1.1 გრიპის მკურნალობა ტამიფლუ ნაჩვენებია A და B ტიპის გრიპის ვირუსით გამოწვეული მწვავე, გაურთულებელი დაავადების მქონე 2 კვირის და უფროსი ასაკის პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ სიმპტომები არაუმეტეს 48 საათისა. …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- ოზელტამივირი (oseltamivir)
- ფორმა და შეფუთვა
- 75მგ კაფსულა №10
- მწარმოებელი
- Patheon Manufacturing Services, LLC, აშშ
- გაცემის წესი
- II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- ანტივირუსული საშუალებები სისტემური გამოყენებისთვის, ნეურამინიდაზას ინჰიბიტორები
- ATC კოდი
- J05AH02
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ-040173
- რეგისტრირებულია
- 8 თებერვალი 2024, მოქმედებს 8 თებერვალი 2029-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- ()
- განმცხადებელი
- შპს „როშ ჯორჯია“
- GMP
- -
ტამიფლუ — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
- 1 გრიპის მკურნალობა
ტამიფლუ ნაჩვენებია A და B ტიპის გრიპის ვირუსით გამოწვეული მწვავე, გაურთულებელი დაავადების მქონე 2 კვირის და უფროსი ასაკის პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ სიმპტომები არაუმეტეს 48 საათისა.
- 2 გრიპის პროფილაქტიკა
ტამიფლუ ნაჩვენებია A და B ტიპის გრიპის ვირუსის საპროფილაქტიკოდ 1 წლის ან უფროსი ასაკის პაციენტებში.
მიღების წესი და დოზირება
მიიღეთ ტამიფლუ გრიპის სამკურნალოდ 2 კვირის ან უფროსი ასაკის პაციენტებში [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.2)] ან გრიპის პროფილაქტიკისთვის 1 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.3)] შემდეგი ფორმით:
ტამიფლუს კაფსულები ან
ტამიფლუ პერორალური სუსპენზიისთვის (მოწოდებული როგორც ფხვნილი). ეს სასურველი ფორმაა (6 მგ / მლ) პაციენტებისთვის, რომელთაც არ შეუძლიათ კაფსულების გადაყლაპვა. გამოყენებამდე, მოწოდებული ტამიფლუს ფხვნილი ფარმაცევტის მიერ წყლით უნდა გაზავდეს პერორალური სუსპენზიის მომზადებისთვის. [იხილეთ დოზირება და მიღების წესი (2.5)].
კაფსულები და პერორალური სუსპენზია შეიძლება მიღებულ იქნას საკვებთან ერთად ან მის გარეშე; ამასთან, ამტანობა შეიძლება გაუმჯობესდეს, თუ ტამიფლუ მიიღება საკვებთან ერთად.
შეცვალეთ ტამიფლუს დოზა პაციენტებში თირკმლის საშუალო ან მძიმე უკმარისობით [იხილეთ დოზირება და მიღების წესი (2.4)].
პაციენტებისთვის, რომლებსაც არ შეუძლიათ კაფსულების გადაყლაპვა, ტამიფლუ პერორალური სუსპენზიისთვის სასურველი ფორმულირებაა, როდესაც პერორალური სუსპენზიისთვის ტამიფლუს მოპოვება არ არის შესაძლებელი საბითუმო მოვაჭრის ან მწარმოებლისგან, ტამიფლუს კაფსულები შეიძლება გაიხსნას და შეერიოს ისეთ ტკბილ სითხეებს, როგორებიცაა ჩვეულებრივი ან უშაქრო შოკოლადის სიროფი, სიმინდის სიროფი, კარამელის მოსასხამი ან ღია ყავისფერი შაქარი (წყალში გახსნილი). გადაუდებელი მდგომარეობების დროს და როდესაც არ არსებობს ტამიფლუს პერორალური სუსპენზია ან კაფსულების ასაკთან შესაბამისი სიძლიერეები ტკბილ სითხეებთან შესარევად, ფარმაცევტს ტამიფლუს 75 მგ-იანი კაფსულებიდან შეუძლია მოამზადოს პერორალური სუსპენზია გადაუდებლად მიწოდებისთვის [იხილეთ დოზირება და მიღების წესი (2.6)].
- 2 გრიპის სამკურნალოდ რეკომენდებული დოზირება
დაიწყეთ ტამიფლუთი მკურნალობა გრიპის სიმპტომების დაწყებიდან 48 საათის განმავლობაში.
მოზრდილები და მოზარდები (13 წლის და უფროსი ასაკის)
მოზრდილებსა და 13 წლის და უფროსი ასაკის მოზარდებში გრიპის სამკურნალო ტამიფლუს რეკომენდებული პერორალური დოზა არის 75 მგ ორჯერ დღეში (ერთი 75 მგ კაფსულა ან 12,5 მლ პერორალური სუსპენზია ორჯერ დღეში) 5 დღის განმავლობაში.
პედიატრიული პაციენტები (2 კვირიდან 12 წლამდე ასაკის)
ცხრილი 1 ასახავს ტამიფლუს რეკომენდებულ პერორალურ დოზირებას გრიპის სამკურნალოდ პედიატრიულ პაციენტებში 2 კვირიდან 12 წლამდე ასაკში და მოცემულია ინფორმაცია კაფსულის დანიშვნის ან პერორალური სუსპენზიის მომზადების შესახებ.
- 3 გრიპის საპროფილაქტიკოდ რეკომენდებული დოზირება
ინფექციის მქონე ინდივიდთან მჭიდრო კონტაქტის შემდეგ ტამიფლუთი დაიწყეთ ექსპოზიციის შემდგომი პროფილაქტიკა. დაიწყეთ სეზონური პროფილაქტიკა ტამიფლუთი საზოგადოებრივი ეპიდემიის დროს.
მოზრდილები და მოზარდები (13 წლის და უფროსი ასაკის)
გრიპის საპროფილაქტიკო ტამიფლუს რეკომენდებული დოზა მოზრდილებსა და 13 წლის და უფროსი ასაკის მოზარდებში არის 75 მგ პერორალურად ერთხელ დღეში (ერთი 75 მგ კაფსულა ან 12,5 მლ პერორალური სუსპენზია ერთხელ დღეში) სულ მცირე, 10 დღე ინფექციის მქონე ინდივიდთან მჭიდრო კონტაქტის შემდეგ და 6 კვირამდე საზოგადოებრივი ეპიდემიის განმავლობაში.
იმუნოსუპრესიის მქონე პაციენტებში ტამიფლუ შეიძლება გაგრძელდეს 12 კვირამდე [იხილეთ განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება (8.9)]. დაცვის ხანგრძლივობა გრძელდება მანამ, სანამ გაგრძელდება ტამიფლუს დოზირება.
პედიატრიული პაციენტები (1 - დან 12 წლამდე ასაკის)
ცხრილი 1 ასახავს ტამიფლუს რეკომენდებულ პერორალურ დოზას გრიპის პროფილაქტიკისთვის 1 - დან 12 წლამდე ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში სხეულის წონაზე დაფუძნებით და მოცემულია ინფორმაცია კაფსულის დანიშვნის ან პერორალური სუსპენზიის ფორმულირების შესახებ. პროფილაქტიკა პედიატრიულ პაციენტებში რეკომენდებულია 10 დღის განმავლობაში ინფიცირებულ პირთან მჭიდრო კონტაქტის შემდეგ და 6 კვირის განმავლობაში საზოგადოებრივი ეპიდემიის დროს [იხილეთ განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება (8.4) და კლინიკური კვლევები (14.2)].
ცხრილი SEQ Table \* ARABIC 1 ტამიფლუს დოზირების რეკომენდაციები პედიატრიულ პაციენტებში გრიპის მკურნალობისა და პროფილაქტიკის მიზნით
წონა
მკურნალობის დოზირება 5 დღე
საპროფილაქტიკო დოზირება 10 დღე*
პერორალური სუსპენზიის მოცულობა (6 მგ/მლ) ყოველი დოზისთვის†
გასაცემი პერორალური სუსპენზიის ბოთლების რაოდენობა
გასაცემი კაფსულების რაოდენობა (სიძლიერე)‡
2 კვირიდან 1 წელზე ნაკლები ასაკის პაციენტები
ნებისმიერი წონა
3 მგ/კგ ორჯერ დღეში
არ მიესადაგება
- 5 მლ/კგ§
1 ბოთლი
არ მიესადაგება
1-დან 12 წლამდე ასაკის პაციენტები, სხეულის წონაზე დაფუძნებით
15 კგ ან ნაკლები
30 მგ ორჯერ დღეში
30 მგ ერთხელ დღეში
5 მლ
1 ბოთლი
10 კაფსულები
(30 მგ)
- 1 კგ-დან 23 კგ-მდე
45 მგ ორჯერ დღეში
45 მგ ერთხელ დღეში
- 5 მლ
2 ბოთლი
10 კაფსულები
(45 მგ)
- 1 კგ-დან 40 კგ-მდე
60 მგ ორჯერ დღეში
60 მგ ერთხელ დღეში
10 მლ
2 ბოთლი
20 კაფსულები
(30 მგ)
- 1 კგ ან მეტი
75 მგ ორჯერ დღეში
75 მგ ერთხელ დღეში
- 5 მლ
3 ბოთლი
10 კაფსულები
(75 მგ)
- ექსპოზიციის შემდგომი პროფილაქტიკისთვის რეკომენდებული ხანგრძლივობაა 10 დღე, ხოლო საზოგადოებრივი ეპიდემიის (სეზონური / ექსპოზიციამდე) პროფილაქტიკისთვის რეკომენდებული ხანგრძლივობაა 6 კვირამდე (ან იმუნოსუპრესიის მქონე პაციენტებში 12 კვირამდე). მიწოდებული რაოდენობა (მაგ. ბოთლის ან კაფსულების რაოდენობა) სეზონური პროფილაქტიკისთვის შეიძლება მეტი იყოს ვიდრე ექსპოზიციის შემდგომი პროფილაქტიკისთვის.
† გამოიყენეთ პერორალური დოზირების გამანაწილებელი მოწყობილობა, რომელიც ზომავს შესაბამის მოცულობას მლ-ში, პერორალური სუსპენზიის საშუალებით.
‡ ტამიფლუ პერორალური სუსპენზიისთვის სასურველი ფორმულირებაა იმ პაციენტებისთვის, რომლებსაც არ შეუძლიათ კაფსულების გადაყლაპვა.
§ 1 წელზე ნაკლები ასაკის პაციენტებისთვის გამოყავით შესაბამისი დოზირების მოწყობილობა, რომელსაც შეუძლია მცირე მოცულობების ზუსტად გაზომვა და მიღება.
- 4 დოზირება თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში
ცხრილში 2 მოცემულია დოზირების რეკომენდაციები გრიპის მკურნალობისა და პროფილაქტიკისთვის თირკმლის უკმარისობის სხვადასხვა სტადიის მქონე მოზრდილებში (შეფასებული კრეატინინის კლირენსი წუთში 90 მლ-ზე ნაკლები ან ტოლია). დოზირების მოდიფიკაცია რეკომენდებულია მოზრდილებში, რომელთა კრეატინინის კლირენსი სავარაუდოდ ნაკლებია ან ტოლია 60 მლ წუთში [იხილეთ გამოყენება განსაკუთრებულ პოპულაციაში (8.6) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
ცხრილი SEQ Table \* ARABIC 2 რეკომენდებული დოზირების მოდიფიკაციები გრიპის მკურნალობისა და პროფილაქტიკისთვის თირკმლის უკმარისობის ან თირკმლის ბოლო სტადიის (ESRD) მქონე დიალიზზე მყოფ მოზრდილებში
თირკმლის უკმარისობა
(კრეატინინის კლირენსი)
რეკომენდებული სამკურნალო რეჟიმი*
რეკომენდებული საპროფილაქტიკო რეჟიმი*†
მსუბუქი
(>60-90 მლ/წთ)
75 მგ ორჯერ დღეში 5 დღე
75 მგ ერთხელ დღეში
საშუალო
(>30-60 მლ/წთ)
30 მგ ორჯერ დღეში 5 დღე
30 მგ ერთხელ დღეში
მძიმე
(>10-30 მლ/წთ)
30 მგ ერთხელ დღეში 5 დღე
30 მგ ყოველ მეორე დღეს
ESRD-ის მქონე ჰემოდიალიზზე მყოფი პაციენტები (≤ 10 მლ/წთ)
30 მგ დაუყოვნებლივ და შემდეგ 30 მგ ყოველი ჰემოდიალიზის ციკლის შემდეგ
(მკურნალობის ხანგრძლივობა არ უნდა აღემატებოდეს 5 დღეს)
30 მგ დაუყოვნებლივ და შემდეგ 30 მგ ალტერნატიული ჰემოდიალიზის ციკლის შემდეგ
ESRD-ის მქონე უწყვეტ ამბულატორიულ პერიტონეალურ დიალიზზე მყოფი პაციენტები ‡ (≤10 მლ/წთ)
ერთჯერადი 30 მგ დოზა შეიყვანება დაუყოვნებლივ
30 მგ დაუყოვნებლივ და შემდეგ 30 მგ კვირაში ერთხელ
ESRD-ის მქონე პაციენტები, რომლებიც არ იმყოფებიან დიალიზზე
ტამიფლუ არ არის რეკომენდებული
ტამიფლუ არ არის რეკომენდებული
- კაფსულები ან პერორალური სუსპენზია შეიძლება გამოყენებულ იქნას 30 მგ დოზირებისთვის.
† ექსპოზიციის შემდგომი პროფილაქტიკისთვის რეკომენდებული ხანგრძლივობაა მინიმუმ 10 დღე, ხოლო საზოგადოებრივი ეპიდემიის (სეზონური / ექსპოზიციამდე) პროფილაქტიკისთვის რეკომენდებული ხანგრძლივობაა 6 კვირამდე (ან იმუნოსუპრესიის მქონე პაციენტებში 12 კვირამდე).
‡ უწყვეტ ამბულატორიულ პერიტონეალურ დიალიზზე (CAPD) მყოფი პაციენტების კვლევებიდან მიღებული მონაცემები.
- 5 ტამიფლუს პერორალური სუსპენზიის მომზადება და შენახვა
პაციენტისთვის მიწოდებამდე გააზავეთ ტამიფლუ პერორალური სუსპენზიისთვის (მოწოდებულია ფხვნილის სახით):
ა) რამდენჯერმე მსუბუქად დაარტყით დახურულ ბოთლს, რომელიც შეიცავს ტამიფლუს თეთრ ფხვნილს, იმისთვის, რომ ფხვნილი გაფხვიერდეს.
ბ) გრადუირებულ ცილინდრში გადაზომეთ 55 მლ წყალი.
გ) გასაზავებლად ბოთლში დაამატეთ წყლის მთლიანი რაოდენობა.
დ) მჭიდროდ დაახურეთ ბოთლს ბავშვებისგან დამცავი თავსახური და კარგად შეანჯღრიეთ დახურული ბოთლი 15 წამის განმავლობაში.
ე) მონიშნეთ ბოთლი ინსტრუქციით "შეანჯღრიეთ კარგად გამოყენებამდე".
ვ) გაზავებული პერორალური სუსპენზია მოიცავს 360 მგ ოსელტამივირის ბაზას 60 მლ მოცულობაზე (6 მგ მლ-ზე) და არის თეთრი, ტუტი-ფრუტის არომატით). გაზავებული პერორალური სუსპენზია გამოიყენეთ მომზადებიდან 17 დღის განმავლობაში, თუ ინახება მაცივარში, 2º-დან 8ºC-მდე (36º-დან 46ºF-მდე), ან 10 დღის განმავლობაში, თუ ინახება ოთახის გაკონტროლებულ ტემპერატურაზე 25ºC (77ºF). დააწერეთ ვადის გასვლის თარიღი გაზავებული პერორალური სუსპენზიის ბოთლის ეტიკეტზე.
ზ) დარწმუნდით, რომ პაციენტებს აქვთ პერორალური დოზირების დისპენსერი, რომელიც ზომავს შესაბამის მოცულობას მილილიტრებში. აცნობეთ პაციენტებს, თუ როგორ გამოიყენონ პერორალური დოზირების დოზატორი და სწორად გაზომონ პერორალური სუსპენზია დანიშნულებისამებრ (იხ. ცხრილი 1 და 2).
- 6 პერორალური სუსპენზიის გადაუდებელი მომზადება 75 მგ ტამიფლუს კაფსულებიდან
შემდეგი ინსტრუქციები მოცემულია მხოლოდ საგანგებო სიტუაციებისთვის და როდესაც FDA– ს მიერ დამტკიცებული, კომერციულად წარმოებული ტამიფლუ პერორალური სუსპენზიისთვის მიუწვდომელია საბითუმო მოვაჭრეებისგან ან მწარმოებლისგან.
გადაუდებელი დახმარების მომზადების შემდეგი ინსტრუქციები უზრუნველყოფს ერთ პაციენტს საკმარისი ტამიფლუთი გრიპის მკურნალობის 5 დღიანი კურსის ან გრიპის პროფილაქტიკის 10 დღიანი კურსის დროს:
ნაბიჯი N1: განსაზღვრეთ ტამიფლუს დოზა პაციენტისთვის [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.2, 2.3 და 2.4)], შემდეგ განსაზღვრეთ პერორალური სუსპენზიის სრული მოცულობა, რომლის მომზადებაც საჭიროა (იხ. ცხრილი 3).
ცხრილი 3 გადაუდებელი მომზადება: მზა პერორალური სუსპენზიის მოცულობა (6 მგ / მლ) ტამიფლუს დოზის საფუძველზე
ტამიფლუს დოზა*
პაციენტის მიხედვით საერთო მოცულობა
15 მგ ან ნაკლები
- 5 მლ
30 მგ
75 მლ
45 მგ
100 მლ
60 მგ
125 მლ
75 მგ
150 მლ
- თუ ტამიფლუს დოზა ჩამოთვლილ დოზებს შორისაა, გამოიყენეთ უფრო მაღალი ჩამოთვლილი დოზებიდან, რათა დადგინდეს მომზადებული პერორალური სუსპენზიის საერთო მოცულობა.
ნაბიჯი N2: მომზადება უნდა მოხდეს მხოლოდ შემდეგი შემავსებლებით (სხვა შემავსებლები არ არის შესწავლილი): ალუბლის სიროფი (Humco), Ora-SweetSF (უშაქრო) (Paddock Laboratories) ან მარტივი სიროფი. განსაზღვრეთ კაფსულების და წყლისა და შემავსებლის რაოდენობა, რომელიც საჭიროა მთლიანი მოცულობის მოსამზადებლად (იხ. ცხრილი 3) მომზადებული პერორალური სუსპენზია (6 მგ / მლ) მკურნალობის ან პროფილაქტიკის სრული კურსისთვის (იხ. ცხრილი 4).
ცხრილი 4 გადაუდებელი მომზადება: ტამიფლუ 75 მგ კაფსულების, წყლისა და შემავსებლის რაოდენობა, რომელიც საჭიროა პერორალური სუსპენზიის მთლიანი მოცულობის მოსამზადებლად (6 მგ / მლ)
მომზადებული პერორალური სუსპენზიის მთლიანი მოცულობა
- 5 მლ
75 მლ
100 მლ
125 მლ
150 მლ
ტამიფლუ 75 მგ კაფსულების რაოდენობა (საერთო სიმძლავრე)*
3 (225 მგ)
6 (450 მგ)
8 (600 მგ)
10 (750 მგ)
12 (900 მგ)
წყლის რაოდენობა
- 5 მლ
5 მლ
7 მლ
8 მლ
10 მლ
შემავსებლის რაოდენობა ალუბლის სიროფი (Humco) ან Ora-Sweet SF (Paddock Laboratories) ან მარტივი სიროფი
- 5 მლ
69 მლ
91 მლ
115 მლ
137 მლ
- მოიცავს სიჭარბეს, რათა უზრუნველყოს ყველა დოზის მიწოდება
ნაბიჯი N 3: დაიცავით ქვემოთ მოცემული ინსტრუქციები 75 მგ ტამიფლუ კაფსულების მოსამზადებლად პერორალური სუსპენზიის წარმოებისთვის (6 მგ მლ-ზე):
ა. მოათავსეთ წყლის განსაზღვრული რაოდენობა პოლიეთილენეტერეფტალატის (PET) ან მინის ბოთლში (იხ. ცხრილი 4). მომზადება ბოთლის სხვა ტიპებში არ არის რეკომენდებული, რადგან არ არსებობს სტაბილურობის მონაცემები.
ბ. ფრთხილად განაცალკევეთ კაფსულის კორპუსი და თავსახური და ჩაყარეთ საჭირო რაოდენობის ტამიფლუ 75 მგ კაფსულები PET ან მინის ბოთლში.
გ. ნაზად ატრიალეთ სუსპენზია, რათა უზრუნველყოთ ტამიფლუს ფხვნილის ადექვატური დასველება, მინიმუმ 2 წუთის განმავლობაში.
დ. ნელა დაამატეთ შემავსებლის მითითებული რაოდენობა ბოთლში.
ე. დაახურეთ ბოთლს ბავშვებისგან დამცავი თავსახური და კარგად შეანჯღრიეთ 30 წამი, რათა აქტიური პრეპარატი მთლიანად გაიხსნას და უზრუნველყავით მიღებულ სუსპენზიაში გახსნილი პრეპარატის ერთგვაროვანი განაწილება. აქტიური პრეპარატი, ოსელტამივირის ფოსფატი, ადვილად იხსნება მითითებულ შემავსებლებში. სუსპენზია გამოწვეულია ტამიფლუს კაფსულების ინერტული ინგრედიენტებით, რომლებიც არ არის ხსნადი ამ შემავსებლებში.
ზ. განათავსეთ დამხმარე ეტიკეტი ბოთლზე, რომელზეც მიეთითება "კარგად შეანჯღრიეთ გამოყენებამდე".
თ. აცნობეთ მშობელს ან აღმზრდელს, რომ თერაპიის დასრულების შემდეგ ბოთლში დარჩენილი ნებისმიერი გამოუყენებელი სუსპენზია უნდა განადგურდეს ბოთლზე დამხმარე ეტიკეტის ან სააფთიაქო ეტიკეტის ინსტრუქციებში მითითების დამატებით.
ი. განათავსეთ სააფთიაქო ეტიკეტი ბოთლზე, რომელიც მოიცავს პაციენტის სახელს, დოზირების ინსტრუქციას, წამლის სახელს და ნებისმიერ სხვა საჭირო ინფორმაციას, რომელიც უნდა შეესაბამებოდეს ყველა სახელმწიფო და ფედერალურ სააფთიაქო რეგულაციებს. ეტიკეტზე განათავსეთ შესაბამისი ვარგისიანობის ვადა ქვემოთ მოცემული შენახვის პირობების შესაბამისად.
კ. დაიტანეთ რეკომენდებული დოზა აფთიაქის ეტიკეტზე ცხრილების 1 და 2 მიხედვით [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.2, 2.3 და 2.4)].
ლ. შეინახეთ პერორალური სუსპენზია მინის ან PET ბოთლში:
მაცივარში [2 დან 8C (36 ° - 46 ° F)]: სტაბილურია 5 კვირის განმავლობაში, მაცივარში შენახვისას ან
ოთახის ტემპერატურაზე [25C (77 ° F)]: სტაბილურია 5 დღე ოთახის ტემპერატურაზე შენახვისას.
3 დოზირების ფორმები და უპირატესობები
ტამიფლუს კაფსულები:
- 30 მგ (30 მგ თავისუფალი ფუძის ექვივალენტი ფოსფატის მარილი): ღია ყვითელი, მყარი ჟელატინის, ღია ყვითელ კორპუსზე ლურჯი მელნით დაბეჭდილი წარწერით ”ROCHE” და ღია ყვითელ თავსახურზე ლურჯი მელნით დაბეჭდილი წარწერით ”30 მგ”.
- 45 მგ (45 მგ თავისუფალი ფუძის ექვივალენტი ფოსფატის მარილი): ნაცრისფერი, მყარი ჟელატინის, ნაცრისფერ კორპუსზე ლურჯი მელნით დაბეჭდილი წარწერით "ROCHE" და ნაცრისფერ თავსახურზე ლურჯი მელნით დაბეჭდილი წარწერით "45 მგ".
- 75 მგ (75 მგ თავისუფალი ფუძის ექვივალენტი ფოსფატის მარილი): ნაცრისფერი / ღია ყვითელი, მყარი ჟელატინის, ნაცრისფერ კორპუსზე ლურჯი მელნით დაბეჭდილი წარწერით "ROCHE" და ღია ყვითელ თავსახურზე ლურჯი მელნით დაბეჭდილი წარწერით "75 მგ".
ტამიფლუ პერორალური სუსპენზიისთვის: 6 მგ / მლ (გაზავებისას საბოლოო კონცენტრაცია)
- თეთრი ფხვნილის ნარევი გაზავებისთვის.
უკუჩვენებები
ტამიფლუ უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ცნობილი სერიოზული ჰიპერმგრძნობელობა ოსელტამივირის ან მისი ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ. მწვავე ალერგიულ რეაქციებში შედის ანაფილაქსია და კანის სერიოზული რეაქციები, მათ შორის ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი და მულტიფორმული ერითემა [იხ. გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.1)].
სიფრთხილის ზომები
- 1 კანის/მომატებული მგრძნობელობის სერიოზული რეაქციები
ანაფილაქსიის და კანის სერიოზული რეაქციების შემთხვევები, მათ შორის ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი და მულტიფორმული ერითემა, დაფიქსირებულია ტამიფლუს გამოყენების პოსტმარკეტინგული გამოცდილებით. შეაჩერეთ ტამიფლუ და დაიწყეთ შესაბამისი მკურნალობა, თუ ადგილი ექნება ალერგიის მსგავსი რეაქციას ან იქნება სავარაუდო. ტამიფლუს გამოყენება უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ცნობილი სერიოზული ჰიპერმგრძნობელობა ტამიფლუს მიმართ [იხილეთ უკუჩვენებები (4) და გვერდითი რეაქციები (6.2)].
- 2 ნეიროფსიქიატრიული მოვლენები
უკვე არსებობს პოსტმარკეტინგული ცნობები დელირიუმის და პათოლოგიური ქცევის შესახებ, რამაც გამოიწვია ტრამვა, ზოგიერთ შემთხვევაში კი ფატალური შედეგი გრიპის მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ტამიფლუს [იხილეთ გვერდითი რეაქციები (6.2)].
იმის გამო, რომ ეს მოვლენების მოხსენება მოხდა ნებაყოფლობით კლინიკური პრაქტიკის დროს, შეუძლებელია სიხშირის შეფასება, მაგრამ ისინი, როგორც ჩანს, იშვიათია ტამიფლუს გამოყენების მონაცემების საფუძველზე. ეს მოვლენები, პირველ რიგში, პედიატრიულ პაციენტებს შორის დაფიქსირდა და მათ ხშირად ჰქონდათ მკვეთრი დაწყება და სწრაფი გამოჯანმრთელება. ტამიფლუს წვლილი ამ მოვლენებში დადგენილი არ არის. გრიპი შეიძლება ასოცირდეს სხვადასხვა ნევროლოგიურ და ქცევით სიმპტომებთან, რომლებიც შეიძლება მოიცავდეს მოვლენებს, როგორიცაა ჰალუცინაციები, დელირიუმი და პათოლოგიური ქცევა, ზოგიერთ შემთხვევაში ფატალური შედეგით. ამ მოვლენებს შეიძლება ადგილი ჰქონდეს ენცეფალიტის ან ენცეფალოპათიის ფონზე, თუმცა შეიძლება მოხდეს განვითარდეს მძიმე დაავადების გარეშე. მკაცრად გააკონტროლეთ ტამიფლუთი მკურნალობაზე მყოფი გრიპით დაავადებული პაციენტების არანორმალური ქცევის ნიშნები. თუ ადგილი ექნება ნეიროფსიქიატრიულ სიმპტომებს, თითოეული პაციენტისთვის შეაფასეთ ტამიფლუს გაგრძელების რისკები და სარგებელი.
- 3 ბაქტერიული ინფექციების რისკი
გრიპის ვირუსების გარდა, სხვა პათოგენებით გამოწვეულ ნებისმიერ დაავადებაში არ არსებობს ტამიფლუს ეფექტურობის მტკიცებულება. სერიოზული ბაქტერიული ინფექციები შეიძლება დაიწყოს გრიპისმაგვარი სიმპტომებით ან შეიძლება თანაარსებობდეს ან გართულებების შედეგად განვითარდეს გრიპის დროს. აღმოჩნდა, რომ ტამიფლუ არ ახდენს ამგვარი გართულებების პრევენციას.
დანიშნულების გამცემმა პირმა უნდა გაითვალისწინოს მეორადი ბაქტერიული ინფექციების პოტენციალი და შესაბამისად მკურნალობა.
- 4 ფრუქტოზას აუტანლობა პაციენტებში ფრუქტოზას მემკვიდრეობითი აუტანლობით
ფრუქტოზა შეიძლება საზიანო იყოს ფრუქტოზას მემკვიდრეობითი აუტანლობის მქონე პაციენტებისთვის. 75 მგ ტამიფლუს ერთი დოზა პერორალური სუსპენზიისთვის მოიცავს 2 გრამ სორბიტოლს. ეს არის სორბიტოლის დღიური მაქსიმალური ზღვარი, პაციენტებისთვის, რომლებსაც აქვთ ფრუქტოზას მემკვიდრული აუტანლობა და შეიძლება გამოიწვიოს დისპეფსია და დიარეა.
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
- 1 გრიპის საწინააღმდეგო ვაქცინები
ცოცხალი დასუსტებული გრიპის ვაქცინა
ტამიფლუს ერთდროული გამოყენება ინტრანაზალურად ცოცხალ დასუსტებულ გრიპის ვაქცინასთან (LAIV) არ არის შეფასებული. ამასთან, იმის გამო, რომ ტამიფლუს შეუძლია შეაჩეროს ცოცხალი ვაქცინის ვირუსის რეპლიკაცია და სავარაუდოდ შეამციროს LAIV– ის ეფექტურობა, მოერიდეთ LAIV– ის მიღებას ტამიფლუს მიღებამდე 2 კვირით ადრე ან მიღებიდან 48 საათის შემდეგ, თუ არ არსებობს სამედიცინო ჩვენება.
ინაქტივირებული გრიპის ვაქცინა
გრიპის ინაქტივირებული ვაქცინის გაკეთება შესაძლებელია ნებისმიერ დროს ტამიფლუს გამოყენებისას.
- 2 წამლები ტამიფლუსთან კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედების გარეშე
დოზის კორექტირება არ არის საჭირო არც ოსელტამივირისთვის და არც თანმხლები მედიკამენტისთვის, როდესაც ოსელტამივირი მიიღება ამოქსიცილინთან, აცეტამინოფენთან, ასპირინთან, ციმეტიდინთან, ანტაციდებთან (მაგნიუმი და ალუმინის ჰიდროქსიდები და კალციუმის კარბონატები), რიმანტადინთან, ამანტადინთან ან ვარფარინთან ერთად [იხილეთ კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3).
8 განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება
ორსულობა და ძუძუთი კვება
რისკის შეჯამება
ორსულ ქალებში არ არსებობს ადეკვატური და კარგად კონტროლირებადი კვლევები ტამიფლუსთან დაკავშირებით, მედიკამენტებთან ასოცირებული განვითარების არასასურველი შედეგების რისკის შესახებ. არსებული გამოქვეყნებული ეპიდემიოლოგიური მონაცემების თანახმად, ნებისმიერ ტრიმესტრში მიღებული ტამიფლუ არ არის ასოცირებული დაბადების დეფექტების მომატებულ რისკთან. ამასთან, ეს კვლევები ინდივიდუალურად შემოიფარგლება მცირე ზომის ნიმუშებით, სხვადასხვა შედარების ჯგუფების გამოყენებით და ზოგიერთ მათგანს არ გააჩნდა ინფორმაცია დოზის შესახებ, რაც გამორიცხავს რისკის ზუსტ შეფასებას [იხილეთ მონაცემები და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)]. ცხოველების რეპროდუქციის შესახებ ოსელტამივირით ჩატარებულ კვლევებში განვითარების უარყოფითი ზემოქმედება არ დაფიქსირებულა კლინიკურად მნიშვნელოვან ზემოქმედებაზე (იხ. მონაცემები).
მითითებული პოპულაციებისთვის ძირითადი დაბადების დეფექტებისა და მუცლის მოშლის ფონური საშიშროება უცნობია. ყველა ორსულობას აქვს დაბადების დეფექტის, მუცლის მოშლის ან სხვა უარყოფითი შედეგების რისკი. აშშ – ს ზოგადად მოსახლეობაში, ძირითადი დაბადების დეფექტებისა და მუცლის მოშლის სავარაუდო რისკია შესაბამისად 2-4% და 15-20%.
კლინიკური მოსაზრებები
დაავადებასთან ასოცირებული დედის ან / და ემბრიონის / ნაყოფის რისკი
ორსულ ქალებს აქვთ გრიპის მძიმე გართულებების რისკი, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს არასასურველი ორსულობა და / ან ნაყოფის შედეგები, მათ შორის დედის სიკვდილი, მკვდრადშობადობები, მშობიარობის დეფექტები, ნაადრევი მშობიარობა, დაბადებისას მცირე წონა და მცირე წონა გესტაციურ ასაკთან შედარებით.
მონაცემები
ადამიანთა მონაცემები
ორსულობის პერიოდში ტამიფლუს ზემოქმედების ქვეშ მყოფი 5000 – ზე მეტი ქალის გამოქვეყნებული პერსპექტიული და რეტროსპექტული დაკვირვების გამოკვლევები აჩვენებს, რომ თანდაყოლილი მანკების დაფიქსირებული მაჩვენებელი არ იყო გაზრდილი ზოგადი შედარებისთვის პოპულაციაში, განურჩევლად იმისა, როდესაც თერაპია ჩატარდა გესტაციური პერიოდის განმავლობაში. ამასთან, ინდივიდუალურად, არცერთ ამ კვლევას არ ჰქონია ადეკვატური ზომის ნიმუში და ზოგიერთს არ გააჩნდა ინფორმაცია დოზის შესახებ, რაც გამორიცხავს რისკის საბოლოო შეფასებას.
დოზის ფორმირება, რაც გამორიცხავს რისკის საბოლოო შეფასებას.
ცხოველთა მონაცემები
ოსელტამივირი პერორალურად შეჰყავდათ ორგანოგენეზის დროს ორსულ ვირთაგვებში (50, 250 ან 1500 მგ / კგ / დღეში გესტაციის პერიოდში 6-დან 17 წლამდე) და კურდღლებში (50, 150 ან 500 მგ / კგ / დღეში გესტაციის პერიოდში 6-დან 18 წლამდე) ) ვირთაგვებში დაფიქსირდა ემბრიო-ნაყოფის ეფექტები, რომლებიც შედგება ჩონჩხის მცირე მანკების მომატებული შემთხვევებით, დედის ტოქსიკური დოზით (1500 მგ / კგ / დღეში), რის შედეგადაც ხდება სისტემური წამლის ზემოქმედება (ოსელტამივირის კარბოქსილატისთვის AUC– ს საფუძველზე) 190 – ჯერ მეტი ტამიფლუს ადამიანის მაქსიმალურ რეკომენდებულ დოზაზე (MRHD) (75 მგ დღეში ორჯერ). კურდღლების შესწავლისას, ემბრიო-ნაყოფის მოქმედება, რომელიც შედგება ჩონჩხის მცირე ანომალიებისა და ვარიანტების გაზრდის შემთხვევებით, დაფიქსირდა დედის ტოქსიკურ დოზებში (≥150 მგ / კგ / დღეში), რის შედეგადაც ხდება სისტემური ზემოქმედება (ეფუძნება AUC-ს ოსელტამივირის კარბოქსილატისთვის) ≥8 ჯერ ტამიფლუს ადამიანის MRHD- ზე.
პრენატალური და მშობიარობის შემდგომი განვითარების დროს ვირთხებში ოსელტამივირი ინიშნება პერორალურად (50, 250, 500 ან 1500 მგ / კგ / დღეში) ორგანოგენეზიდან გვიან ორსულობის, მშობიარობისა და ლაქტაციის პერიოდში (ორსულობის მე –6 დღე მშობიარობის შემდგომი პერიოდი / ლაქტაციის მე-20 დღე). გახანგრძლივებული მშობიარობის ხანგრძლივობა და შემცირებული შვილების სიცოცხლისუნარიანობა დაფიქსირდა დედის ტოქსიკურ დოზაზე (1500 მგ / კგ / დღეში). დედისა და შთამომავლობის გვერდითი მოვლენები არ დაფიქსირებულა ≤500 მგ / კგ / დღეში დოზებზე, რის შედეგადაც მოხდა მედიკამენტების სისტემური ზემოქმედება (ეფუძნება AUC-ს ოსელტამივირის კარბოქსილატისთვის) 44 – ჯერ მეტი ტამიფლუს ადამიანის MRHD– ზე.
- 2 ლაქტაცია
რისკების შეჯამება
გამოქვეყნებული შეზღუდული მონაცემების საფუძველზე ნაჩვენებია, რომ ოსელტამივირი და ოსელტამივირის კარბოქსილატი დედის რძეში წარმოდგენილია დაბალი დონეებით, რაც, სავარაუდოდ, არ იწვევს ტოქსიკურობას ძუძუთი კვებაზე მყოფ ახალშობილებში. პოსტმარკეტინგული გამოცდილებით არ ყოფილა ნაუწყები რაიმე ინფორმაცია ახალშობილებში დედის რძით ოსელტამივირის სერიოზულ უარყოფით ზემოქმედებაზე. არ არის ცნობილი, მოქმედებს თუ არა ოსელტამივირი ადამიანის რძის წარმოქმნაზე. ძუძუთი კვების განვითარების და ჯანმრთელობისთვის სარგებელი უნდა იქნას გათვალისწინებული დედის კლინიკური საჭიროების დროს ტამიფლუს შემთხვევაში და ნებისმიერი წამლის ან დედის თანმხლები მდგომარეობის შესაძლო უარყოფითი ზემოქმედება ძუძუთი კვებაზე მყოფ ბავშვზე.
- 4 პედიატრიაში გამოყენება
გრიპის მკურნალობა
დადგენილია ტამიფლუს უსაფრთხოება და ეფექტურობა გრიპის სამკურნალოდ 2 კვირიდან 17 წლამდე ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.2), კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3) და კლინიკური კვლევები (14.1)] და ეფუძნება შემდეგს:
13- დან 17 წლამდე ასაკი: უსაფრთხოება და ეფექტურობა 13-დან 17 წლამდე ასაკის მოზარდ პაციენტებში მხარდაჭერილი იყო ადექვატური და კარგად კონტროლირებადი კვლევებით მოზრდილებში და მოზარდებში და უფრო ახალგაზრდა პედიატრიულ პაციენტებში და უსაფრთხოების მონაცემებით მოზარდებში, რომლებიც ტამიფლუთი ნამკურნალევი იყვნენ მკურნალობისა და პროფილაქტიკის კვლევებში.
1-დან 12 წლამდე ასაკი: უსაფრთხოება და ეფექტურობა 1-დან 12 წლამდე ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში დადსტურებულია ერთი, ორმაგად ბრმა, პლაცებოთი კონტროლირებადი კვლევით 452 პედიატრიულ გრიპით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდა მკკურნალობა ტამიფლუ 2 მგ/კგ ორჯერ დღეში ან პლაცებოთი სიმპტომების გამოჩენიდან 48 საათში [იხ. კლინიკური კვლევები (14.1)]. დამატებითი ინფორმაცია უსაფრთხოების შესახებ მოცემულია ორმაგად ბრმა, პლაცებოთი კონტროლირებად გამოკვლევაში 6-დან 12 წლამდე ასაკის ასთმის მქონე პედიატრიულ პაციენტებში. ეფექტურობა ვერ დადგინდა.
2 კვირიდან 1 წელზე ნაკლები ასაკი: უსაფრთხოება და ეფექტურობა 2 კვირიდან 1 წლამდე ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში ემყარება ადეკვატურ და კარგად კონტროლირებად გამოკვლევებს მოზრდილებსა და უფროსი ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში და ტამიფლუს ორ, ღია-ეტიკეტიან კვლევას (2-დან 3,5 მგ-მდე კგ-ზე ორჯერ დღეში 5 დღე) 136 2 კვირიდან 1 წელზე ნაკლები ასაკის პედიატრიულ სუბიექტში. ამ ორ კვლევაში ოსელტამივირის პლაზმური კონცენტრაციები ამ სუბიექტებში იყო მსგავსი ან უფრო მაღალი, ვიდრე ოსელტამივირის პლაზმური კონცენტრაციები, რომლებიც დაფიქსირდა ხანდაზმულ პედიატრებში და მოზრდილებში [იხ. კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3) და კლინიკური კვლევები (14.1)].
ტამიფლუს უსაფრთხოება და ეფექტურობა გრიპის სამკურნალოდ 2 კვირაზე ნაკლები ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში არ არის დადგენილი.
გრიპის პროფილაქტიკა
დადგენილია ტამიფლუს უსაფრთხოება და ეფექტურობა გრიპის პროფილაქტიკისთვის 1-დან 17 წლამდე ასაკის ბავშვებში [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.3), კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3) და კლინიკური კვლევები (14.2)] და ეფუძნება შემდეგს:
- 13-დან 17 წლამდე ასაკი: პროფილაქტიკა 13-დან 17 წლამდე მოზარდ პაციენტებში ემყარება ერთ, რანდომიზებულ, პლაცებოთი კონტროლირებად, ექსპოზიციის შემდგომ შიდა პროფილაქტიკურ კვლევას ტამიფლუ 75 მგ-ის, რომელიც პერორალურად მიიღება ერთხელ დღეში 7 დღის განმავლობაში, საყოფაცხოვრებო კონტაქტებში, მათ შორის 207 მოზარდში [იხ. კლინიკური კვლევები (14.2)].
- 1-დან 12 წლამდე ასაკი: ტამიფლუ პროფილაქტიკისთვის 1-დან 12 წლამდე ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში ემყარება ერთ, რანდომიზებულ, ღია-ეტიკეტიან, ექსპოზიციის შემდგომ შიდა პროფილაქტიკურ კვლევას, მათ შორის 1-დან 12 წლამდე პედიატრიული სუბიექტების ჩათვლით, 30 – დან 60 მგ ტამიფლუ ორალური სუსპენზიისთვის (ფხვნილის სახით), რომელიც პერორალურად მიიღება ერთხელ დღეში 10 დღის განმავლობაში [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.2)]. უსაფრთხოების შესახებ დამატებითი ინფორმაცია მოწოდებულ იქნა 6-კვირიანი სეზონური პროფილაქტიკის (საზოგადოებრივი ეპიდემიის) უსაფრთხოების კვლევაში, 1-დან 12 წლამდე ასაკის 49 პაციენტზე.
ტამიფლუს უსაფრთხოება და ეფექტურობა გრიპის პროფილაქტიკისთვის დადგენილი არ არის 1 წელზე ნაკლები ასაკის პედიატრიული პაციენტებისთვის.
- 5 გერიატრიული გამოყენება
გრიპის მკურნალობა
გრიპის სამკურნალოდ ტამიფლუს კლინიკურ კვლევებში 4,765 მოზრდილიდან 948 (20%) იყო 65 წლის და უფროსი, ხოლო 329 (7%) 75 წლის და უფროსი. სამ, ორმაგად ბრმა, მინიმუმ 65 წლის პაციენტებში გრიპის მკურნალობის დროს პლაცებოთი კონტროლირებად კვლევაში, რომელშიც ჩაირიცხა 741 სუბიექტი (374-მა მიიღო პლაცებო და 362-მა მიიღო ტამიფლუ), უსაფრთხოების და ეფექტურობის საერთო განსხვავება არ დაფიქსირებულა ამ სუბიექტებსა და ახალგაზრდა სუბიექტებს შორის და სხვა მოხსენებულმა კლინიკურმა გამოცდილებამ არ გამოავლინა განსხვავება პასუხებში ხანდაზმულ და უფრო ახალგაზრდა სუბიექტებს შორის [იხ. კლინიკური კვლევები (14.1)].
გრიპის პროფილაქტიკა
გრიპის პროფილაქტიკის მიზნით ტამიფლუს კლინიკურ კვლევებში 4,603 მოზრდილიდან 1046 (23%) იყო 65 წლის და უფროსი, ხოლო 719 (16%) 75 წლის და უფროსი. რანდომიზებული, პლაცებოთი კონტროლირებადი კვლევის შედეგად მოხუცთა თავშესაფრების ხანდაზმულ მაცხოვრებლებზე, რომლებმაც ტამიფლუ მიიღეს 42 დღემდე გრიპის პროფილაქტიკისთვის (ტამიფლუ n = 276, პლაცებო n = 272), უსაფრთხოების და ეფექტურობის საერთო განსხვავება არ დაფიქსირებულა ამ სუბიექტებსა და ახალგაზრდა სუბიექტებს შორის და სხვა მოხსენებულმა კლინიკურმა გამოცდილებამ არ გამოავლინა განსხვავება პასუხებში ხანდაზმულ და უფრო ახალგაზრდა სუბიექტებს შორის [იხ. კლინიკური კვლევები (14.2)]..
- 6 თირკმლის უკმარისობა
თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებს აღენიშნებოდათ ოსელტამივირის კარბოქსილატის უფრო მაღალი დონე სისხლში თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებთან შედარებით, რამაც შეიძლება გაზარდოს ტამიფლუსთან დაკავშირებული არასასურველი რეაქციების რისკი. ამიტომ, დოზის კორექცია რეკომენდებულია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ კრეატინინის კლირენსი შრატში 10 – დან 60 მლ / წთ – მდე და პაციენტებისთვის, რომელთაც აქვთ თირკმელების ბოლო სტადიის დაავადება (ESRD), რომლებიც გადიან რუტინულ ჰემოდიალიზს ან უწყვეტი პერიტონეალური დიალიზის მკურნალობას [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.4)]. ტამიფლუ არ არის რეკომენდებული ESRD– ით დაავადებულ პაციენტეში, რომლებიც არ იტარებენ დიალიზს [იხ. მითითებები და გამოყენება (1.3) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
- 7 ღვიძლის უკმარისობა
დოზის კორექცია არ არის საჭირო პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობით. არ შეფასებულა უსაფრთხოება და ფარმაკოკინეტიკა ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში [იხ. კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
- 8 ქრონიკული დაავადებების მქონე პაციენტებში გამოყენება
ტამიფლუს ეფექტურობა გრიპის მკურნალობის დროს ქრონიკული კარდიული და / ან რესპირატორული დაავადებით დაავადებულ პაციენტებში შეფასდა ერთ, რანდომიზებულ, პლაცებოთი კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში. ეფექტურობა ამ პოპულაციაში, რომელიც იზომება დროის მიხედვით ყველა სიმპტომების შესამსუბუქებლად, დადგენილი არ არის, მაგრამ უსაფრთხოების ახალი სიგნალები არ გამოვლენილა [იხ. კლინიკური კვლევები (14.1)].
გრიპის მკურნალობის შესახებ კლინიკური კვლევის მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი პაციენტებში, ნებისმიერი სამედიცინო მდგომარეობით, საკმარისად მძიმე ან არასტაბილური, როდესაც განიხილება ჰოსპიტალიზაციის აუცილებელი რისკი.
- 9 იმუნოსუპრესიის მქონე პაციენტები
ტამიფლუს ეფექტურობა გრიპის მკურნალობის ან პროფილაქტიკისთვის დადგენილი არ არის იმუნოსუპრესიის მქონე პაციენტებში [იხ. კლინიკური კვლევები (14.2)]. ტამიფლუს უსაფრთხოება იმუნოსუპრესიის მქონე პაციენტებში გრიპის პროფილაქტიკისთვის ნაჩვენებია 12 კვირის განმავლობაში [იხილეთ გვერდითი რეაქციები (6.1)].
გვერდითი მოვლენები
ქვემოთ და სხვა ეტიკეტირებით განხილულია შემდეგი სერიოზული უარყოფითი რეაქციები:
- კანისა და ჰიპერმგრძნობელობის სერიოზული რეაქციები [იხილეთ გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.1)]
- ნეიროფსიქიატრიული მოვლენები [იხილეთ გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.2)]
- 1 კლინიკური კვლევების გამოცდილება
იმის გამო, რომ კლინიკური კვლევები ჩატარდა ძალიან განსხვავებულ პირობებში, მედიკამენტის კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირებული უარყოფითი რეაქციის მაჩვენებლები არ შეიძლება პირდაპირ შედარდეს სხვა მედიკამენტის კლინიკურ კვლევებს და შეიძლება არ ასახავდეს პრაქტიკაში დაფიქსირებულ მაჩვენებლებს.
მკურნალობისა და საპროფილაქტიკო კვლევების გვერდითი რეაქციები მოზრდილ და მოზარდ (13 წლის და უფროსი ასაკის) სუბიექტებში
ტამიფლუს უსაფრთხოების ზოგადი პროფილის მონაცემები ემყარება 2,646 მოზრდილი და მოზარდი სუბიექტის მონაცემებს, რომლებმაც პერორალურად მიიღეს 75 მგ რეკომენდებული დოზა ორჯერ დღეში 5 დღე გრიპის სამკურნალოდ და 1,943 მოზრდილი და მოზარდი სუბიექტის, რომლებმაც პერორალურად მიიღეს 75 მგ რეკომენდებული დოზა ერთხელ დღეში 6 კვირამდე გრიპის პროფილაქტიკისთვის კლინიკურ კვლევებში.
მოზრდილებში და მოზარდებში გაერთიანებული მკურნალობისა და პროფილაქტიკის კვლევების დროს ყველაზე გავრცელებული გვერდითი რეაქციები მოცემულია ცხრილში 5. ამ გვერდითი რეაქციების უმეტესობა მოხსენდა ერთ შემთხვევაზე, ადგილი ჰქონდა მკურნალობის პირველ ან მეორე დღეს და სპონტანურად მოიხსნა 1-2 დღეში. ეს რეზიუმე მოიცავს სხვაგვარად ჯანმრთელ მოზრდილებს / მოზარდებს და "რისკის ქვეშ მყოფ" სუბიექტებს (სუბიექტები გრიპთან დაკავშირებული გართულებების განვითარების უფრო მაღალი რისკით, მაგ., ხანდაზმული და ქრონიკული კარდიალური ან რესპირატორული დაავადებების მქონე პაციენტები). ზოგადად, ”რისკის ქვეშ მყოფ” სუბიექტებში უსაფრთხოების პროფილი თვისობრივად მსგავსი იყო სხვაგვარად ჯანმრთელ მოზრდილებში / მოზარდებში.
ცხრილი SEQ Table \* ARABIC 5 გვერდითი რეაქციები მოზრდილებისა და მოზარდების (13 წლის და უფროსი ასაკის) 1% -ში, მკურნალობისა და პროფილაქტიკის კვლევებში *
ორგანოთა სისტემების კლასი
გვერდითი რეაქცია
მკურნალობის კვლევა
პროფილაქტიკის კვლევა
ტამიფლუ
75 მგ ორჯერ დღეში
(n = 2646)
პლაცებო
(n = 1977)
ტამიფლუ
75 მგ ერთხელ დღეში
(n = 1943)
პლაცებო
(n = 1586)
გასტროინტესტინალური დარღვევები
გულისრევა
10%
6%
8%
4%
პირღებინება
8%
3%
2%
1%
ნერვული სისტემის დარღვევები
თავის ტკივილი
2%
1%
17%
16%
ზოგადი დარღვევები
ტკივილი
<1%
<1%
4%
3%
- გვერდითი რეაქციები, რომლებსაც ადგილი ჰქონდა ტამიფლუთი ნამკურნალევ მოზრდილებისა და მოზარდების ≥1% -ში და ≥1%-ით მეტი იყო ტამიფლუთი ნამკურნალევ სუბიექტებში პლაცებოთი მკურნალობასთან შედარებით მკურნალობის ან პროფილაქტიკის კვლევებში.
გვერდითი რეაქციები პედიატრიულ სუბიექტებში (1 - დან 12 წლამდე ასაკი) მკურნალობისა და პროფილაქტიკის კვლევებში
გრიპის სამკურნალოდ ტამიფლუს კლინიკურ კვლევებში მონაწილეობა მიიღო 1,481 პედიატრიულმა სუბიექტმა (მათ შორის, 1 - დან 12 წლამდე ასაკის სხვაგვარად ჯანმრთელი და 6 – დან 12 წლამდე ასაკის ასთმის მქონე პედიატრიული სუბიექტი). სულ 859 პედიატრიულმა სუბიექტმა ჩაიტარა მკურნალობა ტამიფლუს პერორალური სუსპენზიით, როგორც 2 მგ/კგ-ზე დღეში ორჯერ 5 დღის განმავლობაში, ისე წონაზე დაფუძნებული დოზირებით. ღებინება ერთადერთი გვერდითი რეაქცია იყო, რომელიც დაფიქსირდა > 1% სიხშირით იმ სუბიექტებში, რომლებიც იღებდნენ ტამიფლუს (16%), პლაცებოსთან (8%) შედარებით.
1 - დან 12 წლამდე ასაკის 148 პედიატრიულ სუბიექტს შორის, რომლებმაც მიიღეს ტამიფლუ დოზებით 30-დან 60 მგ-მდე ერთხელ დღეში 10 დღის განმავლობაში პოსტ-ექსპოზიციური პროფილაქტიკის კვლევაში საყოფაცხოვრებო კონტაქტებში (n = 99) და ცალკე 6-კვირიან სეზონურ პერიოდში. გრიპის პროფილაქტიკის უსაფრთხოების კვლევა (n = 49), ღებინება ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქცია იყო (8% ტამიფლუზე, პროფილაქტიკის ჯგუფის 2%-თან შედარებით).
გვერდითი რეაქციები პედიატრიულ სუბიექტებში (2 კვირიდან 1 წელზე ნაკლები ასაკის) მკურნალობის კვლევებში
გვერდითი რეაქციების შეფასება 2 კვირიდან 1 წელზე ნაკლები ასაკის პედიატრალურ სუბიექტებში ჩატარდა ორი ღია-ეტიკეტიანი გამოკვლევის საფუძველზე, რომელიც მოიცავდა უსაფრთხოების მონაცემებს 2 კვირიდან 1 წლამდე ასაკის (ნაადრევი ჩვილების ჩათვლით, სულ მცირე 36 კვირამდე კონცეფციალური ასაკის შემდეგ) 135 გრიპით ინფიცირებულ სუბიექტზე, რომლებიც იღებდნენ ტამიფლუს დოზებს 2-დან დაწყებული 3,5 მგ/კგ-მდე პერორალური სუსპენზიის ფორმულაზე ორჯერ დღეში 5 დღე. ტამიფლუს უსაფრთხოების პროფილი ასაკის მასშტაბით შესწავლილის მსგავსი იყო, პირღებინება (9%), დიარეა (7%) და საფენის გამონაყარი (7%) ყველაზე ხშირად გამოვლენილი გვერდითი რეაქციები იყო და ზოგადად შედარებულია ხანდაზმულ ბავშვებში და ზრდასრული სუბიექტები.
იმუნოსუპრესიის მქონე სუბიექტებში პროფილაქტიკის კვლევის გვერდითი რეაქციები
12-კვირიანი სეზონური პროფილაქტიკის კვლევის დროს 475 იმუნოსუპრესიის მქონე, მათ შორის 18 პედიატრიულ სუბიექტში 1 - დან 12 წლამდე ასაკში, უსაფრთხოების პროფილი 238 სუბიექტში, რომლებიც იღებდენ ტამიფლუ 75 მგ ერთხელ დღეში შეესაბამებოდა ადრე დაფიქსირებულ ტამიფლუს პროფილაქტიკურ კლინიკურ კვლევებში [იხ. კლინიკური კვლევები (14.2)].
- 2 პოსტმარკეტინგული გამოცდილება
ტამიფლუს დამტკიცების შემდეგ გამოყენების დროს გამოვლინდა შემდეგი გვერდითი რეაქციები. იმის გამო, რომ ეს რეაქციები ნებაყოფლობით მოხსენდა გაურკვეველი ზომის პოპულაციიდან, შეუძლებელია მათი სიხშირის საიმედოდ შეფასება ან მიზეზობრივი კავშირის დადგენა ტამიფლუს ზემოქმედებასთან.
ზოგადი დარღვევები და მიღების ადგილის პრობლემები: სახის ან ენის შეშუპება, ალერგია, ანაფილაქსიური / არაალერგიული წამლისმიერი ჰიერმგრძნობელობის რეაქციები (ანაფილაქტოიდური) რეაქციები, ჰიპოთერმია
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები: გამონაყარი, დერმატიტი, ჭინჭრის ციება, ეგზემა, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, მულტიფორმული ერითემა [იხ. გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.1)]
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ დარღვევები: კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა, ჰემორაგიული კოლიტი
კარდიალური დარღვევები: არითმია
ჰეპატობილიარული დარღვევები: ჰეპატიტი, პათოლოგიური ღვიძლის ფუნქციური სინჯები
ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები: გულყრა
მეტაბოლიზმისა და კვების დარღვევები: დიაბეტის დამძიმება
ფსიქიატრიული დარღვევები: პათოლოგიური ქცევა, დელირიუმი, სიმპტომების ჩათვლით, როგორიცაა ჰალუცინაციები, აგზნება, შფოთვა, ცნობიერების შეცვლილი დონე, დაბნეულობა, კოშმარები, ბოდვები [იხილეთ გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.2)]
ჭარბი დოზა
ტამიფლუს გადაჭარბებული დოზების შესახებ ინფორმაცია მიღებულია კლინიკური კვლევებიდან და პოსტმარკეტინგული გამოცდილების დროს. ჭარბი დოზირების შემთხვევების უმეტესობაში გვერდითი რეაქციები არ გამოვლენილა. ზედმეტი დოზის მიღების შემდეგ გამოვლენილი გვერდითი რეაქციების ხასიათი იყო ტამიფლუს თერაპიული დოზების მსგავსი [იხილეთ გვერდითი რეაქციები (6)]
11 აღწერილობა
ტამიფლუ (ოსელტამივირის ფოსფატი), გრიპის ნეიროამინიდაზას ინჰიბიტორი (NAI), ხელმისაწვდომია, როგორც:
კაფსულები, რომლებიც შეიცავს 30 მგ, 45 მგ ან 75 მგ ოსელტამივირს პერორალური გამოყენებისათვის, ოსელტამივირის ფოსფატის სახით და
პერორალური სუსპენზიის ფხვნილი, რომელიც შესაბამისად წყლით გაზავებისას შეიცავს 6 მგ/მლ-ზე ოსელტამივირის ფუძეს
აქტიური ინგრედიენტის გარდა, თითოეული კაფსულა შეიცავს ნატრიუმის კროსკარმელოზას, პოვიდონ K30- ს, პრეჟელატინიზებულ სახამებელს, ნატრიუმის სტეარილ ფუმარატსა და ტალკს. 30 მგ კაფსულის გარსი შეიცავს ჟელატინს, წითელ რკინის ოქსიდს, ტიტანის დიოქსიდს და ყვითელ რკინის ოქსიდს. 45 მგ კაფსულის გარსი შეიცავს შავ რკინის ოქსიდს, ჟელატინს და ტიტანის დიოქსიდს. 75 მგ კაფსულის გარსი შეიცავს შავ რკინის ოქსიდს, ჟელატინს, წითელ რკინის ოქსიდს, ტიტანის დიოქსიდს და ყვითელ რკინის ოქსიდს. თითოეული კაფსულა იბეჭდება ლურჯი მელნით, რომელიც შეიცავს FD&C Blue N2-ს, როგორც საღებავი.
გარდა აქტიური ინგრედიენტისა, პერორალური სუსპენზიის ფხვნილი შეიცავს მონონატრიუმის ციტრატს, ნატრიუმის საქარინს, ნატრიუმის ბენზოატს, სორბიტოლს, ტიტანის დიოქსიდს, ტუტი-ფრუტის არომატიზატორს და ქსანტანურ რეზინას.
ოსელტამივირის ფოსფატი არის თეთრი კრისტალური ნივთიერება მყარი ქიმიური სახელით (3R, 4R, 5S) -4-აცეტილამინო-5-ამინო -3 (1-ეთილპროპოქსი) -1-ციკლოჰექსენ-1-კარბოქსილის მჟავა, ეთილის ესტერი, ფოსფატი (1: 1) ქიმიური ფორმულაა C16H28N2O4 (თავისუფალი ფუძე). მოლეკულური წონა არის ოსელტამივირის თავისუფალი ფუძის 312.4 და ოსელტამივირის ფოსფატის მარილისთვის 410.4. სტრუქტურული ფორმულა შემდეგია:
center000
12 კლინიკური ფარმაკოლოგია
- 1 მოქმედების მექანიზმი
ოსელტამივირი არის ანტივირუსული მედიკამენტი გრიპის ვირუსის საწინააღმდეგო მოქმედებით [იხილეთ მიკრობიოლოგია (12.4)].
- 3 ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია და ბიოშეღწევადობა
ოსელტამივირი შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან ტამიფლუს პერორალური მიღების შემდეგ (ოსელტამივირის ფოსფატი) და ძირითადად ღვიძლის ესტერაზებით ფართოდ გარდაიქმნება ოსელტამივირის კარბოქსილატად. პერორალური დოზის არანაკლებ 75% აღწევს სისტემურ ცირკულაციას, როგორც ოსელტამივირის კარბოქსილატი, ხოლო პერორალური დოზის 5% -ზე ნაკლები აღწევს სისტემურ ცირკულაციას, როგორც ოსელტამივირი (იხ. ცხრილი 6).
ცხრილი SEQ Table \* ARABIC 6 ოსელტამივირისა და ოსელტამივირის კარბოქსილატის საშუალო ) (% CV) ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები მრავალჯერადი დოზირებით 75 მგ კაფსულები ორჯერ დღეში (n = 20)
პარამეტრი
ოსელტამივირი
ოსელტამივირის კარბოქსილატი
Cmax (ნგ/მლ)
65 (26)
348 (18)
AUC0-12h (ნგ·სთ/მლ)
112 (25)
2719 (20)
ოსელტამივირის კარბოქსილატის პლაზმური კონცენტრაციები პროპორციულია 500 მგ – მდე დოზის ორჯერ დღეში (დაახლოებით 6,7 – ჯერ აღემატება მაქსიმალურად რეკომენდებული ტამიფლუ დოზა) [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2)].
საკვებთან ერთად კომბინაციამ მნიშვნელოვანი გავლენა არ მოახდინა პლაზმის პიკურ კონცენტრაციაზე (551 ნგ / მლ მარხვის პირობებში და 441 ნგ / მლ საკვების მიღების პირობებში) და პლაზმური კონცენტრაციის დროის მრუდის ქვეშ (6218 ნგ / სთ მლ / მშიერ პირობებში და 6069 ნგ · თ / მლ კვების პირობებში) ოსელტამივირის კარბოქსილატი.
განაწილება
ოსელტამივირის კარბოქსილატის განაწილების მოცულობა (Vss), 24 სუბიექტში ინტრავენურად შეყვანის შემდეგ (ტამიფლუ არ არის ხელმისაწვდომი, როგორც IV ფორმულირება), მერყეობს 23-დან 26 ლიტრამდე.
ოსელტამივირის კარბოქსილატის კავშირი ადამიანის პლაზმის ცილებთან დაბალია (3%). ოსელტამივირის კავშირი ადამიანის პლაზმის ცილებთან არის 42%, რაც არასაკმარისია იმისათვის, რომ გამოიწვიოს მნიშვნელოვანი გადაადგილებაზე დაფუძნებული წამლებს შორის ურთიერთქმედება.
ელიმინაცია
აბსორბირებული ოსელტამივირი პირველ რიგში (> 90%) გამოიყოფა აქტიურ მეტაბოლიტად, ოსელტამივირის კარბოქსილატად გარდაქმნით. ოსელტამივირის პლაზმური კონცენტრაცია შემცირდა ნახევარგამოყოფის პერიოდით 1 – დან 3 საათამდე პერორალური მიღების შემდეგ. ოსელტამივირის კარბოქსილატი არ მეტაბოლიზდება და გამოიყოფა შარდში უცვლელი სახით. ოსელტამივირის კარბოქსილატის პლაზმური კონცენტრაცია შემცირდა ნახევარგამოყოფის პერიოდით 6-10 საათში პერორალური მიღების შემდეგ.
მეტაბოლიზმი
ოსელტამივირი ინტენსიურად გარდაიქმნება აქტიურ მეტაბოლიტად, ოსელტამივირის კარბოქსილატად, უპირატესად ღვიძლში მდებარე ესტერაზებით. ოსელტამივირის კარბოქსილატი შემდგომში არ მეტაბოლიზდება. არც ოსელტამივირი და არც ოსელტამივირის კარბოქსილატი არ არის ციტოქრომ P450 იზოფორმების სუბსტრატი ან ინჰიბიტორი.
ექსკრეცია
ოსელტამივირის კარბოქსილატი მთლიანად გამოიყოფა (> 99%) თირკმლისმიერი ექსკრეციით. თირკმლისმიერი კლირენსი (18,8 ლ / სთ) აღემატება გორგლოვანი ფილტრაციის სიჩქარეს (7,5 ლ / სთ), რაც მიუთითებს იმაზე, რომ გლაზური ფილტრაციის გარდა ხდება მილაკოვანი სეკრეცია (ორგანული ანიონის ტრანსპორტიორის საშუალებით). განავალში გამოიყოფა პერორალური რადიოიზოლირებული დოზის 20% -ზე ნაკლები.
განსაკუთრებული პოპულაციები
თირკმლის უკმარისობა
100 მგ ტამიფლუს ორჯერ დღეში (დაახლოებით 1,3-ჯერ მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა) მიღებამ 5 დღის განმავლობაში სხვადასხვა ხარისხის თირკმლის უკმარისობის მქონე სუბიექტებში აჩვენა, რომ ოსელტამივირის კარბოქსილატის ზემოქმედება უკუპროპორციულია თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებასთან.
პოპულაციიდან მიღებული ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები განისაზღვრა თირკმლის ფუნქციის სხვადასხვა ხარისხის მქონე პაციენტებისთვის, ESRD-ის მქონე ჰემოდიალიზზე მყოფი პაციენტების ჩათვლით. ოსელტამივირის კარბოქსილატის საშუალო სიმულაციური ზემოქმედება რეკომენდებული მკურნალობისთვის და პროფილაქტიკური სქემებისთვის მოცემულია ცხრილში 7. ოსელტამივირის ფარმაკოკინეტიკა არ არის შესწავლილი ESRD-ის მქონე პაციენტებში, რომლებიც არ იტარებენ დიალიზს [იხ. ჩვენებები და გამოყენება (1.3) და განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება(8.6)].
ცხრილი SEQ Table \* ARABIC 7 ოსელტამივირის კარბოქსილატის საშუალო სიმულაციური მკურნალობის ზემოქმედების გაზომვა თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე, თირკმლის უკმარისობისა და ESRD-ის მქონე პაციენტებში, რომლებიც იტარებენ ჰემოდიალიზს.
თირკმლის ფუნქცია/ უკმარისობა
ნორმალური კრეატინინის კლირენსი 90-140 მლ/წთ (n=57)
მსუბუქი კრეატინინის კლირენსი 60-90 მლ/წთ (n=45)
საშუალო კრეატინინის კლირენსი 30-60 მლ/წთ (n=13)
მაზიმე კრეატინინის კლირენსი 10-30 მლ/წთ (n=11)
ESRD კრეატინინის კლირენსი <10 მლ/წთ ჰემოდიალიზზე (n=24)
რეკომენდებული სამკურნალო რეჟიმები
PK ზემოქმედების პარამეტრი
75 მგ ორჯერ დღეში
75 მგ ორჯერ დღეში
30 მგ ორჯერ დღეში
30 მგ ერთხელ დღეში
30 მგ ყოველ HD ციკლზე
Cmin (ნგ/მლ)
145
253
180
219
221
Cmax (ნგ/მლ)
298
464
306
477
1170
AUC48 (ნგ∙სთ/მლ)*
11224
18476
12008
16818
23200
რეკომენდებული საპროფილაქტიკო რეჟიმები
PK ზემოქმედების პარამეტრი
75 მგ ერთხელ დღეში
75 მგ ერთხელ დღეში
30 მგ ერთხელ დღეში
30 მგ ყოველ მეორე დღეს
30 მგ ალტერნატიულ HD ციკლზე
Cmin (ნგ/მლ)
39
62
57
70
42
Cmax (ნგ/მლ)
213
311
209
377
903
AUC48 (ნგ∙სთ/მლ)*
5294
8336
6262
9317
11200
- AUC ნორმალიზდება 48 საათამდე.
უწყვეტი ამბულატორიული პერიტონეალური დიალიზით (CAPD) პაციენტებში ოსელტამივირის კარბოქსილატის პიკური კონცენტრაცია ნელ და 30 მგ დოზით ოსელტამივირზე ან კვირაში ერთხელ ოსელტამივირზე დაახლოებით 3-ჯერ მეტი იყო, ვიდრე თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს 75 მგ დღეში ერთხელ. ოსელტამივირის კარბოქსილატის პლაზმური კონცენტრაცია მე-5 დღეს (147 ნგ / მლ) და შემდეგ 30 მგ დოზა CAPD პაციენტებში მსგავსია პროგნოზირებული Cmin (160 ნგ / მლ) პაციენტებში თირკმლის ნორმალური ფუნქციით, შემდეგ 75 მგ ორჯერ დღეში. CAPD-ის მქონე პაციენტებისთვის კვირაში ერთხელ 30 მგ-ს მიღებამ გამოიწვია პლაზმაში ოსელტამივირის კარბოქსილატის კონცენტრაცია 168-საათიანი სისხლის ნიმუშით 63 ნგ / მლ, რაც შედარებულია Cmin- თან თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს დამტკიცებული რეჟიმით 75 მგ ერთხელ დღეში (40 ნგ / მლ).
ღვიძლის უკმარისობა
კლინიკურ კვლევებში ოსელტამივირის კარბოქსილატის ზემოქმედება არ შეცვლილა ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის მქონე პირებში [იხ. განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება(8.7)].
ორსული ქალები
პოპულაციური ჯგუფის ფარმაკოკინეტიკური ანალიზი უჩვენებს, რომ ტამიფლუს დოზირების რეჟიმმა გამოიწვია აქტიური მეტაბოლიტის დაბალი ზემოქმედება ორსულ ქალებში (n = 59) არაორსულ ქალებთან შედარებით (n = 33). მიუხედავად ამისა, სავარაუდოდ, ამ პროგნოზირებულ ზემოქმედებას აქვს გრიპის მგრძნობიარე შტამების საწინააღმდეგო მოქმედება და არ არის საკმარისი ფარმაკოკინეტიკა და უსაფრთხოების მონაცემები ორსულთა დოზის კორექციის რეკომენდაციისთვის [იხ. განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება(8.1)].
პედიატრიული სუბიექტები (1 - დან 12 წლამდე ასაკი)
ოსელტამივირისა და ოსელტამივირის კარბოქსილატის ფარმაკოკინეტიკა შეფასდა ერთჯერადი დოზის ფარმაკოკინეტიკური კვლევის დროს 5 – დან 16 წლამდე ასაკის (n = 18) და მცირე რაოდენობით 3 – დან 12 წლამდე ასაკის (n = 5) კლინიკურ კვლევაში ჩართულ პედიატრიულ სუბიექტებში. შედარებით ახალგაზრდა სუბიექტებმა უფრო სწრაფად გადაამუშავეს, როგორც პრეპარატი, ისე აქტიური მეტაბოლიტი, ვიდრე მოზრდილებმა მოცემული მგ / კგ დოზის უფრო დაბალი ზემოქმედებით. ოსელტამივირის კარბოქსილატისთვის თვალსაჩინო საერთო კლირენსი ხაზოვნად იკლებს ასაკის მატებასთან ერთად (12 წლამდე). 12 წელზე უფროსი ასაკის პედიატრიულ სუბიექტებში ოსელტამივირის ფარმაკოკინეტიკა ანალოგიურია, როგორც მოზრდილებში [იხილეთ განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება(8.4)].
პედიატრიული სუბიექტები (2 კვირიდან 1 წელზე ნაკლები ასაკი)
ოსელტამივირისა და ოსელტამივირის კარბოქსილატის ფარმაკოკინეტიკა შეფასებულია ერთ წელზე ნაკლები ასაკის პედიატრიულ სუბიექტთა ორ ღია გამოკვლევაში (n = 122) გრიპით ინფიცირებული. აქტიური მეტაბოლიტის აშკარა კლირენსი მცირდება ასაკის შემცირებასთან ერთად 1 წელზე ნაკლები ასაკის პირებში; ამასთან, ოსელტამივირისა და ოსელტამივირის კარბოქსილატის 3 მგ / კგ დოზის ზემოქმედება 1 წლამდე ასაკის პირებში,მოსალოდნელია იყოს მოზრდილებში და მოზარდებში დაფიქსირებული ზემოქმედების ფარგლებში 75 მგ ორჯერ დღეში და 150 მგ ორჯერ დღეში მიღების დროს [იხილეთ განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება ( 8.4)].
გერიატრული პაციენტები
ოსელტამივირის კარბოქსილატის ზემოქმედება სტაბილურ მდგომარეობაში იყო 25 – დან 35% –ით მეტი გერიატრიულ სუბიექტებში (ასაკის დიაპაზონი 65 – დან 78 წლამდე), ვიდრე ახალგაზრდა მოზრდილებში, ოსელტამივირის შედარებით დოზების დროს. ნახევარგამოყოფის პერიოდები, რომლებიც დაფიქსირდა გერიატრიულ სუბიექტებში, მსგავსი იყო ახალგაზრდა მოზრდილებში დაფიქსირებულთან. მედიკამენტების ზემოქმედების და ტოლერანტობის გათვალისწინებით, გერიატრიული პაციენტებისათვის დოზის კორექცია არ არის საჭირო არც მკურნალობისთვის, არც პროფილაქტიკისთვის [იხ. განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება (8.5)].
მედიკამენტური ურთიერთქმედების კვლევები
ესთერაზებით, რომლებიც უპირატესად ღვიძლში მდებარეობს, ოსელტამივირი ინტენსიურად გარდაიქმნება ოსელტამივირის კარბოქსილატად,. მედიკამენტურ ურთიერთქმედებაში, რომლებიც მოიცავენ ესთერაზებს ხშირად არ ყოფილა მოხსენიებული ლიტერატურაში. ოსელტამივირისა და ოსელტამივირის კარბოქსილატის დაბალი ცილოვანი შებოჭვა მიუთითებს, რომ მედიკამენტის ჩანაცვლებითი ურთიერთქმედებების ალბათობა დაბალია.
ინ ვიტრო გამოკვლევების თანახმად, არც ოსელტამივირი და არც ოსელტამივირის კარბოქსილატი არ არის კარგი სუბსტრატი P450 შერეული ფუნქციის ოქსიდაზებისთვის ან გლუკურონილ ტრანსფერაზებისთვის.
პრობენეციდის თანადროული მიღება იწვევს ოსელტამივირის კარბოქსილატის ზემოქმედების სავარაუდოდ ორჯერ გაზრდას თირკმელში აქტიური ანიონური მილაკოვანი სეკრეციის შემცირების გამო. ამასთან, ოსელტამივირის კარბოქსილატის უსაფრთხოების ზღვარის გამო, დოზის კორექცია არ არის საჭირო, როდესაც ადგილი აქვს პრობენეციდთან ერთად მიღებას.
კლინიკურად მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედებები არ დაფიქსირებულა, როდესაც ოსელტამივირის ამოქსიცილინთან, აცეტამინოფენთან, ასპირინთან, ციმეტიდინთან, ანტაციდებთან (მაგნიუმი და ალუმინის ჰიდროქსიდები და კალციუმის კარბონატები), რიმანტადინთან, ამანტადინთან ან ვარფარინთან ერთად მიღებისას.
- 4 მიკრობიოლოგია
მოქმედების მექანიზმი
ოსელტამივირის ფოსფატი წარმოადგენს ეთილის ეთერის პრომედიკამენტს, რომელიც მოითხოვს ეთერის ჰიდროლიზს აქტიურ ფორმაში, ოსელტამივირის კარბოქსილატში გადასაყვანად. ოსელტამივირის კარბოქსილატი არის გრიპის ვირუსის ნეიროამინიდაზას ინჰიბიტორი, რომლებიც მოქმედებენ ვირუსული ნაწილაკების გამოყოფაზე. ოსელტამივირის საშუალო IC50 მნიშვნელობას ანიჭებს ოსელტამივირის A / H1N1 გრიპის, A / H3N2 და B ტიპის გრიპის საწინააღმდეგო მოქმედებას კლინიკურ იზოლატებთან მიმართებაში იყო 2.5 ნმ (0,93-4,16 ნმ დიაპაზონი, N = 74), 0,96 ნმ (0,13-7,95 ნმ დიაპაზონი, N = 774) შესაბამისად, და 60 ნმ (20-285 ნმ, N = 256), ნეიროამინიდაზას ანალიზში, ფლუორესცენტურად ეტიკეტირებულ MUNANA სუბსტრატით.
ანტივირუსული აქტივობა
ოსელტამივირის კარბოქსილატის ანტივირუსული მოქმედება ლაბორატორიული შტამების და გრიპის ვირუსის კლინიკური იზოლატების მიმართ განისაზღვრა უჯრედების კულტურაში. ოსელტამივირის კარბოქსილატის კონცენტრაციები, რომლებიც საჭიროა უჯრედების კულტურაში გრიპის ვირუსის ინჰიბირებისთვის იყო ძალიან ცვალებადი, დამოკიდებული გამოყენებულ ანალიზის მეთოდზე და ტესტირებულ ვირუსზე. 50% და 90% ეფექტური კონცენტრაციები (EC50 და EC90) იყო 0,0008 მიკრომოლარიდან 35 მიკრომოლარზე მეტამდე და 0.004 მიკრომოლარიდან 100 მიკრომოლარზე მეტამდე, შესაბამისად (1 მიკრომოლარი = 0.284 მიკროგრამი / მლ). კავშირი ანტივირუსულ აქტივობას უჯრედულ კულტურაში, ინჰიბიტორულ აქტივობას ნეიროამინიდაზას ანალიზსა და გრიპის ვირუსის რეპლიკაციის ინჰიბირებას შორის არ არის დადგენილი.
რეზისტენტობა
უჯრედების კულტურის შესწავლა: A ტიპის გრიპის ვირუსის იზოლატები შემცირებული ოსელტამივირის კარბოქსილატისადმი მგრძნობიარობით გამოვლინდა ვირუსის სერიული გავლით უჯრედულ კულტურაში, ოსელტამივირის კარბოქსილატის კონცენტრაციების გაზრდის არსებობით. გრიპის ვირუსის შემცირებული მგრძნობელობა ოსელტამივირის კარბოქსილატით ინჰიბირებისადმი შეიძლება მიენიჭოს ამინომჟავას ჩანაცვლებას ვირუსული ნეროამინიდაზასა და / ან ჰემაგლუტინინის ცილებში.
კლინიკური კვლევები: შემცირებული მგრძნობელობის იზოლატები მიღებულია ოსელტამივირით მკურნალობის დროს და საზოგადოებრივი ნიმუშების კვლევებიდან. ვირუსული ნეიროამინიდაზას ცვლილებები, რომლებიც დაკავშირებულია ოსელტამივირის კარბოქსილატისადმი მგრძნობელობასთან, შეჯამებულია ცხრილში 8. ამ შემცირებული მგრძნობელობის კლინიკური გავლენა უცნობია.
ჰემაგლუტინინის (HA) ჩანაცვლებები, შერჩეული უჯრედის კულტურაში და დაკავშირებული ოსელტამივირისადმი მგრძნობელობის შემცირებასთან მოიცავს (გრიპის ვირუსის ქვეტიპის სპეციფიკურ ნუმერაციას) A11T, K173E და R453M-ს H3N2– ში და H99Q გრიპის B ვირუსში (იამაგატას დასახლება). ზოგიერთ შემთხვევაში, HA ჩანაცვლებები შეირჩა ცნობილ NA– ს რეზისტენტობის შემცვლელებთან ერთად და შეიძლება ხელი შეუწყოს ოსელტამივირის მიმართ მგრძნობელობის შემცირებას; ამასთან, უცნობია HA– ს ჩანაცვლების გავლენა ოსელტამივირის ანტივირუსულ აქტივობაზე ადამიანზე და, სავარაუდოდ, შტამზეა დამოკიდებული.
ცხრილი SEQ Table \* ARABIC 8 ნეიროამინიდაზას ამინომჟავის შემცვლელები, რომლებიც ასოცირდება ოსელტამივირის მიმართ მგრძნობელობის შემცირებასთან
ამინომჟავას ჩანაცვლება*
გრიპი A N1 (N1 ნუმერაცია ფრჩხილებში)
I117V (I117V), E119V (E119V), R152K (R152K), Y155H (Y155H), F173V (F174V), D198G/N (D199G/N), I222K/R/T/V (I223K/R/T/V), S246G/N (S247G/N), G248R+I266V (G249R+I267V), H274Y (H275Y), N294S (N295S), Q312R+I427T (Q313R+I427T), N325K (N325K), R371K (R368K)
გრიპი A N2
E41G, E119I/V, D151V, I222L/V, Q226H, SASG245-248 deletion, S247P, R292K, N294S
გრიპი B (B ნუმერაცია ფრჩხილებში)
E119A (E117A), P141S (P139S), G142R (G140R), R152K (R150K), D198E/N/Y (D197E/N/Y), I222L/T/V (I221L/T/V), A246D/S/T (A245D/S/T), H274Y (H273Y), N294S (N294S), R371K (R374K), G402S (G407S)
- ყველა ნუმერაცია არის N2, გარდა მითითებული შემთხვევისა
გრიპის A ვირუსების შერჩევა, რომლებიც რეზისტენტულია ოსელტამივირის მიმართ, შეიძლება მოხდეს უფრო მაღალი სიხშირით ბავშვებში. ოსელტამივირით მკურნალობასთან ასოცირებული რეზისტენტობა პედიატრიულ მკურნალობის კვლევებში გამოვლენილია 27 – დან 37% –მდე და 3 – დან 18% –მდე სიხშირეზე (შესაბამისად 3/11–7/19 და 1/34–9/50 მკურნალობის შემდგომი იზოლატები) შესაბამისად A/ H1N1 და A / H3N2 გრიპის ვირუსისთვის.
იმუნოსუპრესიის მქონე მოზრდილებში და პედიატრიულ სუბიექტებში (1 წლის და უფროსი ასაკი), გრიპის ვირუსების შერჩევა, რომლებიც რეზისტენტულია ოსელტამივირის მიმართ, შეიძლება მოხდეს უფრო მაღალ სიხშირეებზე, ვიდრე სხვაგვარად ჯანმრთელ პოპულაციაში. იმუნოსუპრესიის მქონე სუბიექტების მკურნალობის კვლევის დროს გამოვლინდა მკურნალობის ასოცირებული გენოტიპური რეზისტენტობა A / H1N1, A / H3N2 გრიპის 27% (8/30), 12% (6/52) და 0% (0/42) შესაბამისად და B ვირუსის ინფექციები. მკურნალობაზე აღმოცენებული რეზისტენტობა უფრო მაღალი სიხშირით დაფიქსირდა ჰემატოპოეტური ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაციის მიმღებებში (32%; 6/19).
ოსელტამივირის მიმართ რეზისტენტობის არჩევის სიხშირე და ასეთი რეზისტენტული ვირუსის გავრცელება იცვლება სეზონურად და გეოგრაფიულად.
მოცირკულირე სეზონური გრიპის შტამები გამოხატავს ნეიროამინიდაზას რეზისტენტობასთან ასოცირებულ ჩანაცვლებებს, რომლებიც გამოვლინდა პირებში, რომლებსაც არ ჩაუტარებიათ ოსელტამივირით მკურნალობა. ოსელტამივირზე რეზისტენტობასთან ასოცირებული H275Y ჩანაცვლება დაფიქსირდა აშშ – ში მოცერკულირე 2008 წლის H1N1 გრიპის ვირუსის იზოლატების 99% –ზე მეტში 2009 წლის H1N1 გრიპის ვირუსი („ღორის გრიპი“) თითქმის ერთნაირად მგრძნობიარე იყო ოსელტამივირის მიმართ; ამასთან, მოცირკულირე რეზისტენტული ვარიანტების სიხშირე შეიძლება იცვლებოდეს სეზონიდან სეზონამდე. დამნიშნავმა ექიმებმა უნდა გაითვალისწინონ CDC– სგან ხელმისაწვდომი ინფორმაცია გრიპის ვირუსის საწინააღმდეგო პრეპარატების მგრძნობელობის შესახებ და მკურნალობის ეფექტის შესახებ, როდესაც მიიღება გადაწყვეტილება გამოიყენონ თუ არა ტამიფლუ.
ჯვარედინად რეზისტენტული
ოსელტამივირსა და ზანამივირს შორის ჯვარედინი რეზისტენტობა დაფიქსირდა ნეიროამინიდაზას ბიოქიმიურ ანალიზებში. H275Y (N1 ნუმერაცია) ან N294S (N2 ნუმერაცია) ოსელტამივირ-რეზისტენტობასთან ასოცირებული ჩანაცვლებები დაფიქსირდა N1 ნეიროამინიდაზას ქვეტიპში და E119V ან N294S ოსელტამივირ-რეზისტენტობასთან ასოცირებული N2 ქვეტიპში (N2 ნუმერაცია) დაკავშირებულია მგრძნობელობის შემცირებასთან ოსელტამივირის, მაგრამ არა ზანამივირის დროს. Q136K და K150T ზანამივირ-რეზისტენტობასთან ასოცირებული ჩანაცვლებები N1 ნეიროამინიდაზაში, ან S250G ზანამივირ-რეზისტენტობასთან ასოცირებული ჩანაცვლებები B გრიპის ვირუსის ნეურამინიდაზაში, შესაძლებელია შემცირდეს მგრძნობელობა ზანამივირის, მაგრამ არა ოსელტამივირის მიმართ. R292K ოსელტამივირ-რეზისტენტობასთან ასოცირებული ჩანაცვლება დაფიქსირდა N2– ში და I222T, D198E / N, R371K ან G402S ოსელტამივირ-რეზისტენტობასთან ასოცირებული ჩანაცვლებები B გრიპის ვირუსის ნეიროამინიდაზაში, რაც ამცირებს მგრძნობელობას როგორც ოსელტამივირის, ისე ზანამივირის მიმართ. ეს მაგალითები არ წარმოადგენს ჯვარედინ რეზისტენტობასთან ასოცირებული ჩანაცვლების სრულ ჩამონათვალს და დამნიშნავმა ექიმებმა უნდა გაითვალისწინონ CDC– სგან ხელმისაწვდომი ინფორმაცია გრიპის ვირუსის საწინააღმდეგო პრეპარატების მგრძნობელობის შესახებ და მკურნალობის ეფექტის შესახებ, როდესაც მიიღება გადაწყვეტილება გამოიყენონ თუ არა ტამიფლუ.
არ არის გამოვლენილი ერთეული ამინომჟავის ჩანაცვლება, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ჯვარედინი რეზისტენტობა ნეიროამინიდაზას ინჰიბიტორის კლასს (ოსელტამივირი, ზანამივირი) და M2 იონური არხების ინჰიბიტორის კლასს (ამანტადინი, რიმანტადინი) შორის. ამასთან, ვირუსს შეიძლება ჰქონდეს ნეიროამინიდაზას ინჰიბიტორთან ასოცირებული ჩანაცვლება ნეიროამინიდაზაშიდა M2 იონური არხის ინჰიბიტორთან ასოცირებული ჩანაცვლება M2– ში და, შესაბამისად, შეიძლება იყოს რეზისტენტული ინჰიბიტორების ორივე კლასის მიმართ. ფენოტიპური ჯვარედინი რეზისტენტობის შეფასების კლინიკური შესაბამისობა დადგენილი არ არის.
იმუნური პასუხი
გრიპის ვაქცინის / ოსელტამივირის ურთიერთქმედების არანაირი კვლევა არ ჩატარებულა. ბუნებრივად შეძენილი და ექსპერიმენტული გრიპის კვლევებში, ტამიფლუთი მკურნალობამ არ შეაფერხა ინფექციის ნორმალური ჰუმორული ანტისხეულების რეაქცია.
13 არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია
- 1 კანცეროგენეზი, მუტაგენეზი, განაყოფიერების დაქვეითება
2 წლიან კანცეროგენულ კვლევებში თაგვებსა და ვირთხებზე მიიღებოდა ყოველდღიური პერორალური დოზები პრომედიკამენტი ოსელტამივირის ფოსფატის 400 მგ / კგ და 500 მგ / კგ-მდე, შესაბამისად პრომედიკამენტმა და ოსელტამივირის კარბოქსილატის აქტიური ფორმამ არ გამოიწვია კონტროლის მაჩვენებლების სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი ზრდა. თაგვებსა და ვირთაგვებში პრეპარატის საშუალო მაქსიმალური სადღეღამისო ზემოქმედება იყო დაახლოებით 130 და 320-ჯერ მეტი, ვიდრე ადამიანებში რეკომენდებული კლინიკური დოზით AUC შედარების საფუძველზე. აქტიური ოსელტამივირის კარბოქსილატის ზემოქმედების შესაბამისი უსაფრთხოების ზღვრები იყო 15 და 50-მაგი.
ოსელტამივირი აღმოჩნდა არა მუტაგენური Ames ტესტში და ადამიანის ლიმფოციტების ქრომოსომის ანალიზში ფერმენტული აქტივაციით და მის გარეშე და უარყოფითია თაგვის მიკრო ბირთვულ ტესტში. აღმოჩნდა, რომ იგი დადებითია სირიის ზაზუნის ემბრიონის (SHE) უჯრედების ტრანსფორმაციის ტესტში. ოსელტამივირის კარბოქსილატი არ იყო მუტაგენური Ames ტესტში და თაგვის L5178Y ლიმფომის ანალიზში ფერმენტული აქტივაციით და მის გარეშე და …
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · ინსტრუქცია პაციენტისთვის
მედიკამენტის დანიშვნის მნიშვნელოვანი მაჩვენებლები
აღნიშნული მაჩვენებლები არ მოიცავს ტამიფლუ ს უსაფრთხო და ეფექტური გამოყენებისთვის საჭირო ყველა ინფორმაციას. იხილეთ ტამიფლუ ს დანიშვნის შესახებ სრული ინფორმაცია.
ტამიფლუ ® (ოსელტამივირის ფოსფატი) კაფსულები, მხოლოდ პერორალური გამოყენებისთვის
ტამიფლუ ® (ოსელტამივირის ფოსფატი) პერორალური სუსპენზიისთვის
თავდაპირველად აშშ-ში დარეგისტრირება: 1999
ჩვენებები და გამოყენება
ტამიფლუ არის ნეიროამინიდაზას ინჰიბიტორი (NAI) და ნაჩვენებია:
მწვავე, გაურთულებელი A და B ტიპის გრიპის სამკურნალოდ 2 კვირის და უფრო მოზრდილ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ სიმპტომები არა უმეტეს 48 საათისა. (1.1)
A და B ტიპის გრიპის მქონე 1 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში. (1.2)
გამოყენების შეზღუდვები:
არ არის გრიპის ყოველწლიური ვაქცინაციის შემცვლელი. (1.3)
ისეთი გადაწყვეტილების მიღების დროს, გამოიყენოთ თუ არა მედიკამენტი, გაითვალისწინეთ ხელმისაწვდომი ინფორმაცია გრიპის საწინააღმდეგო პრეპარატების მგრძნობელობისა და მკურნალობის ეფექტის შესახებ. (1.3)
არ არის რეკომენდებული პაციენტებში თირკმლის დაავადების ტერმინალური სტადიის დროს, როდესაც არ ტარდება დიალიზი. (1.3)
დოზირება და მიღების წესი
გრიპის მკურნალობა
მოზრდილები და მოზარდები (13 წლის და უფროსი ასაკის): 75 მგ ორჯერ დღეში 5 დღის განმავლობაში (2.2)
1-დან 12 წლამდე ასაკის პედიატრიული პაციენტები: წონაზე დაფუძნებით ორჯერ დღეში 5 დღის განმავლობაში (2.2)
2 კვირიდან 1 წლამდე ნაკლები ასაკის პედიატრიული პაციენტები: 3მგ/კგ ორჯერ დღეში 5 დღის განმავლობაში (2.2)
თირკმლის უკმარისობის მქონე მოზრდილი პაციენტები (კრეატინინის კლირენსი >30-60 მლ/წთ): შეამცირეთ 30 მგ-მდე ორჯერ დღეში 5 დღის განმავლობაში (2.4)
თირკმლის უკმარისობის მქონე მოზრდილი პაციენტები (კრეატინინის კლირენსი >10-30 მლ/წთ): შეამცირეთ 30 მგ-მდე ერთხელ დღეში 5 დღის განმავლობაში (2.4)
ჰემოდიალიზზე მყოფი ESRD-ის მქონე პაციენტები: დაუყოვნებლივ შეამცირეთ 30 მგ-მდე და შემდეგ 30 მგ ყოველი ჰემოდიალიზის შემდეგ. მკურნალობის ხანგრძლივობა არ აჭარბებს 5 დღეს (2.4)
CAPD -ზე მყოფი ESRD-ის მქონე პაციენტები: დაუყოვნებლივ შეამცირეთ 30 მგ-მდე ერთჯერადი დოზა (2.4)
გრიპის პროფილაქტიკა
მოზრდილები და მოზარდები (13 წლის და უფროსი ასაკის): 75 მგ ერთხელ დღეში სულ მცირე 10 დღის განმავლობაში (2.3)
საზოგადოებრივი ეპიდემია: 75 მგ ერთხელ დღეში 6 კვირამდე ხანგრძლივობით (2.3)
1-დან 12 წლამდე ასაკის პედიატრიული პაციენტები: წონაზე დაფუძნებით ერთხელ დღეში 10 დღის განმავლობაში (2.3)
საზოგადოებრივი ეპიდემია: წონაზე დაფუძნებით ერთხელ დღეში დღეში 6 კვირამდე ხანგრძლივობით (2.3)
right11300600
თირკმლის უკმარისობის მქონე მოზრდილი პაციენტები (კრეატინინის კლირენსი >30-60 მლ/წთ): შემცირეთ 30 მგ-მდე ერთხელ დღეში (2.4)
თირკმლის უკმარისობის მქონე მოზრდილი პაციენტები (კრეატინინის კლირენსი >10-30 მლ/წთ): შემცირეთ 30 მგ-მდე დღეგამოშვებით (2.4)
ჰემოდიალიზზე მყოფი ESRD-ის მქონე პაციენტები: დაუყოვნებლივ შეამცირეთ 30 მგ-მდე და შემდეგ 30 მგ ყოველი ჰემოდიალიზის შემდეგ რეკომენდებული საპროფილაქტიკო ხანგრძლივობით (2.4)
CAPD -ზე მყოფი ESRD-ის მქონე პაციენტები: დაუყოვნებლივ შეამცირეთ 30 მგ-მდე და შემდეგ 30 მგ კვირაში ერთხელ რეკომენდებული საპროფილაქტიკო ხანგრძლივობით (2.4)
დოზირების ფორმები და სიმძლავრეები
კაფსულები: 30 მგ, 45 მგ, 75 მგ (3)
პერორალური სუსპენზიისთვის: 360 მგ ოსელტამივირის ბაზა წარმოდგენილია ფხვნილის სახით (ზავდება საბოლოო კონცენტრაციამდე 6 მგ/მლ) (3)
უკუჩვენებები
პაციენტები, რომლებსაც აქვთ სერიოზული მომატებული მგრძნობელობა ოსელტამივირის ან ტამიფლუს რომელიმე კომპონენტისადმი(4)
გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები
კანის /მომატებული მგრძნობელობის ისეთი სერიოზული რეაქციების დროს, როგორებიცაა სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი და პოლიმორფული ერითემა: შეწყვიტეთ ტამიფლუ და დაიწყეთ შესაბამისი მკურნალობა, თუ ადგილი აქვს ალერგიულ რეაქციებს ან არსებობს მათზე ეჭვი. (5.1)
ნეიროფსიქიატრიული მოვლენები: გრიპის მქონე, მათ შორის ტამიფლუს მიმღები, განსაკუთრებით პედიატრიული პაციენტები, დაავადების ადრეულ ეტაპზე შესაძლოა იმყოფებოდნენ დაბნეულობის ან პათოლოგიური ქცევის რისკის ქვეშ. აკონტროლეთ პათოლოგიური ქცევის ნიშნები. (5.2)
გვერდითი მოვლენები
ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენები (>1% და უფრო ხშირი, ვიდრე პლაცებოს დროს):
მკურნალობის კვლევები – გულისრევა, პირღებინება, თავის ტკივილი. (6.1)
საპროფილაქტიკო კვლევები – გულისრევა, პირღებინება, თავის ტკივილი, ტკივილი. (6.1)
საეჭვო გვერდითი მოვლენების შეტყობინებისთვის დაუკავშირდით Genentech at 1-888-835-2555 or FDA at 1800FDA1088 or www.fda.gov/medwatch
სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
ცოცხალი შესუსტებული გრიპის ვაქცინა (LAIV), ინტრანაზალური:
მოერიდეთ LAIV- ის გამოყენებას ტამიფლუს მიღებამდე 2 კვირით ადრე ან 48 საათის შემდეგ, თუ არ არსებობს სამედიცინო ჩვენება. (7)
იხილეთ 17 პაციენტთა საკონსულტაციო ინფორმაციის და FDA– ს მიერ დამტკიცებული პაციენტის ეტიკეტისთვის.
გადახედილია: 08/2019
მედიკამენტის დანიშვნის შესახებ სრული ინფორმაცია: შინაარსი*
1 ჩვენებები და გამოყენება
- 1 გრიპის მკურნალობა
- 2 გრიპის პროფილაქტიკა
- 3 გამოყენების შეზღუდვები
2 დოზირება და მიღების წესი
- 1 დოზირებისა და გამოყენების მიმოხილვა
- 2 გრიპის სამკურნალოდ რეკომენდებული დოზირება
- 3 გრიპის საპროფილაქტიკოდ რეკომენდებული დოზირება
- 4 დოზირება თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში
- 5 გაზავებული ტამიფლუს პერორალური სუსპენზიის მომზადება და შენახვა
- 6 75 მგ ტამიფლუს კაფსულებისგან პერორალური სუსპენზიის გადაუდებელი მომზადება
3 დოზირების ფორმები და უპირატესობები
4 უკუჩვენებები
5 გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები
- 1 კანის/მომატებული მგრძნობელობის სერიოზული რეაქციები
- 2 ნეიროფსიქიატრიული მოვლენები
- 3 ბაქტერიული ინფექციების რისკი
- 4 ფრუქტოზას აუტანლობა პაციენტებში ფრუქტოზას მემკვიდრეობითი აუტანლობით
6 გვერდითი რეაქციები
- 1 კლინიკური კვლევების გამოცდილება
- 2 პოსტმარკეტინგული გამოცდილება
7 სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
- 1 გრიპის საწინააღმდეგო ვაქცინები
- 2 წამლები ტამიფლუსთან კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედების გარეშე
8 განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება
- 1 ორსულობა
- 2 ლაქტაცია
- 4 პედიატრიაში გამოყენება
- 5 გერიატრიაში გამოყენება
- 6 თირკმლის უკმარისობა
- 7 ღვიძლის უკმარისობა
- 8 ქრონიკული დაავადებების მქონე პაციენტებში გამოყენება
- 9 იმუნოსუპრესიის მქონე პაციენტებში გამოყენება
10 ჭარბი დოზირება
11 აღწერილობა
12 კლინიკური ფარმაკოლოგია
- 1 მოქმედების მექანიზმი
- 3 ფარმაკოკინეტიკა
- 4 მიკრობიოლოგია
13 არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია
- 1 კანცეროგენეზი, მუტაგენეზი, განაყოფიერების უკმარისობა
14 კლინიკური კვლევები
- 1 გრიპის მკურნალობა
- 2 გრიპის პროფილაქტიკა
16 როგორ მიეწოდება/ინახება და იმართება
17 პაციენტის საკონსულტაციო ინფორმაცია
- ნაწილები ან ქვენაწილები, რომლებიც გამოტოვებულია მედიკამენტის დანიშვნის შესახებ სრულ ინფორმაციაში, არ არის ჩამოთვლილი.
6343811394100
გაცემის წესი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
მედიკამენტის დანიშვნის შესახებ სრული ინფორმაცია
ჩვენებები და გამოყენება
- 1 გრიპის მკურნალობა
ტამიფლუ ნაჩვენებია A და B ტიპის გრიპის ვირუსით გამოწვეული მწვავე, გაურთულებელი დაავადების მქონე 2 კვირის და უფროსი ასაკის პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ სიმპტომები არაუმეტეს 48 საათისა.
- 2 გრიპის პროფილაქტიკა
ტამიფლუ ნაჩვენებია A და B ტიპის გრიპის ვირუსის საპროფილაქტიკოდ 1 წლის ან უფროსი ასაკის პაციენტებში.
- 3 გამოყენების შეზღუდვები
ტამიფლუ არ წარმოადგენს გრიპის ადრეული ყოველწლიური ვაქცინაციის შემცვლელს, როგორც ეს რეკომენდებულია დაავადებათა კონტროლისა და პრევენციის ცენტრების იმუნიზაციის პრაქტიკის მრჩეველთა კომიტეტის მიერ.
გრიპის ვირუსები დროთა განმავლობაში იცვლება. რეზისტენტული ჩანაცვლების გაჩენამ შეიძლება შეამციროს წამლის ეფექტურობა. სხვა ფაქტორებმა (მაგალითად, ვირუსული ვირულენტობის ცვლილებები) შეიძლება, ასევე შეამცირონ ანტივირუსული მედიკამენტების კლინიკური სარგებელი. მედიკამენტის გამომწერებმა უნდა განიხილონ ხელმისაწვდომი ინფორმაცია გრიპის საწინააღმდეგო წამლების მგრძნობელობის ნიმუშებისა და მკურნალობის ეფექტების შესახებ, თუ გადაწყვეტენ, რომ გამოიყენონ ტამიფლუ [იხილეთ მიკრობიოლოგია (12.4)].
ტამიფლუ არ არის რეკომენდებული თირკმლის დაავადების ტერმინალური სტადიის მქონე პაციენტებისთვის, რომლებიც არ იტარებენ დიალიზს [იხილეთ დოზირება და მიღების წესი (2.4) და განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება (8.6)].
2 დოზირება და მიღების წესი
- 1 დოზირება და მიღების წესის მიმოხილვა
მიიღეთ ტამიფლუ გრიპის სამკურნალოდ 2 კვირის ან უფროსი ასაკის პაციენტებში [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.2)] ან გრიპის პროფილაქტიკისთვის 1 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.3)] შემდეგი ფორმით:
ტამიფლუს კაფსულები ან
ტამიფლუ პერორალური სუსპენზიისთვის (მოწოდებული როგორც ფხვნილი). ეს სასურველი ფორმაა (6 მგ / მლ) პაციენტებისთვის, რომელთაც არ შეუძლიათ კაფსულების გადაყლაპვა. გამოყენებამდე, მოწოდებული ტამიფლუს ფხვნილი ფარმაცევტის მიერ წყლით უნდა გაზავდეს პერორალური სუსპენზიის მომზადებისთვის. [იხილეთ დოზირება და მიღების წესი (2.5)].
კაფსულები და პერორალური სუსპენზია შეიძლება მიღებულ იქნას საკვებთან ერთად ან მის გარეშე; ამასთან, ამტანობა შეიძლება გაუმჯობესდეს, თუ ტამიფლუ მიიღება საკვებთან ერთად.
შეცვალეთ ტამიფლუს დოზა პაციენტებში თირკმლის საშუალო ან მძიმე უკმარისობით [იხილეთ დოზირება და მიღების წესი (2.4)].
პაციენტებისთვის, რომლებსაც არ შეუძლიათ კაფსულების გადაყლაპვა, ტამიფლუ პერორალური სუსპენზიისთვის სასურველი ფორმულირებაა, როდესაც პერორალური სუსპენზიისთვის ტამიფლუს მოპოვება არ არის შესაძლებელი საბითუმო მოვაჭრის ან მწარმოებლისგან, ტამიფლუს კაფსულები შეიძლება გაიხსნას და შეერიოს ისეთ ტკბილ სითხეებს, როგორებიცაა ჩვეულებრივი ან უშაქრო შოკოლადის სიროფი, სიმინდის სიროფი, კარამელის მოსასხამი ან ღია ყავისფერი შაქარი (წყალში გახსნილი). გადაუდებელი მდგომარეობების დროს და როდესაც არ არსებობს ტამიფლუს პერორალური სუსპენზია ან კაფსულების ასაკთან შესაბამისი სიძლიერეები ტკბილ სითხეებთან შესარევად, ფარმაცევტს ტამიფლუს 75 მგ-იანი კაფსულებიდან შეუძლია მოამზადოს პერორალური სუსპენზია გადაუდებლად მიწოდებისთვის [იხილეთ დოზირება და მიღების წესი (2.6)].
- 2 გრიპის სამკურნალოდ რეკომენდებული დოზირება
დაიწყეთ ტამიფლუთი მკურნალობა გრიპის სიმპტომების დაწყებიდან 48 საათის განმავლობაში.
მოზრდილები და მოზარდები (13 წლის და უფროსი ასაკის)
მოზრდილებსა და 13 წლის და უფროსი ასაკის მოზარდებში გრიპის სამკურნალო ტამიფლუს რეკომენდებული პერორალური დოზა არის 75 მგ ორჯერ დღეში (ერთი 75 მგ კაფსულა ან 12,5 მლ პერორალური სუსპენზია ორჯერ დღეში) 5 დღის განმავლობაში.
პედიატრიული პაციენტები (2 კვირიდან 12 წლამდე ასაკის)
ცხრილი 1 ასახავს ტამიფლუს რეკომენდებულ პერორალურ დოზირებას გრიპის სამკურნალოდ პედიატრიულ პაციენტებში 2 კვირიდან 12 წლამდე ასაკში და მოცემულია ინფორმაცია კაფსულის დანიშვნის ან პერორალური სუსპენზიის მომზადების შესახებ.
- 3 გრიპის საპროფილაქტიკოდ რეკომენდებული დოზირება
ინფექციის მქონე ინდივიდთან მჭიდრო კონტაქტის შემდეგ ტამიფლუთი დაიწყეთ ექსპოზიციის შემდგომი პროფილაქტიკა. დაიწყეთ სეზონური პროფილაქტიკა ტამიფლუთი საზოგადოებრივი ეპიდემიის დროს.
მოზრდილები და მოზარდები (13 წლის და უფროსი ასაკის)
გრიპის საპროფილაქტიკო ტამიფლუს რეკომენდებული დოზა მოზრდილებსა და 13 წლის და უფროსი ასაკის მოზარდებში არის 75 მგ პერორალურად ერთხელ დღეში (ერთი 75 მგ კაფსულა ან 12,5 მლ პერორალური სუსპენზია ერთხელ დღეში) სულ მცირე, 10 დღე ინფექციის მქონე ინდივიდთან მჭიდრო კონტაქტის შემდეგ და 6 კვირამდე საზოგადოებრივი ეპიდემიის განმავლობაში.
იმუნოსუპრესიის მქონე პაციენტებში ტამიფლუ შეიძლება გაგრძელდეს 12 კვირამდე [იხილეთ განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება (8.9)]. დაცვის ხანგრძლივობა გრძელდება მანამ, სანამ გაგრძელდება ტამიფლუს დოზირება.
პედიატრიული პაციენტები (1 - დან 12 წლამდე ასაკის)
ცხრილი 1 ასახავს ტამიფლუს რეკომენდებულ პერორალურ დოზას გრიპის პროფილაქტიკისთვის 1 - დან 12 წლამდე ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში სხეულის წონაზე დაფუძნებით და მოცემულია ინფორმაცია კაფსულის დანიშვნის ან პერორალური სუსპენზიის ფორმულირების შესახებ. პროფილაქტიკა პედიატრიულ პაციენტებში რეკომენდებულია 10 დღის განმავლობაში ინფიცირებულ პირთან მჭიდრო კონტაქტის შემდეგ და 6 კვირის განმავლობაში საზოგადოებრივი ეპიდემიის დროს [იხილეთ განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება (8.4) და კლინიკური კვლევები (14.2)].
ცხრილი SEQ Table \* ARABIC 1 ტამიფლუს დოზირების რეკომენდაციები პედიატრიულ პაციენტებში გრიპის მკურნალობისა და პროფილაქტიკის მიზნით
წონა
მკურნალობის დოზირება 5 დღე
საპროფილაქტიკო დოზირება 10 დღე*
პერორალური სუსპენზიის მოცულობა (6 მგ/მლ) ყოველი დოზისთვის†
გასაცემი პერორალური სუსპენზიის ბოთლების რაოდენობა
გასაცემი კაფსულების რაოდენობა (სიძლიერე)‡
2 კვირიდან 1 წელზე ნაკლები ასაკის პაციენტები
ნებისმიერი წონა
3 მგ/კგ ორჯერ დღეში
არ მიესადაგება
- 5 მლ/კგ§
1 ბოთლი
არ მიესადაგება
1-დან 12 წლამდე ასაკის პაციენტები, სხეულის წონაზე დაფუძნებით
15 კგ ან ნაკლები
30 მგ ორჯერ დღეში
30 მგ ერთხელ დღეში
5 მლ
1 ბოთლი
10 კაფსულები
(30 მგ)
- 1 კგ-დან 23 კგ-მდე
45 მგ ორჯერ დღეში
45 მგ ერთხელ დღეში
- 5 მლ
2 ბოთლი
10 კაფსულები
(45 მგ)
- 1 კგ-დან 40 კგ-მდე
60 მგ ორჯერ დღეში
60 მგ ერთხელ დღეში
10 მლ
2 ბოთლი
20 კაფსულები
(30 მგ)
- 1 კგ ან მეტი
75 მგ ორჯერ დღეში
75 მგ ერთხელ დღეში
- 5 მლ
3 ბოთლი
10 კაფსულები
(75 მგ)
- ექსპოზიციის შემდგომი პროფილაქტიკისთვის რეკომენდებული ხანგრძლივობაა 10 დღე, ხოლო საზოგადოებრივი ეპიდემიის (სეზონური / ექსპოზიციამდე) პროფილაქტიკისთვის რეკომენდებული ხანგრძლივობაა 6 კვირამდე (ან იმუნოსუპრესიის მქონე პაციენტებში 12 კვირამდე). მიწოდებული რაოდენობა (მაგ. ბოთლის ან კაფსულების რაოდენობა) სეზონური პროფილაქტიკისთვის შეიძლება მეტი იყოს ვიდრე ექსპოზიციის შემდგომი პროფილაქტიკისთვის.
† გამოიყენეთ პერორალური დოზირების გამანაწილებელი მოწყობილობა, რომელიც ზომავს შესაბამის მოცულობას მლ-ში, პერორალური სუსპენზიის საშუალებით.
‡ ტამიფლუ პერორალური სუსპენზიისთვის სასურველი ფორმულირებაა იმ პაციენტებისთვის, რომლებსაც არ შეუძლიათ კაფსულების გადაყლაპვა.
§ 1 წელზე ნაკლები ასაკის პაციენტებისთვის გამოყავით შესაბამისი დოზირების მოწყობილობა, რომელსაც შეუძლია მცირე მოცულობების ზუსტად გაზომვა და მიღება.
- 4 დოზირება თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში
ცხრილში 2 მოცემულია დოზირების რეკომენდაციები გრიპის მკურნალობისა და პროფილაქტიკისთვის თირკმლის უკმარისობის სხვადასხვა სტადიის მქონე მოზრდილებში (შეფასებული კრეატინინის კლირენსი წუთში 90 მლ-ზე ნაკლები ან ტოლია). დოზირების მოდიფიკაცია რეკომენდებულია მოზრდილებში, რომელთა კრეატინინის კლირენსი სავარაუდოდ ნაკლებია ან ტოლია 60 მლ წუთში [იხილეთ გამოყენება განსაკუთრებულ პოპულაციაში (8.6) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
ცხრილი SEQ Table \* ARABIC 2 რეკომენდებული დოზირების მოდიფიკაციები გრიპის მკურნალობისა და პროფილაქტიკისთვის თირკმლის უკმარისობის ან თირკმლის ბოლო სტადიის (ESRD) მქონე დიალიზზე მყოფ მოზრდილებში
თირკმლის უკმარისობა
(კრეატინინის კლირენსი)
რეკომენდებული სამკურნალო რეჟიმი*
რეკომენდებული საპროფილაქტიკო რეჟიმი*†
მსუბუქი
(>60-90 მლ/წთ)
75 მგ ორჯერ დღეში 5 დღე
75 მგ ერთხელ დღეში
საშუალო
(>30-60 მლ/წთ)
30 მგ ორჯერ დღეში 5 დღე
30 მგ ერთხელ დღეში
მძიმე
(>10-30 მლ/წთ)
30 მგ ერთხელ დღეში 5 დღე
30 მგ ყოველ მეორე დღეს
ESRD-ის მქონე ჰემოდიალიზზე მყოფი პაციენტები (≤ 10 მლ/წთ)
30 მგ დაუყოვნებლივ და შემდეგ 30 მგ ყოველი ჰემოდიალიზის ციკლის შემდეგ
(მკურნალობის ხანგრძლივობა არ უნდა აღემატებოდეს 5 დღეს)
30 მგ დაუყოვნებლივ და შემდეგ 30 მგ ალტერნატიული ჰემოდიალიზის ციკლის შემდეგ
ESRD-ის მქონე უწყვეტ ამბულატორიულ პერიტონეალურ დიალიზზე მყოფი პაციენტები ‡ (≤10 მლ/წთ)
ერთჯერადი 30 მგ დოზა შეიყვანება დაუყოვნებლივ
30 მგ დაუყოვნებლივ და შემდეგ 30 მგ კვირაში ერთხელ
ESRD-ის მქონე პაციენტები, რომლებიც არ იმყოფებიან დიალიზზე
ტამიფლუ არ არის რეკომენდებული
ტამიფლუ არ არის რეკომენდებული
- კაფსულები ან პერორალური სუსპენზია შეიძლება გამოყენებულ იქნას 30 მგ დოზირებისთვის.
† ექსპოზიციის შემდგომი პროფილაქტიკისთვის რეკომენდებული ხანგრძლივობაა მინიმუმ 10 დღე, ხოლო საზოგადოებრივი ეპიდემიის (სეზონური / ექსპოზიციამდე) პროფილაქტიკისთვის რეკომენდებული ხანგრძლივობაა 6 კვირამდე (ან იმუნოსუპრესიის მქონე პაციენტებში 12 კვირამდე).
‡ უწყვეტ ამბულატორიულ პერიტონეალურ დიალიზზე (CAPD) მყოფი პაციენტების კვლევებიდან მიღებული მონაცემები.
- 5 ტამიფლუს პერორალური სუსპენზიის მომზადება და შენახვა
პაციენტისთვის მიწოდებამდე გააზავეთ ტამიფლუ პერორალური სუსპენზიისთვის (მოწოდებულია ფხვნილის სახით):
ა) რამდენჯერმე მსუბუქად დაარტყით დახურულ ბოთლს, რომელიც შეიცავს ტამიფლუს თეთრ ფხვნილს, იმისთვის, რომ ფხვნილი გაფხვიერდეს.
ბ) გრადუირებულ ცილინდრში გადაზომეთ 55 მლ წყალი.
გ) გასაზავებლად ბოთლში დაამატეთ წყლის მთლიანი რაოდენობა.
დ) მჭიდროდ დაახურეთ ბოთლს ბავშვებისგან დამცავი თავსახური და კარგად შეანჯღრიეთ დახურული ბოთლი 15 წამის განმავლობაში.
ე) მონიშნეთ ბოთლი ინსტრუქციით "შეანჯღრიეთ კარგად გამოყენებამდე".
ვ) გაზავებული პერორალური სუსპენზია მოიცავს 360 მგ ოსელტამივირის ბაზას 60 მლ მოცულობაზე (6 მგ მლ-ზე) და არის თეთრი, ტუტი-ფრუტის არომატით). გაზავებული პერორალური სუსპენზია გამოიყენეთ მომზადებიდან 17 დღის განმავლობაში, თუ ინახება მაცივარში, 2º-დან 8ºC-მდე (36º-დან 46ºF-მდე), ან 10 დღის განმავლობაში, თუ ინახება ოთახის გაკონტროლებულ ტემპერატურაზე 25ºC (77ºF). დააწერეთ ვადის გასვლის თარიღი გაზავებული პერორალური სუსპენზიის ბოთლის ეტიკეტზე.
ზ) დარწმუნდით, რომ პაციენტებს აქვთ პერორალური დოზირების დისპენსერი, რომელიც ზომავს შესაბამის მოცულობას მილილიტრებში. აცნობეთ პაციენტებს, თუ როგორ გამოიყენონ პერორალური დოზირების დოზატორი და სწორად გაზომონ პერორალური სუსპენზია დანიშნულებისამებრ (იხ. ცხრილი 1 და 2).
- 6 პერორალური სუსპენზიის გადაუდებელი მომზადება 75 მგ ტამიფლუს კაფსულებიდან
შემდეგი ინსტრუქციები მოცემულია მხოლოდ საგანგებო სიტუაციებისთვის და როდესაც FDA– ს მიერ დამტკიცებული, კომერციულად წარმოებული ტამიფლუ პერორალური სუსპენზიისთვის მიუწვდომელია საბითუმო მოვაჭრეებისგან ან მწარმოებლისგან.
გადაუდებელი დახმარების მომზადების შემდეგი ინსტრუქციები უზრუნველყოფს ერთ პაციენტს საკმარისი ტამიფლუთი გრიპის მკურნალობის 5 დღიანი კურსის ან გრიპის პროფილაქტიკის 10 დღიანი კურსის დროს:
ნაბიჯი N1: განსაზღვრეთ ტამიფლუს დოზა პაციენტისთვის [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.2, 2.3 და 2.4)], შემდეგ განსაზღვრეთ პერორალური სუსპენზიის სრული მოცულობა, რომლის მომზადებაც საჭიროა (იხ. ცხრილი 3).
ცხრილი 3 გადაუდებელი მომზადება: მზა პერორალური სუსპენზიის მოცულობა (6 მგ / მლ) ტამიფლუს დოზის საფუძველზე
ტამიფლუს დოზა*
პაციენტის მიხედვით საერთო მოცულობა
15 მგ ან ნაკლები
- 5 მლ
30 მგ
75 მლ
45 მგ
100 მლ
60 მგ
125 მლ
75 მგ
150 მლ
- თუ ტამიფლუს დოზა ჩამოთვლილ დოზებს შორისაა, გამოიყენეთ უფრო მაღალი ჩამოთვლილი დოზებიდან, რათა დადგინდეს მომზადებული პერორალური სუსპენზიის საერთო მოცულობა.
ნაბიჯი N2: მომზადება უნდა მოხდეს მხოლოდ შემდეგი შემავსებლებით (სხვა შემავსებლები არ არის შესწავლილი): ალუბლის სიროფი (Humco), Ora-SweetSF (უშაქრო) (Paddock Laboratories) ან მარტივი სიროფი. განსაზღვრეთ კაფსულების და წყლისა და შემავსებლის რაოდენობა, რომელიც საჭიროა მთლიანი მოცულობის მოსამზადებლად (იხ. ცხრილი 3) მომზადებული პერორალური სუსპენზია (6 მგ / მლ) მკურნალობის ან პროფილაქტიკის სრული კურსისთვის (იხ. ცხრილი 4).
ცხრილი 4 გადაუდებელი მომზადება: ტამიფლუ 75 მგ კაფსულების, წყლისა და შემავსებლის რაოდენობა, რომელიც საჭიროა პერორალური სუსპენზიის მთლიანი მოცულობის მოსამზადებლად (6 მგ / მლ)
მომზადებული პერორალური სუსპენზიის მთლიანი მოცულობა
- 5 მლ
75 მლ
100 მლ
125 მლ
150 მლ
ტამიფლუ 75 მგ კაფსულების რაოდენობა (საერთო სიმძლავრე)*
3 (225 მგ)
6 (450 მგ)
8 (600 მგ)
10 (750 მგ)
12 (900 მგ)
წყლის რაოდენობა
- 5 მლ
5 მლ
7 მლ
8 მლ
10 მლ
შემავსებლის რაოდენობა ალუბლის სიროფი (Humco) ან Ora-Sweet SF (Paddock Laboratories) ან მარტივი სიროფი
- 5 მლ
69 მლ
91 მლ
115 მლ
137 მლ
- მოიცავს სიჭარბეს, რათა უზრუნველყოს ყველა დოზის მიწოდება
ნაბიჯი N 3: დაიცავით ქვემოთ მოცემული ინსტრუქციები 75 მგ ტამიფლუ კაფსულების მოსამზადებლად პერორალური სუსპენზიის წარმოებისთვის (6 მგ მლ-ზე):
ა. მოათავსეთ წყლის განსაზღვრული რაოდენობა პოლიეთილენეტერეფტალატის (PET) ან მინის ბოთლში (იხ. ცხრილი 4). მომზადება ბოთლის სხვა ტიპებში არ არის რეკომენდებული, რადგან არ არსებობს სტაბილურობის მონაცემები.
ბ. ფრთხილად განაცალკევეთ კაფსულის კორპუსი და თავსახური და ჩაყარეთ საჭირო რაოდენობის ტამიფლუ 75 მგ კაფსულები PET ან მინის ბოთლში.
გ. ნაზად ატრიალეთ სუსპენზია, რათა უზრუნველყოთ ტამიფლუს ფხვნილის ადექვატური დასველება, მინიმუმ 2 წუთის განმავლობაში.
დ. ნელა დაამატეთ შემავსებლის მითითებული რაოდენობა ბოთლში.
ე. დაახურეთ ბოთლს ბავშვებისგან დამცავი თავსახური და კარგად შეანჯღრიეთ 30 წამი, რათა აქტიური პრეპარატი მთლიანად გაიხსნას და უზრუნველყავით მიღებულ სუსპენზიაში გახსნილი პრეპარატის ერთგვაროვანი განაწილება. აქტიური პრეპარატი, ოსელტამივირის ფოსფატი, ადვილად იხსნება მითითებულ შემავსებლებში. სუსპენზია გამოწვეულია ტამიფლუს კაფსულების ინერტული ინგრედიენტებით, რომლებიც არ არის ხსნადი ამ შემავსებლებში.
ზ. განათავსეთ დამხმარე ეტიკეტი ბოთლზე, რომელზეც მიეთითება "კარგად შეანჯღრიეთ გამოყენებამდე".
თ. აცნობეთ მშობელს ან აღმზრდელს, რომ თერაპიის დასრულების შემდეგ ბოთლში დარჩენილი ნებისმიერი გამოუყენებელი სუსპენზია უნდა განადგურდეს ბოთლზე დამხმარე ეტიკეტის ან სააფთიაქო ეტიკეტის ინსტრუქციებში მითითების დამატებით.
ი. განათავსეთ სააფთიაქო ეტიკეტი ბოთლზე, რომელიც მოიცავს პაციენტის სახელს, დოზირების ინსტრუქციას, წამლის სახელს და ნებისმიერ სხვა საჭირო ინფორმაციას, რომელიც უნდა შეესაბამებოდეს ყველა სახელმწიფო და ფედერალურ სააფთიაქო რეგულაციებს. ეტიკეტზე განათავსეთ შესაბამისი ვარგისიანობის ვადა ქვემოთ მოცემული შენახვის პირობების შესაბამისად.
კ. დაიტანეთ რეკომენდებული დოზა აფთიაქის ეტიკეტზე ცხრილების 1 და 2 მიხედვით [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.2, 2.3 და 2.4)].
ლ. შეინახეთ პერორალური სუსპენზია მინის ან PET ბოთლში:
მაცივარში [2 დან 8C (36 ° - 46 ° F)]: სტაბილურია 5 კვირის განმავლობაში, მაცივარში შენახვისას ან
ოთახის ტემპერატურაზე [25C (77 ° F)]: სტაბილურია 5 დღე ოთახის ტემპერატურაზე შენახვისას.
3 დოზირების ფორმები და უპირატესობები
ტამიფლუს კაფსულები:
- 30 მგ (30 მგ თავისუფალი ფუძის ექვივალენტი ფოსფატის მარილი): ღია ყვითელი, მყარი ჟელატინის, ღია ყვითელ კორპუსზე ლურჯი მელნით დაბეჭდილი წარწერით ”ROCHE” და ღია ყვითელ თავსახურზე ლურჯი მელნით დაბეჭდილი წარწერით ”30 მგ”.
- 45 მგ (45 მგ თავისუფალი ფუძის ექვივალენტი ფოსფატის მარილი): ნაცრისფერი, მყარი ჟელატინის, ნაცრისფერ კორპუსზე ლურჯი მელნით დაბეჭდილი წარწერით "ROCHE" და ნაცრისფერ თავსახურზე ლურჯი მელნით დაბეჭდილი წარწერით "45 მგ".
- 75 მგ (75 მგ თავისუფალი ფუძის ექვივალენტი ფოსფატის მარილი): ნაცრისფერი / ღია ყვითელი, მყარი ჟელატინის, ნაცრისფერ კორპუსზე ლურჯი მელნით დაბეჭდილი წარწერით "ROCHE" და ღია ყვითელ თავსახურზე ლურჯი მელნით დაბეჭდილი წარწერით "75 მგ".
ტამიფლუ პერორალური სუსპენზიისთვის: 6 მგ / მლ (გაზავებისას საბოლოო კონცენტრაცია)
- თეთრი ფხვნილის ნარევი გაზავებისთვის.
4 უკუჩვენებები
ტამიფლუ უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ცნობილი სერიოზული ჰიპერმგრძნობელობა ოსელტამივირის ან მისი ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ. მწვავე ალერგიულ რეაქციებში შედის ანაფილაქსია და კანის სერიოზული რეაქციები, მათ შორის ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი და მულტიფორმული ერითემა [იხ. გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.1)].
5 გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები
- 1 კანის/მომატებული მგრძნობელობის სერიოზული რეაქციები
ანაფილაქსიის და კანის სერიოზული რეაქციების შემთხვევები, მათ შორის ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი და მულტიფორმული ერითემა, დაფიქსირებულია ტამიფლუს გამოყენების პოსტმარკეტინგული გამოცდილებით. შეაჩერეთ ტამიფლუ და დაიწყეთ შესაბამისი მკურნალობა, თუ ადგილი ექნება ალერგიის მსგავსი რეაქციას ან იქნება სავარაუდო. ტამიფლუს გამოყენება უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ცნობილი სერიოზული ჰიპერმგრძნობელობა ტამიფლუს მიმართ [იხილეთ უკუჩვენებები (4) და გვერდითი რეაქციები (6.2)].
- 2 ნეიროფსიქიატრიული მოვლენები
უკვე არსებობს პოსტმარკეტინგული ცნობები დელირიუმის და პათოლოგიური ქცევის შესახებ, რამაც გამოიწვია ტრამვა, ზოგიერთ შემთხვევაში კი ფატალური შედეგი გრიპის მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ტამიფლუს [იხილეთ გვერდითი რეაქციები (6.2)].
იმის გამო, რომ ეს მოვლენების მოხსენება მოხდა ნებაყოფლობით კლინიკური პრაქტიკის დროს, შეუძლებელია სიხშირის შეფასება, მაგრამ ისინი, როგორც ჩანს, იშვიათია ტამიფლუს გამოყენების მონაცემების საფუძველზე. ეს მოვლენები, პირველ რიგში, პედიატრიულ პაციენტებს შორის დაფიქსირდა და მათ ხშირად ჰქონდათ მკვეთრი დაწყება და სწრაფი გამოჯანმრთელება. ტამიფლუს წვლილი ამ მოვლენებში დადგენილი არ არის. გრიპი შეიძლება ასოცირდეს სხვადასხვა ნევროლოგიურ და ქცევით სიმპტომებთან, რომლებიც შეიძლება მოიცავდეს მოვლენებს, როგორიცაა ჰალუცინაციები, დელირიუმი და პათოლოგიური ქცევა, ზოგიერთ შემთხვევაში ფატალური შედეგით. ამ მოვლენებს შეიძლება ადგილი ჰქონდეს ენცეფალიტის ან ენცეფალოპათიის ფონზე, თუმცა შეიძლება მოხდეს განვითარდეს მძიმე დაავადების გარეშე. მკაცრად გააკონტროლეთ ტამიფლუთი მკურნალობაზე მყოფი გრიპით დაავადებული პაციენტების არანორმალური ქცევის ნიშნები. თუ ადგილი ექნება ნეიროფსიქიატრიულ სიმპტომებს, თითოეული პაციენტისთვის შეაფასეთ ტამიფლუს გაგრძელების რისკები და სარგებელი.
- 3 ბაქტერიული ინფექციების რისკი
გრიპის ვირუსების გარდა, სხვა პათოგენებით გამოწვეულ ნებისმიერ დაავადებაში არ არსებობს ტამიფლუს ეფექტურობის მტკიცებულება. სერიოზული ბაქტერიული ინფექციები შეიძლება დაიწყოს გრიპისმაგვარი სიმპტომებით ან შეიძლება თანაარსებობდეს ან გართულებების შედეგად განვითარდეს გრიპის დროს. აღმოჩნდა, რომ ტამიფლუ არ ახდენს ამგვარი გართულებების პრევენციას.
დანიშნულების გამცემმა პირმა უნდა გაითვალისწინოს მეორადი ბაქტერიული ინფექციების პოტენციალი და შესაბამისად მკურნალობა.
- 4 ფრუქტოზას აუტანლობა პაციენტებში ფრუქტოზას მემკვიდრეობითი აუტანლობით
ფრუქტოზა შეიძლება საზიანო იყოს ფრუქტოზას მემკვიდრეობითი აუტანლობის მქონე პაციენტებისთვის. 75 მგ ტამიფლუს ერთი დოზა პერორალური სუსპენზიისთვის მოიცავს 2 გრამ სორბიტოლს. ეს არის სორბიტოლის დღიური მაქსიმალური ზღვარი, პაციენტებისთვის, რომლებსაც აქვთ ფრუქტოზას მემკვიდრული აუტანლობა და შეიძლება გამოიწვიოს დისპეფსია და დიარეა.
6 გვერდითი რეაქციები
ქვემოთ და სხვა ეტიკეტირებით განხილულია შემდეგი სერიოზული უარყოფითი რეაქციები:
- კანისა და ჰიპერმგრძნობელობის სერიოზული რეაქციები [იხილეთ გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.1)]
- ნეიროფსიქიატრიული მოვლენები [იხილეთ გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.2)]
- 1 კლინიკური კვლევების გამოცდილება
იმის გამო, რომ კლინიკური კვლევები ჩატარდა ძალიან განსხვავებულ პირობებში, მედიკამენტის კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირებული უარყოფითი რეაქციის მაჩვენებლები არ შეიძლება პირდაპირ შედარდეს სხვა მედიკამენტის კლინიკურ კვლევებს და შეიძლება არ ასახავდეს პრაქტიკაში დაფიქსირებულ მაჩვენებლებს.
მკურნალობისა და საპროფილაქტიკო კვლევების გვერდითი რეაქციები მოზრდილ და მოზარდ (13 წლის და უფროსი ასაკის) სუბიექტებში
ტამიფლუს უსაფრთხოების ზოგადი პროფილის მონაცემები ემყარება 2,646 მოზრდილი და მოზარდი სუბიექტის მონაცემებს, რომლებმაც პერორალურად მიიღეს 75 მგ რეკომენდებული დოზა ორჯერ დღეში 5 დღე გრიპის სამკურნალოდ და 1,943 მოზრდილი და მოზარდი სუბიექტის, რომლებმაც პერორალურად მიიღეს 75 მგ რეკომენდებული დოზა ერთხელ დღეში 6 კვირამდე გრიპის პროფილაქტიკისთვის კლინიკურ კვლევებში.
მოზრდილებში და მოზარდებში გაერთიანებული მკურნალობისა და პროფილაქტიკის კვლევების დროს ყველაზე გავრცელებული გვერდითი რეაქციები მოცემულია ცხრილში 5. ამ გვერდითი რეაქციების უმეტესობა მოხსენდა ერთ შემთხვევაზე, ადგილი ჰქონდა მკურნალობის პირველ ან მეორე დღეს და სპონტანურად მოიხსნა 1-2 დღეში. ეს რეზიუმე მოიცავს სხვაგვარად ჯანმრთელ მოზრდილებს / მოზარდებს და "რისკის ქვეშ მყოფ" სუბიექტებს (სუბიექტები გრიპთან დაკავშირებული გართულებების განვითარების უფრო მაღალი რისკით, მაგ., ხანდაზმული და ქრონიკული კარდიალური ან რესპირატორული დაავადებების მქონე პაციენტები). ზოგადად, ”რისკის ქვეშ მყოფ” სუბიექტებში უსაფრთხოების პროფილი თვისობრივად მსგავსი იყო სხვაგვარად ჯანმრთელ მოზრდილებში / მოზარდებში.
ცხრილი SEQ Table \* ARABIC 5 გვერდითი რეაქციები მოზრდილებისა და მოზარდების (13 წლის და უფროსი ასაკის) 1% -ში, მკურნალობისა და პროფილაქტიკის კვლევებში *
ორგანოთა სისტემების კლასი
გვერდითი რეაქცია
მკურნალობის კვლევა
პროფილაქტიკის კვლევა
ტამიფლუ
75 მგ ორჯერ დღეში
(n = 2646)
პლაცებო
(n = 1977)
ტამიფლუ
75 მგ ერთხელ დღეში
(n = 1943)
პლაცებო
(n = 1586)
გასტროინტესტინალური დარღვევები
გულისრევა
10%
6%
8%
4%
პირღებინება
8%
3%
2%
1%
ნერვული სისტემის დარღვევები
თავის ტკივილი
2%
1%
17%
16%
ზოგადი დარღვევები
ტკივილი
<1%
<1%
4%
3%
- გვერდითი რეაქციები, რომლებსაც ადგილი ჰქონდა ტამიფლუთი ნამკურნალევ მოზრდილებისა და მოზარდების ≥1% -ში და ≥1%-ით მეტი იყო ტამიფლუთი ნამკურნალევ სუბიექტებში პლაცებოთი მკურნალობასთან შედარებით მკურნალობის ან პროფილაქტიკის კვლევებში.
გვერდითი რეაქციები პედიატრიულ სუბიექტებში (1 - დან 12 წლამდე ასაკი) მკურნალობისა და პროფილაქტიკის კვლევებში
გრიპის სამკურნალოდ ტამიფლუს კლინიკურ კვლევებში მონაწილეობა მიიღო 1,481 პედიატრიულმა სუბიექტმა (მათ შორის, 1 - დან 12 წლამდე ასაკის სხვაგვარად ჯანმრთელი და 6 – დან 12 წლამდე ასაკის ასთმის მქონე პედიატრიული სუბიექტი). სულ 859 პედიატრიულმა სუბიექტმა ჩაიტარა მკურნალობა ტამიფლუს პერორალური სუსპენზიით, როგორც 2 მგ/კგ-ზე დღეში ორჯერ 5 დღის განმავლობაში, ისე წონაზე დაფუძნებული დოზირებით. ღებინება ერთადერთი გვერდითი რეაქცია იყო, რომელიც დაფიქსირდა > 1% სიხშირით იმ სუბიექტებში, რომლებიც იღებდნენ ტამიფლუს (16%), პლაცებოსთან (8%) შედარებით.
1 - დან 12 წლამდე ასაკის 148 პედიატრიულ სუბიექტს შორის, რომლებმაც მიიღეს ტამიფლუ დოზებით 30-დან 60 მგ-მდე ერთხელ დღეში 10 დღის განმავლობაში პოსტ-ექსპოზიციური პროფილაქტიკის კვლევაში საყოფაცხოვრებო კონტაქტებში (n = 99) და ცალკე 6-კვირიან სეზონურ პერიოდში. გრიპის პროფილაქტიკის უსაფრთხოების კვლევა (n = 49), ღებინება ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქცია იყო (8% ტამიფლუზე, პროფილაქტიკის ჯგუფის 2%-თან შედარებით).
გვერდითი რეაქციები პედიატრიულ სუბიექტებში (2 კვირიდან 1 წელზე ნაკლები ასაკის) მკურნალობის კვლევებში
გვერდითი რეაქციების შეფასება 2 კვირიდან 1 წელზე ნაკლები ასაკის პედიატრალურ სუბიექტებში ჩატარდა ორი ღია-ეტიკეტიანი გამოკვლევის საფუძველზე, რომელიც მოიცავდა უსაფრთხოების მონაცემებს 2 კვირიდან 1 წლამდე ასაკის (ნაადრევი ჩვილების ჩათვლით, სულ მცირე 36 კვირამდე კონცეფციალური ასაკის შემდეგ) 135 გრიპით ინფიცირებულ სუბიექტზე, რომლებიც იღებდნენ ტამიფლუს დოზებს 2-დან დაწყებული 3,5 მგ/კგ-მდე პერორალური სუსპენზიის ფორმულაზე ორჯერ დღეში 5 დღე. ტამიფლუს უსაფრთხოების პროფილი ასაკის მასშტაბით შესწავლილის მსგავსი იყო, პირღებინება (9%), დიარეა (7%) და საფენის გამონაყარი (7%) ყველაზე ხშირად გამოვლენილი გვერდითი რეაქციები იყო და ზოგადად შედარებულია ხანდაზმულ ბავშვებში და ზრდასრული სუბიექტები.
იმუნოსუპრესიის მქონე სუბიექტებში პროფილაქტიკის კვლევის გვერდითი რეაქციები
12-კვირიანი სეზონური პროფილაქტიკის კვლევის დროს 475 იმუნოსუპრესიის მქონე, მათ შორის 18 პედიატრიულ სუბიექტში 1 - დან 12 წლამდე ასაკში, უსაფრთხოების პროფილი 238 სუბიექტში, რომლებიც იღებდენ ტამიფლუ 75 მგ ერთხელ დღეში შეესაბამებოდა ადრე დაფიქსირებულ ტამიფლუს პროფილაქტიკურ კლინიკურ კვლევებში [იხ. კლინიკური კვლევები (14.2)].
- 2 პოსტმარკეტინგული გამოცდილება
ტამიფლუს დამტკიცების შემდეგ გამოყენების დროს გამოვლინდა შემდეგი გვერდითი რეაქციები. იმის გამო, რომ ეს რეაქციები ნებაყოფლობით მოხსენდა გაურკვეველი ზომის პოპულაციიდან, შეუძლებელია მათი სიხშირის საიმედოდ შეფასება ან მიზეზობრივი კავშირის დადგენა ტამიფლუს ზემოქმედებასთან.
ზოგადი დარღვევები და მიღების ადგილის პრობლემები: სახის ან ენის შეშუპება, ალერგია, ანაფილაქსიური / არაალერგიული წამლისმიერი ჰიერმგრძნობელობის რეაქციები (ანაფილაქტოიდური) რეაქციები, ჰიპოთერმია
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები: გამონაყარი, დერმატიტი, ჭინჭრის ციება, ეგზემა, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, მულტიფორმული ერითემა [იხ. გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.1)]
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ დარღვევები: კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა, ჰემორაგიული კოლიტი
კარდიალური დარღვევები: არითმია
ჰეპატობილიარული დარღვევები: ჰეპატიტი, პათოლოგიური ღვიძლის ფუნქციური სინჯები
ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები: გულყრა
მეტაბოლიზმისა და კვების დარღვევები: დიაბეტის დამძიმება
ფსიქიატრიული დარღვევები: პათოლოგიური ქცევა, დელირიუმი, სიმპტომების ჩათვლით, როგორიცაა ჰალუცინაციები, აგზნება, შფოთვა, ცნობიერების შეცვლილი დონე, დაბნეულობა, კოშმარები, ბოდვები [იხილეთ გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.2)]
7 სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
- 1 გრიპის საწინააღმდეგო ვაქცინები
ცოცხალი დასუსტებული გრიპის ვაქცინა
ტამიფლუს ერთდროული გამოყენება ინტრანაზალურად ცოცხალ დასუსტებულ გრიპის ვაქცინასთან (LAIV) არ არის შეფასებული. ამასთან, იმის გამო, რომ ტამიფლუს შეუძლია შეაჩეროს ცოცხალი ვაქცინის ვირუსის რეპლიკაცია და სავარაუდოდ შეამციროს LAIV– ის ეფექტურობა, მოერიდეთ LAIV– ის მიღებას ტამიფლუს მიღებამდე 2 კვირით ადრე ან მიღებიდან 48 საათის შემდეგ, თუ არ არსებობს სამედიცინო ჩვენება.
ინაქტივირებული გრიპის ვაქცინა
გრიპის ინაქტივირებული ვაქცინის გაკეთება შესაძლებელია ნებისმიერ დროს ტამიფლუს გამოყენებისას.
- 2 წამლები ტამიფლუსთან კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედების გარეშე
დოზის კორექტირება არ არის საჭირო არც ოსელტამივირისთვის და არც თანმხლები მედიკამენტისთვის, როდესაც ოსელტამივირი მიიღება ამოქსიცილინთან, აცეტამინოფენთან, ასპირინთან, ციმეტიდინთან, ანტაციდებთან (მაგნიუმი და ალუმინის ჰიდროქსიდები და კალციუმის კარბონატები), რიმანტადინთან, ამანტადინთან ან ვარფარინთან ერთად [იხილეთ კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3).
8 განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება
- 1 ორსულობა
რისკის შეჯამება
ორსულ ქალებში არ არსებობს ადეკვატური და კარგად კონტროლირებადი კვლევები ტამიფლუსთან დაკავშირებით, მედიკამენტებთან ასოცირებული განვითარების არასასურველი შედეგების რისკის შესახებ. არსებული გამოქვეყნებული ეპიდემიოლოგიური მონაცემების თანახმად, ნებისმიერ ტრიმესტრში მიღებული ტამიფლუ არ არის ასოცირებული დაბადების დეფექტების მომატებულ რისკთან. ამასთან, ეს კვლევები ინდივიდუალურად შემოიფარგლება მცირე ზომის ნიმუშებით, სხვადასხვა შედარების ჯგუფების გამოყენებით და ზოგიერთ მათგანს არ გააჩნდა ინფორმაცია დოზის შესახებ, რაც გამორიცხავს რისკის ზუსტ შეფასებას [იხილეთ მონაცემები და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)]. ცხოველების რეპროდუქციის შესახებ ოსელტამივირით ჩატარებულ კვლევებში განვითარების უარყოფითი ზემოქმედება არ დაფიქსირებულა კლინიკურად მნიშვნელოვან ზემოქმედებაზე (იხ. მონაცემები).
მითითებული პოპულაციებისთვის ძირითადი დაბადების დეფექტებისა და მუცლის მოშლის ფონური საშიშროება უცნობია. ყველა ორსულობას აქვს დაბადების დეფექტის, მუცლის მოშლის ან სხვა უარყოფითი შედეგების რისკი. აშშ – ს ზოგადად მოსახლეობაში, ძირითადი დაბადების დეფექტებისა და მუცლის მოშლის სავარაუდო რისკია შესაბამისად 2-4% და 15-20%.
კლინიკური მოსაზრებები
დაავადებასთან ასოცირებული დედის ან / და ემბრიონის / ნაყოფის რისკი
ორსულ ქალებს აქვთ გრიპის მძიმე გართულებების რისკი, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს არასასურველი ორსულობა და / ან ნაყოფის შედეგები, მათ შორის დედის სიკვდილი, მკვდრადშობადობები, მშობიარობის დეფექტები, ნაადრევი მშობიარობა, დაბადებისას მცირე წონა და მცირე წონა გესტაციურ ასაკთან შედარებით.
მონაცემები
ადამიანთა მონაცემები
ორსულობის პერიოდში ტამიფლუს ზემოქმედების ქვეშ მყოფი 5000 – ზე მეტი ქალის გამოქვეყნებული პერსპექტიული და რეტროსპექტული დაკვირვების გამოკვლევები აჩვენებს, რომ თანდაყოლილი მანკების დაფიქსირებული მაჩვენებელი არ იყო გაზრდილი ზოგადი შედარებისთვის პოპულაციაში, განურჩევლად იმისა, როდესაც თერაპია ჩატარდა გესტაციური პერიოდის განმავლობაში. ამასთან, ინდივიდუალურად, არცერთ ამ კვლევას არ ჰქონია ადეკვატური ზომის ნიმუში და ზოგიერთს არ გააჩნდა ინფორმაცია დოზის შესახებ, რაც გამორიცხავს რისკის საბოლოო შეფასებას.
დოზის ფორმირება, რაც გამორიცხავს რისკის საბოლოო შეფასებას.
ცხოველთა მონაცემები
ოსელტამივირი პერორალურად შეჰყავდათ ორგანოგენეზის დროს ორსულ ვირთაგვებში (50, 250 ან 1500 მგ / კგ / დღეში გესტაციის პერიოდში 6-დან 17 წლამდე) და კურდღლებში (50, 150 ან 500 მგ / კგ / დღეში გესტაციის პერიოდში 6-დან 18 წლამდე) ) ვირთაგვებში დაფიქსირდა ემბრიო-ნაყოფის ეფექტები, რომლებიც შედგება ჩონჩხის მცირე მანკების მომატებული შემთხვევებით, დედის ტოქსიკური დოზით (1500 მგ / კგ / დღეში), რის შედეგადაც ხდება სისტემური წამლის ზემოქმედება (ოსელტამივირის კარბოქსილატისთვის AUC– ს საფუძველზე) 190 – ჯერ მეტი ტამიფლუს ადამიანის მაქსიმალურ რეკომენდებულ დოზაზე (MRHD) (75 მგ დღეში ორჯერ). კურდღლების შესწავლისას, ემბრიო-ნაყოფის მოქმედება, რომელიც შედგება ჩონჩხის მცირე ანომალიებისა და ვარიანტების გაზრდის შემთხვევებით, დაფიქსირდა დედის ტოქსიკურ დოზებში (≥150 მგ / კგ / დღეში), რის შედეგადაც ხდება სისტემური ზემოქმედება (ეფუძნება AUC-ს ოსელტამივირის კარბოქსილატისთვის) ≥8 ჯერ ტამიფლუს ადამიანის MRHD- ზე.
პრენატალური და მშობიარობის შემდგომი განვითარების დროს ვირთხებში ოსელტამივირი ინიშნება პერორალურად (50, 250, 500 ან 1500 მგ / კგ / დღეში) ორგანოგენეზიდან გვიან ორსულობის, მშობიარობისა და ლაქტაციის პერიოდში (ორსულობის მე –6 დღე მშობიარობის შემდგომი პერიოდი / ლაქტაციის მე-20 დღე). გახანგრძლივებული მშობიარობის ხანგრძლივობა და შემცირებული შვილების სიცოცხლისუნარიანობა დაფიქსირდა დედის ტოქსიკურ დოზაზე (1500 მგ / კგ / დღეში). დედისა და შთამომავლობის გვერდითი მოვლენები არ დაფიქსირებულა ≤500 მგ / კგ / დღეში დოზებზე, რის შედეგადაც მოხდა მედიკამენტების სისტემური ზემოქმედება (ეფუძნება AUC-ს ოსელტამივირის კარბოქსილატისთვის) 44 – ჯერ მეტი ტამიფლუს ადამიანის MRHD– ზე.
- 2 ლაქტაცია
რისკების შეჯამება
გამოქვეყნებული შეზღუდული მონაცემების საფუძველზე ნაჩვენებია, რომ ოსელტამივირი და ოსელტამივირის კარბოქსილატი დედის რძეში წარმოდგენილია დაბალი დონეებით, რაც, სავარაუდოდ, არ იწვევს ტოქსიკურობას ძუძუთი კვებაზე მყოფ ახალშობილებში. პოსტმარკეტინგული გამოცდილებით არ ყოფილა ნაუწყები რაიმე ინფორმაცია ახალშობილებში დედის რძით ოსელტამივირის სერიოზულ უარყოფით ზემოქმედებაზე. არ არის ცნობილი, მოქმედებს თუ არა ოსელტამივირი ადამიანის რძის წარმოქმნაზე. ძუძუთი კვების განვითარების და ჯანმრთელობისთვის სარგებელი უნდა იქნას გათვალისწინებული დედის კლინიკური საჭიროების დროს ტამიფლუს შემთხვევაში და ნებისმიერი წამლის ან დედის თანმხლები მდგომარეობის შესაძლო უარყოფითი ზემოქმედება ძუძუთი კვებაზე მყოფ ბავშვზე.
- 4 პედიატრიაში გამოყენება
გრიპის მკურნალობა
დადგენილია ტამიფლუს უსაფრთხოება და ეფექტურობა გრიპის სამკურნალოდ 2 კვირიდან 17 წლამდე ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.2), კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3) და კლინიკური კვლევები (14.1)] და ეფუძნება შემდეგს:
13- დან 17 წლამდე ასაკი: უსაფრთხოება და ეფექტურობა 13-დან 17 წლამდე ასაკის მოზარდ პაციენტებში მხარდაჭერილი იყო ადექვატური და კარგად კონტროლირებადი კვლევებით მოზრდილებში და მოზარდებში და უფრო ახალგაზრდა პედიატრიულ პაციენტებში და უსაფრთხოების მონაცემებით მოზარდებში, რომლებიც ტამიფლუთი ნამკურნალევი იყვნენ მკურნალობისა და პროფილაქტიკის კვლევებში.
1-დან 12 წლამდე ასაკი: უსაფრთხოება და ეფექტურობა 1-დან 12 წლამდე ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში დადსტურებულია ერთი, ორმაგად ბრმა, პლაცებოთი კონტროლირებადი კვლევით 452 პედიატრიულ გრიპით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდა მკკურნალობა ტამიფლუ 2 მგ/კგ ორჯერ დღეში ან პლაცებოთი სიმპტომების გამოჩენიდან 48 საათში [იხ. კლინიკური კვლევები (14.1)]. დამატებითი ინფორმაცია უსაფრთხოების შესახებ მოცემულია ორმაგად ბრმა, პლაცებოთი კონტროლირებად გამოკვლევაში 6-დან 12 წლამდე ასაკის ასთმის მქონე პედიატრიულ პაციენტებში. ეფექტურობა ვერ დადგინდა.
2 კვირიდან 1 წელზე ნაკლები ასაკი: უსაფრთხოება და ეფექტურობა 2 კვირიდან 1 წლამდე ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში ემყარება ადეკვატურ და კარგად კონტროლირებად გამოკვლევებს მოზრდილებსა და უფროსი ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში და ტამიფლუს ორ, ღია-ეტიკეტიან კვლევას (2-დან 3,5 მგ-მდე კგ-ზე ორჯერ დღეში 5 დღე) 136 2 კვირიდან 1 წელზე ნაკლები ასაკის პედიატრიულ სუბიექტში. ამ ორ კვლევაში ოსელტამივირის პლაზმური კონცენტრაციები ამ სუბიექტებში იყო მსგავსი ან უფრო მაღალი, ვიდრე ოსელტამივირის პლაზმური კონცენტრაციები, რომლებიც დაფიქსირდა ხანდაზმულ პედიატრებში და მოზრდილებში [იხ. კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3) და კლინიკური კვლევები (14.1)].
ტამიფლუს უსაფრთხოება და ეფექტურობა გრიპის სამკურნალოდ 2 კვირაზე ნაკლები ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში არ არის დადგენილი.
გრიპის პროფილაქტიკა
დადგენილია ტამიფლუს უსაფრთხოება და ეფექტურობა გრიპის პროფილაქტიკისთვის 1-დან 17 წლამდე ასაკის ბავშვებში [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.3), კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3) და კლინიკური კვლევები (14.2)] და ეფუძნება შემდეგს:
- 13-დან 17 წლამდე ასაკი: პროფილაქტიკა 13-დან 17 წლამდე მოზარდ პაციენტებში ემყარება ერთ, რანდომიზებულ, პლაცებოთი კონტროლირებად, ექსპოზიციის შემდგომ შიდა პროფილაქტიკურ კვლევას ტამიფლუ 75 მგ-ის, რომელიც პერორალურად მიიღება ერთხელ დღეში 7 დღის განმავლობაში, საყოფაცხოვრებო კონტაქტებში, მათ შორის 207 მოზარდში [იხ. კლინიკური კვლევები (14.2)].
- 1-დან 12 წლამდე ასაკი: ტამიფლუ პროფილაქტიკისთვის 1-დან 12 წლამდე ასაკის პედიატრიულ პაციენტებში ემყარება ერთ, რანდომიზებულ, ღია-ეტიკეტიან, ექსპოზიციის შემდგომ შიდა პროფილაქტიკურ კვლევას, მათ შორის 1-დან 12 წლამდე პედიატრიული სუბიექტების ჩათვლით, 30 – დან 60 მგ ტამიფლუ ორალური სუსპენზიისთვის (ფხვნილის სახით), რომელიც პერორალურად მიიღება ერთხელ დღეში 10 დღის განმავლობაში [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.2)]. უსაფრთხოების შესახებ დამატებითი ინფორმაცია მოწოდებულ იქნა 6-კვირიანი სეზონური პროფილაქტიკის (საზოგადოებრივი ეპიდემიის) უსაფრთხოების კვლევაში, 1-დან 12 წლამდე ასაკის 49 პაციენტზე.
ტამიფლუს უსაფრთხოება და ეფექტურობა გრიპის პროფილაქტიკისთვის დადგენილი არ არის 1 წელზე ნაკლები ასაკის პედიატრიული პაციენტებისთვის.
- 5 გერიატრიული გამოყენება
გრიპის მკურნალობა
გრიპის სამკურნალოდ ტამიფლუს კლინიკურ კვლევებში 4,765 მოზრდილიდან 948 (20%) იყო 65 წლის და უფროსი, ხოლო 329 (7%) 75 წლის და უფროსი. სამ, ორმაგად ბრმა, მინიმუმ 65 წლის პაციენტებში გრიპის მკურნალობის დროს პლაცებოთი კონტროლირებად კვლევაში, რომელშიც ჩაირიცხა 741 სუბიექტი (374-მა მიიღო პლაცებო და 362-მა მიიღო ტამიფლუ), უსაფრთხოების და ეფექტურობის საერთო განსხვავება არ დაფიქსირებულა ამ სუბიექტებსა და ახალგაზრდა სუბიექტებს შორის და სხვა მოხსენებულმა კლინიკურმა გამოცდილებამ არ გამოავლინა განსხვავება პასუხებში ხანდაზმულ და უფრო ახალგაზრდა სუბიექტებს შორის [იხ. კლინიკური კვლევები (14.1)].
გრიპის პროფილაქტიკა
გრიპის პროფილაქტიკის მიზნით ტამიფლუს კლინიკურ კვლევებში 4,603 მოზრდილიდან 1046 (23%) იყო 65 წლის და უფროსი, ხოლო 719 (16%) 75 წლის და უფროსი. რანდომიზებული, პლაცებოთი კონტროლირებადი კვლევის შედეგად მოხუცთა თავშესაფრების ხანდაზმულ მაცხოვრებლებზე, რომლებმაც ტამიფლუ მიიღეს 42 დღემდე გრიპის პროფილაქტიკისთვის (ტამიფლუ n = 276, პლაცებო n = 272), უსაფრთხოების და ეფექტურობის საერთო განსხვავება არ დაფიქსირებულა ამ სუბიექტებსა და ახალგაზრდა სუბიექტებს შორის და სხვა მოხსენებულმა კლინიკურმა გამოცდილებამ არ გამოავლინა განსხვავება პასუხებში ხანდაზმულ და უფრო ახალგაზრდა სუბიექტებს შორის [იხ. კლინიკური კვლევები (14.2)]..
- 6 თირკმლის უკმარისობა
თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებს აღენიშნებოდათ ოსელტამივირის კარბოქსილატის უფრო მაღალი დონე სისხლში თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებთან შედარებით, რამაც შეიძლება გაზარდოს ტამიფლუსთან დაკავშირებული არასასურველი რეაქციების რისკი. ამიტომ, დოზის კორექცია რეკომენდებულია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ კრეატინინის კლირენსი შრატში 10 – დან 60 მლ / წთ – მდე და პაციენტებისთვის, რომელთაც აქვთ თირკმელების ბოლო სტადიის დაავადება (ESRD), რომლებიც გადიან რუტინულ ჰემოდიალიზს ან უწყვეტი პერიტონეალური დიალიზის მკურნალობას [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.4)]. ტამიფლუ არ არის რეკომენდებული ESRD– ით დაავადებულ პაციენტეში, რომლებიც არ იტარებენ დიალიზს [იხ. მითითებები და გამოყენება (1.3) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
- 7 ღვიძლის უკმარისობა
დოზის კორექცია არ არის საჭირო პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობით. არ შეფასებულა უსაფრთხოება და ფარმაკოკინეტიკა ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში [იხ. კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
- 8 ქრონიკული დაავადებების მქონე პაციენტებში გამოყენება
ტამიფლუს ეფექტურობა გრიპის მკურნალობის დროს ქრონიკული კარდიული და / ან რესპირატორული დაავადებით დაავადებულ პაციენტებში შეფასდა ერთ, რანდომიზებულ, პლაცებოთი კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში. ეფექტურობა ამ პოპულაციაში, რომელიც იზომება დროის მიხედვით ყველა სიმპტომების შესამსუბუქებლად, დადგენილი არ არის, მაგრამ უსაფრთხოების ახალი სიგნალები არ გამოვლენილა [იხ. კლინიკური კვლევები (14.1)].
გრიპის მკურნალობის შესახებ კლინიკური კვლევის მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი პაციენტებში, ნებისმიერი სამედიცინო მდგომარეობით, საკმარისად მძიმე ან არასტაბილური, როდესაც განიხილება ჰოსპიტალიზაციის აუცილებელი რისკი.
- 9 იმუნოსუპრესიის მქონე პაციენტები
ტამიფლუს ეფექტურობა გრიპის მკურნალობის ან პროფილაქტიკისთვის დადგენილი არ არის იმუნოსუპრესიის მქონე პაციენტებში [იხ. კლინიკური კვლევები (14.2)]. ტამიფლუს უსაფრთხოება იმუნოსუპრესიის მქონე პაციენტებში გრიპის პროფილაქტიკისთვის ნაჩვენებია 12 კვირის განმავლობაში [იხილეთ გვერდითი რეაქციები (6.1)].
10 ჭარბი დოზირება
ტამიფლუს გადაჭარბებული დოზების შესახებ ინფორმაცია მიღებულია კლინიკური კვლევებიდან და პოსტმარკეტინგული გამოცდილების დროს. ჭარბი დოზირების შემთხვევების უმეტესობაში გვერდითი რეაქციები არ გამოვლენილა. ზედმეტი დოზის მიღების შემდეგ გამოვლენილი გვერდითი რეაქციების ხასიათი იყო ტამიფლუს თერაპიული დოზების მსგავსი [იხილეთ გვერდითი რეაქციები (6)]
11 აღწერილობა
ტამიფლუ (ოსელტამივირის ფოსფატი), გრიპის ნეიროამინიდაზას ინჰიბიტორი (NAI), ხელმისაწვდომია, როგორც:
კაფსულები, რომლებიც შეიცავს 30 მგ, 45 მგ ან 75 მგ ოსელტამივირს პერორალური გამოყენებისათვის, ოსელტამივირის ფოსფატის სახით და
პერორალური სუსპენზიის ფხვნილი, რომელიც შესაბამისად წყლით გაზავებისას შეიცავს 6 მგ/მლ-ზე ოსელტამივირის ფუძეს
აქტიური ინგრედიენტის გარდა, თითოეული კაფსულა შეიცავს ნატრიუმის კროსკარმელოზას, პოვიდონ K30- ს, პრეჟელატინიზებულ სახამებელს, ნატრიუმის სტეარილ ფუმარატსა და ტალკს. 30 მგ კაფსულის გარსი შეიცავს ჟელატინს, წითელ რკინის ოქსიდს, ტიტანის დიოქსიდს და ყვითელ რკინის ოქსიდს. 45 მგ კაფსულის გარსი შეიცავს შავ რკინის ოქსიდს, ჟელატინს და ტიტანის დიოქსიდს. 75 მგ კაფსულის გარსი შეიცავს შავ რკინის ოქსიდს, ჟელატინს, წითელ რკინის ოქსიდს, ტიტანის დიოქსიდს და ყვითელ რკინის ოქსიდს. თითოეული კაფსულა იბეჭდება ლურჯი მელნით, რომელიც შეიცავს FD&C Blue N2-ს, როგორც საღებავი.
გარდა აქტიური ინგრედიენტისა, პერორალური სუსპენზიის ფხვნილი შეიცავს მონონატრიუმის ციტრატს, ნატრიუმის საქარინს, ნატრიუმის ბენზოატს, სორბიტოლს, ტიტანის დიოქსიდს, ტუტი-ფრუტის არომატიზატორს და ქსანტანურ რეზინას.
ოსელტამივირის ფოსფატი არის თეთრი კრისტალური ნივთიერება მყარი ქიმიური სახელით (3R, 4R, 5S) -4-აცეტილამინო-5-ამინო -3 (1-ეთილპროპოქსი) -1-ციკლოჰექსენ-1-კარბოქსილის მჟავა, ეთილის ესტერი, ფოსფატი (1: 1) ქიმიური ფორმულაა C16H28N2O4 (თავისუფალი ფუძე). მოლეკულური წონა არის ოსელტამივირის თავისუფალი ფუძის 312.4 და ოსელტამივირის ფოსფატის მარილისთვის 410.4. სტრუქტურული ფორმულა შემდეგია:
center000
12 კლინიკური ფარმაკოლოგია
- 1 მოქმედების მექანიზმი
ოსელტამივირი არის ანტივირუსული მედიკამენტი გრიპის ვირუსის საწინააღმდეგო მოქმედებით [იხილეთ მიკრობიოლოგია (12.4)].
- 3 ფარმაკოკინეტიკა
აბსორბცია და ბიოშეღწევადობა
ოსელტამივირი შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან ტამიფლუს პერორალური მიღების შემდეგ (ოსელტამივირის ფოსფატი) და ძირითადად ღვიძლის ესტერაზებით ფართოდ გარდაიქმნება ოსელტამივირის კარბოქსილატად. პერორალური დოზის არანაკლებ 75% აღწევს სისტემურ ცირკულაციას, როგორც ოსელტამივირის კარბოქსილატი, ხოლო პერორალური დოზის 5% -ზე ნაკლები აღწევს სისტემურ ცირკულაციას, როგორც ოსელტამივირი (იხ. ცხრილი 6).
ცხრილი SEQ Table \* ARABIC 6 ოსელტამივირისა და ოსელტამივირის კარბოქსილატის საშუალო ) (% CV) ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები მრავალჯერადი დოზირებით 75 მგ კაფსულები ორჯერ დღეში (n = 20)
პარამეტრი
ოსელტამივირი
ოსელტამივირის კარბოქსილატი
Cmax (ნგ/მლ)
65 (26)
348 (18)
AUC0-12h (ნგ·სთ/მლ)
112 (25)
2719 (20)
ოსელტამივირის კარბოქსილატის პლაზმური კონცენტრაციები პროპორციულია 500 მგ – მდე დოზის ორჯერ დღეში (დაახლოებით 6,7 – ჯერ აღემატება მაქსიმალურად რეკომენდებული ტამიფლუ დოზა) [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2)].
საკვებთან ერთად კომბინაციამ მნიშვნელოვანი გავლენა არ მოახდინა პლაზმის პიკურ კონცენტრაციაზე (551 ნგ / მლ მარხვის პირობებში და 441 ნგ / მლ საკვების მიღების პირობებში) და პლაზმური კონცენტრაციის დროის მრუდის ქვეშ (6218 ნგ / სთ მლ / მშიერ პირობებში და 6069 ნგ · თ / მლ კვების პირობებში) ოსელტამივირის კარბოქსილატი.
განაწილება
ოსელტამივირის კარბოქსილატის განაწილების მოცულობა (Vss), 24 სუბიექტში ინტრავენურად შეყვანის შემდეგ (ტამიფლუ არ არის ხელმისაწვდომი, როგორც IV ფორმულირება), მერყეობს 23-დან 26 ლიტრამდე.
ოსელტამივირის კარბოქსილატის კავშირი ადამიანის პლაზმის ცილებთან დაბალია (3%). ოსელტამივირის კავშირი ადამიანის პლაზმის ცილებთან არის 42%, რაც არასაკმარისია იმისათვის, რომ გამოიწვიოს მნიშვნელოვანი გადაადგილებაზე დაფუძნებული წამლებს შორის ურთიერთქმედება.
ელიმინაცია
აბსორბირებული ოსელტამივირი პირველ რიგში (> 90%) გამოიყოფა აქტიურ მეტაბოლიტად, ოსელტამივირის კარბოქსილატად გარდაქმნით. ოსელტამივირის პლაზმური კონცენტრაცია შემცირდა ნახევარგამოყოფის პერიოდით 1 – დან 3 საათამდე პერორალური მიღების შემდეგ. ოსელტამივირის კარბოქსილატი არ მეტაბოლიზდება და გამოიყოფა შარდში უცვლელი სახით. ოსელტამივირის კარბოქსილატის პლაზმური კონცენტრაცია შემცირდა ნახევარგამოყოფის პერიოდით 6-10 საათში პერორალური მიღების შემდეგ.
მეტაბოლიზმი
ოსელტამივირი ინტენსიურად გარდაიქმნება აქტიურ მეტაბოლიტად, ოსელტამივირის კარბოქსილატად, უპირატესად ღვიძლში მდებარე ესტერაზებით. ოსელტამივირის კარბოქსილატი შემდგომში არ მეტაბოლიზდება. არც ოსელტამივირი და არც ოსელტამივირის კარბოქსილატი არ არის ციტოქრომ P450 იზოფორმების სუბსტრატი ან ინჰიბიტორი.
ექსკრეცია
ოსელტამივირის კარბოქსილატი მთლიანად გამოიყოფა (> 99%) თირკმლისმიერი ექსკრეციით. თირკმლისმიერი კლირენსი (18,8 ლ / სთ) აღემატება გორგლოვანი ფილტრაციის სიჩქარეს (7,5 ლ / სთ), რაც მიუთითებს იმაზე, რომ გლაზური ფილტრაციის გარდა ხდება მილაკოვანი სეკრეცია (ორგანული ანიონის ტრანსპორტიორის საშუალებით). განავალში გამოიყოფა პერორალური რადიოიზოლირებული დოზის 20% -ზე ნაკლები.
განსაკუთრებული პოპულაციები
თირკმლის უკმარისობა
100 მგ ტამიფლუს ორჯერ დღეში (დაახლოებით 1,3-ჯერ მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა) მიღებამ 5 დღის განმავლობაში სხვადასხვა ხარისხის თირკმლის უკმარისობის მქონე სუბიექტებში აჩვენა, რომ ოსელტამივირის კარბოქსილატის ზემოქმედება უკუპროპორციულია თირკმლის ფუნქციის დაქვეითებასთან.
პოპულაციიდან მიღებული ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები განისაზღვრა თირკმლის ფუნქციის სხვადასხვა ხარისხის მქონე პაციენტებისთვის, ESRD-ის მქონე ჰემოდიალიზზე მყოფი პაციენტების ჩათვლით. ოსელტამივირის კარბოქსილატის საშუალო სიმულაციური ზემოქმედება რეკომენდებული მკურნალობისთვის და პროფილაქტიკური სქემებისთვის მოცემულია ცხრილში 7. ოსელტამივირის ფარმაკოკინეტიკა არ არის შესწავლილი ESRD-ის მქონე პაციენტებში, რომლებიც არ იტარებენ დიალიზს [იხ. ჩვენებები და გამოყენება (1.3) და განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება(8.6)].
ცხრილი SEQ Table \* ARABIC 7 ოსელტამივირის კარბოქსილატის საშუალო სიმულაციური მკურნალობის ზემოქმედების გაზომვა თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე, თირკმლის უკმარისობისა და ESRD-ის მქონე პაციენტებში, რომლებიც იტარებენ ჰემოდიალიზს.
თირკმლის ფუნქცია/ უკმარისობა
ნორმალური კრეატინინის კლირენსი 90-140 მლ/წთ (n=57)
მსუბუქი კრეატინინის კლირენსი 60-90 მლ/წთ (n=45)
საშუალო კრეატინინის კლირენსი 30-60 მლ/წთ (n=13)
მაზიმე კრეატინინის კლირენსი 10-30 მლ/წთ (n=11)
ESRD კრეატინინის კლირენსი <10 მლ/წთ ჰემოდიალიზზე (n=24)
რეკომენდებული სამკურნალო რეჟიმები
PK ზემოქმედების პარამეტრი
75 მგ ორჯერ დღეში
75 მგ ორჯერ დღეში
30 მგ ორჯერ დღეში
30 მგ ერთხელ დღეში
30 მგ ყოველ HD ციკლზე
Cmin (ნგ/მლ)
145
253
180
219
221
Cmax (ნგ/მლ)
298
464
306
477
1170
AUC48 (ნგ∙სთ/მლ)*
11224
18476
12008
16818
23200
რეკომენდებული საპროფილაქტიკო რეჟიმები
PK ზემოქმედების პარამეტრი
75 მგ ერთხელ დღეში
75 მგ ერთხელ დღეში
30 მგ ერთხელ დღეში
30 მგ ყოველ მეორე დღეს
30 მგ ალტერნატიულ HD ციკლზე
Cmin (ნგ/მლ)
39
62
57
70
42
Cmax (ნგ/მლ)
213
311
209
377
903
AUC48 (ნგ∙სთ/მლ)*
5294
8336
6262
9317
11200
- AUC ნორმალიზდება 48 საათამდე.
უწყვეტი ამბულატორიული პერიტონეალური დიალიზით (CAPD) პაციენტებში ოსელტამივირის კარბოქსილატის პიკური კონცენტრაცია ნელ და 30 მგ დოზით ოსელტამივირზე ან კვირაში ერთხელ ოსელტამივირზე დაახლოებით 3-ჯერ მეტი იყო, ვიდრე თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს 75 მგ დღეში ერთხელ. ოსელტამივირის კარბოქსილატის პლაზმური კონცენტრაცია მე-5 დღეს (147 ნგ / მლ) და შემდეგ 30 მგ დოზა CAPD პაციენტებში მსგავსია პროგნოზირებული Cmin (160 ნგ / მლ) პაციენტებში თირკმლის ნორმალური ფუნქციით, შემდეგ 75 მგ ორჯერ დღეში. CAPD-ის მქონე პაციენტებისთვის კვირაში ერთხელ 30 მგ-ს მიღებამ გამოიწვია პლაზმაში ოსელტამივირის კარბოქსილატის კონცენტრაცია 168-საათიანი სისხლის ნიმუშით 63 ნგ / მლ, რაც შედარებულია Cmin- თან თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს დამტკიცებული რეჟიმით 75 მგ ერთხელ დღეში (40 ნგ / მლ).
ღვიძლის უკმარისობა
კლინიკურ კვლევებში ოსელტამივირის კარბოქსილატის ზემოქმედება არ შეცვლილა ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის მქონე პირებში [იხ. განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება(8.7)].
ორსული ქალები
პოპულაციური ჯგუფის ფარმაკოკინეტიკური ანალიზი უჩვენებს, რომ ტამიფლუს დოზირების რეჟიმმა გამოიწვია აქტიური მეტაბოლიტის დაბალი ზემოქმედება ორსულ ქალებში (n = 59) არაორსულ ქალებთან შედარებით (n = 33). მიუხედავად ამისა, სავარაუდოდ, ამ პროგნოზირებულ ზემოქმედებას აქვს გრიპის მგრძნობიარე შტამების საწინააღმდეგო მოქმედება და არ არის საკმარისი ფარმაკოკინეტიკა და უსაფრთხოების მონაცემები ორსულთა დოზის კორექციის რეკომენდაციისთვის [იხ. განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება(8.1)].
პედიატრიული სუბიექტები (1 - დან 12 წლამდე ასაკი)
ოსელტამივირისა და ოსელტამივირის კარბოქსილატის ფარმაკოკინეტიკა შეფასდა ერთჯერადი დოზის ფარმაკოკინეტიკური კვლევის დროს 5 – დან 16 წლამდე ასაკის (n = 18) და მცირე რაოდენობით 3 – დან 12 წლამდე ასაკის (n = 5) კლინიკურ კვლევაში ჩართულ პედიატრიულ სუბიექტებში. შედარებით ახალგაზრდა სუბიექტებმა უფრო სწრაფად გადაამუშავეს, როგორც პრეპარატი, ისე აქტიური მეტაბოლიტი, ვიდრე მოზრდილებმა მოცემული მგ / კგ დოზის უფრო დაბალი ზემოქმედებით. ოსელტამივირის კარბოქსილატისთვის თვალსაჩინო საერთო კლირენსი ხაზოვნად იკლებს ასაკის მატებასთან ერთად (12 წლამდე). 12 წელზე უფროსი ასაკის პედიატრიულ სუბიექტებში ოსელტამივირის ფარმაკოკინეტიკა ანალოგიურია, როგორც მოზრდილებში [იხილეთ განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება(8.4)].
პედიატრიული სუბიექტები (2 კვირიდან 1 წელზე ნაკლები ასაკი)
ოსელტამივირისა და ოსელტამივირის კარბოქსილატის ფარმაკოკინეტიკა შეფასებულია ერთ წელზე ნაკლები ასაკის პედიატრიულ სუბიექტთა ორ ღია გამოკვლევაში (n = 122) გრიპით ინფიცირებული. აქტიური მეტაბოლიტის აშკარა კლირენსი მცირდება ასაკის შემცირებასთან ერთად 1 წელზე ნაკლები ასაკის პირებში; ამასთან, ოსელტამივირისა და ოსელტამივირის კარბოქსილატის 3 მგ / კგ დოზის ზემოქმედება 1 წლამდე ასაკის პირებში,მოსალოდნელია იყოს მოზრდილებში და მოზარდებში დაფიქსირებული ზემოქმედების ფარგლებში 75 მგ ორჯერ დღეში და 150 მგ ორჯერ დღეში მიღების დროს [იხილეთ განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება ( 8.4)].
გერიატრული პაციენტები
ოსელტამივირის კარბოქსილატის ზემოქმედება სტაბილურ მდგომარეობაში იყო 25 – დან 35% –ით მეტი გერიატრიულ სუბიექტებში (ასაკის დიაპაზონი 65 – დან 78 წლამდე), ვიდრე ახალგაზრდა მოზრდილებში, ოსელტამივირის შედარებით დოზების დროს. ნახევარგამოყოფის პერიოდები, რომლებიც დაფიქსირდა გერიატრიულ სუბიექტებში, მსგავსი იყო ახალგაზრდა მოზრდილებში დაფიქსირებულთან. მედიკამენტების ზემოქმედების და ტოლერანტობის გათვალისწინებით, გერიატრიული პაციენტებისათვის დოზის კორექცია არ არის საჭირო არც მკურნალობისთვის, არც პროფილაქტიკისთვის [იხ. განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება (8.5)].
მედიკამენტური ურთიერთქმედების კვლევები
ესთერაზებით, რომლებიც უპირატესად ღვიძლში მდებარეობს, ოსელტამივირი ინტენსიურად გარდაიქმნება ოსელტამივირის კარბოქსილატად,. მედიკამენტურ ურთიერთქმედებაში, რომლებიც მოიცავენ ესთერაზებს ხშირად არ ყოფილა მოხსენიებული ლიტერატურაში. ოსელტამივირისა და ოსელტამივირის კარბოქსილატის დაბალი ცილოვანი შებოჭვა მიუთითებს, რომ მედიკამენტის ჩანაცვლებითი ურთიერთქმედებების ალბათობა დაბალია.
ინ ვიტრო გამოკვლევების თანახმად, არც ოსელტამივირი და არც ოსელტამივირის კარბოქსილატი არ არის კარგი სუბსტრატი P450 შერეული ფუნქციის ოქსიდაზებისთვის ან გლუკურონილ ტრანსფერაზებისთვის.
პრობენეციდის თანადროული მიღება იწვევს ოსელტამივირის კარბოქსილატის ზემოქმედების სავარაუდოდ ორჯერ გაზრდას თირკმელში აქტიური ანიონური მილაკოვანი სეკრეციის შემცირების გამო. ამასთან, ოსელტამივირის კარბოქსილატის უსაფრთხოების ზღვარის გამო, დოზის კორექცია არ არის საჭირო, როდესაც ადგილი აქვს პრობენეციდთან ერთად მიღებას.
კლინიკურად მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედებები არ დაფიქსირებულა, როდესაც ოსელტამივირის ამოქსიცილინთან, აცეტამინოფენთან, ასპირინთან, ციმეტიდინთან, ანტაციდებთან (მაგნიუმი და ალუმინის ჰიდროქსიდები და კალციუმის კარბონატები), რიმანტადინთან, ამანტადინთან ან ვარფარინთან ერთად მიღებისას.
- 4 მიკრობიოლოგია
მოქმედების მექანიზმი
ოსელტამივირის ფოსფატი წარმოადგენს ეთილის ეთერის პრომედიკამენტს, რომელიც მოითხოვს ეთერის ჰიდროლიზს აქტიურ ფორმაში, ოსელტამივირის კარბოქსილატში გადასაყვანად. ოსელტამივირის კარბოქსილატი არის გრიპის ვირუსის ნეიროამინიდაზას ინჰიბიტორი, რომლებიც მოქმედებენ ვირუსული ნაწილაკების გამოყოფაზე. ოსელტამივირის საშუალო IC50 მნიშვნელობას ანიჭებს ოსელტამივირის A / H1N1 გრიპის, A / H3N2 და B ტიპის გრიპის საწინააღმდეგო მოქმედებას კლინიკურ იზოლატებთან მიმართებაში იყო 2.5 ნმ (0,93-4,16 ნმ დიაპაზონი, N = 74), 0,96 ნმ (0,13-7,95 ნმ დიაპაზონი, N = 774) შესაბამისად, და 60 ნმ (20-285 ნმ, N = 256), ნეიროამინიდაზას ანალიზში, ფლუორესცენტურად ეტიკეტირებულ MUNANA სუბსტრატით.
ანტივირუსული აქტივობა
ოსელტამივირის კარბოქსილატის ანტივირუსული მოქმედება ლაბორატორიული შტამების და გრიპის ვირუსის კლინიკური იზოლატების მიმართ განისაზღვრა უჯრედების კულტურაში. ოსელტამივირის კარბოქსილატის კონცენტრაციები, რომლებიც საჭიროა უჯრედების კულტურაში გრიპის ვირუსის ინჰიბირებისთვის იყო ძალიან ცვალებადი, დამოკიდებული გამოყენებულ ანალიზის მეთოდზე და ტესტირებულ ვირუსზე. 50% და 90% ეფექტური კონცენტრაციები (EC50 და EC90) იყო 0,0008 მიკრომოლარიდან 35 მიკრომოლარზე მეტამდე და 0.004 მიკრომოლარიდან 100 მიკრომოლარზე მეტამდე, შესაბამისად (1 მიკრომოლარი = 0.284 მიკროგრამი / მლ). კავშირი ანტივირუსულ აქტივობას უჯრედულ კულტურაში, ინჰიბიტორულ აქტივობას ნეიროამინიდაზას ანალიზსა და გრიპის ვირუსის რეპლიკაციის ინჰიბირებას შორის არ არის დადგენილი.
რეზისტენტობა
უჯრედების კულტურის შესწავლა: A ტიპის გრიპის ვირუსის იზოლატები შემცირებული ოსელტამივირის კარბოქსილატისადმი მგრძნობიარობით გამოვლინდა ვირუსის სერიული გავლით უჯრედულ კულტურაში, ოსელტამივირის კარბოქსილატის კონცენტრაციების გაზრდის არსებობით. გრიპის ვირუსის შემცირებული მგრძნობელობა ოსელტამივირის კარბოქსილატით ინჰიბირებისადმი შეიძლება მიენიჭოს ამინომჟავას ჩანაცვლებას ვირუსული ნეროამინიდაზასა და / ან ჰემაგლუტინინის ცილებში.
კლინიკური კვლევები: შემცირებული მგრძნობელობის იზოლატები მიღებულია ოსელტამივირით მკურნალობის დროს და საზოგადოებრივი ნიმუშების კვლევებიდან. ვირუსული ნეიროამინიდაზას ცვლილებები, რომლებიც დაკავშირებულია ოსელტამივირის კარბოქსილატისადმი მგრძნობელობასთან, შეჯამებულია ცხრილში 8. ამ შემცირებული მგრძნობელობის კლინიკური გავლენა უცნობია.
ჰემაგლუტინინის (HA) ჩანაცვლებები, შერჩეული უჯრედის კულტურაში და დაკავშირებული ოსელტამივირისადმი მგრძნობელობის შემცირებასთან მოიცავს (გრიპის ვირუსის ქვეტიპის სპეციფიკურ ნუმერაციას) A11T, K173E და R453M-ს H3N2– ში და H99Q გრიპის B ვირუსში (იამაგატას დასახლება). ზოგიერთ შემთხვევაში, HA ჩანაცვლებები შეირჩა ცნობილ NA– ს რეზისტენტობის შემცვლელებთან ერთად და შეიძლება ხელი შეუწყოს ოსელტამივირის მიმართ მგრძნობელობის შემცირებას; ამასთან, უცნობია HA– ს ჩანაცვლების გავლენა ოსელტამივირის ანტივირუსულ აქტივობაზე ადამიანზე და, სავარაუდოდ, შტამზეა დამოკიდებული.
ცხრილი SEQ Table \* ARABIC 8 ნეიროამინიდაზას ამინომჟავის შემცვლელები, რომლებიც ასოცირდება ოსელტამივირის მიმართ მგრძნობელობის შემცირებასთან
ამინომჟავას ჩანაცვლება*
გრიპი A N1 (N1 ნუმერაცია ფრჩხილებში)
I117V (I117V), E119V (E119V), R152K (R152K), Y155H (Y155H), F173V (F174V), D198G/N (D199G/N), I222K/R/T/V (I223K/R/T/V), S246G/N (S247G/N), G248R+I266V (G249R+I267V), H274Y (H275Y), N294S (N295S), Q312R+I427T (Q313R+I427T), N325K (N325K), R371K (R368K)
გრიპი A N2
E41G, E119I/V, D151V, I222L/V, Q226H, SASG245-248 deletion, S247P, R292K, N294S
გრიპი B (B ნუმერაცია ფრჩხილებში)
E119A (E117A), P141S (P139S), G142R (G140R), R152K (R150K), D198E/N/Y (D197E/N/Y), I222L/T/V (I221L/T/V), A246D/S/T (A245D/S/T), H274Y (H273Y), N294S (N294S), R371K (R374K), G402S (G407S)
- ყველა ნუმერაცია არის N2, გარდა მითითებული შემთხვევისა
გრიპის A ვირუსების შერჩევა, რომლებიც რეზისტენტულია ოსელტამივირის მიმართ, შეიძლება მოხდეს უფრო მაღალი სიხშირით ბავშვებში. ოსელტამივირით მკურნალობასთან ასოცირებული რეზისტენტობა პედიატრიულ მკურნალობის კვლევებში გამოვლენილია 27 – დან 37% –მდე და 3 – დან 18% –მდე სიხშირეზე (შესაბამისად 3/11–7/19 და 1/34–9/50 მკურნალობის შემდგომი იზოლატები) შესაბამისად A/ H1N1 და A / H3N2 გრიპის ვირუსისთვის.
იმუნოსუპრესიის მქონე მოზრდილებში და პედიატრიულ სუბიექტებში (1 წლის და უფროსი ასაკი), გრიპის ვირუსების შერჩევა, რომლებიც რეზისტენტულია ოსელტამივირის მიმართ, შეიძლება მოხდეს უფრო მაღალ სიხშირეებზე, ვიდრე სხვაგვარად ჯანმრთელ პოპულაციაში. იმუნოსუპრესიის მქონე სუბიექტების მკურნალობის კვლევის დროს გამოვლინდა მკურნალობის ასოცირებული გენოტიპური რეზისტენტობა A / H1N1, A / H3N2 გრიპის 27% (8/30), 12% (6/52) და 0% (0/42) შესაბამისად და B ვირუსის ინფექციები. მკურნალობაზე აღმოცენებული რეზისტენტობა უფრო მაღალი სიხშირით დაფიქსირდა ჰემატოპოეტური ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაციის მიმღებებში (32%; 6/19).
ოსელტამივირის მიმართ რეზისტენტობის არჩევის სიხშირე და ასეთი რეზისტენტული ვირუსის გავრცელება იცვლება სეზონურად და გეოგრაფიულად.
მოცირკულირე სეზონური გრიპის შტამები გამოხატავს ნეიროამინიდაზას რეზისტენტობასთან ასოცირებულ ჩანაცვლებებს, რომლებიც გამოვლინდა პირებში, რომლებსაც არ ჩაუტარებიათ ოსელტამივირით მკურნალობა. ოსელტამივირზე რეზისტენტობასთან ასოცირებული H275Y ჩანაცვლება დაფიქსირდა აშშ – ში მოცერკულირე 2008 წლის H1N1 გრიპის ვირუსის იზოლატების 99% –ზე მეტში 2009 წლის H1N1 გრიპის ვირუსი („ღორის გრიპი“) თითქმის ერთნაირად მგრძნობიარე იყო ოსელტამივირის მიმართ; ამასთან, მოცირკულირე რეზისტენტული ვარიანტების სიხშირე შეიძლება იცვლებოდეს სეზონიდან სეზონამდე. დამნიშნავმა ექიმებმა უნდა გაითვალისწინონ CDC– სგან ხელმისაწვდომი ინფორმაცია გრიპის ვირუსის საწინააღმდეგო პრეპარატების მგრძნობელობის შესახებ და მკურნალობის ეფექტის შესახებ, როდესაც მიიღება გადაწყვეტილება გამოიყენონ თუ არა ტამიფლუ.
ჯვარედინად რეზისტენტული
ოსელტამივირსა და ზანამივირს შორის ჯვარედინი რეზისტენტობა დაფიქსირდა ნეიროამინიდაზას ბიოქიმიურ ანალიზებში. H275Y (N1 ნუმერაცია) ან N294S (N2 ნუმერაცია) ოსელტამივირ-რეზისტენტობასთან ასოცირებული ჩანაცვლებები დაფიქსირდა N1 ნეიროამინიდაზას ქვეტიპში და E119V ან N294S ოსელტამივირ-რეზისტენტობასთან ასოცირებული N2 ქვეტიპში (N2 ნუმერაცია) დაკავშირებულია მგრძნობელობის შემცირებასთან ოსელტამივირის, მაგრამ არა ზანამივირის დროს. Q136K და K150T ზანამივირ-რეზისტენტობასთან ასოცირებული ჩანაცვლებები N1 ნეიროამინიდაზაში, ან S250G ზანამივირ-რეზისტენტობასთან ასოცირებული ჩანაცვლებები B გრიპის ვირუსის ნეურამინიდაზაში, შესაძლებელია შემცირდეს მგრძნობელობა ზანამივირის, მაგრამ არა ოსელტამივირის მიმართ. R292K ოსელტამივირ-რეზისტენტობასთან ასოცირებული ჩანაცვლება დაფიქსირდა N2– ში და I222T, D198E / N, R371K ან G402S ოსელტამივირ-რეზისტენტობასთან ასოცირებული ჩანაცვლებები B გრიპის ვირუსის ნეიროამინიდაზაში, რაც ამცირებს მგრძნობელობას როგორც ოსელტამივირის, ისე ზანამივირის მიმართ. ეს მაგალითები არ წარმოადგენს ჯვარედინ რეზისტენტობასთან ასოცირებული ჩანაცვლების სრულ ჩამონათვალს და დამნიშნავმა ექიმებმა უნდა გაითვალისწინონ CDC– სგან ხელმისაწვდომი ინფორმაცია გრიპის ვირუსის საწინააღმდეგო პრეპარატების მგრძნობელობის შესახებ და მკურნალობის ეფექტის შესახებ, როდესაც მიიღება გადაწყვეტილება გამოიყენონ თუ არა ტამიფლუ.
არ არის გამოვლენილი ერთეული ამინომჟავის ჩანაცვლება, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ჯვარედინი რეზისტენტობა ნეიროამინიდაზას ინჰიბიტორის კლასს (ოსელტამივირი, ზანამივირი) და M2 იონური არხების ინჰიბიტორის კლასს (ამანტადინი, რიმანტადინი) შორის. ამასთან, ვირუსს შეიძლება ჰქონდეს ნეიროამინიდაზას ინჰიბიტორთან ასოცირებული ჩანაცვლება ნეიროამინიდაზაშიდა M2 იონური არხის ინჰიბიტორთან ასოცირებული ჩანაცვლება M2– ში და, შესაბამისად, შეიძლება იყოს რეზისტენტული ინჰიბიტორების ორივე კლასის მიმართ. ფენოტიპური ჯვარედინი რეზისტენტობის შეფასების კლინიკური შესაბამისობა დადგენილი არ არის.
იმუნური პასუხი
გრიპის ვაქცინის / ოსელტამივირის ურთიერთქმედების არანაირი კვლევა არ ჩატარებულა. ბუნებრივად შეძენილი და ექსპერიმენტული გრიპის კვლევებში, ტამიფლუთი მკურნალობამ არ შეაფერხა ინფექციის ნორმალური ჰუმორული ანტისხეულების რეაქცია.
13 არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია
- 1 კანცეროგენეზი, მუტაგენეზი, განაყოფიერების დაქვეითება
2 წლიან კანცეროგენულ კვლევებში თაგვებსა და ვირთხებზე მიიღებოდა ყოველდღიური პერორალური დოზები პრომედიკამენტი ოსელტამივირის ფოსფატის 400 მგ / კგ და 500 მგ / კგ-მდე, შესაბამისად პრომედიკამენტმა და ოსელტამივირის კარბოქსილატის აქტიური ფორმამ არ გამოიწვია კონტროლის მაჩვენებლების სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი ზრდა. თაგვებსა და ვირთაგვებში პრეპარატის საშუალო მაქსიმალური სადღეღამისო ზემოქმედება იყო დაახლოებით 130 და 320-ჯერ მეტი, ვიდრე ადამიანებში რეკომენდებული კლინიკური დოზით AUC შედარების საფუძველზე. აქტიური ოსელტამივირის კარბოქსილატის ზემოქმედების შესაბამისი უსაფრთხოების ზღვრები იყო 15 და 50-მაგი.
ოსელტამივირი აღმოჩნდა არა მუტაგენური Ames ტესტში და ადამიანის ლიმფოციტების ქრომოსომის ანალიზში ფერმენტული აქტივაციით და მის გარეშე და უარყოფითია თაგვის მიკრო ბირთვულ ტესტში. აღმოჩნდა, რომ იგი დადებითია სირიის ზაზუნის ემბრიონის (SHE) უჯრედების ტრანსფორმაციის ტესტში. ოსელტამივირის კარბოქსილატი არ იყო მუტაგენური Ames ტესტში და თაგვის L5178Y ლიმფომის ანალიზში ფერმენტული აქტივაციით და მის გარეშე და იყო უარყოფითი SHE უჯრედების ტრანსფორმაციის ტესტში.
განაყოფიერების და ადრეული ემბრიონის განვითარების კვლევაში ვირთხებზე, ოსელტამივირის დოზები 50, 250 და 1500 მგ / კგ / დღეში შეყვანილ იქნა მდედრებში 2 კვირის განმავლობაში შეწყვილებამდე, შეწყვილების დროს და ორსულობის მე-6 დღემდე. მამაკაცებში დოზირება იყო 4 კვირის შეწყვილებამდე, შეწყვილების დროს და შეწყვილებიდან 2 კვირის შემდეგ. არანაირი დოზა არ ახდენს გავლენას ნაყოფიერებაზე, შეწყვილებაზე ან ემბრიონის ადრეულ განვითარებაზე. ამ კვლევაში ყველაზე მაღალი დოზა იყო დაახლოებით 115 – ჯერ მეტი, ვიდრე ადამიანის სისტემური ზემოქმედება (AUC0–24 სთ) ოსელტამივირის კარბოქსილატით, რაც ხდება ადამიანის მაქსიმალური რეკომენდებული დოზის მიღების შემდეგ.
14 კლინიკური კვლევები
- 1 გრიპის მკურნალობა
მოზრდილები
ჩატარდა ტამიფლუს ორი რანდომიზებული, პლაცებოთი კონტროლირებადი, ორმაგად ბრმა კლინიკური კვლევა 18 – დან 65 წლამდე მოზრდილებში, ერთი აშშ – ში და ერთი აშშ – ს გარეთ, მწვავე გაურთულებელი გრიპის სამკურნალოდ. კვლევაში ჩართულ სუბიექტებს ჰქონდათ ტემპერატურა მინიმუმ 100ºF, რომელსაც თან ახლავს მინიმუმ ერთი რესპირატორული სიმპტომი (ხველა, ნაზალური სიმპტომები ან ყელის ტკივილი) და მინიმუმ ერთი სისტემური სიმპტომი (მიალგია, შემცივნება / ოფლიანობა, სისუსტე, დაღლილობა ან თავის ტკივილი) და გრიპის ვირუსი, რომელიც ცნობილი იყო, რომ ცირკულებდა საზოგადოებაში. სუბიექტები რანდომიზებულნი იყვნენ პერორალური ტამიფლუს ან პლაცებოს მისაღებად 5 დღე. ყველა ჩართულ სუბიექტს მიეცა უფლება მიეღოთ სიცხის დამწევი მედიკამენტები.
ამ ორ კვლევაში ჩარიცხული 1,355 სუბიექტიდან 849 (63%) სუბიექტი იყო გრიპით ინფიცირებული (საშუალო ასაკი 34 წელი; 52% მამაკაცი; 90% კავკასიელი; 31% მწეველი). გრიპით ინფიცირებული 849 სუბიექტიდან 95% დაინფიცირდა A ტიპის, 3% B ტიპის და 2% უცნობი ტიპის გრიპით.
საკვლევი მედიკამენტების მიღების დაწყება მოხდა სიმპტომების გამოვლენიდან 40 საათში და მიიღებოდა ორჯერ დღეში 5 დღის განმავლობაში. სუბიექტებს გრიპთან ასოცირებული სიმპტომების თვითშეფასება მოეთხოვებოდათ (ცხვირის გაჭედვა, ყელის ტკივილი, ხველა, ტკივილი, დაღლილობა, თავის ტკივილი და შემცივნება / ოფლიანობა) ორჯერ დღეში, როგორც „უსიმპტომო“, „მსუბუქი“, „ზომიერი“ ან „მწვავე“ გაუმჯობესების დრო დაანგარიშდა მკურნალობის დაწყების დროიდან, როდესაც ყველა სიმპტომი შეფასდა როგორც "უსიმპტომო" ან "მსუბუქი". ორივე გამოკვლევაში მოხდა გაუმჯობესების საშუალო დროის 1,3 დღით შემცირება გრიპით ინფიცირებულ სუბიექტებში, რომლებმაც მიიღეს ტამიფლუ 75 მგ ორჯერ დღეში 5 დღე, ვიდრე იმ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს პლაცებო. ქვეჯგუფების ანალიზმა სქესის მიხედვით არ აჩვენა განსხვავება ტამიფლუს მკურნალობის ეფექტში ქალებისა და მამაკაცების მიხედვით.
გრიპის მკურნალობისას არ აღინიშნა გაზრდილი ეფექტურობა სუბიექტებში, რომლებმაც მიიღეს ტამიფლუს უფრო მაღალი დოზები.
მოზარდები და მოზრდილები ქრონიკული გულის ან რესპირატორული დაავადებებით
ორმაგად ბრმა, პლაცებოთი კონტროლირებადმა, მრავალცენტრულმა კვლევამ ვერ შეძლო ტამიფლუს (75 მგ ორჯერ დღეში 5 დღე) ეფექტურობის დემონსტრირება მოზრდილებში და მოზარდებში (13 წლის ან უფროსი ასაკი) გრიპის მკურნალობისას ქრონიკული კარდიალური (გარდა, ქრონიკული იდიოპათიური ჰიპერტენზიისა) ან რესპირატორული დაავადებების დროს, რომელიც გაიზომა ყველა სიმპტომის შემსუბუქების დროის მიხედვით. ამასთან, პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტამიფლუთი, მოხდა ფებრილური დაავადების უფრო სწრაფი შეწყვეტა. გრიპის გართულებების სიხშირეში განსხვავება არ დაფიქსირებულა ამ პოპულაციის სამკურნალო და პლაცებო ჯგუფებს შორის.
გერიატრული სუბიექტები
სამი ორმაგად ბრმა, პლაცებოთი კონტროლირებადი მკურნალობის კვლევები ჩატარდა სულ მცირე, 65 წლის სუბიექტებზე, რომლებიც იყვნენ ზედიზედ სამი სეზონი. ჩართვის კრიტერიუმები მოზრდილთა კვლევების მსგავსი იყო, გარდა 97.5F- ზე მაღალი ტემპერატურისა. ჩართული 741 სუბიექტიდან 476 (65%) სუბიექტი გრიპით ინფიცირებული იყო; აქედან 95% დაინფიცირდა A ტიპის და 5% B ტიპის გრიპით.
გაერთიანებული ანალიზის დროს, გაუმჯობესების საშუალო დრო შემცირდა 1 დღით გრიპით ინფიცირებულ სუბიექტებში, რომლებმაც მიიღეს ტამიფლუ 75 მგ ორჯერ დღეში 5 დღე, ვიდრე მათთან, რომლებმაც მიიღეს პლაცებო (p = NS) [იხილეთ განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება( 8.5)]. გარკვეული სეზონური ცვალებადობა აღინიშნა კლინიკური ეფექტურობის შედეგებში.
პედიატრიული სუბიექტები (1 - დან 12 წლამდე ასაკის)
ჩატარდა ორმაგად ბრმა, პლაცებოთი კონტროლირებადი სამკურნალო კვლევა 1- დან 12 წლამდე ასაკის პედიატრიულ სუბიექტებში (საშუალო ასაკი 5 წელი), რომელთაც ჰქონდათ ცხელება (მინიმუმ 100ºF) პლუს ერთი რესპირატორული სიმპტომი (ხველა ან სურდო), როდესაც გრიპის ვირუსი ცნობილი იყო, რომ ცირკულირებდა საზოგადოებაში. ამ კვლევაში ჩართული 698 სუბიექტიდან 452 (65%) გრიპით ინფიცირებული იყო (50% მამაკაცი; 68% კავკასიელი). გრიპით დაინფიცირებული 452 სუბიექტიდან 67% დაინფიცირდა A გრიპით, 33% კი - B გრიპით.
ამ კვლევის ეფექტურობა განისაზღვრა გრიპის ნიშნებისა და სიმპტომების შემსუბუქების ან დაძლევის დროით, რომელიც გაიზომა კომპოზიციური საბოლოო წერტილით, რომლის თანახმადაც საჭირო იყო შემდეგი ოთხი ინდივიდუალური პირობის დაკმაყოფილება: i) ხველის შემსუბუქება, ii) სურდოს შემსუბუქება, III) ცხელება და iv) მშობლების აზრი ნორმალური ჯანმრთელობისა და აქტივობის დაბრუნების შესახებ. ტამიფლუთი მკურნალობა 2 მგ / კგ ორჯერ დღეში, დაიწყო სიმპტომების გამოჩენიდან 48 საათში, საერთო კომპოზიციური დრო ავადმყოფობიდან გამოჯანმრთელებამდე შეამცირა 1,5 დღით, ვიდრე პლაცებომ. ქვეჯგუფის ანალიზმა სქესის მიხედვით არ აჩვენა განსხვავება ტამიფლუს მკურნალობის ეფექტში მამრობით და მდედრობით პედიატრიულ სუბიექტებში.
პედიატრიული სუბიექტები (2 კვირიდან 1 წელზე ნაკლები ასაკის)
ორი ღია-ეტიკეტიანი კვლევის საფუძველზე შეაფასეს ოსელტამივირისა და ოსელტამივირის კარბოქსილატის უსაფრთხოება და ფარმაკოკინეტიკა გრიპით ინფიცირებულ პედიატრიულ სუბიექტებში 2 კვირიდან 1 წელზე ნაკლებ ასაკში (მათ შორის, დღენაკლული ახალშობილები სულ მცირე, ორსულობის 36 კვირა შემდეგ). სუბიექტებმა მიიღეს ტამიფლუ დოზებით 2-დან 3,5 მგ /კგ - მდე დღეში ორჯერ დღეში 5 დღე დამოკიდებულია სუბიექტის ასაკზე. ეს კლინიკური კვლევები არ შექმნილა კლინიკური ეფექტურობის ან ვირუსული პასუხის შესაფასებლად.
1 წლამდე ასაკის 136 სუბიექტი ჩაერთო კვლევებში და მოხდა დოზირება, სუბიექტების უმრავლესობა იყო მამრობითი სქესის (55%), თეთრი (79%), არა-ესპანელი (74%), დროული (76%) და ინფიცირებული A გრიპით (80%). ფარმაკოკინეტიკური მონაცემების თანახმად, 3 მგ / კგ ორჯერ დღეში დოზით პედიატრიულ სუბიექტებში 2 კვირიდან 1 წელზე ნაკლები ასაკის მქონე პაციენტებში ტამიფლუს კონცენტრაციები მსგავსი ან უფრო მაღალი იყო, ვიდრე უფროს პედიატრიულ სუბიექტებსა და მოზრდილებში, რომლებიც იღებდნენ დამტკიცებულ დოზას და წარმოადგენდნენ დამტკიცების საფუძველს [იხილეთ გვერდითი რეაქციები (6.1) და განსაკუთრებულ პოპულაციებში გამოყენება(8.4)].
- 2 გრიპის პროფილაქტიკა
მოზრდილი და მოზარდი სუბიექტები (13 წლის და უფროსი ასაკის)
ტამიფლუს ეფექტურობა პრევენცირებად ბუნებრივად არსებულ გრიპის დაავადების დროს დადასტურებულია სამ სეზონური პროფილაქტიკის (საზოგადოებრივი ეპიდემია) კლინიკურ კვლევებში და ერთ – ერთ ექსპოზიციის შემდგომ საპროფილაქტიკო კვლევაში საყოფაცხოვრებო კონტაქტების დროს. ყველა ამ კვლევის ეფექტურობის საბოლოო წერტილი იყო ლაბორატორიულად დადასტურებული კლინიკური გრიპის სიხშირე, რომელიც განისაზღვრება როგორც ყველა უარყოფითი კრიტერიუმი (ყველა ნიშანი და სიმპტომი უნდა დაფიქსირდეს 24 საათის განმავლობაში):
პერორალური ტემპერატურა მეტია ან ტოლი 99,0F (37,2C),
სულ მცირე, ერთი რესპირატორული სიმპტომი (ხველა, ყელის ტკივილი, გაჭედილი ცხვირი),
მინიმუმ ერთი სისტემური სიმპტომი (წვა და ტკივილი, დაღლილობა, თავის ტკივილი, შემცივნება / ოფლიანობა) და
ვირუსის დადებითი იზოლაცია ან ვირუსის ანტისხეულების ტიტრის საწყის პერიოდთან შედარებით ოთხჯერ გაზრდა.
ჯანმრთელ არავაქცინირებულ მოზრდილებში (18-დან 65 წლამდე ასაკი) ორი სეზონური პროფილაქტიკის კვლევის ერთობლივი ანალიზის დროს, ტამიფლუ 75 მგ ერთხელ დღეში, 42 დღის განმავლობაში, საზოგადოებრივი ეპიდემიისას შემცირდა ლაბორატორიულად დადასტურებული კლინიკური გრიპის სიხშირე 5% -დან (25/519) პლაცებოს ჯგუფისთვის 1%-მდე (6/520) ტამიფლუს ჯგუფისთვის.
სეზონური (საზოგადოებრივი ეპიდემიის) პროფილაქტიკის კვლევაში გამოცდილი მოხუცთა თავშესაფარის მოხუცებულ მაცხოვრებლებში დაახლოებით 80%, 43% და 14% სუბიექტებს ვაქცინაცია ჩაუტარდათ, ჰქონდათ გულის და სასუნთქი გზების ქრონიკული ობსტრუქციული დარღვევები. ამ კვლევაში სუბიექტები რანდომიზდნენ ტამიფლუ 75 მგ ერთხელ დღეში ან პლაცებოს მისაღებად პერორალურად 42 დღის განმავლობაში. ლაბორატორიულად დადასტურებული კლინიკური გრიპის სიხშირე 4% (12/272) იყო პლაცებოთი ნამკურნალევ სუბიექტებში, ვიდრე 1% -ზე ნაკლები (1/276) ტამიფლუთი მკურნალობის დროს.
საყოფაცხოვრებო კონტაქტებში (13 წლის ან უფროსი ასაკის) პირველად გამოვლენილი გრიპის შემთხვევის ექსპოზიციის შემდგომი პროფილაქტიკის კვლევის დროს, ტამიფლუ 75 მგ ერთხელ დღეში ან პლაცებო მიღებულ იქნა პერორალურად, პირველად გამოვლენილ შემთხვევაში სიმპტომების გამოჩენიდან 48 საათში და გაგრძელდა 7 დღის განმავლობაში (პირველად გამოვლენილ შემთხვევებში არ ჩატარდა ტამიფლუთი მკურნალობა). ლაბორატორიულად დადასტურებული კლინიკური გრიპის სიხშირე (24/200) პლაცებოთი ნამკურნალევ სუბიექტებში იყო 12% ტამიფლუთი ნამკურნალევ სუბიექტებში 1%-თან (2/205) შედარებით.
პედიატრიული სუბიექტები (1-დან 12 წლამდე ასაკის)
ტამიფლუს ეფექტურობის დემონსტრირება პრევენცირებად ბუნებრივად არსებული გრიპის დაავადების დროს მოხდა რანდომიზებულ, ღია-ეტიკეტიან, ექსპოზიციის შემდგომ პროფილაქტიკის კვლევაში საყოფაცხოვრებო კონტაქტებში, რომელშიც მონაწილეობდნენ 1-დან 12 წლამდე ასაკის პედიატრიული სუბიექტები, როგორც გამოვლენილი შემთხვევები, ასევე საოჯახო კონტაქტები. ამ კვლევაში ყველა გამოვლენილ შემთხვევაში მიღებულ იქნა ტამიფლუ პერორალური სუსპენზიისთვის 30 – დან 60 მგ – მდე, პერორალურად მიღებული ერთხელ დღეში, 10 დღის განმავლობაში. ეფექტურობის პარამეტრი იყო ლაბორატორიულად დადასტურებული კლინიკური გრიპის შემთხვევა საყოფაცხოვრებო კონტაქტებში. ლაბორატორიულად დადასტურებული კლინიკური გრიპი განისაზღვრა, როდესაც კმაყოფილდება ყველა შემდეგი კრიტერიუმი:
პერორალური ტემპერატურა მინიმუმ 100F (37,8C),
ხველა და / ან სურდო დაფიქსირებულია 48 საათში და
ვირუსის დადებითი იზოლაცია ან ვირუსის ანტისხეულების ტიტრის ოთხჯერ ან მეტი ზრდა საწყისი პერიოდიდან ან დაავადების გამო ვიზიტის დროს.
საყოფაცხოვრებო კონტაქტებს შორის 1-დან 12 წლამდე საწყის პერიოდში ჯერ არ არის შესუსტებული ვირუსი, ლაბორატორიულად დადასტურებული კლინიკური გრიპის სიხშირე უფრო დაბალი იყო იმ ჯგუფში, რომლებმაც ჩაიტარეს ტამიფლუთი პროფილაქტიკა [3% (3/95)] იმ ჯგუფთან შედარებით, რომლებმაც არ ჩაიტარეს ტამიფლუთი პროფილაქტიკა [17% (18/106)].
იმუნოსუპრესიის მქონე სუბიექტები
ორმაგი ბრმა, პლაცებოთი კონტროლირებადი ტესტი ჩატარდა გრიპის სეზონური პროფილაქტიკისთვის 475 იმუნოსუპრესიის მქონე სუბიექტში (მათ შორის, 18 პედიატრიაში 1-დან 12 წლამდე ასაკში), რომლებმაც მოახდინეს მყარი ორგანოს (n = 388; ღვიძლი, თირკმელი, ღვიძლი და თირკმელი) ) ან სისხლმბადი ღეროვანი უჯრედების გადანერგვა (n = 87). მყარი ორგანოების გადანერგვის მიმღებთათვის გადანერგვის საშუალო დრო იყო 1,105 დღე პლაცებო ჯგუფისთვის და 1,379 დღე ტამიფლუს ჯგუფისთვის. სისხლმბადი ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაციის მიმღებთათვის გადანერგვის საშუალო დრო იყო 424 დღე პლაცებო ჯგუფისთვის და 367 დღე ტამიფლუ ჯგუფისთვის. კვლევაში ჩართვამდე სუბიექტების დაახლოებით 40% -მა მიიღო გრიპის ვაქცინა. ძირითადი ეფექტურობის საბოლოო წერტილი იყო დადასტურებული კლინიკური გრიპის სიხშირე, განისაზღვრება, როგორც პირის ღრუს ტემპერატურა 99,0F (37,2C)-ზე მეტი, პლიუს ხველა და / ან სურდო, დაფიქსირებულია 24 საათის განმავლობაში, პლიუს ან ვირუსის დადებითი კულტურა ან ოთხჯერ ვირუსის ანტისხეულების ტიტრების ზრდა საწყისი პერიოდიდან. სუბიექტებმა მიიღეს მკურნალობა ტამიფლუ 75 მგ ან პლაცებო ერთხელ დღეში პერორალურად 12 კვირის განმავლობაში. დადასტურებული კლინიკური გრიპის სიხშირე იყო 3% (7/238) პლაცებოს ჯგუფში, ტამიფლუს ჯგუფში 2% (5/237); ეს განსხვავება არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი. ჩატარდა მეორადი ანალიზი, იგივე კლინიკური სიმპტომები და RT-PCR გრიპის ინფექციის ლაბორატორიული დადასტურების მიზნით. სუბიექტებს შორის, რომლებსაც ჯერ არ შეუსუსტდათ ვირუსი, RT-PCR– ით დადასტურებული გრიპის კლინიკური ინფექციის შემთხვევები იყო 3% (7/231) პლაცებოს ჯგუფში და <1% (1/232) ტამიფლუს ჯგუფში.
16 როგორ ხდება მომარაგება / შენახვა და მართვა
ტამიფლუს კაფსულები
30-მგ კაფსულები (30 მგ თავისუფალი ფუძის ექვივალენტი ფოსფატის მარილი): ღია ყვითელი მყარი ჟელატინის კაფსულები. ღია ფერის ყვითელ კორპუსზე წარწერა ”ROCHE” იბეჭდება ლურჯი მელნით, ხოლო ღია ყვითელ თავსახურზე წარწერა ”30 მგ” იბეჭდება ლურჯი მელნით. ხელმისაწვდომია 10 ბლისტერულ შეფუთვაში (NDC 0004-0802-85).
45-მგ კაფსულები (45 მგ თავისუფალი ფუძის ექვივალენტი ფოსფატის მარილი): ნაცრისფერი მყარი ჟელატინის კაფსულები. ნაცრისფერ კორპუსზე წარწერა "ROCHE" იბეჭდება ლურჯი მელნით, ხოლო ნაცრისფერ თავსახურზე წარწერა "45 მგ" იბეჭდება ლურჯი მელნით. ხელმისაწვდომია 10 ბლისტერულ შეფუთვაში (NDC 0004-0801-85).
75-მგ კაფსულები (75 მგ თავისუფალი ფუძის ექვივალენტი ფოსფატის მარილი): ნაცრისფერი / ღია ყვითელი მყარი ჟელატინის კაფსულები. ნაცრისფერ კორპუსზე წარწერა "ROCHE" იბეჭდება ლურჯი მელნით, ხოლო ღია ყვითელი ფერის თავსახურზე წარწერა "75 მგ" იბეჭდება ლურჯი მელნით. ხელმისაწვდომია 10 ბლისტერულ შეფუთვაში (NDC 0004-0800-85).
შენახვა
შეინახეთ კაფსულები 25C (77F) ტემპერატურაზე; გადაადგილება ნებადართულია 15-დან 30C- მდე (59-დან 86F) ტემპერატურაზე [იხილეთ USP კონტროლირებადი ოთახის ტემპერატურა].
ტამიფლუ პერორალური სუსპენზიისთვის (მოწოდებულია ფხვნილის სახით)
მოჰყვება თეთრი ფხვნილის ნაზავის სახით ბოთლში. გაზავების შემდეგ, ფხვნილის ნარევი წარმოქმნის თეთრ ტუტი-ფრუტის არომატით პერორალურ სუსპენზიას. 55 მლ წყალთან გაზავების შემდეგ, თითოეული ბოთლით იწარმოება 60 მლ პერორალური სუსპენზია, რომელიც ეკვივალენტურია 360 მგ ოსელტამივირის ფუძესთან (6 მგ / მლ) [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.5)] (NDC 0004-0822-05).
შენახვა
შეინახეთ კაფსულები 25C (77F) ტემპერატურაზე; გადატანები ნებადართულია 15-დან 30C- მდე (59-დან 86F) ტემპერატურაზე [იხილეთ USP კონტროლირებადი ოთახის ტემპერატურა].
შეინახეთ გაზავებული პერორალური სუსპენზია მაცივარში 17 დღის განმავლობაში 2-დან 8C- მდე (36- 46F). არ გაყინოთ. გარდა ამისა, შეინახეთ პერორალური სუსპენზია 10 დღის განმავლობაში 25C (77F) ტემპერატურაზე; გადაადგილება ნებადართულია 15-დან 30C- მდე (59-დან 86F) [იხილეთ USP კონტროლირებადი ოთახის ტემპერატურა].
17 პაციენტის სარეკომენდაციო ინფორმაცია
ურჩიეთ პაციენტს, წაიკითხოს FDA– ს მიერ დამტკიცებული პაციენტის ეტიკეტი (პაციენტის ინფორმაცია და გამოყენების ინსტრუქცია).
კანის / ჰიპერმგრძნობელობის სერიოზული რეაქციები
აცნობეთ პაციენტებს და / ან მომვლელებს მწვავე ალერგიული რეაქციების (მათ შორის, ანაფილაქსია) ან კანის სერიოზული რეაქციების განვითარების შესახებ. მიუთითეთ პაციენტებს და / ან მომვლელს შეაჩერონ ტამიფლუ და დაუყოვნებლივ მიმართონ ექიმს, თუ ადგილი აქვს მსგავს ალერგიულ რეაქციას ან არსებობს ეჭვი [იხილეთ გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.1)].
ნეიროფსიქიატრიული მოვლენები
აცნობეთ პაციენტებს და / ან მომვლელებს ტამიფლუთი მკურნალობაზე გრიპით დაავადებულ პაციენტებში ნეიროფსიქიატრიული მოვლენების განვითარების რისკის შესახებ და დაავალეთ პაციენტებს დაუკავშირდნენ ექიმს, თუ ისინი განიცდიან პათოლოგიური ქცევის ნიშნებს ტამიფლუს მიღებისას [იხილეთ გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.2)].
დოზირების მნიშვნელოვანი ინფორმაცია
დაავალეთ პაციენტებს, დაიწყონ ტამიფლუ– ით მკურნალობა, რაც შეიძლება მალე გრიპის სიმპტომების პირველი გამოვლინებიდან, სიმპტომების გამოჩენიდან 48 საათში. ანალოგიურად, დაავალეთ პაციენტებს, დაუყოვნებლივ დაიწყონ ტამიფლუს მიღება პროფილაქტიკის მიზნით ექსპოზიციის შემდეგ [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2)]. დაავალეთ პაციენტებს, მიიღონ გამოტოვებული დოზები გახსენებისთანავე, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ახლოვდება შემდეგი დაგეგმილი დოზა (2 საათში), შემდეგ კი გააგრძელეთ ტამიფლუს მიღება ჩვეულ დროს.
გრიპის ვაქცინები
აცნობეთ პაციენტებს, რომ ტამიფლუ არ არის წლიური გრიპის ვაქცინაციის ჩამნაცვლებელი. პაციენტებმა უნდა განაგრძონ წლიური გრიპის ვაქცინაციის ჩატარება იმუნიზაციის პრაქტიკის სახელმძღვანელოების მითითებების შესაბამისად. იმის გამო, რომ ტამიფლუს აქვს ცოცხალი შესუსტებული გრიპის საწინააღმდეგო ვაქცინის (LAIV) რეპლიკაციის ინჰიბირების და LAIV- ის ეფექტურობის შემცირების პოტენციალი, თავიდან უნდა იქნას აცილებული LAIV- ის მიღება ტამიფლუს მიღებიდან 2 კვირაში ან 48 საათში, თუ არ არსებობს სამედიცინო საჭიროება [იხილეთ მედიკამენტების ურთიერთქმედება (7.1)].
ფრუქტოზას აუტანლობა
აცნობეთ პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ მემკვიდრული ფრუქტოზას აუტანლობა, რომ 75 მგ ტამიფლუ პერორალური სუსპენზიის ერთი დოზა (მოწოდებული ფხვნილის სახით) აწვდის 2 გრამ სორბიტოლს. აცნობეთ პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ მემკვიდრეობითი ფრუქტოზას აუტანლობა, რომ ეს სორბიტოლის დღიური მაქსიმალური ზღვარია და შეიძლება გამოიწვიოს დისპეფსია და დიარეა [იხილეთ გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.4)].
left12250300
Distributed by: Genentech, Inc.
A Member of the Roche Group 1 DNA Way South San Francisco, CA 940804990
©2019 Genentech, Inc. All rights reserved
Licensor:
Gilead Sciences, Inc. Foster City, California 94404
გაცემის წესი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.


