ატროპინი-დარნიცა

გამოყენების ინსტრუქცია

ატროპინი-დარნიცა

(ATROPINE-DARNYTSIA)

შემადგენლობა:

მოქმედი ნივთიერება: atropine;

ხსნარის 1 მლ შეიცავს 1 მგ ატროპინის სულფატს;

დამხმარე ნივთიერებები: ქლორწყალბადმჟავა, საინექციო წყალი.

სამკურნალო ფორმა. საინექციო ხსნარი.

ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები: გამჭვირვალე, უფერო სითხე.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი. პრეპარატები ფუნქციური გასტროინტესტინალური დარღვევების სამკურნალოდ. შმაგას (ბელადონას) ალკალოიდები, მესამეული ამინები. ატროპინი. ათქ კოდი A03BA01.

ფარმაკოლოგიური თვისებები.

ფარმაკოდინამიკა.

ატროპინი - ალკალოიდი, რომელიც გვხვდება ძაღლყურძენასებრთა ოჯახის მცენარეებში, M-ქოლინორეცეპტორების ბლოკატორი, თანაბრად უკავშირდება მუსკარინული რეცეპტორების M1-, M2- და M3- ქვეტიპებს. ის მოქმედებს როგორც ცენტრალურ, ასევე პერიფერიულ M-ქოლინორეცეპტორებზე. ის ასევე მოქმედებს (თუმცა გაცილებით სუსტად) H-ქოლინორეცეპტორებზე. ხელს უშლის აცეტილქოლინის მასტიმულირებელ ეფექტს; ამცირებს სანერწყვე, კუჭის, ბრონქების, საცრემლე და საოფლე ჯირკვლების სეკრეციას. ის ამცირებს შინაგანი ორგანოების კუნთების ტონუსს (ბრონქები, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი, პანკრეასი, სანაღვლე გზები და ნაღვლის ბუშტი, საშარდე გზები, შარდის ბუშტი); იწვევს ტაქიკარდიას და აუმჯობესებს ატრიოვენტრიკულურ გამტარობას. ამცირებს კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მოტორიკას და პრაქტიკულად არ მოქმედებს ნაღვლისა და პანკრეასის სეკრეციაზე. ის აფართოებს გუგებს, აძნელებს თვალშიდა სითხის გამოდინებას, ზრდის თვალშიდა წნევას და იწვევს აკომოდაციის დამბლას. საშუალო თერაპიული დოზებით ის მოქმედებს ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე (ცნს), იწვევს დაგვიანებულ, მაგრამ ხანგრძლივ სედატიურ ეფექტს და ასტიმულირებს სუნთქვას.

ფარმაკოკინეტიკა.

ატროპინის სულფატი ინექციის ადგილიდან სწრაფად შეიწოვება სისხლის ნაკადში. სწრაფად ნაწილდება ორგანიზმში, აღწევს ჰემატოენცეფალურ და პლაცენტურ ბარიერებში და გამოიყოფა დედის რძეში. ინტრავენური შეყვანის შემდეგ მაქსიმალური ეფექტი აღინიშნება 2-4 წუთის შემდეგ. ბიოშეღწევადობაა 25%. 50% მეტაბოლიზდება ღვიძლში ფერმენტული ჰიდროლიზის გზით ტროპინამდე და ტროპინის მჟავამდე. სისხლის პლაზმის ცილებთან შეკავშირებაა 18%. მნიშვნელოვანი კონცენტრაციებით ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში გვხვდება 0.5-1 საათის შემდეგ. ნახევარგამოყოფის პერიოდია 2 საათი. პრეპარატი გამოიყოფა თირკმელებით: 50% უცვლელი სახით, დანარჩენი ნაწილი კი ჰიდროლიზისა და კონიუგაციის პროდუქტების სახით.

კლინიკური მახასიათებლები.

ჩვენებები.

გამოიყენება როგორც სიმპტომური საშუალება კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების, პილოროსპაზმის, მწვავე პანკრეატიტის, ნაღველკენჭოვანი დაავადების, ქოლეცისტიტის, ნაწლავებისა და საშარდე გზების სპაზმების, ბრონქული ასთმის დროს, ბრადიკარდიის დროს, როგორც ცდომილი ნერვის ტონუსის მომატების შედეგი. ასევე გამოიყენება სანერწყვე, კუჭის, ბრონქული და ზოგჯერ საოფლე ჯირკვლების სეკრეციის შესამცირებლად, საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის რენტგენოლოგიური გამოკვლევების ჩასატარებლად (ორგანოების ტონუსის და მოტორული აქტივობის შემცირება).

სამკურნალო საშუალება ნაჩვენებია გამოსაყენებლად ანესთეზიამდე და ოპერაციამდე და ქირურგიული ოპერაციის დროს როგორც საშუალება, რომელიც იძლევა ბრონქო- და ლარინგოსპაზმების თავიდან აცილების საშუალებას, ამცირებს ჯირკვლების სეკრეციას, რეფლექტორულ რეაქციებს და გვერდით ეფექტებს, რომლებიც განპირობებულია ცდომილი ნერვის აგზნებით. გამოიყენება როგორც სპეციფიკური ანტიდოტი ქოლინომიმეტიკური ნაერთებით და ანტიქოლინესტერაზული ნივთიერებებით (მათ შორის ორგანოფოსფორის ქიმიური საბრძოლო ნერვული აგენტებით) მოწამვლის დროს.

უკუჩვენებები.

მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის მიმართ. გულ-სისხლძარღვთა სისტემის დაავადებები, რომელთა დროსაც გულის შეკუმშვების სიხშირის გაზრდა შეიძლება არასასურველი იყოს: მოციმციმე არითმია, ტაქიკარდია, გულის ქრონიკული უკმარისობა, გულის იშემიური დაავადება (IHD), მიტრალური სტენოზი, მძიმე არტერიული ჰიპერტენზია. მწვავე სისხლდენა. თირეოტოქსიკოზი. ჰიპერთერმული სინდრომი. კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დაავადებები, რომლებსაც თან ახლავს გაუვალობა (საყლაპავის აქალაზია, პილორული სტენოზი, ნაწლავის ატონია და ტოქსიკური მეგაკოლონი). გლაუკომა. ღვიძლისა და თირკმლის უკმარისობა. Miastenia gravis. შარდის შეკავება ან მის მიმართ მიდრეკილება (მაგ., პროსტატის ან ურეთრის დაავადების გამო). ტვინის დაზიანება.

როდესაც ატროპინი გამოიყენება საციცოცხლო ჩვენებების მიხედვით, ქოლინომიმეტური ნაერთებით და ანტიქოლინესტერაზული ნივთიერებებით (მათ შორის ნერვულ-პარალიზური მოქმედების მქონე ფოსფორორგანული საბრძოლო შხამიანი ნივთიერებებით) მოწამვლის შემთხვევაში, რაიმე მითითებული უკუჩვენებები არ არსებობს.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და სხვა სახის ურთიერთქმედებები.

როდესაც ატროპინის სულფატი გამოიყენება მონოამინოქსიდაზას ინჰიბიტორებთან ერთად, ვითარდება გულის არითმიები, ქინიდინთან, ნოვოკაინამიდთან ერთად - აღინიშნება ანტიქოლინერგული ეფექტის დაჯამება.

პერორალურად მიღებისას შროშანას სამკურნალო საშუალებებთან, ტანინთან ერთად, აღინიშნება ფიზიკურ-ქიმიური ურთიერთქმედება, რომელიც იწვევს ეფექტების ურთიერთშესუსტებას.

ატროპინის სულფატი ამცირებს ნარკოტიკული საშუალებების მოქმედების ხანგრძლივობას და სიღრმეს და ასუსტებს ოპიატების ტკივილგამაყუჩებელ ეფექტს. დიმედროლთან ან დიპრაზინთან ერთდროულად გამოყენებისას ძლიერდება ატროპინის ეფექტი, ნიტრატებთან, ჰალოპერიდოლთან, სისტემური გამოყენების კორტიკოსტეროიდებთან ერთად - თვალშიდა წნევის მომატების ალბათობა იზრდება, სერტრალინთან ერთად - სამკურნალო საშუალებების დეპრესიული ეფექტი ძლიერდება, სპირონოლაქტონთან, მინოქსიდალთან - მცირდება სპირონოლაქტონისა და მინოქსიდალის ეფექტი, პენიცილინებთან - ორივე პრეპარატის ეფექტი ძლიერდება, ნიზატიდინთან - ძლიერდება ნიზატიდინის ეფექტი, კეტოკონაზოლთან - მცირდება კეტოკონაზოლის შეწოვა, ასკორბინის მჟავასთან და ატაპულგიტთან ერთად - მცირდება ატროპინის ეფექტი, პილოკარპინთან ერთად - მცირდება პილოკარპინის ეფექტი გლაუკომის მკურნალობისას, ოქსპრენოლონთან ერთად - მცირდება პრეპარატის ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი. ოქტადინის გავლენით, შესაძლოა შემცირდეს ატროპინის ჰიპოსეკრეტორული ეფექტი, რაც ასუსტებს M-ქოლინომიმეტიკების და ანტიქოლინესტერაზული პრეპარატების მოქმედებას. სულფონილამიდურ პრეპარატებთან ერთდროული გამოყენებისას იზრდება თირკმლის დაზიანების რისკი, კალიუმის შემცველ პრეპარატებთან ერთად - შესაძლებელია ნაწლავებში წყლულების წარმოქმნა, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებთან ერთად - იზრდება კუჭის წყლულის წარმოქმნის და სისხლდენის რისკი.

ატროპინის სულფატის ეფექტი შეიძლება გაძლიერდეს და ატროპინთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენების (შარდის შეკავება, ყაბზობა, პირის სიმშრალე) რისკი შეიძლება გაიზარდოს სხვა ანტიმუსკარინული ეფექტის მქონე მედიკამენტების ერთდროული გამოყენებისას: M-ქოლინობლოკატორები, ანტიპარკინსონური პრეპარატები (ამანტადინი), სპაზმოლიზური საშუალებები, გარკვეული ანტიჰისტამინური საშუალებები, მექიტაზინი, ბუტიროფენონის ჯგუფის პრეპარატები, ფენოთიაზინები, დისპირამიდები, ქინიდინი, ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები და მონოამინების ნეირონული უკუმიტაცების არასელექტიური ინჰიბიტორები.

ატროპინის მოქმედებით პერისტალტიკის დატრგუნვამ შეიძლება გამოიწვიოს სხვა მედიკამენტების შეწოვის ცვლილება.

ატროპინისა და პრალიდოქსიმის ერთდროული გამოყენებისას შეიძლება გაიზარდოს რეატროპინიზაციის ნიშნები (სიმხურვალის შეგრძნება, მიდრიაზი, ტაქიკარდია, პირის სიმშრალე), რადგან პრალიდოქსიმმა შეიძლება გააძლიეროს ატროპინის ეფექტი.

ბარბიტურატები სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ატროპინის მოქმედებით გამოწვეული კრუნჩხვების მკურნალობისას.

გამოყენების თავისებურებები.

სიფრთხილით გამოიყენება პაციენტებში წინამდებარე ჯირკვლის ჰიპერტროფიით საშარდე გზების ობსტრუქციის გარეშე, დაუნის დაავადებით, ბავშვთა ცერებრალური დამბლის, პილორული სტენოზის, რეფლუქს-ეზოფაგიტის (რადგან ატროპინმა შეიძლება შეაფერხოს კუჭის დაცლა, შეამციროს კუჭის მოტორიკა და მოადუნოს საყლაპავის სფინქტერი) დროს, დიაფრაგმის საყლაპავის ხვრელის თიაქარის დროს რეფლუქს-ეზოფაგიტით, ნაწლავის ატონიით ხანდაზმულებში, არასპეციფიკური წყლულოვანი კოლიტის, მეგაკოლონის დროს, პაციენტებში ქსეროსტომიით, ხანდაზმულ ან დასუსტებულ პაციენტებში, ფილტვების ქრონიკული დაავადებების დროს შექცევადი ობსტრუქციის გარეშე, ფილტვების ქრონიკული დაავადებების დროს სქელი, ძნელად გამოყოფადი ნახველის უმნიშვნელო პროდუცირებით (განსაკუთრებით მცირეწლოვან ბავშვებში და დასუსტებულ პაციენტებში), ვეგეტატიური (ავტონომიური) ნეიროპათიის დროს, პაციენტებში გულის უკმარისობით, არითმიით, გულის გამტარობის დარღვევებით, ჰიპერთირეოზით, ცხელების ან გარემოს მაღალი ტემპერატურის დროს.

არ არის რეკომენდირებული ატროპინის გამოყენება პაციენტებში მიასტენიით, თუ იგი არ გამოიყენება ანტიქოლინესტერაზასთან ერთად.

ატროპინი სიფრთხილით გამოიყენეთ მაღალი ხარისხის ატრიოვენტრიკულური ბლოკადის მქონე პაციენტებში (Mobitz II ტიპის მეორე ან მესამე ხარისხი).

ატროპინი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში ტაქიარითმიით, გულის შეგუბებითი უკმარისობით, გულის იშემიური დაავადებით, რადგან შესაძლებელია სინოატრიული კვანძის რითმის მატარებლის ვაგუსური ინჰიბირების ბლოკირება.

ატროპინის გამოყენების თავისებურებანი ქოლინომიმეტიკური ნაერთებით და ანტიქოლინესტერაზული ნივთიერებებით (მათ შორის ნერვულ-პარალიზური მოქმედების ფოსფორორგანული საბრძოლო შხამიანი ნივთიერებებით) მოწამვლის შემთხვევაში.

არ არის რეკომენდირებული ატროპინის გამოყენება ციანოზის აღმოფხვრამდე, რადგან ატროპინს შეუძლია პარკუჭების ფიბრილაციის გამოწვევა და ჰიპოქსიის არსებობისას შესაძლებელია კრუნჩხვები.

პაციენტებში ახლახან გადატანილი მიოკარდიუმის ინფარქტით და/ან მძიმე იშემიური დაავადებით არსებობს იმის ალბათობა, რომ ატროპინით გამოწვეულმა ტაქიკარდიამ შეიძლება გამოიწვიოს იშემია, მოახდინოს მიოკარდიუმის ინფარქტის გავრცელება ან მისი ინიციირება და მოახდინოს პარკუჭების ექტოპიის და ფიბრილაციის სტიმულირება.

სუნთქვის სერიოზული გაძნელების შემთხვევაში, ატროპინის გამოყენების გარდა შეიძლება შეიქმნას ხელოვნური სუნთქვის აუცილებლობა, რადგან ატროპინი საკმარისად ეფექტური არ არის სასუნთქი კუნთების სისუსტის ან დამბლის მკურნალობისას.

ანჰიდროზმა შეიძლება გამოიწვიოს სიცხის აუტანლობა და თერმორეგულაციის დარღვევა, განსაკუთრებით ცხელ გარემოში.

ნაჩვენებია ატროპინის მიმღები ყველა პაციენტის მკაცრი მონიტორინგი მინიმუმ 48-72 საათის განმავლობაში. ეს განსაკუთრებით ეხება იმ პაციენტებს, რომლებსაც ადრე განუვითარდათ ანაფილაქსიური რეაქციები ატროპინის მიმართ და რომლებსაც სჭირდებათ მკურნალობა ქოლინომიმეტური ნაერთებით და ანტიქოლინესტერაზული ნივთიერებებით (მათ შორის ნერვულ-პარალიზური მოქმედების ფოსფორორგანული საბრძოლო შხამიანი ნივთიერებებით) მოწამვლის გამო.

გამოყენება ორსულობისა ან ძუძუთი კვების პერიოდში.

ეს მედიკამენტი უკუნაჩვენებია ორსულობის პერიოდში.

ატროპინის სულფატის გამოყენება ძუძუთი კვების პერიოდში უკუნაჩვენებია ბავშვზე ტოქსიკური ზემოქმედების განვითარების საშიშროების გამო.

გავლენის უნარი რეაქციის სიჩქარეზე სატრანსპორტო საშუალებების ან სხვა მექანიზმების მართვის დროს.

ისეთი გვერდითი რეაქციების აღნიშვნის შესაძლებლობის გათვალისწინებით, როგორიცაა თავბრუსხვევა, ძილიანობა, ჰალუცინაციები, მხედველობის დარღვევა და აკომოდაცია, ამ მედიკამენტის გამოყენებისას თავი უნდა შევიკავოთ ავტოტრანსპორტის მართვისა ან სხვა მექანიზმებთან მუშაობისაგან.

გამოყენების წესი და დოზირება.

ატროპინის სულფატი შეჰყავთ კანქვეშ, კუნთში, ინტრავენურად.

ანესთეზიის ინდუქციის დროს, ვაგუსით გულის შეკუმშვათა სიხშირის დათრგუნვის რისკის შემცირების და სანერწყვე და ბრონქული ჯირკვლების სეკრეციის შემცირების მიზნით - 0.3–0.6 მგ კანქვეშ ან კუნთში ანესთეზიამდე 30–60 წუთით ადრე; მორფინთან (10 მგ მორფინის სულფატი) კომბინაციაში – ანესთეზიამდე 1 საათით ადრე.

ბავშვებისთვის, ასაკის მიხედვით, მაქსიმალური ერთჯერადი დოზა შეადგენს:

• 6 თვემდე - 0.02 მგ;
• 6 თვიდან 1 წლამდე - 0.05 მგ;
• 1-დან 2 წლამდე - 0.2 მგ;
• 3-დან 4 წლამდე – 0.25 მგ;
• 5-დან 6 წლამდე – 0.3 მგ;
• 7-დან 9 წლამდე – 0.4 მგ;
• 10-დან 14 წლამდე – 0.5 მგ.

უფრო მაღალი დოზები მოზრდილებისთვის კანქვეშ: ერთჯერადი დოზა – 1 მგ, დღიური დოზა – 3 მგ.

ატროპინის სულფატი სიფრთხილით ინიშნება ხანდაზმულ პაციენტებში.

ატროპინი როგორც სპეციფიკური ანტიდოტი ქოლინომიმეტიკური ნაერთებით და ანტიქოლინესტერაზული ნივთიერებებით (მათ შორის ორგანოფოსფორის ქიმიური საბრძოლო ნერვული აგენტებით) მოწამვლის დროს უნდა იქნას გამოყენებული ცხრილში 1 ჩამოთვლილი სიმპტომების სიმძიმის ხარისხის მიხედვით.

ცხრილი 1

მსუბუქი ხარისხის სიმპტომები

მძიმე ხარისხის სიმპტომები

• მხედველობის დაბინდვა ან მიოზი.
• უცნობი წარმოშობის ჭარბი ცრემლდენა.
• ცხვირ-ხახიდან გაურკვეველი წარმოშობის ჭარბი გამონადენი.
• ნერწყვის გამოყოფის მომატება.
• გულმკერდის არეში შებოჭილობის შეგრძნება, გაძნელებული სუნთქვა, ხიხინი ან ხველა.
• ტრემორი მთელ სხეულში ან კუნთების კანკალი.
• გულისრევა, ღებინება, სპაზმები მუცლის არეში ან დიარეა.
• ტაქიკარდია ან ბრადიკარდია.
• ფსიქიკური მდგომარეობის ცვლილებები.
• გონების დაკარგვა.
• რესპირატორული დისტრესი.
• ფილტვებიდან და/ან სასუნთქი გზებიდან ჭარბი სეკრეცია.
• კუნთების ძლიერი კანკალი, ზოგადი სისუსტე ან დამბლა.
• უნებლიე შარდვა და/ან დეფეკაცია.
• კონვულსიები ან კრუნჩხვები.

პრეჰოსპიტალურ ეტაპზე მსუბუქი ხარისხის სიმპტომების არსებობის დროს მოზრდილებში პირველი დოზის სახით შეყავთ 2 მგ. თუ პაციენტს პირველი დოზის შეყვანის შემდეგ ნებისმიერ დროს განუვითარდება ცხრილში 1 ჩამოთვლილი რომელიმე მძიმე სიმპტომი, უნდა გაკეთდეს 4 მგ ატროპინის დამატებითი ინექცია. ამის შემდეგ დაელოდეთ 10-15 წუთი ატროპინის ეფექტის მიღწევამდე. თუ პაციენტს 10-15 წუთის განმავლობაში არ განუვითარდა ცხრილ 1-ში ჩამოთვლილი რომელიმე მძიმე სიმპტომი, ატროპინის დამატებითი ინექციები არ არის რეკომენდირებული.

თუ პაციენტი უგონო მდგომარეობაშია ან აღენიშნება ცხრილ 1-ში ჩამოთვლილი რომელიმე მძიმე სიმპტომი, მოზრდილებში საჭიროა დაუყოვნებლივ 6 მგ-ის შეყვანა.

ჰოსპიტალურ ეტაპზე, მსუბუქი ხარისხის სიმძის სიმპტომების დროს 2 მგ დატვირთვის დოზის შემდეგ, შემდგომი ინექციები შეადგენენ 2 მგ-ს და მეორდება ყოველ 5-10 წუთში (2, 4, 8, 16, 32 მგ) სასურველი კლინიკური რეაქციის მიღწევამდე. ფოსფორორგანული ნაერთებით (ორგანოფოსფატებით) მძიმე მოწამვლის შემთხვევაში, ჰოსპიტალურ ეტაპზე 6 მგ დოზის შეყვანის შემდეგ, შემდგომში დოზა შეიძლება განმეორდეს ან გაიზარდოს 15-30 წუთიანი ინტერვალებით, ატროპინიზაციის ნიშნების (პირის სიმშრალე, გაფართოებული გუგები, ტაქიკარდია) შესანარჩუნებლად.

ხანდაზმული და მოხუცებული პაციენტებისთვის დოზა შეიძლება შემცირდეს 1 მგ-მდე მსუბუქი ხარისხის სიმპტომების დროს და 2-4 მგ-მდე მძიმე ხარისხის სიმპტომების დროს.

ბავშვებისთვის დოზა სათანადოდ არ არის შესწავლილი. თერაპიული მიზნებისთვის, ინტოქსიკაციის სიმპტომების მქონე ბავშვებისთვის შეიძლება შეყვანილი იქნას 0.015-0.05 მგ/კგ ყოველ თხუთმეტ წუთში, საჭიროებისამებრ.

ჩვეულებრივ უპირატესობა ენიჭება ინტრავენურ შეყვანას, მაგრამ ასევე შესაძლებელია კანქვეშა და კუნთშიდა შეყვანაც. ასევე შესაძლებელია ბარძაყის გარეთა ნაწილში შეყვანა, მათ შორის ტანსაცმლის მეშვეობით, მაგრამ ამისათვის აუცილებელია იმის უზრუნველყოფა, რომ ინექციის ადგილას ჯიბეები ცარიელი იყოს.

ბავშვები.

სიცოცხლის პირველი 3 თვის ასაკის ბავშვები განსაკუთრებით მგრძნობიარენი არიან ატროპინის მიმართ.

პრეპარატი გამოყენებული უნდა იქნას ბავშვებში ნაწილში „გამოყენების წესი და დოზირება“ მითითებული დოზებით.

ჭარბი დოზირება.

სიმპტომები: გვერდითი რეაქციების გამოვლინების გაძლიერება, სიწითლე, გამონაყარი და კანის სიმშრალე, ლორწოვანი გარსების სიმშრალე, პირის სიმშრალე, ენის სიმშრალე წვის შეგრძნებით, გუგების გაფართოება და მომატებული ფოტომგრძნობელობა, თვალშიდა წნევის მომატება, გაძნელებული ყლაპვა, სუნთქვის გახშირება, ტაქიკარდია, გულისრევა, ღებინება, არტერიული წნევის დაქვეითება/მომატება, აგზნებადობა, უძილობა, ძილიანობა, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, გაღიზიანებადობა, ჰიპერთერმია, შარდვის გაძნელება და შეფერხება, ნაწლავის ატონია, სითბოს გაცემის (თერმორეგულაციის) დარღვევა, ოფლიანობის შემცირება.

ცნს-ის სტიმულაციის სიმპტომები მოიცავს შფოთვას, დაბნეულობას/გონების დაკარგვას, ჰალუცინაციებს, პარანოიდულ და ფსიქოზურ რეაქციებს, კოორდინაციის დარღვევას, დელირიუმს, ტრემორს და პერიოდულ კრუნჩხვებს.

ძლიერი ჭარბი დოზირების დროს შეიძლება აღინიშნოს ძილიანობა, სტუპორი, სუნთქვის და ვაზომოტორული ცენტრების აქტივობის დათრგუნვა, ცნს-ის დათრგუნვა, კომა, სისხლის მიმოქცევის და სუნთქვის დარღვევა, შესაძლებელია ლეტალური დასარული.

მკურნალობა: ანტიდოტის - პროზერინის (0.05%-იანი ხსნარის 1 მლ კანქვეშ) ან ფიზოსტიგმინის (0.5–1 მლ 0.1%-იანი ხსნარის კანქვეშ) შეყვანა. სასუნთქი გზების გამტარობის უზრუნველყოფა, კუჭის ამორეცხვა, ქოლინომიმეტიკებისა და ანტიქოლინესტერაზული პრეპარატების პარენტერალური შეყვანა. ჰიპერთერმიის დროს ნაჩვენებია თავზე, საზარდულის არეში ყინულის დადება, სხეულის ნესტიანი პირსახოცით ან ღრუბლით დაზელვა (ე.წ. „გაგრილება“) და სიცხის დამწევი საშუალებები; ფსიქომოტორული აგზნების დროს - კუნთში ამინაზინის (2 მლ 2.5%-იანი ხსნარის) შეყვანა; კრუნჩხვების დროს - ბარბიტურატები (5-10 მლ 2.5%-იანი ნატრიუმის თიოპენტალის ხსნარი); მიდრიაზის დროს - ადგილობრივად თვალის წვეთების სახით ფოსფაკოლი, ფიზოსტიგმინი, პილოკარპინი; ტაქიკარდიის დროს - ინდერალი; შარდის შეკავების დროს - კათეტერიზაცია; გამოხატული ინტოქსიკაციის დროს - ფორსირებული დიურეზი, სისხლის ალკალიზაცია. გლაუკომის შეტევის განვითარების შემთხვევაში, კონიუნქტივალურ პარკში ჩაწვეთებული უნდა იქნას 1%-იანი პილოკარპინის ხსნარი, 2 წვეთი ყოველ საათში და კანქვეშ შეყვანილი - 1 მლ 0.05%-იანი პროზერინის ხსნარი, დღეში 3-4-ჯერ. დიაზეპამის შეყვანა შესაძლებელია აგზნებისა და კრუნჩხვების კონტროლისთვის, თუმცა გასათვალისწინებელია ცნს-ის დეპრესიის რისკი.

ნაჩვენებია გლუკოზის ინტრავენური შეყვანა ასკორბინის მჟავასთან ერთად. ანტიარითმული პრეპარატები არ არის რეკომენდირებული არითმიის აღნიშვნის შემთხვევაში.

გვერდითი რეაქციები.

ატროპინის გამოყენებისას დაფიქსირებული გვერდითი მოვლენების ბუნება შეიძლება ძირითადად დაკავშირებული იყოს მათ ფარმაკოლოგიურ მოქმედებასთან მუსკარინულ და, მაღალი დოზების შემთხვევაში, ნიკოტინურ რეცეპტორებზე. გვერდითი მოვლენები დოზადამოკიდებულია და ზოგადად შექცევადია თერაპიის შეწყვეტისას. შედარებით დაბალი დოზების გამოყენებისას ყველაზე გავრცელებული გვერდითი რეაქციებია - მხედველობის დარღვევები, ბრონქული სეკრეციის შემცირება, პირის სიმშრალე, ყაბზობა, რეფლუქსი, ალები, შარდვის გაძნელება და კანის სიმშრალე. ასევე შეიძლება განვითარდეს გარდამავალი ბრადიკარდია, შემდგომი ტაქიკარდიით, პალპიტაციით და არითმიით.

ყველა გვერდითი რეაქცია ჩამოთვლილია კლასისა და ორგანოთა სისტემისა და სიხშირის მიხედვით: ძალიან ხშირი (≥ 1/10), ხშირი (≥ 1/100 - < 1/10), არახშირი (≥ 1/1000 - < 1/100), ერთეული (≥ 1/10000 - < 1/1000), იშვიათი (< 1/10000), სიხშირე უცნობია (არსებული მონაცემებით ვერ შეფასდება).

მხედველობის ორგანოს მხრივ: ძალიან ხშირი - გუგების გაფართოება, ფოტოფობია, აკომოდაციის დამბლა, თვალშიდა წნევის მომატება, მხედველობის დარღვევა; სიხშირე უცნობია - თვალების გაღიზიანება, ცრემლდენა, კონიუნქტივიტი, მშრალი კერატოკონიუნქტივიტი, ბლეფარიტი, სტრაბიზმი, მხედველობითი აღქმის კონტრასტულობის და სინათლისადმი მგრძნობელობის დაქვეითება, დახურულკუთხოვანი გლაუკომა, სიბრმავე.

რესპირატორული სისტემის, გულმკერდის ორგანოების და შუასაყარის მხრივ: ძალიან ხშირი - ბრონქების სეკრეტორული აქტივობის და ტონუსის შემცირება, რაც იწვევს ბლანტი ნახველის წარმოქმნას, რომლის ამოხველებაც ძნელია; სიხშირე უცნობია - ფილტვების ქრონიკული დაავადების გამწვავება, ლარინგიტი, ნეკნთაშუა სივრცეების შეკუმშვა, გაძნელებული სუნთქვა, მსტვენავი სუნთქვა, შენელებული სუნთქვა, ზედაპირული სუნთქვა, ტაქიპნოე, სუნთქვის უკმარისობა, ლარინგოსპაზმი, ფილტვების შეშუპება.

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: ძალიან ხშირი - პირის სიმშრალე (დისფაგია, კომუნიკაციის სირთულე, წყურვილი), გემოს შეგრძნების დარღვევა, ნაწლავის მოტორიკის დაქვეითება ატონიამდე, ყაბზობა, რეფლუქსი, სანაღვლე გზების და ნაღვლის ბუშტის ტონუსის დაქვეითება, კუჭის სეკრეციის დათრგუნვა, გულისრევა, ღებინება, შებერილობის შეგრძნება; სიხშირე უცნობია - პილორული სტენოზი, შეწოვის შემცირება, ტკივილი მუცლის არეში, ნერწყვდენა.

თირკმლებისა და საშარდე სისტემის მხრივ: ხშირი - შარდვის გაძნელება და შეკავება; სიხშირე უცნობია - ენურეზი, შარდვის იმპერატიული სურვილი.

ნერვული სისტემის მხრივ: ხშირი - ნერვოზულობა, თავბრუსხვევა, კოორდინაციის დარღვევა, ცნობიერების დარღვევა და/ან ჰალუცინაციები (განსაკუთრებით მაღალი დოზების მიღებისას), ჰიპერთერმია; არახშირი - ფსიქიკური დარღვევები (პარანოია, მანია, მოუსვენრობა, შფოთვის შეგრძნება, არასოციალურობა, დელირიუმი, დიზართრია, სტუპორი, ამნეზია); ერთეული - კრუნჩხვები, ძილიანობა; სიხშირე უცნობია - თავის ტკივილი, პათოლოგიური რეფლექსები, კუნთების კანკალი, დისმეტრია, ატაქსია, უძილობა, კომა.

გულის მხრივ: ხშირი - ტაქიკარდია, არითმია, ბრადიკარდიის გარდამავალი გამწვავება; იშვიათი - წინაგულების არითმია, წინაგულების/პარკუჭების ფიბრილაცია, მიოკარდიუმის იშემია, ჰიპერტონიული კრიზი; სიხშირე უცნობია - პალპიტაცია, ჰიპოტონია, გონების დაკარგვა, სხვადასხვა ლოკალიზაციის ექსტრასისტოლია, ასისტოლია, გულის დილატაცია, არტერიული წნევის მომატება ან ლაბილურობა, გულის გამტარობის დარღვევები, პარკუჭოვანი არითმია, მიოკარდიუმის ინფარქტი.

სისხლძარღვების მხრივ: ხშირი - ალები, სახის სიწითლე.

იმუნური სისტემის მხრივ: ერთეული - ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები; იშვიათი - ანაფილაქსიური რეაქციები, ანაფილაქსიური შოკი.

კანისა და კანქვეშა უჯრედისის მხრივ: ძალიან ხშირი - კანზე გამონაყარი, კანის და/ან ლორწოვანი გარსების სიმშრალე, ჭინჭრის ციება, ექსფოლიატური დერმატიტი; სიხშირე უცნობია - ოფლიანობა, გამონაყარი, კანის ციანოზი.

ზოგადი დარღვევები და რეაქციები შეყვანის ადგილას: ძალიან ხშირი - ოფლიანობის შემცირება; არახშირი - ცვლილებები შეყვანის ადგილას; სიხშირე უცნობია - ტკივილი ინექციის ადგილას, ტკივილი გულმკერდის არეში, სისუსტე, დაღლილობის შეგრძნება, წყურვილი, გაუწყლოება.

ლაბორატორიული მაჩვენებლები: სიხშირე უცნობია - ჰიპონატრიემია, ჰემოგლობინის დონის მომატება ან შემცირება, ერითროციტოზი, სისხლში აზოტის დონის მომატება, ცვლილებები ელექტროენცეფალოგრამაზე.

მოსახლეობის სპეციალური ჯგუფები.

ატროპინმა შეიძლება გამოიწვიოს აგზნება, კოორდინაციის დარღვევა, ცნობიერების დარღვევა და/ან ჰალუცინაციები, განსაკუთრებით ხანდაზმულებში. მსგავს ეპიდემიოლოგიურ კვლევებში იყო შეტყობინებები კოგნიტიური მაჩვენებლების დაქვეითების შესახებ ხანდაზმულ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ანტიმუსკარინულ პრეპარატებს.

დაუნის სინდრომის მქონე პაციენტები შეიძლება უფრო მგრძნობიარენი იყვნენ ანტიმუსკარინული ეფექტების მიმართ.

შეტყობინებები საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ.

პრეპარატის რეგისტრაციის შემდეგ საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინება ძალიან მნიშვნელოვანია. ეს იძლევა სარგებლის/რისკის შეფარდების მონიტორინგის ჩატარების საშუალებას ამ პრეპარატის გამოყენებისას. სამედიცინო და ფარმაცევტულმა პროფესიონალებმა, ასევე პაციენტებმა ან მათმა კანონიერმა წარმომადგენლებმა უნდა მოახდინონ ინფორმირება საეჭვო გვერდითი რეაქციების და/ან სამკურნალო საშუალების არაეფექტურობის ყველა შემთხვევის შესახებ ფარმაკოზედამხედველობის ავტომატიზირებული საინფორმაციო სისტემის მეშვეობით შემდეგ ბმულზე: https://aisf.dec.gov.ua/ .

ვარგისობის ვადა. 3 წელი.

შენახვის პირობები.

ინახება ორიგინალ შეფუთვაში არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე. არ გაყინოთ.

ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

შეუთავსებლობა.

არ შეურიოთ სხვა სამკურნალო საშუალებებს. გამოიყენეთ მხოლოდ რეკომენდირებული გამხსნელი.

შეფუთვა.

1 მლ თითო ამპულაში; 5 ამპულა თითო კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვაში; 2 კონტურული უჯრედოვანი შეფუთვა კოლოფში.

გაცემის კატეგორია - ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით (გადაუდებელი დახმარებისას გაიცემა ურეცეპტოდ)

მწარმოებელი. კსს „ფარმაცევტული ფირმა „დარნიცა“.

მწარმოებლის ადგილმდებარეობა და მისი საქმიანობის განხორციელების ადგილი.

უკრაინა, 02093, ქ. კიევი, ქ. ბორისპოლსკაია, 13.