მაღალი დოზით თუთიის მიღება ნაწლავში სპილენძის შეწოვას ამცირებს – რას აჩვენებს კვლევა?

მოუსმინეთ მოკლე მიმოხილვას

კვლევებმა აჩვენა, რომ მაღალი დოზით თუთიის მიღება, კერძოდ, დღეში 50 მგ-ზე მეტი, სპილენძის შეწოვას ამცირებს. ეს ხდება მეტალოთიონინის წარმოების გამო, რომელიც აუცილებლად აკავებს სპილენძს ნაწლავის უჯრედებში. კვლევებმა გამოავლინა, რომ სპილენძზე დამოკიდებული ფერმენტის ფუნქცია ჯანმრთელ ქალებში შემცირდა 47%-ით, რაც შეიძლება გამოიწვიოს სპილენძის დეფიციტი. თუ თქვენ იღებთ თუთიის დანამატებს, განსაკუთრებით მაღალი დოზებით, ყურადღება მიაქციეთ სპილენძის დეფიციტის ნიშნებზე, როგორიცაა დაღლილობა და იმუნური ფუნქციის შემცირება. მნიშვნელოვანია, რომ რეგულარულად მოინახულოთ ექიმი და განიხილოთ თქვენი დანამატის დოზირება.

სრული სტატია იხილეთ შენი ექიმის საიტზე

#drpkhakadze #sheniekimi #ხარისხიდაუსაფრთხოება #თუთია #მეტალოთიონინი

🟠 საშუალო მტკიცებულება

თუთიის დანამატი 50 მგ-ზე მეტი დღიურად იწვევს სპილენძის შემცირებას კარგად აღწერილი ნაწლავის მექანიზმით, რომელიც ვერ კომპენსირდება მარტივი დიეტური გზით, როგორც ეს ნაჩვენებია კონტროლირებულ კვლევებში, გამოქვეყნებულ American Journal of Clinical Nutrition-ში. მექანიზმი მოიცავს თუთიის მიერ გამოწვეულ მეტალოთიონინის წარმოებას, ცილას, რომელიც პრიორიტეტულად აკავებს სპილენძს ნაწლავის უჯრედებში, რომლებიც შემდეგ იკარგებიან განავალში.

ძირითადი დასკვნები

თუთიის დანამატი 50 მგ დღიურად ამცირებს სპილენძზე დამოკიდებული ფერმენტის ფუნქციას 47%-ით ჯანმრთელ ქალებში 10 კვირაში, რაც დაფიქსირდა ფუნქციური მარკერებით, მაგრამ არა სტანდარტული შრატის ტესტებით

მეტალოთიონინი, თუთიის მიერ გამოწვეული ნაწლავის ცილა, აკავებს სპილენძს უფრო მაღალი აფინიტით ვიდრე თუთიას და რჩება, თუნდაც თუთიის მიღება შეწყდეს, რაც სპილენძს უჯრედებში აკავებს, რომლებიც ბუნებრივად იკარგებიან

დამატებითი პირისეული სპილენძის დანამატი არ იძლევა თუთიის მიერ გამოწვეული სპილენძის შემცირების გადალახვას, როდესაც მაღალი თუთიის დოზები გრძელდება, რაც მექანიზმს კლინიკურად მნიშვნელოვნად ხდის ხანგრძლივი დანამატების მომხმარებლებისთვის

კვლევის მიმოხილვა

წყარო

American Journal of Clinical Nutrition

კვლევის ტიპი

კონტროლირებული კვლევა

ნიმუშის ზომა

N = 18 ჯანმრთელი ქალი (Yadrick et al.); N = 13 ჯანმრთელი მამაკაცი (Fischer et al.)

პოპულაცია

ჯანმრთელი მოზრდილები ნორმალური დიეტით

ინტერვენცია

50 მგ თუთიის გლუკონატი დღიურად 6–10 კვირა

ქვეყანა

ამერიკის შეერთებული შტატები

47%

ერითროციტის სუპეროქსიდ დისმუტაზის (სპილენძზე დამოკიდებული ფერმენტი) შემცირება 10 კვირაში 50 მგ თუთიის დღიური დოზაზე, Yadrick et al., American Journal of Clinical Nutrition, 1989

სპილენძის შემცირების რეაქცია თუთიის დანამატზე

ფუნქციური ფერმენტის მარკერები აჩვენებს სპილენძის შემცირებას, რომელიც სტანდარტული შრატის ტესტებით არ ჩანს, ამერიკის შეერთებული შტატები, 1984–1989

წყარო: Yadrick et al., 1989; Fischer et al., 1984, American Journal of Clinical Nutrition | Georgian Medical Journal News

თუთია იწვევს სპილენძის დამჭერი ცილის წარმოებას ნაწლავში

როდესაც თუთია შედის ნაწლავში დანამატის დოზით, ნაწლავის ეპითელური უჯრედები რეაგირებენ მეტალოთიონინის წარმოებით, მეტალზე დამჭერი ცილა, რომელიც არჩევითად აკავებს სპილენძს. მექანიზმი არ არის უბრალოდ კონკურენტული — მეტალოთიონინი პრიორიტეტულად აკავებს სპილენძს თუთიის მიმართ, მიუხედავად იმისა, რომ თუთიამ გამოიწვია მისი წარმოება. ეს ქმნის პარადოქსს: დანამატი, რომელიც უნდა გაზარდოს ერთი მიკროელემენტი, უნებლიედ ქმნის სპილენძის ხაფანგს.

ნაწლავის ეპითელური უჯრედები ბუნებრივად იცვლებიან ყოველ 3-5 დღეში, და როდესაც ისინი იკარგებიან განავალში, ისინი თავიანთი დამჭერი სპილენძით იკარგებიან. შედეგი არის სპილენძის კუმულაციური დაკარგვა, რომელიც სტანდარტული დიეტური ზომებით ვერ ადვილად გამოსწორდება. ეს პროცესი სპილენძის მიღებაზე დამოუკიდებელია და გრძელდება, სანამ თუთიის დანამატი გრძელდება.

სტანდარტული ტესტები ვერ ხედავენ შემცირებას

კვლევის კრიტიკული მიგნება Yadrick და კოლეგების მიერ American Journal of Clinical Nutrition (1989) იყო, რომ შრატის ცერულოპლაზმინი — სტანდარტული კლინიკური სპილენძის მარკერი — არ შეცვლილა მნიშვნელოვნად მათ კვლევაში 18 ჯანმრთელი ქალის, რომლებიც იღებდნენ 50 მგ თუთიას დღიურად 10 კვირა. თუმცა, ერითროციტის სუპეროქსიდ დისმუტაზა (ESOD), სპილენძზე დამოკიდებული ფერმენტი და სპილენძის სტატუსის მგრძნობიარე ფუნქციური მარკერი, შემცირდა 47%-ით (p<0.05).

ეს შეუსაბამობა აჩვენებს კლინიკურ სიბრმავეს: რუტინული შრატის სპილენძის ან ცერულოპლაზმინის ტესტები შეიძლება ნორმალურად ჩანდეს, მაშინ როცა ფუნქციური სპილენძის დეფიციტი ვითარდება. კლინიკოსები, რომლებიც ეყრდნობიან კონვენციურ შრატის პანელებს შეიძლება გამორჩეს ადრეული შემცირება, განსაკუთრებით პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ქრონიკულად მაღალი დოზის თუთიას იმუნური მხარდაჭერის ან სხვა მიზეზებით.

პირისეული სპილენძის კომპენსაცია ვერ გადალახავს მექანიზმს

თუთიის მიერ გამოწვეული მეტალოთიონინის არსებობა ქმნის თერაპიულ გამოწვევას: უბრალოდ მეტი სპილენძის დამატება დიეტაში ვერ გადალახავს შემცირებას, როდესაც მაღალი თუთიის დოზები აქტიურია. თუთიის მიერ გამოწვეული ცილა აგრძელებს სპილენძის დამჭერობას ნაწლავის უჯრედებში, რაც ხელს უშლის საკმარის შეწოვას, მიუხედავად დიეტური ან დანამატური სპილენძის მიღებისა.

ეს მექანიზმი იმდენად თანმიმდევრული და კარგად აღწერილია, რომ თუთია რეალურად FDA-ის მიერ დამტკიცებულია თერაპიული მკურნალობისთვის ვილსონის დაავადებაში, გენეტიკური სპილენძის გადატვირთვის დარღვევაში. თერაპიულ თუთიის დოზებზე (ჩვეულებრივ 25–50 მგ დღიურად), თუთიის მიერ გამოწვეული სპილენძის შემცირება არის განზრახ კლინიკური ეფექტი. თუმცა, იმ პირებისთვის, რომლებიც იღებენ თუთიას იმუნური მხარდაჭერის ან სხვა არათერაპიული მიზეზებით, სპილენძის შემცირების რისკი და მისი პოტენციური შედეგები შეიძლება ფართოდ არ იყოს აღიარებული.

ერითროციტის სუპეროქსიდ დისმუტაზის აქტივობა, სპილენძზე დამოკიდებული ფერმენტი და ერთ-ერთი ყველაზე მგრძნობიარე ფუნქციური მარკერი სპილენძის სტატუსის, შემცირდა 47%-ით 10 კვირაში 50 მგ დღიური თუთიის დანამატის მიღებისას ჯანმრთელ ქალებში, მიუხედავად ნორმალური შრატის ცერულოპლაზმინის დონეების.

— Yadrick et al., American Journal of Clinical Nutrition (1989)

რას ნიშნავს ეს

პაციენტებისთვის: თუ იღებთ თუთიის დანამატებს 25–30 მგ-ზე მეტი დღიურად ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში (განსაკუთრებით ცივი სეზონის დროს), ყურადღება მიაქციეთ სპილენძის დეფიციტის სუსტი ნიშნების გამოვლენას, როგორიცაა დაღლილობა, შემცირებული იმუნური ფუნქცია ან ნევროლოგიური სიმპტომები. განიხილეთ პერიოდული ფუნქციური ტესტირება შრატის სპილენძის დონეებზე დაყრდნობით და განიხილეთ დანამატის ხანგრძლივობა და დოზირება კლინიკოსთან.

კლინიკოსებისთვის: სტანდარტული შრატის სპილენძის ან ცერულოპლაზმინის ტესტები ვერ აღმოაჩენენ თუთიის მიერ გამოწვეულ სპილენძის შემცირებას დროულად. ერითროციტის სუპეროქსიდ დისმუტაზა და სხვა ფუნქციური ფერმენტის ანალიზები უფრო მგრძნობიარე მარკერებია. გადახედეთ ხანგრძლივი თუთიის დანამატის გამოყენებას პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ აუხსნელი სიმპტომები, რომლებიც შეესაბამება სპილენძის დეფიციტს, და განიხილეთ დოზის შემცირება ან პერიოდული დოზირების პროტოკოლები.

პოლიტიკის შემქმნელებისთვის: საერთო თუთიის დანამატები, რომლებიც იყიდება 50 მგ დღიური დოზებით, უნდა შეიცავდეს ეტიკეტის გაფრთხილებებს სპილენძის შემცირების რისკზე და გამოყენების ხანგრძლივობის შესახებ მითითებებს. ფარმაციის და დანიშნულების სტანდარტები შეიძლება საჭირო იყოს შესაბამისი ფუნქციური ტესტირების განხილვისას, როდესაც შეფასდება მიკროელემენტის დეფიციტი დანამატის მომხმარებლებში.

ხშირად დასმული კითხვები

50 მგ თუთია დღეში მაღალი დოზაა?

არა — 50 მგ არის საერთო არარეცეპტული დანამატის დოზა, არა მეგადოზა. თუთიის რეკომენდებული დიეტური ნორმა (RDA) არის 8–11 მგ დღიურად, ამიტომ 50 მგ წარმოადგენს 5–6 ჯერ მეტს. ეს დონე ფართოდ ხელმისაწვდომია ცივი სეზონის იმუნური მხარდაჭერის ფორმულებში და მრავალი მწარმოებლის მიერ ითვლება სტანდარტულ დანამატად, თუმცა საკმარისია სპილენძის შემცირების გასაზომად რამდენიმე კვირაში, როგორც ეს ნაჩვენებია Yadrick et al. და Fischer et al. კონტროლირებულ კვლევებში American Journal of Clinical Nutrition-ში.

რამდენ ხანში ვითარდება თუთიის მიერ გამოწვეული სპილენძის შემცირება?

ფუნქციური სპილენძის შემცირება (განსაზღვრული ერითროციტის სუპეროქსიდ დისმუტაზის შემცირებით) შეიძლება განვითარდეს 6–10 კვირაში 50 მგ თუთიის დღიური დოზით, როგორც ეს ნაჩვენებია Yadrick (1989) და Fischer (1984) კვლევებში. თუმცა, სტანდარტული შრატის სპილენძის ტესტები შეიძლება ნორმალურად დარჩეს ამ პერიოდში, რაც ართულებს ადრეულ აღმოჩენას მგრძნობიარე ფუნქციური მარკერების გარეშე. სპილენძის დანაკარგები გროვდება ნაწლავის ეპითელური უჯრედების ბუნებრივი 3–5 დღიანი ციკლის მეშვეობით.

შეიძლება თუ არა დიეტური სპილენძის გაზრდა თუთიის მიერ გამოწვეული შემცირების თავიდან აცილება?

არასაიმედოდ, როგორც ეს აღწერილია Yadrick et al. მიერ. თუთიის მიერ გამოწვეული მეტალოთიონინის ცილა პრიორიტეტულად აკავებს სპილენძს ნაწლავის უჯრედებში, სანამ ისინი იკარგებიან განავალში. ეს ხდება დიეტური სპილენძის მიღების მიუხედავად. მიუხედავად იმისა, რომ პირისეული სპილენძის დანამატი თეორიულად შესაძლებელია, ის არ გადალახავს თუთიის მიერ გამოწვეულ შემცირებას, სანამ მაღალი თუთიის დოზები გრძელდება, რაც დოზის შემცირებას ან შეწყვეტას უფრო ეფექტურ სტრატეგიად ხდის.

როგორც თუთიის დანამატების პოპულარობა იზრდება იმუნური მხარდაჭერისა და სხვა ჯანმრთელობის პრეტენზიებისთვის, ამ კონტრუინტუიტიური მექანიზმის შესახებ ცნობიერება კლინიკურად აქტუალური ხდება. აღმოჩენა, რომ საერთო დანამატი უნებლიედ ქმნის სპილენძის ხაფანგს — რომელიც ვერ გამოსწორდება მარტივი დიეტური გზებით — ხაზს უსვამს მტკიცებულებებზე დაფუძნებული დოზირების მითითებებისა და ფუნქციური მიკროელემენტების მონიტორინგის მნიშვნელობას ხანგრძლივი დანამატების მომხმარებლებისთვის. ჯანდაცვის სისტემებმა უნდა განიხილონ კლინიკური შეფასების პროტოკოლების განახლება, რათა მოიცავდეს მგრძნობიარე სპილენძის სტატუსის მარკერებს რუტინული შრატის პანელებთან ერთად.

წყარო: Yadrick et al., American Journal of Clinical Nutrition, 1989; Fischer et al., American Journal of Clinical Nutrition, 1984