ჟურნალისტი მერაბ მეტრეველი:
წარმოიდგინეთ, რა გააკეთა სისტემამ:
ნახეს, რომ ნაცემი ბიჭის მამიდა მასწავლებელი იყო.
– ა, ჩვენს ხელში ყოფილაო, თქვეს.
დაურეკეს, ალბათ, მის დორექტორს და უთხრეს, დაურეკეავ ახლა მაგ ქალბატონს და ეტყვი, რომ ასე და ასე ილაპარაკოსო. დირექტორმაც, ალბათ დაურეკა და უთხრა:
– ხომ ხარ ჩვენიანი? მერე ვერ ხედავ, თქვენს საქმეს ჩვენს წინააღმეგ რომ იყნებს ოპოზცია? რა გინდა? ხომ დააკავეს ის პოლიცკელები? შენი ბიჭიც გამოუშვეს. ჰოდა, თუ გინდა ყველას ერთად პრობლემები არ შეგვექმას, გამოხვალ და გაემიჯნები ამათ განცხადებებს, იტყვი, რომ კმაყოფილი ხარ საქმის მიმდინარეობით. ჟურნალისტები დაგირეკევან და კარგად მოემზადე. აბა, შენ იცი.
ჰოდა, ეს ქალიც დადგა და ჩამოარაკრაკა, რაც დააბრეს.
ნეტა, პროპაგანდა იმ დონემდე არ მივიდოდეს, რომ ხვალ ოჯახს ათქმევინონ, ვგმობთ იმ ჟურნალსიტებს, ვინც ის ცემა გადაიღოო და მეტი არაფერი მინდა.
