გიორგი კეკელიძე:
ახლახან გარდაცვილილი გოგოს ტაძარში დასვენების გამო, არ მგონია, რომ განრისხდეს ღმერთი.
შეუძლებელია, ღმერთი ნაომარი მამის ტირილს უყურებდეს და საკუთარ სახლში მის შვილს კარი მიუხუროს.
ვიცი წესები და სამართალი, მაგრამ ისიც ვიცი, რომ ეს წესები ადამიანის გამო და ადამიანისთვის შეიქმნა. და ადამიანებივე აღასრულებენ.
და მგონია, რომ მათ შორის აღმოჩნდება ერთი, ვინც იტყვის – მე ავიღებ ამ ცოდვას თავზე, თუ ეს ცოდვაა.
და იმ ერთისთვის მერე ბევრი ილოცებს.
