პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
იმუნოსუპრესანტები

სიმპონი

SIMPONI

რეცეპტით50მგინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება

რევმატოიდული ართრიტი (RA) სიმპონი ნაჩვენებია ზომიერი და მძიმე რევმატოიდული ართრიტის სამკურნალოდ მეთოტრექსატთან ერთად, რომელიც სათანადოდ არ რეაგირებს დაავადების მარეგულირებელ აქტიურ ანტირევმატულ თერაპიაზე (DMARD), მათ შორის მეთოტრექსატზე. …

სრულად
მოქმედი ნივთიერება
გოლიმუმაბი (golimumab)
ფორმა და შეფუთვა
50მგ/0,5მლ კანქვეშ საინექციო ხსნარი ავტოინჟექტორი № 1
მწარმოებელი
_
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
იმუნოსუპრესანტები, სიმსივნის ნეკროზის ალფა ფაქტორის (TNF-alpha) ინჰიბიტორები
ATC კოდი
L04AB06
რეგისტრაციის ნომერი
რ/ა-P-0271
რეგისტრირებულია
3 ივნისი 2022, მოქმედებს 3 ივნისი 2027-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
()
GMP
-
ურთიერთქმედების შემოწმებასიმპონი და სხვა წამალი ერთად

სიმპონი — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

რევმატოიდული ართრიტი (RA)

სიმპონი ნაჩვენებია ზომიერი და მძიმე რევმატოიდული ართრიტის სამკურნალოდ მეთოტრექსატთან ერთად, რომელიც სათანადოდ არ რეაგირებს დაავადების მარეგულირებელ აქტიურ ანტირევმატულ თერაპიაზე (DMARD), მათ შორის მეთოტრექსატზე. სიმპონი მეტოტრექსატთან ერთად ანელებს სახსრის რადიოგრაფიული დაზიანების პროგრესირების ტემპს და აუმჯობესებს ფიზიკურ ფუნქციას.

არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი

პოლიარტიკულური არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი (pJIA)

სიმპონი ნაჩვენებია პოლიარტიკულური არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტის სამკურნალოდ მეთოტრექსატთან ერთად ბავშვებში სხეულის მასით მინიმუმ 40 კგ, რომლებსაც არ უპასუხეს ადექვატურად მეტოტრექსატით წინა თერაპიაზე.

ფსორიაზული ართრიტი (PsA)

სიმპონი ნაჩვენებია აქტიური და პროგრესირებადი ფსორიაზული ართრიტის სამკურნალოდ, რომლის დროსაც არ აღინიშნება მკურნალობის პასუხი ანტირევმატული მედიკამენტებით (DMARD) თერაპიაზე ცალკე ან მეთოტრექსატთან ერთად გამოყენებისას. ნაჩვენებია, რომ სიმპონი ანელებს რადიოგრაფიით გაზომილი პერიფერიული სახსრის დაზიანების პროგრესირების ტემპს და აუმჯობესებს ფიზიკურ ფუნქციას დაავადების პოლიარტიკულური სიმეტრიული ქვეტიპების მქონე პაციენტებში.

ღერძული სპონდილართრიტი

მაანკილოზებელი სპონდილიტი (AS)

სიმპონი ნაჩვენებია მძიმე, აქტიური მაანკილოზებელი სპონდილიტის სამკურნალოდ მოზრდილებში, რომლებსაც არ აღენიშნებოდათ ადეკვატური პასუხი ჩვეულებრივ თერაპიაზე.

ღერძული სპონდილართრიტი რენტგენოლოგიურად, AS-ის მტკიცებულების გარეშე

სიმპონი ნაჩვენებია ზრდასრული პაციენტებისთვის მძიმე, აქტიური ღერძული სპონდილართრიტით, მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფიით (MRI) ანთების ობიექტური ნიშნებით, მაღალი CRP-ით ან მის გარეშე, მაგრამ AS-ის რადიოლოგიური მტკიცებულების გარეშე და რომლებსაც აქვთ არაადეკვატური პასუხი ან შეუწყნარებლობა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიმართ.

წყლულოვანი კოლიტი (UC)

სიმპონი ნაჩვენებია ზომიერი და მძიმე აქტიური წყლულოვანი კოლიტის სამკურნალოდ მოზრდილ პაციენტებში სამედიცინო უკუჩვენებებით ან რომლებსაც არ აღენიშნებათ ადეკვატური პასუხი ან ახასიათებთ აუტანლობა ჩვეულებრივ თერაპიაზე, როგორიცაა კორტიკოსტეროიდებით და 6-მერკაპტოპურინით (6-MP) ან აზათიოპრინით (AZA) თერაპია.

მიღების წესი და დოზირება

სიმპონით თერაპია უნდა დაიწყოს და ჩატარდეს კვალიფიციური ექიმების მიერ, რომლებთაც გააჩნიათ გამოცდილება რევმატოიდული ართრიტის, პოლიარტიკულური იუვენილური იდიოპათიური ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტის, მაანკილოზებელი სპონდილიტის, რენტგენოლოგიურად, ღერძული სპონდილარტრიტის დიაგნოზირებასა და AS და წყლულოვანი კოლიტის გარეშე მკურნალობაში.

დოზირება/შეყვანის სიხშირე და ხანგრძლივობა

რევმატოიდული ართრიტი

სიმპონი 50 მგ ინიშნება თვეში ერთხელ, ყოველთვიურად ერთსა და იმავე დღეს.

სიმფონი უნდა გაკეთდეს მეტოტრექსატთან ერთად.

ფსორიაზული ართრიტი, მაანკილოზებელი სპონდილიტი ან ღერძული სპონდილარტრიტი AS-ის რენტგენოლოგიური ჩვენების გარეშე

სიმპონი 50 მგ მიიღება თვეში ერთხელ ყოველთვიურად იმავე დღეს. ყველა ზემოთ ჩამოთვლილ ჩვენებაზე, არსებული მონაცემები ვარაუდობს, რომ კლინიკური პასუხი ზოგადად მიიღწევა მკურნალობის დაწყებიდან 12-14 კვირის შემდეგ (3-4 დოზა). თერაპიის გაგრძელება უნდა გადაიხედოს იმ პაციენტებში, რომლებსაც არ აქვთ თერაპიული სარგებლობის მტკიცებულება ამ დროის განმავლობაში.

100 კგ-ზე მეტი სხეულის მასის მქონე პაციენტები

ყველა ზემოაღნიშნული ჩვენებისთვის, გოლიმუმაბის დოზა 50 მგ დოზასთან შედარებით პაციენტებში რევმატოიდული ართრიტით, ფსორიაზული ართრიტით, მაანკილოზებელი სპონდილიტით ან რენტგენოლოგიურად ღერძული სპონდილარტრიტით AS-ის მტკიცებულების გარეშე და 100 კგ-ზე მეტი სხეულის მასით, რომლებმაც ვერ მიაღწიეს ადეკვატურ კლინიკურ პასუხს 3 ან 4 დოზის შემდეგ იმის გათვალისწინებით, რომ 100 მგ დოზა ზრდის წამლის გარკვეული სერიოზული გვერდითი რეაქციების რისკს, შეიძლება საჭირო გახდეს დოზის 100 მგ-მდე გაზრდა თვეში ერთხელ (იხ. ნაწილი 4.8).

თერაპიის გაგრძელება უნდა გადაიხედოს იმ პაციენტებში, რომლებმაც ვერ მიიღეს თერაპიული სარგებელი 100 მგ 3 ან 4 დამატებითი დოზის მიღების შემდეგ.

წყლულოვანი კოლიტი

80 კგ-ზე ნაკლები წონის მქონე პაციენტებში, სიმპონი ინიშნება 200 მგ საწყისი დოზით, რასაც მოჰყვება 100 მგ მე-2 კვირაში და შემდეგ 50 მგ ყოველ 4 კვირაში (იხ. ნაწილი 5.1) დოზირების გამოყენება.

პაციენტები სხეულის მასით 80 კგ ან მეტი

სიმპონი ინიშნება საწყისი დოზით 200 მგ, შემდეგ 100 მგ მე-2 კვირაში და შემდეგ 100 მგ ყოველ 4 კვირაში (იხ. ნაწილი 5.1).

შემანარჩუნებელი თერაპიის დროს კორტიკოსტეროიდები შეიძლება შემცირდეს კლინიკური პრაქტიკის გაიდლაინების შესაბამისად. არსებული მონაცემები მიუთითებს, რომ კლინიკური პასუხი ზოგადად მიიღწევა მკურნალობის დაწყებიდან 12-14 კვირის შემდეგ (4 დოზა). თერაპიის გაგრძელება უნდა გადაიხედოს იმ პაციენტებში, რომლებსაც არ აქვთ თერაპიული სარგებლობის მტკიცებულება ამ დროის განმავლობაში.

თუ დაგავიწყდათ დოზის მიღება

თუ პაციენტს დაავიწყდა სიმპონის შეყვანა დაგეგმილ დღეს, გამოტოვებული დოზა უნდა შეიყვანოთ გახსენებისთანავე. პაციენტს უნდა მიეცეს ინსტრუქცია, რომ არ გამოიყენოს ორმაგი დოზა გამოტოვებული დოზის ასანაზღაურებლად.

შემდეგი დოზა უნდა იქნას მიღებული შემდეგი მითითებების მიხედვით:

თუ გამოტოვებული დოზის მიღებიდან გასულია 2 კვირაზე ნაკლები დრო, პაციენტმა უნდა შეიყვანოს ეს გამოტოვებული დოზა და შემდეგ დაიცვას მკურნალობის თავდაპირველი გეგმა.

თუ გამოტოვებული დოზის მიღებიდან გასულია 2 კვირაზე მეტი დრო, პაციენტმა უნდა შეიყვანოს ეს გამოტოვებული დოზა და შემდეგ მოამზადოს ინექციის ახალი გეგმა ამ ინექციის თარიღიდან.

გამოყენების მეთოდი

სიმპონის ინექცია კეთდება კანქვეშ. პაციენტებს, რომლებმაც გაიარეს შესაბამისი ტრენინგი კანქვეშა ინექციის გაკეთებაში, შეუძლიათ თავად გაიკეთონ სიმპონი, თუ მათი ექიმი მიზანშეწონილად ჩათვლის, იმ პირობით, რომ ისინი სათანადოდ დაიცვან სამედიცინო წესები. პაციენტებს უნდა მიეცეთ ინსტრუქტაჟი, შეიყვანონ სიმპონი ფურცელჩანართში მითითებული სრული ინსტრუქციის შესაბამისად. გამოყენების შესახებ მითითებებისათვის იხ. ნაწილი 6.6. თუ საჭიროა ერთზე მეტი ინექცია, ინექციები უნდა ჩატარდეს სხეულის სხვადასხვა ნაწილში.

დამატებითი ინფორმაცია

სპეციალური პოპულაციების შესახებ

თირკმელებისა და ღვიძლის უკმარისობა

სიმპონი არ არის შესწავლილი ამ პაციენტების პოპულაციებში, დოზირების რეკომენდაციები ვერ კეთდება.

პედიატრიული მოსახლეობა (18 წლამდე)

სიმპონის ეფექტურობისა და უსაფრთხოების მონაცემები 18 წელზე ნაკლები ასაკის პაციენტებში pJIA-ს გარდა სხვა ჩვენებებში დადგენილი არ არის.

პოლიარტიკულური არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი

არანაკლებ 40 კგ სხეულის მასის მქონე ბავშვები იღებენ სიმპონის 50 მგ-ს თვეში ერთხელ ყოველთვიურად იმავე დღეს. არსებული მონაცემები ვარაუდობენ, რომ კლინიკური პასუხი ჩვეულებრივ მიიღწევა მკურნალობის დაწყებიდან 12-14 კვირის შემდეგ (3-4 დოზის შემდეგ). თერაპიის გაგრძელება უნდა გადაიხედოს იმ პაციენტებში, რომლებსაც არ აქვთ თერაპიული სარგებლობის მტკიცებულება ამ დროის განმავლობაში.

გერიატრიული პოპულაცია (65 წლის და უფროსი)

ხანდაზმულ პოპულაციაში დოზის კორექცია საჭირო არ არის. დამატებითი ინფორმაციისთვის იხ ნაწილი 4.4.

უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ (იხ. ნაწილი 6.1). სხვა მძიმე ინფექციები და ოპორტუნისტული ინფექციები, როგორიცაა აქტიური ტუბერკულოზი ან სეფსისი (იხ. ნაწილი 4.4). საშუალო ან მძიმე (NYHA კლასი III/IV) გულის უკმარისობა (იხ. ნაწილი 4.4).

სიფრთხილის ზომები

65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში ვლინდება სერიოზული ინფექციების გამოვლენის უფრო მაღალი ალბათობა, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს სიკვდილიანობის უფრო მაღალი რისკი 65 წლამდე ასაკის პაციენტებთან შედარებით.

მიკვლევადობა

ბიოლოგიური პროდუქტების მიკვლევადობის უზრუნველსაყოფად, გამოყენებული პროდუქტის სავაჭრო დასახელება და სერიული ნომერი უნდა ჩაიწეროს პაციენტის ისტორიაში.

ინფექციები

სიმპონით თერაპიის დაწყებამდე, მკურნალობის დროს და მის შემდეგ პაციენტებზე უნდა ჩატარდეს ყურადღებით დაკვირვება ინფექციებზე, მათ შორის ტუბერკულოზზე. ვინაიდან გოლიმუმაბის ელიმინაციის პერიოდი შეიძლება გაგრძელდეს 5 თვემდე, ამ პაციენტებში ასევე უნდა ჩატარდეს მონიტორინგი ამ პერიოდის განმავლობაში. პაციენტში, რომელსაც განუვითარდა სერიოზული ინფექცია ან სეფსისი, სიმპონით თერაპია აღარ უნდა გაგრძელდეს (იხ. ნაწილი 4.3).

სიმფონი არ უნდა მიეცეს კლინიკურად მნიშვნელოვანი აქტიური ინფექციის მქონე პაციენტებს. სიმპონი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ქრონიკული ინფექციით ან მორეციდივე ინფექციების მქონე პაციენტებში. პაციენტებს უნდა მიეცეთ სათანადო კონსულტაცია ინფექციის პოტენციური რისკის ფაქტორების და მათი თავიდან აცილების შესახებ.

პაციენტები, რომლებიც იყენებენ TNF-ბლოკატორებს, უფრო მგრძნობიარენი არიან სერიოზული ინფექციების მიმართ. ოპორტუნისტული ინფექციები ბაქტერიებით (მათ შორის სეფსისი და პნევმონია), მიკობაქტერიული (ტუბერკულოზის ჩათვლით) და ინვაზიური სოკოვანი ინფექციები, სიკვდილის ჩათვლით, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ სიმპონს. ამ სერიოზული ინფექციებიდან ზოგიერთი ასევე დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ იმუნოსუპრესიულ თერაპიას, რომლებიც იწვევდნენ ინფექციებს, გარდა ფონური დაავადებისა. პაციენტებში, რომლებსაც განუვითარდათ ახალი ინფექცია სიმპონით თერაპიის დროს, უნდა ჩაუტარდეთ მჭიდრო მონიტორინგი და გაიარონ სრული დიაგნოსტიკური შეფასება. პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ ახალი სერიოზული ინფექცია ან სეფსისი, უნდა შეწყდეს სიმპონის გამოყენება და დაინიშნოს შესაბამისი ანტიმიკრობული ან სოკოს საწინააღმდეგო თერაპია, სანამ ინფექცია არ დაექვემდებარება კონტროლს. სიმპონით თერაპიის დაწყებამდე პაციენტებში, რომლებიც ცხოვრობდნენ ან იმყოფებოდნენ იმ ადგილებში, სადაც ენდემურია ინვაზიური სოკოვანი ინფექციები, როგორიცაა ჰისტოპლაზმოზი, კოქციდიოიდომიკოზი ან ბლასტომიკოზი, ამ თერაპიის სარგებელი და რისკი გულდასმით უნდა იქნას განხილული. რისკის მქონე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ სიმპონით, უნდა გამოკვლეული იქნეს ინვაზიური სოკოვანი ინფექცია, თუ განვითარდება სერიოზული სისტემური დაავადება. ამ პაციენტებში დიაგნოზი და ემპირიული სოკოს საწინააღმდეგო თერაპიის დანიშვნა, საჭიროების შემთხვევაში, უნდა გადაწყდეს ინვაზიური სოკოვანი ინფექციების მქონე პაციენტების მკურნალობაში გამოცდილი ექიმის მიერ.

ტუბერკულოზი

ტუბერკულოზი დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ სიმპონს. ხაზგასმით უნდა აღინიშნოს, რომ მოხსენებული ტუბერკულოზი არის ექსტრაფილტვის ტუბერკულოზი, რომელიც ვლინდება როგორც ლოკალური ან გავრცელებული ინფექცია ამ ანგარიშების უმეტესობაში. ყველა პაციენტი უნდა შეფასდეს აქტიური და არააქტიური ("ლატენტური") ტუბერკულოზისთვის სიმპონით თერაპიის დაწყებამდე. ეს შეფასება უნდა მოიცავდეს დეტალურ სამედიცინო ისტორიას, მათ შორის ტუბერკულოზის პირად ისტორიას ან ტუბერკულოზთან შესაძლო კონტაქტს და წინა და/ან მიმდინარე იმუნოსუპრესიულ თერაპიას. აქტიური სკრინინგის ტესტები (მაგ. კანის ტუბერკულინის ან სისხლის ტესტი და გულმკერდის რენტგენოგრაფია) უნდა ჩატარდეს ყველა პაციენტში (შეიძლება საჭირო გახდეს ადგილობრივი რეკომენდაციების დაცვა). რეკომენდებულია ამ ტესტების ჩაწერა. ექიმებმა უნდა გაითვალისწინონ ტუბერკულინის კანის ტესტის ცრუ უარყოფითი შედეგების რისკი, განსაკუთრებით იმ პაციენტებში, რომლებიც მძიმედ არიან დაავადებული ან აქვთ იმუნური დაქვეითება.

აქტიური ტუბერკულოზის დიაგნოზის შემთხვევაში, სიმპონით თერაპია არ უნდა დაიწყოს (იხ. პუნქტი 4.3).

ლატენტური ტუბერკულოზის ეჭვის შემთხვევაში, უნდა მიმართოთ ექიმს, რომელიც სპეციალიზირებულია ტუბერკულოზის მკურნალობაში. სიმპონის თერაპიის სარგებელი/რისკის ბალანსი გულდასმით უნდა იქნას გათვალისწინებული ქვემოთ აღწერილი ყველა სიტუაციაში.

ლატენტური ტუბერკულოზის ეჭვის შემთხვევაში, უნდა მიმართოთ ექიმს, რომელიც სპეციალიზირებულია ტუბერკულოზის მკურნალობაში. სიმპონის თერაპიის სარგებელი/რისკის ბალანსი გულდასმით უნდა იქნას გათვალისწინებული ქვემოთ აღწერილი ყველა სიტუაციაში.

ტუბერკულოზის საწინააღმდეგო თერაპია უნდა განიხილებოდეს სიმპონის დაწყებამდე პაციენტებში ტუბერკულოზის მრავალი ან მნიშვნელოვანი რისკ-ფაქტორებით, რომლებიც უარყოფითი არიან ლატენტურ ტუბერკულოზზე. ანტიტუბერკულოზური თერაპიის გამოყენება სიმპონის დაწყებამდე ასევე უნდა განიხილებოდეს იმ პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აქვთ ლატენტური ან აქტიური ტუბერკულოზი, მაგრამ რომლებისთვისაც ადექვატური თერაპიის კურსის დადასტურება შეუძლებელია.

აქტიური ტუბერკულოზის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ სიმპონით ლატენტური ტუბერკულოზის მკურნალობის დროს და მის შემდეგ. პაციენტებმა, რომლებიც იღებენ სიმპონის, მჭიდროდ უნდა აკონტროლონ აქტიური ტუბერკულოზის ნიშნები და სიმპტომები, მათ შორის პაციენტებმაც, რომლებსაც აქვთ უარყოფითი ტესტი ლატენტურ ტუბერკულოზზე, ასევე პაციენტებმა, რომლებიც მკურნალობენ ლატენტური ტუბერკულოზისთვის, ან პაციენტებმა, რომლებიც ადრე მკურნალობდნენ ტუბერკულოზის ინფექციით. ყველა პაციენტს უნდა მიეცეს რჩევა, მიმართოს სამედიცინო დახმარებას, თუ სიმპონით თერაპიის დროს ან მის შემდეგ განვითარდება ნიშნები/სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებენ ტუბერკულოზზე (მაგ., მუდმივი ხველა, ცვენა/წონის კლება, დაბალი ხარისხის ცხელება).

B ჰეპატიტის ვირუსის რეაქტივაცია

B ჰეპატიტის რეაქტივაცია დაფიქსირდა TNF ანტაგონისტების, მათ შორის სიმპონის გამოყენებისას პაციენტებში, რომლებიც არიან ვირუსის ქრონიკული მატარებლები (ანუ ზედაპირული-ანტიგენ-დადებითები). ზოგიერთ შემთხვევა დასრულდა ლეტალურად. სიმპონით თერაპიის დაწყებამდე პაციენტებს უნდა ჩაუტარდეთ ტესტირება HBV ინფექციაზე. HBV ინფექციის ტესტის მქონე პაციენტებში რეკომენდებულია ექიმთან კონსულტაცია, რომელიც სპეციალიზირებულია B ჰეპატიტის მკურნალობაში. HBV მატარებლებმა, რომლებიც საჭიროებენ სიმპონით თერაპიას, მჭიდროდ უნდა აკონტროლონ აქტიური HBV ინფექციის ნიშნები და სიმპტომები მკურნალობის დროს და ასევე მკურნალობის დასრულებიდან თვეების განმავლობაში. არსებობს არასაკმარისი მონაცემები HBV-ის მატარებლების მქონე პაციენტების მკურნალობის შესახებ ანტივირუსული საშუალებებით TNF-ანტაგონისტების თერაპიასთან ერთად HBV რეაქტივაციის თავიდან ასაცილებლად. პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ HBV რეაქტივაცია, უნდა შეწყდეს სიმპონის გამოყენება და უნდა დაინიშნოს ეფექტური ანტივირუსული თერაპია შესაბამისი დამხმარე თერაპიის თანხლებით.

ავთვისებიანი სიმსივნეები და ლიმფოპროლიფერაციული დაავადებები

TNF-ბლოკერების პოტენციური როლი ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარებაში უცნობია. ლიმფომების, ლეიკემიების ან სხვა ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარების შესაძლო რისკი პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ TNF-ანტაგონისტით, არ შეიძლება გამოირიცხოს ამჟამინდელი ცნობების საფუძველზე. სიფრთხილე უნდა იქნას გამოყენებული TNF-ბლოკერებით თერაპიის განხილვისას პაციენტებში ავთვისებიანი სიმსივნეების ანამნეზში ან თერაპიის გაგრძელებისას პაციენტებში, რომლებსაც განუვითარდათ ავთვისებიანი სიმსივნე. საშვილოსნოს ყელის კიბოს პერიოდული სკრინინგი უნდა გაგრძელდეს 60 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში TNF ბლოკატორების გამოყენებით.

პედიატრიული ავთვისებიანი სიმსივნე

პოსტმარკეტინგულ პერიოდში, ავთვისებიანი სიმსივნეები, ზოგიერთი ფატალური შედეგით, დაფიქსირდა ბავშვებში, მოზარდებში და 22 წლამდე მოზარდებში, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-მაბლოკირებელი საშუალებებით (მკურნალობა დაიწყო 18 წლის ასაკში). ცნობილია, რომ ამ პაციენტების დაახლოებით ნახევარს განუვითარდა ლიმფომა, როგორც ავთვისებიანი სიმსივნე, ხოლო სხვებს განუვითარდათ სხვადასხვა და განსხვავებული ავთვისებიანი სიმსივნეები, მათ შორის იშვიათი და ჩვეულებრივ თან ახლავს იმუნოსუპრესია. ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარების რისკი არ არის გამორიცხული ბავშვებში და მოზარდებში, რომლებიც მკურნალობენ TNF ბლოკატორებით.

ლიმფომა და ლეიკემია

ცნობილია, რომ ლეიკემია-სისხლის კიბო (მწვავე მილეოიდური ლეიკემია, ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემია და ქრონიკული მიელოიდური ლეიკემია) ვითარდება TNF ბლოკატორების გამოყენების გამო.

კლინიკური კვლევების კონტროლირებად ნაწილებში ყველა TNF-ბლოკატორთან, SIMPONI-ის ჩათვლით, დაფიქსირდა, რომ ლიმფომის შემთხვევების რიცხვი განვითარდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ანტი-TNF თერაპიას, უფრო მაღალი იყო, ვიდრე საკონტროლო პაციენტებში. SIMPONI ფაზის IIb და III ფაზის კლინიკურ კვლევებში, ლიმფომის სიხშირე პაციენტებში რევმატოიდული ართრიტით, ფსორიაზული ართრიტით და მაანკილოზებელი სპონდილიტით, რომლებიც მკურნალობდნენ SIMPONI-ით, უფრო მაღალი იყო ვიდრე მოსალოდნელი იყო ზოგად პოპულაციაში. ლეიკემიის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ სიმპონით. რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ ხანგრძლივი, ძალიან აქტიური, ანთებითი დაავადება, აქვთ ძირითადი ლიმფომისა და ლეიკემიის განვითარების მაღალი რისკი, რაც შეუძლებელს ხდის ან ართულებს რისკის შეფასებას. ჰეპატოსპლენური T-უჯრედოვანი ლიმფომის (HSTCL) იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგულ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-ის სხვა ბლოკატორებით (იხ. ნაწილი 4.8). ამ იშვიათი ტიპის T-უჯრედოვანი ლიმფომას აქვს ძალიან აგრესიული დაავადების კურსი და ხშირად ფატალურია. ამ შემთხვევების უმეტესობა დაფიქსირდა მოზარდებში და ახალგაზრდა ზრდასრულ მამაკაცებში და თითქმის ყველა ეს ინდივიდი იღებდა თანმხლები აზათიოპრინი (AZA) ან 6-მერკაპტოპურინი (6-MP) ნაწლავის ანთებითი დაავადებისთვის. AZA-ს ან 6-MP-ის სიმპონის კომბინაციის პოტენციური რისკი გულდასმით უნდა იქნას განხილული. არ შეიძლება გამოირიცხოს ჰეპატოსპლენური T-უჯრედოვანი ლიმფომის განვითარების რისკი პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ TNF-ბლოკატორებით.

ლიმფომის გარდა სხვა ავთვისებიანი სიმსივნეები

სიმპონის IIb და III ფაზის კვლევების კონტროლირებად ნაწილში პაციენტებში რევმატოიდული ართრიტით, ფსორიაზული ართრიტით, მაანკილოზებელი სპონდილიტით და წყლულოვანი კოლიტით, ლიმფომის გარდა ავთვისებიანი სიმსივნეების სიხშირე (გარდა კანის არამელანომური კიბოს) მსგავსი იყო სიმპონის და საკონტროლო ჯგუფებში.

მსხვილი ნაწლავის დისპლაზია/კარცინომები

არ არის ცნობილი, მოქმედებს თუ არა გოლიმუმაბით მკურნალობა დისპლაზიის ან მსხვილი ნაწლავის კიბოს განვითარების რისკზე. არ არის ცნობილი, მოქმედებს თუ არა გოლიმუმაბით მკურნალობა დისპლაზიის ან მსხვილი ნაწლავის კიბოს განვითარების რისკზე. დისპლაზიის ან მსხვილი ნაწლავის კარცინომის განვითარების რისკის მქონე ყველა პაციენტს (მაგალითად, ხანგრძლივი წყლულოვანი კოლიტის ან პირველადი სკლეროზული ქოლანგიტის მქონე პაციენტები) ან დისპლაზიის ან მსხვილი ნაწლავის კარცინომის ანამნეზის მქონე პაციენტებს რეგულარულად უნდა ჩაუტარდეთ დისპლაზიის სკრინინგი მკურნალობის დაწყებამდე და დაავადების მთელი კურსის განმავლობაში. ეს შეფასება უნდა მოიცავდეს კოლონოსკოპიას და ბიოფსიას ადგილობრივი რეკომენდაციების შესაბამისად. პაციენტებში, რომლებსაც ახლახან დაუდგინდათ დისპლაზია, რომლებიც მკურნალობდნენ სიმპონით, თითოეული პაციენტისთვის რისკები და სარგებელი გულდასმით უნდა იქნას განხილული და მიღებული იქნეს მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება. საძიებო კლინიკურ კვლევაში, რომელიც აფასებდა სიმპონის გამოყენებას პაციენტებში მძიმე, მდგრადი ასთმით, მეტი ავთვისებიანი სიმსივნე დაფიქსირდა სიმპონით ნამკურნალევ პაციენტებში, ვიდრე საკონტროლო პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.8). ამ აღმოჩენის მნიშვნელობა უცნობია.

საძიებო კლინიკურ კვლევაში სხვა ანტი-TNF აგენტის, ინფლიქსიმაბის გამოყენებით, ფილტვების ზომიერი და მძიმე ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადების მქონე პაციენტებში (COPD), უფრო მეტი ავთვისებიანი სიმსივნეები, ძირითადად ფილტვებში ან თავისა და კისერში, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ინფლიქსიმაბით, ვიდრე საკონტროლო პაციენტებში.

კანის კიბო

მელანომა და მერკელის უჯრედოვანი კარცინომა დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-მაბლოკირებელი საშუალებებით, მათ შორის სიმპონით (იხ. ნაწილი 4.8). კანის პერიოდული გამოკვლევა რეკომენდირებულია ყველა პაციენტისთვის, განსაკუთრებით მათთვის, ვისაც ახასიათებთ კანის კიბოს რისკ-ფაქტორები.

გულის შეგუბებითი უკმარისობა

გულის შეგუბებითი უკმარისობის (CHF) გაუარესება და CHF-ის ახალი შემთხვევები დაფიქსირდა TNF ბლოკატორებით მკურნალობისას, მათ შორის სიმპონის გამოყენებისას. ზოგიერთ შემთხვევა დასრულდა ლეტალურად. კლინიკურ კვლევაში TNF-ის სხვა ანტაგონისტის გამოყენებით, დაფიქსირდა გულის შეგუბებითი უკმარისობის გაუარესება და CHF-ით გამოწვეული სიკვდილიანობის გაზრდა. სიმფონი არ არის შესწავლილი გულის შეგუბებითი უკმარისობის მქონე პაციენტებში. სიმპონი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში მსუბუქი (NYHA კლასი I/II) გულის უკმარისობით. პაციენტებს უნდა ჩაუტარდეთ ყურადღებით დაკვირვება და სიმპონის მიღება უნდა შეწყდეს იმ პაციენტებში, რომლებსაც განუვითარდებათ გულის უკმარისობის ახალი სიმპტომები ან აღინიშნება არსებული სიმპტომების გაუარესება (იხ. ნაწილი 4.3).

ნევროლოგიური მოვლენები

NF-მაბლოკირებელი საშუალებების, მათ შორის სიმპონის გამოყენება, დაკავშირებულია კლინიკური სიმპტომების ახალ დაწყებასთან ან გაუარესებასთან და/ან ცენტრალური ნერვული სისტემის დემიელინიზებელი დარღვევების რენტგენოგრაფიულ მტკიცებულებებთან, მათ შორის გაფანტული სკლეროზისა და პერიფერიული დემიელინირებელი დარღვევების ჩათვლით. ანტი-TNF თერაპიის სარგებელი და რისკი გულდასმით უნდა იქნას განხილული სიმპონით თერაპიის დაწყებამდე პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ადრე არსებული ან ბოლოდროინდელი დემიელინიზებელი დაავადებები. ამ დარღვევების განვითარების შემთხვევაში უნდა განიხილებოდეს სიმპონის მიღების შეწყვეტა (იხ. პუნქტი 4.8).

ქირურგიული ჩარევები

არსებობს შეზღუდული გამოცდილება სიმპონით თერაპიის უსაფრთხოებასთან დაკავშირებით პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ქირურგიული პროცედურები, მათ შორის ართროპლასტიკა. ქირურგიული პროცედურის დაგეგმვისას გასათვალისწინებელია სიმპონის ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდი. პაციენტებში, რომლებსაც ესაჭიროებათ ქირურგიული ჩარევა სიმპონით თერაპიის დროს, უნდა ჩატარდეს ყურადღებით დაკვირვება ინფექციების გამო და შესაბამისი სიფრთხილის ზომები უნდა იქნას მიღებული.

იმუნოსუპრესია

იმის გამო, რომ სიმსივნური ნეკროზის ფაქტორი (TNF) შუამავლობს ანთებას და ცვლის უჯრედულ იმუნურ პასუხებს, შესაძლებელია, რომ TNF-მაბლოკირებელი აგენტებმა, მათ შორის სიმპონმა, გამოიწვიოს სხეულის ინფექციებისა და ავთვისებიანი სიმსივნეებისგან დაცვის რეაქცია.

აუტოიმუნური პროცესები

TNF-ალფას შედარებითი დეფიციტი, რომელიც გამოწვეულია ანტი-TNF თერაპიით, შეიძლება გამოიწვიოს აუტოიმუნური პროცესის დაწყება. თუ სიმპონით მკურნალობის შემდეგ პაციენტს განუვითარდა სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებენ ლუპუსის მსგავს სინდრომზე და პაციენტს აქვს დადებითი ორჯაჭვიანი დნმ-სპეციფიკური ანტისხეულები, სიმპონით თერაპია უნდა შეწყდეს (იხ. ნაწილი 4.8).

ჰემატოლოგიური რეაქციები

TNF-ბლოკატორების, მათ შორის სიმპონის გამოყენებისას არსებობს ცნობები, რომ პაციენტებს უვითარდებათ პანციტოპენია, ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, აგრანულოციტოზი, აპლასტიკური ანემია და თრომბოციტოპენია. ყველა პაციენტს უნდა მიეცეს ინსტრუქცია, დაუყოვნებლივ მიმართონ ექიმს, თუ მათ განუვითარდებათ ნიშნები და სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებენ სისხლის დისკრაზიაზე, როგორიცაა მუდმივი ცხელება, სისხლჩაქცევები, სისხლდენა, კანის სიფერმკრთალე. სიმპონით თერაპიის შეწყვეტა უნდა განიხილებოდეს პაციენტებში დადასტურებული მნიშვნელოვანი ჰემატოლოგიური დარღვევებით.

TNF-ანტაგონისტების და ანაკინრას ერთდროული მიღება

სერიოზული ინფექციები და ნეიტროპენია დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში, რომლებშიც ანაკინრა გამოიყენებოდა სხვა TNF-ის მაბლოკირებელ აგენტთან, ეტანერცეპტთან ერთად და დამატებითი კლინიკური სარგებელი არ იყო მიღებული. ამ კომბინირებული თერაპიის დროს გამოვლენილი გვერდითი მოვლენების ბუნებიდან გამომდინარე, მსგავსი ტოქსიკურობა შეიძლება გამოვლინდეს ანაკინრასა და სხვა TNF ბლოკატორების კომბინირებული გამოყენებისას. ამიტომ სიმპონისა და ანაკინრას კომბინაცია არ არის რეკომენდებული.

TNF-ანტაგონისტების და აბატაცეპტის ერთდროული მიღება

კლინიკურ კვლევებში, TNF ანტაგონისტების ერთდროული მიღება აბატაცეპტთან ერთად დაკავშირებული იყო ინფექციების, მათ შორის სერიოზული ინფექციების გაზრდილ რისკთან ცალკე მხოლოდ TNF ანტაგონისტების გამოყენებასთან შედარებით და არ გამოვლენილა კლინიკური სარგებლის გაზრდა. ამიტომ სიმპონისა და აბატაცეპტის კომბინაცია არ არის რეკომენდებული.

სხვა ბიოლოგიურ თერაპიულ საშუალებებთან ერთდროული მიღება

ინფორმაცია სიმპონის ერთდროული გამოყენების შესახებ სხვა ბიოლოგიურ თერაპიულ საშუალებებთან, რომლებიც გამოიყენება იმავე დაავადებების სამკურნალოდ, არასაკმარისია. სიმპონის ამ ბიოლოგიურ აგენტებთან ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული ინფექციის გაზრდილი რისკის და სხვა პოტენციური ფარმაკოლოგიური ურთიერთქმედების შესაძლებლობის გამო.

ბიოლოგიურ DMARD-ებს შორის გადართვა

სიფრთხილეა საჭირო და პაციენტებში უნდა გაგრძელდეს მონიტორინგი ერთი ბიოლოგიურიდან მეორე ბიოლოგიურზე გადასვლისას, რადგან ბიოლოგიური აქტივობების გადამკვეთმა ურთიერთქმედებამ შეიძლება კიდევ უფრო გაზარდოს გვერდითი მოვლენების რისკი, მათ შორის ინფექცია.

ვაქცინები/თერაპიული ინფექციური აგენტები

სხვა ვაქცინები, გარდა ცოცხალი ვაქცინებისა, შეიძლება ერთდროულად დაინიშნოს პაციენტებში, რომლებიც იღებენ სიმპონით თერაპიას (იხ. განყოფილებები 4.5 და 4.6). მონაცემები ცოცხალი ვაქცინებით ვაქცინაციაზე პასუხის ან ცოცხალი ვაქცინებიდან მეორადი გადაცემის შესახებ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ანტი-TNF თერაპიას, შეზღუდულია. ცოცხალი ვაქცინების გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს კლინიკური ინფექციები, მათ შორის ფართოდ გავრცელებული ინფექციები. თერაპიული ინფექციური აგენტების სხვა გამოყენებამ, როგორიცაა ცოცხალი შესუსტებული ბაქტერია (მაგ., BCG ვაქცინის შეყვანა შარდის ბუშტში კიბოს სამკურნალოდ) შეიძლება გამოიწვიოს კლინიკური ინფექციები, მათ შორის გავრცელებული ინფექციები. არ არის რეკომენდებული თერაპიული ინფექციური აგენტების სიმპონის ერთდროული მიღება.

ალერგიული რეაქციები

სერიოზული სისტემური ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები (ანაფილაქსიური რეაქციის ჩათვლით) დაფიქსირდა სიმპონის მიღების შემდეგ პოსტმარკეტინგულ პირობებში. ზოგიერთი ასეთი რეაქცია განვითარდა სიმპონის პირველი შეყვანის შემდეგ. თუ განვითარდება ანაფილაქსიური რეაქცია ან სხვა სერიოზული ალერგიული რეაქცია, სიმპონის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი თერაპია.

ლატექსის მიმართ მგრძნობელობა

წინასწარ შევსებული შპრიცის ნემსის დამცავი ხუფი დამზადებულია მშრალი, ბუნებრივი რეზინისგან, რომელიც შეიცავს ლატექსს და შეიძლება გამოიწვიოს ალერგიული რეაქციები ლატექსის მიმართ მგრძნობიარე პირებში.

სპეციალური პოპულაციები

უფროსები (65 წელზე მეტი ასაკი)

III ფაზის კვლევებში რევმატოიდული ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტის, მაანკილოზებელი სპონდილიტის და წყლულოვანი კოლიტის მქონე პაციენტებში, გვერდითი მოვლენები, სერიოზული გვერდითი მოვლენები და სერიოზული ინფექციები 65 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ სიმპონს, არ განსხვავდებოდა ახალგაზრდა პაციენტებისგან. თუმცა სიფრთხილეა საჭირო ხანდაზმული პაციენტების მკურნალობისას და განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს ინფექციების განვითარებას. რენტგენოლოგიურად, 45 წლის და უფროსი ასაკის არც ერთი პაციენტი არ იყო ჩართული ღერძულ სპონდილარტრიტის კვლევაში AS-ის მტკიცებულების გარეშე.

თირკმელებისა და ღვიძლის უკმარისობა

სპეციფიკური კვლევები, რომლებშიც სიმპონი გამოიყენებოდა თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, არ ჩატარებულა. სიმპონი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.2).

პედიატრიული პაციენტები

ვაქცინაციები

თუ შესაძლებელია, რეკომენდირებულია, რომ პედიატრიულ პაციენტებში ყველა იმუნიზაცია დასრულდეს სომპონით თერაპიის დაწყებამდე იმუნიზაციის მიმდინარე გაიდლაინების შესაბამისად.

დამხმარე ნივთიერებები

სიმპონი შეიცავს სორბიტოლს (E420). ფრუქტოზის აუტანლობის იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემების მქონე პაციენტებმა არ უნდა მიიღონ ეს წამალი.

შესაძლო შეცდომები მედიკამენტის გამოყენებისას

სიმპონი ხელმისაწვდომია 50 მგ და 100 მგ წამლის ფორმით კანქვეშა შეყვანისთვის. მნიშვნელოვანია წამლის სწორი ფორმის გამოყენება სწორი დოზის შესაყვანად მითითებული დოზირების მიხედვით (იხ. პუნქტი 4.2). სიფრთხილე უნდა იქნას მიღებული სწორი ფორმის უზრუნველსაყოფად, რათა თავიდან იქნას აცილებული დოზის ნაკლებობა ან გადაჭარბება.

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.

სხვა ბიოლოგიურ თერაპიულ საშუალებებთან ერთდროული გამოყენება

სიმპონის კომბინაცია სხვა ბიოლოგიურ თერაპიულ საშუალებებთან (მათ შორის ანაკინრა და აბატაცეპტი), რომლებიც გამოიყენება იგივე დაავადებების სამკურნალოდ, როგორც სიმპონი, არ არის რეკომენდებული (იხ. პუნქტი 4.4).

ცოცხალი ვაქცინები/თერაპიული ინფექციური აგენტები

ცოცხალი ვაქცინები არ უნდა გაკეთდეს სიმპონისთან ერთად (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.6).

თერაპიული ინფექციური აგენტები არ უნდა დაინიშნოს სიმპონისთან ერთად (იხ. ნაწილი 4.4).

მეტოტრექსატი

მიუხედავად იმისა, რომ მეთოტრექსატის სიმპონთან ერთად მიღება პაციენტებში რევმატოიდული ართრიტით, ფსორიაზული ართრიტით ან მაანკილოზებელი სპონდილიტით იწვევს სიმპონის Steady-State-კონცენტრაციის გაზრდას მომდევნო დოზის გამოყენებამდე (Valley), ეს მონაცემები არ მიუთითებს იმაზე, რომ უნდა მოხდეს სიმპონის ან მეთოტრექსატის დოზირებების კორექცია (იხ. განყოფილება 5.2).

ორსულობა და ძუძუთი კვება

ზოგადი მითითებები

ორსულობის B კატეგორია.

რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა უნდა გამოიყენონ ადექვატური კონტრაცეპტული მეთოდები ორსულობის თავიდან ასაცილებლად და გააგრძელონ ამ მეთოდების გამოყენება გოლიმუმაბის ბოლო ინექციის შემდეგ მინიმუმ 6 თვის განმავლობაში.

ორსულობის პერიოდი

არ არსებობს ადექვატური მონაცემები ორსულ ქალებში გოლიმუმაბის გამოყენების შესახებ. ვინაიდან გოლიმუმაბი თრგუნავს TNF-ს, ორსულობის დროს გოლიმუმაბის მიღებამ შეიძლება გავლენა მოახდინოს ახალშობილში ნორმალურ იმუნურ პასუხებზე. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ აჩვენა პირდაპირი ან არაპირდაპირი მავნე ზემოქმედება ორსულობაზე, ემბრიონის/ნაყოფის განვითარებაზე, მშობიარობაზე ან პოსტნატალურ განვითარებაზე (იხ. პუნქტი 5.3). გოლიმუმაბის გამოყენება ორსულ ქალებში არ არის რეკომენდებული. გოლიმუმაბი ორსულებს უნდა მიეცეს მხოლოდ აშკარა საჭიროების შემთხვევაში. გოლიმუმაბი კვეთს პლაცენტრულ ბარიერს. ორსულობის დროს მონოკლონური ანტისხეულით მკურნალობის შემდეგ, რომელიც ბლოკავს TNF-ს, ანტისხეული გამოვლინდა ჩვილის შრატში, რომელიც გაჩენილი იყო ნამკურნალები ქალის მიერ მკურნალობიდან 6 თვემდე პერიოდში. შესაბამისად, ეს ჩვილები შეიძლება ექვემდებარებოდნენ ინფექციის გაზრდის რისკს. ცოცხალი ვაქცინების შეყვანა ახალშობილებში, რომლებიც ექვემდებარებიან გოლიმუმაბის საშვილოსნოში ზემოქმედებას, არ არის რეკომენდებული ორსულობის დროს დედის მიერ გოლიმუმაბის ბოლო ინექციის შემდეგ 6 თვის განმავლობაში (იხ. განყოფილებები 4.4 და 4.5).

ლაქტაციის პერიოდი

უცნობია გადადის თუ არა გოლიმუმაბი ადამიანის დედის რძეში სისტემურად შეწოვის შემდეგ პერორალური მიღებისას. ნაჩვენებია, რომ გოლიმუმაბი გადადის დედის რძეში მაიმუნებში. იმის გამო, რომ ადამიანის იმუნოგლობულინები გამოიყოფა დედის რძეში, ქალებმა არ უნდა აჭამონ ჩვილებს ძუძუთი გოლიმუმაბით მკურნალობის დროს და 6 თვის განმავლობაში.

რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება

ცხოველთა ნაყოფიერების კვლევები გოლიმუმაბით არ ჩატარებულა. ნაყოფიერების კვლევამ თაგვებში ანალოგიური ანტისხეულის გამოყენებით, რომელიც შერჩევით თრგუნავს თაგვის TNF-alpha-ს ფუნქციურ აქტივობას, არ აჩვენა მნიშვნელოვანი გავლენა ნაყოფიერებაზე (იხ. ნაწილი 5.3).

გავლენა ავტომობილის მართვაზე

სიმპონმა შეიძლება გამოიწვიოს მცირე გავლენა მანქანის ან მექანიზმების მართვის უნარზე. თავბრუსხვევა შეიძლება აღინიშნოს სიმპონის მიღების შემდეგ (იხ. პუნქტი 4.8).

გვერდითი მოვლენები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

რევმატოიდული ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტის, მაანკილოზებელი სპონდილიტის, წყლულოვანი კოლიტის და რენტგენოლოგიურად ღერძული სპონდილოართრიტის შესწავლის დროს AS-ის მტკიცებულების გარეშე, წამლის ყველაზე გავრცელებული გვერდითი რეაქცები იყო ზედა სასუნთქი გზების მხრივ გამოვლენილი ეფექტები, რაც აღინიშნა პაციენტების 12.6%-ში გოლიმუმაბის მკურნალობის ჯგუფში და საკონტროლო პაციენტთა 11% -ში.

გვერდითი რეაქციების ჩამონათვალი

წამლის არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა გოლიმუმაბის კლინიკურ კვლევებში და დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგული გამოყენებისას მთელ მსოფლიოში, ჩამოთვლილია ქვემოთ. წამლის გვერდითი რეაქციები მითითებულ სისტემურ ორგანოთა კლასებში ჩამოთვლილია ქვემოთ სიხშირის მიხედვით: ძალიან ხშირი (1/10); ხშირი (1/100, <1/10); არახშირი (1/1000, <1/100); იშვიათი (1/10.000, <1/1000); ძალიან იშვიათი (<1/10.000); უცნობია სიხშირე (სიხშირის შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემებით). არასასურველი ეფექტები თითოეულ სიხშირის ჯგუფში მოცემულია სიმძიმის კლებადობის მიხედვით.

ინფექციები და ინვაზიები

ძალიან ხშირი:

ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები (ნაზოფარინგიტი, ფარინგიტი, ლარინგიტი და რინიტი)

ხშირი:

ბაქტერიული ინფექციები (მაგ. ცელულიტი)

ქვედა სასუნთქი გზების ინფექცია (მაგ. პნევმონია)

ვირუსული ინფექციები (მაგ. გრიპი და ჰერპესი)

ბრონქიტი

სინუსიტი

ზედაპირული სოკოვანი ინფექციები

აბსცესი

არახშირი:

სეფსისი, სეპტიური შოკის ჩათვლით

პიელონეფრიტი

იშვიათი:

ტუბერკულოზი

ოპორტუნისტული ინფექციები (მაგ. ინვაზიური სოკოვანი ინფექციები [ჰისტოპლაზმოზი, კოქციდიომიკოზი, პნევმოცისტოზი], ბაქტერიული ინფექციები, ატიპიური მიკობაქტერიული ინფექციები და პროტოზოული ინფექციები)

B ჰეპატიტის რეაქტივაცია

ბაქტერიული ართრიტი

ინფექციური ბურსიტი

კეთილთვისებიანი და ავთვისებიანი ნეოპლაზმები (კისტებისა და პოლიპების ჩათვლით)

არახშირი:

ნეოპლაზმები (მაგ. კანის კიბო, ბრტყელუჯრედოვანი კარცინომა და მელანოციტური ნევუსი)

იშვიათი:

ლიმფომა, ლეიკემია, მელანომა, მერკელუჯრედოვანი კარცინომა

უცნობი სიხშრით:

ჰეპატოსპლენური T-უჯრედოვანი ლიმფომა*

კაპოშის სარკომა

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ხშირი:

ლეიკოპენია (ნეიტროპენიის ჩათვლით), ანემია

არახშირი:

თრომბოციტოპენია, პანციტოპენია

იშვიათი:

აპლასტიკური ანემია, აგრანულოციტოზი

იმუნური სისტემის დაავადებები

ხშირი

ალერგიული რეაქციები (ბრონქოსპაზმი, ჰიპერმგრძნობელობა, ჭინჭრის ციება)

აუტოანტისხეულების პოზიტიურობა

იშვიათი:

სერიოზული სისტემური ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები (ანაფილაქსიური რეაქციის ჩათვლით)

ვასკულიტი (სისტემური)

სარკოიდოზი

ენდოკრინული დაავადებები

არახშირი:

ფარისებრი ჯირკვლის დარღვევები (მაგ. ჰიპოთირეოზი, ჰიპერთირეოზი და ჩიყვი)

მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები

არახშირი:

სისხლში გლუკოზის მომატება

ლიპიდების მატება

ფსიქიატრიული დაავადებები

ხშირი:

დეპრესია

უძილობა

ნერვული სისტემის დაავადებები

ხშირი:

თავბრუსხვევა

თავის ტკივილი

პარესთეზია

არახშირი:

წონასწორობის დარღვევა

იშვიათი:

დემიელინაციური დარღვევები (ცენტრალური და პერიფერიული)

გემოს შეგრძნების ცვლილება

თვალის დაავადებები

არახშირი:

მხედველობის დარღვევები (მაგ. მხედველობის დაბინდვა, მხედველობის სიმახვილის დაქვეითება)

კონიუნქტივიტი

თვალის ალერგია (მაგ. ქავილი და გაღიზიანება)

გულის დაავადებები

არახშირი:

არითმია

კორონარული არტერიის იშემიური დარღვევები

იშვიათი:

გულის შეგუბებითი უკმარისობა (ახალი ან გაუარესებული)

სისხლძარღვების დაავადებები

ხშირი:

ჰიპერტენზია

არახშირი:

თრომბოზი (მაგ. ღრმა ვენის თრომბოზი, აორტის თრომბოზი)

სიწითლე სახეზე და სხეულის სხვა ნაწილებზე

იშვიათი:

რეინოს ფენომენი

სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები

ხშირი:

ასთმა და მასთან დაკავშირებული სიმპტომები (მაგ. ხიხინი და ბრონქული ჰიპერრეაქტიულობა)

არახშირი:

ფილტვის ინტერსტიციული დაავადება

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

ხშირი:

დისპეფსია

კუჭ-ნაწლავის და მუცლის ტკივილი

გულისრევა

კუჭ-ნაწლავის ანთებითი აშლილობა (მაგ., გასტრიტი და კოლიტი)

სტომატიტი

არახშირი:

ყაბზობა

გასტროეზოფაგური რეფლუქს დაავადება

ჰეპატობილიარული დაავადებები

ხშირი:

ალანინ ამინოტრანსფერაზას მომატება

ასპარტატამინოტრანსფერაზას მომატება

არახშირი:

ქოლელითიაზი

ღვიძლის დარღვევები

იშვიათი:

აუტოიმუნური ჰეპატიტი**

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ხშირი:

ქავილი

კანის გამონაყარი

ალოპეცია

დერმატიტი

არახშირი:

ბულოზური კანის რეაქციები

ფსორიაზი (წინასწარ არსებული ხელისგულის/პლანტარული და პუსტულარული ფსორიაზის ახალი დაწყება ან გაუარესება)

ურტიკარია

იშვიათი:

ლიქენოიდური რეაქციები

კანის პილინგი

ვასკულიტი (კანის)

უცნობი:

დერმატომიოზიტის სიმპტომების გაუარესება

ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

იშვიათი:

ლუპუსის მსგავსი სინდრომი

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

იშვიათი:

შარდის ბუშტის დარღვევები

თირკმელების დარღვევები

რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლების დაავადებები

არახშირი:

მკერდის დარღვევები

მენსტრუაციის დარღვევა

ზოგადი დარღვევები და გართულებები შეყვანის ადგილას

ხშირი:

პირექსია

ასთენია

ინექციის ადგილას რეაქცია (მაგ., ინექციის ადგილის ერითემა, ჭინჭრის ციება, ინდურაცია, ტკივილი, სისხლჩაქცევები, ქავილი, გაღიზიანება და პარესთეზია), დისკომფორტი გულმკერდის არეში.

იშვიათი:

შეხორცების დარღვევა

დაზიანებები, მოწამვლა და გართულებები პროცედურის შედეგად

ხშირი:

ძვლის მოტეხილობები

  • დაფიქსირდა სხვა TNF-მაბლოკირებელ აგენტებთან ერთად.
  • * აუტოიმუნური ჰეპატიტის იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებენ TNF ალფა ინჰიბიტორებს პოსტმარკეტინგულ პერიოდში. ამ განყოფილების განმავლობაში, მედიანური შემდგომი დრო (დაახლოებით 4 წელი) მოცემულია საერთო ჯამში გოლიმუმაბის ყველა გამოყენებისთვის. იმ შემთხვევებში, როდესაც გოლიმუმაბის გამოყენება განისაზღვრება დოზით, მედიანური დაკვირვების დრო იცვლება (დაახლოებით 2 წელი 50 მგ დოზისთვის და დაახლოებით 3 წელი 100 მგ დოზისთვის), რადგან პაციენტები შესაძლოა გადავიდნენ სხვადასხვა დოზებზე.

შერჩეული წამლის გვერდითი რეაქციების აღწერა

ინფექციები

ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქცია საკვანძო კვლევების კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში იყო ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია, რაც აღინიშნა გოლიმუმაბით ნამკურნალები პაციენტების 12.6%-ში (სიხშირე 100 პაციენტზე წელიწადში: 60.8; 95% CI: 55.0, 67.1) და საკონტროლო პაციენტების 11.0%-ში (სიხშირე 100 პაციენტზე წელიწადში: 54.5: 95% CI: 46.1, 64.0). კვლევების კონტროლირებად და არაკონტროლირებად ნაწილებში საშუალოდ 4 წლიანი შემდგომი დაკვირვების პერიოდით ზედა სასუნთქი გზების ინფექციების შემთხვევები ყოველ 100 პაციენტში გამოვლინდა წელიწადში 34,9 მოვლენა გოლიმუმაბით მკურნალობისას (95% CI: 33.8, 36.0). ძირითადი კვლევების კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში, ინფექციები დაფიქსირდა გოლიმუმაბით ნამკურნალებ პაციენტთა 23.0%-ში (სიხშირე 100 პაციენტზე წელიწადში: 132.0; 95% ნდობის ინტერვალი იყო 123.3, 141.1) და საკონტროლო პაციენტთა 20.2%-ში (სიხშირე 122.3 100 პაციენტ წელიწადში; 95% CI: 109.5, 136.2). კვლევების კონტროლირებად და უკონტროლო ნაწილებში, დაახლოებით 4 წლიანი მედიანური დაკვირვებით, ინფექციების სიხშირე წელიწადში 100 პაციენტზე, რომლებიც მკურნალობდნენ გოლიმუმაბით, მოიცავდა 81.1 მოვლენას (95% CI: 79.5, 82.8).

რევმატოიდული ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტის, მაანკილოზებელი სპონდილიტის და რენტგენოლოგიურად ღერძული სპონდილარტრიტის კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში AS-ის მტკიცებულების გარეშე, სერიოზული ინფექციები დაფიქსირდა გოლიმუმაბით ნამკურნალები პაციენტების 1.2%-ში და კონტროლის ქვეშ მყოფი პაციენტების 1.2%-ში. რევმატოიდული ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტის, მაანკილოზებელი სპონდილიტის და რენტგენოლოგიურად ღერძული სპონდილარტრიტის კონტროლირებად პერიოდში AS-ის მტკიცებულების გარეშე, სერიოზული ინფექციების სიხშირე 100 პაციენტზე დაკვირვების წელიწადში იყო 7.3 (95% CI: 4.6, 11). გოლიმუმაბის 100 მგ ჯგუფი, 2.9 (95% CI: 1.2, 6.0) გოლიმუმაბის 50 მგ ჯგუფში და 3.6 (95% CI: 1.5, 7.0) პლაცებოს ჯგუფში. გოლიმუმაბით გამოწვეული წყლულოვანი კოლიტის კვლევების კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში, სერიოზული ინფექციები დაფიქსირდა გოლიმუმაბით ნამკურნალები პაციენტების 0.8%-ში და საკონტროლო პაციენტების 1.5%-ში. ბაქტერიული ინფექციები, მათ შორის ტუბერკულოზი, სეფსისი და პნევმონია, ინვაზიური სოკოვანი ინფექციები და სხვა ოპორტუნისტული ინფექციები არის სერიოზული ინფექციები, რომლებიც აღინიშნება პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ გოლიმუმაბით; ზოგიერთი მათგანი დასრულდა ლეტალურად.

პიონერული კვლევების კონტროლირებად და უკონტროლო ნაწილებში, დაახლოებით 3 წლიანი მედიანური დაკვირვებით, პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს 100 მგ, აღენიშნებოდათ სერიოზული ინფექციების, მათ შორის ოპორტუნისტული ინფექციების და ტუბერკულოზის შემთხვევები, იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს 50 მგ.

ყველა სერიოზული ინფექციის სიხშირე 100 პაციენტში წელიწადში იყო 4.1 (95% CI: 3.6, 4.5) პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს 100 მგ და 2.5 (95% CI: 2.0, 3, პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს 50 მგ).

ავთვისებიანი სიმსივნეები

ლიმფომა

ლიმფომის სიხშირე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ გოლიმუმაბით ძირითად კვლევებში უფრო მაღალი იყო, ვიდრე მოსალოდნელი იყო ზოგად პოპულაციაში. ამ კვლევების კონტროლირებად და უკონტროლო ნაწილებში, მედიანური დაკვირვებით დაახლოებით 3 წლის განმავლობაში, ლიმფომის უფრო მაღალი სიხშირე დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს 100 მგ, ვიდრე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს 50 მგ. ლიმფომა დაუდგინდა 11 პაციენტს (1 პაციენტი გოლიმუმაბის 50 მგ მკურნალობის ჯგუფში და 10 პაციენტი გოლიმუმაბის 100 მგ მკურნალობის ჯგუფში); ლიმფომის სიხშირე 100 პაციენტზე დაკვირვების წელიწადში (95% CI) იყო 0.03 მოვლენა (0.00, 0.15) და 0.13 მოვლენა (0.06, 0.24) გოლიმუმაბისთვის 50 მგ და 100 მგ, შესაბამისად, პლაცებოსთან შედარებით, რომლის დროსაც მოვლენათა ოდენობა შეადგენდა 0.00 (0,00, 0,57). ლიმფომების უმეტესობა დაფიქსირდა GO-AFTER კლინიკურ კვლევაში, რომელიც მოიცავდა პაციენტებს, რომლებიც ადრე იღებდნენ ანტი-TNF აგენტებს, ჰქონდათ დაავადების უფრო ხანგრძლივი ხანგრძლივობა და უფრო რეფრაქტერული დაავადება (იხ. ნაწილი 4.4).

ლიმფომის გარდა სხვა ავთვისებიანი სიმსივნეები

ძირითადი კვლევების კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში და დაახლოებით 4-წლიანი შემდგომი პერიოდის ბოლომდე, ლიმფომის გარდა (გარდა კანის კიბოს არამელანომისა) ავთვისებიანი სიმსივნეების სიხშირე მსგავსი იყო გოლიმუმაბსა და საკონტროლო ჯგუფში. არალიმფომური ავთვისებიანი სიმსივნეების სიხშირე (კანის არამელანომური კიბოს გამოკლებით) მსგავსი იყო საერთო პოპულაციაში დაახლოებით 4-წლიანი შემდგომი პერიოდის ბოლომდე.

პიონერული კვლევების კონტროლირებად და უკონტროლო ნაწილში, დაახლოებით 3 წლიანი მედიანური დაკვირვებით, 5 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებოთი, 10 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ გოლიმუმაბით 50 მგ და 31 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ გოლიმუმაბით 100 მგ, დაუსვეს კანის არამელანომის დიაგნოზი. კიბო და ამ სიმსივნეებს დაუსვეს დიაგნოზი 100 პაციენტს მეთვალყურეობის წლებში. სიხშირე ერთ სულზე (95% სანდო ინტერვალი) გამოთვლილი იყო როგორც 0.36 (0.26, 0.49) გოლიმუმაბის მომხმარებლებში და 0.87 (0.28, 2.04) პლაცებოს მიმღებებში (იხილეთ ნაწილი 4.4).

პიონერული კვლევების კონტროლირებად და უკონტროლო ნაწილში, დაახლოებით 3 წლიანი მედიანური დაკვირვებით, 5 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებოთი, 21 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ გოლიმუმაბით 50 მგ და 34 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ გოლიმუმაბით 100 მგ, დაუსვეს ავთვისებიანი სიმსივნეები, გარდა მელანომისა, კანის არამელანომური კიბოსა და ლიმფომისა და ამ სიმსივნეებს დაუსვეს დიაგნოზი. სიხშირე შემდგომი დაკვირვების 100 პაციენტზე წელიწადში (95% CI) კომბინირებული გოლიმუმაბის მომხმარებლებში შეადგენდა 0.48 (0,36, 0,62), ხოლო პლაცებოში 0.87 (0.28, 2.04) პლაცებოში (იხილეთ ნაწილი 4.4).

შემთხვევები, რომლებიც დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში ასთმის მქონე პაციენტებში

საძიებო კლინიკურ კვლევაში მძიმე პაციენტებში მუდმივი ასთმით საწყის ეტაპზე (კვირა 0), გოლიმუმაბის დატვირთვის დოზა, რომელიც უდრიდა დადგენილი სამკურნალო დოზის 150-ს, მიცემული იყო კანქვეშ, შემდეგ კი მკურნალობა გაგრძელდა გოლიმუმაბით 200 მგ, 100 მგ ან 50 მგ ყოველ 4 კვირაში 52 კვირის ბოლომდე. რვა ავთვისებიანი სიმსივნე დაფიქსირდა გოლიმუმაბის კომბინირებული მკურნალობის ჯგუფებში (n=230), და არ იყო მოხსენებული ავთვისებიანი სიმსივნე პლაცებოს ჯგუფში (n=79). ლიმფომა დაფიქსირდა ერთ პაციენტში, არამელანომური კანის კიბო 2 პაციენტში და სხვა ავთვისებიანი სიმსივნეები 5 პაციენტში. ნებისმიერი ტიპის კიბოს სპეციფიკური კლასტერირება არ დაფიქსირებულა. ყველა ავთვისებიანი სიმსივნეების სიხშირე 100 პაციენტი-წელიწადში (95% სანდო ინტერვალი) პაციენტებში, რომლებიც იყენებდნენ გოლიმუმაბს ამ კვლევის პლაცებოზე კონტროლირებად ნაწილში, გამოთვლილი იყო როგორც 3.19 (1.38, 6.28). ამ კვლევაში გამოთვლილი სიხშირე (95% სანდო ინტერვალი) 100 პაციენტზე შემდგომი დაკვირვების წელზე გოლიმუმაბით ნამკურნალევ პაციენტებში იყო 0.40 (0.01, 2.20) ლიმფომისთვის და 0.79 (0.10, 2.86) კანის არამელანომური კიბოსთვის და 1.99 (0.64, 4.63) სხვა ავთვისებიანი სიმსივნეებისთვის. გამოთვლილი სიხშირე (95% სანდო ინტერვალი) 100 პაციენტზე დაკვირვების წელიწადში ამ ავთვისებიანი სიმსივნეებისთვის პლაცებოს ჯგუფში იყო 0.00 (0.00, 2.94). ამ აღმოჩენის კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია.

ნევროლოგიური მოვლენები

ძირითადი კვლევების კონტროლირებადი და უკონტროლო პერიოდის განმავლობაში, 2 წლიანი მედიანური დაკვირვებისას, ღებინების უფრო მაღალი სიხშირე დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს 100 მგ, ვიდრე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს 50 მგ (იხ. ნაწილი 4.4).

ღვიძლის ფერმენტების მატება

რევმატოიდული ართრიტისა და ფსორიაზული ართრიტის ძირითადი კვლევების კონტროლირებად პერიოდში, ALT დონის მსუბუქი (>1-<3-ჯერ მეტი ნორმის ზედა ზღვარზე (ULN)) მატება ერთმანეთის მსგავსი იყო პაციენტებში, რომლებიც იყენებდნენ გოლიმუმაბს რევმატოიდული ართრიტისა და ფსორიაზული ართრიტის დროს. ართრიტის კვლევებში და საკონტროლო პაციენტებში (პაციენტთა 22.1%) - მაანკილოზებელი სპონდილიტის და რენტგენოლოგიურად, ღერძული სპონდილარტრიტის კვლევაში AS მტკიცებულების გარეშე, პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობდნენ გოლიმუმაბით (26.9%) აღენიშნებოდათ ALT ზომიერი მატება უფრო მაღალი მაჩვენებლით (10.6%), ვიდრე საკონტროლო პაციენტებში. რევმატოიდული ართრიტისა და ფსორიაზული ართრიტის ძირითადი კვლევების კონტროლირებად და უკონტროლო პერიოდებში, დაახლოებით 5 წლიანი მედიანური დაკვირვებით, ALT ზომიერი მომატების სიხშირე მსგავსი იყო გოლიმუმაბით ნამკურნალებ პაციენტებში და საკონტროლო პაციენტებში რევმატოიდული ართრიტისა და ფსორიაზული ართრიტის კვლევებში. გოლიმუმაბის ინდუქციით ძირითადი წყლულოვანი კოლიტის კვლევების კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში, ALT-ის მსუბუქი მატება (>1 და <3 x ULN) დაფიქსირდა მსგავსი სიხშირით გოლიმუმაბით ნამკურნალევ და საკონტროლო პაციენტებში (8.0% და 6.9%, შესაბამისად). მსუბუქი ALT მომატების სიხშირე ტყვიის წყლულოვანი კოლიტის კვლევების კონტროლირებად და უკონტროლო პერიოდებში, დაახლოებით 2 წლიანი მედიანური დაკვირვებისას, აღინიშნა 24.7% პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს წყლულოვანი კოლიტის კვლევის შემანარჩუნებელ ნაწილში.

ძირითადი რევმატოიდული ართრიტისა და მაანკილოზებელი სპონდილიტის კვლევების კონტროლირებად პერიოდში, ALT-ის მომატება ნორმის ზედა ზღვარზე მინიმუმ 5-ჯერ არ იყო იშვიათი და უფრო ხშირი იყო გოლიმუმაბით ნამკურნალებ პაციენტებში (0.0% და 0.4%-0.9%, შესაბამისად) საკონტროლო პაციენტებთან შედარებით. ასეთი ტენდენცია არ დაფიქსირებულა ფსორიაზული ართრიტის პოპულაციაში. ძირითადი რევმატოიდული ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტისა და მაანკილოზებელი სპონდილიტის კონტროლირებად და უკონტროლო პერიოდებში, 5 წლანი მედიანური დაკვირვებით, ALT მომატების სიხშირე მინიმუმ 5-ჯერ მეტი ULN-ზე და მსგავსი იყო გოლიმუმაბით ნამკურნალებ პაციენტებში და საკონტროლო პაციენტებში. რენტგენოლოგიურად, არცერთი შემთხვევა არ იყო მოხსენებული ღერძული სპონდილოართრიტის კვლევის კონტროლირებად და უკონტროლო პერიოდებში AS-ის მტკიცებულების გარეშე (1 წლამდე). ამ ALT მომატებას, როგორც წესი, არ ახლდა სიმპტომები და დარღვევები შემცირდა ან ნორმალიზდა გოლიმუმაბით თერაპიის გაგრძელების ან გოლიმუმაბის თერაპიის შეწყვეტის ან თანმხლები მედიკამენტების შეცვლისას. გოლიმუმაბის ინდუქციით ძირითადი წყლულოვანი კოლიტის კვლევების კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში, ALT-ში 5 x ULN მომატება დაფიქსირდა მსგავსი სიხშირით გოლიმუმაბით ნამკურნალევ და საკონტროლო პაციენტებში (0.3% და 1.0%, შესაბამისად). ALT-ის 5 x ULN მომატების სიხშირე წყლულოვანი კოლიტის ძირითადი კვლევების კონტროლირებად და უკონტროლო პერიოდებში, დაახლოებით 2 წლიანი მედიანური დაკვირვებით, აღინიშნა 0.8% პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს წყლულოვანი კოლიტის კვლევის შემანარჩუნებელ ნაწილში. რევმატოიდული ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტის, მაანკილოზებელი სპონდილიტისა და რენტგენოლოგიურად ღერძული სპონდილარტრიტის საკვანძო კვლევებში (RA კვლევაში) AS-ის მტკიცებულების გარეშე, პაციენტს, რომელსაც მკურნალობდა გოლიმუმაბით, რომელსაც ჰქონდა ღვიძლის უკვე არსებული დარღვევები და იღებდა სხვა სამკურნალო საშუალებებს, განუვითარდა არაინფექციური ჰეპატიტი რასაც სიკვდილი მოჰყვა. არ არის გამორიცხული შესაძლებლობა, რომ გოლიმუმაბი იყოს ხელშემწყობი ფაქტორი ან გამწვავდეს ეს განვითარება.

რეაქციები ინექციის ადგილას

ძირითადი კვლევების კონტროლირებად პერიოდებში, გოლიმუმაბით ნამკურნალები პაციენტების 5.4%-ს და საკონტროლო პაციენტების 2.0%-ს განუვითარდათ რეაქციები ინექციის ადგილზე. გოლიმუმაბის მიმართ ანტისხეულების არსებობამ შეიძლება გაზარდოს ამ რეაქციების განვითარების რისკი. ინექციის ადგილის რეაქციების უმეტესობა იყო მსუბუქიდან ზომიერამდე და ყველაზე ხშირად გამოვლინდა, როგორც ერითემა ინექციის ადგილის. ინექციის ადგილის რეაქციები, როგორც წესი, არ მოითხოვდა პრეპარატის შეწყვეტას.

IIb და/ან III ფაზის კონტროლირებად კვლევებში რევმატოიდული ართრიტით, ფსორიაზული ართრიტით, მაანკილოზებელი სპონდილიტით, რენტგენოლოგიურად ღერძული სპონდილარტრიტით AS-ის მტკიცებულების გარეშე და მძიმე მდგრადი ასთმის მქონე პაციენტებში, და წყლულოვანი კოლიტის II/III ფაზის კვლევებში არცერთ პაციენტს, რომელსაც მკურნალობდა გოლიმუმაბით, არ განუვითარდა ანაფილაქსიური რეაქციები.

აუტოიმუნური ანტისხეულები

ძირითადი კვლევების კონტროლირებად და უკონტროლო პერიოდებში 1-წლიანი შემდგომი პერიოდის განმავლობაში, გოლიმუმაბით ნამკურნალები პაციენტების 3.5%-ს და საკონტროლო პაციენტების 2.3%-ს შემდგომ განუვითარდა ANA პოზიტიურობა (ტიტრი 1:160 ან მეტი). პაციენტებში, რომლებიც აღმოჩნდნენ ანტი-dsDNA უარყოფითი მკურნალობის დასაწყისში, ანტი-dsDNA ანტისხეულების სიხშირე იყო 1.1% 1-წლიანი შემდგომი პერიოდის განმავლობაში.

პედიატრიული პოპულაცია

პოლიარტიკულური არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი (pJIA)

გოლიმუმაბის უსაფრთხოება შეფასებული იყო III ფაზის კვლევაში 2-17 წლის ასაკის 173 პაციენტში pJIA-ით. მეთვალყურეობის საშუალო ხანგრძლივობა დაახლოებით ორი წელია. ამ კვლევაში მოხსენებული გვერდითი მოვლენების ტიპი და სიხშირე ძირითადად მსგავსი იყო მოზრდილებში რევმატოიდული ართრიტის კვლევებში მიღებული შედეგების.

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება

პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. ეს ინფორმაცია იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის პროფესიონალები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოლოგიურ განყოფილებას (TUFAM) (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).

ჭარბი დოზა

კლინიკურ კვლევაში 10 მგ/კგ-მდე ერთჯერადი დოზა შეყვანილი იყო ინტრავენურად დოზის შემზღუდველი ტოქსიკურობის გარეშე. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში პაციენტს უნდა ჩაუტარდეს გვერდითი ეფექტების ნიშნებისა და სიმპტომების მონიტორინგი და დაუყონებლივ რეკომენდებულია აუცილებელი სიმპტომური მკურნალობის დაწყება.

შემადგენლობა

გოლიმუმაბი არის ადამიანის IgG1 წარმოებული, რომელიც იწარმოება რეკომბინანტული დნმ-ის ტექნოლოგიით თაგვის ჰიბრიდომა უჯრედების სისტემიდან. ის არის მონოკლონური ანტისხეული.

0,5 მლ სიმპონი:

აქტიური ნივთიერება

გოლიმუმაბი 50 მგ/0,5 მლ

დამხმარე ნივთიერებები

სორბიტოლი E420 20,5მგ

დამხმარე ნივთიერებების სია იხილეთ პუნქტში 6.1.

  • წამლის ფორმა

წინასწარ შევსებული ავტომატური ინჟექტორი, რომელიც შეიცავს გამჭვირვალე, ოდნავ გაუმჭვირვალე, უფერო ან ღია ყვითელი ფერის საინექციო ხსნარს.

შენახვის პირობები

36 თვე

  • 4. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

ინახება მაცივარში (2-8°C).

არ გაიყინოთ.

შეინახეთ წინასწარ შევსებული შპრიცი საწყის შეფუთვაში სინათლისგან დაცვის მიზნით.

სიმპონის შენახვა შესაძლებელია ერთჯერადად 30 დღის განმავლობაში არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე ვადის განმავლობაში, რომელიც არ აღემატება გარე ყუთზე დაბეჭდილ ორიგინალურ ვარგისიანობის თარიღს. გარე კოლოფზე უნდა დაეწეროს ვარგისიანობის ახალი ვადა (მაცივრიდან გამოტანის დღიდან 30 დღემდე). მას შემდეგ, რაც სიმპონი შეინახება ოთახის ტემპერატურაზე, ის აღარ უნდა შევინახოთ მაცივარში. სიმპონი უნდა განადგურდეს, თუ არ გამოიყენება 30 დღის განმავლობაში ოთახის ტემპერატურაზე შენახვის პირობებში.

  • 5. წამლის ფორმა და შეფუთვის შემადგენლობა

უჟანგავი ფოლადის წინასწარ შევსებული შპრიცი (1.0 მლ ტიპის 1 შუშა) ფიქსირებული ნემსით და ლატექსის და რეზინის დამცავი ხუფით, შეიცავს 0,5 მლ ხსნარს. სიმპონი ხელმისაწვდომია შეფუთვაში, რომელიც შეიცავს 1 წინასწარ შევსებულ შპრიცს ან 3 (3 x 1) შპრიცს.

  • 6. ადამიანის გამოყენებისთვის სამკურნალო პროდუქტის ნარჩენების განადგურება და სხვა სპეციალური ღონისძიებები

სიმპონი არის წინასწარ შევსებულ შპრიცში. სიმპონის თითოეული შეფუთვა შეიცავს ინსტრუქციას, რომელშიც ზუსტად აღწერილია შპრიცის გამოყენებას. წინასწარ შევსებული შპრიცის მაცივრიდან გამოღების შემდეგ უნდა გავიდეს 30 წუთი, რათა ხსნარმა მიაღწიოს ოთახის ტემპერატურას სიმპონის ინექციამდე. წინასწარ შევსებული შპრიცი არ უნდა შეანჯღრიოთ. გამჭვირვალე, ოდნავ გაუმჭვირვალე, უფეროდან ღია ყვითელ ხსნარში შეიძლება შეიცავდეს გამჭვირვალე ან თეთრ ცილის ნაწილაკებს, რომლებიც თეთრი ფერისაა, რომლებიც ბზინავენ. ეს არის ჩვეულებრივი მოვლენა ცილის შემცველ ხსნარებში. სიმპონი არ უნდა იქნას გამოყენებული, თუ ხსნარი შეიცვლის ფერს, ამღვრეულია ან შეიცავს ხილულ ნაწილაკებს.

სრული ინსტრუქციები, რომლებიც აღწერს სიმპონის მომზადების და შეყვანის შესახებ წინასწარ შევსებული შპრიცის მეშვეობით, მოცემულია ფურცელჩანართში. გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდნენ "სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის რეგულაციების" და "შეფუთვის და შეფუთვის ნარჩენების წესების‘‘ შესაბამისად.

  • ლიცენზიის მფლობელი

Merck Sharp Dohme Pharmaceuticals Co.Ltd.

მერკ შარფ დომე ფარმასიუტიკალს კო.ლტდ.

ესენტეპე მაჰ. ბუიუკდერე კად. No: 199

ლევენტი 199 ოფისი სართული: 13 ლევენტი 34394 სტამბოლი

ტელ: (0212) 336 10 00

ფაქსი: (0212) 355 02 02

  • ლიცენზიის ნომერი

132/57

  • პირველადი ლიცენზიის გაცემის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი

პირველადი ლიცენზიის გაცემის თარიღი: 30.12.2011

ლიცენზიის განახლების თარიღი:

  • SCU-ს განახლების თარიღი

თარგმანი სწორია:

ფარმაკოლოგიური თვისებები

იმუნოსუპრესანტები, სიმსივნის ნეკროზის ფაქტორის ალფა (TNF-) ინჰიბიტორები

ათქ კოდი: L04AB06

მოქმედების მექანიზმი

გოლიმუმაბი არის ადამიანის მონოკლონური ანტისხეული, რომელიც აყალიბებს მაღალი აფინურობის სტაბილურ კომპლექსებს ადამიანის სიმსივნის ნეკროზის ფაქტორი-ალფა (TNF-) ხსნად და ტრანსმემბრანულ ბიოაქტიურ ფორმებთან, რითაც ხელს უშლის TNF- მის რეცეპტორებთან შეკავშირებას.

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები

ადამიანის სიმსივნის ნეკროზის ფაქტორის შეკავშირება გოლიმუმაბთან განპირობებულია ადამიანის ენდოთელური უჯრედების E-სელექტინით, სისხლძარღვთა უჯრედების ადჰეზიური მოლეკულით (VCAM-1) და უჯრედშორისი ადჰეზიური მოლეკულით (ICAM-1). გამოვლინდა, რომ ადჰეზიური მოლეკულა სახელწოდებით TNF- ანეიტრალებს TNF- ექსპრესიას ურჯრედის ზედაპირზე.

გოლიმუმაბი ასევე თრგუნავს ინტერლეუკინის (IL)-6, IL-8 და გრანულოციტ-მაკროფაგების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორის (GM-CSF) სეკრეციას ადამიანის ენდოთელური უჯრედებიდან in vitro TNF- მოქმედებით. დაფიქსირდა C-რეაქტიული ცილის (CRP) დონეების გაუმჯობესება პლაცებო ჯგუფებთან შედარებით და IL-6, ICAM-1, მატრიქსის მეტალოპროტეინაზა (MMP-3) და შრატის IL-6, ICAM-1 და ამან გამოიწვია სისხლძარღვთა ენდოთელური ზრდის ფაქტორის (VEGF) დონის მნიშვნელოვანი შემცირება საწყისთან შედარებით. გარდა ამისა, TNF- დონეები შემცირდა პაციენტებში რევმატოიდული ართრიტით და მაანკილოზებელი სპონდილიტით და IL8 დონეები ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტებში. ეს ცვლილებები დაფიქსირდა პირველი (მე-4 კვირა) შეფასებისას SIMPONI-ს საწყისი დოზის შემდეგ და, როგორც წესი, შენარჩუნდა 24 კვირის განმავლობაში.

კლინიკური ეფექტურობა

რევმატოიდული ართრიტი

სიმპონის ეფექტურობა გამოვლინდა სამ მრავალცენტრიან, რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა, პლაცებო კვლევაში, რომელიც ჩატარდა 18 წელზე უფროსი ასაკის 1500-ზე მეტ პაციენტში, საშუალო ან მძიმე აქტიური RA დიაგნოზით, ამერიკის რევმატოლოგიის აკადემიის (ACR) კრიტერიუმების მიხედვით. სკრინინგის პერიოდამდე მინიმუმ 3 თვით ადრე - ნაჩვენებია კონტროლირებად კვლევაში. პაციენტებს აქვთ მინიმუმ 4 სახსარი შეშუპებით და 4 სახსარი მგრძნობელობით. სიმპონი ან პლაცებო შეყვანილი იყო კანქვეშ 4 კვირაში ერთხელ. GO-FORWARD კლინიკურმა კვლევამ შეაფასა 444 პაციენტი აქტიური რევმატოიდული ართრიტით (RA), რომლებიც გაგრძელდა მეტოტრექსატის (MTX) მინიმუმ 15 მგ კვირაში სტაბილური დოზის მიუხედავად და ადრე არ მკურნალობდნენ ანტი-TNF აგენტით. პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ პლაცებოს + MTX, სიმპონის 50 მგ + MTX, SIMPONI 100 მგ + MTX, ან სიმპონის 100 მგ + პლაცებოს მისაღებად. პაციენტები, რომლებიც იღებდნენ პლაცებო + MTX-ს, გადაიყვანეს სიმპონის 50 მგ + MTX-ზე 24 კვირის შემდეგ. 52 კვირაში პაციენტებიგადავიდნენ ღია, გახანგრძლივებულ კვლევის ფაზაში.

GO-AFTER კლინიკურმა კვლევამ შეაფასა 445 პაციენტი, რომლებიც ადრე მკურნალობდნენ ანტი-TNF აგენტებით ადალიმუმაბით, ეტანერცეპტით ან ინფლიქსიმაბით. პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ პლაცებოს, სიმპონის 50 მგ, ან სიმპონის 100 მგ მისაღებად. კვლევის პერიოდის განმავლობაში პაციენტებს მიეცათ საშუალება გაეგრძელებინათ DMARD თერაპია MTX-ით, სულფასალაზინით (SSZ) და/ან ჰიდროქსიქლოროქინთან (HCQ). წინა ანტი-TNF თერაპიის შეწყვეტის მოხსენებული მიზეზები იყო ეფექტურობის ნაკლებობა (58%), არატოლერანტობა (13%) და/ან უსაფრთხოების ან ეფექტურობის გარდა სხვა მიზეზები (29%, ძირითადად ფინანსური მიზეზები).

GO-BEFORE კლინიკურმა კვლევამ შეაფასა 637 პაციენტი აქტიური RA-თი, რომლებმაც ადრე არ მიიღეს MTX და არ მკურნალობდნენ ანტი-TNF აგენტით. პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ პლაცებოს + MTX, სიმპონის 50 მგ + MTX, სიმპონის 100 მგ + MTX, ან სიმპონის 100 მგ + პლაცებოს მისაღებად. 52 კვირაში, პაციენტები შევიდნენ ღია, გახანგრძლივებულ კვლევის ფაზაში და პაციენტები, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს + MTX და მათ, ვისაც ჰქონდათ მინიმუმ 1 მტკივნეული ან შეშუპებული სახსარი, გადაიყვანეს სიმპონი 50 მგ + MTX-ზე.

პირველადი საბოლოო წერტილი GO-FORWARD კლინიკურ კვლევაში (co-) იყო პაციენტთა პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR 20 პასუხს მე-14 კვირაში და გაუმჯობესება საწყისიდან ჯანმრთელობის შეფასების კითხვარზე (HAQ) 24 კვირაში.

GO-AFTER კლინიკურ კვლევაში პირველი საბოლოო წერტილი იყო იმ პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR 20 პასუხს მე-14 კვირაში. GO-BEFORE კლინიკურ კვლევაში თანაპირველი საბოლოო წერტილები იყო პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR 50 პასუხს 24 კვირაში და ცვლილება საწყისიდან van der Heijde მიერ მოდიფიცირებული Sharp (vdH-S) ქულით 52 კვირაში. პირველადი საბოლოო წერტილების გარდა, გაკეთდა დამატებითი შეფასებები სიმპონით მკურნალობის ზემოქმედებასთან დაკავშირებით ართრიტის სიმპტომებსა და ნიშნებზე, რენტგენოგრაფიულ პასუხზე, ფიზიკურ ფუნქციასა და ჯანმრთელობასთან დაკავშირებულ ცხოვრების ხარისხზე. საერთო ჯამში, 104 კვირის ბოლოს GO-FORWARD კლინიკურ კვლევაში და GO-BEFORE კლინიკურ კვლევაში და GOAFTER კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავებები ეფექტურობის ზომებში არ შეინიშნებოდა სიმპონის 50 მგ და 100 მგ დოზირების სქემებს შორის, რომლებიც შეყვანილ იქნა MTX-თან ერთად 24 კვირის ბოლომდე. კვლევის სქემის მიხედვით, თითოეულ RA კვლევაში, გრძელვადიანი გახანგრძლივების ფაზაში, პაციენტებს შეიძლება მიეცეთ უფლება შეეცვალათ 50 მგ და 100 მგ სიმპონის დოზები, შემსწავლელი ექიმის შეხედულებისამებრ.

სიმპტომები და ნიშნები

ძირითადი ACR შედეგები 14, 24 და 52 კვირებში სიმპონის 50 მგ დოზისთვის GO-FORWARD კლინიკურ კვლევაში, GO-BEFORE კლინიკურ კვლევაში და GO-AFTER კლინიკურ კვლევაში ნაჩვენებია ცხრილში 1 და აღწერილია ქვემოთ. პასუხები დაფიქსირდა პირველი შეფასებისას (4 კვირა) სიმპონის პირველი შეყვანის შემდეგ.

89 პაციენტიდან, რომლებიც რანდომიზირებული იყვნენ სიმპონი 50 მგ + MTX GO-FORWARD კლინიკურ კვლევაში, 48 ჯერ კიდევ იღებდა ამ თერაპიას 104 კვირაში. ამ პაციენტებიდან 104, 40, 33 და 24 კვირაში მიაღწიეს ACR 20/50/70 პასუხს, შესაბამისად. მსგავსი ACR 20/50/70 პასუხები დაფიქსირდა 104 კვირიდან 256 კვირამდე პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით.

GO-AFTER კლინიკურ კვლევაში, პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR 20 პასუხს, ერთი ან მეტი ანტი-TNF-ის შეწყვეტის ადრე მოხსენებული მიზეზის მიუხედავად, უფრო მაღალი იყო პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ სიმპონს, პლაცებოს პაციენტებთან შედარებით.

ცხრილი 1. ძირითადი ეფექტურობის შედეგები GO-FORWARD კლინიკური კვლევის, GO-AFTER კლინიკური კვლევის და GO-BEFORE კლინიკური კვლევის კონტროლირებადი პერიოდებიდან

GO-FORWARD

კლინიკურ მუშაობაში აქტიური RA მიუხედავად MTX

GO-AFTER

კლინიკურ მუშაობაში ერთის წინ ან აქტიური RA მკურნალობდა მეტი ანტი-TNF აგენტებით

GO-BEFORE

აქტიური RA კლინიკურ კვლევაში, მანამდე

პლაცებო + MTX

სიმპონი

50 mg + MTX

პლაცებო

სიმპონი 50 მგ

პლაცებო + MTX

სიმპონი 50 მგ + MTX

na

133

89

150

147

160

159

რესპონდენტები, პაციენტების %

ACR 20

14-ე კვირა

33%

55%*

18%

35%*

NA

NA

24-ე კვირა

28%

60%*

16%

31% p=0.002

49%

62%

52-ე კვირა

NA

NA

NA

NA

52%

60%

ACR 50

14-ე კვირა

10%

35%*

7%

15% p=0.021

NA

NA

24-ე კვირა

14%

37%*

4%

16%*

29%

40%

52-ე კვირა

NA

NA

NA

NA

36%

42%

ACR 70

14-ე კვირა

4%

14% p=0.008

2%

10% p=0.005

NA

NA

24-ე კვირა

5%

20%*

2%

9% p=0.009

16%

24%

52-ე კვირა

NA

NA

NA

NA

22%

28%

n a - ასახავს რანდომიზებულ პაციენტებს, შეფასებადი პაციენტების რეალური რაოდენობა თითოეულ საბოლოო წერტილში შეიძლება განსხვავდებოდეს დროის მიხედვით.

  • p 0.001

NA: არ გამოიყენება

GO-BEFORE კლინიკურ კვლევაში, პირველადი ანალიზი ზომიერი ან მძიმე რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში (მარტო MTX წინააღმდეგ კომბინირებული სიმპონი 50 და 100 მგ + MTX ჯგუფები ACR50-ისთვის) არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი 24 კვირაში (p=0.053). მთელ პოპულაციაში 52 კვირაში პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR პასუხს სიმპონი 50 მგ + MTX ჯგუფში, მთლიანობაში უფრო მაღალი იყო, მაგრამ მნიშვნელოვნად არ განსხვავდებოდა, ვიდრე მარტო MTX (იხ. ცხრილი 2). დამატებითი ანალიზები ჩატარდა მითითებული პოპულაციის წარმომადგენელ ქვეჯგუფებში, რომლებიც მოიცავდნენ პაციენტებს მძიმე, აქტიური და პროგრესირებადი RA. მარტო MTX-თან შედარებით, სიმპონი 50 მგ + MTX მთლიანობაში უფრო დიდი ეფექტი გამოვლინდა მითითებულ პოპულაციაში მთელ პოპულაციასთან შედარებით. კლინიკურად და სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი პასუხები დაავადების აქტივობის შკალაზე (DAS)28 GO-FORWARD კლინიკურ კვლევაში და GO-AFTER კლინიკურ კვლევაში დაფიქსირდა წინასწარ განსაზღვრულ დროში (კვირა 14 და კვირა 24) (p £ 0,001). DAS28 პასუხები შენარჩუნებული იყო 104 კვირის განმავლობაში პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ სიმპონით თერაპიაზე, რომლებზეც ისინი რანდომიზებული იყვნენ კვლევის დასაწყისში. DAS28 პასუხები პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით, მსგავსი იყო 104 კვირიდან 256 კვირის ბოლომდე.

GO-BEFORE კლინიკურ კვლევაში გაზომილი იყო ძირითადი კლინიკური პასუხი, რომელიც განისაზღვრება, როგორც ACR70 პასუხის შენარჩუნება ზედიზედ 6 თვის განმავლობაში. 52 კვირაში, სიმპონის 50 მგ + MTX ჯგუფში პაციენტების 15%-მა პლაცებო + MTX ჯგუფში პაციენტების 7%-მა მიაღწია ძირითად კლინიკურ პასუხს (p = 0.018). სიმპონი 50 მგ + MTX რანდომიზირებული 159 პაციენტიდან 96 აგრძელებდა ამ მკურნალობას 104 კვირაში. ამ პაციენტებიდან 85, 66 და 53-მა მიაღწია ACR 20/50/70 პასუხს 104 კვირაში, შესაბამისად. მსგავსი ACR 20/50/70 პასუხები დაფიქსირდა 104 კვირიდან 256 კვირამდე პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით.

რენტგენოგრაფიული პასუხი

GO-BEFORE კლინიკურ კვლევაში, ცვლილება საწყისიდან vdH-S ქულაში, სტრუქტურული დაზიანების კომპოზიტური ქულა, რომელიც რენტგენოლოგიურად ზომავს სახსრების აბრაზიების რაოდენობას და რაოდენობას და სახსრების სივრცის შევიწროვების ხარისხს ხელებში/მაჯებსა და ტერფებში გამოიყენებოდა სტრუქტურული დაზიანების ხარისხის შესაფასებლად. სიმპონის 50 მგ დოზის ძირითადი შედეგები 52 კვირაში წარმოდგენილია ცხრილში 2.

პაციენტთა რიცხვი ახალი აბრაზიების გარეშე ან 0 ცვლილებით საწყისიდან საერთო vdH-S ქულაში მნიშვნელოვნად მაღალი იყო სიმპონით მკურნალობის ჯგუფში, ვიდრე საკონტროლო ჯგუფში (p = 0.003). 52 კვირაში დაფიქსირებული რენტგენოგრაფიული ეფექტები შენარჩუნდა 104 კვირის ბოლომდე. რენტგენოგრაფიული ეფექტები პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით, მსგავსი იყო 104 კვირიდან 256 კვირის ბოლომდე.

ცხრილი 2. რადიოგრაფიული საშუალო (SD) მაჩვენებლების ცვლილებები 52 კვირაში GO-BEFORE კლინიკური კვლევის მთელ პოპულაციაში საერთო vdH-S ქულის საწყისითან შედარებით

პლაცებო + MTX

სიმპონი 50 მგ + MTX

n a

160

159

საერთო ქულა

საწყისი

  • 7 (35.4)
  • 7 (32.4)

საწყისის მიხედვით შეცვლა

  • 4 (4.6)
  • 7 (5.2)*

Wear-ქულა

საწყისი

  • 3 (18.6)
  • 8 (17.4)

საწყისის მიხედვით შეცვლა

  • 7 (2.8)
  • 5 (2.1)

JSN ქულა

საწყისი

  • 4 (17.8)
  • 9 (16.1)

საწყისის მიხედვით შეცვლა

  • 6 (2.3)
  • 2 (2.0)**

n a - ასახავს რანდომიზებულ პაციენტებს

  • p = 0.015
  • *p = 0.044

ფიზიკური ფუნქცია და ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ცხოვრების ხარისხი

GO-FORWARD კლინიკურ კვლევაში და GO-AFTER კლინიკურ კვლევაში, ფიზიკური ფუნქცია და დაქვეითება შეფასებული იყო, როგორც ცალკეული საბოლოო წერტილი HAQ DI ფუნქციის დაკარგვის ინდექსის გამოყენებით. ამ კვლევებში, სიმპონმა აჩვენა კლინიკურად მნიშვნელოვანი და სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება HAQ DI-ში 24 კვირაში საკონტროლოს მკურნალობასთან შედარებით. HAQ DI-ის გაუმჯობესება შენარჩუნებული იყო 104 კვირის განმავლობაში პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ სიმპონით თერაპიაზე, რომლებზეც ისინი რანდომიზირებულნი იყვნენ კვლევის დასაწყისში. HAQ DI-ის გაუმჯობესება პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით, მსგავსი იყო 104 კვირიდან 256 კვირის ბოლომდე. GO-FORWARD კლინიკურ კვლევაში, კლინიკურად მნიშვნელოვანი და სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ცხოვრების ხარისხის პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ სიმპონით პლაცებოსთან შედარებით, ნაჩვენები იყო SF-36-ის ფიზიკური კომპონენტის ქულის გაზომვით 24 კვირაში. SF-36-ის ფიზიკური კომპონენტის გაუმჯობესება შენარჩუნებული იყო 104 კვირის ბოლომდე პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ სიმპონის მკურნალობაზე, რომლებზეც ისინი რანდომიზირებულნი იყვნენ კვლევის დასაწყისში. SF-36 ფიზიკური კომპონენტის ქულის გაუმჯობესება პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით, მსგავსი იყო 104 კვირიდან 256 კვირის ბოლომდე. დაღლილობის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება, რომელიც იზომება ქრონიკული დაავადების მკურნალობის დაღლილობის სკალის (FACIT-F) ფუნქციური შეფასებით, დაფიქსირდა GO FORWARD კლინიკურ კვლევაში და GO-AFTER კლინიკურ კვლევაში.

ფსორიაზული ართრიტი

სიმპონის უსაფრთხოება და ეფექტურობა შეფასებული იყო მულტიცენტრული, რანდომიზებული, ორმაგად ბრმა პლაცებოზე კონტროლირებად (GO-REVEAL კლინიკური კვლევა) კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობდა 405 ზრდასრული პაციენტი აქტიური PsA (3³ გადიდებული სახსარი და 3³ მტკივნეული სახსარი) არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო (NSAID) ან DMARD თერაპიის მიუხედავად.

ამ კვლევაში მონაწილე პაციენტებს დაუსვეს PsA-ს დიაგნოზი სულ მცირე 6 თვის წინ და ჰქონდათ სულ მცირე მსუბუქი ფსორიაზული დაავადება. კვლევა მოიცავდა ფსორიაზული ართრიტის თითოეული ქვეტიპის მქონე პაციენტებს: პოლიარტიკულური ართრიტი რევმატოიდული კვანძების გარეშე (43%), ასიმეტრიული პერიფერიული ართრიტი (30%), დისტალური ინტერფალანგეალური (DIP) სახსრის ართრიტი (15%), პერიფერიული ართრიტი სპონდილიტით (11%) და ართრიტი მუტილანები (1%).

წინა მკურნალობა ანტი-TNF აგენტით არ იყო ნებადართული.

სიმპონი ან პლაცებო შეყვანილი იყო კანქვეშ 4 კვირაში ერთხელ. პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ პლაცებოზე, სიმპონით 50 მგ, ან სიმპობით 100 მგ. პაციენტები, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს, გადაიყვანეს სიმპონი 50 მგ-ზე 24 კვირის შემდეგ. 52 კვირაში, პაციენტები გადავიდნენ ღია, გახანგრძლივებულ კვლევის ფაზაში.

პაციენტების დაახლოებით 48%-მა განაგრძო მეთოტრექსატის სტაბილური დოზების (25 მგ/კვირაში) მიღება. კო-პირველადი საბოლოო წერტილები იყო იმ პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR20 პასუხს მე-14 კვირაში და აღინიშნა ცვლილება საწყისიდან საერთო vdH-S ქულაში PsA-სთვის 24 კვირაში.

საერთო ჯამში, კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავებები ეფექტურობის ზომებში არ დაფიქსირებულა სიმპონის 50 მგ და 100 მგ დოზირების სქემებს შორის 104 კვირის ბოლოს. კვლევის სქემის მიხედვით, გახანგრძლივებული გაფართოების ფაზის დროს პაციენტებს შეეძლოთ შეეცვალათ 50 მგ და 100 მგ სიმპონის დოზები მკვლევარი ექიმის გადაწყვეტილებით.

სიმპტომები და ნიშნები

ძირითადი შედეგები 14 და 24 კვირაში 50 მგ დოზისთვის ნაჩვენებია ცხრილში 3 და აღწერილია ქვემოთ.

ცხრილი 3. ძირითადი ეფექტურობის შედეგები GO-REVEAL კლინიკური გამოკვლევიდან

პლაცებო

სიმპონი 50 მგ*

na

113

146

რესპონდენტები, პაციენტების %

ACR 20

14-ე კვირა

9%

51%

24-ე კვირა

12%

52%

ACR 50

14-ე კვირა

2%

30%

24-ე კვირა

4%

32%

ACR 70

14-ე კვირა

1%

12%

24-ე კვირა

1%

19%

PASIb 75c

14-ე კვირა

3%

40%

24-ე კვირა

1%

56%

  • p<0.05 ყველა შედარებაში

na: ასახავს რანდომიზებულ პაციენტებს. შეფასებადი პაციენტების რეალური რაოდენობა თითოეულ საბოლოო წერტილში შეიძლება განსხვავდებოდეს დროის მიხედვით.

b ფსორიაზის არეალის და სიმძიმის ინდექსი

c საწყის ეტაპზე 3% BFA ჩართულობით პაციენტთა ქვეჯგუფზე დაყრდნობით; 79 პაციენტი (69.9%) პლაცებოს ჯგუფში და 109 პაციენტი (74.3%) SIMPONI 50 მგ ჯგუფში.

პასუხები დაფიქსირდა პირველი შეფასებისას (4 კვირა) სიმპონის პირველი შეყვანის შემდეგ. მსგავსი ACR 20 პასუხები დაფიქსირდა მე-14 კვირაში პაციენტებში პოლიარტიკულური ართრიტის PsA ქვეტიპებით და ასიმეტრიული პერიფერიული ართრიტით რევმატოიდული კვანძების გარეშე. სხვა PsA ქვეტიპების მქონე პაციენტების რაოდენობა ძალიან მცირეა იმისათვის, რომ შესაძლებელი იყოს მნიშვნელოვანი შეფასება. სიმპონით ნამკურნალევ ჯგუფებში დაფიქსირებული პასუხები მსგავსი იყო პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ და არ იღებდნენ თანმხლებ MTX.

146 პაციენტიდან რანდომიზირებული სიმპონი 50 მგ-ზე, 70 კვლავ იღებდა ამ მკურნალობას 104 კვირაში. ამ 70 პაციენტიდან 64-მა, 46-მა და 31-მა მიაღწია ACR 20/50/70 პასუხს, შესაბამისად. 104 პაციენტები დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით. მსგავსი ACR 20/50/70 რეაგირების მაჩვენებლები დაფიქსირდა 256 კვირიდან 256 კვირის ბოლომდე.

სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი პასუხები ასევე დაფიქსირდა DAS28-ში მე-14 და 24 კვირაში (p<0.05).

პაციენტებმა, რომლებიც მკურნალობდნენ სიმპონით, აჩვენეს გაუმჯობესება 24 კვირაში ფსორიაზული ართრიტისთვის დამახასიათებელი პერიფერიული აქტივობის პარამეტრებში (მაგ., შეშუპებული სახსრების რაოდენობა, მტკივნეული/მტკივნეული სახსრების რაოდენობა, დაქტილიტი და ენთეზიტი). სიმპონით მკურნალობამ გამოიწვია ფიზიკური ფუნქციის მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება, როგორც შეფასებული იყო HAQ DI-ს მიერ, ისევე როგორც ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ცხოვრების ხარისხის მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება, რომელიც გაზომილია ფიზიკური და გონებრივი კომპონენტის შემაჯამებელი ქულებით SF-36. DAS28 და HAQ DI პასუხები შენარჩუნებული იყო 104 კვირის განმავლობაში პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ სიმპონით თერაპიაზე, რომლებზეც ისინი რანდომიზებულნი იყვნენ კვლევის დასაწყისში. მსგავსი DAS28 და HAQ DI პასუხები დაფიქსირდა 104 კვირიდან 256 კვირამდე პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით.

რენტგენოგრაფიული პასუხი

ორივე ხელებისა და ფეხების სტრუქტურული დაზიანება შეფასებული იყო რენტგენოლოგიურად, vdH-S ქულის საწყისიდან ცვლილება შეცვლილი იყო PsA-ს მიხედვით, ხელის დისტალური ინტერფალანგეალური (DIP) სახსრების დამატებით. სიმპონით 50 მგ მკურნალობამ შეამცირა პერიფერიული სახსრის დაზიანების პროგრესირების სიჩქარე 24 კვირაში პლაცებო მკურნალობასთან შედარებით, რაც გაზომილი იყო საწყისიდან ცვლილებით მთლიან მოდიფიცირებულ vdH-S ქულაში (საშუალო ± SD ქულა 0.27 ± 1.3 სიმპონის ჯგუფში შედარებით - 0.16 ± 1.3 პლაცებო ჯგუფში ტიპი; p=0.011). 146 პაციენტიდან რანდომიზირებული სიმპონი 50 მგ-ზე, 126-ს ჰქონდა 52-კვირიანი რენტგენოგრაფიული მონაცემები და 77% არ აჩვენებდა პროგრესირებას საწყისიდან. რენტგენოგრაფიული მონაცემები ხელმისაწვდომი იყო 114 პაციენტისთვის 104 კვირაში და 77% არ აჩვენებდა პროგრესირებას საწყისიდან. პაციენტების პროპორციები, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით, მსგავსი იყო 104 კვირიდან 256 კვირის ბოლომდე, პროგრესირების გარეშე საწყისიდან.

ღერძული სპონდილართრიტი

მაანკილოზებელი სპონდილიტი

სიმპონის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ძალიან კარგად იყო შესწავლილი 356 ზრდასრულ პაციენტში აქტიური მაანკილოზებელი სპონდილიტით (განსაზღვრულია როგორც აბაზანის მაანკილოზებელი სპონდილიტის დაავადების აქტივობის ინდექსი (BASDAI) 4 და VAS 4 ზურგის მთლიანი ტკივილისთვის 0-10 სმ მასშტაბით)-ცენტრირებულ, რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევაში (GO-RAISE კლინიკურ კვლევაში). ამ კვლევაში ჩართულ პაციენტებს აღენიშნებოდათ აქტიური დაავადება, მიუხედავად ამჟამინდელი ან წინა NSAID ან DMARD თერაპიისა და მანამდე არ მიუღიათ ანტი-TNF თერაპია. სიმპონი ან პლაცებო შეყვანილი იყო კანქვეშ 4 კვირაში ერთხელ. პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ პლაცებოზე, სიმპონი 50 მგ და სიმპონი 100 მგ და მიეცით საშუალება გაეგრძელებინათ თანმხლები DMARD თერაპია (MTX, სულფასალაზინი და/ან ჰიდროქსიქლოროქინი). პირველადი საბოლოო წერტილი იყო პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებმაც მიაღწიეს მაანკილოზებელი სპონდილიტის შეფასების კვლევის ჯგუფის (ASAS) 20 პასუხს მე-14 კვირაში. პლაცებოზე კონტროლირებადი ეფექტურობის მონაცემები შეგროვდა და გაანალიზდა 24 კვირის ბოლომდე.

ძირითადი შედეგები 50 მგ დოზით ნაჩვენებია ცხრილში 4 და აღწერილია ქვემოთ. საერთო ჯამში, არ დაფიქსირებულა კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავებები ეფექტურობის ზომებში სიმპონი 50 მგ და 100 მგ დოზირების სქემებს შორის 24 კვირის ბოლომდე. კვლევის დიზაინის მიხედვით, გახანგრძლივებული გაფართოების ფაზის დროს პაციენტებს შეიძლება მიეცეთ უფლება შეეცვალათ 50 მგ და 100 მგ სიმპონი დოზები მკვლევარი ექიმის შეხედულებისამებრ.

ცხრილი 4. ძირითადი ეფექტურობის შედეგები GO-RAISE კლინიკური გამოკვლევიდან.

პლაცებო

სიმპონი 50მგ*

na

78

138

რესპონდენტები, პაციენტების %

ASAS 20

14-ე კვირა

22%

59%

24-ე კვირა

23%

56%

ASAS 40

14-ე კვირა

15%

45%

24-ე კვირა

15%

44%

ASAS 5/6

8%

50%

24-ე კვირა

13%

49%

  • p 0.001 ყველა შედარებაში

na: ასახავს რანდომიზებულ პაციენტებს; შეფასებადი პაციენტების რეალური რაოდენობა თითოეულ საბოლოო წერტილში შეიძლება განსხვავდებოდეს დროის მიხედვით.

ASAS 20 და ASAS 40 პასუხის მქონე პაციენტების პროპორცია 24 კვირიდან 256 კვირამდე მსგავსი იყო პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით.

სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი პასუხები (p 0.017) ასევე დაფიქსირდა BASDAI 50, 70 და 90 14 და 24 კვირაში. დაავადების აქტივობის ძირითადი ზომების გაუმჯობესება დაფიქსირდა სიმპონის პირველი შეყვანის შემდეგ პირველ შეფასებაზე (მე-4 კვირა) და შენარჩუნდა 24 კვირის ბოლომდე. ცვლილების მსგავსი სიხშირე საწყისიდან BASDAI-ში დაფიქსირდა 24 კვირიდან 256 კვირის ბოლომდე პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით. ეფექტურობა, როგორც შეფასებული იყო ASAS 20 პასუხებით მე-14 კვირაში, დაფიქსირდა, რომ თანმიმდევრული იყო პაციენტებში, მიუხედავად DMARD-ების გამოყენებისა (MTX, სულფასალაზინი და/ან ჰიდროქსიქლოროქინი), HLAB27 ანტიგენის სტატუსი ან საბაზისო CRP დონეები. სიმპონით მკურნალობამ გამოიწვია ფიზიკური ფუნქციის მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება 14 და 24 კვირაში, რაც შეფასებულია BASFI-ში საწყისიდან მიღებული ცვლილებებით. ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ცხოვრების ხარისხი, რომელიც იზომება SF-36-ის ფიზიკური კომპონენტის ქულით, ასევე მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა 14 და 24 კვირაში. მსგავსი გაუმჯობესება ფიზიკურ ფუნქციასა და ჯანმრთელობასთან …

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · პროდუქტის მახასიათებლები (ექიმისთვის)

სიმპონი ინჟექტორი მზა საინექციო ხსნარით 50 მგ/0,5 მლ

(BAXTER-აშშ)

(CILAG AG-შვეიცარია)

MERCK SHARP & DOHME

პროდუქტის მოკლე ინფორმაცია

▼ეს წამალი ექვემდებარება დამატებით მონიტორინგს. ეს სამკუთხედი ხელს შეუწყობს უსაფრთხოების ახალი ინფორმაციის სწრაფ იდენტიფიკაციას. მოსალოდნელია, რომ ჯანდაცვის პროფესიონალებმა შეატყობინონ საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ TÜFAM-ს. იხილეთ ნაწილი 4.8 გვერდითი რეაქციების შეტყობინება.

  • სამკურნალო საშუალების დასახელება

სიმპონი 50 მგ/0,5 მლ ავტომატური ინჟექტორი წინასწარ შევსებული საინექციო ხსნარით

სტერილური

  • ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

გოლიმუმაბი არის ადამიანის IgG1 წარმოებული, რომელიც იწარმოება რეკომბინანტული დნმ-ის ტექნოლოგიით თაგვის ჰიბრიდომა უჯრედების სისტემიდან. ის არის მონოკლონური ანტისხეული.

0,5 მლ სიმპონი:

აქტიური ნივთიერება

გოლიმუმაბი 50 მგ/0,5 მლ

დამხმარე ნივთიერებები

სორბიტოლი E420 20,5მგ

დამხმარე ნივთიერებების სია იხილეთ პუნქტში 6.1.

  • წამლის ფორმა

წინასწარ შევსებული ავტომატური ინჟექტორი, რომელიც შეიცავს გამჭვირვალე, ოდნავ გაუმჭვირვალე, უფერო ან ღია ყვითელი ფერის საინექციო ხსნარს.

  • კლინიკური მახასიათებლები
  • 1. თერაპიული ჩვენებები

რევმატოიდული ართრიტი (RA)

სიმპონი ნაჩვენებია ზომიერი და მძიმე რევმატოიდული ართრიტის სამკურნალოდ მეთოტრექსატთან ერთად, რომელიც სათანადოდ არ რეაგირებს დაავადების მარეგულირებელ აქტიურ ანტირევმატულ თერაპიაზე (DMARD), მათ შორის მეთოტრექსატზე. სიმპონი მეტოტრექსატთან ერთად ანელებს სახსრის რადიოგრაფიული დაზიანების პროგრესირების ტემპს და აუმჯობესებს ფიზიკურ ფუნქციას.

არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი

პოლიარტიკულური არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი (pJIA)

სიმპონი ნაჩვენებია პოლიარტიკულური არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტის სამკურნალოდ მეთოტრექსატთან ერთად ბავშვებში სხეულის მასით მინიმუმ 40 კგ, რომლებსაც არ უპასუხეს ადექვატურად მეტოტრექსატით წინა თერაპიაზე.

ფსორიაზული ართრიტი (PsA)

სიმპონი ნაჩვენებია აქტიური და პროგრესირებადი ფსორიაზული ართრიტის სამკურნალოდ, რომლის დროსაც არ აღინიშნება მკურნალობის პასუხი ანტირევმატული მედიკამენტებით (DMARD) თერაპიაზე ცალკე ან მეთოტრექსატთან ერთად გამოყენებისას. ნაჩვენებია, რომ სიმპონი ანელებს რადიოგრაფიით გაზომილი პერიფერიული სახსრის დაზიანების პროგრესირების ტემპს და აუმჯობესებს ფიზიკურ ფუნქციას დაავადების პოლიარტიკულური სიმეტრიული ქვეტიპების მქონე პაციენტებში.

ღერძული სპონდილართრიტი

მაანკილოზებელი სპონდილიტი (AS)

სიმპონი ნაჩვენებია მძიმე, აქტიური მაანკილოზებელი სპონდილიტის სამკურნალოდ მოზრდილებში, რომლებსაც არ აღენიშნებოდათ ადეკვატური პასუხი ჩვეულებრივ თერაპიაზე.

ღერძული სპონდილართრიტი რენტგენოლოგიურად, AS-ის მტკიცებულების გარეშე

სიმპონი ნაჩვენებია ზრდასრული პაციენტებისთვის მძიმე, აქტიური ღერძული სპონდილართრიტით, მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფიით (MRI) ანთების ობიექტური ნიშნებით, მაღალი CRP-ით ან მის გარეშე, მაგრამ AS-ის რადიოლოგიური მტკიცებულების გარეშე და რომლებსაც აქვთ არაადეკვატური პასუხი ან შეუწყნარებლობა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიმართ.

წყლულოვანი კოლიტი (UC)

სიმპონი ნაჩვენებია ზომიერი და მძიმე აქტიური წყლულოვანი კოლიტის სამკურნალოდ მოზრდილ პაციენტებში სამედიცინო უკუჩვენებებით ან რომლებსაც არ აღენიშნებათ ადეკვატური პასუხი ან ახასიათებთ აუტანლობა ჩვეულებრივ თერაპიაზე, როგორიცაა კორტიკოსტეროიდებით და 6-მერკაპტოპურინით (6-MP) ან აზათიოპრინით (AZA) თერაპია.

  • 2. დოზირება და მიღების წესი

სიმპონით თერაპია უნდა დაიწყოს და ჩატარდეს კვალიფიციური ექიმების მიერ, რომლებთაც გააჩნიათ გამოცდილება რევმატოიდული ართრიტის, პოლიარტიკულური იუვენილური იდიოპათიური ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტის, მაანკილოზებელი სპონდილიტის, რენტგენოლოგიურად, ღერძული სპონდილარტრიტის დიაგნოზირებასა და AS და წყლულოვანი კოლიტის გარეშე მკურნალობაში.

დოზირება/შეყვანის სიხშირე და ხანგრძლივობა

რევმატოიდული ართრიტი

სიმპონი 50 მგ ინიშნება თვეში ერთხელ, ყოველთვიურად ერთსა და იმავე დღეს.

სიმფონი უნდა გაკეთდეს მეტოტრექსატთან ერთად.

ფსორიაზული ართრიტი, მაანკილოზებელი სპონდილიტი ან ღერძული სპონდილარტრიტი AS-ის რენტგენოლოგიური ჩვენების გარეშე

სიმპონი 50 მგ მიიღება თვეში ერთხელ ყოველთვიურად იმავე დღეს. ყველა ზემოთ ჩამოთვლილ ჩვენებაზე, არსებული მონაცემები ვარაუდობს, რომ კლინიკური პასუხი ზოგადად მიიღწევა მკურნალობის დაწყებიდან 12-14 კვირის შემდეგ (3-4 დოზა). თერაპიის გაგრძელება უნდა გადაიხედოს იმ პაციენტებში, რომლებსაც არ აქვთ თერაპიული სარგებლობის მტკიცებულება ამ დროის განმავლობაში.

100 კგ-ზე მეტი სხეულის მასის მქონე პაციენტები

ყველა ზემოაღნიშნული ჩვენებისთვის, გოლიმუმაბის დოზა 50 მგ დოზასთან შედარებით პაციენტებში რევმატოიდული ართრიტით, ფსორიაზული ართრიტით, მაანკილოზებელი სპონდილიტით ან რენტგენოლოგიურად ღერძული სპონდილარტრიტით AS-ის მტკიცებულების გარეშე და 100 კგ-ზე მეტი სხეულის მასით, რომლებმაც ვერ მიაღწიეს ადეკვატურ კლინიკურ პასუხს 3 ან 4 დოზის შემდეგ იმის გათვალისწინებით, რომ 100 მგ დოზა ზრდის წამლის გარკვეული სერიოზული გვერდითი რეაქციების რისკს, შეიძლება საჭირო გახდეს დოზის 100 მგ-მდე გაზრდა თვეში ერთხელ (იხ. ნაწილი 4.8).

თერაპიის გაგრძელება უნდა გადაიხედოს იმ პაციენტებში, რომლებმაც ვერ მიიღეს თერაპიული სარგებელი 100 მგ 3 ან 4 დამატებითი დოზის მიღების შემდეგ.

წყლულოვანი კოლიტი

80 კგ-ზე ნაკლები წონის მქონე პაციენტებში, სიმპონი ინიშნება 200 მგ საწყისი დოზით, რასაც მოჰყვება 100 მგ მე-2 კვირაში და შემდეგ 50 მგ ყოველ 4 კვირაში (იხ. ნაწილი 5.1) დოზირების გამოყენება.

პაციენტები სხეულის მასით 80 კგ ან მეტი

სიმპონი ინიშნება საწყისი დოზით 200 მგ, შემდეგ 100 მგ მე-2 კვირაში და შემდეგ 100 მგ ყოველ 4 კვირაში (იხ. ნაწილი 5.1).

შემანარჩუნებელი თერაპიის დროს კორტიკოსტეროიდები შეიძლება შემცირდეს კლინიკური პრაქტიკის გაიდლაინების შესაბამისად. არსებული მონაცემები მიუთითებს, რომ კლინიკური პასუხი ზოგადად მიიღწევა მკურნალობის დაწყებიდან 12-14 კვირის შემდეგ (4 დოზა). თერაპიის გაგრძელება უნდა გადაიხედოს იმ პაციენტებში, რომლებსაც არ აქვთ თერაპიული სარგებლობის მტკიცებულება ამ დროის განმავლობაში.

თუ დაგავიწყდათ დოზის მიღება

თუ პაციენტს დაავიწყდა სიმპონის შეყვანა დაგეგმილ დღეს, გამოტოვებული დოზა უნდა შეიყვანოთ გახსენებისთანავე. პაციენტს უნდა მიეცეს ინსტრუქცია, რომ არ გამოიყენოს ორმაგი დოზა გამოტოვებული დოზის ასანაზღაურებლად.

შემდეგი დოზა უნდა იქნას მიღებული შემდეგი მითითებების მიხედვით:

თუ გამოტოვებული დოზის მიღებიდან გასულია 2 კვირაზე ნაკლები დრო, პაციენტმა უნდა შეიყვანოს ეს გამოტოვებული დოზა და შემდეგ დაიცვას მკურნალობის თავდაპირველი გეგმა.

თუ გამოტოვებული დოზის მიღებიდან გასულია 2 კვირაზე მეტი დრო, პაციენტმა უნდა შეიყვანოს ეს გამოტოვებული დოზა და შემდეგ მოამზადოს ინექციის ახალი გეგმა ამ ინექციის თარიღიდან.

გამოყენების მეთოდი

სიმპონის ინექცია კეთდება კანქვეშ. პაციენტებს, რომლებმაც გაიარეს შესაბამისი ტრენინგი კანქვეშა ინექციის გაკეთებაში, შეუძლიათ თავად გაიკეთონ სიმპონი, თუ მათი ექიმი მიზანშეწონილად ჩათვლის, იმ პირობით, რომ ისინი სათანადოდ დაიცვან სამედიცინო წესები. პაციენტებს უნდა მიეცეთ ინსტრუქტაჟი, შეიყვანონ სიმპონი ფურცელჩანართში მითითებული სრული ინსტრუქციის შესაბამისად. გამოყენების შესახებ მითითებებისათვის იხ. ნაწილი 6.6. თუ საჭიროა ერთზე მეტი ინექცია, ინექციები უნდა ჩატარდეს სხეულის სხვადასხვა ნაწილში.

დამატებითი ინფორმაცია

სპეციალური პოპულაციების შესახებ

თირკმელებისა და ღვიძლის უკმარისობა

სიმპონი არ არის შესწავლილი ამ პაციენტების პოპულაციებში, დოზირების რეკომენდაციები ვერ კეთდება.

პედიატრიული მოსახლეობა (18 წლამდე)

სიმპონის ეფექტურობისა და უსაფრთხოების მონაცემები 18 წელზე ნაკლები ასაკის პაციენტებში pJIA-ს გარდა სხვა ჩვენებებში დადგენილი არ არის.

პოლიარტიკულური არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი

არანაკლებ 40 კგ სხეულის მასის მქონე ბავშვები იღებენ სიმპონის 50 მგ-ს თვეში ერთხელ ყოველთვიურად იმავე დღეს. არსებული მონაცემები ვარაუდობენ, რომ კლინიკური პასუხი ჩვეულებრივ მიიღწევა მკურნალობის დაწყებიდან 12-14 კვირის შემდეგ (3-4 დოზის შემდეგ). თერაპიის გაგრძელება უნდა გადაიხედოს იმ პაციენტებში, რომლებსაც არ აქვთ თერაპიული სარგებლობის მტკიცებულება ამ დროის განმავლობაში.

გერიატრიული პოპულაცია (65 წლის და უფროსი)

ხანდაზმულ პოპულაციაში დოზის კორექცია საჭირო არ არის. დამატებითი ინფორმაციისთვის იხ ნაწილი 4.4.

  • 3. უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ (იხ. ნაწილი 6.1). სხვა მძიმე ინფექციები და ოპორტუნისტული ინფექციები, როგორიცაა აქტიური ტუბერკულოზი ან სეფსისი (იხ. ნაწილი 4.4). საშუალო ან მძიმე (NYHA კლასი III/IV) გულის უკმარისობა (იხ. ნაწილი 4.4).

  • 4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში ვლინდება სერიოზული ინფექციების გამოვლენის უფრო მაღალი ალბათობა, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს სიკვდილიანობის უფრო მაღალი რისკი 65 წლამდე ასაკის პაციენტებთან შედარებით.

მიკვლევადობა

ბიოლოგიური პროდუქტების მიკვლევადობის უზრუნველსაყოფად, გამოყენებული პროდუქტის სავაჭრო დასახელება და სერიული ნომერი უნდა ჩაიწეროს პაციენტის ისტორიაში.

ინფექციები

სიმპონით თერაპიის დაწყებამდე, მკურნალობის დროს და მის შემდეგ პაციენტებზე უნდა ჩატარდეს ყურადღებით დაკვირვება ინფექციებზე, მათ შორის ტუბერკულოზზე. ვინაიდან გოლიმუმაბის ელიმინაციის პერიოდი შეიძლება გაგრძელდეს 5 თვემდე, ამ პაციენტებში ასევე უნდა ჩატარდეს მონიტორინგი ამ პერიოდის განმავლობაში. პაციენტში, რომელსაც განუვითარდა სერიოზული ინფექცია ან სეფსისი, სიმპონით თერაპია აღარ უნდა გაგრძელდეს (იხ. ნაწილი 4.3).

სიმფონი არ უნდა მიეცეს კლინიკურად მნიშვნელოვანი აქტიური ინფექციის მქონე პაციენტებს. სიმპონი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ქრონიკული ინფექციით ან მორეციდივე ინფექციების მქონე პაციენტებში. პაციენტებს უნდა მიეცეთ სათანადო კონსულტაცია ინფექციის პოტენციური რისკის ფაქტორების და მათი თავიდან აცილების შესახებ.

პაციენტები, რომლებიც იყენებენ TNF-ბლოკატორებს, უფრო მგრძნობიარენი არიან სერიოზული ინფექციების მიმართ. ოპორტუნისტული ინფექციები ბაქტერიებით (მათ შორის სეფსისი და პნევმონია), მიკობაქტერიული (ტუბერკულოზის ჩათვლით) და ინვაზიური სოკოვანი ინფექციები, სიკვდილის ჩათვლით, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ სიმპონს. ამ სერიოზული ინფექციებიდან ზოგიერთი ასევე დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ იმუნოსუპრესიულ თერაპიას, რომლებიც იწვევდნენ ინფექციებს, გარდა ფონური დაავადებისა. პაციენტებში, რომლებსაც განუვითარდათ ახალი ინფექცია სიმპონით თერაპიის დროს, უნდა ჩაუტარდეთ მჭიდრო მონიტორინგი და გაიარონ სრული დიაგნოსტიკური შეფასება. პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ ახალი სერიოზული ინფექცია ან სეფსისი, უნდა შეწყდეს სიმპონის გამოყენება და დაინიშნოს შესაბამისი ანტიმიკრობული ან სოკოს საწინააღმდეგო თერაპია, სანამ ინფექცია არ დაექვემდებარება კონტროლს. სიმპონით თერაპიის დაწყებამდე პაციენტებში, რომლებიც ცხოვრობდნენ ან იმყოფებოდნენ იმ ადგილებში, სადაც ენდემურია ინვაზიური სოკოვანი ინფექციები, როგორიცაა ჰისტოპლაზმოზი, კოქციდიოიდომიკოზი ან ბლასტომიკოზი, ამ თერაპიის სარგებელი და რისკი გულდასმით უნდა იქნას განხილული. რისკის მქონე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ სიმპონით, უნდა გამოკვლეული იქნეს ინვაზიური სოკოვანი ინფექცია, თუ განვითარდება სერიოზული სისტემური დაავადება. ამ პაციენტებში დიაგნოზი და ემპირიული სოკოს საწინააღმდეგო თერაპიის დანიშვნა, საჭიროების შემთხვევაში, უნდა გადაწყდეს ინვაზიური სოკოვანი ინფექციების მქონე პაციენტების მკურნალობაში გამოცდილი ექიმის მიერ.

ტუბერკულოზი

ტუბერკულოზი დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ სიმპონს. ხაზგასმით უნდა აღინიშნოს, რომ მოხსენებული ტუბერკულოზი არის ექსტრაფილტვის ტუბერკულოზი, რომელიც ვლინდება როგორც ლოკალური ან გავრცელებული ინფექცია ამ ანგარიშების უმეტესობაში. ყველა პაციენტი უნდა შეფასდეს აქტიური და არააქტიური ("ლატენტური") ტუბერკულოზისთვის სიმპონით თერაპიის დაწყებამდე. ეს შეფასება უნდა მოიცავდეს დეტალურ სამედიცინო ისტორიას, მათ შორის ტუბერკულოზის პირად ისტორიას ან ტუბერკულოზთან შესაძლო კონტაქტს და წინა და/ან მიმდინარე იმუნოსუპრესიულ თერაპიას. აქტიური სკრინინგის ტესტები (მაგ. კანის ტუბერკულინის ან სისხლის ტესტი და გულმკერდის რენტგენოგრაფია) უნდა ჩატარდეს ყველა პაციენტში (შეიძლება საჭირო გახდეს ადგილობრივი რეკომენდაციების დაცვა). რეკომენდებულია ამ ტესტების ჩაწერა. ექიმებმა უნდა გაითვალისწინონ ტუბერკულინის კანის ტესტის ცრუ უარყოფითი შედეგების რისკი, განსაკუთრებით იმ პაციენტებში, რომლებიც მძიმედ არიან დაავადებული ან აქვთ იმუნური დაქვეითება.

აქტიური ტუბერკულოზის დიაგნოზის შემთხვევაში, სიმპონით თერაპია არ უნდა დაიწყოს (იხ. პუნქტი 4.3).

ლატენტური ტუბერკულოზის ეჭვის შემთხვევაში, უნდა მიმართოთ ექიმს, რომელიც სპეციალიზირებულია ტუბერკულოზის მკურნალობაში. სიმპონის თერაპიის სარგებელი/რისკის ბალანსი გულდასმით უნდა იქნას გათვალისწინებული ქვემოთ აღწერილი ყველა სიტუაციაში.

ლატენტური ტუბერკულოზის ეჭვის შემთხვევაში, უნდა მიმართოთ ექიმს, რომელიც სპეციალიზირებულია ტუბერკულოზის მკურნალობაში. სიმპონის თერაპიის სარგებელი/რისკის ბალანსი გულდასმით უნდა იქნას გათვალისწინებული ქვემოთ აღწერილი ყველა სიტუაციაში.

ტუბერკულოზის საწინააღმდეგო თერაპია უნდა განიხილებოდეს სიმპონის დაწყებამდე პაციენტებში ტუბერკულოზის მრავალი ან მნიშვნელოვანი რისკ-ფაქტორებით, რომლებიც უარყოფითი არიან ლატენტურ ტუბერკულოზზე. ანტიტუბერკულოზური თერაპიის გამოყენება სიმპონის დაწყებამდე ასევე უნდა განიხილებოდეს იმ პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აქვთ ლატენტური ან აქტიური ტუბერკულოზი, მაგრამ რომლებისთვისაც ადექვატური თერაპიის კურსის დადასტურება შეუძლებელია.

აქტიური ტუბერკულოზის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ სიმპონით ლატენტური ტუბერკულოზის მკურნალობის დროს და მის შემდეგ. პაციენტებმა, რომლებიც იღებენ სიმპონის, მჭიდროდ უნდა აკონტროლონ აქტიური ტუბერკულოზის ნიშნები და სიმპტომები, მათ შორის პაციენტებმაც, რომლებსაც აქვთ უარყოფითი ტესტი ლატენტურ ტუბერკულოზზე, ასევე პაციენტებმა, რომლებიც მკურნალობენ ლატენტური ტუბერკულოზისთვის, ან პაციენტებმა, რომლებიც ადრე მკურნალობდნენ ტუბერკულოზის ინფექციით. ყველა პაციენტს უნდა მიეცეს რჩევა, მიმართოს სამედიცინო დახმარებას, თუ სიმპონით თერაპიის დროს ან მის შემდეგ განვითარდება ნიშნები/სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებენ ტუბერკულოზზე (მაგ., მუდმივი ხველა, ცვენა/წონის კლება, დაბალი ხარისხის ცხელება).

B ჰეპატიტის ვირუსის რეაქტივაცია

B ჰეპატიტის რეაქტივაცია დაფიქსირდა TNF ანტაგონისტების, მათ შორის სიმპონის გამოყენებისას პაციენტებში, რომლებიც არიან ვირუსის ქრონიკული მატარებლები (ანუ ზედაპირული-ანტიგენ-დადებითები). ზოგიერთ შემთხვევა დასრულდა ლეტალურად. სიმპონით თერაპიის დაწყებამდე პაციენტებს უნდა ჩაუტარდეთ ტესტირება HBV ინფექციაზე. HBV ინფექციის ტესტის მქონე პაციენტებში რეკომენდებულია ექიმთან კონსულტაცია, რომელიც სპეციალიზირებულია B ჰეპატიტის მკურნალობაში. HBV მატარებლებმა, რომლებიც საჭიროებენ სიმპონით თერაპიას, მჭიდროდ უნდა აკონტროლონ აქტიური HBV ინფექციის ნიშნები და სიმპტომები მკურნალობის დროს და ასევე მკურნალობის დასრულებიდან თვეების განმავლობაში. არსებობს არასაკმარისი მონაცემები HBV-ის მატარებლების მქონე პაციენტების მკურნალობის შესახებ ანტივირუსული საშუალებებით TNF-ანტაგონისტების თერაპიასთან ერთად HBV რეაქტივაციის თავიდან ასაცილებლად. პაციენტებში, რომლებსაც უვითარდებათ HBV რეაქტივაცია, უნდა შეწყდეს სიმპონის გამოყენება და უნდა დაინიშნოს ეფექტური ანტივირუსული თერაპია შესაბამისი დამხმარე თერაპიის თანხლებით.

ავთვისებიანი სიმსივნეები და ლიმფოპროლიფერაციული დაავადებები

TNF-ბლოკერების პოტენციური როლი ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარებაში უცნობია. ლიმფომების, ლეიკემიების ან სხვა ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარების შესაძლო რისკი პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ TNF-ანტაგონისტით, არ შეიძლება გამოირიცხოს ამჟამინდელი ცნობების საფუძველზე. სიფრთხილე უნდა იქნას გამოყენებული TNF-ბლოკერებით თერაპიის განხილვისას პაციენტებში ავთვისებიანი სიმსივნეების ანამნეზში ან თერაპიის გაგრძელებისას პაციენტებში, რომლებსაც განუვითარდათ ავთვისებიანი სიმსივნე. საშვილოსნოს ყელის კიბოს პერიოდული სკრინინგი უნდა გაგრძელდეს 60 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში TNF ბლოკატორების გამოყენებით.

პედიატრიული ავთვისებიანი სიმსივნე

პოსტმარკეტინგულ პერიოდში, ავთვისებიანი სიმსივნეები, ზოგიერთი ფატალური შედეგით, დაფიქსირდა ბავშვებში, მოზარდებში და 22 წლამდე მოზარდებში, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-მაბლოკირებელი საშუალებებით (მკურნალობა დაიწყო 18 წლის ასაკში). ცნობილია, რომ ამ პაციენტების დაახლოებით ნახევარს განუვითარდა ლიმფომა, როგორც ავთვისებიანი სიმსივნე, ხოლო სხვებს განუვითარდათ სხვადასხვა და განსხვავებული ავთვისებიანი სიმსივნეები, მათ შორის იშვიათი და ჩვეულებრივ თან ახლავს იმუნოსუპრესია. ავთვისებიანი სიმსივნეების განვითარების რისკი არ არის გამორიცხული ბავშვებში და მოზარდებში, რომლებიც მკურნალობენ TNF ბლოკატორებით.

ლიმფომა და ლეიკემია

ცნობილია, რომ ლეიკემია-სისხლის კიბო (მწვავე მილეოიდური ლეიკემია, ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემია და ქრონიკული მიელოიდური ლეიკემია) ვითარდება TNF ბლოკატორების გამოყენების გამო.

კლინიკური კვლევების კონტროლირებად ნაწილებში ყველა TNF-ბლოკატორთან, SIMPONI-ის ჩათვლით, დაფიქსირდა, რომ ლიმფომის შემთხვევების რიცხვი განვითარდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ანტი-TNF თერაპიას, უფრო მაღალი იყო, ვიდრე საკონტროლო პაციენტებში. SIMPONI ფაზის IIb და III ფაზის კლინიკურ კვლევებში, ლიმფომის სიხშირე პაციენტებში რევმატოიდული ართრიტით, ფსორიაზული ართრიტით და მაანკილოზებელი სპონდილიტით, რომლებიც მკურნალობდნენ SIMPONI-ით, უფრო მაღალი იყო ვიდრე მოსალოდნელი იყო ზოგად პოპულაციაში. ლეიკემიის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ სიმპონით. რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ ხანგრძლივი, ძალიან აქტიური, ანთებითი დაავადება, აქვთ ძირითადი ლიმფომისა და ლეიკემიის განვითარების მაღალი რისკი, რაც შეუძლებელს ხდის ან ართულებს რისკის შეფასებას. ჰეპატოსპლენური T-უჯრედოვანი ლიმფომის (HSTCL) იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგულ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-ის სხვა ბლოკატორებით (იხ. ნაწილი 4.8). ამ იშვიათი ტიპის T-უჯრედოვანი ლიმფომას აქვს ძალიან აგრესიული დაავადების კურსი და ხშირად ფატალურია. ამ შემთხვევების უმეტესობა დაფიქსირდა მოზარდებში და ახალგაზრდა ზრდასრულ მამაკაცებში და თითქმის ყველა ეს ინდივიდი იღებდა თანმხლები აზათიოპრინი (AZA) ან 6-მერკაპტოპურინი (6-MP) ნაწლავის ანთებითი დაავადებისთვის. AZA-ს ან 6-MP-ის სიმპონის კომბინაციის პოტენციური რისკი გულდასმით უნდა იქნას განხილული. არ შეიძლება გამოირიცხოს ჰეპატოსპლენური T-უჯრედოვანი ლიმფომის განვითარების რისკი პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ TNF-ბლოკატორებით.

ლიმფომის გარდა სხვა ავთვისებიანი სიმსივნეები

სიმპონის IIb და III ფაზის კვლევების კონტროლირებად ნაწილში პაციენტებში რევმატოიდული ართრიტით, ფსორიაზული ართრიტით, მაანკილოზებელი სპონდილიტით და წყლულოვანი კოლიტით, ლიმფომის გარდა ავთვისებიანი სიმსივნეების სიხშირე (გარდა კანის არამელანომური კიბოს) მსგავსი იყო სიმპონის და საკონტროლო ჯგუფებში.

მსხვილი ნაწლავის დისპლაზია/კარცინომები

არ არის ცნობილი, მოქმედებს თუ არა გოლიმუმაბით მკურნალობა დისპლაზიის ან მსხვილი ნაწლავის კიბოს განვითარების რისკზე. არ არის ცნობილი, მოქმედებს თუ არა გოლიმუმაბით მკურნალობა დისპლაზიის ან მსხვილი ნაწლავის კიბოს განვითარების რისკზე. დისპლაზიის ან მსხვილი ნაწლავის კარცინომის განვითარების რისკის მქონე ყველა პაციენტს (მაგალითად, ხანგრძლივი წყლულოვანი კოლიტის ან პირველადი სკლეროზული ქოლანგიტის მქონე პაციენტები) ან დისპლაზიის ან მსხვილი ნაწლავის კარცინომის ანამნეზის მქონე პაციენტებს რეგულარულად უნდა ჩაუტარდეთ დისპლაზიის სკრინინგი მკურნალობის დაწყებამდე და დაავადების მთელი კურსის განმავლობაში. ეს შეფასება უნდა მოიცავდეს კოლონოსკოპიას და ბიოფსიას ადგილობრივი რეკომენდაციების შესაბამისად. პაციენტებში, რომლებსაც ახლახან დაუდგინდათ დისპლაზია, რომლებიც მკურნალობდნენ სიმპონით, თითოეული პაციენტისთვის რისკები და სარგებელი გულდასმით უნდა იქნას განხილული და მიღებული იქნეს მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილება. საძიებო კლინიკურ კვლევაში, რომელიც აფასებდა სიმპონის გამოყენებას პაციენტებში მძიმე, მდგრადი ასთმით, მეტი ავთვისებიანი სიმსივნე დაფიქსირდა სიმპონით ნამკურნალევ პაციენტებში, ვიდრე საკონტროლო პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.8). ამ აღმოჩენის მნიშვნელობა უცნობია.

საძიებო კლინიკურ კვლევაში სხვა ანტი-TNF აგენტის, ინფლიქსიმაბის გამოყენებით, ფილტვების ზომიერი და მძიმე ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადების მქონე პაციენტებში (COPD), უფრო მეტი ავთვისებიანი სიმსივნეები, ძირითადად ფილტვებში ან თავისა და კისერში, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ინფლიქსიმაბით, ვიდრე საკონტროლო პაციენტებში.

კანის კიბო

მელანომა და მერკელის უჯრედოვანი კარცინომა დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ TNF-მაბლოკირებელი საშუალებებით, მათ შორის სიმპონით (იხ. ნაწილი 4.8). კანის პერიოდული გამოკვლევა რეკომენდირებულია ყველა პაციენტისთვის, განსაკუთრებით მათთვის, ვისაც ახასიათებთ კანის კიბოს რისკ-ფაქტორები.

გულის შეგუბებითი უკმარისობა

გულის შეგუბებითი უკმარისობის (CHF) გაუარესება და CHF-ის ახალი შემთხვევები დაფიქსირდა TNF ბლოკატორებით მკურნალობისას, მათ შორის სიმპონის გამოყენებისას. ზოგიერთ შემთხვევა დასრულდა ლეტალურად. კლინიკურ კვლევაში TNF-ის სხვა ანტაგონისტის გამოყენებით, დაფიქსირდა გულის შეგუბებითი უკმარისობის გაუარესება და CHF-ით გამოწვეული სიკვდილიანობის გაზრდა. სიმფონი არ არის შესწავლილი გულის შეგუბებითი უკმარისობის მქონე პაციენტებში. სიმპონი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში მსუბუქი (NYHA კლასი I/II) გულის უკმარისობით. პაციენტებს უნდა ჩაუტარდეთ ყურადღებით დაკვირვება და სიმპონის მიღება უნდა შეწყდეს იმ პაციენტებში, რომლებსაც განუვითარდებათ გულის უკმარისობის ახალი სიმპტომები ან აღინიშნება არსებული სიმპტომების გაუარესება (იხ. ნაწილი 4.3).

ნევროლოგიური მოვლენები

NF-მაბლოკირებელი საშუალებების, მათ შორის სიმპონის გამოყენება, დაკავშირებულია კლინიკური სიმპტომების ახალ დაწყებასთან ან გაუარესებასთან და/ან ცენტრალური ნერვული სისტემის დემიელინიზებელი დარღვევების რენტგენოგრაფიულ მტკიცებულებებთან, მათ შორის გაფანტული სკლეროზისა და პერიფერიული დემიელინირებელი დარღვევების ჩათვლით. ანტი-TNF თერაპიის სარგებელი და რისკი გულდასმით უნდა იქნას განხილული სიმპონით თერაპიის დაწყებამდე პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ადრე არსებული ან ბოლოდროინდელი დემიელინიზებელი დაავადებები. ამ დარღვევების განვითარების შემთხვევაში უნდა განიხილებოდეს სიმპონის მიღების შეწყვეტა (იხ. პუნქტი 4.8).

ქირურგიული ჩარევები

არსებობს შეზღუდული გამოცდილება სიმპონით თერაპიის უსაფრთხოებასთან დაკავშირებით პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ქირურგიული პროცედურები, მათ შორის ართროპლასტიკა. ქირურგიული პროცედურის დაგეგმვისას გასათვალისწინებელია სიმპონის ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდი. პაციენტებში, რომლებსაც ესაჭიროებათ ქირურგიული ჩარევა სიმპონით თერაპიის დროს, უნდა ჩატარდეს ყურადღებით დაკვირვება ინფექციების გამო და შესაბამისი სიფრთხილის ზომები უნდა იქნას მიღებული.

იმუნოსუპრესია

იმის გამო, რომ სიმსივნური ნეკროზის ფაქტორი (TNF) შუამავლობს ანთებას და ცვლის უჯრედულ იმუნურ პასუხებს, შესაძლებელია, რომ TNF-მაბლოკირებელი აგენტებმა, მათ შორის სიმპონმა, გამოიწვიოს სხეულის ინფექციებისა და ავთვისებიანი სიმსივნეებისგან დაცვის რეაქცია.

აუტოიმუნური პროცესები

TNF-ალფას შედარებითი დეფიციტი, რომელიც გამოწვეულია ანტი-TNF თერაპიით, შეიძლება გამოიწვიოს აუტოიმუნური პროცესის დაწყება. თუ სიმპონით მკურნალობის შემდეგ პაციენტს განუვითარდა სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებენ ლუპუსის მსგავს სინდრომზე და პაციენტს აქვს დადებითი ორჯაჭვიანი დნმ-სპეციფიკური ანტისხეულები, სიმპონით თერაპია უნდა შეწყდეს (იხ. ნაწილი 4.8).

ჰემატოლოგიური რეაქციები

TNF-ბლოკატორების, მათ შორის სიმპონის გამოყენებისას არსებობს ცნობები, რომ პაციენტებს უვითარდებათ პანციტოპენია, ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, აგრანულოციტოზი, აპლასტიკური ანემია და თრომბოციტოპენია. ყველა პაციენტს უნდა მიეცეს ინსტრუქცია, დაუყოვნებლივ მიმართონ ექიმს, თუ მათ განუვითარდებათ ნიშნები და სიმპტომები, რომლებიც მიუთითებენ სისხლის დისკრაზიაზე, როგორიცაა მუდმივი ცხელება, სისხლჩაქცევები, სისხლდენა, კანის სიფერმკრთალე. სიმპონით თერაპიის შეწყვეტა უნდა განიხილებოდეს პაციენტებში დადასტურებული მნიშვნელოვანი ჰემატოლოგიური დარღვევებით.

TNF-ანტაგონისტების და ანაკინრას ერთდროული მიღება

სერიოზული ინფექციები და ნეიტროპენია დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში, რომლებშიც ანაკინრა გამოიყენებოდა სხვა TNF-ის მაბლოკირებელ აგენტთან, ეტანერცეპტთან ერთად და დამატებითი კლინიკური სარგებელი არ იყო მიღებული. ამ კომბინირებული თერაპიის დროს გამოვლენილი გვერდითი მოვლენების ბუნებიდან გამომდინარე, მსგავსი ტოქსიკურობა შეიძლება გამოვლინდეს ანაკინრასა და სხვა TNF ბლოკატორების კომბინირებული გამოყენებისას. ამიტომ სიმპონისა და ანაკინრას კომბინაცია არ არის რეკომენდებული.

TNF-ანტაგონისტების და აბატაცეპტის ერთდროული მიღება

კლინიკურ კვლევებში, TNF ანტაგონისტების ერთდროული მიღება აბატაცეპტთან ერთად დაკავშირებული იყო ინფექციების, მათ შორის სერიოზული ინფექციების გაზრდილ რისკთან ცალკე მხოლოდ TNF ანტაგონისტების გამოყენებასთან შედარებით და არ გამოვლენილა კლინიკური სარგებლის გაზრდა. ამიტომ სიმპონისა და აბატაცეპტის კომბინაცია არ არის რეკომენდებული.

სხვა ბიოლოგიურ თერაპიულ საშუალებებთან ერთდროული მიღება

ინფორმაცია სიმპონის ერთდროული გამოყენების შესახებ სხვა ბიოლოგიურ თერაპიულ საშუალებებთან, რომლებიც გამოიყენება იმავე დაავადებების სამკურნალოდ, არასაკმარისია. სიმპონის ამ ბიოლოგიურ აგენტებთან ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული ინფექციის გაზრდილი რისკის და სხვა პოტენციური ფარმაკოლოგიური ურთიერთქმედების შესაძლებლობის გამო.

ბიოლოგიურ DMARD-ებს შორის გადართვა

სიფრთხილეა საჭირო და პაციენტებში უნდა გაგრძელდეს მონიტორინგი ერთი ბიოლოგიურიდან მეორე ბიოლოგიურზე გადასვლისას, რადგან ბიოლოგიური აქტივობების გადამკვეთმა ურთიერთქმედებამ შეიძლება კიდევ უფრო გაზარდოს გვერდითი მოვლენების რისკი, მათ შორის ინფექცია.

ვაქცინები/თერაპიული ინფექციური აგენტები

სხვა ვაქცინები, გარდა ცოცხალი ვაქცინებისა, შეიძლება ერთდროულად დაინიშნოს პაციენტებში, რომლებიც იღებენ სიმპონით თერაპიას (იხ. განყოფილებები 4.5 და 4.6). მონაცემები ცოცხალი ვაქცინებით ვაქცინაციაზე პასუხის ან ცოცხალი ვაქცინებიდან მეორადი გადაცემის შესახებ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ანტი-TNF თერაპიას, შეზღუდულია. ცოცხალი ვაქცინების გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს კლინიკური ინფექციები, მათ შორის ფართოდ გავრცელებული ინფექციები. თერაპიული ინფექციური აგენტების სხვა გამოყენებამ, როგორიცაა ცოცხალი შესუსტებული ბაქტერია (მაგ., BCG ვაქცინის შეყვანა შარდის ბუშტში კიბოს სამკურნალოდ) შეიძლება გამოიწვიოს კლინიკური ინფექციები, მათ შორის გავრცელებული ინფექციები. არ არის რეკომენდებული თერაპიული ინფექციური აგენტების სიმპონის ერთდროული მიღება.

ალერგიული რეაქციები

სერიოზული სისტემური ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები (ანაფილაქსიური რეაქციის ჩათვლით) დაფიქსირდა სიმპონის მიღების შემდეგ პოსტმარკეტინგულ პირობებში. ზოგიერთი ასეთი რეაქცია განვითარდა სიმპონის პირველი შეყვანის შემდეგ. თუ განვითარდება ანაფილაქსიური რეაქცია ან სხვა სერიოზული ალერგიული რეაქცია, სიმპონის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს შესაბამისი თერაპია.

ლატექსის მიმართ მგრძნობელობა

წინასწარ შევსებული შპრიცის ნემსის დამცავი ხუფი დამზადებულია მშრალი, ბუნებრივი რეზინისგან, რომელიც შეიცავს ლატექსს და შეიძლება გამოიწვიოს ალერგიული რეაქციები ლატექსის მიმართ მგრძნობიარე პირებში.

სპეციალური პოპულაციები

უფროსები (65 წელზე მეტი ასაკი)

III ფაზის კვლევებში რევმატოიდული ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტის, მაანკილოზებელი სპონდილიტის და წყლულოვანი კოლიტის მქონე პაციენტებში, გვერდითი მოვლენები, სერიოზული გვერდითი მოვლენები და სერიოზული ინფექციები 65 წლის და უფროსი ასაკის პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ სიმპონს, არ განსხვავდებოდა ახალგაზრდა პაციენტებისგან. თუმცა სიფრთხილეა საჭირო ხანდაზმული პაციენტების მკურნალობისას და განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს ინფექციების განვითარებას. რენტგენოლოგიურად, 45 წლის და უფროსი ასაკის არც ერთი პაციენტი არ იყო ჩართული ღერძულ სპონდილარტრიტის კვლევაში AS-ის მტკიცებულების გარეშე.

თირკმელებისა და ღვიძლის უკმარისობა

სპეციფიკური კვლევები, რომლებშიც სიმპონი გამოიყენებოდა თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, არ ჩატარებულა. სიმპონი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.2).

პედიატრიული პაციენტები

ვაქცინაციები

თუ შესაძლებელია, რეკომენდირებულია, რომ პედიატრიულ პაციენტებში ყველა იმუნიზაცია დასრულდეს სომპონით თერაპიის დაწყებამდე იმუნიზაციის მიმდინარე გაიდლაინების შესაბამისად.

დამხმარე ნივთიერებები

სიმპონი შეიცავს სორბიტოლს (E420). ფრუქტოზის აუტანლობის იშვიათი მემკვიდრეობითი პრობლემების მქონე პაციენტებმა არ უნდა მიიღონ ეს წამალი.

შესაძლო შეცდომები მედიკამენტის გამოყენებისას

სიმპონი ხელმისაწვდომია 50 მგ და 100 მგ წამლის ფორმით კანქვეშა შეყვანისთვის. მნიშვნელოვანია წამლის სწორი ფორმის გამოყენება სწორი დოზის შესაყვანად მითითებული დოზირების მიხედვით (იხ. პუნქტი 4.2). სიფრთხილე უნდა იქნას მიღებული სწორი ფორმის უზრუნველსაყოფად, რათა თავიდან იქნას აცილებული დოზის ნაკლებობა ან გადაჭარბება.

  • 5. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.

სხვა ბიოლოგიურ თერაპიულ საშუალებებთან ერთდროული გამოყენება

სიმპონის კომბინაცია სხვა ბიოლოგიურ თერაპიულ საშუალებებთან (მათ შორის ანაკინრა და აბატაცეპტი), რომლებიც გამოიყენება იგივე დაავადებების სამკურნალოდ, როგორც სიმპონი, არ არის რეკომენდებული (იხ. პუნქტი 4.4).

ცოცხალი ვაქცინები/თერაპიული ინფექციური აგენტები

ცოცხალი ვაქცინები არ უნდა გაკეთდეს სიმპონისთან ერთად (იხ. პუნქტები 4.4 და 4.6).

თერაპიული ინფექციური აგენტები არ უნდა დაინიშნოს სიმპონისთან ერთად (იხ. ნაწილი 4.4).

მეტოტრექსატი

მიუხედავად იმისა, რომ მეთოტრექსატის სიმპონთან ერთად მიღება პაციენტებში რევმატოიდული ართრიტით, ფსორიაზული ართრიტით ან მაანკილოზებელი სპონდილიტით იწვევს სიმპონის Steady-State-კონცენტრაციის გაზრდას მომდევნო დოზის გამოყენებამდე (Valley), ეს მონაცემები არ მიუთითებს იმაზე, რომ უნდა მოხდეს სიმპონის ან მეთოტრექსატის დოზირებების კორექცია (იხ. განყოფილება 5.2).

  • 6. ორსულობა და ლაქტაცია

ზოგადი მითითებები

ორსულობის B კატეგორია.

რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა უნდა გამოიყენონ ადექვატური კონტრაცეპტული მეთოდები ორსულობის თავიდან ასაცილებლად და გააგრძელონ ამ მეთოდების გამოყენება გოლიმუმაბის ბოლო ინექციის შემდეგ მინიმუმ 6 თვის განმავლობაში.

ორსულობის პერიოდი

არ არსებობს ადექვატური მონაცემები ორსულ ქალებში გოლიმუმაბის გამოყენების შესახებ. ვინაიდან გოლიმუმაბი თრგუნავს TNF-ს, ორსულობის დროს გოლიმუმაბის მიღებამ შეიძლება გავლენა მოახდინოს ახალშობილში ნორმალურ იმუნურ პასუხებზე. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ აჩვენა პირდაპირი ან არაპირდაპირი მავნე ზემოქმედება ორსულობაზე, ემბრიონის/ნაყოფის განვითარებაზე, მშობიარობაზე ან პოსტნატალურ განვითარებაზე (იხ. პუნქტი 5.3). გოლიმუმაბის გამოყენება ორსულ ქალებში არ არის რეკომენდებული. გოლიმუმაბი ორსულებს უნდა მიეცეს მხოლოდ აშკარა საჭიროების შემთხვევაში. გოლიმუმაბი კვეთს პლაცენტრულ ბარიერს. ორსულობის დროს მონოკლონური ანტისხეულით მკურნალობის შემდეგ, რომელიც ბლოკავს TNF-ს, ანტისხეული გამოვლინდა ჩვილის შრატში, რომელიც გაჩენილი იყო ნამკურნალები ქალის მიერ მკურნალობიდან 6 თვემდე პერიოდში. შესაბამისად, ეს ჩვილები შეიძლება ექვემდებარებოდნენ ინფექციის გაზრდის რისკს. ცოცხალი ვაქცინების შეყვანა ახალშობილებში, რომლებიც ექვემდებარებიან გოლიმუმაბის საშვილოსნოში ზემოქმედებას, არ არის რეკომენდებული ორსულობის დროს დედის მიერ გოლიმუმაბის ბოლო ინექციის შემდეგ 6 თვის განმავლობაში (იხ. განყოფილებები 4.4 და 4.5).

ლაქტაციის პერიოდი

უცნობია გადადის თუ არა გოლიმუმაბი ადამიანის დედის რძეში სისტემურად შეწოვის შემდეგ პერორალური მიღებისას. ნაჩვენებია, რომ გოლიმუმაბი გადადის დედის რძეში მაიმუნებში. იმის გამო, რომ ადამიანის იმუნოგლობულინები გამოიყოფა დედის რძეში, ქალებმა არ უნდა აჭამონ ჩვილებს ძუძუთი გოლიმუმაბით მკურნალობის დროს და 6 თვის განმავლობაში.

რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება

ცხოველთა ნაყოფიერების კვლევები გოლიმუმაბით არ ჩატარებულა. ნაყოფიერების კვლევამ თაგვებში ანალოგიური ანტისხეულის გამოყენებით, რომელიც შერჩევით თრგუნავს თაგვის TNF-alpha-ს ფუნქციურ აქტივობას, არ აჩვენა მნიშვნელოვანი გავლენა ნაყოფიერებაზე (იხ. ნაწილი 5.3).

  • 7. ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე

სიმპონმა შეიძლება გამოიწვიოს მცირე გავლენა მანქანის ან მექანიზმების მართვის უნარზე. თავბრუსხვევა შეიძლება აღინიშნოს სიმპონის მიღების შემდეგ (იხ. პუნქტი 4.8).

  • 8. არასასურველი ეფექტები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

რევმატოიდული ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტის, მაანკილოზებელი სპონდილიტის, წყლულოვანი კოლიტის და რენტგენოლოგიურად ღერძული სპონდილოართრიტის შესწავლის დროს AS-ის მტკიცებულების გარეშე, წამლის ყველაზე გავრცელებული გვერდითი რეაქცები იყო ზედა სასუნთქი გზების მხრივ გამოვლენილი ეფექტები, რაც აღინიშნა პაციენტების 12.6%-ში გოლიმუმაბის მკურნალობის ჯგუფში და საკონტროლო პაციენტთა 11% -ში.

გვერდითი რეაქციების ჩამონათვალი

წამლის არასასურველი რეაქციები, რომლებიც დაფიქსირდა გოლიმუმაბის კლინიკურ კვლევებში და დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგული გამოყენებისას მთელ მსოფლიოში, ჩამოთვლილია ქვემოთ. წამლის გვერდითი რეაქციები მითითებულ სისტემურ ორგანოთა კლასებში ჩამოთვლილია ქვემოთ სიხშირის მიხედვით: ძალიან ხშირი (1/10); ხშირი (1/100, <1/10); არახშირი (1/1000, <1/100); იშვიათი (1/10.000, <1/1000); ძალიან იშვიათი (<1/10.000); უცნობია სიხშირე (სიხშირის შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემებით). არასასურველი ეფექტები თითოეულ სიხშირის ჯგუფში მოცემულია სიმძიმის კლებადობის მიხედვით.

ინფექციები და ინვაზიები

ძალიან ხშირი:

ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები (ნაზოფარინგიტი, ფარინგიტი, ლარინგიტი და რინიტი)

ხშირი:

ბაქტერიული ინფექციები (მაგ. ცელულიტი)

ქვედა სასუნთქი გზების ინფექცია (მაგ. პნევმონია)

ვირუსული ინფექციები (მაგ. გრიპი და ჰერპესი)

ბრონქიტი

სინუსიტი

ზედაპირული სოკოვანი ინფექციები

აბსცესი

არახშირი:

სეფსისი, სეპტიური შოკის ჩათვლით

პიელონეფრიტი

იშვიათი:

ტუბერკულოზი

ოპორტუნისტული ინფექციები (მაგ. ინვაზიური სოკოვანი ინფექციები [ჰისტოპლაზმოზი, კოქციდიომიკოზი, პნევმოცისტოზი], ბაქტერიული ინფექციები, ატიპიური მიკობაქტერიული ინფექციები და პროტოზოული ინფექციები)

B ჰეპატიტის რეაქტივაცია

ბაქტერიული ართრიტი

ინფექციური ბურსიტი

კეთილთვისებიანი და ავთვისებიანი ნეოპლაზმები (კისტებისა და პოლიპების ჩათვლით)

არახშირი:

ნეოპლაზმები (მაგ. კანის კიბო, ბრტყელუჯრედოვანი კარცინომა და მელანოციტური ნევუსი)

იშვიათი:

ლიმფომა, ლეიკემია, მელანომა, მერკელუჯრედოვანი კარცინომა

უცნობი სიხშრით:

ჰეპატოსპლენური T-უჯრედოვანი ლიმფომა*

კაპოშის სარკომა

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ხშირი:

ლეიკოპენია (ნეიტროპენიის ჩათვლით), ანემია

არახშირი:

თრომბოციტოპენია, პანციტოპენია

იშვიათი:

აპლასტიკური ანემია, აგრანულოციტოზი

იმუნური სისტემის დაავადებები

ხშირი

ალერგიული რეაქციები (ბრონქოსპაზმი, ჰიპერმგრძნობელობა, ჭინჭრის ციება)

აუტოანტისხეულების პოზიტიურობა

იშვიათი:

სერიოზული სისტემური ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები (ანაფილაქსიური რეაქციის ჩათვლით)

ვასკულიტი (სისტემური)

სარკოიდოზი

ენდოკრინული დაავადებები

არახშირი:

ფარისებრი ჯირკვლის დარღვევები (მაგ. ჰიპოთირეოზი, ჰიპერთირეოზი და ჩიყვი)

მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები

არახშირი:

სისხლში გლუკოზის მომატება

ლიპიდების მატება

ფსიქიატრიული დაავადებები

ხშირი:

დეპრესია

უძილობა

ნერვული სისტემის დაავადებები

ხშირი:

თავბრუსხვევა

თავის ტკივილი

პარესთეზია

არახშირი:

წონასწორობის დარღვევა

იშვიათი:

დემიელინაციური დარღვევები (ცენტრალური და პერიფერიული)

გემოს შეგრძნების ცვლილება

თვალის დაავადებები

არახშირი:

მხედველობის დარღვევები (მაგ. მხედველობის დაბინდვა, მხედველობის სიმახვილის დაქვეითება)

კონიუნქტივიტი

თვალის ალერგია (მაგ. ქავილი და გაღიზიანება)

გულის დაავადებები

არახშირი:

არითმია

კორონარული არტერიის იშემიური დარღვევები

იშვიათი:

გულის შეგუბებითი უკმარისობა (ახალი ან გაუარესებული)

სისხლძარღვების დაავადებები

ხშირი:

ჰიპერტენზია

არახშირი:

თრომბოზი (მაგ. ღრმა ვენის თრომბოზი, აორტის თრომბოზი)

სიწითლე სახეზე და სხეულის სხვა ნაწილებზე

იშვიათი:

რეინოს ფენომენი

სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები

ხშირი:

ასთმა და მასთან დაკავშირებული სიმპტომები (მაგ. ხიხინი და ბრონქული ჰიპერრეაქტიულობა)

არახშირი:

ფილტვის ინტერსტიციული დაავადება

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

ხშირი:

დისპეფსია

კუჭ-ნაწლავის და მუცლის ტკივილი

გულისრევა

კუჭ-ნაწლავის ანთებითი აშლილობა (მაგ., გასტრიტი და კოლიტი)

სტომატიტი

არახშირი:

ყაბზობა

გასტროეზოფაგური რეფლუქს დაავადება

ჰეპატობილიარული დაავადებები

ხშირი:

ალანინ ამინოტრანსფერაზას მომატება

ასპარტატამინოტრანსფერაზას მომატება

არახშირი:

ქოლელითიაზი

ღვიძლის დარღვევები

იშვიათი:

აუტოიმუნური ჰეპატიტი**

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ხშირი:

ქავილი

კანის გამონაყარი

ალოპეცია

დერმატიტი

არახშირი:

ბულოზური კანის რეაქციები

ფსორიაზი (წინასწარ არსებული ხელისგულის/პლანტარული და პუსტულარული ფსორიაზის ახალი დაწყება ან გაუარესება)

ურტიკარია

იშვიათი:

ლიქენოიდური რეაქციები

კანის პილინგი

ვასკულიტი (კანის)

უცნობი:

დერმატომიოზიტის სიმპტომების გაუარესება

ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

იშვიათი:

ლუპუსის მსგავსი სინდრომი

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

იშვიათი:

შარდის ბუშტის დარღვევები

თირკმელების დარღვევები

რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლების დაავადებები

არახშირი:

მკერდის დარღვევები

მენსტრუაციის დარღვევა

ზოგადი დარღვევები და გართულებები შეყვანის ადგილას

ხშირი:

პირექსია

ასთენია

ინექციის ადგილას რეაქცია (მაგ., ინექციის ადგილის ერითემა, ჭინჭრის ციება, ინდურაცია, ტკივილი, სისხლჩაქცევები, ქავილი, გაღიზიანება და პარესთეზია), დისკომფორტი გულმკერდის არეში.

იშვიათი:

შეხორცების დარღვევა

დაზიანებები, მოწამვლა და გართულებები პროცედურის შედეგად

ხშირი:

ძვლის მოტეხილობები

  • დაფიქსირდა სხვა TNF-მაბლოკირებელ აგენტებთან ერთად.
  • * აუტოიმუნური ჰეპატიტის იშვიათი შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებენ TNF ალფა ინჰიბიტორებს პოსტმარკეტინგულ პერიოდში. ამ განყოფილების განმავლობაში, მედიანური შემდგომი დრო (დაახლოებით 4 წელი) მოცემულია საერთო ჯამში გოლიმუმაბის ყველა გამოყენებისთვის. იმ შემთხვევებში, როდესაც გოლიმუმაბის გამოყენება განისაზღვრება დოზით, მედიანური დაკვირვების დრო იცვლება (დაახლოებით 2 წელი 50 მგ დოზისთვის და დაახლოებით 3 წელი 100 მგ დოზისთვის), რადგან პაციენტები შესაძლოა გადავიდნენ სხვადასხვა დოზებზე.

შერჩეული წამლის გვერდითი რეაქციების აღწერა

ინფექციები

ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქცია საკვანძო კვლევების კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში იყო ზედა სასუნთქი გზების ინფექცია, რაც აღინიშნა გოლიმუმაბით ნამკურნალები პაციენტების 12.6%-ში (სიხშირე 100 პაციენტზე წელიწადში: 60.8; 95% CI: 55.0, 67.1) და საკონტროლო პაციენტების 11.0%-ში (სიხშირე 100 პაციენტზე წელიწადში: 54.5: 95% CI: 46.1, 64.0). კვლევების კონტროლირებად და არაკონტროლირებად ნაწილებში საშუალოდ 4 წლიანი შემდგომი დაკვირვების პერიოდით ზედა სასუნთქი გზების ინფექციების შემთხვევები ყოველ 100 პაციენტში გამოვლინდა წელიწადში 34,9 მოვლენა გოლიმუმაბით მკურნალობისას (95% CI: 33.8, 36.0). ძირითადი კვლევების კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში, ინფექციები დაფიქსირდა გოლიმუმაბით ნამკურნალებ პაციენტთა 23.0%-ში (სიხშირე 100 პაციენტზე წელიწადში: 132.0; 95% ნდობის ინტერვალი იყო 123.3, 141.1) და საკონტროლო პაციენტთა 20.2%-ში (სიხშირე 122.3 100 პაციენტ წელიწადში; 95% CI: 109.5, 136.2). კვლევების კონტროლირებად და უკონტროლო ნაწილებში, დაახლოებით 4 წლიანი მედიანური დაკვირვებით, ინფექციების სიხშირე წელიწადში 100 პაციენტზე, რომლებიც მკურნალობდნენ გოლიმუმაბით, მოიცავდა 81.1 მოვლენას (95% CI: 79.5, 82.8).

რევმატოიდული ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტის, მაანკილოზებელი სპონდილიტის და რენტგენოლოგიურად ღერძული სპონდილარტრიტის კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში AS-ის მტკიცებულების გარეშე, სერიოზული ინფექციები დაფიქსირდა გოლიმუმაბით ნამკურნალები პაციენტების 1.2%-ში და კონტროლის ქვეშ მყოფი პაციენტების 1.2%-ში. რევმატოიდული ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტის, მაანკილოზებელი სპონდილიტის და რენტგენოლოგიურად ღერძული სპონდილარტრიტის კონტროლირებად პერიოდში AS-ის მტკიცებულების გარეშე, სერიოზული ინფექციების სიხშირე 100 პაციენტზე დაკვირვების წელიწადში იყო 7.3 (95% CI: 4.6, 11). გოლიმუმაბის 100 მგ ჯგუფი, 2.9 (95% CI: 1.2, 6.0) გოლიმუმაბის 50 მგ ჯგუფში და 3.6 (95% CI: 1.5, 7.0) პლაცებოს ჯგუფში. გოლიმუმაბით გამოწვეული წყლულოვანი კოლიტის კვლევების კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში, სერიოზული ინფექციები დაფიქსირდა გოლიმუმაბით ნამკურნალები პაციენტების 0.8%-ში და საკონტროლო პაციენტების 1.5%-ში. ბაქტერიული ინფექციები, მათ შორის ტუბერკულოზი, სეფსისი და პნევმონია, ინვაზიური სოკოვანი ინფექციები და სხვა ოპორტუნისტული ინფექციები არის სერიოზული ინფექციები, რომლებიც აღინიშნება პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ გოლიმუმაბით; ზოგიერთი მათგანი დასრულდა ლეტალურად.

პიონერული კვლევების კონტროლირებად და უკონტროლო ნაწილებში, დაახლოებით 3 წლიანი მედიანური დაკვირვებით, პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს 100 მგ, აღენიშნებოდათ სერიოზული ინფექციების, მათ შორის ოპორტუნისტული ინფექციების და ტუბერკულოზის შემთხვევები, იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს 50 მგ.

ყველა სერიოზული ინფექციის სიხშირე 100 პაციენტში წელიწადში იყო 4.1 (95% CI: 3.6, 4.5) პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს 100 მგ და 2.5 (95% CI: 2.0, 3, პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს 50 მგ).

ავთვისებიანი სიმსივნეები

ლიმფომა

ლიმფომის სიხშირე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ გოლიმუმაბით ძირითად კვლევებში უფრო მაღალი იყო, ვიდრე მოსალოდნელი იყო ზოგად პოპულაციაში. ამ კვლევების კონტროლირებად და უკონტროლო ნაწილებში, მედიანური დაკვირვებით დაახლოებით 3 წლის განმავლობაში, ლიმფომის უფრო მაღალი სიხშირე დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს 100 მგ, ვიდრე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს 50 მგ. ლიმფომა დაუდგინდა 11 პაციენტს (1 პაციენტი გოლიმუმაბის 50 მგ მკურნალობის ჯგუფში და 10 პაციენტი გოლიმუმაბის 100 მგ მკურნალობის ჯგუფში); ლიმფომის სიხშირე 100 პაციენტზე დაკვირვების წელიწადში (95% CI) იყო 0.03 მოვლენა (0.00, 0.15) და 0.13 მოვლენა (0.06, 0.24) გოლიმუმაბისთვის 50 მგ და 100 მგ, შესაბამისად, პლაცებოსთან შედარებით, რომლის დროსაც მოვლენათა ოდენობა შეადგენდა 0.00 (0,00, 0,57). ლიმფომების უმეტესობა დაფიქსირდა GO-AFTER კლინიკურ კვლევაში, რომელიც მოიცავდა პაციენტებს, რომლებიც ადრე იღებდნენ ანტი-TNF აგენტებს, ჰქონდათ დაავადების უფრო ხანგრძლივი ხანგრძლივობა და უფრო რეფრაქტერული დაავადება (იხ. ნაწილი 4.4).

ლიმფომის გარდა სხვა ავთვისებიანი სიმსივნეები

ძირითადი კვლევების კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში და დაახლოებით 4-წლიანი შემდგომი პერიოდის ბოლომდე, ლიმფომის გარდა (გარდა კანის კიბოს არამელანომისა) ავთვისებიანი სიმსივნეების სიხშირე მსგავსი იყო გოლიმუმაბსა და საკონტროლო ჯგუფში. არალიმფომური ავთვისებიანი სიმსივნეების სიხშირე (კანის არამელანომური კიბოს გამოკლებით) მსგავსი იყო საერთო პოპულაციაში დაახლოებით 4-წლიანი შემდგომი პერიოდის ბოლომდე.

პიონერული კვლევების კონტროლირებად და უკონტროლო ნაწილში, დაახლოებით 3 წლიანი მედიანური დაკვირვებით, 5 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებოთი, 10 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ გოლიმუმაბით 50 მგ და 31 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ გოლიმუმაბით 100 მგ, დაუსვეს კანის არამელანომის დიაგნოზი. კიბო და ამ სიმსივნეებს დაუსვეს დიაგნოზი 100 პაციენტს მეთვალყურეობის წლებში. სიხშირე ერთ სულზე (95% სანდო ინტერვალი) გამოთვლილი იყო როგორც 0.36 (0.26, 0.49) გოლიმუმაბის მომხმარებლებში და 0.87 (0.28, 2.04) პლაცებოს მიმღებებში (იხილეთ ნაწილი 4.4).

პიონერული კვლევების კონტროლირებად და უკონტროლო ნაწილში, დაახლოებით 3 წლიანი მედიანური დაკვირვებით, 5 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებოთი, 21 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ გოლიმუმაბით 50 მგ და 34 პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ გოლიმუმაბით 100 მგ, დაუსვეს ავთვისებიანი სიმსივნეები, გარდა მელანომისა, კანის არამელანომური კიბოსა და ლიმფომისა და ამ სიმსივნეებს დაუსვეს დიაგნოზი. სიხშირე შემდგომი დაკვირვების 100 პაციენტზე წელიწადში (95% CI) კომბინირებული გოლიმუმაბის მომხმარებლებში შეადგენდა 0.48 (0,36, 0,62), ხოლო პლაცებოში 0.87 (0.28, 2.04) პლაცებოში (იხილეთ ნაწილი 4.4).

შემთხვევები, რომლებიც დაფიქსირდა კლინიკურ კვლევებში ასთმის მქონე პაციენტებში

საძიებო კლინიკურ კვლევაში მძიმე პაციენტებში მუდმივი ასთმით საწყის ეტაპზე (კვირა 0), გოლიმუმაბის დატვირთვის დოზა, რომელიც უდრიდა დადგენილი სამკურნალო დოზის 150-ს, მიცემული იყო კანქვეშ, შემდეგ კი მკურნალობა გაგრძელდა გოლიმუმაბით 200 მგ, 100 მგ ან 50 მგ ყოველ 4 კვირაში 52 კვირის ბოლომდე. რვა ავთვისებიანი სიმსივნე დაფიქსირდა გოლიმუმაბის კომბინირებული მკურნალობის ჯგუფებში (n=230), და არ იყო მოხსენებული ავთვისებიანი სიმსივნე პლაცებოს ჯგუფში (n=79). ლიმფომა დაფიქსირდა ერთ პაციენტში, არამელანომური კანის კიბო 2 პაციენტში და სხვა ავთვისებიანი სიმსივნეები 5 პაციენტში. ნებისმიერი ტიპის კიბოს სპეციფიკური კლასტერირება არ დაფიქსირებულა. ყველა ავთვისებიანი სიმსივნეების სიხშირე 100 პაციენტი-წელიწადში (95% სანდო ინტერვალი) პაციენტებში, რომლებიც იყენებდნენ გოლიმუმაბს ამ კვლევის პლაცებოზე კონტროლირებად ნაწილში, გამოთვლილი იყო როგორც 3.19 (1.38, 6.28). ამ კვლევაში გამოთვლილი სიხშირე (95% სანდო ინტერვალი) 100 პაციენტზე შემდგომი დაკვირვების წელზე გოლიმუმაბით ნამკურნალევ პაციენტებში იყო 0.40 (0.01, 2.20) ლიმფომისთვის და 0.79 (0.10, 2.86) კანის არამელანომური კიბოსთვის და 1.99 (0.64, 4.63) სხვა ავთვისებიანი სიმსივნეებისთვის. გამოთვლილი სიხშირე (95% სანდო ინტერვალი) 100 პაციენტზე დაკვირვების წელიწადში ამ ავთვისებიანი სიმსივნეებისთვის პლაცებოს ჯგუფში იყო 0.00 (0.00, 2.94). ამ აღმოჩენის კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია.

ნევროლოგიური მოვლენები

ძირითადი კვლევების კონტროლირებადი და უკონტროლო პერიოდის განმავლობაში, 2 წლიანი მედიანური დაკვირვებისას, ღებინების უფრო მაღალი სიხშირე დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს 100 მგ, ვიდრე პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს 50 მგ (იხ. ნაწილი 4.4).

ღვიძლის ფერმენტების მატება

რევმატოიდული ართრიტისა და ფსორიაზული ართრიტის ძირითადი კვლევების კონტროლირებად პერიოდში, ALT დონის მსუბუქი (>1-<3-ჯერ მეტი ნორმის ზედა ზღვარზე (ULN)) მატება ერთმანეთის მსგავსი იყო პაციენტებში, რომლებიც იყენებდნენ გოლიმუმაბს რევმატოიდული ართრიტისა და ფსორიაზული ართრიტის დროს. ართრიტის კვლევებში და საკონტროლო პაციენტებში (პაციენტთა 22.1%) - მაანკილოზებელი სპონდილიტის და რენტგენოლოგიურად, ღერძული სპონდილარტრიტის კვლევაში AS მტკიცებულების გარეშე, პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობდნენ გოლიმუმაბით (26.9%) აღენიშნებოდათ ALT ზომიერი მატება უფრო მაღალი მაჩვენებლით (10.6%), ვიდრე საკონტროლო პაციენტებში. რევმატოიდული ართრიტისა და ფსორიაზული ართრიტის ძირითადი კვლევების კონტროლირებად და უკონტროლო პერიოდებში, დაახლოებით 5 წლიანი მედიანური დაკვირვებით, ALT ზომიერი მომატების სიხშირე მსგავსი იყო გოლიმუმაბით ნამკურნალებ პაციენტებში და საკონტროლო პაციენტებში რევმატოიდული ართრიტისა და ფსორიაზული ართრიტის კვლევებში. გოლიმუმაბის ინდუქციით ძირითადი წყლულოვანი კოლიტის კვლევების კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში, ALT-ის მსუბუქი მატება (>1 და <3 x ULN) დაფიქსირდა მსგავსი სიხშირით გოლიმუმაბით ნამკურნალევ და საკონტროლო პაციენტებში (8.0% და 6.9%, შესაბამისად). მსუბუქი ALT მომატების სიხშირე ტყვიის წყლულოვანი კოლიტის კვლევების კონტროლირებად და უკონტროლო პერიოდებში, დაახლოებით 2 წლიანი მედიანური დაკვირვებისას, აღინიშნა 24.7% პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს წყლულოვანი კოლიტის კვლევის შემანარჩუნებელ ნაწილში.

ძირითადი რევმატოიდული ართრიტისა და მაანკილოზებელი სპონდილიტის კვლევების კონტროლირებად პერიოდში, ALT-ის მომატება ნორმის ზედა ზღვარზე მინიმუმ 5-ჯერ არ იყო იშვიათი და უფრო ხშირი იყო გოლიმუმაბით ნამკურნალებ პაციენტებში (0.0% და 0.4%-0.9%, შესაბამისად) საკონტროლო პაციენტებთან შედარებით. ასეთი ტენდენცია არ დაფიქსირებულა ფსორიაზული ართრიტის პოპულაციაში. ძირითადი რევმატოიდული ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტისა და მაანკილოზებელი სპონდილიტის კონტროლირებად და უკონტროლო პერიოდებში, 5 წლანი მედიანური დაკვირვებით, ALT მომატების სიხშირე მინიმუმ 5-ჯერ მეტი ULN-ზე და მსგავსი იყო გოლიმუმაბით ნამკურნალებ პაციენტებში და საკონტროლო პაციენტებში. რენტგენოლოგიურად, არცერთი შემთხვევა არ იყო მოხსენებული ღერძული სპონდილოართრიტის კვლევის კონტროლირებად და უკონტროლო პერიოდებში AS-ის მტკიცებულების გარეშე (1 წლამდე). ამ ALT მომატებას, როგორც წესი, არ ახლდა სიმპტომები და დარღვევები შემცირდა ან ნორმალიზდა გოლიმუმაბით თერაპიის გაგრძელების ან გოლიმუმაბის თერაპიის შეწყვეტის ან თანმხლები მედიკამენტების შეცვლისას. გოლიმუმაბის ინდუქციით ძირითადი წყლულოვანი კოლიტის კვლევების კონტროლირებადი პერიოდის განმავლობაში, ALT-ში 5 x ULN მომატება დაფიქსირდა მსგავსი სიხშირით გოლიმუმაბით ნამკურნალევ და საკონტროლო პაციენტებში (0.3% და 1.0%, შესაბამისად). ALT-ის 5 x ULN მომატების სიხშირე წყლულოვანი კოლიტის ძირითადი კვლევების კონტროლირებად და უკონტროლო პერიოდებში, დაახლოებით 2 წლიანი მედიანური დაკვირვებით, აღინიშნა 0.8% პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს წყლულოვანი კოლიტის კვლევის შემანარჩუნებელ ნაწილში. რევმატოიდული ართრიტის, ფსორიაზული ართრიტის, მაანკილოზებელი სპონდილიტისა და რენტგენოლოგიურად ღერძული სპონდილარტრიტის საკვანძო კვლევებში (RA კვლევაში) AS-ის მტკიცებულების გარეშე, პაციენტს, რომელსაც მკურნალობდა გოლიმუმაბით, რომელსაც ჰქონდა ღვიძლის უკვე არსებული დარღვევები და იღებდა სხვა სამკურნალო საშუალებებს, განუვითარდა არაინფექციური ჰეპატიტი რასაც სიკვდილი მოჰყვა. არ არის გამორიცხული შესაძლებლობა, რომ გოლიმუმაბი იყოს ხელშემწყობი ფაქტორი ან გამწვავდეს ეს განვითარება.

რეაქციები ინექციის ადგილას

ძირითადი კვლევების კონტროლირებად პერიოდებში, გოლიმუმაბით ნამკურნალები პაციენტების 5.4%-ს და საკონტროლო პაციენტების 2.0%-ს განუვითარდათ რეაქციები ინექციის ადგილზე. გოლიმუმაბის მიმართ ანტისხეულების არსებობამ შეიძლება გაზარდოს ამ რეაქციების განვითარების რისკი. ინექციის ადგილის რეაქციების უმეტესობა იყო მსუბუქიდან ზომიერამდე და ყველაზე ხშირად გამოვლინდა, როგორც ერითემა ინექციის ადგილის. ინექციის ადგილის რეაქციები, როგორც წესი, არ მოითხოვდა პრეპარატის შეწყვეტას.

IIb და/ან III ფაზის კონტროლირებად კვლევებში რევმატოიდული ართრიტით, ფსორიაზული ართრიტით, მაანკილოზებელი სპონდილიტით, რენტგენოლოგიურად ღერძული სპონდილარტრიტით AS-ის მტკიცებულების გარეშე და მძიმე მდგრადი ასთმის მქონე პაციენტებში, და წყლულოვანი კოლიტის II/III ფაზის კვლევებში არცერთ პაციენტს, რომელსაც მკურნალობდა გოლიმუმაბით, არ განუვითარდა ანაფილაქსიური რეაქციები.

აუტოიმუნური ანტისხეულები

ძირითადი კვლევების კონტროლირებად და უკონტროლო პერიოდებში 1-წლიანი შემდგომი პერიოდის განმავლობაში, გოლიმუმაბით ნამკურნალები პაციენტების 3.5%-ს და საკონტროლო პაციენტების 2.3%-ს შემდგომ განუვითარდა ANA პოზიტიურობა (ტიტრი 1:160 ან მეტი). პაციენტებში, რომლებიც აღმოჩნდნენ ანტი-dsDNA უარყოფითი მკურნალობის დასაწყისში, ანტი-dsDNA ანტისხეულების სიხშირე იყო 1.1% 1-წლიანი შემდგომი პერიოდის განმავლობაში.

პედიატრიული პოპულაცია

პოლიარტიკულური არასრულწლოვანთა იდიოპათიური ართრიტი (pJIA)

გოლიმუმაბის უსაფრთხოება შეფასებული იყო III ფაზის კვლევაში 2-17 წლის ასაკის 173 პაციენტში pJIA-ით. მეთვალყურეობის საშუალო ხანგრძლივობა დაახლოებით ორი წელია. ამ კვლევაში მოხსენებული გვერდითი მოვლენების ტიპი და სიხშირე ძირითადად მსგავსი იყო მოზრდილებში რევმატოიდული ართრიტის კვლევებში მიღებული შედეგების.

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება

პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. ეს ინფორმაცია იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის პროფესიონალები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქციის შესახებ თურქეთის ფარმაკოლოგიურ განყოფილებას (TUFAM) (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).

  • 9. დოზის გადაჭარბება და მისი მკურნალობა

კლინიკურ კვლევაში 10 მგ/კგ-მდე ერთჯერადი დოზა შეყვანილი იყო ინტრავენურად დოზის შემზღუდველი ტოქსიკურობის გარეშე. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში პაციენტს უნდა ჩაუტარდეს გვერდითი ეფექტების ნიშნებისა და სიმპტომების მონიტორინგი და დაუყონებლივ რეკომენდებულია აუცილებელი სიმპტომური მკურნალობის დაწყება.

  • ფარმაკოლოგიური თვისებები
  • 1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: იმუნოსუპრესანტები, სიმსივნის ნეკროზის ფაქტორის ალფა (TNF-) ინჰიბიტორები

ათქ კოდი: L04AB06

მოქმედების მექანიზმი

გოლიმუმაბი არის ადამიანის მონოკლონური ანტისხეული, რომელიც აყალიბებს მაღალი აფინურობის სტაბილურ კომპლექსებს ადამიანის სიმსივნის ნეკროზის ფაქტორი-ალფა (TNF-) ხსნად და ტრანსმემბრანულ ბიოაქტიურ ფორმებთან, რითაც ხელს უშლის TNF- მის რეცეპტორებთან შეკავშირებას.

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები

ადამიანის სიმსივნის ნეკროზის ფაქტორის შეკავშირება გოლიმუმაბთან განპირობებულია ადამიანის ენდოთელური უჯრედების E-სელექტინით, სისხლძარღვთა უჯრედების ადჰეზიური მოლეკულით (VCAM-1) და უჯრედშორისი ადჰეზიური მოლეკულით (ICAM-1). გამოვლინდა, რომ ადჰეზიური მოლეკულა სახელწოდებით TNF- ანეიტრალებს TNF- ექსპრესიას ურჯრედის ზედაპირზე.

გოლიმუმაბი ასევე თრგუნავს ინტერლეუკინის (IL)-6, IL-8 და გრანულოციტ-მაკროფაგების კოლონიის მასტიმულირებელი ფაქტორის (GM-CSF) სეკრეციას ადამიანის ენდოთელური უჯრედებიდან in vitro TNF- მოქმედებით. დაფიქსირდა C-რეაქტიული ცილის (CRP) დონეების გაუმჯობესება პლაცებო ჯგუფებთან შედარებით და IL-6, ICAM-1, მატრიქსის მეტალოპროტეინაზა (MMP-3) და შრატის IL-6, ICAM-1 და ამან გამოიწვია სისხლძარღვთა ენდოთელური ზრდის ფაქტორის (VEGF) დონის მნიშვნელოვანი შემცირება საწყისთან შედარებით. გარდა ამისა, TNF- დონეები შემცირდა პაციენტებში რევმატოიდული ართრიტით და მაანკილოზებელი სპონდილიტით და IL8 დონეები ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტებში. ეს ცვლილებები დაფიქსირდა პირველი (მე-4 კვირა) შეფასებისას SIMPONI-ს საწყისი დოზის შემდეგ და, როგორც წესი, შენარჩუნდა 24 კვირის განმავლობაში.

კლინიკური ეფექტურობა

რევმატოიდული ართრიტი

სიმპონის ეფექტურობა გამოვლინდა სამ მრავალცენტრიან, რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა, პლაცებო კვლევაში, რომელიც ჩატარდა 18 წელზე უფროსი ასაკის 1500-ზე მეტ პაციენტში, საშუალო ან მძიმე აქტიური RA დიაგნოზით, ამერიკის რევმატოლოგიის აკადემიის (ACR) კრიტერიუმების მიხედვით. სკრინინგის პერიოდამდე მინიმუმ 3 თვით ადრე - ნაჩვენებია კონტროლირებად კვლევაში. პაციენტებს აქვთ მინიმუმ 4 სახსარი შეშუპებით და 4 სახსარი მგრძნობელობით. სიმპონი ან პლაცებო შეყვანილი იყო კანქვეშ 4 კვირაში ერთხელ. GO-FORWARD კლინიკურმა კვლევამ შეაფასა 444 პაციენტი აქტიური რევმატოიდული ართრიტით (RA), რომლებიც გაგრძელდა მეტოტრექსატის (MTX) მინიმუმ 15 მგ კვირაში სტაბილური დოზის მიუხედავად და ადრე არ მკურნალობდნენ ანტი-TNF აგენტით. პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ პლაცებოს + MTX, სიმპონის 50 მგ + MTX, SIMPONI 100 მგ + MTX, ან სიმპონის 100 მგ + პლაცებოს მისაღებად. პაციენტები, რომლებიც იღებდნენ პლაცებო + MTX-ს, გადაიყვანეს სიმპონის 50 მგ + MTX-ზე 24 კვირის შემდეგ. 52 კვირაში პაციენტებიგადავიდნენ ღია, გახანგრძლივებულ კვლევის ფაზაში.

GO-AFTER კლინიკურმა კვლევამ შეაფასა 445 პაციენტი, რომლებიც ადრე მკურნალობდნენ ანტი-TNF აგენტებით ადალიმუმაბით, ეტანერცეპტით ან ინფლიქსიმაბით. პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ პლაცებოს, სიმპონის 50 მგ, ან სიმპონის 100 მგ მისაღებად. კვლევის პერიოდის განმავლობაში პაციენტებს მიეცათ საშუალება გაეგრძელებინათ DMARD თერაპია MTX-ით, სულფასალაზინით (SSZ) და/ან ჰიდროქსიქლოროქინთან (HCQ). წინა ანტი-TNF თერაპიის შეწყვეტის მოხსენებული მიზეზები იყო ეფექტურობის ნაკლებობა (58%), არატოლერანტობა (13%) და/ან უსაფრთხოების ან ეფექტურობის გარდა სხვა მიზეზები (29%, ძირითადად ფინანსური მიზეზები).

GO-BEFORE კლინიკურმა კვლევამ შეაფასა 637 პაციენტი აქტიური RA-თი, რომლებმაც ადრე არ მიიღეს MTX და არ მკურნალობდნენ ანტი-TNF აგენტით. პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ პლაცებოს + MTX, სიმპონის 50 მგ + MTX, სიმპონის 100 მგ + MTX, ან სიმპონის 100 მგ + პლაცებოს მისაღებად. 52 კვირაში, პაციენტები შევიდნენ ღია, გახანგრძლივებულ კვლევის ფაზაში და პაციენტები, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს + MTX და მათ, ვისაც ჰქონდათ მინიმუმ 1 მტკივნეული ან შეშუპებული სახსარი, გადაიყვანეს სიმპონი 50 მგ + MTX-ზე.

პირველადი საბოლოო წერტილი GO-FORWARD კლინიკურ კვლევაში (co-) იყო პაციენტთა პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR 20 პასუხს მე-14 კვირაში და გაუმჯობესება საწყისიდან ჯანმრთელობის შეფასების კითხვარზე (HAQ) 24 კვირაში.

GO-AFTER კლინიკურ კვლევაში პირველი საბოლოო წერტილი იყო იმ პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR 20 პასუხს მე-14 კვირაში. GO-BEFORE კლინიკურ კვლევაში თანაპირველი საბოლოო წერტილები იყო პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR 50 პასუხს 24 კვირაში და ცვლილება საწყისიდან van der Heijde მიერ მოდიფიცირებული Sharp (vdH-S) ქულით 52 კვირაში. პირველადი საბოლოო წერტილების გარდა, გაკეთდა დამატებითი შეფასებები სიმპონით მკურნალობის ზემოქმედებასთან დაკავშირებით ართრიტის სიმპტომებსა და ნიშნებზე, რენტგენოგრაფიულ პასუხზე, ფიზიკურ ფუნქციასა და ჯანმრთელობასთან დაკავშირებულ ცხოვრების ხარისხზე. საერთო ჯამში, 104 კვირის ბოლოს GO-FORWARD კლინიკურ კვლევაში და GO-BEFORE კლინიკურ კვლევაში და GOAFTER კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავებები ეფექტურობის ზომებში არ შეინიშნებოდა სიმპონის 50 მგ და 100 მგ დოზირების სქემებს შორის, რომლებიც შეყვანილ იქნა MTX-თან ერთად 24 კვირის ბოლომდე. კვლევის სქემის მიხედვით, თითოეულ RA კვლევაში, გრძელვადიანი გახანგრძლივების ფაზაში, პაციენტებს შეიძლება მიეცეთ უფლება შეეცვალათ 50 მგ და 100 მგ სიმპონის დოზები, შემსწავლელი ექიმის შეხედულებისამებრ.

სიმპტომები და ნიშნები

ძირითადი ACR შედეგები 14, 24 და 52 კვირებში სიმპონის 50 მგ დოზისთვის GO-FORWARD კლინიკურ კვლევაში, GO-BEFORE კლინიკურ კვლევაში და GO-AFTER კლინიკურ კვლევაში ნაჩვენებია ცხრილში 1 და აღწერილია ქვემოთ. პასუხები დაფიქსირდა პირველი შეფასებისას (4 კვირა) სიმპონის პირველი შეყვანის შემდეგ.

89 პაციენტიდან, რომლებიც რანდომიზირებული იყვნენ სიმპონი 50 მგ + MTX GO-FORWARD კლინიკურ კვლევაში, 48 ჯერ კიდევ იღებდა ამ თერაპიას 104 კვირაში. ამ პაციენტებიდან 104, 40, 33 და 24 კვირაში მიაღწიეს ACR 20/50/70 პასუხს, შესაბამისად. მსგავსი ACR 20/50/70 პასუხები დაფიქსირდა 104 კვირიდან 256 კვირამდე პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით.

GO-AFTER კლინიკურ კვლევაში, პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR 20 პასუხს, ერთი ან მეტი ანტი-TNF-ის შეწყვეტის ადრე მოხსენებული მიზეზის მიუხედავად, უფრო მაღალი იყო პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ სიმპონს, პლაცებოს პაციენტებთან შედარებით.

ცხრილი 1. ძირითადი ეფექტურობის შედეგები GO-FORWARD კლინიკური კვლევის, GO-AFTER კლინიკური კვლევის და GO-BEFORE კლინიკური კვლევის კონტროლირებადი პერიოდებიდან

GO-FORWARD

კლინიკურ მუშაობაში აქტიური RA მიუხედავად MTX

GO-AFTER

კლინიკურ მუშაობაში ერთის წინ ან აქტიური RA მკურნალობდა მეტი ანტი-TNF აგენტებით

GO-BEFORE

აქტიური RA კლინიკურ კვლევაში, მანამდე

პლაცებო + MTX

სიმპონი

50 mg + MTX

პლაცებო

სიმპონი 50 მგ

პლაცებო + MTX

სიმპონი 50 მგ + MTX

na

133

89

150

147

160

159

რესპონდენტები, პაციენტების %

ACR 20

14-ე კვირა

33%

55%*

18%

35%*

NA

NA

24-ე კვირა

28%

60%*

16%

31% p=0.002

49%

62%

52-ე კვირა

NA

NA

NA

NA

52%

60%

ACR 50

14-ე კვირა

10%

35%*

7%

15% p=0.021

NA

NA

24-ე კვირა

14%

37%*

4%

16%*

29%

40%

52-ე კვირა

NA

NA

NA

NA

36%

42%

ACR 70

14-ე კვირა

4%

14% p=0.008

2%

10% p=0.005

NA

NA

24-ე კვირა

5%

20%*

2%

9% p=0.009

16%

24%

52-ე კვირა

NA

NA

NA

NA

22%

28%

n a - ასახავს რანდომიზებულ პაციენტებს, შეფასებადი პაციენტების რეალური რაოდენობა თითოეულ საბოლოო წერტილში შეიძლება განსხვავდებოდეს დროის მიხედვით.

  • p 0.001

NA: არ გამოიყენება

GO-BEFORE კლინიკურ კვლევაში, პირველადი ანალიზი ზომიერი ან მძიმე რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში (მარტო MTX წინააღმდეგ კომბინირებული სიმპონი 50 და 100 მგ + MTX ჯგუფები ACR50-ისთვის) არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი 24 კვირაში (p=0.053). მთელ პოპულაციაში 52 კვირაში პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR პასუხს სიმპონი 50 მგ + MTX ჯგუფში, მთლიანობაში უფრო მაღალი იყო, მაგრამ მნიშვნელოვნად არ განსხვავდებოდა, ვიდრე მარტო MTX (იხ. ცხრილი 2). დამატებითი ანალიზები ჩატარდა მითითებული პოპულაციის წარმომადგენელ ქვეჯგუფებში, რომლებიც მოიცავდნენ პაციენტებს მძიმე, აქტიური და პროგრესირებადი RA. მარტო MTX-თან შედარებით, სიმპონი 50 მგ + MTX მთლიანობაში უფრო დიდი ეფექტი გამოვლინდა მითითებულ პოპულაციაში მთელ პოპულაციასთან შედარებით. კლინიკურად და სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი პასუხები დაავადების აქტივობის შკალაზე (DAS)28 GO-FORWARD კლინიკურ კვლევაში და GO-AFTER კლინიკურ კვლევაში დაფიქსირდა წინასწარ განსაზღვრულ დროში (კვირა 14 და კვირა 24) (p £ 0,001). DAS28 პასუხები შენარჩუნებული იყო 104 კვირის განმავლობაში პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ სიმპონით თერაპიაზე, რომლებზეც ისინი რანდომიზებული იყვნენ კვლევის დასაწყისში. DAS28 პასუხები პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით, მსგავსი იყო 104 კვირიდან 256 კვირის ბოლომდე.

GO-BEFORE კლინიკურ კვლევაში გაზომილი იყო ძირითადი კლინიკური პასუხი, რომელიც განისაზღვრება, როგორც ACR70 პასუხის შენარჩუნება ზედიზედ 6 თვის განმავლობაში. 52 კვირაში, სიმპონის 50 მგ + MTX ჯგუფში პაციენტების 15%-მა პლაცებო + MTX ჯგუფში პაციენტების 7%-მა მიაღწია ძირითად კლინიკურ პასუხს (p = 0.018). სიმპონი 50 მგ + MTX რანდომიზირებული 159 პაციენტიდან 96 აგრძელებდა ამ მკურნალობას 104 კვირაში. ამ პაციენტებიდან 85, 66 და 53-მა მიაღწია ACR 20/50/70 პასუხს 104 კვირაში, შესაბამისად. მსგავსი ACR 20/50/70 პასუხები დაფიქსირდა 104 კვირიდან 256 კვირამდე პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით.

რენტგენოგრაფიული პასუხი

GO-BEFORE კლინიკურ კვლევაში, ცვლილება საწყისიდან vdH-S ქულაში, სტრუქტურული დაზიანების კომპოზიტური ქულა, რომელიც რენტგენოლოგიურად ზომავს სახსრების აბრაზიების რაოდენობას და რაოდენობას და სახსრების სივრცის შევიწროვების ხარისხს ხელებში/მაჯებსა და ტერფებში გამოიყენებოდა სტრუქტურული დაზიანების ხარისხის შესაფასებლად. სიმპონის 50 მგ დოზის ძირითადი შედეგები 52 კვირაში წარმოდგენილია ცხრილში 2.

პაციენტთა რიცხვი ახალი აბრაზიების გარეშე ან 0 ცვლილებით საწყისიდან საერთო vdH-S ქულაში მნიშვნელოვნად მაღალი იყო სიმპონით მკურნალობის ჯგუფში, ვიდრე საკონტროლო ჯგუფში (p = 0.003). 52 კვირაში დაფიქსირებული რენტგენოგრაფიული ეფექტები შენარჩუნდა 104 კვირის ბოლომდე. რენტგენოგრაფიული ეფექტები პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით, მსგავსი იყო 104 კვირიდან 256 კვირის ბოლომდე.

ცხრილი 2. რადიოგრაფიული საშუალო (SD) მაჩვენებლების ცვლილებები 52 კვირაში GO-BEFORE კლინიკური კვლევის მთელ პოპულაციაში საერთო vdH-S ქულის საწყისითან შედარებით

პლაცებო + MTX

სიმპონი 50 მგ + MTX

n a

160

159

საერთო ქულა

საწყისი

  • 7 (35.4)
  • 7 (32.4)

საწყისის მიხედვით შეცვლა

  • 4 (4.6)
  • 7 (5.2)*

Wear-ქულა

საწყისი

  • 3 (18.6)
  • 8 (17.4)

საწყისის მიხედვით შეცვლა

  • 7 (2.8)
  • 5 (2.1)

JSN ქულა

საწყისი

  • 4 (17.8)
  • 9 (16.1)

საწყისის მიხედვით შეცვლა

  • 6 (2.3)
  • 2 (2.0)**

n a - ასახავს რანდომიზებულ პაციენტებს

  • p = 0.015
  • *p = 0.044

ფიზიკური ფუნქცია და ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ცხოვრების ხარისხი

GO-FORWARD კლინიკურ კვლევაში და GO-AFTER კლინიკურ კვლევაში, ფიზიკური ფუნქცია და დაქვეითება შეფასებული იყო, როგორც ცალკეული საბოლოო წერტილი HAQ DI ფუნქციის დაკარგვის ინდექსის გამოყენებით. ამ კვლევებში, სიმპონმა აჩვენა კლინიკურად მნიშვნელოვანი და სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება HAQ DI-ში 24 კვირაში საკონტროლოს მკურნალობასთან შედარებით. HAQ DI-ის გაუმჯობესება შენარჩუნებული იყო 104 კვირის განმავლობაში პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ სიმპონით თერაპიაზე, რომლებზეც ისინი რანდომიზირებულნი იყვნენ კვლევის დასაწყისში. HAQ DI-ის გაუმჯობესება პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით, მსგავსი იყო 104 კვირიდან 256 კვირის ბოლომდე. GO-FORWARD კლინიკურ კვლევაში, კლინიკურად მნიშვნელოვანი და სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ცხოვრების ხარისხის პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ სიმპონით პლაცებოსთან შედარებით, ნაჩვენები იყო SF-36-ის ფიზიკური კომპონენტის ქულის გაზომვით 24 კვირაში. SF-36-ის ფიზიკური კომპონენტის გაუმჯობესება შენარჩუნებული იყო 104 კვირის ბოლომდე პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ სიმპონის მკურნალობაზე, რომლებზეც ისინი რანდომიზირებულნი იყვნენ კვლევის დასაწყისში. SF-36 ფიზიკური კომპონენტის ქულის გაუმჯობესება პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით, მსგავსი იყო 104 კვირიდან 256 კვირის ბოლომდე. დაღლილობის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება, რომელიც იზომება ქრონიკული დაავადების მკურნალობის დაღლილობის სკალის (FACIT-F) ფუნქციური შეფასებით, დაფიქსირდა GO FORWARD კლინიკურ კვლევაში და GO-AFTER კლინიკურ კვლევაში.

ფსორიაზული ართრიტი

სიმპონის უსაფრთხოება და ეფექტურობა შეფასებული იყო მულტიცენტრული, რანდომიზებული, ორმაგად ბრმა პლაცებოზე კონტროლირებად (GO-REVEAL კლინიკური კვლევა) კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობდა 405 ზრდასრული პაციენტი აქტიური PsA (3³ გადიდებული სახსარი და 3³ მტკივნეული სახსარი) არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო (NSAID) ან DMARD თერაპიის მიუხედავად.

ამ კვლევაში მონაწილე პაციენტებს დაუსვეს PsA-ს დიაგნოზი სულ მცირე 6 თვის წინ და ჰქონდათ სულ მცირე მსუბუქი ფსორიაზული დაავადება. კვლევა მოიცავდა ფსორიაზული ართრიტის თითოეული ქვეტიპის მქონე პაციენტებს: პოლიარტიკულური ართრიტი რევმატოიდული კვანძების გარეშე (43%), ასიმეტრიული პერიფერიული ართრიტი (30%), დისტალური ინტერფალანგეალური (DIP) სახსრის ართრიტი (15%), პერიფერიული ართრიტი სპონდილიტით (11%) და ართრიტი მუტილანები (1%).

წინა მკურნალობა ანტი-TNF აგენტით არ იყო ნებადართული.

სიმპონი ან პლაცებო შეყვანილი იყო კანქვეშ 4 კვირაში ერთხელ. პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ პლაცებოზე, სიმპონით 50 მგ, ან სიმპობით 100 მგ. პაციენტები, რომლებიც იღებდნენ პლაცებოს, გადაიყვანეს სიმპონი 50 მგ-ზე 24 კვირის შემდეგ. 52 კვირაში, პაციენტები გადავიდნენ ღია, გახანგრძლივებულ კვლევის ფაზაში.

პაციენტების დაახლოებით 48%-მა განაგრძო მეთოტრექსატის სტაბილური დოზების (25 მგ/კვირაში) მიღება. კო-პირველადი საბოლოო წერტილები იყო იმ პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებმაც მიაღწიეს ACR20 პასუხს მე-14 კვირაში და აღინიშნა ცვლილება საწყისიდან საერთო vdH-S ქულაში PsA-სთვის 24 კვირაში.

საერთო ჯამში, კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავებები ეფექტურობის ზომებში არ დაფიქსირებულა სიმპონის 50 მგ და 100 მგ დოზირების სქემებს შორის 104 კვირის ბოლოს. კვლევის სქემის მიხედვით, გახანგრძლივებული გაფართოების ფაზის დროს პაციენტებს შეეძლოთ შეეცვალათ 50 მგ და 100 მგ სიმპონის დოზები მკვლევარი ექიმის გადაწყვეტილებით.

სიმპტომები და ნიშნები

ძირითადი შედეგები 14 და 24 კვირაში 50 მგ დოზისთვის ნაჩვენებია ცხრილში 3 და აღწერილია ქვემოთ.

ცხრილი 3. ძირითადი ეფექტურობის შედეგები GO-REVEAL კლინიკური გამოკვლევიდან

პლაცებო

სიმპონი 50 მგ*

na

113

146

რესპონდენტები, პაციენტების %

ACR 20

14-ე კვირა

9%

51%

24-ე კვირა

12%

52%

ACR 50

14-ე კვირა

2%

30%

24-ე კვირა

4%

32%

ACR 70

14-ე კვირა

1%

12%

24-ე კვირა

1%

19%

PASIb 75c

14-ე კვირა

3%

40%

24-ე კვირა

1%

56%

  • p<0.05 ყველა შედარებაში

na: ასახავს რანდომიზებულ პაციენტებს. შეფასებადი პაციენტების რეალური რაოდენობა თითოეულ საბოლოო წერტილში შეიძლება განსხვავდებოდეს დროის მიხედვით.

b ფსორიაზის არეალის და სიმძიმის ინდექსი

c საწყის ეტაპზე 3% BFA ჩართულობით პაციენტთა ქვეჯგუფზე დაყრდნობით; 79 პაციენტი (69.9%) პლაცებოს ჯგუფში და 109 პაციენტი (74.3%) SIMPONI 50 მგ ჯგუფში.

პასუხები დაფიქსირდა პირველი შეფასებისას (4 კვირა) სიმპონის პირველი შეყვანის შემდეგ. მსგავსი ACR 20 პასუხები დაფიქსირდა მე-14 კვირაში პაციენტებში პოლიარტიკულური ართრიტის PsA ქვეტიპებით და ასიმეტრიული პერიფერიული ართრიტით რევმატოიდული კვანძების გარეშე. სხვა PsA ქვეტიპების მქონე პაციენტების რაოდენობა ძალიან მცირეა იმისათვის, რომ შესაძლებელი იყოს მნიშვნელოვანი შეფასება. სიმპონით ნამკურნალევ ჯგუფებში დაფიქსირებული პასუხები მსგავსი იყო პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ და არ იღებდნენ თანმხლებ MTX.

146 პაციენტიდან რანდომიზირებული სიმპონი 50 მგ-ზე, 70 კვლავ იღებდა ამ მკურნალობას 104 კვირაში. ამ 70 პაციენტიდან 64-მა, 46-მა და 31-მა მიაღწია ACR 20/50/70 პასუხს, შესაბამისად. 104 პაციენტები დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით. მსგავსი ACR 20/50/70 რეაგირების მაჩვენებლები დაფიქსირდა 256 კვირიდან 256 კვირის ბოლომდე.

სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი პასუხები ასევე დაფიქსირდა DAS28-ში მე-14 და 24 კვირაში (p<0.05).

პაციენტებმა, რომლებიც მკურნალობდნენ სიმპონით, აჩვენეს გაუმჯობესება 24 კვირაში ფსორიაზული ართრიტისთვის დამახასიათებელი პერიფერიული აქტივობის პარამეტრებში (მაგ., შეშუპებული სახსრების რაოდენობა, მტკივნეული/მტკივნეული სახსრების რაოდენობა, დაქტილიტი და ენთეზიტი). სიმპონით მკურნალობამ გამოიწვია ფიზიკური ფუნქციის მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება, როგორც შეფასებული იყო HAQ DI-ს მიერ, ისევე როგორც ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ცხოვრების ხარისხის მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება, რომელიც გაზომილია ფიზიკური და გონებრივი კომპონენტის შემაჯამებელი ქულებით SF-36. DAS28 და HAQ DI პასუხები შენარჩუნებული იყო 104 კვირის განმავლობაში პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ სიმპონით თერაპიაზე, რომლებზეც ისინი რანდომიზებულნი იყვნენ კვლევის დასაწყისში. მსგავსი DAS28 და HAQ DI პასუხები დაფიქსირდა 104 კვირიდან 256 კვირამდე პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით.

რენტგენოგრაფიული პასუხი

ორივე ხელებისა და ფეხების სტრუქტურული დაზიანება შეფასებული იყო რენტგენოლოგიურად, vdH-S ქულის საწყისიდან ცვლილება შეცვლილი იყო PsA-ს მიხედვით, ხელის დისტალური ინტერფალანგეალური (DIP) სახსრების დამატებით. სიმპონით 50 მგ მკურნალობამ შეამცირა პერიფერიული სახსრის დაზიანების პროგრესირების სიჩქარე 24 კვირაში პლაცებო მკურნალობასთან შედარებით, რაც გაზომილი იყო საწყისიდან ცვლილებით მთლიან მოდიფიცირებულ vdH-S ქულაში (საშუალო ± SD ქულა 0.27 ± 1.3 სიმპონის ჯგუფში შედარებით - 0.16 ± 1.3 პლაცებო ჯგუფში ტიპი; p=0.011). 146 პაციენტიდან რანდომიზირებული სიმპონი 50 მგ-ზე, 126-ს ჰქონდა 52-კვირიანი რენტგენოგრაფიული მონაცემები და 77% არ აჩვენებდა პროგრესირებას საწყისიდან. რენტგენოგრაფიული მონაცემები ხელმისაწვდომი იყო 114 პაციენტისთვის 104 კვირაში და 77% არ აჩვენებდა პროგრესირებას საწყისიდან. პაციენტების პროპორციები, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით, მსგავსი იყო 104 კვირიდან 256 კვირის ბოლომდე, პროგრესირების გარეშე საწყისიდან.

ღერძული სპონდილართრიტი

მაანკილოზებელი სპონდილიტი

სიმპონის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ძალიან კარგად იყო შესწავლილი 356 ზრდასრულ პაციენტში აქტიური მაანკილოზებელი სპონდილიტით (განსაზღვრულია როგორც აბაზანის მაანკილოზებელი სპონდილიტის დაავადების აქტივობის ინდექსი (BASDAI) 4 და VAS 4 ზურგის მთლიანი ტკივილისთვის 0-10 სმ მასშტაბით)-ცენტრირებულ, რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევაში (GO-RAISE კლინიკურ კვლევაში). ამ კვლევაში ჩართულ პაციენტებს აღენიშნებოდათ აქტიური დაავადება, მიუხედავად ამჟამინდელი ან წინა NSAID ან DMARD თერაპიისა და მანამდე არ მიუღიათ ანტი-TNF თერაპია. სიმპონი ან პლაცებო შეყვანილი იყო კანქვეშ 4 კვირაში ერთხელ. პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ პლაცებოზე, სიმპონი 50 მგ და სიმპონი 100 მგ და მიეცით საშუალება გაეგრძელებინათ თანმხლები DMARD თერაპია (MTX, სულფასალაზინი და/ან ჰიდროქსიქლოროქინი). პირველადი საბოლოო წერტილი იყო პაციენტების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებმაც მიაღწიეს მაანკილოზებელი სპონდილიტის შეფასების კვლევის ჯგუფის (ASAS) 20 პასუხს მე-14 კვირაში. პლაცებოზე კონტროლირებადი ეფექტურობის მონაცემები შეგროვდა და გაანალიზდა 24 კვირის ბოლომდე.

ძირითადი შედეგები 50 მგ დოზით ნაჩვენებია ცხრილში 4 და აღწერილია ქვემოთ. საერთო ჯამში, არ დაფიქსირებულა კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავებები ეფექტურობის ზომებში სიმპონი 50 მგ და 100 მგ დოზირების სქემებს შორის 24 კვირის ბოლომდე. კვლევის დიზაინის მიხედვით, გახანგრძლივებული გაფართოების ფაზის დროს პაციენტებს შეიძლება მიეცეთ უფლება შეეცვალათ 50 მგ და 100 მგ სიმპონი დოზები მკვლევარი ექიმის შეხედულებისამებრ.

ცხრილი 4. ძირითადი ეფექტურობის შედეგები GO-RAISE კლინიკური გამოკვლევიდან.

პლაცებო

სიმპონი 50მგ*

na

78

138

რესპონდენტები, პაციენტების %

ASAS 20

14-ე კვირა

22%

59%

24-ე კვირა

23%

56%

ASAS 40

14-ე კვირა

15%

45%

24-ე კვირა

15%

44%

ASAS 5/6

8%

50%

24-ე კვირა

13%

49%

  • p 0.001 ყველა შედარებაში

na: ასახავს რანდომიზებულ პაციენტებს; შეფასებადი პაციენტების რეალური რაოდენობა თითოეულ საბოლოო წერტილში შეიძლება განსხვავდებოდეს დროის მიხედვით.

ASAS 20 და ASAS 40 პასუხის მქონე პაციენტების პროპორცია 24 კვირიდან 256 კვირამდე მსგავსი იყო პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით.

სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი პასუხები (p 0.017) ასევე დაფიქსირდა BASDAI 50, 70 და 90 14 და 24 კვირაში. დაავადების აქტივობის ძირითადი ზომების გაუმჯობესება დაფიქსირდა სიმპონის პირველი შეყვანის შემდეგ პირველ შეფასებაზე (მე-4 კვირა) და შენარჩუნდა 24 კვირის ბოლომდე. ცვლილების მსგავსი სიხშირე საწყისიდან BASDAI-ში დაფიქსირდა 24 კვირიდან 256 კვირის ბოლომდე პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით. ეფექტურობა, როგორც შეფასებული იყო ASAS 20 პასუხებით მე-14 კვირაში, დაფიქსირდა, რომ თანმიმდევრული იყო პაციენტებში, მიუხედავად DMARD-ების გამოყენებისა (MTX, სულფასალაზინი და/ან ჰიდროქსიქლოროქინი), HLAB27 ანტიგენის სტატუსი ან საბაზისო CRP დონეები. სიმპონით მკურნალობამ გამოიწვია ფიზიკური ფუნქციის მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება 14 და 24 კვირაში, რაც შეფასებულია BASFI-ში საწყისიდან მიღებული ცვლილებებით. ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ცხოვრების ხარისხი, რომელიც იზომება SF-36-ის ფიზიკური კომპონენტის ქულით, ასევე მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა 14 და 24 კვირაში. მსგავსი გაუმჯობესება ფიზიკურ ფუნქციასა და ჯანმრთელობასთან დაკავშირებულ ცხოვრების ხარისხში დაფიქსირდა 24 კვირიდან 256 კვირამდე პაციენტებში, რომლებიც დარჩნენ კვლევაში და მკურნალობდნენ სიმპონით.

რენტგენოლოგიურად, ღერძული სპონდილართრიტი AS-ის მტკიცებულების გარეშე

სიმპონის უსაფრთხოება და ეფექტურობა შესწავლილი იყო 197 ზრდასრულ პაციენტში მძიმე აქტიური ღერძული სპონდილარტრიტით AS-ის რენტგენოგრაფიული მტკიცებულების გარეშე (განსაზღვრული, როგორც პაციენტები, რომლებიც აკმაყოფილებენ ASAS ღერძულ სპონდილარტრიტის კლასიფიკაციის კრიტერიუმებს, მაგრამ არ აკმაყოფილებენ ნიუ-იორკის მაანკილოზებელი სპონდილიტის შეცვლილ კრიტერიუმებს) მრავალცენტრულ, რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევაში (GO-AHEAD კლინიკური კვლევა). ამ კვლევაში მონაწილეობდნენ პაციენტები, რომლებთაც აღენიშნებოდათ აქტიური დაავადება, მიუხედავად მიმდინარე ან წინა NSAID თერაპიისა (განსაზღვრულია როგორც BASDAI 4 და ვიზუალური ანალოგური შკალის (VAS) სრული ზურგის ტკივილი 4 თითოეული 0-10 სმ სკალაზე) და პაციენტები, რომლებიც იღებედნენ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებს და ადრე არ ჩატარებიათ მკურნალობა რაიმე ბიოლოგიური აგენტით, მათ შორის TNF თერაპია.

პაციენტები რანდომიზებულნი იყვნენ პლაცებოზე ან სიმპონზე 50 მგ კანქვეშ ყოველ 4 კვირაში. მე-16 კვირაში პაციენტები გადადიოდნენ ღია ციკლში, რომელშიც ყველა პაციენტი იღებდა სიმპონს 50 მგ კანქვეშ ყოველ 4 კვირაში 52 კვირის ბოლომდე და უტარდებოდათ უსაფრთხოების მონიტორინგი 60 კვირის ბოლომდე ეფექტურობის შეფასებით კვირის ბოლომდე 48. პაციენტების დაახლოებით 93%, რომლებიც იღებდნენ სიმპონს ღია ეტიკეტირების გახანგრძლივების დასაწყისში (16 კვირა) რჩებოდა მკურნალობაზე კვლევის დასრულებამდე (კვირა 52). ანალიზები ჩატარდა როგორც მთლიან ნამკურნალევ პოპულაციაში (AT, N = 197) და ასევე ანთების ობიექტური ნიშნების პოპულაციაში (OSI, N = 158, განსაზღვრული, როგორც CRP-ის მატება და/ან საკროილიტიტის მიმდინარე მტკიცებულება საწყისი MRI-ზე). პლაცებოზე კონტროლირებადი ეფექტურობის მონაცემები შეგროვდა და გაანალიზდა მე-16 კვირამდე. პირველადი საბოლოო წერტილი იყო პაციენტების პროპორცია, რომლებმაც მიაღწიეს ASAS 20 პასუხს მე-16 კვირაში. ძირითადი შედეგები ნაჩვენებია ცხრილში 5 და აღწერილია ქვემოთ.

ცხრილი 5. ძირითადი ეფექტურობის შედეგები GO-AHEAD კლინიკური კვლევის მე-16 კვირაში

სიმპტომებისა და ნიშნების გაუმჯობესება

მთლიანი ნამკურნალევი პოპულაცია (AT)

ობიექტური პოპულაცია ანთების ნიშნებით (OSI)

პლაცებო

სიმპონი 50 მგ

პლაცებო

სიმპონი 50 მგ

na

100

97

80

78

რესპონდენტები, პაციენტების %

ASAS 20

40%

71%**

38%

77%**

ASAS 40

23%

57%**

23%

60**

ASAS 5/6

23%

54%**

23%

63%**

ASAS ნაწილობრივი რემისია

18%

33%*

19%

35%*

ASDAS-C b<1.3

13%

33%*

16%

35%*

BASDAI 50

30%

58%**

29%

59**%

ანთებითი პროცესის დათრგუნვა ილიოსაკრალურ (SI) სახსრებში (გაზომილია MRI-ით)

პლაცებო

სიმპონი 50 მგ

პლაცებო

სიმპონი 50 მგ

n c

87

74

69

61

SPARCCd MRI ილიოსაკრალური სახსარის ერთობლივი ქულა

n a ასახავს რანდომიზებულ და მკურნალობას პაციენტებს.

b მაანკილოზებელი სპონდილიტის დაავადების აქტივობის ქულა C-რეაქტიული ცილა (AT-პლაცებო, N=90; AT-სიმპონი 50 მგ, N=88; OSIPპლაცებო, N=71; OSI-სიმპონი 50 მგ, N=71)

c n - ასახავს პაციენტების რაოდენობას MRI მონაცემებით საწყის ეტაპზე და 16 კვირაში dSPARCC (კანადის სპონდილარტრიტის კვლევის კონსორციუმი)

  • * p<0.0001 სიმპონი და პლაცებო შედარებისთვის
  • p<0.05 სიმპონი და პლაცებო შედარებისთვის

სიმპტომები და ნიშნები

პაციენტებმა, რომლებიც მკურნალობდნენ სიმპონი 50 მგ-ით, აჩვენებდნენ სტატისტიკურად მნიშვნელოვან გაუმჯობესებას პლაცებოსთან შედარებით მძიმე აქტიური რენტგენოგრაფიული ღერძული სპონდილოართრიტის სიმპტომებში და ნიშნებში AS-ის მტკიცებულების გარეშე მე-16 კვირაში (ცხრილი 5). გაუმჯობესება დაფიქსირდა პირველი შეფასებისას (4 კვირა) სიმპონის პირველი შეყვანის შემდეგ. SPARCC (კანადის სპონდილოართრიტის კვლევის კონსორციუმი) ქულა, რომელიც გაზომილია მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფიით (MRI) აჩვენა სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შემცირება საკრალური სახსრის ანთებაში მე-16 კვირაში პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ სიმპონის 50 მგ პლაცებოსთან შედარებით (ცხრილი 5).

ზურგის მთლიანი ტკივილი და ღამის ზურგის ტკივილი VAS-ით შეფასებული და დაავადების აქტივობა, რომელიც იზომება ASDAS-C-ით (ანკილოზური სპონდილიტის დაავადების აქტივობის ქულა), ასევე აჩვენებდა სტატისტიკურად მნიშვნელოვან გაუმჯობესებას მე-16 კვირაში პლაცებოსთან და საწყისთან შედარებით პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ სიმპონის 50 მგ-ით (p<0.0001).

პაციენტებმა, რომლებიც მკურნალობდნენ სიმპონი 50 მგ-ით, აჩვენეს სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება ხერხემლის მობილურობაში, როგორც შეფასებული იყო BASMI-ით (Bath Ankylosing Spondylitis Metrology Index) და ფიზიკური ფუნქციაში, რაც შეფასებული იყო BASFI-ს მიერ, იმ შედარებით პაციენტებთან, რომლებიც მკურნალობდნენ პლაცებოთი (p<0.0001). პაციენტებს, რომლებიც მკურნალობდნენ სიმპონით, ჰქონდათ ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ცხოვრების ხარისხი, რომელიც შეფასებული იყო ASQoL (Ankylosing Spondylitis Quality of Life Questionnaire) და EQ-5D (EuroQol 5D General Health Score and Index Score) და ფიზიკური და ფსიქიკური ჯანმრთელობის SF-36 (Short Form 36 Health Questionnaire) კითხვარით და აღინიშნა, რომ პაციენტებმა განიცადეს პროდუქტიულობის მნიშვნელოვნად დიდი გაუმჯობესება იმ პაციენტებთან შედარებით, რომლებმაც მიიღეს პლაცებო, რაც ვლინდება სამუშაო პროდუქტიულობის უფრო დიდი შემცირებით და აქტივობების დაქვეითებით, რაც შეფასებულია WPAI კითხვარით (Impairment in Work Productivity and Activities).

ყველა ზემოთ ნახსენები საბოლოო წერტილისთვის, სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი შედეგები ასევე ნაჩვენები იყო OSI (ანთების ობიექტური ნიშნები) პოპულაციაში მე-16 კვირაში.

პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ სიმპონის 50 მგ ორივე AT და OSI პოპულაციებში, ნიშნებისა და სიმპტომების, ხერხემლის მობილურობის, ფიზიკური ფუნქციის, ცხოვრების ხარისხისა და პროდუქტიულობის გაუმჯობესება, რომელიც დაფიქსირდა მე-16 კვირაში, შენარჩუნდა მათში, ვინც დარჩა კვლევაში 52 კვირა.

წყლულოვანი კოლიტი

სიმპონის ეფექტურობა შეფასებული იყო ორ რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა, პლაცებოზე კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში მოზრდილ პაციენტებში.

საინდუქციო კვლევამ (PURSUIT-Induction) გამოიკვლია ზომიერი და მძიმე აქტიური წყლულოვანი კოლიტის მქონე პაციენტები (Mayo ქულა 6-12; ენდოსკოპიის ქვექულა 2), რომლებსაც ჰქონდათ არაადეკვატური პასუხი ან ვერ იტანენ ჩვეულებრივ თერაპიას, ან იყვნენ კორტიკოსტეროიდებზე დამოკიდებული. კვლევის დოზის ვალიდაციის ნაწილში, 761 პაციენტი რანდომიზირებული იყო SK სიმპონი 400 მგ კვირაში 0 და 200 მგ კვირაში 2, SK სიმპონი 200 მგ კვირაში 0 და 100 მგ კვირაში 2, და SK პლაცებო 0 კვირაში და 2. დასაშვები იქნა პერორალური ამინოსალიცილატების, კორტიკოსტეროიდების და/ან იმუნომოდულატორული საშუალებების ერთდროული სტაბილური დოზები. სიმპონის ეფექტურობა შეფასებული იყო მე-6 კვირამდე ამ კვლევაში.

შემანარჩუნებელი კვლევის შედეგები (PURSUIT-Maintenance) ეფუძნებოდა 456 პაციენტის შეფასებას, რომლებმაც მიაღწიეს კლინიკურ პასუხს სიმპონით წინა ინდუქციის დროს. პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ სიმპონი 50 მგ, სიმპონი 100 მგ ან პლაცებო კანქვეშ ყოველ 4 კვირაში ერთხელ გამოყენებისათვის. ნებადართული იქნა პერორალური ამინოსალიცილატების და/ან იმუნომოდულატორული საშუალებების ერთდროული სტაბილური დოზები. შემანარჩუნებელი კვლევის დასაწყისში საჭირო იყო კორტიკოსტეროიდების შემცირება. სიმპონის ეფექტურობა შეფასებული იყო 54 კვირამდე ამ კვლევაში. პაციენტებმა, რომლებმაც დაასრულეს მკურნალობის კვლევა 54 კვირის ბოლოს, განაგრძეს 216-კვირიანი გაფართოებული კვლევა, რომელშიც შეფასდა ეფექტურობა. კვლევის გაფართოებაში ეფექტურობის შეფასება ეფუძნება კორტიკოსტეროიდების მოხმარების ცვლილებებს, ცხოვრების ხარისხის გაუმჯობესებას, როგორც ეს გაზომილია ექიმთა დაავადების აქტივობის საერთაშორისო შეფასებით - Physicians' International Assessment of Disease Activity -(HUD) და ნაწლავის ანთებითი დაავადების კითხვარის -Inflammatory Bowel Disease Questionnaire - მიხედვით (EBHA).

ცხრილი 6. PURSUIT-Induction და PURSUIT-Maintenance კვლევების ძირითადი ეფექტურობის შედეგები

PURSUIT -ინდუქცია

პლაცებო

N=251

სიმპონი

200/100მგ

N=253

პაციენტების პროცენტი

პაციენტები 6 კვირის შემდეგ კლინიკური პასუხითa

30%

51%**

პაციენტები კლინიკური რემისიით მე-6 კვირაში b

6%

18%**

პაციენტები 6 კვირაში ლორწოვანის შეხორცებით

29%

42%**

PURSUIT - შემოწმება

პლაცებო d

N=154

სიმპონი

50 მგ

N=151

სიმპონი 100 მგ

N=151

პაციენტების პროცენტი

პასუხის შენარჩუნება (კლინიკური პასუხის მქონე პაციენტები 54 კვირის ბოლოს)e

31%

47%*

50%**

მუდმივი რემისია (პაციენტები, რომლებსაც აღენიშნებათ კლინიკური რემისია 30 კვირაში და 54 კვირაში)f

16%

23%g

28%*

N=პაციენტთა რაოდენობა

  • * p 0.001
  • p 0.01

a - განისაზღვრა, როგორც 30% და 3 პუნქტიანი შემცირება საწყისიდან Mayo-ქულაში, რექტალური სისხლდენის ქვექულის 1 შემცირებით ან რექტალური სისხლდენის 0 ან 1 ქვექულით.

b - განისაზღვრა, როგორც Mayo -ქულა 2 და არა ინდივიდუალური ქვექულები >1.

c - განისაზღვრა, როგორც Mayo ქულის ენდოსკოპიის ქვექულა 0 ან 1.

d - სიმპონი მხოლოდ ინდუქციური.

e - პაციენტებს აფასებდნენ წყლულოვანი კოლიტის დაავადების აქტივობაზე ნაწილობრივი Mayo- ქულით ყოველ 4 კვირაში (რეაქციის დაკარგვა დადასტურებული ენდოსკოპით). ამრიგად, პაციენტი, რომელიც რჩებოდა მგრძნობიარე, რჩება მდგრადი კლინიკური პასუხის მდგომარეობაში ყოველ შეფასებაზე 54 კვირის ბოლომდე.

f - მუდმივი რემისიის მისაღწევად, პაციენტი უნდა იყოს რემისიაში 30 კვირაში და 54 კვირაში (პასუხის დაკარგვის გარეშე ნებისმიერ დროს 54 კვირის ბოლოს).

g - 80 კგ-ზე ნაკლები სხეულის მასის მქონე პაციენტებში, ვინც იღებდა 50 მგ შემანარჩუნებელ თერაპიას, აჩვენა მდგრადი კლინიკური რემისია მათთან შედარებით, ვინც იღებდა პლაცებოს.

სიმპონით ნამკურნალები პაციენტების უფრო დიდმა ნაწილმა 50 მგ ჯგუფში (42%, ნომინალური p<0.05) და 100 მგ ჯგუფში (42%, p<0.005) აჩვენა ლორწოვანის მუდმივი შეხორცება (პაციენტები ლორწოვანის შეხორცებით 30 კვირაში და 54 კვირაში) პლაცებო ჯგუფთან შედარებით (27%).

PURSUIT - შემოწმების კვლევაში პაციენტების 54% (247/456), რომლებიც იღებდნენ თანმხლები კორტიკოსტეროიდებს შემანარჩუნებელი კვლევის დასაწყისში, შედარებით მდგრადი კლინიკური პასუხის მქონე პაციენტების პროპორცია 54 კვირამდე, რომლებმაც არ მიიღეს თანმხლები კორტიკოსტეროიდები 54 კვირაში 50 მგ ჯგუფში (38%, 30/78) და უფრო მაღალი 100 მგ ჯგუფში (30%, 25/82) პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით (21%, 18/87). პაციენტების წილი, რომლებიც გამოჯანმრთელდნენ კორტიკოსტეროიდებით 54 კვირაში, უფრო მაღალი იყო 50 მგ ჯგუფში (41%, 32/78) და 100 მგ ჯგუფში (33%, 27/82) პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით (22%, 19/87). გაფართოებულ კვლევაში მონაწილე პაციენტებს შორის, პაციენტების წილი, რომლებიც არ იღებდნენ კორტიკოსტეროიდებს, იგივე დარჩა 216 კვირის განმავლობაში.

მე-6 კვირაში სიმპონის გამოყენებამ მნიშვნელოვნად გააუმჯობესა ცხოვრების ხარისხი, როგორც ეს გაზომილი იყო დაავადების სპეციფიკური საზომით საწყისიდან ცვლილებით (IBDQ= ნაწლავის ანთებითი დაავადების კითხვარი). პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ სიმპონის შემანარჩუნებელ თერაპიას, IBDQ-ით გაზომილი ცხოვრების ხარისხის გაუმჯობესება გაგრძელდა 54 კვირის განმავლობაში.

პაციენტების დაახლოებით 63%, რომლებიც იღებდნენ სიმპონს გახანგრძლივებული კვლევის პერიოდის დასაწყისში (კვირა 56), რჩებოდა მკურნალობაზე კვლევის დასრულებამდე (გოლიმუმაბის ბოლო შეყვანა 212 კვირაში).

იმუნოგენურობა

მე-3 ფაზის RA, PsA და AS კვლევებში, გოლიმუმაბის ანტისხეულები გამოვლინდა 52 კვირის ბოლოს გოლიმუმაბით ნამკურნალები პაციენტების 5%-ში (105/2062) ფერმენტული იმუნოანალიზის (EIA) მეთოდით, და თითქმის ყველა ანტისხეული იყო ნეიტრალიზება ინ ვიტრო ტესტირებისას. მსგავსი მაჩვენებლები ნაჩვენებია ყველა რევმატოლოგიურ ჩვენებაში. პაციენტების წილი, რომლებსაც ჰქონდათ ანტისხეულები გოლიმუმაბის მიმართ თანმხლები MTX თერაპიით, უფრო დაბალი იყო, ვიდრე იმ პაციენტებთან, რომლებიც იღებდნენ გოლიმუმაბს MTX-ის გარეშე (დაახლოებით 3% [41/1235] vs. 8% [64/827], შესაბამისად).

რენტგენოლოგიურად, ღერძული სპონდილართრიტის დროს AS-ის მტკიცებულების გარეშე, გოლიმუმაბით ნამკურნალები გოლიმუმაბის ანტისხეულები გამოვლინდა EIA-მეთოდით 52-ე კვირის ბოლოს პაციენტების 7%-ში (14/193).

54 კვირამდე, გოლიმუმაბის მიმართ ანტისხეულები გამოვლენილი იყო EIA -მეთოდით პაციენტების 3%-ში (26/946), რომლებიც მკურნალობდნენ გოლიმუმაბით II და III ფაზის წყლულოვანი კოლიტის კვლევებში.

ნეიტრალ

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა