზანშეწონილობა ისეთი ფაქტორების გათვალისწინებით, როგორიცაა ინფექციის სიმძიმე და სხვა შესაფერისი ანტიბაქტერიული საშუალებების მიმართ რეზისტენტობის გავრცელება.

პიზობაკით მკურნალობის დაწყებამდე აუცილებელია დეტალური ინფორმაციის მოძიება პენიცილინების, სხვა ბეტა-ლაქტამური პრეპარატების (მაგ., ცეფალოსპორინები, მონობაქტამები ან კარბაპენემები) და სხვა ალერგენების მიმართ ადრე გამოვლენილი ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების შესახებ. პენიცილინებით, მათ შორის პიპერაცილინ/ტაზობაქტამით მკურნალობისას, დაფიქსირებულია ჰიპერმგრძნობელობის სერიოზული და ზოგჯერ ფატალური შედეგის მქონე რეაქციები (ანაფილაქსიური/ანაფილაქტოიდური რეაქციები, შოკის ჩათვლით). აღნიშნული რეაქციები უფრო ხშირია იმ პირებში, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ მგრძნობელობა სხვადასხვა ალერგენის მიმართ. ჰიპერმგრძნობელობის სერიოზული რეაქციების განვითარების შემთხვევაში საჭიროა ანტიბიოტიკის მიღების შეწყვეტა; ასევე, შესაძლოა საჭირო გახდეს ეპინეფრინისა და გადაუდებელი დახმარების სხვა ღონისძიებების გამოყენება.

პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის კომბინაციის გამოყენებისას, პაციენტებში დაფიქსირებულია კანის სერიოზული რეაქციები, როგორიცაა სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, წამლისმიერი რეაქცია ეოზინოფილიითა და სისტემური სიმპტომებით, ასევე მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატოზური პუსტულოზი. კანზე გამონაყარის გაჩენის შემთხვევაში პაციენტები საჭიროებენ მჭიდრო მონიტორინგს; დაზიანების პროგრესირებისას პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის მიღება უნდა შეწყდეს.

ანტიბიოტიკით გამოწვეული ფსევდომემბრანული კოლიტი შესაძლოა გამოვლინდეს მძიმე, ხანგრძლივი დიარეით, რაც საფრთხეს უქმნის სიცოცხლეს. ფსევდომემბრანული კოლიტის სიმპტომები შესაძლოა გამოვლინდეს როგორც ანტიბაქტერიული მკურნალობის პროცესში, ისე მისი დასრულების შემდეგ. ასეთ შემთხვევებში პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის მიღება უნდა შეწყდეს.

პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის კომბინაციით მკურნალობამ შესაძლოა გამოიწვიოს რეზისტენტული მიკროორგანიზმების წარმოქმნა, რამაც შეიძლება სუპერინფექციები გამოიწვიოს.

ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკებით მკურნალობისას ზოგიერთ პაციენტში აღინიშნა სისხლდენის გამოვლინებები. ეს რეაქციები ზოგჯერ დაკავშირებული იყო სისხლის შედედების მაჩვენებლების (მაგ., შედედების დრო, თრომბოციტების აგრეგაცია და პროთრომბინის დრო) ცვლილებებთან და უფრო ხშირად ვლინდებოდა თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში. სისხლდენის გამოვლინების შემთხვევაში, ანტიბიოტიკის მიღება უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი მკურნალობა.

შესაძლოა განვითარდეს ლეიკოპენია და ნეიტროპენია, განსაკუთრებით ხანგრძლივი თერაპიის დროს. ამიტომ, საჭიროა სისხლის საერთო ანალიზის პერიოდული შემოწმება.

სხვა პენიცილინებით მკურნალობის მსგავსად, მაღალი დოზების გამოყენებისას შესაძლოა განვითარდეს ნევროლოგიური გართულებები კრუნჩხვების სახით, განსაკუთრებით თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში.

აღნიშნული სამკურნალო საშუალება შეიცავს 9,44 მმოლ (217 მგ) ნატრიუმს ინფუზიის ხსნარის მოსამზადებელი ფხვნილის თითო ფლაკონში. ეს უნდა გაითვალისწინონ იმ პაციენტებმა, რომლებიც იცავენ ნატრიუმის შეზღუდულ დიეტას.

კალიუმის დაბალი მარაგის მქონე პაციენტებში ან მათში, ვინც იღებს კალიუმის დონის დამწევ თანმხლებ პრეპარატებს, შესაძლოა განვითარდეს ჰიპოკალიემია; ასეთ პაციენტებში მიზანშეწონილია ელექტროლიტების დონის პერიოდული განსაზღვრა.

ჰემოფაგოციტური ლიმფოჰისტიოციტოზი (HLH)

HLH-ის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის კომბინაციით; ეს ხშირად ხდებოდა 10 დღეზე მეტი ხანგრძლივობის მკურნალობის შემდეგ. HLH არის პათოლოგიური იმუნური აქტივაციის სიცოცხლისთვის საშიში სინდრომი, რომელიც ხასიათდება ჭარბი სისტემური ანთების კლინიკური ნიშნებითა და სიმპტომებით (მაგ., ცხელება, ჰეპატოსპლენომეგალია, ჰიპერტრიგლიცერიდემია, ჰიპოფიბრინოგენემია, შრატში ფერიტინის მაღალი დონე, ციტოპენია და ჰემოფაგოციტოზი). პაციენტები, რომლებსაც აღენიშნებათ პათოლოგიური იმუნური აქტივაციის ადრეული გამოვლინებები, დაუყოვნებლივ უნდა იქნენ გამოკვლეულნი. HLH-ის დიაგნოზის დადასტურების შემთხვევაში, პიპერაცილინ/ტაზობაქტამით მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

თირკმლის ფუნქციის დარღვევა

ნეფროტოქსიკურობის პოტენციური რისკის გამო, პოზობაკი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე ან ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში. ვენაში შესაყვანი დოზები და მიღების ინტერვალები უნდა დარეგულირდეს თირკმლის ფუნქციის დარღვევის ხარისხის შესაბამისად.

დიდი მასშტაბის მულტიცენტრული, რანდომიზებული კონტროლირებადი კვლევის მონაცემებზე დაფუძნებულმა მეორადმა ანალიზმა, რომლის ფარგლებშიც კრიტიკულ მდგომარეობაში მყოფ პაციენტებში ხშირად გამოყენებული ანტიბიოტიკების მიღების შემდეგ გლომერულური ფილტრაციის სიჩქარეს (GFR) სწავლობდნენ, აჩვენა, რომ პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის გამოყენება დაკავშირებული იყო GFR-ის შექცევადი გაუმჯობესების უფრო დაბალ მაჩვენებელთან სხვა ანტიბიოტიკებთან შედარებით. აღნიშნული მეორადი ანალიზის საფუძველზე გაკეთდა დასკვნა, რომ პიპერაცილინი/ტაზობაქტამი წარმოადგენდა ამ პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის აღდგენის შეფერხების მიზეზს.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

არადეპოლარიზებელი მოქმედების მიორელაქსანტები

დადგენილია, რომ ვეკურონიუმთან ერთად გამოყენებისას პიპერაცილინი ახანგრძლივებს ვეკურონიუმით გამოწვეულ ნეირომუსკულურ ბლოკადას. მოქმედების მსგავსი მექანიზმების გამო, მოსალოდნელია, რომ პიპერაცილინის თანაარსებობისას შესაძლოა გახანგრძლივდეს ნებისმიერი არადეპოლარიზებელი მიორელაქსანტით გამოწვეული ნეირომუსკულური ბლოკადა.

პერორალური ანტიკოაგულანტები

ჰეპარინის, პეროორალური ანტიკოაგულანტებისა და სისხლის შედედების სისტემაზე (მათ შორის, თრომბოციტების ფუნქციაზე) მოქმედი სხვა პრეპარატების ერთდროული გამოყენებისას, აუცილებელია შედედების შესაბამისი ტესტების უფრო ხშირად ჩატარება და რეგულარული მონიტორინგი.

მეტოტრექსატი

პიპერაცილინმა შესაძლოა შეამციროს მეთოტრექსატის გამოყოფა; შესაბამისად, პრეპარატის ტოქსიკური მოქმედების თავიდან ასაცილებლად, პაციენტებში უნდა მოხდეს შრატში მეთოტრექსატის დონის მონიტორინგი.

პრობენეციდი

სხვა პენიცილინების მსგავსად, პრობენეციდისა და პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის ერთდროული გამოყენება იწვევს როგორც პიპერაცილინის, ისე ტაზობაქტამის ნახევარგამოყოფის პერიოდის გახანგრძლივებას და თირკმლისმიერი კლირენსის შემცირებას; თუმცა, აღნიშნული ნივთიერებების პლაზმურ მაქსიმალურ კონცენტრაციებზე ეს გავლენას არ ახდენს.

ამინოგლიკოზიდები

პიპერაცილინმა (როგორც დამოუკიდებლად, ისე ტაზობაქტამთან კომბინაციაში) მნიშვნელოვნად არ შეცვალა ტობრამიცინის ფარმაკოკინეტიკა თირკმლის ნორმალური ფუნქციის, ასევე თირკმლის ფუნქციის მსუბუქი ან ზომიერი დარღვევის მქონე პირებში. ტობრამიცინის გამოყენებას ასევე არ მოუხდენია მნიშვნელოვანი გავლენა პიპერაცილინის, ტაზობაქტამისა და M1 მეტაბოლიტის ფარმაკოკინეტიკაზე.

თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევის მქონე პაციენტებში დადასტურებულია პიპერაცილინის მიერ ტობრამიცინისა და გენტამიცინის ინაქტივაცია.

ვანკომიცინი

პიპერაცილინ/ტაზობაქტამსა და ვანკომიცინს შორის ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება არ გამოვლენილა.

თუმცა, შეზღუდული რაოდენობის რეტროსპექტულმა კვლევებმა აჩვენა თირკმლის მწვავე დაზიანების შემთხვევების სიხშირის ზრდა იმ პაციენტებში, რომლებიც პიპერაცილინ/ტაზობაქტამსა და ვანკომიცინს ერთდროულად იღებდნენ, იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც მხოლოდ ვანკომიცინით მკურნალობდნენ.

გავლენა ლაბორატორიულ ტესტებზე

შარდში გლუკოზის განსაზღვრის არაენზიმურმა მეთოდებმა შეიძლება გამოიწვიოს ცრუ-დადებითი შედეგები, ისევე როგორც სხვა პენიცილინების შემთხვევაში. ამიტომ, პიპერაცილინით/ტაზობაქტამით მკურნალობისას აუცილებელია შარდში გლუკოზის განსაზღვრის ენზიმური მეთოდის გამოყენება.

შარდში ცილის განსაზღვრის ზოგიერთმა ქიმიურმა მეთოდმა შეიძლება გამოიწვიოს ცრუ-დადებითი შედეგები. აღნიშნული გავლენას არ ახდენს ტესტ-ზოლებით ცილის განსაზღვრაზე.

კუმბსის პირდაპირი სინჯი შეიძლება იყოს დადებითი.

პიზობაკით მკურნალობის პროცესში მყოფ პაციენტებში ზემოაღნიშნული ტესტების დადებითი შედეგები უნდა დადასტურდეს სხვა დიაგნოსტიკური მეთოდებით.

ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

ორსულ ქალებში პიზობაკის გამოყენების შესახებ მონაცემები არ არსებობს ან შეზღუდულია.

პიპერაცილინი და ტაზობაქტამი კვეთენ პლაცენტას. ორსულობის დროს პიზობაკის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ მკაფიო ჩვენების შემთხვევაში, ანუ მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება ორსული ქალისა და ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკებს.

ლაქტაციის პერიოდი

პიპერაცილინი დედის რძეში დაბალი კონცენტრაციით გამოიყოფა; რაც შეეხება ტაზობაქტამს, მისი კონცენტრაცია დედის რძეში შესწავლილი არ არის. მეძუძური ქალების მკურნალობა უნდა მოხდეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება დედისა და ბავშვისთვის არსებულ შესაძლო რისკებს.

ფერტილობა

ვირთხებზე ჩატარებულმა კვლევამ აჩვენა, რომ ტაზობაქტამის ან პიპერაცილინისა და ტაზობაქტამის კომბინაციის მუცლის ღრუში შეყვანას გავლენა არ მოუხდენია ფერტილობასა და შეწყვილებაზე.

გავლენა ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე

ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე გავლენის შესახებ კვლევები არ ჩატარებულა.

არასასურველი გვერდითი მოვლენები

ყველაზე ხშირად აღრიცხული არასასურველი რეაქციებია დიარეა (აღინიშნება 10 პაციენტიდან 1-ში), გულისრევა, ღებინება და გამონაყარი.

ყველაზე სერიოზულ არასასურველ რეაქციებს შორის ფსევდომემბრანული კოლიტი და ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი აღინიშნა 10 000 პაციენტიდან 1-დან 10-მდე შემთხვევაში. პანციტოპენიის, ანაფილაქსიური შოკისა და სტივენს-ჯონსონის სინდრომის სიხშირის შეფასება ამჟამად არსებული მონაცემების საფუძველზე შეუძლებელია.

ქვემოთ მოცემულ ცხრილში არასასურველი რეაქციები წარმოდგენილია ორგანოთა სისტემების კლასებისა და MedDRA-ს მიერ რეკომენდებული ტერმინების მიხედვით. თითოეულ ჯგუფში, სიხშირის მიხედვით, არასასურველი ეფექტები დალაგებულია სიმძიმის კლებადობის შესაბამისად.

სისტემურ-ორგანული კლასი

ძალიან ხშირი

≥ 1/10

ხშირი

≥ 1/100 - < 1/10

არახშირი

≥ 1/1,000 - < 1/100

იშვიათი

≥ 1/10,000 - < 1/1,000

სიხშირე უცნობია (არსებული მონაცემების საფუძველზე შეფასება შეუძლებელია)

ინფექციები და ინვაზიები

კანდიდოზი*

ფსევდომემბრანული კოლიტი

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დარღვევები

თრომბოციტოპენია, ანემია*

ლეიკოპენია

აგრანულოციტოზი

პანციტოპენია*, ნეიტროპენია, ჰემოლიზური ანემია*, ეოზინოფილია*, თრომბოციტოზი*

იმუნური სისტემის დარღვევები

ანაფილაქტოიდური რეაქცია*, ანაფილაქსიური რეაქცია*, ანაფილაქტოიდური შოკი*, ანაფილაქსიური შოკი*, ჰიპერმგრძნობელობა*

მეტაბოლიზმისა და კვებითი დარღვევები

ჰიპოკალიემია

ფსიქიური დარღვევები

ინსომნია

დელირიუმი*

ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები

თავის ტკივილი, უძილობა

ვასკულარული დარღვევები

ჰიპოტენზია, თრომბოფლებიტი, ფლებიტი, სახეზე სისხლის მოწოლის შეგრძნება

სუნთქვის სისტემის, გულ-მკერდისა და შუასაყრის მხრივ დარღვევები

ცხვირიდან სისხლდენა

ეოზინოფილური პნევმონია

დარღვევები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ

დიარეა

მუცლის ტკივილი, ღებინება, გულისრევა, შეკრულობა, დისპეფსია

სტომატიტი

ჰეპატობილიარული დარღვევები

ჰეპატიტი*, სიყვითლე

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაზიანებები

გამონაყარი, ქავილი

მრავალფორმიანი ერითემა*, ჭინჭრის ციება, მაკულო-პაპულური გამონაყარი*

ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი*

სტივენს-ჯონსონის სინდრომი*, ექსფოლიაციური დერმატიტი, წამლისმიერი რეაქცია ეოზინოფილიითა და სისტემური სიმპტომებით (DRESS)*, მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატური პუსტულოზი (AGEP)*, ბულოზურ-პურპურული დერმატიტი

კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები

ართრალგია, მიალგია

თირკმლისა და შარდგამომყოფი სისტემის დარღვევები

თირკმლის უკმარისობა, ტუბულოინტერსტიციული ნეფრიტი*

ზოგადი დარღვევები და რეაქციები შეყვანის ადგილის

ცხელება, ინექციის ადგილის რეაქცია

შემცივნება

კვლევები

ალანინამინოტრანსფერაზა მომატებულია, ასპარტატამინოტრანსფერაზა მომატებულია, საერთო ცილა შემცირებულია, სისხლის ალბუმინი შემცირებულია, კუმბსის პირდაპირი სინჯი დადებითია, სისხლის კრეატინინი მომატებულია, სისხლის ტუტე ფოსფატაზა მომატებულია, სისხლის შარდოვანა მომატებულია, აქტივირებული ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დრო გახანგრძლივებულია.

სისხლში გლუკოზის შემცირება, სისხლში ბილირუბინის მომატება, პროთრომბინის დროის გახანგრძლივება

სისხლდენის დრო გახანგრძლივებულია, გამა-გლუტამილტრანსფერაზა მომატებულია

  • პოსტმარკეტინგულ პერიოდში გამოვლენილი არასასურველი რეაქცია

შეტყობინება საეჭვო გვერდითი ეფექტების შესახებ

სამკურნალო პროდუქტის ავტორიზაციის შემდეგ, საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. ის იძლევა სამკურნალო პროდუქტის სარგებელი/რისკის ბალანსის მუდმივ მონიტორინგს. ჯანდაცვის სპეციალისტებს სთხოვენ შეატყობინონ საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ ადგილობრივი მოხსენების ეროვნული სისტემის მეშვეობით.

დოზის გადაჭარბება

სიმპტომები

პოსტმარკეტინგულ პერიოდში დაფიქსირებულია პიზობაკის ჭარბი დოზირების შემთხვევები. აღნიშნული შემთხვევების დროს გამოვლენილი სიმპტომების უმეტესობა (მათ შორის გულისრევა, ღებინება და დიარეა) ასევე აღინიშნებოდა პრეპარატის ჩვეულებრივი, რეკომენდებული დოზის გამოყენებისას. რეკომენდებულზე მაღალი დოზების ინტრავენური შეყვანისას (განსაკუთრებით თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში) შესაძლოა განვითარდეს ნეირომუსკულური აგზნებადობა ან კრუნჩხვები.

მკურნალობა

ჭარბი დოზირების შემთხვევაში, პიზობაკით მკურნალობა უნდა შეწყდეს. სპეციფიკური ანტიდოტი ცნობილი არ არის.

მკურნალობა უნდა იყოს შემანარჩუნებელი და სიმპტომური, პაციენტის კლინიკური მდგომარეობის შესაბამისად.

შრატში პიპერაცილინის ან ტაზობაქტამის ჭარბი კონცენტრაციის შემცირება შესაძლებელია ჰემოდიალიზის გზით.

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: სისტემური გამოყენების ანტიბაქტერიული საშუალებები; პენიცილინების კომბინაციები, მათ შორის ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორებთან. ATC კოდი: J01C R05.

მოქმედების მექანიზმი

პიპერაცილინი — ფართო სპექტრის ნახევრად სინთეზური პენიცილინი — ავლენს ბაქტერიციდულ მოქმედებას უჯრედის ძგიდისა და უჯრედის კედლის სინთეზის ინჰიბირების გზით.

ტაზობაქტამი — სტრუქტურულად პენიცილინებთან დაკავშირებული ბეტა-ლაქტამი — წარმოადგენს მრავალი ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორს; აღნიშნული ფერმენტები ხშირად განაპირობებენ რეზისტენტობას პენიცილინებისა და ცეფალოსპორინების მიმართ, თუმცა ტაზობაქტამი არ აინჰიბირებს AmpC ტიპის ფერმენტებს ან მეტალო-ბეტა-ლაქტამაზებს.

ტაზობაქტამი აფართოებს პიპერაცილინის ანტიბაქტერიულ სპექტრს და მოიცავს ბეტა-ლაქტამაზას წარმომქმნელ ბევრ ბაქტერიას, რომლებსაც გამომუშავებული აქვთ რეზისტენტობა მხოლოდ პიპერაცილინის მიმართ.

ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური ურთიერთობა

მინიმალური ინჰიბიტორული კონცენტრაციის (T>MIC) გადაჭარბების დრო პიპერაცილინის ეფექტურობის ძირითად ფარმაკოდინამიკურ განმსაზღვრელ ფაქტორად ითვლება.

რეზისტენტობის მექანიზმი

პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის მიმართ რეზისტენტობის ორი ძირითადი მექანიზმი არსებობს:

  • პიპერაცილინის კომპონენტის ინაქტივაცია იმ ბეტა-ლაქტამაზების მიერ, რომელთა ინჰიბირებასაც ტაზობაქტამი ვერ ახდენს: ესენია B, C და D მოლეკულური კლასის ბეტა-ლაქტამაზები. გარდა ამისა, ტაზობაქტამი ვერ უზრუნველყოფს დაცვას A და D მოლეკულური კლასის ფერმენტულ ჯგუფებში შემავალი გაფართოებული სპექტრის ბეტა-ლაქტამაზებისგან (ESBL).
  • პენიცილინ-შემაკავშირებელი ცილების (PBP) ცვლილება, რაც იწვევს ბაქტერიებში პიპერაცილინის მოლეკულური სამიზნისადმი აფინურობის შემცირებას.

ამასთანავე, ბაქტერიული მემბრანის გამტარებლობის ცვლილებებმა, ისევე როგორც მრავალპრეპარატული ეფლუქს-ტუმბოების ექსპრესიამ, შესაძლოა გამოიწვიოს ან ხელი შეუწყოს ბაქტერიების რეზისტენტობას პიპერაცილინ/ტაზობაქტამის მიმართ, განსაკუთრებით გრამ-უარყოფით ბაქტერიებში.

მგრძნობელობა

შეძენილი რეზისტენტობის გავრცელება შეიძლება განსხვავდებოდეს გეოგრაფიულად და დროთა განმავლობაში ცალკეული მიკრობული სახეობებისთვის. ამიტომ, სასურველია ადგილობრივი რეზისტენტობის შესახებ მონაცემების მიღება, განსაკუთრებით მძიმე ინფექციების მკურნალობისას. როდესაც ადგილობრივი რეზისტენტობის დონეები იწვევს შეშფოთებას კონკრეტული პრეპარატის გარკვეული ინფექციების დროს გამოყენების მიზანშეწონილობასთან დაკავშირებით, უნდა მიმართოთ სპეციალისტს.

შესაბამისი მიკრობული სახეობების დაჯგუფება პიპერაცილინის/ტაზობაქტამის კომბინაციის მიმართ მგრძნობელობის მიხედვით

პრეპარატის მიმართ ჩვეულებრივ მგრძნობიარე სახეობები

გრამდადებითი აერობები

Enterococcus faecalis

Listeria monocytogenes

Staphylococcus aureus, მეტიცილინ-მგრძნობიარე 3

Staphylococcus-ის სახეობები, კოაგულაზა-უარყოფითი, მეტიცილინ-მგრძნობიარე

Streptococcus pyogenes

B ჯგუფის სტრეპტოკოკები

გრამუარყოფითი აერობები

Citrobacter koseri

Haemophilus influenzae

Moraxella catarrhalis

Proteus mirabilis

გრამდადებითი ანააერობები

Clostridium spp.

Eubacterium spp.

Peptostreptococcus spp.

გრამუარყოფითი ანააერობები

Bacteroides fragilis-ის ჯგუფი

Fusobacterium-ის სახეობები

Porphyromonas-ის სახეობები

Prevotella-ს სახეობები

სახეობები, რომელთათვისაც შეძენილი რეზისტენტობა შეიძლება პრობლემას წარმოადგენდეს

გრამდადებითი აერობები

Enterococcus faecium 1,2

სტრეპტოკოკური პნევმონია

სტრეპტოკოკური ვირიდანსის ჯგუფი

გრამ-უარყოფითი აერობები

Acinetobacter baumannii 1

Burkholderia cepacia

Citrobacter freundii

Enterobacter spp.

Escherichia coli

Klebsiella pneumoniae

Morganella morganii

Proteus vulgaris

Providencia spp.

Pseudomonas aeruginosa

Serratia spp.

ბუნებრივად რეზისტენტული ორგანიზმები

გრამდადებითი აერობები

Corynebacterium jeikeium

გრამუარყოფითი აერობები

Legionella spp

Stenotrophomonas maltophilia 2,1

სხვა მიკროორგანიზმები

Chlamydophila pneumoniae

Mycoplasma pneumoniae

1 სახეობები, რომლებიც ბუნებრივად ზომიერ მგრძნობელობას ავლენენ.

2 სახეობები, რომელთა მიმართაც ევროკავშირის ერთ ან რამდენიმე ზონაში, ქვეყანაში ან რეგიონში მაღალი რეზისტენტობის მაჩვენებლები (50%-ზე მეტი) დაფიქსირდა.

3 ყველა მეთიცილინ-რეზისტენტული სტაფილოკოკი რეზისტენტულია პიპერაცილინის/ტაზობაქტამის მიმართ.

ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები

შეწოვა

პიპერაცილინისა და ტაზობაქტამის მაქსიმალური კონცენტრაციები 4 გ/0,5 გ დოზის 30-წუთიანი ინტრავენური ინფუზიით შეყვანის შემდეგ, შესაბამისად, შეადგენს 298 მკგ/მლ-სა და 34 მკგ/მლ-ს.

განაწილება

როგორც პიპერაცილინი, ისე ტაზობაქტამი პლაზმის ცილებს დაახლოებით 30%-ით უკავშირდება. პიპერაცილინისა და ტაზობაქტამის ცილებთან დაკავშირების ხარისხზე მეორე ნივთიერების არსებობა გავლენას არ ახდენს. ტაზობაქტამის მეტაბოლიტის ცილებთან დაკავშირება უმნიშვნელოა.

პიპერაცილინი/ტაზობაქტამი ფართოდ ნაწილდება ქსოვილებსა და სხეულის სითხეებში, მათ შორის ნაწლავის ლორწოვან გარსში, ნაღვლის ბუშტში, ფილტვებში, ნაღველსა და ძვლებში. ქსოვილებში საშუალო კონცენტრაციები, როგორც წესი, პლაზმაში არსებული კონცენტრაციების 50-დან 100%-მდე მერყეობს. თავ-ზურგტვინის სითხეში განაწილება დაბალია იმ პირებში, რომლებსაც არ აღენიშნებათ ტვინის გარსების ანთება (ისევე, როგორც სხვა პენიცილინების შემთხვევაში).

ბიოტრანსფორმაცია

პიპერაცილინი მეტაბოლიზდება მიკრობიოლოგიურად აქტიურ, მცირე რაოდენობით წარმოქმნილ დეზეთილ-მეტაბოლიტად. ტაზობაქტამი მეტაბოლიზდება ერთ მეტაბოლიტად, რომელიც, როგორც დადგინდა, მიკრობიოლოგიურად არააქტიურია.

გამოყოფა

პიპერაცილინი და ტაზობაქტამი გამოიყოფა თირკმელებით გლომერულური ფილტრაციისა და მილაკოვანი სეკრეციის გზით.

პიპერაცილინი სწრაფად გამოიყოფა უცვლელი სახით: მიღებული დოზის 68% გამოიყოფა შარდში. ტაზობაქტამი და მისი მეტაბოლიტი ძირითადად თირკმელებით გამოიყოფა: მიღებული დოზის 80% გამოიყოფა უცვლელი სახით, ხოლო დანარჩენი - ერთი მეტაბოლიტის სახით. პიპერაცილინი, ტაზობაქტამი და დესეთილპიპერაცილინი ასევე გამოიყოფა ნაღველში.

ჯანსაღ მოხალისეებში პიპერაცილინის/ტაზობაქტამის ერთჯერადი ან მრავალჯერადი მიღების შემდეგ, პიპერაცილინის და ტაზობაქტამის პლაზმური ნახევარგამოყოფის პერიოდი მერყეობდა 0.7-დან 1.2 საათამდე და არ იყო დამოკიდებული დოზაზე ან ინფუზიის ხანგრძლივობაზე. როგორც პიპერაცილინის, ასევე ტაზობაქტამის ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება თირკმლის კლირენსის შემცირებასთან ერთად. ტაზობაქტამი მნიშვნელოვნად არ ცვლის პიპერაცილინის ფარმაკოკინეტიკას. როგორც ჩანს, პიპერაცილინი ამცირებს ტაზობაქტამის კლირენსს.

პაციენტთა განსაკუთრებული ჯგუფები

ჯანმრთელ პირებთან შედარებით, ღვიძლის ციროზის მქონე პაციენტებში პიპერაცილინისა და ტაზობაქტამის ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება, შესაბამისად, დაახლოებით 25%-ითა და 18%-ით.

პიპერაცილინისა და ტაზობაქტამის ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება კრეატინინის კლირენსის შემცირებასთან ერთად. თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებთან შედარებით, კრეატინინის 20 მლ/წთ-ზე ნაკლები კლირენსის დროს ნახევარგამოყოფის პერიოდი იზრდება ორჯერ — პიპერაცილინისთვის და ოთხჯერ — ტაზობაქტამისთვის.

ჰემოდიალიზის დროს გამოიყოფა პიპერაცილინი/ტაზობაქტამის 30%-დან 50%-მდე; ამასთან, ტაზობაქტამის დოზის დამატებითი 5% გამოიყოფა ტაზობაქტამის მეტაბოლიტის სახით. პერიტონეალური დიალიზის დროს გამოიყოფა პიპერაცილინისა და ტაზობაქტამის დოზების, შესაბამისად, დაახლოებით 6% და 21%, ხოლო ტაზობაქტამის დოზის 18%-მდე გამოიყოფა ტაზობაქტამის მეტაბოლიტის სახით.

პედიატრიული პოპულაცია

პოპულაციური ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის შედეგების მიხედვით, 9 თვიდან 12 წლამდე ასაკის პაციენტებში შეფასებული კლირენსი შედარებადი იყო მოზრდილებში არსებულ კლირენსთან; პოპულაციური საშუალო (სტანდარტული შეცდომა) იყო 5.64 (0.34) მლ/წთ/კგ. 2-დან 9 თვემდე ასაკის პაციენტებში პიპერაცილინის შეფასებული კლირენსი ამ მაჩვენებლის 80%-ს შეადგენდა. პიპერაცილინის განაწილების მოცულობის პოპულაციური საშუალო (სტანდარტული შეცდომა) იყო 0.243 (0.011) ლ/კგ და არ იყო დამოკიდებული ასაკზე.

ხანდაზმული პაციენტები

ახალგაზრდა პირებთან შედარებით, ხანდაზმულებში პიპერაცილინისა და ტაზობაქტამის ნახევარგამოყოფის პერიოდის საშუალო ხანგრძლივობა, შესაბამისად, 32%-ით და 55%-ით მეტი იყო. აღნიშნული განსხვავება შესაძლოა განპირობებული იყოს კრეატინინის კლირენსის ასაკობრივი ცვლილებებით.

რასა

პიპერაცილინისა ან ტაზობაქტამის ფარმაკოკინეტიკაში განსხვავება არ გამოვლენილა აზიური (n=9) და კავკასიური (n=9) რასის ჯანმრთელ მოხალისეებს შორის, რომლებმაც მიიღეს პრეპარატის ერთჯერადი დოზა — 4 გ / 0,5 გ.

პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

პრეკლინიკურმა მონაცემებმა არ გამოავლინა განსაკუთრებული საფრთხე ადამიანებისთვის სტანდარტული განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობისა და გენოტოქსიკურობის კვლევების საფუძველზე. პიპერაცილინის/ტაზობაქტამის კომბინაციის კანცეროგენურობის კვლევები არ ჩატარებულა.

ტაზობაქტამის ან პიპერაცილინის/ტაზობაქტამის კომბინაციის ინტრაპერიტონეალური შეყვანის შედეგად ვირთხებში ნაყოფიერებისა და ზოგადი რეპროდუქციული ფუნქციის კვლევამ გამოიწვია ნაშიერების ზომის შემცირება და ნაყოფების რაოდენობის ზრდა დაგვიანებული ოსიფიკაციით და ნეკნების განვითარების ანომალიებით, რასაც თან ახლდა ტოქსიკურობა დედლებში. პირველი თაობის (F1) შთამომავლობის ნაყოფიერება და მეორე თაობის (F2) შთამომავლობის ემბრიონული განვითარება არ დაირღვა.

თაგვებსა და ვირთხებში ტაზობაქტამის ან პიპერაცილინის/ტაზობაქტამის კომბინაციის ინტრავენური შეყვანის ტერატოგენურობის კვლევებმა აჩვენა ნაყოფის სხეულის წონის უმნიშვნელო შემცირება ვირთხებში დოზებით, რომლებიც იწვევდა ტოქსიკურ ეფექტებს დედლებში; თუმცა, ტერატოგენული ეფექტი არ დაფიქსირებულა.

ტაზობაქტამის ან პიპერაცილინის/ტაზობაქტამის კომბინაციის ინტრაპერიტონეალურმა შეყვანამ ვირთხებში გამოიწვია პერი- და პოსტნატალური განვითარების დარღვევები (ლეკვების სხეულის წონის შემცირება, ლეკვების სიკვდილიანობის მომატება და მკვდრადშობადობის ზრდა), რასაც თან ახლდა ტოქსიკურობა მდედრებში.

შეუთავსებლობა

ეს სამკურნალო საშუალება არ უნდა შეერიოს სხვა სამკურნალო პროდუქტებს.

როდესაც პიზობაკი მიიღება სხვა ანტიბიოტიკთან (მაგ., ამინოგლიკოზიდებთან) ერთად, ეს მედიკამენტები უნდა იქნას მიღებული ცალკე. პიპერაცილინის/ტაზობაქტამის ამინოგლიკოზიდთან შერევამ *in vitro* შეიძლება გამოიწვიოს ამინოგლიკოზიდის მნიშვნელოვანი ინაქტივაცია.

პიზობაკი არ უნდა შეერიოს სხვა ნივთიერებებს იმავე შპრიცში ან საინფუზიო ბოთლში, რადგან მათი თავსებადობა დადგენილი არ არის.

ქიმიური არასტაბილურობის გამო, პიზობაკი არ უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ ნატრიუმის ბიკარბონატის შემცველ ხსნარებთან.

ლაქტატიანი რინგერის ხსნარი შეუთავსებელია პიზობაკთან.

პიზობაკი არ უნდა დაემატოს სისხლის პროდუქტებს ან ალბუმინის ჰიდროლიზატებს.

ვარგისობის ვადა: 36 თვე

შენახვის სპეციალური პირობები

ინახება 20°C-დან 25°C-მდე ტემპერატურაზე. სინათლისაგან დაცულ.

ინახება ბავშვებისათვის ხელმიუწვდომელ ადგილას.

შეფუთვა: 30 მლ-იანი გამჭვირვალე მინის ფლაკონი, დალუქული მწვანე ფერის Flip-off ალუმინის თავსახურით და რეზინის საცობით, ახლავს გამოყენების ინსტრუქცია.

უტილიზაციისა და დამუშავების განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები

ინტრავენური შეყვანისთვის

პიზობაკის (4,5 გ/ფლაკონში) თითოეული ფლაკონი უნდა გაიხსნას 20 მლ შემდეგი გამხსნელებიდან ერთ-ერთში:

  • საინექციო სტერილური წყალი
  • ნატრიუმის ქლორიდის 0,9%-იანი საინექციო
  • გლუკოზის 5%-იანი საინექციო

პრეპარატის ეფექტური გახსნის უზრუნველსაყოფად, გამხსნელის დამატებამდე, გადააბრუნეთ ფლაკონი და კარგად შეანჯღრიეთ, რათა გათავისუფლდეს კედლებზე მიკრული ფხვნილი. დაამატეთ გამხსნელი და შეანჯღრიეთ სრულ გახსნამდე.

თუ პრეპარატის გასახსნელად გამოყენებული იყო სტერილური საინექციო წყალი ან 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარი, მიღებული ხსნარი დამატებით უნდა განზავდეს მინიმუმ 50 მლ-მდე სტერილური საინექციო წყლით ან 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის საინექციო ხსნარით. თუ გასახსნელად გამოყენებული იყო 5%-იანი გლუკოზის ხსნარი, მიღებული ხსნარი დამატებით უნდა განზავდეს 50 მლ-მდე სტერილური საინექციო წყლით ან 150 მლ-მდე 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის საინექციო ხსნარით.

გამოდევნის მოცულობა

პიზობაკის საინექციო ხსნარის (4.5 გ ფლაკონი) თითოეული გრამის გამოდევნის მოცულობაა 0.7 მლ.

პიზობაკის საინექციო ხსნარი (4.5 გ ფლაკონი) გამოდევნის 3.15 მლ სითხეს.

პრეპარატის გახსნა/განზავება უნდა მოხდეს ასეპტიკურ პირობებში. შეყვანამდე ხსნარი უნდა შემოწმდეს ნაწილაკებისა და ფერის ცვლილებაზე. ხსნარი უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ის გამჭვირვალეა და არ შეიცავს ხილულ ნაწილაკებს.

გამოუყენებელი პრეპარატი ან ნარჩენები მოიშორეთ ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.

გაცემის რეჟიმი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი:

Alde Medi Impex Ltd.,

1076, მე-10 სართული, A.G.M.T. 2nd,

Netaji Subhash Place,

ნიუ-დელი - 110034, ინდოეთი

მწარმოებელი:

KWALITY PHARMACEUTICALS LTD.

(Unit-I), 6th Mile Stone, სოფ. ნაგ კალანი,

მაჯითას გზა, ამრიცარი - 143601,

პენჯაბი - ინდოეთი.

ინდოეთი

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა