პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
ანტიბაქტერიული საშუალებები სისტემური გამოყენებისთვის

დემოქსიკლავი-625 მგ

Demoxiclave-625 mg

რეცეპტითინსტრუქცია ქართულადბანგლადეში
რისთვის გამოიყენება

დემოქსიკლავი ნაჩვენებია შემდეგი ინფექციების სამკურნალოდ მოზრდილებში და ბავშვებში (იხ. განყოფილებები 4.2, 4.4 და 5.1): • მწვავე ბაქტერიული სინუსიტი (ადეკვატურად დიაგნოზირებული) • მწვავე შუა ოტიტი • მწვავე ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავებები (ადეკვატურად დიაგნოზირებული) • საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია • ცისტიტი • …

სრულად
ფორმა და შეფუთვა
625მგ (500მგ + 125მგ) აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი №21 (3X7)
მწარმოებელი
DRUG INTERNATIONAL LIMITED, ბანგლადეში
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ანტიბაქტერიული საშუალებები სისტემური გამოყენებისთვის, პენიცილინების კომბინაციები, მათ შორის ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორებთან
ATC კოდი
J01CR02
რეგისტრაციის ნომერი
რ-039859
რეგისტრირებულია
28 დეკემბერი 2023, მოქმედებს 28 დეკემბერი 2028-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
DRUG INTERNATIONAL LIMITED (ბანგლადეში)
განმცხადებელი
შპს ,,ინტერ ფარმა“
GMP
აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
ურთიერთქმედების შემოწმებადემოქსიკლავი-625 მგ და სხვა წამალი ერთად

დემოქსიკლავი-625 მგ — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

დემოქსიკლავი ნაჩვენებია შემდეგი ინფექციების სამკურნალოდ მოზრდილებში და ბავშვებში (იხ. განყოფილებები 4.2, 4.4 და 5.1):

  • მწვავე ბაქტერიული სინუსიტი (ადეკვატურად დიაგნოზირებული)
  • მწვავე შუა ოტიტი
  • მწვავე ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავებები (ადეკვატურად დიაგნოზირებული)
  • საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია
  • ცისტიტი
  • პიელონეფრიტი
  • კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები, კერძოდ ცელულიტი, ცხოველების ნაკბენები, მძიმე დენტალური აბსცესი გავრცელებული ცელულიტით.
  • ძვლებისა და სახსრების ინფექციები, კერძოდ ოსტეომიელიტი.

ყურადღება უნდა მიაქციოთ ოფიციალურ მითითებებს ანტიბაქტერიული საშუალებების სწორი გამოყენების შესახებ.

მიღების წესი და დოზირება

დემოქსიკლავი-625 მგ

დოზირება

დოზები მოცემულია ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას შემცველობის მიხედვით, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც დოზები მოცემულია ერთი კომპონენტის მიხედვით.

დემოქსიკლავის დოზის არჩევისას კონკრეტული ინფექციის სამკურნალოდ, გასათვალისწინებელია შემდეგი:

  • საეჭვო პათოგენები და მათი სავარაუდო ანტიბაქტერიული მგრძნობელობა (იხილეთ ნაწილი 4.4)
  • ინფექციის სიმძიმე და ადგილი
  • პაციენტის ასაკი, წონა და თირკმლის ფუნქცია როგორც ნაჩვენებია ქვემოთ.

აუცილებლობის შემთხვევაში განიხილეთ დემოქსიკლავის ალტერნატიული ფორმულირების გამოყენება (მაგალითად, ამოქსიცილინის უფრო მაღალი დოზების შემცველობით და/ან ამოქსიცილინისა და კლავულანის მჟავა სხვადასხვა თანაფარდობით) (იხ. პუნქტები 4.4 და 5.1).

მოზრდილები და ბავშვები ≥ 40 კგ-ზე, დემოქსიკლავის ეს ფორმულა უზრუნველყოფს 1500 მგ ამოქსიცილინის/375 მგ კლავულანის მჟავას მთლიან დღიურ დოზას ქვემოთ რეკომენდირებულის მიხედვით მიღებისას. 40 კგ-ზე ნაკლები წონის ბავშვებისთვის, დემოქსიკლავის ეს ფორმულა უზრუნველყოფს მაქსიმალურ დღიურ დოზას 2400 მგ ამოქსიცილინი/600 მგ კლავულანის მჟავას ქვემოთ მოცემული რეკომენდაციების შესაბამისად. თუ მოსალოდნელია ამოქსიცილინის უფრო მაღალი დღიური დოზის საჭიროება, რეკომენდებულია დემოქსიკლავის სხვა ფორმულირების შერჩევა კლავულანის მჟავას არასაჭირო მაღალი დღიური დოზების თავიდან ასაცილებლად (იხ. პუნქტები 4.4 და 5.1).

თერაპიის ხანგრძლივობა უნდა განისაზღვროს პაციენტის მასზე რეაქციის მიხედვით. ზოგიერთი ინფექცია (როგორიცაა ოსტეომიელიტი) მოითხოვს ხანგრძლივ მკურნალობას. მკურნალობა არ უნდა გაგრძელდეს 14 დღეზე მეტ ხანს რევიზიის გარეშე (იხილეთ ნაწილი 4.4 ხანგრძლივი თერაპიის შესახებ).

მოზრდილები და ბავშვები ≥ 40 კგ

ერთი 500 მგ/125 მგ დოზა მიიღება დღეში სამჯერ.

ბავშვები < 40 კგ

20 მგ/5 მგ/კგ-დან დღეში 60 მგ/15 მგ/კგ-მდე დღეში გაყოფილი სამ დოზად.

ბავშვების სამკურნალოდ შეიძლება გამოყენებულ იქნას დემოქსიკლავის ტაბლეტები, სუსპენზია ან პედიატრიული საშეტები.

ვინაიდან ტაბლეტები დაიყოფა არ რის შესაძლებელი, 25 კგ-ზე ნაკლები წონის ბავშვებმა არ უნდა მიიღონ მკურნალობა დემოქსიკლავის ტაბლეტებით.

ცხრილში მოცემულია მიღებული დოზები (მგ/კგ სხეულის მასაზე) ბავშვებში 25 კგ-დან 40 კგ-მდე მასით 500/125 მგ ტაბლეტების ერთჯერადი დოზით.

სხეულის წონა [კგ]

40

35

30

25

რეკომენდებული ერთჯერადი დოზა [მგ/კგ სხეულის წონაზე] (იხ. ზემოთ)

ამოქსიცილინი [მგ/კგ სხეულის წონა] ერთჯერადი დოზით (1 აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი)

12,5

14,3

16,7

20,0

  • 67 – 20

კლავულანის მჟავა [მგ/კგ სხეულის წონაზე] ერთჯერად დოზით (1 აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი)

3,1

3,6

4,2

5,0

  • 67 - 5

6 წლის და უმცროსი ასაკის ბავშვები ან 25 კგ-ზე ნაკლები წონის მქონე ბავშვები სასურველია მკურნალობდნენ დემოსკლავის სუსპენზიით ან პედიატრიული საშეტებით.

არ არსებობს კლინიკური მონაცემები დემოქსიკლავის 4:1 დოზების შესახებ, რომლებიც აღემატება 40 მგ/10 მგ/კგ დღეში 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

ხანდაზმულები

დოზის კორექცია საჭიროდ არ ითვლება.

თირკმლის უკმარისობა

დოზის კორექტირება ეფუძნება ამოქსიცილინის მაქსიმალურ რეკომენდებულ დონეს.

დოზის კორექცია პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით (CC) 30 მლ/წთ-ზე მეტით არ არის საჭირო.

მოზრდილები და ბავშვები ≥ 40 კგ

CrCl: 10-30 მლ/წთ

500 მგ/125 მგ ორჯერ დღეში

CrCl < 10 მლ/წთ

500 მგ/125 მგ დღეში ერთხელ

ჰემოდიალიზი

500 მგ/125 მგ ყოველ 24 საათში, პლუს 500 მგ/125 მგ დიალიზის დროს და გაიმეორეთ დიალიზის ბოლოს (როდესაც შრატში ამოქსიცილინის და კლავულანის მჟავას კონცენტრაცია მცირდება)

ბავშვები < 40 კგ

CrCl: 10-30 მლ/წთ

15 მგ/3,75 მგ/კგ ორჯერ დღეში (მაქსიმუმ 500 მგ/125 მგ ორჯერ დღეში).

CrCl < 10 მლ/წთ

15 მგ/3,75 მგ/კგ ერთჯერადი დღიური დოზის სახით (მაქსიმუმ 500 მგ/125 მგ).

ჰემოდიალიზი

15 მგ/3,75 მგ/კგ დღეში ერთხელ დღიურად.

ჰემოდიალიზამდე 15 მგ/3,75 მგ/კგ. 15 მგ/3,75 მგ/კგ უნდა დაინიშნოს ჰემოდიალიზის შემდეგ მოცირკულირე პრეპარატის დონის აღსადგენად.

ღვიძლის უკმარისობა

პრეპარატი უნდა იქნას მიღებული სიფრთხილით და ღვიძლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგით (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.4).

შეყვანის მეთოდი

625 მგ განკუთვნილია პერორალური მიღებისთვის.

კუჭ-ნაწლავის პოტენციური აუტანლობის შესამცირებლად ის უნდა დაინიშნოს ჭამის დროს.

კუჭ-ნაწლავის პოტენციური აუტანლობის შესამცირებლად მიიღება საკვებთან ერთად. თერაპია შეიძლება დაიწყოს პარენტერალურად და გაგრძელდეს პერორალური პრეპარატებით.

დემოქსიკლავი -1 გ

დოზირება

დოზები გამოისახება ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას შემცველობით, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც დოზები მითითებულია ცალკეული კომპონენტის მიხედვით.

დემოქსიკლავის დოზა, რომელიც შეირჩევა ინდივიდუალური ინფექციის სამკურნალოდ, მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული:

  • მოსალოდნელი პათოგენები და მათი სავარაუდო მგრძნობელობა ანტიბაქტერიული აგენტების მიმართ (იხ. ნაწილი 4.4)
  • ინფექციის სიმძიმე და ადგილი
  • პაციენტის ასაკი, წონა და თირკმლის ფუნქცია, როგორც ნაჩვენებია ქვემოთ.

ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას ალტერნატიული ფორმების გამოყენება (მაგ. ისინი, რომლებიც უზრუნველყოფენ ამოქსიცილინის უფრო მაღალ დოზებს და/ან ამოქსიცილინის სხვადასხვა თანაფარდობას კლავულანის მჟავასთან) უნდა ჩაითვალოს აუცილებლობად (იხ. პუნქტები 4.4 და 5.1).

მოზრდილები და ბავშვები ≥ 40 კგ-ზე, დემოქსიკლავის ეს ფორმულირება უზრუნველყოფს 1750 მგ ამოქსიცილინს/250 მგ კლავულანის მჟავას დღიურ დოზას ორჯერ დღეში და 2625 მგ ამოქსიცილინს/375 მგ კლავულანის მჟავას სამჯერ დღეში დოზით, როგორც რეკომენდებულია ქვემოთ. 40 კგ-ზე ნაკლები წონის ბავშვებისთვის დემოქსიკლავის ეს ფორმულირება უზრუნველყოფს მაქსიმალურ დღიურ დოზას 1000-2800 მგ ამოქსიცილინი/143-400 მგ კლავულანის მჟავას, ქვემოთ რეკომენდირებული გამოყენებისას. თუ ჩათვლილია, რომ საჭიროა ამოქსიცილინის უფრო მაღალი სადღეღამისო დოზა, რეკომენდებულია ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას სხვა პრეპარატის შერჩევა, რათა თავიდან იქნას აცილებული კლავულანის მჟავას ზედმეტად მაღალი დღიური დოზების მიღება (იხ. პუნქტები 4.4 და 5.1).

თერაპიის ხანგრძლივობა უნდა განისაზღვროს პაციენტის პასუხის მიხედვით. ზოგიერთი ინფექცია (მაგ. ოსტეომიელიტი) საჭიროებს მკურნალობის ხანგრძლივ პერიოდს. მკურნალობა არ უნდა გაგრძელდეს 14 დღეზე მეტი განხილვის გარეშე (იხილეთ ნაწილი 4.4 ხანგრძლივი თერაპიის შესახებ).

მოზრდილები და ბავშვები ≥ 40 კგ

რეკომენდებული დოზები:

  • სტანდარტული დოზა: (ყველა ჩვენებისთვის) 875 მგ/125 მგ ორჯერ დღეში;
  • მაღალი დოზა - (განსაკუთრებით ინფექციების დროს, როგორიცაა შუა ოტიტი, სინუსიტი, ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები და საშარდე გზების ინფექციები): 875 მგ/125 მგ სამჯერ დღეში.

ბავშვები < 40 კგ

ბავშვებს შეუძლიათ მკურნალობა დემოქსიკლავის ტაბლეტებით, სუსპენზიებით ან პედიატრიული საშეტებით.

რეკომენდებული დოზები:

  • 25 მგ/3,6 მგ/კგ/დღეში - 45 მგ/6,4 მგ/კგ/დღეში, მიცემული ორ დოზად.
  • ზოგიერთ ინფექციაზე (როგორიცაა შუა ოტიტი, სინუსიტი და ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები) შეიძლება განხილული იყოს 70 მგ/10 მგ/კგ/-მდე დღეში, ორად გაყოფილი დოზით.

ვინაიდან ტაბლეტების დაყოფა შეუძლებელია, 25 კგ-ზე ნაკლები წონის ბავშვების დემოქსიკლავის ტაბლეტებით მკურნალობა დაუშვებელია.

ქვემოთ მოცემულ ცხრილში მოცემულია მიღებული დოზა (მგ/კგ სხეულის მასაზე) ბავშვებში 25 კგ-დან 40 კგ-მდე მასით ერთჯერადი 875 მგ/125 მგ ტაბლეტის მიღებისას.

სხეულის წონა [კგ]

40

35

30

25

რეკომენდებული ერთჯერადი დოზა [მგ/კგ სხეულის წონაზე] (იხ. ზემოთ)

ამოქსიცილინი [მგ/კგ სხეულის წონაზე] ერთჯერად დოზაზე (1 აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი)

  • 9
  • 0
  • 2
  • 0
  • 5 – 22.5

(35-მდე)

კლავულანის მჟავა [მგ/კგ სხეულის წონაზე] ერთჯერად დოზაზე (1 აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი)

  • 1
  • 6
  • 2
  • 0
  • 8 – 3.2

( 5-მდე)

25 კგ-ზე ნაკლები წონის ბავშვებისთვის სასურველია მკურნალობა დემოქსიკლავის სუსპენზიით ან პედიატრიული საშეტებით.

არ არის ხელმისაწვდომი კლინიკური მონაცემები ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას 7:1 ფორმულირებისთვის დღეში 45 მგ/6.4 მგ/კგ-ზე მაღალი დოზების მიღების შესახებ 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

არ არსებობს კლინიკური მონაცემები ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას 7:1 ფორმულირებისთვის 2 თვემდე ასაკის პაციენტებში მიღების შესაებ. ამიტომ ამ პოპულაციაში დოზირების რეკომენდაციები შეუძლებელია.

ხანდაზმულები

დოზის კორექცია საჭიროდ არ ითვლება.

თირკმლის უკმარისობა

დოზის კორექცია არ არის საჭირო პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით (CrCl) 30 მლ/წთ-ზე მეტი.

პაციენტებში, კრეატინინის კლირენსით 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები, დემოქსიკლავის გამოყენება ამოქსიცილინისა და კლავულანის მჟავას 7:1 თანაფარდობით არ არის რეკომენდებული, რადგან დოზის კორექტირების რეკომენდაციები არ არის ხელმისაწვდომი.

ღვიძლის უკმარისობა

ინიშნება სიფრთხილით და ხდება ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგი რეგულარული ინტერვალებით (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.4).

გამოაყენების მეთოდი

დემოქსიკლავი 1 გ განკუთვნილია პერორალური მიღებისთვის.

კუჭ-ნაწლავის პოტენციური აუტანლობის შესამცირებლად ის უნდა დაინიშნოს ჭამის დროს.

კუჭ-ნაწლავის პოტენციური აუტანლობის შესამცირებლად მიიღება საკვებთან ერთად. თერაპია შეიძლება დაიწყოს პარენტერალურად და გაგრძელდეს პერორალური პრეპარატებით.

უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების, პენიცილინის ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომლებიც ჩამოთვლილია 6.1 ნაწილში.

მძიმე დაუყოვნებელი ტიპის ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციის ისტორია (მაგ., ანაფილაქსია) სხვა ბეტა-ლაქტამურ პრეპარატზე (მაგ. ცეფალოსპორინი, კარბაპენემი ან მონობაქტამი).

სიყვითლის/ღვიძლის უკმარისობის ისტორია ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავის გამო (იხ. პუნქტი 4.8).

სიფრთხილის ზომები

წინა ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები პენიცილინების, ცეფალოსპორინების ან სხვა ბეტა-ლაქტამური პრეპარატების მიმართ გულდასმით უნდა იქნას განხილული ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავით თერაპიის დაწყებამდე (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.8).

სერიოზული და ზოგჯერ ფატალური ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები (ანაფილაქტოიდური და მძიმე კანის გვერდითი რეაქციების ჩათვლით) დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პენიცილინის თერაპიას. ეს რეაქციები უფრო ხშირია პაციენტებში პენიცილინის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობით ანამნეზში და ატოპიურ პაციენტებში ალერგიული რეაქციის განვითარების შემთხვევაში. თუ განვითარდება ალერგიული რექცია, ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავით მკურნალობა უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი ალტერნატიული თერაპია.

თუ დადასტურდა, რომ ინფექცია გამოწვეულია ამოქსიცილინისადმი მგრძნობიარე ორგანიზმებით, უნდა განიხილებოდეს ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავადან ამოქსიცილინზე გადასვლა ოფიციალური მითითებების შესაბამისად.

დემოქსიკლავის ეს ფორმა არ არის შესაფერისი გამოსაყენებლად იმ შემთხვევებში, როდესაც არსებობს მაღალი რისკი, რომ ოპორტუნისტულ პათოგენებს აქვთ შემცირებული მგრძნობელობა ან რეზისტენტობა ბეტა-ლაქტამური პრეპარატების მიმართ, რაც არ არის განპირობებული ბეტა-ლაქტამაზებით, რომლებიც მგრძნობიარეა კლავულანის მჟავას ინჰიბირების მიმართ. ეს პრეზენტაცია არ უნდა იქნას გამოყენებული პენიცილინის მიმართ რეზისტენტული S. pneumoniae-ს სამკურნალოდ.

კრუნჩხვები შეიძლება მოხდეს თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში ან იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ პრეპარატის მაღალ დოზებს (იხ. ნაწილი 4.8).

ინფექციურ მონონუკლეოსზე ეჭვის შემთხვევაში, თავიდან უნდა იქნას აცილებული ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას გამოყენება, ვინაიდან ამოქსიცილინის გამოყენების შემდეგ მორბილოფორმული გამონაყარის გაჩენა დაკავშირებულია ამ დაავადებასთან.

ალოპურინოლის ერთდროულმა გამოყენებამ ამოქსიცილინთან შეიძლება გაზარდოს კანის ალერგიული რეაქციების ალბათობა.

ხანგრძლივმა გამოყენებამ შეიძლება ზოგჯერ გამოიწვიოს არა-მგრძნობიარე ორგანიზმების ჭარბი ზრდა.

ფებრილური გენერალიზებული ერითემის პუსტულებით მკურნალობის დასაწყისში გამოჩენა შეიძლება იყოს მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატოზური პუსტულოზის (AGEP) სიმპტომი (იხ. ნაწილი 4.8). ეს რეაქცია მოითხოვს პრეპარატის დემოქსიკლავის შეწყვეტას და წარმოადგენს უკუჩვენებას ამოქსიცილინის შემდგომი გამოყენებისათვის.

ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავა სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ღვიძლის უკმარისობის ნიშნებით (იხ. განყოფილებები 4.2, 4.3 და 4.8).

ღვიძლის მოვლენები დაფიქსირდა უპირატესად მამაკაცებსა და ხანდაზმულ პაციენტებში და შეიძლება ასოცირებული იყოს ხანგრძლივ მკურნალობასთან. ბავშვებში ეს ფენომენი დაფიქსირდა ძალიან იშვიათად. ყველა პაციენტში ნიშნები და სიმპტომები ჩვეულებრივ ვლინდება მკურნალობის დროს ან ცოტა ხნის შემდეგ, მაგრამ ზოგიერთ შემთხვევაში ისინი შეიძლება შესამჩნევი გახდეს მკურნალობის შეწყვეტიდან რამდენიმე კვირის შემდეგ. ესენი ჩვეულებრივ შექცევადია. ღვიძლის დაზიანება შეიძლება იყოს მძიმე და სიკვდილი დაფიქსირდა უკიდურესად იშვიათ შემთხვევებში. ისინი თითქმის ყოველთვის აღინიშნებოდა პაციენტებში სერიოზული თანმხლები დაავადებებით ან ან მათთან ვინც მკურნალობდა თანმხლები პრეპარატებით, რომლებიც ცნობილია ღვიძლზე ზემოქმედებით (იხ. ნაწილი 4.8).

ანტიბიოტიკებთან ასოცირებული კოლიტი ვლინდება პრაქტიკულად ყველა ანტიბაქტერიულ საშუალებებთან, მათ შორის ამოქსიცილინთან, და შეიძლება მერყეობდეს მსუბუქიდან სიცოცხლისთვის საშიშამდე (იხ. ნაწილი 4.8). ამიტომ, მნიშვნელოვანია ამ დიაგნოზის გათვალისწინება პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ დიარეა ნებისმიერი ანტიბიოტიკის მიღების დროს ან მის შემდეგ. ანტიბიოტიკებთან ასოცირებული კოლიტის განვითარების შემთხვევაში ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, პაციენტმა უნდა მიმართოს ექიმს და დაინიშნოს შესაბამისი თერაპია. ანტიპერისტალტიკური პრეპარატები ამ სიტუაციაში უკუნაჩვენებია.

ხანგრძლივი თერაპიის დროს რეკომენდებულია ორგანოთა სისტემების ფუნქციების პერიოდული შეფასება, მათ შორის თირკმელების, ღვიძლისა და ჰემატოპოეზის ფუნქციების.

იშვიათ შემთხვევებში პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ამოქსიცილინს/კლავულანის მჟავას, აღენიშნებათ პროთრომბინის დროის გახანგრძლივება ანტიკოაგულანტების ერთდროული დანიშვნისას უნდა ჩატარდეს შესაბამისი მონიტორინგი. ანტიკოაგულაციის სასურველი დონის შესანარჩუნებლად შეიძლება საჭირო გახდეს პერორალური ანტიკოაგულანტების დოზის კორექცია (იხ. პუნქტები 4.5 და 4.8).

თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში დოზა უნდა დარეგულირდეს დარღვევის ხარისხის მიხედვით (იხ. პუნქტი 4.2).

შემცირებული დიურეზის მქონე პაციენტებში კრისტალურია ძალიან იშვიათად აღინიშნებოდა, ძირითადად პარენტერალური თერაპიის დროს. ამოქსიცილინის მაღალი დოზების მიღებისას რეკომენდებულია სითხის ადეკვატური მიღება და შარდვა, რათა შემცირდეს ამოქსიცილინის კრისტალურიის განვითარების ალბათობა. პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ შარდის ბუშტის კათეტერი, მისი გამტარიანობა რეგულარულად უნდა შემოწმდეს (იხ. პუნქტი 4.9).

ამოქსიცილინით მკურნალობისას უნდა იქნას გამოყენებული ფერმენტული გლუკოზის ოქსიდაზას მეთოდები შარდში გლუკოზის არსებობის დასადგენად, ვინაიდან არაფერმენტული მეთოდების გამოყენებისას შესაძლებელია ცრუ დადებითი შედეგები.

დემოქსიკლავში კლავულანის მჟავას არსებობამ შეიძლება გამოიწვიოს IgG-ისა და ალბუმინის არასპეციფიკური შეკავშირება ერითროციტების მემბრანებთან, რაც გამოიწვევს კუმბსის ტესტის ცრუ დადებით შედეგს.

იყო შეტყობინებები დადებითი შედეგების შესახებ Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA ტესტიდან პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავით, რომლებიც შემდგომში აღმოჩნდა, რომ არ იყვნენ ასპერგილუსის ინფექციით იფიცირებულნი. ჯვარედინი რეაქციები არა-ასპერგილუსის პოლისაქარიდებთან და პოლიფურანოზებთან დაფიქსირდა Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA ანალიზის გამოყენებით. ამიტომ, დადებითი ტესტის შედეგები პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ამოქსიცილინს/კლავულანის მჟავას, სიფრთხილით უნდა იქნას განმარტებული და დადასტურებული სხვა დიაგნოსტიკური მეთოდებით.

ეს წამალი შეიცავს 1 მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ) თითო ტაბლეტზე ანუ არსებითად "არ შეიცავს ნატრიუმს.“

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

ორალური ანტიკოაგულანტები

ორალური ანტიკოაგულანტები და პენიცილინის ანტიბიოტიკები ფართოდ გამოიყენება პრაქტიკაში ურთიერთქმედების შესახებ ინფორმაციის გარეშე. თუმცა, ლიტერატურა აღწერს საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის გაზრდის შემთხვევებს პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ აცენოკუმაროლს ან ვარფარინს და რომლებსაც დაუნიშნეს ამოქსიცილინის კურსი. თუ ერთდროული გამოყენება აუცილებელია, პროთრომბინის დრო ან საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა გულდასმით უნდა შემოწმდეს ამოქსიცილინის დამატების ან ამოღებისას. გარდა ამისა, შესაძლოა საჭირო გახდეს ორალური ანტიკოაგულანტების დოზის კორექტირება (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.8).

მეთოტრექსატი

პენიცილინებს შეუძლიათ შეამცირონ მეთოტრექსატის ექსკრეცია, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ტოქსიკურობის გაზრდა.

პრობენეციდი

პრობენეციდიდთან ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული. პრობენეციდი ამცირებს ამოქსიცილინის თირკმელების მილაკოვან სეკრეციას. პრობენეციდის ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს სისხლში ამოქსიცილინის დონის მატება და გახანგრძლივება, მაგრამ არა კლავულანის მჟავის.

მიკოფენოლატი მოფეტილი

პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ მიკოფენოლატ მოფეტილით, ორალური ამოქსიცილინის კლავულანის მჟავასთან ერთად მიღების დაწყების შემდეგ, მიკოფენოლის მჟავას აქტიური მეტაბოლიტის (MPA) კონცენტრაცია დოზის გადაჭარბებამდე შემცირდა დაახლოებით 50%-ით. დოზის დონის ცვლილებები შეიძლება ზუსტად არ ასახავდეს ცვლილებებს მთლიანი MFC-ის ექსპოზიციაში. ამიტომ, გრაფტის დისფუნქციის კლინიკური ნიშნების არარსებობის შემთხვევაში, ჩვეულებრივ არ არის საჭირო მიკოფენოლატ მოფეტილის დოზის შეცვლა. თუმცა, კომბინირებული მკურნალობის დროს და ანტიბიოტიკოთერაპიის დასრულებიდან მალევე, საჭიროა ახლო კლინიკური მონიტორინგი.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ მიუთითა პირდაპირი ან არაპირდაპირი მავნე ზემოქმედება ორსულობაზე, ემბრიონულ/ნაყოფის განვითარებაზე, მშობიარობაზე ან პოსტნატალურ განვითარებაზე (იხ. ნაწილი 5.3). ადამიანებში ორსულობის დროს ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას გამოყენების შეზღუდული მონაცემები არ მიუთითებს თანდაყოლილი მანკების გაზრდის რისკზე. მემბრანების ნაადრევი რღვევის მქონე ქალებში ჩატარებულმა ერთჯერადმა კვლევამ აჩვენა, რომ ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავით პროფილაქტიკური მკურნალობა შეიძლება დაკავშირებული იყოს ახალშობილთა ნეკროზული ენტეროკოლიტის გაზრდილ რისკთან. ორსულობის დროს პრეპარატის გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული, თუ ექიმი არ ჩათვლის საჭიროდ.

ძუძუთი კვება

ორივე ნივთიერება გამოიყოფა დედის რძეში (არაფერია ცნობილი კლავულანის მჟავას ზემოქმედების შესახებ ძუძუთი კვებაზე მყოფ ბავშვზე). შესაბამისად, შესაძლებელია ლორწოვანი გარსების დიარეა და სოკოვანი ინფექცია ძუძუთი კვებაზე მყოფ ჩვილში, რის გამოც შესაძლოა საჭირო გახდეს ძუძუთი კვების შეწყვეტა. მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული სენსიბილიზაციის შესაძლებლობა. ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას გამოყენება ძუძუთი კვების დროს უნდა განხორციელდეს მხოლოდ ექიმის მიერ სარგებლის/რისკის შეფასების შემდეგ.

გავლენა ავტომობილის მართვაზე

მანქანის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე ზემოქმედების შესწავლა არ ჩატარებულა. თუმცა, შეიძლება იყოს გვერდითი მოვლენები (მაგ. ალერგიული რეაქციები, თავბრუსხვევა, კრუნჩხვები), რამაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს ავტომობილის მართვისა და მექანიზმების მართვის უნარზე (იხ. პუნქტი 4.8).

  • 8 რასასურველი ეფექტები

ყველაზე ხშირად მოხსენებული წამლის გვერდითი რეაქციები (ADRs) არის დიარეა, გულისრევა და ღებინება.

გვერდითი რეაქციები, რომლებიც მიღებულია კლინიკური კვლევებით და დემოქსკლავის პოსტმარკეტინგული მეთვალყურეობით, კლასიფიცირებული MedDRA სისტემის ორგანოთა კლასის მიხედვით, ჩამოთვლილია ქვემოთ.

შემდეგი ტერმინები გამოიყენება გვერდითი მოვლენების წარმოშობის კლასიფიკაციისთვის.

ძალიან ხშირი (≥ 1/10)

ხშირი(≥1/1,000 to <1/100)

იშვიათი (≥ 1/1000-დან < 1/100-მდე)

იშვიათი (≥ 1/10,000 - < 1/1,000)

ძალიან იშვიათი (< 1/10,000)

უცნობია (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით)

ინფექციები და ინფექციური დაავადებები

ლორწოვანი გარსის კანდიდოზი

ხშირი

არამგრძნობიარე ორგანიზმების რაოდენობის ზრდა

უცნობია

სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ დარღვევები

შექცევადი ლეიკოპენია (ნეიტროპენიის ჩათვლით)

იშვიათი

თრომბოციტოპენია

იშვიათი

შექცევადი აგრანულოციტოზი

უცნობია

ჰემოლიზური ანემია

უცნობია

სისხლდენის დროისა და პროთრომბინის დროის გახანგრძლივება1

უცნობია

იმუნური სისტემის მხრივ დარღვევები 10

ანგიონევროზული შეშუპება

უცნობია

ანაფილაქსია

უცნობია

შრატისმიერი დაავადების მსგავსი სინდრომი

უცნობია

ჰიპერმგრძნობელობის ვასკულიტი

უცნობია

ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები

თავბრუსხვევა

იშვიათი

თავის ტკივილი

იშვიათი

შექცევადი ჰიპერაქტიურობა

უცნობია

კრუნჩხვები2

უცნობია

ასეპტიკური მენინგიტი

უცნობია

კუჭნაწლავის მხრივ დარღვევები

დიარეა

ძალიან ხშირი

გულისრევა3

ხშირი

ღებინება

ხშირი

საჭმლის მონელების დარღვევა

იშვიათი

ანტიბიოტიკებთან ასოცირებული კოლიტი4

უცნობია

შავი თმიანი ენა

უცნობია

ჰეპატობილიარული დარღვევები

AST და/ან ALT ზრდა5

იშვიათი

ჰეპატიტი6

უცნობია

ქოლესტაზური სიყვითლე6

უცნობია

კანისა და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ დარღვევები7

კანის გამონაყარი

იშვიათი

ქავილი

იშვიათი

ჭინჭრის ციება

იშვიათი

მულტიფორმული ერითემა

იშვიათი

სტივენს-ჯონსონის სინდრომი

უცნობია

ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი

უცნობია

ბულოზური ექსფოლიაციური დერმატიტი

უცნობია

მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემური პუსტულოზი (AGEP)9

უცნობია

წამლისმიერი რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS)

უცნობია

თირკმელებისა და შარდგამომყოფი სისტემის მხრივ დარღვევები

ინტერსტიციული ნეფრიტი.

უცნობია

კრისტალურია8

უცნობია

1 იხილეთ ნაწილი 4.4

2 იხილეთ ნაწილი 4.4

3 გულისრევა უფრო ხშირად ასოცირდება უფრო მაღალ პერორალურ დოზებთან. კუჭ-ნაწლავის რეაქციების განვითარების შემთხვევაში, მათი შემცირება შესაძლებელია ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას მიღების დროს მიღებით.

4 ფსევდომემბრანული კოლიტის და ჰემორაგიული კოლიტის ჩათვლით (იხ. განყოფილება 4.4)

5 პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობდნენ ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკებით, აღენიშნებოდათ AST და/ან ALT დონის ზომიერი მატება, მაგრამ ამ შედეგების ნიშანდობლიობა უცნობია.

6 მსგავსი მოვლენები აღინიშნა სხვა პენიცილინებისა და ცეფალოსპორინების შემთხვევაში (იხ. ნაწილი 4.4).

7 მსგავსი მოვლენები აღინიშნა სხვა პენიცილინებისა და ცეფალოსპორინების შემთხვევაში (იხ. ნაწილი 4.4).

8 იხილეთ ნაწილი 4.9

9 იხილეთ ნაწილი 4.4

10 იხილეთ განყოფილებები 4.3 და 4.4

შეტყობინება სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ

მნიშვნელოვანია სამკურნალო საშუალების ავტორიზაციის შემდგომ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება. ის საშუალებას იძლევა ჩატარდეს მუდმივი მონიტორინგი სამკურნალო პროდუქტის სარგებელი/რისკის ბალანსზე. ჯანდაცვის სპეციალისტებს სთხოვენ შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ.

ჭარბი დოზა

კუჭ-ნაწლავის მხრივ სიმპტომები და სითხისა და ელექტროლიტების დისბალანსი შეიძლება გამოვლინდეს. დაფიქსირდა ამოქსიცილინის კრისტალურია, რომელიც ზოგიერთ შემთხვევაში იწვევს თირკმლის უკმარისობას (იხ. ნაწილი 4.4).

კრუნჩხვები შეიძლება მოხდეს თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში ან პრეპარატის მაღალი დოზების მიღებისას.

ცნობილია, რომ ამოქსიცილინი გროვდება შარდის ბუშტის კათეტერებში, უპირატესად დიდი დოზების ინტრავენური შეყვანის შემდეგ. გამტარიანობა რეგულარულად უნდა შემოწმდეს (იხ. ნაწილი 4.4).

ინტოქსიკაციის მკურნალობა

კუჭ-ნაწლავის მხრივ სიმპტომები შეიძლება განიხილებოდეს სიმპტომურად სითხისა და ელექტროლიტური ბალანსის გათვალისწინებით.

ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავა შეიძლება გამოიდევნოს სისხლიდან ჰემოდიალიზის საშუალებით.

შემადგენლობა

დემოქსიკლავი-625 მგ: თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 500 მგ ამოქსიცილინს (ამოქსიცილინის ტრიჰიდრატის USP-ის სახით) და 125 მგ კლავულანის მჟავას კალიუმის კლავულანატის USP-ის სახით.

დემოქსიკლავი-1 გ: თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 875 მგ ამოქსიცილინს (ამოქსიცილინის ტრიჰიდრატის USP-ის სახით) და 125 მგ კლავულანის მჟავას კალიუმის კლავულანატის USP-ის სახით.

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალისთვის, იხილეთ ნაწილი 6.1

შენახვის პირობები

2 წელი.

  • 4 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

ინახება მშრალ ადგილას 30°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე ორიგინალ შეფუთვაში. შეინახეთ ყველა მედიკამენტი ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

  • 5 კონტეინერის ხასიათი და შიგთავსი

დემოქსიკლავი-625 მგ: 7 ტაბლეტი ყოველ ბლისტერზე და 3 ბლისტერი პაკეტისმაგვარ შეფუთვაში, მოთავსებული მუყაოს ყუთში.

დემოქსიკლავი - 1 გ: 7 ტაბლეტი ყოველ ბლისტერზე და 1 ბლისტერი პაკეტისმაგვარ შეფუთვაში, მოთავსებული მუყაოს ყუთში.

  • 6 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები განადგურებისა და სხვა დამუშავებისას

ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო პროდუქტი ან ნარჩენი უნდა განადგურდეს ადგილობრივი წესების შესაბამისად.

ფარმაკოლოგიური თვისებები

პენიცილინების კომბინაციები, მათ შორის. ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორები; ათქ კოდი: J01CR02.

მოქმედების მექანიზმი

ამოქსიცილინი არის ნახევრად სინთეზური პენიცილინი (ბეტა-ლაქტამის ანტიბიოტიკი), რომელიც აინჰიბირებს ერთ ან მეტ ფერმენტს (ხშირად უწოდებენ პენიცილინის დამაკავშირებელ ცილებს, PUSPs) ბაქტერიული პეპტიდოგლიკანის ბიოსინთეზურ გზაზე, რომელიც წარმოადგენს ბაქტერიის უჯრედის კედლის განუყოფელ სტრუქტურულ კომპონენტს. პეპტიდოგლიკანის სინთეზის დათრგუნვა იწვევს უჯრედის კედლის შესუსტებას, რასაც ჩვეულებრივ მოჰყვება უჯრედის ლიზისი და სიკვდილი.

ამოქსიცილინი მგრძნობიარეა რეზისტენტული ბაქტერიების მიერ წარმოქმნილი ბეტა-ლაქტამაზების დეგრადაციისადმი, ამიტომ მარტო ამოქსიცილინის აქტივობის სპექტრი არ მოიცავს ორგანიზმებს, რომლებიც წარმოქმნიან ამ ფერმენტებს.

კლავულანის მჟავა არის ბეტა-ლაქტამი, სტრუქტურულად დაკავშირებული პენიცილინებთან. ის ააქტიურებს ზოგიერთ ბეტა-ლაქტამაზას ფერმენტს, რითაც ხელს უშლის ამოქსიცილინის ინაქტივაციას. თვითონ კლავულანის მჟავას არ გააჩნია კლინიკურად მნიშვნელოვანი ანტიბაქტერიული ეფექტი.

ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური ურთიერთობა

მინიმალური ინჰიბიტორული კონცენტრაციის (T>MIC) გადაჭარბების დრო ითვლება ამოქსიცილინის ეფექტურობის განმსაზღვრელ მთავარ ფაქტორად.

რეზისტენტობის მექანიზმები

ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავის მიმართ რეზისტენტობის ორი ძირითადი მექანიზმია:

ინაქტივაცია იმ ბაქტერიული ბეტა-ლაქტამაზებით, რომლებიც თავად არ ინჰიბირებულნი არიან კლავულანის მჟავით, B, C და D კლასის ჩათვლით.

ცვლილება PUSP-ში, რომელიც ამცირებს ანტიბაქტერიული წამლის აფინურობას სამიზნეზე.

ბაქტერიების გაუვალობამ ან გადინების სატუმბი მექანიზმებმა შეიძლება გამოიწვიოს ან ხელი შეუწყოს ბაქტერიების წინააღმდეგობის განვითარებას, განსაკუთრებით გრამუარყოფით ბაქტერიებში.

წყვეტის წერტილები

ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავის მინიმალური დამთრგუნველი კონცენტრაციის (MIC) წყვეტის წერტილები განსაზღვრულია ანტი-მიკრობული მგრძნობელობის ტესტირების ევროპის კომიტეტის (EUCAST) მიერ.

მიკროორგანიზმი

მგრძნობელობის წყვეტის წერტილები (μg/ml)

გრძნობელობა

რეზისტენტული

Haemophilus influenzae

≤ 0,0011

> 21

Moraxella catarrhalis

≤ 11

> 11

სტაფილოკოკები

შენიშვნა2a, 3a, 3b, 4

შენიშვნა2a, 3a, 3b, 4

ენტეროკოკი.7

≤ 41, 5

> 81, 5

სტრეპტოკოკის ჯგუფები A, B, C, G 2b, 8

(მენინგიტის გარდა სხვა ჩვენებები)

შენიშვნა2b

შენიშვნა2b

პნევმონიის სტრეპტოკოკი 8

≤ 0,51, 6

> 11, 6

ენტერობაქტერიები გაურთულებელ UTI-ებში

≤ 321

> 321

გრამუარყოფითი ანაერობები

≤ 41

> 81

გრამდადებითი ანაერობები

(კლოსტრიდიოიდების გამოკლებით)

≤ 41

> 81

შტამებთან კავშირის არ-მქონე წყვეტის წერტილები

≤ 21

> 81

ვირიდანსის ჯგუფის სტრეპტოკოკები8

შენიშვნა 2a, 9

შენიშვნა 2a, 9

პასტერელა მულტოციდა

≤ 11

> 11

ბურკჰოლდერია ფსევდომალი

≤ 0,0011

> 81

1 მგრძნობელობის ტესტირების მიზნით, კლავულანის მჟავას კონცენტრაცია დგინდება 2 მგ/ლ.

2A ცხრილში მოცემული წყვეტის წერტილების მნიშვნელობები ეფუძნება ბენზილპენიცილინის წყვეტის წერტილებს. მგრძნობელობა განისაზღვრება ბენზილპენიცილინის მიმართ მგრძნობელობით.

2b A, B, C და G ჯგუფის სტრეპტოკოკების მგრძნობელობა პენიცილინების მიმართ განისაზღვრება ბენზილპენიცილინის მიმართ მგრძნობელობის საფუძველზე (მენინგიტის გარდა სხვა ჩვენებები), B ჯგუფის სტრეპტოკოკებისთვის ფენოქსიმეთილპენიცილინის და იზოქსაზოლილპენიცილინების გარდა.

3A სტაფილოკოკების უმეტესობა გამოიმუშავებს პენიცილინაზას, ზოგი კი რეზისტენტულია მეთიცილინის მიმართ. ეს ორივე მექანიზმი მათ მდგრადს ხდის ბენზილპენიცილინის, ფენოქსიმეთილპენიცილინის, ამპიცილინის, ამოქსიცილინის, პიპერაცილინის და ტიკარცილინის მიმართ. ბენზილპენიცილინის და ცეფოქსიტინის მიმართ მგრძნობიარე სტაფილოკოკები შეიძლება ჩაითვალოს მგრძნობიარე ყველა პენიცილინის მიმართ. ბენზილპენიცილინის მიმართ რეზისტენტული, მაგრამ ცეფოქსიტინის მიმართ მგრძნობიარე სტაფილოკოკები მგრძნობიარეა ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორების, იზოქსაზოლილპენიცილინების (ოქსაცილინი, კლოქსაცილინი, დიკლოქსაცილინი და ფლოქსაცილინი) და ნაფცილინის კომბინაციების მიმართ. მედიკამენტების პერორალურად მიღებისას სიფრთხილეა საჭირო ინფექციის ადგილზე საკმარისი ზემოქმედების უზრუნველსაყოფად. ცეფოქსიტინის მიმართ რეზისტენტული სტაფილოკოკები მდგრადია ყველა პენიცილინის მიმართ.

3B კოაგულაზა-უარყოფითი სტაფილოკოკის უმეტესობა გამოიმუშავებს პენიცილინაზას, ზოგი კი რეზისტენტულია მეთიცილინის მიმართ. ეს ორივე მექანიზმი მათ მდგრადს ხდის ბენზილპენიცილინის, ფენოქსიმეთილპენიცილინის, ამპიცილინის, ამოქსიცილინის, პიპერაცილინის და ტიკარცილინის მიმართ. ამჟამად არცერთ მეთოდს არ შეუძლია საიმედოდ გამოავლინოს პენიცილინაზას წარმოება კოაგულაზა-უარყოფით სტაფილოკოკებში, მაგრამ მეთიცილინის რეზისტენტობა შეიძლება გამოვლინდეს ცეფოქსიტინის გამოყენებით, როგორც ეს აღწერილია ზემოთ.

4 ამპიცილინისადმი მგრძნობიარე S. saprophyticus არის mecA-უარყოფითი და მგრძნობიარეა ამპიცილინის, ამოქსიცილინისა და პიპერაცილინის მიმართ (ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორის გარეშე ან მასთან ერთად).

5 ამპიცილინის, ამოქსიცილინის და პიპერაცილინის მიმართ მგრძნობელობა (ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორებით და მის გარეშე) ვარაუდობს მგრძნობელობას ამპიცილინის მიმართ. ამპიცილინის რეზისტენტობა იშვიათია E. faecalis-ში (დადასტურებულია MIC-ით), მაგრამ ხშირია E. faecium-ში.

6 ბეტა-ლაქტამების მიმართ რეზისტენტობის მექანიზმების გამორიცხვის მიზნით, უნდა იქნას გამოყენებული დისკზე ტესტი ოქსაცილინით 1 მკგ ან MIC ტესტი ბენზილპენიცილინით. თუ შედეგი უარყოფითია (ოქსაცილინის ინჰიბიციის ზონა ≥20 მმ ან ბენზილპენიცილინის MIC ≤0.06 მგ/ლ), ყველა ბეტა-ლაქტამური პრეპარატი, რომლებისთვისაც არსებობს კლინიკური წყვეტის წერტილები, შეიძლება ჩაითვალოს მგრძნობიარედ დამატებითი კვლევების გარეშე.

7 ენტეროკოკებისთვის ამინოპენიცილინის წყვეტის წერტილები ეფუძნება ინტრავენურ შეყვანას. პერორალური მიღება აქტუალურია მხოლოდ საშარდე გზების ინფექციების დროს

8 ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორის დამატება არ იძლევა დამატებით კლინიკურ სარგებელს..

9 ბენზილპენიცილინი (MIC ან დისკის დიფუზია) შეიძლება გამოყენებულ იქნას ვირიდანის ჯგუფის სტრეპტოკოკებში ბეტა-ლაქტამური რეზისტენტობის გამოსავლენად. სკრინინგის უარყოფითი იზოლატები შეიძლება ჩაითვალოს მგრძნობიარე ბეტა-ლაქტამური პრეპარატების მიმართ, რომლებზეც ნაჩვენებია კლინიკური წყვეტის წერტილები. სკრინინგის დადებითად კლასიფიცირებული იზოლატები უნდა შემოწმდეს ინდივიდუალური პათოგენებისადმი მგრძნობელობაზე. ბენზილპენიცილინის სკრინინგის უარყოფითი იზოლატებისთვის (MIC ≤0,25 მგ/ლ), მგრძნობელობა შეიძლება განისაზღვროს ბენზილპენიცილინის ან ამპიცილინის მიერ ბენზილპენიცილინის სკრინინგის დადებითი იზოლატებისთვის (MIC >0.25 მგ/ლ), მგრძნობელობა განისაზღვრება ამპიცილინის მიერ.

რეზისტენტობის გავრცელება შეიძლება განსხვავდებოდეს გეოგრაფიულად და დროთა განმავლობაში ცალკეული შტამებისთვის და სასურველია ადგილობრივი ინფორმაციის ფლობა რეზისტენტობის შესახებ, განსაკუთრებით მძიმე ინფექციების მკურნალობისას. აუცილებლობის შემთხვევაში, უნდა მიმართოთ სპეციალისტს, თუ რეზისტენტობის ადგილობრივი გავრცელება ისეთია, რომ წამლის გამოყენების მიზანშეწონილობა სულ მცირე ზოგიერთი ტიპის ინფექციისთვის საეჭვოა.

გავრცელებული მგრძნობიარე შტამები

აერობული გრამ-დადებითი მიკროორგანიზმები

Enterococcus faecalis

Gardnerella vaginalis

Staphylococcus aureus (მეთიცილინისადმი მგრძნობიარე)£

კოაგულაზა-უარყოფითი სტაფილოკოკები (მეთიცილინისადმი მგრძნობიარე)

Streptococcus agalactiae

პნევმონიის სტრეპტოკოკი 1

Streptococcus pyogenes და სხვა ბეტა-ჰემოლიზური სტრეპტოკოკები

Streptococcus viridans ჯგუფი

აერობული გრამ-უარყოფითი მიკროორგანიზმები

Capnocytophaga spp.

Eikenella corrodens

Haemophilus influenzae2

Moraxella catarrhalis

პასტერელა მულტოციდა

ანაერობული მიკროორგანიზმები

Bacteroides fragilis

Fusobacterium nucleatum

Prevotella spp.

შტამები, რომლებისთვისაც შეძენილი წინააღმდეგობა შეიძლება იყოს პრობლემა

აერობული გრამ-დადებითი მიკროორგანიზმები

Enterococcus faecium $

აერობული გრამ-უარყოფითი მიკროორგანიზმები

Escherichia coli

Klebsiella oxytoca

Klebsiella pneumoniae

Proteus mirabilis

Proteus vulgaris

რეზისტენტული ორგანიზმები

აერობული გრამ-უარყოფითი მიკროორგანიზმები

Acinetobacter sp.

Citrobacter freundii

Enterobacter sp.

Legionella pneumophila

Morganella morganii

Providencia spp.

Pseudomonas sp.

Serratia sp.

Stenotrophomonas maltophilia

სხვა მიკროორგანიზმები

Chlamydophila pneumoniae

Chlamydophila psittaci

Coxiella burnetti

მიკოპლაზმური პნევმონია

$ ბუნებრივი შუალედური მგრძნობელობა შეძენილი წინააღმდეგობის მექანიზმის არარსებობის შემთხვევაში.

£ ყველა მეთიცილინ-რეზისტენტული სტაფილოკოკი რეზისტენტულია ამოქსიცილინის/კლავულანოვოს მიმართ

1Streptococcus pneumoniae-ს მკურნალობა, რომლებიც რეზისტენტულია პენიცილინის მიმართ, არ უნდა განიხილებოდეს ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავის ამ ფორმით 4.2 და 4.4).

2 ევროკავშირის ზოგიერთ ქვეყანაში შემცირებული მგრძნობელობის მქონე შტამები გვხვდება 10%-ზე მეტი სიხშირით.

  • 2 ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

აბსორბცია

ამოქსიცილინი და კლავულანის მჟავა მთლიანად იშლება წყალხსნარში ფიზიოლოგიურ pH-ზე. ორივე კომპონენტი სწრაფად და კარგად შეიწოვება პერორალური მიღებისას. პერორალური მიღების შემდეგ ამოქსიცილინს და კლავულანის მჟავას ბიოშეღწევადობა აქვთ დაახლოებით 70%. ორივე კომპონენტის პლაზმური პროფილები მსგავსია და მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაციის (Tmax) დრო თითოეულ შემთხვევაში დაახლოებით ერთი საათია.

ქვემოთ მოცემულია კვლევის ფარმაკოკინეტიკური შედეგები, რომელშიც ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავა (ტაბლეტები 500 მგ/125 მგ სამჯერ დღეში) შეყვანილი იყო ჯანმრთელ მოხალისეთა ჯგუფებში ცარიელ კუჭზე.

საშუალო (± SD) ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები

შეყვანილი აქტიური ნივთიერება(ები).

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · პროდუქტის მახასიათებლები (ექიმისთვის)

გამოყენების ინსტრუქცია

დემოქსიკლავი-625 მგ და დემოქსიკლავი-1 გ

ამოქსიცილინის ტრიჰიდრატი USP კლავულანის მჟავით USP

სამედიცინო პროდუქტის დასახელება

დემოქსიკლავი-625 მგ, 625 მგ ტაბლეტები

დემოქსიკლავი -1 გ, 1 გ ტაბლეტები.

ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

დემოქსიკლავი-625 მგ: თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 500 მგ ამოქსიცილინს (ამოქსიცილინის ტრიჰიდრატის USP-ის სახით) და 125 მგ კლავულანის მჟავას კალიუმის კლავულანატის USP-ის სახით.

დემოქსიკლავი-1 გ: თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 875 მგ ამოქსიცილინს (ამოქსიცილინის ტრიჰიდრატის USP-ის სახით) და 125 მგ კლავულანის მჟავას კალიუმის კლავულანატის USP-ის სახით.

დამხმარე ნივთიერებების სრული ჩამონათვალისთვის, იხილეთ ნაწილი 6.1

  • ფარმაცევტული ფორმა

აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები

  • კლინიკური თავისებურებანი
  • 1 თერაპიული ჩვენებები

დემოქსიკლავი ნაჩვენებია შემდეგი ინფექციების სამკურნალოდ მოზრდილებში და ბავშვებში (იხ. განყოფილებები 4.2, 4.4 და 5.1):

  • მწვავე ბაქტერიული სინუსიტი (ადეკვატურად დიაგნოზირებული)
  • მწვავე შუა ოტიტი
  • მწვავე ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავებები (ადეკვატურად დიაგნოზირებული)
  • საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია
  • ცისტიტი
  • პიელონეფრიტი
  • კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები, კერძოდ ცელულიტი, ცხოველების ნაკბენები, მძიმე დენტალური აბსცესი გავრცელებული ცელულიტით.
  • ძვლებისა და სახსრების ინფექციები, კერძოდ ოსტეომიელიტი.

ყურადღება უნდა მიაქციოთ ოფიციალურ მითითებებს ანტიბაქტერიული საშუალებების სწორი გამოყენების შესახებ.

  • 2 დოზირება და მიღების წესები

დემოქსიკლავი-625 მგ

დოზირება

დოზები მოცემულია ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას შემცველობის მიხედვით, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც დოზები მოცემულია ერთი კომპონენტის მიხედვით.

დემოქსიკლავის დოზის არჩევისას კონკრეტული ინფექციის სამკურნალოდ, გასათვალისწინებელია შემდეგი:

  • საეჭვო პათოგენები და მათი სავარაუდო ანტიბაქტერიული მგრძნობელობა (იხილეთ ნაწილი 4.4)
  • ინფექციის სიმძიმე და ადგილი
  • პაციენტის ასაკი, წონა და თირკმლის ფუნქცია როგორც ნაჩვენებია ქვემოთ.

აუცილებლობის შემთხვევაში განიხილეთ დემოქსიკლავის ალტერნატიული ფორმულირების გამოყენება (მაგალითად, ამოქსიცილინის უფრო მაღალი დოზების შემცველობით და/ან ამოქსიცილინისა და კლავულანის მჟავა სხვადასხვა თანაფარდობით) (იხ. პუნქტები 4.4 და 5.1).

მოზრდილები და ბავშვები ≥ 40 კგ-ზე, დემოქსიკლავის ეს ფორმულა უზრუნველყოფს 1500 მგ ამოქსიცილინის/375 მგ კლავულანის მჟავას მთლიან დღიურ დოზას ქვემოთ რეკომენდირებულის მიხედვით მიღებისას. 40 კგ-ზე ნაკლები წონის ბავშვებისთვის, დემოქსიკლავის ეს ფორმულა უზრუნველყოფს მაქსიმალურ დღიურ დოზას 2400 მგ ამოქსიცილინი/600 მგ კლავულანის მჟავას ქვემოთ მოცემული რეკომენდაციების შესაბამისად. თუ მოსალოდნელია ამოქსიცილინის უფრო მაღალი დღიური დოზის საჭიროება, რეკომენდებულია დემოქსიკლავის სხვა ფორმულირების შერჩევა კლავულანის მჟავას არასაჭირო მაღალი დღიური დოზების თავიდან ასაცილებლად (იხ. პუნქტები 4.4 და 5.1).

თერაპიის ხანგრძლივობა უნდა განისაზღვროს პაციენტის მასზე რეაქციის მიხედვით. ზოგიერთი ინფექცია (როგორიცაა ოსტეომიელიტი) მოითხოვს ხანგრძლივ მკურნალობას. მკურნალობა არ უნდა გაგრძელდეს 14 დღეზე მეტ ხანს რევიზიის გარეშე (იხილეთ ნაწილი 4.4 ხანგრძლივი თერაპიის შესახებ).

მოზრდილები და ბავშვები ≥ 40 კგ

ერთი 500 მგ/125 მგ დოზა მიიღება დღეში სამჯერ.

ბავშვები < 40 კგ

20 მგ/5 მგ/კგ-დან დღეში 60 მგ/15 მგ/კგ-მდე დღეში გაყოფილი სამ დოზად.

ბავშვების სამკურნალოდ შეიძლება გამოყენებულ იქნას დემოქსიკლავის ტაბლეტები, სუსპენზია ან პედიატრიული საშეტები.

ვინაიდან ტაბლეტები დაიყოფა არ რის შესაძლებელი, 25 კგ-ზე ნაკლები წონის ბავშვებმა არ უნდა მიიღონ მკურნალობა დემოქსიკლავის ტაბლეტებით.

ცხრილში მოცემულია მიღებული დოზები (მგ/კგ სხეულის მასაზე) ბავშვებში 25 კგ-დან 40 კგ-მდე მასით 500/125 მგ ტაბლეტების ერთჯერადი დოზით.

სხეულის წონა [კგ]

40

35

30

25

რეკომენდებული ერთჯერადი დოზა [მგ/კგ სხეულის წონაზე] (იხ. ზემოთ)

ამოქსიცილინი [მგ/კგ სხეულის წონა] ერთჯერადი დოზით (1 აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი)

12,5

14,3

16,7

20,0

  • 67 – 20

კლავულანის მჟავა [მგ/კგ სხეულის წონაზე] ერთჯერად დოზით (1 აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი)

3,1

3,6

4,2

5,0

  • 67 - 5

6 წლის და უმცროსი ასაკის ბავშვები ან 25 კგ-ზე ნაკლები წონის მქონე ბავშვები სასურველია მკურნალობდნენ დემოსკლავის სუსპენზიით ან პედიატრიული საშეტებით.

არ არსებობს კლინიკური მონაცემები დემოქსიკლავის 4:1 დოზების შესახებ, რომლებიც აღემატება 40 მგ/10 მგ/კგ დღეში 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

ხანდაზმულები

დოზის კორექცია საჭიროდ არ ითვლება.

თირკმლის უკმარისობა

დოზის კორექტირება ეფუძნება ამოქსიცილინის მაქსიმალურ რეკომენდებულ დონეს.

დოზის კორექცია პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით (CC) 30 მლ/წთ-ზე მეტით არ არის საჭირო.

მოზრდილები და ბავშვები ≥ 40 კგ

CrCl: 10-30 მლ/წთ

500 მგ/125 მგ ორჯერ დღეში

CrCl < 10 მლ/წთ

500 მგ/125 მგ დღეში ერთხელ

ჰემოდიალიზი

500 მგ/125 მგ ყოველ 24 საათში, პლუს 500 მგ/125 მგ დიალიზის დროს და გაიმეორეთ დიალიზის ბოლოს (როდესაც შრატში ამოქსიცილინის და კლავულანის მჟავას კონცენტრაცია მცირდება)

ბავშვები < 40 კგ

CrCl: 10-30 მლ/წთ

15 მგ/3,75 მგ/კგ ორჯერ დღეში (მაქსიმუმ 500 მგ/125 მგ ორჯერ დღეში).

CrCl < 10 მლ/წთ

15 მგ/3,75 მგ/კგ ერთჯერადი დღიური დოზის სახით (მაქსიმუმ 500 მგ/125 მგ).

ჰემოდიალიზი

15 მგ/3,75 მგ/კგ დღეში ერთხელ დღიურად.

ჰემოდიალიზამდე 15 მგ/3,75 მგ/კგ. 15 მგ/3,75 მგ/კგ უნდა დაინიშნოს ჰემოდიალიზის შემდეგ მოცირკულირე პრეპარატის დონის აღსადგენად.

ღვიძლის უკმარისობა

პრეპარატი უნდა იქნას მიღებული სიფრთხილით და ღვიძლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგით (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.4).

შეყვანის მეთოდი

625 მგ განკუთვნილია პერორალური მიღებისთვის.

კუჭ-ნაწლავის პოტენციური აუტანლობის შესამცირებლად ის უნდა დაინიშნოს ჭამის დროს.

კუჭ-ნაწლავის პოტენციური აუტანლობის შესამცირებლად მიიღება საკვებთან ერთად. თერაპია შეიძლება დაიწყოს პარენტერალურად და გაგრძელდეს პერორალური პრეპარატებით.

დემოქსიკლავი -1 გ

დოზირება

დოზები გამოისახება ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას შემცველობით, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც დოზები მითითებულია ცალკეული კომპონენტის მიხედვით.

დემოქსიკლავის დოზა, რომელიც შეირჩევა ინდივიდუალური ინფექციის სამკურნალოდ, მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული:

  • მოსალოდნელი პათოგენები და მათი სავარაუდო მგრძნობელობა ანტიბაქტერიული აგენტების მიმართ (იხ. ნაწილი 4.4)
  • ინფექციის სიმძიმე და ადგილი
  • პაციენტის ასაკი, წონა და თირკმლის ფუნქცია, როგორც ნაჩვენებია ქვემოთ.

ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას ალტერნატიული ფორმების გამოყენება (მაგ. ისინი, რომლებიც უზრუნველყოფენ ამოქსიცილინის უფრო მაღალ დოზებს და/ან ამოქსიცილინის სხვადასხვა თანაფარდობას კლავულანის მჟავასთან) უნდა ჩაითვალოს აუცილებლობად (იხ. პუნქტები 4.4 და 5.1).

მოზრდილები და ბავშვები ≥ 40 კგ-ზე, დემოქსიკლავის ეს ფორმულირება უზრუნველყოფს 1750 მგ ამოქსიცილინს/250 მგ კლავულანის მჟავას დღიურ დოზას ორჯერ დღეში და 2625 მგ ამოქსიცილინს/375 მგ კლავულანის მჟავას სამჯერ დღეში დოზით, როგორც რეკომენდებულია ქვემოთ. 40 კგ-ზე ნაკლები წონის ბავშვებისთვის დემოქსიკლავის ეს ფორმულირება უზრუნველყოფს მაქსიმალურ დღიურ დოზას 1000-2800 მგ ამოქსიცილინი/143-400 მგ კლავულანის მჟავას, ქვემოთ რეკომენდირებული გამოყენებისას. თუ ჩათვლილია, რომ საჭიროა ამოქსიცილინის უფრო მაღალი სადღეღამისო დოზა, რეკომენდებულია ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას სხვა პრეპარატის შერჩევა, რათა თავიდან იქნას აცილებული კლავულანის მჟავას ზედმეტად მაღალი დღიური დოზების მიღება (იხ. პუნქტები 4.4 და 5.1).

თერაპიის ხანგრძლივობა უნდა განისაზღვროს პაციენტის პასუხის მიხედვით. ზოგიერთი ინფექცია (მაგ. ოსტეომიელიტი) საჭიროებს მკურნალობის ხანგრძლივ პერიოდს. მკურნალობა არ უნდა გაგრძელდეს 14 დღეზე მეტი განხილვის გარეშე (იხილეთ ნაწილი 4.4 ხანგრძლივი თერაპიის შესახებ).

მოზრდილები და ბავშვები ≥ 40 კგ

რეკომენდებული დოზები:

  • სტანდარტული დოზა: (ყველა ჩვენებისთვის) 875 მგ/125 მგ ორჯერ დღეში;
  • მაღალი დოზა - (განსაკუთრებით ინფექციების დროს, როგორიცაა შუა ოტიტი, სინუსიტი, ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები და საშარდე გზების ინფექციები): 875 მგ/125 მგ სამჯერ დღეში.

ბავშვები < 40 კგ

ბავშვებს შეუძლიათ მკურნალობა დემოქსიკლავის ტაბლეტებით, სუსპენზიებით ან პედიატრიული საშეტებით.

რეკომენდებული დოზები:

  • 25 მგ/3,6 მგ/კგ/დღეში - 45 მგ/6,4 მგ/კგ/დღეში, მიცემული ორ დოზად.
  • ზოგიერთ ინფექციაზე (როგორიცაა შუა ოტიტი, სინუსიტი და ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები) შეიძლება განხილული იყოს 70 მგ/10 მგ/კგ/-მდე დღეში, ორად გაყოფილი დოზით.

ვინაიდან ტაბლეტების დაყოფა შეუძლებელია, 25 კგ-ზე ნაკლები წონის ბავშვების დემოქსიკლავის ტაბლეტებით მკურნალობა დაუშვებელია.

ქვემოთ მოცემულ ცხრილში მოცემულია მიღებული დოზა (მგ/კგ სხეულის მასაზე) ბავშვებში 25 კგ-დან 40 კგ-მდე მასით ერთჯერადი 875 მგ/125 მგ ტაბლეტის მიღებისას.

სხეულის წონა [კგ]

40

35

30

25

რეკომენდებული ერთჯერადი დოზა [მგ/კგ სხეულის წონაზე] (იხ. ზემოთ)

ამოქსიცილინი [მგ/კგ სხეულის წონაზე] ერთჯერად დოზაზე (1 აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი)

  • 9
  • 0
  • 2
  • 0
  • 5 – 22.5

(35-მდე)

კლავულანის მჟავა [მგ/კგ სხეულის წონაზე] ერთჯერად დოზაზე (1 აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი)

  • 1
  • 6
  • 2
  • 0
  • 8 – 3.2

( 5-მდე)

25 კგ-ზე ნაკლები წონის ბავშვებისთვის სასურველია მკურნალობა დემოქსიკლავის სუსპენზიით ან პედიატრიული საშეტებით.

არ არის ხელმისაწვდომი კლინიკური მონაცემები ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას 7:1 ფორმულირებისთვის დღეში 45 მგ/6.4 მგ/კგ-ზე მაღალი დოზების მიღების შესახებ 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში.

არ არსებობს კლინიკური მონაცემები ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას 7:1 ფორმულირებისთვის 2 თვემდე ასაკის პაციენტებში მიღების შესაებ. ამიტომ ამ პოპულაციაში დოზირების რეკომენდაციები შეუძლებელია.

ხანდაზმულები

დოზის კორექცია საჭიროდ არ ითვლება.

თირკმლის უკმარისობა

დოზის კორექცია არ არის საჭირო პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით (CrCl) 30 მლ/წთ-ზე მეტი.

პაციენტებში, კრეატინინის კლირენსით 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები, დემოქსიკლავის გამოყენება ამოქსიცილინისა და კლავულანის მჟავას 7:1 თანაფარდობით არ არის რეკომენდებული, რადგან დოზის კორექტირების რეკომენდაციები არ არის ხელმისაწვდომი.

ღვიძლის უკმარისობა

ინიშნება სიფრთხილით და ხდება ღვიძლის ფუნქციის მონიტორინგი რეგულარული ინტერვალებით (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.4).

გამოაყენების მეთოდი

დემოქსიკლავი 1 გ განკუთვნილია პერორალური მიღებისთვის.

კუჭ-ნაწლავის პოტენციური აუტანლობის შესამცირებლად ის უნდა დაინიშნოს ჭამის დროს.

კუჭ-ნაწლავის პოტენციური აუტანლობის შესამცირებლად მიიღება საკვებთან ერთად. თერაპია შეიძლება დაიწყოს პარენტერალურად და გაგრძელდეს პერორალური პრეპარატებით.

  • 3 უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების, პენიცილინის ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ, რომლებიც ჩამოთვლილია 6.1 ნაწილში.

მძიმე დაუყოვნებელი ტიპის ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციის ისტორია (მაგ., ანაფილაქსია) სხვა ბეტა-ლაქტამურ პრეპარატზე (მაგ. ცეფალოსპორინი, კარბაპენემი ან მონობაქტამი).

სიყვითლის/ღვიძლის უკმარისობის ისტორია ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავის გამო (იხ. პუნქტი 4.8).

  • 4 სპეციალური გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისას

წინა ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები პენიცილინების, ცეფალოსპორინების ან სხვა ბეტა-ლაქტამური პრეპარატების მიმართ გულდასმით უნდა იქნას განხილული ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავით თერაპიის დაწყებამდე (იხ. პუნქტები 4.3 და 4.8).

სერიოზული და ზოგჯერ ფატალური ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები (ანაფილაქტოიდური და მძიმე კანის გვერდითი რეაქციების ჩათვლით) დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პენიცილინის თერაპიას. ეს რეაქციები უფრო ხშირია პაციენტებში პენიცილინის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობით ანამნეზში და ატოპიურ პაციენტებში ალერგიული რეაქციის განვითარების შემთხვევაში. თუ განვითარდება ალერგიული რექცია, ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავით მკურნალობა უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი ალტერნატიული თერაპია.

თუ დადასტურდა, რომ ინფექცია გამოწვეულია ამოქსიცილინისადმი მგრძნობიარე ორგანიზმებით, უნდა განიხილებოდეს ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავადან ამოქსიცილინზე გადასვლა ოფიციალური მითითებების შესაბამისად.

დემოქსიკლავის ეს ფორმა არ არის შესაფერისი გამოსაყენებლად იმ შემთხვევებში, როდესაც არსებობს მაღალი რისკი, რომ ოპორტუნისტულ პათოგენებს აქვთ შემცირებული მგრძნობელობა ან რეზისტენტობა ბეტა-ლაქტამური პრეპარატების მიმართ, რაც არ არის განპირობებული ბეტა-ლაქტამაზებით, რომლებიც მგრძნობიარეა კლავულანის მჟავას ინჰიბირების მიმართ. ეს პრეზენტაცია არ უნდა იქნას გამოყენებული პენიცილინის მიმართ რეზისტენტული S. pneumoniae-ს სამკურნალოდ.

კრუნჩხვები შეიძლება მოხდეს თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში ან იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ პრეპარატის მაღალ დოზებს (იხ. ნაწილი 4.8).

ინფექციურ მონონუკლეოსზე ეჭვის შემთხვევაში, თავიდან უნდა იქნას აცილებული ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას გამოყენება, ვინაიდან ამოქსიცილინის გამოყენების შემდეგ მორბილოფორმული გამონაყარის გაჩენა დაკავშირებულია ამ დაავადებასთან.

ალოპურინოლის ერთდროულმა გამოყენებამ ამოქსიცილინთან შეიძლება გაზარდოს კანის ალერგიული რეაქციების ალბათობა.

ხანგრძლივმა გამოყენებამ შეიძლება ზოგჯერ გამოიწვიოს არა-მგრძნობიარე ორგანიზმების ჭარბი ზრდა.

ფებრილური გენერალიზებული ერითემის პუსტულებით მკურნალობის დასაწყისში გამოჩენა შეიძლება იყოს მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემატოზური პუსტულოზის (AGEP) სიმპტომი (იხ. ნაწილი 4.8). ეს რეაქცია მოითხოვს პრეპარატის დემოქსიკლავის შეწყვეტას და წარმოადგენს უკუჩვენებას ამოქსიცილინის შემდგომი გამოყენებისათვის.

ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავა სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ღვიძლის უკმარისობის ნიშნებით (იხ. განყოფილებები 4.2, 4.3 და 4.8).

ღვიძლის მოვლენები დაფიქსირდა უპირატესად მამაკაცებსა და ხანდაზმულ პაციენტებში და შეიძლება ასოცირებული იყოს ხანგრძლივ მკურნალობასთან. ბავშვებში ეს ფენომენი დაფიქსირდა ძალიან იშვიათად. ყველა პაციენტში ნიშნები და სიმპტომები ჩვეულებრივ ვლინდება მკურნალობის დროს ან ცოტა ხნის შემდეგ, მაგრამ ზოგიერთ შემთხვევაში ისინი შეიძლება შესამჩნევი გახდეს მკურნალობის შეწყვეტიდან რამდენიმე კვირის შემდეგ. ესენი ჩვეულებრივ შექცევადია. ღვიძლის დაზიანება შეიძლება იყოს მძიმე და სიკვდილი დაფიქსირდა უკიდურესად იშვიათ შემთხვევებში. ისინი თითქმის ყოველთვის აღინიშნებოდა პაციენტებში სერიოზული თანმხლები დაავადებებით ან ან მათთან ვინც მკურნალობდა თანმხლები პრეპარატებით, რომლებიც ცნობილია ღვიძლზე ზემოქმედებით (იხ. ნაწილი 4.8).

ანტიბიოტიკებთან ასოცირებული კოლიტი ვლინდება პრაქტიკულად ყველა ანტიბაქტერიულ საშუალებებთან, მათ შორის ამოქსიცილინთან, და შეიძლება მერყეობდეს მსუბუქიდან სიცოცხლისთვის საშიშამდე (იხ. ნაწილი 4.8). ამიტომ, მნიშვნელოვანია ამ დიაგნოზის გათვალისწინება პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ დიარეა ნებისმიერი ანტიბიოტიკის მიღების დროს ან მის შემდეგ. ანტიბიოტიკებთან ასოცირებული კოლიტის განვითარების შემთხვევაში ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, პაციენტმა უნდა მიმართოს ექიმს და დაინიშნოს შესაბამისი თერაპია. ანტიპერისტალტიკური პრეპარატები ამ სიტუაციაში უკუნაჩვენებია.

ხანგრძლივი თერაპიის დროს რეკომენდებულია ორგანოთა სისტემების ფუნქციების პერიოდული შეფასება, მათ შორის თირკმელების, ღვიძლისა და ჰემატოპოეზის ფუნქციების.

იშვიათ შემთხვევებში პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ამოქსიცილინს/კლავულანის მჟავას, აღენიშნებათ პროთრომბინის დროის გახანგრძლივება ანტიკოაგულანტების ერთდროული დანიშვნისას უნდა ჩატარდეს შესაბამისი მონიტორინგი. ანტიკოაგულაციის სასურველი დონის შესანარჩუნებლად შეიძლება საჭირო გახდეს პერორალური ანტიკოაგულანტების დოზის კორექცია (იხ. პუნქტები 4.5 და 4.8).

თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში დოზა უნდა დარეგულირდეს დარღვევის ხარისხის მიხედვით (იხ. პუნქტი 4.2).

შემცირებული დიურეზის მქონე პაციენტებში კრისტალურია ძალიან იშვიათად აღინიშნებოდა, ძირითადად პარენტერალური თერაპიის დროს. ამოქსიცილინის მაღალი დოზების მიღებისას რეკომენდებულია სითხის ადეკვატური მიღება და შარდვა, რათა შემცირდეს ამოქსიცილინის კრისტალურიის განვითარების ალბათობა. პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ შარდის ბუშტის კათეტერი, მისი გამტარიანობა რეგულარულად უნდა შემოწმდეს (იხ. პუნქტი 4.9).

ამოქსიცილინით მკურნალობისას უნდა იქნას გამოყენებული ფერმენტული გლუკოზის ოქსიდაზას მეთოდები შარდში გლუკოზის არსებობის დასადგენად, ვინაიდან არაფერმენტული მეთოდების გამოყენებისას შესაძლებელია ცრუ დადებითი შედეგები.

დემოქსიკლავში კლავულანის მჟავას არსებობამ შეიძლება გამოიწვიოს IgG-ისა და ალბუმინის არასპეციფიკური შეკავშირება ერითროციტების მემბრანებთან, რაც გამოიწვევს კუმბსის ტესტის ცრუ დადებით შედეგს.

იყო შეტყობინებები დადებითი შედეგების შესახებ Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA ტესტიდან პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავით, რომლებიც შემდგომში აღმოჩნდა, რომ არ იყვნენ ასპერგილუსის ინფექციით იფიცირებულნი. ჯვარედინი რეაქციები არა-ასპერგილუსის პოლისაქარიდებთან და პოლიფურანოზებთან დაფიქსირდა Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA ანალიზის გამოყენებით. ამიტომ, დადებითი ტესტის შედეგები პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ამოქსიცილინს/კლავულანის მჟავას, სიფრთხილით უნდა იქნას განმარტებული და დადასტურებული სხვა დიაგნოსტიკური მეთოდებით.

ეს წამალი შეიცავს 1 მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ) თითო ტაბლეტზე ანუ არსებითად "არ შეიცავს ნატრიუმს.“

  • 5 ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

ორალური ანტიკოაგულანტები

ორალური ანტიკოაგულანტები და პენიცილინის ანტიბიოტიკები ფართოდ გამოიყენება პრაქტიკაში ურთიერთქმედების შესახებ ინფორმაციის გარეშე. თუმცა, ლიტერატურა აღწერს საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის გაზრდის შემთხვევებს პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ აცენოკუმაროლს ან ვარფარინს და რომლებსაც დაუნიშნეს ამოქსიცილინის კურსი. თუ ერთდროული გამოყენება აუცილებელია, პროთრომბინის დრო ან საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა გულდასმით უნდა შემოწმდეს ამოქსიცილინის დამატების ან ამოღებისას. გარდა ამისა, შესაძლოა საჭირო გახდეს ორალური ანტიკოაგულანტების დოზის კორექტირება (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.8).

მეთოტრექსატი

პენიცილინებს შეუძლიათ შეამცირონ მეთოტრექსატის ექსკრეცია, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ტოქსიკურობის გაზრდა.

პრობენეციდი

პრობენეციდიდთან ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული. პრობენეციდი ამცირებს ამოქსიცილინის თირკმელების მილაკოვან სეკრეციას. პრობენეციდის ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს სისხლში ამოქსიცილინის დონის მატება და გახანგრძლივება, მაგრამ არა კლავულანის მჟავის.

მიკოფენოლატი მოფეტილი

პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ მიკოფენოლატ მოფეტილით, ორალური ამოქსიცილინის კლავულანის მჟავასთან ერთად მიღების დაწყების შემდეგ, მიკოფენოლის მჟავას აქტიური მეტაბოლიტის (MPA) კონცენტრაცია დოზის გადაჭარბებამდე შემცირდა დაახლოებით 50%-ით. დოზის დონის ცვლილებები შეიძლება ზუსტად არ ასახავდეს ცვლილებებს მთლიანი MFC-ის ექსპოზიციაში. ამიტომ, გრაფტის დისფუნქციის კლინიკური ნიშნების არარსებობის შემთხვევაში, ჩვეულებრივ არ არის საჭირო მიკოფენოლატ მოფეტილის დოზის შეცვლა. თუმცა, კომბინირებული მკურნალობის დროს და ანტიბიოტიკოთერაპიის დასრულებიდან მალევე, საჭიროა ახლო კლინიკური მონიტორინგი.

  • 6 ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ მიუთითა პირდაპირი ან არაპირდაპირი მავნე ზემოქმედება ორსულობაზე, ემბრიონულ/ნაყოფის განვითარებაზე, მშობიარობაზე ან პოსტნატალურ განვითარებაზე (იხ. ნაწილი 5.3). ადამიანებში ორსულობის დროს ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას გამოყენების შეზღუდული მონაცემები არ მიუთითებს თანდაყოლილი მანკების გაზრდის რისკზე. მემბრანების ნაადრევი რღვევის მქონე ქალებში ჩატარებულმა ერთჯერადმა კვლევამ აჩვენა, რომ ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავით პროფილაქტიკური მკურნალობა შეიძლება დაკავშირებული იყოს ახალშობილთა ნეკროზული ენტეროკოლიტის გაზრდილ რისკთან. ორსულობის დროს პრეპარატის გამოყენება თავიდან უნდა იქნას აცილებული, თუ ექიმი არ ჩათვლის საჭიროდ.

ძუძუთი კვება

ორივე ნივთიერება გამოიყოფა დედის რძეში (არაფერია ცნობილი კლავულანის მჟავას ზემოქმედების შესახებ ძუძუთი კვებაზე მყოფ ბავშვზე). შესაბამისად, შესაძლებელია ლორწოვანი გარსების დიარეა და სოკოვანი ინფექცია ძუძუთი კვებაზე მყოფ ჩვილში, რის გამოც შესაძლოა საჭირო გახდეს ძუძუთი კვების შეწყვეტა. მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული სენსიბილიზაციის შესაძლებლობა. ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას გამოყენება ძუძუთი კვების დროს უნდა განხორციელდეს მხოლოდ ექიმის მიერ სარგებლის/რისკის შეფასების შემდეგ.

  • 7 გავლენა ავტომობილის ტარების და დანადგარების გამოყენების უნარზე

მანქანის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე ზემოქმედების შესწავლა არ ჩატარებულა. თუმცა, შეიძლება იყოს გვერდითი მოვლენები (მაგ. ალერგიული რეაქციები, თავბრუსხვევა, კრუნჩხვები), რამაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს ავტომობილის მართვისა და მექანიზმების მართვის უნარზე (იხ. პუნქტი 4.8).

  • 8 რასასურველი ეფექტები

ყველაზე ხშირად მოხსენებული წამლის გვერდითი რეაქციები (ADRs) არის დიარეა, გულისრევა და ღებინება.

გვერდითი რეაქციები, რომლებიც მიღებულია კლინიკური კვლევებით და დემოქსკლავის პოსტმარკეტინგული მეთვალყურეობით, კლასიფიცირებული MedDRA სისტემის ორგანოთა კლასის მიხედვით, ჩამოთვლილია ქვემოთ.

შემდეგი ტერმინები გამოიყენება გვერდითი მოვლენების წარმოშობის კლასიფიკაციისთვის.

ძალიან ხშირი (≥ 1/10)

ხშირი(≥1/1,000 to <1/100)

იშვიათი (≥ 1/1000-დან < 1/100-მდე)

იშვიათი (≥ 1/10,000 - < 1/1,000)

ძალიან იშვიათი (< 1/10,000)

უცნობია (არ შეიძლება შეფასდეს არსებული მონაცემებით)

ინფექციები და ინფექციური დაავადებები

ლორწოვანი გარსის კანდიდოზი

ხშირი

არამგრძნობიარე ორგანიზმების რაოდენობის ზრდა

უცნობია

სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ დარღვევები

შექცევადი ლეიკოპენია (ნეიტროპენიის ჩათვლით)

იშვიათი

თრომბოციტოპენია

იშვიათი

შექცევადი აგრანულოციტოზი

უცნობია

ჰემოლიზური ანემია

უცნობია

სისხლდენის დროისა და პროთრომბინის დროის გახანგრძლივება1

უცნობია

იმუნური სისტემის მხრივ დარღვევები 10

ანგიონევროზული შეშუპება

უცნობია

ანაფილაქსია

უცნობია

შრატისმიერი დაავადების მსგავსი სინდრომი

უცნობია

ჰიპერმგრძნობელობის ვასკულიტი

უცნობია

ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები

თავბრუსხვევა

იშვიათი

თავის ტკივილი

იშვიათი

შექცევადი ჰიპერაქტიურობა

უცნობია

კრუნჩხვები2

უცნობია

ასეპტიკური მენინგიტი

უცნობია

კუჭნაწლავის მხრივ დარღვევები

დიარეა

ძალიან ხშირი

გულისრევა3

ხშირი

ღებინება

ხშირი

საჭმლის მონელების დარღვევა

იშვიათი

ანტიბიოტიკებთან ასოცირებული კოლიტი4

უცნობია

შავი თმიანი ენა

უცნობია

ჰეპატობილიარული დარღვევები

AST და/ან ALT ზრდა5

იშვიათი

ჰეპატიტი6

უცნობია

ქოლესტაზური სიყვითლე6

უცნობია

კანისა და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ დარღვევები7

კანის გამონაყარი

იშვიათი

ქავილი

იშვიათი

ჭინჭრის ციება

იშვიათი

მულტიფორმული ერითემა

იშვიათი

სტივენს-ჯონსონის სინდრომი

უცნობია

ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი

უცნობია

ბულოზური ექსფოლიაციური დერმატიტი

უცნობია

მწვავე გენერალიზებული ეგზანთემური პუსტულოზი (AGEP)9

უცნობია

წამლისმიერი რეაქცია ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით (DRESS)

უცნობია

თირკმელებისა და შარდგამომყოფი სისტემის მხრივ დარღვევები

ინტერსტიციული ნეფრიტი.

უცნობია

კრისტალურია8

უცნობია

1 იხილეთ ნაწილი 4.4

2 იხილეთ ნაწილი 4.4

3 გულისრევა უფრო ხშირად ასოცირდება უფრო მაღალ პერორალურ დოზებთან. კუჭ-ნაწლავის რეაქციების განვითარების შემთხვევაში, მათი შემცირება შესაძლებელია ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას მიღების დროს მიღებით.

4 ფსევდომემბრანული კოლიტის და ჰემორაგიული კოლიტის ჩათვლით (იხ. განყოფილება 4.4)

5 პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობდნენ ბეტა-ლაქტამური ანტიბიოტიკებით, აღენიშნებოდათ AST და/ან ALT დონის ზომიერი მატება, მაგრამ ამ შედეგების ნიშანდობლიობა უცნობია.

6 მსგავსი მოვლენები აღინიშნა სხვა პენიცილინებისა და ცეფალოსპორინების შემთხვევაში (იხ. ნაწილი 4.4).

7 მსგავსი მოვლენები აღინიშნა სხვა პენიცილინებისა და ცეფალოსპორინების შემთხვევაში (იხ. ნაწილი 4.4).

8 იხილეთ ნაწილი 4.9

9 იხილეთ ნაწილი 4.4

10 იხილეთ განყოფილებები 4.3 და 4.4

შეტყობინება სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ

მნიშვნელოვანია სამკურნალო საშუალების ავტორიზაციის შემდგომ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება. ის საშუალებას იძლევა ჩატარდეს მუდმივი მონიტორინგი სამკურნალო პროდუქტის სარგებელი/რისკის ბალანსზე. ჯანდაცვის სპეციალისტებს სთხოვენ შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ.

  • 9 დოზის გადაჭარბება

დოზის გადაჭარბების სიმპტომები და ნიშნები

კუჭ-ნაწლავის მხრივ სიმპტომები და სითხისა და ელექტროლიტების დისბალანსი შეიძლება გამოვლინდეს. დაფიქსირდა ამოქსიცილინის კრისტალურია, რომელიც ზოგიერთ შემთხვევაში იწვევს თირკმლის უკმარისობას (იხ. ნაწილი 4.4).

კრუნჩხვები შეიძლება მოხდეს თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში ან პრეპარატის მაღალი დოზების მიღებისას.

ცნობილია, რომ ამოქსიცილინი გროვდება შარდის ბუშტის კათეტერებში, უპირატესად დიდი დოზების ინტრავენური შეყვანის შემდეგ. გამტარიანობა რეგულარულად უნდა შემოწმდეს (იხ. ნაწილი 4.4).

ინტოქსიკაციის მკურნალობა

კუჭ-ნაწლავის მხრივ სიმპტომები შეიძლება განიხილებოდეს სიმპტომურად სითხისა და ელექტროლიტური ბალანსის გათვალისწინებით.

ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავა შეიძლება გამოიდევნოს სისხლიდან ჰემოდიალიზის საშუალებით.

  • ფარმაკოლოგიური თვისებები
  • 1 ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: პენიცილინების კომბინაციები, მათ შორის. ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორები; ათქ კოდი: J01CR02.

მოქმედების მექანიზმი

ამოქსიცილინი არის ნახევრად სინთეზური პენიცილინი (ბეტა-ლაქტამის ანტიბიოტიკი), რომელიც აინჰიბირებს ერთ ან მეტ ფერმენტს (ხშირად უწოდებენ პენიცილინის დამაკავშირებელ ცილებს, PUSPs) ბაქტერიული პეპტიდოგლიკანის ბიოსინთეზურ გზაზე, რომელიც წარმოადგენს ბაქტერიის უჯრედის კედლის განუყოფელ სტრუქტურულ კომპონენტს. პეპტიდოგლიკანის სინთეზის დათრგუნვა იწვევს უჯრედის კედლის შესუსტებას, რასაც ჩვეულებრივ მოჰყვება უჯრედის ლიზისი და სიკვდილი.

ამოქსიცილინი მგრძნობიარეა რეზისტენტული ბაქტერიების მიერ წარმოქმნილი ბეტა-ლაქტამაზების დეგრადაციისადმი, ამიტომ მარტო ამოქსიცილინის აქტივობის სპექტრი არ მოიცავს ორგანიზმებს, რომლებიც წარმოქმნიან ამ ფერმენტებს.

კლავულანის მჟავა არის ბეტა-ლაქტამი, სტრუქტურულად დაკავშირებული პენიცილინებთან. ის ააქტიურებს ზოგიერთ ბეტა-ლაქტამაზას ფერმენტს, რითაც ხელს უშლის ამოქსიცილინის ინაქტივაციას. თვითონ კლავულანის მჟავას არ გააჩნია კლინიკურად მნიშვნელოვანი ანტიბაქტერიული ეფექტი.

ფარმაკოკინეტიკური/ფარმაკოდინამიკური ურთიერთობა

მინიმალური ინჰიბიტორული კონცენტრაციის (T>MIC) გადაჭარბების დრო ითვლება ამოქსიცილინის ეფექტურობის განმსაზღვრელ მთავარ ფაქტორად.

რეზისტენტობის მექანიზმები

ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავის მიმართ რეზისტენტობის ორი ძირითადი მექანიზმია:

ინაქტივაცია იმ ბაქტერიული ბეტა-ლაქტამაზებით, რომლებიც თავად არ ინჰიბირებულნი არიან კლავულანის მჟავით, B, C და D კლასის ჩათვლით.

ცვლილება PUSP-ში, რომელიც ამცირებს ანტიბაქტერიული წამლის აფინურობას სამიზნეზე.

ბაქტერიების გაუვალობამ ან გადინების სატუმბი მექანიზმებმა შეიძლება გამოიწვიოს ან ხელი შეუწყოს ბაქტერიების წინააღმდეგობის განვითარებას, განსაკუთრებით გრამუარყოფით ბაქტერიებში.

წყვეტის წერტილები

ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავის მინიმალური დამთრგუნველი კონცენტრაციის (MIC) წყვეტის წერტილები განსაზღვრულია ანტი-მიკრობული მგრძნობელობის ტესტირების ევროპის კომიტეტის (EUCAST) მიერ.

მიკროორგანიზმი

მგრძნობელობის წყვეტის წერტილები (μg/ml)

გრძნობელობა

რეზისტენტული

Haemophilus influenzae

≤ 0,0011

> 21

Moraxella catarrhalis

≤ 11

> 11

სტაფილოკოკები

შენიშვნა2a, 3a, 3b, 4

შენიშვნა2a, 3a, 3b, 4

ენტეროკოკი.7

≤ 41, 5

> 81, 5

სტრეპტოკოკის ჯგუფები A, B, C, G 2b, 8

(მენინგიტის გარდა სხვა ჩვენებები)

შენიშვნა2b

შენიშვნა2b

პნევმონიის სტრეპტოკოკი 8

≤ 0,51, 6

> 11, 6

ენტერობაქტერიები გაურთულებელ UTI-ებში

≤ 321

> 321

გრამუარყოფითი ანაერობები

≤ 41

> 81

გრამდადებითი ანაერობები

(კლოსტრიდიოიდების გამოკლებით)

≤ 41

> 81

შტამებთან კავშირის არ-მქონე წყვეტის წერტილები

≤ 21

> 81

ვირიდანსის ჯგუფის სტრეპტოკოკები8

შენიშვნა 2a, 9

შენიშვნა 2a, 9

პასტერელა მულტოციდა

≤ 11

> 11

ბურკჰოლდერია ფსევდომალი

≤ 0,0011

> 81

1 მგრძნობელობის ტესტირების მიზნით, კლავულანის მჟავას კონცენტრაცია დგინდება 2 მგ/ლ.

2A ცხრილში მოცემული წყვეტის წერტილების მნიშვნელობები ეფუძნება ბენზილპენიცილინის წყვეტის წერტილებს. მგრძნობელობა განისაზღვრება ბენზილპენიცილინის მიმართ მგრძნობელობით.

2b A, B, C და G ჯგუფის სტრეპტოკოკების მგრძნობელობა პენიცილინების მიმართ განისაზღვრება ბენზილპენიცილინის მიმართ მგრძნობელობის საფუძველზე (მენინგიტის გარდა სხვა ჩვენებები), B ჯგუფის სტრეპტოკოკებისთვის ფენოქსიმეთილპენიცილინის და იზოქსაზოლილპენიცილინების გარდა.

3A სტაფილოკოკების უმეტესობა გამოიმუშავებს პენიცილინაზას, ზოგი კი რეზისტენტულია მეთიცილინის მიმართ. ეს ორივე მექანიზმი მათ მდგრადს ხდის ბენზილპენიცილინის, ფენოქსიმეთილპენიცილინის, ამპიცილინის, ამოქსიცილინის, პიპერაცილინის და ტიკარცილინის მიმართ. ბენზილპენიცილინის და ცეფოქსიტინის მიმართ მგრძნობიარე სტაფილოკოკები შეიძლება ჩაითვალოს მგრძნობიარე ყველა პენიცილინის მიმართ. ბენზილპენიცილინის მიმართ რეზისტენტული, მაგრამ ცეფოქსიტინის მიმართ მგრძნობიარე სტაფილოკოკები მგრძნობიარეა ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორების, იზოქსაზოლილპენიცილინების (ოქსაცილინი, კლოქსაცილინი, დიკლოქსაცილინი და ფლოქსაცილინი) და ნაფცილინის კომბინაციების მიმართ. მედიკამენტების პერორალურად მიღებისას სიფრთხილეა საჭირო ინფექციის ადგილზე საკმარისი ზემოქმედების უზრუნველსაყოფად. ცეფოქსიტინის მიმართ რეზისტენტული სტაფილოკოკები მდგრადია ყველა პენიცილინის მიმართ.

3B კოაგულაზა-უარყოფითი სტაფილოკოკის უმეტესობა გამოიმუშავებს პენიცილინაზას, ზოგი კი რეზისტენტულია მეთიცილინის მიმართ. ეს ორივე მექანიზმი მათ მდგრადს ხდის ბენზილპენიცილინის, ფენოქსიმეთილპენიცილინის, ამპიცილინის, ამოქსიცილინის, პიპერაცილინის და ტიკარცილინის მიმართ. ამჟამად არცერთ მეთოდს არ შეუძლია საიმედოდ გამოავლინოს პენიცილინაზას წარმოება კოაგულაზა-უარყოფით სტაფილოკოკებში, მაგრამ მეთიცილინის რეზისტენტობა შეიძლება გამოვლინდეს ცეფოქსიტინის გამოყენებით, როგორც ეს აღწერილია ზემოთ.

4 ამპიცილინისადმი მგრძნობიარე S. saprophyticus არის mecA-უარყოფითი და მგრძნობიარეა ამპიცილინის, ამოქსიცილინისა და პიპერაცილინის მიმართ (ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორის გარეშე ან მასთან ერთად).

5 ამპიცილინის, ამოქსიცილინის და პიპერაცილინის მიმართ მგრძნობელობა (ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორებით და მის გარეშე) ვარაუდობს მგრძნობელობას ამპიცილინის მიმართ. ამპიცილინის რეზისტენტობა იშვიათია E. faecalis-ში (დადასტურებულია MIC-ით), მაგრამ ხშირია E. faecium-ში.

6 ბეტა-ლაქტამების მიმართ რეზისტენტობის მექანიზმების გამორიცხვის მიზნით, უნდა იქნას გამოყენებული დისკზე ტესტი ოქსაცილინით 1 მკგ ან MIC ტესტი ბენზილპენიცილინით. თუ შედეგი უარყოფითია (ოქსაცილინის ინჰიბიციის ზონა ≥20 მმ ან ბენზილპენიცილინის MIC ≤0.06 მგ/ლ), ყველა ბეტა-ლაქტამური პრეპარატი, რომლებისთვისაც არსებობს კლინიკური წყვეტის წერტილები, შეიძლება ჩაითვალოს მგრძნობიარედ დამატებითი კვლევების გარეშე.

7 ენტეროკოკებისთვის ამინოპენიცილინის წყვეტის წერტილები ეფუძნება ინტრავენურ შეყვანას. პერორალური მიღება აქტუალურია მხოლოდ საშარდე გზების ინფექციების დროს

8 ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორის დამატება არ იძლევა დამატებით კლინიკურ სარგებელს..

9 ბენზილპენიცილინი (MIC ან დისკის დიფუზია) შეიძლება გამოყენებულ იქნას ვირიდანის ჯგუფის სტრეპტოკოკებში ბეტა-ლაქტამური რეზისტენტობის გამოსავლენად. სკრინინგის უარყოფითი იზოლატები შეიძლება ჩაითვალოს მგრძნობიარე ბეტა-ლაქტამური პრეპარატების მიმართ, რომლებზეც ნაჩვენებია კლინიკური წყვეტის წერტილები. სკრინინგის დადებითად კლასიფიცირებული იზოლატები უნდა შემოწმდეს ინდივიდუალური პათოგენებისადმი მგრძნობელობაზე. ბენზილპენიცილინის სკრინინგის უარყოფითი იზოლატებისთვის (MIC ≤0,25 მგ/ლ), მგრძნობელობა შეიძლება განისაზღვროს ბენზილპენიცილინის ან ამპიცილინის მიერ ბენზილპენიცილინის სკრინინგის დადებითი იზოლატებისთვის (MIC >0.25 მგ/ლ), მგრძნობელობა განისაზღვრება ამპიცილინის მიერ.

რეზისტენტობის გავრცელება შეიძლება განსხვავდებოდეს გეოგრაფიულად და დროთა განმავლობაში ცალკეული შტამებისთვის და სასურველია ადგილობრივი ინფორმაციის ფლობა რეზისტენტობის შესახებ, განსაკუთრებით მძიმე ინფექციების მკურნალობისას. აუცილებლობის შემთხვევაში, უნდა მიმართოთ სპეციალისტს, თუ რეზისტენტობის ადგილობრივი გავრცელება ისეთია, რომ წამლის გამოყენების მიზანშეწონილობა სულ მცირე ზოგიერთი ტიპის ინფექციისთვის საეჭვოა.

გავრცელებული მგრძნობიარე შტამები

აერობული გრამ-დადებითი მიკროორგანიზმები

Enterococcus faecalis

Gardnerella vaginalis

Staphylococcus aureus (მეთიცილინისადმი მგრძნობიარე)£

კოაგულაზა-უარყოფითი სტაფილოკოკები (მეთიცილინისადმი მგრძნობიარე)

Streptococcus agalactiae

პნევმონიის სტრეპტოკოკი 1

Streptococcus pyogenes და სხვა ბეტა-ჰემოლიზური სტრეპტოკოკები

Streptococcus viridans ჯგუფი

აერობული გრამ-უარყოფითი მიკროორგანიზმები

Capnocytophaga spp.

Eikenella corrodens

Haemophilus influenzae2

Moraxella catarrhalis

პასტერელა მულტოციდა

ანაერობული მიკროორგანიზმები

Bacteroides fragilis

Fusobacterium nucleatum

Prevotella spp.

შტამები, რომლებისთვისაც შეძენილი წინააღმდეგობა შეიძლება იყოს პრობლემა

აერობული გრამ-დადებითი მიკროორგანიზმები

Enterococcus faecium $

აერობული გრამ-უარყოფითი მიკროორგანიზმები

Escherichia coli

Klebsiella oxytoca

Klebsiella pneumoniae

Proteus mirabilis

Proteus vulgaris

რეზისტენტული ორგანიზმები

აერობული გრამ-უარყოფითი მიკროორგანიზმები

Acinetobacter sp.

Citrobacter freundii

Enterobacter sp.

Legionella pneumophila

Morganella morganii

Providencia spp.

Pseudomonas sp.

Serratia sp.

Stenotrophomonas maltophilia

სხვა მიკროორგანიზმები

Chlamydophila pneumoniae

Chlamydophila psittaci

Coxiella burnetti

მიკოპლაზმური პნევმონია

$ ბუნებრივი შუალედური მგრძნობელობა შეძენილი წინააღმდეგობის მექანიზმის არარსებობის შემთხვევაში.

£ ყველა მეთიცილინ-რეზისტენტული სტაფილოკოკი რეზისტენტულია ამოქსიცილინის/კლავულანოვოს მიმართ

1Streptococcus pneumoniae-ს მკურნალობა, რომლებიც რეზისტენტულია პენიცილინის მიმართ, არ უნდა განიხილებოდეს ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავის ამ ფორმით 4.2 და 4.4).

2 ევროკავშირის ზოგიერთ ქვეყანაში შემცირებული მგრძნობელობის მქონე შტამები გვხვდება 10%-ზე მეტი სიხშირით.

  • 2 ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

აბსორბცია

ამოქსიცილინი და კლავულანის მჟავა მთლიანად იშლება წყალხსნარში ფიზიოლოგიურ pH-ზე. ორივე კომპონენტი სწრაფად და კარგად შეიწოვება პერორალური მიღებისას. პერორალური მიღების შემდეგ ამოქსიცილინს და კლავულანის მჟავას ბიოშეღწევადობა აქვთ დაახლოებით 70%. ორივე კომპონენტის პლაზმური პროფილები მსგავსია და მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაციის (Tmax) დრო თითოეულ შემთხვევაში დაახლოებით ერთი საათია.

ქვემოთ მოცემულია კვლევის ფარმაკოკინეტიკური შედეგები, რომელშიც ამოქსიცილინი/კლავულანის მჟავა (ტაბლეტები 500 მგ/125 მგ სამჯერ დღეში) შეყვანილი იყო ჯანმრთელ მოხალისეთა ჯგუფებში ცარიელ კუჭზე.

საშუალო (± SD) ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები

შეყვანილი აქტიური ნივთიერება(ები).

დოზები

Cmax

Tmax *

AUC (0-24h)

T 1/2

(მგ)

(μg/მლ)

(h)

(μg.h/ml)

(h)

ამოქსიცილინი

AMX/CA

500/125 მგ

500

7,19

± 2.26

1,5

(1.0-2.5)

53,5

± 8.87

1,15

± 0.20

კლავულანის მჟავა

AMX/CA

500მგ/125მგ

125

2,40

± 0.83

1,5

(1.0-2.0)

15,72

± 3.86

0,98

± 0.12

AMX - ამოქსიცილინი, CA - კლავულანის მჟავა

  • საშუალო (დიაპაზონი)

ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას შრატში მიღწეული კონცენტრაციები ამოქსიცილინისა და კლავულანის მჟავისთვის მსგავსია ამოქსიცილინის ან კლავულანის მჟავის ექვივალენტური დოზების პერორალური მიღებისას.

დისტრიბუცია

კლავულანის მჟავას მთლიანი რაოდენობის დაახლოებით 25% და სისხლის პლაზმაში ამოქსიცილინის მთლიანი რაოდენობის 18% ასოცირდება ცილებთან. განაწილების აშკარა მოცულობა არის დაახლოებით 0,3-0,4 ლ/კგ ამოქსიცილინის და დაახლოებით 0,2 ლ/კგ კლავულანის მჟავისთვის.

ინტრავენური შეყვანის შემდეგ ამოქსიცილინი და კლავულანის მჟავა აღმოჩენილია ნაღვლის ბუშტში, მუცლის ქსოვილებში, კანში, ცხიმში, კუნთოვან ქსოვილში, სინოვიალურ და პერიტონეალურ სითხეებში, ნაღველში და ჩირქში. ამოქსიცილინი ადექვატურად არ ნაწილდება ცერებროსპინალურ სითხეში.

ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში არ არსებობს რაიმე მტკიცებულება პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის ქსოვილებში მნიშვნელოვანი შეკავების შესახებ. ამოქსიცილინი, ისევე როგორც პენიცილინების უმეტესობა, ვლინდება დედის რძეში. კლავულანის მჟავას კვალი რაოდენობრივად შეიძლება გამოვლინდეს დედის რძეშიც (იხ. პუნქტი 4.6).

ნაჩვენებია, რომ ამოქსიცილინი და კლავულანის მჟავა კვეთენ პლაცენტის ბარიერს (იხ. პუნქტი 4.6).

ბიოტრანსფორმაცია

ამოქსიცილინი ნაწილობრივ გამოიყოფა შარდით არააქტიური პენიცილის მჟავის სახით საწყისი დოზის 10-25%-ის ექვივალენტური რაოდენობით. კლავულანის მჟავა ინტენსიურად მეტაბოლიზდება ადამიანის ორგანიზმში და გამოიყოფა შარდით და განავლით, აგრეთვე ნახშირორჟანგის სახით ამოსუნთქულ ჰაერთან ერთად.

ელიმინაცია

ამოქსიცილინის გამოყოფის ძირითადი გზა არის თირკმელებით, ხოლო კლავულანის მჟავა გამოიყოფა როგორც თირკმელებით, ისე ექსტრარენალური მექანიზმებით.

ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას საშუალო ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით ერთ საათს, ხოლო საშუალო საერთო კლირენსი არის დაახლოებით 25 ლ/სთ ჯანმრთელ ადამიანებში. ამოქსიცილინის დაახლოებით 60-70% და კლავულანის მჟავას დაახლოებით 40-65% გამოიყოფა უცვლელი სახით შარდით დემოქსიკლავის ერთი ტაბლეტის 250 მგ/125 მგ ან 500 მგ/125 მგ მიღებიდან პირველი 6 საათის განმავლობაში. სხვადასხვა კვლევების მიხედვით, შარდის გამოყოფა არის 50-85% ამოქსიცილინისა და 27-60% კლავულანის მჟავას 2 ფარგლებში. კლავულანის მჟავას შემთხვევაში, პრეპარატის ყველაზე დიდი რაოდენობა გამოიყოფა მიღებიდან პირველი 2 საათის განმავლობაში.

პრობენეციდის ერთდროული მიღება ანელებს ამოქსიცილინის ელიმინაციას, მაგრამ არ ანელებს კლავულანის მჟავას თირკმელებით ექსკრეციას (იხ. პუნქტი 4.5).

ასაკი

ამოქსიცილინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი ორგანიზმში მსგავსია 3 თვიდან 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში და უფროს ბავშვებში და მოზრდილებში. მცირეწლოვანი ბავშვებისთვის (მათ შორის ნაადრევი ჩვილებისთვის) სიცოცხლის პირველ კვირაში დოზებს შორის ინტერვალი არ უნდა აღემატებოდეს დღეში ორჯერს თირკმელებით გამოყოფის გზების მოუმწიფებლობის გამო. ვინაიდან ხანდაზმულ პაციენტებში თირკმელების ფუნქციის დაქვეითების ალბათობა უფრო მაღალია, სიფრთხილეა საჭირო პრეპარატის დოზის არჩევისას და შესაძლოა მიზანშეწონილი იყოს თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი.

სქესი

ჯანმრთელ მამაკაცებსა და ქალებში ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას პერორალური მიღების შემდეგ, სქესი მნიშვნელოვან გავლენას არ ახდენს არც ამოქსიცილინის და არც კლავულანის მჟავის ფარმაკოკინეტიკაზე.

თირკმლის უკმარისობა

ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას მთლიანი შრატის კლირენსი მცირდება თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების პროპორციულად. წამლის კლირენსის დაქვეითება უფრო გამოხატულია ამოქსიცილინის მიმართ, ვიდრე კლავულანის მჟავას მიმართ, ვინაიდან ამოქსიცილინის უმეტესი ნაწილი გამოიყოფა თირკმელებით. ამიტომ, თირკმელების ფუნქციის დარღვევის დროს დოზირება შერჩეული უნდა იქნას ამოქსიცილინის ჭარბი დაგროვების თავიდან აცილების გათვალისწინებით და კლავულანის მჟავის ადექვატური დონის შენარჩუნებით (იხ. პუნქტი 4.2).

ღვიძლის უკმარისობა

ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებს პრეპარატი სიფრთხილით უნდა დაენიშნოთ და რეგულარულად გაკონტროლდეს ღვიძლის ფუნქცია.

  • 3 პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

უსაფრთხოების, გენოტოქსიკურობისა და რეპროდუქციისთვის ტოქსიკურობის ფარმაკოლოგიური კვლევების შედეგების მიხედვით, პრეკლინიკურმა მონაცემებმა არ გამოავლინა რაიმე განსაკუთრებული საფრთხე ადამიანებისთვის.

განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობის კვლევებმა, რომლებიც ჩატარდა ძაღლებში ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავით, აღინიშნა კუჭის გაღიზიანება და ღებინება, ისევე როგორც ენის შეფერილობა.

ამოქსიცილინის/კლავულანის მჟავას კანცეროგენობის კვლევები არ ჩატარებულა.

  • ფარმაცევტული მახასიათებლები
  • 1 დამხმარე ნივთიერებების სია

დემოქსიკლავი-625 მგ:

დამხმარე ნივთიერებები: მიკროკრისტალური ცელულოზა, ნატრიუმის სახამებლის გლიკოლატი, კოლოიდური უწყლო სილიციუმი, მაგნიუმის სტეარატი, ჰიდროქსიპროპილ მეთილის ცელულოზა, Sheff coat EC (შემადგენლობა: ეთილცელულოზა 26.67 მგ, ლეციტინი 7.86 მგ, გაწმენდილი ტალკი 2.96, ტიტანის დიოქსიდი 6.11 მგ), PB 86620 ყავისფერი ფერი.

დემოქსიკლავი - 1 გ:

დამხმარე ნივთიერებები: მიკროკრისტალური ცელულოზა, ნატრიუმის სახამებლის გლიკოლატი, პოლივინილ პიროლიდონი, კოლოიდური უწყლო სილიციუმი, მაგნიუმის სტეარატი, ჰიდროქსიპროპილ მეთილის ცელულოზა, Sheff Coat EC (შემადგენლობა: ეთილცელულოზა, ლეციტინი, გაწმენდილი ტალკი, ტიტანის დიოქსიდი), D&C ყვითელი No. 10.

  • 2 შეუთავსებლობა

არ მიესადაგება.

  • 3 შენახვის ვადა

2 წელი.

  • 4 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

ინახება მშრალ ადგილას 30°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე ორიგინალ შეფუთვაში. შეინახეთ ყველა მედიკამენტი ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

  • 5 კონტეინერის ხასიათი და შიგთავსი

დემოქსიკლავი-625 მგ: 7 ტაბლეტი ყოველ ბლისტერზე და 3 ბლისტერი პაკეტისმაგვარ შეფუთვაში, მოთავსებული მუყაოს ყუთში.

დემოქსიკლავი - 1 გ: 7 ტაბლეტი ყოველ ბლისტერზე და 1 ბლისტერი პაკეტისმაგვარ შეფუთვაში, მოთავსებული მუყაოს ყუთში.

  • 6 განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები განადგურებისა და სხვა დამუშავებისას

ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო პროდუქტი ან ნარჩენი უნდა განადგურდეს ადგილობრივი წესების შესაბამისად.

  • სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი

მწარმოებელი:

Drug International Limietd

ტონგი, გაზიპური, ბანგლადეში

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა