პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
ანტინეოპლაზური საშუალებები

ადრიცინი საინექციო

ADRICIN for Inj.

რეცეპტით50მგინსტრუქცია ქართულადკორეა
რისთვის გამოიყენება

ავთვისებიანი ლიმფომა (როგორც ჰოჯკინის, ასევე არაჰოჯკინის ტიპის, ლიმფომა, სარკომა), კუჭის, ღვიძლის, სწორი ნაწლავის და კოლინჯის კარცინომა, პანკრეასის კარცინომა, მწვავე მიელოპლაზიური ლეიკემია, რბილი ქსოვილების და ოსტეოგენური სარკომები, სარძევე ჯირკვლის და საკვერცხის კარცინომა, ფილტვის და ბრონქოგენური კარცინომა, შარდის …

სრულად
მოქმედი ნივთიერება
დოქსორუბიცინი (doxorubicin)
ფორმა და შეფუთვა
50მგ ფხვნილი ი.ვ. საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად ფლაკონი №1
მწარმოებელი
KOREA UNITED PHARM. INC., კორეა
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ანტინეოპლაზური საშუალებები, ანთრაციკლინები და მონათესავე სუბსტანციები
ATC კოდი
L01DB01
რეგისტრაციის ნომერი
რ-034243
რეგისტრირებულია
25 იანვარი 2022, მოქმედებს 25 იანვარი 2027-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
()
განმცხადებელი
შპს „მერმისი“
GMP
-
ურთიერთქმედების შემოწმებაადრიცინი საინექციო და სხვა წამალი ერთად

ადრიცინი საინექციო — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

ავთვისებიანი ლიმფომა (როგორც ჰოჯკინის, ასევე არაჰოჯკინის ტიპის, ლიმფომა, სარკომა), კუჭის, ღვიძლის, სწორი ნაწლავის და კოლინჯის კარცინომა, პანკრეასის კარცინომა, მწვავე მიელოპლაზიური ლეიკემია, რბილი ქსოვილების და ოსტეოგენური სარკომები, სარძევე ჯირკვლის და საკვერცხის კარცინომა, ფილტვის და ბრონქოგენური კარცინომა, შარდის ბუშტის კარცინომა, ვილმსის კარცინომა.

მიღების წესი და დოზირება

გამოთვლილია სხეულის ზედაპირის ფართობის მიხედვით

ყველაზე ხშირად გამოყენებული დოზის სქემა ერთჯერადი გამოყენებისას არის 60-დან 75 მგ/მ2 ერთჯერადი ინტრავენური ინექციის სახით 21-დღიანი ინტერვალით. გაიმეორეთ ეს სქემა 1 ციკლის სახით.

არსებობს მოსაზრება, რომ დოზის გაყოფა სამ ზედიზედ დღეზე (20 - 25 მგ/მ2 ყოველ დღე) უფრო მაღალი ტოქსიურობის მიუხედავად, უფრო დიდ ეფექტურობას იძლევა.

გამოთვლილია სხეულის წონის მიხედვით

თუ დოზირება უნდა გამოითვალოს სხეულის წონის მიხედვით, 1.2 - 2.4 მგ/კგ უნდა გამოიყენონ ერთჯერადი დოზის სახით 21 დღიანი ინტერვალებით.

არიან ისეთებიც, რომლებიც თვლიან, რომ დოზის გაყოფა სამ ზედიზედ დღეზე (0.4 - 0.8 მგ/კგ ყოველ დღეზე) უფრო მაღალი ტოქსიურობის მიუხედავად, უფრო დიდ ეფექტურობას იძლევა.

სხვა სიმსივნისსაწინააღმდეგო პრეპარატებთან კომბინაცია

თუ იგი გამოიყენება სხვა სიმსივნის საწინააღმდეგო აგენტებთან ერთად, რომლებსაც აქვთ გადაფარვითი ტოქსიკურობა, დოქსორუბიცინის დოზა შეიძლება შემცირდეს 30-40 მგ/მ2 -მდე 21-დღიანი ინტერვალით.

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის შემთხვევაში დოქსორუბიცინის დოზა უნდა შემცირდეს შემდეგი ცხრილის მიხედვით.

შრატში ბილირუბინის

დონე

BSP

რეტენცია

რეკომენდებული

დოზა

  • 2 ∼ 3.0 მგ/100 მლ

9∼15%

ნორმალური დოზის 50%

> 3.0 მგ/100 მლ

≥ 15%

ნორმალური დოზის 25%

პრეპარატის ჯამური დოზა არ უნდა აჭარბებდეს რეკომენდებულ 550 მგ/მ2 ლიმიტს.

რეკომენდებულია ადრიცინის საინექციო ხსნარის ნელა შეყვანა ნატრიუმის ქლორიდის საინექციო ან 5% დექსტროზის ინექციის თავისუფლად გაშვებული ინტრავენური ინფუზიის მილში. მილი უნდა იყოს მიმაგრებული ნემსზე, რომელიც ჩასმულია სასურველია დიდ ვენაში. თუ ეს შესაძლებელია, მოერიდეთ სახსრებზე ან კიდურებზე დაზიანებული ვენური ან ლიმფური დრენაჟის მქონე ვენებს. შეყვანის სიჩქარე დამოკიდებულია ვენის ზომაზე და დოზაზე. თუმცა, დოზა უნდა შეიყვანოთ არანაკლებ 2-5 წუთის განმავლობაში. ადგილობრივი ერითემატოზული ზოლები ვენის გასწვრივ, ისევე როგორც სახის სიწითლე, შეიძლება მიუთითებდეს ძალიან სწრაფ შეყვანაზე. წვის ან ჩხვლეტის შეგრძნება შეიძლება მიუთითებდეს პერივენოზურ ინფილტრაციაზე და ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და ხელახლა უნდა დაიწყოს სხვა ვენაში. პერივენური ინფილტრაცია შეიძლება უმტკივნეულოდ განვითარდეს

დოქსორუბიცინი არ უნდა შეერიოს ჰეპარინს ან სხვა პრეპარატებს.

უკუჩვენებები

პაციენტები გულის უკმარისობით ან ადრე არსებული გულის დაავადებით.

პაციენტები, რომლებსაც აქვთ პრეპარატის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.

სიფრთხილის ზომები

პაციენტები ღვიძლის უკმარისობით (გვერდითი რეაქცია შეიძლება გაიზარდოს.)

თირკმლის დაზიანების მქონე პაციენტები (გვერდითი რეაქციები შეიძლება გაიზარდოს.)

ნაყოფის ინფექციების მქონე პაციენტები დაკავშირებულია დოქსორუბიცინის კომბინაციასთან

პაციენტები ძვლის ტვინის დეპრესიით (ძვლის ტვინის დეპრესია შეიძლება გაიზარდოს.)

ხანდაზმულები

ჩუტყვავილით დაავადებული პაციენტები (შეიძლება განვითარდეს ნაყოფის სისტემური დარღვევა.)

პაციენტები, რომლებმაც ჩაიტარეს, ან ჩაიტარებენ რადიოთერაპის.

დიარეის მქონე პაციენტები

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

ადრიცინმა შეიძლება გააძლიეროს სიმსივნისსაწინააღმდეგო სხვა თერაპიების ტოქსიკურობა.

აღწერილია ციკლოფოსფამიდით გამოწვეული ჰემორაგიული ცისტიტის გამწვავება და 6-მერკაპტოპურინის ჰეპატოტოქსიურობის გაძლიერება.

აღწერილია, რომ მიოკარდიუმის, ლორწოვანი გარსების, კანისა და ღვიძლის მიმართ გამოსხივებით გამოწვეული ტოქსიკურობა გაიზარდა შეყვანისას.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

ცხოველებზე ჩატარებული კვლევების დასკვნებით, დოქსორუბიცინმა შესაძლოა იმოქმედოს ადამიანის ფერტილობაზე ან გამოიწვიოს ტერატოგენეზისი.

თუმცა, ექსპერიმენტული მონაცემები საფუძველს იძლევა, ვიფიქროთ, რომ დოქსორუბიცინი აზიანებს ნაყოფს და ამიტომ არ უნდა დაინიშნოს ორსულ ქალებში და მეძუძუ ქალებში.

ბავშვებში გამოყენება

ბავშვებში გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე გვერდითი ეფექტების მანიფესტაციისთვის.

გვერდითი მოვლენები

კარდიოგენური: კარდიოტოქსიკურობა შეიძლება გამოვლინდეს ტაქიკარდიით, მათ შორის სუპრავენტრიკულური ტაქიკარდიით, არითმიით, მუცლის ტკივილი და ეკგ ცვლილებებით. რეკომენდირებულია რუტინული ეკგ მონიტორინგი და სიფრთხილეა საჭირო გულის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში.

შოკი: იშვიათად შეიძლება განვითარდეს შოკი. ამიტომ, საჭიროა საკმარისი დაკვირვება, აუცილებლობის შემთხვევაში უნდა შეწყდეს მიღება და/ან დაინიშნოს შესაბამისი თერაპია. ჰემატოლოგიური: ანემია, სისხლდენა, ლეიკოციტოპენია, სისხლდენა, ნეითროპენია და თრომბოციტოპენია.

მომატებული მგრძნობელობა ზოგჯერ აღინიშნა ცხელება, შემცივნება და ჭინჭრის ციება. შეიძლება განვითარდეს ანაფილაქსია.

ღვიძლის: ზოგჯერ აღწერილია ღვიძლის უკმარისობა.

თირკმლის ზოგჯერ აღწერილია პროტეინურია.

გასტროინტესტინური მწვავე გულისრევა და ღებინება ხშირად აღინიშნება და შეიძლება იყოს მძიმე. მუკოზიტი (სტომატიტი და ეზოფაგიტი) შეიძლება განვითარდეს მიღებიდან 5-10 დღის შემდეგ. ხანდახან აღწერილია ანორექსია და დიარეა.

კანის: უმეტეს შემთხვევაში ვითარდება შექცევადი სრული ალოპეცია. რამდენიმე შემთხვევაში დაფიქსირდა ფრჩხილის და კანის ნაოჭების ჰიპერპიგმენტაცია.

ცნს: ხშირად ვითარდება დაღლილობა და თავის ტკივილი.

საშარდე სისტემა: ცისტური სტიმულაციის სიმპტომები (ოლიგურია, უროდინია, უროცისტიტი, ჰემატურია) ვეზიკოდიზის თერაპიით

რესპირატორული სისტემა: პნევმოთორაქსი სამკურნალო სიმპტომის დროს, რომელიც მეტასტაზირებს ფილტვებში

სხვა: ბლენოფთაალმია, ეპიფორა, ამენორეა, ასპერმია კონიუნქტივიტი და ხდება.

ზოგადი უსაფრთხოების ზომები:

დოქსორუბიცინით საწყისი მკურნალობა მოითხოვს პაციენტებზე ინტენსიურ დაკვირვებას და ინტენსიურ ლაბორატორიულ მონიტორინგს. ამიტომ მკურნალობის პირველ ფაზაში მაინც რეკომენდებულია პაციენტების ჰოსპიტალიზაცია.

განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს დოქსორუბიცინის მიერ გამოწვეულ ინფექციას და სისხლდენის ტენდენციას.

ბავშვსა და შვილოსნობის უნარის მქონე პაციენტში დანიშვნისას განიხილება სასქესო ჯირკვალზე ეფექტი.

ჭარბი დოზა

დოქსორუბიცინის მწვავე ზედოზირება აძლიერებს მუკოზიტის, ლეიკოპენიის და თრომბოციტოპენიის ტოქსიკურ ეფექტს. მწვავე ჭარბი დოზირების მკურნალობა მოიცავს მძიმე მიელოსუპრესიის მქონე პაციენტის მკურნალობას ჰოსპიტალიზაციის, ანტიმიკრობული მედიკამენტების, თრომბოციტების გადასხმასა და მუკოზიტის სიმპტომატურ მკურნალობას. შესაძლებელია ჰემოპოიეტური ზრდის ფაქტორის გამოყენება (G-CSF, GM-CSF).

დოქსორუბიცინის კუმულაციური დოზა ზრდის კარდიომიოპათიის და, შედეგად, გულის შეგუბებითი უკმარისობის რისკს. მკურნალობა მოიცავს გულის შეგუბებითი უკმარისობის ინტენსიურ მკურნალობას დიგიტალისის მედიკამენტებით, დიურეტიკებით და დატვირთვის შემდგომი შემცირებით, როგორიცაა აგფ ინჰიბიტორები.

სიფრთხილე გამოყენებისას

ადრიცინი განკუთვნილი არ არის კანქვეშა ან კუნთში ინექციისთვის.

ინტრაპერიტონეალურ გამოყენებას უნდა მოერიდონ რადგან შეიძლება ამან გამოიწვიოს ნაწლავების ადჰეზია.

ვინაიდან ინტრავენურმა ინექციამ შეიძლება გამოიწვიოს ვაზოკონსტრიქცია, ფლებიტი და თრომბოზი, ყურადღება მიაქციეთ ინექციის ადგილს, ინექციის მეთოდს და ა.შ. და ინექცია გააკეთეთ რაც შეიძლება ნელა.

თუ ინტრავენური ინექციის დროს პრეპარატის ხსნარი სისხლძარღვიდან გამოდის, შეყვანილი ადგილი შეიძლება გამაგრდეს და დანეკროზდეს, ამიტომ საჭიროა სიფრთხილე რათა არ მოხდეს პრეპარატის ხსნარის სისხლძარღვიდან გადინება.

მოერიდეთ სხვა პრეპარატებთან შერევას და გახსენითთ საინექციო წყალში ან ფიზიოლოგიურ ხსნარში, ვინაიდან ამ პრეპარატის სტაბილურობა შეიძლება განზავების დროს pH-ით გაუარესდეს.

განზავების შემდეგ სწრაფად გამოიყენეთ.

ქიმიური შეუთავსებლობის გამო, ადრიცინი არ უნდა შეურიონ ჰეპარინს, რადგან ამან შეიძლება ნალექის წარმოქმნა გამოიწვიოს.

ინფორმაცია ლაქტოზას აუტანლობის მქონე მამაკაცებისთვის

დოქსორუბიცინი საინექციო შეიცავს ლაქტოზას და არ უნდა მიიღონ პაციენტებმა, რომლებსაც აღენიშნებათ იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემები- გალაქტოზას აუტანლობა, ლაპ ლაქტაზას დეფიციტი ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბცია.

სხვა

ადრიცინი შეყვანის შემდეგ შარდს ანიჭებს წითელ შეფერილობას და პაციენტებს უნდა ეცნობოთ, რომ ამას ელოდონ აქტიური თერაპიის დროს.

სარძევე ჯირკვლის სიმსივნეები დაფიქსირდა ცხოველების ტესტირებისას, ვირთხებში ინტრავენურად შეყვანისას.

აღწერილია, რომ პრეპარატის სხვა სიმსივნის საწინააღმდეგო საშუალებებთან ერთად გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს მწვავე ლეიკემია და მიელოდისპლაზიური სინდრომი (MDS).

შენახვა

ინახება ჰერმეტულ კონტეინერებში.

ინახება ოთახის, არაუმეტეს 30°C ტემპერატურაზე.

შეფუთვა

1 ფლაკონი/კოლოფი

ტექსტის გადახედვა: 07 ნოემბერი, 2009წ.

კორეა იუნაითედ ფარმ. ინკ. 107, გონგდან-რო, იეონსეო-მიეონ, სეჯონგ-სი, კორეა

3410201877-60630

შემადგენლობა

თითოეილი ფლაკონი შეიცავს:

დოქსორუბიცინის ჰიდროქლორიდი ································································· 10 მგ (სიმძლავრე)

დოქსორუბიცინის ჰიდროქლორიდი ........................................................................................ 50 მგ (სიმძლავრე)

აღწერა

ფორთოხლისფერი-წითელი, მშრალად გაყინული ღრუბელი უფერო ფლაკონში

შენახვის პირობები

II , გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

შენახვა

ინახება ჰერმეტულ კონტეინერებში.

ინახება ოთახის, არაუმეტეს 30°C ტემპერატურაზე.

შეფუთვა

1 ფლაკონი/კოლოფი

ტექსტის გადახედვა: 07 ნოემბერი, 2009წ.

კორეა იუნაითედ ფარმ. ინკ. 107, გონგდან-რო, იეონსეო-მიეონ, სეჯონგ-სი, კორეა

3410201877-60630

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · სამედიცინო ინსტრუქცია

ადრიცინი საინექციო

დოქსორუბიცინი HCl

ანტინეოპლაზიური საშუალება

შემადგენლობა

თითოეილი ფლაკონი შეიცავს:

დოქსორუბიცინის ჰიდროქლორიდი ································································· 10 მგ (სიმძლავრე)

დოქსორუბიცინის ჰიდროქლორიდი ........................................................................................ 50 მგ (სიმძლავრე)

აღწერა

ფორთოხლისფერი-წითელი, მშრალად გაყინული ღრუბელი უფერო ფლაკონში

ჩვენება და გამოყენება

ავთვისებიანი ლიმფომა (როგორც ჰოჯკინის, ასევე არაჰოჯკინის ტიპის, ლიმფომა, სარკომა), კუჭის, ღვიძლის, სწორი ნაწლავის და კოლინჯის კარცინომა, პანკრეასის კარცინომა, მწვავე მიელოპლაზიური ლეიკემია, რბილი ქსოვილების და ოსტეოგენური სარკომები, სარძევე ჯირკვლის და საკვერცხის კარცინომა, ფილტვის და ბრონქოგენური კარცინომა, შარდის ბუშტის კარცინომა, ვილმსის კარცინომა.

დოზირება და გამოყენება

გამოთვლილია სხეულის ზედაპირის ფართობის მიხედვით

ყველაზე ხშირად გამოყენებული დოზის სქემა ერთჯერადი გამოყენებისას არის 60-დან 75 მგ/მ2 ერთჯერადი ინტრავენური ინექციის სახით 21-დღიანი ინტერვალით. გაიმეორეთ ეს სქემა 1 ციკლის სახით.

არსებობს მოსაზრება, რომ დოზის გაყოფა სამ ზედიზედ დღეზე (20 - 25 მგ/მ2 ყოველ დღე) უფრო მაღალი ტოქსიურობის მიუხედავად, უფრო დიდ ეფექტურობას იძლევა.

გამოთვლილია სხეულის წონის მიხედვით

თუ დოზირება უნდა გამოითვალოს სხეულის წონის მიხედვით, 1.2 - 2.4 მგ/კგ უნდა გამოიყენონ ერთჯერადი დოზის სახით 21 დღიანი ინტერვალებით.

არიან ისეთებიც, რომლებიც თვლიან, რომ დოზის გაყოფა სამ ზედიზედ დღეზე (0.4 - 0.8 მგ/კგ ყოველ დღეზე) უფრო მაღალი ტოქსიურობის მიუხედავად, უფრო დიდ ეფექტურობას იძლევა.

სხვა სიმსივნისსაწინააღმდეგო პრეპარატებთან კომბინაცია

თუ იგი გამოიყენება სხვა სიმსივნის საწინააღმდეგო აგენტებთან ერთად, რომლებსაც აქვთ გადაფარვითი ტოქსიკურობა, დოქსორუბიცინის დოზა შეიძლება შემცირდეს 30-40 მგ/მ2 -მდე 21-დღიანი ინტერვალით.

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის შემთხვევაში დოქსორუბიცინის დოზა უნდა შემცირდეს შემდეგი ცხრილის მიხედვით.

შრატში ბილირუბინის

დონე

BSP

რეტენცია

რეკომენდებული

დოზა

  • 2 ∼ 3.0 მგ/100 მლ

9∼15%

ნორმალური დოზის 50%

> 3.0 მგ/100 მლ

≥ 15%

ნორმალური დოზის 25%

პრეპარატის ჯამური დოზა არ უნდა აჭარბებდეს რეკომენდებულ 550 მგ/მ2 ლიმიტს.

რეკომენდებულია ადრიცინის საინექციო ხსნარის ნელა შეყვანა ნატრიუმის ქლორიდის საინექციო ან 5% დექსტროზის ინექციის თავისუფლად გაშვებული ინტრავენური ინფუზიის მილში. მილი უნდა იყოს მიმაგრებული ნემსზე, რომელიც ჩასმულია სასურველია დიდ ვენაში. თუ ეს შესაძლებელია, მოერიდეთ სახსრებზე ან კიდურებზე დაზიანებული ვენური ან ლიმფური დრენაჟის მქონე ვენებს. შეყვანის სიჩქარე დამოკიდებულია ვენის ზომაზე და დოზაზე. თუმცა, დოზა უნდა შეიყვანოთ არანაკლებ 2-5 წუთის განმავლობაში. ადგილობრივი ერითემატოზული ზოლები ვენის გასწვრივ, ისევე როგორც სახის სიწითლე, შეიძლება მიუთითებდეს ძალიან სწრაფ შეყვანაზე. წვის ან ჩხვლეტის შეგრძნება შეიძლება მიუთითებდეს პერივენოზურ ინფილტრაციაზე და ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და ხელახლა უნდა დაიწყოს სხვა ვენაში. პერივენური ინფილტრაცია შეიძლება უმტკივნეულოდ განვითარდეს

დოქსორუბიცინი არ უნდა შეერიოს ჰეპარინს ან სხვა პრეპარატებს.

უკუჩვენება

პაციენტები გულის უკმარისობით ან ადრე არსებული გულის დაავადებით.

პაციენტები, რომლებსაც აქვთ პრეპარატის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.

უსაფრთხოების ზომები

პაციენტები ღვიძლის უკმარისობით (გვერდითი რეაქცია შეიძლება გაიზარდოს.)

თირკმლის დაზიანების მქონე პაციენტები (გვერდითი რეაქციები შეიძლება გაიზარდოს.)

ნაყოფის ინფექციების მქონე პაციენტები დაკავშირებულია დოქსორუბიცინის კომბინაციასთან

პაციენტები ძვლის ტვინის დეპრესიით (ძვლის ტვინის დეპრესია შეიძლება გაიზარდოს.)

ხანდაზმულები

ჩუტყვავილით დაავადებული პაციენტები (შეიძლება განვითარდეს ნაყოფის სისტემური დარღვევა.)

პაციენტები, რომლებმაც ჩაიტარეს, ან ჩაიტარებენ რადიოთერაპის.

დიარეის მქონე პაციენტები

გვერდითი რეაქციები

კარდიოგენური: კარდიოტოქსიკურობა შეიძლება გამოვლინდეს ტაქიკარდიით, მათ შორის სუპრავენტრიკულური ტაქიკარდიით, არითმიით, მუცლის ტკივილი და ეკგ ცვლილებებით. რეკომენდირებულია რუტინული ეკგ მონიტორინგი და სიფრთხილეა საჭირო გულის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში.

შოკი: იშვიათად შეიძლება განვითარდეს შოკი. ამიტომ, საჭიროა საკმარისი დაკვირვება, აუცილებლობის შემთხვევაში უნდა შეწყდეს მიღება და/ან დაინიშნოს შესაბამისი თერაპია. ჰემატოლოგიური: ანემია, სისხლდენა, ლეიკოციტოპენია, სისხლდენა, ნეითროპენია და თრომბოციტოპენია.

მომატებული მგრძნობელობა ზოგჯერ აღინიშნა ცხელება, შემცივნება და ჭინჭრის ციება. შეიძლება განვითარდეს ანაფილაქსია.

ღვიძლის: ზოგჯერ აღწერილია ღვიძლის უკმარისობა.

თირკმლის ზოგჯერ აღწერილია პროტეინურია.

გასტროინტესტინური მწვავე გულისრევა და ღებინება ხშირად აღინიშნება და შეიძლება იყოს მძიმე. მუკოზიტი (სტომატიტი და ეზოფაგიტი) შეიძლება განვითარდეს მიღებიდან 5-10 დღის შემდეგ. ხანდახან აღწერილია ანორექსია და დიარეა.

კანის: უმეტეს შემთხვევაში ვითარდება შექცევადი სრული ალოპეცია. რამდენიმე შემთხვევაში დაფიქსირდა ფრჩხილის და კანის ნაოჭების ჰიპერპიგმენტაცია.

ცნს: ხშირად ვითარდება დაღლილობა და თავის ტკივილი.

საშარდე სისტემა: ცისტური სტიმულაციის სიმპტომები (ოლიგურია, უროდინია, უროცისტიტი, ჰემატურია) ვეზიკოდიზის თერაპიით

რესპირატორული სისტემა: პნევმოთორაქსი სამკურნალო სიმპტომის დროს, რომელიც მეტასტაზირებს ფილტვებში

სხვა: ბლენოფთაალმია, ეპიფორა, ამენორეა, ასპერმია კონიუნქტივიტი და ხდება.

ზოგადი უსაფრთხოების ზომები:

დოქსორუბიცინით საწყისი მკურნალობა მოითხოვს პაციენტებზე ინტენსიურ დაკვირვებას და ინტენსიურ ლაბორატორიულ მონიტორინგს. ამიტომ მკურნალობის პირველ ფაზაში მაინც რეკომენდებულია პაციენტების ჰოსპიტალიზაცია.

განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს დოქსორუბიცინის მიერ გამოწვეულ ინფექციას და სისხლდენის ტენდენციას.

ბავშვსა და შვილოსნობის უნარის მქონე პაციენტში დანიშვნისას განიხილება სასქესო ჯირკვალზე ეფექტი.

წამალთაშორისი ურთიერთქმედება

ადრიცინმა შეიძლება გააძლიეროს სიმსივნისსაწინააღმდეგო სხვა თერაპიების ტოქსიკურობა.

აღწერილია ციკლოფოსფამიდით გამოწვეული ჰემორაგიული ცისტიტის გამწვავება და 6-მერკაპტოპურინის ჰეპატოტოქსიურობის გაძლიერება.

აღწერილია, რომ მიოკარდიუმის, ლორწოვანი გარსების, კანისა და ღვიძლის მიმართ გამოსხივებით გამოწვეული ტოქსიკურობა გაიზარდა შეყვანისას.

გამოყენება ორსულობის და ლაქტაციის დროს

ცხოველებზე ჩატარებული კვლევების დასკვნებით, დოქსორუბიცინმა შესაძლოა იმოქმედოს ადამიანის ფერტილობაზე ან გამოიწვიოს ტერატოგენეზისი.

თუმცა, ექსპერიმენტული მონაცემები საფუძველს იძლევა, ვიფიქროთ, რომ დოქსორუბიცინი აზიანებს ნაყოფს და ამიტომ არ უნდა დაინიშნოს ორსულ ქალებში და მეძუძუ ქალებში.

ბავშვებში გამოყენება

ბავშვებში გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე გვერდითი ეფექტების მანიფესტაციისთვის.

დოზის გადაჭარბება

დოქსორუბიცინის მწვავე ზედოზირება აძლიერებს მუკოზიტის, ლეიკოპენიის და თრომბოციტოპენიის ტოქსიკურ ეფექტს. მწვავე ჭარბი დოზირების მკურნალობა მოიცავს მძიმე მიელოსუპრესიის მქონე პაციენტის მკურნალობას ჰოსპიტალიზაციის, ანტიმიკრობული მედიკამენტების, თრომბოციტების გადასხმასა და მუკოზიტის სიმპტომატურ მკურნალობას. შესაძლებელია ჰემოპოიეტური ზრდის ფაქტორის გამოყენება (G-CSF, GM-CSF).

დოქსორუბიცინის კუმულაციური დოზა ზრდის კარდიომიოპათიის და, შედეგად, გულის შეგუბებითი უკმარისობის რისკს. მკურნალობა მოიცავს გულის შეგუბებითი უკმარისობის ინტენსიურ მკურნალობას დიგიტალისის მედიკამენტებით, დიურეტიკებით და დატვირთვის შემდგომი შემცირებით, როგორიცაა აგფ ინჰიბიტორები.

სიფრთხილე გამოყენებისას

ადრიცინი განკუთვნილი არ არის კანქვეშა ან კუნთში ინექციისთვის.

ინტრაპერიტონეალურ გამოყენებას უნდა მოერიდონ რადგან შეიძლება ამან გამოიწვიოს ნაწლავების ადჰეზია.

ვინაიდან ინტრავენურმა ინექციამ შეიძლება გამოიწვიოს ვაზოკონსტრიქცია, ფლებიტი და თრომბოზი, ყურადღება მიაქციეთ ინექციის ადგილს, ინექციის მეთოდს და ა.შ. და ინექცია გააკეთეთ რაც შეიძლება ნელა.

თუ ინტრავენური ინექციის დროს პრეპარატის ხსნარი სისხლძარღვიდან გამოდის, შეყვანილი ადგილი შეიძლება გამაგრდეს და დანეკროზდეს, ამიტომ საჭიროა სიფრთხილე რათა არ მოხდეს პრეპარატის ხსნარის სისხლძარღვიდან გადინება.

მოერიდეთ სხვა პრეპარატებთან შერევას და გახსენითთ საინექციო წყალში ან ფიზიოლოგიურ ხსნარში, ვინაიდან ამ პრეპარატის სტაბილურობა შეიძლება განზავების დროს pH-ით გაუარესდეს.

განზავების შემდეგ სწრაფად გამოიყენეთ.

ქიმიური შეუთავსებლობის გამო, ადრიცინი არ უნდა შეურიონ ჰეპარინს, რადგან ამან შეიძლება ნალექის წარმოქმნა გამოიწვიოს.

ინფორმაცია ლაქტოზას აუტანლობის მქონე მამაკაცებისთვის

დოქსორუბიცინი საინექციო შეიცავს ლაქტოზას და არ უნდა მიიღონ პაციენტებმა, რომლებსაც აღენიშნებათ იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემები- გალაქტოზას აუტანლობა, ლაპ ლაქტაზას დეფიციტი ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბცია.

სხვა

ადრიცინი შეყვანის შემდეგ შარდს ანიჭებს წითელ შეფერილობას და პაციენტებს უნდა ეცნობოთ, რომ ამას ელოდონ აქტიური თერაპიის დროს.

სარძევე ჯირკვლის სიმსივნეები დაფიქსირდა ცხოველების ტესტირებისას, ვირთხებში ინტრავენურად შეყვანისას.

აღწერილია, რომ პრეპარატის სხვა სიმსივნის საწინააღმდეგო საშუალებებთან ერთად გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს მწვავე ლეიკემია და მიელოდისპლაზიური სინდრომი (MDS).

შენახვა

ინახება ჰერმეტულ კონტეინერებში.

ინახება ოთახის, არაუმეტეს 30°C ტემპერატურაზე.

შეფუთვა

1 ფლაკონი/კოლოფი

ტექსტის გადახედვა: 07 ნოემბერი, 2009წ.

კორეა იუნაითედ ფარმ. ინკ. 107, გონგდან-რო, იეონსეო-მიეონ, სეჯონგ-სი, კორეა

3410201877-60630

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა